Ουκρανία: Υπάλληλος έβγαλε 6 εκατ. δολάρια χορηγώντας απαλλαγές στράτευσης!

-

September 25, 2026

Ήταν συσκευασμένα σε κουτιά από ψυγεία

Ο πρώην επικεφαλής των προμηθειών άμυνας της Ουκρανίας εντοπίστηκε με πάνω από 140 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά μέσα στο γραφείο του!

Η NABU, η υπηρεσία καταπολέμησης της διαφθοράς, πραγματοποίησε έρευνα στα γραφεία του Arsen Zhumadilov και κατάσχεσε περισσότερα από 140 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά, τα οποία ήταν συσκευασμένα σε διάφορα κουτιά από ψυγεία.

Το παράδοξο είναι ότι σε ένα από τα κουτιά υπήρχε η επιγραφή «Για τον υπηρέτη του λαού».

Πρόκειται για το κόμμα του Β.Ζελένσκι!

Σε εξέλιξη βρίσκεται η έρευνα για την υπόθεση.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/oukrania-140-ekat-dolaria-vrethikan-sto-grafeio-tou-proin-epikefalis-ton-promitheion-amynas/

«Δεν έχεις λεφτά; – Πάρε ΜΜΜ»! «Αν δεν αντέχεις μην βάζεις βενζίνη»

Από

-

September 25, 2026

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Σπύρος Κουλκουδίνας δήλωσε ότι «όποιος δεν έχει 10 ευρώ για βενζίνη να πάρει μέσο μαζικής μεταφοράς», δείχνοντας για άλλη μία φορά ότι η συγκεκριμένη παράταξη έχει χάσει το μέτρο και κυρίως την επαφή με την κοινωνία.

Μιλώντας στο Κανάλι της Βουλής, υποστήριξε ότι «όταν κάποιος δεν το αντέχει, χρησιμοποιεί μέσα μεταφοράς, ξέρετε. Αν δεν το αντέχεις να δώσεις 10 ευρώ βενζίνη για να πας και να έρθεις στη δουλειά σου, τα χρησιμοποιείς».

Προφανώς κάποιος θα πρέπει να του θυμίσει πως όταν κάποιος μένει στο Πέραμα και για να πάει στην δουλειά του στο Ίλιον, όπου δεν υπάρχει η δυνατότητα χρήσης μετρό, είναι αναγκασμένος να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητό του διότι απλούστατα με τα λεωφορεία της «αμαρτίας» θα φτάσει εκεί… αύριο.

Αλλά είναι απολύτως λογικό να γίνονται τέτοιες δηλώσεις από κάποιον που πληρώνεται 7.000 ευρώ το μήνα (που τις πληρώνουν όλοι μαζί οι φορολογούμενοι των 800 και 1.000 ευρώ το μήνα) και δεν έχει τέτοιου είδους ανάγκες.

Ο βουλευτής Πιερίας αναφέρθηκε στην κίνηση στη λεωφόρο Συγγρού, χρησιμοποιώντας την ως έναν από τους δείκτες για την κατάσταση που επικρατεί. «Γεμάτη η λεωφόρος Συγγρού. Η κίνηση στους δρόμους είναι ένας δείκτης. Υπάρχει κανένας δείκτης που να δείχνει ότι επειδή η τιμή στη βενζίνη αυξήθηκε, μειώθηκε η κίνηση; Κανένας δείκτης», ανέφερε.

Στη συνέχεια, ο κ. Κουλκουδίνας αναφέρθηκε στους πολίτες που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στο αυξημένο κόστος της βενζίνης. «Όταν κάποιος δεν το αντέχει, χρησιμοποιεί μέσα μεταφοράς, ξέρετε. Αν δεν το αντέχεις να δώσεις 10 ευρώ βενζίνη για να πας και να έρθεις στη δουλειά σου, τα χρησιμοποιείς», δήλωσε.

Δείτε το χαρακτηριστικό στιγμιότυπο μετά το 50:00:

Η συγκεκριμένη αναφορά έγινε στο πλαίσιο της συζήτησης για την αύξηση της τιμής των καυσίμων και τις επιπτώσεις της στις μετακινήσεις. Ο ίδιος υποστήριξε ότι τα μέσα μαζικής μεταφοράς έχουν εκσυγχρονιστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

«Τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα οποία έχουν εκσυγχρονιστεί πολύ τα τελευταία χρόνια, δεν έχει αυξηθεί η κίνησή τους. Δεν είναι καμία δικαιολογία αυτό, λέω τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Προς το παρόν δεν έχει παρατηρηθεί μείωση στους δρόμους. Προς το παρόν δείχνει να υπάρχει μία ανθεκτικότητα», σημείωσε.

Μήπως τελικά στην κυβέρνηση σκέφτονται ότι θα λυθεί το πρόβλημα της κίνησης με τον πιο απλό τρόπο; Οι περισσότεροι να μην μπορούν να κινήσουν τα οχήματά τους λόγω ανέχειας…

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/vouleytis-nd-an-den-exeis-10-eyro-gia-venzini-pairneis-ta-mesa-mazikis-metaforas-vinteo/

Κινηματογράφος: Πώς γεννήθηκε μια νέα τέχνη (δεκαετία 1880–1904)

Από

-

September 25, 2026

1

Η Μεγάλη ληστεία του τρένου (1903)

Σήμερα μας φαίνεται αυτονόητο ότι μια κάμερα καταγράφει κίνηση και ότι οι εικόνες προβάλλονται σε μια οθόνη. Στα τέλη του 19ου αιώνα, όμως, έπρεπε πρώτα να λυθεί μια σειρά από διαφορετικά προβλήματα: πώς θα καταγραφούν πολλές φωτογραφίες σε ελάχιστο χρόνο, πώς θα περάσουν μέσα από μια μηχανή χωρίς να σκιστούν και πώς θα προβληθούν αρκετά γρήγορα ώστε το κοινό να δει κίνηση. Ακόμη και όταν κατασκευάστηκαν οι μηχανές, κανείς δεν γνώριζε με βεβαιότητα τι θα ήθελαν να δουν οι θεατές.

Αυτό είναι το βασικό επιχείρημα με το οποίο αρχίζει το βιβλίο: ο κινηματογράφος δεν γεννήθηκε έτοιμος, ούτε υπήρξε έργο ενός μοναδικού εφευρέτη (Film History: An Introduction των Kristin Thompson, David Bordwell και Jeff Smith, 5η έκδοση). Δημιουργήθηκε από τη συνάντηση της φωτογραφίας, των οπτικών παιχνιδιών, της βιομηχανικής τεχνολογίας, της λαϊκής ψυχαγωγίας και της επιχειρηματικότητας.

Πριν από τις ταινίες: η αναζήτηση της κίνησης

Ο κόσμος του 19ου αιώνα διέθετε ήδη πολλά θεάματα εικόνας. Οι άνθρωποι παρακολουθούσαν παραστάσεις, επισκέπτονταν πανοράματα και διοράματα, έβλεπαν φωτογραφίες μακρινών τόπων και διασκέδαζαν με οπτικά παιχνίδια. Το φαινακιστοσκόπιο και το ζωοτρόπιο, για παράδειγμα, έκαναν διαδοχικά σχέδια να μοιάζουν ζωντανά όταν περιστρέφονταν.

Η ιδέα ήταν γνωστή: εάν λίγο διαφορετικές εικόνες παρουσιαστούν γρήγορα η μία μετά την άλλη, ο θεατής αντιλαμβάνεται κίνηση. Η εφαρμογή της σε φωτογραφίες ήταν πολύ δυσκολότερη. Οι πρώτες φωτογραφικές διαδικασίες απαιτούσαν μεγάλους χρόνους έκθεσης. Χρειαζόταν επίσης μια εύκαμπτη επιφάνεια που θα μπορούσε να μεταφέρει συνεχόμενες εικόνες και ένας μηχανισμός που θα σταματούσε κάθε εικόνα για μια στιγμή μπροστά στον φακό.

Ο φωτογράφος Eadweard Muybridge έκανε ένα αποφασιστικό βήμα όταν χρησιμοποίησε διαδοχικές κάμερες για να αναλύσει τον καλπασμό ενός αλόγου το 1878. Ο Étienne-Jules Marey μελέτησε επίσης την κίνηση ανθρώπων και ζώων, κατασκευάζοντας μηχανές που φωτογράφιζαν πολλές φάσεις της. Οι δύο άνδρες ενδιαφέρονταν κυρίως να εξετάσουν την κίνηση. Το έργο τους, ωστόσο, πρόσφερε γνώσεις σε εκείνους που αργότερα θα επιχειρούσαν να την προβάλουν για ένα κοινό.

Καθοριστική υπήρξε και η εμφάνιση του εύκαμπτου φωτογραφικού φιλμ. Η συνεισφορά του George Eastman επέτρεψε στους εφευρέτες να απομακρυνθούν από τις άκαμπτες γυάλινες πλάκες. Οι εικόνες μπορούσαν πλέον να τοποθετηθούν σε μια ταινία που περνούσε μέσα από την κάμερα και τον προβολέα.

Ποιος εφηύρε τον κινηματογράφο;

Η συνηθισμένη απάντηση είναι «οι αδελφοί Λυμιέρ». Το βιβλίο δείχνει γιατί αυτή η απάντηση είναι ανεπαρκής. Οι Λυμιέρ είχαν τεράστια σημασία για τη διάδοση του κινηματογράφου, αλλά την ίδια εποχή εργάζονταν πάνω σε συγγενείς συσκευές εφευρέτες σε πολλές χώρες.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο William Kennedy Laurie Dickson, συνεργάτης του Thomas Edison, ανέπτυξε κάμερα και το κινητοσκόπιο. Ο πελάτης έριχνε ένα νόμισμα και έβλεπε μια πολύ σύντομη ταινία κοιτάζοντας μέσα σε ατομική συσκευή. Οι πρώτες αυτές ταινίες παρουσίαζαν χορευτές, αθλητές, ακροβάτες ή κωμικά στιγμιότυπα. Ήταν ένα εμπορικό θέαμα, χωρίς ακόμη τη συλλογική εμπειρία μιας αίθουσας.

Στη Γερμανία, οι αδελφοί Skladanowsky πρόβαλαν ταινίες σε κοινό τον Νοέμβριο του 1895, πριν από την περίφημη παρισινή προβολή των Λυμιέρ. Στην Αγγλία, ο Robert W. Paul και ο Birt Acres εργάστηκαν σε κάμερες, προβολείς και ταινίες. Στην Αμερική, άλλοι εφευρέτες βελτίωσαν την προβολή ή έλυσαν πρακτικά προβλήματα, όπως την ένταση που μπορούσε να σκίσει ένα μακρύ κομμάτι φιλμ μέσα στη μηχανή.

Οι Louis και Auguste Lumière έδωσαν σε όλες αυτές τις προσπάθειες μια εξαιρετικά αποτελεσματική εμπορική μορφή. Ο κινηματογράφος τους ήταν μικρός, φορητός και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τόσο για λήψη όσο και για προβολή. Στις 28 Δεκεμβρίου 1895, στο Grand Café του Παρισιού, θεατές πλήρωσαν εισιτήριο για να παρακολουθήσουν πρόγραμμα σύντομων ταινιών. Ανάμεσά τους υπήρχαν καθημερινές σκηνές και ένα μικρό κωμικό επεισόδιο με έναν κηπουρό και ένα λάστιχο ποτίσματος.

Η ημερομηνία έμεινε συμβολική. Δεν σηματοδοτεί την πρώτη φορά που κάποιος πρόβαλε κινούμενες εικόνες· σηματοδοτεί ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο ξεκίνημα της δημόσιας, εμπορικής προβολής τους.

Η πρώτη μεγάλη δύναμη του σινεμά: να δείχνει τον κόσμο

Μια από τις πιο γνωστές ταινίες των Λυμιέρ, η Έξοδος των εργατών από το εργοστάσιο, καταγράφει ανθρώπους που βγαίνουν στον δρόμο. Για τον σημερινό θεατή μπορεί να φαίνεται ασήμαντη. Για κάποιον που έβλεπε για πρώτη φορά φωτογραφημένους ανθρώπους να κινούνται, ήταν μια εμπειρία πρωτόγνωρη.

Οι πρώτες ταινίες έδειχναν δρόμους, ταξίδια, δημόσιες εκδηλώσεις και τοπία. Οι απεσταλμένοι των Λυμιέρ ταξίδεψαν σε πολλές χώρες: πρόβαλλαν ταινίες και γύριζαν καινούργιες στους τόπους που επισκέπτονταν. Έτσι, ο κινηματογράφος έγινε γρήγορα διεθνές θέαμα. Η κάμερα μπορούσε να μεταφέρει σε μια αίθουσα εικόνες από μέρη όπου οι περισσότεροι θεατές δεν θα ταξίδευαν ποτέ.

Όμως το «αληθινό» στις πρώτες προβολές χρειαζόταν ήδη προσοχή. Οι δημιουργοί κινηματογραφούσαν πραγματικά γεγονότα, αλλά αναπαριστούσαν επίσης γεγονότα που δεν είχαν καταφέρει να καταγράψουν. Το κοινό μπορούσε να δει τόσο εικόνες από έναν τόπο όσο και μια σκηνοθετημένη εκδοχή μιας είδησης. Από τη γέννησή του, επομένως, το σινεμά είχε τη δυνατότητα να καταγράφει και να επινοεί.

Η δεύτερη μεγάλη δύναμη: να φτιάχνει το αδύνατο

Αν οι Λυμιέρ συνδέθηκαν κυρίως με τις εικόνες της καθημερινότητας, ο Georges Méliès έδειξε τι μπορούσε να συμβεί όταν η κάμερα υπηρετούσε τη φαντασία. Ως ταχυδακτυλουργός και άνθρωπος του θεάτρου, χρησιμοποίησε σκηνικά, μεταμορφώσεις και τεχνάσματα λήψης. Σταματούσε την κάμερα, άλλαζε κάτι μπροστά της και συνέχιζε: στην προβολή, ένα πρόσωπο ή αντικείμενο φαινόταν να μεταμορφώνεται ξαφνικά.

Η Ταξίδι στη Σελήνη του 1902 παραμένει η πιο αναγνωρίσιμη εικόνα αυτού του πρώιμου σινεμά: η κάψουλα καρφώνεται στο μάτι της προσωποποιημένης Σελήνης. Η ταινία δείχνει ότι, λιγότερο από μία δεκαετία μετά τις πρώτες εμπορικές προβολές, οι κινηματογραφιστές είχαν αρχίσει να συνδυάζουν διαδοχικές σκηνές, σκηνικά, υποκριτική και εφέ για να αφηγηθούν μια φανταστική περιπέτεια.

Το βιβλίο διορθώνει εδώ μια συχνή απλούστευση. Ο Méliès δεν ήταν μόνο ένας «θεατρικός» δημιουργός που άφηνε ακίνητη την κάμερά του. Χρησιμοποιούσε και το μοντάζ, συχνά τόσο επιδέξια ώστε ο θεατής να μη βλέπει την ένωση ανάμεσα στα δύο πλάνα που δημιουργούσαν το τέχνασμα.

Στη Γαλλία, εταιρείες όπως η Pathé και η Gaumont άρχισαν παράλληλα να οργανώνουν συστηματικότερη παραγωγή. Στην Gaumont εργάστηκε η Alice Guy, μία από τις πρώτες γυναίκες δημιουργούς του κινηματογράφου. Η παρουσία της θυμίζει ότι αυτή η ιστορία περιλαμβάνει περισσότερους πρωταγωνιστές από τα λίγα ονόματα που συνήθως επαναλαμβάνονται.

<h3>Το μοντάζ αρχίζει να αλλάζει όσα βλέπουμε</h3> Στην Αγγλία, δημιουργοί που συνδέθηκαν με την περιοχή του Μπράιτον πειραματίστηκαν με την απόσταση της κάμερας και τη σύνδεση των πλάνων. Στο The Big Swallow του James Williamson, ένας άνδρας πλησιάζει τόσο πολύ τον φακό ώστε μοιάζει να καταπίνει την κάμερα. Στο Mary Jane’s Mishap του G. A. Smith, τα πιο κοντινά πλάνα κατευθύνουν την προσοχή μας σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες της δράσης. Σήμερα αυτή η αλλαγή από ένα γενικό πλάνο σε ένα κοντινότερο μοιάζει φυσική. Τότε ήταν μια ανακάλυψη της κινηματογραφικής έκφρασης: η κάμερα μπορούσε να αποφασίζει τι πρέπει να προσέξει ο θεατής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Edwin S. Porter αξιοποίησε τεχνικές που κυκλοφορούσαν ήδη ανάμεσα σε δημιουργούς διαφορετικών χωρών. Στη Μεγάλη ληστεία του τρένου του 1903, συνδέει πολλά πλάνα για να αφηγηθεί μια ληστεία και την καταδίωξη που ακολουθεί. Το βιβλίο επιμένει ότι ο Porter δεν «εφηύρε μόνος του το μοντάζ», όπως συχνά γράφεται. Η συμβολή του είναι σημαντική ακριβώς επειδή συμμετείχε σε μια διεθνή ανταλλαγή ιδεών και τις ανέπτυξε με τον δικό του τρόπο. <h3>Τι είχε αλλάξει έως το 1904;</h3> Στα πρώτα χρόνια, το κοινό πλήρωνε συχνά για να δει το ίδιο το θαύμα της κίνησης. Οι ταινίες ήταν σύντομες, πολλές αποτελούνταν από ένα μόνο πλάνο και ο άνθρωπος που οργάνωνε την προβολή είχε μεγάλη ελευθερία να τις συνδυάζει με μουσική, αφήγηση ή άλλες εικόνες. Ως το 1904, το μέσο είχε αρχίσει να αποκτά διαφορετική κατεύθυνση. Οι ταινίες μυθοπλασίας κέρδιζαν έδαφος. Οι δημιουργοί έφτιαχναν μεγαλύτερες αφηγήσεις από περισσότερα πλάνα. Οι εταιρείες αναζητούσαν σταθερό τρόπο παραγωγής, διάθεσης και προβολής. Ο κινηματογράφος είχε πάψει να είναι μόνο μια εφεύρεση που προκαλούσε έκπληξη. Γινόταν τέχνη με δική της γλώσσα και βιομηχανία με διεθνή αγορά. Απο το βιβλίο Film History: An Introduction των Kristin Thompson, David Bordwell και Jeff Smith, 5η έκδοση.

Τριπλῆ τουρκική ἀπειλή ἐν πλῷ ἀπό ναύαρχο στήν «Θαλασσόλυκος»

Από

-

September 25, 2026

«Καλώδιο γιόκ» χωρίς ἄδεια ἀπό τήν Ἄγκυρα – Βέτο στήν ἀεράμυνα τῆς Κύπρου – Ἐμμονή γιά τήν ἀποστρατιωτικοποίηση – Ἐπικίνδυνο προηγούμενο γιά τίς θαλάσσιες ζῶνες

ΟI προκλήσεις τῆς Τουρκίας εἶναι συνεχεῖς.

Μετά τίς εὐθεῖες ἀπειλές πού διετύπωσε ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Χακάν Φιντάν, τώρα τήν σκυτάλη πῆρε ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἀμύνης τῆς γείτονος ὑποναύαρχος Ζεκί Ἀκτούρκ, ὁ ὁποῖος ἀπό τό κατάστρωμα τοῦ ἑλικοπτεροφόρου «Ἀναντολοῦ» ἐπανέλαβε τήν ἀπαίτηση τῆς Ἀγκύρας νά τῆς ζητηθεῖ ἄδεια γιά τήν πόντιση τοῦ καλωδίου ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως Ἑλλάδος – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI).

Ὁ Τοῦρκος ἐκπρόσωπος ἐπέβαινε στό πλοῖο τό ὁποῖο μετεῖχε στήν ἀεροναυτική ἄσκηση «Θαλασσόλυκος», τό σενάριο τῆς ὁποίας περιλαμβάνει φάσεις ἀποβατικῶν ἐνεργειῶν καί καταδρομικῶν ἐπιχειρήσεων πού εὐθέως στοχεύουν τά ἑλληνικά νησιά τοῦ Αἰγαίου. Καί ἐνῷ παρακολουθοῦσε τίς φάσεις αὐτές, ἐπανελάμβανε τίς αἰτιάσεις τῆς χώρας του περί ἀποστρατιωτικοποιήσεως τῶν νησιῶν τοῦ ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Ἡ Ἄγκυρα θέλει τά νησιά νά εἶναι εὔκολος στόχος γιά τίς ἁρπακτικές της διαθέσεις.

Ὅλα ὅσα εἶπε ὁ ὑποναύαρχος Ἀκτούρκ εἶναι πάγιες θέσεις τῆς Ἀγκύρας. Ἔχει σημασία ὅμως ἡ χρονική συγκυρία στήν ὁποία γίνονται οἱ δηλώσεις αὐτές καί ἡ κλιμάκωσις τῆς προκλητικότητος ἀπό τίς ἀπειλές πού διατυπώνονται στό τηλεοπτικό στούντιο στήν ἐπανάληψή τους ἀπό ἕνα πολεμικό πλοῖο πού μετέχει σέ μιά μεγάλης κλίμακος ἄσκηση. Ὁ ἐκπρόσωπος ἔθεσε τρία ζητήματα. Ζήτησε προηγούμενο συντονισμό γιά τίς ἐργασίες τῆς ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως, ἐπανέφερε τίς ἀξιώσεις γιά τήν ἀποστρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν καί ἀμφισβήτησε τό δικαίωμα τῆς Λευκωσίας νά ἐνισχύει τήν ἀεράμυνά της, ἀναφερόμενος στήν παρουσία ἑλληνικῶν μαχητικῶν F-16 στήν Μεγαλόνησο.

Τό πλέον ἄμεσο μήνυμα ἔχει νά κάνει μέ τήν ἠλεκτρική διασύνδεση Ἑλλάδος καί Κύπρου. Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἀμύνης ὑποστήριξε ὅτι ἡ πόντισις «καλωδίων ἤ ἀγωγῶν» καί ἡ διεξαγωγή ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν σέ περιοχές πού ἡ Τουρκία θεωρεῖ δική της ὑφαλοκρηπῖδα «πρέπει νά συντονίζονται ἐκ τῶν προτέρων» μαζί της. Καί βεβαίως ἐπανέλαβε τήν ἀπειλή ὅτι δέν θά ἐπιτρέψει δραστηριότητες πού, κατά τήν ἄποψή της, «ἀγνοοῦν τά δικαιώματα καί τά συμφέροντά της». Εἶναι προφανές ὅτι ἡ Ἄγκυρα θέλει νά ἔχει λόγο πρίν ξεκινήσουν ἐργασίες στήν θάλασσα, ἐπικαλούμενη τήν δική της ἐκδοχή γιά τά ὅρια τῆς ὑφαλοκρηπῖδος στήν Ἀνατολική Μεσόγειο.

Μιά ἄλλη διατύπωσις πού πρέπει νά προσεχθεῖ εἶναι ὅτι βάζει στήν ἴδια κατηγορία δραστηριότητες πού τό Διεθνές Δίκαιο ἀντιμετωπίζει διαφορετικά. Ἡ Σύμβασις γιά τό Δίκαιο τῆς Θαλάσσης ἀναγνωρίζει τό δικαίωμα ποντίσεως ὑποθαλασσίων καλωδίων ὁπουδήποτε καί ἀνεξαρτήτως τοῦ κράτους τό ὁποῖο ἔχει κυριαρχικά δικαιώματα ἐπί τῆς ὑφαλοκρηπῖδος. Διαφορετικές ὅμως εἶναι οἱ προβλέψεις γιά τούς ὑποθαλασσίους ἀγωγούς. Ἐκεῖ τό Δίκαιο τῆς Θαλάσσης προβλέπει συναίνεση τοῦ παρακτίου κράτους γιά τήν χάραξη τῆς διαδρομῆς τους. Ἐπίσης οἱ θαλάσσιες ἐπιστημονικές ἔρευνες, τίς ὁποῖες ἡ Τουρκία βάζει στήν ἴδια κατηγορία, ὑπάγονται σέ διαφορετικό καθεστώς, κάτι τό ὁποῖο ἡ Τουρκία ἀποσιωπᾶ ἀπαιτῶντας ἑνιαῖο «προηγούμενο συντονισμό».

Εἶναι προφανές ὅτι ἡ τουρκική ἀπαίτησις δέν ἔχει νά κάνει μέ τήν πόντιση τοῦ καλωδίου αὐτήν καθ’ ἑαυτήν. Χρησιμοποιεῖ ὅμως καί αὐτές τίς ἐργασίες προκειμένου νά ἐγείρει τό ζήτημα τῶν θαλασσίων ζωνῶν. Ἡ παραμικρή ὑποχώρησις τῆς Ἑλλάδος θά ἀποτελέσει ἐφαλτήριο γιά περαιτέρω ἀξιώσεις τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, δέν ἀναγνωρίζει δικαιώματα ὑφαλοκρηπῖδος καί ἄλλων θαλασσίων ζωνῶν στά νησιά.

Ὅσο γιά τήν ἀποστρατιωτικοποίηση, ἡ τουρκική πλευρά ἐπικαλέσθηκε πάλι τίς Συνθῆκες τῆς Λωζάννης τοῦ 1923 καί τῶν Παρισίων τοῦ 1947 καί κάλεσε τήν Ἑλλάδα νά ἀπέχει ἀπό δραστηριότητες πού, ὅπως ὑποστήριξε, θά μποροῦσαν «νά βλάψουν τήν εἰρήνη καί τήν σταθερότητα στήν περιοχή». Δέν σταμάτησε ὅμως ἐκεῖ. Θέλει καί τήν Κύπρο μέ μειωμένη ἀμυντική δυνατότητα.

Ἐστράφη καί κατά τῶν ἐξοπλισμῶν τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας καί κατά τῆς ἀμυντικῆς συνεργασίας της μέ τήν Ἑλλάδα, μέρος τῆς ὁποίας εἶναι ἡ μεταστάθμευσις τῶν F-16 στήν Πάφο. Ὁ ἐκπρόσωπος ὑπεστήριξε ὅτι αὐτές οἱ κινήσεις μποροῦν νά ἐπηρεάσουν ἀρνητικά τίς «εὐαίσθητες ἰσορροπίες». Εἰδικῶς γιά τήν ἀεράμυνα, μάλιστα, ἀνέφερε ὅτι ὁ ἰσχυρισμός πώς τά συστήματα εἶναι ἀμυντικά καί δέν συνιστοῦν ἄμεσο ἀπειλή γιά τούς Τουρκοκυπρίους δέν ἀρκεῖ γιά νά παραμεριστοῦν οἱ ἀνησυχίες τῆς Ἀγκύρας.

estianews.gr

Ο πάπας στη Γαλλία: μια επίσκεψη, δύο χιλιάδες χρόνια ιστορίας και τα ερωτήματα του παρόντος

Από

-

September 25, 2026

Ο Λέων ΙΔ΄ αρχίζει σήμερα, 25 Σεπτεμβρίου, τετραήμερη επίσκεψη στη Γαλλία. Από την Παναγία των Παρισίων και το Stade de France έως τη Λούρδη και το Μετς, το ταξίδι φέρνει στο προσκήνιο τη θέση της Καθολικής Εκκλησίας σε μια κοινωνία που έχει αλλάξει — και τη μακρά ιστορία που εξηγεί πώς έφτασε ως εδώ.

Η επίσκεψη του πάπα Λέοντα ΙΔ΄ στη Γαλλία, από τις 25 έως τις 28 Σεπτεμβρίου, είναι ταυτόχρονα θρησκευτικό και δημόσιο γεγονός. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει συνάντηση με τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ομιλία στην UNESCO, προσευχή στην Παναγία των Παρισίων, συνάντηση με νέους, μεγάλες λειτουργίες, επίσκεψη σε δομή υποστήριξης μεταναστών και διαθρησκειακή συνάντηση στο Μετς. Η Αγία Έδρα το χαρακτηρίζει αποστολικό ταξίδι: ο πάπας ταξιδεύει ως επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας, ενώ παράλληλα συναντά κρατικούς και διεθνείς θεσμούς.

Η επίσκεψη προσφέρει μια ευκαιρία να δούμε τον καθολικισμό πέρα από την εικόνα μιας τελετής ή ενός πλήθους. Στο βιβλίο του Histoire du catholicisme, ο ιστορικός Jean-Pierre Moisset αφηγείται πώς ένα κίνημα που γεννήθηκε στην αρχαία ανατολική Μεσόγειο έγινε παγκόσμια Εκκλησία. Αυτή η ιστορική διαδρομή βοηθά να καταλάβουμε γιατί η παρουσία του πάπα στη Γαλλία έχει σήμερα τόσο διαφορετικές όψεις: λατρεία, κοινωνική δράση, διάλογο με την εξουσία και αναζήτηση νέας σχέσης με τους πιστούς.

Τέσσερις ημέρες, πολλές διαφορετικές συναντήσεις

Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα του Βατικανού, ο Λέων ΙΔ΄ φτάνει σήμερα στο Παρίσι. Θα συναντήσει τον Μακρόν στο Μέγαρο των Ηλυσίων και στη συνέχεια θα επισκεφθεί την UNESCO. Το απόγευμα θα τελέσει εσπερινό στην Παναγία των Παρισίων και το βράδυ θα συμμετάσχει σε αγρυπνία προσευχής με νέους στο Stade de France, στο Σεν Ντενί.

Το Σάββατο θα επισκεφθεί τη Maison Bakhita, κέντρο υποστήριξης και κοινωνικής ένταξης μεταναστών, και θα τελέσει υπαίθρια λειτουργία στην Πλατεία Κονκόρντ. Την Κυριακή θα βρεθεί στη Λούρδη, όπου θα λειτουργήσει στον χώρο του προσκυνήματος και θα συναντήσει ανθρώπους που δέχονται φροντίδα εκεί. Τη Δευτέρα, στο Μετς, προβλέπονται διαθρησκειακή συνάντηση, εκδήλωση για την ειρήνη και την ενότητα της Ευρώπης, και λειτουργία στον καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου. Όλες αυτές οι εκδηλώσεις είναι προγραμματισμένες· κατά τη σύνταξη του κειμένου δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί.

Η κλίμακα της προετοιμασίας είναι μεγάλη. Σύμφωνα με τη Le Monde, σχεδόν 600.000 άνθρωποι είχαν εγγραφεί για τη λειτουργία στο Παρίσι, ενώ η λειτουργία στη Λούρδη είχε σχεδιαστεί για περίπου 150.000 συμμετέχοντες. Πρόκειται για εγγραφές και οργανωτικές προβλέψεις, όχι για τελικό απολογισμό προσέλευσης. Ο αρθρογράφος Édouard Husson, αναφέρεται σε ένα εκατομμύριο αναμενόμενους ανθρώπους στο Παρίσι. Ο αριθμός αυτός αποτυπώνει τη δική του προσδοκία και δεν πρέπει να παρουσιαστεί ως ήδη καταγεγραμμένη συμμετοχή.

Ένας πάπας ανάμεσα σε δύο κόσμους

Ο Λέων ΙΔ΄ γεννήθηκε στο Σικάγο ως Robert Francis Prevost. Υπηρέτησε στο Περού, διετέλεσε επικεφαλής του Τάγματος των Αυγουστινιανών και στη συνέχεια επίσκοπος του Chiclayo. Εξελέγη πάπας τον Μάιο του 2025. Η προσωπική του διαδρομή συνδέει τη Βόρεια με τη Λατινική Αμερική και τη διοίκηση ενός παγκόσμιου μοναστικού τάγματος με την καθημερινή ζωή μιας τοπικής Εκκλησίας.

Ο Husson προτείνει μια πολύ πιο πολιτική ανάγνωση. Συγκρίνει την εκλογή του Prevost με εκείνη του Πολωνού Καρόλου Βοϊτίλα, του μετέπειτα Ιωάννη Παύλου Β΄, το 1978. Κατά την ερμηνεία του, όπως ο Ιωάννης Παύλος Β΄ προήλθε από τον κόσμο του σοβιετικού μπλοκ, έτσι και ένας Αμερικανός πάπας μπορεί να μιλήσει κριτικά για ένα σύστημα που γνωρίζει από μέσα. Ο Husson συνδέει μάλιστα την εκλογή του με την άποψή του περί παρακμής της αμερικανικής ισχύος.

Έχει, πάντως, ενδιαφέρον ως ερώτημα τι θα πει ο Λέων ΙΔ΄ όταν απευθυνθεί, από τη Γαλλία, όχι μόνο στους καθολικούς αλλά και στους διεθνείς θεσμούς;

Η ιστορία πίσω από τον τίτλο «πάπας»

Για να αντιληφθεί κανείς το βάρος μιας παπικής επίσκεψης, πρέπει να επιστρέψει πολύ πριν από το σύγχρονο Βατικανό. Ο Moisset αρχίζει την ιστορία του από τις πρώτες χριστιανικές κοινότητες, περίπου το 30 μ.Χ. Ο χριστιανισμός αναπτύχθηκε αρχικά μέσα στον ιουδαϊκό κόσμο της ανατολικής Μεσογείου και εξαπλώθηκε σταδιακά στις πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι κοινότητες αυτές χρειάστηκε να διαμορφώσουν τρόπους λατρείας, ηγεσίας και κοινής διδασκαλίας.

Ο 4ος αιώνας είναι μια μεγάλη καμπή στην αφήγησή του. Η θέση του χριστιανισμού μέσα στην αυτοκρατορία μεταβάλλεται ριζικά και η Εκκλησία αποκτά νέα δημόσια παρουσία. Από εκεί και πέρα, η σχέση της με την πολιτική εξουσία γίνεται ένα από τα διαρκή θέματα της ιστορίας της: πότε συνεργάζεται μαζί της, πότε την αμφισβητεί και πότε κινδυνεύει να ταυτιστεί μαζί της. Η συνάντηση του Λέοντα ΙΔ΄ με τον Γάλλο πρόεδρο αποτελεί σημερινό γεγονός σε αυτή τη μακρά ιστορία σχέσεων Εκκλησίας και κράτους — σε εντελώς διαφορετικές, βέβαια, θεσμικές συνθήκες.

Στους επόμενους αιώνες, οι δογματικές διαμάχες και οι πολιτισμικές διαφορές διαμορφώνουν τη χριστιανοσύνη. Ο Moisset αφιερώνει κεφάλαιο στη σχέση Ανατολής και Δύσης από τον 7ο έως τον 11ο αιώνα. Η υπενθύμιση έχει σημασία και για τον Έλληνα αναγνώστη: οι πρώτοι αιώνες δεν αποτελούν αποκλειστική ιστορία της Ρώμης. Η ξεχωριστή ταυτότητα του καθολικισμού σχηματίστηκε σε μια μακρά διαδρομή, μέσα από κοινές καταβολές, διαφορετικές εξελίξεις και ρήξεις.

Σε αυτή τη διαδρομή αποκτά κεντρική σημασία η παπική εξουσία. Όπως επισημαίνει ο Moisset η σχέση με τον πάπα δεν είναι απλώς διοικητικό ζήτημα: αποτελεί στοιχείο της ενότητας και της παγκόσμιας αυτοαντίληψης της Καθολικής Εκκλησίας. Γι’ αυτό μια επίσκεψη του πάπα απευθύνεται συγχρόνως σε πολλές διαφορετικές τοπικές κοινότητες ως γεγονός μιας ευρύτερης Εκκλησίας.

Από τους μεσαιωνικούς πιστούς στη σύγχρονη Γαλλία

Το βιβλίο του Moisset δεν αφηγείται μόνο την ιστορία των παπών και των συνόδων. Εξετάζει τη ζωή των λαϊκών, των μοναχών, των ιερέων και των επισκόπων, τη λατρεία, την τιμή προς τους αγίους, τις σταυροφορίες και τον φόβο του θανάτου. Με άλλα λόγια, αναζητεί τον καθολικισμό όπως τον ζούσαν οι άνθρωποι, όχι μόνο όπως τον όριζαν οι εκκλησιαστικοί θεσμοί.

Η επίσκεψη στη Λούρδη φέρνει αυτή τη διάσταση στο σήμερα. Ένα παπικό ταξίδι δεν εξαντλείται στις συναντήσεις με πολιτικούς. Περιλαμβάνει προσευχή, προσκύνημα, λειτουργία και επαφή με ανθρώπους που αναζητούν στήριξη. Αντίστοιχα, η αγρυπνία με νέους στο Σεν Ντενί και η επίσκεψη στη Maison Bakhita δείχνουν διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους η Εκκλησία επιχειρεί να βρίσκεται παρούσα στη σύγχρονη κοινωνία.

Η Γαλλία, όμως, δεν προσφέρει μόνο εικόνες μαζικής συμμετοχής. Η Εκκλησία της έχει αναμετρηθεί με τη βαθιά κρίση των σεξουαλικών κακοποιήσεων. Η ανεξάρτητη επιτροπή CIASE εκτίμησε περίπου 216.000 ανήλικα θύματα κακοποίησης από κληρικούς και μέλη θρησκευτικών ταγμάτων στη Γαλλία κατά την περίοδο 1950–2020· η εκτίμησή της ανεβαίνει περίπου στις 330.000 όταν συμπεριληφθούν και άλλοι άνθρωποι συνδεδεμένοι με εκκλησιαστικές δραστηριότητες. Οι αριθμοί αυτοί είναι εκτιμήσεις της έρευνας, όχι καταμέτρηση δικαστικών αποφάσεων. Η αναγνώριση των θυμάτων και η λογοδοσία παραμένουν αναπόσπαστο μέρος οποιασδήποτε σοβαρής εικόνας της σημερινής γαλλικής Εκκλησίας.

Ταυτόχρονα, υπάρχουν ενδείξεις νέου ενδιαφέροντος για την καθολική πίστη. Σύμφωνα με στοιχεία της γαλλικής επισκοπικής διάσκεψης, οι βαπτίσεις ενηλίκων αυξήθηκαν από 4.124 το 2016 σε 13.234 το 2026. Η αύξηση είναι σημαντική· από μόνη της, όμως, δεν περιγράφει το σύνολο της θρησκευτικής ζωής της χώρας.

Μια παγκόσμια Εκκλησία σε μια ευρωπαϊκή επίσκεψη

Ο Moisset συνεχίζει την ιστορία του με τις ρήξεις της Μεταρρύθμισης, την επέκταση του καθολικισμού πέρα από την Ευρώπη και τη μακρά αναμέτρησή του με τη νεωτερικότητα. Τα δύο τελευταία κεφάλαιά του έχουν χαρακτηριστικούς τίτλους: «Πρωτοβουλίες και αδράνειες» για την περίοδο 1870–1958 και «Η μέση οδός» για την εποχή που ακολούθησε. Η ιστορία που προκύπτει δεν είναι μια αδιάκοπη πορεία ισχύος ή παρακμής. Είναι ιστορία συγκρούσεων, αλλαγών, αντιστάσεων και προσαρμογών.

Μια από τις μεγαλύτερες αλλαγές είναι γεωγραφική. Οι βιβλιοκρισίες του έργου τονίζουν ότι ο καθολικισμός δεν μπορεί πλέον να ιδωθεί αποκλειστικά μέσα από την Ευρώπη: οι κοινότητές του σε άλλες ηπείρους έχουν μεταβάλει το κέντρο βάρους του. Η βιογραφία του Λέοντα ΙΔ΄ —Σικάγο, Περού, Ρώμη— δίνει πρόσωπο σε αυτή τη μακρά εξέλιξη.

Αυτό είναι ίσως το σημείο όπου το ταξίδι και το βιβλίο συναντιούνται πιο καθαρά. Ο πάπας επισκέπτεται τη Γαλλία, χώρα με καθοριστική θέση στην ευρωπαϊκή ιστορία του καθολικισμού. Έρχεται όμως ως επικεφαλής μιας Εκκλησίας που εκτείνεται πολύ πέρα από την Ευρώπη. Στην UNESCO, στο Σεν Ντενί, στη Λούρδη και στο Μετς θα απευθυνθεί σε διαφορετικά ακροατήρια, με διαφορετικές προσδοκίες από εκείνον.

Ο Husson βλέπει στην επίσκεψη το ενδεχόμενο μιας «επανάστασης» στη Γαλλία και μιας παπικής φωνής που θα κρίνει την αμερικανική ισχύ. Είναι μια πολιτική υπόθεση που αξίζει να καταγραφεί ως άποψή του. Το επιβεβαιωμένο γεγονός είναι πιο συγκεκριμένο και εξίσου ενδιαφέρον: επί τέσσερις ημέρες, ο Λέων ΙΔ΄ θα κληθεί να μιλήσει σε μια χώρα όπου συνυπάρχουν η μεγάλη καθολική κληρονομιά, η κοινωνική απομάκρυνση από τη θρησκεία, η αναζήτηση νέων πιστών και η απαίτηση λογοδοσίας. Το τι θα σημάνει τελικά η επίσκεψη θα κριθεί από όσα θα πει και θα κάνει — και από όσα θα ακολουθήσουν όταν τελειώσουν οι τελετές.

Ιστορική βάση: Jean-Pierre Moisset, Histoire du catholicisme, Flammarion, 2006.

ΦΩΤΙΑ ΣΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ. ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

Από

-

September 25, 2026

του Παναγιώτη Γερογλή, Υποστρατήγου ε.α.

Μία προσέγγιση, πέρα από “εύπεπτες” αιτίες και το “ανάθεμα” σε Ουκρανία, Ιράν και Χουθι…

Σαφώς και οι αυξήσεις των τιμών στη διεθνή αγορά, έχουν το δικό τους μερίδιο στην αύξηση της τιμής στην αντλία…

Αλλά είναι οι μόνες και αποκλειστικές υπεύθυνες που διαμορφώνουν τις εκρηκτικές πλέον τιμές στην ελληνική αγορά καυσίμων..??..

Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες, τις διεθνείς τιμές του βαρελιού , να έχουν σπάσει το φράγμα των 100 δολλαρίων και να κινούνται πέριξ της τιμής αυτής, με πτωτικές πλέον τάσεις…

Είναι η πρώτη φορά που το βαρέλι αγγίζει αυτές τις τιμές. διεθνώς .??..

Σαφώς και όχι…

Οι πρόσφατες αντιδράσεις όμως της ελληνικής αγοράς καυσίμων, δεν είναι συμβατές με τις αντίστοιχες του παρελθόντος…

Παρατίθενται ενημερωτικά στοιχεία τελευταίας επταετίας, , για τιμές βαρελιού (μ.ο.) Brent/βαρέλι , με αντίστοιχη τιμή αμόλυβδης βενζίνης και πετρελαίου κίνησης-θέρμανσης στη χώρα μας , ανά λίτρο, όπως παρακάτω:

Έτος	Brent ($/βαρέλι)	Βενζίνη (€/λίτρο)	Πετρέλαιο κίνησης (€/λίτρο)	Πετρέλαιο θέρμανσης (€/λίτρο)
2019	64,3	1,63	1,38	1,05
2020	41,96	1,42	1,15	0,80
2021	70,86	1,67	1,37	1,16
2022	100,93	2,09	1,93	1,35
2023	82,49	1,91	1,66	1,28
2024	80,52	1,91	1,63	1,27
2025	69,14	1,83	1,58	1,18
2026 (σήμερα/τρέχουσα)	98,21	2,19	2,21	αναμένεται να ανοίξει στο 1,75, ίσως και παραπάνω

Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στη χώρα μας είναι 0,70 λεπτά/λίτρο για τη βενζίνη,, 0, 41 λεπτά/λίτρο για το πετρέλαιο κίνησης και 0,28 λεπτά/λίτρο για το πετρέλαιο θέρμανσης.

Σε αυτόν τον φόρο, προστίθενται και άλλοι φόροι (ΡΑΕ, τελωνείων, αποθεμάτων) και επί του συνόλου αυτών, υπολογίζεται και προστίθεται Φ.Π.Α. 24%…

Έτσι από την τιμή που βλέπετε στο πρατήριο, να υπολογίζετε ότι το 52-53% στην τιμή βενζίνης είναι φόροι, το 40-43% στην τιμή πετρελαίου κίνησης, ομοίως είναι φόροι, και το 30-35% της τιμής πετρελαίου θέρμανσης, είναι πάλι φόροι…

Ειδικότερα για το πετρέλαιο, παρότι προϊόν χαμηλότερης κλασματικής απόσταξης κατά τη διύλιση, ΄και παρότι επιβαρύνεται με χαμηλότερο Ε.Φ.Κ., έχουμε το οξύμωρο γεγονός, η τιμή του να παίζει στα “‘ισα’ αυτήν της βενζίνης και σε κάποιες περιπτώσεις να την ξεπερνά…

“Χαράς ευαγγέλια ‘ λοιπόν για τα κέρδη των διυλιστηρίων, ελέω του “greening” αμόκ που έχει κυριεύσει την Ε.Ε. και όλες τις νεοταξίτικες παρατάξεις, ως “βρώμικο καύσιμο” που μολύνει και επιβαρύνει το περιβάλλον..

Τα στοιχεία όμως είναι εκεί…αμείλικτα…το ίδιο και τα ερωτήματα…

Από τα 2,19 της βενζίνης σήμερα , το 1,12 είναι φόροι (ΕΦΚ, ΦΠΑ και λοιποί φόροι) συνεισφέροντας στην κρατική κερδοφορία…

Όπως προανέφερα, περίπου το 52-53 % της τιμής λίτρου στο πρατήριο είναι φόροι…

Το υπόλοιπο 48-47 % αφορά αξία προϊόντος, κέρδος διυλιστηρίου, κέρδος πρατηριούχου…

Οι φόροι (Ε.Φ.Κ. και Φ.Π.Α.) σημέρα ανα λίτρο βενζίνης, στις 10 ακριβότερες χώρες της Ε.Ε., έχουν ως ακολούθως :

Χώρα	ΕΦΚ και ΦΠΑ (€/λίτρο βενζίνης)
Λετονία	0,96
Εσθονία	0,96
Πορτογαλία	0,97
Ιταλία	1,04
Γαλλία	1,05
Ελλάδα	1,13
Γερμανία	1,17
Φιλανδία	1,19
Δανία	1,23
Ολλανδία	1,27

Όλα αυτά βέβαια, θα πρέπει να τα δούμε , λαμβανομένων υπόψη και άλλων οικονομικών μεγεθών, όπως το ύψος του βασικού μισθού , όπου η χώρα μας είναι στη 15η θέση της ευροζώνης των 22 κ.μ., αλλά και με την αγοραστική μας δύναμη, όπου βρισκόμαστε στον πάτο της ένωσης των 27 κ.μ.

Μην ακούτε τα επικοινωνιακά ανερμάτιστα ψεύδη που διαδίδονται ως συνήθως από κυβερνητικές πηγές, με μισές αλήθειες..

Η Ε.Ε. , έχει επιβάλλει κατώτατο ύψος Ε.Φ.Κ. (ειδικού φόρου κατανάλωσης) επί των καυσίμων και όχι ανώτατο…

Η χώρα μας, η οποία έχει απωλέσει βαθμούς εθνικής κυριαρχίας και συνεχίζει να βρίσκεται σε ασφυκτική οικονομική επιτήρηση, δεν μπορεί να εξασκήσει ούτε νομισματική πολιτική λόγω του ευρώ, αλλά ούτε και οικονομική πολιτική , δεδομένων των μνημονίων..

Οι πρόσφατες δηλώσεις τόσο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, ( ότι η μόνη δυνατότητα που τελεί άνευ ευρωπαϊκής έγκρισης, είναι η πρόωρη αποπληρωμή των δανείων και των τοκοχρεολυσίων) , όπως και οι δηλώσεις από τον ίδιο τον ΠΘ , ο οποίος παραδέχτηκε ότι θα πρέπει να ζητήσουμε την έγκριση της Ε.Ε. , για τη μείωση του Ε.Φ.Κ. , δεικνύουν ξεκάθαρα, ότι ουδέποτε “βγήκαμε από τα μνημόνια”…

Παρά τις διαβεβαιώσεις- ασύστολα ψεύδη, πολιτικών, πολιτικάντηδων και των οπαδών τους…

Βέβαια την ίδια στιγμή, από την υπερφορολόγηση των πολιτών, αυξάνονται τα έσοδα στα κρατικά ταμεία…

Όπως το ΄διο συμβαίνει και στα κέρδη των διυλιστηρίων..

Στους δε πρατηριούχους, μπήκε προ ολίγων μηνών πλαφόν κέρδους 8-9 λεπτά/λίτρο πρό φόρων, και 5 λεπτά για τις εταιρείες εμπορίας, ρίχνοντας τους ένα τριχίλιαρο ως έκτακτη επιδότηση για να πάψουν οι γκρίνιες…

Στα διυλιστήρια όμως…τι να συμβαίνει άραγε..??..

Ακόμα και αν δεχτούμε ότι αγοράζουν από τη spot αγορά, δηλαδή γύρω στα 90$-100$ / βαρέλι αυτές τις μέρες (και όχι με συμβολαιακή έτους-διετίας, που είναι το σύνηθες και μείζον, δηλαδή αγοράζουν αρκετά παρακάτω, με τιμές 2025-2024, με “κλειστές” εξίσου συμβολαιακές ναυλώσεις για μεταφορά ), έχει ενδιαφέρον να πάμε και ένα βήμα παρακάτω και να δούμε τι συμβαίνει στη διύλιση..

Ένα βαρέλι αργού πετρελαίου (διεθνές, 159 λίτρα), παράγει περίπου :

Προϊόν από ένα βαρέλι αργού (159 λίτρα)	Ποσότητα που παραθέτει ο αρθρογράφος
Βενζίνη	73 λίτρα
Πετρέλαιο κίνησης/θέρμανσης (προϊόν χαμηλότερης κλασματικής απόσταξης)	40 λίτρα
Κηροζίνη (jet fuel)	15 λίτρα
Υγραέριο (LPG)	6 λίτρα
Λιπαντικά, μαζούτ, άσφαλτος, πίσσα	25 λίτρα

Ναι, είναι ένα παράδοξο (processing gain) , όπου από 159 λίτρα αργού , παράγονται περίπου 170 λίτρα προίόντων-υποπροίόντων..

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω και με “κλειδωμένο” το κέρδος των πρατηριούχων στα 8-9 λεπτά , αντιλαμβάνεται κανείς ότι μόνο από την βενζίνη που πουλά το διυλιστήριο, βγάζει περίπου την αξία του αγορασθέντος βαρελιού σε αργό, ακόμη και με τιμές spot αγοράς.. (λάβετε υπόψη και την ισοτιμία ευρώ/δολλάριο)…

Όλα τα υπόλοιπα προϊόντα, απομένουν σε πλήρη κερδοφορία του διυλιστηρίου, και λαμβανομένων υπόψη των λειτουργικών εξόδων της διύλισης, η κερδοφορία του, στο σημερινό κρεσέντο , είναι πολύ παραπάνω από 50%, μπορεί να αγγίζει και το 100% σε σχέση με την πρώτη ύλη…

Και αν , λέω αν, ….αν υπάρξει καμιά γκρίνια , από καμιά κοινωνική ομάδα, που πάει να διογκωθεί, , έρχεται η κυβέρνηση των ολιγαρχών και των found, και δηλώνει έκτακτη φορολόγηση στα υπερκέρδη τους…

Αλήθεια , πόσα να είναι αυτά…??…

Έχει γίνει ποτέ οικονομικός έλεγχος στα διυλιστήρια…???

Ή μήπως το “κράτος” (ως έρμαιο όργανο εξουσίας μιας δράκας ανθρώπων) , “αποδέχεται”, ότι του εμφανίζουν τα διυλιστήρια…

Κάποιοι “ρομαντικοί¨ελεγκτές της επιτροπής ανταγωνισμού που επεχείρησαν αιφνιδιαστικό έλεγχο το 2021, έφυγαν με κλωτσοπατινάδες , έλεγχος βέβαια δεν έγινε, αφού και μεγαλοστελέχη αρνήθηκαν ευγενικά (αρχικά) την είσοδό τους…

Αλλά μην ανησυχείτε…τρία χρόνια μετά, έφαγε ένα “γερό” πρόστιμο , της τάξης των 9,2 εκατομμυρίων…

Κάτι δηλαδή, μεταξύ στραγάλια και πασατέμπου , όταν μιλάμε γα ετήσιο πάρτυ που μπορεί να ξεπερνα και τα 2 δις ευρώ…

Και δεν γνωρίζουμε αν το πρόστιμο βέβαια πληρώθηκε…

Το δε λαθρεμπόριο καυσίμων οργιάζει, όπου τα καύσιμα που διακινούνται σε μεγάλες ποσότητες δεν επιβαρύνονται καθόλου με κρατικούς φόρους και τα χρηματα, πάνε απ’ ευθείας στις τσέπες των επιτήδειων…

Η “μαφία των καυσίμων”, με εγκληματικές οργανώσεις, είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου…

Στο κάτω μέρος του παγόβουνου, αν ακoλουθήσεις τις οικονομικές ροές, σίγουρα θα βρεις white and blue colars…

….- Από που να έρχονται τόσα καύσιμα βρε παιδί μου…

…- Μα από τις γειτονικές χώρες με βυτία…

….- Σωστά… μάλλον από κει θα ‘ναι…

Το να εμπλέκονται μηχανισμοί διύλισης και ναυτιλίας…??…

Α πα πα… !!… τι κουβέντες είναι αυτές…ούτε να μας περνάνε απ’ το μυαλό τέτοια πράγματα…

Αφού τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε…

Το βαπόρι πήγε και φόρτωσε…δεν “ξεφόρτωσε”…τσεκαρισμένα πράγματα…

Πάντως μια εθνική ανάταση τη νιώθω βρε αδερφέ…

Με δυο ελληνικά διυλιστήρια στα χέρια ελληνικών οικογενειών, και μια κραταιά ελληνική ναυτιλία, παγκόσμιος παίχτης, που έχει το (μόλις)….8% !!!….των πλοίων της με ελληνική σημαία να κουβαλάνε πετρέλαιο σε όλη την υφήλιο και στη χώρα μας…κομμάτια να γίνει …!!…

Αφού βάζουν “πλάτη” οι άνθρωποι….το βλέπουμε…!!…

Στα δύσκολα φαίνονται οι άνθρωποι…!!!..

Για να φουσκώνουμε εμείς σαν παγώνια..

Με “δικά μας” διυλιστήρια και “δική μας” ναυτιλία..!!…

Και 2,50 να πάει η βενζίνη!!!… και 3 ευρώ το πετρέλαιο …!!!…

Θα το κάψουμε απόψε κυρ Στέφανε..!!… (που έλεγε και η Βουγιουκλάκη)

ΠΡΟΤΑΣΗ :

Να σταματήσει η κυβέρνηση , καθώς και η αντιπολίτευση, να κάνουν πως δεν βλέπουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο…

Να μειώσει η κυβέρνηση από πλευράς της τον Ε.Φ.Κ. , οπότε αναλογικά θα μειωθεί και ο ΦΠΑ και η συνολική φορολογική επιβάρυνση…

Να γίνουν οι απαραίτητοι φορολογικοί-οικονομικοί έλεγχοι στα διυλιστήρια και να μειωθεί εξ αρχής το ποσοστό κέρδους, ώστε να προκύπτει ανεκτή αρχική τιμή και όχι να δίνονται επιδοτήσεις και έκτακτη φορολόγηση , εκ των υστέρων , εις βάρος των φορολογουμένων.

Να βάλουν πλάτη οι εφοπλιστές, στα ναύλα για τα φορτία της ελληνικής αγοράς με ωφέλεια που εξασφαλισμένα θα περάσει στον καταναλωτή και όχι στο διυλιστήριο…

Και οι παραπάνω ενέργειες, θα μπορούσαν να λάβουν μόνιμο και διαρκή χαρακτήρα, πέρα από τις διακυμάνσεις των τιμών του αργού, εξαιτίας γεωπολιτικών ρίσκων και κινδύνων από συγκρούσεις και ασταθή περιβάλλοντα, συνεισφέροντας επί τω βελτίω στην ανάπτυξη της χώρας.

Υ.Γ.1 : Κάτι “δεκάλεπτα”, που δίνει η κυβέρνηση ως “επιδότηση”, για να συγκρατηθούν οι τιμές στην αντλία , θα πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι χρήματα δικά μας, των φορολογουμένων, που πάνε κατ’ ευθείαν στα διυλιστήρια…όπως χρήματα δικά μας ήταν και τα τριχίλιαρα που δόθηκαν στους πρατηριούχους…

Με τι κριτήρια, θα αναρωτηθεί κάποιος…δεν υπάρχουν…

Οπότε η απάντηση ,είναι ….γιατί ΄’έτσι…

Εξάλλου “δημοκρατία” έχουμε…

Υ.Γ.2 : Το γιατί λοιπόν, το 2022, με την ίδια τιμή περίπου στο βαρέλι, η τιμή στη βενζίνη και στο πετρέλαιο κίνησης ήταν σημαντικά χαμηλώτερες ….και το γιατί στο πετρέλαιο θέρμανσης η απόσταση της τιμής του 2022, με την αναμενόμενη τιμή έναρξης είναι τεράστια, …

Είναι μόλις κάποια από τα πολλά αναπάντητα “γιατί”…. όπως αυτά προκύπτουν ως εύλογα ερωτήματα…

Νομίζω όμως ότι τα ανωτέρω που παρατέθηκαν δίνουν και τις απαντήσεις για όσους θέλουν και μπορούν να βλέπουν την πραγματικότητα, πέρα από κομματικές παρωπίδες…..

Υπόψιν… με βυτία από “γειτονικές χώρες” έρχονται κάτι διαλύτες και μίγματα υδρογοναθράκων , από απατεώνες που νοθεύουν τα καύσιμα με παρεπόμενο αποτέλεσμα, πέρα από τα κέρδη τους, σημαντικές βλάβες και καταστροφές σε κινητήρες…

Μην συγχέετε τη νοθεία, με το λαθρεμπόριο..

Υ.Γ.3: Άκουσα μόλις χθες, δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Μαρινάκη, με τις οποίες δήλωσε, ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος.

Τις παραθέτω αυτολεξί : ” «Πρώτον ότι πρέπει να υπάρχουν τα λεφτά. Ο ΕΦΚ φέρνει 4 δισ. ευρώ έσοδα ετησίως. Δεύτερον, επειδή έχουμε φτάσει στις οροφές δαπανών, για ένα έκτακτο μέτρο πρέπει να δοθεί η δυνατότητα από την ΕΕ προκειμένου να εξαιρεθεί αυτό το έκτακτο μέτρο από τον υπολογισμό των οροφών δαπανών».

Επειδή τέτοιες δηλώσεις, σε μη σκεπτόμενους πολίτες μπορεί να περνούν, από πλευράς μου δηλώνω, ότι τέτοιες δηλώσεις, προσβάλλουν τη νοημοσύνη των σκεπτόμενων πολιτών, και την κοινή λογική.

Ο Π/Υ του οικονομικού έτους που διανύουμε, έχει συνταχθεί από πέρυσι και εκτελείται εντός της χρονιάς, της οποίας έχουμε ήδη διανύσει το τρίτο τρίμηνο και εισερχόμαστε στο 4ο.

Οι εκτιμήσεις του Π/Υ για τα καύσιμα, έγιναν πέρυσι με σαφώς χαμηλότερες τιμές καυσίμων, π.χ., τιμή πετρελαίου, στο 1,58/λίτρο, ενώ σήμερα η τιμή του στην αντλία, είναι περίπου 50% ακριβότερη.

Οι εκτιμήσεις στον Π/Υ, έγιναν χωρίς βέβαια να εχει προβλεφθεί η σύγκρουση με το Ιράν και Χούθι και η κρίση στον Περσικό.

Τα γεγονότα, σαφώς και δημιούργησαν περισσότερα έσοδα από τις προβλέψεις, ήτοι πλεόνασμα στο υπόψη τμήμα του Π/Υ, σε σχέση με τους στόχους.

Το οποίο πλεόνασμα , δεν μπορεί να αποδοθεί στην κοινωνία χωρίς την έγκριση των δανειστών μας, παρά μόνο να οδηγηθεί σε πρόωρες αποπληρωμές δανείων και τοκοχρεολυσίων.

Η πρόταση μου για συγκράτηση των τιμών στα διυλιστήρια , κατόπιν ελέγχου και θέσπισης πλαφόν ανωτάτου περιθωρίου κέρδους, όπως άκριβώς έκαναν στους πρατηριούχους, δεν χρειάζεται καμία έγκριση από την Ε.Ε. και τους πιστωτές..

Και σαφώς θα ελαφρύνει τα νοικοκυριά, χωρίς να δημιουργεί εξαρτημένους ανθρώπους, οι οποίοι αναμένουν fuel pass , επιδοτήσεις πετρελαίου θέρμανσης και κάθε τύπου επιδόματα/κουπόνια, εν είδει κομμουνιστικού καθεστώτος σοβιετίας, με τα οποία ασκείται “κοινωνική πολιτική” και “ανακατανομή πλούτου”.

Όμως βλέπεις , θα πρέπει να στεναχωρήσει την ελίτ και κάποιες οικογένειες…

‘Όχι όμως άλλη κοροϊδία…!!!…φτάνει πια…!!..

Και δεν είδα κανέναν “δημοσιόγραφο” , συστημικό ή μη, στη χθεσινή συνέντευξη τύπου, να θέτει τα εύλογα ερωτήματα στον κ. Μαρινάκη…

Ο λαοφιλής αείμνηστος Ν. Κούρκουλος, μεταξύ άλλων, έχει μείνει στη μνήμη μας, και για το “ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ”,

Δυστυχώς η παρούσα κυβέρνηση συνεχίζει να το διανείμει αδιαλλείπτως…

Ενώ το πραγματικό “κάρβουνο ” που χρειαζόμαστε, ο λιγνίτης, το οποίο υπάρχει εν αθφονία ως εθνικό προϊόν, έχει υπάγει “εις το πυρ το εξότερον’ , καταδικάζοντας τη χώρα, σε ενεργειακό στραγγαλισμό-αυτοχειρία, φέρνοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις στα όρια τους…

Παναγιώτης Γερογλής

Υπτγος ε.α.

Diploma in Diplomatic and Strategic Studies

MA in International Security and Applied Strategy

EU Political Advisor / EAS /European Security&Defence College

ex Military Advisor of Greece to the UN

ex Military Representative of Greece to the OSCE

ex NATO /PTEC/ MPSOTC Commander

ex HNDGS/ JMMLC Commander

Ἀγοράζουν σπίτια σέ νησιά τοῦ Αἰγαίου καί ὑψώνουν τήν τουρκική σημαία

Από

-

September 24, 2026

1

Τί συμβαίνει στήν Πάτμο μέ τήν ἡμισέληνο, τί στήν Θράκη καί τό Πήλιο μέ σημαῖες βαλκανικῶν χωρῶν – Πῶς παραβιάζεται ὁ νόμος γιά τά ἐθνικά σύμβολα – Θράσος χωρίς ὅρια – Οἱ οἰκίες δέν εἶναι σκάφη ἀναψυχῆς

Από τότε πού καθιερώθηκε ἡ βίζα μικρῆς διαρκείας γιά τούς Τούρκους, τά νησιά μας ἔχουν γεμίσει ἐπιγραφές στήν τουρκική γλῶσσα. Ἀλλά δέν ἔφθανε αὐτό.

Τώρα ἔχουμε καί δεύτερη φάση τοῦ σχεδίου διεισδύσεως τῆς γείτονος στίς ἀκριτικές μας περιοχές. Τήν ἀνάρτηση σημαιῶν μέ τήν ἡμισέληνο. Σέ σπίτια πού ἀγοράζονται ἀπό Τούρκους (πού ἴσως καί νά παίρνουν golden visa) ἀναρτῶνται τουρκικές σημαῖες. Καί, τήν ἴδια στιγμή, βλέπουμε καί σημαῖες βαλκανικῶν χωρῶν ἀπό τούς ἀκριτικούς νομούς τῆς Θράκης μέχρι καί τό Πήλιο (ἐκεῖ ὅπου φθάνει ἡ ἐμβέλεια τῶν τουρκικῶν ραδιοφωνικῶν σταθμῶν, ὅπως παλαιότερα ἔχουμε γράψει).

Δέν εἶναι αὐτή εἰκόνα εὐνομουμένης χώρας. Δέν μπορεῖ ὁ κάθε ἕνας νά παίρνει ἕνα ἀκίνητο καί νά σηκώνει ὅποια σημαία τοῦ ἀρέσει. Δέν ἐπιτρέπεται ἡ ἀνάρτησις σημαιῶν ξένων χωρῶν ἐντός τῆς ἐπικρατείας, παρά μόνον στά κτήρια πού στεγάζουν διπλωματικές Ἀρχές τῶν χωρῶν αὐτῶν. Ἀλλά καί ἡ ἑλληνική σημαία ἀκόμη καθορίζεται ποῦ καί πότε ἀναρτᾶται. Τό προβλέπει ὁ νόμος 851/1978 «περί ἐθνικῆς σημαίας».

Πρίν φθάσουμε ὅμως ἐκεῖ, πρέπει νά δοῦμε τήν παρανομία τῆς ἀγορᾶς ἀκινήτων καί γῆς στίς ἀκριτικές περιοχές, πού ἀπαγορεύεται σέ πολῖτες τρίτων χωρῶν. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, οἱ προβλέψεις τοῦ νόμου «ξεπερνιοῦνται» καθώς ἔρχονται καί ἀγοράζουν Τοῦρκοι πού ἔχουν διαβατήρια χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Αὐτοί ἐν συνεχείᾳ ἀναρτοῦν τίς σημαῖες τους. Καί δέν εἶναι μόνον αὐτοί. Τοῦρκοι ὑπήκοοι ὑποκρύπτονται πίσω ἀπό ἑταιρεῖες καί τρίτα πρόσωπα, πού ἀγοράζουν ἀκίνητα παντοῦ, μέ ἰδιαίτερη προτίμηση τήν Πάτμο καί τήν Λέρο στά Δωδεκάνησα.

Προβληματισμό δημιουργεῖ ἡ κίνησις πού γίνεται στά νησιά αὐτά, ὅπου ὑπάρχουν δομές (μουσουλμάνων ὡς ἐπί τό πλεῖστον) παρανόμων μεταναστῶν. Στίς ἑλληνικές ὑπηρεσίες ἀσφαλείας περιέρχονται πληροφορίες γιά ἀνεξέλεγκτη ἐπέκταση δικτύων κατασκόπων καί ἀτόμων μέ ἀποστολή τήν συγκρότηση ὁμάδων κρούσεως «ἄν καί ὅταν χρειαστεῖ». Μάλιστα εἶχε ἀναφερθεῖ δήλωσις Τούρκου «τουρίστα» στήν Λέρο, ὅτι «ἄν ρίξουμε δύο κιβώτια καλάσνικωφ στήν Κλειστή Ἐλεγχόμενη Δομή (ΚΕΔ) στήν Λέρο, θά καταλάβουν οἱ μετανάστες τό νησί μέσα σέ μισή ὥρα». Ἐν τῷ μεταξύ, ὁλόκληρη περιοχή στό νησί ἔχει ἀγορασθεῖ ἀπό Τούρκους, οἱ ὁποῖοι δέν περιορίζονται στήν ἀγορά ὑπαρχουσῶν κατοικιῶν, ἀλλά ἀγοράζουν καί μεγάλα οἰκόπεδα καί προχωροῦν στήν ἀνέγερση καινούργιων οἰκημάτων πρός πώληση σέ συμπατριῶτες τους.

Τό φαινόμενο παρατηρεῖται καί στήν Πάτμο, ὅπου τουρκική σημαία ἀναρτήθηκε σέ σπίτι ἐνοικιαζόμενο σέ Τοῦρκο στήν περιοχή Χοχλακᾶς, ὅπου ἡ ἀγορά κατοικιῶν ἀπό Τούρκους ἔγινε μόδα. Εἶναι σαφές ὅτι ἡ ἐπέλαση τῶν Τούρκων στά παραμεθόρια νησιά γίνεται μέ σχέδιο ἀπό τίς μυστικές ὑπηρεσίες τῆς Τουρκίας καί στόχο τήν δημιουργία μειονοτικῶν πυρήνων, μέ ὅ,τι αὐτό θά συνεπάγεται στήν ὑλοποίηση τῶν σεναρίων τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας». Παραλλήλως, καταγράφονται ἀπαράδεκτες συμπεριφορές ἀπό τουρίστες, πού κινοῦνται ὡσάν νά βρίσκονται σέ τουρκική ἐπικράτεια. Ἐπιδεικνύουν ἀγένεια, ἀλαζονεία, περιφρόνηση πρός τούς κατοίκους. Τά προβλήματα ἔχουν τεθεῖ μέ ἔμφαση ἀπό πολῖτες, κυρίως πρός τήν Κυβέρνηση, καθώς οἱ τοπικές Ἀρχές καί οἱ ἐπωφελούμενοι ἀπό τίς ἀγοραπωλησίες καί τήν παρουσία τουριστῶν ὄχι μόνον ἀδιαφοροῦν, ἀλλά καί πριμοδοτοῦν τίς παράνομες ἀγοραπωλησίες.

Ἡ κατάστασις ἔχει φθάσει σέ ἀκραῖο καί ἐπικίνδυνο γιά τήν ἐθνική ἀσφάλεια σημεῖο. Εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἄμεσος λῆψις μέτρων. Κάτι πού πρέπει νά γίνει χωρίς χρονοτριβή εἶναι νά ἀναθεωρηθεῖ τό θεσμικό πλαίσιο γιά τίς παραμεθόριες περιοχές, ὥστε ὁ ἔλεγχος νά μήν περιορίζεται στήν τυπική ἕδρα μιᾶς ἑταιρείας ἤ στήν ἐμφανιζόμενη ἰθαγένεια τοῦ ἀγοραστῆ, ἀλλά νά φθάνει μέχρι τόν πραγματικό δικαιοῦχο. Παραλλήλως, ἀπαιτεῖται συστηματικός ἔλεγχος τῶν μεταβιβάσεων τῶν τελευταίων ἐτῶν, ὥστε νά διαπιστωθεῖ ἐάν χρησιμοποιήθηκαν παρένθετα πρόσωπα ἤ ἑταιρικά σχήματα γιά τήν καταστρατήγηση τῆς νομοθεσίας. Ὅπου ἀποδεικνύεται παρανομία, πρέπει νά ἐφαρμόζονται οἱ προβλεπόμενες ἀπό τόν νόμο κυρώσεις.

estianews.gr

Τουρκικο ΥΠΑΜ: «Θα κτυπησουμε»

Από

-

September 24, 2026

«Αν προχωρήσετε με καλώδια, αγωγούς»

Νέο τελεσίγραφο και ευθείες απειλές προς την Αθήνα εξαπέλυσε το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας κατά τη διάρκεια της εβδομαδιαίας ενημέρωσης τύπου στις 24 Σεπτεμβρίου 2026.

Η Άγκυρα, με αφορμή το υπό σχεδιασμό έργο της υποθαλάσσιας ηλεκτρικής διασύνδεσης (Great Sea Interconnector) μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, ξεπέρασε κάθε διπλωματικό όριο, προειδοποιώντας με τη λήψη «αναγκαίων μέτρων».

Όπως αναφέρεται σε σχετικές αναρτήσεις Τούρκων αναλυτών και επιβεβαιώνεται από το επίσημο ανακοινωθέν, το τουρκικό ΥΠΑΜ ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει καμία «μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα» εντός της -κατά την ίδια- τουρκικής υφαλοκρηπίδας και της περιοχής που ορίζει το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο.

Η δήλωση του τουρκικού υπουργείου αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Δεν επιτρέπονται μη εξουσιοδοτημένες δραστηριότητες που αγνοούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας. Οι εξελίξεις στην περιοχή παρακολουθούνται στενά και λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα» και συνέχισε αναφέροντας:

«Η αποφασιστικότητά μας να προστατεύσουμε τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας που απορρέουν από τις θαλάσσιες ζώνες αρμοδιότητας και την υφαλοκρηπίδα μας στην Ανατολική Μεσόγειο συνεχίζεται.

Η Συμφωνία Μνημονίου για την Αποσάφειωση των Θαλασσίων Ζωνών Αρμοδιότητας που υπογράψαμε με τη Λιβύη και τα όρια της υφαλοκρηπίδας μας που δηλώσαμε στον ΟΗΕ στις 18 Μαρτίου 2020 καθορίζουν το νομικό μας πλαίσιο σχετικά με αυτό το ζήτημα.

Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, δραστηριότητες όπως η εγκατάσταση καλωδίων ή αγωγών και επιστημονικές έρευνες στην υφαλοκρηπίδα μας πρέπει να συντονίζονται προηγουμένως με τη χώρα μας.

Η Τουρκία θα συνεχίσει να ασκεί τα δικαιώματα και τις αρμοδιότητές της ως παράκτιο κράτος στην Ανατολική Μεσόγειο και να προστατεύει αποφασιστικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στις θαλάσσιες ζώνες αρμοδιότητας.»

Η Άγκυρα επιχειρεί για ακόμα μια φορά να γκριζάρει την Ανατολική Μεσόγειο, απαιτώντας από την Ελλάδα και την Κύπρο να ζητήσουν την «προηγούμενη έγκριση και συντονισμό» της για οποιαδήποτε πόντιση καλωδίων, αγωγών ή επιστημονική έρευνα στην περιοχή.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/tourkiko-ypam-tha-ktypisoume/

Η νύχτα που ανατινάχθηκε ο Παρθενώνας: Το χτύπημα που άλλαξε για πάντα την Ακρόπολη

Από

-

September 24, 2026

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1687, μια ενετική οβίδα έπεσε στον ναό που είχε μετατραπεί σε αποθήκη πυρίτιδας

Σήμερα είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον Παρθενώνα με στέγη και το μεγαλύτερο μέρος των τοίχων του όρθιο. Κι όμως, έτσι τον είχαν αντικρίσει ταξιδιώτες που επισκέφθηκαν την Αθήνα τον 17ο αιώνα. Το μνημείο είχε αλλάξει χρήσεις, είχε υποστεί φθορές και είχε επιβιώσει από πολέμους και κατακτήσεις.

Η καταστροφή που καθόρισε τη σημερινή του εικόνα ήρθε πολύ αργότερα από την αρχαιότητα: τη νύχτα της 26ης Σεπτεμβρίου 1687.

Εκείνες τις ημέρες η Αθήνα βρισκόταν στη δίνη του πολέμου ανάμεσα στη Βενετία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι ενετικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον Φραντσέσκο Μοροζίνι, πολιορκούσαν την Ακρόπολη.

Η οθωμανική φρουρά είχε οχυρωθεί στον βράχο, ενώ μέσα στον Παρθενώνα, που τότε λειτουργούσε ως τζαμί, φυλασσόταν πυρίτιδα. Μια οβίδα έφτασε στον ναό και προκάλεσε έκρηξη που γκρέμισε μεγάλο μέρος του.

Ο ναός πριν από τη νύχτα της έκρηξης

Ο Παρθενώνας χτίστηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. στην Ακρόπολη της Αθήνας, στο πλαίσιο του οικοδομικού προγράμματος του Περικλή. Στους αιώνες που ακολούθησαν, η χρήση του άλλαξε μαζί με την ιστορία της πόλης. Υπήρξε ναός της Αθηνάς, στη συνέχεια χριστιανική εκκλησία και, επί οθωμανικής κυριαρχίας, τζαμί. Κάθε εποχή άφησε το αποτύπωμά της στο κτίριο.

Η Ακρόπολη δεν είχε μείνει ανέπαφη. Τα Προπύλαια είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές από έκρηξη αποθηκευμένης πυρίτιδας το 1645, όταν κεραυνός προκάλεσε ανάφλεξη. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με το Μουσείο Ακρόπολης, τα σημαντικότερα μνημεία του βράχου διατηρούνταν γενικά σε καλή κατάσταση μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα.

Σχέδια Ευρωπαίων περιηγητών μάς επιτρέπουν να δούμε πόσο διαφορετικός ήταν ο Παρθενώνας πριν από τον βομβαρδισμό.

Αυτή η εικόνα έχει σημασία. Ο Παρθενώνας δεν έφτασε μέχρι τη νεότερη εποχή ως το ανοιχτό ερείπιο που βλέπουμε σήμερα. Για πολλούς αιώνες εξακολουθούσε να είναι ένα κτίριο με εσωτερικό χώρο, που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και να προσαρμοστεί σε νέες ανάγκες. Αυτό ακριβώς τον έκανε, το 1687, μέρος της άμυνας της Ακρόπολης – και τον εξέθεσε σε έναν θανάσιμο κίνδυνο.

Η Ακρόπολη γίνεται πεδίο μάχης

Ο πόλεμος των Ενετών με τους Οθωμανούς είχε φτάσει στην Αθήνα. Η Ακρόπολη, πέρα από τόπος με αρχαία μνημεία, ήταν οχυρή θέση. Όποιος κρατούσε τον βράχο μπορούσε να συνεχίσει την άμυνα ακόμη κι αν έχανε την πόλη γύρω του. Για τους πολιορκητές, επομένως, η κατάληψή της ήταν στρατιωτικός στόχος. Για τους υπερασπιστές της, τα κτίσματα του χώρου βρέθηκαν μέσα στις ανάγκες της πολιορκίας.

Η απειλή είχε επηρεάσει τα μνημεία ήδη πριν από το ενετικό χτύπημα. Το Μουσείο Ακρόπολης αναφέρει ότι το 1686 οι Οθωμανοί αποσυναρμολόγησαν τον ναό της Αθηνάς Νίκης, χρησιμοποιώντας το υλικό του για να ενισχύσουν την άμυνα μπροστά από τα Προπύλαια.

Στον Παρθενώνα, αντίστοιχα, αποθήκευσαν πυρίτιδα. Έτσι, ένα από τα σημαντικότερα κτίρια της αρχαιότητας βρέθηκε να στεγάζει υλικό που μπορούσε να το καταστρέψει ολοκληρωτικά.

Δεν χρειάζεται να υποθέσουμε τι σκέφτονταν οι άνθρωποι που πήραν εκείνη την απόφαση. Το βέβαιο είναι το αποτέλεσμα: μέσα σε μια πολιορκούμενη οχυρή θέση, η πυρίτιδα βρισκόταν σε κτίριο εκτεθειμένο στα πυρά του αντιπάλου. Κάθε οβίδα που πλησίαζε στον ναό μπορούσε να μετατρέψει τον βομβαρδισμό σε καταστροφή πολύ μεγαλύτερης κλίμακας.

Το χτύπημα της 26ης Σεπτεμβρίου

Τη νύχτα της 26ης Σεπτεμβρίου 1687, μία από τις οβίδες του πυροβολικού του Μοροζίνι έπληξε τον Παρθενώνα και πυροδότησε την αποθηκευμένη πυρίτιδα. Η έκρηξη κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου. Αρχιτεκτονικά μέλη εκτινάχθηκαν και κατέληξαν διάσπαρτα γύρω από τον βράχο της Ακρόπολης.

Η ζημιά δεν περιορίστηκε σε ένα σημείο όπου έπεσε η οβίδα. Η πυρίτιδα μέσα στον ναό πολλαπλασίασε τη δύναμη του χτυπήματος.

Η στέγη χάθηκε, μεγάλα τμήματα των τοίχων κατέρρευσαν και οι μακριές πλευρές του μνημείου υπέστησαν εκτεταμένες φθορές, ιδιαίτερα στο κεντρικό τους μέρος. Μαζί με την αρχιτεκτονική του Παρθενώνα τραυματίστηκε και ο γλυπτός του διάκοσμος.

Αν μπορούσε κάποιος να σταθεί στην Αθήνα πριν και μετά από εκείνη τη νύχτα, θα αντίκριζε δύο πολύ διαφορετικά κτίρια. Ο ναός που επί αιώνες διατηρούσε τη μορφή ενός στεγασμένου οικοδομήματος είχε πλέον μετατραπεί σε βαριά πληγωμένο μνημείο.

Η 26η Σεπτεμβρίου δεν ήταν απλώς μία ακόμη ημερομηνία στην πολεμική ιστορία της πόλης. Ήταν η στιγμή που άλλαξε ριζικά η φυσική μορφή του πιο αναγνωρίσιμου μνημείου της.

Όσα χάθηκαν και όσα σώθηκαν

Οι συνέπειες της έκρηξης ξεπερνούν όσα βλέπει ο επισκέπτης από μακριά. Όταν καταρρέει ένα κτίριο, χάνεται και μέρος της πληροφορίας που διατηρούν οι επιφάνειες, η διάταξη και ο διάκοσμός του. Στην περίπτωση του Παρθενώνα, ορισμένα γλυπτά σώθηκαν ως θραύσματα, ενώ άλλα είναι γνωστά και χάρη σε σχέδια που είχαν γίνει πριν από την καταστροφή.

Ιδιαίτερη αξία έχουν τα σχέδια που αποδίδονται στον Ζακ Καρέ, ο οποίος επισκέφθηκε την Ακρόπολη το 1674, δεκατρία χρόνια πριν από τον βομβαρδισμό. Το Μουσείο Ακρόπολης τα χρησιμοποιεί ως πολύτιμη μαρτυρία για τμήματα της βόρειας και της νότιας ζωφόρου που υπέστησαν ζημιές το 1687.

Χάρη σε τέτοιες αποτυπώσεις, μπορούμε σήμερα να προσεγγίσουμε πλευρές του μνημείου που η ίδια η έκρηξη δεν άφησε ακέραιες.

Η καταστροφή, βέβαια, δεν ήταν το τέλος της ιστορίας του Παρθενώνα. Στους επόμενους αιώνες ακολούθησαν νέες απώλειες, μετακινήσεις αρχαιοτήτων και, αργότερα, προσπάθειες προστασίας και αποκατάστασης.

Η έκρηξη του 1687, όμως, παραμένει το γεγονός που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί το μνημείο απέκτησε τη μορφή που γνωρίζουμε.

Κάθε χρόνο, εκατομμύρια βλέμματα στρέφονται προς τον Παρθενώνα. Βλέπουν τους κίονες, τα κενά ανάμεσά τους, τα τμήματα που στέκονται ακόμη.

Πίσω από αυτή την εικόνα βρίσκεται και μια συγκεκριμένη νύχτα: η 26η Σεπτεμβρίου 1687, όταν ο πόλεμος έφτασε στο εσωτερικό του ναού και άλλαξε την Ακρόπολη για πάντα.

https://www.pronews.gr/istoria/i-nyxta-pou-anatinaxthike-o-parthenonas-to-xtypima-pou-allakse-gia-panta-tin-akropoli/

Καρυστιανού: Αν δεν μπούμε στη Βουλή θα φύγω από τη χώρα – Τι απαντά για την «κβαντική ιατρική»

Από

-

September 24, 2026

«Ο κ. Γεωργιάδης διαστρεβλώνει την αλήθεια και τις επιστήμες», τόνισε η Μαρία Καρυστιανού. Ο στόχος της «Ελπίδας» και τι θα κάνει εάν δεν επιτευχθεί.

«Αν δεν καταφέρουμε να μπούμε στη Βουλή, για μένα θα έχει τελειώσει. Η αλήθεια είναι ότι θα φύγω από τη χώρα», τόνισε μεταξύ άλλων η Μαρία Καρυστιανού το πρωί της Πέμπτης (24/9), ενώ παράλληλα απάντησε στον Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος υποστήριξε ότι η ίδια θα πρέπει να ελεγχθεί για όσα υποστηρίζει περί «κβαντικής ιατρικής».

Καρυστιανού: Όποιος θέλει μπορεί να πληκτρολογήσει στο διαδίκτυο τον όρο quantum medicine και να δει τι είναι η κβαντική ιατρική

Ειδικότερα, μιλώντας στο MEGA, η πρόεδρος του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» και παιδίατρος στο επάγγελμα εξαπέλυσε επίθεση στον υπουργό Υγείας, σημειώνοντας πως «τα έχει μπλέξει γενικά. Πάλι ξανά στο επίκεντρο η κβαντική ιατρική. Λες και δεν μπορεί κανείς να πληκτρολογήσει στο διαδίκτυο τον όρο quantum medicine και να δει τι είναι η κβαντική ιατρική. Είναι συνήθης η πρακτική του κ. Γεωργιάδη να σηκώνει σκόνη για να καλύψει την ουσία».

Όπως τόνισε στη συνέχεια, «η ουσία είναι ότι ζούμε σε μια χώρα που πρέπει να χάνονται πολίτες για να καταλαβαίνουμε το χάος που επικρατεί στην κυβέρνηση και στον κρατικό μηχανισμό γενικότερα. Στο εάν γίνονται έλεγχοι, εάν είναι νόμιμα τα ιατρεία ως προς τις ιατρικές πράξεις που μπορούν να κάνουν».

Αναφερόμενη μάλιστα στην υπόθεση με τον Γιώργο Μαζωνάκη, σημείωσε ότι «η πλασμαφαίρεση είναι μια ιατρική πράξη, δεν είναι εναλλακτική θεραπεία, όπως είπε ο κ. Γεωργιάδης. Φυσικά, επειδή είναι παρεμβατική, ενέχει και κινδύνους. Οπότε το θέμα είναι πού μπορεί να γίνει, ώστε σε περίπτωση συμβάντος, όπως αυτό που έγινε με τον κ. Μαζωνάκη δυστυχώς, να μπορεί να αντιμετωπιστεί κατάλληλα».

Η απάντηση στον Άδωνη Γεωργιάδη

Σχετικά με τις δηλώσεις Γεωργιάδη ότι πρέπει να ελεγχθεί, αλλά και για την άδεια ιατρείου στη Θεσσαλονίκη, η κ. Καρυστιανού αποκάλυψε πως «ετοιμάζομαι για δεύτερο ιατρείο στην Αθήνα».

Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Ο κ. Γεωργιάδης έλεγε ότι η κβαντική φυσική είναι ψευδοεπιστήμη. Στη συνέχεια το παραδέχθηκε. Δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει κβαντικός ιατρός. Αυτό είναι στο μυαλό του κ. Γεωργιάδη, γιατί θεωρεί ότι είναι κάτι όπως ο ενδοκρινολόγος, ο καρδιολόγος, ότι είναι μια τέτοια εξειδίκευση. Η κβαντική ιατρική είναι ουσιαστικά η κβαντική τεχνολογία και οι εφαρμογές στον τομέα της ιατρικής, σε ό,τι αφορά τη διάγνωση κατά κύριο λόγο, και στο μέλλον είναι και η θεραπεία».

Σε σχετική διευκρινιστική ερώτηση για το αν υπάρχει ο όρος «κβαντικός ιατρός», απάντησε κοφτά: «Όχι βέβαια. Ο κ. Γεωργιάδης διαστρεβλώνει την αλήθεια και τις επιστήμες».

Μιλώντας σε άλλο σημείο για «ολιστική ιατρική» ανέφερε: «Εγώ σαν γιατρός δεν παρεμβαίνω μόνο όταν υπάρχει ένα ιατρικό πρόβλημα. Παρεμβαίνω και στην πρόληψη και για να βελτιώσω την υγεία του ασθενούς. Είμαι παιδίατρος και ασκώ την παιδιατρική, που σημαίνει ότι ακολουθώ τα πρωτόκολλα τα οποία έχω διδαχθεί. Όταν πρέπει να αντιμετωπίσω μια πνευμονία, μια αμυγδαλίτιδα ακολουθούμε συγκεκριμένα πρωτόκολλα. Φαρμακευτική αγωγή, όπως ορίζουν τα όπως ορίζει η επιστήμη».

Και συμπλήρωσε: «Στα πλαίσια λοιπόν ότι εγώ έχω ολιστική, θα πρέπει να γνωρίζω οτιδήποτε αφορά το παιδί, οποιεσδήποτε καινούργιες μέθοδοι υπάρχουν, στο οποίο θα βελτιώσουν το να κατανοήσουμε καλύτερα το πώς λειτουργεί το σώμα, ο εγκέφαλος και πώς μπορούμε να τον βελτιώσουμε με φυσικές μεθόδους, είναι στο κομμάτι που με ενδιαφέρει εμένα… Είναι δηλαδή ένα extra κομμάτι».

«Φοβήθηκα μία φορά στη ζωή μου»

Περνώντας στο ζήτημα της τραγωδίας των Τεμπών και τη δίκη που βρίσκεται σε εξέλιξη, η κα Καρυστιανού αναφέρθηκε στην κατάθεσή της σχετικά με το «μπάζωμα», ενώ εξομολογήθηκε:

«Φοβήθηκα μία φορά στη ζωή μου. Όταν μπήκα σε ένα τεράστιο χώρο σαν γκαράζ που ήταν άδειος και στη μέση είχε ένα λευκό φέρετρο και έπρεπε να πάω να το ανοίξω. Εκεί φοβήθηκα. Αφού πέρασα αυτό, δε φοβάμαι τίποτα».

Στη συνέχεια εξαπέλυσε βαρύτατες κατηγορίες κατά του πολιτικού συστήματος: «Ξέρετε τι μου λέγανε στην αρχή; Πώς πας να μπλέξεις με την πολιτική που είναι βρώμικη; Τελικά έχω καταλάβει γιατί είναι βρώμικη η πολιτική. Γιατί υπάρχει όλο αυτό το ψέμα, αυτή η συκοφαντία, αυτό το δήθεν, αυτή η μικροπολιτική, αυτές οι απειλές. Όλα είναι στο παιχνίδι. Έχουμε φτάσει να είμαστε ένα κράτος που μοιάζει να το διοικούν παράνομοι άνθρωποι. Που λειτουργούν σαν μια παράνομη οργάνωση, οι οποίοι θέλουν να ελέγχουν τους δικαστικούς, την ιεραρχία της αστυνομίας, την ιεραρχία της πυροσβεστικής, τους πάντες και ουσιαστικά να αποφασίζουν τι θα ακουστεί, τι δε θα ακουστεί, τι θα ερευνηθεί, τι δε θα ερευνηθεί και να συγκαλύπτουν».

Ο στόχος της «Ελπίδας»

Αναφορικά με τη δημιουργία του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», ξεκαθάρισε πως στόχος δεν είναι η απλή αντιπολίτευση, αλλά η διακυβέρνηση της χώρας:

«Στον πολίτη αυτό που τον ενδιαφέρει δεν είναι ο τίτλος. Είσαι σε μια θέση; Ωραία. Πέτυχες ή δεν πέτυχες; Εμένα αυτό με ενδιαφέρει. Η ουσία. Άρα το ότι είναι κάποιος πρωθυπουργός αλλά δεν έχει κάνει τίποτα για να βοηθήσει το κράτος και ουσιαστικά υπογράφει, ενώ έχει πει ότι δε θα υπογράψει, δε δείχνει και μεγάλη ικανότητα. Επομένως δεν κάνει ο τίτλος τον άνθρωπο, αλλά η δουλειά, το έργο και το αποτέλεσμα».

Παράλληλα, έκλεισε την πόρτα σε συνεργασίες, δηλώνοντας: «Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με συστημικά κόμματα, διότι τα κόμματα αυτά μας έφεραν εδώ που μας έφεραν. Είτε θέλετε λειτουργώντας σαν κυβερνητικά κόμματα είτε σαν αντιπολίτευση. Γιατί εγώ πιστεύω ότι και η αντιπολίτευση μπορεί να κάνει πράγματα. Η κοινωνία θέλει να φύγει ο Μητσοτάκης, αλλά δε θέλω το μη χείρον βέλτιστον. Θέλω κάτι διαφορετικό, κάτι πραγματικά ελπιδοφόρο, κάτι καινούργιο, το οποίο εγγυημένα θα καταπολεμήσει τη διαφθορά».

Τέλος, εξήγησε πως η πολιτική της κάθοδος αποτελεί τη φυσική συνέχεια του αγώνα της:

«Δεν πιστεύω ότι έχει στοιχίσει στο κίνημα των Τεμπών, με την έννοια του ότι για μένα είναι η εξέλιξη του κινήματος των Τεμπών. Δηλαδή το κίνημα των Τεμπών έφτασε μέχρι ένα σημείο, έκανε τις νομικές ενέργειες που είναι να γίνουν και από εκεί και πέρα περιμένει σε αναμονή. Επειδή όμως πραγματικά οι προοπτικές δεν είναι καλές για να αποδοθεί δικαιοσύνη, βλέπετε και την αλαζονεία και την έπαρση που υπάρχει στους πολιτικούς, οι οποίοι δε φοβούνται καθόλου ότι μπορεί πραγματικά να χρειαστεί να λογοδοτήσουν ή ακόμα χειρότερα να τιμωρηθούν… Το επόμενο βήμα λοιπόν ήταν το plan b, δηλαδή η κάθοδος στην πολιτική προκειμένου να αλλάξουν τα πράγματα».

«Αυτό δεν θα μπορούσα να το αντέξω»

Κλείνοντας, αναφέρθηκε εκ νέου στους λόγους που θα την οδηγούσαν εκτός Ελλάδας:

«Αν δεν καταφέρουμε να μπούμε στη Βουλή και να πείσουμε τον κόσμο ότι πραγματικά οι πολίτες μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα, που δεν έχουν την κομματική εμπειρία, αλλά έχουν την εμπειρία της ζωής και της εργασίας, τότε για μένα θα έχει τελειώσει».

«Και αν θα μείνω στην Ελλάδα; Η αλήθεια είναι ότι θα φύγω. Δεν θέλω. Αγαπώ πάρα πολύ την Ελλάδα. Θέλω πραγματικά να κάνω ότι καλύτερο μπορώ. Αλλά αν τελικά μείνουμε μόνοι μας, που δεν το πιστεύω, πιστεύω ότι ο κόσμος μας στηρίζει, να μείνω και να βλέπω ανθρώπους όπως βλέπουμε τώρα «καλή ώρα» τον κύριο Γεωργιάδη να μιλάει τόσο απαξιωτικά και να και να συμβαίνουν να έχουμε βροχή σκανδάλων που παραμένουν ατιμώρητα; Όχι, αυτό δεν θα μπορούσα να το αντέξω. Δεν αντέχεται», κατέληξε.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/873614/karystianoy-an-den-mpoyme-sti-voyli-tha-fygo-apo-ti-chora-ti-apanta-gia-tin-kvantiki-iatriki/

CNN, MS NOW και Politico επέστρεψαν στον Λευκό Οίκο μετά τη δικαστική εντολή άρσης του αποκλεισμού τους

Από

-

September 24, 2026