Αρχική Blog Σελίδα 124

Οι τουρκικές αμυντικές εξαγωγές έφθασαν στο ύψος-ρεκόρ των 5,79 δισ. δολαρίων το πρώτο επτάμηνο του 2026

0
ISTANBUL, TURKEY - MAY 06: People look at a drone on display at the Baykar exhibit at the SAHA International Defence and Aerospace Expo on May 06, 2026 in Istanbul, Turkey. The International Defence and Aerospace Exhibition, showcased Turkish and foreign companies new products and technology. The expo was dominated by UAV products as modern warfare increasingly shifts to drone and unmanned technologies. (Photo by Chris McGrath/Getty Images)

Οι εξαγωγές της τουρκικής αμυντικής και αεροπορικής βιομηχανίας ανήλθαν στα 11,2 δισ. δολάρια κατά τους τελευταίους 12 μήνες, σύμφωνα με την αρμόδια κρατική υπηρεσία.

Ezgi Akin

4 Αυγούστου 2026

Επισκέπτες παρατηρούν ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος στο περίπτερο της Baykar, κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης Άμυνας και Αεροδιαστημικής SAHA, στις 6 Μαΐου 2026, στην Κωνσταντινούπολη. Φωτογραφία: Chris McGrath/Getty Images

ΑΓΚΥΡΑ — Οι εξαγωγές της τουρκικής αμυντικής και αεροπορικής βιομηχανίας ανήλθαν τον Ιούλιο σε 1,12 δισ. δολάρια, καταγράφοντας αύξηση 14,4% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του προηγούμενου έτους, δήλωσε τη Δευτέρα ο επικεφαλής της τουρκικής Προεδρίας Αμυντικών Βιομηχανιών, Χαλούκ Γκιοργκιούν.

Τι συνέβη: Σύμφωνα με τον Γκιοργκιούν, οι εξαγωγές κατά τους πρώτους επτά μήνες του 2026 αυξήθηκαν κατά 26,2% σε ετήσια βάση, φθάνοντας τα 5,79 δισ. δολάρια.

«Οι εξαγωγές μας κατά τους τελευταίους 12 μήνες έχουν ανέλθει στα 11,2 δισ. δολάρια», έγραψε στην πλατφόρμα X.

Ο Γκιοργκιούν δεν παρουσίασε αναλυτικά στοιχεία ανά εταιρεία, προϊόν ή χώρα προορισμού. Επομένως, δεν είναι σαφές ποιες συμβάσεις ή παραδόσεις συνέβαλαν περισσότερο στην αύξηση.

Ωστόσο, η άνοδος των τουρκικών αμυντικών εξαγωγών τα τελευταία χρόνια στηρίζεται στις πωλήσεις οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών, πυραύλων, τεθωρακισμένων οχημάτων, ναυτικών πλατφορμών και ηλεκτρονικών συστημάτων στο εξωτερικό.

Οι ρουκέτες, οι πύραυλοι και τα «έξυπνα» πυρομαχικά αναδείχθηκαν πέρυσι στη μεγαλύτερη κατηγορία τουρκικών αμυντικών εξαγωγών, αποφέροντας πωλήσεις ύψους 3,7 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με τον υπουργό Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ. Οι εξαγωγές μη επανδρωμένων αεροσκαφών έφθασαν τα 2,1 δισ. δολάρια.

Η ASELSAN, η μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής αμυντικών ηλεκτρονικών συστημάτων στην Τουρκία, υπέγραψε κατά το πρώτο τρίμηνο νέες εξαγωγικές συμβάσεις ύψους 629 εκατ. δολαρίων, αυξημένες κατά 69% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της.

Οι συμφωνίες αφορούσαν συστήματα επικοινωνιών, αεράμυνας, ηλεκτρονικών αεροσκαφών, ηλεκτρονικού πολέμου και ηλεκτροοπτικά συστήματα. Η εταιρεία, ωστόσο, δεν παρουσίασε πλήρη ανάλυση των συμβάσεων ανά χώρα.

Μεταξύ των συμφωνιών που δημοσιοποιήθηκαν περιλαμβάνονται συμβάσεις ύψους 171 εκατ. δολαρίων με πελάτες στην περιοχή Ασίας–Ειρηνικού, για εξοπλισμό επικοινωνιών και ωφέλιμα φορτία μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας.

Η ASELSAN έχει επίσης εξασφαλίσει σημαντικές παραγγελίες από την Πολωνία, μεταξύ των οποίων σύμβαση ύψους 410 εκατ. δολαρίων για συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, η οποία υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 2025.

Τον Ιανουάριο, η STM, κρατικά ελεγχόμενη τουρκική εταιρεία αμυντικής τεχνολογίας που ειδικεύεται στις ναυτικές πλατφόρμες και στα αυτόνομα συστήματα, ανακοίνωσε συμφωνία για την εξαγωγή του KARGU —ενός περιστρεφόμενων πτερύγων drone «καμικάζι»— και του ALPAGU, ενός περιφερόμενου πυρομαχικού σταθερών πτερύγων, προς χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, η οποία δεν κατονομάστηκε.

Παράλληλα, στις επιδόσεις-ρεκόρ πιθανότατα συνέβαλαν οι συνεχιζόμενες παραδόσεις των μαχητικών drones Bayraktar TB2 και Akinci από την Baykar, τη μεγαλύτερη τουρκική κατασκευάστρια μη επανδρωμένων αεροσκαφών, στο πλαίσιο παλαιότερων συμβάσεων, καθώς και οι νέες συμφωνίες για το μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος Kizilelma.

Τον Μάιο, η Baykar υπέγραψε την πρώτη εξαγωγική συμφωνία της με την Ινδονησία για την πώληση αεροσκαφών Kizilelma. Η συμφωνία αφορά 12 αεροσκάφη, με τις παραδόσεις να προβλέπεται να αρχίσουν το 2028, ενώ περιλαμβάνει δικαίωμα προαίρεσης για έως και 48 επιπλέον μονάδες.

Τον Μάιο του 2026, η Baykar υπέγραψε επίσης συμφωνία με τον όμιλο EDGE των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για την ενσωμάτωση κατευθυνόμενων όπλων που κατασκευάζει η EDGE στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της τουρκικής εταιρείας.

Γιατί έχει σημασία: Οι αμυντικές εξαγωγές μετατρέπονται ολοένα περισσότερο σε εργαλείο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, ανοίγοντας τον δρόμο για μακροχρόνια αμυντική συνεργασία που εκτείνεται πέρα από τις εφάπαξ πωλήσεις εξοπλισμού και περιλαμβάνει εκπαίδευση, συντήρηση, συμπαραγωγή και μεταφορά τεχνολογίας.

Οι πωλήσεις επιτρέπουν επίσης στην Τουρκία να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στην αναδυόμενη ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική, εντάσσοντας τουρκικές εταιρείες στις ευρωπαϊκές αλυσίδες εφοδιασμού και στα προγράμματα προμηθειών.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθούν να διαφοροποιήσουν τους προμηθευτές τους, να αναπληρώσουν τα εξαντλημένα αποθέματα και να περιορίσουν την εξάρτησή τους από έναν μικρό αριθμό καθιερωμένων αμυντικών κατασκευαστών, οι τουρκικές εταιρείες παρουσιάζονται ολοένα περισσότερο ως ταχύτερες και οικονομικότερες εναλλακτικές επιλογές.

Την τελευταία δεκαετία, η Άγκυρα έχει αυξήσει τις επενδύσεις της στην εγχώρια ανάπτυξη drones, πυραύλων, τεθωρακισμένων οχημάτων, ναυτικών πλατφορμών και στρατιωτικών ηλεκτρονικών συστημάτων, εν μέσω περιορισμών και κυρώσεων από το εξωτερικό στον αμυντικό τομέα.

Οι εξαγωγές της τουρκικής αμυντικής και αεροδιαστημικής βιομηχανίας ανήλθαν σε 7,15 δισ. δολάρια το 2024, προτού αυξηθούν κατά περίπου 50% και φθάσουν στο επίπεδο-ρεκόρ των 10 δισ. δολαρίων το 2025, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία.

Περισσότερα στοιχεία: Η Τουρκία κατατάχθηκε στην 11η θέση μεταξύ των μεγαλύτερων εξαγωγέων συμβατικών όπλων παγκοσμίως κατά την περίοδο 2021–2025, αντιπροσωπεύοντας το 1,8% των παγκόσμιων εξαγωγών, σύμφωνα με την έκθεση του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI), Trends in International Arms Transfers, 2025.

Ο όγκος των τουρκικών εξαγωγών όπλων αυξήθηκε κατά 122% σε σύγκριση με την περίοδο 2016–2020, ενώ το μερίδιο της Τουρκίας στις παγκόσμιες εξαγωγές διπλασιάστηκε, από 0,9% σε 1,8%, σύμφωνα με τα στοιχεία του SIPRI.

al-monitor.com

Γιατί το Ιράν στέλνει αντιφατικά μηνύματα σχετικά με τις διαπραγματεύσεις

0

DW

Amir Soltanzadeh
6 Αυγούστου 2026

Ο Τραμπ δηλώνει ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες με το Ιράν. Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι συζητά με το Ομάν —και όχι με την Ουάσιγκτον— για τα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με αναλυτές, αυτή η διάσταση στις δηλώσεις αντανακλά αντικρουόμενες πολιτικές πιέσεις.

Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγαΐ, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Τεχεράνη, στις 27 Ιουνίου 2026.

Το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών δηλώνει ότι το Ιράν και το Ομάν βρίσκονται κοντά σε συμφωνία για τη δημιουργία νέας ναυτιλιακής οδού μέσω των αποκλεισμένων Στενών του Ορμούζ. Φωτογραφία: Sha Dati/Xinhua/picture alliance

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε τη Δευτέρα ότι βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις με το Ιράν για τα Στενά του Ορμούζ, προσθέτοντας ότι η Ισλαμική Δημοκρατία βρίσκεται μπροστά σε μια «τελευταία ευκαιρία πριν από τον αποκεφαλισμό της».

Ο Τραμπ είπε σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο ότι συμφώνησε να συνεχιστεί η προσπάθεια για συνομιλίες με το Ιράν, έπειτα από αίτημα της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κατάρ και άλλων χωρών.

Οι δηλώσεις του φάνηκαν να έρχονται σε αντίθεση με τις δημόσιες τοποθετήσεις της Τεχεράνης, η οποία μέχρι στιγμής αρνείται ότι πραγματοποιούνται διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον.

Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγαΐ, επιβεβαίωσε, ωστόσο, ότι η Τεχεράνη διεξάγει συνομιλίες με το Ομάν σχετικά με τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια δίοδο.

Είναι επομένως πιθανό οι δύο πλευρές να περιγράφουν τον ίδιο διπλωματικό δίαυλο με διαφορετικούς όρους, χρησιμοποιώντας η καθεμία διατύπωση προσαρμοσμένη στο δικό της εσωτερικό ακροατήριο.

Η Ουάσιγκτον περιγράφει την ομανική μεσολάβηση ως διαπραγματεύσεις με το Ιράν. Η Τεχεράνη την παρουσιάζει ως τεχνική συζήτηση με το Ομάν σχετικά με τη ναυσιπλοΐα στα Στενά.

Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν το βασικό εμπόδιο

Τα Στενά του Ορμούζ έχουν καταστεί το κύριο σημείο διαφωνίας.

Η εμπορική κίνηση μέσω αυτής της κρίσιμης θαλάσσιας οδού παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη, ενώ τα πλοία εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν επιθέσεις κοντά στα Στενά.

Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας ναυτιλιακών αναλύσεων Kpler, τα οποία επικαλέστηκε το πρακτορείο Reuters, μόλις έξι εμπορικά πλοία διέσχισαν τη θαλάσσια οδό τη Δευτέρα, έναντι επτά την προηγουμένη.

Η αβεβαιότητα γύρω από τη στρατηγική αυτή δίοδο έχει επηρεάσει και τις παγκόσμιες αγορές.

Οι πρόσφατες προσδοκίες για διπλωματική πρόοδο οδήγησαν σε υποχώρηση των τιμών του πετρελαίου και βοήθησαν τις χρηματιστηριακές αγορές να κινηθούν ανοδικά. Οι διακυμάνσεις αυτές, όμως, καταδεικνύουν κυρίως πόσο ευαίσθητες παραμένουν οι αγορές σε οποιαδήποτε είδηση για τα Στενά και δεν αποτελούν απόδειξη ότι η κρίση έχει επιλυθεί.

Το Ιράν θέλει να αναγνωριστεί κάποια μορφή ελέγχου του επί των πλοίων που εισέρχονται στον Περσικό Κόλπο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απαιτούν την πλήρη επαναλειτουργία των Στενών και την ανεμπόδιστη διεθνή ναυσιπλοΐα.

Ο Μπαμπάκ Ντορμπεϊκί, πολιτικός αναλυτής με έδρα το Λονδίνο και πρώην αξιωματούχος του Κέντρου Στρατηγικών Ερευνών του Ιράν, δήλωσε στην DW ότι η διαφωνία δεν αφορά πλέον απλώς το εάν οι δύο πλευρές συνομιλούν.

«Το ερώτημα είναι πώς θα ονομαστούν αυτές οι συνομιλίες και τι ελπίζει να αποκομίσει από αυτές κάθε πλευρά», είπε.

Σύμφωνα με τον Ντορμπεϊκί, ο Τραμπ περιγράφει τον έμμεσο δίαυλο ως διαπραγμάτευση επειδή χρειάζεται να δείξει ότι η στρατιωτική και οικονομική πίεση ανάγκασε την Τεχεράνη να επιστρέψει στο τραπέζι των συνομιλιών.

Το Ιράν, αντίθετα, αποφεύγει την ίδια ορολογία επειδή η παραδοχή ότι διαπραγματεύεται με την Ουάσιγκτον θα μπορούσε να παρουσιαστεί από τους εσωτερικούς αντιπάλους της κυβέρνησης ως συνθηκολόγηση.

Οι θέσεις των δύο πλευρών εξακολουθούν να απέχουν πολύ.

«Το Ιράν θέλει να ελέγχει τα πλοία που εισέρχονται στα Στενά, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες απαιτούν απολύτως ελεύθερη διέλευση», είπε ο Ντορμπεϊκί. «Οι δύο αυτές θέσεις δεν μπορούν να συμβιβαστούν εύκολα».

Διαιρέσεις στο εσωτερικό του Ιράν

Τα αντιφατικά μηνύματα αντανακλούν επίσης τις διαιρέσεις μεταξύ αντίπαλων πολιτικών παρατάξεων στο εσωτερικό του Ιράν.

Ο Ντορμπεϊκί διακρίνει δύο ευρύτερα στρατόπεδα.

«Το πρώτο, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί στρατόπεδο της “ανάπτυξης και ανοικοδόμησης μέσω συμφωνίας”, θεωρεί ότι χωρίς άρση των κυρώσεων και επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, η ιρανική οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει ούτε καν να διατηρηθεί», δήλωσε στην DW.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ και ορισμένα στελέχη των Φρουρών της Επανάστασης με οικονομικά συμφέροντα ενδέχεται να βρίσκονται πιο κοντά σε αυτή την άποψη.

Το αντίπαλο στρατόπεδο, στο οποίο περιλαμβάνεται το Μέτωπο Παγινταρί —ένα μικρό, υπερσυντηρητικό κόμμα— «θεωρεί μια συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες ιδεολογική ήττα» και τάσσεται υπέρ της συνέχισης της αντίστασης.

Το κενό ηγεσίας εντείνει την αβεβαιότητα

Η απουσία ενός ξεκάθαρου ηγέτη στο Ιράν έχει επιτείνει την αβεβαιότητα.

Από τότε που ο τότε ανώτατος ηγέτης της χώρας, Αλί Χαμενεΐ, σκοτώθηκε σε αεροπορική επιδρομή στις 28 Φεβρουαρίου, κατά τις πρώτες ώρες του αμερικανοϊσραηλινού πολέμου εναντίον του Ιράν, η άσκηση της εξουσίας έχει κατακερματιστεί περισσότερο.

Ο γιος του, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, ορίστηκε νέος ανώτατος ηγέτης. Ο ρόλος του, όμως, παραμένει ασαφής και δεν έχει εμφανιστεί δημοσίως από την έναρξη του πολέμου, ενώ υπάρχουν εικασίες ότι τραυματίστηκε σοβαρά κατά την επίθεση.

Ο Ντορμπεϊκί υποστηρίζει ότι αυτή η κατάσταση επέτρεψε σε αντίπαλες ομάδες να ισχυρίζονται ότι εκφράζουν την ηγεσία.

«Οι έμμεσες συνομιλίες μέσω του Ομάν πιθανότατα θα συνεχιστούν», είπε στην DW. «Ο Πεζεσκιάν θα παραμείνει υπό πίεση, αλλά είναι απίθανο να απομακρυνθεί προς το παρόν, επειδή το εσωτερικό και διεθνές πολιτικό κόστος θα ήταν υψηλό».

Ο Ντορμπεϊκί επισήμανε ότι η παραμονή του Πεζεσκιάν στην εξουσία διατηρεί ανοικτή τη δυνατότητα να του αποδοθεί η ευθύνη, εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν.

Τρία ανταγωνιστικά στρατόπεδα στο εσωτερικό του Ιράν

Ο Χασάν Ασαντί Ζεϊνταμπαντί, Ιρανός πολιτικός αναλυτής με έδρα την Τεχεράνη, πιστεύει ότι τα βασικά κέντρα λήψης αποφάσεων στην Τεχεράνη έχουν ήδη αποδεχθεί την αναγκαιότητα των διαπραγματεύσεων.

Υποστηρίζει, ωστόσο, ότι στο ιρανικό κατεστημένο υπάρχουν τρία κύρια στρατόπεδα.

Το πρώτο αποτελείται από κυβερνητικούς αξιωματούχους οι οποίοι διαχειρίζονται τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου και του αποκλεισμού και, επομένως, είναι περισσότερο διατεθειμένοι να υποστηρίξουν τις διαπραγματεύσεις.

«Η δεύτερη ομάδα αποτελείται κυρίως από στρατιωτικούς, οι οποίοι επιδιώκουν να βελτιώσουν τη θέση τους στη σύγκρουση πριν από την έναρξη διαπραγματεύσεων και παραμένουν επιφυλακτικοί απέναντι στις προθέσεις των ΗΠΑ», δήλωσε ο Ζεϊνταμπαντί στην DW.

«Η τρίτη ομάδα αποτελείται από ιδεολογικά αδιάλλακτους, οι οποίοι πιστεύουν ότι η επίτευξη συμφωνίας με την Ουάσιγκτον μετά τον πόλεμο και τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν θα σηματοδοτούσε το τέλος της παραδοσιακής ταυτότητας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η οποία είναι θεμελιωμένη στην αντίθεση προς τη Δύση».

«Φοβούνται την επόμενη ημέρα μιας συμφωνίας», πρόσθεσε ο Ασαντί Ζεϊνταμπαντί. «Για αυτούς, μια συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα σήμαινε το τέλος της ιδεολογικής εποχής την οποία εκπροσωπούν και, τελικά, τη δική τους απομάκρυνση».

Ο Ζεϊνταμπαντί δήλωσε ότι οι σκληροπυρηνικοί εξακολουθούν να ασκούν επιρροή στο κοινοβούλιο, στους μηχανισμούς ασφαλείας και στον κρατικό μηχανισμό προπαγάνδας και φοβούνται τις αλλαγές που θα μπορούσε να επιφέρει μια συμφωνία.

Το μέλλον των συνομιλιών ενδέχεται να εξαρτηθεί λιγότερο από το Μουσκάτ ή την Ουάσιγκτον και περισσότερο από το ποιες παρατάξεις θα επικρατήσουν στην Τεχεράνη.

Εάν οι υποστηρικτές μιας συμφωνίας πείσουν την ηγεσία ότι η συνέχιση της απομόνωσης απειλεί την ανοικοδόμηση, την οικονομία και, τελικά, την ίδια την επιβίωση του συστήματος, η διπλωματική διαδικασία θα μπορούσε να προχωρήσει.

Εάν οι σκληροπυρηνικοί καταφέρουν να παρουσιάσουν οποιονδήποτε συμβιβασμό ως συνθηκολόγηση, ακόμη και οι έμμεσες συνομιλίες θα μπορούσαν να καταρρεύσουν.

Με βάση τις θέσεις που παρουσίασαν οι δύο αναλυτές, είναι πιθανό οι επόμενες πληροφορίες περί προόδου να εξακολουθήσουν να συνοδεύονται από αντιφατικές δημόσιες δηλώσεις.

Επιμέλεια: Keith Walker

Amir Soltanzadeh Multimedia journalist focusing on geopolitics and the Middle East@AmirSoltanzade2

Ιράν: Απορρίπτει τη συμφωνία Σ. Αραβίας, Τουρκίας, Πακιστάν-«Μόνο στα χαρτιά»

0

07.08.2026 18:17

Για συμφωνία στα χαρτιά κάνει λόγο το Ιράν στην πρώτη αντίδραση από την Τεχεράνη μετά την υπογραφή της Συμφωνία Κοινής Άμυνας από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν την Παρασκευή (7/8) στη Μέκκα.

Λίγες μόλις ώρες αφότου η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν τη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας στην ίδια την πόλη, ο Ιρανός βουλευτής Εμπραχίμ Ρεζαΐ δημοσίευσε μια κατηγορηματική απόρριψη της συμφωνίας.

Ο Εμπραχίμ Ρεζαΐ, μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του ιρανικού κοινοβουλίου, με ανάρτησή του στο «Χ» απέρριψε τη συμφωνία χαρακτηρίζοντάς την «στα χαρτιά» και αντέστρεψε το επιχείρημα περί ασφάλειας, στρέφοντάς το κατά του Ριάντ.

«Οι Σαουδάραβες πρέπει να γνωρίζουν ότι μια χάρτινη συμφωνία με την Τουρκία και το Πακιστάν δεν τους προσφέρει ασφάλεια, όπως και τα χρόνια μονομερούς στήριξης στους Αμερικανούς δεν τους έφερε ασφάλεια. Διορθώστε τις πολιτικές σας ώστε να μην χρειάζεται δίχτυ ασφαλείας από τους άλλους».

 

Τι υπεγράφη στη Μέκκα

Η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας υπεγράφη την Παρασκευή (7/8) στο Παλάτι Αλ-Σάφα της Μέκκας από τον Σαουδάραβα Διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Πακιστανό Πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ.

Η βασική ρήτρα της συμφωνίας αντικατοπτρίζει τη διατύπωση του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ: μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.

Αξιωματούχοι και από τις τρεις πλευρές χαρακτήρισαν τη συμφωνία καθαρά αμυντική, διευκρινίζοντας ότι δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένης χώρας και ότι παραμένει ανοιχτή σε άλλα κράτη της περιοχής.

Η συμφωνία βασίζεται σε μια διμερή Συμφωνία Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, η οποία είχε υπογραφεί τον Σεπτέμβριο του 2025. Οι διαπραγματεύσεις για την τριμερή επέκτασή της βρίσκονταν σε εξέλιξη επί σχεδόν έναν χρόνο και επιταχύνθηκαν λόγω της περιφερειακής κλιμάκωσης που ακολούθησε τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.

Η συμβολική επιλογή της Μέκκας ως τόπου υπογραφής σχολιάστηκε ευρέως, όπως και ο συνδυασμός του πετρελαϊκού πλούτου της Σαουδικής Αραβίας, της στρατιωτικής ισχύος και της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας -η οποία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ – και των πυρηνικών δυνατοτήτων του Πακιστάν.

Πηγή: CNN.GR, ΑΠΕ

#OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…” #TΟΥΡΚΙΑ_ΑΡΑΒΙΑ_ΠΑΚΙΣΤΑΝ_ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ_ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ_ΣΥΜΜΑΧΙΑ..!!!

0
Γράφει ο   Στρατιωτικός αναλυτής Ευθύμιος.
#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 
Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
#Constantinople:
 
#ΤΑ_ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ_ΤΗΣ_ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ_ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΑ_ΥΠΕΡ_ΤΟΥ_ΝΤΟΝΜΕ_ΜΟΥΣΤΑΦΑ_ΚΕΜΑΛ…
19 Μαρτίου 1919: Ο Βρετανός Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, Στρατάρχης Γουίλσον, προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό Βενιζέλο: «Μην περιμένετε καμία βοήθεια από βρετανικά στρατεύματα». Gotthard Jaeschke, «Χρονολόγιο του Τουρκικού Πολέμου Ανεξαρτησίας», 1989, τόμος 1, σελ. 22.
26 Ιουνίου 1919 Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Άρθουρ Μπάλφουρ: ❝..Στην Ανατολία πρέπει να ιδρυθεί ένα νέο τουρκικό κράτος❞ Gotthard Jaeschke, “Χρονολογία του Τουρκικού Πολέμου Απελευθέρωσης”, 1989, σ. 46.
Ο Μπαλφουρ ηταν υποστηρικτής του σιωνισμού. Ως Υπουργός Εξωτερικών εξέδωσε τη Διακήρυξη Μπάλφουρ (2 Νοεμβρίου 1917), Είχε συναντήσει τον Chaim Weizmann και είχε δηλώσει ότι είναι σιωνιστής.
Μάλιστα, ο τύπος της Κωνσταντινούπολης δημοσίευσε ακόμη και έναν χάρτη που έδειχνε ότι ήταν δυνατό να ταξιδέψει κανείς από την Κωνσταντινούπολη στην Άγκυρα σε μικρότερο χρόνο δια ξηράς παρά δια θαλάσσης.
13 Νοεμβρίου 1921 Για τη μεταφορά όπλων, πυρομαχικών, εξοπλισμού και ανθρωπίνου δυναμικού από την Κωνσταντινούπολη στην Άγκυρα, δημοσιεύθηκε συνιστώμενη είδηση με την άδεια της λογοκρισίας των Συμμάχων: “Η μετακίνηση από την Κωνσταντινούπολη στην Άγκυρα μέσω (Ιζμίτ) από ξηράς είναι ταχύτερη και πιο άνετη από τη μετακίνηση μέσω (Ινεμπολού) από θάλασσας.”
Σε τηλεγράφημα που απέστειλε στο Υπουργείο Εξωτερικών, ο Βρετανός Ύπατος Αρμοστής Ρουμπολντ ανέφερε ότι οι γαλλικές αρχές λογοκρισίας είχαν αγνοήσει τις αντιαρμενικές δημοσιεύσεις του Tevhid-i Efkar. Η φιλογαλλική στάση του TE και η ποιότητα εκτύπωσης μπορεί να υποδηλώνουν γαλλικό κεφάλαιο.
Η συμμαχική λογοκρισία δεν εμπόδισε τη δημοσίευση προπαγανδιστικών άρθρων σχετικά με τις πανεπιστημιακές συγκεντρώσεις που διοργάνωσαν οι Τούρκοι εθνικιστές Ενωτικοί. Είναι ενδιαφέρον ότι, μεταξύ των δικαιολογιών για την κατοχή στις 16 Μαρτίου 1920, ήταν ο ισχυρισμός ότι αυτές οι συγκεντρώσεις υποκίνησαν το εθνικιστικό κίνημα στην Ανατολία.
Ενώ οι Εθνικές Δυνάμεις βρίσκονταν σε κατάσταση αποδιοργάνωσης, η πρόταση του Έλληνα Αρχιστράτηγου Παρασκευόπουλου για την εξάλειψη του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος δεν διέθετε στρατό, απορρίφθηκε από τον Αρχιστράτηγο των Βρετανικών Δυνάμεων Κατοχής, Στρατηγό Μίλν, με το σκεπτικό ότι ήταν «αντίθετη στα συμφέροντά μας».
Στις 17 Απριλίου 1920 , ο Μεγάλος Βεζίρης Νταμάντ Φερίντ Πασάς πρότεινε στον Βρετανό Ύπατο Αρμοστή στην Κωνσταντινούπολη, Ντε Ρόμπεκ, να χρησιμοποιηθούν οι Κούρδοι εναντίον του Μουσταφά Κεμάλ, αλλά έλαβε άρνηση. ( Gotthard Jaeschke, “Chronology of the Turkish War of Independence,” 1989, τόμος 1, σελ. 98).
 
Συνεχιζεται…..
-#Ιran:  Κύμα  της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
 
 Στρατηγός της Ιρανικής Πολεμικής Αεροπορίας δήλωσε ότι ιρανικό αεροσκάφος βομβάρδισε αμερικανικές βάσεις χρησιμοποιώντας μόνο χάρτες σε χαρτί. Λέει ότι οι πιλότοι πέταξαν χωρίς GPS και χωρίς ραδιοεπικοινωνίες προκειμένου να μην εντοπιστούν, εκπλήσσοντας τις αμερικανικές αεράμυνες τις οποιες βρήκαναπροετοίμαστες
Το Ιράν μπορεί να μετατρέπει μια στρατηγική νίκη σε έναν καταστροφικό λανθασμένο υπολογισμό. Ο γεωπολιτικός αναλυτής Μπράντον Βάιχερτ λέει ότι για εβδομάδες, το Ιράν είχε αποκτήσει το πάνω χέρι. Τα αποθέματα πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς της Αμερικής εξαντλούνταν, η θέση της στον Κόλπο είχε γίνει πιο ευάλωτη, τα περιφερειακά κράτη ήθελαν να σταματήσουν οι μάχες και η Τεχεράνη είχε την επιρροή. Τώρα, ο Μπράντον πιστεύει ότι το Ιράν μπορεί να το παρακάνει. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, προέκυψαν αναφορές ότι Ιρανοί νομοθέτες προετοιμάζουν νομοθεσία που φέρεται να: – Απαγορεύσει τη διέλευση αμερικανικών και ισραηλινών πλοίων από το Στενό του Ορμούζ. – Εμποδίσει τα φορτία που συνδέονται με το Ισραήλ. – Απαιτήσει αποζημιώσεις από χώρες που υποστήριξαν τον πόλεμο. – Και επιβάλει κυρώσεις έως και 20% της αξίας του φορτίου στους παραβάτες. Ταυτόχρονα, αναφορές υποδηλώνουν ότι το Ιράν επιδιώκει τέλη διέλευσης μεταξύ 5% και 7% της αξίας κάθε φορτίου. Εάν αυτοί οι αριθμοί ισχύουν, ο Μπράντον πιστεύει ότι ολόκληρη η διπλωματική διαδικασία θα μπορούσε να καταρρεύσει. Όχι επειδή το Ιράν δεν έχει επιρροή, αλλά επειδή μπορεί να ζητά περισσότερα από όσα είναι διατεθειμένος να δεχτεί ο κόσμος. Η ανησυχία του δεν είναι η Ουάσινγκτον, είναι όλοι οι άλλοι. Οι χώρες που σιωπηλά στράφηκαν προς το Ιράν μετά τον πόλεμο μπορεί να αρχίσουν να αναρωτιούνται αν η Τεχεράνη υπερβάλλει τώρα. Και αν συμβεί αυτό, ο Τραμπ παίρνει ακριβώς αυτό που χρειάζεται. Μια πολιτική δικαιολογία για να αποχωρήσει από τις διαπραγματεύσεις, να υποστηρίξει ότι το Ιράν δεν ήταν ποτέ σοβαρό για την ειρήνη και να κλιμακώσει τον πόλεμο. Ο Μπράντον πιστεύει ότι αυτό αλλάζει τα πάντα. Επειδή ο πιο γρήγορος τρόπος για να χάσεις μια νικηφόρα θέση είναι να πείσεις τον αντίπαλό σου ότι δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει.
-#Turkey: Η συμφωνία αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν (γνωστή ως «Συμφωνία της Μέκκας» / Mecca Agreement) υπογράφηκε σήμερα, 7 Αυγούστου 2026, στη Μέκκα. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών του Πακιστάν και πολλαπλές πηγές, η συμφωνία προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον οποιασδήποτε από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον και των τριών (συλλογική άμυνα). Χτίζει πάνω στην ήδη υπάρχουσα διμερή συμφωνία Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν του 2025 και ενισχύει τη στρατιωτική συνεργασία, κοινές ασκήσεις και αμυντική βιομηχανία ανάμεσα στις τρεις χώρες. Ο Ερντογάν, ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και ο Σεχμπάζ Σαρίφ (μαζί με τον αρχηγό του πακιστανικού στρατού) ήταν παρόντες στην τελετή.
-#Yemen: Δυνάμεις της Υεμένης πραγματοποίησαν φονική επιχείρηση με στόχο μονάδες που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία στο Μαρίμπ. Εκθέσεις ασφαλείας επιβεβαιώνουν τουλάχιστον 58 θανάτους μετά το πλήγμα σε στρατιωτικές θέσεις.
-#US:Οι εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας προς τις ΗΠΑ έφτασαν στο μηδέν. Ένα γεγονός πρωτοφανές τα τελευταία 40 χρόνια, αναφέρει το Bloomberg.
Επιστήμονες στις ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την Τεχνητή Νοημοσύνη για να δημιουργήσουν νέους ιούς για πρώτη φορά, σύμφωνα με τους New York Times. Αυτό εγείρει την πιθανότητα η τεχνολογία αυτή να χρησιμοποιηθεί κάποια μέρα για την εφεύρεση επικίνδυνων παθογόνων μικροοργανισμών.
-#Iraq: Ο επικεφαλής της οργάνωσης Μπάντρ εξέδωσε επείγουσα έκκληση προς «Τους Μουτζαχιντίν της αντίστασης», παρακαλώντας τους να καθυστερήσουν την απάντησή τους στη Σαουδική Αραβία και υπόσχοντας να επιδιώξει διπλωματικές λύσεις. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά τεταμένα
-#Israel: Ο επικεφαλής της Μοσάντ, Ρόμαν Γκόφμαν, απέλυσε τους επικεφαλής της Διεύθυνσης Πληροφοριών και του Τμήματος Ιράν της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών, μετά την αποτυχία ενός επιχειρησιακού σχεδίου που στόχευε στην ανατροπή της κυβέρνησης του Ιράν.
Το Ισραήλ φέρεται να αρνείται περαιτέρω αποχωρήσεις από τον νότιο Λίβανο.
-#Lebanon: Ένα ισραηλινό μη επανδρωμένο αεροσκάφος έριξε μια  βόμβα στην πόλη Μανσούρι.
-#Syria: Ο Jolani  απεπεμψε τους διοικητες φιλοτουρκους τρομοκρατες SNA και τους μετεθεσε σε κατώτερες θεσεις!! εμεινε μονο ο Σαιμπανι για την ωρα… ,κατι που εξοργισε την Τουρκια.
Μια επίθεση από άγνωστους ένοπλους είχε ως στόχο ένα πετρελαιοφόρο στην πόλη Ντιμπάν στην ανατολική επαρχία Ντέιρ εζ-Ζορ.
-#Rum-Syria Οι χριστιανικές κοινότητες ακυρώνουν όλους τους εορτασμούς που σχετίζονται με τις θρησκευτικές γιορτές του Αυγούστου
-#Rojava: Κατάργηση των φραγμών μεταξύ των χωριών Tel Tamr και Tel Nasri στην κατεχόμενη ύπαιθρο Serê Kaniyê.
 Η κατάσταση στο #Afrin παραμένει η ίδια—σκοτεινή. Μια 17χρονη κοπέλα συνελήφθη από τις δυνάμεις ασφαλείας της STG επειδή η μητέρα της είναι ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ο πατέρας της είναι μουσικός. Η STG επιμένει ότι δεν θα την απελευθερώσουν μέχρι να συλλάβουν τον πατέρα της.
Tουρκοι ι βουλευτές υποστηρίζουν περιορισμένη αμνηστία για μαχητές του PKK.
-#Kurdistan: Τα ΜΜΕ της IRGC συνεχίζουν να διαδίδουν πληροφορίες σχετικά με υποτιθέμενες επιχειρήσεις του ιρανικού στρατού στην Kurdistan. Με εξαίρεση 1 περιστατικό όπου ιρανικές δυνάμεις εισήλθαν και συνέλαβαν 2 Κούρδους βοσκούς και 150 κατσίκια – δεν υπάρχουν εισβολές.
-#Αfghanistan: Μαχητές της #AFF (NRF) εξαπέλυσαν επιθέσεις με ρουκέτες χθες εναντίον του στρατιωτικού αεροδρομίου της Καμπούλ που βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Ταλιμπάν. Μετά τις πρόσφατες επιθέσεις στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Κουντούζ, αυτή η αλυσίδα στοχευμένων επιχειρήσεων έχει πλέον φτάσει στις μεταφορές και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του εχθρού στην πρωτεύουσα της χώρας, Καμπούλ. Σύμφωνα με πηγές του AFF, μετά από διαδοχικές ήττες στην περιοχή Ζιμπάκ της επαρχίας Μπανταχσάν, οι Ταλιμπάν μετακινούν εγχώριους και ξένους τρομοκράτες μέσω των αεροδρομίων της Καμπούλ, της Κουντούζ, της Κανταχάρ και του Μπαλχ προς την Μπανταχσάν. Ως αποτέλεσμα αυτών των επιθέσεων με ρουκέτες, προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του αεροδρομίου της Καμπούλ και σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν αρκετοί τρομοκράτες Ταλιμπάν.
-#Hellas: Noam Katz : Αντίο και εις το επανιδείν! Καθώς η θητεία μου ως Πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα ολοκληρώνεται σήμερα, φεύγω με την καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη. Αυτά τα 4 χρόνια ήταν πραγματικά υπέροχα και θέλω να ευχαριστήσω την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό που έγιναν ένα τόσο σημαντικό κομμάτι της διαδρομής και της ιστορίας μου. Παίρνω μαζί μου αμέτρητες φιλίες, αξέχαστες αναμνήσεις και μια βαθιά αγάπη για αυτή τη μοναδική χώρα. Επιστρέφοντας στο Ισραήλ και στο Υπουργείο Εξωτερικών, θα συνεχίσω να στηρίζω και να ενισχύω τον ξεχωριστό δεσμό ανάμεσα στο Ισραήλ και την Ελλάδα.
Σχολιο: θετικη η παρουσια του!! ειναι πιθανον να αναλαβει μεγαλο ποστο, του ευχομασται τα καλυτερα!!
-#Rum_Pontos: Ο Δήμαρχος της Ηρακλειας (Αράκλι,) Χουσεΐν Αβνί Τζοσκούν Τσεμπί, προς τον διάσημο ποδοσφαιριστή της Τραμπζονσπόρ, Μοχάμεντ Σαλάχ: «Η παγκόσμια υπερθέρμανση απειλεί τον κόσμο. Στο μέλλον, η ζωή στην Αίγυπτο θα γίνει δύσκολη. Η περιοχή μας εκείνα τα χρόνια θα είναι πολύ κατοικήσιμη. Ας σας δώσουμε ένα όμορφο οικόπεδο εδώ.»
Σχετικα με το τσιπ της νεας ταυτοτητας τα ειχε πει λεπτομερος με ¨δικη του υπογραφη στο “σημεια των καιρων” ο τοτε Γεροντας #Παισιος!! #ΣΗΜΕΡΑ_ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ!!
Μερικα αποσπασματα  …”δυστυχως και παλι // ορισμενοι γνωστικοι //  θα φασκιωνουν τα πνευματικα τους τεκνα σαν τα μωρα ,δηθεν για να μην στεναχωριουνται, δεν πειραζει αυτο,δεν ειναι τιποτα,αρκει εσωτερικα να πιστευετε..!!
 “μετα λοιπον απο την καρτα και την ταυτοτητα το #φακελλωμα για προχωρισουν πονηρα στο σφραγισμα ,θα λενε συνεχεια στη τηλεοραση οτι πηρε καποιος την καρτα του δεινα και του σηκωσε τα χρηματα απο την τραπεζα…και απο την αλλη θα διαφημιζουν το τελειο συστημα το σφραγισμα…”
Τι θα πει ο Χριστος το μεν προσωπον του ουρανου γινωσκεται διακρινειν,τα δε σημεια των καιρων ου δυναστε γνωναι;
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

Τα κόμματα που διδάσκουν δημοσιονομική πειθαρχία με χρέος 1,17 δισ. ευρώ

8

 

Υπάρχουν αριθμοί που περιγράφουν μια οικονομική κατάσταση και αριθμοί που αποκαλύπτουν ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα. Τα 602,14 εκατομμύρια ευρώ υποχρεώσεων της Νέας Δημοκρατίας και τα 565,14 εκατομμύρια του ΠΑΣΟΚ ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Μαζί, τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα επί δεκαετίες εμφανίζουν χρέη περίπου 1,167 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Δεν πρόκειται για κάποιο προεκλογικό σύνθημα ούτε για αυθαίρετη εκτίμηση των αντιπάλων τους. Οι αριθμοί προκύπτουν από τις οικονομικές καταστάσεις του 2025. Μέσα σε μία μόλις χρήση, οι υποχρεώσεις της ΝΔ αυξήθηκαν κατά περίπου 60,2 εκατ. ευρώ και του ΠΑΣΟΚ κατά περίπου 60,7 εκατ. ευρώ.

Δηλαδή, τα δύο κόμματα πρόσθεσαν μέσα σε έναν χρόνο περισσότερα από 120 εκατ. ευρώ στο ήδη κολοσσιαίο βάρος τους.

Αυτό είναι το σημείο όπου η πολιτική υποκρισία παύει να είναι σχήμα λόγου και αποκτά λογιστική αποτύπωση.

Η Νέα Δημοκρατία έχει οικοδομήσει μεγάλο μέρος της πολιτικής της ταυτότητας πάνω στη δημοσιονομική υπευθυνότητα, στην ανάγκη εξυγίανσης και στην απαίτηση να πληρώνονται οι υποχρεώσεις εγκαίρως. Το ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του, ζητά δικαιοσύνη, έλεγχο της τραπεζικής αυθαιρεσίας και προστασία των οφειλετών. Όμως και τα δύο εμφανίζονται ανίκανα να εφαρμόσουν στα οικονομικά τους όσα απαιτούν από το κράτος, τις επιχειρήσεις και τους πολίτες.

Αν μια μικρομεσαία επιχείρηση εμφάνιζε επί χρόνια διαρκώς αυξανόμενες υποχρεώσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων, καμία τράπεζα δεν θα περιοριζόταν σε ευγενικές υπενθυμίσεις. Αν ένας πολίτης σταματήσει να εξυπηρετεί το στεγαστικό του δάνειο, έρχεται αντιμέτωπος με τόκους υπερημερίας, κατασχέσεις, δεσμεύσεις λογαριασμών και πλειστηριασμούς. Για τα κόμματα, αντιθέτως, η συζήτηση διεξάγεται μέσα σε μια ομίχλη γενικοτήτων.

Ποια δάνεια εξυπηρετούνται πραγματικά; Ποιο μέρος της ετήσιας αύξησης οφείλεται σε τόκους; Ποιες ρυθμίσεις έχουν συμφωνηθεί; Ποιες εξασφαλίσεις διαθέτουν σήμερα οι τράπεζες; Ποια είναι η ρεαλιστική πηγή αποπληρωμής; Υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ή απλώς μεταφέρεται το πρόβλημα στις επόμενες δεκαετίες;

Αυτά δεν είναι λαϊκιστικά ερωτήματα. Είναι τα στοιχειώδη ερωτήματα που θα υπέβαλλε μια τράπεζα σε οποιονδήποτε κοινό δανειολήπτη. Είναι επίσης ερωτήματα δημοκρατίας, επειδή τα κόμματα χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα και διεκδικούν τη διακυβέρνηση της χώρας.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο λογιστικό. Είναι βαθύτατα θεσμικό.

Ένα κόμμα με υποχρεώσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων προς το τραπεζικό σύστημα οφείλει να αποδεικνύει, με απόλυτη διαφάνεια, ότι η οικονομική του εξάρτηση δεν μετατρέπεται σε πολιτική εξάρτηση.

Όταν κυβέρνηση και αντιπολίτευση νομοθετούν για τις τράπεζες, τα funds, τους servicers, τα κόκκινα δάνεια και την προστασία της κατοικίας, η δική τους σχέση με τους πιστωτές δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εσωτερική κομματική υπόθεση.

Δεν αποδεικνύεται μόνο από το ύψος του χρέους ότι υπήρξε παράνομη εύνοια. Αποδεικνύεται όμως κάτι πολιτικά εξίσου βαρύ: ότι το υφιστάμενο σύστημα λογοδοσίας απέτυχε να παράσχει πειστικές απαντήσεις. Οι δημοσιευμένοι ισολογισμοί καταγράφουν το αποτέλεσμα, αλλά δεν αρκούν για να εξηγήσουν με τρόπο κατανοητό στον πολίτη πώς ένα τέτοιο χρέος θα αποπληρωθεί.

Η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί με δύο κατηγορίες οφειλετών: εκείνους που χάνουν το σπίτι τους για μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ και εκείνους που διεκδικούν την εξουσία ενώ οι υποχρεώσεις τους αυξάνονται κατά δεκάδες εκατομμύρια κάθε χρόνο.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζονται άλλη μία επικοινωνιακή ανακοίνωση. Χρειάζονται δημόσιο, αναλυτικό και ελέγξιμο σχέδιο αποπληρωμής: ανά τράπεζα, ανά δάνειο, με επιτόκια, ρυθμίσεις, καταβολές και χρονοδιάγραμμα. Και η Βουλή οφείλει να δημοσιεύει συγκεντρωτικά, εύχρηστα στοιχεία για τη χρηματοδότηση και τις τραπεζικές υποχρεώσεις όλων των κομμάτων.

Μέχρι να συμβεί αυτό, κάθε μάθημα οικονομικής υπευθυνότητας προς τους πολίτες θα ακούγεται σαν κακόγουστο αστείο. Διότι όποιος απαιτεί από μια χώρα να ζει με όσα διαθέτει, οφείλει πρώτα να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει το ίδιο στο ίδιο του το κόμμα.

Κέντρο βάρους: Η νέα αμερικανική πλατφόρμα αναδεικνύει το αυξανόμενο ενεργειακό δυναμικό της Ανατολικής Μεσογείου

0

JINSA INSIGHT • 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026

Του Yoni Tobin  |  Ανώτερος αναλυτής πολιτικής του JINSA 

Πρόσφατα ιδρύθηκε ένα νέο κέντρο σε ένα μικρό πανεπιστήμιο του Τέξας. Παρά το φαινομενικά περιορισμένο προφίλ του, συγκεντρώνει κάτω από την ίδια στέγη κυβερνήσεις και ηγετικά στελέχη της βιομηχανίας ενός αναδυόμενου διεθνούς ενεργειακού άξονα.

Το νέο Κέντρο Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου (Eastern Mediterranean Energy Center – EMEC) ενώνει σε έναν ενιαίο φορέα όλους τους εταίρους της Ανατολικής Μεσογείου που είναι ευθυγραμμισμένοι με τις Ηνωμένες Πολιτείες —την Κύπρο, την Ελλάδα και το Ισραήλ— μαζί με τις ίδιες τις ΗΠΑ, στο παγκόσμιο κέντρο της ενεργειακής βιομηχανίας: το Χιούστον του Τέξας. Πρόκειται για τον πρώτο επίσημο θεσμό της τετραμερούς συνεργασίας, έπειτα από χρόνια εκτεταμένων επαφών. Τους τελευταίους μήνες η συνεργασία αυτή περιέλαβε ευρείες αμυντικές συμφωνίες και πολυμερείς συναντήσεις μεταξύ των κοινοβουλίων των τεσσάρων χωρών.

Στην άμεση γειτονιά της Ευρώπης, η Ανατολική Μεσόγειος αναδεικνύεται ολοένα περισσότερο σε βασική λύση για τα ευρωπαϊκά ενεργειακά προβλήματα. Η θαλάσσια περιοχή φαίνεται πλέον ότι διαθέτει αρκετά αποθέματα φυσικού αερίου και την απαραίτητη υποδομή —ιδίως τερματικούς σταθμούς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και αγωγούς— ώστε να καλύψει τις ευρωπαϊκές ανάγκες για δεκαετίες. Εάν αναλάβει αυτόν τον ρόλο, θα εξυπηρετηθούν θεμελιώδη αμερικανικά συμφέροντα: θα αφαιρεθεί από τη Μόσχα το ενεργειακό όπλο έναντι της Ευρώπης, θα ενισχυθούν οικονομικά οι Ευρωπαίοι εταίροι των ΗΠΑ και θα παγιωθεί η θέση της Αμερικής ως κορυφαίου προμηθευτή φυσικού αερίου της Ευρώπης.

Για να αξιοποιηθεί όμως το τεράστιο ενεργειακό δυναμικό της Ανατολικής Μεσογείου, η Ουάσιγκτον πρέπει να ηγηθεί δύο παράλληλων προσπαθειών. Πρώτον, να ανακόψει τις πολιτικές τάσεις που ενθαρρύνουν απομάκρυνση από εταίρους όπως η Κύπρος, η Ελλάδα και το Ισραήλ και στροφή προς τη Συρία και την Τουρκία ως μελλοντικούς ενεργειακούς κόμβους. Δεύτερον —και κυρίως— χρειάζεται αμερικανική επιρροή για να αποτραπούν νέες τουρκικές προσπάθειες αναχάραξης του θαλάσσιου χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου προς όφελος της Άγκυρας και εις βάρος των εταίρων των ΗΠΑ.

Παλιές συνεργασίες, νέα πλατφόρμα

Στις 15 Ιουνίου, οι κυβερνήσεις της Κύπρου, της Ελλάδας, του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών ίδρυσαν από κοινού το EMEC στο Πανεπιστήμιο Rice του Χιούστον. Το κέντρο, τη δημιουργία του οποίου είχαν ζητήσει για πρώτη φορά Αμερικανοί νομοθέτες το 2019, θεσμοθετεί το μέχρι πρότινος άτυπο γεωπολιτικό σχήμα ΗΠΑ–Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, το λεγόμενο «3+1», που δραστηριοποιείται στην άμυνα και την ενέργεια. Οι τέσσερις χώρες συμφώνησαν να καταρτίσουν εντός του έτους λεπτομερή οδικό χάρτη μελλοντικών έργων.

Οι στόχοι του EMEC σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις: ανάπτυξη φυσικού αερίου και LNG, δίκτυα μεταφοράς, αξιοπιστία ηλεκτρικών δικτύων, ανθεκτικότητα κρίσιμων υποδομών και νέα έργα διασύνδεσης.

Η ατζέντα του EMEC είναι φιλόδοξη. Σύμφωνα με ενημέρωση του αμερικανικού Υπουργείου Ενέργειας, το κέντρο θα υποστηρίζει τη συνεργασία στην ανάπτυξη φυσικού αερίου, στις αμερικανικές υποδομές LNG, στα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας, στην αξιοπιστία των ηλεκτρικών δικτύων, στην ανθεκτικότητα κρίσιμων υποδομών και στις αναδυόμενες τεχνολογίες. Θα διευκολύνει επίσης επιστημονικές και τεχνικές ανταλλαγές και την επαφή με φορείς της βιομηχανίας. Κατά την έναρξη λειτουργίας του συζητήθηκε και ο Great Sea Interconnector, ένα εκτεταμένο υποθαλάσσιο δίκτυο ηλεκτρικών καλωδίων που προορίζεται να συνδέσει την Κύπρο και το Ισραήλ, μέσω της Ελλάδας, με το ηλεκτρικό δίκτυο της ΕΕ και να μειώσει το ενεργειακό κόστος.

Οι δυνατότητες του νέου πολυμερούς οργανισμού, ο οποίος εδρεύει στην παγκόσμια πρωτεύουσα της ενεργειακής βιομηχανίας, είναι σημαντικές. Και οι τέσσερις χώρες προβλέπεται να αποτελέσουν βασικούς πυλώνες του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ενός σχεδιαζόμενου δικτύου εμπορίου και υποδομών με ισχυρή ενεργειακή διάσταση, που θα σχηματίζει χερσαία και θαλάσσια γεωπολιτική γέφυρα μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Σε αντίθεση με το Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου, το EMEC περιλαμβάνει τον ισχυρότερο δυνατό μοχλό περιφερειακής αλλαγής: τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με τη δημιουργία του, η Ουάσιγκτον παύει επισήμως να είναι απλός παρατηρητής στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το κλειδί της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας βρισκόταν μπροστά μας;

Η νέα δυναμική στην ενεργειακή σκηνή της Ανατολικής Μεσογείου αποτελεί ευχάριστη εξέλιξη για την Ευρώπη, η οποία διαθέτει ελάχιστες ελκυστικές μακροπρόθεσμες επιλογές για την κάλυψη των αναγκών της σε φυσικό αέριο.

Το έλλειμμα φυσικού αερίου της Ευρώπης: η κατανάλωση της ΕΕ παραμένει υπερπολλαπλάσια της ευρωπαϊκής παραγωγής.

Παρά τις δεσμεύσεις και τις προσπάθειές της να απεξαρτηθεί από τη ρωσική ενέργεια, η Ευρώπη εξακολουθεί να καταναλώνει μεγάλες ποσότητες ρωσικού φυσικού αερίου. Τον Δεκέμβριο του 2025 η Ευρωπαϊκή Ένωση δεσμεύθηκε επίσημα να τερματίσει τις εισαγωγές ρωσικού αερίου έως τον Νοέμβριο του 2027. Ωστόσο, η ευρωπαϊκή κατανάλωση εξακολουθεί να ξεπερνά κατά πολύ την παραγωγή: το 2025 οι εισαγωγές κάλυψαν περίπου το 85% της κατανάλωσης φυσικού αερίου της ΕΕ. Την ίδια χρονιά, το ρωσικό αέριο αντιστοιχούσε σχεδόν στο 15% —πάνω από 36 δισ. κυβικά μέτρα— της συνολικής ευρωπαϊκής κατανάλωσης.

Οι εισαγωγές φυσικού αερίου της ΕΕ ανά τύπο το 2025: 158 δισ. κυβικά μέτρα μέσω αγωγών και 131 δισ. κυβικά μέτρα LNG.

Οι κύριοι προμηθευτές LNG της ΕΕ το πρώτο τρίμηνο του 2026. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέχουν με διαφορά το μεγαλύτερο μερίδιο.

Οι κύριοι προμηθευτές αερίου μέσω αγωγών προς την ΕΕ το 2025 και η γεωγραφία των βασικών ροών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμβάλλουν ολοένα περισσότερο στην κάλυψη της ευρωπαϊκής ζήτησης και είναι μία από τις λίγες χώρες που διαθέτουν αυτή τη δυνατότητα. Οι άλλοι δύο βασικοί προμηθευτές της ΕΕ, η Αλγερία και η Νορβηγία, αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες: εκρηκτική αύξηση της εγχώριας ζήτησης και προβλήματα υποδομών στην Αλγερία, καθώς και ταχεία μείωση της παραγωγής στη Νορβηγία. Τα προβλήματα αυτά θέτουν υπό αμφισβήτηση τη μακροπρόθεσμη εξαγωγική τους ικανότητα.

Το Κατάρ, άλλοτε πολλά υποσχόμενος υποψήφιος για τη θέση του κορυφαίου προμηθευτή της Ευρώπης, δεν φαίνεται πλέον πιθανό να αναλάβει αυτόν τον ρόλο. Οι ροές καταριανού αερίου αποδείχθηκαν εξαιρετικά ευάλωτες σε μεγάλες και μακροχρόνιες διαταραχές εξαιτίας των ιρανικών επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές και στη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. Η Αίγυπτος και η Λιβύη απέχουν επίσης χρόνια από τη δυνατότητα παροχής αερίου στην Ευρώπη σε μεγάλη κλίμακα. Παρά τα σημαντικά αποθέματά τους, αντιμετωπίζουν τεράστια εσωτερικά εμπόδια και δεν διαθέτουν σαφή σχέδια για την υπέρβασή τους.

Η Ανατολική Μεσόγειος ως νέος προμηθευτής

Γνωστά μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο, ανοικτά της Κύπρου και του Ισραήλ.

Καθώς άλλοι προμηθευτές αποδυναμώνονται ή φθάνουν στα όριά τους, η Ανατολική Μεσόγειος προβάλλει ως προφανής υποψήφια για την κάλυψη των ευρωπαϊκών αναγκών. Όπως είχε γράψει το JINSA το 2021, η περιοχή φιλοξενεί ορισμένες από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις υδρογονανθράκων του αιώνα, ενώ το ενεργειακό της δυναμικό έχει έκτοτε αυξηθεί.

Κύπρος

Τα πλούσια σε ενέργεια κυπριακά ύδατα πρόκειται σύντομα να αξιοποιηθούν για πρώτη φορά, καθώς η Κύπρος σχεδιάζει να αρχίσει την παραγωγή και εξαγωγή φυσικού αερίου το 2028. Τα υπεράκτια κοιτάσματα «Γλαύκος» και «Πήγασος» κρίθηκαν πρόσφατα εμπορικά βιώσιμα. Εκτιμάται ότι περιέχουν συνολικά πάνω από 8 τρισ. κυβικά πόδια, δηλαδή περισσότερα από 225 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Σημαντικές δυνατότητες διαθέτουν και τα ακόμη ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα «Αφροδίτη» και «Κρόνος», με εκτιμώμενα αποθέματα 99,1 και 96,3 δισ. κυβικών μέτρων αντιστοίχως.

Ελλάδα

Η Ελλάδα αναδεικνύεται επίσης σε περιφερειακή ενεργειακή δύναμη. Τα δικά της αποθέματα παραμένουν ανεκμετάλλευτα, αλλά αυτό πιθανότατα θα αλλάξει όταν αμερικανικές εταιρείες αρχίσουν ερευνητικές γεωτρήσεις νότια της χώρας το 2027. Ακόμη και χωρίς δικό της αέριο προς εξαγωγή, τουλάχιστον προς το παρόν, η Ελλάδα μετατρέπεται γρήγορα σε κεντρικό κόμβο της δυτικής ενεργειακής αρχιτεκτονικής.

Μέσω των εγκαταστάσεων LNG και των αγωγών που συνδέονται, μέσω Βουλγαρίας, με χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, η Ελλάδα διοχετεύει μεγάλες ποσότητες αμερικανικού φυσικού αερίου στις ευρωπαϊκές αγορές. Οι ποσότητες θα αυξηθούν βάσει συμφωνίας Αθήνας–Ουάσιγκτον που τίθεται σε ισχύ το 2030. Η Ελλάδα διαθέτει τερματικό LNG στη Ρεβυθούσα και πλωτό τερματικό στην Αλεξανδρούπολη, με ετήσια δυναμικότητα 7 και 5,5 δισ. κυβικών μέτρων αντιστοίχως, ενώ σχεδιάζει τρεις ακόμη τερματικούς. Η μετατροπή της σε ηπειρωτικό κόμβο φυσικού αερίου θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τα δεδομένα για τους Ευρωπαίους καταναλωτές και τις αγορές. Όπως σχολίασε ο Αμερικανός υπουργός Εσωτερικών Doug Burgum, «ένα πλοίο αμερικανικού φυσικού αερίου μπορεί να θερμάνει 200.000 γερμανικά σπίτια για έναν χρόνο» — και οι ελληνικές υποδομές μπορούν να το καταστήσουν πραγματικότητα.

Ισραήλ

Το Ισραήλ έχει ενισχύσει το ενεργειακό του αποτύπωμα ακόμη και σε περίοδο πολέμου. Χάρη στα κοιτάσματα Karish, Leviathan και Tamar αποτελεί περιφερειακό εξαγωγέα φυσικού αερίου. Το 2025 παρήγαγε περίπου 26,8 δισ. κυβικά μέτρα και εξήγαγε σχεδόν τα μισά —περίπου 12,4 δισ.— στην Αίγυπτο και την Ιορδανία. Ακόμη και κατά τον πολυμέτωπο πόλεμο που άρχισε τον Οκτώβριο του 2023, το Ισραήλ προσέλκυσε επένδυση 1,2 δισ. δολαρίων στο κοίτασμα Katlan, ολοκλήρωσε συμφωνία 2,3 δισ. για την αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας, κατέληξε σε συμφωνία προμήθειας αερίου ύψους 35 δισ. δολαρίων με την Αίγυπτο και κατέγραψε ιστορικό ρεκόρ ετήσιας παραγωγής.

Τον Ιούλιο του 2026 το Ισραήλ άρχισε έρευνες σε πέντε υπεράκτια οικόπεδα, όπου εκτιμάται ότι παραμένουν ανεκμετάλλευτα περίπου 200 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Το πρόγραμμα έχει προσελκύσει μεγάλες ενεργειακές εταιρείες, μεταξύ των οποίων η ExxonMobil. Εξετάζεται επίσης η κατασκευή πλωτού τερματικού LNG για την αύξηση των εξαγωγών, ενώ ένας αγωγός προς την Ευρώπη που είχε προταθεί αλλά πάγωσε ενδέχεται να επανέλθει στο τραπέζι.

Το ευρωπαϊκό όνειρο του αγωγού: αποτέλεσε ο πόλεμος με το Ιράν αφύπνιση;

Η ιδέα του αγωγού EastMed, που είχε εγκαταλειφθεί, αναβιώνει τώρα — και για βάσιμους λόγους. Ο αγωγός, ο οποίος συζητήθηκε για πρώτη φορά το 2012, θα συνέδεε το υπεράκτιο φυσικό αέριο της Κύπρου και του Ισραήλ με την Ελλάδα, όπου μέρος του θα καταναλωνόταν και το υπόλοιπο θα διοχετευόταν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το έργο παραμερίστηκε τον Ιανουάριο του 2022, κυρίως λόγω αμερικανικής αντίθεσης. Τώρα, όμως, με τη δημιουργία του EMEC, την παροχή εξειδικευμένης τεχνικής έρευνας και μιας σταθερής πλατφόρμας συνεργασίας κυβερνήσεων και βιομηχανίας, καθώς και το αυξανόμενο αμερικανικό ενδιαφέρον, ενδέχεται να έχουν διαμορφωθεί οι αναγκαίες προϋποθέσεις.

Ο σχεδιαζόμενος αγωγός EastMed, από τα ισραηλινά και κυπριακά κοιτάσματα προς την Κύπρο, την Κρήτη, την ηπειρωτική Ελλάδα και την Ιταλία.

Μέρος της ευθύνης για τη μη υλοποίηση του EastMed αποδίδεται στην Ουάσιγκτον. Τον Ιανουάριο του 2022 η κυβέρνηση Biden ανέτρεψε την προηγούμενη αμερικανική υποστήριξη, επικαλούμενη έλλειψη εμπορικής βιωσιμότητας, περιβαλλοντικές ανησυχίες και τον κίνδυνο αύξησης των περιφερειακών εντάσεων, με αναφορά στην τουρκική αντίδραση. Κατά τον συγγραφέα, οι λόγοι αυτοί δεν αποτελούν πλέον —αν αποτέλεσαν ποτέ— επαρκή βάση για την απόσυρση της αμερικανικής στήριξης.

Πρώτον, αρκετές εξελίξεις έχουν βελτιώσει τις οικονομικές προοπτικές του έργου μετά το 2022: νέες ανακαλύψεις στην κυπριακή ΑΟΖ, ερευνητικά προγράμματα σε ελληνικά και ισραηλινά ύδατα, αύξηση του παγκόσμιου μεταφορικού κόστους και προσπάθειες και των τριών χωρών να επεκτείνουν τις υποδομές LNG.

Δεύτερον, η περιβαλλοντική λογική της διακοπής νέων έργων φυσικού αερίου χαρακτηρίζεται αμφίβολη. Η περιβαλλοντική ζημιά από την καύση άνθρακα είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη του φυσικού αερίου. Χωρίς αξιόπιστη τροφοδοσία αερίου, η Γερμανία και η Ιταλία ανέστειλαν ή ανέτρεψαν περιορισμούς στον άνθρακα, ενώ οι ευρωπαϊκές εισαγωγές άνθρακα αυξάνονται σταθερά.

Τρίτον, οι αμερικανικές ανησυχίες ότι ο αγωγός θα προκαλούσε μια κατά τα άλλα ευέλικτη Τουρκία δεν επιβεβαιώθηκαν. Η απόρριψη του έργου από την Ουάσιγκτον δεν περιόρισε την τουρκική επιθετικότητα· κατά την ανάλυση, την αύξησε. Οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από την Τουρκία αυξήθηκαν περισσότερο από 300% το 2022, σημειώνοντας ετήσιο ρεκόρ. Η Άγκυρα συνέχισε την αντιπαραθετική συμπεριφορά σε αέρα και θάλασσα και άρχισε να κατασκευάζει δικό της αγωγό φυσικού αερίου προς τη βόρεια Κύπρο, με προβλεπόμενη ολοκλήρωση το 2028, γεγονός που ενέχει νέους κινδύνους περιφερειακής τριβής.

Η θετική εξέλιξη είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν πλέον τα οφέλη της αξιοποίησης της ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου από την Ευρώπη. Μετά από συνάντηση τον Νοέμβριο του 2025 με Αμερικανούς, Κύπριους και Έλληνες ομολόγους του, ο Ισραηλινός υπουργός Ενέργειας Eli Cohen δήλωσε ότι ο EastMed «επανέρχεται στο παιχνίδι», μίλησε για «πολύ σημαντική πρόοδο» στις πολυμερείς συζητήσεις και πρόσθεσε ότι «οι Αμερικανοί είναι πλέον πρόθυμοι να αναλάβουν σημαντικό ρόλο». Ακόμη και αν ο αγωγός υλοποιηθεί τμηματικά και όχι ως ένα ενιαίο έργο, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: κυπριακό και ισραηλινό φυσικό αέριο θα διοχετεύεται στις ευρωπαϊκές αγορές. Ένας προτεινόμενος αγωγός μεγάλης δυναμικότητας Κύπρου–Ισραήλ έφθασε στη φάση τελικής απόφασης τον Νοέμβριο του 2025, αλλά καθυστέρησε μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν τον Φεβρουάριο του 2026. Το τμήμα Ελλάδας–Κύπρου συζητείται εκ νέου από τους περιφερειακούς ηγέτες.

Επόμενα βήματα για την ενίσχυση του ενεργειακού άξονα της Ανατολικής Μεσογείου

Οι επόμενες κινήσεις της Ουάσιγκτον θα καθορίσουν αν η δυναμική στην Ανατολική Μεσόγειο θα επιταχυνθεί ή θα ανακοπεί. Για να εδραιωθεί η περιοχή ως στρατηγικό στήριγμα των αμερικανικών συμφερόντων απαιτούνται τρεις ευρείες πολιτικές πρωτοβουλίες.

1. Να μη χαθεί η πολιτική για την Ανατολική Μεσόγειο στα γρανάζια της γραφειοκρατίας

Η αξιοποίηση του ενεργειακού δυναμικού απαιτεί αμερικανικό πολιτικό κεφάλαιο. Η σημαντική γεωστρατηγική θέση της περιοχής, στο σταυροδρόμι Ευρώπης, Ασίας, Βόρειας Αφρικής και Μέσης Ανατολής, είχε ειρωνικά ως αποτέλεσμα να χάνεται συχνά ανάμεσα στις αρμοδιότητες της αμερικανικής γραφειοκρατίας. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να διορίσουν ειδικό απεσταλμένο για την Ανατολική Μεσόγειο, ώστε να διατηρεί και να συντονίζει τις πολιτικές των διαφόρων υπουργείων. Θα πρέπει επίσης να εξετάσουν, όπως έκαναν η Γαλλία και η Ιταλία, τον διορισμό ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC. Τέλος, το Κογκρέσο οφείλει να ασκήσει τον εποπτικό του ρόλο ζητώντας από τα υπουργεία Ενέργειας και Εξωτερικών εκθέσεις για τις προσπάθειες και τους στόχους τους στην περιοχή.

2. Στοχευμένη χρηματοδότηση για τη μεγιστοποίηση του ενεργειακού δυναμικού

Για να επιταχυνθούν οι προσπάθειες της βιομηχανίας, η αμερικανική ηγεσία πρέπει να κινητοποιήσει οικονομική και υλικοτεχνική στήριξη για έργα ενεργειακής διασύνδεσης, με χαμηλό κόστος για τους φορολογουμένους. Η Ουάσιγκτον μπορεί να χρησιμοποιήσει εργαλεία όπως η U.S. International Development Finance Corporation (DFC), η οποία αξιοποιεί συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε στρατηγικά έργα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση Trump εξετάζει τη συμμετοχή της DFC στη χρηματοδότηση νέου πλωτού τερματικού LNG στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Αν συμβεί, θα αποτελέσει ελπιδοφόρο βήμα πάνω στο οποίο θα πρέπει να οικοδομήσει η Ουάσιγκτον.

3. Να εμποδιστούν οι αποσταθεροποιητικοί παράγοντες

Για να απελευθερωθεί πλήρως το ενεργειακό δυναμικό της Ανατολικής Μεσογείου, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να τηρήσει σταθερή στάση απέναντι στην καταναγκαστική συμπεριφορά της Τουρκίας. Τα έργα αγωγών και τα υπεράκτια κοιτάσματα μετατρέπονται σε γεωπολιτικές εστίες έντασης μεταξύ της Τουρκίας και των γειτόνων της. Οι τακτικές εκφοβισμού της Άγκυρας, συμπεριλαμβανομένης της επανειλημμένης ναυτικής παρενόχλησης κυπριακών και ελληνικών ερευνητικών σκαφών, απειλούν τη σταθερότητα και τα ενεργειακά αποθέματα της περιοχής.

Για την αποτροπή αυτού του κινδύνου, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να συνδέσει ρητά την προθυμία της να βοηθήσει ή να επιβάλει κόστος στην Άγκυρα με την τουρκική συμπεριφορά στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία ενδιαφέρεται έντονα για την αμερικανική αμυντική τεχνολογία και τις ενεργειακές επενδύσεις, τομείς στους οποίους οι ΗΠΑ διαθέτουν μοχλούς επιρροής. Η Ουάσιγκτον έχει συμφέρον όχι μόνο να αποτρέψει μια ανοιχτή σύγκρουση στη Μεσόγειο, αλλά και να υπερασπιστεί τις αρχές του διαλόγου, της εδαφικής ακεραιότητας και του κράτους δικαίου σε μια στρατηγικά ζωτική περιοχή. Αυτή είναι η πολιτική της στη Νότια Σινική Θάλασσα, στα Στενά της Ταϊβάν και στην Ουκρανία· έτσι θα πρέπει να προσεγγίσει και την Ανατολική Μεσόγειο. Από αυτό εξαρτάται η πλήρης αξιοποίηση του γεωπολιτικού άξονα Κύπρου–Ελλάδας–Ισραήλ, η οποία αποτελεί σαφές αμερικανικό συμφέρον.

Πηγή και δικαιώματα

Πρωτότυπο: JINSA – Jewish Institute for National Security of America. Τίτλος πρωτοτύπου: “Center of Gravity: New U.S. Platform Highlights Rising EastMed Energy Potential”, 5 Αυγούστου 2026.

Από την Ουκρανία στο Ιράν: Τα θερμά μέτωπα του νέου Ψυχρού Πολέμου

0

Η 51σέλιδη ανασκόπηση αποτελεί εργασία της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εκπονήθηκε τον Αύγουστο του 2026 στο πλαίσιο του Προγράμματος Δράσης «Αριστοτέλης», το οποίο επιδοτείται από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, για την ενίσχυση του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Στρατηγικών Σπουδών της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ και της Ανώτατης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου.

Περίληψη

Η έκθεση εξετάζει τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν ως δύο «θερμά μέτωπα» ενός νέου Ψυχρού Πολέμου, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται πλέον η στρατηγική αντιπαράθεση Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας.

Βασική θέση της είναι ότι η Ρωσία στην Ουκρανία και οι ΗΠΑ στο Ιράν χρησιμοποίησαν στρατιωτική ισχύ επιδιώκοντας να μεταβάλουν τον γεωπολιτικό προσανατολισμό των δύο χωρών. Η Μόσχα επιχείρησε να επαναφέρει την Ουκρανία στη ρωσική σφαίρα επιρροής, ενώ η Ουάσιγκτον επιδίωξε να απομακρύνει το Ιράν από τη Ρωσία και την Κίνα και να ανατρέψει το υφιστάμενο καθεστώς. Σύμφωνα με τους συντάκτες, και οι δύο δυνάμεις υπερεκτίμησαν τις δυνατότητές τους και υποτίμησαν την ανθεκτικότητα των αντιπάλων τους.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην οικονομική διάσταση των πολέμων: στις ενεργειακές εξαγωγές, στην ασφάλεια των θαλάσσιων οδών, στη διεθνή θέση του δολαρίου και στην προσπάθεια της Κίνας και των BRICS να περιορίσουν τη δυτική κυριαρχία στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ παρουσιάζεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα σύνδεσης στρατιωτικής ισχύος, ενέργειας, ναυσιπλοΐας και νομισματικού ανταγωνισμού.

Το δεύτερο μέρος της έκθεσης αναλύει τη σύγκρουση από την οπτική του διεθνούς δικαίου. Οι άμεσες εχθροπραξίες ΗΠΑ–Ιράν χαρακτηρίζονται διεθνής ένοπλη σύρραξη. Η αμερικανική επίκληση νόμιμης άμυνας κρίνεται ανεπαρκώς τεκμηριωμένη, ιδιαίτερα ως προς την ύπαρξη άμεσης απειλής, την αναγκαιότητα και την αναλογικότητα της επέμβασης. Ταυτόχρονα, επισημαίνεται ότι οι επιθέσεις του Ιράν εναντίον τρίτων κρατών, αμάχων, εμπορικών πλοίων και υποδομών δημιουργούν αυτοτελείς ευθύνες.

Το Μνημόνιο Κατανόησης ΗΠΑ–Ιράν του Ιουνίου 2026 αξιολογείται ως αναγκαίος αλλά εύθραυστος μηχανισμός αποκλιμάκωσης — όχι ως οριστική ειρηνευτική συμφωνία. Η επιτυχία του εξαρτάται από τέσσερις προϋποθέσεις: πραγματική παύση της βίας, ελευθερία ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ χωρίς γενικά τέλη ή άδειες, αξιόπιστη διεθνή επιτήρηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος και συμβατότητα των αμερικανικών δεσμεύσεων με το εσωτερικό δίκαιο των ΗΠΑ.

Το κεντρικό συμπέρασμα είναι ότι η ειρήνη δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στην ισορροπία του φόβου. Απαιτεί σαφείς, ελέγξιμες και θεσμικά κατοχυρωμένες δεσμεύσεις, καθώς και επιστροφή στις αρχές του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.

Image

Image

Image

Image

Image

Image

 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

Ανασκόπηση γεωπολιτικών εξελίξεων

Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν δεσμεύονται για αμοιβαία άμυνα καθώς κλιμακώνεται η αναταραχή στη Μέση Ανατολή

0

Των Timour Azhari, Ariba Shahid και Tuvan Gumrukcu

7 Αυγούστου 2026, 10:33 π.μ. GMT+3

 Ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν συναντά τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ενόψει της αναμενόμενης υπογραφής αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, στη Μέκκα της Σαουδικής Αραβίας, στις 7 Αυγούστου 2026. Murat Cetinmuhurdar/Γραφείο Τύπου της Τουρκικής Προεδρίας/Διανεμόμενη φωτογραφία μέσω REUTERS

Σύνοψη

  • Η συμφωνία υπογράφηκε την Παρασκευή στη Μέκκα, σύμφωνα με ανακοίνωση.
  • Ο Ερντογάν, ο Σαρίφ και ο αρχηγός του στρατού Μουνίρ συναντήθηκαν με τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.
  • Η συμφωνία ακολουθεί σχεδόν έναν χρόνο διαπραγματεύσεων, όπως είχε μεταδώσει το Reuters τον Ιανουάριο.

ΡΙΑΝΤ/ΚΑΡΑΤΣΙ/ΑΓΚΥΡΑ, 7 Αυγούστου — Η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και η Τουρκία υπέγραψαν την Παρασκευή στη Μέκκα κοινή αμυντική συμφωνία, ενώνοντας σουνιτικές μουσουλμανικές χώρες, συμμάχους των ΗΠΑ, οι οποίες ανησυχούν για μια περιφερειακή σύρραξη που έχει προκαλέσει βροχή πυραύλων εναντίον των πετρελαιοπαραγωγών κρατών του Κόλπου.

Το Ιράν και οι σύμμαχοί του εξαπολύουν επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας και άλλων κρατών του Κόλπου και παρεμποδίζουν τις ενεργειακές τους αποστολές από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, σε μια μεγάλη κλιμάκωση έπειτα από χρόνια περιφερειακής αναταραχής.

Η συμφωνία αποσκοπεί στην ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής έναντι οποιασδήποτε επιθετικής ενέργειας και ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιασδήποτε από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, σύμφωνα με κοινή ανακοίνωσή τους.

Μολονότι η ανακοίνωση δεν έδωσε λεπτομέρειες για τις δεσμεύσεις ή τις υποχρεώσεις που ανέλαβε κάθε χώρα βάσει της «Κοινής Αμυντικής Συμφωνίας της Μέκκας», ανέφερε ότι το σύμφωνο αποσκοπεί στην ενίσχυση της συλλογικής τους ασφάλειας και στην προώθηση της ειρήνης, της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή και πέρα από αυτήν.

«Το σύμφωνο περιλαμβάνει ρήτρα συλλογικής άμυνας. Έχει αμιγώς αμυντικό χαρακτήρα και προβλέπει αμοιβαία υποστήριξη αποκλειστικά για σκοπούς άμυνας», δήλωσε Τούρκος αξιωματούχος. Η συμφωνία δεν στρέφεται εναντίον κάποιου συγκεκριμένου παράγοντα, είναι ανοικτή και σε άλλες χώρες της περιοχής και δεν καταργεί ούτε αντικαθιστά υφιστάμενες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες, πρόσθεσε ο αξιωματούχος.

Ωστόσο, οι τρεις χώρες ανησυχούν ιδιαίτερα για την ολοένα πιο επιθετική στρατιωτική στάση τόσο του Ισραήλ όσο και του επαναστατικού σιιτικού Ιράν, την ώρα που ο επί μακρόν σύμμαχός τους, οι ΗΠΑ, δυσκολεύεται να περιορίσει την περιφερειακή αναταραχή.

Ισχυρός πολιτικός συμβολισμός

«Ο πολιτικός συμβολισμός της συνόδου είναι σημαντικός. Τρία από τα κράτη με τη μεγαλύτερη επιρροή στον μουσουλμανικό κόσμο συναντώνται σε μια περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας, καταδεικνύοντας την αυξανόμενη προθυμία των περιφερειακών και μεσαίων δυνάμεων να συντονιστούν στενότερα σε ζητήματα ασφάλειας», δήλωσε ο Αμπντουλαζίζ Σάγκερ, πρόεδρος του Gulf Research Center, μιας δεξαμενής σκέψης με έδρα τη Σαουδική Αραβία.

«Εάν θεσμοθετηθεί και μετουσιωθεί σε συγκεκριμένη συνεργασία, το τριμερές πλαίσιο θα μπορούσε να ενισχύσει το συλλογικό διπλωματικό και αμυντικό βάρος των τριών χωρών, συμβάλλοντας παράλληλα στη διαμόρφωση μιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας που θα καθορίζεται περισσότερο από τις ίδιες τις χώρες της περιοχής», πρόσθεσε ο Σάγκερ.

Η Τουρκία διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ. Η Σαουδική Αραβία, το ισχυρότερο κράτος του Κόλπου, φιλοξενεί τους ιερότερους τόπους του Ισλάμ και συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων εξαγωγέων πετρελαίου στον κόσμο, ενώ το Πακιστάν είναι η μόνη μουσουλμανική χώρα που διαθέτει πυρηνικά όπλα.

Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ, συνοδευόμενος από τον ισχυρό αρχηγό του στρατού Ασίμ Μουνίρ, πραγματοποίησε το προσκύνημα Ούμρα στη Μέκκα πριν από την άφιξη του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.

Συναντήθηκαν με τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, η χώρα του οποίου έχει δεχθεί επανειλημμένα πλήγματα από το Ιράν, καθώς και από τους συμμάχους της Τεχεράνης —τους Χούθι στην Υεμένη και σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ— από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου.

Η σύγκρουση έχει επίσης ανατρέψει τις ισορροπίες ασφαλείας για τους συμμάχους του Ριάντ στον Κόλπο και έχει διακόψει το μεγαλύτερο μέρος της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, από όπου, πριν από τον πόλεμο, διερχόταν περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ενεργειακών προμηθειών.

Το σύμφωνό τους αποτελεί την κατάληξη σχεδόν ενός έτους διαπραγματεύσεων, όπως είχε μεταδώσει το Reuters τον Ιανουάριο.

Το σύμφωνο βασίζεται σε μακροχρόνιους στρατιωτικούς δεσμούς

Η Μέση Ανατολή φλέγεται εδώ και σχεδόν τρία χρόνια, μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, με σχεδόν κάθε χώρα της περιοχής να έχει βιώσει διασυνοριακές επιθέσεις ή πλήγματα με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Το Ισραήλ έχει διεξαγάγει πόλεμο στη Γάζα, έχει εισβάλει στον νότιο Λίβανο, έχει καταλάβει εδάφη στη Συρία και έχει εξαπολύσει δύο αεροπορικές εκστρατείες εναντίον του Ιράν.

Η Τεχεράνη έχει επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις και μη στρατιωτικές υποδομές στη Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ομάν, την Ιορδανία και το Ισραήλ.

Μολονότι η Τουρκία και το Πακιστάν, που βρίσκονται στα όρια της Μέσης Ανατολής, έχουν αποφύγει σημαντικές άμεσες επιθέσεις, αμφότερες οι χώρες επιδιώκουν την αποκλιμάκωση των συγκρούσεων που απειλούν τη δική τους ασφάλεια και οικονομική ευρωστία.

Για τη Σαουδική Αραβία, οι συνέπειες των τριών ετών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή υπήρξαν σοβαρότερες: θέτουν σε κίνδυνο τις εξαγωγές πετρελαίου και τα φιλόδοξα αναπτυξιακά της σχέδια, ενώ εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία της μακροχρόνιας αμερικανικής ομπρέλας ασφαλείας.

Η χώρα αναμένει επικείμενες συντονισμένες επιθέσεις τόσο από τις ιρακινές πολιτοφυλακές όσο και από τους Χούθι, υπό την καθοδήγηση του Ιράν, δήλωσε την Πέμπτη υψηλόβαθμος Σαουδάραβας αξιωματούχος, υπογραμμίζοντας την έμφαση που δίνει το Ριάντ στη διεύρυνση των συμμαχιών του.

Η οριστικοποίηση της συμφωνίας της Παρασκευής στη Μέκκα, τον ιερότερο τόπο του Ισλάμ, προσδίδει πρόσθετη συμβολική βαρύτητα σε ένα σύμφωνο που βασίζεται στους μακροχρόνιους διμερείς στρατιωτικούς δεσμούς μεταξύ των τριών χωρών.

Ο Μανσούρ Άχμεντ, από το Κέντρο Στρατηγικών και Αμυντικών Μελετών του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας, δήλωσε ότι το Πακιστάν και η Τουρκία διαθέτουν ισχυρές αμυντικές βιομηχανίες, ενώ η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε να συνεισφέρει μέσω επενδύσεων στην τεχνολογία.

Ωστόσο, η συμφωνία πιθανότατα δεν θα περιλαμβάνει πυρηνική συνιστώσα, καθώς η πυρηνική αποτρεπτική ισχύς του Πακιστάν επικεντρώνεται σε αυτό που το Ισλαμαμπάντ θεωρεί απειλή από την Ινδία, πρόσθεσε ο Άχμεντ.

Το Πακιστάν παρέχει εδώ και δεκαετίες εκπαίδευση και τεχνική βοήθεια στις σαουδαραβικές δυνάμεις, ενώ η Τουρκία και το Πακιστάν έχουν ανταλλάξει πολεμικά πλοία και εκπαιδευτικά αεροσκάφη. Το 2023, το Ριάντ συμφώνησε να αγοράσει τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, σε μια συμφωνία που η Άγκυρα χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη σύμβαση αμυντικών εξαγωγών της.

Έκτοτε, το Πακιστάν έχει αναπτύξει περίπου 8.000 στρατιώτες, μαχητικά αεροσκάφη, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ένα σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας στο βασίλειο, όπως μετέδωσε το Reuters τον Μάιο, ενώ παράλληλα επιδιώκει ευρύτερους δεσμούς ασφαλείας στον Κόλπο. Έχει αρχίσει διαπραγματεύσεις με το Κουβέιτ για μια διευρυμένη συμφωνία, με αντάλλαγμα συνεργασία στον τομέα της ενέργειας και επενδύσεις, όπως μετέδωσε το Reuters τον Ιούλιο.

Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών δεν ανταποκρίθηκαν αμέσως στα αιτήματα για σχολιασμό.

Των Τιμούρ Αζάρι, Αρίμπα Σαχίντ, Τουβάν Γκιουμρουκτσού και Σάμια Ναχούλ· πρόσθετο ρεπορτάζ από τους Ντάρεν Μπάτλερ και Μάχα Ελ-Ντάχαν· σύνταξη από τον Άνγκους ΜακΝτάουαλ· επιμέλεια από τη Σάρον Σίνγκλετον.

Τουρκία: 241 άτομα απορρίπτουν τον νόμο-πλαίσιο για μια «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία»: «Είμαστε το τουρκικό έθνος, όχι στην παράδοση του!»

1

Σε απάντηση στη διαδικασία «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» στην ημερήσια διάταξη της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, 241 άτομα, συμπεριλαμβανομένων ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων, απόστρατων στρατιωτικών και εκπροσώπων ΜΚΟ, εξέδωσαν κοινή δήλωση στην οποία περιέγραφαν τις διαπραγματεύσεις με την τρομοκρατική οργάνωση PKK ως «παράδοση» και έδιναν έμφαση στις αδιαίρετες αρχές του Συντάγματος, γράφει ο τουρκικός Τύπος.

241 εξέχουσες προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένων ακαδημαϊκών, συνταξιούχων γραφειοκρατών, εκπροσώπων οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και οικογενειών μαρτύρων, εξέδωσαν κοινή δήλωση κατά της διαδικασίας ανοίγματος του Ιμραλί, που διεξάγεται με την επωνυμία «Τουρκία χωρίς Τρομοκρατία», χαρακτηρίζοντας τις διαπραγματεύσεις με την τρομοκρατική οργάνωση ΡΚΚ και τους συνεργάτες της ως «παράδοση» και ζητώντας πλήρη τήρηση των αρχών της αδιαίρετης ενότητας που κατοχυρώνονται στο Άρθρο 66 του Συντάγματος.

Η διακήρυξη, η οποία συγκλόνισε την ατζέντα της Άγκυρας, περιελάμβανε τις υπογραφές πολυάριθμων σεβαστών προσωπικοτήτων που εκπροσωπούν την πνευματική και γραφειοκρατική μνήμη της Τουρκίας.

Στην κοινή δήλωση που δημοσιεύθηκε στο κοινό, υπενθυμίστηκε ο επικός αγώνας που διεξήγαγαν οι δυνάμεις ασφαλείας με κόστος δεκάδες χιλιάδες μαρτύρων και τραυματιών στρατιωτών και υποστηρίχθηκε ότι η καθήλωση σε οποιοδήποτε τραπέζι διαπραγματεύσεων με την αυτονομιστική τρομοκρατική οργάνωση, η οποία ηττήθηκε ως αποτέλεσμα αυτού του αγώνα, δεν θα ήταν ταιριαστή με τη στάση του ευγενούς τουρκικού κράτους. Οι 241 υπογράφοντες, οι οποίοι έλαβαν σαφή θέση με τη δήλωση «Είμαστε το τουρκικό έθνος, λέμε “όχι”», ισχυρίστηκαν ότι η διαδικασία είχε συνθηκολογικό χαρακτήρα.

 Δεν υπάρχουν Κούρδοι το λέει «το Προοίμιο του Συντάγματος και είναι κόκκινη γραμμή μας»

Η δημοσιευμένη δήλωση διαμαρτυρίας τόνισε τη σημασία του σεβασμού των θεμελιωδών αρχών του Συντάγματος της Τουρκικής Δημοκρατίας και της φιλοσοφίας της ιδρυτικής της βούλησης. Ανέφερε ότι η αρχή που κατοχυρώνεται στο Άρθρο 66 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει την τουρκική υπηκοότητα ανεξάρτητα από την εθνοτική της καταγωγή – «Όποιος συνδέεται με το τουρκικό Κράτος με τον δεσμό της υπηκοότητας είναι Τούρκος» – δεν πρέπει να υπονομεύεται.

Η δήλωση, η οποία αναφερόταν έντονα στο ιστορικό απόφθεγμα του Μεγάλου Ηγέτη Γαζί Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, «Ο λαός της Τουρκίας που ίδρυσε τη Δημοκρατία της Τουρκίας ονομάζεται τουρκικό έθνος», τόνισε ότι κανείς δεν θα επιτρέπεται να μοιράζεται την εθνική κυριαρχία υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Η διακήρυξη σημείωσε ότι η προστασία των τουρκικών εθνικών συμφερόντων και της αδιαίρετης ακεραιότητας του κράτους με τη χώρα και το έθνος του αποτελεί συνταγματικό καθήκον και πολιτική υποχρέωση.

«Η διαπραγμάτευση με αυτονομιστές ηγέτες είναι απαράδεκτη».

Η διακήρυξη αναφέρθηκε στην προέλευση του ονόματος του PKK και στον ιδρυτικό του σκοπό, επιβεβαιώνοντας τον αυτονομιστικό του χαρακτήρα με τα ακόλουθα λόγια:

«Η συντομογραφία PKK σημαίνει «Partiya Karkeren Kurdistan», που σημαίνει «Κόμμα Εργατών του Κουρδιστάν». Το ίδιο το όνομα της οργάνωσης υποδηλώνει σαφώς ότι πρόκειται για μια κουρδική εθνικιστική και αυτονομιστική δομή. Ως εκ τούτου, λέμε κατηγορηματικά και ξεκάθαρα «Όχι!» στη διεξαγωγή συναντήσεων και διαπραγματεύσεων κεκλεισμένων των θυρών με τους αυτονομιστές ηγέτες και τις πολιτικές τους παρατάξεις, με το πρόσχημα ελκυστικών συνθημάτων όπως «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία».»

Τα 241 άτομα δήλωσαν ότι οι νίκες που κέρδισαν οι δυνάμεις ασφαλείας με κόστος τη ζωή τους, τόσο εντός όσο και εκτός των συνόρων, δεν μπορούν να επισκιαστούν από πολιτικές παραχωρήσεις· πρόσθεσαν ότι η χορήγηση οποιουδήποτε νομικού ή πολιτικού καθεστώτος στον ηγέτη της τρομοκρατίας ή η εισαγωγή γενικής αμνηστίας για τα μέλη της οργάνωσης θα αποτελούσε προδοσία της ιερής μνήμης των μαρτύρων και του αγώνα των βετεράνων.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της δήλωσης που υπογράφεται από μια ευρεία ομάδα, στην οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, συνταξιούχοι πρέσβεις, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες:

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΛΕΕΙ «ΟΧΙ!»

Το Άρθρο 66 του Συντάγματος είναι σαφές: «Όποιος συνδέεται με το τουρκικό κράτος μέσω της υπηκοότητας είναι Τούρκος». Είμαστε όλοι Τούρκοι και λέμε «Όχι!» στη ρητορική του «Τούρκου, Κούρδου, Άραβα».

Είναι ξεκάθαρα γραμμένο με το ίδιο το γραφικό χαρακτήρα του Ατατούρκ: «Ο λαός της Τουρκίας που ίδρυσε τη Δημοκρατία της Τουρκίας ονομάζεται τουρκικό έθνος». Είμαστε το τουρκικό έθνος και λέμε «Όχι!» σε κάθε προσπάθεια μοιράσματος της εθνικής μας κυριαρχίας.

Με βάση τα λόγια του προοιμίου του Συντάγματος, το οποίο αναφέρει: «Το παρόν Σύνταγμα… θα πρέπει να νοείται με την πεποίθηση και την πεποίθηση ότι καμία δραστηριότητα δεν μπορεί να προστατευθεί ενάντια στα τουρκικά εθνικά συμφέροντα, την ύπαρξη του τουρκικού κράτους και των εδαφών του, την αρχή του αδιαίρετου, τις ιστορικές και πνευματικές αξίες της Τουρκικότητας, τον εθνικισμό, τις αρχές και τις μεταρρυθμίσεις του Ατατούρκ και τον πολιτισμό του… και θα πρέπει να ερμηνεύεται και να εφαρμόζεται με σεβασμό και απόλυτη πιστότητα στον λόγο και το πνεύμα του, εμπιστευμένο από το τουρκικό έθνος στους πατριώτες γιους και κόρες της Τουρκίας που είναι αφοσιωμένοι στη δημοκρατία», εμείς, ως «γιοι και κόρες της Τουρκίας», λέμε «Όχι!» σε κάθε απόπειρα που θα οδηγούσε στη διαίρεση της χώρας μας.

Ο όρος «τρομοκρατική οργάνωση» που χρησιμοποιείται για το PKK είναι ελλιπής. Το PKK είναι μια «αυτονομιστική τρομοκρατική οργάνωση». Η πλήρης ονομασία του PKK είναι Partiya Karkeren Kurdistan, που σημαίνει «Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν». Το όνομά του υποδηλώνει σαφώς την κουρδική εθνικιστική και αυτονομιστική φύση του. Ως εκ τούτου, λέμε «Όχι!» στις διαπραγματεύσεις και τα παζάρια με τους αυτονομιστές ηγέτες και τις πολιτικές τους παρατάξεις υπό το πρόσχημα μιας «Τουρκίας χωρίς τρομοκρατία».

Οι τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας νίκησαν το ΡΚΚ μέσα από έναν αγώνα που έχει κοστίσει δεκάδες χιλιάδες μάρτυρες και τραυματίες στρατιώτες. Η διαπραγμάτευση με έναν ηττημένο εχθρό ισοδυναμεί με παράδοση. Ως τουρκικό έθνος, λέμε «Όχι!» στην παράδοση.

Η συνεργασία, η χορήγηση καθεστώτος ή η απονομή χάριτος σε μέλη αυτονομιστικής τρομοκρατίας που έχουν καταδικαστεί ως δολοφόνοι δεκάδων χιλιάδων μελών του λαού μας δεν θα φέρει τιμή ή κύρος σε κανέναν κρατικό θεσμό, κόμμα ή ομάδα. Είμαστε το τουρκικό έθνος και λέμε «Όχι!».

Haber 3

—

Echedoros.blog

Τουρκία: «Ιστορικός νόμος ψηφίστηκε στο Κοινοβούλιο!»

1

Αποκαλύφθηκε το περιεχόμενο του «Σχεδίου Νόμου για την Ενίσχυση της Εθνικής Αλληλεγγύης και της Κοινωνικής Ένταξης», που κατατέθηκε σήμερα στην (τουρκική) Βουλή.

Η εφαρμογή του κανονισμού εξαρτάται από την απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας ότι οι δομές που συνδέονται με το PKK/KCK να έχουν διαλυθεί και ότι όλα τα όπλα να έχουν παραδοθεί πλήρως.

Σύμφωνα με την πρόταση, όσοι έχουν διαπράξει ανθρωποκτονία εκ προθέσεως δεν θα επωφεληθούν από τον νόμο με κανέναν τρόπο.

Όσοι διέπραξαν εγκλήματα που τιμωρούνται με επιβαρυμένη ισόβια κάθειρξη ή ισόβια κάθειρξη πριν από το 2005 θα αποκλειστούν επίσης.

Ωστόσο, οι ηγέτες και τα μέλη οργανώσεων που διέπραξαν εγκλήματα που τιμωρούνται με τέτοιες ποινές μετά από αυτήν την ημερομηνία, υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχουν διαπράξει ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, θα μπορούν να επωφεληθούν από τον νόμο.

Σύμφωνα με την πρόταση, όσοι των οποίων οι ποινές ή οι δίκες και οι έρευνες έχουν αναβληθεί θα μπορούν να επιστρέψουν στην πολιτική με απόφαση επιτροπής που θα συσταθεί.

 Όσοι των οποίων οι ποινές και οι δίκες έχουν αναβληθεί για 5 χρόνια θα μπορούν να γίνουν μέλη πολιτικών κομμάτων και να προταθούν ως υποψήφιοι μετά από δύο χρόνια, και όσοι των οποίων οι ποινές έχουν αναβληθεί για 10 χρόνια μετά από τρία χρόνια, με απόφαση της επιτροπής.

Τα μέλη του PKK των οποίων οι ποινικές υποθέσεις αναβλήθηκαν για 5 χρόνια θα μπορούν να ενταχθούν σε πολιτικά κόμματα και να προταθούν ως υποψήφιοι μετά από 2 χρόνια.

Συμβούλιο θα αποφασίζει για συμμετοχή στην πολιτική

Ο αναπληρωτής πρόεδρος της ομάδας του ΑΚΡ, Αμπντουλάχ Γκιουλέρ, έκανε δήλωση Τύπου μετά την πρόταση.

 «Σε περίπτωση καταδίκης, λαμβάνεται απόφαση σχετικά με τη στέρηση δικαιωμάτων βάσει του άρθρου 53 του τουρκικού Ποινικού Κώδικα. Τι θα συμβεί με αυτό; Χρησιμοποιήσαμε μια συγκεκριμένη έκφραση. Για όσους οι ποινές τους έχουν ανασταλεί έως και 5 χρόνια, η στέρηση των δικαιωμάτων θα συνεχιστεί για περίοδο 2 ετών. Για όσους οι ποινές τους έχουν ανασταλεί για 10 χρόνια, θα συνεχιστεί για 3 χρόνια.

 Δεν είναι ένας αυτόματα ενεργοποιημένος θεσμός. Θα παρέμβει ένα συμβούλιο. Το συμβούλιο θα λαμβάνει αποφάσεις για αυτά τα θέματα. Εάν κριθεί σκόπιμο και εάν δεν υπάρχει αρνητικότητα σχετικά με την αναστολή, μπορεί να υποβληθεί αίτημα στον αρμόδιο δικαστή εκτέλεσης για την επαναφορά της στέρησης των δικαιωμάτων.

Το συμβούλιο που θα συσταθεί θα αξιολογεί περιοδικά τις αποφάσεις αναστολής. Εάν κρίνει απαραίτητο, μπορεί να ζητήσει την άρση όλων των συνεπειών της στέρησης δικαιωμάτων που προκύπτουν από την έρευνα/δίωξη/καταδίκη από το ειρηνοδικείο/δικαστή εκτέλεσης.

 Εάν ληφθεί αυτή η απόφαση, θα ανοίξει ο δρόμος προς την πολιτική και για όσους οι ποινές και οι υποθέσεις τους έχουν ανασταλεί».

Καλύπτει ο νόμος και τους πολιτικούς;

Καλύπτει την υπόθεση Κομπάνι, στην οποία δικάστηκαν πρώην πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένου του Σελαχατίν Ντεμιρτάς, και τις ποινές που επιβλήθηκαν σε αυτήν την υπόθεση.

 Εάν ο νόμος εφαρμοστεί μετά την απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, θα ανοίξει αναγκαστικά την πόρτα για τον Ντεμιρτάς και άλλους πολιτικούς.

Πρώην πολιτικοί στην Ευρώπη θα μπορούν επίσης να επιστρέψουν αξιοποιώντας τον νόμο. Όσοι βρίσκονται στη φυλακή θα μπορούν επίσης να επωφεληθούν από τον νόμο σύμφωνα με τα καθιερωμένα κριτήρια.

Από αυτή την άποψη, ο νόμος καλύπτει όχι μόνο όσους κατέθεσαν τα όπλα τους, αλλά σχεδόν κάθε όνομα που δικάζεται για τρομοκρατικά αδικήματα που σχετίζονται με το ΡΚΚ.

Θα επωφεληθεί ο Οτσαλάν από τον Νόμο;

Σύμφωνα με την πρόταση, όσοι έλαβαν επιβαρυντικές ποινές ισόβιας κάθειρξης πριν από το 2005 και όσοι δικάστηκαν για εγκλήματα που απαιτούν τέτοιες ποινές εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής.

Σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι δυνατό για τον Οτσαλάν να επωφεληθεί από τον νόμο.

Ο Αντιπρόεδρος της Ομάδας του AKP, Αμπντουλάχ Γκιουλέρ, σε δήλωση Τύπου μετά την πρόταση, δήλωσε τα εξής:
«Εξετάζοντας το σύνολο, υποβάλαμε την πρότασή μας στην Προεδρία του Κοινοβουλίου με περίπου 360 υπογραφές.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Δικαιοσύνης μας, στο πλαίσιο του δικού του σχεδιασμού και σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας, ελπίζουμε να στείλει τις απαραίτητες προσκλήσεις για τη συνεδρίαση της επιτροπής σε 48 ώρες, δηλαδή την Παρασκευή το απόγευμα γύρω στις 2:30-3:00 μ.μ.

Το κρίσιμο όριο είναι η παράδοση, ο αφοπλισμός και η καταστροφή των όπλων της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK-KCK, καθώς και η δημιουργία μηχανισμού για την τεκμηρίωση αυτής της διαδικασίας.

Έχουμε εκφράσει τον σκοπό και το πεδίο εφαρμογής της πρότασής μας σύμφωνα με την έκθεση ως εξής:

 Στόχος του νόμου είναι να καθορίσει, μέσω ενός μηχανισμού, τις έρευνες και τις διώξεις που διεξάγονται σχετικά με τον τερματισμό της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK-KCK και όλων των συναφών σχηματισμών, και την εκτέλεση καταδικαστικών αποφάσεων, καθώς και άλλες διαδικασίες που σχετίζονται με την κοινωνική ένταξη, στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης, υπό την προϋπόθεση ότι ο τερματισμός της πραγματικής ύπαρξης της οργάνωσης καθορίζεται από τα όργανα ασφαλείας και ότι όλα τα όπλα και τα πυρομαχικά που βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους παραδίδονται, και ότι η απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας που επιβεβαιώνει αυτόν τον καθορισμό δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

 Περιλαμβάνει κανονισμό σχετικά με εγκλήματα εκτός από την εκ προθέσεως ανθρωποκτονία που διαπράττονται στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της οργάνωσης και εγκλήματα που τιμωρούνται με ισόβια κάθειρξη και επιβαρυμένη ισόβια κάθειρξη που διαπράττονται πριν από το 2005, υπό την προϋπόθεση ότι ο τερματισμός της πραγματικής ύπαρξης της οργάνωσης δημοσιεύεται στην αρμόδια Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Sözcü Gazetesi

Τουρκία: «Ιστορικός νόμος ψηφίστηκε στο Κοινοβούλιο!»

«Δανεικά και Αγύριστα»- Στην Ελλάδα τα πολιτικά κόμματα με κολοσσιαίο βουνό χρέους (γαλλικό δημοσίευμα)

2

Η Νέα Δημοκρατία, το συντηρητικό κόμμα του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη (στη φωτογραφία), είναι μακράν το πιο χρεωμένο πολιτικό κόμμα στην Ευρώπη. (Φωτογραφία Sooc μέσω AFP)

Μέχρι το 2025, το χρέος της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, του κυβερνώντος κόμματος και του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης, είχε αυξηθεί κατά δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Μαζί, χρωστούσαν στις ελληνικές τράπεζες 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ, γράφει η γαλλική Les Echos.

Στην Ελλάδα, έχει σχεδόν γίνει ιεροτελεστία. Στην καρδιά του καλοκαιριού, τα πολιτικά κόμματα δημοσιεύουν τις οικονομικές τους καταστάσεις δύο μήνες αργότερα, σε μια εποχή που οι ψηφοφόροι τους είναι λιγότερο πιθανό να ενδιαφέρονται.

Kάθε χρόνο, το χρέος της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, του κυβερνώντος συντηρητικού κόμματος και του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης (κεντροαριστερά), αυξάνεται όλο και πιο δραματικά.

Το 2025, η Νέα Δημοκρατία, η οποία κυβερνά από το 2019 και έχει θέσει τη δημοσιονομική πειθαρχία ως ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της, είδε το χρέος της να αυξάνεται κατά περίπου 60 εκατομμύρια ευρώ, ανεβάζοντας το συνολικό χρέος της σε πάνω από 602 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με οικονομικά έγγραφα που δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο στα τέλη Ιουλίου.

Το ΠΑΣΟΚ, ο κύριος αντίπαλός του όσον αφορά τις βουλευτικές έδρες, είναι το ίδιο χρεωμένο ύψους 565 εκατομμυρίων ευρώ (επίσης αύξηση 60 εκατομμυρίων ευρώ).

Τοτέμ Ασυλίας- Πρωτοφανές στην Ευρώπη

Συνολικά, τα δύο μέρη έχουν συσσωρεύσει λίγο πάνω από 1,16 δισεκατομμύρια ευρώ σε χρέη, κυρίως με τη μορφή τραπεζικών δανείων. Σε ποιον ακριβώς;

Σύμφωνα με ποιο χρονοδιάγραμμα και όρους αποπληρωμής;

Ποιες επιπτώσεις θα έχει αυτό στις δραστηριότητές τους, δεδομένου ότι ένα τέτοιο χρέος είναι πρωτοφανές στην Ευρώπη, αν όχι σε όλο τον κόσμο;

Εκτός από μερικά άρθρα στον αριστερό τύπο, αυτά τα ζητήματα δεν φαίνεται να ενδιαφέρουν καθόλου τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, τα περισσότερα από τα οποία βασίζονται στον τραπεζικό τομέα ως τον κύριο διαφημιστή τους.

 Ο κατάλογος των τραπεζικών δανείων προς τα πολιτικά κόμματα, που υποτίθεται ότι δημοσιεύεται ετησίως από μια επιτροπή ελέγχου, δεν είναι διαθέσιμος από το 2017 ούτως ή άλλως. Αυτό καταδεικνύει μια κοινή πρακτική στην Ελλάδα:

οι νόμοι υπάρχουν, απλώς δεν εφαρμόζονται.

Ενώ είναι γνωστές για την αυστηρότητά τους απέναντι στους κακοπληρωτές, οι ελληνικές τράπεζες επιδεικνύουν μια περίεργη επιείκεια απέναντι σε αυτούς τους δύο πελάτες, από τους πιο χρεωμένους στη χώρα.

 Δεν έχουν κινηθεί διαδικασίες είσπραξης οφειλών, δεν απαιτείται σχέδιο αποπληρωμής και τα δύο κόμματα συμπεριφέρονται σαν να μην συμβαίνει τίποτα:

η Νέα Δημοκρατία έχει δαπανήσει σχεδόν 50 εκατομμύρια ευρώ σε λειτουργικά έξοδα τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Σε μια χώρα όπου 1,5 εκατομμύριο πολίτες παραμένουν αποκλεισμένοι από το τραπεζικό σύστημα και πρέπει να αποπληρώνουν κάθε μήνα τις ποινές καθυστέρησης πληρωμής των ανεξόφλητων δανείων τους, αυτή η ασυλία είναι δύσκολο να χωνευτεί.

«Όταν ένας πολίτης αδυνατεί να πληρώσει, χρησιμοποιούνται κατασχέσεις, πλειστηριασμοί και απαλλοτριώσεις. Αλλά όταν πρόκειται για τα δικά τους χρέη, ενεργούν σαν να μην συμβαίνει τίποτα», παραπονέθηκε πρόσφατα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ (αριστερά) Χάρης Μαμουλάκης, καταλήγει η Les Echos.

—

Echedoros.blog

Κλιμακώνουν οι Χούθι: Eξαπέλυσαν επιθέσεις κατά στρατιωτικών δυνάμεων στην Υεμένη – Πλήγματα & στη Σαουδική Αραβία!

0

Τουλάχιστον 58 νεκροί στην Υεμένη και 11 τραυματίες στην Σαουδική Αραβία

Σημαντική κλιμάκωση σημειώθηκε στην Υεμένη, καθώς οι αντάρτες Χούθι εξαπέλυσαν συντονισμένες επιθέσεις εναντίον δυνάμεων της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης, προκαλώντας τον θάνατο τουλάχιστον 58 στρατιωτών.

Παράλληλα, έπληξαν στόχους στη Σαουδική Αραβία, όπου τραυματίστηκαν 11 άμαχοι, οδηγώντας το Ριάντ σε προειδοποιήσεις για αντίποινα.

Πρόκειται για τις πιο αιματηρές συγκρούσεις από την εκεχειρία του 2022.

Η νέα έξαρση της βίας έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης έντασης στη Μέση Ανατολή, μετά την επανέναρξη των εχθροπραξιών στην Υεμένη τον προηγούμενο μήνα και τις εξελίξεις που ακολούθησαν τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.

Οι Χούθι, που διατηρούν στενές σχέσεις με την Τεχεράνη, υποστήριξαν ότι οι επιθέσεις αποτέλεσαν απάντηση στη στρατιωτική ενίσχυση του κυβερνητικού Στρατού από τη Σαουδική Αραβία.

Σύμφωνα με πηγή του υεμενίτικου Στρατού, οι νεκροί ανέρχονται σε 58, ενώ δεκάδες ακόμα στρατιώτες τραυματίστηκαν.

 

Στόχοι των επιθέσεων ήταν στρατόπεδα στις επαρχίες Μαρίμπ και Χαντραμούτ, κοντά στα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία.

Οι Χούθι επιβεβαίωσαν την επιχείρηση, με τον εκπρόσωπό τους Γιαχία Σάρια να δηλώνει ότι επρόκειτο για ευρείας κλίμακας στρατιωτική δράση εναντίον κυβερνητικών δυνάμεων και να προειδοποιεί πως το κίνημα είναι έτοιμο να απαντήσει σε οποιαδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση.

 

Από την πλευρά της, η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης ξεκαθάρισε μέσω του υπουργείου Άμυνας ότι θα ανταποδώσει τις επιθέσεις όταν και όπου το κρίνει σκόπιμο.

 

Παράλληλα, ο συνασπισμός υπό τη Σαουδική Αραβία κατηγόρησε τους Χούθι για επιθέσεις στην παραμεθόρια επαρχία Νατζράν.

Από τους 11 τραυματίες, επτά είναι Σαουδάραβες –μεταξύ τους ένα τετράχρονο παιδί που υπέστη εγκαύματα– ενώ τραυματίστηκαν επίσης δύο Αιγύπτιοι, ένας Υεμενίτης και ένας Πακιστανός.

Ο εκπρόσωπος του συνασπισμού, υποστράτηγος Τούρκι αλ Μάλκι, χαρακτήρισε τις επιθέσεις «τρομοκρατικές» και διαβεβαίωσε ότι θα ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των αμάχων και την αποτροπή νέων επιθέσεων.

 

Οι εξελίξεις αυτές αυξάνουν τις ανησυχίες για την ασφάλεια των ενεργειακών μεταφορών της Σαουδικής Αραβίας, ιδιαίτερα μετά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν, εξέλιξη που έχει επιβαρύνει σημαντικά τη ναυσιπλοΐα και την παγκόσμια αγορά πετρελαίου.

Παράλληλα, το Ριάντ ανακοίνωσε ότι οι δυνάμεις του πραγματοποίησαν πλήγματα εναντίον θέσεων των Χούθι, με τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης να παραμένει υψηλός.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/klimakonoun-oi-xouthi-eksapelysan-epitheseis-kata-stratiotikon-dynameon-stin-yemeni-pligmata-sti-saoudiki-aravia/