Αρχική Blog Σελίδα 291

Ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν φέρει σοβαρά και παραμορφωτικά τραύματα, λένε πηγές

1

 

 

Των Parisa Hafezi και Angus McDowall

ΝΤΟΥΜΠΑΪ, 11 Απριλίου (Reuters) – Ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, εξακολουθεί να αναρρώνει από σοβαρά τραύματα στο πρόσωπο και στα πόδια, τα οποία υπέστη στην αεροπορική επιδρομή που σκότωσε τον πατέρα του στην αρχή του πολέμου, σύμφωνα με τρία πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στον εσωτερικό του κύκλο.

Κατά τις ίδιες πηγές, το πρόσωπο του Χαμενεΐ παραμορφώθηκε στην επίθεση στο συγκρότημα του ανώτατου ηγέτη στο κέντρο της Τεχεράνης, ενώ υπέστη και σοβαρό τραυματισμό στο ένα ή και στα δύο πόδια. Ωστόσο, ο 56χρονος αναρρώνει και παραμένει πνευματικά οξύς, σύμφωνα με τα ίδια πρόσωπα, τα οποία ζήτησαν να παραμείνουν ανώνυμα λόγω της ευαισθησίας του θέματος.

Δύο από τις πηγές ανέφεραν ότι συμμετέχει σε συναντήσεις με ανώτερους αξιωματούχους μέσω ηχητικών τηλεδιασκέψεων και εξακολουθεί να λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις για κρίσιμα ζητήματα, όπως ο πόλεμος και οι διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον.

Το ερώτημα κατά πόσο η κατάσταση της υγείας του του επιτρέπει να ασκεί τα κρατικά του καθήκοντα τίθεται σε μια από τις πιο επικίνδυνες στιγμές για το Ιράν εδώ και δεκαετίες, καθώς ξεκινούν στην πακιστανική πρωτεύουσα Ισλαμαμπάντ συνομιλίες ειρήνης υψηλού διακυβεύματος με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι πληροφορίες από πρόσωπα του στενού του κύκλου προσφέρουν την πιο λεπτομερή εικόνα εδώ και εβδομάδες για την κατάστασή του, αν και το Reuters δεν κατόρθωσε να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα τις περιγραφές τους.

Η τοποθεσία όπου βρίσκεται ο Χαμενεΐ, η ακριβής κατάστασή του και η δυνατότητά του να κυβερνά παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μυστήριο για το κοινό. Από την αεροπορική επίθεση και τον διορισμό του ως διαδόχου του πατέρα του στις 8 Μαρτίου, δεν έχει δημοσιευτεί καμία φωτογραφία, βίντεο ή ηχητικό ντοκουμέντο του.

Ένα από τα πρόσωπα που πρόσκεινται στον κύκλο του είπε ότι εικόνες του ανώτατου ηγέτη ενδέχεται να δοθούν στη δημοσιότητα μέσα στους επόμενους έναν ή δύο μήνες και ότι ίσως εμφανιστεί δημόσια τότε, αν και και οι τρεις πηγές τόνισαν πως αυτό θα γίνει μόνο όταν το επιτρέψουν η κατάσταση της υγείας του και οι συνθήκες ασφαλείας.

Η αποστολή του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη δεν απάντησε στις ερωτήσεις του Reuters σχετικά με την έκταση των τραυμάτων του ή τον λόγο που δεν έχει ακόμη εμφανιστεί σε εικόνες ή ηχογραφήσεις.

Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ τραυματίστηκε στις 28 Φεβρουαρίου, την πρώτη ημέρα του πολέμου που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, στην επίθεση που σκότωσε τον πατέρα και προκάτοχό του, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος κυβερνούσε από το 1989. Μεταξύ των νεκρών στο πλήγμα ήταν επίσης η σύζυγός του, ο κουνιάδος του και η κουνιάδα του.

Δεν έχει υπάρξει επίσημη ιρανική ανακοίνωση για την έκταση των τραυμάτων του. Ωστόσο, παρουσιαστής της κρατικής τηλεόρασης τον περιέγραψε ως «janbaz», όρο που χρησιμοποιείται για όσους έχουν τραυματιστεί σοβαρά σε πόλεμο, μετά την ανάδειξή του στη θέση του ανώτατου ηγέτη.

Οι αναφορές αυτές συμβαδίζουν με δήλωση του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ στις 13 Μαρτίου, όταν είχε πει ότι ο Χαμενεΐ ήταν «τραυματισμένος και πιθανότατα παραμορφωμένος». Πηγή με γνώση αμερικανικών εκτιμήσεων πληροφοριών είπε επίσης στο Reuters ότι υπήρχε η πεποίθηση πως είχε χάσει ένα πόδι. Η CIA αρνήθηκε να σχολιάσει την κατάσταση του Χαμενεΐ, ενώ και το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού δεν απάντησε σε σχετικές ερωτήσεις.

«Δεν γνωρίζουμε πολλά για την κοσμοθεωρία του»

Στο θεοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης του Ιράν, η ύπατη εξουσία ασκείται από τον ανώτατο ηγέτη, έναν σιίτη μουσουλμάνο κληρικό που διορίζεται από συνέλευση 88 αγιατολάδων. Ο ανώτατος ηγέτης επιβλέπει τον εκλεγμένο πρόεδρο, ενώ ασκεί άμεσο έλεγχο σε παράλληλους θεσμούς εξουσίας, όπως οι Φρουροί της Επανάστασης, μια πανίσχυρη πολιτική και στρατιωτική δύναμη.

Ο πρώτος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, ο αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, απολάμβανε αδιαμφισβήτητη εξουσία ως χαρισματικός ηγέτης της επανάστασης και ως ο πλέον λόγιος κληρικός της εποχής του.

Ο διάδοχός του, Αλί Χαμενεΐ, ήταν λιγότερο σεβαστός ως κληρικός, αλλά είχε διατελέσει πρόεδρος του Ιράν. Μετά την ανάδειξή του το 1989, πέρασε δεκαετίες εδραιώνοντας την εξουσία του, εν μέρει μέσω της ενίσχυσης της ισχύος των Φρουρών της Επανάστασης.

Ο γιος του, Μοτζτάμπα, δεν ασκεί απόλυτη εξουσία με τον ίδιο τρόπο, έχουν πει στο παρελθόν στο Reuters ανώτερες ιρανικές πηγές. Οι Φρουροί της Επανάστασης, οι οποίοι συνέβαλαν στην ανάδειξή του μετά τη δολοφονία του πατέρα του, έχουν αναδειχθεί στην κυρίαρχη φωνή στις στρατηγικές αποφάσεις κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η ιρανική αποστολή στον ΟΗΕ δεν απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με την επιρροή που ασκούν οι Φρουροί και ο νέος ανώτατος ηγέτης.

Ως πρόσωπο με επιρροή στο γραφείο του πατέρα του, ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ είχε ήδη περάσει χρόνια συμμετέχοντας στην άσκηση εξουσίας στα ανώτατα επίπεδα της Ισλαμικής Δημοκρατίας, σύμφωνα με αξιωματούχους και ανθρώπους εκ των έσω, ενώ είχε οικοδομήσει στενούς δεσμούς με υψηλόβαθμα στελέχη των Φρουρών.

Ο Άλεξ Βατάνκα, ανώτερος συνεργάτης στο Middle East Institute, δήλωσε ότι, ανεξαρτήτως της σοβαρότητας των τραυμάτων του, είναι απίθανο ο νέος και άπειρος ηγέτης να μπορέσει να ασκήσει τη συνολική εξουσία που διέθετε ο πατέρας του. Αν και θεωρείται πιθανό να συνεχίσει τη σκληροπυρηνική γραμμή του, εξαιτίας των δεσμών του με τους Φρουρούς, «δεν γνωρίζουμε πολλά για την κοσμοθεωρία του», είπε ο Βατάνκα.

«Ο Μοτζτάμπα θα είναι μία φωνή, αλλά δεν θα είναι η καθοριστική», πρόσθεσε. «Πρέπει να αποδείξει ότι είναι η αξιόπιστη, ισχυρή και κυρίαρχη φωνή. Το καθεστώς στο σύνολό του πρέπει να αποφασίσει προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί.»

Η πρώτη επικοινωνία του Χαμενεΐ με τους Ιρανούς ως ανώτατου ηγέτη ήρθε στις 12 Μαρτίου, όταν σε γραπτή δήλωση, η οποία διαβάστηκε από παρουσιαστή ειδήσεων στην τηλεόραση, ανέφερε ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να παραμείνουν κλειστά και προειδοποίησε τις χώρες της περιοχής να κλείσουν τις αμερικανικές βάσεις.

Από τότε, το γραφείο του έχει εκδώσει μερικές ακόμη σύντομες γραπτές ανακοινώσεις εκ μέρους του, μεταξύ των οποίων και μία στις 20 Μαρτίου, με την οποία καλωσόρισε το περσικό νέο έτος, το οποίο ονόμασε «έτος της αντίστασης». Δημόσιες τοποθετήσεις για τη στάση του Ιράν στον πόλεμο, την προσέγγισή του απέναντι στη διπλωματία, τις σχέσεις με τους γείτονες, τις διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός και τις εσωτερικές αναταραχές έχουν γίνει από άλλους ανώτερους αξιωματούχους.

«Πού είναι ο Μοτζτάμπα;»

Η απουσία του Χαμενεΐ αποτελεί ευρύ θέμα συζήτησης στα ιρανικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε ομάδες εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων, όταν το ασταθές διαδίκτυο της χώρας το επιτρέπει. Παράλληλα, κυκλοφορούν ευρέως θεωρίες συνωμοσίας για την κατάστασή του και για το ποιος ασκεί πραγματικά την εξουσία.

Ένα από τα πιο διαδεδομένα μιμίδια στο διαδίκτυο απεικονίζει μια άδεια καρέκλα κάτω από έναν προβολέα με το σύνθημα: «Πού είναι ο Μοτζτάμπα;»

Ωστόσο, ορισμένοι υποστηρικτές της κυβέρνησης, περιλαμβανομένου ενός ανώτερου μέλους της πολιτοφυλακής Μπασίτζ — μιας εθελοντικής παραστρατιωτικής οργάνωσης που διοικείται από τους Φρουρούς της Επανάστασης — υποστήριξαν ότι είναι σημαντικό να παραμείνει χαμηλών τόνων, δεδομένης της απειλής από τα κύματα αμερικανικών και ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών, που έχουν ήδη αποδεκατίσει μεγάλο μέρος της ηγεσίας της χώρας.

Ένα χαμηλόβαθμο μέλος της Μπασίτζ συμφώνησε.

«Γιατί να εμφανιστεί δημόσια; Για να γίνει στόχος αυτών των εγκληματιών;» ανέφερε σε γραπτό μήνυμα ο Μοχαμάντ Χοσεϊνί από την πόλη Κομ.

Ρεπορτάζ: Parisa Hafezi
Πρόσθετο ρεπορτάζ: Jonathan Landay στην Ουάσιγκτον και Rami Ayyub στην Ιερουσαλήμ
Σύνταξη: Angus McDowall
Επιμέλεια: Pravin Char

Κ. Κυριακόπουλος: Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του…

0
 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 

Δεν φταίει το γεγονός ότι δήθεν «σύρθηκε» πίσω από τις απαιτήσεις του Ισραήλ. Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του, η καραμπινάτη ιστορική αμορφωσιά του. Φταίει η ακατάσχετη φλυαρία του, που ενώ την οπλοποιούσε καθημερινά, γοητευμένος με την θέα της πορτοκαλί μούρης του στον καθρέφτη, εκείνη τον εξέθετε πέρα από τα όρια του προσωπικού του εξευτελισμού.

Δεν φταίει λοιπόν που δήθεν «σύρθηκε» πίσω από το Ισραήλ. Φταίει που δεν στήριξε με επιχειρησιακή συνέπεια τις επιλογές που του πρότεινε ο Νετανιάχου. Φταίει η αμετροέπεια στην γελοιότητα…

Τώρα οι μουλάδες τον έχουν στο χέρι και θα τον εκβιάζουν κανονικά. Πήραν αυτό που ήθελαν… Το απέσπασαν με τους όρους που ήθελαν… Και έχουν την στρατηγική ωριμότητα να το αξιοποιήσουν αποτελεσματικά. Οι ΗΠΑ θα συρθούν στον εξευτελισμό και στην περιφερειακή αποδυνάμωση. Η επικοινωνιακή φούσκα Τραμπ τελείωσε, από την στιγμή που το σόου μετατοπίστηκε από τα πόντιουμ του Λευκού Οίκου στο μέτωπο των επιχειρήσεων…

Όχι γιατί οι ΗΠΑ δεν είχαν την δύναμη να επιβάλουν την ανατροπή, αλλά διότι αυτή η δύναμη παραδόθηκε στα χέρια ενός ανίκανου κορτάκια με αποτέλεσμα να αχρηστευτεί, ανοίγοντας τον δρόμο στην ταπείνωση ΚΑΙ του ιδίου αλλά ΚΑΙ της Υπερδύναμης που εκπροσωπεί…

Ευφάνταστοι παπαγαλίζοντες ΚΑΙ στην Ελλάδα αλλά ΚΑΙ διεθνώς, κατασκευάζουν αφηγήματα προκειμένου να περιγράψουν το πλαίσιο της υποτιθέμενης “νίκης” του μεγάλου στρατηγιστή, που επιμένει να φλυαρεί ενώ οι πάντες πλέον τον δουλεύουν ψιλό γαζί. 

Ματαιοπονούν. Η εργαλειοθήκη των συστημικών στρατηγικών ανταγωνιστών των ΗΠΑ, έχει ήδη ενεργοποιηθεί και αυτό που θα κλειδώσει την επόμενη περίοδο θα είναι η ελεγχόμενη γεωστρατηγική τους αναβάθμιση.

Η σύγκρουση με το Ιράν, ήταν για τις ΗΠΑ η πρώιμη πύλη εισόδου στην γεωστρατηγική του επόμενου αιώνα. Με την διαχείριση του ανισόρροπου, οι ΗΠΑ κατάφεραν να χάσουν τα κλειδιά και εν τέλει να μείνουν στον άσσο… 

Τώρα, αυτό που θα εκβιάσει έναν γελοίο πρόεδρο, όμηρο των λαθών και των απαράδεκτων χειρισμών του, θα είναι το Ιράν. Και θα το κάνει επιδιώκοντας να διασφαλίσει την εκτεταμένη αναθεώρηση θεσμών, λειτουργικών κανόνων αλλά και μέσων που θα αφορούν και θα ρυθμίζουν τα τεκταινόμενα στην ευρύτερη περιοχή, στοχεύοντας βεβαίως μέσα από αυτές τις ανατροπές να ισχυροποιήσει τον ρόλο του και την περιφερειακή του παρουσία, αλλά και ευρύτερα την θέση του μέσα στο διεθνές σύστημα.

Οι συνέπειες αυτής της εξέλιξης, θα είναι καταστροφικές. Όχι μόνο για τις ΗΠΑ, αλλά για το σύνολο του Δυτικού κόσμου. Ο ισλαμικός ζηλωτισμός θα επιδιώξει να ισχυροποιήσει και να διευρύνει γεωπολιτικά τον περιφερειακό του ρόλο, διεκδικώντας κομμάτι από την πίτα, εκεί όπου οι κρίκοι της σύμφυσης με την Δύση, εμφανίζουν αδυναμία ή ρωγμές και έχει αρκετούς πρόθυμους να πρωτοστατήσουν σε αυτό. 

Το Ισραήλ, αναγορεύεται πλέον με πολύ καθαρό τρόπο ως η κατ’ εξοχήν δύναμη ανάσχεσης αυτής της απειλής. Υποχρέωσή μας ΚΑΙ να συμπορευτούμε αλλά και να το στηρίξουμε. Θα την βρούμε μπροστά μας αυτήν την πρόκληση. Η γελοιότητα Τραμπ, ναρκοθέτησε αμετάκλητα την συνοχή και την στρατηγική συνάφεια του Δυτικού κόσμου…

Η NASA καλωσορίζει πίσω στη Γη τους αστροναύτες του Artemis II που κατέρριψαν ρεκόρ κατά το ταξίδι τους στη Σελήνη

0

 

Jennifer M. Dooren

10 Απριλίου 2026
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
26-030
Έδρα της NASA

Το διαστημόπλοιο Orion της NASA με τα μέλη του πληρώματος του Artemis II — τους αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, διοικητή, Victor Glover, πιλότο, Christina Koch, ειδική αποστολής, και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen, επίσης ειδικό αποστολής — καταγράφηκε τη στιγμή που προσθαλασσώθηκε στις 5:07 μ.μ. ώρα PDT στον Ειρηνικό Ωκεανό, ανοιχτά των ακτών της Καλιφόρνιας, την Παρασκευή 10 Απριλίου 2026. Η αποστολή Artemis II της NASA οδήγησε τους Wiseman, Glover, Koch και Hansen σε ένα δεκαήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη.
Πηγή: NASA/Joel Kowsky

Οι πρώτοι αστροναύτες που ταξίδεψαν στη Σελήνη έπειτα από περισσότερο από μισό αιώνα επέστρεψαν στη Γη, μετά από μια αποστολή-ρεκόρ στο πλαίσιο της δοκιμαστικής πτήσης Artemis II της NASA.

Οι αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, καθώς και ο αστροναύτης της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen, προσθαλασσώθηκαν στις 5:07 μ.μ. ώρα PDT την Παρασκευή, ανοιχτά των ακτών του Σαν Ντιέγκο, ολοκληρώνοντας ένα ταξίδι σχεδόν 10 ημερών, κατά το οποίο έφτασαν σε μέγιστη απόσταση 252.756 μιλίων από τη Γη.

«Reid, Victor, Christina και Jeremy, καλώς ήρθατε πίσω στη Γη και συγχαρητήρια για ένα πραγματικά ιστορικό επίτευγμα. Η NASA είναι ευγνώμων προς τον Πρόεδρο Donald Trump και τους εταίρους στο Κογκρέσο για την εντολή και τους πόρους που κατέστησαν δυνατή αυτή την αποστολή και το μέλλον του Artemis», δήλωσε ο διοικητής της NASA Jared Isaacman. «Το Artemis II επέδειξε εξαιρετική δεξιοτεχνία, θάρρος και αφοσίωση, καθώς το πλήρωμα οδήγησε το Orion, το SLS (Space Launch System) και την ανθρώπινη εξερεύνηση πιο μακριά από ποτέ άλλοτε. Ως οι πρώτοι αστροναύτες που πέταξαν με αυτόν τον πύραυλο και αυτό το διαστημόπλοιο, το πλήρωμα αποδέχθηκε σημαντικό κίνδυνο στην υπηρεσία της γνώσης που αποκτήθηκε και του μέλλοντος που είμαστε αποφασισμένοι να οικοδομήσουμε. Η NASA αναγνωρίζει επίσης τη συμβολή ολόκληρου του ανθρώπινου δυναμικού της, καθώς και των διεθνών εταίρων μας, των οποίων η τεχνογνωσία και η αφοσίωση ήταν ουσιώδεις για την επιτυχία αυτής της αποστολής. Με την ολοκλήρωση του Artemis II, η προσοχή στρέφεται πλέον με αυτοπεποίθηση στη συναρμολόγηση του Artemis III και στην προετοιμασία για την επιστροφή στη σεληνιακή επιφάνεια, την κατασκευή της βάσης και το να μην εγκαταλείψουμε ποτέ ξανά τη Σελήνη.»

Μετά την προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό, οι αστροναύτες συναντήθηκαν με μια κοινή ομάδα της NASA και του αμερικανικού στρατού, η οποία τους βοήθησε να εξέλθουν από το διαστημόπλοιο ενώ αυτό βρισκόταν στη θάλασσα και τους μετέφερε με ελικόπτερο στο USS John P. Murtha για τους αρχικούς ιατρικούς ελέγχους. Τα μέλη του πληρώματος αναμένεται να επιστρέψουν στο Johnson Space Center της NASA στο Χιούστον το Σάββατο 11 Απριλίου.

Κατά τη διάρκεια της αποστολής τους, οι Wiseman, Glover, Koch και Hansen διένυσαν συνολικά 694.481 μίλια. Το πέρασμά τους από τη Σελήνη τούς οδήγησε πιο μακριά από οποιονδήποτε άνθρωπο στην ιστορία, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ απόστασης που είχαν σημειώσει οι αστροναύτες του Apollo 13 το 1970.

Το πρώτο πλήρωμα του Artemis εκτοξεύθηκε με τον πύραυλο SLS της NASA στις 6:35 μ.μ. την 1η Απριλίου, από την εξέδρα εκτόξευσης 39B στο Kennedy Space Center της υπηρεσίας στη Φλόριντα. Με ώθηση 8,8 εκατομμυρίων λιβρών κατά την απογείωση, ο αμερικανικής κατασκευής πύραυλος προώθησε το πλήρωμα μέσα στο διαστημόπλοιο Orion προς το διάστημα, τοποθετώντας το σε τροχιά με απόλυτη ακρίβεια, έπειτα από μια ομαλή αντίστροφη μέτρηση που πραγματοποιήθηκε από την ομάδα ελέγχου εκτόξευσης Artemis της υπηρεσίας.

Κατά την πρώτη ημέρα στο διάστημα, οι αστροναύτες και οι ομάδες εδάφους έλεγξαν το διαστημόπλοιο — το οποίο το πλήρωμα ονόμασε Integrity — για να επιβεβαιώσουν ότι όλα τα συστήματα λειτουργούσαν κανονικά πριν από τη μετάβαση προς τη Σελήνη. Η NASA έθεσε επίσης σε τροχιά γύρω από τη Γη τέσσερις CubeSats από διεθνείς εταίρους.

Τη δεύτερη ημέρα της δοκιμαστικής πτήσης, με όλα τα συστήματα σε κατάσταση Go, η μονάδα υπηρεσίας του Orion ενεργοποίησε τον κύριο κινητήρα της, θέτοντας τους αστροναύτες σε τροχιά που τους έφερε σε απόσταση 4.067 μιλίων πάνω από τη σεληνιακή επιφάνεια στο πλησιέστερο σημείο προσέγγισης.

«Το πλήρωμα του Artemis II επέστρεψε στη Γη. Τα συστήματα εισόδου, καθόδου και προσγείωσης λειτούργησαν όπως είχαν σχεδιαστεί και η τελική δοκιμή ολοκληρώθηκε όπως προβλεπόταν. Αυτή η στιγμή ανήκει στις χιλιάδες ανθρώπων σε δεκατέσσερις χώρες που κατασκεύασαν, δοκίμασαν και εμπιστεύθηκαν αυτό το όχημα. Η δουλειά τους προστάτευσε τέσσερις ανθρώπινες ζωές που ταξίδευαν με 25.000 μίλια την ώρα και τους έφερε με ασφάλεια πίσω στη Γη», δήλωσε ο αναπληρωτής διοικητής της NASA Amit Kshatriya. «Το Artemis II απέδειξε την αξιοπιστία του οχήματος, των ομάδων, της αρχιτεκτονικής της αποστολής και της διεθνούς συνεργασίας που θα επιστρέψει την ανθρωπότητα στη σεληνιακή επιφάνεια. Οι Reid, Victor, Christina και Jeremy μετέφεραν τις ελπίδες αυτού του κόσμου πιο μακριά απ’ όσο έχουν ταξιδέψει άνθρωποι εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα. Πενήντα τρία χρόνια πριν, η ανθρωπότητα εγκατέλειψε τη Σελήνη. Αυτή τη φορά, επιστρέψαμε για να μείνουμε. Το μέλλον είναι δικό μας να το κατακτήσουμε.»

Με αστροναύτες επιβαίνοντες για πρώτη φορά, οι μηχανικοί υπέβαλαν το Orion σε πλήρη αξιολόγηση κατά την πτήση. Το πλήρωμα δοκίμασε τα συστήματα υποστήριξης ζωής του διαστημοπλοίου, επιβεβαιώνοντας ότι το Orion μπορεί να συντηρήσει ανθρώπους στο βαθύ διάστημα. Κατά τη διάρκεια αρκετών επιδείξεων πλοήγησης, μέλη του πληρώματος ανέλαβαν χειροκίνητα τον έλεγχο του διαστημοπλοίου, πετώντας το Orion ώστε να επιβεβαιώσουν τη συμπεριφορά χειρισμού του και να συλλέξουν δεδομένα που θα καθοδηγήσουν μελλοντικές επιχειρήσεις προσέγγισης και πρόσδεσης με επανδρωμένες σεληνιακές ακάτους στο πλαίσιο του Artemis III και πέρα από αυτό.

Το πλήρωμα ολοκλήρωσε μια σειρά δοκιμών που θα βοηθήσουν τη NASA να σχεδιάσει τον τρόπο διεξαγωγής μελλοντικών αποστολών προς τη Σελήνη, συμπεριλαμβανομένων αξιολογήσεων για το πώς λειτουργεί το διαστημόπλοιο κατά τη διάρκεια της άσκησης του πληρώματος, του εξοπλισμού και των διαδικασιών έκτακτης ανάγκης, των στολών επιβίωσης του πληρώματος του Orion και άλλων κρίσιμων συστημάτων του διαστημοπλοίου.

Οι Wiseman, Glover, Koch και Hansen υποστήριξαν επίσης επιστημονικές έρευνες που θα βοηθήσουν τη NASA να προετοιμάσει αστροναύτες ώστε να ζουν και να εργάζονται στη Σελήνη, καθώς η υπηρεσία κατασκευάζει σεληνιακή βάση και στρέφεται προς τον Άρη. Αυτά τα πειράματα — συμπεριλαμβανομένης της έρευνας AVATAR, η οποία μελετά πώς ανταποκρίνεται ο ανθρώπινος ιστός στη μικροβαρύτητα και στο περιβάλλον ακτινοβολίας του βαθέος διαστήματος, καθώς και άλλων μελετών για την ανθρώπινη απόδοση — συλλέγουν κρίσιμα δεδομένα υγείας για αποστολές μεγάλης διάρκειας.

Κατά τη σεληνιακή τους διέλευση στις 6 Απριλίου, οι αστροναύτες κατέγραψαν περισσότερες από 7.000 εικόνες της σεληνιακής επιφάνειας και μιας ηλιακής έκλειψης, κατά την οποία η Σελήνη κάλυψε τον Ήλιο από το οπτικό πεδίο του Orion. Το υλικό περιλαμβάνει εντυπωσιακές εικόνες της δύσης και της ανατολής της Γης, κρατήρων πρόσκρουσης, αρχαίων ροών λάβας, του γαλαξία μας, του Γαλαξία, καθώς και ρηγμάτων της επιφάνειας και χρωματικών μεταβολών στο σεληνιακό έδαφος.

Κατέγραψαν επίσης την τοπογραφία κατά μήκος του τερματικού ορίου — του ορίου ανάμεσα στη σεληνιακή ημέρα και τη νύχτα — όπου το ηλιακό φως χαμηλής γωνίας δημιουργεί μακριές σκιές στην επιφάνεια, παράγοντας συνθήκες φωτισμού παρόμοιες με εκείνες στην περιοχή του Νότιου Πόλου, όπου οι αστροναύτες έχουν προγραμματιστεί να προσεδαφιστούν το 2028. Το πλήρωμα πρότεινε επίσης πιθανά ονόματα για δύο σεληνιακούς κρατήρες και ανέφερε λάμψεις από προσκρούσεις μετεωροειδών στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης.

Η επιστημονική έρευνα του Artemis II θα ανοίξει τον δρόμο για μελλοντικές αποστολές στη σεληνιακή επιφάνεια, βοηθώντας στην πρόοδο των επιχειρησιακών διαδικασιών των αποστολών και στην εκπαίδευση των αστροναυτών ώστε να χρησιμοποιούν τεκμηριωμένη κρίση για τον εντοπισμό περιοχών υψηλού επιστημονικού και εξερευνητικού ενδιαφέροντος.

Με το πλήρωμα πλέον ασφαλές στη Γη, η NASA και οι εταίροι της στρέφουν τώρα την προσοχή τους στην προετοιμασία για την αποστολή Artemis III του επόμενου έτους, όταν ένα νέο πλήρωμα του Orion θα δοκιμάσει ολοκληρωμένες επιχειρήσεις με εμπορικά κατασκευασμένες σεληνιακές ακάτους σε χαμηλή γήινη τροχιά.

Ως μέρος μιας Χρυσής Εποχής καινοτομίας και εξερεύνησης, η NASA θα στείλει αστροναύτες του Artemis σε ολοένα και πιο απαιτητικές αποστολές για να εξερευνήσουν μεγαλύτερο μέρος της Σελήνης προς όφελος της επιστημονικής ανακάλυψης, των οικονομικών οφελών, της εγκαθίδρυσης μιας διαρκούς ανθρώπινης παρουσίας στη σεληνιακή επιφάνεια και της θεμελίωσης για την αποστολή των πρώτων αστροναυτών — Αμερικανών αστροναυτών — στον Άρη.

Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με το πρόγραμμα Artemis, επισκεφθείτε:

https://www.nasa.gov/artemis 

Bethany Stevens / Rachel Kraft
Headquarters, Washington
202-358-1600
[email protected] / [email protected]

Ελληνισμός, Ιουδαϊκή Παράδοση και Χριστιανισμός  

5
Τοιχογραφία στη Μονή Βατοπαιδίου

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα “Θεσσαλονίκη”

Του Παντελή Σαββίδη

Καθώς οδεύουμε προς το Πάσχα, μια συγκρατημένα ευχάριστη είδηση έρχεται από τη Μέση Ανατολή: η προσωρινή κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, έστω με όρους, ασάφειες και ανοιχτά μέτωπα γύρω από τον Λίβανο, το Στενό του Ορμούζ, τις κυρώσεις και το πυρηνικό πρόγραμμα, αφήνει ένα μικρό παράθυρο αποκλιμάκωσης σε μια περιοχή που φλέγεται. Η συγκυρία αυτή μάς καλεί να ξανασκεφθούμε όχι μόνο το παρόν της περιοχής, αλλά και το βαθύ ιστορικό της υπόστρωμα: τον τόπο όπου συναντήθηκαν ο ελληνισμός, η ιουδαϊκή παράδοση και, αργότερα, ο χριστιανισμός.

Η ελληνική παρουσία στη Μέση Ανατολή υπήρξε μακρά ιστορική διαδρομή γλώσσας, παιδείας, πόλεων, εμπορίου και πνεύματος. Μετά τον Αλέξανδρο, ο ελληνικός κόσμος απλώθηκε από την Αίγυπτο έως τον Ευφράτη και η ελληνική έγινε η γλώσσα της οικουμένης.

Ο ελληνισμός δεν ορίζεται φυλετικά αλλά ως κοινότητα γλώσσας, παιδείας και τρόπου. Η δύναμή του βρισκόταν ακριβώς σε αυτή την οικουμενική του ικανότητα: να απορροφά, να μετασχηματίζει και να συνθέτει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να ιδωθεί και η σχέση του ελληνισμού με τον ιουδαϊκό κόσμο που μας ενδιαφέρει και σήμερα. Δεν υπήρξε μια μονοσήμαντη αντιπαράθεση «Ελλήνων και Εβραίων». Η ισχυρότερη πλευρά αυτής της σχέσης δεν ήταν η καταστολή αλλά ο εξελληνισμός του ιουδαϊκού κόσμου, ο οποίος προηγήθηκε των συγκρούσεων και συνεχίσθηκε και μετά από αυτές. Ήδη από τον 3ο αιώνα π.Χ. μεγάλες εβραϊκές κοινότητες ζούσαν όχι μόνο στην Ιουδαία αλλά και στην Αλεξάνδρεια και αλλού, στο κέντρο δηλαδή του ελληνιστικού κόσμου. Η Ανατολή μιλούσε ελληνικά· και η ελληνική δεν ήταν απλώς ένα διεθνές εργαλείο συνεννόησης αλλά φορέας ενός πολιτισμικού τρόπου.

Όπως παρατηρεί ο Λιβάνιος, η ελληνική δεν σε βοηθούσε απλώς να επικοινωνήσεις με τον άλλον· σε έφερνε μέσα στον ελληνικό τρόπο, σε έκανε μέτοχο ενός κοινού κόσμου.

Η μεγάλη ένταση στην Ιουδαία του 2ου αιώνα π.Χ. μπορεί να κατανοηθεί μέσα σε αυτό το περιβάλλον. Στην Ιερουσαλήμ υπήρχαν ισχυρές τάσεις που έβλεπαν θετικά τη σύνδεση με τον ελληνιστικό κόσμο. Ο αρχιερατικός παράγοντας Ιάσων, επιλέγοντας ο ίδιος ελληνικό όνομα, ίδρυσε γυμνάσιο και εφηβείο, επιδιώκοντας να φέρει τον λαό του εγγύτερα στο ελληνιστικό περιβάλλον. Αυτό δείχνει ότι η σύγκρουση περνούσε μέσα από την ίδια την ιουδαϊκή κοινωνία. Η ρήξη που ακολούθησε με τον Αντίοχο Δ΄ δεν πρέπει να εκληφθεί απλώς ως πολιτισμικός πόλεμος ελληνισμού και ιουδαϊσμού. Ο Αντίοχος είχε πρωτεύουσα δίπλα στην Ιουδαία και οι λόγοι της επέμβασής του ήταν πρωτίστως πολιτικοί: αφορούσαν τον έλεγχο μιας ευαίσθητης περιοχής. Η μεταγενέστερη ανάγνωση αυτής της σύγκρουσης αξιοποιήθηκε ιστορικά και για να σφυρηλατήσει τη συνοχή των Εβραίων.

Ακόμη όμως και μετά την εξέγερση των Μακκαβαίων, η απόρριψη του ελληνισμού δεν υπήρξε ποτέ πλήρης. Το κράτος των Ασμοναίων λειτούργησε με πολλούς ελληνιστικούς όρους: οι ηγεμόνες του υιοθέτησαν τίτλους της εποχής, τα νομίσματά τους έφεραν πολλαπλές γλώσσες και η ιστορία των αγώνων τους διαδόθηκε στα ελληνικά. Η σχέση, λοιπόν, δεν κατέληξε σε απόλυτο χωρισμό αλλά σε μια παράδοξη και ιστορικά γόνιμη συμβίωση.

Εξέγερση Μακκαβαίων

Οι Εβραίοι εισήλθαν στον ευρύτερο πολιτισμικό ορίζοντα της εποχής διά του ελληνισμού.

Από αυτή τη μακρά συνάντηση γεννήθηκε αργότερα και ο χριστιανισμός, που αποτελεί το κατεξοχήν σημείο συνεύρεσης ελληνισμού και ιουδαϊκής παράδοσης. Ο χριστιανισμός ξεκίνησε από τον εβραϊκό κόσμο, από τη βιβλική πίστη, την προφητική εμπειρία και τη μεσσιανική προσδοκία. Όμως έγινε οικουμενική θρησκεία μέσα από την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό κόσμο. Το σύνολο σχεδόν της διδασκαλίας των αποστόλων αναπτύχθηκε σε ελληνικές πόλεις και διατυπώθηκε ελληνικά. Η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στα ελληνικά. Το ευαγγελικό μήνυμα διαδόθηκε όχι απλώς μέσω της ελληνικής, αλλά μέσα στο ελληνικό κλίμα της εποχής.

Αυτό ισχύει και για τον ίδιο τον πυρήνα του χριστιανικού ήθους. Η εντολή του Χριστού «αγαπάτε αλλήλους»  συνομιλεί με τον ελληνικό κόσμο και τον υπερβαίνει, όπως η χριστιανική αγάπη συνομιλεί με τη μεγάλη ελληνική επεξεργασία της φιλίας, από τον Αριστοτέλη έως την ύστερη αρχαιότητα.

Ο χριστιανισμός δεν μπήκε στον ελληνισμό ως ξένο σώμα, αλλά ως νέα ιστορική του μορφή.

Γι’ αυτό και η σχέση ελληνισμού και χριστιανισμού πρέπει να περιγράφεται με μεγαλύτερη ακρίβεια. Είναι υπεραπλούστευση να λέγεται ότι για αιώνες το όνομα «Έλλην» σήμαινε μόνο τον μη χριστιανό. Στις πηγές, το όνομα διατήρησε και την εθνοτική και πολιτισμική του σημασία, όπως και το «Γραικός». Οι ελληνόφωνοι χριστιανοί της Ανατολής αυτοπροσδιορίστηκαν βεβαίως και ως Ρωμαίοι, δηλαδή Ρωμιοί, αλλά αυτό δεν σήμαινε εγκατάλειψη της ελληνικής συνείδησης.

Αντίοχος Δ’ ο Επιφανής

Ο ρωμαίικος κόσμος δεν ήταν άρνηση του ελληνισμού· ήταν η χριστιανική και πολιτειακή του μετεξέλιξη.

Σήμερα, μέσα στις φλόγες της Μέσης Ανατολής, οι παλιές αυτές ιστορικές συντεταγμένες αποκτούν και πάλι σημασία. Κάθε σχέδιο που ιεροποιεί αποκλειστικά το έδαφος, μετατρέπει την πίστη σε γεωπολιτικό εργαλείο και τον άλλον σε εμπόδιο, βρίσκεται σε ένταση με το οικουμενικό πνεύμα του ελληνισμού.

Αν κάτι διδάσκει η μακρά ιστορία της περιοχής, είναι ότι οι μεγάλοι πολιτισμοί δεν μεγαλουργούν με την καθαρότητα αλλά με τη σύνθεση.

Εκεί ακριβώς μεγαλούργησε ο ελληνισμός: στη δύναμη να μετασχηματίζει και να μετασχηματίζεται. Και ίσως εκεί βρίσκεται ακόμη και σήμερα η μόνη ουσιαστική ελπίδα για τη Μέση Ανατολή. Από την οποία, δυστυχώς, η Ελλάδα απουσιάζει ή ακολουθεί μονοδιάστατη πολιτική. Τα παλιά μεγαλεία είναι, δυστυχώς, παρελθόν. Το νεοελληνικό κράτος δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στον ιστορικό ρόλο του ελληνισμού. 

Δ. Σκουτέρης: ΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

0

Από το Λύκειο του Αριστοτέλη και την Ακαδημία του Πλάτωνα στην σκοταδιστική  «απαγόρευση» Μητσοτάκη. 

Η Κίνα τιμά τον πολιτισμό της με την ενσωμάτωση ψηφιακών εφαρμογών και την AI στην κοινωνία. Η Ελλάδα της σκοταδιστικής Δεξιάς στον αστερισμό των απαγορεύσεων.

Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης

Δύο κόσμοι, δύο στρατηγικές

Τον Απρίλιο του 2026, δύο ειδήσεις αξιολογήθηκαν ως σημαντικές. Από τη μία, η Κίνα εξήγγειλε ένα φιλόδοξο σχέδιο δράσης για την ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων πιστοποίησης εκπαιδευτικών. Από την άλλη, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την ολική απαγόρευση πρόσβασης στα social media για παιδιά κάτω των 15 ετών, από την 1η Ιανουαρίου 2027.

Η ιδεοληπτική αυτή θέση αναδεικνύει την υστέρηση της ελληνικής Δεξιάς (έναντι της ευρωπαϊκής) , μια αντίληψη βαθύτατα συντηρητική, ακραία νεοφιλελεύθερη, υιοθετώντας με την απαγόρευση έναν ιδεολογικό μηχανισμό αναπαραγωγής δογματισμών αλλά και της κυρίαρχης ιδεολογίας με το πρόσχημα αντιμετώπισης του εθισμού.  Αλήθεια τι μέλλει γενέσθαι με την χρήση  πλατφορμών όπως το Blackboard Learn, το MS Teams και το ManageBac που είναι ψηφιακά εργαλεία που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση; Τι σκοταδιασμός , τι ιδεοληπτική υστερία, τι ρατσισμός είναι αυτός;

Δύο χώρες με βαθύτατες πολιτισμικές ρίζες –η Κίνα των 5.000 ετών συνεχούς ιστορίας και η Ελλάδα ομοίως των 5.000 ετών, λίκνο της Δημοκρατίας και της φιλοσοφίας– επιλέγουν ριζικά διαφορετικούς δρόμους. Το ερώτημα είναι απλό αλλά κρίσιμο: ποιος δρόμος σέβεται πραγματικά τις αξίες του παρελθόντος και προετοιμάζει για το μέλλον;

Η Κίνα: προστασία μέσω παιδείας όχι με απαγόρευση χρήσης.

Η κινεζική στρατηγική δεν είναι τυχαία. Αντλεί από την κομφουκιανή αρχή της «συνεχούς μάθησης»  και της «κοινωνικής αρμονίας μέσω της παιδείας». Αντί να φοβάται την τεχνολογία, η Κίνα την δαμάζει διδάσκοντάς την.

Το Σχέδιο Δράσης «AI + Εκπαίδευση» προβλέπει:

  • Υποχρεωτική διδασκαλία AI από το δημοτικό έως το πανεπιστήμιο.
  • Ενσωμάτωση της AI στις εξετάσεις πιστοποίησης εκπαιδευτικών.
  • Ανάπτυξη κριτικής σκέψης και ψηφιακού γραμματισμού.

Στον τομέα της υγείας, η Κίνα εγκαινίασε το πρώτο «Super AI Hospital» στην επαρχία Hainan, όπου η AI συνδέει την πρόληψη, τη διάγνωση και τη μακροχρόνια φροντίδα. Η Διεθνής Συναίνεση για τα AI Νοσοκομεία, που εκδόθηκε στο Zhongguancun Forum 2026, ορίζει ένα σύστημα όπου η τεχνολογία δεν αντικαθιστά τον γιατρό αλλά επεκτείνει τη φροντίδα πέρα από τα κλασσικά νοσοκομειακά πρότυπα.

Η Κίνα, εν ολίγοις, επενδύει στην ενδυνάμωση: Με δεδομένο ότι  η τεχνολογία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης ζωής- και ο αποκλεισμός των νέων από αυτήν δεν τους προστατεύει, αλλά τους αφήνει απροετοίμαστους- εισάγει μαθησιακές διαδικασίες ώστε να κάνει τους πολίτες της ικανούς να πλοηγηθούν στον ψηφιακό κόσμο. Αυτό  υποδηλώνει και πολιτισμική συνέπεια, είναι πολιτική Αξιών.

Στην Ελλάδα: Αυθαιρεσία-Αναχρονισμός-Επιστημονική ανεπάρκεια .

Η ιδεοληπτική απόφαση Μητσοτάκη και ΝΔ, αντίθετα, βασίζεται σε τρία θεμελιώδη λάθη:

  1. Αυθαίρετο ηλικιακό όριο:

Γιατί 15 ετών και όχι 14 ή 16; Καμία επιστημονική μελέτη δεν δικαιολογεί ένα τέτοιο αναιτιολόγητο  όριο. Η ψηφιακή ωριμότητα δεν έρχεται με ένα μαγικό ραβδί αμέσως μετά τα 15.

  1. Αναχρονισμός:

Η απαγόρευση αγνοεί ότι και τα social media (ως ένα εκ των ψηφιακών μέσων) αποτελούν πλέον έναν από τους πρωτογενείς Φορείς κοινωνικοποίησης των εφήβων. Σήμερα, τα ψηφιακά μέσα έχουν τεράστια επιρροή, διαμορφώνοντας πρότυπα κατανάλωσης, πολιτικές απόψεις και την αντίληψη για τον κόσμο. Δεν είναι «παιχνίδι» – είναι «η σύγχρονη Αρχαιοελληνική αγορά», «το σύγχρονο λύκειο», η σύγχρονη παρέα. Απαγορεύοντάς τα, δεν εξαφανίζουμε την ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση, για επικοινωνία· αντίθετα  την ωθούμε σε ακόμη πιο επικίνδυνα, ανεξέλεγκτα ψηφιακά στέκια (ας θυμηθούμε πόσο αναπτύχθηκε το έγκλημα την περίοδο της ποτοαπαγόρευσης).

  1. Επιστημονική ανεπάρκεια:

Επιστημονικοί φορείς, όπως το LSE (London School of Economics) και το Oxford Internet Institute, έχουν δημοσιεύσει έρευνες που αμφισβητούν την άμεση αιτιώδη σχέση μεταξύ social media και ψυχικής υγείας. Υποστηρίζουν ότι η συσχέτιση είναι συχνά ασθενής.

Οι σκοταδιστές που υιοθετούν την απαγόρευση υποθέτουν  ότι η Χρήση Social Media οδηγεί στην  Κατάθλιψη.
Ωστόσο, οι μελέτες του Oxford Internet Institute δείχνουν ότι συχνά ισχύει ότι είναι η  Κατάθλιψη αυτή που οδηγεί στην  Αυξημένη Χρήση Social Media. Έτσι έρευνα έδειξε:

Ένας έφηβος που βιώνει ήδη κοινωνική απομόνωση, χαμηλή αυτοεκτίμηση ή οικογενειακά προβλήματα, τείνει να καταφεύγει στον ψηφιακό κόσμο προς αναζήτηση του ανήκειν, υποστήριξης ή απλώς ως μέσο διαφυγής.

Σε αυτή την περίπτωση, τα social media δεν είναι η αιτία της πάθησης, αλλά το σύμπτωμα ή ο μηχανισμός διαχείρισης .

Επίσης  έρευνα των Orben & Przybylski (2019), που ανέλυσε δεδομένα από 350.000 εφήβους, κατέληξε σε ένα εντυπωσιακό συμπέρασμα:

  • Η επίδραση της χρήσης τεχνολογίας στην ψυχική ευεξία των εφήβων εξηγεί μόλις το 0,4% της διακύμανσης της ευημερίας τους.
  • Η μελέτη επιπροσθέτως έδειξε ότι ο ύπνος και το πρωινό έχουν πολύ ισχυρότερη συσχέτιση με την ψυχική υγεία απ’ ό,τι η χρήση οθόνης.

Η επιστήμη επισημαίνει ότι υπάρχουν εξωγενείς παράγοντες που προκαλούν τα όποια προβλήματα ψυχικής υγείας. Για παράδειγμα:

v Φτώχεια ή οικογενειακή αστάθεια ή έλλειψη κοινωνικής συνοχής : Μπορεί να οδηγήσουν ένα παιδί  περισσότερη ώρα μπροστά σε μια οθόνη (ελλείψει άλλων δραστηριοτήτων) και ταυτόχρονα να προκαλέσουν άγχος.

Αν αφαιρέσουμε-απαγορεύσουμε την χρήση  social media χωρίς να αλλάξουμε το κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον, το πρόβλημα της ψυχικής υγείας θα παραμείνει, απλώς θα εκδηλωθεί αλλού.

Επιπλέον, η απαγόρευση πλήττει δυσανάλογα ευάλωτες ομάδες (από ΑΜΕΑ μέχρι κοινωνικές μειοψηφίες, που «βρίσκουν» υποστήριξη μόνο online).

Πάνω από 140 ακαδημαϊκοί στην Αυστραλία χαρακτήρισαν αντίστοιχο μέτρο υπερβολικά αντιεπιστημονικό. Και η ίδια η εφαρμογή του μέτρου της απαγόρευσης είναι ανέφικτη: στην Αυστραλία, δύο μήνες μετά την απαγόρευση, το 70% των εφήβων διατήρησαν την πρόσβασή τους.

Από το Λύκειο του Αριστοτέλη στην Ελλάδα των απαγορεύσεων. Τι παρακμή !!!

Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη απόδειξη παρακμής. Η Αρχαία Ελλάδα γέννησε το Λύκειο και το Γυμνάσιο – Έννοιες που σημαίνουν χώρους ελεύθερου διαλόγου, κριτικής σκέψης και ολιστικής παιδείας. Ο Αριστοτέλης δίδασκε περπατώντας, συζητώντας, αμφισβητώντας. Δεν έκλεισε το Λύκειο, όπως και ο Πλάτων δεν έκλεισε την Ακαδημία του,  όταν κάποιοι από τους μαθητές τους  διαφώνησαν.

Η σημερινή σκοταδιστική πολιτική που επιχειρεί να επιβάλλει Μητσοτάκης και ΝΔ στους Έλληνες εφήβους αλλά και συνολικά στην Ελλάδα:

  • Προδίδει τη Δημοκρατία (αντί για πολίτες με κριτική ικανότητα, παράγει υπηκόους πρόθυμους να υπακούουν).
  • Προδίδει την Ελευθερία (αντί να διδάξει διαχείριση κινδύνου, επιβάλλει πατερναλιστική απαγόρευση).
  • Προδίδει την Παιδεία (αντί για γνώση, για ήθος, για μόρφωση, επιβάλλει τις απαγορεύσεις).

Η Κίνα, από την άλλη, αξιοποιεί την Αξία της μάθησης για να ενσωματώσει την AI. Δεν φοβάται την τεχνολογία, δεν φοβάται την γνώση τις κατακτά.

Τι προτείνουμε αντί για τις ιδεοληπτικές απαγορεύσεις

Η επιστήμη της ψυχολογίας αλλά και της κοινωνιολογίας προτείνου λύσεις όπως:

  1. Υποχρεωτική εκπαίδευση στον ψηφιακό γραμματισμό από το δημοτικό, όπως κάνει η Κίνα.
  2. Ρύθμιση των πλατφορμών (αναφορικά με θέματα εθιστικού σχεδιασμού, αλγορίθμων, προστασίας δεδομένων).  Η ευθύνη να μετατοπιστεί από το παιδί:
  3. στην εταιρεία που παράγει και διαχειρίζεται (που οφείλει να δρα επι τη βάσει προσυμφωνημένου ηθικού και αξιακού κώδικα).
  4. στην Πολιτεία η οποία προφανώς ασκεί τον αναγκαίο έλεγχο στους παρόχους των κάθε λογής ψηφιακών υπηρεσιών.
  5. Υποστήριξη γονέων με εργαλεία, με γνώσεις με συμβουλές και  όχι με τρομοκράτηση.

Χτίζουμε Γέφυρες, όχι τείχη

Η Κίνα έχτισε μια εθνική στρατηγική για την AI που σέβεται την παράδοσή της στη Γνώση. Η Ελλάδα, η χώρα που χάρισε στον κόσμο τη Δημοκρατία και το Λύκειο, επέλεξε τον εύκολο δρόμο της απαγόρευσης. Η ιστορία όμως διδάσκει ότι οι απαγορεύσεις δεν σταμάτησαν ποτέ την πρόοδο. Όπως δε είπε ο Κινέζος καθηγητής Yu Rongshan: «Κάθε μεγάλη τεχνολογική επανάσταση διεύρυνε την πρόσβαση στα δικαιώματα». Η απάντηση στην ψηφιακή εποχή δεν είναι η απαγόρευση, είναι η γέφυρα. Και η γέφυρα χτίζεται με γνώση, όχι με φόβο.

Η Ελλάδα οφείλει να θυμηθεί: η παιδεία δεν ταυτίζεται με απαγορεύσεις δεν σχετίζεται με την φυλακή. Είναι η ίδια η ελευθερία. Αλλιώς όπως το πάνε Μητσοτάκης και λοιποί σκοταδιστές της Δεξιάς στα παιδιά μας θα επιτρέπεται να διασχίζουν μόνα τους το δρόμο μετά τα δεκαπέντε τους, μιας και κινδυνεύουν από τα τροχοφόρα. Έτσι λοβοτομείς τους νέους ανθρώπους , έτσι παράγεις υπηκόους και όχι πολίτες, αλλά έτσι υπονομεύεις το Μέλλον της χώρας, της πατρίδας.

Ο Δημήτρης Σκουτέρης είναι πολιτικός αναλυτής, [email protected], https://www.facebook.com/dimitris.skouteris.94,  @skouterisd, https://skouterisd.blogspot.com. Συγγραφέας του βιβλίου:  Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν Γνώσης (ΑΕΠΓ-GDPK ). Η Επίδραση του στη Μείωση του Δημόσιου Χρέους. Η συμβολή του στην Οικονομική Ανάπτυξη.

Ο μεγαλύτερος νικητής του πολέμου στο Ιράν (Ισραηλινή ανάλυση)

0

Ενώ άλλοι αγωνίζονταν για να αποκτήσουν σημασία, το Πακιστάν – παραγκωνισμένο, χρεωμένο και παραμελημένο – τοποθετήθηκε αθόρυβα στο επίκεντρο της νέας τάξης πραγμάτων στη Μέση Ανατολή, γράφει ο Όσριτ Μπιρβάντκερ, στην Israel Hayom.

Η αιφνιδιαστική ανακοίνωση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ νωρίς την Τετάρτη για κατάπαυση του πυρός με το Ιράν δεν αποτελεί νίκη για καμία από τις δύο πλευρές, όποιες και αν είναι οι ισχυρισμοί που μπορεί να γίνουν τις επόμενες ημέρες. Ο πραγματικός νικητής είναι ένας σημαντικός πυρηνικά οπλισμένος παίκτης: το Πακιστάν.

Το Ισλαμαμπάντ, το οποίο πρόσφατα αντιμετώπισε σημαντικές διπλωματικές προκλήσεις και περιορισμένη θέση στην παγκόσμια σκηνή, βρίσκεται τώρα σε ηγετικό, ορατό και εποικοδομητικό ρόλο στη διαμόρφωση της περιφερειακής ατζέντας – υπό την ηγεσία του Αρχηγού του Στρατού Στρατηγού Ασίμ Μουνίρ και του Πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ.

Αποτελεί μια έντονη υπενθύμιση ότι στο σημερινό ακραίο γεωπολιτικό κλίμα, η θέση και η αντίληψη των εθνών μπορούν να αλλάξουν με βαθιά απρόβλεπτους τρόπους.

Πολλοί έσπευσαν να ξεγράψουν το Πακιστάν

Η χώρα παλεύει με διαρθρωτικές οικονομικές δυσκολίες για πέντε δεκαετίες – δυσκολίες που επιδεινώθηκαν σημαντικά μετά το 2022, όταν καταστροφικές πλημμύρες έπληξαν τη χώρα.

 Το 2023, η οικονομία της βρέθηκε στο χείλος της κατάρρευσης, καθώς οι κυβερνητικές προσπάθειες ανακούφισης που αποσκοπούσαν στην άμβλυνση της κρίσης, αντίθετα επιδείνωσαν τα δημοσιονομικά ελλείμματα, αύξησαν το δημόσιο χρέος και οδήγησαν τον πληθωρισμό σε άνοδο.

Το ιστορικό χρέους του Πακιστάν αντανακλά μια χρόνια πάθηση: από το 1958, έχει  υποβληθεί σε τουλάχιστον 23 προγράμματα διάσωσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

Σήμερα, βρίσκεται υπό ένα εκτεταμένο πρόγραμμα χρηματοδότησης 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων που εγκρίθηκε το 2024, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να σταθεροποιήσει χώρες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ισοζυγίου πληρωμών, επιπλέον μιας Συμφωνίας Stand-By 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων (ένας βραχυπρόθεσμος μηχανισμός έκτακτης πίστωσης) από το 2023, η οποία παρέχει άμεση οικονομική ανακούφιση.

Η πετροχημική βιομηχανική ζώνη του Ιράν μετά από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή (Φωτογραφία: Αραβικά μέσα ενημέρωσης)

Ταυτόχρονα, η περιφερειακή και διεθνής θέση του Πακιστάν διαβρωνόταν σταθερά, συνοδευόμενη από μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης που χτύπησε τα νεύρα στην Ουάσινγκτον. Από τότε που οι κομάντος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ σκότωσαν τον Οσάμα μπιν Λάντεν σε πακιστανικό έδαφος το 2011, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και τη Δύση επιδεινώθηκαν απότομα.

Η φυλάκιση του πρώην πρωθυπουργού Ιμράν Καν, μαζί με τις κατηγορίες της Ουάσινγκτον ότι το Ισλαμαμπάντ είχε υποστηρίξει κρυφά τους Ταλιμπάν κατά τη διάρκεια δύο δεκαετιών πολέμου στο Αφγανιστάν, μόνο βάθυναν το ρήγμα.

Ενώ το Πακιστάν βυθίστηκε σε διπλωματική απομόνωση, ο άξονας Ουάσινγκτον-Νέου Δελχί υπέστη μετασχηματισμό.

Μετά από δεκαετίες αμοιβαίας καχυποψίας, κυρώσεων και αντικρουόμενων συμφερόντων, οι ΗΠΑ και η Ινδία βρέθηκαν σε μια πορεία στρατηγικής σύγκλισης.

 Καθώς το βλέμμα του κόσμου στράφηκε προς την οικονομική άνοδο της Ινδίας και την εδραίωσή της ως παγκόσμια δύναμη – παράλληλα με τη σύσφιξη των δεσμών της με τα κράτη του Κόλπου – το Ισλαμαμπάντ έμεινε πολύ πίσω, βυθισμένο σε χρόνια αστάθεια.

Ένα νέο κεφάλαιο

Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο σηματοδότησε μια αναπροσαρμογή της σχέσης του Ισλαμαμπάντ με την Ουάσινγκτον και άνοιξε τον δρόμο για την επιστροφή του Πακιστάν στο επίκεντρο της παγκόσμιας σκηνής.

Ωστόσο, οι σπόροι της αλλαγής μπορούσαν να εντοπιστούν ακόμη νωρίτερα. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του επίσκεψης στις ΗΠΑ υπό τη νέα κυβέρνηση Τραμπ, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ισάκ Νταρ καυχήθηκε ότι το Πακιστάν είχε ξεπεράσει την διπλωματική του απομόνωση μέσω αυτού που ονόμασε «ενεργή διπλωματία».

Σε μια συγκέντρωση της πακιστανικής διασποράς στη Νέα Υόρκη, ο Νταρ τάχθηκε υπέρ της ίδιας γραμμής, καλώντας τους Πακιστανούς ομογενείς να επενδύσουν στην πατρίδα τους – και επικαλούμενος ένα απίθανο μοντέλο έμπνευσης: την προσέγγιση που είχε χρησιμοποιήσει ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι για να ενισχύσει τους δεσμούς με την ινδική διασπορά.

Η αναθέρμανση των σχέσεων ξεκίνησε τον Μάιο του 2025, με φόντο την Επιχείρηση Σινντούρ (μια σύντομη, έντονη στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν), κατά την οποία το Πακιστάν αγκάλιασε ανοιχτά την προσφορά διαμεσολάβησης του Τραμπ, ενώ ο Μόντι και η κυβέρνησή του παρέμειναν σε επιφυλακτικότητα.

Ενώ η Ινδία τήρησε την παραδοσιακή της θέση κατά της εμπλοκής τρίτων στη διαμάχη του Κασμίρ, το Πακιστάν, υπό την ηγεσία του Μουνίρ, εκμεταλλεύτηκε έξυπνα την γνωστή όρεξη του Τραμπ για επαίνους και θαυμασμό.

Οι Πακιστανοί τον χαιρέτισαν ως «παγκόσμιο ειρηνοποιό» και υπέβαλαν επίσημα την υποψηφιότητά του για το Νόμπελ Ειρήνης.

Μεταξύ του Τραμπ και του Μουνίρ, διαμορφώθηκε μια θερμή προσωπική σχέση, με τον Τραμπ να τον αποκαλεί «τον αγαπημένο μου στρατηγό».

Αργότερα, σε άμεση απάντηση στο προσωπικό αίτημα του Τραμπ, το Πακιστάν εντάχθηκε στο Συμβούλιο Ειρήνης και εξέφρασε επίσημη υποστήριξη στο σχέδιό του για την αποκατάσταση της Γάζας.

Ο πληθωρισμός εκτινάσσεται σε μια χώρα όπου το 40% ζει σε συνθήκες φτώχειας

Το ξέσπασμα του πολέμου με το Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου έπληξε την οικονομία του Πακιστάν με μια δύναμη απαράμιλλη μεταξύ των γειτόνων του στη Νότια και Ανατολική Ασία. Ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε σε υψηλό 17 μηνών και η τιμή ενός λίτρου καυσίμου σκαρφάλωσε στις 378 ρουπίες (περίπου 1,36 δολάρια) – ένα αδύνατο όριο για μια χώρα όπου περίπου το 40% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Η αύξηση των τιμών πυροδότησε εκτεταμένες διαμαρτυρίες σε όλη τη χώρα και ανάγκασε την κυβέρνηση να εφαρμόσει σαρωτικά μέτρα λιτότητας, όπως η μείωση της εβδομάδας εργασίας του δημόσιου τομέα σε τέσσερις ημέρες, η επιβολή τοπικών lockdown και η προσφορά 30 ημερών δωρεάν δημόσιων συγκοινωνιών στις μεγάλες πόλεις για να αμβλύνει την οργή του κοινού.

Η σιωπή του Πακιστάν στις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας

Αυτό που επιδείνωσε τα πράγματα ήταν η εμφανής σιωπή του Πακιστάν καθώς ο σύμμαχός του, η Σαουδική Αραβία, δεχόταν ιρανική επίθεση – μια σιωπή που έριξε βαριά σκιά στην στρατηγική του αξιοπιστία.

 Ήταν σαφές ότι οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις θα μπορούσε να σύρει το Ισλαμαμπάντ στη σύγκρουση ως ενεργό συμμετέχοντα στο πλαίσιο των συμφωνιών αμοιβαίας άμυνας στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος.

Η κρίσιμη στιγμή ήρθε όταν το Ιράν χτύπησε σαουδαραβικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις που συνδέονται με αμερικανικές εταιρείες – μια απάντηση σε μια επίθεση σε πετροχημικά εργοστάσια στην Τεχεράνη, μόλις 24 ώρες πριν από τη λήξη ενός τελεσιγράφου.

Η κίνηση απείλησε να διαλύσει εντελώς τις διαπραγματεύσεις και να πυροδοτήσει μια ολοκληρωτική αντιπαράθεση, ακριβώς τη στιγμή που το παράθυρο δράσης του Πακιστάν έκλεινε.

Σε εκείνο το σημείο, η Κίνα μπήκε στο προσκήνιο, πετυχαίνοντας εκεί που άλλοι είχαν αποτύχει να πείσουν το Ιράν να κάνει ένα βήμα πίσω από το χείλος του γκρεμού.

Η διπλωματική επιτυχία του Πακιστάν στη διαμεσολάβηση για την τελευταία εκεχειρία απαιτεί επανεκτίμηση της θέσης του.

Ενώ η πακιστανική διαμεσολάβηση απέτρεψε μια επικίνδυνη περιφερειακή κλιμάκωση, αποκάλυψε επίσης τη δύναμη της νέας λαβής του Ισλαμαμπάντ στην καρδιά της Μέσης Ανατολής.

Υποστηριζόμενο από την αμυντική συμφωνία του με το Ριάντ από τον περασμένο Σεπτέμβριο – μια κίνηση που πολλοί θεωρούν ως ένα πρώτο βήμα για τη διάβρωση της πυρηνικής υπεροχής του Ισραήλ στην περιοχή – το Πακιστάν πλέον τοποθετείται ως κεντρικός πυλώνας της νέας περιφερειακής τάξης.

—

Ο Δρ. Όσριτ Μπιρβάντκερ (Oshrit Brivadker) είναι ειδικός στην εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας της Ινδίας, σύμβουλος αμυντικών εταιρειών και ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ (JISS).

Echedoros.blog

 

Ειρηνευτικές συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν: Ποια η ατζέντα των διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ – Νέος όρος από τη Τεχεράνη για να κάτσει στο “τραπέζι”

0

Σε “lockdown” το Ισλαμαμπάντ ενόψει της κρίσιμης συνάντησης

“Το Ιράν αποτυγχάνει παταγωδώς, κάποιοι θα έλεγαν ότι συμπεριφέρεται ανέντιμα, να επιτρέψει τη διέλευση πετρελαίου από τα Στενά του Ορμούζ. Δεν είναι αυτή η συμφωνία που έχουμε”, είπε ο Τραμπ καθ’ οδόν προς το Ισλαμαμπάντ

Σε καθεστώς αυστηρών περιορισμών βρίσκεται το Ισλαμαμπάντ, ενόψει της αυριανής κρίσιμης συνάντησης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν. Παρά την αισιοδοξία του Ντόναλντ Τραμπ, τα αιματηρά πλήγματα στον Λίβανο επιβαρύνουν το κλίμα, με την Τεχεράνη να ζητά να σταματήσουν οι επιθέσεις του Ισραήλ κατά της Χεζμπολάχ. Με την αμερικανική αποστολή υπό τον Τζέι Ντι Βανς καθ’ οδόν και τη συμμετοχή της ιρανικής πλευράς να παραμένει αβέβαιη, οι επόμενες ώρες θεωρούνται καθοριστικές για την πορεία της ειρήνης στη Μέση Ανατολή. Η πρωτεύουσα του Πακιστάν θυμίζει πόλη-φάντασμα, καθώς έχει επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας για λόγους ασφαλείας. Στρατός και αστυνομία πραγματοποιούν συνεχείς περιπολίες και ελέγχους, ενισχύοντας τα ήδη αυστηρά μέτρα προστασίας ενόψει των διαπραγματεύσεων.
Τραμπ: Το Ιράν αποτυγχάνει παταγωδώς, κάποιοι θα έλεγαν ότι συμπεριφέρεται ανέντιμαΚαθ’ οδόν προς το Ισλαμαμπάντ ο Αμερικανός αντιπρόεδρος και επικεφαλής της αμερικανικής αντιπροσωπίας δηλώνει αισιόδοξος. «Πιστεύω ότι θα είναι θετικό. Θα δούμε, φυσικά. Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, εάν οι Ιρανοί είναι πρόθυμοι να διαπραγματευτούν με καλή πίστη, είμαστε σίγουρα πρόθυμοι να τείνουμε χείρα φιλίας. Εάν πρόκειται να προσπαθήσουν να μας εξαπατήσουν, τότε θα διαπιστώσουν ότι η διαπραγματευτική ομάδα δεν θα είναι ιδιαίτερα δεκτική», τόνισε. Αισιόδοξος πως θα επιτευχθεί μία συμφωνία φαίνεται και ο Αμερικανός πρόεδρος αν και νωρίτερα είχε κατηγορήσει την Τεχεράνη πως κάνει κακή δουλειά με το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, προειδοποιώντας κατά της επιβολής τελών διέλευσης στα πλοία.
Σε ανάρτησή του στο Truth social ανέφερε: «Το Ιράν αποτυγχάνει παταγωδώς -κάποιοι θα έλεγαν ότι συμπεριφέρεται ανέντιμα– να επιτρέψει τη διέλευση πετρελαίου από τα Στενά του Ορμούζ. Δεν είναι αυτή η συμφωνία που έχουμε!»

Παρά την εύθραυστη εκεχειρία, δεν υπάρχει κανένα σημάδι ότι η Τεχεράνη αίρει τον σχεδόν πλήρη αποκλεισμό των Στενών. Σε νέο μήνυμά του που διαβάστηκε από την κρατική τηλεόραση, ο ανώτατος ηγέτης της χώρας, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ δήλωσε ότι το Ιράν δεν επιδιώκει τον πόλεμο, αλλά δεν θα παραιτηθεί από τα δικαιώματά του. «Θα απαιτήσουμε οπωσδήποτε αποζημίωση για κάθε ζημιά που προκλήθηκε, καθώς και για το αίμα των μαρτύρων και για τους τραυματίες αυτού του πολέμου. Και σίγουρα θα αναβαθμίσουμε τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ», τόνισε.

Και ενώ το Ιράν δεν έχει ανακοινώσει ακόμα τη σύνθεση της αντιπροσωπείας του, σύμφωνα με ανώτερο ιρανό αξιωματούχο, επιθυμία του Μοζτάμπα Χαμενεΐ είναι να τεθεί επικεφαλής ο Μοχάμαντ Γκαλιμπάφ. Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου επιμένει πως στην εκεχειρία πρέπει να ενταχθεί και ο Λίβανος.

Τα Ιρανικά πρακτορεία ειδήσεων διαψεύδουν, πάντως, το δημοσίευμα της Γουόλ στριτ Τζέρναλ πως η ιρανική αντιπροσωπεία με τους Γκαλιμπάφ και Αραγκτσί έχει ήδη φτάσει στο Ισλαμαμπάντ.

Σήμερα οι προπαρασκευαστικές συνομιλίες Ισραήλ, Λιβάνου, ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον

Οι πρέσβεις του Ισραήλ, του Λιβάνου και των Ηνωμένων Πολιτειών θα πραγματοποιήσουν σήμερα στην Ουάσιγκτον τον πρώτο γύρο προπαρασκευαστικών συνομιλιών, προκειμένου να τεθούν οι βάσεις για μελλοντικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, σύμφωνα με Ισραηλινό αξιωματούχο και πηγή με γνώση των συνομιλιών.

Ο πρώτος γύρος συζητήσεων θα έχει στόχο την επίτευξη συμφωνίας ως προς τους όρους και την ατζέντα άμεσων διαπραγματεύσεων μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, οι οποίες, όπως έχει δηλώσει το Ισραήλ, θα αποσκοπούν στον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και στη διαμόρφωση «ειρηνικών σχέσεων» μεταξύ των δύο χωρών. Μεταξύ των πιο πιεστικών ζητημάτων προς διαπραγμάτευση είναι η απαίτηση του Λιβάνου να συμφωνήσει το Ισραήλ σε εκεχειρία ως όρο για την έναρξη των συνομιλιών.

Λιβανέζοι αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι δεν πρόκειται να διαπραγματευτούν υπό πυρά, ενώ το Ισραήλ έχει απορρίψει μια εκεχειρία με τη στηριζόμενη από το Ιράν Χεζμπολάχ ως προϋπόθεση για διαπραγματεύσεις. Στις συνομιλίες της Παρασκευής θα συμμετάσχουν ο Μισέλ Ίσα, πρέσβης των ΗΠΑ στον Λίβανο, ο Γεχιέλ Λάιτερ, πρέσβης του Ισραήλ στις ΗΠΑ, και η Νάντα Χαμαντέχ Μοαουάντ, πρέσβης του Λιβάνου στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

https://www.parapolitika.gr/diethni/article/1707131/eirineutikes-sunomilies-ipa-iran-poia-i-atzeda-ton-diapragmateuseon-sto-islamabad-neos-oros-apo-ti-teherani-gia-na-katsei-sto-trapezi/

Τραμπ: «Φορτώνουμε τα πλοία με τα καλύτερα όπλα» – Τελεσίγραφο στο Ιράν για τις συνομιλίες στο Πακιστάν

0
President Donald Trump arrives to speak about the Iran war from the Cross Hall of the White House on Wednesday, April 1, 2026, in Washington. (AP Photo/Alex Brandon, Pool)

Ο Αμερικανός Πρόεδρος προειδοποιεί ξανά το Ιράν με «πλήρη εξόντωση».

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, την Παρασκευή (10/4) προχώρησε σε μια εξαιρετικά ηχηρή προειδοποίηση προς την Τεχεράνη, δηλώνοντας ότι τα αμερικανικά πολεμικά πλοία ανεφοδιάζονται με τα «καλύτερα πυρομαχικά» προκειμένου να επαναλάβουν τα πλήγματα κατά του Ιράν, σε περίπτωση που οι ειρηνευτικές συνομιλίες στο Πακιστάν αποτύχουν.

Συγκεκριμένα, οι δηλώσεις αυτές έγιναν στη New York Post λίγο μετά την επιβίβαση του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, στο Air Force Two με προορισμό το Ισλαμαμπάντ, όπου μαζί με τον ειδικό απεσταλμένο, Στιβ Γουίτκοφ, και τον γαμπρό του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, θα διαπραγματευτούν την ειρήνη μετά την κατάπαυση του πυρός που επετεύχθη την περασμένη Τρίτη (7/4).

«Θα μάθουμε σε περίπου 24 ώρες, θα ξέρουμε σύντομα», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ σε τηλεφωνική συνέντευξη όταν ρωτήθηκε για την έκβαση των συνομιλιών με το Ιράν, προσθέτοντας: «Κάνουμε μια επανεκκίνηση. Φορτώνουμε τα πλοία με τα καλύτερα πυρομαχικά, τα καλύτερα όπλα που κατασκευάστηκαν ποτέ, ακόμη καλύτερα από αυτά που χρησιμοποιήσαμε προηγουμένως και τους διαλύσαμε. Τα φορτώνουμε σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο για μια πλήρη εξόντωση. Αν δεν καταλήξουμε σε συμφωνία, θα τα χρησιμοποιήσουμε και θα τα χρησιμοποιήσουμε πολύ αποτελεσματικά».

Τραμπ για Ιράν: «Δεν ξέρουμε αν λένε την αλήθεια»

Σημειώνεται ότι οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να επικεντρωθούν στις αμερικανικές απαιτήσεις προς το Ιράν για την παράδοση περίπου 454 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου που βρίσκεται σε μεγάλο βάθος, καθώς και στη συνέχιση της επαναλειτουργίας των Στενών του Ορμούζ για τη διεθνή ναυτιλία. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει καταστήσει σαφές ότι η ελεύθερη διέλευση των πλοίων αποτελεί κρίσιμο στοιχείο οποιασδήποτε συμφωνίας, αν και ελάχιστα πλοία έχουν διέλθει από τη στιγμή που οι ΗΠΑ σταμάτησαν τον βομβαρδισμό της χώρας.

Πάντως, το Ιράν αναμένεται να εκπροσωπηθεί στην πρωτεύουσα του Πακιστάν από τον υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, ο οποίος στις προπολεμικές συνομιλίες επέμενε στο «αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα» της χώρας του στον εμπλουτισμό ουρανίου, καθώς και από τον Πρόεδρο της Βουλής, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. «Έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που δεν ξέρουμε αν λένε την αλήθεια», ανέφερε ο Ντόναλντ Τραμπ, τονίζοντας: «Κατά πρόσωπο μάς λένε ότι απαλλάσσονται από όλα τα πυρηνικά όπλα και μετά βγαίνουν στον Τύπο και λένε ότι θα ήθελαν να κάνουν εμπλουτισμό, οπότε θα δούμε».

Τα «αγκάθια» των συνομιλιών

Εκτός από το πυρηνικό πρόγραμμα και τα Στενά του Ορμούζ, άλλα κρίσιμα σημεία της ατζέντας περιλαμβάνουν τον τερματισμό της υποστήριξης του Ιράν προς τους περιφερειακούς του αντιπροσώπους (proxies), το καθεστώς του προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων της Τεχεράνης και το επίμονο αίτημα της ιρανικής πλευράς για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων.

Σημειώνεται ότι εάν οι διαπραγματεύσεις δεν τελεσφορήσουν, η απειλή για «πλήρη εξόντωση» από τις αμερικανικές δυνάμεις παραμένει στο τραπέζι, καθιστώντας τις επόμενες ώρες καθοριστικές για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/737662/tramp-iran-telesigrafo-diapragmateyseis/

Μακάριος Λαζαρίδης, ο υφυπουργός με το «διορθωμένο» βιογραφικό

0
Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού για την προστασία έργων τέχνης και συλλεκτικών αντικειμένων - Καταπολέμηση της κατασκευής και διακίνησης πλαστών έργων τέχνης και συλλεκτικών αντικειμένων και της φθοράς έργων τέχνης και συλλεκτικών αντικειμένων - Ποινικές διατάξεις - Σύσταση Μητρώου Ορκωτών Πραγματογνωμόνων - Λοιπές διατάξεις Υπουργείου Πολιτισμού, Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026 (ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ /EUROKINISSI)

Υπάρχουν και σταυροί μετά την Ανάσταση. Κι ένας από αυτούς περιμένει τον νεοαφιχθέντα υφυπουργό Μακάριο Λαζαρίδη. Έτσι κι αλλιώς δεν επρόκειτο να μακροημερεύσει.

Όσοι γνωρίζουν τον Μαργαρίτη Σχοινά, βεβαιώνουν ότι δεν του αρέσει να έχει, ως «βεντούζα» του Μεγάρου Μαξίμου δίπλα του, κάποιον που μιλάει στην ορκωμοσία… πριν από αυτόν!

Άλλωστε δεν έχει λόγο να μετατραπεί στο υπουργείο του σε μηχανισμό εκπλήρωσης της αποστολής Λαζαρίδη: να κοντύνει στην Καβάλα τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, που κρατάει σταθερά την πρώτη θέση εκλογής

Μεταξύ μας: χλωμό δείχνει. Στις τελευταίες εκλογές ο «καραμανλικός» πήρε 26.000 σταυρούς και ο «άνθρωπος του Κυριάκου» μόλις 7.000 .

Οι εξελίξεις διευκολύνουν Μαργαρίτη: θα τον ξεφορτωθεί, χάρη στη μοίρα της πολιτικής που έπαιξε πάλι το παιχνίδι της.

-Η κυβερνητική θητεία Μητσοτάκη ξεκίνησε με την αναγκαστική αποπομπή ενός υφυπουργού, που είχε πρόβλημα με τα πτυχία του και κλείνει με την αναμενόμενη αποπομπή ενός άλλου, που έχει επικαλεσθεί ενώπιον των αρχών και του κοινού, πτυχίο που δεν υπάρχει.

Η κλεψύδρα μπήκε σε κίνηση για τον υφυπουργό με το «διορθωμένο» βιογραφικό, από τη στιγμή που αντί να αποστομώσει τους επικριτές του, με την επίδειξη του πανεπιστημιακού τίτλου του, άρχισε να σφυρίζει κλέφτικα

Επιτέθηκε στο ΠΑΣΟΚ, επειδή «καταψήφισε τα μέτρα στήριξης των κτηνοτρόφων και την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού». Άλλα λόγια, ν ΄αγαπιόμαστε.

Έτσι αποδείχθηκε ότι καμιά φορά χρειάζεται και ο Κασσελάκης, που άνοιξε το θέμα. Αλλά και Πολάκης, που ξετίναξε τον Λαζαρίδη και τον άφησε να μασάει τα λόγια του – για ένα θέμα που τον αφορά προσωπικά.

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να είναι «ουρά» του Πολάκη και του Κασσελάκη, όπως είπε, «χωρίς πρόγραμμα, χωρίς σοβαρότητα, με μοναδικό εργαλείο την τοξικότητα».

Αλλά αυτό δεν αίρει την υποχρέωσή του να αποδείξει τους ισχυρισμούς του για την εκπαίδευσή του. Από που κι ως που, είναι «τακτική της λάσπης και των fake news», όταν από τη Χαρ. Τρικούπη ζητούν το αυτονόητο, για δημόσιο πρόσωπο.

Αν ο Ανδρουλάκης «ονειρεύεται συγκυβέρνηση με τον Πολάκη», όπως λέει στα ξεκούδουνα ο Λαζαρίδης -ως ηχώ του Γεωργιάδη– δεν αντισταθμίζει την έλλειψη ακαδημαϊκό τίτλο, ενώ τον επικαλείται.

Ο Λαζαρίδης είτε ανήκει σε όσους «έχουμε τελειώσει δημόσιο πανεπιστήμιο» όπως έλεγε ως πρόσφατα, είτε κορόιδευε τον κόσμο, οπότε «είναι απατεώνας εδώ και 20 χρόνια», όπως τον καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Είχε την ευκαιρία του να απαντήσει και τα σκυλιά δεμένα, αλλά την έχασε -μάλλον ταπεινωτικά- οπότε θα υποστεί τις συνέπειες.

Αλλά ας μην κρυβόμαστε. Δεν πρόκειται πλέον για θέμα Λαζαρίδη. Μετατοπίσθηκε ήδη εκεί που προτάσσουν το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ: στο μέγαρο Μαξίμου.

-«Έχει αναζητήσει εξηγήσεις από τον υφυπουργό; Ο Πρωθυπουργός της αριστείας θα απαντήσει;». Προφανώς, και δεν του έφταναν οι άλλες σκοτούρες έχει τώρα και το «σκάνδαλο Λαζαρίδη». Σκανδαλάκι έστω…

Από εμπειρία γνωρίζουμε ότι Μητσοτάκης έχει μια ιδιοτροπία: φορτώνει σε άλλους τις αμαρτίες του, ακόμη και επικαλούμενος άγνοια, αλλά δεν θα σηκώσει ποτέ τις αμαρτίες των άλλων. Πόσο μάλλον ενός πρώην υπάλληλου του -που τον εκθέτει.

Καθώς έχει μπροστά του δύσκολες εμφανίσεις στη Βουλή και στο συνέδριο της ΝΔ, να ζήσουμε να τον θυμόμαστε τον υφυπουργό Λαζαρίδη μετά το Πάσχα.

Τετέλεσται…

https://www.ieidiseis.gr/politiki/737512/makarios-lazaridis-o-yfypoyrgos-me-to-diorthomeno-viografiko/

Ιράν: Ξεκινούν αύριο στο Πακιστάν οι κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ – Το στοίχημα του Τραμπ

0
flags of USA and Iran

Ο Ντόναλντ Τραμπ στέλνει τον Τζέι Ντι Βανς στο Ισλαμαμπάντ για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας με το Ιράν.

Στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν στρέφεται το παγκόσμιο ενδιαφέρον, το Σάββατο (11/4), καθώς αρχίζουν οι κρίσιμες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και στο Ιράν, με στόχο τη μετατροπή της προσωρινής εκεχειρίας των δύο εβδομάδων σε μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία.

Ειδικότερα, ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, επέλεξε ως επικεφαλής της αποστολής τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, δίνοντάς του σαφείς εντολές για την επίτευξη των στρατηγικών στόχων της Ουάσινγκτον, οι οποίοι περιλαμβάνουν την οριστική παύση του προγράμματος εμπλουτισμού ουρανίου της Τεχεράνης και την πλήρη αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε τηλεφωνική του συνέντευξη στη New York Post, δήλωσε χαρακτηριστικά πως ο Τζέι Ντι Βανς «δεν έχει τίποτα να αποδείξει», προετοιμάζοντας το έδαφος για τις συνομιλίες που θα διεξαχθούν στο Πακιστάν. Όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί αυτή την αποστολή ως ένα τεστ για τις διαπραγματευτικές ικανότητες του Αμερικανού Αντιπροέδρου, ο ένοικος του Λευκού Οίκου απάντησε: «Δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα, διότι κάνει εξαιρετική δουλειά».

Παράλληλα, εξέφρασε τον σκεπτικισμό του για την αξιοπιστία της άλλης πλευράς, σημειώνοντας: «Έχεις να κάνεις με ανθρώπους που δεν ξέρουμε αν λένε την αλήθεια. Μας λένε κατάμουτρα ότι ξεφορτώνονται όλα τα πυρηνικά όπλα και μετά βγαίνουν στον Τύπο και λένε ότι θα ήθελαν να κάνουν εμπλουτισμό».

Οι «κόκκινες γραμμές» για το Ιράν

Επισημαίνεται ότι οι βασικοί στόχοι της αμερικανικής ομάδας περιλαμβάνουν την πειθώ προς την Τεχεράνη ώστε να παραδώσει περίπου 454 κιλά υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου και να διασφαλίσει ότι τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν πλήρως ανοιχτά. Επιπλέον, η Ουάσινγκτον επιδιώκει τον τερματισμό της στήριξης προς τους πληρεξουσίους (proxies) που διατηρεί το Ιράν στη Μέση Ανατολή, καθώς και την παρεμπόδιση του επανεξοπλισμού της χώρας με βαλλιστικούς πυραύλους.

Από την πλευρά του, ο Τζέι Ντι Βανς, επιβιβαζόμενος στο Air Force Two, την Παρασκευή (10/4) προειδοποίησε την Τεχεράνη να μην προσπαθήσει να «παίξει» με τις ΗΠΑ, τονίζοντας: «Όπως είπε ο Πρόεδρος, αν οι Ιρανοί είναι πρόθυμοι να διαπραγματευτούν με καλή πίστη, είμαστε σίγουρα πρόθυμοι να τείνουμε χείρα φιλίας. Αν προσπαθήσουν να μας εμπαίξουν, τότε θα διαπιστώσουν ότι η διαπραγματευτική ομάδα δεν θα είναι καθόλου δεκτική».

 

Οι προϋποθέσεις της Τεχεράνης και το πετρέλαιο

Την ίδια στιγμή, ο Πρόεδρος της ιρανικής Βουλής, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, την Παρασκευή (10/4) προειδοποίησε τους Αμερικανούς διαπραγματευτές ότι η Τεχεράνη αναμένει την εκπλήρωση δύο όρων πριν από την έναρξη των συνομιλιών.

Μέσω ανάρτησής του στο X, ο ίδιος ανέφερε ότι πρέπει να εφαρμοστεί η κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο και να αποδεσμευτούν τα «παγωμένα» περιουσιακά στοιχεία του Ιράν.

Παρά την κήρυξη νίκης από τον Ντόναλντ Τραμπ μετά τη συμφωνία εκεχειρίας της περασμένης Τρίτης (7/4), το κλείσιμο των παγκόσμιων ναυτιλιακών οδών μέσω των Στενών του Ορμούζ έχει οδηγήσει τις τιμές του πετρελαίου στα ύψη. Από το σημείο αυτό διέρχεται σχεδόν το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πετρελαίου που μεταφέρεται δια θαλάσσης.

Μάλιστα, ο Αμερικανός Πρόεδρος επέκρινε τη στάση της Τεχεράνης μέσω του Truth Social, τονίζοντας ότι η παρεμπόδιση της διέλευσης του πετρελαίου δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας. Οι Ιρανοί, από την άλλη, συνδέουν την καθυστέρηση στο πλήρες άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ με τα ισραηλινά πλήγματα στον Λίβανο κατά της Χεζμπολάχ, υποστηρίζοντας ότι η συμφωνία δεν τηρείται.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/737704/iran-diapragmatefseis-ipa-pakistan/

«Η Ευρώπη να κάνει μεγάλα όνειρα, να γίνει ο ηθικός ηγέτης του πλανήτη»

2
Spain's Prime Minister Pedro Sanchez arrives for the EU Summit in Brussels, Thursday, Dec. 18, 2025. (AP Photo/Omar Havana)

Μανιφέστο του Σάντσεθ για την Ευρώπη από το Παγκόσμιο Φόρουμ του «Politico» στη Βαρκελώνη.

Να τολμήσει η Ευρώπη να κάνει «μεγάλα όνειρα» και να αναλάβει τον ρόλο του ηθικού ηγέτη σε έναν ολοένα και πιο ασταθή κόσμο ζήτησε, την Παρασκευή (10/4), ο Ισπανός πρωθυπουργός, Πέδρο Σάντσεθ.

Ειδικότερα, μιλώντας στο Παγκόσμιο Φόρουμ «European Pulse» του Politico στη Βαρκελώνη, ο Πέδρο Σάντσεθ κάλεσε την Ε.Ε. όχι μόνο να ενισχύσει την άμυνά της, αλλά και να «επανεξοπλιστεί ηθικά», αξιώνοντας μεταξύ άλλων την αναστολή της συμφωνίας συνεργασίας με το Ισραήλ λόγω της «κατάφωρης» παραβίασης του διεθνούς δικαίου.

Σάντσεθ: «Ηθικός επανεξοπλισμός»

«Η πρόκληση της Ευρώπης δεν είναι μόνο να επανεξοπλιστεί για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα ασφάλειας και άμυνας, αλλά να επανεξοπλιστεί και ηθικά, ώστε να συμβάλει σε μια σταθερή και ειρηνική ανάπτυξη σε ολόκληρο τον κόσμο», δήλωσε ο Πέδρο Σάντσεθ. Σε μια στιγμή κατά την οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ έχουν εγκαταλείψει τη διεθνή συνεργασία, η Ευρώπη υποχρεούται να αναλάβει πρωτοβουλία και να καλύψει αυτό το κενό. Προς αυτή την κατεύθυνση, ο Ισπανός πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ κοινών αμυντικών εγχειρημάτων, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας ευρωπαϊκού στρατού.

Παράλληλα, ο Πέδρο Σάντσεθ ζήτησε από τις Βρυξέλλες να λάβουν σταθερές ηθικές θέσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε επιτακτική την αναστολή της συμφωνίας συνεργασίας της Ε.Ε. με το Ισραήλ, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την «κατάφωρη» περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου εκ μέρους του Τελ Αβίβ. Ο Πέδρο Σάντσεθ αποτελεί έναν από τους πλέον σφοδρούς Ευρωπαίους επικριτές των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, στη Γάζα και στον Λίβανο, ενώ έχει αντιταχθεί ανοιχτά και στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

«Οι πολίτες της Ευρώπης δεν θέλουν οι ηγέτες τους να κοιτούν αλλού ή να είναι απορροφημένοι στον εαυτό τους», τόνισε ο Ισπανός ηγέτης, σημειώνοντας: «Θέλουν να εμπλακούν στην εξεύρεση λύσεων για τις παγκόσμιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα».

Η Ισπανία ως πρότυπο για την Ε.Ε.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός παρουσίασε τη χώρα του ως μοντέλο που αξίζει να ακολουθήσει η υπόλοιπη Ευρώπη, λέγοντας: «Υπάρχουν στοιχεία του ισπανικού μοντέλου που λειτουργούν – είναι εφικτό να αναπτύσσεσαι και να δημιουργείς σταθερή απασχόληση, να κατανέμεις πλούτο και ταυτόχρονα να προστατεύεις το περιβάλλον, χωρίς να θυσιάζεις το ένα για χάρη του άλλου».

Ως παράδειγμα επικαλέστηκε τη μαζική ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη Μαδρίτη, χάρη στην οποία σχεδόν το 60% της ηλεκτρικής ενέργειας της Ισπανίας παράγεται πλέον από πράσινες πηγές, επιτρέποντας στη χώρα να αποφύγει τις εκτοξευμένες τιμές ρεύματος που προκάλεσε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.

Επιπλέον, ο Πέδρο Σάντσεθ υπερασπίστηκε τα επιτεύγματα της Ε.Ε. απέναντι σε ακροδεξιά και ευρωσκεπτικιστικά κόμματα που υποστηρίζουν ότι η Ένωση «έχει χάσει τη δυναμική της ή μένει πίσω».

«Η Ευρώπη διαθέτει την καλύτερη ποιότητα ζωής στον κόσμο, το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής, τον μεγαλύτερο αριθμό δημοκρατικών κυβερνήσεων, τα πιο αυστηρά περιβαλλοντικά πρότυπα και τους πιο ασφαλείς δρόμους», τόνισε, συμπληρώνοντας το εξής: «Αρκεί να ταξιδέψεις εκτός Ευρώπης για να καταλάβεις πραγματικά αυτό που λέω. Είναι ωραίο να είσαι Ευρωπαίος».

Αντιπαράθεση για τη μετανάστευση

Παρ’ όλα αυτά, διατυπώθηκαν αιχμές και για το μεταναστευτικό. Ο αρχηγός του κεντροδεξιού Λαϊκού Κόμματος της Ισπανίας, Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο, ο οποίος απηύθυνε ομιλία στο ίδιο φόρουμ, κατηγόρησε την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ ότι «εξάγει ένα μεταναστευτικό πρόβλημα σε ολόκληρη την Ε.Ε.» μέσω του σχεδίου νομιμοποίησης περισσότερων από 500.000 αδήλωτων μεταναστών, ζητώντας «να ανακτήσουμε τον έλεγχο των συνόρων μας».

Από την πλευρά του, ο Πέδρο Σάντσεθ αντέτεινε πως η «νόμιμη, ασφαλής και οργανωμένη μετανάστευση αποτελεί “κλειδί”, προκειμένου η Ε.Ε. να αξιοποιήσει ευκαιρίες και να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα τις προκλήσεις». Κλείνοντας, ο Ισπανός πρωθυπουργός κάλεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες να δράσουν με τόλμη, λέγοντας: «Διαθέτουμε τους πόρους, τους θεσμούς, το ταλέντο, τις αρχές, τις αξίες. Το μόνο που μας λείπει είναι η τόλμη να φανταστούμε πόσο μακριά θα μπορούσαμε να φτάσουμε μαζί».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/737698/pedro-santseth-evropi-ithikos-igetis/

Αυτή είναι η Τουρκία. Με αφορμή τον θάνατο του Γαλτσίν Κιουτσούκ

2

Ο θάνατος του Γαλτσίν Κιουτσούκ δεν ήταν απλώς η είδηση της απώλειας ενός ακόμη Τούρκου διανοουμένου. Ήταν μια σκηνή συμπυκνωμένης τουρκικής ιστορίας. Ο Κιουτσούκ πέθανε στην Άγκυρα στις 6 Απριλίου, σε ηλικία 87 ετών, ύστερα από προβλήματα υγείας. Δύο ημέρες αργότερα, κηδεύτηκε στο İsmet Oğultürk Camii, μέσα στο Cebeci Asri Mezarlığı, και τάφηκε στο ίδιο κοιμητήριο. Η κηδεία του ξεκίνησε με στρατιωτικό τελετουργικό, επειδή ήταν βετεράνος της Κύπρου, και αυτή η λεπτομέρεια από μόνη της λέει πολλά:

ένας αριστερός, μαρξίζων, βαθιά αντισυμβατικός διανοούμενος, που είχε διωχθεί, φυλακιστεί και δαιμονοποιηθεί, έφυγε από τη ζωή κάτω από την τουρκική σημαία και με στρατιωτικές τιμές. Αυτό ακριβώς είναι η Τουρκία.

Ο Γαλτσίν Κιουτσούκ υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές αλλά και πιο αμφιλεγόμενες μορφές της τουρκικής διανόησης. Οι νεκρολογίες τον περιγράφουν ως ακαδημαϊκό, συγγραφέα και ερευνητή που άφησε ισχυρό αποτύπωμα στην τουρκική αριστερά και στον δημόσιο διάλογο. Το bianet τον χαρακτήρισε άνθρωπο γνωστό για τις «κεμαλο-σοσιαλιστικές» του απόψεις, ενώ η Hürriyet Daily News τον παρουσίασε ως εξέχουσα μορφή της τουρκικής αριστερής σφαίρας. Δεν ήταν ποτέ διανοούμενος του μέτρου. Έγραφε με φιλοδοξία συστήματος, με γλώσσα συχνά καταγγελτική, με πάθος για την ιστορία, την ιδεολογία, το κράτος και τις υπόγειες διαδρομές της τουρκικής εξουσίας. Για τους οπαδούς του ήταν ένα σπάνιο μυαλό. Για τους αντιπάλους του, ένας άνθρωπος που θόλωνε διαρκώς τα όρια ανάμεσα στην ανάλυση, την προπαγάνδα και τη συνωμοσιολογική εμμονή.

Γεννήθηκε το 1938 στο Ισκεντερούν και ανήκε στη γενιά εκείνη που μεγάλωσε μέσα στη βαριά μετα-οθωμανική και μετακεμαλική μετάβαση της Τουρκίας. Αποφοίτησε το 1960 από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Άγκυρας και στη συνέχεια εργάστηκε στον κρατικό μηχανισμό σχεδιασμού, στο Devlet Planlama Teşkilatı. Από το 1966 ξεκίνησε η πανεπιστημιακή του διαδρομή στο ODTÜ, όπου δίδαξε και ανέβηκε ακαδημαϊκά, μέχρι που απομακρύνθηκε μετά το μνημόνιο της 12ης Μαρτίου 1971. Αργότερα επέστρεψε στην πανεπιστημιακή ζωή, αλλά μετά το πραξικόπημα του 1980 απομακρύνθηκε ξανά. Η βιογραφία του είναι σχεδόν παράλληλη με τις στρατιωτικές και θεσμικές τομές της τουρκικής δημοκρατίας: κάθε φορά που το σύστημα αναδιατάσσονταν, ο Κιουτσούκ συγκρουόταν μαζί του και, παραδόξως, ξαναγύριζε.

Στην ιδεολογική του ταυτότητα βρίσκεται ίσως το κλειδί για να καταλάβει κανείς γιατί η πορεία του δεν χωρά σε δυτικά, καθαρά σχήματα. Ο ίδιος είχε αυτοχαρακτηριστεί «orducu sosyalist», δηλαδή κάτι σαν «στρατοκεντρικός σοσιαλιστής». Ήταν αριστερός, μαρξιστής στην αναλυτική του αφετηρία, αλλά ταυτόχρονα βαθιά επηρεασμένος από τον κεμαλικό κρατισμό, από την ιδέα του κράτους ως δύναμης ιστορικού μετασχηματισμού και, σε ορισμένες στιγμές, ακόμη και από την αντίληψη ότι ο στρατός μπορούσε να παίξει ρόλο εκσυγχρονιστικό ή εξισορροπητικό. Αυτή η σύνθεση δεν είναι παράδοξη για την Τουρκία. Είναι, αντίθετα, μία από τις χαρακτηριστικές εκφράσεις της: μια χώρα όπου τμήματα της αριστεράς δεν έκοψαν ποτέ εντελώς τον ομφάλιο λώρο με το κεμαλικό κράτος, αλλά προσπάθησαν να το επανερμηνεύσουν μέσα από τη δική τους γλώσσα.

Ο Κιουτσούκ δεν έμεινε στα πανεπιστήμια. Έγραψε σε εφημερίδες και περιοδικά, συνδέθηκε με έντυπα όπως τα Yön, Emek, Ant, εργάστηκε και στη Cumhuriyet, ενώ έγινε ιδιαίτερα γνωστός από τα βιβλία του. Οι σειρές Türkiye Üzerine Tezler, Aydın Üzerine Tezler και Kürtler Üzerine Tezler τον καθιέρωσαν ως συγγραφέα που δεν έβλεπε την Ιστορία ως ουδέτερο πεδίο, αλλά ως χώρο μάχης. Τον ενδιέφεραν η τουρκική δημοκρατία, οι ελίτ, η ανάπτυξη, η σοβιετική εμπειρία, το κουρδικό, ο κεμαλισμός, οι εσωτερικές ρωγμές του τουρκικού έθνους. Δεν έγραφε απλώς για να ερμηνεύσει· έγραφε για να παρέμβει. Αυτό τον έκανε δημόσιο διανοούμενο πρώτης γραμμής, αλλά και μόνιμο στόχο.

Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα επεισόδια της διαδρομής του ήταν η σχέση του με τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 επισκέφθηκε την κοιλάδα Μπεκάα και συναντήθηκε μαζί του, σε μια επαφή που τροφοδότησε για χρόνια την τουρκική δημόσια σφαίρα. Ο ίδιος υποστήριζε ότι δεν επρόκειτο για μυστική ή ντροπιαστική σχέση, αλλά για πολιτική και κοινωνιολογική προσέγγιση ενός ένοπλου κινήματος που θεωρούσε καθοριστικό για την κατανόηση της Τουρκίας. Άλλοι είδαν σε αυτό μια επιβεβαίωση του ακραίου αντισυμβατισμού του. Άλλοι μια απόδειξη ότι μπορούσε να συνομιλεί ταυτόχρονα με χώρους που, στην επίσημη τουρκική ιδεολογία, θεωρούνταν ασύμβατοι μεταξύ τους.

Και πάλι, αυτή είναι η Τουρκία: ένας κεμαλοσοσιαλιστής ακαδημαϊκός να γίνεται συνομιλητής του ηγέτη του PKK χωρίς ποτέ να παύει να μιλά και τη γλώσσα του κράτους.

Το άλλο μεγάλο κεφάλαιο ήταν η εποχή Εργκενεκόν και OdaTV. Το 2011 το Reuters κατέγραψε ότι ο Κιουτσούκ φυλακίστηκε μαζί με δημοσιογράφους που συνδέονταν με το OdaTV, σε μια υπόθεση που παρουσιάστηκε από τις αρχές ως τμήμα της ευρύτερης συνωμοσίας Εργκενεκόν. Η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων σημείωσε αργότερα ότι καταδικάστηκε το 2013 σε 22,5 χρόνια κάθειρξης στην υπόθεση Εργκενεκόν, ενώ η Hürriyet Daily News κατέγραψε τότε την ίδια ποινή και το γεγονός ότι η υπόθεση OdaTV εξελισσόταν παράλληλα. Το 2014 βγήκε από τη φυλακή, σε ένα τοπίο όπου μεγάλο μέρος της τουρκικής κοινής γνώμης θεωρούσε πλέον τις ίδιες αυτές δίκες όχι κάθαρση, αλλά εργαλείο πολιτικής εκκαθάρισης. Για άλλους ήταν θύμα σκευωρίας. Για άλλους σύμπτωμα της εγγύτητας ανάμεσα σε ένα τμήμα της αριστερής-κεμαλικής διανόησης και στους βαθύτερους μηχανισμούς του τουρκικού κράτους.  

Η κηδεία του έκλεισε αυτόν τον κύκλο με τρόπο σχεδόν συμβολικό. Στο Cebeci Asri Mezarlığı, μπροστά στην οικογένεια, στους φίλους, στους δημοσιογράφους και στους πολιτικούς που τον αποχαιρετούσαν, ο Κιουτσούκ δεν αποχαιρετήθηκε απλώς ως συγγραφέας.

Αποχαιρετήθηκε ως «γazi», ως βετεράνος της Κύπρου, και γι’ αυτό η τελετή ξεκίνησε με στρατιωτικές τιμές. Η εικόνα ενός αριστερού διανοούμενου, που συνδέθηκε με την επαναστατική ρητορική, με τον Οτσαλάν, με διώξεις για «τρομοκρατία», να φεύγει τυλιγμένος στην κρατική νομιμότητα της τουρκικής σημαίας, δεν είναι ιστορικό ατύχημα. Είναι μια συμπύκνωση του τουρκικού παραδόξου: εκεί όπου η αριστερά, ο εθνικισμός, ο κεμαλισμός, ο στρατός, το βαθύ κράτος, ο αντικαθεστωτισμός και η κρατική τιμή δεν αλληλοακυρώνονται πάντα, αλλά συχνά συνυπάρχουν στο ίδιο πρόσωπο, στην ίδια βιογραφία, στην ίδια τελετή.  

Γι’ αυτό ο θάνατος του Γαλτσίν Κιουτσούκ είναι κάτι περισσότερο από νεκρολογία. Είναι αφορμή να ξαναδεί κανείς τη γειτονική χώρα χωρίς ευκολίες.

Η Τουρκία δεν είναι μόνο ο Ερντογάν, ούτε μόνο το στρατόπεδο του κράτους, ούτε μόνο η αντιπολίτευση, ούτε μόνο οι διωγμένοι της. Είναι ένας ιστορικός χώρος όπου οι ταυτότητες αναμιγνύονται βίαια, όπου ο αντικαθεστωτισμός μπορεί να ζητά τη δικαίωσή του μέσα από το κράτος και όπου ένας διανοούμενος μπορεί να είναι την ίδια στιγμή αριστερός, κεμαλιστής, βετεράνος, δαίμονας των τηλεοπτικών πάνελ, συνομιλητής του Οτσαλάν και κατηγορούμενος στις πιο σκοτεινές δίκες της εποχής του. Αν θέλει κανείς έναν τίτλο για όλο αυτό, ίσως δεν υπάρχει καλύτερος από τον: αυτή είναι η Τουρκία.