Αρχική Blog Σελίδα 21

Τουρκία για την ηλεκτρική διασύνδεση: «Χωρίς τη συγκατάθεσή μας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί»

Από
pcuser
-
0

Νέες τουρκικές αιτιάσεις για τον GSI

Την απαίτηση της Άγκυρας να έχει λόγο στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ επανέφερε ο διευθυντής του Κέντρου Ερευνών Ναυτικού Δικαίου (DEHUKAM), Μουσταφά Μπασκαρά.

Μιλώντας στο CNN Türk, υποστήριξε ότι για τις εργασίες του Great Sea Interconnector (GSI) απαιτείται προηγούμενη άδεια από την Τουρκία, καθώς, σύμφωνα με την τουρκική πλευρά, η διαδρομή του υποθαλάσσιου καλωδίου περνά από περιοχές που θεωρεί τμήμα της υφαλοκρηπίδας της.

Ο Μπασκαρά επικαλέστηκε τις συντεταγμένες που κοινοποίησε η Άγκυρα στα Ηνωμένα Έθνη τον Μάρτιο του 2020, καθώς και το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 και τη συμφωνία με την τουρκοκυπριακή πλευρά το 2011.

«Απαιτείται άδεια της Τουρκίας για τις εργασίες στην υφαλοκρηπίδα της»

Ο Μουσταφά Μπασκαρά υποστήριξε ότι η Τουρκία διαθέτει δικαιώματα στον θαλάσσιο πυθμένα των περιοχών που διεκδικεί στη Μεσόγειο.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Πρώτον, ας ξεκινήσουμε με την περιοχή για την οποία η Τουρκία κοινοποίησε στα Ηνωμένα Έθνη, τον Μάρτιο του 2020, τις συντεταγμένες των ορίων της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας της στη Μεσόγειο. Τα όρια της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας σε ολόκληρη τη Μεσόγειο κοινοποιήθηκαν πράγματι στα Ηνωμένα Έθνη τον Μάρτιο του 2020.

Αυτή είναι η περιοχή. Στην πραγματικότητα, αυτή η περιοχή αφορά τη συμφωνία οριοθέτησης που υπογράψαμε με τη Λιβύη το 2019. Η περιοχή αυτή έχει επίσης καταγραφεί επισήμως μέσω της συμφωνίας οριοθέτησης που υπογράψαμε με την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου το 2011.

Για τις δραστηριότητες που πρόκειται να πραγματοποιηθούν εντός αυτών των περιοχών, απαιτείται άδεια της Τουρκίας, προκειμένου να διεξαχθούν εργασίες στην τουρκική υφαλοκρηπίδα.

Η Τουρκία διαθέτει αποκλειστικά δικαιώματα όσον αφορά τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στον θαλάσσιο πυθμένα. Άλλα κράτη μπορούν να ασκούν αυτά τα δικαιώματα, αλλά οι αποφάσεις σχετικά με τον καθορισμό της διαδρομής, τον τρόπο και τον τόπο διεξαγωγής των εργασιών στις περιοχές αυτές πρέπει να λαμβάνονται από κοινού με την Τουρκία και πρέπει να εξασφαλίζεται άδεια από την Τουρκία, κατόπιν σχετικής γνωστοποίησης προς αυτήν».

Οι δηλώσεις αποτυπώνουν την τουρκική θέση για τις θαλάσσιες ζώνες της Ανατολικής Μεσογείου, οι οποίες αποτελούν αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.

Το GSI ως εναλλακτική του EastMed

Ο διευθυντής του DEHUKAM συνέδεσε την ηλεκτρική διασύνδεση με τον σχεδιασμό του αγωγού φυσικού αερίου EastMed.

Κατά τον ίδιο, το GSI προωθήθηκε ως εναλλακτική λύση για τη μεταφορά ενέργειας από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη.

«Εξετάζοντας τη σημερινή κατάσταση, ποιο είναι το ιστορικό του έργου που αναφέρεται ως Great Sea Interconnector; Στην πραγματικότητα, είχε προηγουμένως γίνει μια προσπάθεια μεταφοράς πόρων πετρελαίου και φυσικού αερίου από την περιοχή του Ισραήλ προς την Ευρώπη μέσω ενός αγωγού στην περιοχή αυτή, τον οποίο ονομάσαμε αγωγό EastMed.

Ως εναλλακτικό σενάριο, το λεγόμενο Great Interconnector σχεδιάστηκε ως μια λύση μέσω της οποίας το Ισραήλ και η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση της Νότιας Κύπρου θα μπορούσαν να μετατρέψουν τους πόρους της περιοχής αυτής σε ανανεώσιμη ενέργεια και να μεταφέρουν την ηλεκτρική ενέργεια στην Ευρώπη μέσω καλωδίων.

Ετοιμάζεται ένας μηχανισμός για τη μεταφορά της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από δραστηριότητες στην περιοχή αυτή και από άλλες δραστηριότητες που θα πραγματοποιηθούν, μέσω καλωδίων προς την Ευρώπη, περνώντας επίσης από την τουρκική υφαλοκρηπίδα».

Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι η διαδρομή του καλωδίου επηρεάζει θαλάσσιες περιοχές στις οποίες διεκδικεί δικαιώματα.

«Αν δεν ζητήθηκε άδεια, το έργο δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί»

Η δημοσιογράφος του CNN Türk ρώτησε τον Μπασκαρά γιατί δεν ζητήθηκε άδεια από την Τουρκία για την ηλεκτρική διασύνδεση.

«Γιατί, λοιπόν, δεν ζητήθηκε άδεια από την Τουρκία όσον αφορά την τουρκική υφαλοκρηπίδα; Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο λόγος πίσω από αυτό;».Ο Μπασκαρά απάντησε ότι η απαίτηση της Άγκυρας δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά κάθε κράτος που σχεδιάζει εργασίες σε περιοχές τις οποίες η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα.

«Αν δεν έχει ζητηθεί μέχρι τώρα, αυτό απλώς δεν μπορεί να συμβεί. Αυτή η διαδικασία δεν αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα. Όποιος πρόκειται να πραγματοποιήσει εργασίες στην υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας πρέπει να λάβει άδεια για τις εργασίες αυτές. Αυτή είναι και η δική μας προσδοκία.

Ενώ είναι δυνατόν άλλα κράτη να πραγματοποιούν εργασίες υποβρύχιων καλωδίων και αγωγών, το παράκτιο κράτος στο οποίο ανήκει η υφαλοκρηπίδα έχει λόγο στη χάραξη της διαδρομής.

Αυτή η διαδικασία πρέπει να διεξαχθεί με σεβασμό προς αυτό το δικαίωμα.

Αν τελικά η δραστηριότητα πρόκειται να πραγματοποιηθεί, θα υπόκειται στην άδεια που θα χορηγήσει η Τουρκία σχετικά με αυτό».

Οι αιτιάσεις για τις ελληνικές θέσεις στο Αιγαίο

Ο Μπασκαρά επέκτεινε την επιχειρηματολογία του και στο Αιγαίο, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι προβάλλει «μαξιμαλιστικές» θέσεις για τις θαλάσσιες ζώνες.

Υποστήριξε ότι η διαδρομή του καλωδίου περνά από περιοχές στις οποίες η Τουρκία θεωρεί ότι έχει δικαιώματα υφαλοκρηπίδας.

«Όσον αφορά το τμήμα από αυτή την πλευρά της μέσης γραμμής, στην πραγματικότητα η Τουρκία –αν δεχθούμε, βάσει του διεθνούς δικαίου, ότι αυτή είναι η υφαλοκρηπίδα μας– σέβεται αυτή την περιοχή. Όμως η Ελλάδα, με τις μαξιμαλιστικές της απόψεις…».

Η δημοσιογράφος παρενέβη, λέγοντας:

«Θέλει να περάσει και από αυτή την περιοχή».

Ο Μπασκαρά απάντησε:

«Βεβαίως. Σίγουρα θα περάσει και από αυτή την περιοχή. Επειδή πρόκειται για περιοχή όπου το παράκτιο κράτος έχει αυτομάτως δικαιώματα, χωρίς να απαιτείται καμία κοινοποίηση, τα δικαιώματά μας στην υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο είναι επίσης διατηρημένα και μόνιμα».

Νέες αιτιάσεις για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών

Στο τελευταίο μέρος της συνέντευξης, ο διευθυντής του DEHUKAM αναφέρθηκε στο καθεστώς των ελληνικών νησιών του Αιγαίου.

Υποστήριξε ότι νησιά όπως η Ρόδος και το Καστελόριζο θα πρέπει να παραμένουν αποστρατιωτικοποιημένα, επαναλαμβάνοντας τις τουρκικές αιτιάσεις προς την Αθήνα.

«Τα Δωδεκάνησα, το Καστελόριζο —στην πραγματικότητα, πολλά νησιά αυτής της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Ρόδου— θα πρέπει να μη φέρουν στρατικοποιημένο καθεστώς. Η στάση όσον αφορά τα νησιά χωρίς στρατιωτικό καθεστώς είναι πολύ σαφής και το ΝΑΤΟ επίσης διατηρεί τη στάση του όσον αφορά τα νησιά χωρίς στρατιωτικό καθεστώς στο Αιγαίο Πέλαγος.

Μπορούμε να πούμε ότι παρατηρούμε πως η Τουρκία βρίσκεται στον σωστό δρόμο, ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να διαπράττει επίμονα αυτή την παραβίαση».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/tourkia-gia-tin-ilektriki-diasyndesi-xoris-ti-sygkatathesi-mas-den-mporei-na-pragmatopoiithei/

Αντίδραση ΥΠΕΞ για Λιβύη: «Ανυπόστατοι οι ισχυρισμοί της Τρίπολης»

Από
pcuser
-
0

«Εφαρμόζουμε την αρχή της μέσης γραμμής σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο»Την αντίδραση του ΥΠΕΞ προκάλεσε η Ρηματική Διακοίνωση της Λιβύης προς την Αθήνα, με την οποία η Τρίπολη αμφισβητεί τις ελληνικές έρευνες για υδρογονάνθρακες και προειδοποιεί ακόμη και με διακοπή των διμερών διαπραγματεύσεων.

Όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές, δεν πρόκειται για νέα Ρηματική Διακοίνωση εκ μέρους της Λιβύης. Είναι Διακοίνωση του περασμένου Αυγούστου που ενσωματώνει πάγιες θέσεις της λιβυκής πλευράς.

Όπως τονίζουν, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει ήδη προβεί στις δέουσες ενέργειες και έχει απαντήσει διά της διπλωματικής οδού για το ανυπόστατο των προβαλλόμενων ισχυρισμών.

Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με τη Λιβύη, η Ελλάδα εφαρμόζει τη μέση γραμμή, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Άλλωστε, και η Λιβύη προκήρυξε θαλάσσια οικόπεδα με βάση τη γραμμή αυτή.

Οι δύο χώρες συνεχίζουν τη συζήτηση που ξεκίνησε για τη μεταξύ τους οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Η διεξαγωγή του διμερούς αυτού διαλόγου δεν συνεπάγεται αναστολή της άσκησης νόμιμων κυριαρχικών δικαιωμάτων ούτε αποδοχή μονομερών διεκδικήσεων.

Προειδοποίηση από τη Λιβύη

Νωρίτερα, η Λιβύη, με Ρηματική Διακοίνωσή της προς την Ελλάδα στις 24 Αυγούστου, δεν διαμαρτυρήθηκε απλώς για τις έρευνες που έχουν εξαγγελθεί σε περιοχές νοτίως της Κρήτης, αλλά προειδοποιεί ότι η συνέχισή τους και άλλες τέτοιες κινήσεις «ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά την πορεία των διμερών διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο χωρών» και να προκαλέσουν ενδεχομένως ακόμη και την «παύση τους».

Σύμφωνα με τη Ρηματική Διακοίνωση, η Λιβύη εκφράζει τη διαμαρτυρία της για τις έρευνες και εξερευνήσεις που «διεξάγονται στις θαλάσσιες περιοχές που δεν έχουν οριοθετηθεί μεταξύ των δύο χωρών, αλλά και την επέκταση αυτών των περιοχών», ενώ εκφράζει την ανησυχία της για την πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης για προσφορές, η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης στις 17 Αυγούστου 2026, σε επιβεβαίωση όσων δημοσιεύτηκαν στην Ελληνική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (τεύχος 3948, της 30ής Ιουνίου 2026), σύμφωνα με τα οποία η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων (ΕΔΕΥΕΠ) θα παραχωρήσει άδεια για τη διεξαγωγή σεισμικών ερευνών σε περιοχή νότια της Κρήτης, της Πελοποννήσου και του Ιονίου Πελάγους.

«Ενδέχεται να επηρεαστεί αρνητικά η πορεία των διμερών διαπραγματεύσεων»

Στη Ρηματική Διακοίνωση επισημαίνεται ότι οι «ενέργειες αυτές αποτελούν ρητή παραβίαση και καταπάτηση της λιβυκής υφαλοκρηπίδας, όπως αυτή έχει ανακοινωθεί επίσημα και έχει καταγραφεί στα Ηνωμένα Εθνη στις 27 Μαΐου 2025».

Επισημαίνεται δε προς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ότι «τέτοιου είδους ενέργειες ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά την πορεία των διμερών διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες, παρά τον αργό ρυθμό τους, σημείωσαν πρόοδο στους μέχρι τώρα γύρους. Ωστόσο, η εξακολούθηση αυτών των παραβιάσεων θα οδηγούσε ενδεχομένως στην παύση τους, με δεδομένο ότι οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει να μην υπάρξουν προκλητικές ενέργειες που θα επηρέαζαν την πορεία και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων».Η λιβυκή πλευρά αναφέρεται στη διεθνή δημόσια πρόσκληση για τη χορήγηση «αδειών αναζήτησης για την πρόσκτηση και επεξεργασία σεισμικών δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης (non-exclusive seismic data) εντός θαλασσίων περιοχών στη Δυτική και Νότια Ελλάδα», την οποία απηύθυνε η Επιτροπή Χορήγησης Αδειών Ερευνών Θαλάσσης – ΕΧΑΕΘ.

Η προκήρυξη αφορά την έναρξη σεισμικών ερευνών 2D και 3D σε οκτώ περιοχές, μεταξύ αυτών οι περιοχές Νότια της Κρήτης 1, Νότια της Κρήτης 2 και Νοτιοδυτικά της Κρήτης. Πρόκειται για περιοχές των οποίων η οριοθέτηση ακολουθεί την ελληνική νομοθεσία και συγκεκριμένα τον νόμο 4001/2011, που θέτει ως εξωτερικό όριο της ελληνικής ΑΟΖ τη μέση γραμμή ελλείψει διμερούς συμφωνίας για οριοθέτηση.

Η οριοθέτηση των ελληνικών οικοπέδων και των αδειών που πρόκειται να εκδοθούν για έρευνες επικαλύπτει σε ορισμένα σημεία περιοχές που, σύμφωνα με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, αποδίδονται στη Λιβύη ως τμήμα της δικής της, δήθεν, ΑΟΖ, αλλά και περιοχές που η Λιβύη επιχειρεί να διεκδικήσει ως λιβυκή ΑΟΖ με υπολογισμούς βάσει της γενικής εφαρμογής της λογικής που ακολουθήθηκε στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, αλλά και με μονομερείς κινήσεις, όπως το κλείσιμο του Κόλπου της Σύρτης και ο μη συνυπολογισμός της επήρειας νησιών όπως η Γαύδος.

Διαμαρτυρία της λιβυκής πλευράς

Η λιβυκή πλευρά διαμαρτύρεται για τις ελληνικές έρευνες δηλώνοντας ότι έχει συμφωνηθεί η αποφυγή «προκλητικών ενεργειών», την ώρα που η ίδια επιδιώκει να κατοχυρώσει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και θέλει στις συνομιλίες με την Ελλάδα να γίνουν αποδεκτές οι προσπάθειές της να επιβάλει τετελεσμένα μέσω της κατάθεσης στον ΟΗΕ χάρτη των θαλάσσιων ζωνών που όρισε μονομερώς στη βάση του τουρκολιβυκού μνημονίου και όλων των δικών της απώτατων διεκδικήσεων επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Πάντως, η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς στην Ανατολική Λιβύη, έπειτα από 12 χρόνια, ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Αγκίλα Σάλεχ από την προεδρία της Βουλής και η αντικατάστασή του από άλλον πολιτικό, ο οποίος ανήκει στο περιβάλλον του Σαντάμ Χαφτάρ.

Ο Σάλεχ ήταν ένας από τους πολιτικούς με τους οποίους είχε υπάρξει καλή συνεννόηση και είχε αφήσει ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας. Και, φυσικά, ήταν από εκείνους που είχαν αντιδράσει από την πρώτη στιγμή στην υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Με την αντικατάστασή του εναπόκειται πλέον αποκλειστικά στην πλευρά Χαφτάρ να αποφασίσει αν θα υποκύψει στις πιέσεις της Αγκυρας προκειμένου να υπάρξει και τυπική κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή. Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα άλλαζε κάτι επί του πεδίου, θα προσέδιδε όμως επίφαση νομιμότητας στη διαδικασία έγκρισής του και θα δέσμευε και την επόμενη ενοποιημένη κυβέρνηση – όταν αυτή προκύψει.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ypex/antidrasi-ypeks-gia-livyi-anypostatoi-oi-isxyrismoi-tis-tripolis/

Έρχεται η πρώτη δημοσκόπηση που μετράει την επιρροή Κασιδιάρη

Από
pcuser
-
0

«Σκάει» σήμερα η πρώτη δημοσκόπηση του οκτωβριανού κύκλου ερευνών. Το γκάλοπ της Opinion Poll αναμένεται να δώσει μία πρώτη εικόνα για το πού πάνε τα πράγματα, αν δηλαδή καταγράφεται κάποια μετακίνηση ή αν το τοπίο παραμένει σχετικά παγωμένο.

Οι νέες μετρήσεις θα αποτυπώσουν στιγμιότυπα των τάσεων στο εκλογικό σώμα. Δομικά, ωστόσο, θα υστερούν σε ένα κρίσιμο σημείο: Δεν μπορούν να μετρήσουν κόμμα Σαμαρά, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός διατηρεί τη διαδικασία σε εκκρεμότητα και δεν έχει προχωρήσει σε επίσημη ανακοίνωση ίδρυσης.

Αντίθετα, θα περιλαμβάνουν τις επιδόσεις της Συμμαχίας Ελλήνων, την οποία έχει δηλώσει ότι στηρίζει ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Η σημερινή δημοσκόπηση ανοίγει τον κύκλο του Οκτωβρίου και θα δείξει αν οι τάσεις παραμένουν σταθερές ή αν αρχίζουν να διαφαίνονται μετακινήσεις, ιδίως στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.

Η καταγραφή της Συμμαχίας Ελλήνων θα δώσει ένδειξη για τη δυναμική του χώρου που στηρίζει ο Κασιδιάρης.

https://www.pronews.gr/kykloi/erxetai-i-proti-dimoskopisi-pou-metraei-tin-epirroi-kasidiari/

Οι Τούρκοι έβγαλαν το Oruc Reis: Πού κάνει έρευνες

Από
pcuser
-
0

Οι Τούρκοι έβγαλαν για έρευνες το Oruc Reis: προκαλώντας διάχυτη ανησυχία στην Αθήνα και στα Επιτελεία, ότι θα κατευθυνθεί προς το Καστελόριζο για να επαναλάβει ότι ακριβώς είχε κάνει το 2020 όταν είχε παραβιάσει την ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή μεταξύ Κρήτης, Μεγίστης και Ρόδου.

Συγκεκριμένα στις 10 Αυγούστου 2020, η Άγκυρα έβγαλε το Oruc Reis για σεισμικές έρευνες και το σκάφος εισήλθε εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, συνοδευόμενο από τουρκικά πολεμικά πλοία (περίπου 10-15 φρεγάτες και κορβέτες).

Στην Αθήνα θεωρούν πως ο Ρ.Τ.Ερντογάν θέλει να «τεστάρει» τις ελληνικές αντιδράσεις με μία ακόμα παραβίαση και να δημιουργήσει τετελεσμένα.

 

Αυτή την στιγμή το Oruc Reis βρίσκεται πολύ κοντά στις νότιες τουρκικές επαρχίες της Μερσίνης και των Αδάνων, οι οποίες αποτελούν μέρος της ευρύτερης ιστορικής περιοχής της Κιλικίας.

Συγκεκριμένα, το πλοίο κινείται και πραγματοποιεί έρευνες στη θαλάσσια ζώνη ανάμεσα στο Αναμούρ (Anamur – παραθαλάσσια περιοχή της επαρχίας Μερσίνης) και την κατεχόμενη Κερύνεια της Κύπρου.

Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία θέλει να κατασκευάσει έναν παράνομο υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου, μήκους 101 χλμ. που θα συνδέει τα κατεχόμενα με την Τουρκία.

Το Oruc Reis, έχει ως συνοδεία του ένα τουρκικό περιπολικό σκάφος και ένα τουρκικό υποβρύχιο που περιπολεί στην ευρύτερη περιοχή ενώ δύο τουρκικές φρεγάτες είναι έτοιμες για παν ενδεχόμενο.

Η Άγκυρα επιβεβαιώνει την παρουσία του σκάφους δίπλα στο Oruc Reis, και αναφέρει την αποστολή του ως «επίδειξη ναυτικής παρουσίας».

Έχει διατεθεί επίσης για την προστασία του και μία τετράδα μαχητικών αεροσκαφών.

Συγκεκριμένα ένα ζεύγος F-16 στο αεροδρόμιο της Τύμπου και ένα αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας μαζί με ακόμα ένα ζεύγος μαχητικών στο Ντάλαμαν.

Αντίστοιχα συναγερμός έχει σημάνει και σε ΠΝ και ΠΑ. Έχει τεθεί σε ετοιμότητα μία πυραυλάκατος στο Καστελόριζο και ένα υποβρύχιο που περιπολεί στην ευρύτερη περιοχή.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/se-epifylaki-pn-pa/

Κούρσα υπερδυνάμεων για εξωγήινη τεχνολογία

Από
pcuser
-
0

Στο επίκεντρο μιας άτυπης, γεωπολιτικής αντιπαράθεσης επιστρέφει το μυστήριο των άγνωστης ταυτότητας εναέριων φαινομένων (UFO/UAP), με Αμερικανούς νομοθέτες, βετεράνους και πρώην στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών να θέτουν ευθέως το ερώτημα:

«Βρίσκονται οι μεγάλες δυνάμεις σε μια μυστική κούρσα εξοπλισμών για την αποκωδικοποίηση εξωγήινης τεχνολογίας»;

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της New York Post, στους διαδρόμους της Ουάσιγκτον εντείνονται οι συζητήσεις για το αν η Κίνα ή η Ρωσία μπορεί να αποκτήσουν ποβάδισμα στην κατανόηση τεχνολογιών που δεν ανήκουν στη συμβατική ανθρώπινη επιστήμη.

«Συντρίμμια εξωγήινων σκαφών στα χέρια αντιπάλων»

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους ισχυρισμούς του πρώην αξιωματούχου των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, Ντέιβιντ Γκρους (David Grusch), ο οποίος είχε καταθέσει ενόρκως στο Κογκρέσο για την ύπαρξη μυστικών προγραμμάτων ανάκτησης υλικών «μη ανθρώπινης προέλευσης».

Ο Γκρους έχει υποστηρίξει ότι τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία φέρονται να έχουν στην κατοχή τους συντρίμμια από συντριβές άγνωστων σκαφών (UFO), επιχειρώντας αντίστροφη μηχανική (reverse engineering) ώστε να ξεκλειδώσουν τεχνολογίες πρόωσης και ενέργειας που θα μπορούσαν να ανατρέψουν ριζικά τον σύγχρονο πόλεμο.

Η προειδοποίηση για επικοινωνιακή ήττα

Την ίδια στιγμή, ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Έρικ Μπέρλισον προειδοποίησε ότι η άρνηση της Ουάσιγκτον να δώσει στη δημοσιότητα στοιχεία για τα φαινόμενα αυτά αφήνει περιθώριο στους γεωπολιτικούς αντιπάλους των ΗΠΑ να εκμεταλλευτούν το θέμα:

«Αν μια άλλη χώρα καταφέρει να παρουσιαστεί πιο διαφανής και ανοιχτή απέναντι στους πολίτες της σε αυτό το ζήτημα, θα αποτελέσει σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία των ΗΠΑ», τόνισε χαρακτηριστικά.

Τεχνητή νοημοσύνη στο Πεκίνο, σοβιετικά αρχεία στη Μόσχα

Το ενδιαφέρον των άλλων δύο υπερδυνάμεων για τα ανεξήγητα ιπτάμενα αντικείμενα είναι καταγεγραμμένο:

Κίνα: Από το 2021, το Πεκίνο παραδέχθηκε επίσημα ότι επιστρατεύει συστήματα τεχνητής νοημοσύνης (AI) για να επεξεργαστεί τον καταιγισμό αναφορών από στρατιωτικές και πολιτικές πηγές για «άγνωστες εναέριες συνθήκες» που δοκιμάζουν την αεράμυνα της χώρας.

Ρωσία: Ιστορικά έγγραφα που διέρρευσαν από τη διάλυση της ΕΣΣΔ αποκαλύπτουν ότι οι σοβιετικές στρατιωτικές υπηρεσίες κατέγραφαν χιλιάδες μαρτυρίες και περιστατικά επαφής με UFO, την ώρα που επίσημα η Μόσχα αρνούνταν την ύπαρξή τους.

Η κατηγορηματική διάψευση του Πενταγώνου

Απέναντι σε όλα αυτά, το αρμόδιο γραφείο του Πενταγώνου για τα ανεξήγητα φαινόμενα (AARO) επιμένει να ρίχνει τους τόνους:

«Δεν έχει βρεθεί καμία επαληθεύσιμη απόδειξη που να τεκμηριώνει ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ ή ιδιωτικοί φορείς κατέχουν εξωγήινη τεχνολογία ή σκάφη εξωγήινης προέλευσης».

Παρ’ όλα αυτά, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό στα αμερικανικά επιτελεία: πρόκειται για προηγμένες κατασκοπευτικές πλατφόρμες, γήινα πειραματικά υπερόπλα ή για κάτι που ξεπερνά τα όρια της γνωστής φυσικής;

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/nyp-koursa-yperdynameon-gia-eksogiini-texnologia-syntrives-atia-kai-to-mploko-tou-pentagonou/

Οι πρέσβεις που «ξηλώθηκαν» από τον Λευκό Οίκο πριν από την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ

Από
pcuser
-
0

Όταν ο Λευκός Οίκος ζητά παραιτήσεις

Η υπόθεση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, από την οποία ζητήθηκε να παραιτηθεί από τη θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Αθήνα, δεν αποτελεί πρωτοφανές γεγονός για την αμερικανική διπλωματία.

Αν και οι αιφνιδιαστικές απομακρύνσεις πρέσβεων δεν αποτελούν καθημερινό φαινόμενο, υπάρχουν αρκετά προηγούμενα, στα οποία η πολιτική αντιπαράθεση, οι εσωτερικοί έλεγχοι ή οι αλλαγές στην ηγεσία του Λευκού Οίκου οδήγησαν σε πρόωρες αποχωρήσεις.

Οι περιπτώσεις διαφέρουν μεταξύ τους: σε ορισμένες υπήρξε σαφής πολιτική απόφαση, ενώ σε άλλες η αποχώρηση συνδέθηκε με εσωτερικές έρευνες, δημόσιες αντιπαραθέσεις ή διπλωματικές πιέσεις.

Οι απομακρύνσεις επί της πρώτης προεδρίας Τραμπ

Κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις συνδέθηκαν με τις πολιτικές συγκρούσεις στην Ουάσιγκτον.

Στις 7 Φεβρουαρίου 2020 ανακοινώθηκε η απομάκρυνση του Γκόρντον Σόντλαντ, πρέσβη των ΗΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο επιχειρηματίας και πολιτικός δωρητής είχε αναλάβει τη θέση το 2018, έχοντας προηγουμένως συνεισφέρει σημαντικά στην επιτροπή ορκωμοσίας του Τραμπ.

Η απομάκρυνσή του ήρθε μετά την κατάθεσή του στο πλαίσιο της έρευνας για την παραπομπή του Αμερικανού προέδρου. Η εξέλιξη σημειώθηκε λίγες ώρες μετά την απομάκρυνση του αντισυνταγματάρχη Αλεξάντερ Βίντμαν από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου.

Ένα χρόνο νωρίτερα, τον Μάιο του 2019, είχε ανακληθεί από την Ουκρανία η πρέσβειρα Μαρί Γιοβάνοβιτς, διπλωμάτισσα καριέρας. Η αποχώρησή της ακολούθησε δημόσιες επικρίσεις από τον Ρούντι Τζουλιάνι, προσωπικό δικηγόρο του Τραμπ, και αποτέλεσε στη συνέχεια σημαντικό στοιχείο της διαδικασίας παραπομπής του τότε προέδρου.

Οι εκθέσεις που οδήγησαν σε παραιτήσεις

Κατά την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα, ορισμένες αποχωρήσεις πρέσβεων συνδέθηκαν με ελέγχους του Γραφείου του Γενικού Επιθεωρητή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο εξετάζει τη λειτουργία και τη διοίκηση των διπλωματικών αποστολών.

Τον Ιούνιο του 2012, ο πρέσβης στην Κένυα, Σκοτ Γκρέισον, υπέβαλε την παραίτησή του, καθώς είχε ολοκληρωθεί προσχέδιο επικριτικής έκθεσης για τη διοίκηση της πρεσβείας στο Ναϊρόμπι.

Τον Ιανουάριο του 2011, η Σίνθια Στρουμ αποχώρησε από τη θέση της πρέσβειρας στο Λουξεμβούργο, επικαλούμενη επισήμως επαγγελματικούς και οικογενειακούς λόγους. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Fox News, το οποίο επικαλέστηκε πηγές, η αποχώρησή της ακολούθησε αρνητικό πόρισμα για τη διαχείριση της διπλωματικής αποστολής.

Την ίδια περίοδο παραιτήθηκε και ο Ντάγκλας Κμιέκ, πρέσβης στη Μάλτα. Προηγουμένως, έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή είχε ασκήσει κριτική στον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόταν τις υπηρεσιακές του υποχρεώσεις, σημειώνοντας ότι αφιέρωνε σημαντικό χρόνο σε άρθρα και δημόσιες ομιλίες για θρησκευτικά ζητήματα και τις αμβλώσεις. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η παραίτησή του ήταν προσωπική απόφαση και ότι δεν είχε δεχθεί επίσημη πίεση από την κυβέρνηση.

Οι διαρροές των WikiLeaks και οι διπλωματικές συνέπειες

Η δημοσιοποίηση χιλιάδων αμερικανικών διπλωματικών τηλεγραφημάτων από τα WikiLeaks, στα τέλη του 2010, προκάλεσε αναταράξεις και στις διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ.

Τον Ιανουάριο του 2011, ο Τζιν Κρετς ανακλήθηκε από τη θέση του πρέσβη στη Λιβύη. Στα έγγραφα που διέρρευσαν περιλαμβάνονταν αναφορές για την υγεία, τις συνήθειες και το περιβάλλον του τότε Λίβυου ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι. Αμερικανός αξιωματούχος είχε διευκρινίσει ότι οι διαρροές δεν ήταν ο μοναδικός λόγος της επιστροφής του Κρετς στην Ουάσιγκτον.

Αντίστοιχα, τον Μάρτιο του 2011, ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Μεξικό, Κάρλος Πασκουάλ, υπέβαλε την παραίτησή του. Η απόφασή του ήρθε έπειτα από ένταση με τον τότε πρόεδρο του Μεξικού, Φελίπε Καλντερόν, σχετικά με τηλεγραφήματα που περιείχαν επικρίσεις για τις μεξικανικές αρχές ασφαλείας.

Η τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, είχε δηλώσει ότι η αμερικανική κυβέρνηση εξακολουθούσε να τον εμπιστεύεται, ωστόσο η υπόθεση είχε προκαλέσει σοβαρή διπλωματική τριβή.

Μαζικές αποχωρήσεις μετά την αλλαγή κυβέρνησης

Πέρα από τις μεμονωμένες περιπτώσεις, έχουν υπάρξει και μαζικές ανακλήσεις πρέσβεων και διπλωματών κατά τη μετάβαση από τη μία αμερικανική κυβέρνηση στην άλλη.

Τον Ιανουάριο του 2017, με την ανάληψη της προεδρίας από τον Ντόναλντ Τραμπ, ζητήθηκε από τους πολιτικά διορισμένους πρέσβεις της κυβέρνησης Ομπάμα να αποχωρήσουν έως την ημέρα της ορκωμοσίας. Η οδηγία εφαρμόστηκε χωρίς εξαιρέσεις, σε αντίθεση με προηγούμενες μεταβάσεις εξουσίας, κατά τις οποίες είχαν δοθεί παρατάσεις σε ορισμένους διπλωμάτες.

Νέο κύμα αντικαταστάσεων καταγράφηκε το 2025. Τον Δεκέμβριο εκείνης της χρονιάς, περίπου 30 διπλωμάτες καριέρας που υπηρετούσαν ως πρέσβεις ή σε ανώτερες θέσεις ενημερώθηκαν ότι θα έπρεπε να αποχωρήσουν από τις θέσεις τους μέσα στον Ιανουάριο.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Εξωτερικών Υπηρεσιών (AFSA), επρόκειτο για πρωτοφανή σε έκταση ανάκληση επαγγελματιών διπλωματών που υπηρετούσαν σε πρεσβευτικές θέσεις.

https://www.pronews.gr/kosmos/oi-presveis-pou-ksilothikan-apo-ton-leyko-oiko-prin-apo-tin-kimperli-gkilfoil/

#OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

Από
anixneuseis
-
0
#ΠΡΟΕΛΑΥΝΕΙ_Ο_ΣΤΡΑΤΟΣ_ΥΕΜΕΝΗΣ_ΠΡΟΣ_ΤΟ_ΛΙΜΑΝΙ_ΑΝΤΕΝ..!!!!
Απελευθερωνοντας χωρια και πολεις,οι Σαουδαραβες μισθοφοροι και ΗΑΕ και Βρετανιας καταρρεουν…και ο Συνασπισμος Επσταιν παίρνει σπασμωδικά μέτρα στην απογνωση του..
Οι ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης έχουν εκκαθαρίσει τις περιοχές Αλ-Σαρτζάν, Αλ-Καάλα, Χαράζου και Αλ-Καμπάχιμπ στα δυτικά της επαρχίας #Λαχτζ.
Γράφει ο   Στρατιωτικός αναλυτής Ευθύμιος.
#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 
Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
#Constantinople:
Ας πάρουμε τη δόση μας από τον Yaşar Gören ΙΖΜΙΡ 1922.
4 Σεπτεμβρίου 1922. Πριν από 104 χρόνια σήμερα. Ο Στρατός της Εθνοσυνέλευσης που κινήθηκε από το Αφιόν και το Ουσάκ διέσχισε σχεδόν στη μέση τον δρόμο προς το Ιζνίρ. Οι αυτόχθονες Ρωμιοί, υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ζουν σε πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά της Εγγύς Ανατολής, προσπαθούν να φτάσουν στο Ιζνίρ πριν από τον στρατό από φόβο για τη ζωή τους. Ο Αμερικανός Πρόξενος George Horton γράφει για όσα είδε: «Αυτή είναι η πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου, και οι τραυματίες Έλληνες άρχισαν να φτάνουν στο Ιζνίρ. Είχαν κάνει ένα ατελείωτο ταξίδι με τρένο, τα βαγόνια ήταν φορτωμένα μέχρι πάνω, τόσο που οι άντρες κάθονταν ή ξάπλωναν στις οροφές των βαγονιών. Τα τρένα λειτουργούσαν το απόγευμα, και οι στρατιώτες τυλιγμένοι σε επιδέσμους σχημάτιζαν ένα ανατριχιαστικό θέαμα ενάντια στον μαραζωμένο ήλιο.
Ο τελικός προορισμός ήταν ο Τσεσμέ, ένα λιμάνι στην άκρη της χερσονήσου που εκτεινόταν στο Αιγαίο Πέλαγος, σχεδόν ένα βήμα μακριά από το ελληνικό νησί της Χίου. Κάρα με βόδια, τεράστια τροχοφόρα κάρα που χρησιμοποιούνταν στην Εγγύς Ανατολή από την εποχή των Ασσυρίων, φορτηγά, καμήλες, άλογα, μουλάρια, ρίκσο – ό,τι ήταν διαθέσιμο – έφταναν κατά ομάδες ως λιποτάκτες. Κάποιοι τραβούσαν ο ένας τον άλλον, ή ο τεχνικός κουβαλούσε τους τραυματισμένους συντρόφους του στις πλάτες τους, ενώ χιλιάδες έφταναν με τα πόδια. Οι περισσότεροι κατευθύνονταν προς τον Τσεσμέ. Αλλά σύντομα έγινε σαφές ότι χιλιάδες, έχοντας χάσει τον δρόμο τους στο δρόμο προς το σημείο κλήσης, είχαν ξεχυθεί κατευθείαν στη Σμύρνη, κάνοντας τη διαφυγή τεράστια και χαοτική.
Ο Αμερικανός πρόξενος Τζορτζ Χόρτον έγραψε ότι ήταν όλοι κουρελιασμένοι, καλυμμένοι με σκόνη και βρωμιά, και σαν φαντάσματα: «Δεν κοίταζαν ούτε δεξιά ούτε αριστερά, πήγαιναν ευθεία μπροστά σαν άντρες που περπατούσαν στον ύπνο τους». Χτυπούσαν πόρτες στην ελληνική συνοικία ζητώντας κάτι να φάνε, προσπαθώντας να τα βγάλουν πέρα ​​με ψωμί, τυρί και σταφύλια μέχρι που βρήκαν ένα πλοίο. Πηγή: Τζορτζ Χόρτον, Η Μάστιγα της Ασίας, σελίδα 119.
Τι έλεγαν; Τους πέταξαν στη θάλασσα!Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ. ΟΙ ΦΡΟΥΡΕΣ ΑΔΕΙΑΣΑΝ, ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΠΑΝΕ ΣΤΗ ΧΙΟ. ΜΕΣΑ ΣΕ 3 ΜΕΡΕΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΑ. 5 Σεπτεμβρίου 1922. Πριν από 104 χρόνια, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη αποφάσισε να εκκενώσει πλήρως την Ανατολία μετά τη στρατιωτική καταστροφή στο Αφιόν. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος  ενέκρινε την απόφαση της κυβέρνησης. Έλληνες, στρατιώτες, αστυνομικοί, χωροφύλακες και αξιωματούχοι πηγαίνουν στο λιμάνι του Τσεσμέ και από εκεί περνούν με πλοία στη Χίο… Η Χίος είναι επίσης τουρκικό έδαφος. Το νησί είναι οθωμανική ιδιοκτησία. Οι πρώτες ελληνικές μονάδες άρχισαν να σκάβουν χαρακώματα στο νησί. Άρχισαν να προετοιμάζουν άμυνα εναντίον των στρατιωτών του Μουσταφά Κεμάλ. Ο τελευταίος κυβερνήτης της Σμύρνης θα είναι ο Έλληνας Γενικός Κυβερνήτης Αριστείδης Στεργιάδης στις 8 Σεπτεμβρίου… Έτσι, η περιπέτεια της Ανατολίας θα τελειώσει. Η περιπέτεια των νησιών θα ξεκινήσει… Yaşar Gören.
Συνεχιζεται…
-#Yemen: #Lahj : Η κυβέρνηση της Σανά έπεισε επίσης τις φυλές Σουμπαΐχι να αποσυρθούν από τον πόλεμο που διεξάγεται εξ ονόματος των Σαουδαράβων και των ΗΑΕ, οι φυλές Σουμπαΐχι αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά των νότιων δυνάμεων «Αμαλίκα», αλλά χωρίς αυτές, οι αυτονομιστές έχουν αποδυναμωθεί περισσότερο από ποτέ.
 
Στην περιοχή #Madaribah, οι δυνάμεις της Υεμένης προελαύνουν στα μέτωπα Al Subaiha και Al Aghbarah – μια κίνηση που θα οδηγήσει στην περικύκλωση των δυνάμεων της Νότιας Αμαλίκα και των στρατευμάτων των NSF που σταθμεύουν στο Bab al-Mandab. Οι δυνάμεις του Νότου αποσύρονται από την ακτή Madaribah προς το #Άντεν.
#Taiz : Η κατάσταση στο μέτωπο Τζαμπάλ Σαμπρ στην περιοχή Σαμπίρ Αλ-Μαουαντίμ: Οι δυνάμεις της Υεμένης απελευθέρωσαν το Γουατίρ και οι συγκρούσεις έχουν φτάσει στην περιοχή Μασράα ουά Χαντνάν – ένα από τα τελευταία οχυρά του PLC στην περιοχή του θυλακα της Ταιζ, εκατοντοδες σαουδαραβες μισθοφοροι παραδιδονται στον στρατο της Υεμενης , με τεραστιες ποσοτητες οπλισμου.
Σημείο ελέγχου Al-Hangar : Οι δυναμεις της Υεμενης έχουν ασφαλίσει τη δυτική πύλη της πόλης #Taiz.
Οι ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης εκκαθάρισαν τις περιοχές Ανμπιάν και Γουατίρ, που βρίσκονται στα νότια προάστια της πόλης Ταΐζ.
Οι δυνάμεις της Σαναά ανακατέλαβαν την Κεντρική Φυλακή, τον κήπο Αλ Σαλέχ στο μέτωπο Νταμπάμπ. Όλοι οι κρατούμενοι από την Κεντρική Φυλακή δραπέτευσαν πριν από την άφιξη των στρατιωτων της Υεμενης και φέρεται να άρχισαν να διαπράττουν εγκλήματα στην πόλη #Ταΐζ, όπως λεηλασίες και επιθέσεις.
Ο διοικητής της Ανατολικής Πύλης του PLC #Taiz City, Ammar Mahyoub, σκοτώθηκε σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις της Υεμενης στο μέτωπο Dabab, στα δυτικά προάστια της πόλης.
-#Αzerbaijan:  Στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, το Μπακού, ξέσπασε ένοπλη σύγκρουση, οι πολίτες που διαμαρτύρονταν ενάντια στην απαγόρευση των μαντιλιών βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ένοπλη επέμβαση της αστυνομίας.
-#Ιran:  Κύμα  της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
 Το Ιράν προειδοποίησε τις γειτονικές χώρες ότι θα εξαπολύσει χερσαία επίθεση στα εδάφη τους εάν ο πόλεμος συνεχιστεί, σύμφωνα με την WSJ. Το Ιράν προειδοποίησε τις περιφερειακές χώρες ότι οι ένοπλες δυνάμεις του θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν χερσαίες εισβολές σε γειτονικές χώρες σε περίπτωση που ξεσπάσει νέος πόλεμος, σύμφωνα με την WSJ. Άνθρωποι που γνωρίζουν τις προειδοποιήσεις του Ιράν. Το Ιράν προειδοποίησε επίσης Άραβες αξιωματούχους ότι οι σαουδαραβικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να πληγούν, κάτι που προστίθεται στις ήδη συνεχιζόμενες επιθέσεις της Ansarallah εναντίον σαουδαραβικών πετρελαϊκών εγκαταστάσεων. Το Ιράν σχεδιάζει επίσης αυξημένες επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων σε περίπτωση που ξεσπάσει νέος πόλεμος, συμπεριλαμβανομένης της προσπάθειας βύθισης πλοίων του αμερικανικού ναυτικού στη Δυτική Ασία και της δολοφονίας ναυτικών που επβαίνουν σε αυτά.
-#US: Οι συμμετέχοντες στην συγκέντρωση του Τραμπ επιτέθηκαν σωματικά σε διαδηλώτρια που φορούσε ένα μπλουζάκι που έγραφε «ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΕΠΣΤΑΪΝ». Εν τω μεταξύ, ο Τραμπ άρχισε να την προσβάλλει από το μικρόφωνο με υποτιμητικούς όρους όπως «χοντρή», «αριστερή» και ούτω καθεξής.
 Ο Πρόεδρος #Τραμπ εξέφρασε αμφιβολίες για το αν η Κίνα και η Ρωσία βοηθούν το Ιράν και ισχυρίζεται ότι το κάνουν μόνο σε «πολύ χαμηλό επίπεδο» αν όντως το κάνουν.
 
Γιατί συμπεριλήφθηκε η SV40, μια αλληλουχία που προκαλεί καρκίνο, στον #εμβολιασμό κατά του #Covid; Επειδή ο καρκίνος είναι ο κύριος γεννήτορας εσόδων του Ιατρικού Βιομηχανικού Συμπλέγματος. Τώρα, νέοι των 20 ετών αναπτύσσουν καρκίνο turbo, και όσοι κάποτε ήταν σε ύφεση έχουν δει τον καρκίνο τους να επιστρέφει 10 φορές χειρότερα. Όλα ήταν σκόπιμα… Δρ. Τοξικολόγος, Jancy Lindsay.
-#Saudi_Arabia: /Οι εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης σταμάτησαν ξανά!Οι εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας μέσω του λιμανιού Yanbu στη δυτική Σαουδική Αραβία έχουν μειωθεί απότομα και, σύμφωνα με δορυφορικές εικόνες, τις τελευταίες ημέρες μόνο ένα δεξαμενόπλοιο έχει παρατηρηθεί να φορτώνει στην αποβάθρα εξαγωγής αυτού του..
Οι ένοπλες δυνάμεις της #Υεμένης εξαπέλυσαν για άλλη μια φορά επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στα αεροδρόμια Νταμάμ και Χαμίς Μουσάιτ, καθώς και σε σαουδαραβικές θέσεις κοντά στο Ριάντ.
-#Αlawite: Στοιχεία της φρουράς συνόρων του HTS (Τζολάνι) στην περιοχή Τελκαλάχ της επαρχίας Χομς πετούν από στέγη σπιτιού έναν νεαρό Αλαουίτη, με συνημμένο βίντεο.
-#Syria: Χάμα : Απαγωγή και σεξουαλική επίθεση σε ανήλικο κορίτσι Αλαουίτη στο χωριό Ταλ Σεκίν αλ-Κάαντα (Υπαίθρια Μισιάφ). Τοπικές πηγές ανέφεραν ότι ένα ανήλικο κορίτσι, η Σάλμα Χαντούρ (15 ετών), έπεσε θύμα απαγωγής και σεξουαλικής επίθεσης τη νύχτα της Κυριακής 11 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τοπικές πηγές, ένα μέλος των πολιτοφυλακών «Γενικής Ασφάλειας» ονόματι Γιουσούφ αλ-Χουσεΐν (από τη Χελφάγια), σε συνεννόηση με ένα τοπικό δίκτυο που λειτουργούσε έναντι οικονομικού ανταλλάγματος και με επικεφαλής μια γυναίκα, παρέσυρε και απήγαγε το κορίτσι από το χωριό της, Ταλ Σεκίν αλ-Κάαντα. Μετά την απαγωγή της, υπέστη βάναυση σεξουαλική επίθεση και βασανιστήρια από τον προαναφερθέντα τρομοκράτη και αργότερα εγκαταλείφθηκε στη διασταύρωση του χωριού αλ-Χουμαΐρι στην ύπαιθρο Μισιάφ, όπου βρέθηκε σε πολύ κρίσιμη σωματική και ψυχολογική κατάσταση μετά τη δοκιμασία της.
-#Rojava:Κατασχέθηκαν αρκετά κύτταρα συνδεδεμένα με την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών (#MIT) που επιχείρησαν να πυροδοτήσουν συγκρούσεις και να εξαπολύσουν επιθέσεις εναντίον Κούρδων με την πρόφαση της Επαναστατικής Νεολαίας Οι κουρδικές δυνάμεις HAT και οι Δυνάμεις Εσωτερικής Ασφάλειας (Asayish) είναι τώρα βαριά αναπτυγμένες σε όλη την Hasakah.
Nωριτερα αραβες εξτρεμιστες επιτεθηκαν σε αμαξια Κουρδων ,σπαζοντας τα τζαμια και χτυποντας τους.
-#Egypt: Η Αίγυπτος είναι έτοιμη να παράσχει στρατιωτική βοήθεια στην Σαουδική Αραβία καθώς οι επιθέσεις των Χούτι εντείνονται, υποδηλώνοντας πιθανή επέκταση της περιφερειακής συνεργασίας ασφαλείας. Σύμφωνα με το Bloomberg, ο Αιγύπτιος Υπουργός Εξωτερικών Μπάντρ Αμπντελατί δήλωσε ότι το Κάιρο είναι έτοιμο να παράσχει στη Ριάντ οποιαδήποτε μορφή υποστήριξης ζητήσει, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής βοήθειας, χωρίς επιφυλάξεις. Επιβεβαίωσε επίσης ότι η Αίγυπτος εξετάζει σοβαρά την ένταξή της στη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκας, η οποία φέρεται να περιλαμβάνει τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν.
-#Germany: To AFD καλπαζει!!! εφτασε το 30.5 % !!!!

AfD-ESN: 30.5% SPD-S&D: 14.5% GRÜNE-G/EFA: 14.5% CDU-EPP: 13.5% LINKE-LEFT: 10.5% FDP-RE: 4.5% CSU-EPP: 4% BSW-NI: 3.5%
-#France: Η Μαρίν Λεπέν της Γαλλίας συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις ένα  36% ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027! Μια νέα δημοσκόπηση τοποθετεί τον αριστερό Ζαν-Λυκ Μελανσόν στο 18%.
-#Turkey: Η άσκηση NUSRET-2026 με πρόσκληση, που φιλοξενείται από την Τουρκία στον Κόλπο της Σμύρνης και στο Καραντενίζ Ερεγλί, συνεχίζεται. Στο πλαίσιο της άσκησης, στην οποία συμμετέχουν στοιχεία του ΝΑΤΟ και των Τουρκικών Ναυτικών και Πολεμικών Αεροπορικών Δυνάμεων και της Ακτοφυλακής, πραγματοποιήθηκαν δραστηριότητες για την Ημέρα Διακεκριμένων Παρατηρητών στα ανοικτά των ακτών της Φότσα.
-#Israel:Η #ΥΠΠΟ Λίνα Μενδώνη παρέλαβε από την Πρέσβη του #Ισραήλ στην #Ελλάδα, Pninat Yanay, είκοσι δύο αρχαιότητες που είχαν απομακρυνθεί παράνομα από τη χώρα μας και επιστρέφονται από το Κράτος του Ισραήλ.

Η αλληλοκατηγορία μεταξύ #Τουρκίας και Ισραήλ στα ΜΜΕ φτάνει στο τέλος της. Το Ισραήλ και η Τουρκία βρίσκονται στα πρόθυρα να ενώσουν τις δυνάμεις τους στον αγώνα κατά των Χούτι. O Νετανιάχου δήλωσε την πλήρη υποστήριξή του προς τη Σαουδική Αραβία και τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στον πόλεμο κατά της Υεμένης και της Υεμενης. Η ισραηλινή εφημερίδα *Haaretz* ανέφερε ότι ο Νετανιάχου είχε ζητήσει το πράσινο φως από τον μπιν Σαλμάν για να συμμετάσχει στη σύγκρουση κατά των Χούτι. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε επίσης σήμερα ότι στέκεται σταθερά στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας, ενώ αναφορές στα ΜΜΕ από πριν από λίγες μέρες υπέδειξαν την πρόθεση της Τουρκίας να προμηθεύσει συστήματα αεράμυνας και οπλισμό, καθώς και στρατεύματα για την προστασία του Ριάντ και άλλων κρίσιμων τοποθεσιών στη Σαουδική Αραβία. Με αυτόν τον τρόπο, το Ισραήλ και η Τουρκία εισέρχονται ουσιαστικά σε μια στρατιωτική συμμαχία στην Υεμένη, παρά τις προσπάθειές τους να παραπλανήσουν τα αντίστοιχα κοινά τους με εχθρική ρητορική που υπονοεί ότι είναι εχθροί. Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε επίσης ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να συμμετάσχουν, ενώ το Πακιστάν προμηθεύει ήδη όπλα στις δυνάμεις που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία στην Υεμένη. Η Μέση Ανατολή έχει εισέλθει σε έναν περιφερειακό πόλεμο, και οι συμμαχίες έχουν χαραχτεί ξεκάθαρα.
-#Afghanistan: Εθνικό Μέτωπο Κινητοποίησης (#NMF) εξουδετέρωσε τον Maulvi Wahid Wesal, Αναπληρωτή Διευθυντή Ερευνών στις φυλακές Nangarhar, σε επίθεση στην πόλη Jalalabad, Nangarhar.
Ο Αφγανός δημοσιογράφος Μουχτάρ Γουαφάι αναφέρει ότι οι διοικητές του Μετώπου Απελευθέρωσης του Αφγανιστάν ( #AFF ) στο Νουριστάν έχουν εξασφαλίσει τυφέκια ελεύθερου σκοπευτή νυχτερινής όρασης «Bozbazak»
Σύμφωνα με τοπικές πηγές, το 90% του Ζεμπάκ, στο Μπανταχσάν, βρίσκεται υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του Αφγανικού Μετώπου για την Ελευθερία με επικεφαλής τον Σαφτάρ Γιαμγκάνι. Οι τρομοκράτες Ταλιμπάν παραμένουν περιορισμένοι στα κεντρικά γραφεία της περιοχής, γεγονός που υπογραμμίζει τη συνεχιζόμενη αντίσταση. #AFF
-#Hellas: Τις τελευταίες 2ημέρες στην Ιεράπετρα έχουν φτάσει 580 άτομα, δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας στο χώρο προσωρινής φιλοξενίας τους, στην ΑΓΡΕΞ. Η μία μετά την άλλη φτάνουν οι καραβιές και στους Καλούς Λιμένες όπου,μόνο τις τελευταίες ώρες έχουν αφιχθεί περισσότερα από 250 άτομα…, Oι ανικανοι Πλευρης-Μητσοτακης αντι να παρουν δραστικα μετρα ,βγαζουν λογους..
Η Γραμματέας Τύπου του WH, Katie Zacharia: «Ζητήσαμε από τον Πρέσβη #Guilfoyle να παραιτηθεί». Η Guilfoyle, πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, αντιμετωπίζει κατηγορίες «πληρωμής για παιχνίδι», καθώς φέρεται να ζήτησε από έναν δωρητή του Τραμπ να αποπληρώσει τον λογαριασμό της Amex ύψους 100.000 δολαρίων.
Το καλο νεο ειναι τα πρωτοβροχια που ειναι σε εξελιξη.
-#Rum_Pontos: Το πλοίο που δέχτηκε επίθεση στη Μαύρη Θάλασσα παρασύρθηκε στα ύδατα ανοιχτά της Κερασούντας . Το ρωσικής σημαίας πλοίο ξηρού φορτίου «Fortis», του οποίου το 10μελές πλήρωμα εκκενώθηκε μετά από επίθεση από drone στη Μαύρη Θάλασσα , παρασύρθηκε και έφτασε στα ύδατα ανοιχτά της περιοχής Κεσάπ της Κερασούντας . Διασώθηκε από την Ακτοφυλακης.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

Η πρέσβειρα του Τραμπ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, παραιτείται μετά από καταγγελίες για ανάρμοστη συμπεριφορά

Από
anixneuseis
-
0

Του Μάθιου Λι
Ενημερώθηκε στις 18:52 ώρα Ελλάδας, 13 Οκτωβρίου 2026 

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ (AP) — Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, πρέσβειρα του Ντόναλντ Τραμπ στην Ελλάδα, παραιτήθηκε την Τρίτη μετά από καταγγελίες για ανάρμοστη συμπεριφορά, δηλώνοντας ωστόσο ότι θα υπερασπιστεί τον εαυτό της «σθεναρά».

Νωρίτερα την Τρίτη, η κυβέρνηση Τραμπ ανακοίνωσε ότι είχε ζητήσει από την Γκιλφόιλ να αποχωρήσει από τη θέση της, έπειτα από έντονη κριτική για καταγγελίες ότι είχε εμπλακεί σε ανάρμοστη και πιθανώς παράνομη συμπεριφορά, πριν και κατά τη διάρκεια της θητείας της στην Αθήνα.

Η ανακοίνωση έγινε έπειτα από ημέρες σχολίων και σεναρίων, ως απάντηση σε ερώτηση που τέθηκε στην Κέιτι Ζαχαρία, τη νεοδιορισμένη εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου, κατά την πρώτη ενημέρωσή της προς τους δημοσιογράφους το πρωί της Τρίτης. Η Ζαχαρία είπε ότι η Γκιλφόιλ «ήταν ένα πολύτιμο μέλος της ομάδας και της ευχόμαστε καλή συνέχεια».

Η πιθανότητα αποχώρησης της Γκιλφόιλ είχε προαναγγελθεί στο Associated Press από το Σαββατοκύριακο, ενώ τη Δευτέρα ο Τραμπ εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για τα δημοσιεύματα σχετικά με την καταγγελλόμενη συμπεριφορά της.

«Το εξετάζουμε», είπε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, όταν ρωτήθηκε αν σκεφτόταν να την απομακρύνει. «Δεν είμαστε ευχαριστημένοι».

Οι δηλώσεις αυτές έγιναν μία ημέρα αφότου το AP, επικαλούμενο ανώτερο Αμερικανό αξιωματούχο, ανέφερε ότι ο Τραμπ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ήταν «εξαιρετικά εξοργισμένοι» με τις αναφορές για τη συμπεριφορά της Γκιλφόιλ και πιθανότατα θα αποφάσιζαν για το μέλλον της μέσα στην εβδομάδα.

Σε σειρά δημοσιευμάτων από τα τέλη του περασμένου μήνα, η Wall Street Journal έχει περιγράψει αμφιλεγόμενες ενέργειες της Γκιλφόιλ, μεταξύ των οποίων μια φερόμενη απειλή προς αξιωματούχο της χώρας υποδοχής, αποδοχή αθέμιτων δώρων και υπηρεσιών, καθώς και προσφορά να χρησιμοποιήσει την επιρροή της στην κυβέρνηση των Ρεπουμπλικανών με αντάλλαγμα την πληρωμή μεγάλου λογαριασμού πιστωτικής κάρτας.

Η Γκιλφόιλ αναφέρθηκε άμεσα στις καταγγελίες με ανάρτησή της στην πλατφόρμα X: «Οι καταγγελίες αυτές είναι ψευδείς και σκοπεύω να υπερασπιστώ σθεναρά το όνομά μου, τη φήμη μου και την ακεραιότητά μου».

«Έχω αφιερώσει την επαγγελματική μου ζωή στην πάλη για δικαιοσύνη, στην υπεράσπιση του σωστού και στις αξίες που κάνουν την Αμερική ξεχωριστή», ανέφερε. «Δεν θα επιτρέψω σε ψευδείς κατηγορίες να καθορίσουν δεκαετίες δημόσιας υπηρεσίας μου».

Σε δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα αργά την Κυριακή, οι δικηγόροι της Γκιλφόιλ αρνήθηκαν ότι έκανε οτιδήποτε επιλήψιμο. Υποστήριξαν ότι τα χρήματα που ζητούσε από δωρητή του Τραμπ αποτελούσαν αμοιβή για υπηρεσίες —δημόσιες εμφανίσεις και ομιλίες πριν από την υποψηφιότητά της για τη θέση της πρέσβειρας— οι οποίες δεν είχαν πληρωθεί.

Οι δικηγόροι, Ντέιβιντ Σουάρτς και Τζέσι Μπινάλ, απέρριψαν επίσης τις κατηγορίες για ανάρμοστη συμπεριφορά σχετικά με τα ταξίδια της Γκιλφόιλ με ιδιωτικά αεροσκάφη. Είπαν ότι πριν από κάθε τέτοιο ταξίδι εκείνη «ζήτησε και έλαβε οδηγίες από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και συμμορφώθηκε με τους κανονισμούς του».

Οι καταγγελίες άρχισαν να εμφανίζονται πριν από εβδομάδες

Αφού υπερασπίστηκε την Γκιλφόιλ μετά το πρώτο δημοσίευμα, ο Ρούμπιο απέφυγε να σχολιάσει δημόσια τις καταγγελίες που συνέχισαν να έρχονται στο φως. Την περασμένη εβδομάδα είχε δηλώσει: «Η πρέσβειρά μας έχει κάνει καλή δουλειά εδώ».

Όταν δημοσιεύτηκε στη συνέχεια νέο ρεπορτάζ, ο Ρούμπιο —μιλώντας την Πέμπτη πριν αναχωρήσει από την Αθήνα— επέπληξε τους δημοσιογράφους που τον ρωτούσαν για τις καταγγελίες. Είπε ότι δεν γνώριζε αν ήταν αληθείς και ότι δεν θα απαντούσε αν δεν μπορούσε να τις επιβεβαιώσει.

«Περπατάτε και νομίζετε ότι, επειδή κάποια πηγή σάς είπε κάτι και εσείς το δημοσιεύσατε, αυτό είναι το ευαγγέλιο. Δεν είναι το ευαγγέλιο. Για μένα δεν είναι το ευαγγέλιο. Δεν λειτουργούμε έτσι», είπε ο Ρούμπιο δίπλα στο αεροσκάφος του, ενώ η Γκιλφόιλ, που είχε πάει να τον αποχαιρετήσει, τον παρακολουθούσε.

Ένας δεύτερος Αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος επίσης μίλησε ανώνυμα για ζητήματα προσωπικού, είπε ότι ο γενικός επιθεωρητής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξετάζει τις καταγγελίες. Αυτές πρωτοεμφανίστηκαν στα τέλη του περασμένου μήνα στην Wall Street Journal και έκτοτε έχουν πολλαπλασιαστεί.

Ο δεύτερος αξιωματούχος δεν ήταν σε θέση να πει αν έχει ξεκινήσει επίσημη έρευνα του Γενικού Επιθεωρητή. Οι γενικοί επιθεωρητές συχνά διεξάγουν ανεπίσημες έρευνες για καταγγελίες σε βάρος υπαλλήλων, οι οποίες πολλές φορές δεν εξελίσσονται σε πλήρη έρευνα —η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε πειθαρχικά μέτρα, ακόμη και σε απόλυση.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αρνήθηκε να σχολιάσει το ενδεχόμενο έρευνας από τον Γενικό Επιθεωρητή.

Η ελληνική κυβέρνηση και τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου δεν είχαν απαντήσει άμεσα στη δήλωση της Ζαχαρία.

Πριν από την ανακοίνωση της Τρίτης, κόμματα της ελληνικής αντιπολίτευσης είχαν ζητήσει από το υπουργείο Εξωτερικών να καλέσει την Γκιλφόιλ, ώστε να απαντήσει στις καταγγελίες. «Πάνω απ’ όλα, αυτό είναι ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας», είπε την Παρασκευή στη Βουλή η Σία Αναγνωστοπούλου, πρώην αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών. Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης απάντησε ότι η Γκιλφόιλ είχε αντιμετωπιστεί «όπως κάθε άλλος πρέσβης» και υποστήριξε ότι δεν ήταν αναγκαία η επίσημη κλήση της στο υπουργείο.

Λίγες ώρες νωρίτερα, η Γκιλφόιλ είχε αναρτήσει φωτογραφίες από τη συνάντησή της αυτή την εβδομάδα με τον Ισπανό πρέσβη στην Αθήνα, καθώς και ευχές για τα γενέθλια της Λάρα Τραμπ, νύφης του προέδρου. Στην ανάρτηση συνόδευε τις ευχές με το τραγούδι της Ντούα Λίπα «Dance the Night», από το σάουντρακ της ταινίας Barbie του 2023.

Οι Δημοκρατικοί ζητούν έρευνα

Οι δύο κορυφαίοι Δημοκρατικοί στις επιτροπές Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής και Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας —ο βουλευτής Γκρέγκορι Μικς από τη Νέα Υόρκη και η γερουσιαστής Τζιν Σαχίν από το Νιου Χάμσαϊρ— καθώς και ο επικεφαλής Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας και Κυβερνητικής Μεταρρύθμισης της Βουλής, βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία από την Καλιφόρνια, έχουν ήδη ζητήσει να διεξαχθεί έρευνα για την Γκιλφόιλ.

Από τα τέλη Σεπτεμβρίου, η Wall Street Journal έχει περιγράψει πολλές περιπτώσεις αμφιλεγόμενης συμπεριφοράς της Γκιλφόιλ. Στο πρώτο δημοσίευμα ανέφερε ότι είπε σε προσκεκλημένους σε δεξίωση πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν, αν το επέλεγαν, να υπονομεύσουν την ελληνική κυβέρνηση. Το ίδιο δημοσίευμα υποστήριξε ότι προώθησε τα επιχειρηματικά συμφέροντα συγκεκριμένης ελληνικής εταιρείας στον κατασκευαστικό και ενεργειακό κλάδο και επέτρεψε στον λομπίστα της να συμμετάσχει σε ιδιωτικές διπλωματικές συναντήσεις.

Όσο ο Ρούμπιο βρισκόταν στην Αθήνα, η Wall Street Journal δημοσίευσε —επικαλούμενη μηνύματα— ότι η Γκιλφόιλ είχε ζητήσει από δωρητή και υποστηρικτή του Τραμπ να πληρώσει λογαριασμό πιστωτικής κάρτας ύψους 100.000 δολαρίων, λίγο πριν από την ακρόασή της για την επικύρωση του διορισμού της. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, του υποσχέθηκε πρόσβαση σε κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Στη συνέχεια, η Journal έγραψε ότι η Γκιλφόιλ είχε εξοργιστεί επειδή δεν προσκλήθηκε σε εκδήλωση ελληνικού ενδιαφέροντος στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, νωρίτερα φέτος, και απαίτησε να παρευρεθεί. Παράλληλα, φέρεται να καυχήθηκε για πολυτελή ταξίδια στη Γαλλία με στελέχη ενεργειακών εταιρειών.

Άλλο δημοσίευμα, της βρετανικής ταμπλόιντ Daily Mail, ανέφερε ότι η Γκιλφόιλ είχε προκαλέσει δυσαρέσκεια στο προσωπικό της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα και είχε ξεπεράσει τα όρια της συμπεριφοράς που θεωρείται κατάλληλη για τον ανώτατο εκπρόσωπο της αμερικανικής κυβέρνησης στην Ελλάδα.

Η Γκιλφόιλ είναι πρώην παρουσιάστρια του Fox News και πρώην εισαγγελέας στην Καλιφόρνια. Ήταν παντρεμένη με τον Δημοκρατικό κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, Γκάβιν Νιούσομ, και είχε αρραβωνιαστεί τον γιο του Τραμπ, Ντόναλντ Τζούνιορ.

Συνέβαλε από την Αθήνα ο δημοσιογράφος του AP, Ντέρεκ Γκαταπούλος.

Η Γκιλφόιλ αποχωρεί από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα

  Σήμερα, 13 Οκτωβρίου, ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι ζήτησε από την Κίμπερλι Γκιλφόιλ να παραιτηθεί από τη θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Αργότερα, η ίδια ανάρτησε ότι ο χρόνος της ως πρέσβειρας «μπορεί να πλησιάζει στο τέλος». Το Axios μετέδωσε ότι ανακοίνωσε την παραίτησή της, ενώ το Associated Press σημείωσε πως δεν ήταν σαφές αν είχε καταθέσει επίσημα την παραίτηση. Δεν έχει ανακοινωθεί ημερομηνία αποχώρησης ή αντικαταστάτης.

Η Γκιλφόιλ ευχαρίστησε τον Ντόναλντ Τραμπ και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, επαίνεσε τη δουλειά της στην Ελλάδα και δήλωσε ότι οι κατηγορίες εναντίον της είναι ψευδείς και ότι θα υπερασπιστεί το όνομά της. Δεν παραδέχθηκε παρατυπία.

Τι προηγήθηκε

Η κρίση κορυφώθηκε μετά από σειρά δημοσιευμάτων της Wall Street Journal. Το πιο άμεσο για την απομάκρυνσή της αφορούσε μηνύματα που, σύμφωνα με την εφημερίδα, έστειλε στον Ρεπουμπλικανό δωρητή Έρικ Ντίτερς το 2025, πριν από την ακρόαση επικύρωσής της στη Γερουσία. Η Γκιλφόιλ φέρεται να ζήτησε 100.000 δολάρια για να καλύψει οφειλή στην American Express και να προσφέρθηκε να τον φέρει σε επαφή με αξιωματούχους της κυβέρνησης. Ο Ντίτερς δεν κατέβαλε τα χρήματα.

Το ρεπορτάζ εντάχθηκε σε ευρύτερο κύκλο καταγγελιών: ότι προώθησε τα επιχειρηματικά συμφέροντα ελληνικής εταιρείας και ότι ιδιώτες επιχειρηματίες κάλυψαν πολυτελή ταξίδια ή φιλοξενία της. Δημοσιεύτηκαν επίσης ισχυρισμοί για σχόλιά της σχετικά με πιθανή ανατροπή κυβέρνησης στην Ελλάδα, με αφορμή τη Ρουμανία. Πρόκειται για καταγγελίες και δημοσιογραφικούς ισχυρισμούς, όχι για αποδεδειγμένα ευρήματα. Η ελληνική κυβερνητική πλευρά έχει αρνηθεί ότι υπήρξαν πιέσεις ή απειλές προς την Ελλάδα.

Η υπεράσπισή της λέει ότι τα χρήματα που ζητούσε από τον Ντίτερς αφορούσαν απλήρωτες αμοιβές για παλαιότερες ομιλίες και συμβουλευτικές υπηρεσίες — σύμφωνα με τους δικηγόρους της, περίπου 150.000 δολάρια συνολικά — και όχι αντάλλαγμα για πολιτική πρόσβαση. Οι δικηγόροι αμφισβήτησαν επίσης τη γνησιότητα των μηνυμάτων που επικαλέστηκε η Wall Street Journal. Για τα ταξίδια με ιδιωτικά αεροσκάφη, υποστηρίζουν ότι είχε λάβει εκ των προτέρων οδηγίες από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και τις ακολούθησε.

Η πολιτική κατάληξη

Τη Δευτέρα ο Τραμπ είπε ότι εξετάζει την απομάκρυνσή της και ότι «δεν είμαστε ευχαριστημένοι». Την Τρίτη ο Λευκός Οίκος πέρασε από την εξέταση στην επίσημη απαίτηση παραίτησης. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν έχει διευκρινίσει αν η έρευνα του γενικού επιθεωρητή του έχει γίνει επίσημη έρευνα· το AP ανέφερε ότι τουλάχιστον εξετάζονται οι καταγγελίες. AP News

Συμπέρασμα: πολιτικά, η αποχώρησή της έχει αποφασιστεί και η ίδια έχει αναγνωρίσει δημόσια ότι η θητεία της οδεύει προς το τέλος. Το ακριβές τυπικό βήμα και η ημερομηνία παράδοσης της θέσης δεν είχαν αποσαφηνιστεί στα διαθέσιμα ρεπορτάζ μέχρι την τελευταία ενημέρωση. Στην Αθήνα, η εξέλιξη αφορά την ηγεσία της αμερικανικής πρεσβείας· από μόνη της δεν σημαίνει αλλαγή της στρατηγικής σχέσης ΗΠΑ–Ελλάδας, την οποία η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να χαρακτηρίζει σημαντική. 

Γιατί οι καταγγελίες για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ δεν αποτελούν πραγματικά «σκάνδαλο»

counterpunch

Τόμας Κναπ

Φωτογραφία: Gage Skidmore — CC BY-SA 2.0

Ο δωρητής Έρικ Ντέρτερς περιγράφει μια συμφωνία «πληρωμή για ανταλλάγματα» με τον κύκλο φίλων και συγγενών του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, στην οποία συμμετείχε κανονικά, μέχρι που ένα μέλος αυτού του κύκλου —η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα και πρώην αρραβωνιαστικιά του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ— το παράκανε κατά 100.000 δολάρια.

Σύμφωνα με τους New York Times, ο Ντέρτερς ισχυρίζεται ότι «κατέβαλε 300.000 δολάρια στην κυρία Γκίλφοϊλ, 200.000 δολάρια στον Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ και 100.000 δολάρια στον Έρικ Τραμπ, για να μιλήσουν σε εκδηλώσεις του [Patriots Day Freedom Fest] από το 2021 έως το 2024».

Ο Ντέρτερς φαίνεται πως πίστευε ότι με αυτά τα χρήματα αγόραζε επιρροή ή, τουλάχιστον, πρόσβαση —και όχι απλώς τετριμμένες προεκλογικές ομιλίες.

Συγκεκριμένα, λέει ότι ζήτησε από την Γκίλφοϊλ να τον βοηθήσει να διευθετήσει ένα «ζήτημα» με την Εφορία των ΗΠΑ (IRS) και να πείσει το υπουργείο Δικαιοσύνης να ζητήσει την έκδοση ενός γιατρού από το Πακιστάν, εξαιτίας αποτυχημένων επεμβάσεων στη σπονδυλική στήλη. Ο ίδιος εκπροσωπούσε τα φερόμενα θύματα στη σχετική δικαστική υπόθεση.

Δεν ένιωθε ότι έπαιρνε αυτά που άξιζαν τα χρήματά του —και σταμάτησε να πληρώνει όταν, όπως λέει, η Γκίλφοϊλ τού ζήτησε να εμβάσει άλλα 100.000 δολάρια απευθείας στην American Express, για να καλύψει τον λογαριασμό της πιστωτικής της κάρτας, με τρόπο που δεν θα φαινόταν ως πληρωμή προς την ίδια.

Αυτό το τελευταίο φαίνεται πως είχε σημασία. Ο Ντέρτερς έδωσε στους Times στιγμιότυπα οθόνης από φερόμενα γραπτά μηνύματα, στα οποία η Γκίλφοϊλ τού ζητούσε να μεταφέρουν την επικοινωνία τους στην κρυπτογραφημένη εφαρμογή Signal και να «σταματήσει να αφήνει γραπτά ίχνη για όλα αυτά». Προφανώς, το «να αφήνει γραπτά ίχνη» είναι ένας τρόπος να πει κανείς ότι δεν πρέπει να δημιουργείται αλληλογραφία που θα μπορούσε να ανακαλυφθεί. Γιατί τόση μυστικότητα; Σε ένα άλλο φερόμενο μήνυμα έγραφε: «Θα μου κοστίσεις κυριολεκτικά τη θέση της πρέσβειρας».

Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, φυσικά, παρουσιάζουν την υπόθεση ως «σκάνδαλο».

Εγώ δεν το βλέπω έτσι —τουλάχιστον αν ορίσουμε το «σκάνδαλο» ως, σύμφωνα με το Dictionary.com, «πλήγμα στη φήμη· δημόσια διαπόμπευση» ή «δυσφημιστικά λόγια· κακόβουλο κουτσομπολιό».

Κατά τη γνώμη μου, για να χαρακτηριστεί κάτι «σκάνδαλο», πρέπει να αφορά συμπεριφορά διεφθαρμένη πέρα από το συνηθισμένο ή το αναμενόμενο.

Το μόνο ασυνήθιστο ή απρόσμενο στοιχείο στην ιδιοτελή συμπεριφορά της οικογένειας Τραμπ είναι ότι, ως επί το πλείστον, όλα γίνονται μπροστά στα μάτια μας. Από τις απάτες με κρυπτονομίσματα και την κατάχρηση προνομιακής πληροφόρησης στις χρηματιστηριακές συναλλαγές μέχρι τις ευνοϊκές συμβάσεις, ο Ντόναλντ και τα παιδιά του λειτουργούν τη μηχανή διαφθοράς τους με αναζωογονητική διαφάνεια. Δεν τους νοιάζει αν το προσέξεις και δεν θεωρούν ότι αξίζει ούτε τον ελάχιστο κόπο να κατασκευάζουν εύλογες δικαιολογίες.

Η φερόμενη συμπεριφορά της Γκίλφοϊλ είναι πιο χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί συνήθως η αμερικανική πολιτική τάξη. Οι ασυνήθιστα εύστοχες χρηματιστηριακές συναλλαγές της Νάνσι Πελόζι. Τα αυτοκινούμενα τροχόσπιτα και οι διακοπές του δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Κλάρενς Τόμας, πληρωμένα από δισεκατομμυριούχους που είχαν υποθέσεις ενώπιον του δικαστηρίου. Οι παράξενα υψηλές προκαταβολές της Ελίζαμπεθ Γουόρεν για τα βιβλία της. Όταν δεν μπορείς να κρύψεις εντελώς το πολιτικό χρήμα, υπάρχει τουλάχιστον κάποια δικαιολογία για να αποσπάσει και να μπερδέψει τους παρατηρητές.

Ίσως οι σημερινοί Ρεπουμπλικανοί να είναι σκύλοι σε σύγκριση με τις σύγχρονες Δημοκρατικές γάτες: και τα δύο ζώα θα κάνουν με χαρά την ανάγκη τους στο γκαζόν σου, αλλά μόνο το ένα μπαίνει στον κόπο να τη σκεπάσει.

Κάτι που ταιριάζει με το παρελθόν της Γκίλφοϊλ: μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000 κινούνταν στους κύκλους του Δημοκρατικού Κόμματος. Πριν αρραβωνιαστεί τον Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, ήταν παντρεμένη με τον τότε επόπτη της κομητείας του Σαν Φρανσίσκο —και σημερινό κυβερνήτη της Καλιφόρνιας— Γκάβιν Νιούσομ. «Δίδαξε το παιδί στην αρχή της οδού του», λέει το εδάφιο Παροιμίες 22:6, «και όταν γεράσει δεν θα απομακρυνθεί από αυτήν». Ή, πιο απλά: οι παλιές συνήθειες δύσκολα αλλάζουν.

Ακόμη κι αν οι καταγγελίες είναι αληθινές, αυτό δεν είναι «σκάνδαλο». Είναι απλώς η συνήθης πρακτική.

Ο Τόμας Λ. Κναπ είναι διευθυντής και ανώτερος αναλυτής ειδήσεων στο William Lloyd Garrison Center for Libertarian Advocacy Journalism. Ζει και εργάζεται στη βόρεια κεντρική Φλόριντα.

 

Κ. Κούσαντας: τι σημαίνει η Συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας για εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων ρωσικού ντίζελ;

Από
anixneuseis
-
0
 του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
1. Η τεράστια ζήτηση του ντίζελ παγκοσμίως για την κίνηση φορτηγών, σιδηροδρόμων, βιομηχανιών, θέρμανσης, ηλεκτροπαραγωγής, έφερε την συμφωνία Τραμπ Πούτιν για εισαγωγή στις ΗΠΑ μεγάλων ποσοτήτων ρωσικού ντίζελ,
την στιγμή που στις ΗΠΑ το γαλόνι κινείται στα 6,27 δολάρια, ενώ πέρυσι είχε την μισή τιμή.
2. Το πετρέλαιο ντίζελ της Ρωσίας θα κοστίζει φθηνότερα με έκπτωση στις ΗΠΑ, λόγω της μερικής άρσης των κυρώσεων των ΗΠΑ στην Ρωσία μέχρι τον Απρίλιο του 2027.
3. Η συμφωνία αυτή έφερε μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές διότι:
 Α. Ο Τραμπ θα κατεβάσει τις τιμές του ντίζελ στις ΗΠΑ, πριν τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, λόγω μεγάλων ποσοτήτων ντίζελ της Ρωσίας που  είναι η 2η μεγαλύτερη αγορά στον κόσμο με 10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα παραγωγής αργού πετρελαίου
Β. Η συμφωνία αυτή μπορεί να  δώσει στην Ρωσία περισσότερα έσοδα από εξαγωγές και να ενισχύσει τον ρόλο της ως σημαντικού ενεργειακού προμηθευτή σε μια κατάσταση Κλειστών Στενών του Ορμούζ και να καλύψει μελλοντικά και ποσότητες αργού πετρελαίου για τα  10 εκατομμύρια βαρέλια που λείπουν απά τον Περσικό Κόλπο
Γ.  Επιπλέον η συμφωνία αυτή επιτρέπει στον Πούτιν να εμφανίζεται ως συνομιλητής των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση της διεθνούς ενεργειακής κρίσης εν μέσω μεγάλης ζήτησης στα κλειστά Στενά του Ορμούζ
Δ.  Οι ΗΠΑ “απονομιμοποιούν μερικώς” την ρωσική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία διότι η μεταφορά ρωσικού ντίζελ στις ΗΠΑ θα συνοδεύεται με εκπτώσεις προκειμένου να αρθούν κυρώσεις των ΗΠΑ στην Ρωσία σε σχέση με την ρωσική οικονομία
Ε. Η τιμή του ντίζελ εάν πέσει στις ΗΠΑ  μπορεί να συμπαρασύρει άμεσα και την ΕΕ  και όλο τον κόσμο ασχέτως εάν δεχθεί η ΕΕ να εισάγει ρωσικό ντίζελ ή αργό πετρέλαιο
ΣΤ. Εάν το ρωσικό ντίζελ αυξήσει την πραγματική διαθέσιμη ποσότητα στη διεθνή αγορά, μπορεί να επηρεάσει την τιμή του Brent το βαρέλι διότι περιορίζεται το κέρδος από την διύλιση αργού πετρελαίου
Ζ. Δημιουργείται μια αντιπαράθεση των ΗΠΑ με την ΕΕ η οποία απέχει κατά πολύ από την κοινή υποστήριξη στην Ουκρανία γεγονός που προκάλεσε τις διαμαρτυρίες Ζελένσκι
Η. Διαφαίνεται ότι οι ΗΠΑ παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ενεργειακή ασφάλεια και αναβαθμίζεται ο ρόλος σε παγκόσμιο εγγυητή της γεωπολιτικής της ενέργειας
Θ. Οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν τον Ναυτικό Αποκλεισμό στο Ιράν   εξασκώντας “οικονομικό πνιγμό” κερδίζοντας χρόνο και παράλληλα μειώνοντας την παγκόσμια ζήτηση πετρελαίου

Το επόμενο κύμα του φεμινισμού

Από
anixneuseis
-
3

Της Κέιλα Μπαρτς — 12 Οκτωβρίου 2026

The Dispatch

Στο βόρειο τμήμα της πολιτείας της Νέας Υόρκης, γυναίκες συγκεντρώθηκαν για να διακηρύξουν ένα νέο κίνημα, βασισμένο στην αλήθεια της διαφοράς μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Εικονογράφηση: Noah Hickey / The Dispatch — Πίνακας του Jacob Lawrence μέσω Wikimedia Commons.

Είναι παράξενη εποχή για να είσαι γυναίκα. Από τη μία πλευρά, οι γυναίκες δεν υπήρξαν ποτέ πιο ευημερούσες, αν κρίνουμε με τα συνηθέστερα μέτρα της φιλελεύθερης κοινωνίας. Οι αποδοχές τους είναι υψηλότερες από ποτέ —σε ορισμένες μεγάλες πόλεις ξεπερνούν ακόμη και εκείνες των ανδρών—, καταλαμβάνουν ηγετικές θέσεις και υπερτερούν των ανδρών ως προς το μορφωτικό επίπεδο και τις εκπαιδευτικές επιδόσεις.

Οι γυναίκες κατέχουν περισσότερη περιουσία, ασκούν συχνότερα τα πολιτικά τους δικαιώματα και διαθέτουν περισσότερους μοχλούς επιρροής στο κοινωνικοοικονομικό μας σύστημα από ποτέ.

Ωστόσο, αυτά τα μέτρα επιτυχίας δεν καλύπτουν τα πάντα. Ενώ οι υλικές και πολιτικές κατακτήσεις τους αυξάνονται με εκθετικό ρυθμό, οι γυναίκες φαίνεται να έχουν υποστεί μια αντίστοιχη απώλεια ικανοποίησης και αισθήματος σκοπού. Στις ΗΠΑ, η χρήση αντικαταθλιπτικών από γυναίκες βρίσκεται σε πρωτοφανή επίπεδα. Λιγότερες γυναίκες δηλώνουν ότι βρίσκουν νόημα και πληρότητα στις προσωπικές τους σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων του γάμου και της μητρότητας. Σύμφωνα με την Αμερικανική Έρευνα για την Οικογένεια του 2024, που διεξήγαγε το Ινστιτούτο Wheatley του Πανεπιστημίου Μπρίγκαμ Γιανγκ, ειδικά οι γυναίκες με φιλελεύθερες πολιτικές αντιλήψεις είναι οι λιγότερο πιθανό να δηλώσουν «απολύτως ικανοποιημένες από τη ζωή»: μόλις το 12% εκφράζει τέτοια ικανοποίηση.

Ενώ οι γυναίκες δεν γίνονται πιο ευτυχισμένες, γίνονται περισσότερο φιλελεύθερες πολιτικά. Παρότι τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης συχνά στέκονται με έκπληξη στον αριθμό των νέων ανδρών που στρέφονται προς τα δεξιά, το πραγματικό φαινόμενο που συνδέεται με το φύλο στην αμερικανική πολιτική σήμερα είναι ο πρωτοφανής αριθμός γυναικών —ιδίως νέων— που μετακινούνται προς τα αριστερά. Μια έκφραση όπως «έμφυλη οργή» περιγράφει καλύτερα την πολιτική δύναμη που κινητοποιεί σήμερα τις Αμερικανίδες. Η πολιτική τους στάση δεν διαφέρει τόσο πολύ από εκείνη των νέων ανδρών —ή των μεσήλικων γυναικών— της νέας Δεξιάς: οι περισσότερες γυναίκες που έχουν μετακινηθεί προς τα αριστερά διακατέχονται επίσης από έντονα παράπονα και κατηγορούν «το σύστημα» ότι διαιωνίζει τη θυματοποίησή τους.

Η αύξηση της ελευθερίας και του πλούτου που απόλαυσαν οι Αμερικανίδες τα τελευταία πενήντα χρόνια δεν δημιούργησε μια ουτοπία για κανένα από τα δύο φύλα — τα μέλη των οποίων έχουν την τάση να κατηγορούν το άλλο φύλο για τα προβλήματά τους. Ο «φεμινισμός» αναφέρεται συχνά ως η βασική αιτία: είτε υπάρχει υπερβολικά πολύς είτε δεν υπάρχει αρκετός. Και ενώ πλήθος πολιτικών σχολιαστών προτείνει πλήθος πολιτικών λύσεων στα προβλήματα της σύγχρονης γυναικείας ζωής, υπάρχει καλύτερος δρόμος.

Τελικά, το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό, αλλά ανθρωπολογικό. Μέσα στη φρενήρη προσπάθεια να καταστήσουμε τις γυναίκες ίσες με τους άνδρες, ξεχάσαμε τι είναι οι γυναίκες. Καθώς ανεβαίνουν ολοένα ψηλότερα στη μεταφορική σκάλα, το έδαφος πάνω στο οποίο στηρίζεται αυτή η σκάλα έχει γίνει σαθρό και η άνοδός τους έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Για να αποκαταστήσουμε τη σταθερότητα των θεμελίων της σημερινής συζήτησης για τον φεμινισμό και να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους του, πρέπει να επιστρέψουμε στις απαρχές του.

Αυτό ακριβώς κάναμε. Τον περασμένο μήνα, μια ομάδα στοχαστών, συγγραφέων, ερευνητών, καλλιτεχνών και ανθρώπων της δράσης —ανάμεσά τους κι εγώ— συγκεντρώθηκε για να χαράξει έναν καλύτερο δρόμο για τις γυναίκες. Η Έρικα Μπακιόκι, νομικός και διευθύντρια σύνταξης του περιοδικού Fairer Disputations, και η Σεσίλια Λέστερ, πρόεδρος της οργάνωσης Feminists Choosing Life of New York, μας έφεραν κοντά στο βόρειο τμήμα της πολιτείας της Νέας Υόρκης, στο πρώτο Συνέδριο Γυναικών.

Στην ιστορική έπαυλη Lyon, στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, ένα σπίτι γεμάτο παλιά βιβλία και χειροποίητες ξυλόγλυπτες διακοσμήσεις, συγκεντρώθηκαν περισσότερες από εκατό γυναίκες κάθε ηλικίας για να χαράξουν μια νέα πορεία για το γυναικείο φύλο στον 21ο αιώνα. Αδελφές, κόρες και μητέρες με τα παιδιά τους —και πού και πού κάποιος σύζυγος— συζήτησαν με σοβαρότητα τις παγίδες του σύγχρονου φεμινισμού, την αποτυχία του συστήματος υγείας να φροντίσει τις γυναίκες, τις διαφαινόμενες απειλές από την επιτάχυνση της τεχνολογικής εξέλιξης, τις βλάβες της πορνογραφίας και της σεξουαλικής υποβάθμισης, καθώς και την αξιοπρέπεια της εργασίας φροντίδας, μεταξύ άλλων θεμάτων.

Η Μπακιόκι άνοιξε το συνέδριο παρουσιάζοντας το εγχείρημά μας:

Εμείς στη Δύση ζούμε μέσα σε μια τεχνολογική επανάσταση που εξελίσσεται με ολοένα μεγαλύτερη ταχύτητα, προκαλεί αποσταθεροποίηση και διαρκεί πλέον δεκαετίες. Τη συνοδεύει μια τεράστια πολιτισμική επανάσταση, επίσης αποσταθεροποιητική και επίσης διάρκειας δεκαετιών. […] Από πολλές απόψεις, η εποχή μας δεν διαφέρει τόσο πολύ από εκείνη στην οποία έζησαν οι υπερασπίστριες των γυναικείων δικαιωμάτων στα μέσα του 19ου αιώνα.

Από τη μία πλευρά, μας λένε να δυσπιστούμε απέναντι στα γυναικεία μας σώματα· από την άλλη, να δυσπιστούμε απέναντι στην κοινή ανθρώπινη ικανότητά μας να αναλαμβάνουμε υπεύθυνα τη διαμόρφωση της ζωής μας. […] Συγκεντρωνόμαστε αυτές τις ημέρες για να ανοίξουμε έναν καλύτερο δρόμο για τις γυναίκες, αποφεύγοντας και τα δύο αυτά σοβαρά σφάλματα σχετικά με το ποιες είναι οι γυναίκες και τι καλούμαστε να γίνουμε.

Διακόσια πενήντα χρόνια αφότου οι πρόγονοί μας διακήρυξαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας —και επτά γενιές αφότου οι πρώτες ηγέτιδες του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών διακήρυξαν τη Διακήρυξη των Αισθημάτων—, εμείς διακηρύξαμε τη Διακήρυξη της Αλληλεξάρτησης.

«Εμείς, οι υπογράφουσες, διακηρύσσουμε με μία φωνή την ίδρυση ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, το οποίο θεμελιώνεται στην πραγματικότητα της αλληλεξάρτησης γυναικών, ανδρών και παιδιών και ανταποκρίνεται στις ηθικές και τεχνολογικές προκλήσεις της εποχής μας», αναφέρει η νέα διακήρυξη.

Ο όρος «αλληλεξάρτηση» στον τίτλο της διακήρυξής μας δεν πρέπει να εκληφθεί ως υποκατάστατο της ανεξαρτησίας, αλλά ως αναγκαίο συμπλήρωμά της. Η λέξη εμπεριέχει μια κριτική στη σύγχρονη αντίληψή μας για την ελευθερία, η οποία τοποθετεί την ατομική αυτονομία πάνω από την ευθύνη απέναντι στην κοινότητα και σε αντιπαράθεση με αυτήν. Ακολουθώντας την παράδοση του εκλιπόντος φιλοσόφου Άλασντερ Μακιντάιρ, υποστηρίζουμε ότι η αληθινή ανθρώπινη ελευθερία εκδηλώνεται μέσα από την αμοιβαία εξάρτηση των προσώπων.

Το κείμενο της διακήρυξης —το οποίο σας ενθαρρύνω να διαβάσετε ολόκληρο— γράφτηκε κυρίως από την Μπακιόκι, αλλά συζητήθηκε και επεξεργάστηκε από όλες τις συμμετέχουσες στο συνέδριο. Ανάμεσα στις υπογράφουσες βρίσκονται πολλές από τις σημαντικότερες σημερινές φωνές γυναικών και υπέρ των γυναικών, όπως η Μέρι Χάρινγκτον, η συνεργάτιδα του The Dispatch Λία Λιμπρέσκο Σάρτζεντ, η Άμπιγκεϊλ Φαβάλ, η Νίνα Πάουερ, η Λουίζ Πέρι και η Φρέγια Ίντια.

Σε συμφωνία με τα θέματα που αναπτύσσουν στο έργο τους, το κίνημά μας επιδιώκει να ανοίξει έναν νέο δρόμο για τις γυναίκες που βρίσκονται στο χείλος μιας κοινωνικής και τεχνολογικής ανατροπής, ζώντας στη σκιά ενός ψευδεπίγραφου φεμινισμού που αρνείται τη βιολογική τους υπόσταση και την αξιοπρέπειά τους. Παράλληλα, το κίνημά μας τιμά την πραγματική ελευθερία των γυναικών, αμφισβητώντας την ανερχόμενη, σκοτεινή ιδεολογία που αρνείται τη νοημοσύνη τους και την ικανότητά τους να δρουν αυτόνομα.

Οι γυναίκες σήμερα ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν αντισύλληψη, να διακόπτουν εγκυμοσύνες που δεν τις εξυπηρετούν, να καταψύχουν τα ωάριά τους ή να αναθέτουν εξ ολοκλήρου σε άλλες τη διαδικασία της κυοφορίας — τεχνητές παρεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για να κάνουν τις γυναίκες περισσότερο όμοιες με τους άνδρες, απαλλαγμένες από τα βάρη της φύσης του ίδιου του γυναικείου σώματός μας. Η παρένθετη μητρότητα εργαλειοποιεί το σώμα μιας γυναίκας: η μήτρα της γίνεται χώρος προς ενοικίαση και το μωρό της ένα παιδί προς αγορά. Οι αναδυόμενες τεχνολογίες υπόσχονται τη δημιουργία παιδιών έξω από το γυναικείο σώμα — οι επιστήμονες βρίσκονται σχεδόν στο σημείο να μπορούν να δημιουργήσουν ανθρώπινο έμβρυο χωρίς τη χρήση γυναικείου γενετικού υλικού. Αυτές οι εξελίξεις, σε συνδυασμό με την προοπτική των τεχνητών μητρών που παραμένει στον ορίζοντα, υπόσχονται έναν κόσμο στον οποίο οι γυναίκες δεν θα αποτελούν πλέον τη μοναδική οδό για να έρθει μια νέα ζωή στον κόσμο. Θα αρκεί να διαθέτει κανείς το αναγκαίο κεφάλαιο.

Παρότι αυτή η τεχνολογία μπορεί να υπόσχεται την απελευθέρωση των γυναικών από τις οδύνες της κυοφορίας και του τοκετού, μια τέτοια «ανακούφιση» μπορεί να αποκτηθεί μόνο μέσω της άρνησης της βιολογικής υπόστασης της γυναίκας και του ιδιαίτερου δικαιώματός της στη μητρότητα. Όπως αναφέρεται στη διακήρυξη:

«Η ριζική αυτονομία έχει καταλήξει να θεωρείται από πολλούς το ύψιστο αγαθό της ζωής, σαν οι υποχρεώσεις μας απέναντι στους άλλους να μην όφειλαν να δίνουν τάξη στη ζωή μας. Αυτό έχει αφήσει τις γυναίκες και τα παιδιά ευάλωτα σε νέες μορφές εκμετάλλευσης».

Αυτή η αποσύνδεση των γυναικών από το σώμα τους δεν συμβαίνει μόνο σε μακρινά εργαστήρια· έχει κατοχυρωθεί στην αμερικανική κουλτούρα και νομοθεσία. Όπως αναφέρει η διακήρυξη, τα κορίτσια μεγαλώνουν πλέον σε ένα «πορνογραφικό πανοπτικόν, όπου η σεξουαλική αντικειμενοποίηση θεωρείται δεδομένη και η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ψηφιακή απογύμνωση γυναικών και παιδιών χωρίς ουσιαστικές συνέπειες». Μια φεμινιστική ηθική που αντιλαμβάνεται μόνο την εξουσία —και τη συναίνεση στην υποταγή σε αυτήν— έχει προκαλέσει μεγάλη σύγχυση στην ηθική γλώσσα και συμπεριφορά γύρω από το σεξ.

Επιπλέον, η ιδεολογία που αρνείται τη σημασία του σώματος έχει απειλήσει το απαραβίαστο και την ασφάλεια των χώρων που προορίζονται αποκλειστικά για γυναίκες. Σε ορισμένες πολιτείες και χώρες, οι γυναίκες πλέον «φυλακίζονται μαζί με άνδρες […] καλούνται να αγωνίζονται εναντίον τους στον αθλητισμό ή να παραχωρούν χώρους σχεδιασμένους για την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια γυναικών και παιδιών στις επιθυμίες του αντίθετου φύλου».

Σήμερα, επιδιώκοντας την ισότητα με τους άνδρες, έχουμε εγκαταλείψει την πεποίθηση ότι υπάρχει φυσική διάκριση —βιολογική και όχι μόνο— μεταξύ των φύλων. Η κυρίαρχη θεωρία περί φύλου έχει διδάξει στις γυναίκες να γίνονται περισσότερο όμοιες με τους άνδρες, τόσο στο σώμα όσο και στη συμπεριφορά τους, προκειμένου να απολαμβάνουν την «ισότητα».

Για τις πρώτες ακτιβίστριες των γυναικείων δικαιωμάτων, όπως η Ελίζαμπεθ Κέιντι Στάντον και η Σούζαν Μπ. Άντονι, όμως, οι άνδρες και οι γυναίκες δεν μπορούσαν να αντιμετωπίζονται απλώς ως αδιαφοροποίητα μέλη του ανθρώπινου είδους. Κατανοούσαν ότι οι γυναίκες διαθέτουν ιδιαίτερες δυνατότητες, δυνάμεις και ευαλωτότητες τις οποίες οι άνδρες, λόγω της ίδιας της βιολογίας τους, δεν διαθέτουν — και αντιστρόφως.

Πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά την πραγματικότητα της κοινής ανθρώπινης φύσης μας και το ιδιαίτερο τέλος —τον σκοπό— της ύπαρξής μας ως γυναικών.

Τα τελευταία κύματα του φεμινισμού επιδίωξαν να συγκαλύψουν αυτές τις διαφορές, ώστε να μην μπορούν να χρησιμοποιούνται δημόσια ως όπλο κατά των γυναικών ή ως ένδειξη μιας έμφυτης «κατωτερότητάς» τους. Εγκαταλείποντας όμως τη βιολογική πραγματικότητα, ο ριζοσπαστικός φεμινισμός προκάλεσε μια εξίσου ριζοσπαστική αντιφεμινιστική αντίδραση.

Νέοι άνδρες της Δεξιάς συχνά καταναλώνουν περιεχόμενο ακραίας πρόκλησης στο X, όπου δημοφιλείς λογαριασμοί προωθούν τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών, την υποταγή τους και την αποδυνάμωσή τους. Δεν είναι, ωστόσο, όλες αυτές οι φωνές διαδικτυακά τρολ. Ο ευαγγελικός πάστορας Νταγκ Γουίλσον, ο οποίος έχει ασκήσει γνωστή επιρροή στον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, υποστηρίζει ανοιχτά την κατάργηση της 19ης Τροπολογίας του αμερικανικού Συντάγματος.

Η John Adams Society, αρχικά μια λέσχη διαλόγου για προπτυχιακούς φοιτητές και φοιτήτριες του Χάρβαρντ, έχει απομακρύνει τις γυναίκες από τις τάξεις της και τους έχει απαγορεύσει να γίνονται μέλη. Επιφανείς δεξιοί σχολιαστές αμφισβητούν τις κλασικές φιλελεύθερες βάσεις των ατομικών δικαιωμάτων και της ισότητας ενώπιον του νόμου —το πλαίσιο που επέτρεψε τη συμμετοχή των γυναικών στη δημόσια ζωή—, προτιμώντας κάτι που παραπέμπει σε πολύ παλαιότερες εποχές.

Μέσα στο χάος και στις ανατροπές της εποχής μας, μια τέτοια στροφή προς το παρελθόν είναι κατανοητή. Όμως η επιστροφή προς τα πίσω δεν μπορεί ποτέ να αποτελεί τον δρόμο προς τα εμπρός.

Αντί γι’ αυτό, πρέπει να στραφούμε στις διαχρονικές σταθερές. Πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά την πραγματικότητα της κοινής ανθρώπινης φύσης μας και τον ιδιαίτερο σκοπό της ύπαρξής μας ως γυναικών. Παρά τις πολιτισμικές δυνάμεις που μας ωθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση, «δεν είμαστε φτιαγμένες για τη μηχανή, για την αγορά ή για τις επιθυμίες των ανδρών», όπως τόνισε η Μπακιόκι. «Είμαστε υπερβατικά όντα, πλασμένα τελικά για την ένωση με τον Θεό».

Παρότι η απάντηση της Μπακιόκι —η οποία αποτελεί το θεμελιώδες αξίωμα της Διακήρυξης της Αλληλεξάρτησης— είναι θεολογική, αυτή η αντίληψη δεν περιορίζεται στους πιστούς μιας συγκεκριμένης θρησκευτικής παράδοσης. Τα ιδρυτικά κείμενα αυτού του έθνους άντλησαν τη συνοχή τους από τον ίδιο ακριβώς ισχυρισμό: ότι οι άνθρωποι «είναι προικισμένοι από τον Δημιουργό τους με ορισμένα αναφαίρετα δικαιώματα» — και με ορισμένες ικανότητες που θεμελιώνουν αυτά τα δικαιώματα.

Έτσι, επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε και να επιστρέψουμε: να οικοδομήσουμε ένα νέο πλαίσιο για τα δικαιώματα των γυναικών, το οποίο θα ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες κρίσεις της εποχής μας, και να επιστρέψουμε στην παλιά εκείνη αλήθεια που εμπεριέχεται στη φράση «ανθρώπινη αξιοπρέπεια».

Πράγματι, ο μόνος τρόπος να ξεφύγουμε από τη μάχη των φύλων είναι να θεμελιώσουμε εκ νέου την ύπαρξη ανδρών και γυναικών στην κοινή ανθρώπινη φύση τους — σε μια ανθρωπολογία που εδράζεται στη μοναδική αξιοπρέπεια του ανθρώπου μέσα στον ορατό κόσμο, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα και θεωρώντας ιερή την ιδιαιτερότητα του άνδρα και της γυναίκας.

Όπως συνόψισε η Μπακιόκι:

«Ο κόσμος χρειάζεται ένα νέο κίνημα γυναικών με καλλιεργημένο νου και χαρακτήρα, που θα εμβαθύνουν, θα σκέφτονται σωστά, θα αγαπούν με αφοσίωση και θα ηγηθούν μιας επανάστασης της καρδιάς — και, σε πολλά πεδία, μιας επανάστασης στον τρόπο σκέψης».

Διόρθωση, 12 Οκτωβρίου 2026: Το άρθρο ενημερώθηκε για να διορθωθεί η ονομασία του Ινστιτούτου Wheatley.

The Dispatch

Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε «οικονομία της καφετέριας», σύμφωνα με μελέτη του LSE

Από
anixneuseis
-
1

Του Τάσου Κοκκινίδη
11 Οκτωβρίου 2026

Greek Reporter

Η Ελλάδα φαίνεται να παραμένει εγκλωβισμένη, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, σε ένα μοντέλο ανάπτυξης με «πήλινα πόδια», σύμφωνα με τους ερευνητές. Φωτογραφία: Greek Reporter.

Μια πρόσφατη μελέτη με τίτλο «Η οικονομία της καφετέριας» (The Café Economy), του Ελληνικού Παρατηρητηρίου της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (LSE), αναδεικνύει μια δυσάρεστη αλήθεια για τον μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας μετά την περίοδο των μνημονίων.

Η μελέτη, την οποία συνυπογράφουν οι Μιχάλης Νικηφόρος, Βλάσσης Μισσός, Χρήστος Πέρρος και Νικόλαος Ροδουσάκης, εξετάζει πώς η Ελλάδα μετατράπηκε σε «οικονομία της καφετέριας». Ο όρος περιγράφει τη μεγάλη διεύρυνση του κλάδου των υπηρεσιών καταλύματος και εστίασης —Accommodation and Food Service Activities, AFSA—, στον οποίο το άρθρο εντάσσει δραστηριότητες που σχετίζονται με τον τουρισμό: εστιατόρια, μπαρ, ξενοδοχεία, ψυχαγωγία, βραχυχρόνιες μισθώσεις και άλλες.

Με αυτόν τον χαρακτηρισμό, οι ερευνητές στρέφουν την προσοχή σε ένα μεγάλο, προφανές πρόβλημα που συχνά αποσιωπάται: παρά τις μεγαλόστομες υποσχέσεις για ένα νέο «αναπτυξιακό μοντέλο», η Ελλάδα φαίνεται να παραμένει εγκλωβισμένη, εδώ και δεκαπέντε χρόνια, σε μια ανάπτυξη με «πήλινα πόδια».

Δυσανάλογη τουριστική ανάπτυξη και κατάρρευση της παραγωγικότητας

Οι ερευνητές εξέτασαν πώς, έπειτα από χρόνια λιτότητας και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που απελευθέρωσαν τις αγορές εργασίας και προϊόντων, οι δραστηριότητες που συνδέονται με τον τουρισμό αναπτύχθηκαν δυσανάλογα σε σχέση με άλλους κλάδους. Αυτή η ανισομερής ανάπτυξη αποτέλεσε βασικό παράγοντα της δραστικής μείωσης της συνολικής παραγωγικότητας της οικονομίας.

Αντί για την αύξηση της παραγωγικότητας που υποσχέθηκαν οι μεταρρυθμίσεις των μνημονίων, η ελληνική οικονομία γνώρισε το αντίθετο: απότομη πτώση της παραγωγικότητας της εργασίας και σημαντική μετατόπιση της απασχόλησης προς κλάδους χαμηλής παραγωγικότητας, ιδιαίτερα προς τις υπηρεσίες καταλύματος και εστίασης.

Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι οι βασικές αιτίες αυτής της κατάρρευσης ήταν η μείωση της συνολικής ζήτησης και η μεγάλη υποχώρηση των πραγματικών μισθών.

  • Η παραγωγικότητα της εργασίας μειώθηκε κατά 16% μεταξύ 2009 και 2024 και παραμένει χαμηλότερη από τα προ κρίσης επίπεδα.
  • Οι πραγματικοί μισθοί υποχώρησαν ακόμη περισσότερο: κατά 26% έως 35% συνολικά και έως 60% στον τουριστικό κλάδο.

Το φαινόμενο αυτό σηματοδοτεί μια βίαιη αναδιανομή εισοδήματος εις βάρος της εργασίας. Η μετατόπιση της απασχόλησης προς τον κλάδο καταλύματος και εστίασης εξηγεί περίπου το ένα τρίτο της συνολικής πτώσης της παραγωγικότητας της εργασίας. Η κατάσταση επιδεινώθηκε από την απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας σε παραγωγικούς κλάδους, όπως η μεταποίηση, και από την ανεπαρκή δημιουργία θέσεων σε δραστηριότητες υψηλής τεχνολογίας και καινοτομίας.

Ιστορική οπισθοδρόμηση προς ένα δυαδικό μοντέλο

Η μελέτη εξηγεί ότι το αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας γίνεται «δυαδικό» — μια μορφή ιστορικής οπισθοδρόμησης που χαρακτηρίζει συνήθως λιγότερο ανεπτυγμένες οικονομίες ή οικονομίες σε μετάβαση. Σε αυτό το μοντέλο, η ανάπτυξη στηρίζεται σε κλάδους χαμηλής παραγωγικότητας, οι οποίοι απορροφούν την ανεργία μέσω φθηνής εργασίας, χάρη στη συμπίεση των μισθών.

Οι ερευνητές καταλήγουν ότι τα τρία προγράμματα διάσωσης της περιόδου 2010–2018, αντί να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα, προκάλεσαν μια βαθιά ύφεση από την οποία η ελληνική οικονομία δεν έχει ανακάμψει πλήρως. Επισημαίνουν ότι ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ζήτησε συγγνώμη επειδή υποτίμησε τις αρνητικές επιπτώσεις της απότομης δημοσιονομικής συρρίκνωσης.

Εργαζόμενοι με υψηλά προσόντα και χαμηλές αμοιβές

Η έρευνα του LSE αναδεικνύει τις μεγάλες αλλαγές στον κλάδο καταλύματος και εστίασης από το 2009 έως το 2023:

  • Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 87%.
  • Η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία αυξήθηκε μόλις κατά 11%.

Ο κλάδος έγινε ο μεγαλύτερος εργοδότης στην ελληνική οικονομία, με χαρακτηριστικά τους χαμηλούς μισθούς και την αύξηση της επισφαλούς ή μερικής απασχόλησης.

Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό διαθέτουν υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο, αλλά τα προσόντα τους δεν αξιοποιούνται επαρκώς: πολλοί πτυχιούχοι πανεπιστημίου εργάζονται σε θέσεις χαμηλών απαιτήσεων. Τα στοιχεία της Eurostat επιβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα εμφανίζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά νέων πτυχιούχων με προσόντα ανώτερα από εκείνα που απαιτεί η εργασία τους στην Ευρώπη, μετά την Ισπανία. Πάνω από το 86% των νέων πτυχιούχων στον τουρισμό και τη φιλοξενία απασχολείται σε θέσεις κατώτερες των προσόντων του.

Τα οφέλη και το τίμημα της «οικονομίας της καφετέριας»

Η μελέτη παρουσιάζει τόσο τα οφέλη όσο και τα σημαντικά μειονεκτήματα αυτής της αναπτυξιακής πορείας.

Το θετικό: βελτίωση του εξωτερικού ισοζυγίου

Ο τουρισμός συνέβαλε καθοριστικά στη βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Το πλεόνασμα στις ταξιδιωτικές υπηρεσίες βελτιώθηκε κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ 2009 και 2023, εξηγώντας περίπου το μισό της συνολικής μείωσης του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών κατά την ίδια περίοδο.

Το αρνητικό: διαρθρωτικές ευπάθειες

Η υπερβολική εξάρτηση από τον τουρισμό και από μια οικονομία υπηρεσιών χαμηλής παραγωγικότητας, χαμηλών μισθών και έντασης εργασίας έχει δημιουργήσει σοβαρές διαρθρωτικές αδυναμίες:

  • Κοινωνική και περιβαλλοντική υποβάθμιση: Η δυσανάλογη ανάπτυξη συμβάλλει στην περιβαλλοντική και πολιτιστική υποβάθμιση — φαινόμενα που συχνά περιγράφονται με τον όρο «υπερτουρισμός».
  • Στεγαστική κρίση: Η αύξηση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και των ξένων επενδύσεων σε ακίνητα ωθεί τα ενοίκια προς τα πάνω, καθιστώντας τα απρόσιτα για τους εργαζομένους που κατοικούν στις περιοχές αυτές.
  • Εξάρτηση: Καθώς η «οικονομία της καφετέριας» διογκώνεται εις βάρος άλλων κλάδων, αυξάνεται η εξάρτηση από την εξωτερική ζήτηση και τις εποχικές διακυμάνσεις της. Ολόκληρες περιοχές γίνονται έτσι ευάλωτες στις μεταβολές της τουριστικής κίνησης.

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι οι χαμηλοί μισθοί περιορίζουν τα κίνητρα για καινοτομία και τεχνολογική πρόοδο, υπονομεύοντας τελικά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Οι συνέπειες για την οικονομική πολιτική

Η ελληνική εμπειρία αμφισβητεί την αντίληψη ότι η απελευθέρωση των αγορών αυξάνει αυτομάτως την αποδοτικότητα. Οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι η μεγαλύτερη εξάρτηση από κλάδους χαμηλής παραγωγικότητας, όπως οι υπηρεσίες καταλύματος και εστίασης, δημιουργεί ένα αναπτυξιακό δίλημμα: οι κλάδοι αυτοί στηρίζουν τη ζήτηση και την εισροή συναλλάγματος, αλλά υπονομεύουν τη μακροπρόθεσμη παραγωγικότητα και την κοινωνική βιωσιμότητα.

Όπως αναφέρεται στη μελέτη:

«Μια επιτυχημένη πορεία για την Ελλάδα θα απαιτήσει πολιτικές που όχι μόνο αποκαθιστούν τη ζήτηση, αλλά προωθούν επίσης στρατηγικά τους κλάδους υψηλής παραγωγικότητας, στηρίζουν την τεχνολογική αναβάθμιση και διασφαλίζουν ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς. Χωρίς μια τέτοια στροφή, η “οικονομία της καφετέριας” κινδυνεύει να αποτελέσει όχι μια προσωρινή προσαρμογή, αλλά μια μακροχρόνια ισορροπία στασιμότητας».

Η μελέτη καλεί σε προσεκτική επανεξέταση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων υπό το πρίσμα των πραγματικών οικονομικών και θεσμικών συνθηκών, προτείνοντας πολιτικές που δίνουν προτεραιότητα στην ανάπτυξη υψηλής παραγωγικότητας, με συμμετοχή όλων στα οφέλη της.

Greek Reporter

Θ. Ατματζίδης: Νομίζεις ότι αποφασίζεις εσύ;

Από
anixneuseis
-
2

του Θεόδωρου Ατματζίδη, Υποστρατήγου ε.α.

Ποιοι διαμορφώνουν τη ζωή που νομίζεις ότι επιλέγεις

Η επιλογή μας και το περιβάλλον μέσα στο οποίο γίνεται

Ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία η έννοια της προσωπικής επιλογής έχει αποκτήσει σχεδόν απόλυτη αξία. Θεωρούμε ότι επιλέγουμε τι θα αγοράσουμε, ποια τράπεζα θα χρησιμοποιήσουμε, πού θα επενδύσουμε τα χρήματά μας, ποια τεχνολογία θα χρησιμοποιήσουμε, ποια ενημέρωση θα διαβάσουμε, ποιο περιεχόμενο θα παρακολουθήσουμε και, τελικά, ποια άποψη θα σχηματίσουμε για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Οι επιλογές αυτές μοιάζουν προσωπικές και αυθόρμητες, επειδή τις πραγματοποιούμε εμείς οι ίδιοι. [1][2]

Το ενδιαφέρον αρχίζει όταν εξετάσουμε λίγο πιο προσεκτικά το περιβάλλον μέσα στο οποίο γίνονται.

Καμία επιλογή δεν πραγματοποιείται σε κενό. Οι τιμές, η διαθεσιμότητα των προϊόντων, η πρόσβαση στη χρηματοδότηση, η ενεργειακή αγορά, η φορολογία, η τεχνολογία, η ενημέρωση, οι ψηφιακές πλατφόρμες και οι κανόνες που διέπουν την οικονομική δραστηριότητα έχουν ήδη διαμορφώσει ένα μεγάλο μέρος του πεδίου μέσα στο οποίο κινούμαστε. Ο πολίτης εξακολουθεί να επιλέγει, αλλά επιλέγει μέσα σε ένα περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί από ένα πλήθος οικονομικών, πολιτικών και τεχνολογικών αποφάσεων. [3][4]

Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάποιος κρυφός μηχανισμός που αποφασίζει για όλους. Σημαίνει κάτι πιο σύνθετο και, κατά τη γνώμη μου, πολύ πιο ενδιαφέρον: η σύγχρονη ισχύς δεν βρίσκεται αποκλειστικά εκεί όπου παραδοσιακά την αναζητούσαμε.

Η ισχύς πέρα από την τυπική πολιτική εξουσία

Για πολλές δεκαετίες, όταν μιλούσαμε για εξουσία, σκεφτόμασταν κυρίως το κράτος, την κυβέρνηση, το κοινοβούλιο και τους θεσμούς. Σήμερα, όμως, ένα σημαντικό μέρος της πραγματικής επιρροής βρίσκεται και σε χώρους που δεν διαθέτουν τυπική πολιτική εξουσία. Μια μεγάλη επιχείρηση μπορεί να επηρεάζει μια αγορά, μια τράπεζα μπορεί να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην κατανομή κεφαλαίων, ένας ενεργειακός όμιλος μπορεί να βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο μιας αλυσίδας από την οποία εξαρτάται η οικονομία, ένα μέσο ενημέρωσης μπορεί να επηρεάζει τη δημόσια ατζέντα, ενώ μια ψηφιακή πλατφόρμα μπορεί να καθορίζει σε σημαντικό βαθμό ποια πληροφορία θα φτάσει στον χρήστη και με ποια σειρά. [3][4]

Αντίστοιχα, μια συμβουλευτική εταιρεία μπορεί να διαθέτει τεχνογνωσία την οποία χρησιμοποιεί ένας δημόσιος φορέας για τον σχεδιασμό ενός έργου, ένας εκπρόσωπος συμφερόντων μπορεί να επιχειρεί να επηρεάσει μια νομοθετική ή κανονιστική επιλογή και ένας επενδυτής μπορεί να κατευθύνει κεφάλαια προς συγκεκριμένους κλάδους και επιχειρήσεις. Όλες αυτές οι μορφές ισχύος είναι διαφορετικές μεταξύ τους. Δεν αποτελούν ένα ενιαίο σύστημα και δεν λειτουργούν πάντοτε προς την ίδια κατεύθυνση. Έχουν όμως ένα κοινό χαρακτηριστικό: μπορούν να επηρεάζουν τις συνθήκες μέσα στις οποίες λαμβάνονται αποφάσεις.

Η Ελλάδα ως πεδίο παρατήρησης

Η Ελλάδα αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πεδίο για να παρατηρήσουμε αυτή τη διαδικασία, επειδή αρκετές από αυτές τις μορφές ισχύος μπορούν πλέον να εντοπιστούν σε πραγματικά δεδομένα, δημόσιες συμβάσεις, αποφάσεις ανεξάρτητων αρχών, οικονομικές εκθέσεις και θεσμικά μητρώα.

Ένα από τα καλύτερα σημεία εκκίνησης είναι οι δημόσιες συμβάσεις. Το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων επιτρέπει την αναζήτηση στοιχείων σχετικά με τις συμβάσεις του Δημοσίου και, επομένως, δίνει στον πολίτη τη δυνατότητα να μεταφέρει τη συζήτηση από τη γενική εντύπωση στα συγκεκριμένα στοιχεία: [5]

• ποιος είναι ο ανάδοχος,

• ποιο είναι το αντικείμενο,

• ποια είναι η αξία,

• ποια είναι η διάρκεια και

• ποια διαδικασία ακολουθήθηκε.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια εποχή που οι δημόσιες δαπάνες αφορούν όλο και πιο σύνθετα έργα και υπηρεσίες.

Η αυξανόμενη αγορά των συμβουλευτικών υπηρεσιών

Μέσα σε αυτή την αγορά υπάρχει και ένας τομέας που αξίζει πολύ μεγαλύτερη προσοχή: οι συμβουλευτικές υπηρεσίες προς το Δημόσιο.

Η ανάγκη για εξωτερική τεχνογνωσία είναι απολύτως πραγματική. Η δημόσια διοίκηση καλείται να διαχειριστεί ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία, ψηφιακό μετασχηματισμό, ενεργειακά έργα, μεγάλα έργα υποδομών, σύνθετες διαδικασίες προμηθειών και απαιτήσεις που συχνά απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις τις οποίες δεν διαθέτει πάντοτε στο εσωτερικό της ή δεν μπορεί να αναπτύξει άμεσα. Επομένως, η προσφυγή σε εξωτερικούς συμβούλους δεν αποτελεί από μόνη της κάτι προβληματικό. [3]

Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην έκταση και στη διάρκεια αυτής της πρακτικής.

Τον Δεκέμβριο του 2025, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης πολιτικών συντακτών, τέθηκε από δημοσιογράφο προς την κυβέρνηση η καταγραφή ενός μέσου ενημέρωσης, σύμφωνα με την οποία, από την 1η Ιανουαρίου 2025 και πριν ακόμη συμπληρωθεί το έτος, τα ελληνικά υπουργεία είχαν συνάψει περισσότερες από 100 συμβάσεις συμβουλευτικών υπηρεσιών, συνολικού ύψους άνω των 22 εκατομμυρίων ευρώ, με περισσότερες από 90 εταιρείες και ιδιώτες. Η συγκεκριμένη αναφορά αποτελεί δημοσιογραφική καταγραφή που μεταφέρθηκε στη σχετική κυβερνητική ενημέρωση και όχι ενιαίο επίσημο απολογισμό όλων των συμβουλευτικών δαπανών του Δημοσίου. [6]

Ωστόσο, ακόμη και με αυτή την επιφύλαξη, το μέγεθος είναι αρκετό για να τεθεί ένα σοβαρό ερώτημα δημόσιας διοίκησης. Όταν ένα κράτος διαθέτει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για εξωτερική συμβουλευτική, το ουσιαστικό ζήτημα δεν είναι απλώς αν οι συγκεκριμένες συμβάσεις ήταν νόμιμες ή αν ακολουθήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Χρειάζεται να εξεταστεί:

• τι ακριβώς αγοράστηκε,

• ποια ήταν τα παραδοτέα,

• ποιο ήταν το αποτέλεσμα και, κυρίως,

• αν η τεχνογνωσία που αγοράστηκε παρέμεινε στη δημόσια διοίκηση ή αν χρειάζεται να αγοραστεί ξανά για το επόμενο έργο.

Υπάρχουν και συγκεκριμένα παραδείγματα που δείχνουν ότι η συζήτηση δεν αφορά μόνο μικρές συμβάσεις. Σε εκτελεστική σύμβαση για την παροχή υπηρεσιών τεχνικής βοήθειας στο πλαίσιο των Ταμείων Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων καταγράφεται ποσό 13,5 εκατ. ευρώ χωρίς ΦΠΑ, ή 16,74 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ. Παράλληλα, καταχώριση στο ΚΗΜΔΗΣ αφορά σύμβαση ύψους 14,707 εκατ. ευρώ χωρίς ΦΠΑ, με αντικείμενα που περιλαμβάνουν συμβουλές διαχείρισης έργων, γενικής και οικονομικής διαχείρισης, σχεδιασμού, επιχειρησιακής ανάλυσης και επιχειρηματικής διαχείρισης. Η συγκεκριμένη καταχώριση αφορά χρονική παράταση της σύμβασης χωρίς αύξηση του οικονομικού αντικειμένου. [7][8]

Στο σημείο αυτό, βρίσκεται ίσως ένα από τα πιο ουσιαστικά ζητήματα του άρθρου. Η δημόσια συζήτηση δεν πρέπει να περιορίζεται στο «γιατί δίνουμε τόσα χρήματα σε συμβούλους;». Το βασικό ερώτημα είναι τι συμβαίνει μετά. Εάν η εξωτερική τεχνογνωσία βοηθά μια δημόσια υπηρεσία να γίνει αποτελεσματικότερη, να αποκτήσει νέα εργαλεία και να μεταφέρει γνώση στο προσωπικό της, τότε η δαπάνη μπορεί να λειτουργεί ως επένδυση στη διοικητική ικανότητα. Εάν όμως δημιουργείται μια μόνιμη ανάγκη για εξωτερικούς συνεργάτες, επειδή η ίδια τεχνογνωσία δεν αποκτάται ποτέ εσωτερικά, τότε το ζήτημα γίνεται βαθύτερο. Αφορά την ίδια την ικανότητα του κράτους να σχεδιάζει, να ελέγχει και να υλοποιεί πολιτικές χωρίς να εξαρτάται διαρκώς από εξωτερικούς μηχανισμούς.

Με άλλα λόγια, κάποια στιγμή δεν αρκεί να ρωτάμε πόσο κόστισε ο σύμβουλος. Πρέπει να μπορούμε να απαντήσουμε τι έμεινε στο κράτος όταν ο σύμβουλος αποχώρησε.

Αυτό είναι ένα ερώτημα που μπορεί να ερευνηθεί με πραγματικά στοιχεία, και ακριβώς γι’ αυτό έχει μεγαλύτερη αξία από μια γενική καταγγελία περί «σπατάλης».

Η δύναμη του κεφαλαίου και του τραπεζικού συστήματος

Η ίδια λογική μπορεί να εφαρμοστεί και στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει ότι οι τέσσερις τράπεζες που έχουν χαρακτηριστεί ως άλλα συστημικά σημαντικά ιδρύματα αντιπροσωπεύουν περίπου το 94% του συνολικού ενεργητικού του εγχώριου τραπεζικού τομέα. Η συγκέντρωση αυτή αποτελεί ένα κρίσιμο δεδομένο όταν εξετάζουμε πώς κατανέμεται η χρηματοδότηση στην ελληνική οικονομία. [9]

Η τραπεζική ισχύς δεν αφορά μόνο το υπόλοιπο ενός λογαριασμού ή το επιτόκιο ενός δανείου. Αφορά την πρόσβαση στο κεφάλαιο και, συνεπώς, τη δυνατότητα μιας επιχείρησης να επενδύσει, να επεκταθεί, να εξαγοράσει άλλη επιχείρηση ή να αντέξει μια περίοδο πίεσης. Από την άλλη πλευρά, η περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά για μια μικρότερη επιχείρηση. Έτσι, η κατανομή του κεφαλαίου αποτελεί έναν από τους λιγότερο ορατούς αλλά σημαντικότερους μηχανισμούς με τους οποίους διαμορφώνεται η οικονομική πραγματικότητα.

Η ενέργεια ως οικονομική και στρατηγική ισχύς

Ακόμη πιο άμεσα αντιληπτή είναι η ενέργεια. Η ενεργειακή αγορά επηρεάζει το κόστος των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, αλλά ταυτόχρονα συνδέεται με υποδομές, επενδύσεις, εισαγωγές, φυσικό αέριο, ηλεκτρική ενέργεια, ανανεώσιμες πηγές, διυλιστήρια και γεωπολιτικές σχέσεις. Το 2025 η Επιτροπή Ανταγωνισμού ενέκρινε την απόκτηση αποκλειστικού ελέγχου της ELPEDISON από τη HELLENiQ ENERGY, εξετάζοντας μια σειρά αγορών που εκτείνονται από την παραγωγή και προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου έως τις ανανεώσιμες πηγές και τα πετρελαιοειδή. Η Επιτροπή έκρινε ότι η συγκέντρωση δεν δημιουργούσε σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητά της με τους κανόνες ανταγωνισμού στις εξεταζόμενες αγορές. [10]

Το παράδειγμα αυτό δείχνει κάτι σημαντικό: η οικονομική ισχύς μπορεί να μελετηθεί χωρίς να χρειάζεται να της αποδώσουμε κρυφές προθέσεις. Υπάρχουν εταιρείες, συναλλαγές, αγορές, αρμόδιες αρχές και αποφάσεις.

Η ουσιαστική έρευνα αρχίζει όταν αυτά τα στοιχεία συνδεθούν με τον ανταγωνισμό, τις επενδύσεις, τις τιμές και τη στρατηγική σημασία της ενέργειας.

Ποιος διαμορφώνει την πληροφορία που φτάνει σε εμάς;

Στον χώρο των μέσων ενημέρωσης η εικόνα είναι ακόμη πιο ευαίσθητη, επειδή εδώ η οικονομική ισχύς συναντά την πληροφοριακή επιρροή. Το Reuters Institute καταγράφει για το 2026 περαιτέρω συγκέντρωση στην ελληνική αγορά ειδήσεων και αναφέρει συγκεκριμένες αλλαγές στην ιδιοκτησία και στα χαρτοφυλάκια μέσων. Το ίδιο report καταγράφει ότι η εμπιστοσύνη στις ειδήσεις στην Ελλάδα υποχώρησε στο 18%, χαμηλότερα από το προηγούμενο έτος και σε ιστορικό χαμηλό για τη συγκεκριμένη έρευνα, ενώ οι Έλληνες σε πολύ μεγάλο βαθμό θεωρούν ότι τα μέσα ενημέρωσης υπόκεινται σε υπερβολική πολιτική και επιχειρηματική επιρροή. [1]

Η αντίληψη των πολιτών, ότι ένα μέσο χειραγωγείται, αποτελεί ένα σημαντικό κοινωνικό δεδομένο. Δείχνει ότι η σχέση ανάμεσα στην ενημέρωση, την επιχειρηματική ιδιοκτησία και την πολιτική επιρροή αντιμετωπίζεται με μεγάλη δυσπιστία από σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Και όταν η εμπιστοσύνη υποχωρεί, οι πολίτες στρέφονται όλο και περισσότερο σε άλλες πηγές.

Εκεί αλλάζει ολόκληρη η αρχιτεκτονική της ενημέρωσης.

Από τα μέσα ενημέρωσης στους αλγόριθμους και την τεχνητή νοημοσύνη

Η πληροφορία δεν περνά πλέον μόνο από εφημερίδες, τηλεοπτικούς σταθμούς και ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Περνά από κοινωνικά δίκτυα, μηχανές αναζήτησης, πλατφόρμες βίντεο και πλέον από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Το Reuters Institute καταγράφει ότι διεθνώς τα κοινωνικά και βιντεοκεντρικά δίκτυα αποτελούν πλέον τον συχνότερο τρόπο πρόσβασης στην online ενημέρωση, ενώ η χρήση AI chatbots για ενημέρωση αυξάνεται. Στην Ελλάδα το ποσοστό όσων χρησιμοποιούν chatbots για ειδήσεις έφτασε το 12% το 2026, διπλασιαζόμενο σε σχέση με το προηγούμενο έτος. [1][2]

Η εξέλιξη αυτή έχει σημασία, γιατί η πληροφορία που βλέπει ένας άνθρωπος δεν είναι πλέον απλώς αποτέλεσμα της επιλογής ενός δημοσιογράφου ή ενός εκδότη. Είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα αλγοριθμικών συστημάτων που αξιολογούν προηγούμενη συμπεριφορά, ενδιαφέροντα, αλληλεπιδράσεις και πιθανότητα διατήρησης της προσοχής. [4]

Η διαφορά είναι ουσιαστική. Δεν χρειάζεται ένα σύστημα να σου υποδείξει τι πρέπει να πιστέψεις για να επηρεάσει το πληροφοριακό σου περιβάλλον. Αρκεί να καθορίσει σε σημαντικό βαθμό:

• ποια θέματα θα δεις,

• ποια θα επανεμφανιστούν,

• ποια θα περάσουν απαρατήρητα και

• ποια θα βρίσκονται συνεχώς μπροστά σου.

Και εδώ τα προσωπικά δεδομένα αποκτούν ιδιαίτερη αξία.

Οι ψηφιακές υπηρεσίες μπορούν να συγκεντρώνουν πληροφορίες για τις αναζητήσεις, τις αγορές, τη χρήση εφαρμογών, τις τοποθεσίες, το περιεχόμενο που παρακολουθεί κάποιος, τη διάρκεια της παραμονής του σε μια πλατφόρμα και τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά σε διαφορετικά ερεθίσματα. Σημασία έχει ακόμη και αυτό που δεν κάνει: ποιο περιεχόμενο προσπερνά, ποια θέματα δεν ανοίγει, σε ποια πληροφορία επιστρέφει και ποια αφήνει χωρίς αλληλεπίδραση.

Αυτό δεν είναι απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια της ψηφιακής οικονομίας. Η συγκέντρωση τέτοιων δεδομένων επιτρέπει την καλύτερη πρόβλεψη συμπεριφορών και τη μεγαλύτερη εξατομίκευση προϊόντων, υπηρεσιών, διαφημίσεων και περιεχομένου. Ο χρήστης μπορεί να αισθάνεται ότι χρησιμοποιεί μια δωρεάν ψηφιακή υπηρεσία, όμως η οικονομική σχέση μπορεί να βασίζεται σε κάτι διαφορετικό από μια άμεση χρηματική πληρωμή. Η προσοχή του, ο χρόνος του και τα δεδομένα που παράγει μέσα από τη συμπεριφορά του αποτελούν οικονομικά αξιοποιήσιμους πόρους.

Η εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης προσθέτει μια ακόμη διάσταση. Η χρήση generative AI έχει ήδη γίνει ιδιαίτερα έντονη στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τη Eurostat, το 83,5% των Ελλήνων ηλικίας 16–24 ετών χρησιμοποίησε εργαλεία generative AI το 2025, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [11]

Η τεχνολογία αυτή δεν αλλάζει μόνο τον τρόπο με τον οποίο αναζητούμε πληροφορίες. Αλλάζει σταδιακά και τον τρόπο με τον οποίο τις λαμβάνουμε. Αντί να αναζητήσει κάποιος δέκα διαφορετικές πηγές, μπορεί να ζητήσει από ένα σύστημα να του παρουσιάσει μια σύνθεση. Αυτό προσφέρει ταχύτητα και ευκολία, αλλά δημιουργεί ταυτόχρονα ένα νέο ερώτημα: ποια δεδομένα, ποιες πηγές και ποιοι κανόνες συνέβαλαν στη διαμόρφωση της απάντησης που τελικά βλέπει ο χρήστης;

Εδώ η πληροφοριακή ισχύς αποκτά μια νέα μορφή. Εκτός του ότι αφορά το ποιος παράγει την πληροφορία, αφορά επίσης και το ποιος μεσολαβεί ανάμεσα στην πληροφορία και στον πολίτη.

Lobbying και θεσμική επιρροή

Το ίδιο ισχύει και για το lobbying. Η εκπροσώπηση συμφερόντων αποτελεί θεμιτό στοιχείο μιας δημοκρατικής διαδικασίας, εφόσον πραγματοποιείται μέσα στο θεσμικό πλαίσιο και με διαφάνεια. Επιχειρήσεις, επαγγελματικές ενώσεις, οργανώσεις και άλλοι φορείς έχουν λόγο να παρουσιάζουν τις θέσεις τους στους δημόσιους θεσμούς. Το κρίσιμο ζήτημα επομένως δεν είναι η ύπαρξη επιρροής ως τέτοιας, αλλά η δυνατότητα να γνωρίζουμε ποιος επιχειρεί να επηρεάσει ποιον, για ποιο θέμα και μέσα από ποια θεσμική διαδικασία.

Στην Ελλάδα υπάρχει πλέον Μητρώο Διαφάνειας της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Στο τέλος του 2024 είχαν καταγραφεί 33 εγγεγραμμένοι εκπρόσωποι συμφερόντων, έναντι 17 στο τέλος του 2023. Ο αριθμός αυτός δεν μπορεί από μόνος του να χρησιμοποιηθεί για να υπολογίσουμε το συνολικό μέγεθος του lobbying στην Ελλάδα, επειδή το μητρώο αφορά συγκεκριμένες δραστηριότητες και πρόσωπα που εμπίπτουν στο θεσμικό πλαίσιο. Αποτελεί όμως ένα πρώτο εργαλείο διαφάνειας, μέσα από το οποίο ένα μέρος της διαδικασίας μπορεί να γίνει ορατό και να ερευνηθεί. [12]

Η άμυνα ως σημείο συνάντησης κράτους, τεχνολογίας και οικονομίας

Στην άμυνα, η σύνδεση μεταξύ δημόσιας πολιτικής, οικονομίας, τεχνολογίας και διεθνών σχέσεων γίνεται ακόμη πιο έντονη. Η Ελλάδα έχει θεσπίσει μακροπρόθεσμο σχεδιασμό αμυντικών εξοπλισμών για την περίοδο 2025–2036, ενώ το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει παρουσιάσει τη στρατηγική του ως πλαίσιο που δημιουργεί μακροπρόθεσμη προβλεψιμότητα για την αμυντική βιομηχανία. Παράλληλα έχει τεθεί ως στόχος η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας κατά 25% στα εξοπλιστικά προγράμματα. [13][14]

Εδώ η οικονομική διάσταση δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την επιχειρησιακή ανάγκη. Ένα αμυντικό πρόγραμμα αφορά την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί συμβάσεις, βιομηχανική δραστηριότητα, θέσεις εργασίας, μεταφορά τεχνολογίας, απαιτήσεις συντήρησης και μακροχρόνιες οικονομικές δεσμεύσεις. Γι’ αυτό και η αξιολόγηση μιας μεγάλης αμυντικής απόφασης χρειάζεται να εξετάζει ολόκληρο τον κύκλο ζωής της και όχι μόνο την αρχική τιμή αγοράς.

Το ίδιο το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει συνδέσει την ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας με την ανάγκη διαφάνειας και με τη δημιουργία ενός εγχώριου αμυντικού οικοσυστήματος. Αυτό ακριβώς δείχνει πόσο στενά συνδέονται πλέον η άμυνα και η οικονομία: οι εξοπλισμοί δεν είναι μόνο επιχειρησιακές αποφάσεις, αλλά και αποφάσεις βιομηχανικής πολιτικής. [14]

Από την πραγματική επιρροή στη θεωρία συνωμοσίας

Εδώ πλέον είναι εύκολο να γίνει το επόμενο βήμα και να εμφανιστούν οι θεωρίες που επιχειρούν να εξηγήσουν όλες αυτές τις εξελίξεις ως μέρος ενός ενιαίου σχεδίου. Οι μεγάλες επενδυτικές εταιρείες, οι τράπεζες, οι ενεργειακοί όμιλοι, τα μέσα ενημέρωσης, οι τεχνολογικές πλατφόρμες, οι συμβουλευτικές εταιρείες, οι αμυντικές βιομηχανίες και τα δίκτυα lobbying μπορούν πράγματι να δημιουργούν ένα πολύπλοκο πλέγμα οικονομικών και θεσμικών σχέσεων. Από αυτό όμως μέχρι την υπόθεση ότι όλα ελέγχονται από ένα ενιαίο κέντρο υπάρχει μεγάλη απόσταση.

Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη. Το γεγονός ότι μια μεγάλη επενδυτική εταιρεία έχει συμμετοχές σε πολλές επιχειρήσεις είναι κάτι που μπορεί να ελεγχθεί. Το ότι μια επιχείρηση ασκεί lobbying είναι επίσης ελέγξιμο. Η ιδιοκτησία ενός μέσου ενημέρωσης μπορεί να καταγραφεί. Μια δημόσια σύμβαση μπορεί να αναζητηθεί. Μια εξαγορά μπορεί να εξεταστεί από την αρμόδια αρχή. Όλα αυτά όμως, για να μην μετατρέπονται σε ισχυρισμό ότι υπάρχει ένα ενιαίο κέντρο που σχεδιάζει και ελέγχει κάθε σημαντική εξέλιξη, απαιτούν ένα διαφορετικό επίπεδο τεκμηρίωσης.

Ακριβώς γι’ αυτό η πραγματικότητα είναι πιο ενδιαφέρουσα από τη θεωρία συνωμοσίας. Δεν χρειάζεται να υποθέσουμε ότι κάποιος ελέγχει τα πάντα για να διαπιστώσουμε ότι η ισχύς και η οικονομική επιρροή συγκεντρώνονται σε ορισμένα σημεία του συστήματος.

Οι κρίσεις και η διαδρομή του χρήματος

Το ίδιο ισχύει και όταν εξετάζουμε μεγάλες κρίσεις. Μια οικονομική, ενεργειακή, υγειονομική, μεταναστευτική ή πολεμική κρίση δημιουργεί αναγκαστικά νέες ανάγκες και, μαζί τους, νέες αγορές. Κάποιοι κλάδοι αναπτύσσονται, ορισμένες επιχειρήσεις αποκτούν μεγαλύτερη ζήτηση και συγκεκριμένες επενδύσεις γίνονται περισσότερο ελκυστικές. Το γεγονός ότι κάποιος ωφελείται οικονομικά από μια κρίση δεν αποτελεί αυταπόδεικτη απόδειξη ότι προκάλεσε την κρίση.

Αποτελεί όμως λόγο να εξετάσουμε με προσοχή τη διαδρομή του χρήματος, τις αποφάσεις που ελήφθησαν και τους οικονομικούς αποδέκτες τους.

Η δυσπιστία ως κοινωνικό υπόβαθρο

Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι ιδιαίτερα σημαντικός στην Ελλάδα, όπου η δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς και στην ενημέρωση παραμένει υψηλή. Η Ελλάδα κατατάχθηκε το 2025 με βαθμολογία 50/100 στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς της Transparency International, στην 56η θέση μεταξύ 182 χωρών. [15] Ταυτόχρονα, η πολύ χαμηλή εμπιστοσύνη στις ειδήσεις, όπως καταγράφεται από το Reuters Institute, δημιουργεί ένα περιβάλλον στο οποίο οι πολίτες είναι περισσότερο πιθανό να αμφισβητούν τις επίσημες αφηγήσεις και να αναζητούν εναλλακτικές εξηγήσεις. [1]

Αυτό μπορεί να γίνει είτε αφετηρία σοβαρής έρευνας είτε έδαφος για υπερβολές. Η διαφορά βρίσκεται στη μεθοδολογία.

Όταν εμφανίζεται μια μεγάλη δημόσια σύμβαση, δεν χρειάζεται να θεωρήσουμε εκ των προτέρων ότι υπάρχει σκάνδαλο. Μπορούμε να εξετάσουμε τη διαδικασία ανάθεσης, το αντικείμενο, το κόστος, τη διάρκεια, τον ανάδοχο και τα παραδοτέα. Όταν μια επιχείρηση αποκτά ένα μέσο ενημέρωσης, μπορούμε να εξετάσουμε την ιδιοκτησία και την οικονομική της δραστηριότητα. Όταν δύο εταιρείες συγχωνεύονται στον ενεργειακό τομέα, μπορούμε να μελετήσουμε την απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Όταν ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα κοστίζει δισεκατομμύρια, μπορούμε να εξετάσουμε την επιχειρησιακή ανάγκη, το κόστος κύκλου ζωής, τη βιομηχανική συμμετοχή και τις υποχρεώσεις που δημιουργούνται για το Δημόσιο.

Με αυτόν τον τρόπο, η δύσκολη ερώτηση παραμένει δύσκολη χωρίς να μετατρέπεται σε αυθαίρετο συμπέρασμα.

Το οικοσύστημα της σύγχρονης ισχύος

Εδώ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται και το σημαντικότερο σημείο ολόκληρης της συζήτησης.

Η σύγχρονη ισχύς δεν έχει απαραίτητα ένα κέντρο. Το κράτος διαθέτει θεσμική εξουσία και τη δυνατότητα να θεσπίζει κανόνες. Οι επιχειρήσεις διαθέτουν οικονομική ισχύ και πρόσβαση στις αγορές. Οι τράπεζες διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στη ροή κεφαλαίων. Οι ενεργειακές εταιρείες δραστηριοποιούνται σε κρίσιμες υποδομές και αγορές. Τα μέσα ενημέρωσης συμμετέχουν στη διαμόρφωση της δημόσιας ατζέντας. Οι ψηφιακές πλατφόρμες μεσολαβούν στη διανομή της πληροφορίας και στη διαχείριση της ανθρώπινης προσοχής. Οι συμβουλευτικές εταιρείες μεταφέρουν εξειδικευμένη γνώση στη δημόσια διοίκηση και στον ιδιωτικό τομέα. Οι εκπρόσωποι συμφερόντων επιχειρούν να επηρεάσουν τη διαμόρφωση πολιτικών. Οι επενδυτές αποφασίζουν πού θα κατευθυνθούν κεφάλαια.

Κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν ελέγχει μόνος του ολόκληρο το σύστημα. Όλοι όμως μπορούν, σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικά εργαλεία, να επηρεάσουν μέρος του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Αυτό είναι που μπορούμε να ονομάσουμε ένα οικοσύστημα ισχύος. Δεν χρειάζεται να έχει κεντρική διοίκηση, ούτε να λειτουργεί πάντοτε συντονισμένα. Μπορεί να αποτελείται από αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, διαφορετικές πολιτικές επιδιώξεις και θεσμούς που συχνά περιορίζουν ο ένας τον άλλον. Η επιρροή του προκύπτει ακριβώς από το γεγονός ότι διαφορετικές μορφές ισχύος συναντώνται στο ίδιο περιβάλλον.

Η επιλογή του πολίτη μέσα σε ένα ήδη διαμορφωμένο περιβάλλον

Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον βρίσκεται ο πολίτης.

Η προσωπική του επιλογή εξακολουθεί να υπάρχει. Αυτό που αλλάζει είναι ότι γίνεται όλο και πιο σημαντικό να γνωρίζει τις συνθήκες μέσα στις οποίες πραγματοποιείται. Αν γνωρίζει ποιος κατέχει ένα μέσο ενημέρωσης, μπορεί να αξιολογήσει καλύτερα την πληροφορία που λαμβάνει. Αν γνωρίζει ποιος εκπροσωπεί ένα συγκεκριμένο συμφέρον, μπορεί να εξετάσει με μεγαλύτερη προσοχή τα επιχειρήματά του. Αν γνωρίζει πόσο πληρώνει το κράτος για μια συμβουλευτική υπηρεσία και τι παραδίδεται σε αντάλλαγμα, μπορεί να αξιολογήσει διαφορετικά τη δημόσια δαπάνη. Αν κατανοεί τη δομή μιας ενεργειακής ή τραπεζικής αγοράς, μπορεί να αντιληφθεί καλύτερα γιατί επηρεάζονται οι επιλογές και το κόστος της καθημερινής ζωής.

Η ουσιαστική ελευθερία, επομένως, δεν βρίσκεται μόνο στο δικαίωμα να επιλέγουμε. Βρίσκεται και στην ικανότητά μας να κατανοούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο επιλέγουμε.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην ψηφιακή εποχή, επειδή το πληροφοριακό περιβάλλον δεν αποτελείται μόνο από αυτά που βλέπουμε. Περιλαμβάνει και όσα δεν βλέπουμε. Ένα περιεχόμενο μπορεί να μην εμφανιστεί ποτέ στην οθόνη μας επειδή δεν θεωρήθηκε αρκετά ενδιαφέρον για εμάς, ενώ ένα άλλο μπορεί να επαναλαμβάνεται συνεχώς επειδή το σύστημα εκτιμά ότι θα κρατήσει την προσοχή μας. Έτσι, η επιρροή δεν χρειάζεται να λειτουργεί με την άμεση επιβολή μιας άποψης. Μπορεί να λειτουργεί πολύ πιο διακριτικά, μέσα από τη διαμόρφωση του πληροφοριακού περιβάλλοντος στο οποίο σχηματίζουμε τη δική μας άποψη.

Το πραγματικό ερώτημα

Ίσως λοιπόν το αρχικό ερώτημα χρειάζεται μια διαφορετική διατύπωση.

Δεν είναι τόσο απλό όσο το «ποιος αποφασίζει για τη ζωή μου;». Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα είναι ποιοι παράγοντες διαμορφώνουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο εγώ αποφασίζω.

Η απάντηση δεν βρίσκεται σε έναν και μοναδικό άνθρωπο, σε μία εταιρεία ή σε ένα κρυφό κέντρο. Βρίσκεται σε μια πολύ πιο σύνθετη αλληλεπίδραση θεσμών, κεφαλαίων, επιχειρήσεων, τεχνολογιών, δεδομένων, μέσων ενημέρωσης, συμφερόντων και δημόσιων αποφάσεων.

Γι’ αυτό και η αναζήτηση της αλήθειας δεν χρειάζεται να ξεκινά από το ποιος «κινεί τα νήματα». Μπορεί να ξεκινά από κάτι πολύ πιο απλό και πολύ πιο απαιτητικό: να ακολουθήσουμε τα ίχνη μιας απόφασης.

Ποιος την εισηγήθηκε, ποιοι συμμετείχαν στη διαμόρφωσή της, ποια δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν, ποια συμφέροντα επηρεάζονται, πόσα χρήματα διακινούνται, ποιος αναλαμβάνει το κόστος, ποιος αποκομίζει το οικονομικό ή στρατηγικό όφελος και, κυρίως, ποιο είναι το αποτέλεσμα μετά την εφαρμογή της.

Εκεί αρχίζει η πραγματική έρευνα.

Γιατί μπορεί πράγματι να αποφασίζουμε εμείς, αλλά το ερώτημα είναι αν γνωρίζουμε αρκετά για να καταλάβουμε πόσο ελεύθερο είναι το πεδίο μέσα στο οποίο παίρνουμε την απόφασή μας.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο ουσιαστική μορφή δημοκρατικής εγρήγορσης σήμερα: όχι να πιστεύουμε ότι κάποιος άλλος αποφασίζει για εμάς, αλλά να έχουμε την επιμονή να αναζητούμε ποιοι, με ποια μέσα και με ποια συμφέροντα συμμετέχουν στη διαμόρφωση του κόσμου μέσα στον οποίο εμείς τελικά επιλέγουμε.

Πηγές

[1] Reuters Institute for the Study of Journalism, Digital News Report 2026 – Greece, 16 June 2026.

https://reutersinstitute.politics.ox.ac.uk/digital-news-report/2026/greece

[2] Reuters Institute for the Study of Journalism, Overview and key findings of the 2026 Digital News Report, 16 June 2026.

https://reutersinstitute.politics.ox.ac.uk/digital-news-report/2026/dnr-executive-summary

[3] Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD), Government at a Glance 2025 – Professionalisation of public procurement, 19 June 2025.

https://www.oecd.org/en/publications/government-at-a-glance-2025_0efd0bcd-en/full-report/professionalisation-of-public-procurement_ec3e5fa8.html

[4] European Union, Regulation (EU) 2022/2065, Digital Services Act (Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες), άρθρα 27 και 38, σχετικά με τη διαφάνεια των συστημάτων συστάσεων.

https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2022/2065/oj

[5] Ελληνική Δημοκρατία, Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων (ΚΗΜΔΗΣ), επίσημη πλατφόρμα αναζήτησης δημοσίων συμβάσεων.

https://cerpp.eprocurement.gov.gr/upgkimdis/unprotected/home.xhtml

[6] Ελληνική Κυβέρνηση, «Ενημέρωση πολιτικών συντακτών και ανταποκριτών ξένου Τύπου από τον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη», Δεκέμβριος 2025. Η καταγραφή για τις συμβάσεις συμβουλευτικών υπηρεσιών άνω των 22 εκατ. ευρώ διατυπώθηκε στο πλαίσιο ερώτησης δημοσιογράφου και δεν αποτελεί επίσημο συνολικό κρατικό απολογισμό.

https://www.government.gov.gr/enimerosi-politikon-sintakton-ke-antapokriton-xenou-tipou-apo-ton-ifipourgo-para-to-prothipourgo-ke-kivernitiko-ekprosopo-pavlo-marinaki-115/

[7] Ταμείο Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων (ΤΑΜΕΥ), Πίνακας Συμβάσεων 2023 – 3η Εκτελεστική Σύμβαση Παροχής Υπηρεσιών Τεχνικής Βοήθειας, ΑΔΑΜ 23SYMV012676812. Αξία 13.500.480 ευρώ χωρίς ΦΠΑ και 16.740.595,20 ευρώ με ΦΠΑ.

https://tamey.gov.gr/wp-content/uploads/2024/03/2-%4029.2.2024-%CE%95%CE%A5%CE%A3%CE%A5%CE%94-%CE%9C%CE%95%CE%A5-%CE%A0%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%82-%CE%A3%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD-2023_%CE%A0%CE%921-27.pdf

[8] Ελληνική Δημοκρατία, Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων, καταχώριση ΑΔΑΜ 26SYMV019303606. Αξία 14.707.531,50 ευρώ χωρίς ΦΠΑ· η καταχώριση αφορά χρονική παράταση χωρίς αύξηση του οικονομικού αντικειμένου.

https://cerpp.eprocurement.gov.gr/upgkimdis/unprotected/home.xhtml?referenceNumber=26SYMV019303606

[9] Τράπεζα της Ελλάδος, Financial Stability Review, October 2025, ενότητα για τα άλλα συστημικά σημαντικά ιδρύματα.

https://www.bankofgreece.gr/Publications/FINANCIAL_STABILITY_REVIEW_OCT_2025_%CE%95%CE%9D.pdf

[10] Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, Απόφαση 880/2025, Acquisition of sole control by HELLENiQ ENERGY HOLDINGS S.A. over ELPEDISON B.V., 29 May 2025.

https://www.epant.gr/enimerosi/deltia-typou/item/3171-deltio-typou-egkrisi-apoktisis-apokleistikoy-elegxou.html

[11] Eurostat, 64% of 16–24-year-olds used AI in 2025, 10 February 2026. Για την Ελλάδα, το ποσοστό χρήσης εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης από την ηλικιακή ομάδα 16–24 ετών ήταν 83,5%.

https://ec.europa.eu/eurostat/en/web/products-eurostat-news/w/edn-20260210-1

[12] Εθνική Αρχή Διαφάνειας, Μητρώο Διαφάνειας – Στατιστικά στοιχεία.

https://lobbying.aead.gr/

[13] Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, επίσημο έγγραφο στρατηγικού σχεδιασμού και εξοπλιστικών προγραμμάτων, με αναφορές στον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό και στη συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.

https://www.mod.mil.gr/wp-content/uploads/2026/02/20261202064333modtpent_ESKP2026.pdf

[14] Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, «Συζήτηση ΥΕΘΑ Ν. Δένδια με τον δημοσιογράφο Β. Νέδο με θέμα “Η νέα ελληνική πολιτική αποτροπής και η Ατζέντα 2030”, στο πλαίσιο της DEFEA 2025». Περιλαμβάνει την τοποθέτηση του Υπουργού για τον στόχο συμμετοχής της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας κατά μέσο όρο 25% στα εξοπλιστικά προγράμματα.

https://www.mod.mil.gr/syzitisi-yetha-n-dendia-ton-dimosiografo-v-nedo-thema-i/

[15] Transparency International, Corruption Perceptions Index 2025 – Greece, 10 February 2026.

https://www.transparency.org/en/cpi/2025

Θεόδωρος Ατματζίδης

Ο Υποστράτηγος ΕΑ Θεόδωρος Ατματζίδης,  έχει υπηρετήσει σε ανώτατες θέσεις στρατηγικής ασφάλειας, πληροφοριών, διοίκησης και διεθνών σχέσεων, με πολυετή υπηρεσία στο ΝΑΤΟ, στο ΓΕΣ και στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας. Υπηρέτησε ως Director – Assistant Chief of Staff (ACOS) (2019–2021), καθώς και ως Executive Officer στο Public Affairs Office (2006–2009) στο NATO SHAPE Mons- Βέλγιο , με ευθύνη στη στρατηγική επικοινωνία και διεθνή εκπροσώπηση. Διετέλεσε επίσης ως Τμηματάρχης στην Διεύθυνση Εξοπλισμών του ΓΕΣ , ως Διευθυντής Πληροφοριών και Ασφάλειας και Διευθυντής Αντικατασκοπείας στο ΓΕΕΘΑ, ενώ έχει διατελέσει  και καθηγητής  στη Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Διαθέτει μεταπτυχιακούς τίτλους στις Στρατηγικές Σπουδές και στη Διοίκηση .

1...202122...3,019Σελίδα 21 από 3,019