Αρχική Blog Σελίδα 19

Ο Πάπας Λέων επέστρεψε στην εργασία του από το νοσοκομείο — Ικανοποιητική η ανάρρωση του πνεύμονα μετά την επέμβαση

0

Των Νικόλ Γουίνφιλντ και Κολίν Μπάρι | Associated Press
15 Οκτωβρίου 2026, 17:36 ώρα Ελλάδας

ΡΩΜΗ (AP) — Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ συναντήθηκε την Πέμπτη με κορυφαίο συνεργάτη του και άρχισε ξανά να εργάζεται από το νοσοκομείο, καθώς οι γιατροί ανακοίνωσαν ότι ο πνεύμονάς του αναρρώνει ικανοποιητικά μετά την επέμβαση αφαίρεσης καρκινικού οζιδίου.

Οι μετεγχειρητικές εξετάσεις του παρέμειναν εντός φυσιολογικών ορίων, ενώ η συνεδρία φυσικοθεραπείας της Πέμπτης περιλάμβανε ασκήσεις πλήρους κινητικότητας. Ο Πάπας εκτελεί αυτόνομα τις καθημερινές δραστηριότητές του, σύμφωνα με την ενημέρωση του προσωπικού του γιατρού, δρος Λουίτζι Καρμπόνε, και του διευθυντή Θωρακοχειρουργικής του νοσοκομείου Τζεμέλι, δρος Στέφανο Μαργκαριτόρα.

«Η ακτινογραφία θώρακος έδειξε καλή αποκατάσταση του χειρουργημένου πνεύμονα», ανέφεραν. «Συνολικά, η μετεγχειρητική ανάρρωσή του εξελίσσεται όπως αναμενόταν».

Σε ξεχωριστή ενημέρωση, το Βατικανό ανακοίνωσε ότι ο Λέων δέχθηκε τον αρχιεπίσκοπο Πάολο Ρουντέλι, επικεφαλής του διοικητικού επιτελείου του Βατικανού, ο οποίος φέρει τον τίτλο του «υποκαταστάτη» στη Γραμματεία του Κράτους, και ότι άρχισε ξανά να εργάζεται από το νοσοκομείο. Ο Ρουντέλι διαχειρίζεται μεγάλο μέρος των καθημερινών διοικητικών υποθέσεων της Αγίας Έδρας.

Για δεύτερη ημέρα, ο Λέων τέλεσε τη Θεία Λειτουργία μαζί με άλλους ιερείς σε ειδικά διαμορφωμένο παρεκκλήσι κοντά στο δωμάτιό του, στον δέκατο όροφο του νοσοκομείου, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Βατικανού, Ματέο Μπρούνι.

Ο 71χρονος Πάπας υποβλήθηκε την Τρίτη σε αφαίρεση του κάτω λοβού του δεξιού πνεύμονα, αφού οι γιατροί εντόπισαν οζίδιο ύποπτο για κακοήθεια. Η επέμβαση επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για αδενοκαρκίνωμα, τον συχνότερο τύπο καρκίνου του πνεύμονα.

Οι γιατροί αναμένουν ακόμη τα αποτελέσματα εξετάσεων, προκειμένου να προσδιορίσουν τα ακριβή μοριακά χαρακτηριστικά του καρκίνου, αν έχει εξαπλωθεί πέρα από τον συγκεκριμένο λοβό και αν απαιτείται περαιτέρω θεραπεία.

Ερωτηθείς εάν αναμένονται αλλαγές στο προγραμματισμένο ταξίδι του Πάπα στη Νότια Αμερική, από τις 6 έως τις 17 Νοεμβρίου, ο Μπρούνι παρέπεμψε στα λόγια του Λέοντα την Κυριακή, όταν ανακοίνωσε τον εντοπισμό του οζιδίου και την επικείμενη επέμβαση.

«Σας ευχαριστώ για τις προσευχές σας για την ποιμαντική επίσκεψη που θα πραγματοποιήσω στο Περού», είχε δηλώσει ο Πάπας στα ισπανικά, απευθύνοντας χαιρετισμό σε ομάδα Περουβιανών. Το ταξίδι προβλέπει επίσης επισκέψεις στην Ουρουγουάη και την Αργεντινή.

Ο Λέων αναμένεται να παραμείνει στο νοσοκομείο τουλάχιστον έως τις 20 Οκτωβρίου.

Η Κολίν Μπάρι συνέβαλε στο ρεπορτάζ από το Μιλάνο.

Η δημοσιογραφική κάλυψη θρησκευτικών θεμάτων του Associated Press υποστηρίζεται μέσω της συνεργασίας του AP με το The Conversation US, με χρηματοδότηση από το Lilly Endowment Inc. Την αποκλειστική ευθύνη για το περιεχόμενο φέρει το AP.

ΝΙΚΟΛ ΓΟΥΙΝΦΙΛΝΤ
Η Γουίνφιλντ καλύπτει το ρεπορτάζ του Βατικανού από το 2001. Έχει καλύψει τις παπικές θητείες του Αγίου Ιωάννη Παύλου Β΄, του Βενέδικτου ΙΣΤ΄ και του Φραγκίσκου, συνοδεύοντάς τους σε ταξίδια ανά τον κόσμο.

ΚΟΛΙΝ ΜΠΑΡΙ
Η Μπάρι καλύπτει για το Associated Press όλο το φάσμα της ιταλικής επικαιρότητας. Εστιάζει στη μόδα και τον σχεδιασμό, στον υπερτουρισμό και το περιβάλλον, στην πολιτική και, περιστασιακά, στο Βατικανό.

Ο επόμενος πόλεμος φθοράς θα είναι στην Υεμένη

0

15 Οκτωβρίου 2026 | The Cipher Brief

Άρι Χάιστεϊν και Έντμουντ Φίτον-Μπράουν, ανώτερος ερευνητής

Χιλιάδες διαδηλωτές, κρατώντας ιρανικές σημαίες και πορτρέτα του Χαμενεΐ, συγκεντρώνονται στην πλατεία Σαμπίν, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο των υποστηριζόμενων από το Ιράν Χούθι. (Mohammed Hamoud/Anadolu μέσω Getty Images)

Οι συσχετισμοί στο πεδίο της μάχης στην Υεμένη αλλάζουν γρήγορα, αλλά οι στόχοι των Χούθι παραμένουν σταθεροί. Ένα κίνημα οργανωμένο γύρω από τη ριζοσπαστική ιδεολογία και τη διαρκή σύγκρουση συνορεύει πλέον με ένα κράτος οργανωμένο γύρω από τον εκσυγχρονισμό και την ευημερία. Η Σαουδική Αραβία και οι Χούθι διαθέτουν αμφότεροι ισχυρές, αλλά πολύ διαφορετικές στρατιωτικές δυνατότητες, και καμία πλευρά δεν μπορεί να επιβάλει γρήγορα μια αποφασιστική έκβαση στην άλλη. Αυτή είναι η συνταγή για έναν μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς. Το πλησιέστερο προηγούμενο είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία, με τον οποίο ο πόλεμος στην Υεμένη συνδέεται ολοένα περισσότερο και από τον οποίο το σαουδαραβικό βασίλειο θα μπορούσε να αντλήσει διδάγματα για την καλύτερη προετοιμασία του.

Υπάρχει επίσης ένας παραλληλισμός με τη συναφή σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών, οι επιπτώσεις της οποίας έχουν πλήξει σοβαρά τις χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας. Ουσιαστικά, παρακολουθούμε την πίεση που μπορεί να ασκήσει μια ασθενέστερη στρατιωτική δύναμη όταν διαθέτει πολύ μεγαλύτερη αντοχή στο κόστος και στην αποδιοργάνωση από τον ισχυρότερο αντίπαλό της. Το Ιράν και οι Χούθι ποντάρουν στο ότι οι Σαουδάραβες επιθυμούν τόσο έντονα να διατηρήσουν το ειρηνικό μοντέλο τους, που βασίζεται στις επιχειρήσεις, στον τουρισμό, στην ενέργεια και στις επενδύσεις, ώστε θα δεχθούν έναν συμβιβασμό σχεδόν με οποιοδήποτε τίμημα για να τερματιστεί η παρούσα σύγκρουση.

Η νοοτροπία των Χούθι

Το ιδεολογικό πρόγραμμα των Χούθι είναι αντισαουδαραβικό, αντιαμερικανικό, αντιισραηλινό, αντιδημοκρατικό, αντιφιλελεύθερο και αντισημιτικό. Εδώ και χρόνια παρουσιάζει τη σαουδαραβική μοναρχία ως αμερικανοϊσραηλινή μαριονέτα, ανάξια να φέρει τον τίτλο του «Θεματοφύλακα των Δύο Ιερών Τεμενών». Μέρος αυτής της αντιπαλότητας έχει προσωπικές ρίζες: ο πατέρας του Αμπντέλ Μαλίκ αλ Χούθι, ηγέτη της οργάνωσης, συγκρουόταν επί χρόνια με κληρικούς που υποστηρίζονταν από τη Σαουδική Αραβία και, σύμφωνα με φήμες, είχε γίνει στόχος σχεδίου δολοφονίας κατ’ εντολήν τους.

Ωστόσο, οι αιτιάσεις κατά του βασιλείου έχουν και εδαφική διάσταση. Με τη Συνθήκη της Ταΐφ του 1934, ο ιμάμης Γιαχία της βόρειας Υεμένης διευθέτησε το συνοριακό ζήτημα με το σαουδαραβικό κράτος και παραχώρησε τις επαρχίες Τζιζάν, Ασίρ και Νατζράν. Οι Χούθι, οι οποίοι παρουσιάζονται με έναν κάπως αμφίσημο τρόπο ως κληρονόμοι του ιμαμάτου, έχουν αναβιώσει τις διεκδικήσεις και για τις τρεις επαρχίες. Στόχος τους είναι να υποδαυλίζουν τη δυσαρέσκεια απέναντι στους Σαουδάραβες και να διατηρούν ανοιχτό το ζήτημα των νότιων συνόρων του βασιλείου.

Αυτή η εδαφική διάσταση συνδέεται με τον ισχυρισμό ότι οι Σαουδάραβες δεν είναι άξιοι να ελέγχουν τη Μέκκα και τη Μεδίνα: ο Αμπντέλ Μαλίκ επανέλαβε πρόσφατα ότι η Μέκκα ανήκει στην ισλαμική ούμμα, δηλαδή στην παγκόσμια κοινότητα των μουσουλμάνων, και δεν αποτελεί επαρχία της Σαουδικής Αραβίας. Οι Χούθι διεκδικούν εμμέσως —και ορισμένες φορές ρητά— ολόκληρο το νότιο μισό της Αραβικής Χερσονήσου, «από τη Μέκκα έως τη Μάχρα».

Ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο οι Χούθι δεν μπορούν να σταματήσουν είναι δομικός. Εξαρτώνται από τη διαρκή κινητοποίηση και, για ένα κίνημα αυτού του είδους, η ειρήνη αποτελεί απειλή και όχι ανταμοιβή. Η σύγκρουση είναι αυτή που συγκρατεί το εγχείρημά τους: δικαιολογεί την απόσπαση πόρων από έναν εξαθλιωμένο πληθυσμό, παρέχει άλλοθι για τους απλήρωτους μισθούς και την κατάρρευση των υπηρεσιών και επιτρέπει στον μηχανισμό ασφαλείας να αντιμετωπίζει κάθε επικριτή ως συνεργάτη του εχθρού.

Για ένα βαθιά αντιδημοφιλές καθεστώς, ο πόλεμος με τη Σαουδική Αραβία και τους τοπικούς συμμάχους της στην Υεμένη είναι η πιο χρήσιμη διαθέσιμη σύγκρουση. Θα μπορούσε μάλιστα να αποφέρει σημαντικά οφέλη, εάν οι Χούθι καταφέρουν να αποσπάσουν παραχωρήσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ήδη κατά την περίοδο που ο πρέσβης Φίτον-Μπράουν είχε την ευθύνη για την Υεμένη, ήταν σαφές ότι τα στρεβλά κίνητρα της οικονομίας του πολέμου έκαναν τους στρατιωτικούς διοικητές των Χούθι να αντιμετωπίζουν με καχυποψία τον διαπραγματευτή της οργάνωσης, Μοχάμεντ Αμπντελσαλάμ. Οι διοικητές αυτοί επωφελούνταν από την οικονομία του πολέμου και το συνακόλουθο «κύρος» και δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον να μετατραπούν σε διοικητικά στελέχη που, μαζί με την εξουσία τους, θα αναλάμβαναν και αντίστοιχες ευθύνες.

Οι επιλογές των Χούθι

Η προσέγγιση των Χούθι είναι αρπακτική: απομονώνουν κάθε θύμα και το αντιμετωπίζουν ξεχωριστά. Επιδιώκουν διμερείς συμφωνίες που απομακρύνουν έναν έναν τους πιθανούς αντιπάλους από ένα κοινό μέτωπο και προσαρμόζουν την ένταση κάθε επίθεσης έτσι ώστε το θύμα να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια περιορισμένη αντίδραση κοστίζει λιγότερο από μια παρατεταμένη αντιπαράθεση.

Έχουν καλλιεργήσει την εντύπωση ότι αποτελούν πάντα πρόβλημα κάποιου άλλου: του Ισραήλ όταν εκτοξεύουν πυραύλους εναντίον του Εϊλάτ, του Ριάντ όταν πλήττουν την Άμπχα και ούτω καθεξής. Μία δεκαετία αργότερα, οι Χούθι έχουν επιτεθεί σε πολλά διαφορετικά κράτη, αλλά κανείς δεν έχει αναλάβει συνολικά την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Είναι ανησυχητικό ότι Αμερικανοί διαπραγματευτές συναντήθηκαν πρόσφατα με τους Χούθι στη Μουσκάτ και, όπως φαίνεται, αποδέχθηκαν χωρίς αμφισβήτηση τις διαβεβαιώσεις τους ότι η διαμάχη τους αφορά μόνο τους Σαουδάραβες και όχι τους Αμερικανούς — ούτε καν τους Ισραηλινούς! Και όλα αυτά ενώ οι Χούθι απειλούν την αμερικανική οικονομία και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή Αμερικανών πολιτών που βρίσκονται σε μη στρατιωτικές υποδομές στο σαουδαραβικό βασίλειο.

Στον τρέχοντα γύρο των συγκρούσεων, οι Χούθι διαθέτουν τρεις βασικές επιλογές κλιμάκωσης.

Η πρώτη επιλογή είναι η εδαφική επέκταση στο εσωτερικό της Υεμένης. Πρόκειται για τη λιγότερο επικίνδυνη επιλογή για το καθεστώς, επειδή παραμένει στο πλαίσιο μιας σύγκρουσης την οποία ο κόσμος έχει μάθει να αγνοεί. Τα νέα εδάφη σημαίνουν νέους πληθυσμούς προς φορολόγηση, νέα λιμάνια και περάσματα προς έλεγχο, καθώς και νέες επιτυχίες προς προβολή στο εσωτερικό. Το μειονέκτημα είναι ότι αυτή η επέκταση οδηγεί τους Ζαϊδίτες Χούθι ολοένα βαθύτερα σε περιοχές σαφιιτών σουνιτών, όπου ο πληθυσμός αντιμετωπίζει εχθρικά τις επιδιώξεις τους.

Η δεύτερη επιλογή αφορά τη θάλασσα. Οι επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων και σαουδαραβικών δεξαμενόπλοιων στην Ερυθρά Θάλασσα και στα στενά Μπαμπ αλ Μαντέμπ προκαλούν ζημιές, ιδίως στην οικονομία, ενώ είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποτραπούν και να αντιμετωπιστούν αμυντικά. Το μειονέκτημα είναι ότι η ναυσιπλοΐα αποτελεί παγκόσμιο συμφέρον, παρότι υπάρχουν κάποια περιθώρια προσαρμογής στις διαταραχές της. Επομένως, μια παρατεταμένη εκστρατεία εναντίον της ενδέχεται να προκαλέσει την εμπλοκή κρατών με συμφέροντα στο θαλάσσιο εμπόριο, τα οποία διαφορετικά θα έμεναν εκτός ενός πολέμου μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Χούθι. Επιπλέον, παραβιάζοντας το Δίκαιο της Θάλασσας, οι επιθέσεις αυτές παρέχουν αδιαμφισβήτητη νομική βάση για τη συγκρότηση διεθνούς στρατιωτικού συνασπισμού εναντίον τους.

Η τρίτη επιλογή, η στοχοποίηση της πολιτικής αεροπορίας, είναι η πιο επικίνδυνη. Μια πρόσφατη επίθεση των Χούθι, στις 10 Οκτωβρίου, σκότωσε τουλάχιστον δώδεκα ανθρώπους, αποτελώντας τη φονικότερη επίθεση στο βασίλειο εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία. Μεταξύ των νεκρών ήταν ένας Αμερικανός πολίτης. Τα πλήγματα συνοδεύτηκαν από απειλητική προειδοποίηση προς τις αεροπορικές εταιρείες, «για τελευταία φορά», να παραμείνουν εκτός του σαουδαραβικού εναέριου χώρου. Τέτοιου είδους επιθέσεις είναι πιθανότατα εκείνες που θα μπορούσαν ευκολότερα να κινητοποιήσουν έναν διεθνή συνασπισμό και δείχνουν ότι οι Χούθι είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν εξαιρετικά υψηλό ρίσκο.

Οι Χούθι δοκιμάζουν μέχρι πού μπορούν να φτάσουν. Η κατάρριψη ενός επιβατικού αεροσκάφους θα προκαλούσε σχεδόν σίγουρα μια συντριπτική απάντηση, συμπεριλαμβανομένων άμεσων αμερικανικών πληγμάτων — ακριβώς την αντίδραση που οι Χούθι προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να αποφύγουν, χωρίς πάντοτε να τα καταφέρνουν. Η απειλή και μόνο μπορεί να προκαλέσει κάποια ζημιά στη Σαουδική Αραβία, επομένως οι απειλές θα συνεχιστούν. Το αν οι Χούθι θα συνεχίσουν τις επιθέσεις ή θα προχωρήσουν σε ακόμη μεγαλύτερη κλιμάκωση σε αυτό το πεδίο θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο πιστεύουν ότι κάποιος θα τους αναγκάσει να πληρώσουν το τίμημα.

Οι πόλεμοι συνδέονται ήδη

Θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι η σύγκριση μεταξύ του πολέμου Ρωσίας–Ουκρανίας και της σύγκρουσης Χούθι–Σαουδικής Αραβίας χρησιμεύει απλώς ως παραλληλισμός. Ωστόσο, οι δύο πόλεμοι συνδέονται έμπρακτα και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Η εμπλοκή της Ρωσίας με τους Χούθι αποτελεί μέχρι στιγμής τον πιο άμεσο σύνδεσμο. Έως τα μέσα του 2024, η Ρωσία είχε στρατολογήσει εκατοντάδες, ενδεχομένως ακόμη και χιλιάδες, άνδρες από την Υεμένη για το μέτωπο στην Ουκρανία, μέσω ενός δικτύου συνδεδεμένου με τους Χούθι που λειτουργούσε με βάση το Ομάν. Επίσης, κατά την εκστρατεία των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα την περίοδο 2023–2025, η Ρωσία φέρεται να τους διαβίβασε δορυφορικά δεδομένα για τον εντοπισμό στόχων. Παράλληλα, το Shahed-136, το οποίο το Ιράν προμήθευσε στη Ρωσία και το οποίο η τελευταία πλέον παράγει μαζικά και έχει βελτιώσει, ανήκει στην ίδια οικογένεια όπλων που χρησιμοποιούν οι Χούθι εναντίον σαουδαραβικών υποδομών. Οι ρωσικές τεχνολογικές βελτιώσεις ενδέχεται να φτάσουν, μέσω της Τεχεράνης, πίσω στη Σαναά.

Δημοσίως, η Ρωσία εμφανίζεται να ανησυχεί για το πρόβλημα των Χούθι. Τον Σεπτέμβριο, ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ χαρακτήρισε «απαράδεκτες» τις επιθέσεις τους εναντίον μη στρατιωτικών στόχων στη Σαουδική Αραβία, ενώ ο πρόεδρος Πούτιν και ο διάδοχος του θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν συζήτησαν τηλεφωνικά για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας μέσω των στενών Μπαμπ αλ Μαντέμπ. Το Ριάντ δεν πρέπει να εκλάβει αυτή τη στάση ως ουδετερότητα: η Μόσχα αντιμετωπίζει τους Χούθι ως πιόνι σε ένα ευρύτερο παιχνίδι.

Ο μηχανισμός είναι απλός. Μια κρίση στην Αραβική Χερσόνησο αποσπά την προσοχή της Δύσης και, ίσως ακόμη σημαντικότερο, απορροφά τα αποθέματα πυρομαχικών της. Στα τέλη Μαρτίου, δημοσιεύματα ανέφεραν ότι το Πεντάγωνο εξέταζε το ενδεχόμενο να διοχετεύσει στη Μέση Ανατολή πυραύλους αναχαίτισης για την αεράμυνα που είχαν αγοραστεί για την Ουκρανία, επειδή ο πόλεμος με το Ιράν ασκούσε πίεση στα αποθέματα κρίσιμων αμερικανικών πυρομαχικών.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα προς το οποίο εργάζεται η Μόσχα από τότε που απείχε από την ψηφοφορία για το εμπάργκο όπλων κατά των Χούθι το 2015 και στη συνέχεια πέρασε μία δεκαετία παρεμποδίζοντας την ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ που κατέγραφε τις παραβιάσεις του. Η Ρωσία δεν χρειάζεται να νικήσουν οι Χούθι· χρειάζεται να συνεχίσουν να πολεμούν. Με παρόμοιο σκεπτικό υποστηρίζει και τη συνέχιση της ιρανικής αντίστασης απέναντι στους Αμερικανούς.

Η σύνδεση αρχίζει να λειτουργεί και προς την αντίστροφη κατεύθυνση. Οι αναπτυσσόμενοι δεσμοί του Κιέβου με τη Σαουδική Αραβία είναι πιο πρόσφατοι, αλλά όχι λιγότερο σημαντικοί. Στις 27 Μαρτίου, οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με επίκεντρο την τεχνογνωσία αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Περισσότεροι από διακόσιοι Ουκρανοί ειδικοί στην αντιμετώπιση drones έχουν πλέον αναπτυχθεί στη Σαουδική Αραβία και σε άλλα κράτη του Κόλπου, ενώ το Ριάντ φέρεται να διαπραγματεύεται μεγάλη αγορά ουκρανικών drones αναχαίτισης, κόστους από 1.000 έως 3.000 δολάρια το καθένα. Μέχρι πρόσφατα, το Ριάντ ενίσχυε τις σχέσεις του με τη Μόσχα μέσω του ΟΠΕΚ+ και των BRICS. Τώρα, όμως, εισάγει ουκρανική τεχνογνωσία για να αμυνθεί απέναντι σε όπλα που η Μόσχα βοήθησε να τελειοποιηθούν.

 

Ισραήλ -Λιβύη: Παρασκηνιακές κινήσεις για την αναχαίτιση της Τουρκίας και οι επιπτώσεις στην Ελλάδα

0

Ιδιαίτερη Ανταπόκριση

Οι πληροφορίες για ισραηλινές πιέσεις προς τον Σαντάμ Χαφτάρ, με στόχο να αποτραπεί η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, αναδεικνύουν μια νέα παράμετρο στον ανταγωνισμό επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Ισραήλ εμφανίζεται να παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία την προσέγγιση της Άγκυρας με την οικογένεια Χαφτάρ, εκτιμώντας ότι η εδραίωση της τουρκικής παρουσίας στην ανατολική Λιβύη θα μπορούσε να επηρεάσει τις ενεργειακές διασυνδέσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων επικοινωνιών του.

Σύμφωνα με τον Λίβυο δημοσιογράφο και ανταποκριτή του Al Jazeera Άχμεντ Χαλίφα, ο οποίος επικαλείται πηγές ασφαλείας στη Βεγγάζη, το Ισραήλ, με την υποστήριξη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ασκεί πιέσεις στον Σαντάμ Χαφτάρ προκειμένου να μην προχωρήσει η κοινοβουλευτική επικύρωση του μνημονίου του 2019. Αντιθέτως, η Τουρκία φέρεται να απαιτεί την επίσπευση της διαδικασίας, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο αναθεώρησης της υποστήριξής της προς την οικογένεια Χαφτάρ σε περίπτωση άρνησης.

Οι πληροφορίες αυτές, που δημοσιεύθηκαν στις 14 Οκτωβρίου από το Libya Observer, δεν έχουν επιβεβαιωθεί από επίσημες ισραηλινές ή λιβυκές πηγές. Συμπίπτουν, ωστόσο, με δημοσιεύματα του ισραηλινού Τύπου που καταγράφουν την αυξανόμενη ανησυχία των υπηρεσιών ασφαλείας του Ισραήλ για την επέκταση της τουρκικής επιρροής στη Λιβύη.

Ήδη από τα τέλη Σεπτεμβρίου, ο στρατιωτικός συντάκτης Amir Bohbot, σε δημοσιεύματά του στην ισραηλινή ιστοσελίδα Walla και στην Jerusalem Post, ανέφερε ότι η ισραηλινή στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών AMAN παρακολουθεί τον αποκαλούμενο «λιβυκό διάδρομο» της Τουρκίας.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, το ενδιαφέρον των ισραηλινών υπηρεσιών δεν περιορίζεται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, αλλά επεκτείνεται στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις, στη ναυτική παρουσία και στη δυνατότητα της Άγκυρας να επηρεάζει κρίσιμες ενεργειακές και εμπορικές οδούς της Ανατολικής Μεσογείου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αναφορές της Jerusalem Post σε πιθανή συνάντηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Σαντάμ Χαφτάρ στο Άμπου Ντάμπι, με βάση στοιχεία μετακινήσεων αεροσκαφών. Η συνάντηση δεν έχει επιβεβαιωθεί, ωστόσο η σχετική δημοσιογραφική πληροφορία επαναφέρει στο προσκήνιο τους διαύλους επικοινωνίας που φέρεται να διατηρεί το Ισραήλ με την ανατολική Λιβύη, καθώς και τον πιθανό διαμεσολαβητικό ρόλο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τα οποία διατηρούν στενές σχέσεις με την οικογένεια Χαφτάρ.

Η ισραηλινή κινητικότητα συμπίπτει με την προσπάθεια της Τουρκίας να αξιοποιήσει την προσέγγισή της με τη Βεγγάζη για την εξασφάλιση της κοινοβουλευτικής επικύρωσης του μνημονίου. Η αντικατάσταση του Ακίλα Σάλεχ στην προεδρία της λιβυκής Βουλής, ο οποίος είχε αντιταχθεί στην επικύρωση, δημιουργεί ευνοϊκότερες πολιτικές προϋποθέσεις για την Άγκυρα, χωρίς να προδικάζει την τελική στάση των βουλευτών.

Για το Ισραήλ, το ζήτημα υπερβαίνει τις ελληνοτουρκικές διαφορές. Η ενδεχόμενη ενίσχυση της τουρκικής παρουσίας στις λιβυκές ακτές θα μπορούσε, σύμφωνα με τις ισραηλινές εκτιμήσεις, να προσφέρει στην Άγκυρα πρόσθετα μέσα επιρροής στις θαλάσσιες μεταφορές και στις ενεργειακές διασυνδέσεις με την Ευρώπη. Η προοπτική αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τα σχέδια ηλεκτρικής διασύνδεσης Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας, τα οποία η Τουρκία επιχειρεί να συνδέσει με τις δικές της διεκδικήσεις θαλάσσιας δικαιοδοσίας.

Για την Ελλάδα, η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο κατά την οποία η Τρίπολη αμφισβητεί τις ελληνικές έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης, ενώ η Άγκυρα επιδιώκει να μετατρέψει το μνημόνιο του 2019 σε αποδεκτό πολιτικό τετελεσμένο και από τους δύο λιβυκούς πόλους. Η ενδεχόμενη επικύρωσή του από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης δεν θα δημιουργούσε έννομα αποτελέσματα εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, θα προσέφερε όμως στην Τουρκία ένα πρόσθετο διπλωματικό επιχείρημα για την προώθηση των θαλάσσιων διεκδικήσεών της.

Η χρονική συγκυρία είναι ενδεικτική. Στις 15 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η γαλλική Nexans, για λογαριασμό του Great Sea Interconnector, ζήτησε άδεια επανέναρξης των ερευνών βυθού για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, με προοπτική επέκτασης στο Ισραήλ. Η Τουρκία εξακολουθεί να επικαλείται το τουρκολιβυκό μνημόνιο για να απαιτεί προηγούμενη συνεννόηση σχετικά με δραστηριότητες σε αμφισβητούμενες, κατά την ίδια, θαλάσσιες περιοχές. Η Ουάσιγκτον, αντιθέτως, έχει εκφράσει την υποστήριξή της στην υλοποίηση του έργου.

Η διαφαινόμενη ισραηλινή κινητικότητα δημιουργεί, συνεπώς, ένα πρόσθετο πεδίο σύγκλισης συμφερόντων με την Αθήνα. Το Ισραήλ δεν επιδιώκει κατ’ ανάγκην να υπερασπιστεί τις ελληνικές θέσεις για τις θαλάσσιες οριοθετήσεις, αλλά να αποτρέψει την απόκτηση πρόσθετων στρατηγικών ερεισμάτων από την Τουρκία σε μια περιοχή ζωτικής σημασίας για τις δικές του ενεργειακές και εμπορικές διασυνδέσεις. Η αντίθεση αυτή μπορεί να λειτουργήσει ευνοϊκά για την Ελλάδα, ιδιαίτερα εάν συνδυαστεί με τις επιφυλάξεις της Αιγύπτου απέναντι στις τουρκικές θαλάσσιες διεκδικήσεις.

Παράλληλα, η οικογένεια Χαφτάρ επιχειρεί να αξιοποιήσει τον ανταγωνισμό των περιφερειακών δυνάμεων, διατηρώντας ανοικτούς διαύλους με την Άγκυρα, το Κάιρο, το Άμπου Ντάμπι και, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το Τελ Αβίβ. Η προοπτική επικύρωσης του μνημονίου αποτελεί για τη Βεγγάζη ισχυρό διαπραγματευτικό μέσο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξασφάλιση πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών ανταλλαγμάτων.

Η Αθήνα έχει, επομένως, κάθε λόγο να παρακολουθεί προσεκτικά τις ισραηλινές κινήσεις, χωρίς να θεωρεί δεδομένη την αποτελεσματικότητά τους. Η αποτροπή της επικύρωσης θα συνιστούσε ευνοϊκή εξέλιξη, αλλά δεν θα αναιρούσε τη σταδιακή διείσδυση της Τουρκίας στην ανατολική Λιβύη ούτε τις αξιώσεις που προβάλλει η Τρίπολη σε θαλάσσιες περιοχές ελληνικού ενδιαφέροντος.

Το ουσιαστικότερο στοιχείο είναι ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο παύει να αποτελεί αποκλειστικά πεδίο αντιπαράθεσης Αθήνας και Άγκυρας. Η αυξανόμενη ανησυχία του Ισραήλ για τις στρατηγικές επιδιώξεις της Τουρκίας προσδίδει στη διαφορά ευρύτερη περιφερειακή διάσταση, δημιουργώντας νέες δυνατότητες διπλωματικών συνεννοήσεων για την Ελλάδα. Η αξιοποίησή τους, ωστόσο, προϋποθέτει διατήρηση της ελληνικής παρουσίας και στους δύο λιβυκούς πόλους και στενό συντονισμό με την Αίγυπτο, την Κύπρο και τους ευρωπαϊκούς εταίρους, χωρίς εξάρτηση από τις επιλογές τρίτων.

Στράτος Σιμιτζής: «Η Θεσσαλονίκη άλλοτε… Εικόνες και στιγμές»

0

Θέμα: Νέα έκδοση

Τίτλος:

Συγγραφέας: Στράτος Σιμιτζής

Α´ έκδοση: Οκτώβριος 2026

Διαστάσεις: 14 Χ 21

Αριθμός σελίδων: 150

Θέμα βιβλίου: Τοπική Ιστορία

ISBN: 978-960-454-324-3

Τιμή: 15 ευρώ

Από τις εκδόσεις Ερωδιός κυκλοφορεί το νέο βιβλίο του δημοσιογράφου – συγγραφέα Στράτου Σιμιτζή, «Η Θεσσαλονίκη άλλοτε… Εικόνες και στιγμές». Πρόκειται για μία αναφορά στην ζωή της πόλης τις παλαιότερες δεκαετίες και κυρίως του ’50 και του ’60. Ο συγγραφέας αναφέρει στον πρόλογό του μεταξύ άλλων:

«Όσο περνάει ο χρόνος, νέες εικόνες και νέες στιγμές προστίθενται στην ζωή μας, που θα “τελειώσουν” μαζί μας. Στο ανά χείρας βιβλίο, θα μας απασχολήσουν οι εικόνες και οι στιγμές από το παρελθόν. Από την Θεσσαλονίκη που “έφυγε”. Στιγμές με τις οποίες ζήσαμε, ανδρωθήκαμε, μεγαλώσαμε. Αυτές που μοιραστήκαμε με τους Θεσσαλονικείς εκείνης της εποχής. Αυτές που αποτέλεσαν κομμάτι της ζωής μας».

Η παρουσίαση θα γίνει την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, στις 19:00 στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, λεωφ. Βασιλέως Γεωργίου Α1, στην αίθουσα «Μανόλης Αναγνωστάκης».

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν η Άννα Ευθυμίου, βουλευτής Θεσσαλονίκης, υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Χριστίνα Χαλεπλίδου, δημοσιογράφος, διευθύντρια εφημ. Θεσσαλονίκη, Μάκης Βοϊτσίδης, δημοσιογράφος, δικηγόρος, τ. πρόεδρος ΕΣΗΕΜ-Θ.

Την εκδήλωση θα συντονίσει – προλογίσει ο συγγραφέας.

 

Οι χριστιανοί Αλβανοί του Καυκάσου ακολουθούν τις αρχέγονες παραδόσεις τους

0

Στα τέλη Σεπτεμβρίου 2026, μέλη της χριστιανικής θρησκευτικής κοινότητας Αλβανών-Ούντι επισκέφθηκαν τον ναό Γκαντζασάρ που βρίσκεται στο χωριό Βάνγκλι, στην περιοχή Αγκντάρα του Καραμπάχ, γράφει δημοσίευμα του Modern.az Αζερμπαϊτζάν.

Σύμφωνα με πληροφορίες του αζέρικου δημοσιεύματος το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων της Υπηρεσίας Αποκατάστασης, Κατασκευής και Διαχείρισης στις πόλεις Χανκέντι (γνωστό ιστορικά στους Αρμένιους ως Στεπανακέρτ), Αγκντάρ και Χοτζαλί , τα μέλη της κοινότητας γνώρισαν την περιοχή του ναού κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, προσκύνησαν και διάβασαν προσευχές εκεί.

 Τελέστηκαν θρησκευτικές τελετουργίες και άναψαν κεριά κατά τη διάρκεια της επίσκεψης.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο Ναός Γκαντζασάρ, που βρίσκεται στο χωριό Βάνγκλι, στην περιοχή Αγντάρα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, προσελκύει την προσοχή ως ένα από τα παραδείγματα της αρχαίας θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς των Αλβανών της περιοχής.

Για τους εκπροσώπους της αλβανο-ούντι χριστιανικής θρησκευτικής κοινότητας, η επίσκεψη στον ναό είναι σημαντική όσον αφορά τη διατήρηση των θρησκευτικών παραδόσεων και τη διατήρηση της ιστορικής τους διαδρομής.

Echedoros.blog

Δέν θά κριθοῦν στά σοῦπερ μάρκετ οἱ ἐκλογές

0

Ἐδῶ καί μερικά χρόνια, ἀπό τόν Νοέμβριο τοῦ 2020 καί τόν Δεκέμβριο τοῦ 2024, ὑποστηρίζουμε μέ ἐπιμονή ὅτι ἡ ἔννοια τῆς φτώχειας στόν 21ο αἰῶνα συνδέεται εὐθέως μέ τήν ἔννοια τῆς ἀξιοπρέπειας καί ὄχι μέ τήν ἔννοια τῆς ἀνέχειας

Οἱ πολῖτες προσλαμβάνουν τήν εὐημερία τους ὡς ἠθική ἀξία καί ὄχι ὡς ὑλική ἀπόλαυση, διότι στό τέλος τῆς ἡμέρας αὐτό πού τούς ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ κοινωνική καταξίωση καί ἡ τοποθέτησή τους σέ μία καλή θέση στήν πυραμίδα.

Ὁ Ἕλλην θέλει πάντοτε νά ἔχει «πρόσωπο». Πρός ἐπίρρωσιν ὅλων αὐτῶν καί οἱ ἔρευνες τῆς Eurostat, πού δείχνουν ὅτι 2 στούς 3 Ἕλληνες «νοιώθουν» φτωχοί. Ἡ ὑποκειμενική φτώχεια εἶναι ἀνωτέρα τῆς ἀντικειμενικῆς. Στήν ἀντικειμενική συγκρίνεσαι μέ τόν ἑαυτό σου.

Στήν ὑποκειμενική συγκρίνεις τόν ἑαυτό σου μέ τούς ρυθμούς πού «τρέχει» ἡ κοινωνία. Ἄν μπορεῖς νά τήν ἀκολουθήσεις. Ἀνακαλῶ στήν μνήμη μας σχετικό σημείωμα τῆς 28ης Νοεμβρίου τοῦ 2020, τώρα πού εὑρισκόμεθα στήν τελική εὐθεῖα πρός τίς ἐκλογές, μέ ὅλα αὐτά νά ἔχουν σημασία, καί ἐπανέρχομαι:

«Ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης ἔγραψε τό “Ἄξιον Ἐστί” συγκλονισμένος ἀπό δύο εἰκόνες. Στήν πρώτη πρωταγωνιστοῦσαν λιπόσαρκα, πεινασμένα, ξυπόλυτα, ρακένδυτα Ἑλληνόπουλα, τά ὁποῖα βρίσκονταν σέ ἕνα οἰκόπεδο, πέριξ τοῦ ἀεροδρομίου τοῦ Ἑλληνικοῦ, κατά τήν ἀναχώρησή του γιά τήν Γενεύη. Τό 1948. Στήν δεύτερη πρωταγωνιστοῦσαν καλοζωισμένα, εὐτραφῆ, βουτυρᾶτα Ἑλβετόπουλα μέ ροδοκόκκινα μάγουλα.
“Ἔπεσε” πάνω τους κατά τήν ἄφιξή του στήν ἑλβετική πρωτεύουσα καί σέ ἕναν περίπατό του στήν Λωζάννη.

Αὐτή ἦταν ἡ ἀφορμή γιά νά ζητήσει ἀπό τόν “Ἥλιο τόν νοητό” καί ἀπό τήν “Μυρσίνη τήν δοξαστική” τό σπαρακτικόν “μή παρακαλῶ σας, μή λησμονᾶτε τή χώρα μου!”. Ἡ πεῖνα ἦταν πεῖνα τότε. Καί ἡ φτώχεια φτώχεια. Πέθαινες. Ἡ πατρίδα μας περνοῦσε “ἀνθρωπιστική κρίση”. Δέν μοῦ ἀρέσει ἡ μετάφραση τῆς ὁρολογίας αὐτῆς ἀπό τήν ἀγγλική, καθώς εἶναι στεγνή συναισθημάτων, ἀλλά τί νά κάνουμε, ἐπικράτησε. Παρηγορούμεθα ὅτι περιέχει λέξη ἑλληνική, συνυφασμένη μέ τήν ἱστορία μας: Crisis.

Στούς καιρούς μας ἡ φτώχεια εἶναι διαφορετική. Ἡ νέα φτώχεια. Εἶμαι φτωχός δέν σημαίνει πλέον πεθαίνω τῆς πείνας, ἄν καί μέσα στήν κρίση τῶν μνημονίων συγκλονιστήκαμε μέ τά μαγκάλια, τίς αὐτοκτονίες καί τίς λιποθυμίες τῶν μαθητῶν. Ἕνα πιάτο φαγητό τό βρίσκει κανείς σήμερα. Θές ἡ οἰκογένεια, πού εἶναι ἰσχυρότατος παράγων κοινωνικῆς συνοχῆς ἀκόμη, θές ἡ Ἐκκλησία μέ τά συσσίτια, θές ἡ αὐτοδιοίκηση, θές ἀκόμη καί ἡ γειτονιά, σπανίως μένει κάποιος ἀβοήθητος. Ἡ νέα φτώχεια ξεκινᾶ ἀπό ἄλλη βάση καί ἄλλη ἀφετηρία σήμερα. Νέα φτώχεια σημαίνει ὅτι δέν μπορῶ νά τρέξω καί νά ἀκολουθήσω τήν ὑπόλοιπη κοινωνία.

Νά κάνω ὅ,τι κάνει. Δέν μπορῶ νά πάω δέκα μέρες διακοπές, δέν μπορῶ νά ἀγοράσω ὑπολογιστή στό παιδί μου· νέα φτώχεια σημαίνει ὅτι δέν μπορῶ νά ἀγοράσω ἔξυπνο κινητό· νέα φτώχεια σημαίνει ὅτι ἀδυνατῶ νά πληρώσω κάρτα καί ἐφορία, καί μέ κυνηγοῦν οἱ εἰσπρακτικές. Νέα φτώχεια σημαίνει ὅτι δέν ἔχω ἀξιοπρεπές σπίτι, ὅτι δέν μπορῶ νά ἀγοράσω ἀγαθά διαρκείας (ἕνα ΙΧ μέ ἀντοχή στόν χρόνο)· νέα φτώχεια σημαίνει ὅτι δέν μπορῶ νά στείλω τά παιδιά μου σέ σχολεῖο ἀνάλογο μέ αὐτό πού πήγαινα ἐγώ.

Ἡ νέα φτώχεια δέν σημαίνει ἀσιτία, σημαίνει ἀδυναμία νά παρακολουθήσω τόν ρυθμό τῆς κοινωνίας στά βασικά. Σημαίνει ἀνισότητα. Σημαίνει ντροπή γιά αὐτό πού μοῦ συμβαίνει. Κατηγορῶ τόν ἑαυτό μου. Γράφω αὐτό τό σημείωμα (28.11.2020), μέ ἀφορμή τήν συζήτηση πού ἔγινε στήν Βουλή μεταξύ Πρωθυπουργοῦ καί ἀρχηγοῦ ἀξιωματικῆς Ἀντιπολίτευσης γιά τό ἐλάχιστο ἐγγυημένο εἰσόδημα.

Σύλληψη πού, μολονότι μοιάζει σοσιαλιστική, εἶναι ἐπινόηση νεοφιλελεύθερη. Ἀνήκει στόν γκουροῦ τῆς σχολῆς τοῦ Σικάγο Μίλτον Φρίντμαν (“Ἐλεύθερος νά διαλέξεις”, ἐκδόσεις Εὐρωεκδοτική, 1980), ὁ ὁποῖος εἰσηγήθηκε πολλά χρόνια πρίν, μαζί μέ τήν σύζυγό του Ρόζα, τήν γενναία ἐνίσχυση τῶν οἰκονομικῶς ἀδύναμων οἰκογενειῶν, πού δήλωναν “ἀρνητικό εἰσόδημα” στήν Ἐφορία, κοινῶς “ἔμπαιναν μέσα”. Γράφω κυρίως μέ ἀφορμή τίς “ὡραῖες” ἰδέες πού περιγράφει ἡ Ἔκθεση Πισσαρίδη περί τοῦ κοινωνικοῦ κράτους, γιά νά ἐκφράσω τήν ἀνησυχία μου. Ναί, συμφωνῶ, ὅλοι συμφωνοῦμε ὅτι χρειάζεται ἀναμόρφωση τό κοινωνικό κράτος.

Καί διότι στό παρελθόν κατέστησαν δικαιοῦχοι κοινωνικῶν ἐπιδομάτων πλούσιοι τῶν Βορείων προαστίων, οἱ ὁποῖοι στίς φορολογικές τους δηλώσεις ἐμφανίζονταν πένητες, καί διότι ὁρισμένοι καλοί Ἑλληνάρες ζοῦν παρασιτικῶς εἰς βάρος ὅλων, εἰσπράττοντας παρατύπως κάτω ἀπό τά ραντάρ δύο, τρία ἐπιδόματα μαζί. Ναί, συμφωνῶ ὅτι σέ δεκάδες περιπτώσεις τά ἐπιδόματα λειτουργοῦν ὡς ἀντικίνητρο γιά ἐργασία καί ὡς κίνητρο γιά παρασιτισμό. Μέ δύο, τρία ἐπιδόματα καί μέ ἕνα ἡμερομίσθιο στήν “χάση καί στήν φέξη”, μαῦρο καί ἀφορολόγητο, ὁρισμένοι αἰσθάνονται βασιλιᾶδες. Καί προκαλοῦν τήν κοινωνία. Εἴτε εἶναι ἐντόπιοι εἴτε μετανάστες εἴτε μέλη μειονοτήτων. Τά ΑΤΜ ἔχουν γίνει “λεφτόδεντρα” γιά τεμπέληδες, κατά βάσιν μετανάστες.

Ἐκτός ἀπό αὐτούς ὅμως πού πρέπει νά ἐντοπιστοῦν, ὥστε τά χρήματα πού εἰσπράττουν παρατύπως νά διοχετευτοῦν στούς ἔχοντες ἀνάγκη, ὑπάρχουν καί οἱ ἀληθινοί νεόπτωχοι. Οἱ μακροχρονίως ἄνεργοι. Αὐτοί πού δέν ἔχουν στέγη καί κοιμοῦνται στίς καρέκλες τῶν καφενείων, ὅταν οἱ ἰδιοκτῆτες τούς τό ἐπιτρέπουν. Πού δέν ἔχουν κάπου νά μείνουν καί ἐγκαθίστανται σέ τροχόσπιτα στά δάση τῆς Ἀττικῆς. Πού δέν ἔχουν ποῦ νά κάνουν ἕνα μπάνιο, γιά νά νοιώσουν παστρικοί, καί ζητοῦν ἐξυπηρετήσεις σέ ντούς καί ἀποδυτήρια γυμναστηρίων. Καί μία “σκάλα” πάνω ἀπό αὐτούς ὑπάρχουν νέα παιδιά πού ζοῦν σέ τρῶγλες τῶν 30 τετραγωνικῶν.

Ὑπάρχουν μονογονεϊκές οἰκογένειες μέ μητέρες ἐργαζόμενες σέ ταμεῖα καί σκάλες πολυκατοικιῶν, πού δέν ἔχουν ἕναν μισθό γιά νά πάρουν I-mac στό ἀγγελούδι τους. Ρωτᾶτε ποῦ εἶναι αὐτοί; Γιατί δέν τούς βλέπουμε; Μά δίπλα μας εἶναι. Διαρκῶς. Ἀόρατοι ἐξ αἰτίας τῆς ἀλαζονείας μας. “Ἀπαρατήρητοι”. Μέ ροῦχα ἀγορασμένα ἀπό τότε πού γύριζε ὁ τροχός. Κυκλοφοροῦν μέ ἀξιοπρέπεια καί διεκδικοῦν ζωή γιά τήν ζωή τους. Διεκδικοῦν νά μήν τούς ἀφήνουμε πίσω. Δέν πολυμιλᾶνε γιά τό πρόβλημά τους· οἱ Ἕλληνες ἔχουν μιά ἀξιοπρέπεια ἐκπληκτική. Σέ ὅλους αὐτούς εἶναι ἡ ἔννοια μας λοιπόν, σήμερα».

Αὐτά γράφαμε σέ αὐτήν ἐδῶ τήν θέση στίς 28 Νοεμβρίου 2020. Μαθαίνω ὅτι ἕξι χρόνια μετά οἱ δημοσκοπήσεις βλέπουν αὐτά πού βλέπαμε πεντακάθαρα ἀπό τό 2020. Ἡ μόνη διαφορά; Ὁ κόσμος δέν διεκδικεῖ πλέον ἐλεημοσύνες καί ἐπιδόματα. Βρῆκε ἕνα μεροκάματο. Τό μήνυμα πού στέλνει εἶναι ὅτι οἱ ἐκλογές δέν θά κριθοῦν στά σοῦπερ μάρκετ, ἀλλά ἀπό κάτι εὐρύτερο, πού συνοψίζεται στό ἑξῆς: «Σταμάτα νά μέ σώζεις μέ ἐπιδόματα καί ἐγγυημένα εἰσοδήματα. Διασφάλισέ μου καί ἐγγυήσου μου ἔντιμο καί ἀξιοπρεπές εἰσόδημα. Τό πρόβλημά μας δέν εἶναι μόνο ἡ τιμή τῶν προϊόντων στά ράφια, ἀλλά ἡ προσωπική μας τιμή. Θέλουμε μιά ζωή μέ ἀξιοπρέπεια. Στό σπίτι, στήν ἐργασία, στόν ἐλεύθερο χρόνο, στήν εἰκόνα πού ἔχουμε γιά τήν πατρίδα μας».

Κρατῆστε σημειώσεις. Θά τά βροῦμε μπροστά μας προσεχῶς ὅλα αὐτά.

estianews.gr

Δημοσιογράφος καταδίκασε Βουλευτή σέ ἀποζημίωση

0

Ἐπιβλήθηκαν ἀποζημίωση, χρηματική ποινή καί ἀπειλή προσωπικῆς κράτησης γιά συστηματική στοχοποίηση καί συκοφάντηση

Σταθμό γιά τήν ἐλευθερία τοῦ Τύπου στήν Θράκη ἀποτελεῖ ἡ ἀπόφαση 38/2026 τοῦ Πολυμελοῦς Πρωτοδικείου Ροδόπης, ὅπου γιά πρώτη φορά ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτής καταδικάζεται σέ ἀστική δίκη μετά ἀπό προσφυγή δημοσιογράφου!

Ἡ δικαστική ἀπόφαση, πού ἐκδόθηκε τίς προηγούμενες ἡμέρες, ἀποκτᾶ ἱστορικές διαστάσεις ὄχι μόνο γιά τά δεδομένα τῆς ἀκριτικῆς Θράκης, ἀλλά καί γιά τό σύνολο τῆς ἑλληνικῆς ἔννομης τάξης, καθώς ἀνατρέπει ἰσορροπίες δεκαετιῶν γύρω ἀπό τό ἰδιότυπο καθεστώς ἀσυλίας πού ἀπολάμβαναν ὁρισμένοι ἐκπρόσωποι τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας.

Γιά πρώτη φορά στά δικαστικά χρονικά, ἕνας βουλευτής, ὁ ἀνεξάρτητος πλέον βουλευτής Ροδόπης Ὀζγκιούρ Φερχάτ (πρώην ΣΥΡΙΖΑ καί Νέα Ἀριστερά), καταδικάζεται ἀπό ἀστικό δικαστήριο νά ἀποζημιώσει τόν δημοσιογράφο καί ἀναλυτή Νῖκο Ἀρβανίτη γιά τήν συστηματική στοχοποίηση καί συκοφάντησή του. Συγκεκριμένα, τό δικαστήριο ἔκανε δεκτή τήν ἀγωγή πού κατέθεσε ὁ δικηγόρος Ἠλίας Ἠλιακόπουλος γιά λογαριασμό τοῦ δημοσιογράφου κατά τοῦ βουλευτῆ, ἡ ὁποία ἀφοροῦσε ἀνάρτηση τοῦ τελευταίου ἀπό τίς 4 Ἀπριλίου 2025 στήν προσωπική του ἱστοσελίδα στό Facebook, μέ τήν ὀνομασία «OZGUR FERHAT».

Σύμφωνα μέ τά ἀναφερόμενα στήν ἀπόφαση, τό δικαστήριο ὑποχρεώνει τόν ἐναγόμενο βουλευτή νά διαγράψει τήν ἀνάρτησή του στό Facebook, στήν ὁποία –μεταξύ ἄλλων– ὁ δημοσιογράφος ἀποκαλεῖται «ὑποτιθέμενος δημοσιογράφος… αὐτοαποκαλεῖται ἥρωας, σωτῆρας τῆς περιοχῆς, ἀναλυτής δημοσιογράφος… ἰδιότητες πού δέν ταυτοποιοῦνται» καί «καταφέρεται ἐνάντια στόν κ. Βελόπουλο, στό κόμμα καί στούς βουλευτές, ἐπειδή στίς πρόσφατες ἐκλογές τοῦ ἀρνήθηκαν τήν συμμετοχή του στά ψηφοδέλτιά τους, τῆς Ἑλληνικῆς Λύσης».

Ἐπί πλέον, τό δικαστήριο ὑποχρεώνει τόν βουλευτή νά καταβάλει στόν δημοσιογράφο 2.000 εὐρώ, μέ τόκους, ἀπό τίς 26.5.2025, ὅταν τοῦ ἐπιδόθηκε ἐξώδικο, μέ τό ὁποῖο ὁ δημοσιογράφος τόν καλοῦσε νά συμμορφωθεῖ καί νά διαγράψει τήν ἀνάρτηση.

Παράλληλα μέ τήν ἀπόφασή του, τό Πολυμελές Πρωτοδικεῖο Ροδόπης καταδικάζει τόν βουλευτή Ὀζγκιούρ Φερχάτ, σέ περίπτωση πού δέν διαγράψει τήν ἐπίδικη καί προσβλητική ἀνάρτησή του γιά τόν δημοσιογράφο, νά καταβάλει χρηματική ποινή 1.000 εὐρώ, ἐνῷ τόν ἀπειλεῖ μέ προσωπική κράτηση ἑνός μήνα καί τόν ὑποχρεώνει νά καταβάλει μέρος τῶν δικαστικῶν ἐξόδων τοῦ ἐνάγοντα δημοσιογράφου, τά ὁποῖα καθορίζει στό ποσό τῶν 600 εὐρώ.

Ἡ ὑπόθεση, πού ἔφθασε στήν Δικαιοσύνη τό καλοκαίρι τοῦ 2022, ἀφορᾶ στήν περιβόητη «Ἀνακοίνωση τῶν 17», ὅταν μιά ὁμάδα μειονοτικῶν στελεχῶν, πού φέρονται νά διάκεινται φιλικά πρός τό Τουρκικό Προξενεῖο Κομοτηνῆς, εἶχε ἐκδώσει ἕνα κείμενο ἐναντίον τοῦ Νίκου Ἀρβανίτη, τό ὁποῖο δημοσιεύτηκε στήν τουρκόφωνη ἠλεκτρονική ἐφημερίδα «Burasi Bati Trakya». Ἀφορμή γιά τό κείμενο στάθηκαν οἱ ἀποκαλύψεις τοῦ δημοσιογράφου γιά τίς ὑπόγειες διαδρομές καί τίς παρεμβάσεις τῆς Ἄγκυρας στά ἐσωτερικά ζητήματα τῆς ἑλληνικῆς Θράκης.

Στήν ἀπόφαση τοῦ Πρωτοδικείου ἀναφέρεται ὅτι ὁ δημοσιογράφος ἀντέδρασε στήν «Ἀνακοίνωση τῶν 17» καί, στίς 12.10.2022, ὑπέβαλε ἔγκληση ἐναντίον ὅλων, καθώς καί ἐναντίον τοῦ βουλευτῆ, γιά ἐξύβριση, συκοφαντική δυσφήμιση, ἀπειλή καί διέγερση σέ διάπραξη ἐγκλημάτων μέσῳ διαδικτύου. Ἐναντίον τῶν 16 ἀσκήθηκε ποινική δίωξη ἀπό τήν Εἰσαγγελία Ροδόπης, οἱ ὁποῖοι παραπέμφθηκαν νά δικαστοῦν στίς 12.7.2022 γιά ἐξύβριση μέσῳ διαδικτύου καί συκοφαντική δυσφήμιση μέσῳ διαδικτύου κατά συναυτουργία.

Ὁ ἐναγόμενος, στό μεταξύ, ἐξελέγη βουλευτής στίς ἐκλογές τοῦ Μαΐου τοῦ 2023, καί γιά τόν λόγο αὐτόν διαβιβάστηκε αἴτημα γιά τήν ἄρση ἀσυλίας του. Τό κείμενο δέν ἀποτελοῦσε μιά ἁπλῆ πολιτική κριτική, ἀλλά μιά εὐθεῖα δημόσια στοχοποίηση τοῦ δημοσιογράφου, μέ σαφεῖς ἀπειλές γιά τήν προσωπική καί τήν οἰκογενειακή του ἀσφάλεια, ἐπιχειρῶντας νά ἐπιβάλει ἕναν ἰδιότυπο νόμο σιωπῆς στήν περιοχή. Στήν συζήτηση πού ἔγινε στήν Ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς, στίς 3.4.2025, γιά νά ἀρθεῖ ἡ ἀσυλία τοῦ βουλευτῆ, ὥστε νά ἀσκηθεῖ ἐναντίον του ποινική δίωξη, ὁ ἐναγόμενος ἀναφέρθηκε στό πρόσωπο τοῦ ἐνάγοντα δημοσιογράφου, ἐνῷ στήν συνέχεια ἀνήρτησε στήν σελίδα του στό Facebook βίντεο μέ ἀπόσπασμα τῆς μαγνητοσκοπημένης ὁμιλίας του, μέ τήν μορφή τῆς «καρφιτσωμένης ἀνάρτησης», τό ὁποῖο περιεῖχε τούς ἀναφερόμενους στήν ἀγωγή δυσφημιστικούς χαρακτηρισμούς γιά τόν δημοσιογράφο.

Ἡ ἀστική καταδίκη τοῦ Ὀζγκιούρ Φερχάτ συνιστᾶ δικαστικό προηγούμενο τεράστιας σημασίας. Ὁ ἐναγόμενος βουλευτής πρόβαλε τόν ἰσχυρισμό ὅτι ἡ φερόμενη ὡς ἀδικοπρακτική συμπεριφορά του συνίσταται σέ ἐκφορά πολιτικοῦ λόγου, πού συνδέεται μέ τήν πολιτική του δράση, καί ἐκφράστηκε στό πλαίσιο αὐτῆς, καί ὡς ἐκ τούτου καλύπτεται ἀπό τό βουλευτικό ἀνεύθυνο. Τό δικαστήριο ὅμως ἀναγνώρισε τό μέγεθος τῆς ἠθικῆς βλάβης καί τῆς συκοφαντικῆς δυσφήμισης πού ὑπέστη ὁ δημοσιογράφος κατά τήν ἄσκηση τοῦ λειτουργήματός του.

Ἐπί πλέον, ἡ ἀπόφαση αὐτή στέλνει ἕνα διπλό, ἠχηρό μήνυμα, καθώς θωρακίζει τήν ἐλευθερία τοῦ Τύπου ἀπέναντι σέ ἀπόπειρες ἐκφοβισμοῦ ἀπό κατόχους πολιτικῶν ἀξιωμάτων, ἐνῷ παράλληλα ὑψώνει τεῖχος προστασίας στόν δημοσιογράφο πού ἐρευνᾶ, ἀποκαλύπτει καί προασπίζεται τά ἐθνικά συμφέροντα στήν εὐαίσθητη περιοχή τῆς Θράκης, δείχνοντάς του ὅτι δέν εἶναι πλέον ἀπροστάτευτος ἀπέναντι στίς μεθοδεύσεις τῆς προξενικῆς ἐλίτ.

Ἡ ἀπόφαση-σταθμός τῆς ἀστικῆς Δικαιοσύνης ὑπενθυμίζει σέ ὅλους ὅτι ἡ Θράκη διέπεται ἀπό τούς νόμους καί τό Σύνταγμα τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, καί καμμία πολιτική ἤ διπλωματική πίεση δέν μπορεῖ νά ὑπερτερεῖ τῆς ἀλήθειας καί τῆς Δικαιοσύνης, ἐνῷ παράλληλα ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ ἐποχή κατά τήν ὁποία ἡ βουλευτική ἰδιότητα ἤ ἡ μειονοτική προέλευση λειτουργοῦσαν ὡς «λευκή ἐπιταγή» γιά τήν στοχοποίηση Ἑλλήνων πολιτῶν καί τήν δημιουργία κλίματος τρομοκρατίας στήν Ροδόπη καί τήν Ξάνθη ἔχει περάσει ἀνεπιστρεπτί.

estianews.gr

New York Times: Ο Τραμπ «σκοτώνει» τις Αμαζόνες του – Η Κίμπερλι είναι η πέμπτη γυναίκα που καρατομείται στον Λευκό Οίκο

0

Μετά την Γκιλφόιλ, οι Μποντί, Νόεμ, Γκάμπαρντ και Τσάβες-ΝτεΡέμερ. Όλες γυναίκες που έφυγαν από τη δεύτερη θητεία Τραμπ και αντικαταστάθηκαν από άνδρες.
  • Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ αποτελεί την πέμπτη γυναίκα που αποχωρεί, ενώ το 50% των υπουργών αντικαταστάθηκε εντός τριμήνου.
  • Οι Παμ Μποντί, Λόρι Τσάβες-ΝτεΡέμερ, Κρίστι Νόεμ και Τούλσι Γκάμπαρντ απομακρύνθηκαν, ενώ η Γκιλφόιλ ελέγχεται για οφειλή 100.000 δολαρίων.
  • Η αναλύτρια Κάθριν Νταν Τένπας καταγράφει πρωτοφανή απομάκρυνση γυναικών, ενώ άνδρες όπως ο Πιτ Χέγκσεθ παραμένουν στις θέσεις τους.

Σε ρεπορτάζ της η εφημερίδα The New York Times επισημαίνει ότι η αποπομπή της Κίμπερλι Γκιλφόιλ, μέχρι πρόσφατα πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο στη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ: τα υψηλόβαθμα στελέχη που αποχωρούν από την κυβέρνηση, οικειοθελώς ή αναγκαστικά, είναι συντριπτικά γυναίκες.

Την άνοιξη, τέσσερις από τις οκτώ γυναίκες υπουργικού επιπέδου παραιτήθηκαν ή απολύθηκαν μέσα σε τρεις μήνες και όλες αντικαταστάθηκαν από άνδρες, ενώ ειδικοί χαρακτηρίζουν το φαινόμενο εξαιρετικά ασυνήθιστο.

Όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ της η Erica L. Green, η οποία καλύπτει τον Λευκό Οίκο για τους New York Times και συνέταξε το κείμενο από την Ουάσιγκτον: Η αποπομπή της Κίμπερλι Γκιλφόιλ, η οποία μέχρι αυτή την εβδομάδα ήταν πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, ξάφνιασε ως προς τις λεπτομέρειές της. Ανακοινώθηκε σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, κατά την πρώτη ενημέρωση της νέας εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου.

Η αναγκαστική παραίτηση της κ. Γκιλφόιλ αποτελεί όμως και κομμάτι ενός ευρύτερου μοτίβου στη δεύτερη θητεία του Τραμπ: τα εμβληματικά πρόσωπα που έχουν αποχωρήσει από την κυβέρνηση, είτε οικειοθελώς είτε αναγκαστικά, είναι συντριπτικά γυναίκες.

Η κ. Γκιλφόιλ ήταν η τελευταία υψηλόβαθμη γυναίκα που αποχώρησε μέσα στη χρονιά. Την άνοιξη, τέσσερις από τις οκτώ γυναίκες υπουργικού επιπέδου του Τραμπ παραιτήθηκαν ή απολύθηκαν μέσα σε μόλις τρεις μήνες: η γενική εισαγγελέας Παμ Μποντί, η υπουργός Εργασίας Λόρι Τσάβες-ΝτεΡέμερ, η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ και η διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών Τούλσι Γκάμπαρντ.

Όλες αντικαταστάθηκαν από άνδρες.

Η κ. Γκιλφόιλ κλήθηκε να παραιτηθεί αφότου η εφημερίδα The Wall Street Journal ανέφερε ότι είχε ζητήσει από έναν δωρητή να εξοφλήσει τον λογαριασμό της στην American Express, ύψους 100.000 δολαρίων, πριν από την ψηφοφορία για την επικύρωση του διορισμού της. Η κ. Γκιλφόιλ έχει αρνηθεί τον ισχυρισμό. Την Τρίτη, ωστόσο, ο Τραμπ δήλωσε ότι, παρότι η Γκιλφόιλ «έκανε καλή δουλειά», «δεν μου άρεσε αυτό που διάβασα».

Υποβάθμισε επίσης την ιδέα ότι είχε ουσιαστικό δεσμό με την κ. Γκιλφόιλ, μία από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του προέδρου, η οποία κάποτε ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, τον μεγαλύτερο γιο του προέδρου. «Δεν ήταν μέλος της οικογένειάς μου», είπε στους δημοσιογράφους. «Νομίζω ότι έβγαινε με τον γιο μου πριν από πολύ καιρό».

Οι γυναίκες στον κύκλο του Τραμπ δεν φαίνεται να προκαλούν περισσότερες αντιπαραθέσεις από τους άνδρες· οι άνδρες διορισμένοι του έχουν επανειλημμένα βρεθεί στο στόχαστρο και έχουν προκαλέσει εκκλήσεις για την απομάκρυνσή τους.

Ο Κας Πάτελ, διευθυντής του FBI, έχει αναγκαστεί να απαντήσει σε ερωτήματα για τη συμπεριφορά του, μεταξύ άλλων για καταγγελίες περί υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, για τη διάθεση μονάδας SWAT για την προστασία της φίλης του και για τη χρήση κυβερνητικού αεροσκάφους για προσωπική χρήση. (Έχει αρνηθεί τους ισχυρισμούς.)

Ο υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λάτνικ εμφανίστηκε σε αρχεία που δημοσιοποίησε το υπουργείο Δικαιοσύνης ως ένας από τους επισκέπτες του ιδιωτικού νησιού του Τζέφρι Έπσταϊν, του σεξουαλικού θηρευτή. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ αποκάλυψε απόρρητα σχέδια πολέμου σε συνομιλία σε ιδιωτική εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων, στην οποία εκ παραδρομής συμπεριλήφθηκε ο Τζέφρι Γκόλντμπεργκ, αρχισυντάκτης του The Atlantic.

Ο Τραμπ επέβαλε κυρώσεις σε έναν άνδρα που είχε διορίσει, για την εμπλοκή του στη συγκεκριμένη συνομιλία: τον Μάικ Γουόλτζ, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας, ο οποίος είχε προσθέσει τον δημοσιογράφο στη συζήτηση. Ο κ. Γουόλτζ είχε όμως ομαλή προσγείωση. Διορίστηκε πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη, θέση που ο Τραμπ είχε υποσχεθεί στη μακροχρόνια σύμμαχό του στο Κογκρέσο, Ελίζ Στεφανίκ.

Η κ. Στεφανίκ, που αυτοαποκαλείται «εξτρίμ MAGA» μαχήτρια, κατέληξε πολιτικά χωρίς προσανατολισμό και τελικά αποχώρησε από το Κογκρέσο.

Ειδικοί σε θέματα προεδρικών διορισμών δήλωσαν ότι η αποχώρηση στελεχών του ίδιου φύλου από την κυβέρνηση είναι εξαιρετικά ασυνήθιστη.

«Δεν έχω ξαναδεί περίπτωση όπου όλες οι πρώτες αποχωρήσεις από το υπουργικό συμβούλιο να αφορούν το ίδιο φύλο, και μάλιστα μόνο γυναίκες», είπε η Κάθριν Νταν Τένπας, μη μόνιμη ερευνήτρια στο Brookings Institution, η οποία παρακολουθεί την ποικιλομορφία στις προεδρικές διοικήσεις από την εποχή του Ρίγκαν.

Γυναίκες στην κορυφή

Όταν ο Τραμπ συγκρότησε την ομάδα των κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησής του, μετά τη νίκη του στις εκλογές του 2024, σε αυτήν περιλαμβάνονταν αρκετές γυναίκες. Διόρισε τη Σούζι Γουάιλς ως προϊσταμένη του προσωπικού του Λευκού Οίκου, την πρώτη γυναίκα που κατέλαβε την ισχυρή αυτή θέση υπουργικού επιπέδου. Η Κάρολαϊν Λίβιτ ήταν το νεότερο πρόσωπο που υπηρέτησε ως εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, πριν αποχωρήσει τον Αύγουστο για να μεγαλώσει τα δύο μικρά παιδιά της. Αντικαταστάθηκε από μια άλλη γυναίκα, την Κέιτι Ζαχαρία.

Σε δήλωσή της για το παρόν ρεπορτάζ, εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου ανέφερε ότι «ο πρόεδρος Τραμπ έχει συγκροτήσει την κορυφαία κυβέρνηση στην ιστορία, επιλέγοντας κάθε μέλος της εξαιρετικής ομάδας του με βάση ένα μόνο κριτήριο: την ικανότητά τους να αποδώσουν για τον αμερικανικό λαό».

«Σε αντίθεση με τους Δημοκρατικούς, που έχουν εμμονή με την πολιτική ταυτοτήτων, ο πρόεδρος κρίνει τα άτομα με βάση την αξία και τα προσόντα τους και όχι με βάση αμετάβλητα χαρακτηριστικά», πρόσθεσε η εκπρόσωπος, Τέιλορ Ρότζερς.

Σε εκδήλωση για τον Μήνα Ιστορίας των Γυναικών πέρυσι, ο Τραμπ δήλωσε ότι «είναι ενθουσιασμένος που μπορεί να πει ότι έχουμε περισσότερες γυναίκες στο υπουργικό μας συμβούλιο από οποιονδήποτε Ρεπουμπλικανό πρόεδρο στην ιστορία της χώρας μας».

Αυτό δεν ισχύει πλέον. Σήμερα παραμένουν τέσσερις γυναίκες σε θέσεις υπουργικού επιπέδου.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι γυναίκες που αποχώρησαν φαίνεται ότι απέτυχαν σε κάποιο τεστ πίστης προς τον Τραμπ.

Η κ. Μποντί δέχθηκε πυρά για τον χειρισμό της δημοσιοποίησης των αρχείων Έπσταϊν και επειδή δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του Τραμπ για εκδίκηση κατά των εχθρών του. Ο Τραμπ ήταν επίσης δυσαρεστημένος με την απόδοσή της σε ακροάσεις του Κογκρέσου και στην τηλεόραση.

Η κατάθεση ενώπιον του Κογκρέσου φαίνεται επίσης να λειτούργησε ως καταλύτης για την απόλυση της κ. Νόεμ, ιδίως η δήλωσή της ότι ο Τραμπ είχε εγκρίνει δαπάνες δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων για κυβερνητικές διαφημίσεις στις οποίες πρωταγωνιστούσε η ίδια. Ο Τραμπ διέψευσε αυτή την εκδοχή.

Η κ. Γκάμπαρντ παραιτήθηκε για να φροντίσει τον άρρωστο σύζυγό της. Η ανακοίνωσή της ήρθε όμως εν μέσω τεταμένων σχέσεων με τον Λευκό Οίκο και αφού αρνήθηκε να καταθέσει στο Κογκρέσο ότι το Ιράν αποτελούσε επικείμενη απειλή, όπως είχε ισχυριστεί ο Τραμπ για να δικαιολογήσει τον πόλεμό του εναντίον της χώρας. Ο Τραμπ δήλωσε ότι ήταν «πιο μαλακή σε αυτό το ζήτημα» από τον ίδιο.

Η κ. Τσάβες-ΝτεΡέμερ παραιτήθηκε αφού εμπλέχθηκε σε σκάνδαλο, εν μέσω καταγγελιών ότι η υπηρεσία της κυριαρχούνταν από τοξικότητα και δυσλειτουργία και ότι είχε καταχραστεί βάναυσα την εξουσία της, διατηρώντας ανάρμοστη σχέση με υφιστάμενο και χρησιμοποιώντας δημόσιους πόρους για ιδιωτικούς σκοπούς.

Ωστόσο, ακόμη και ορισμένοι από τους σφοδρότερους επικριτές του Τραμπ, οι οποίοι χαιρέτισαν την αποχώρηση των γυναικών από το υπουργικό συμβούλιο, επισήμαναν αυτό που θεώρησαν κραυγαλέα εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών

«Έχει τελειώσει τις γυναίκες;» είπε η βουλευτής Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ, Δημοκρατική της Νέας Υόρκης, μετά τις αποχωρήσεις των κ. Μποντί και Νόεμ, όταν δημοσιογράφος τη ρώτησε ποιον θα έπρεπε να απολύσει ο πρόεδρος στη συνέχεια. «Ο Τραμπ φαίνεται ότι έχει τη δυνατότητα να απολύει μόνο γυναίκες υπουργούς».

Η βουλευτής Τζάσμιν Κρόκετ, Δημοκρατική του Τέξας και συχνός στόχος των σαρκασμών του προέδρου, έγραψε σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα ότι ο Χέγκσεθ θα έπρεπε να είναι ο επόμενος που θα φύγει. «Βλέπω ένα μοτίβο», έγραψε για τον Τραμπ. «Θα πετάξει τις ανίκανες γυναίκες κάτω από το λεωφορείο πολύ πιο γρήγορα από τους ανίκανους άνδρες».

Τον Απρίλιο, η βουλευτής Μαντλίν Ντιν, Δημοκρατική της Πενσυλβάνιας, ανέκρινε τον Λάτνικ για τα διπλά μέτρα και σταθμά σε ακρόαση του Κογκρέσου, επικαλούμενη τις αποκαλύψεις για τη σχέση του με τον σεξουαλικό θηρευτή Τζέφρι Έπσταϊν.

«Ανησυχεί ο πρόεδρος για τη συνεχιζόμενη σχέση που είχατε με τον κ. Έπσταϊν;» τον ρώτησε.

«Δεν θα συζητήσω συνομιλίες που έχω με τον πρόεδρο», απάντησε ο Λάτνικ.

«Ο πρόεδρος Τραμπ μόλις απέλυσε τρεις υπουργούς του υπουργικού συμβουλίου, τρεις γυναίκες», απάντησε η κ. Ντιν. «Αν ο πρόεδρος Τραμπ έχει έστω και ίχνος ανησυχίας για τη λογοδοσία όσων διευκόλυναν τον Τζέφρι Έπσταϊν, θα απέλυε και εσάς».

Η Μέι Μέιλμαν, διευθύντρια του Independent Women’s Law Center και πρώην ανώτερο στέλεχος του Λευκού Οίκου και στις δύο προεδρικές θητείες του Τραμπ, δήλωσε ότι υπάρχουν πολλές ισχυρές γυναίκες σε καίριες θέσεις.

Ανέφερε τη Γουάιλς, καθώς και διορισμένες όπως η Έρικα Σβαρτς, η οποία επικυρώθηκε πρόσφατα στην ηγεσία των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), και η Χαρμίτ Ντίλον, που ηγείται του τμήματος πολιτικών δικαιωμάτων του υπουργείου Δικαιοσύνης.

«Δεν υπάρχει μοναξιά της συντηρητικής γυναίκας στην κυβέρνηση Τραμπ», είπε η κ. Μέιλμαν. «Υπάρχει μόνο ενδυνάμωση. Είσαι απαραίτητο μέλος της ομάδας για αυτό που είσαι, όχι για το φύλο σου».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/889522/new-york-times-o-tramp-skotonei-tis-amazones-toy-i-kimperli-einai-i-pempti-gynaika-poy-karatomeitai-ston-leyko-oiko/

Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις των φοιτητών στα Τίρανα – Έντι Ράμα: «Δεν παραιτούμαι»

0
A protester pulls one end of a barricade as a police officer pulls the other during an anti-government demonstration in Tirana, Albania, Thursday, Oct. 15, 2026. (AP Photo/Hameraldi Agolli)

Παρά τις σφοδρές συγκρούσεις με την αστυνομία, ο Αλβανός πρωθυπουργός ξεκαθαρίζει ότι δεν θα παραιτηθεί.

Χάος και ένταση επικρατεί στην Αλβανία, όπου οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις συνεχίζονται για τρίτη διαδοχική ημέρα, με τους φοιτητές να πρωτοστατούν στις κινητοποιήσεις και να ζητούν την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα.

Παρά τις σφοδρές συγκρούσεις με την αστυνομία, ο Αλβανός πρωθυπουργός ξεκαθαρίζει ότι δεν θα παραιτηθεί.

Οι δρόμοι των Τιράνων μετατράπηκαν σε πεδίο συγκρούσεων, με τις αστυνομικές δυνάμεις να χρησιμοποιούν δακρυγόνα και εκτοξευτήρες νερού για να διαλύσουν τους διαδηλωτές που πραγματοποιούσαν πορείες σε κεντρικές οδικές αρτηρίες της πρωτεύουσας.

Οι κινητοποιήσεις πυροδοτήθηκαν από τη δυσαρέσκεια για τις συνθήκες στα πανεπιστήμια και το υψηλό κόστος των σπουδών, με τους φοιτητές να απαιτούν μεγαλύτερη κρατική στήριξη και ουσιαστικές αλλαγές στην εκπαίδευση.

Σε γραπτές δηλώσεις του στο Reuters, ο Έντι Ράμα απέρριψε κατηγορηματικά τα αιτήματα παραίτησής του, επικαλούμενος τη λαϊκή εντολή που έλαβε στις περσινές εκλογές.

«Όσον αφορά τις εκκλήσεις για παραίτησή μου, οι κυβερνήσεις αλλάζουν μέσω δημοκρατικών εκλογών. Είχαμε εκλογές πέρυσι, όχι επανάσταση», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η ένταση κορυφώθηκε την Τρίτη και την Τετάρτη, όταν σημειώθηκαν πολύωρες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών δυνάμεων στο κέντρο των Τιράνων.

Ομάδες διαδηλωτών εισέβαλαν σε κυβερνητικά κτίρια, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές, ενώ τουλάχιστον ένα από αυτά παραδόθηκε στις φλόγες.

Σύμφωνα με την αστυνομία, 51 αστυνομικοί τραυματίστηκαν κατά τα επεισόδια της Τετάρτης, ενώ 65 άτομα συνελήφθησαν ως ύποπτα για επιθέσεις εναντίον αστυνομικών, δημόσιων υπηρεσιών και περιουσιών.

Οι κινητοποιήσεις αποτελούν τη σοβαρότερη μέχρι σήμερα πρόκληση για τον Έντι Ράμα, ο οποίος εξασφάλισε πέρυσι την τέταρτη θητεία του στην πρωθυπουργία.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/889683/synechizontai-oi-kinitopoiiseis-ton-foititon-sta-tirana-enti-rama-den-paraitoymai/

«Μικρέ Κώστα, τα καταφέραμε»: Η συγκινητική ανάρτηση του Τσιμίκα για την ξεχωριστή βραδιά ως αρχηγός της Λίβερπουλ

0
«Μικρέ Κώστα, τα καταφέραμε»: Η συγκινητική ανάρτηση του Τσιμίκα για την ξεχωριστή βραδιά ως αρχηγός της Λίβερπουλ

Ένα βράδυ που θα θυμάται σε όλη του τη ζωή έζησε ο Κώστας Τσιμίκας, που στον εκτός έδρας αγώνα της Λίβερπουλ κόντρα στη Λίντσερ για το Champions League φόρεσε το περιβραχιόνιο ως βασικός.

Ο Έλληνας μπακ είχε ασίστ στην εντυπωσιακή νίκη των reds με 6-3 και μετά το τέλος του αγώνα έκανε μια συναισθηματική ανάρτηση στα social media, γράφοντας τα εξής: «Να εκπροσωπώ την ομάδα των ονείρων μου, σε μια βραδιά Champions League, ως αρχηγός, με νίκη και μερικές ασίστ; Μικρέ Κώστα, τα καταφέραμε», υπογραμμίζοντας στη συνέχεια πως τίποτα δεν είναι αδύνατο:

«Μη σταματάτε ποτέ να ονειρεύεστε και να πιστεύετε, παιδιά. Τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Σήμερα πραγματοποίησα μερικά από τα δικά μου και είναι υπέροχο το συναίσθημα. Νιώθω τόσο ευγνώμων».www.sport-fm.gr

Πέθανε η ηθοποιός Μπέτυ Βαλάση σε ηλικία 89 ετών

0

Την τελευταία της πνοή άφησε την Πέμπτη (15/10) η ηθοποιός Μπέτυ Βαλάση. Τα τελευταία χρόνια φιλοξενούνταν στο «Σπίτι του Αγωνιστή».

Η Μπέτυ Βαλάση γεννήθηκε το 1937 στη Θεσσαλονίκη από γονείς πρόσφυγες της Μικράς Ασίας.

Το 1984 παντρεύτηκε τον γνωστό ηθοποιό Τίτο Βανδή κι έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό του το 2003.

Έγινε ευρέως γνωστή και δημοφιλής στο κοινό μέσα από την πρωταγωνιστική της συμμετοχή στην επιτυχημένη – και τελευταία ασπρόμαυρη – τηλεοπτική σειρά Λωξάντρα, η οποία προβλήθηκε από την ΕΡΤ το 1980.

Η ανακοίνωση του ΚΚΕ

Σε ανακοίνωσή του για την απώλεια της σπουδαίας ηθοποιού Μπέτυς Βαλάση, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει τα εξής:

«Το ΚΚΕ αποχαιρετά με συγκίνηση και βαθιά εκτίμηση τη σπουδαία ηθοποιό Μπέτυ Βαλάση, μια μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, έναν άνθρωπο με ξεχωριστό ήθος, καλλιέργεια, δυναμισμό και αγωνιστική στάση.

Από τη Θεσσαλονίκη, όπου γεννήθηκε το 1937, μέσα σε προσφυγική οικογένεια από τη Μικρά Ασία, κουβαλούσε τις ιστορίες και τα βιώματα μιας γενιάς που γνώρισε τον ξεριζωμό και πάλεψε για τη ζωή και την αξιοπρέπειά της. Ήδη από τα παιδικά της χρόνια άρχισε να σχεδιάζει το μέλλον της, δεμένο με την τέχνη και το θέατρο. Ονειρεύτηκε να γίνει ηθοποιός και κυνήγησε το όνειρό της με επιμονή και αποφασιστικότητα.

Μαθήτευσε κοντά σε σπουδαίους δασκάλους και συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου. Κατάφερε να οικοδομήσει μια ξεχωριστή καλλιτεχνική πορεία. Το θέατρο και η ζωή ήταν για την Μπέτυ Βαλάση ένας αδιαχώριστος κόσμος. “Έπαιζε” με άνεση και φυσικότητα τους ρόλους της τόσο στη θεατρική σκηνή όσο και στην καθημερινότητα. Ήταν θεατρική στη ζωή και ανθρώπινη στο θέατρο.

Η Μπέτυ Βαλάση υπήρξε μία από τις μεγάλες κυρίες του παλιού ελληνικού θεάτρου. Στην τηλεόραση αγαπήθηκε από γενιές θεατών μέσα από τον εμβληματικό ρόλο της Λωξάντρας, στην ομώνυμη σειρά της ΕΡΤ. Οι δύο αυτές γυναίκες ταυτίστηκαν στη συνείδηση του κόσμου. Η αγάπη του κόσμου για τη Λωξάντρα είναι άρρηκτα δεμένη με την ερμηνεία της Μπέτυς Βαλάση.

Η γνωριμία της με τον Τίτο Βανδή, ύστερα από διαφορετικές προσωπικές και καλλιτεχνικές διαδρομές, στάθηκε καθοριστική στη ζωή της. Ένας μεγάλος έρωτας που εξελίχθηκε γρήγορα σε βαθιά συντροφική σχέση και κοινή πορεία ζωής. Δύο σπουδαίοι ηθοποιοί, δύο ξεχωριστοί άνθρωποι, με κοινωνική συνείδηση και αγάπη για το θέατρο. Ξεχωριστή θέση στη ζωή της είχε η στενή φιλία της με τη Μελίνα Μερκούρη.

Η Μπέτυ Βαλάση ήταν μια γυναίκα πληθωρική και πολυδιάστατη. Στο γεμάτο πρόσωπό της διέκρινες την ευαισθησία και τη δυναμικότητα. Ένα μεγάλο, μόνιμο χαμόγελο και ένα οξύ βλέμμα, που διέκρινε και έκρινε τα πάντα. Είχε τη σιγουριά του ανθρώπου που γνώριζε την αξία του, χωρίς να χρειάζεται να την επιδεικνύει. Είχε τη γενναιοδωρία να δίνει, τη δύναμη να επιμένει και το θάρρος να λέει “όχι” όταν κάτι δεν την εξέφραζε.

Αυτή η ουσιαστική σχέση της με τον άνθρωπο και τη ζωή συναντήθηκε φυσικά με την κοινωνική και αγωνιστική της στάση. Συμμετείχε στις δραστηριότητες του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και περιέβαλλε με αγάπη και έγνοια τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες των ανθρώπων του θεάτρου και των εργαζομένων στον πολιτισμό.

Η σχέση της Μπέτυς Βαλάση με το ΚΚΕ υπήρξε σταθερή και διαρκής. Μιλούσε με εμπιστοσύνη, πίστη και αγάπη για το Κόμμα της. Στήριξε με την παρουσία της, την τέχνη και τον λόγο της την πολιτική και πολιτιστική του δραστηριότητα, στις μεγάλες αλλά και στις δύσκολες στιγμές του, όπως την περίοδο της κρίσης και της ανασυγκρότησης. Υπήρξε υποψήφια βουλευτής με το ΚΚΕ και εκλεγμένη δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθήνας. Τα τελευταία 4,5 χρόνια φιλοξενούνταν στο “Σπίτι του Αγωνιστή”, παραμένοντας ενεργή πνευματικά και κοινωνικά, κρατώντας ζωντανό το ενδιαφέρον της για την τέχνη και την κοινωνική ζωή.

Η Μπέτυ Βαλάση αφήνει πίσω της μεγάλη παρακαταθήκη στον κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού. Αφήνει τη μνήμη μιας γυναίκας δημιουργικής, δυναμικής και ασυμβίβαστης. Αφήνει, όμως, και το παράδειγμα μιας καλλιτέχνιδας που απέδειξε πως η τέχνη δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από τη ζωή. Θα την κρατήσουμε στη μνήμη μας όπως ήταν: ολόφωτη και τρυφερή, αχόρταγη για ζωή και γνώση, μεγάλη ηθοποιός και αγωνίστρια.

Στον γιο της Νικόλα, τον εγγονό της Τίτο και σε όλους τους δικούς της ανθρώπους, στους συναδέλφους της και σε όλους όσοι τη γνώρισαν, την αγάπησαν και συμπορεύτηκαν μαζί της, το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια.

Η κηδεία της θα γίνει τη Δευτέρα 19 Οκτώβρη, στις 11.30 στο Α’ Νεκροταφείο, και θα είναι πολιτική».

Λιβύη: Πιέσεις Άγκυρας προς Τρίπολη για επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου

0

Μαρία Ζαχαράκη

Στο επίκεντρο αντικρουόμενων πιέσεων από την Τουρκία και το Ισραήλ βρίσκεται ο Σαντάμ Χαφτάρ, γιος του ισχυρού άνδρα της ανατολικής Λιβύης, Χαλίφα Χαφτάρ, με αφορμή την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019 για την οριοθέτηση θαλάσσιων δικαιοδοσιών.

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο και ανταποκριτή του Αλ Τζαζίρα στη Λιβύη, Άχμεντ Χαλίφα, η Άγκυρα επιδιώκει την έγκριση της συμφωνίας από τη λιβυκή Βουλή, ενώ το Ισραήλ προσπαθεί να αποτρέψει την εξέλιξη αυτή.

Πιέσεις για σύγκληση της Βουλής

Επικαλούμενος πηγές ασφαλείας στη Βεγγάζη, ο Άχμεντ Χαλίφα αναφέρει ότι Τούρκοι αξιωματούχοι πιέζουν τον Σαντάμ Χαφτάρ να ζητήσει από τον νέο πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Αλ Σαλεχίν Αμπντούλ Ναμπί, να συγκαλέσει συνεδρίαση στη Βεγγάζη για την επικύρωση του μνημονίου.

Η τουρκική πρωτοβουλία ακολουθεί την απομάκρυνση του επί σχεδόν δώδεκα χρόνια προέδρου της Βουλής, Ακίλα Σάλεχ, ο οποίος αρνούνταν να επικυρώσει τη συμφωνία υπό τις πιέσεις του Καΐρου και της Αθήνας. Ο διάδοχός του εξελέγη στις αρχές Οκτωβρίου 2026 και είχε προηγουμένως διατελέσει πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας φιλίας Λιβύης–Τουρκίας.

Αντίθετες πιέσεις από το Ισραήλ και εκβιασμοί Άγκυρας

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το Ισραήλ ασκεί, επίσης, πιέσεις στον Σαντάμ Χαφτάρ να απορρίψει τις τουρκικές απαιτήσεις και να εμποδίσει την επικύρωση του μνημονίου, με την υποστήριξη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Παράλληλα, οι πηγές υποστηρίζουν ότι η Άγκυρα έχει απειλήσει να αποσύρει τη στήριξή της προς τον Σαντάμ και την οικογένεια Χαφτάρ, εάν καθυστερήσει η επικύρωση, στρέφοντας ενδεχομένως την υποστήριξή της σε πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις της δυτικής Λιβύης.

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο, που υπογράφηκε το 2019 μεταξύ της Τουρκίας και της τότε κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Τρίπολης, έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις της Ελλάδας, της Αιγύπτου, της Κύπρου και του Ισραήλ, λόγω των διεκδικήσεων που εγείρει στην Ανατολική Μεσόγειο.

https://www.sigmalive.com/news/international/1333432/livyi-pieseis-aghkiras-pros-tripoli-ghia-epikyrosi-toy-toyrkolivikou-mnimonioy