Αρχική Blog Σελίδα 1677

Η Γερμανία και οι εκλογές στην Τουρκία

0

Eνόψει προεδρικών εκλογών η γερμανική πολιτική ηγεσία προετοιμάζεται για μία «άλλη Τουρκία» χωρίς τον Ταγίπ Ερντογάν, σχολιάζει ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους.

Από τα περίπου τρία εκατομμύρια κατοίκους τουρκικής καταγωγής στη Γερμανία, οι μισοί- περίπου 1,4 εκατομμύρια- είναι Τούρκοι υπήκοοι και συνεπώς έχουν δικαίωμα ψήφου στην Τουρκία. Στις μέχρι τώρα εκλογές αυτοί οι άνθρωποι ψήφισαν δυσανάλογα υπέρ του Ερντογάν. Στο δημοψήφισμα του 2017 για το Σύνταγμα της χώρας περίπου το 62% των Τούρκων στη Γερμανία ψήφισε “ΝΑΙ”, ενώ στην Τουρκία το ποσοστό ανήλθε στο 51%. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 το 65% από τους Τούρκους ψηφοφόρους της Γερμανίας που συμμετείχαν στην εκλογική διαδικασία ψήφισε τον Ερντογάν, ενώ στην Ανατολία το ποσοστό ήταν μόλις  53 %. Η πάνω από τον μέσο όρο δημοτικότητα του Ερντογάν στους Τούρκους της Γερμανίας οφείλεται σε διάφορους λόγους και είναι καρπός μιας στρατηγικής της Άγκυρας για τη διασπορά, η οποία αποσκοπεί στον πολιτικό έλεγχο επί των μεταναστών.

»Ένα πυκνό δίκτυο οργανώσεων που ελέγχεται από την Άγκυρα, στο οποίο τα τζαμιά αποτελούν κεντρικό παράγοντα, φέρνει αποτελέσματα. Σημασία έχουν επίσης τα μέσα ενημέρωσης. Μελέτη του 2020 αποδεικνύει ότι οι Τούρκοι της Γερμανίας παρακολουθούν κυρίως τα τηλεοπτικά κανάλια της πατρίδας τους. Κατά συνέπεια, τα ελεγχόμενα από τον Ερντογάν ΜΜΕ διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τη σκέψη αυτών των ανθρώπων. Τέλος, υπάρχει ένας σημαντικός ψυχολογικός παράγοντας, ακόμη και στην τρίτη γενιά μεταναστών: Πολλοί Τούρκοι στη Γερμανία αισθάνονται ως «πολίτες δεύτερης κατηγορίας», διαμαρτύρονται για διακρίσεις και ρατσισμό. Για αυτούς τους ανθρώπους ο Ερντογάν, με την αντιδυτική ρητορική του και το όραμα μίας ισχυρής Τουρκίας, είναι ο ήρωας που εμπνέει εθνικές προσδοκίες.

Δεν σχολιάζονται δημοσίως οι εκλογές

Ο Ρόναλντ Μαινάρντους
Ο σχολιαστής Ρόναλντ Μαινάρντους Εικόνα: DW

Όπως κανένας άλλος Τούρκος πολιτικός, ο Ερντογάν έχει καταλάβει πώς να πάρει με το μέρος του τους Τούρκους της Γερμανίας. Σε προηγούμενες προεκλογικές εκστρατείες, το ΑΚΡ διοργάνωνε μαζικές εκδηλώσεις στη Γερμανία. Από το 2017, αυτό έλαβε τέλος, καθώς τη χρονιά εκείνη απαγορεύθηκε σε πολιτικούς από χώρες εκτός ΕΕ να διοργανώνουν προεκλογικές συγκεντρώσεις στη Γερμανία τρεις μήνες πριν από την κάλπη. Ο νέος κανονισμός οδήγησε τα τουρκικά κόμματα  σε αλλαγή στρατηγικής. Η προεκλογική εκστρατεία διεξάγεται πλέον σε στενό κύκλο, σε μεγάλο βαθμό μέσω διαδικτύου. Ως αποτέλεσμα, ο μέσος Γερμανός δεν βιώνει άμεσα την τουρκική προεκλογική εκστρατεία. Αυτή είναι μια εξήγηση για τη σχετικά μικρή κάλυψη του όλου θέματος από τα μέσα ενημέρωσης. Στα σχόλια, όλοι συμφωνούν: όλες ανεξαιρέτως οι εφημερίδες θέλουν να δουν το τέλος της εποχής Ερντογάν. Η επίσημη γερμανική πολιτική συμβάλλει στο να μην κυριαρχούν οι τουρκικές εκλογές στα πρωτοσέλιδα των Γερμανικών εφημερίδων..

«Υπάρχει συμφωνία μεταξύ των κομμάτων ότι δεν θα σχολιάσουμε δημοσίως την έκβαση των εκλογών», μου λέει βουλευτής του κυβερνητικού συνασπισμού στο Βερολίνο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εμπειρία έχει δείξει ότι ο Ερντογάν χρησιμοποιεί επικριτικές δηλώσεις εις βάρος του από το εξωτερικό για τους δικούς του σκοπούς. Αλλά ακόμη και αν κρατούν χαμηλό δημόσιο προφίλ για λόγους τακτικής, η γερμανική κυβέρνηση και ολόκληρη η πολιτική τάξη παρακολουθούν φυσικά πολύ στενά τα όσα συμβαίνουν στην Τουρκία. Η ευρέως διαδεδομένη άποψη μεταξύ των ειδικών είναι ότι οι πιθανότητες για μια νίκη της αντιπολίτευσης δεν ήταν ποτέ τόσο καλές. Η συγκρατημένη αισιοδοξία – η οποία δεν διατυπώνεται δημοσίως – συμπορεύεται με σκέψεις για το πώς θα ενεργήσουν η Γερμανία και η Ευρώπη σε περίπτωση νίκης της αντιπολίτευσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, Βερολίνο και Παρίσι συντονίζονται ήδη για την επόμενη ημέρα. Ένα εμπιστευτικό σενάριο προβλέπει σταδιακή αποκατάσταση των πολύπαθων σχέσεων της Τουρκίας με τη Γερμανία και την ΕΕ. Σε ένα πρώτο, άκρως συμβολικό βήμα, αναμένεται ότι η νέα ηγεσία θα απελευθερώσει από τη φυλακή τον φυλακισμένο πρώην ηγέτη του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς και τον ακτιβιστή Οσμάν Καβάλα. Στα βήματα για την αποκατάσταση του κράτους δικαίου η Δύση θα απαντήσει με την ανακοίνωση της διευκόλυνσης της έκδοσης βίζας. Σε ένα επόμενο βήμα- σύμφωνα πάντα με το αισιόδοξο σενάριο- οι μεταρρυθμίσεις στην τουρκική Δικσιοσύνη και τα ΜΜΕ μπορεί να οδηγήσουν στην επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων για την τελωνειακή ένωση. Μια νίκη της αντιπολίτευσης, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις στο Βερολίνο, θα δημιουργήσει τη βάση για μια ουσιαστική αναβάθμιση των σχέσεων. Ο Ερντογάν δεν έχει ακόμη ηττηθεί, αλλά στη Γερμανία ο σχεδιασμός σε υψηλό επίπεδο για ένα μέλλον χωρίς αυτόν βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.

Ο Ρόναλντ Μαινάρντους είναι πολιτικός αναλυτής και σχολιαστής και Κύριος Ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Στα μέσα της δεκαετίας του 90 διετέλεσε διευθυντής της ελληνικής σύνταξης της Deutsche Welle. 

DW

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΟΥΔΑΝ: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ

5
του Παντελή Σαββίδη
Στο Σουδάν δύο πολέμαρχοι πολεμούν μεταξύ τους για τον έλεγχο της εξουσίας. Εξαιτίας των μαχών, έχουν εγκλωβιστεί στη χώρα ξένοι πολίτες, μεταξύ των οποίων και Έλληνες και Κύπριοι. Περίπου 120.
Αμερικανικός, Γερμανικός, Γαλλικός, Ιταλικός, Καναδικός, Ολλανδικός, Βρετανικός, Τουρκικός στρατός, ίσως και απο άλλες χώρες έχουν πάει στην χώρα, απεγκλώβισαν πολίτες τους και βοηθούν στον απεγκλωβισμό και άλλων πολιτών άλλων χωρών. Μεταξύ αυτών και Ελλήνων πολιτών. Για Κύπριους δεν γνωρίζω.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Η Ελλάδα με τυμπανοκρουσίες έστειλε πολεμικά μεταφορικά αεροπλάνα να φέρουν τους Έλληνες πολίτες. Εκτός του πληρώματος των αεροπλάνων πήγαν και άνδρες ή γυναίκες (το ίδιο είναι) των Ειδικών Δυνάμεων. Πήγε και ο υφυπουργός άμυνας για να δείξει και το κυβερνητικό ενδιαφέρον.
Που πήγαν; Στην Νότιο Αίγυπτο και στο Τζιμπουτί!!! Το εύλογο ερώτημα είναι: τι πήγαν τόσοι άνθρωποι-με ειδικές δυνάμεις, μάλιστα- να κάνουν στο Τζιμπουτί;
Η πρώτη, αφελής σκέψη είναι ότι πήγαν για να μεταφέρουν τους εγκλωβισμένους. Μα οι εγκλωβισμένοι είναι στο Σουδάν, όχι στο Τζιμπουτί ή στην Αίγυπτο.
Ναι, θα σου πουν αλλά στο Τζιμπουτί και στην Αίγυπτο θα τους μεταφέρουν οι στρατοί άλλων χωρών. Και τότε, οι Έλληνες στρατιώτες τι πήγαν να κάνουν; Δεν αρκούσαν μόνο οι πιλότοι; Οι ειδικές δυνάμεις τι θα κάνουν στο Τζιμπουτί; Χρειάζονται ειδικές δυνάμεις για να επιβιβασθούν στα αεροπλάνα στο Τζιμπουτί και την Αίγυπτο οι έλληνες εγκλωβισμένοι;
Η δεύτερη σκέψη είναι πως στο αθηναϊκό κρατίδιο έχουν συνηθίσει στην προστασία. Αφού έτσι κι αλλοιώς δεν υφιστάμεθα ως κράτος και έχουμε αφεθεί στις προστάτιδες δυνάμεις (ο θεσμός ισχύει ως σήμερα ανεξαρτήτως αν την θέση των Ρώσων ανέλαβαν οι Αμερικανοί), ας αναλάβουν αυτοί το ρίσκο.
Και, φυσικά, με τα ΜΜΕ που έλέγχουν οι Έλληνες ολιγάρχες και επηρεάζουν την κοινή γνώμη που τυφλά τα ακολουθεί, θα περάσουν στον κόσμο πόσο επικίνδυνη αποστολή εξετέλεσαν οι Ένοπλες Δυνάμεις με την ικανότατη πολιτική καθοδήγηση της κυβέρνησης του αναντικατάστατου πρωθυπουργού.
Η τρίτη εκδοχή είναι αφού έχουμε έναν τόσο εύπιστο λαό, ας πάμε να σπάσουμε πλάκα, να πιουμε καφέ στην παραλία του Τζιμπουτί, να κάνουμε και την λεζάντα μας με τις Ειδικές Δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού και να γυρίσουμε αφού εν ονόματι της Ευρώπης κάποιοι άλλοι θα βγάλουν τα κάστανα απο την φωτιά και για μας.
Κυρίες και Κύριοι η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Ελληνικός Στρατός δεν είναι για επιχειρήσεις έστω και ελάχιστου ρίσκου. Και αφού δεν είναι καλά κάνουν και λαμβάνουν τα μέτρα τους. Απλώς, ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις.
Μπορεί να χαλάω τη σούπα και τις σχέσεις μου με πολλούς εξ υμών αλλά προτιμώ την ωμή αλήθεια.
Δεν είμαστε ικανοί για κανενός είδους επιχείρηση και του ελαχίστου ρίσκου εκτός και αν έρθουμε με την πλάτη στον τοίχο και δεν έχουμε άλλη επιλογή. Οπότε, εκεί γαία πυρί μειχθήτω.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: επειδή ό,τι όπλα και αν προμηθευθούμε δεν πρόκειται να αποτρέψουν κανέναν που μας γνωρίζει και ξέρει ότι φοβόμαστε και τον ήχο απο τα βεγγαλικά και επειδή πριν φθάσουμε καν στο ερώτημα της προβολής τους η όποια κυβέρνησή μας θα υποχωρήσει πολιτικοδιπλωματικά είμαι κατά του οποιουδήποτε εξοπλισμού με όπλα δισεκατομμυρίων.
Σας καλώ, δε να αναλογιστείτε πόσα δισ θα ξοδέψει η χώρα για όπλα για τις παρελάσεις και πόσες χιλιάδες ευρώ ξόδεψε για μια επιχείρηση που θα μπορούσε να διεκπαιρεωθεί με υποπολλαπλάσια ποσά, όπως η χθεσινή και η σημερινή.
Καμιά ζωή χαμένη, κανένα ευρώ για εξοπλισμούς που δεν θα μας προσφέρουν τίποτε..
Ντροπή σε όλους. Ξεφτελίσατε την χώρα. Σκεφθείτε, μόνο, αν ήσασταν στη θέση των Αμερικανών ή των Ευρωπαίων σε ποιον στρατό θα δίνατε εμπιστοσύνη; Στον ελληνικό ή στον τουρκικό;
ΥΓ: Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, ήμουν διαπρύσιος κήρυκας του εξοπλισμού και της ισχυροποίησης των Ενόπλων Δυνάμεων. Η θέση μου, τώρα, είναι μικρός επαγγελματικός στρατός, ας είναι και μισθοφορικός, χωρίς κληρωτούς που χάνουν τον χρόνο τους. Για τα απολύτως αναγκαία. Με την νοοτροπία που έχουμε δεν κινδυνεύουμε απο κανέναν εκτός του εαυτού μας.

WSJ: Η μυστική ιστορία της τεχνητής νοημοσύνης

0

Αν ανησυχείτε ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μεταμορφώσει τη δουλειά σας, θα αναμιχθεί στην καθημερινότητά σας ή θα οδηγήσει σε πολέμους με θανατηφόρα αυτόνομα συστήματα, έχετε αργήσει – καθώς όλα αυτά έχουν ήδη συμβεί.

Αν ανησυχείτε ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μεταμορφώσει τη δουλειά σας, θα αναμιχθεί στην καθημερινότητά σας ή θα οδηγήσει σε πολέμους με θανατηφόρα αυτόνομα συστήματα, έχετε αργήσει – καθώς αυτά έχουν ήδη συμβεί.

Η επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης είναι ήδη εδώ. Οι πρόσφατες εξελίξεις, όπως τα chatbot, είναι μεν σημαντικές, αλλά χρησιμεύουν κυρίως ως υπενθύμιση ότι η τεχνητή νοημοσύνη επηρεάζει βαθιά τη ζωή μας εδώ και δεκαετίες.

Αυτή τη στιγμή, νέα συστήματα που δημιουργούν κείμενο (όπως το ChatGPT) και εικόνα (όπως το DALL·E 2 και το Midjourney), είναι οι πρώτες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης που επιτρέπουν σε τόσο πολλούς απλούς χρήστες να χρησιμοποιούν την AI για δημιουργικές εργασίες.

Η Κάρα ΛαΠόιντ, συνδιευθύντρια του Ινστιτούτου τεχνολογίας του Johns Hopkins, είπε προσφάτως ότι «βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής».

Στο παρελθόν έπρεπε κάποιος να έχει τους πόρους της Google για να δημιουργήσει κάτι χρήσιμο με την τεχνητή νοημοσύνη. Τώρα, οποιοσδήποτε έχει σύνδεση στο Διαδίκτυο μπορεί.

Ο συνιδρυτής της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς, έγραψε πρόσφατα σε άρθρο του ότι ζούμε στην «εποχή της τεχνητής νοημοσύνης» και συνέκρινε τα συστήματα ΑΙ με το πρώτο γραφικό περιβάλλον χρήστη (GUI) σε υπολογιστές Windows και Macintosh και προέβλεψε ότι στο μέλλον η συζήτηση με μηχανές μέσω διεπαφών φυσικής γλώσσας θα γίνει ο νέος, κυρίαρχος τρόπος αλληλεπίδρασης μαζί τους.

Ομως, εδώ και δέκα χρόνια, η τεχνητή νοημοσύνη είναι ήδη βασικό εργαλείο όσον αφορά τη διεξαγωγή πολέμων, τα οικονομικά, τη λειτουργία των κεφαλαιαγορών, την ασφάλιση των περιουσιακών μας στοιχείων, τη στοχευμένη διαφήμιση και την ενίσχυση των αποτελεσμάτων αναζήτησής μας.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν αυτή την ιστορία», λέει ο Ντέιβιντ Μακίνις, αντιπρόεδρος ανάλυσης και εκσυγχρονισμού στην ασφαλιστική εταιρεία Allstate. Οι αλγόριθμοι αποφασίζουν ποιες διαφημίσεις θα προβληθούν στη ροή κοινωνικής δικτύωσης με τέτοια απίστευτη ακρίβεια, που πείθουν εκατομμύρια καταναλωτές. Αξιοποιούν το ίδιο είδος μαθηματικών που χρησιμοποιούν οι ασφαλιστές για να αποφασίσουν τι θα χρεώσουν για ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

Η Δρ ΛαΠόιντ σημειώνει ότι αυτό που χαρακτηρίζει την τρέχουσα περίοδο είναι ότι οι υπολογιστές -και όχι οι άνθρωποι- κατασκευάζουν τώρα τα μοντέλα που χρησιμοποιούν οι μηχανές για να ολοκληρώσουν μια εργασία.

Το ChatGPT χρησιμοποιεί πολλούς από τους αλγόριθμους και τις τεχνολογίες που αναπτύσσουν οι επιστήμονες της τεχνητής νοημοσύνης εδώ και χρόνια για να προβλέψει ποια λέξη πρέπει να προσθέσει δίπλα σε ένα ήδη υπάρχον κείμενο.

Αυτά τα νέα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, τα οποία συγκεντρώνουν σχεδόν κάθε ευρεσιτεχνία που έχουν στη φαρέτρα τους οι ερευνητές του κλάδου, κάνουν πράγματα που δεν έχουν γίνει στο παρελθόν. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η τεχνολογία ενσωματώνεται σε εργαλεία αναζήτησης και παραγωγικότητας από τη Microsoft, την Google και αμέτρητες νεοφυείς επιχειρήσεις σε κάθε τομέα που μπορεί να φανταστεί κανείς, από την υγειονομική περίθαλψη μέχρι τη φορολογία και τα βιντεοπαιχνίδια.

Χωρίς οι περισσότεροι από εμάς να το γνωρίζουμε πλήρως, η τεχνητή νοημοσύνη έχει μεταμορφώσει ολόκληρες βιομηχανίες, από το λιανικό εμπόριο και τα logistics μέχρι τα μέσα ενημέρωσης και τις τράπεζες.

Κάθε φορά που βρίσκουμε αυτό που ψάχνουμε στο Google, παραγγέλνουμε κάτι και φτάνει την ίδια μέρα, λαμβάνουμε προσφορά στο Διαδίκτυο από έναν ασφαλιστή ή ένας κατευθυνόμενος πύραυλος βρίσκει τον στόχο του χίλια μίλια από το σημείο εκτόξευσης, είναι αποτέλεσμα της τεχνητής νοημοσύνης.

Οπως συμβαίνει με κάθε νέα τεχνολογία, για να αντιληφθούμε τις πιθανές μελλοντικές επιπτώσεις πρέπει να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί κάτι. Ο Καλ Νιούπορτ, επίκουρος καθηγητής Επιστήμης Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Georgetown, γράψει για ένα δοκίμιο σχετικά με το πώς λειτουργεί πραγματικά το ChatGPT. Συμπεραίνει ότι το ChatGPT μπερδεύει πολλούς έξυπνους ανθρώπους, οι οποίοι «ζηλεύουν» την απάντηση που έδωσε κατά περίσταση.

Αλλά το ChatGPT δεν έχει μυαλό. Ο Δρ Νιούπορτ αναφέρει χαρακτηριστικά στο δοκίμιό του, στο New Yorker, ότι «ένα σύστημα όπως το ChatGPT δεν δημιουργεί, μιμείται».

Αυτό δεν μοιάζει ακριβώς με το είδος της τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούσε να αποκτήσει συναισθήματα και να αποφασίσει ότι θέλει να υπάρξει χωρίς ανθρώπους. Οταν οι μηχανές κάνουν πράγματα που κάποτε πιστεύαμε πως ήταν αποκλειστική δυνατότητα των ανθρώπων -είτε μας κερδίζουν στο σκάκι είτε γράφουν ένα δοκίμιο- οι άνθρωποι τείνουν να ασχολούνται με εργασίες στις οποίες οι μηχανές δεν είναι τόσο καλές και γίνονται πιο παραγωγικοί.

Εχουμε ξαναβρεθεί στο ίδιο σημείο πολλές φορές στο παρελθόν.

“Καθημερινή”

Μπορεί η Κίνα να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή;

0

Αναβαθμισμένος ο ρόλος της Κίνας

Η Κίνα είναι ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν και ο μεγαλύτερος αγοραστής πετρελαίου από τα δύο κράτη. Τα τελευταία χρόνια έχει εδραιώσει περαιτέρω αυτές τις σχέσεις, υπογράφοντας συμφωνία 25ετούς συνεργασίας με το Ιράν το 2021 και συνολική συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης με τη Σαουδική Αραβία το 2022.Στις 6 Απριλίου, οι υπουργοί Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν συναντήθηκαν για πρώτη φορά ύστερα από επτά χρόνια. Εναν μήνα νωρίτερα, κορυφαίοι αξιωματούχοι εθνικής ασφάλειας των δύο χωρών αποκατέστησαν τις διπλωματικές σχέσεις έπειτα από χρόνια εχθρότητας.

Αλλά οι συναντήσεις που οδήγησαν στο παραπάνω γεγονός δεν πραγματοποιήθηκαν στη Μέση Ανατολή. Φιλοξενήθηκαν από την Κίνα, ύστερα από χρόνια ανεπιτυχών προσπαθειών από το Ομάν και το Ιράκ.

Την ίδια ώρα η Κίνα έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να μην καταρρεύσει η οικονομία της Ρωσίας λόγω των κυρώσεων που επιβλήθηκαν από χώρες της Δύσης μετά την εισβολή στην Ουκρανία.

Με φόντο τα παραπάνω, οι ειδικοί λένε ότι η νέα επιτυχία του Πεκίνου ως ειρηνοποιού στη Μέση Ανατολή σηματοδοτεί μια αλλαγή στάσης για μια χώρα η οποία παραδοσιακά δίσταζε να εμπλακεί στις προσπάθειες επίλυσης παγκόσμιων συγκρούσεων.

Τον Φεβρουάριο, λίγο πριν ολοκληρωθούν οι συνομιλίες Ιράν – Σαουδικής Αραβίας, το Πεκίνο εγκαινίασε την Παγκόσμια Πρωτοβουλία Ασφάλειας με στόχο την «ειρηνική επίλυση των διαφορών μεταξύ των χωρών μέσω διαλόγου και διαβούλευσης».

Η συμφωνία Σαουδικής Αραβίας – Ιράν θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως «εφαλτήριο για μελλοντικές πρωτοβουλίες» της Κίνας, δήλωσε η Τζούλια Γκουρόλ-Χαλέρ, συνεργάτης του Arnold-Bergstraesser-Institut Freiburg στη Γερμανία.

Ολα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή που η επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών -παραδοσιακά του ισχυρότερου παίκτη στη Μέση Ανατολή- έχει μειωθεί, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές.

Μπορεί όμως η Κίνα να προσφέρει στη Μέση Ανατολή όλα όσα προσέφεραν οι ΗΠΑ -παρ’ όλες τις αδυναμίες τους- όλα αυτά τα χρόνια;

Η σύντομη απάντηση: παρά την ταχέως αυξανόμενη επιρροή της, η Κίνα δεν έχει ακόμη τη δυνατότητα να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, όπου η Ουάσινγκτον διαθέτει δεκάδες στρατιωτικές βάσεις και συμμάχους που έχει δεσμευτεί να υπερασπιστεί. Αλλά το Πεκίνο μπορεί να μη θέλει να αναλάβει αυτή την ευθύνη ακόμη σε κάθε περίπτωση, λένε οι ειδικοί.

Εμπορικοί δεσμοί
Η Κίνα είναι ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν και ο μεγαλύτερος αγοραστής πετρελαίου από τα δύο κράτη. Τα τελευταία χρόνια έχει εδραιώσει περαιτέρω αυτές τις σχέσεις, υπογράφοντας συμφωνία 25ετούς συνεργασίας με το Ιράν το 2021 και συνολική συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης με τη Σαουδική Αραβία το 2022.

Αλλά αυτή η σχέση επεκτείνεται πέρα από τη Σαουδική Αραβία και το Ιράν, χάρη σε μεγάλο βαθμό στην τεράστια πρωτοβουλία Belt and Road Initiative (BRI) που ξεκίνησε το 2013, με στόχο τη σύνδεση της Ασίας, της Ευρώπης και της Αφρικής μέσω ενός δικτύου λιμένων, σιδηροδρόμων, αυτοκινητοδρόμων και άλλων έργων υποδομής που υποστηρίζονται από την Κίνα.

Η Κίνα επένδυσε περισσότερα από 273 δισ. δολάρια στην περιοχή μεταξύ 2005 και 2022. Είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής στη Μέση Ανατολή. Αγοράζει επίσης πετρέλαιο από το Ιράκ, φυσικό αέριο από το Κατάρ και εξάγει όπλα στην Αλγερία, το Μαρόκο, την Τουρκία, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία. Βοηθά την Αίγυπτο να χτίσει τη νέα της πρωτεύουσα έξω από το Κάιρο και έχει κατασκευάσει το σιδηροδρομικό δίκτυο μετρό στη Μέκκα.

Εν τω μεταξύ, η ταχεία πρόοδος της Κίνας στην τεχνολογία αιχμής τα τελευταία χρόνια σημαίνει ότι το Πεκίνο μπορεί να προσφέρει πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως η συνδεσιμότητα 5G μέσω εταιρειών όπως η Huawei.

Ολα αυτά δίνουν στην Κίνα αυτόματη επιρροή στην περιοχή, δήλωσε η Τρίτα Πάρσι, συνιδρύτρια και εκτελεστική αντιπρόεδρος του Quincy Institute for Responsible Statecraft, μιας δεξαμενής σκέψης με έδρα την Ουάσινγκτον. Αυτή η επιρροή επέτρεψε στο Πεκίνο να επιτύχει με τη Σαουδική Αραβία και το Ιράν εκεί όπου οι προηγούμενοι διαπραγματευτές είχαν αποτύχει, είπε. Οι χώρες σε ολόκληρη την περιοχή θέλουν να παραμείνουν στην εύνοια της Κίνας για οικονομικούς λόγους.

Παράλληλα, το Πεκίνο θεωρείται ως ένας ιδεολογικά ουδέτερος εμπορικός εταίρος, ο οποίος διατηρεί εδώ και καιρό μια πολιτική μη ανάμειξης στα εσωτερικά ζητήματα των χωρών της Μέσης Ανατολής, από την πολιτική έως τα ανθρώπινα δικαιώματα, γεγονός που το καθιστά λιγότερο αμφιλεγόμενο μεσολαβητή από χώρες όπως οι ΗΠΑ.

Βέβαια, παρά την εικόνα που θέλει να προβάλλει η Κίνα σε σύγκριση με τις ΗΠΑ, έχει προχωρήσει τα τελευταία χρόνια σε δραματική αναβάθμιση και επέκταση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της, τις οποίες συχνά επιδεικνύει. Το 2017, ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός κατασκεύασε την πρώτη υπερπόντια στρατιωτική βάση του στο Τζιμπουτί, κοντά στα Στενά του Ορμούζ.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Wall Street Journal ανέφερε ότι η Κίνα ενδεχομένως να κατασκεύαζε μια ναυτική βάση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σχέδιο που ακυρώθηκε μετά την παρέμβαση των ΗΠΑ.

Παρ’ όλα αυτά, ο Zakiyeh Yazdanshenas, διευθυντής του China-Middle East Project στο Κέντρο Στρατηγικών Μελετών Μέσης Ανατολής της Τεχεράνης, δήλωσε ότι το ιστορικό της Κίνας μέχρι στιγμής δεν δείχνει πρόθεση για ανάμειξη αμερικανικού τύπου στην περιοχή.

«Το Πεκίνο δεν έχει ούτε τη δυνατότητα ούτε την επιθυμία να έχει στρατιωτική παρουσία όπως αυτή των ΗΠΑ στην περιοχή, αλλά προσπαθεί να επεκτείνει την επιρροή του στη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στον Περσικό Κόλπο», δήλωσε στο Al Jazeera.

Πηγή: Al Jazeera, Καθημερινή

ΒΑΣΟΡΑ: Η σύγχρονη …Χιροσίμα!

0

 

του Jeffrey St. Clair, δημοσιογράφου

Αυτό το ανώνυμο και τερατόμορφο παιδί λόγω  ραδιενέργειας γεννήθηκε στη Φαλούτζα (Ιράκ). Αν επρόκειτο για παιδί της Δύσης θα ξέραμε σίγουρα το ονοματεπώνυμό του, θα είχε γίνει αφίσα για να καταριόμαστε τους βάρβαρους που έκαναν χρήση βομβών απεμπλουτισμένου ουρανίου…

Μετά την απαράδεκτη απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου  να στείλει πυρομαχικά απεμπλουτισμένου ουρανίου στην Ουκρανία, ίσως αξίζει να επανεξεταστούν οι περιβαλλοντικές και υγειονομικές συνέπειες της ευρείας χρήσης αυτών των όπλων από τις ΗΠΑ στο Ιράκ και στο Κουβέιτ κατά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου.

Στο τέλος του πρώτου Πολέμου του Κόλπου* [2 Αυγούστου 1990 – 28 Φεβρουαρίου 1991], ο Σαντάμ Χουσεΐν καταγγέλθηκε ως άγριος κακοποιός επειδή διέταξε τα υποχωρούντα στρατεύματά του να καταστρέψουν τα κοιτάσματα πετρελαίου του Κουβέιτ, πήζοντας τον αέρα με τοξικά σύννεφα μαύρου καπνού και κορεσμούς του εδάφους με βάλτους ακατέργαστου πετρελαίου. Αυτό δικαίως ονομάστηκε περιβαλλοντικό έγκλημα πολέμου.

Όμως, μήνες βομβαρδισμών του Ιράκ από αμερικανικά και βρετανικά αεροπλάνα και πύραυλοι κρουζ άφησαν πίσω τους μια ακόμη πιο θανατηφόρα και ύπουλη κληρονομιά: τόνοι από κάλυκες, σφαίρες και θραύσματα βομβών μαζί με απεμπλουτισμένο ουράνιο. Συνολικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έπληξαν ιρακινούς στόχους με περισσότερες από 970 ραδιενεργείς βόμβες και πυραύλους.

Χρειάστηκε λιγότερο από μια δεκαετία για να αρχίσουν να εμφανίζονται οι συνέπειες στην υγεία αυτής της εκστρατείας ραδιενεργών βομβαρδισμών.

Και είναι όντως τρομερές. Οι Ιρακινοί γιατροί τις αποκαλούν «λευκό θάνατο» – λευχαιμία. Από το 1990, το ποσοστό των ασθενών με λευχαιμία στο Ιράκ έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 600%. Η κατάσταση επιδεινώνεται από την επιβεβλημένη απομόνωση του Ιράκ και το σαδιστικό καθεστώς κυρώσεων, που πρόσφατα περιέγραψε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν ως «ανθρωπιστική κρίση», που καθιστά την ανίχνευση και τη θεραπεία των καρκίνων ακόμη πιο δύσκολη.

« Έχουμε αποδείξεις για ίχνη απεμπλουτισμένου ουρανίου σε δείγματα που ελήφθησαν για ανάλυση και αυτό διαψεύδει πλήρως εκείνους που ισχυρίζονται ότι τα κρούσματα καρκίνου έχουν αυξηθεί για άλλους λόγους », δήλωσε ο Δρ Ουμίντ Μουμπάρακ, υπουργός Υγείας του Ιράκ.

Ένας στρατιώτης τακτοποιεί βλήματα με απεμπλουτισμένο ουράνιο σε άρμα μάχης M-1 Abrams κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Ασπίδα της Ερήμου το 1991. (Η φωτογραφία είναι ευγενική προσφορά του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ).

Ο Δρ Μουμπάρακ υποστηρίζει ότι ο φόβος των ΗΠΑ να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις στην υγεία και το περιβάλλον από τους βομβαρδισμούς με απεμπλουτισμένο ουράνιο ευθύνεται εν μέρει για την αποτυχία τους να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που επιτρέπει στο Ιράκ να πουλήσει μερικά από τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου του σε αντάλλαγμα για τρόφιμα και ιατρικές προμήθειες .

« Η σκόνη της ερήμου μεταφέρει τον θάνατο », είπε ο Δρ Τζαουάντ Αλ-Αλί, ογκολόγος και μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Ιατρών της Αγγλίας. « Οι μελέτες μας δείχνουν ότι περισσότερο από το σαράντα τοις εκατό του πληθυσμού γύρω από τη Βασόρα θα έχει καρκίνο. Είμαστε μάρτυρες μιας άλλης Χιροσίμα ».

Τα περισσότερα θύματα λευχαιμίας και καρκίνου δεν είναι στρατιώτες. Είναι πολίτες. Και πολλοί από αυτούς είναι παιδιά. Η υπό αμερικανική κυριαρχία Επιτροπή Ιρακινών Κυρώσεων στη Νέα Υόρκη απέρριψε επανειλημμένα αιτήματα του Ιράκ για εξοπλισμό και φάρμακα για τη θεραπεία του καρκίνου, ακόμη και παυσίπονα, όπως η μορφίνη. Ως αποτέλεσμα, τα κατακλυσμένα νοσοκομεία σε πόλεις, όπως η Βασόρα, αναγκάζονται να θεραπεύουν τους καρκινοπαθείς με ασπιρίνη.

Αυτό είναι μέρος μιας μεγαλύτερης φρίκης που επιβάλλεται στο Ιράκ να βλέπει μέχρι και 180 παιδιά να πεθαίνουν κάθε μέρα, σύμφωνα με στοιχεία θνησιμότητας που συνέταξε η UNICEF.

Οι κάτοικοι του Ιράκ και του Κουβέιτ δεν είναι οι μόνοι που παρουσιάζουν σημάδια μόλυνσης από ουράνιο και ασθένειας. Οι απόμαχοι του Πολέμου του Κόλπου, που μαστίζονται από διάφορες ασθένειες, έχουν βρεθεί ότι έχουν ίχνη ουρανίου στο αίμα, τα κόπρανα, τα ούρα και το σπέρμα τους.

Το απεμπλουτισμένο ουράνιο είναι μια μάλλον καλοήθης ονομασία για το ουράνιο-238, τα ιχνοστοιχεία που αφήνονται πίσω όταν το σχάσιμο υλικό εξάγεται από το ουράνιο-235 για χρήση σε πυρηνικούς αντιδραστήρες και όπλα. Για δεκαετίες, αυτά τα απόβλητα ήταν μια ραδιενεργή ενόχληση, που συσσωρεύονται σε μονάδες επεξεργασίας πλουτωνίου σε όλη τη χώρα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, υπήρχαν σχεδόν ένα δισεκατομμύριο τόνοι υλικού.

Στη συνέχεια, οι σχεδιαστές όπλων του Πενταγώνου βρήκαν μια χρήση του υπολείμματος: θα μπορούσε να διαμορφωθεί σε σφαίρες και βόμβες. Τα υλικά ήταν δωρεάν και υπήρχαν πολλά στη διάθεσή τους. Επιπλέον, το ουράνιο είναι ένα βαρύ μέταλλο, πιο πυκνό από τον μόλυβδο. Αυτό το καθιστά ιδανικό για χρήση σε όπλα που διεισδύουν στην πανοπλία που έχουν σχεδιαστεί για να καταστρέφουν τανκς, τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και αποθήκες.

Όταν εκρύγνηνται αντιαρματικές βόμβες, το απεμπλουτισμένο ουράνιο οξειδώνεται σε μικροσκοπικά θραύσματα που επιπλέουν στον αέρα σαν καρκινογόνος σκόνη, που μεταφέρεται από τους ανέμους της ερήμου για δεκαετίες. Η θανατηφόρα σκόνη εισπνέεται, κολλάει στις ίνες των πνευμόνων και καταλήγει να προκαλεί τον όλεθρο στο σώμα: όγκους, αιμορραγίες, κατεστραμμένο ανοσοποιητικό σύστημα, λευχαιμία.

Το 1943, άνδρες της ημέρας της μοίρας που συνδέονταν με το έργο του Μανχάταν υπέθεσαν ότι το ουράνιο και άλλα ραδιενεργά υλικά θα μπορούσαν να διασκορπιστούν σε μεγάλες εκτάσεις γης για να περιορίσουν τους αντίπαλους στρατούς. Ο στρατηγός Leslie Grove, επικεφαλής του σχεδίου, ισχυρίστηκε ότι τα όπλα ουρανίου αναμένεται να προκαλέσουν « μόνιμη βλάβη στους πνεύμονες ». Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο πατέρας του Αλ Γκορ, ο γερουσιαστής του Τενεσί, προσφέρθηκε να καταπνίξει την Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη της Κορέας με ουράνιο ως φθηνή πλήρη ασφάλεια σε περίπτωση επίθεσης από τους Βορειοκορεάτες.

Μετά τον Πόλεμο του Κόλπου, οι πολεμικοί σχεδιαστές του Πενταγώνου ήταν τόσο ευχαριστημένοι με την απόδοση των ραδιενεργών όπλων τους που παρήγγειλαν ένα νέο οπλοστάσιο και, με εντολή του Μπιλ Κλίντον, τα έριξαν στις σερβικές θέσεις στη Βοσνία, το Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία. Πάνω από εκατό βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου έχουν χρησιμοποιηθεί στα Βαλκάνια τα τελευταία έξι χρόνια.

Θραύσματα οβίδων απεμπλουτισμένου ουρανίου που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο του Ιράκ το 2003

Ήδη, ιατρικές ομάδες στην περιοχή έχουν εντοπίσει επιδημία καρκίνου κοντά σε τοποθεσίες βομβών. Το ποσοστό λευχαιμίας στο Σεράγεβο, που βομβαρδίστηκε από αμερικανικές βόμβες το 1996, έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία πέντε χρόνια. Αλλά δεν είναι μόνο οι Σέρβοι που είναι άρρωστοι και πεθαίνουν. Πολλές ειρηνευτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ στην περιοχή έχουν επίσης πληγεί από καρκίνο. Από τις 23 Ιανουαρίου, οκτώ Ιταλοί στρατιώτες που υπηρέτησαν στην περιοχή πέθαναν από λευχαιμία.

Το Πεντάγωνο πέρασε από διάφορες δικαιολογίες. Το Υπουργείο Άμυνας αγνόησε τις ανησυχίες για το απεμπλουτισμένο ουράνιο ως άγριες θεωρίες συνωμοσίας από Ιρακινούς ακτιβιστές της ειρήνης, οικολόγους και προπαγανδιστές. Όταν οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ ζήτησαν να αποκαλύψουν τις χημικές και μεταλλικές ιδιότητες των πυρομαχικών τους, το Πεντάγωνο αρνήθηκε. Αρνήθηκε επίσης να διατάξει ιατρικές εξετάσεις σε Αμερικανούς στρατιώτες που στάθμευαν στον Κόλπο και στα Βαλκάνια.

Αν οι ΗΠΑ τήρησαν σιωπή, οι Βρετανοί όχι. Μια μελέτη του 1991 από την Αρχή Ατομικής Ενέργειας του Ηνωμένου Βασιλείου προέβλεψε ότι εάν εισπνεόταν λιγότερο από το 10% των σωματιδίων που απελευθερώνονται από τα όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου στο Ιράκ και το Κουβέιτ, θα μπορούσε να μετρήσει έως και «300.000 πιθανούς θανάτους » .

Οι Βρετανοί υπόθεσαν ότι το μόνο ραδιενεργό συστατικό στις βόμβες που έπεσαν στο Ιράκ ήταν απεμπλουτισμένο ουράνιο. Μια νέα μελέτη των υλικών που περιέχονται σ’ αυτά τα όπλα τα περιγράφει ως « πυρηνικό κοκτέιλ », μείγμα ραδιενεργών στοιχείων, ανάμεσά τους  πλουτώνιο και το εξαιρετικά ραδιενεργό ισότοπο ουράνιο-236. Αυτά τα στοιχεία είναι 100.000 φορές πιο επικίνδυνα από το απεμπλουτισμένο ουράνιο.

Στη συνέχεια, το Πεντάγωνο προσπάθησε να επικρίνει το Υπουργείο Ενέργειας για μη αυστηρή διαχείριση των εργοστασίων παραγωγής όπλων. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Κρεγκ Κίνγκλεϊ περιέγραψε την κατάσταση με κακοπιστία αντάξια της πένας του συγγραφέα του Catch-22 Τζότζεφ Χέλερ: « Η πηγή της μόλυνσης, όπως μπορούμε τώρα να καταλάβουμε, ήταν τα ίδια τα εργοστάσια που παρήγαγαν απεμπλουτισμένο ουράνιο». Πράγματι, τα προβλήματα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και η μόλυνση των εργαζομένων και των εργολάβων του είναι ευρέως γνωστά από τη δεκαετία του 1980. Το 1991 μια έκθεση του Τμήματος Ενέργειας αναφέρει ότι: ” Κατά τη διαδικασία κατασκευής καυσίμου για πυρηνικούς αντιδραστήρες και στοιχείων για πυρηνικά όπλα , το εργοστάσιο αέριας διάχυσης στο Paducah [Κεντάκι] δημιούργησε απεμπλουτισμένο ουράνιο που ενδεχομένως περιέχει ποσειδώνιο και πλουτώνιο» .

Αλλά τέτοιες συγγνώμες ελλείψει οποιασδήποτε ενέργειας για τη διόρθωση της κατάστασης γίνονται πράγματι πολύ λεπτές. Ο Νταγκ Ρόκε, ο φυσικός υγείας του αμερικανικού στρατού που επέβλεψε τον μερικό καθαρισμό θραυσμάτων βόμβας απεμπλουτισμένου ουρανίου στο Κουβέιτ, είναι τώρα άρρωστος. Το σώμα του καταγράφει 5.000 φορές το επίπεδο ακτινοβολίας που θεωρείται «ασφαλές». Ξέρει πού να ρίξει το φταίξιμο. « Δεν υπάρχει καμία εύλογη αμφιβολία για αυτό », είπε ο Ρόκε στον Αυστραλό δημοσιογράφο Τζον Πίλγκερ. «Λόγω των βαρέων μετάλλων και του ραδιολογικού δηλητηρίου του απεμπλουτισμένου ουρανίου, οι άνθρωποι στο νότιο Ιράκ υποφέρουν από αναπνευστικά προβλήματα, προβλήματα στα νεφρά, καρκίνους. Μέλη της δικής μου ομάδας έχουν πεθάνει ή πεθαίνουν από καρκίνο».

Το απεμπλουτισμένο ουράνιο έχει ζωή πάνω από 4 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή περίπου την ηλικία της Γης. Χιλιάδες εκτάρια γης στα Βαλκάνια, το Κουβέιτ και το νότιο Ιράκ έχουν μολυνθεί για πάντα. Αν ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος, ο Ντικ Τσένι, ο Κόλιν Πάουελ και ο Μπιλ Κλίντον θέλουν να μας αφήσουν μια κληρονομιά, υπάρχει στη Βασόρα μια απαίσια που θα μείνει για την αιωνιότητα.

Πηγή: Counterpunch μέσω La Gazette du Citoyen

*Αυτό το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο του συγγραφέα: ” Been Brown So Long It Looked Like Green to Me: the Politics of Nature ” που δημοσιεύτηκε το 2003. Το βιβλίο είναι όντως παλιό, αλλά το θέμα του είναι, δυστυχώς, επίκαιρο.

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ

8
του Παντελή Σαββίδη
Με τον Βασίλειο Μαρκεζίνη είχα αναπτύξει στενή σχέση στο αποκορύφωμα της κρίσης που δεν ήταν, μόνο, οικονομική. Είχαμε πολλές συνομιλίες, ταξιδέψαμε αρκετά μαζί (ένα απο αυτά τα ταξίδια ήταν στο Άγιο Όρος) και επιχείρησα να συμβάλλω στις προσπάθειές του να βοηθήσει την χώρα.
Έίμαι σε θέση να γνωρίζω ότι το όνομα του Μαρκεζίνη “έπαιζε’ για ανάληψη ρόλου. Αλλά αυτά άλλη στιγμή.
Στις Καρυές
Στις εκλογές του 2012- εργαζόμουν τότε στην ΕΡΤ3 και ο Σαμαράς δεν είχε, ακόμη, την φαεινή ιδέα να κλείσει το κανάλι- με κάλεσε στο σπίτι του, έξω απο την Οξφόρδη, για να του πάρω μια συνέντευξη. ‘Ηθελε, με τον τρόπο του, να παρέμβει στις εκλογές.
Πήγα και έμεινα τρεις τέσσερις ημέρες. Απο τις εμπειρίες της ζωής μου που δεν θα ξεχάσω.
Με τον Μαρκεζίνη πήγαμε, όπως σημείωσα παραπάνω, μαζί στο Όρος και φιλοξενηθήκαμε στην Ιβήρων, επσκεφθήκαμε την Παντοκράτορος, την Σκήτη της Παντοκράτορος, Προφήτη Ηλία και καταλήξαμε στην Ξενοφώντος, όπου, επίσης, μείναμε το τελευταίο βράδυ της επίσκεψής μας.
Με τον ηγούμενο της Σκήτης Προφήτη Ηλία και τον φίλο του βρετανό γιατρό.
Στην Ιβήρων συναντήθηκε με τον Βασίλειο Γοντικάκη, στις Καρυές με τον Πρώτο ο οποίος ήταν απο την Διονυσίου και στην Ξενοφώντος μας υποδέχθηκε εξαιρετικά ο Ηγούμενος Αλέξιος. Όλοι τον αντιμετώπιζαν με σεβασμό και με την παρότρυνση προσπαθήστε να παίξετε κάποιο ρόλο για την πατρίδα.
Ο Μαρκεζίνης ανέπτυξε στενή σχέση με τον Αλέξιο. Μαζί-και με την σύζυγό του- επισκεφθήκαμε την γυναικεία Μονή της Ξενοφώντος στο Ακριτοχώρι Σερρών με την οποία, επίσης, ο Μαρκεζίνης ανέπτυξε στενή σχέση, κατά παράκληση και της συζύγου του, και βοήθησε παντοιοτρόπως τη μονή. Ακόμη και με βιβλία.
Ο Βασίλης Μαρκεζίνης με τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αλέξιο στο ηγουμενείο
Η σύζυγός του ήταν η Ευγενία Τρυπάνη κόρη του Γεωργίου Τρυπάνη, διευθύνοντος συμβούλου των εταιρειών Νιάρχου. Είναι ειδική στη ρωσική λογοτεχνία. Εξαιρετική κυρία. Την γυναικεία μονή επισκεφθήκαμε οι τρείς μαζί την δεύτερη φορά της δικήςτου επίσκεψης. Την πρώτη έμεινε στη μονή η σύζυγός του, όσο μαζί με τον Βασίλη Μαρκεζίνη επισκεπτόμασταν το Όρος.
Στο Πρωτάτο
Στα παράξενά του, όπως μου φάνηκαν, ήταν ότι δεν είχε επισκεφθεί ποτέ την Κωνσταντινούπολη. Το είπε όταν ο Αλέξιος επέμενε να του κλείσει μια συνάντηση με τον Πατριάρχη και με ρώτησε αν θα ήθελα να πάμε μαζί.
Σε πολιτικό επίπεδο ο Μαρκεζίνης επεδίωκε μια πιο ανεξάρτητη πολιτική της Ελλάδας απο την προσκόλληση της χώρας στη Δύση και ενθάρρυνε το ρωσικό άνοιγμα.
Τον είχαν καλέσει υψηλά κλιμάκια της κινεζικής ηγεσίας και ανέπτυξε διαλέξεις σε στενό κυβερνητικό και κομματικό κύκλο.
Ήταν ένας ευπατρίδης με θεωρητική γνώση, διεθνούς φήμης νομικός. Η Βρετανική κυβέρνηση τον αξιοποιούσε σε αποστολές. Σε αντίθεση με τους Έλληνες ξερόλες που ο κόσμος τους περιορίζεται γύρω απο το γνωστό αθηναίκό τρίγωνο της παρακμής.
Στις πιο προηγούμενες γαλλικές εκλογές η βρετανική κυβέρνηση τον έστειλε για 15 ημέρες στη Γαλλία για να μελετήσει τις εξελίξεις και να της υποβάλλει έκθεση. Έτσι λειτουργούν τα σοβαρά κράτη.
Ο Μαρκεζίνης γνώριζε καλά το πολιτικό παρασκήνιο της μεταπολεμικής Ελλάδας. Αρκετά τα άκουσα.
Πριν αναχωρήσουμε απο την Ξενοφώντος
Στην Ελλάδα, τα πρώτα δημοσιεύματα τα έκανε στο Βήμα όσο ζούσε ο Λαμπράκης. Και είναι σίγουρο αν ο εκδότης δεν έφευγε απο τη ζωή εκείνη την περίοδο, θα βοηθούσε τον Μαρκεζίνη σε πολιτικό ρόλο. Σε ερώτησή μου γιατί ο Λαμπράκης τον βοήθησε τόσο πολύ μου είπε πως μάλλον θα είχε ενοχές για τον τρόπο που φέρθηκε ο Λαμπράκης στον πατέρα του.
Για την σχέση με τον πατέρα του μου έλεγε πως παρακολουθούσε στενά την πρόοδό του, ήταν λάτρης της αρχαίας Ελλάδας και τα μεσημέρια όταν πήγαινε στο σπίτι ο Σπύρος Μαρκεζίνης για να ξεκουραστεί, του έβαζε εργασία στα αρχαία καθώς πήγαινε για ύπνο με την εντολή όταν ξυπνούσε θα τον εξέταζε.
Προς το τέλος της ζωής του ο πατέρας του πούλησε την βιβλιοθήκη του για να μπορέσει να ζήσει. Ο Βασίλης Μαρκεζίνης αγόραζε τα βιβλία που πούλησε ο πατέρας του όπου τα έβρισκε. Ο ίδιος είχε στην Αθήνα ένα μικρό διαμέρισμα για να μένει όποτε την επισκεπτόταν.
Στη Θεσσαλονίκη ο Σύλλογος Αποφοίτων ΑΠΘ κατά την προεδρεία μου οργάνωσε μια ομιλία του στην αίθουσα τελετών του ΑΠΘ με εντυπωσιακή συμμετοχή πολιτών. Άλλη μια εκδήλωση οργανώσαμε στο Μέγαρο και μίλησε για τις πολιτικές σκέψεις.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΛΕΤΩΝ ΤΟΥ ΑΠΘ
Στην μνήμη του, δείτε σήμερα την εκπομπή που έκανα επισκεπτόμενος τον Βασίλη Μαρκεζίνη στο σπίτι του έξω απο την Οξφόρδη.
Καλό του ταξίδι στην αιωνιότητα

Τα αεροσκάφη Mig που παραδόθηκαν στο Κίεβο είναι ακατάλληλα για πτήσεις

0

 

Πολλά από τα μαχητικά MiG-29 που παραδόθηκαν στην Ουκρανία αποδείχθηκαν άχρηστα και χρησιμοποιούνται για ανταλλακτικά, γράφει το βρετανικό περιοδικό «Economist»

Ο «Economist» σημειώνει ότι η Πολωνία και η Σλοβακία παρέδωσαν οκτώ μαχητικά αεροσκάφη MiG-29 στο Κίεβο.

«Η Πολωνία και η Σλοβακία έχουν παραδώσει περίπου οκτώ μαχητικά αεροσκάφη MiG-29 τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά πολλά από αυτά είναι ακατάλληλα για πτήση και χρησιμοποιούνται ως ανταλλακτικά», ανέφερε το περιοδικό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του, από την αρχή της ρωσικής εισβολής, η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία έχει χάσει 60 μαχητικά, δηλαδή το 40% του προπολεμικού αεροπορικού στόλου. Αυτή τη στιγμή, η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει περίπου 80 μαχητικά.

Ο «Economist» προσθέτει ότι τα σουηδικά μαχητικά ταιριάζουν ιδανικά στις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων του Κιέβου, καθώς αναπτύχθηκαν ειδικά για την προστασία του σουηδικού εναέριου χώρου από τα ρωσικά αεροσκάφη.

Ωστόσο, η Στοκχόλμη είχε λιγότερα από 100 τέτοια μαχητικά, με τη χώρα να έχει πουλήσει ή να μισθώσει περίπου 66 μαχητικά αεροσκάφη σε άλλες χώρες.

Και αφού η αίτησή της για ένταξη στο ΝΑΤΟ μπλοκαρίστηκε (από την Τουρκία), η Σουηδία δεν θα τολμήσει να αποδυναμώσει τις αμυντικές της ικανότητες, σχολιάζει ο συντάκτης. Προσθέτει  ότι ο ουκρανικός στρατός επιδιώκει να αποκτήσει αμερικανικά F-16.

Trud

https://www.echedoros-a.gr

Γενοκτονία Αρμενίων: Ο Ι.Μάζης γράφει αναλύει και αποκαλύπτει

0

 ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΖΗΣ*

Από τις Εκδόσεις Ποιότητα

Τα γεγονότα που αποτελούν τη βάση για μια γεω­πολιτική εξήγηση του Αρμενικού ζητήματος και της αντίστοιχης αρμενικής γενοκτονίας, πρέπει να τοποθετηθούν εξαρχής σε ό,τι αφορά το διπλωμα­τικό τους πλαίσιο, ώστε να καταστεί δυνατόν να εξαχθούν και τα πρέποντα γεωπολιτικά συμπεράσματα. Και η αρχή αυτών των γεγονότων βρίσκεται στη γεωπολιτική ζύμωση με πρωταγωνιστή τη Γερμανία, που ακο­λουθεί τη συνθήκη ειρήνης της Φραγκφούρτης.

Ο Βίσμαρκ καθιστά έκτοτε ως κύριο άξονα της εξωτερικής του πολιτικής τον έλεγχο της εξελίξεως στις γαλλο-γερμανι­κές σχέσεις, θεωρώντας, και δικαίως, ότι η Γαλλία δεν θα απεδέχετο καθόλου εύκολα τον ακρωτηριασμό των εδαφών της, όπως αυτός προέκυψε μετά την προσάρτηση από τη Γερμανία των επαρχιών της Αλσατίας και της Λωραίνης. Ήταν διαυγές για τον Βίσμαρκ ότι θα αντιμετώπιζε σύντομα έναν πόλεμο από γαλλικής πλευράς για την αποκατάσταση αυτής της εκκρεμότητος. Κατέληξε ως εκ τούτου στην απόφα­ση να σχηματίσει γύρω από τη Γερμανία ένα αδιάρρηκτο δίκτυο συμμαχιών που θα την προστάτευαν από μια τυχόν Γαλλορωσική σύμπραξη.

Θεωρώντας ως ιδιαιτέρως ευαίσθητο σημείο της όλης του πολιτικής την ειρήνη στη Βαλκανική, έκανε το παν για να την προστατεύσει και κυρίως να αποφύγει την ανάμιξη σε μια πιθανή ανάφλεξη των Βαλκανίων της πιστής του συμμάχου Αυστρο – Ουγγαρίας, η οποία θα ενέπλεκε μοιραίως στο βαλκανικό παίγνιο και τη Ρωσία, αυξάνοντας κατακόρυφα τον κίνδυνο σύναψης ενός Γαλλο-Ρωσικού Συμφώνου, γεγο­νός το οποίο θα έπληττε καίρια τα συμφέροντα αλλά και την ευρωπαϊκή ηγεμονία των δύο Κεντρικών Αυτοκρατοριών.

Με αυτό το σκεπτικό ο Βίσμαρκ κατάφερε να διατηρήσει μέχρι το 1890 ένα ισχυρό δακτύλιο Ευρασιατικών δυνάμεων στην Γερμανική σφαίρα επιρροής. Το κύριο όργανο αυτής της ισορροπίας αποτελούσε η Τριπλή Συμμαχία Γερμανίας με το σκέλος των δύο Αυτοκρατοριών (Αυστρο-Ουγγαρίας και Ρωσίας), σκέλος που ενισχύθηκε και με μια μυστική συμφωνία μεταξύ των δύο τελευταίων, κρίσιμη για την έναρξη του ρωσοτουρκικού πολέμου, όπως θα διαπιστώσουμε αμέσως παρακάτω.

Η άνοδος στο θρόνο του Κάιζερ Γουλιέλμου του II, απεδείχθη καταστροφική για το βισμαρκιανό συμμαχικό πλέγμα που με τόση προσοχή, υπομονή και στρατηγική ευφυΐα είχε υφάνει ο Καγκελάριος. Στην περίοδο 1890 – 1907 το οικοδόμημα καταρρέει σε τρεις φάσεις: 1) 1891-92 με τη Γαλλο – ρωσική στρατιωτική Συμμαχία 2) το 1902 με το μυστικό Ιταλο – Γαλλικό σύμφωνο, που εξασφάλιζε την ουδετερότητα της Ιταλίας κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις και 3) με την Αγγλο – Γαλλική συμφωνία το 1904 η οποία και αποτέλεσε τη βάση της Entente Cordiale της ολοκληρωθείσας το 1907 με ένα Αγγλο – Γαλλο – Ρωσικό σύμφωνο, σχετικό με τα ασιατικά ζητήματα, και το οποίο δεν είχε την αναμενόμενη από τη Ρωσία αποτελεσματικότητα, καθιστώντας ουσιαστικά την Entente Cordiale άνευ ουσίας. Η Ρωσία, δυσαρεστημένη, χαράσσει από το 1909 και εντεύθεν τη δική της πολιτική στην Κεντρική Ευρώπη και τη Μ. Ασία.

Η κατάσταση, λοιπόν, για τη Γερμανία αντιστρέφεται και έρχεται η δική της σειρά να εγκλωβιστεί σ’ ένα ισχυρό συμμα­χικό δακτύλιο, για τη διάσπαση του οποίου δεν φείδεται κόπων και προσπαθειών από το 1905 μέχρι το 1918. Η αφύπνι­ση όμως της Αγίας Ρωσίας το 1912, μετά από την προσωρινή ύφεση που της προκάλεσε η ήττα της στον Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο του 1905, οδηγεί στην έκρηξη των Βαλκανίων, η οποία αναμιγνύει σύντομα στη δίνη της, την ενδιαφερόμενη για τα εδάφη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης Αυτοκρατορία των Αψβούργων. Συνέβη δηλαδή αυτό ακριβώς το οποίο εφοβείτο και απεύχετο περισσότερο ο Βίσμαρκ.

Τα γεγονότα όμως που λαμβάνουν χώρα εκείνη την περίοδο στα ρωσοτουρκικά σύνορα μας πλησιάζουν περισσότερο στην καρδιά του προβλήματος: Η κήρυ­ξη του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας την 13η/4/1877, βασισμένη από ρωσικής πλευράς στο μυστικό πρωτόκολλο μεταξύ Αυστρο-Ουγγαρίας και Ρωσίας, το οποίο και προέβλεπε παραχώρηση των εδαφών της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης εις τη Διπλή Μοναρχία, ενόχλησε ιδιαιτέρως τη Γηραιά Αλβυώνα, η οποία φοβουμένη την κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως και τον έλεγχο των Δαρδανελλίων από τις προελαύνουσες ρωσικές δυνάμεις απέστειλε τον Βρετανικό Βασιλικό Στόλο στις 29 /1 /1878 στα Δαρδανέλλια.

Η Μεγάλη Βρετανία δεν παραλείπει να πιέζει την Αυστρο-Ουγγαρία για να επέμβει και αυτή κατασταλτικά εναντίον των ρωσικών βλέψεων, πράγμα, όμως, που δεν επιτυγχάνει, διότι η Διπλή Μοναρχία προσβλέπει -έστω και με κάποια ανησυχία- στα οφέλη του μυστικού της συμφώνου με τη Ρωσία, που δεν είναι άλλα από τα εδάφη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Η προοπτική όμως μιας Αγγλο-Ρωσικής συρράξεως, αλλά και η θέσις ισχύος εις την οποία ευρίσκετο εκείνη τη στιγμή η Ρωσία, οδηγούν τον Τσάρο να προσυπογράψει την ευνοϊκότατη γι’ αυτόν Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου στις 3/3/1878.

Στη συνθήκη αυτή, αφ’ ενός αμείβεται η υπομονή της Αυ­στρο-Ουγγαρίας με τα εδάφη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, τα οποία της παραχωρούνται, αφ’ ετέρου η Ρωσία δημιουργεί τη γνωστή μας Μεγάλη Βουλγαρία με τα νότια σύνορά της να βρέχονται στα νερά -επιτέλους- του Αιγαίου, κερδίζοντας τα εδάφη του Καρς στην Μ. Ασία, του Βατούμ στη Μαύρη Θάλασσα, και των Β/Α επαρχιών της Μ. Ασίας με δεύτερη έτσι ουσια­στικά δίοδο στο Αιγαίο, μέσω του λιμένος της Αλεξανδρέτας. Στο άρθρο 16 της Συνθήκης αυτής, όμως, εμφανίζονται σημα­ντικές προβλέψεις σε ό,τι αφορά τον αρμενικό λαό, τις ελευθε­ρίες και τα δικαιώματά του.

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι ανεξαρτήτως των βουλή­σεων του Αρμενικού λαού, η Ρωσία εκμεταλλευόμενη τα φιλορωσικά του συναισθήματα τα προερχόμενα από την αντικειμε­νικά καλύτερη μεταχείριση που έτυχαν οι πληθυσμοί αυτοί στις αρμενικές επαρχίες εντός των ρωσικών εδαφών και τη θρησκευτική ομοδοξία των δύο εθνών, θέλησε να χρησιμο­ποιήσει το αρμενικό έθνος ως προγεφύρωμα στα εδάφη της Μ. Ασίας, εφ’ όσον έπρεπε να εμφανιστεί ότι προβαίνει σε κάποιες παραχωρήσεις καλής πίστεως που θα συμβάδιζαν με το πνεύμα της αυτοδιάθεσης των λαών, πνεύμα της γαλλικής επαναστάσεως, που χαρακτήριζε τις εξεγέρσεις των βαλκανι­κών εθνοτήτων.

Από την άλλη πλευρά, λόγοι αντικειμενικότητας μας επι­βάλλουν να υπογραμμίσουμε ότι ήδη τα προβλεπόμενα στο άρθρο 16 υπέρ του Αρμένικου λαού ήσαν -μετριοπαθώς- τα λιγότερα δυνατά που οι προσυπογράφοντες τη Συνθήκη ηδύναντο να προσφέρουν.

Φυσικά, δεν συζητώ για τα καταστροφικά για τον Ελληνισμό αποτελέσματα της Συνθήκης αυτής.

https://www.militaire.gr/genoktonia-armenion-o-i-mazis-grafei-a/

Οι υπουργοί Άμυνας Ρωσίας,Τουρκίας,Ιράν, Συρίας και οι «αρχιπράκτορες» τους συναντήθηκαν στη Μόσχα

0

Οι υπουργοί Άμυνας της Ρωσίας, της Τουρκίας, του Ιράν και της Συρίας, και οι επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών των χωρών αυτών είχαν εποικοδομητικές συνομιλίες σήμερα στη Μόσχα, στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων που έχουν στόχο την αποκατάσταση των διμερών σχέσεων Άγκυρας-Δαμασκού, έπειτα από χρόνια εχθρότητα μεταξύ των δύο χωρών κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, οι τέσσερις υπουργοί και οι επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών συζήτησαν για την ενίσχυση της ασφάλειας στη Συρία και την εξομάλυνση των σχέσεων Άγκυρας-Δαμασκού.

Από την πλευρά του το ρωσικό υπουργείο Άμυνας τόνισε πως και οι τέσσερις χώρες επιβεβαίωσαν “την επιθυμία τους στη διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και στην ανάγκη να ενταθούν οι προσπάθειες για την ταχεία επιστροφή των Σύρων προσφύγων στην πατρίδα τους”.

https://www.militaire.gr/oi-ypoyrgoi-amynas-rosias-toyrkias-iran-syrias-kai-oi-archipraktores-toys-synantithikan-sti-moscha/

Κίνηση υψηλού ρίσκου από Πούτιν: Στέλνει στην Ουκρανία τα «αόρατα» T-14 Armata * Βιαστική απάντηση στα δυτικά Abrams, Leopard, Challenger

0

Η Ρωσία άρχισε να χρησιμοποιεί τα νέα της άρματα μάχης T-14 Armata για να βάλει εναντίον ουκρανικών θέσεων, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων RIA.

Ωστόσο, είναι έντονες οι επιφυλάξεις που εκφράζονται για το κατά πόσον τα άρματα αυτά θα φτάσουν στο πεδίο και μάλιστα εάν θα μπορέσουν να αποδειχθούν ετοιμοπόλεμα και αποτελεσματικά.

Τα άρματα δεν έχουν ακόμη «συμμετάσχει σε επιχειρήσεις άμεσης επίθεσης», αλλά έχουν εφοδιαστεί με πρόσθετη προστασία και τα πληρώματα έχουν υποβληθεί σε «συντονισμό μάχης» σε πεδία εκπαίδευσης, ανέφεραν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης που μετέδωσαν την είδηση.

Σήμερα είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται στον πόλεμο από τότε που το Κρεμλίνο διέταξε την παραγωγή 2.300 τέτοιων τανκς.

Συγκεκριμένα, το πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti, επικαλούμενο μια ανώνυμη «ενημερωμένη πηγή», ανέφερε ότι το νεότερο και πιο ισχυρό τανκ της Ρωσίας ενεπλάκη σε επιχειρήσεις εναντίον ουκρανικών αμυντικών θέσεων σε μη κατονομαζόμενο  τομέα του μετώπου μάχης, αλλά «δεν έχει συμμετάσχει σε άμεσες επιθέσεις».

Τον περασμένο Ιανουάριο, ο βρετανικός στρατός είχε ανακοινώσει ότι οι ρωσικές δυνάμεις στην Ουκρανία έλεγαν ότι οποιαδήποτε ανάπτυξη του άρματος μάχης  T-14 θα ήταν πιθανότατα «μια απόφαση υψηλού ρίσκου» για τη Ρωσία, και μια απόφαση που εφόσον λαμβάνονταν θα γινόταν κυρίως για προπαγανδιστικούς σκοπούς.

Το άρμα Τ-14 διαθέτει έναν μη επανδρωμένο πυργίσκο, με το πλήρωμα να ελέγχει εξ αποστάσεως τον οπλισμό από “μια απομονωμένη θωρακισμένη κάψουλα που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του άρματος”, ανέφερε το RIA.  Γι’ αυτό το λόγο προαναγγέλθηκαν ως τα “πρώτα αόρατα άρματα μάχης”.

Μπορεί να φτάσει σε μέγιστη ταχύτητα 80 χλμ/ώρα σε ομαλό οδοστρωμα.

  • Το T-14 Armata της Μόσχας , χαρακτηρίζεται από το Κρεμλίνο ως η απάντηση της Ρωσίας στα αμερικανικής κατασκευής M1A3 Abrams , τα βρετανικά Challenger 2 και στο άρμα Leopard 2 της Γερμανίας,

Το Κρεμλίνο έθεσε αρχικά μια προθεσμία παραγωγής των τανκς για το 2020, αλλά αυτή αργότερα παρατάθηκε μέχρι το 2025.

Πάντως, το Armata έχει γίνει για πολλούς επικριτές του Κρεμλίνου σύμβολο της αναποτελεσματικότητας  της ηγεσίας του ρωσικού στρατού που επικεντρώνεται σε προπαγανδιστικές εικόνες για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κι όχι στην πραγματική πολεμική ισχύ των ενόπλων δυνάμεων.

Το T-14 πιθανόν να αποτελέσει έναν επιπλέον υλικοτεχνικό πονοκέφαλο για τη Ρωσία, καθώς είναι μεγαλύτερο και βαρύτερο από άλλα ρωσικά άρματα μάχης.

FILE PHOTO: Το T-14 Armata της Μόσχας , χαρακτηρίζεται από το Κρεμλίνο ως η απάντηση της Ρωσίας στα αμερικανικής κατασκευής M1A3 Abrams , τα βρετανικά Challenger 2 και στο άρμα Leopard 2 της Γερμανίας, Screenshot via YouTube@Military TV/

Mε πληροφορίες από SkyNews/ KyivPost

https://hellasjournal.com/2023/04/kinisi-ipsilou-riskou-apo-poutin-stelni-stin-oukrania-ta-aorata-t-14-armata-viastiki-apantisi-sta-ditika-abrams-leopard-challenger-videos/

Πέθανε ο Χάρι Μπελαφόντε σε ηλικία 96 ετών

0

Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών ο Χάρι Μπελαφόντε. Την είδηση μετέδωσαν προ ολίγου οι Νew York Times.

Ο Χάρι Μπελαφόντε (Χάρολντ Τζορτζ Μπελανφάντι Τζούνιορ) γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1927. Τραγουδιστής, ακτιβιστής και ηθοποιός θεωρείτο ο βασιλιάς του κάνοντάς το δημοφιλές στο διεθνές κοινό ήδη από τη δεκαετία του 1950. Το πρωτοποριακό του άλμπουμ Calypso (1956) ήταν το πρώτο LP με πωλήσεις εκατομμυρίων από έναν μόνο καλλιτέχνη (οχι γκρουπ).

Ο Μεπαλαφόντε έγινε περισσότερο γνωστός για τις ηχογραφήσεις του «The Banana Boat Song» «Jump in the Line» και «Jamaica Farewell». Ηχογράφησε και έπαιξε σε πολλά είδη, όπως μπλουζ, γκόσπελ , σόουλ μελωδίες και έπαιξε επίσης σε πολλές ταινίες, όπως η Carmen Jones (1954), το Island in the Sun (1957) και το Odds Against Tomorrow (1959).

Περισσότερα σε λίγο.

Ακολουθήστε τη HELLAS JOURNAL στη NEWS GOOGLE

https://hellasjournal.com/2023/04/pethane-o-chari-belafonte-se-ilikia-96-eton/

ΔΥΟ ΤΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ  ΚΗΔΕΙΕΣ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΧΘΕΣ:  ΜΥΡΣΙΝΗ ΖΟΡΜΠΑ ΚΑΙ  ΜΙΣΕΛ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

1

του Σεραφείμ Μηχιώτη

Όσα είπε χθες ο Τσίπρας, τύποις γιά να τιμήσει την εκλιπούσα Μυρσίνη Ζορμπά, μόνον ως προσχηματικά ηχούν, ακραία έκφραση των πιό απροσχημάτιστων μορφών εκμετάλλευσης του πόνου και του κενού από την απώλεια ανθρώπων, προκειμένου να υπηρετηθεί ένα σκοπούμενο πολιτικό μήνυμα, στην υπηρεσία του οποίου θυσιάζονται τα πάντα…

Είναι να διερωτάται κανείς και εν συνεχεία να εξεγείρεται –όλως δικαίως- γιά τα κριτήρια με τα οποία ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν διστάζει να εργαλειοποιεί τα πάντα και τους πάντες, ακόμη και στις πιό δύσκολες και ευαίσθητες στιγμές, όπως αυτές του αποχαιρετισμού μιάς στενής του συνεργάτιδας, την οποία και επέλεξε γιά Υπουργό Πολιτισμού στους τελευταίους δέκα μήνες της διακυβέρνησής του…

Ο λόγος γιά τη σημερινή πολιτική κηδεία της Μυρσίνης Ζορμπά, όπου ο Αλέξης Τσίπρας προσέφερε/κατέθεσε, με τα ίδια του τα λόγια, την επιβεβαίωση ότι δεν ήλθε τελικώς γιά να εκφωνήσει επικήδειο γιά την εξαιρετική παρουσία των γραμμάτων που έφυγε από τη ζωή, νικημένη από τον καρκίνο. Αλλά μάλλον γιά μιλήσει, ως εάν να επρόκειτο γιά πολιτική, προεκλογική συγκέντρωση εν όψει των εκλογών της 21ης Μαΐου 2023, σε τέτοιο ακροατήριο. Πράγμα άηθες, δηλωτικό απίστευτου πολιτικού κυνισμού, αδίστακτης εργαλειοποίησης των πιό ακατάλληλων στιγμών.

Μεταφέρω αυτολεξεί, όσα είπε ο Τσίπρας στην πολιτική κηδεία της Μυρσίνης Ζορμπά, σε γραφή κινηματική, ριζοσπαστική της κακιάς ώρας, τα οποία, σε μεγάλο βαθμό, ήλθαν να μονοπωλήσουν τον, κατά τα λοιπά, «επικήδειο» που εξεφώνησε σήμερα:

«Κάθε φορά που οι δυνάμεις της συντήρησης θα επιτίθενται στο ριζοσπαστικό φορτίο της Μεταπολίτευσης, η δική μας σκέψη θα επιστρέφει στην ευγενική φυσιογνωμία της Μυρσίνης και στο όραμά της για την πολιτισμική δημοκρατία.

Όχι ως μία στενή θεωρητική σύλληψη, αλλά ως πολιτικό αίτημα με ριζοσπαστικό βάθος.

Απέναντι στην κυρίαρχη αντίληψη που για δεκαετίες θεωρούσε τον πολιτισμό μια πολυτέλεια για τις ελίτ, η Μυρσίνη έδωσε τη μεγάλη μάχη για ένα νέο υπόδειγμα: έναν πολιτισμό ανοιχτό και δυναμικό, έναν πολιτισμό που θα διαπερνά τη συλλογική μας καθημερινότητα, ένα πολιτισμό που θα αντιμετωπίζει τους ανθρώπους του, με όρους αξιοπρέπειας και εμπιστοσύνης.

Μια πολιτική για τον πολιτισμό που έχει το βλέμμα της στραμμένο στο μέλλον και όχι στην διαρκή ανακύκλωση των κουρασμένων κλισέ και τη στενόμυαλη λατρεία ενός αποστειρωμένου παρελθόντος.

Και αυτό το όραμα το έκανε πράξη με έναν μοναδικό συνδυασμό: Μέσα και έξω από τους θεσμούς. Συμμετέχοντας και πρωταγωνιστώντας σε θέσεις ευθύνης, αλλά ταυτόχρονα δημιουργώντας εναλλακτικά δίκτυα και πρωτοβουλίες που μετέτρεπαν το αίτημα της πολιτισμικής δημοκρατίας σε καθημερινή πρακτική. Πάντα όμως στο πλευρό των πολλών. Των καταπιεσμένων. Της κοινωνίας.

Για αυτό και σήμερα είμαστε τόσοι πολλές και πολλοί εδώ για να την αποχαιρετήσουμε, από διαφορετικούς χώρους και με διαφορετικές εμπειρίες. Γιατί η Μυρσίνη ήταν μια πολύπλευρη προσωπικότητα που σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή με το ευγενικό της χαμόγελο και το διεισδυτικό της βλέμμα. Με τη μοναδική της ευαισθησία και τη σπάνιά της εργατικότητα.

Αυτός ήταν ο συνδυασμός που σφράγισε το πέρασμά της από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, από το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, από την Ευρωβουλή, από τις μικρές και μεγάλες πρωτοβουλίες που είχαν στο επίκεντρό τους το διαρκές αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη και πολιτική ελευθερία.

Αυτός ο συνδυασμός σφράγισε και τη θητεία της στο υπουργείο Πολιτισμού -αυτό το πολύπαθο υπουργείο.

Μία φωτεινή στιγμή προώθησης νέων και καινοτόμων αντιλήψεων, σύγκρουσης με τις δυνάμεις της αδράνειας και της αδιαφάνειας, οραματικού σχεδιασμού για τη δυνατότητα η χώρα μας να βιώσει μία νέα επανάσταση καλλιτεχνικής και πολιτισμικής δημιουργίας»

 

Το βέβαιο είναι, ότι, όσα είπε χθες ο Τσίπρας, τύποις γιά να τιμήσει την εκλιπούσα Μυρσίνη Ζορμπά, μόνον ως προσχηματικά ηχούν τελικώς, ακραία έκφραση των πιό απροσχημάτιστων μορφών εκμετάλλευσης του πόνου και του κενού από την απώλεια ανθρώπων, προκειμένου να υπηρετηθεί ένα σκοπούμενο πολιτικό μήνυμα, στην υπηρεσία του οποίου θυσιάζονται τα πάντα…

Ο κυνισμός, στην συσκευασία της ομιλίας-επικηδείου του Τσίπρα γιά τη διατελέσασα Υπουργό Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ, βρήκε την πιό ακραία του έκφραση.

Είναι να απορεί κανείς γιά την αλαλία του επίσημου ΠΑΣΟΚ, από την καπηλεία του ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο ανήκε προηγουμένως η εκλιπούσα, αν και σε ανακοίνωση γιά το θάνατο της Ζορμπά, το ΠΑΣΟΚ είχε αναφέρει τα εξής: «Η πολυσχιδής προσωπικότητά της ξεδιπλώθηκε σε πολλές εκφάνσεις του δημόσιου βίου. Ανέπτυξε ενεργό δράση κατά της δικτατορίας ως μέλος του ΠΑΜ. Διετέλεσε πρώτη διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και ιδρυτικό μέλος της εθελοντικής οργάνωσης “Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού”.Οι επιστημονικές της δημοσιεύσεις θα αποτελέσουν πολύτιμη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές».

Διατελέσασα και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, όπως και διευθύντρια του γραφείου του πρ.Πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη, γιά έξη χρόνια (2009-2015) γιά την οποία ο τελευταίος ανέφερε σε λιτή του δήλωση: «H Μυρσίνη Ζορμπά ήταν μια δυνατή και αισιόδοξη γυναίκα, που συνδύαζε σκέψη και δράση. Στενή μου συνεργάτρια για κάποια χρόνια, γνωστή μου ήδη από τα χρόνια του ΠΑΜ, αποδείκνυε καθημερινά τις πεποιθήσεις της και την αποτελεσματικότητά της. Το βιβλίο και τα παιδιά ήταν οι δύο άξονες, γύρω από τους οποίους οικοδομούσε μεθοδικά το ενδιαφέρον και τη δράση της.Στον Αντώνη και την οικογένειά της τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια»

Μετά την πολιτική κηδεία της Μυρσίνης Ζορμπά, ακολούθησε η απότέφρωση της σορού της από τη Ριτσώνα

Ευτυχώς πάντως γιά όσους μπορούν να κρίνουν και να συγκρίνουν-και δυστυχώς γιά τα συμφέροντα της δημόσιας εικόνας του ΣΥΡΙΖΑ-η χθεσινή πολιτική κηδεία γιά τη Μυρσίνη Ζορμπά, συνέπεσε με την αντίστοιχη πολιτική κηδεία του Μισέλ Δημόπουλου, ενός εξαίρετου εκ των εξαιρέτων που υπηρέτησε ομοίως τον Πολιτισμό, διά του κινηματογράφου.

Σε ύφος και ήθος που προσιδιάζει σε έναν τελευταίο δημόσιο αποχαιρετισμό ήσαν πολλοί αυτοί, οι σιωπηροί, αλλά και ανυπόκριτα τεθλιμμένοι, που βρέθηκαν στο Α’ Νεκροταφείο, στη λιτή τελετή που προηγήθηκε του ενταφιασμού του Μισέλ, που είχα κι εγώ την ευκαιρία να γνωρίσω και να εκτιμήσω, όταν εργαζόμασταν αμφότεροι στην «ΑΥΓΗ», εκείνος από τους πιό δόκιμους κριτικούς κινηματογράφου, μόλις είχε επιστρέψει από τη Γαλλία.

Από τους τρείς επικήδειους που εκφωνήθηκαν, συγκρατώ αυτόν του στενού του φίλου, Τέλη Σαμαντά, που άγγιξε καρδιές με όσα είπα, γιά να ακολουθήσουν αυτές του Κώστα Σπυρόπουλου και μιάς στενής του συνεργάτιδας.

Ήταν η παλιά φρουρά της «ΑΥΓΗΣ» εφημερίδας τότε, που στη συνέχεια χάρις στην επέλαση του κομματικού οδοστρωτήρα της Κουμουνδούρου, οδηγήθηκε στην έξοδο, αναγκαστική κάποτε.., όπως εύστοχα, με μόλις δύο λέξεις, «φωτογράφισε» ο Τέλης Σαμαντάς στο κείμενό του.

Όπως είπε:

«Και θυμάμαι την εικόνα σου, όταν, ως νέος κριτικός κινηματογράφου, μετά την πτώση της δικτατορίας, ανανέωσες την κινηματογραφική κριτική μέσα από τις στήλες της – εφημερίδας, τότε– Αυγής.

Αλλά και όταν ανέλαβες ο ίδιος τη διεύθυνση του Σύγχρονου Κινηματογράφου, συγκεντρώνοντας γύρω σου ό,τι καλύτερο υπήρχε στο χώρο της κινηματογραφικής κριτικής και δημιουργώντας ένα περιοδικό-υπόδειγμα, μια ευαίσθητη κεραία στα σύγχρονα ρεύματα της σκέψης που εμπλούτισε τον θεωρητικό λόγο περί σινεμά, και βάθυνε τη γνώση μας για τη γλώσσα και την αισθητική του.

Κι άλλες, κι άλλες στιγμές –και εικόνες.

Όταν ανέλαβες την ευθύνη του ξένου προγράμματος της ΕΡΤ και –μαζί με τον Γιάννη Μπακογιαννόπουλο- της Κινηματογραφικής Λέσχης, προσφέροντας μας γνωστά και άγνωστα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου αλλά και εμπλουτίζοντας το πρόγραμμα της Δημόσιας Τηλεόρασης με σπουδαίες ξένες σειρές όπως, πχ., το «Μπερλίν, Αλεξάντερπλατς», λίγο μετά την προβολή του στη γερμανική τηλεόραση, «υποχρεώνοντας» παρέες ολόκληρες να συγκεντρώνονται κάθε Πέμπτη βράδυ γύρω από τις σπάνιες ακόμη τηλεοπτικές συσκευές για να απολαύσουν το τηλεοπτικο-κινηματογραφικό επίτευγμα του Φασμπίντερ.

Και ασφαλώς, κορυφαία στιγμή, για την οποία θα σε θυμούνται πάμπολλοι, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όταν ανέλαβες τη διεύθυνση του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, καταφέρνοντας να μετατρέψεις έναν εσωστρεφή, ανύπαρκτο για το διεθνές πεδίο, ημιθανή θεσμό,- το “Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου”- στο “Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης”, που κάθε χρόνο κέρδιζε, εντός και εκτός, κύρος, αίγλη και κοινό. Μετατρέποντας το –πέρα από τις σημαντικές αναδρομές και τα αφιερώματα στις σπουδαίες μορφές της κινηματογραφικής τέχνης – σε πεδίο ανακάλυψης και προβολής των νέων τάσεων και προσωπικοτήτων του διεθνούς κινηματογραφικού στερεώματος»

Διερωτώμαι, πόσο και πώς θα θα αντέδρασαν, ακούγοντας τον υπαινιγμό Σαμαντά γιά το κομματικό δελτίο της «ΑΥΓΗΣ», όπως έχει εκφυλισθεί σήμερα το ιστορικό παλαιότερα φύλλο της «ΑΥΓΗΣ», που περιελάμβανε και το Μισέλ, στη δημοσιογραφική του ομάδα και που απελάμβανε ευρύτατης εκτίμησης και αναγνώρισης, ο Νίκος Φίλης, πρώην Υπουργός Παιδείας στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ως και πρώην Διευθυντής στην «ΑΥΓΗ» και ο Νίκος Βούτσης, Υπουργός Εσωτερικών στην πρώτη Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και Πρόεδρος της Βουλής.

Οι σταθμοί στη ζωή παραμένουν ενίοτε ανεξίτηλοι…Προσωπικώς του «διάβασα» μάλλον αμήχανους….

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης