Αρχική Blog Σελίδα 1655

Στέλιος Φενέκος: Η ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΝΔ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ

1
του Στέλιου Φενέκου, Υποναύαρχος ε.α.
Επειδή η κυβέρνηση δεν θέλει και δεν μπορεί να ελέγξει την παράνομη αλιεία στις Ελληνικές θάλασσες τι δεν έκανε και τι έκανε ταυτόχρονα;
1. Όχι μόνο δεν προσδιόρισε ποία είναι η ΑΟΖ στο Αιγαίο, αλλά δεν αποδέχθηκε και την Μελέτη του Πανεπιστημίου της Σεβίλλης, ως επίσημη μελέτη που έγινε κατόπιν ανάθεσης στο πανεπιστήμιο από την ΕΕ και η οποία είναι ενταγμένη στα θεσμικά κείμενα της ΕΕ και του ΟΗΕ.
2. Δεν εγκαθίδρυσε ζώνη προστασίας της αλιείας, όπως η ΕΕ έχει καλέσει τις χώρες μέλη της να κάνουν και έχουν κάνει ήδη σχεδόν όλες οι Μεσογειακές ΕυρωπαΪκές χώρες.
3. Επειδή δεν μπορεί να ελέγξει τα Τουρκικά πλοία που αλιεύουν παράνομα στις θάλασσές μας, και μάλιστα μέσα στα χωρικά μας ύδατα, αποδέχεται (χωρίς να αλλάξει τίποτε) την πρόβλεψη του Π.Κ. που πέρασε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2019 πριν φύγει (ν. 4619/2019) , με την οποία αποποινικοποιείται το αδίκημα της παράνομης αλιείας στα χωρικά μας ύδατα. Έτσι μπορεί οιοδήποτε ξένο αλιευτικό να ψαρεύει στα χωρικά μας ύδατα χωρίς να φοβάται οιαδήποτε επίπτωση.
4. Και δεν φθάνει μόνο αυτό, αλλά επειδή η πράξη αυτή στην ουσία ακυρώνει το Διεθνές Δίκαιο για τα ζητήματα κυριαρχίας εντός των χωρικών υδάτων αλλά και το Ν.Δ. 420/70 περί αλιευτικού κώδικα, που απαγορεύει την αλιεία εντός των χωρικών υδάτων, στην απάντηση που δίνει στις επερωτήσεις των βουλευτών (από το 2021) περί αποποινικοποίησης του αδικήματος, πετάει το μπαλάκι στην ΕΕ, με το πρόσχημα ότι συλλέγουμε στοιχεία για τις παρανομίες και τα στέλνουμε στην ΕΕ για να επιβάλλει κυρώσεις (αν είναι δυνατόν να μεταβιβάζουμε ζητήματα κυριαρχίας στην ΕΕ επειδή εμείς φοβόμαστε να προστατεύσουμε την χώρα μας).
ΠΩΣ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;
1. Φοβικά Σύνδρομα
2. Παρελκυστικές τακτικές αποφυγής ευθυνών και αρμοδιοτήτων
3. Αδυναμία προστασίας της κυριαρχίας της χώρας
4. Αυτοακύρωση με νομοθετικά προσχήματα
5. Εκχώρηση κυριαρχίας στο ζήτημα αυτό, αφού η οιαδήποτε εκχώρηση επί ζητημάτων αλιείας στην ΕΕ, αφορά μόνο την ΑΟΖ είτε την ζώνη προστασίας αλιείας και όχι την χωρική θάλασσα που ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ.
6. Νομικό κενό, όταν μία πράξη ενώ αναγνωρίζεται ως αδίκημα εν τούτοις δεν παραπέμπεται στην δικαιοσύνη ούτε επιβάλλεται καμία ποινή γι’ αυτό.
7. Αλα καρτ ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου επί τα χείρω για την χώρα μας.
Και φυσικά στην γελοία αυτή κατάσταση ευθύνες έχουν και προηγούμενες κυβερνήσεις που πέρασαν αυτήν την νομοθεσία αλλά και η ΝΔ που όταν δεν την συμφέρει ή δεν μπορεί να αποκαταστήσει την νομιμότητα, τα ρίχνει όλα στον ΣΥΡΙΖΑ.
*Πρόεδρος της Κοινωνίας Πολιτών

Αναστάσιος Βαβούσκος: Χρειάζεται τροποποίηση ο Καταστατικός Χάρτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής;

0

Του Δρ. Αναστάσιου Βαβούσκου*

Εδώ και αρκετό καιρό βρίσκεται σε εκκρεμότητα το ζήτημα της αναθεωρήσεως του Καταστατικού Χάρτη της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Πολλά έχουν γραφτεί και ακόμη περισσότερα έχουν ακουστεί περί των πιθανολογουμένων τάσεων και απόψεων είτε του Οικουμενικού Πατριάρχου και των μελών της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου είτε του Αρχιεπισκόπου Αμερικής, των Μητροπολιτών της Αρχιεπισκοπής και των λαϊκών που μετέχουν στα μικτά όργανα διοικήσεως αυτής.

Δεν θα διστάσω να σας πω, ότι με επιστολή μου προς τον Παναγιώτατο έθεσα εαυτόν στην διάθεση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, επιθυμώντας να συμβάλλω στην επιτυχή διεκπεραίωση του ζητήματος. Και τούτο, διότι είχα – και έχω – σαφή άποψη τόσο περί του αν χρήζει αναθεωρήσεως ή όχι ο Καταστατικός Χάρτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής όσο και περί της διαδικασίας που θα έπρεπε ούτως ή άλλως να ακολουθηθεί για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Την άποψη, λοιπόν, αυτήν θα εκθέσω αμέσως παρακάτω, καθόσον έχω το προσόν της μη ενεργού αναμείξεως στην διαδικασία των συζητήσεων περί του υπό εξέτασιν ζητήματος.

Λοιπόν, για όσους γνωρίζουν τις ρυθμίσεις του Κανονικού Δικαίου:

α) περί του τρόπου λειτουργίας του συνοδικού συστήματος

β) περί του αυτεξουσίου του επισκόπου

γ) περί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του Προέδρου της Συνόδου

δ) περί αρχών κανονικής δικαιοδοσίας

ε) περί εκκλησιαστικής δικαιοσύνης

στ) περί υπαγωγής των μονών στον επιχώριο επίσκοπο

ζ) περί χωρεπισκόπων (προς σύγκρισιν με τον θεσμό του Βοηθού Επισκόπου)

η) περί Εξάρχου

θ) περί τοποτηρητείας

η απάντηση στο ερώτημα, αν χρειάζεται τροποποίηση ο Καταστατικός Χάρτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, θα ήταν κατηγορηματικώς αρνητική.

Ο εν λόγω Χάρτης είναι πλήρης και παρά το γεγονός της εικοσαετούς ισχύος του, δεν έχει απολέσει την επικαιρότητα του, ήτοι δεν έχει ξεπερασθεί από τις κοινωνικές, τεχνολογικές και λοιπές εξελίξεις.

Η μόνη αλλαγή, η οποία σίγουρα πρέπει να επέλθει στον Χάρτη, είναι η κατάργηση του – εκ παραδρομής προφανώς – εσφαλμένου όρου «πρόσωπον νομικού δικαίου» (βλ. ενδεικτικώς άρθρο 3), ο οποίος δεν υφίσταται στην επιστήμη του Δικαίου, και η αντικατάστασή του με τον ορθό όρο «νομικό πρόσωπο».

Περαιτέρω, θα μπορούσε ίσως να επανεξετασθεί η από νομικής πλευράς κατηγοριοποίηση των οντοτήτων της Αρχιεπισκοπής Αμερικής (Ιερές Μητροπόλεις, Ιερές Μονές κ.λ.π.), σε συσχέτιση με το νομικό, φορολογικό και λογιστικό καθεστώς στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ώστε να είναι βέβαιο, ότι οι ανωτέρω οντότητες απολαμβάνουν πράγματι το σύνολο των δικαιωμάτων των Μη Κερδοσκοπικών Νομικών Προσώπων (non – profit corporations). Και στην περίπτωση, που διαπιστωθεί, ότι υπάρχει πλήρης κάλυψη, έχει καλώς. Σε περίπτωση, όμως, που υπήρξαν νομοθετικές εξελίξεις από πλευράς Κράτους (Η.Π.Α.) μετά τον νέο Καταστατικό Χάρτη του 2003, τότε θα πρέπει, να επέλθει και ο ανάλογος εκσυγχρονισμός του τελευταίου. Εν ολίγοις, επειδή από πλευράς Κανονικού Δικαίου δεν υπάρχει κατά την άποψή μου πρόβλημα, το μόνο ζήτημα, το οποίο – πάντα κατά την γνώμη μου – θα έπρεπε να εξετασθεί, είναι αν ο Καταστατικός Χάρτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής συμβαδίζει με την Πολιτειακή (κατά Πολιτεία) αλλά και την ομοσπονδιακή νομοθεσία του κράτους των Η.Π.Α. περί του καθεστώτος των Μη Κερδοσκοπικών Νομικών Προσώπων, καθεστώς το οποίο συνεπάγεται φορολογικές ελαφρύνσεις και διαφορετική – προς όφελος των νομικών αυτών προσώπων – αντιμετώπιση.

Όλα τα παραπάνω, βεβαίως υπό την προϋπόθεση, ότι το ισχύον νομοκανονικό καθεστώς υπαγωγής της Αρχιεπισκοπής Αμερικής στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως αυτό περιγράφεται στον Καταστατικό Χάρτη, δεν αμφισβητείται από καμία πλευρά. Και βεβαίως, όταν λέω «δεν αμφισβητείται από καμία πλευρά», δεν αναφέρομαι ούτε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, διότι η θέση του επί του θέματος είναι αυτονόητη και αταλάντευτη, ούτε βεβαίως στους Αρχιερείς της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, που έχουν ήδη εκπεφρασμένη άποψη.

Εν κατακλείδι, το όλο ζήτημα κατά την γνώμη μου άνευ λόγου δημιουργήθηκε και άνευ λόγου ακόμη παραμένει σε εκκρεμότητα. Και όχι μόνον αυτό αλλά και η όλη διαδικαστική μεθόδευση της επιλύσεως του στηρίζεται σε λάθος βάση.

Στο σημείο, όμως, που έχουν φθάσει τα πράγματα, μετά μάλιστα και την σύσταση ειδικής διμερούς Επιτροπής, η μόνη διέξοδος – και σύμφωνη με το άρθρο 25 του Καταστατικού Χάρτη της Αρχιεπισκοπής Αμερικής –  για την λύση και λήξη του θέματος, είναι η εξής:

Καταρχήν, θα πρέπει βάσει του άρθρου 5 πργφ. α΄ του Καταστατικού Χάρτη, να συγκληθεί εκτάκτως η Ιερά Σύνοδος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής με θέμα «Τροποποίηση Καταστατικού Χάρτη Αρχιεπισκοπής Αμερικής». Η έκτακτη σύγκληση γίνεται:

α) είτε κατόπιν πρωτοβουλίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οπότε η σύγκληση είναι υποχρεωτική.

β) είτε κατόπιν πρωτοβουλίας  του Αρχιεπισκόπου Αμερικής

γ) είτε κατόπιν πρωτοβουλίας της πλειοψηφίας των μελών της Ιεράς Συνόδου.

Στη συνέχεια, η Ιερά Σύνοδος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής θα συζητήσει το θέμα και θα αποφασίσει σε πρώτη φάση, αν επιθυμεί την τροποποίηση ή όχι του Καταστατικού Χάρτη της.

Εάν η Ιερά Σύνοδος ταχθεί κατά της τροποποιήσεως, τότε το θέμα σταματά εκεί. Στην περίπτωση αυτή δεν χρειάζεται να ερωτηθεί το Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο και η Αρχιεπισκοπική Κληρικολαϊκή Συνέλευση κατά το άρθρο 25 του Καταστατικού Χάρτη, διότι η εφαρμογή του άρθρου αυτού προϋποθέτει θετική εισήγηση περί τροποποιήσεως και όχι έλλειψη εισηγήσεως λόγω απορρίψεως της ιδέας της τροποποιήσεως.

Εάν, όμως, αποφασίσει υπέρ της τροποποιήσεως, τότε συγκροτείται ειδική Επιτροπή, η οποία θα υποβάλλει στην Ιερά Σύνοδο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής Σχέδιο περί τροποποιήσεως του Καταστατικού Χάρτη. Το Σχέδιο αυτό, μετά από σχετική απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής θα πάρει την μορφή της Εισηγήσεως, στην οποία θα περιλαμβάνονται οι διατάξεις που πρέπει να τροποποιηθούν, τα κείμενα των νέων – τροποποιουμένων διατάξεων και αιτιολογική έκθεση για κάθε τροποποιούμενη διάταξη.

Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία αυτή, η καταρτισθείσα Εισήγηση θα υποβληθεί συμφώνως προς το άρθρο 25 του Καταστατικού Χάρτη κατά σειρά στο Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο και στην Αρχιεπισκοπική Κληρικολαϊκή Συνέλευση και στην συνέχεια η τελική Εισήγηση θα υποβληθεί  στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο και θα εγκρίνει, θα απορρίψει ή θα τροποποιήσει την κατατεθείσα εισήγηση.

Με την έκδοση της αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ολοκληρώνεται και η διαδικασία τροποποιήσεως, συννόμως και κανονικώς.

*Ο Δρ. Αναστάσιος Βαβούσκος  είναι Δικηγόρος και  Άρχων Ασηκρήτης της Μ.τ.Χ.Ε./ Τα ενυπόγραφα κείμενα απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων τους

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ:  Η επαρχιακή Ιερά Σύνοδος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής

ageliaforos.com

Γιατί αφήσαμε ανεκμετάλλευτο τον ενεργειακό μας πλούτο

1

Σήμερα η ελληνική οικονομία δεν παράγει τίποτε το πρωτοποριακό και στηρίζεται αποκλειστικά σε εισαγωγές προϊόντων πάσης φύσεως, συμπεριλαμβανομένων του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Καμιά αξιόλογη βιομηχανία αιχμής δεν υπάρχει. Χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2022, στην ενεργειακή κρίση (ένεκα του πολέμου στην Ουκρανία και της επιβολής κυρώσεων) για να ανακοινωθεί η έναρξη των ερευνών για τα κοιτάσματα του ορυκτού μας πλούτου. Αφήσαμε  ανεκμετάλλευτο τον ενεργειακό μας πλούτος.  Αρκεί να μην κάνει πάλι το “θαύμα” της η ελληνική γραφειοκρατία…

Το γεγονός αυτό επί της ουσίας μπορεί να επαναφέρει στην Ελλάδα τη βαριά βιομηχανία, η οποία έχει ήδη μετακομίσει σε άλλες χώρες του κόσμου. Δυστυχώς, στην Ελλάδα διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει εθνική συνείδηση που να εξυπηρετεί την ανάδειξη του ντόπιου ενεργειακού πλούτου. Στον αντίποδα, υπάρχει ένα γραφειοκρατικό περιβάλλον που καθημερινά εξυπηρετεί κατά προτεραιότητα και με άριστο τρόπο τις εισαγωγές ξένου ορυκτού πλούτου.

Κανείς, όμως, δεν προβάλλει συστηματικά και δημόσια ότι εισαγωγές ξένων ενεργειακών πρώτων υλών οδηγούν στη δημιουργία πλούτου και θέσεων εργασίας στην Σαουδική Αραβία, στο Κατάρ, στην Αλγερία, στο Αζερμπαϊτζάν, στην Τουρκία κλπ, σε βάρος των παιδιών μας που κατά εκατοντάδες χιλιάδες αποδημούν στο εξωτερικό.

Οι οικολογικές οργανώσεις πάσης φύσεως, χωρίς να αρθρώνουν καμία απολύτως εναλλακτική πρόταση εξόδου από την κρίση, φροντίζουν να αντιτίθενται στις όποιες προτάσεις ανάπτυξης και ιδιαίτερα στην έρευνα και εξόρυξη. Είναι χαρακτηριστικό πως λόγω προσφυγής οικολόγων είχαν παγώσει για χρόνια οι έρευνες της Total, ExxonMobil και ΕΛΠΕ στα αδειοδοτημένα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως του νομού Ρεθύμνου και νοτίως και δυτικά του νομού Χανίων, ενώ η απεμπλοκή από τις εξορύξεις είχε θέση στο πρόγραμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μικρότερων κομμάτων.

Επιπλέον, οι οικολογικές οργανώσεις αντιτίθενται ακόμα και αν η έρευνα αφορά την εξόρυξη του καθαρότερου των υδρογονανθράκων, δηλαδή το βιογενές φυσικό αέριο και έστω και εάν οι νέες γενεές πρόκειται να γνωρίσουν και να εξοικειωθούν με υποθαλάσσιες ρομποτικές τεχνολογίες αιχμής παραγωγής υδρογονανθράκων.

Ζώντας από ενεργειακές εισαγωγές

Μέσα σε αυτό το εξωφρενικό τοπίο οι μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο (Τοtal, ExxonMobil, Repsol, Energean κλπ) έχουν προσέλθει με σκοπό να καταφέρουν να πραγματοποιήσουν έρευνες στην χώρα μας, παρόλο που κατά καιρούς οι συμβάσεις με τους παγκόσμιους αυτούς πετρελαϊκούς κολοσσούς σέρνονται προς έγκριση, στους γραφειοκρατικούς διαδρόμους του ελληνικού Δημοσίου και της Βουλής.

  Τα ζωτικά ερωτήματα που έλαμψαν προεκλογικά δια της απουσίας τους…

Και εδώ να διευκρινίσουμε, ότι σε παγκόσμια κλίμακα εταιρείες μεγέθους, όπως η Exxon Mobil και η Total δεν επενδύουν για να ανακαλύψουν μικρού ή μεσαίου μεγέθους κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Τους ενδιαφέρουν αποκλειστικά και μόνο ο εντοπισμός και ανάπτυξη γιγαντιαίου μεγέθους κοιτασμάτων. Για αυτόν τον λόγο εξ’ άλλου προσήλθαν για να επενδύσουν στη χώρα μας.

Μέχρι πρότινος, η παντελής απουσία πολιτικών δηλώσεων σχετικών με τη διευκόλυνση τέτοιας μορφής γιγαντιαίων επενδύσεων στην πατρίδα μας, οι οποίες θα μπορούσαν να αλλάξουν τη μοίρα της χώρας μας ήταν κοινός τόπος σε όλα σχεδόν τα ελληνικά κόμματα (ακόμα και στο κυβερνών, αν θυμηθούμε παλαιότερες δηλώσεις υπουργών της). Τα δε ελληνικά ΜΜΕ, απέφευγαν να προβάλλουν το όφελος που θα μπορούσε η Ελλάδα να έχει από μία σημαντική εξόρυξη κοιτάσματος φυσικού αερίου. Να θυμίσουμε ότι η οικονομική και ενεργειακή μοίρα της Αιγύπτου άλλαξε τελείως το 2015 μετά την ανακάλυψη του υπεργιγαντιαίου κοιτάσματος “ΖΟΡ” νότια της Κύπρου, που με ευρωπαϊκά δεδομένα είναι ακαθάριστης συνολικής αξίας 200 δισ. ευρώ.

Η χώρα μας συνεχίζει να ζει από εισαγωγές ορυκτού πλούτου (από Σαουδική Αραβία, Αλγερία, Τουρκία, Αζερμπαϊτζάν, Κατάρ, ακόμα και Ρωσία, παρά τις κυρώσεις) δημιουργώντας πλούτο και θέσεις εργασίας σε ξένες χώρες. Στον αντίποδα, στην χώρα μας συνεχίζουμε να συναντάμε απαράδεκτα δημοσιεύματα για σκόπιμη διόγκωση του ελληνικού πιθανού ορυκτού πλούτου κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και για την ανάγκη να είμαστε προσεκτικοί διότι θα χρειαστούν δεκαετίες για εντοπίσουμε και να αναπτύξουμε κοιτάσματα. Αποσιωπούν τελείως ότι το γιγαντιαίο κοίτασμα φυσικού αερίου του Ισραήλ, το “Ταμάρ” και το υπεργιγαντιαίο κοίτασμα “Zoρ” της Αιγύπτου άρχισαν παραγωγή μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια από την ανακάλυψη τους.

Όταν παρέμβηκε ο Μακρόν

Η χρόνια γραφειοκρατία εκτρέφει τη διαφθορά, απαξιώνει την τοπική παραγωγή ορυκτού πλούτου και παράλληλα στηρίζει τις εισαγωγές ενεργειακού ορυκτού πλούτου από το εξωτερικό. Αρκεί να αναφέρουμε ότι για την έγκριση και κατακύρωση της σύμβασης του θαλάσσιου οικοπέδου 2 στο Ιόνιο πέλαγος μεταξύ της Total και του ελληνικού Δημοσίου χρειάστηκε η παρέμβαση του Γάλλου προέδρου Μακρόν, προκειμένου να κλείσει η υπόθεση αυτή, μετά από χρόνια γραφειοκρατικής ταλαιπωρίας.

Εικόνα 1. Η τουρκική διεκδίκηση βασίζεται σε ένα καταμερισμό υφαλοκριπίδας βάσει της μέσης γραμμής μεταξύ Τουρκίας & Λιβύης.

Να σημειωθεί πως οι παλαιότερες προσπάθειες παρέμβασης της Τουρκίας στα Νότια της Κρήτης (βλ. Εικ.1) δεν ήταν ανεξάρτητες από τις γεωλογικές αξιολογήσεις που αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι στην ελληνική ΑΟΖ νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης υπάρχουν βάσιμες πιθανότητες παρουσίας γιγαντιαίων στόχων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (βλ. Εικ.2).

  Πρώτη μετεκλογική κόντρα για την δημοσιονομική έκθεση της Κομισιόν

Υπάρχουν σαφείς γεωλογικές και γεωφυσικές αποδείξεις ότι δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης υπάρχουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων που ξεπερνούν κάθε φαντασία. Συγκεκριμένα, στα θαλάσσια όρια μεταξύ Ελλάδος και Λιβύης υπάρχουν στόχοι που ο όγκος τους από 35 μέχρι και 50 φορές μεγαλύτερος από αυτό του κοιτάσματος “Zoρ”, δηλαδή ενεργειακά κοιτάσματα που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν φυσικό αέριο στην ΕΕ για δεκαετίες.

Εικόνα 1. Στόχοι Κοιτασμάτων τύπου “Zoρ” νότια & νοτιδυτικά της Κρήτης.

Με βάση τα προηγούμενα δεδομένα, η Τουρκία με απειλές, με παράνομους χάρτες διεκδικήσεων, αλλά και με τακτικές επαφές με τις λιβυκές Αρχές, αγωνίζεται να καθυστερήσει τις συστηματικές έρευνες εντοπισμού και εκμετάλλευσης κοιτασμάτων στην Ελλάδα. Κύριος στόχος η Ελλάδα να μην ανακάμψει και να παραμείνει μόνιμα στις εισαγωγές και στην φτώχεια. Θα πρέπει, επιτέλους, όλοι οι πολιτικοί μας και τα κόμματα να ξυπνήσουν και να αποφασίσουν να ασχοληθούν στρατηγικά με τη θεραπεία της ελληνικής παθογένειας, ώστε να ισχυροποιηθεί η χώρα αυτή και να κοιτάξει το μέλλον αισιόδοξα.

slpress.gr

Οδηγός επιβίωσης εν όψει της διαπραγμάτευσης με την Τουρκία

0

Πανταχόθεν προμηνύεται, εάν δεν εξαγγέλλεται απερίφραστα, ότι μόλις ξεκαθαρίσουν τα πολιτικά πεδία σε Άγκυρα και Αθήνα, Τουρκία και Ελλάδα αφεύκτως θα κληθούν από τους επειγόμενους Αμερικανούς και Γερμανούς συμμάχους να “ρυθμίσουν” τις διαφορές τους. Και μάλιστα κατά τρόπον ώστε να επιτευχθεί το συντομότερο η επιθυμητή ΝΑΤΟϊκή συνοχή κατά της Ρωσίας.

Η επικείμενη διαπραγμάτευση επιβάλλει την ενίσχυση των εκατέρωθεν διαπραγματευτικών αφετηριών. Ως έχουν σήμερα τα πράγματα, η Ελλάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει σειρά αλληλένδετων τουρκικών απαιτήσεων: Πρώτον, αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου βάσει χρονοδιαγράμματος. Δεύτερον, διευκρίνιση της κυριαρχίας ευαρίθμων νησιών (αυτών που η Άγκυρα δεν ανευρίσκει σε διεθνείς συνθήκες αλλά και εκείνων στα οποία, κατά την Άγκυρα, η ελληνική κυριαρχία έχει ακυρωθεί από την παραβίαση του όρου ουδετερότητας, υπό τον οποίο εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα). Τρίτον, την διευκρίνιση της ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο (υπό το φως αφ’ ενός των σχετικών μνημονίων οριοθέτησης μεταξύ Τουρκίας-Λιβύης και Ελλάδας-Αιγύπτου, αφ’ ετέρου των τουρκικών θέσεων ότι τα νησιά δεν διαθέτουν ΑΟΖ αλλά μόνον χωρικά ύδατα).

Στην διαπραγμάτευση αυτή η Ελλάδα θα προσέλθει με την θέση που διακηρύσσει το σύνολο σχεδόν του πολιτικού φάσματος: αφ’ ενός ότι τα ελληνικά νησιά έχουν πλήρες δικαίωμα σε ΑΟΖ, πέρα από τα χωρικά τους ύδατα (εύρους σήμερα έξι ναυτικών μιλίων) αφ’ ετέρου ότι συζητάμε μόνον για την παραπομπή της οριοθέτησης της ΑΟΖ σε διεθνή δικαιοδοτικά όργανα (Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης). Πέραν αυτών, ουδέν!

Επισημαίνω εν προκειμένω το προφανές: αφ’ ης στιγμής τα τρία μείζονα ελληνικά πολιτικά κόμματα έχουν εκ των προτέρων προκρίνει και δημόσια αποδεχθεί την συμμετοχή στην διαπραγμάτευση που οργανώνουν εντός ΝΑΤΟ οι σύμμαχοί μας, η ελληνική ημερήσια διάταξη έχει μηδενικές πιθανότητες να κατισχύσει ως αποκλειστική βάση της διαπραγμάτευσης αυτής.

Χωρικά ύδατα

Αντίθετα, η Τουρκία απειλώντας συστηματικά και εμπεριστατωμένα να προσφύγει σε στρατιωτική βία, έχει ήδη εκ των πραγμάτων επιβάλει την δική της θεματολογία στο διαπραγματευτικό τραπέζι. Άλλωστε, οι τουρκικές απαιτήσεις έχουν αποτελέσει αντικείμενα συζήτησης (και αντίκρουσης!) στις “διερευνητικές συνομιλίες” που μετρούν πλέον 64 γύρους. Πώς λοιπόν, εφ’ εξής, θα αρνηθούμε να διαπραγματευθούμε με τους Τούρκους επί όλων όσων διερευνητικώς συζητούσαμε την τελευταία 25ετία;

Δύο είναι οι συνιστώσες της λύσης στο ανωτέρω πρόβλημα. Η πρώτη έγκειται στην μη έκθυμη αποδοχή της διαπραγματευτικής διαδικασίας από την Ελλάδα. Υπενθυμίζω ότι η ανάγκη να διαπραγματευθούμε δεν μπορεί να συνιστά το άλλοθι για την αποδοχή των απαιτήσεων του αντιπάλου. Αυτό, τουλάχιστον όσο δεν έχει μεσολαβήσει ομολογημένη στρατιωτική ήττα. Αν δεν έχει μεσολαβήσει ούτε στο μυαλό του πολιτικού συστήματος, τότε η προβολή ελληνικών απαιτήσεων, προκειμένου να καθίσουμε στο διαπραγματευτικό τραπέζι, αποτελεί την πρώτη εξασφάλιση ότι θα συζητήσουμε μόνον επί όσων δεν συνιστούν εκχώρηση κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων!

  Πως ο Τσόρτσιλ προέβλεψε το μέλλον της Ρωσίας

Η άλλη συνιστώσα μιας επιτυχημένης για την Ελλάδα διαπραγμάτευσης έγκειται στην έγκαιρη ενίσχυση της διαπραγματευτικής μας θέσης. Κατά πρώτον ενίσχυσης στο διπλωματικό επίπεδο: επέκταση των χωρικών μας υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια από Αλεξανδρούπολη μέχρι Ταίναρο και πέριξ της Κρήτης, αφού κλείσουν με ευθείες γραμμές βάσης οι μείζονες τουλάχιστον κόλποι.

Αυτές οι δυο κινήσεις όχι μόνον δεν υπονομεύουν την επικείμενη διαπραγματευτική διαδικασία, αλλά την επανατάσσουν στην επιβεβλημένη της βάση: στην εφαρμογή του δικαίου της θάλασσας (UNCLOS-1982) και όχι κανόνων του Διεθνούς Δικαίου που υπό προϋποθέσεις ίσχυαν αποκλειστικά πριν την Συνθήκη αυτή, όπως ο κανόνας της ευθυδικίας. Εν ολίγοις, επιλέγουμε το γήπεδο, στο οποίο θα διαπραγματευθούμε, αυτό του Δικαίου της Θάλασσας και μόνον!

Προκειμένου δε να αποκλείσουμε διαπραγμάτευση που θα στηρίζεται σε όρους στρατιωτικής ισχύος, δηλαδή στην διακηρυγμένη πρόθεση της Τουρκίας να πλήξει με στρατιωτικά μέσα τα νησιά (να πλήξει και όχι απαραίτητα να καταλάβει), θα πρέπει να πράξουμε σιωπηρά και ταχύτητα το αυτονόητο: να εξοπλίσουμε τα νησιά με μέσα όχι απλώς άμυνας αλλά αποτροπής της επαπειλούμενης επίθεσης! Αξιοποιώντας την πολλαπλότητα και εγγύτητα στην Μικρά Ασία θα πρέπει να καταστήσουμε τα νησιά ικανά –στην πράξη και όχι στα λόγια– να ανταποδώσουν εις βάθος και με όγκο πυρός το όποιο πλήγμα με το οποίο απειλούνται.

Μόνον αν πράξουμε τα ανωτέρω ελάχιστα, μόνον τότε η επικείμενη διαπραγμάτευση δεν θα καταλήξει σε τραγωδία υπέρτερη αυτής των Πρεσπών. Ας συνειδητοποιήσουμε ότι πέρα από τα ευπώλητα φληναφήματα περί win-win / kazan-kazan, οι διαπραγματεύσεις συνιστούν πεδίο αμείλικτης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης. Αφορούν νικητές και ηττημένους! Και όπως εύστοχα έχει παρατηρήσει ο Henry Kissinger «there is no award for losing with moderation»! Τουτέστιν δεν προβλέπεται βραβείο για εκείνον που ηττάται μετριοπαθώς…

slpress.gr

Η ηγεμονία Ερντογάν πατά στην οικονομική «νάρκη» της Τουρκίας

0

Το μετεκλογικό σκηνικό προδιαγράφεται πολύ δύσκολο για την τουρκική οικονομία

Επιστροφή στην οικονομική «ορθοδοξία» ή business as usual και… όπου βγει; Τα δύσκολα αρχίζουν την επόμενη κιόλας της κάλπης του β’ γύρου των προεδρικών εκλογών στη γειτονική Τουρκία.

Η κατάσταση της οικονομίας είναι τόσο δεινή, που κάνουν την άνετη επανεκλογή του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν να φαντάζει εν δυνάμει «πύρρειος».

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, είναι στρωμένη με «αγκάθια».

«Oι πρώτοι έξι μήνες θα είναι δύσκολοι», δήλωνε στις αρχές του μήνα στο Politico ο οικονομολόγος Ουγούρ Γκιουρσές, πρώην στέλεχος της Κεντρικής Τράπεζας Τουρκίας.

Μεταξύ του α’ και του β’ γύρου εν τω μεταξύ -τουτέστιν μέσα σε δύο εβδομάδες- η κατάσταση έδειχνε ήδη να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

Τα καθαρά συναλλαγματικά αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας υποχώρησαν σε αρνητικό έδαφος για πρώτη φορά από το 2002, υπό το βάρος της τεράστιας ζήτησης για συνάλλαγμα πριν από τον β’ γύρο.

Πρόκειται για μια προαναγγελθείσα καταστροφή των ανορθόδοξων Erdoganomics, που εκτίναξαν τον πληθωρισμό και βύθισαν στα «τάρταρα» την λίρα.

Η ισοτιμία της ήδη έσπασε μέσα στην εβδομάδα το «ψυχολογικό» όριο των 20 λιρών ανά δολάριο.

Μόνο μεταξύ των δύο εκλογικών γύρων (14-28 Μαΐου) υποχώρησε πάνω από 2%, έχοντας ήδη χάσει το 80% της αξίας της μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016.

Με τον πληθωρισμό εν τω μεταξύ επισήμως «τιθασευμένο» κοντά στο 44% -και ανεπισήμως «αχαλίνωτο» άνω του 100%– η αντιπολίτευση και πολλοί στη Δύση περίμεναν ότι οι βίαια φτωχοποιημένοι Τούρκοι ψηφοφόροι θα «μαύριζαν» στην κάλπη την ανορθόδοξη νομισματική πολιτική του Τούρκου προέδρου.

Όμως η προεκλογική παροχολογία από τη μια, η εθνικιστική ρητορική ότι τυχόν νίκη της αντιπολίτευσης θα παραδώσει τη χώρα «στους τοκογλύφους του Λονδίνου» και τους «τρομοκράτες» έπιασαν για το κυβερνητικό στρατόπεδο «τόπο».

Μία από τα ίδια;

Μοιραία, όλοι αναρωτιούνται τώρα τι θα συμβεί την επομένη των εκλογών.

Ο ηττημένος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου και το μπλοκ της αντιπολίτευσης υποσχόταν άμεση επιστροφή στην οικονομική «ορθοδοξία».

Αυτή πρακτικά υποδείκνυε σημαντική αύξηση των επιτοκίων για την αντιμετώπιση του υψηλού πληθωρισμού.

Ενίσχυση της οικονομίας με την επιστροφή των ξένων κεφαλαίων.

Μετριασμό των πιέσεων στην τουρκική λίρα.

Θα καθιστούσε ωστόσο ορατό τον κίνδυνο ύφεσης.

Προβάλλοντας στον αντίποδα ως οιονεί εχέγγυο το «οικονομικό θαύμα» της πρώτης δεκαετίας επί διακυβέρνησής του, ο Ερντογάν είχε αφήσει προεκλογικά να εννοηθεί ότι θα κάνει βήματα για να ανακόψει την οικονομική αιμορραγία, εν μέσω έντονης φημολογίας ακόμη και για capital controls.

Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters, στο κυβερνητικό στρατόπεδο πλέον μαίνεται ένας «μυστικός πόλεμος» μεταξύ όσων στηρίζουν την συνέχιση των ανορθόδοξων Erdoganomics και όσων απαιτούν άμεση αλλαγή πορείας.

«Μια άτυπη ομάδα μελών του κυβερνώντος κόμματος -εκτός διακυβέρνησης- έχει συγκεντρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες», αναφέρει, «για να συζητήσει πώς θα μπορούσε να υιοθετήσει μια νέα πολιτική σταδιακής αύξησης των επιτοκίων και ένα στοχευμένο πρόγραμμα δανεισμού».

Ο Τούρκος πρόεδρος δεν έχει ωστόσο δώσει δείγματα διάθεσης αλλαγής πολιτικής.

Υπόσχεται αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, νέες θέσεις εργασίας και ανοικοδόμηση εξπρές των σεισμόπληκτων περιοχών του νότου, χωρίς να διευκρινίζει το πώς όλα αυτά θα χρηματοδοτηθούν.

Μιλά για ανάπτυξη και την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

Σε κάθε περίπτωση, αποκλείει το ενδεχόμενο νέας προσφυγής της Τουρκίας στο ΔΝΤ.

«Όταν ήμουν πρωθυπουργός, κάποια στιγμή τα συναλλαγματικά μας αποθέματα τα είχαμε φτάσει μέχρι και τα 135 δισ. δολάρια», δήλωσε τις προάλλες.

«Αν θέλει ο θεός, θα φτάσουμε σε αυτά τα επίπεδα, διότι είμαστε αποφασισμένοι», είπε σιβυλλικά.

«Όμως το ερώτημα παραμένει», επισημαίνει στο Middle East Eye ο οικονομολόγος Γκιουβέν Σακ, ιδρυτής και επικεφαλής του τουρκικού Ιδρύματος Ερευνών Οικονομικής Πολιτικής (TEPAV): «μπορεί να επιτευχθεί σταθεροποίηση χωρίς την παρέμβαση ΔΝΤ;».

Αναζητώντας λύσεις

Για να ανασχέσει την κατάρρευση της λίρας, η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας έχει διαθέσει τεράστιο μέρος των συναλλαγματικών αποθεμάτων.

Έχουν επίσης συναφθεί συμφωνίες ανταλλαγής νομισμάτων (swaps).

«Η οικονομία, το τραπεζικό και το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα είναι αρκετά ισχυρά», επέμεινε ο Ερντογάν σε συνέντευξη στο δίκτυο CNN Turk τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές.

«Ορισμένα κράτη του Κόλπου και άλλα», αποκάλυψε, «έχουν πρόσφατα διαθέσει χρήματα στο σύστημά μας, ανακουφίζοντας την Κεντρική Τράπεζα και την αγορά έστω και για λίγο».

Αν και δεν κατονόμασε τις χώρες, τόνισε ότι μετεκλογικά θα τους δείξει «ευγνωμοσύνη».

«Η Άγκυρα έχει εξασφαλίσει περίπου 28 δισεκατομμύρια δολάρια σε συμφωνίες ανταλλαγής νομισμάτων με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, την Κίνα και τη Νότια Κορέα τα τελευταία χρόνια», επισημαίνει το πρακτορείο Reuters.

«Πρόσφατα», προσθέτει, «η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας προτίμησε λογαριασμούς depo, οι οποίοι συνεπάγονται την είσοδο δολαρίων ή ευρώ στο σύστημα, αντί τοπικών νομισμάτων».

Μετεκλογικά ο Ερντογάν «πιθανόν να κλίνει περισσότερο προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν για να εξασφαλίσει περισσότερη εισροή ξένου συναλλάγματος», παρατηρεί στη σαουδαραβική εφημερίδα Arab News ο Σονέρ Τσαγαπτάι, διευθυντής του τουρκικού ερευνητικού προγράμματος στο Washington Institute.

Με όλα αυτά στο φόντο, αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα αποτελέσματα και της συνόδου των υπουργών Εξωτερικών της ομάδας BRICS (Κίνα, Ρωσία, Βραζιλία, Ινδία, Ν. Αφρική), στις 1-2 Ιουνίου.

Στην κορυφή της ατζέντας τους -ενόψει και της συνόδου κορυφής του μπλοκ, τον Αύγουστο- είναι επείγοντα γεωπολιτικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης διεύρυνσης των BRICS εδώ και πάνω από μια δεκαετία.

Οι επίσημες και ανεπίσημες αιτήσεις προσχώρησης χωρών είναι τουλάχιστον 19, ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξη στο Bloomberg ο Ανίλ Κούκλαλ, πρεσβευτής της -προεδρεύουσας για το τρέχον έτος- Νότιας Αφρικής στους BRICS.

O κατάλογος των ενδιαφερόμενων χωρών εκτείνεται από την Αίγυπτο και το Μεξικό, έως τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν, την Ινδονησία και την Τουρκία.

Πηγή: In.gr/Μαργαρίτα Βεργολιά

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης

0

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μόνο κατ’ όνομα υπήρχε τις παραμονές της Άλωσης. Ήταν περιορισμένη, κυρίως, στην περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη και σε κάποιες σκόρπιες περιοχές, όπως το Δεσποτάτο του Μυστρά. Οι θρησκευτικές έριδες, οι εμφύλιες διαμάχες, οι σταυροφορίες, η επικράτηση του φεουδαρχισμού και η εμφάνιση πολλών και επικίνδυνων εχθρών στα σύνορά της είχαν καταστήσει την πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία ένα «φάντασμα» του ένδοξου παρελθόντος της.

Το Βυζάντιο σ’ εκείνη την κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του με την οθωμανική λαίλαπα προ των πυλών του, δεν μπορούσε να ελπίζει παρά μόνο στη βοήθεια της καθολικής Ευρώπης, η οποία όμως ήταν μισητή στους κατοίκους της Κωνσταντινούλης. Η ύπαρξη «Ενωτικών» και «Ανθενωτικών» δίχαζε τους Βυζαντινούς. Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έκανε μία απέλπιδα προσπάθεια, στέλνοντας πρεσβεία στον πάπα Νικόλαο Ε’ για να ζητήσει βοήθεια. Ο Πάπας έβαλε και πάλι ως όρο την Ένωση των Εκκλησιών, αλλά αποδέχθηκε το αίτημα του αυτοκράτορα να στείλει στην Κωνσταντινούπολη ιερείς, προκειμένου να πείσουν τον λαό για την αναγκαιότητα της Ένωσης.

 

Η τελευταία πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (γαλλική μινιατούρα, 15ος αιώνας)
Η τελευταία πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (γαλλική μινιατούρα, 15ος αιώνας)

Οι απεσταλμένοι του Πάπα, καρδινάλιος Ισίδωρος και ο αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης Λεονάρδος, λειτούργησαν στην Αγία Σοφία, προκαλώντας την αντίδραση του κόσμου, που ξεχύθηκε στους δρόμους και γέμισε τις εκκλησίες, όπου λειτουργούσαν οι ανθενωτικοί με επικεφαλής τον μετέπειτα πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Το σύνθημα που κυριαρχούσε ήταν «Την γαρ Λατίνων ούτε βοήθειαν ούτε την ένωσιν χρήζομεν. Απέστω αφ’ ημών η των αζύμων λατρεία».Το μίσος για τους Λατίνους δεν απέρρεε μόνο από δογματικούς λόγους. Η λαϊκή ψυχή δεν είχε ξεχάσει τη βαρβαρότητα που επέδειξαν οι Σταυροφόροι στην Πρώτη Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ενώ αντιδρούσε στην οικονομική διείσδυση της Βενετίας και της Γένουας, που είχε φέρει στα πρόθυρα εξαθλίωσης τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας, αλλά και στην καταπίεση των ορθοδόξων στις περιοχές, όπου κυριαρχούσαν οι καθολικοί.

Αντίθετα, οι Οθωμανοί φαίνεται ότι συμπεριφέρονταν καλύτερα προς τους χριστιανούς. Πολλοί χριστιανοί είχαν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση, ακόμη και στο στράτευμα, ενώ κυριαρχούσαν στο εμπόριο. Οι χωρικοί πλήρωναν λιγότερους φόρους και ζούσαν με ασφάλεια. Έτσι, στην Κωνσταντινούπολη είχε σχηματισθεί μία μερίδα που διέκειτο ευνοϊκά προς τους Οθωμανούς. Την παράταξη αυτή εξέφραζε ο Λουκάς Νοταράς με τη φράση «Κρειττότερον εστίν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν».

Από τις αρχές του 1453 ο Μωάμεθ προετοιμαζόταν για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Με έδρα την Ανδριανούπολη συγκρότησε στρατό 150.000 ανδρών και ναυτικό 400 πλοίων. Ξεχώριζε το πυροβολικό του, που ήταν ό,τι πιο σύγχρονο για εκείνη την εποχή και ιδιαίτερα το τεράστιο πολιορκητικό κανόνι, που είχαν φτιάξει Σάξωνες τεχνίτες. Στις 7 Απριλίου, ο σουλτάνος έστησε τη σκηνή του μπροστά από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού και κήρυξε επίσημα την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

 

Η είσοδος του Μωάμεθ Β’ στην Κωνσταντινούπολη (Ζαν-Ζοζέφ Μπενζαμέν Κονστάντ, 19ος αιώνας)
Η είσοδος του Μωάμεθ Β’ στην Κωνσταντινούπολη (Ζαν-Ζοζέφ Μπενζαμέν Κονστάντ, 19ος αιώνας)

Ο αγώνας ήταν άνισος για τους Βυζαντινούς, που είχαν να αντιπαρατάξουν μόλις 7.000 άνδρες, οι 2.000 από τους οποίους μισθοφόροι, κυρίως Ενετοί και Γενουάτες, ενώ στην Πόλη είχαν απομείνει περίπου 50.000 κάτοικοι με προβλήματα επισιτισμού.Η Βασιλεύουσα περιβαλλόταν από ξηράς με διπλό τείχος και τάφρο. Το τείχος αυτό, που επί 1000 χρόνια είχε βοηθήσει την Κωνσταντινούπολη να αποκρούσει νικηφόρα όλες τις επιθέσεις των εχθρών της, τώρα ήταν έρμαιο του πυροβολικού του σουλτάνου, που από τις 12 Απριλίου άρχισε καθημερινούς κανονιοβολισμούς.

Ο Μωάμεθ κατάλαβε αμέσως ότι μόνο το πυροβολικό του δεν έφθανε για την εκπόρθηση της Πόλης, εφόσον παρέμεινε απρόσβλητος ο Κεράτιος. Με τη βοήθεια ενός ιταλού μηχανικού κατασκεύασε δίολκο και τη νύχτα της 21ης προς την 22α Απριλίου, περίπου 70 πλοία σύρθηκαν από τον Βόσπορο προς τον Κεράτιο. Η κατάσταση για τους πολιορκούμενους έγινε πλέον απελπιστική, καθώς έπρεπε να αποσπάσουν δυνάμεις από τα τείχη για να προστατεύσουν την Πόλη από την πλευρά του Κεράτιου, όπου δεν υπήρχαν τείχη.

Η τελική έφοδος των Οθωμανών έγινε το πρωί της 29ης Μαΐου 1453. Κατά χιλιάδες οι στρατιώτες του Μωάμεθ εφόρμησαν στη σχεδόν ανυπεράσπιστη πόλη και την κατέλαβαν μέσα σε λίγες ώρες. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, που νωρίτερα απέκρουσε με υπερηφάνεια τις προτάσεις συνθηκολόγησης του Μωάμεθ, έπεσε ηρωικά μαχόμενος. Αφού έσφαξαν τους υπερασπιστές της Πόλης, οι Οθωμανοί Τούρκοι προέβησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες και εξανδραποδισμούς. Το βράδυ, ο Μωάμεθ ο Πορθητής εισήλθε πανηγυρικά στην Αγία Σοφία και προσευχήθηκε στον Αλλάχ «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης», όπως αναφέρουν οι χρονικογράφοι της εποχής.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/145?
© SanSimera.gr

Κρύο ντους από τον  στρατηγό Μάρκ Μίλι: Αδύνατη η επιστροφή των ουκρανικών εδαφών…

0

Κανείς δεν θα αρνηθεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο κύριος σύμμαχος της Ουκρανίας στον πόλεμο της με τη Ρωσία.

Η στρατιωτικοπολιτική και χρηματοοικονομική υποστήριξη της Ουάσιγκτον και των Ευρωπαίων συμμάχων της είναι πραγματικά ανεκτίμητη στην αντίσταση του Κιέβου εναντίον του ισχυρού ρωσικού στρατού.

Επιπλέον, στο πλαίσιο της μαζικής δυτικής προπαγάνδας, αυτή η βοήθεια δημιουργεί μια σταθερή κοινή γνώμη ότι το Κίεβο θα μπορέσει τελικά να επιτύχει μια αποφασιστική στρατιωτική επιτυχία που θα αναγκάσει τη Μόσχα να εγκαταλείψει περαιτέρω φιλοδοξίες και επίσης σπέρνει ψευδαισθήσεις ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα υπέρ της Ουκρανίας.

Οι στρατηγικοί στόχοι που ήθελε να πετύχει ο Πούτιν δεν μπορούν να επιτευχθούν με στρατιωτικά μέσα

Ωστόσο, όπως αποδεικνύεται, δεν συμμερίζονται όλοι οι ανώτεροι αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον αυτή τη συλλογική αισιοδοξία.

Η πικρή αλήθεια για την Ουκρανία

Έτσι, το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ πιστεύει ότι στο εγγύς μέλλον η Ουκρανία δεν θα μπορέσει να επιστρέψει με στρατιωτικά μέσα τα χαμένα εδάφη που θεωρεί δικά της.

Αυτό, ειδικότερα, δήλωσε ο Πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, Στρατηγός Μαρκ Μίλι, σε συνέντευξη Τύπου μετά την τακτική συνεδρίαση της πολυεθνικής ομάδας που δημιουργήθηκε από τη Δύση για τον συντονισμό των προμηθειών όπλων στην Ουκρανία.

Η σοβαρή δήλωση του Μίλι εξέπληξε κυριολεκτικά πολλούς δημοσιογράφους, πολιτικούς και πολιτικούς επιστήμονες, για να μην αναφέρουμε τους επίσημους εκπροσώπους του Κιέβου, οι οποίοι τον τελευταίο χρόνο έλεγαν το ακριβώς αντίθετο.

Όπως δημοσιεύεται συνεχώς, «με την έλευση της άνοιξης στη Δύση, εναποτίθενται μεγάλες ελπίδες για την επερχόμενη επίθεση των ουκρανικών στρατευμάτων, η οποία θα πρέπει επιτέλους να καθαρίσει όλα τα εδάφη που έχει καταλάβει ο εχθρός, συμπεριλαμβανομένης ακόμη και της Κριμαίας»!

Και ξαφνικά ήρθε το κρύο ντους από τον Μάρκ Μίλι!

Η δήλωση του Μίλι εξέπληξε κυριολεκτικά πολλούς δημοσιογράφους, πολιτικούς και πολιτικούς επιστήμονες, για να μην αναφέρουμε τους επίσημους εκπροσώπους του Κιέβου.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής των Αρχηγών του Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ δεν αμφιβάλλει για την ορθότητα του στρατηγικού στόχου της Ουκρανίας, με στόχο την απελευθέρωση των εδαφών της από τα ρωσικά στρατεύματα. Αλλά ταυτόχρονα ορίζει ότι εκεί, δηλαδή στα ουκρανικά εδάφη που κατέλαβε ο ρωσικός στρατός, υπάρχουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ρωσικά στρατεύματα.

«Ίσως θα μπορούσε να γίνει η απελευθέρωση των κατεχομένων ουκρανικών εδαφών με στρατιωτικά μέσα», σημείωσε συγκεκριμένα ο Μίλι. «Αλλά μάλλον, όχι στο άμεσο μέλλον».

Σε συνέντευξη Τύπου, ο Μαρκ Μίλι (Mark Milley) περιέγραψε ξεκάθαρα το όραμά του για την κατάσταση, σύμφωνα με το οποίο οι μάχες στο ουκρανικό μέτωπο όχι μόνο θα συνεχιστούν, αλλά θα είναι αρκετά βαριές και αιματηρές. Όμως κάποια στιγμή, σύμφωνα με τον στρατηγό, και οι δύο πλευρές είτε θα συνάψουν κάποιες συμφωνίες για αμοιβαία κατάπαυση του πυρός, είτε η σύγκρουση θα επιλυθεί στο πεδίο της μάχης, αλλά μακροπρόθεσμα.

«Και θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την Ουκρανία στη μάχη της για το μέλλον», πρόσθεσε ο Μαρκ Μίλι.

Είναι σαφές ότι αργά ή γρήγορα όλοι οι πόλεμοι τελειώνουν είτε με τη νίκη ενός από τα μέρη, είτε με ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Και ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν αποτελεί εξαίρεση από αυτή την άποψη.

Ωστόσο, η απαισιοδοξία του στρατηγού Μίλι ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη για την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του δυτικού συνασπισμού, η οποία πιστεύει στην επερχόμενη ήττα του ρωσικού στρατού και πείθει το κοινό των ΗΠΑ και της ΕΕ γι’ αυτό.

Περίπου μισό εκατομμύριο Ρώσοι στρατιώτες βρίσκονται στα κατεχόμενα εδάφη της Ουκρανίας

Η μόνη «παρηγοριά» από τον στρατηγό Μίλι ήταν η υπόθεση του ότι «από στρατιωτική άποψη, η Ρωσία δεν θα κερδίσει αυτόν τον πόλεμο».

Λένε ότι οι στρατηγικοί στόχοι που ήθελε να πετύχει ο Πούτιν δεν μπορούν να επιτευχθούν με στρατιωτικά μέσα.

Χαρακτηριστικά, η άποψη ενός υψηλόβαθμου εκπροσώπου του Πενταγώνου διέφερε έντονα από τη σκοπιά ενός επαγγελματία διπλωμάτη.

Την ίδια μέρα, αλλά ήδη σε άλλη συνέντευξη Τύπου, ο Μάθιου Μίλερ, εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, μπαίνοντας ξεκάθαρα σε μια πολεμική αντιπαράθεση με τον στρατηγό Μίλι, είπε ότι η Ουκρανία, αντίθετα, έχει κάθε ευκαιρία να απελευθερώσει τα εδάφη που κατέχονται προσωρινά από τη Ρωσία και την αποκατάσταση των συνόρων του 1991.

Σύμφωνα, ωστόσο, με τον Μίλερ, η Ουκρανία έχει το δικαίωμα και την ευκαιρία να αποκαταστήσει τα δικά της σύνορα, συμπεριλαμβανομένης της επιστροφής της κατεχόμενης χερσονήσου της Κριμαίας. Δικαίωμα ναι, όχι όμως δυνατότητα.

Προφανώς, καμία κυβερνητική υπηρεσία στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορεί να είναι καλύτερα ενημερωμένη για την πραγματικότητα και τις προοπτικές της στρατιωτικοπολιτικής κατάστασης στην Ουκρανία από το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Κατά συνέπεια, η παγκόσμια κοινότητα μπορεί μόνο να μαντέψει ποιανού η άποψη – στρατιωτικών ή διπλωματών – αντικατοπτρίζει την πραγματική κατάσταση στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο.

The Hellenic Information Team

https://echedoros.blog/2023/05/28/%ce%ba%cf%81%cf%8d%ce%bf-%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%b6-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b7%ce%b3%cf%8c-%ce%bc%ce%ac%cf%81%ce%ba-%ce%bc%ce%af%ce%bb%ce%b9/

Πώς θα εξελιχθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις;

4

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Προσθήκη ακόμη 6 εθνοτήτων στο νέο σύνταγμα αποφασίζει η Βόρεια Μακεδονία

0

Η ομάδα εμπειρογνωμόνων για τις συνταγματικές αλλαγές κατέληξε, κατά τη χθεσινή συνεδρίασή της, στην πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος της Βόρειας Μακεδονίας.

Η πρόταση θα υποβληθεί στην κυβέρνηση, η οποία εν συνεχεία θα πρέπει να προωθήσει στο κοινοβούλιο σχετική πρωτοβουλία για την επεξεργασία της πρότασης από τις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές.

Η επικεφαλής της ομάδας εμπειρογνωμόνων, Μαργκαρίτα Τσάτσα Νικόλοφσκα δήλωσε ότι οι τροποποιήσεις αφορούν κυρίως στο προοίμιο του Συντάγματος με την προσθήκη διαφόρων εθνοτήτων.

  «Με την πρόταση της ομάδας προστίθενται στο Σύνταγμα οι Βούλγαροι, οι Κροάτες, οι Μαυροβούνιοι, οι Σλοβένοι, οι Εβραίοι και οι (βαλκάνιοι) Αιγύπτιοι» δήλωσε η Μαργκαρίτα Τσάτσα Νικόλοφσκα.

Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας, Ντιμίταρ Κοβάτσεφσκι δήλωσε ότι από Δευτέρα η κυβέρνηση θα εξετάσει την πρόταση της επιτροπής εμπειρογνωμώνων, ενώ θα καλέσει και τον αρχηγό του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, VMRO-DPMNE, που αντιτίθεται στην τροποποίηση αυτή του Συντάγματος, σε συνάντηση, προκειμένου να εξετασθεί η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Το ενδεχόμενο τροποποίησης του Συντάγματος, στη βάση μίας συμφωνίας της Βόρειας Μακεδονίας με τη Βουλγαρία, προκειμένου να συμπεριληφθεί σε αυτό η βουλγαρική μειονότητα που ζει στη χώρα,προκαλεί τριγμούς στα Σκόπια, με τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών να είναι τεταμμένες.

Η Βουλγαρία, το περασμένο διάστημα παρεμπόδιζε επί δύο χρόνια την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Βόρειας Μακεδονίας με την ΕΕ λόγω ανοιχτών εθνικών, γλωσσικών και ιστορικών διαφορών μεταξύ των δύο χωρών, γεγονός που έχει προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις των Σκοπίων.

Ωστόσο, το περασμένο καλοκαίρι, οι δύο χώρες κατέληξαν σε μία συμφωνία, στη βάση μιας πρότασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία η Σόφια θα άρει το βέτο που έχει θέσει για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων των Σκοπίων με την ΕΕ, με την προϋπόθεση ότι η Βόρεια Μακεδονία θα προχωρήσει σε τροποποίηση του Συντάγματός της, με τη συμπερίληψη σε αυτό της βουλγαρικής μειονότητας που ζει στη χώρα.

Η συμφωνία αυτή προκαλεί τις έντονες αντιδράσεις του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης της Βόρειας Μακεδονίας, του δεξιού VMRO-DPMNE, το οποίο έχει διαμηνύσει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να συναινέσει σε μία τέτοια τροποποίηση του Συντάγματος της χώρας.

Για την τροποποίηση του Συντάγματος της Βόρειας Μακεδονίας απαιτείται πλειοψηφία 2/3 στη Βουλή, την οποία η κυβέρνηση στα Σκόπια και τα κόμματα που υποστηρίζουν τη συμφωνία με τη Βουλγαρία δεν διαθέτουν στην παρούσα φάση.

Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή πληθυσμού που πραγματοποιήθηκε то 2021 στη Βόρεια Μακεδονία, οι Βούλγαροι αποτελούν μόλις το 0,2%  του πληθυσμού της χώρας (συνολικά 3.500 άτομα), στοιχείο το οποίο η επίσημη Σόφια αμφισβητεί και θεωρεί ότι το ποσοστό των Βούλγαρων στη Βόρεια Μακεδονία είναι κατά πολύ μεγαλύτερο.

https://www.militaire.gr/prosthiki-akomi-6-ethnotiton-sto-neo-syntagma-apofasizei-i-voreia-makedonia/

ΠΟΥ: Συνιστά «θεωρία του γένους» και αυνανισμό σε παιδιά 4-6 ετών!

0

 

Κατά τον ΠΟΥ, τα παιδιά 4-6 ετών πρέπει «να κάνουν ερωτήσεις για τη σεξουαλικότητα και να εξερευνούν τις ταυτότητες φύλου» δηλ. μαθήματα σεξουαλικής αγωγής και στο νηπιαγωγείο!!!

Αρνητικές αντιδράσεις προκαλεί η επανεστίαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στις συστάσεις «σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης» παιδιών μέχρι και τεσσάρων ετών στα σχολεία.
Όπως αναφέρει η Daily Mail, ο ΠΟΥ συνιστά τα παιδιά τουλάχιστον από τα τέσσερα χρόνια να ενθαρρύνονται να «κάνουν ερωτήσεις σχετικά με τη σεξουαλικότητα» και «να εξερευνούν τις ταυτότητες φύλου» .

Η 68 σελίδων έκθεση, που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Πρότυπα για τη σεξουαλική εκπαίδευση στην Ευρώπη, ζητά επίσης να δίνονται πληροφορίες στα νήπια σχετικά με «την ικανοποίηση και την ευχαρίστηση να αγγίζει κανείς το σώμα του, τον αυνανισμό στη βρεφική ηλικία».

 Το έγγραφο «εκπαιδευτικής» πολιτικής λέει ότι τα παιδιά, μεταξύ τεσσάρων και έξι ετών, πρέπει να «μιλούν για σεξουαλικά θέματα» και «να εδραιώνουν την ταυτότητα φύλου τους».

Αυτό το έγγραφο επιβεβαιώνει επίσης ότι η σεξουαλικότητα είναι παρούσα από τη γέννηση και αποφαίνεται ότι «από τη γέννηση, τα μωρά μαθαίνουν την αξία και την ευχαρίστηση της σωματικής επαφής, της ζεστασιάς και της οικειότητας. Αμέσως μετά, μαθαίνουν τι είναι «καθαρό» και τι είναι «βρώμικο» και προσθέτει ότι «με άλλα λόγια, ασχολούνται με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση».

 Ο ΠΟΥ είπε στους δημοσιογράφους ότι «οι συστάσεις μας αντικατοπτρίζουν παγιωμένα ψυχολογικά δεδομένα που βασίζονται σε δεκαετίες έρευνας».

 Ο Mark Dolan, δημοσιογράφος του GB News που καλύπτει αυτό το θέμα, χαρακτήρισε την εξέλιξη «νοσηρή» και προέτρεψε τον ΠΟΥ «να πάει στην κόλαση».

  Η Laura Anne Jones, υπουργός εικονικής παιδείας της Σκωτίας, κάλεσε τον ΠΟΥ να «ανακαλέσει αυτή τις συστάσεις χωρίς καθυστέρηση», χαρακτηρίζοντάς τις «ενοχλητικές».

Η Τζόουνς προέτρεψε: «Πρέπει να σταματήσουμε τώρα αυτή την έκκληση σε αυτήν την επιβλαβή ιδεολογία των φύλων στην εκπαίδευση, στη Σκωτία και στο Ηνωμένο Βασίλειο».

Η ομάδα υπεράσπισης Safe Schools Alliance ζήτησε επίσης μια «επείγουσα έρευνα» σχετικά με τους πιθανούς δεσμούς μεταξύ αυτών των συστάσεων και των εκπαιδευτικών πολιτικών του Ηνωμένου Βασιλείου.

«Θεωρούμε εξαιρετικά ανησυχητικό το γεγονός ότι ο ΟΗΕ και ο ΠΟΥ προωθούν μια προσέγγιση που είναι πειραματική, μη επιστημονική και φαίνεται να ευθυγραμμίζεται με το έργο ανήθικων τύπων και οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που διαδίδουν την αποδοχή της παιδεραστίας», υποστήριξε πρόσφατα η οργάνωση.

«Τους καλούμε να αναθεωρήσουν τα πρότυπά τους για να ευθυγραμμιστούν στην  υπεράσπιση των παιδιών, επιτρέποντάς τους να αναπτύξουν μια υγιή και κατάλληλη για την ηλικία κατανόηση της σεξουαλικότητας», συνεχίζει .

Αυτή η εξέλιξη ακολουθεί τη δημοσίευση από δύο υπηρεσίες του ΟΗΕ μιας έκθεσης που καθορίζει ένα χρονοδιάγραμμα για την αποποινικοποίηση ακόμα και κάθε «συναινετικής» σεξουαλικής δραστηριότητας μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων.

https://lesakerfrancophone.fr/jm-loms-pousse-a-la-masturbation-durant-la-petite-enfance-et-aux-questions-didentite-de-genre-pour-les-enfants-des-4-anspoliti

 

 

Οι παρά φύση πολιτικές συμπράξεις και τα διαχρονικά ψέματα του πολιτικαντισμού

0

 

Η πρόσφατη περίπτωση στη γειτονική μας Βουλγαρίας

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

Ζήσαμε ολόκληρη την ανούσια προεκλογική περίοδο της 21ης Μαΐου 2023 με το «αμείλικτο» ερώτημα της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ με ποιον θα συνεργαζόταν το ΠΑΣΟΚ, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας του όποιου πρώτου κόμματος; Για να το συνθλίψουν και να το βγάλουν από τη μέση του υφιστάμενου πολιτικού σκηνικού. Και αφού οι άοκνες προσπάθειές τους απέβησαν άκαρπες, αμφότεροι οι ΠΑΣΟΚοφάγοι κατέληξαν, ανάλογα με τα μικροκομματικά τους συμφέροντα :

@ ο μεν κ. Μητσοτάκης μας είπε : «με το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη δεν μας ενώνει σχεδόν τίποτα»,

@ ο δε κ. Τσίπρας προσπάθησε να μιμηθεί το «γνήσιο ΠΑΣΟΚ» του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ολοι οι νοήμονες όμως ψηφοφόροι ενθυμούμαστε, σαν να ήταν χθες. Δεν είμαστε δα Λωτοφάγοι.

Ξεχάσαμε τις παρά φύση συμπράξεις που υποτίθεται ότι έγιναν για κάποιο «ιερό σκοπό» :

@ των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ;

@ της ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Δημοκρατικής Αριστεράς ;

@ της κυβέρνησης «ειδικού σκοπού» του κ. Παπαδήμου ;

@ της «οικουμενικής κυβέρνησης» Ζολώτα ;

@ της κυβέρνησης ΝΔ και του Συνασπισμού, το «βρώμικο 1989»;

Φυσικά και δεν τις ξεχάσαμε και οφείλουμε να τις «διδάσκουμε», εμείς οι γεροντότεροι στους μη γνωρίζοντες νεότερους που ψηφίζουν πια από τα 17 τους χρόνια. Εν όψει μάλιστα και των εκλογών της 25ης Ιουνίου 2023.

Εάν δεν σας φτάνουν τα παραπάνω ημεδαπά παραδείγματα των «παρά φύση συμπράξεων», των οποίων βρίθει και η υπόλοιπη Ευρώπη, διαβάστε παρακάτω και την κραυγαλέα βουλγαρική περίπτωση όπου ο «Διώκτης» της διαφθοράς συμπράττει με το «Διωκόμενο Δεξιό κόμμα» του Μπόϊκο Μπρίσοφ. Ναι αυτού που τον είδαμε στην τηλεόραση να κοιμάται με το διπλανό κομοδίνο με ράβδους χρυσού, δέσμη ευρώ και έναν περίστροφο!

Τα στοιχεία του ρεπορτάζ που ακολουθεί είναι της δημοσιογράφου Nelly Didelot που δημοσιεύθηκαν στην ηλεκτρονική έκδοση της Libération στις 24-5-2023 με τίτλο : «Στη Βουλαγαρία, ένας παρά φύση συνασπισμός για να ξηλωθεί ο γενικός εισαγγελέας» (En Bulgarie, une coalition contre-nature pour déboulonner le sulfureux procureur general) ο οποίος έκανε τα στραβά μάτια σε υπεξαιρέσεις χρημάτων.

Η βουλγαρική πολιτική μερικές φορές μοιάζει με κακή γκανγκστερική ταινία. Η χώρα έχει το μερίδιό της από μαφιόζους και εγκληματίες με λευκό κολάρο, που έχουν διεισδύσει μέχρι το ανώτατο επίπεδο του κράτους και που είναι προικισμένοι με μια συγκεκριμένη σκηνοθεσία, σπάνια όμως είχαν φτάσει στο επίπεδο του δράματος που βιώνει σήμερα τη Σόφια. Ο κύριος χαρακτήρας του τρέχοντος πολιτικού έπους –δεν μπορεί να αποκαλείται ήρωας– ονομάζεται Ivan Geshev. Δηλαδή ο Γενικός Εισαγγελέας, 52 ετών, που έχει αποκρυσταλλώσει εδώ και 3 χρόνια την οργή των πολιτών οι οποίοι εξοργίζονται από τη διαφθορά που υπονομεύει τη χώρα. Λένε ότι είναι περισσότερο προστάτης των ισχυρών παρά άνθρωπος της δικαιοσύνης.

Ωστόσο, οι πάτρωνες του Ιβάν Γκέσεφ φαίνεται πως τον εγκατέλειψαν. Το Δεξιό κόμμα Gerb, το μεγαλύτερο βουλγαρικό κόμμα, μέχρι πρότινος ο μεγαλύτερος υποστηρικτής του εν λόγω εισαγγελέα, ζήτησε την παραίτησή του. Στις 22 Μαΐου 2023, ενάμιση μήνα δηλαδή μετά τις βουλευτικές εκλογές, το Gerb σύναψε συμφωνία συνασπισμού με τον μεγάλο του αντίπαλο, το κόμμα «Ας συνεχίσουμε την αλλαγή»(PP-DB). Να την η παρά φύση συμφωνία που σας έλεγα παραπάνω. Η σύμπραξη μεταξύ των δύο σχηματισμών επισφραγίστηκε πάνω σε ένα βασικό στοιχείο-κλειδί : το ξήλωμα του Ιβάν Γκέσεφ και την υπόσχεση για μια δικαστική μεταρρύθμιση.

Αυτή η σύμπραξη των αντιθέτων, που θα πρέπει επιτέλους να προσφέρει μια κυβέρνηση στη Βουλγαρία μετά από δύο χρόνια πολιτικής αστάθειας (ακούτε Συριζαίοι της απλής αναλογικής ;), συνενώνει το εμβληματικό κόμμα των υπεξαιρέσεων (δηλαδή το Gerb του ακλόνητου Μπόικο Μπορίσοφ) και τους αυτοαποκαλούμενους πρωταθλητές της καταπολέμησης της διαφθοράς (το PP-DB του βραχύβιου πρωθυπουργού Kiril Petkov).Με αυτήν την σύμπραξη, το κόμμα «Ας συνεχίσουμε την αλλαγή»ρισκάρει τα μέγιστα. Κατά τη διάρκεια των βραχύβιων περιόδων του στην εξουσία, ο Kiril Petkov έχτισε τη δημοτικότητά του καταγγέλλοντας τη διαφθορά του κόμματος Gerb και προσπάθησε να επιτεθεί στα προπύργιά του, όπως π.χ. το συνοριακό φυλάκιο Kapitan Andreevo, στο λεγόμενο «Τριεθνές», όπου Βούλγαροι αργυρώνητοι τελωνειακοί αφήνουν παράνομα να περνάνε στην Ευρωπαϊκή Ένωση τουρκικά προϊόντα που δεν πληρούν τις κοινοτικές προδιαγραφές. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του Kiril Petkov ήταν αντίθετη σε μια σύμπραξη με το κόμμα του Μπορίσοφ. Επί δύο χρόνια κανένα άλλο κόμμα δεν ήθελε να λερώσει τα χέρια του, κυβερνώντας μαζί του.

Aνθρωπος του Δεξιού κόμματος Gerb ο εισαγγελεύς

«Και τα δύο συμπράττοντα κόμματα αναλαμβάνουν ρίσκα, αλλά το κόμμα «Ας συνεχίσουμε την αλλαγή»(PP-DB) είναι το πιο εκτεθειμένο. Το κόμμα Gerb θα μπορούσε να δει τα δίκτυά του διαφθοράς να περιορίζονται και να διαταράσσονται. Το κόμμα όμως «Ας συνεχίσουμε την αλλαγή» θα μπορούσε να αποξενωθεί από το εκλογικό του σώμα και να την πατήσει από τον Μπορίσοφ», εκτιμά στο Twitter η Μαρία Πόποβα, καθηγήτρια πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο McGill στο Μόντρεαλ. Για να υπογραμμιστεί ο αναγκαίος χαρακτήρας της σύμπραξής τους, τα δύο στρατόπεδα συμφώνησαν να σχηματίσουν ένα «υπουργικό συμβούλιο εμπειρογνωμόνων» για μόλις 18 μήνες, και με έναν εκ περιτροπής πρωθυπουργό. Ο πρώην υπουργός Παιδείας από το Gerb, ο Νικολάι Ντένκοφ, θα πρέπει να ξεκινήσει, πριν παραδώσει στη Μαρίγια Γκάμπριελ, τη Βουλγάρα Ευρωπαία Επίτροπο που μόλις παραιτήθηκε από τη θέση της. Η πόρτα για προσέγγιση των δύο συμπραττόντων κομμάτων άνοιξε στις 11 Μαΐου 2023, όταν η Μαρίγια Γκάμπριελ ανακοίνωσε ότι θα ζητούσε την παραίτηση του Ιβάν Γκέσεφ, κάτι που ζητούσε εδώ και καιρό το κόμμα «Ας συνεχίσουμε την αλλαγή». Οι λόγοι για τους οποίους το κόμμα Gerb εγκατέλειψε τον προστατευόμενό του δεν είναι ξεκάθαροι. Αλλά μεταξύ του γενικού εισαγγελέα και του κόμματος του Μπορίσοφ, έχει ήδη κηρυχθεί ο πόλεμος. Την περασμένη Δευτέρα, λίγες ώρες πριν αποκαλυφθεί ο σχηματισμός της σύμπραξης, ο Ivan Geshev ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να ασκήσει δίωξη κατά του Boïko Borissov και της Mariya Gabriel για διαφθορά. Κατά τη διάρκεια μιας δίωρης συνέντευξης Τύπου, δημοσιοποίησε ηχογραφήσεις και αντίγραφα μηνυμάτων (SMS) από έναν από τους υφισταμένους του, ο οποίος παραδέχτηκε ότι ενεργούσε κατόπιν εντολών του κόμματος Gerb.

Για τους Βούλγαρους, δεν πρόκειται παρά μόνο για ζήτημα επιβεβαίωσης των δεσμών υποτέλειας που αισθάνονται εδώ και πολύ καιρό. Ο Ιβάν Γκέσεφ έγινε γενικός εισαγγελέας το 2019, μετά από εκλογές παρακαλώ στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, στο οποίο ήταν ο μόνος υποψήφιος !!! Μήπως σας θυμίζει παρωχημένο Κομμουνισμό ; Από την αρχή παρουσιάζεται ως ο άνθρωπος του κόμματος Gerb. Τον Ιούλιο του 2020, εισέβαλε στο γραφείο ενός συμβούλου του Προέδρου Roumen Radev, δεδηλωμένου αντιπάλου του Boïko Borissov (που ήταν τότε Πρωθυπουργός). Ο ελιγμός αυτός πυροδότησε διαμαρτυρίες κατά της διαφθοράς που διήρκεσαν όλο το καλοκαίρι. Το 2022, ο Γκέσεφ απέσυρε τις κατηγορίες εναντίον του Μπορίσοφ, που κατηγορείτο  ότι απέσπασε εκατομμύρια λέβα από ένα αφεντικό καζίνου. Συκοφαντίες με «πολιτικά κίνητρα», είχε δηλώσει  τότε.

Βομβιστική επίθεση

Στο βουλγαρικό δικαστικό σύστημα, ο εισαγγελέας είναι σχεδόν ανέγγιχτος. Είναι σχεδόν αδύνατο να του ασκηθεί δίωξη και μόνο το 25μελές Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, εκ των οποίων κάποιοι είναι υφιστάμενοι του Γενικού Εισαγγελέα, μπορεί να τον αποπέμψει. Όπως και οι προκάτοχοί του, ο Ivan Geshev επιβλέπει το έργο όλων των εισαγγελέων και έχει τον τελευταίο λόγο για το άνοιγμα, την επέκταση ή το κλείσιμο μιας έρευνας. Ενώ βρίσκεται στην καλύτερη θέση για την καταπολέμηση της διαφθοράς υψηλού επιπέδου, έχει ασκήσει πολύ λίγες διώξεις για αυτό το θέμα εδώ και τέσσερα χρόνια. Για παράδειγμα, οι οκτώ Βούλγαροι στους οποίους επιβλήθηκαν κυρώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες βάσει του νόμου Magnitsky – ο οποίος στοχεύει προσωπικότητες που είναι ύποπτες για διαφθορά – δεν έχουν ακόμη καταδικαστεί στη Βουλγαρία. Ένα χρόνο αφότου ο πρώην βουλευτής και μεγιστάνας των βουλγαρικών μέσων ενημέρωσης Delyan Peevski προστέθηκε σε αυτήν τη λίστα, ο Ιβάν Γκέσεφ ζήτησε να σταματήσει η έρευνα.

Τους τελευταίους τρεις μήνες, οι συνεντεύξεις Τύπου του Γενικού Εισαγγελέα επικεντρώθηκαν σε μεγάλο βαθμό στον εαυτό του, αναφέρει το ρεπορτάζ. Στις 15 Μαΐου 2023, κάλεσε δημοσιογράφους για να σκίσει ζωντανά την επιστολή παραίτησής του. Τολμώντας τη σύγκριση με τον Ιταλό δικαστή Τζιοβάνι Φαλκόνε (που δολοφονήθηκε από τη μαφία το 1992), διαβεβαίωσε ότι δέχθηκε απειλές θανάτου. Δεκαπέντε μέρες νωρίτερα, την 1η Μαΐου, είχε ήδη γίνει πρωτοσέλιδο ισχυριζόμενος ότι γλίτωσε παραλίγο από μια βομβιστική επίθεση που είχε στόχο το θωρακισμένο του αυτοκίνητο SUV. Η αστυνομία έκανε λόγο για έναν εκρηκτικό μηχανισμό βάρους 3 κιλών TNT και για κρατήρα διαμέτρου τριών μέτρων. Οι φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν αργότερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειξαν πολύ μικρότερη ζημιά.

Το επεισόδιο προκάλεσε πολλές αμφιβολίες και ερωτηματικά, ειδικά από την πλευρά των ακτιβιστών κατά της διαφθοράς, που το θεώρησαν ως χειραγώγηση. Σήμερα, είναι ένας από τους υφισταμένους του εισαγγελέα που τίθεται υπό προστασία. Είναι ο Borislav Sarafov, αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας, που υπέβαλε μήνυση κατά του Ιβάν Γκέσεφ για παράνομες υποκλοπές και πιέσεις στους υφισταμένους του. «Γνωρίζω τον κ. Γκέσεφ και γι’ αυτό ακριβώς φοβάμαι για τη ζωή μου», δήλωσε.

Συμπέρασμα

Ας μην πάρουμε τις μετρητοίς τους όρκους για τις δήθεν μη συμπράξεις παρά φύση του ολάκερου πολιτικαντισμού, εν όψει των εκλογών της 25ης Ιουνίου.

Δηλαδή τι θα κάνουν οι κ.κ. Μητσοτάκης, Τσίπρας, Ανδρουλάκης, Κουτσούμπας, Βελόπουλος, αν μας επιτεθεί π.χ. η Τουρκία μέχρι τις 25 Ιουνίου ;

Θα μας το παίξουν πούροι ιδεολόγοι των αρχών της παράταξής τους ;

Δεν το νομίζω.

Κ. Χολέβας: ήττα της αριστερής ιδεολογίας και του διεθνισμού

1

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 21ης Μαΐου έχει αναλυθεί από πολλούς. Είναι εντυπωσιακό και κατά τη γνώμη μου είναι θετικό για την ελληνική κοινωνία. Συμφωνώ ότι οι ψηφοφόροι αναζήτησαν τον  πιο ικανό να κυβερνήσει. Βεβαίως επηρέασε το αποτέλεσμα και η επικοινωνιακή εκστρατεία των κομμάτων, με τη ΝΔ να προβάλλει μία πρόταση για βελτίωση της ζωής και τον ΣΥΡΙΖΑ να καλλιεργεί απαισιοδοξία και αρνητισμό. Πρέπει, όμως, να προσθέσουμε άλλη μία διάσταση: Την ιδεολογική.

Στις 21 Μαΐου κατέστη εμφανής η ιδεολογική υποχώρηση των αριστερών προταγμάτων. Η ελληνική κοινωνία έχει αρχίσει να μετακινείται σταθερά προς μία κατεύθυνση, την οποία εκφράζει ο ευρύτερος χώρος της Κεντροδεξιάς.

Στις εκλογές ο φράκτης του Έβρου υπερίσχυσε των αντίθετων απόψεων του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρόταση για περιορισμό της παράτυπης μετανάστευσης επικράτησε επί των απόψεων για μετανάστες  που …λιάζονται ανεξέλεγκτοι. Η επιθυμία για μείωση των φόρων και των εισφορών κέρδισε τη μάχη από τα νομοθετήματα Κατρούγκαλου. Η ανάγκη για ισχυρή Εθνική Άμυνα, για πολυμερείς συμμαχίες, για Πανεπιστήμια- χώρους μάθησης,  νίκησε τις διεθνιστικές ιδεοληψίες και την τάση αποδόμησης της παιδείας.

Ο Ιταλός μαρξιστής φιλόσοφος Αντόνιο Γκράμσι  διαπίστωσε ότι η επικράτηση στον χώρο των ιδεών είναι προϋπόθεση για την επικράτηση στον τομέα της πολιτικής και της διακυβέρνησης. Πρώτα κερδίζεις την κοινωνία των πολιτών και των ιδεών και μετά οδηγείσαι προς την εξουσία. Μετά από πολλά χρόνια οι αριστερές ιδέες υποχωρούν συστηματικά στην ελληνική κοινωνία. Η πλειοψηφία των Ελλήνων  στρέφεται προς αντιλήψεις βασισμένες στην εθνική ταυτότητα, στην αριστεία στην παιδεία, στην αποτελεσματική διαχείριση των προβλημάτων. Η κοινωνία μας επιθυμεί τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά απορρίπτει τις ακρότητες των δικαιωματιστών.

Η υποχώρηση των αριστερών ιδεολογημάτων είναι εμφανής σε όλη την Ευρώπη. Η δημοκρατική Δεξιά και η Κεντροδεξιά είναι το μέλλον, η Αριστερά είναι το παρελθόν. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Νέα Δημοκρατία πήρε περισσότερες ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ στη νέα γενιά των 17-24 ετών. Είναι εξ ίσου ενδιαφέρουσα η επισήμανση δημοσκόπων, την οποία άκουσα σε τηλεοπτική συζήτηση, ότι η νέα γενιά των ψηφοφόρων δηλώνει  ενοχλημένη από τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Οι εξελίξεις στη γειτονιά μας καθιστούν επικίνδυνα τα διεθνιστικά ιδεολογήματα. Στην Τουρκία ο Ερντογάν, ενισχυμένος και ανανεωμένος, περιμένει την επέτειο των 100 ετών από τη Συνθήκη της Λωζάννης (24 Ιουλίου) για να επαναλάβει τις διεκδικήσεις τους εις βάρος Ελλάδος και Κύπρου. Στην Αλβανία ο Ράμα συνεχίζει την καταπίεση των ομοεθνών μας. Τα Σκόπια δεν εφαρμόζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αυξάνει  τις γεωπολιτικές αβεβαιότητες. Χρειαζόμαστε μία κυβέρνηση, η οποία θα προστατεύει τα σύνορα από πάσης φύσεως εισβολείς, που θα αξιοποιεί την ευρωπαϊκή μας ένταξη, που θα καλλιεργεί κλίμα ενότητας. Οι Έλληνες στις 21 Μαΐου απέρριψαν τα διχαστικά κηρύγματα.

Ο Αμερικανός πολιτικός φιλόσοφος Φράνσις Φουκουγιάμα έγραψε πριν από ένα χρόνο ότι ο φιλελευθερισμός πρέπει να είναι εθνικός και όχι διεθνιστικός. Υπογραμμίζει ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία κάλλιστα μπορεί να συνυπάρξει με τη διατήρηση του εθνικού κράτους και  της εθνικής ταυτότητας. Θέλουμε και μπορούμε να συνδυάσουμε τον πατριωτισμό με τον σεβασμό στην ειρήνη και στη δημοκρατία. Αφήνουμε πίσω τα αριστερά ιδεολογήματα.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 27.5.2023