Του Δρα Βύρωνος Ματαράγκα Καθηγητού στο Πανεπιστήμιο Μπαχτσέ-σεχίρ της Κωνσταντινούπολης

Η Γερμανία είναι κράτος ομοσπονδιακό, δηλαδή κυρίαρχο κράτος που συγκροτείται από την ένωση επιμέρους αυτοδιοικούμενων εδαφικών περιοχών. Η κρατική εξουσία διανέμεται μεταξύ της Κεντρικής Αρχής, που είναι το ομοσπονδιακό κράτος και ενσαρκώνει την ένωση των επιμέρους εδαφικών περιοχών, και των συνενωμένων εδαφικών περιοχών. Η κατανομή των αρμοδιοτήτων γίνεται από το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, δηλαδή το Σύνταγμα της Κεντρικής Αρχής, η οποία συγκροτεί το Ομοσπονδιακό Κράτος.

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αποτελείται από δέκα-έξι (16) εδαφικές περιοχές, που λέγονται χώρες (Land, πληθυντικός Länder). Στην καθομιλουμένη γλώσσα λέμε <κρατίδια>.

Κάθε κρατίδιο έχει την δική του εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, δηλαδή την δική του κυβέρνηση και την δική του βουλή.

Στις εκλογές που έγιναν στο κρατίδιο της Σαξονίας- Άνχαλτ, η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), ένα κόμμα ακροδεξιό, κατήγαγε σημαντική και αξιοπρόσεκτη νίκη με ποσοστό 44,2%.

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) πήρε 18,5% και το  Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD) πήρε 9%.

Γίνεται αντιληπτό ότι, αυτά τα δύο κόμματα εξουσίας της Γερμανίας υπέστησαν πρωτοφανή καθίζηση!

Η συμμετοχή στις εκλογές άγγιξε το 77,8%, ποσοστό υψηλό!

Το γεγονός ότι, στο τοπικό κοινοβούλιο των 83 εδρών, το AfD παίρνει 39 έδρες, ενώ απαιτούνται 43 έδρες για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, ουδόλως αναιρεί το μήνυμα του εκλογικού αποτελέσματος περί ευρυτέρων ανακατατάξεων σε όλη την Γερμανία!

Σημειωτέον ότι, το AfD είναι η αξιωματική αντιπολίτευση στην Ομοσπονδιακή Κάτω Βουλή (Bundestag)  με ποσοστό 20,8% από τις εκλογές του Φεβρουαρίου 2025.

Άνοδος της άκρας δεξιάς παρατηρείται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Στην Γαλλία με το κόμμα <Rassemblement National> Eθνικό Συναγερμό  υπό την ηγεσία της Μαρίν Λεπέν.Στην Αγγλία με το Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ. Στην Αυστρία με το FPÖ <Freiheitliche Partei Österreichs> το Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας υπό την ηγεσία του Χέρμπερτ Κικλ.

Δύο είναι οι αιτίες της εκλογικής ενισχύσεως της άκρας δεξιάς!

Η κακή οικονομική κατάσταση και η ανεξέλεγκτη μετανάστευση!

Η Γερμανία βιώνει μία από τις σοβαρότερες οικονομικές και δημοσιονομικές κρίσεις.

Οι ανόητες κυρώσεις κατά της Ρωσίας υστέρησαν την γερμανική οικονομία από το φθηνό φυσικό αέριο της Ρωσίας και την έστρεψαν στον μονόδρομο του τριπλάσιου στην τιμή αμερικανικού φυσικού αερίου!

Έχουν κλείσει εκατοντάδες μικρομεσαίες εταιρείες.Η ανεργία αυξάνει ιλιγγιωδώς.Ο αριθμός των προσωπικών και ανωνύμων εταιρειών που κηρύσσουν πτώχευση, ολοένα αυξάνει!

Η Volkswagen, η αυτοκινητοβιομηχανία την οποία ο Χίτλερ ίδρυσε το 1937 για να αποκτήσει αυτοκίνητο ο γερμανικός λαός, γι΄αυτό ονομάστηκε <Όχημα του Λαού>,σχεδιάζει το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της έως το 2034, μαζικές περικοπές θέσεων εργασίας και απολύσεις εργαζομένων.

Και η BMW αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και σχεδιάζει απολύσεις εργαζομένων, καταρτίζει πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου και πρόωρης συνταξιοδότησης εργαζομένων για τον περιορισμό του λειτουργικού κόστους.

Προβλήματα αντιμετωπίζει και η BOSCH.Γι΄αυτό προβαίνει σε μαζικές περικοπές θέσεων εργασίας, δηλαδή απολύσεις εργαζομένων.

Η Μercedes υπέστη κατακόρυφη μείωση  των πωλήσεων και την συναφή μείωση κέρδους. Αναγκάζεται να προβεί σε απολύσεις εργαζομένων, περικοπή θέσεων εργασίας και να κλείσει εργοστάσια της στην Γερμανία.

Και η Porsche υπέστη κατακόρυφη πτώση των πωλήσεων των πολυτελών αυτοκινήτων της και αναγκάζεται να λάβει τα ίδια μέτρα, δηλαδή περικοπές θέσεων εργασίας και απολύσεις εργαζομένων.

Ο φιλοπόλεμος αντιρωσικός αέρας, που φυσάει στην Γερμανία ανησυχεί τους Γερμανούς, οι οποίοι το μόνο που επιθυμούν είναι η νηνεμία και η ησυχία στην Ευρωπαική ήπειρο!

Γι΄αυτό τον λόγο, οι συμπαθούντες την καθεστηκυία πολιτική τάξη στην Γερμανία ισχυρίζονται ότι, το AfD είναι φιλορωσικό!

Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση προκαλεί σοβαρά κοινωνικά προβλήματα!

Το 2015, η τότε Καγκελάριος Άγκελα- Δωροθέα Μέρκελ άνοιξε τα σύνορα της Γερμανίας και εισέρρευσαν περί το 1.100.000 πρόσφυγες και μετανάστες προερχόμενοι κυρίως από την Συρία,το Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Τότε η Μέρκελ είπε την φράση <Θα τα καταφέρουμε!> (Wir schaffen das).

Όμως, αυτή η απόφασή της υπήρξε μοιραία και για την χώρα της και για την Ευρωπαική ήπειρο, η οποία κατακλύστηκε από μετανάστες. Συγχρόνως προκάλεσε τριγμούς στον κυβερνητικό συνασπισμό. Οι κυβερνητικοί εταίροι κατηγόρησαν την Μέρκελ ότι στέλνει το <λάθος σήμα στην Ευρώπη>.

Οι μετανάστες και πρόσφυγες που εισρέουν μαζικά στις χώρες της Ευρώπης είναι Ασιάτες Μουσουλμάνοι το θρήσκευμα και Αφρικανοί.

Η σταθερή εμπειρία πολλών ετών, ίσως και δεκαετιών, απέδειξε ότι, αυτοί οι άνθρωποι δεν προσαρμόζονται, και κατά συνέπεια δεν ενσωματώνονται στις κοινωνίες των Ευρωπαικών χωρών, στις οποίες καταφεύγουν! Δεν μιλάμε για αφομοίωση! Αλλά για προσαρμογή,δηλαδή για ικανότητα εξοικείωσης με το κοινωνικό περιβάλλον, στο οποίο καταφεύγουν και θέλουν να ζήσουν.

Στην Ιταλία,   Πακιστανός Ιμάμης, ο οποίος υποτίθεται ότι κήρυττε τον Λόγο του Θεού, έλεγε ότι, τα κορίτσια των Μουσουλμάνων στην Ιταλία  θα πρέπει να μπορούν να παντρευτούν σε ηλικία έξι (6) ετών, όπως ορίζει ο Ιερός Νόμος του Ισλάμ (Σαρία), και όχι στην ηλικία που ορίζει ο Αστικός Κώδικας της Ιταλίας! Αυτό είναι έμμεσο, αλλά σαφές αίτημα εντάξεως του Ιερού Νόμου του Ισλάμ (Σαρία) στο θεσμικό πλαίσιο της Εννόμου Τάξεως της Ιταλίας!

Σαν να μή έφτανε αυτό, ο ίδιος Ιμάμης με το κήρυγμα του καλούσε τους Μουσουλμάνους που ζουν στην Ιταλία να <σκοτώνουν τους άπιστους>!,δηλαδή τους Ιταλούς!!!

Πληροφορηθείσα η Πρωθυπουργός της Ιταλίας κα Τζόρτζια Μελόνι τα <θεάρεστα καμώματα> , αυτού του θρησκευτικού λειτουργού διέταξε την άμεση απέλασή του!

Στην Ολλανδία, ο ίδιος ο πατέρας μιας κοπέλλας σκότωσε την ίδια την κόρη του με την συνδρομή των ευσεβών υιών του, οι οποίοι συμφώνησαν με την άποψη του τιμωρού πατέρα τους ότι, η αδελφή τους είχε <υπέρ-δυτικοποιηθεί>!!!

Στην Γαλλία, στο Παρίσι, στην γνωστή λεωφόρο Saint Germain ένας νεαρός Μουσουλμάνος, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γαλλία, είπε σε μία Γαλλίδα Παριζιάνα, η οποία είχε ντεκολτέ και φορούσε μίνι με 40 βαθμούς ζέστη το καλοκαίρι, ότι, αυτό το ντύσιμο είναι <χαράμ>,δηλαδή <απαγορευμένο> από την Μουσουλμανική θρησκεία!!! και δεν πρέπει να ντύνεται έτσι. Της ζήτησε επίσης να βγάλει τον Σταυρό, που φορούσε στον λαιμό της!!!

Αυτά τα περιστατικά δείχνουν την νοοτροπία αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν καμία διάθεση και κυρίως δεν έχουν την βούληση να προσαρμοστούν στην κοινωνία των χωρών, στις οποίες καταφεύγουν!

Ακριβώς αυτή η μή-προσαρμογή των εν λόγω μεταναστών και προσφύγων στην κοινωνία και τα ήθη της Γερμανίας δυσαρεστεί τους Γερμανούς.

Στις μεγάλες πόλεις της Γερμανίας υπάρχουν γειτονιές, στις οποίες κανείς φοβάται να μπει μετά την δύση του ήλιου. Οι περιοχές γύρω από τους κεντρικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς θεωρούνται επικίνδυνες!

Οι Γερμανοί αναπωλούν τις <ωραίες> πόλεις τους, όπως ήταν πριν από την <επέλαση των μυρίων>!

Όλοι όσοι ψήφισαν το AfD δεν είναι ναζισταί! Είναι πολίτες χαμηλών εισοδηματικών τάξεων που βλέπουν να χάνονται εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, να κλείνουν εργοστάσια και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το φάσμα της ανεργίας, της φτώχειας και της κοινωνικής εξαθλίωσης να τους πλησιάζει απειλητικά, ενώ βλέπουν τον <κατατρεγμένο> Άραβα πρόσφυγα ή μετανάστη να εγκαθίσταται στην χώρα τους με τις τέσσερις (4) γυναίκες του και τα πολυάριθμα παιδιά του και όλοι, δηλαδή ο ίδιος, κάθε μία από τις τέσσερις (4) συζύγους του, και κάθε τέκνο του, να παίρνουν επίδομα από το κράτος!

Βλέπουν επίσης οι Γερμανοί πολίτες να έχει αυξηθεί η εγκληματικότης και ειδικότερα οι σεξουαλικές επιθέσεις (βιασμοί) και η παραβατικότης ανηλίκων.

Χρίσιμο είναι να υπενθυμίσω ότι, ο ναζισμός φύτρωσε στις συνθήκες φτώχειας και κοινωνικής εξαθλίωσης, που επικράτησαν στην Γερμανία μετά το τέλος του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου!

του Tyler Durden

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2026 — 18:40

Άρθρο του Steve Watson μέσω του Modernity News

Zerohedge

Η βρετανική κυβέρνηση ξεσκονίζει ένα απόρρητο εγχειρίδιο της εποχής του Ψυχρού Πολέμου και καλεί τα νοικοκυριά να αποθηκεύσουν κονσέρβες και εμφιαλωμένο νερό, ενώ τα κρατικά μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν άρθρα στα οποία εξετάζεται κατά πόσο η χώρα είναι ψυχολογικά προετοιμασμένη για πόλεμο.

Το απόρρητο Κυβερνητικό Εγχειρίδιο Πολέμου (Government War Book) αναθεωρείται για πρώτη φορά από το 2004. Το παλιό έγγραφο περιέγραφε τον τρόπο με τον οποίο τα υπουργεία θα διατηρούσαν απρόσκοπτη τη διανομή τροφίμων και τις επικοινωνίες, καθώς και τη λειτουργία της ίδιας της κυβέρνησης, σε περίπτωση που μια σύγκρουση έφτανε στο εσωτερικό της χώρας.

Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο τέθηκε στο αρχείο. Τώρα επανέρχεται στο πλαίσιο ενός Προγράμματος Εσωτερικής Άμυνας, το οποίο, σύμφωνα με αξιωματούχους, θα συντονίζει τη στρατιωτική και την πολιτική αντίδραση σε περίπτωση που διεθνείς εχθροπραξίες πλήξουν την ηπειρωτική Βρετανία.

🇬🇧 Britain is dusting off its old “war book” and telling the public to start preparing for the possibility of serious disruption, including keeping canned food and drinking water at home.

The government is updating emergency plans that haven’t been revised in decades, while the…

— Mario Nawfal (@MarioNawfal) September 18, 2026

Τα νοικοκυριά καλούνται να προετοιμαστούν για το ενδεχόμενο να μείνουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, νερό ή διαδίκτυο. Ο κατάλογος του Υπουργικού Συμβουλίου είναι ξεκάθαρος: εμφιαλωμένο νερό, τρόφιμα μακράς διαρκείας, απαραίτητα φάρμακα, κουτί πρώτων βοηθειών, φακός, φορητή μπαταρία φόρτισης, εφεδρικές μπαταρίες και ραδιόφωνο με μανιβέλα ή μπαταρίες.

Ένας αξιωματούχος, μιλώντας στους Financial Times, επέμεινε ότι η εκστρατεία δεν θα προωθεί τη λογική του «σκύψτε και καλυφθείτε»:

«Θα δοθούν πρακτικές συμβουλές για πράγματα που μπορείτε να κάνετε ώστε να ενισχύσετε την ανθεκτικότητα του νοικοκυριού σας, όπως το να διαθέτετε λίγο εμφιαλωμένο νερό και κονσέρβες. Θα είναι θέμα κοινής λογικής και όχι κινδυνολογία».

Britain Rewrites Its 22-Year-Old ‘War Book’ as Families Told to Stockpile Food and Waterhttps://t.co/JWfxDnly4H

— Prepper Q 🔦📻🔋🥫🧻🧭🧶🧵🕯️🪔🪢 (@PrepperQ) September 16, 2026

Ο αρχιγραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, Ντάρεν Τζόουνς, μετέφερε το ίδιο μήνυμα στους βουλευτές:

«Η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι μπορεί και είμαστε καλά προετοιμασμένοι — μπορούμε όμως όλοι να συμβάλουμε ώστε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Η εκστρατεία αυτή θα βοηθήσει τους πολίτες να κάνουν μικρά αλλά σημαντικά βήματα, ώστε να είναι προετοιμασμένοι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή διαταραχής — είτε πρόκειται για ακραία καιρικά φαινόμενα είτε για κυβερνοεπίθεση, που μπορεί να επηρεάσει την πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα, στο νερό ή στο τηλεφωνικό σήμα».

Τα σχέδια πρόκειται να υποβληθούν σε δοκιμή αντοχής το 2027, στο πλαίσιο της άσκησης “Albiston Shadow”, η οποία χαρακτηρίζεται ως η μεγαλύτερη άσκηση εσωτερικής άμυνας εδώ και δεκαετίες. Υπουργοί και εκατοντάδες αξιωματούχοι θα προσομοιώσουν μια πολυήμερη κρίση με επίκεντρο υβριδικές επιθέσεις — κυβερνοδιαταραχές, δολιοφθορές, παρεμβάσεις και παραπληροφόρηση — και όχι άρματα μάχης στο Γουάιτχολ. Σύμφωνα με πληροφορίες, μέρος των εργασιών για την εσωτερική άμυνα έχει επισπευσθεί, με τον χρονικό ορίζοντα να μεταφέρεται από το 2035 προς το 2030.

What Is This REALLY About? UK Government Announces Mass STOCKPILE Order, WARGAMES

Η υπουργός Ενόπλων Δυνάμεων, Λουίζ Σάντερ-Τζόουνς, παρουσίασε ολόκληρο το πακέτο μέτρων μέσα από το πρίσμα της απειλής της Μόσχας:

«Η Ρωσία δεν αποτελεί απειλή μόνο για την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Αποτελεί άμεση απειλή για το εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου. Αυτές οι ασκήσεις, μαζί με σημαντικά μέτρα όπως η επικαιροποίηση των “Εγχειριδίων Πολέμου”, θα μας βοηθήσουν να προετοιμαστούμε για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής και παράλληλα θα δείξουν στον βρετανικό λαό πόσο σοβαρά την αντιμετωπίζουμε».

Ο αρχηγός του Επιτελείου Άμυνας, σερ Ρίτσαρντ Νάιτον, έχει εκφραστεί ακόμη πιο άμεσα: «Στα 35 χρόνια της σταδιοδρομίας μου, αυτή είναι η πιο επικίνδυνη περίοδος που έχω γνωρίσει». Πρόσθεσε ότι «οι κίνδυνοι και οι απειλές για τη χώρα αυτή είναι μεγαλύτεροι από οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά τον Ψυχρό Πόλεμο», ότι η Ρωσία «διερευνά, αμφισβητεί και δοκιμάζει τις άμυνές μας» και ότι «η κοινωνία και όλοι μας» ενδέχεται να χρειαστεί να αποδεχθούμε «διαφορετικές επιλογές και διαφορετικές προτεραιότητες».

Το BBC ενίσχυσε ακόμη περισσότερο αυτό το κλίμα μέσα στην εβδομάδα. «Ο πόλεμος μπορεί να έρχεται. Είμαστε ψυχολογικά έτοιμοι;» αναρωτήθηκε ο ανταποκριτής Άλαν Λιτλ, επισημαίνοντας την εκστρατεία δημιουργίας αποθεμάτων και την αναθεώρηση του Κυβερνητικού Εγχειριδίου Πολέμου.

War may be coming. Are we psychologically ready? https://t.co/dARsGoVRpK

— BBC News (World) (@BBCWorld) September 17, 2026

Η ιστορικός Μάργκαρετ ΜακΜίλαν δήλωσε στο BBC:

«Δεν είναι τα άρματα μάχης εκείνα για τα οποία πρέπει να ανησυχείτε. Είναι η κοπή των καλωδίων στον πυθμένα των ωκεανών. Είναι η παραβίαση των συστημάτων από τα οποία εξαρτώνται τόσο πολλά πράγματα».

Έπειτα από 80 χρόνια χωρίς πόλεμο σε βρετανικό έδαφος, πρόσθεσε: «Δεν νομίζω ότι είμαστε ψυχολογικά προετοιμασμένοι».

Ο απόστρατος στρατηγός σερ Ρίτσαρντ Σίρεφ συνέκρινε τη σημερινή συγκυρία με «εκείνα τα καλοκαίρια της εδουαρδιανής εποχής πριν από το 1914, όταν γινόταν πολλή συζήτηση για πόλεμο, αλλά το ενδεχόμενο να ξεσπάσει πραγματικά ένας πόλεμος φαινόταν τόσο εξωπραγματικό, ώστε ήταν αδύνατον να το πιστέψει κανείς».

Αυτή είναι η εκδοχή των γεγονότων για την οποία μιλούν δημόσια οι υπουργοί. Δεν είναι όμως η μοναδική ερμηνεία.

Το 2025, ο καθηγητής Ντέιβιντ Μπετζ του King’s College London, ειδικός στον σύγχρονο και ανορθόδοξο πόλεμο, υποστήριξε ότι το Γουάιτχολ ενισχύει την άμυνα στο εσωτερικό της χώρας απέναντι σε μια εγχώρια διάσπαση, χρησιμοποιώντας ως πολιτική κάλυψη το αφήγημα μιας ρωσικής εισβολής.

Αναφερόμενος στη διατύπωση της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας του 2025, σύμφωνα με την οποία η Βρετανία πρέπει να «προετοιμαστεί ενεργά για το ενδεχόμενο να δεχθεί άμεση απειλή η επικράτεια του Ηνωμένου Βασιλείου», ο Μπετζ είπε ότι η ανησυχία είναι πραγματική — αλλά αφορά το εσωτερικό της χώρας.

«Ωστόσο, η προέλευσή της δεν είναι εξωτερική αλλά εσωτερική και σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο είναι πλέον διαμορφωμένη η κοινωνία μας: είναι βαθιά κατακερματισμένη».

Περιέγραψε μια κοινωνία «χαμηλής εμπιστοσύνης, βαθιά κατακερματισμένη και έντονα διχασμένη σε πολιτικές παρατάξεις, γεγονός που μας οδηγεί, όλο και πιο αναπόφευκτα, προς την εμφύλια σύγκρουση».

Απέρριψε τις συζητήσεις περί εισβολής:

«Η πραγματικότητα είναι ότι μας χωρίζει μεγάλη απόσταση από τη Ρωσία… Δεν απειλούμαστε στρατιωτικά με άμεσο τρόπο, επί του εδάφους, από κάποιον προφανή εξωτερικό εχθρό — ούτε καν από τη Ρωσία… Ένα από τα σενάρια που δεν ισχύουν είναι η κατάληψη της πλατείας ενός χωριού από Ρώσους στρατιώτες. Ειλικρινά, αυτός είναι ένας μάλλον παράδοξος ισχυρισμός».

Κατά την εκτίμησή του, το πολιτικά απαγορευμένο μέρος της συζήτησης είναι το εξής:

«Αυτό που τους ανησυχεί είναι μια εσωτερική σύγκρουση και το καταλαβαίνουν απόλυτα. Είναι όμως πολιτικά εντελώς τοξικό να το παραδεχθούν δημοσίως».

Η δημιουργία μιας δύναμης πολιτών για τη φύλαξη υποδομών, η οποία παρουσιάζεται ως προετοιμασία απέναντι στη Ρωσία, αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, «μια λογικά παράλογη πρόταση, η οποία όμως εξυπηρετεί ως πρόσχημα».

Professor Warns UK Government Is Preparing For Civil War, Using Russian Invasion Threat As Cover 

Καθηγητής προειδοποιεί ότι η βρετανική κυβέρνηση προετοιμάζεται για εμφύλιο πόλεμο, χρησιμοποιώντας ως κάλυψη την απειλή ρωσικής εισβολής

Παρόμοιες δηλώσεις έχει κάνει και ο Ίλον Μασκ. Σε μια αντιπαράθεση τον Ιούλιο με τη Ζάνι Μίντον Μπέντοουζ του Economist, χαρακτήρισε την εμφύλια σύγκρουση στη Βρετανία «αναπόφευκτη αναμέτρηση», εάν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις.

«Εάν υπάρχει μια μεγάλη και συνεχώς αυξανόμενη —και μάλιστα με ταχείς ρυθμούς— ομάδα ανθρώπων, των οποίων οι πεποιθήσεις είναι αντίθετες προς τις δυτικές πεποιθήσεις, κάποια στιγμή θα υπάρξει αναμέτρηση».

Η Μπέντοουζ κατέφυγε, σύμφωνα με το άρθρο, στη μομφή περί «ακροδεξιάς». Ο Μασκ απάντησε:

«Όχι, υποστηρίζω τους ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ανθρώπους, τους οποίους εσείς χαρακτηρίζετε ΨΕΥΔΩΣ ακροδεξιούς».

Πρόσθεσε ότι είναι «κατά του βιασμού και της δολοφονίας» και «κατά της επιβολής κανόνων και νόμων που αντιβαίνουν σε όσα έχουμε συνηθίσει να αποδεχόμαστε στη Δύση».

Elon Musk Tells Snooty Leftist Interviewer: Civil war In Britain Is INEVITABLE

Ο Ίλον Μασκ λέει σε υπεροπτική αριστερή δημοσιογράφο: Ο εμφύλιος πόλεμος στη Βρετανία είναι ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΣ

Τα αποθέματα, τα Εγχειρίδια Πολέμου και οι ασκήσεις που κινητοποιούν «ολόκληρη την κοινωνία» ταιριάζουν με την επίσημη ενημέρωση περί υβριδικού πολέμου από το εξωτερικό. Ταιριάζουν όμως και με ένα κράτος το οποίο δεν εμπιστεύεται πλέον τη δυνατότητα αδιάλειπτης παροχής βασικών υπηρεσιών σε μια παραταξιακά διχασμένη χώρα χαμηλής κοινωνικής εμπιστοσύνης — και το οποίο αρνείται να κατονομάσει τις πολιτικές που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση.

Η αντίφαση βρίσκεται σε κοινή θέα. Μέχρι και πριν από λίγες ημέρες, η ίδια κυβέρνηση που μιλούσε για υπαρξιακό κίνδυνο εξακολουθούσε να στερεί πόρους από τις ένοπλες δυνάμεις που θα έπρεπε να πολεμήσουν.

Ο Βρετανικός Στρατός έλαβε εντολή να αναστείλει το μεγαλύτερο μέρος της «μη απαραίτητης» συλλογικής εκπαίδευσης για τις μονάδες που εδρεύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και βρίσκονται σε ετοιμότητα — μεταξύ άλλων, ασκήσεις με πραγματικά πυρά, τεθωρακισμένα και ελικόπτερα Apache — επειδή ο καθημερινός προϋπολογισμός του Υπουργείου Άμυνας δεν επαρκεί για να καλύψει το κόστος των καυσίμων και των πυρομαχικών στις σημερινές τιμές.

Μόνο ένα μικρό ποσοστό των μονάδων έχει αναπτυχθεί σε αποστολές. Ο στόλος επιφανείας έχει συρρικνωθεί από σχεδόν 50 πολεμικά πλοία πριν από δύο δεκαετίες σε περίπου 22. Οι αυξήσεις των αμυντικών δαπανών στα χαρτιά εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό. Οι δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας έχουν αυξηθεί κατά 16% μέσα σε πέντε χρόνια. Στις ένοπλες δυνάμεις έχει δοθεί εντολή να μην αφαιρέσουν πόρους από την υγεία ή την παιδεία, προκειμένου να καλύψουν ένα χρηματοδοτικό κενό ύψους περίπου 1,4 δισεκατομμυρίων λιρών ετησίως.

Is Britain Abandoning Military Defense To Fund More Socialism?

Ένα κράτος που δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει την εκπαίδευση με άρματα μάχης δεν είναι «έτοιμο για πόλεμο». Ένα κράτος που καλεί τις οικογένειες να αγοράσουν μόνες τους νερό, ενώ χρηματοδοτεί τη μαζική εγκατάσταση μεταναστών και το συνακόλουθο βάρος για το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, δεν αντιμετωπίζει με σοβαρότητα ούτε την κοινωνική συνοχή. Ο σερ Ρίτσαρντ ζητά «διαφορετικές επιλογές και διαφορετικές προτεραιότητες». Οι επιλογές αυτές καταλήγουν διαρκώς στις κονσέρβες μέσα στα ντουλάπια και όχι στα σύνορα, στον επαναπατρισμό μεταναστών ή σε μια στρατιωτική δύναμη που να είναι πραγματικά ικανή να πολεμήσει.

Ο Άντριου Μίχτα, καθηγητής στρατηγικών σπουδών, δήλωσε στο BBC ότι το βαθύτερο πρόβλημα είναι τόσο ψυχολογικό όσο και υλικό:

«Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι επίσης σε μεγάλο βαθμό αφοπλισμένο — και, το σημαντικότερο, είναι αφοπλισμένο ψυχολογικά. Δεν υπάρχει ετοιμότητα για όσα συμβαίνουν, επειδή οι πολιτικές ελίτ δεν απευθύνονται στους πολίτες τους με τρόπο που να αποτυπώνει με ειλικρίνεια τη σοβαρότητα της κατάστασης».

Η σοβαρή απειλή που είναι πρόθυμοι να κατονομάσουν είναι η Μόσχα. Εκείνη που δεν είναι πρόθυμοι να κατονομάσουν είναι μια κοινωνία την οποία συνέβαλαν να διασπάσουν και κατόπιν ενημέρωσαν ότι πρέπει να δημιουργήσει αποθέματα για τις σκοτεινές ημέρες που έρχονται. Το Εγχειρίδιο Πολέμου μπορεί να ξαναγραφτεί. Το αφήγημα συγκάλυψης γράφεται από μόνο του.

Zerohedge

του Θεοφάνη Τάση*

Γιατί, άραγε, πυκνώνουν οι αγωνιώδεις προειδοποιήσεις εκ μέρους ερευνητών και ειδικών της τεχνητής νοημοσύνης, σε αρκετούς από τους οποίους θα ήταν μάλλον δύσκολο να προσάψουμε τεχνοφοβία ή να τους κατηγορήσουμε για μια εκ προοιμίου εχθρότητα προς την τεχνολογική πρόοδο;

Πώς εξηγείται ότι ακόμη και ιδρυτές ή επικεφαλής ορισμένων από τις ισχυρότερες εταιρείες του κλάδου, όπως οι Sam Altman και Dario Amodei, των οποίων η οικονομική ισχύς και η ανταγωνιστική θέση συναρτώνται άμεσα με την ανάπτυξη ολοένα ισχυρότερων μοντέλων, ζητούν πλέον ρητώς την επιβράδυνση της εξέλιξής τους;

Το περιστατικό του Hugging Face αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια εσωτερικών αξιολογήσεων κυβερνοασφάλειας της OpenAI, μοντέλα με μειωμένους περιορισμούς ασφαλείας παραβίασαν την απομόνωση του ψηφιακού περιβάλλοντος εντός του οποίου δοκιμάζονταν, επικοινώνησαν μέσω μη εξουσιοδοτημένων καναλιών αποκτώντας πρόσβαση στο διαδίκτυο και εισήλθαν σε συστήματα τρίτων. Οι τεχνικοί φραγμοί, σχεδιασμένοι ως αδιαπέραστα αναχώματα, αποδείχθηκαν πορώδεις. Ειρήσθω εν παρόδω, το συμβάν αυτό ούτε μεμονωμένο υπήρξε ούτε αντιμετωπίζεται ως τεχνική παραδοξότητα, διότι εντάσσεται σε μια ήδη διαμορφούμενη ακολουθία περιπτώσεων κατά τις οποίες ισχυρά συστήματα επέδειξαν απρόβλεπτες συμπεριφορές, μη εξουσιοδοτημένες ή, ενίοτε, δύσκολα ερμηνεύσιμες ακόμη και εκ των υστέρων. Η OpenAI χαρακτήρισε το επεισόδιο «προειδοποιητική βολή», αναγνωρίζοντας ότι η ικανότητα των πρακτόρων να συντονίζονται κατά την επιδίωξη ενός συγκεκριμένου στόχου διανοίγει ερεβώδεις ατραπούς πέραν των προθέσεων των δημιουργών τους.

Λίγες μόνον εβδομάδες αργότερα, στους κόλπους του ίδιου οργανισμού, σημειώθηκε μια φαινομενικώς ετερόκλητη εξέλιξη. Η OpenAI δημοσιοποίησε μια πρόταση επίλυσης για το πρόβλημα ύπαρξης και ομαλότητας των λύσεων των εξισώσεων Navier–Stokes, ενός από τα επτά Προβλήματα της Χιλιετίας. Για τη σημασία του εγχειρήματος αυτού, όπως επίσης για τις συνέπειες μιας τυχόν επιβεβαίωσής του στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε πλέον τη σχέση μεταξύ ανθρώπινης και μηχανικής παραγωγής γνώσης, γράφω αύριο 20.9 στο ΒΗΜΑ της Κυριακής.

Τόσο η προτεινόμενη μαθηματική απόδειξη, όσο επίσης η παραβίαση ασφαλείας, παρά την ανομοιότητα του περιεχομένου και της αξιολογικής τους φόρτισης, εκβάλλουν στην ίδια ιστορική κοίτη, ήτοι της διεύρυνσης των ικανοτήτων των συστημάτων με ρυθμό ταχύτερο από εκείνον με τον οποίο είμαστε σε θέση να τις προβλέψουμε, να τις αξιολογήσουμε και να τις ελέγξουμε. Βρισκόμαστε ενώπιον μιας ιστορικής ασυνέχειας, καθώς διαφορετικές τεχνολογικές εξελίξεις, οι οποίες μέχρι πρότινος εξετάζονταν σχετικώς αυτοτελώς, συμπλέκονται πλέον δρώντας σωρευτικά και αλληλοτροφοδοτούμενες. Η αποτίμηση της προόδου μέσω της επίδοσης ενός και μόνον μοντέλου ή της υπέρβασης κάποιου αυθαίρετου κατωφλίου «νοημοσύνης» καθίσταται, ως εκ τούτου, ανεπαρκής. Κρίσιμη είναι η σύγκλιση πολλαπλών μηχανισμών επιτάχυνσης, των οποίων οι επιδράσεις ενισχύουν αμοιβαία την ορμή τους.

Η τεχνητή νοημοσύνη συμμετέχει ολοένα περισσότερο στον σχεδιασμό των μοντέλων, των αρχιτεκτονικών και του υλισμικού που κυοφορούν την επόμενη γενιά συστημάτων, βελτιώνοντας την αποτελεσματικότητα με την οποία η διαθέσιμη υπολογιστική ισχύς μεταφράζεται σε πραγματική ικανότητα. Η διάκριση μεταξύ του εργαλείου και του τεχνολογικού υποβάθρου που το υποβαστάζει θολώνει βαθμηδόν, καθώς το εργαλείο εισέρχεται στο εργαστήριο όπου κατασκευάζεται ο διάδοχός του.
Ταυτοχρόνως τα ισχυρότερα συστήματα διαθέτουν κατά πολύ πλείονες υπολογιστικούς πόρους για την επίλυση ενός προβλήματος, παρατείνοντας ή αναδιοργανώνοντας τον συλλογισμό τους επιτυγχάνοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, αισθητά υψηλότερες επιδόσεις σε απαιτητικές εργασίες χωρίς να προϋποτίθεται αναγκαίως η εκπαίδευση ενός εντελώς νέου βασικού μοντέλου. Παραλλήλως, οι εκτενέστεροι κύκλοι εκπαίδευσης εξακολουθούν να συνδυάζουν αυξημένη υπολογιστική ισχύ με μεγαλύτερες, καθαρότερες και ποιοτικώς ανώτερες δεξαμενές δεδομένων. Η κλασική κλιμάκωση συνεχίζει να ρέει ως βαθύτερο ρεύμα, στο οποίο συμβάλλουν πλέον διαφορετικοί μηχανισμοί ενίσχυσης.

Ιδιαιτέρως κρίσιμη είναι η δυνατότητα ορισμένων συστημάτων να μεταβάλλουν, κατά τη διάρκεια μιας εργασίας, τη στρατηγική, τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνονται στο περιβάλλον και, υπό ορισμένους όρους, στοιχεία της εσωτερικής τους λειτουργίας. Με αυτή την έννοια, το σύστημα που αξιολογείται στην αρχή μιας διαδικασίας δεν είναι υποχρεωτικώς συμπεριφορικά ταυτόσημο με εκείνο που έχει προκύψει έπειτα από αλλεπάλληλα στάδια προσαρμογής. Η αξιολόγηση επιχειρεί τότε να ακινητοποιήσει ένα αντικείμενο που μετακινείται ενόσω το παρατηρούμε, με αποτέλεσμα η βεβαιότητα του πορίσματός της να διαβρώνεται από την ίδια την προσαρμοστικότητα που καλείται να μετρήσει.

Η μετάβαση από το μεμονωμένο μοντέλο σε πολυπρακτορικά συστήματα εισάγει μία ακόμη διάσταση. Σε ένα σμήνος πρακτόρων, η ικανότητα κυκλοφορεί στο δίκτυο των σχέσεων και η συλλογική συμπεριφορά πολλών συνεργαζόμενων ή ανταγωνιζόμενων συστημάτων δύναται να γεννήσει στρατηγικές και δεξιότητες οι οποίες, ως δίνες που σχηματίζονται από τη συνάντηση πολλών ρευμάτων, δεν προϋπάρχουν σε κανένα σύστημα απομονωμένο από τα υπόλοιπα.

Η τεχνητή νοημοσύνη ήδη συντελεί στην επιτάχυνση επιμέρους σταδίων της έρευνας περί αυτής, από τη συγγραφή και τον έλεγχο κώδικα έως την αναζήτηση αρχιτεκτονικών, την αξιολόγηση υποθέσεων και τη βελτιστοποίηση πειραματικών διαδικασιών. Όσο μεγαλύτερο μέρος της συγκρότησης της επόμενης γενιάς συστημάτων εκχωρείται στα ίδια τα συστήματα, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα ενός βρόχου θετικής ανάδρασης, κατά τον οποίο η αυξημένη ικανότητα επιταχύνει την έρευνα, η δε επιταχυνόμενη έρευνα τροφοδοτεί την διεύρυνση του δυναμικού τους.

Εξίσου ανησυχητική είναι η αυξανόμενη ικανότητα των ισχυρότερων μοντέλων ν’ αναγνωρίζουν ενδείξεις ότι βρίσκονται υπό δοκιμή ή εντός ενός ειδικά διαμορφωμένου περιβάλλοντος αξιολόγησης. Εάν ένα σύστημα είναι σε θέση να διαφοροποιεί τη συμπεριφορά του αναλόγως του αν εκτιμά ότι παρακολουθείται, όσα παρατηρούμε υπό εργαστηριακές συνθήκες δεν αποτελούν αξιόπιστο δείκτη του τρόπου με τον οποίο θα συμπεριφερόταν όταν δεν θεωρεί ότι αποτελεί αντικείμενο εξέτασης. Την ίδια στιγμή, η αποκαλούμενη αλυσίδα σκέψης, το νήμα μέσω του οποίου ελπίζαμε να επιστρέψουμε από την απόφαση στη γένεσή της, ενδέχεται να παύσει να μας προσφέρει ουσιώδη πρόσβαση στο λεκτικοποιημένο ίχνος του συλλογισμού μέσω του οποίου τα συστήματα καταλήγουν στις αποφάσεις τους. Εάν το νήμα αυτό κόβεται ακριβώς τη στιγμή κατά την οποία οι δυνατότητες, η αυτονομία και η πολυπλοκότητα των μοντέλων αυξάνονται, τότε η τεχνική πρόοδος συνοδεύεται από μια ιδιότυπη γνωσιολογική οπισθοχώρηση. Εν ολίγοις γνωρίζουμε ότι τα συστήματα πράττουν περισσότερα, ενώ συγχρόνως καθίσταται δυσχερέστερο να γνωρίζουμε με ποιον ακριβώς τρόπο και βάσει ποιων εσωτερικών διαδρομών καταλήγουν να τα πράττουν.

Συνελόντι ειπείν, οι ικανότητες της τεχνητής νοημοσύνης αυξάνονται ταυτόχρονα σε πολλαπλούς άξονες, ενώ αναδύονται σοβαροί λόγοι ν’ αμφιβάλλουμε για την αξιοπιστία των μηχανισμών αξιολόγησης και παρακολούθησης. Η ισχύς προπορεύεται της κατανόησης, ενώ η δυνατότητα θεσμικής παρέμβασης ακολουθεί ασθμαίνοντας.

Τα τρέχοντα μοντέλα είναι εξαιρετικά ισχυρά και πόρρω απέχουμε από την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους. Η διάχυσή τους στην καθημερινότητα, στην εκπαίδευση, στην εργασία, στη δημόσια διοίκηση, όπως επίσης η εξειδικευμένη και σε βάθος αξιοποίησή τους στην επιστημονική έρευνα, στην ιατρική, στη μηχανική και σε πλήθος άλλων πεδίων, θα επιφέρουν βαθιές οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και γνωσιακές μεταβολές προτού καν εμφανιστούν ισχυρότερα συστήματα. Ως εκ τούτου θα ήταν φρονιμότερο να διοχετεύσουμε περισσότερους πόρους στην ασφαλή ενσωμάτωση, στην ευθυγράμμιση και στην κατανόησή τους, αναπτύσσοντας εκ παραλλήλου το αναγκαίο για τις ανακατατάξεις που θα επιφέρουν θεσμικό και νομικό πλαίσιο, αντί να θεωρούμε αυτονόητη τη διαρκή κλιμάκωση προς ισχυρότερα μοντέλα.

Η δυσχέρεια μιας τέτοιας επιλογής επιτείνεται έτι περαιτέρω εξαιτίας της συνάρθρωσης οικονομικών συμφερόντων, γεωπολιτικών ανταγωνισμών και τεχνολογικών προσδοκιών, η οποία προσδίδει στην κούρσα την επίφαση φυσικού νόμου, μολονότι αυτή αποτελεί πλέγμα ανθρώπινων αποφάσεων και, ως εκ τούτου, παραμένει πολιτικώς αναστρέψιμη. Ενδεικτικό υπήρξε το επεισόδιο προ ολίγων ημερών, όταν ο Jensen Huang, επικεφαλής της Nvidia, συζητώντας επί σκηνής τις πρόσφατες εκκλήσεις για επιβράδυνση στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump, με αμφότερους να τάσσονται εν τέλει εναντίον μιας τέτοιας επιβράδυνσης. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά, ωστόσο, το γεγονός ότι προτροπές προς την αντίθετη κατεύθυνση εκπορεύονται από οργανισμούς των οποίων η οικονομική αποτίμηση και η ανταγωνιστική θέση συναρτώνται άμεσα με την κατασκευή ισχυρότερων μοντέλων. Όταν φορείς με προφανές εμπορικό συμφέρον από την επιτάχυνση δηλώνουν διατεθειμένοι να επιβραδύνουν, έστω μερικώς, την κλιμάκωση προκειμένου να ενισχυθούν οι όροι ασφαλείας, η απόρριψη των προειδοποιήσεών τους ως καταστροφολογικής υπερβολής γίνεται προδήλως εργωδέστερη.

Την ίδια στιγμή, ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός αναδεικνύει το σοβαρότερο ίσως πρακτικό πρόσκομμα μιας πολιτικής επιβράδυνσης, διότι στην Κίνα σημαντικές φωνές αντιμετωπίζουν τις σχετικές εκκλήσεις με έντονη επιφύλαξη, εκτιμώντας ότι μια ανάσχεση του ρυθμού ανάπτυξης οιονεί παγιώνει το τεχνολογικό προβάδισμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια μονομερής ανακοπή εμφανίζεται, υπό τις συνθήκες αυτές, εγγενώς ασταθής, καθότι δημιουργεί ισχυρό κίνητρο στον μη συμμετέχοντα να επιταχύνει ακόμη περισσότερο. Εφόσον όμως ο διακυβευόμενος κίνδυνος διαθέτει οικουμενική εμβέλεια, το πλαίσιο αντιμετώπισής του οφείλει να υπερβεί την εταιρική αυτοδέσμευση και την εθνική νομοθεσία, ενσαρκωμένο σε διεθνώς συμφωνημένους και επαληθεύσιμους περιορισμούς, ικανών ν’ απομειώσουν το πλεονέκτημα της μονομερούς επιτάχυνσης καθιστώντας πολιτικώς εφικτή μια συντονισμένη ανάσχεση της κούρσας προς ισχυρότερα συστήματα.

Με βάση τα παραπάνω, οφείλουμε ν’ αναρωτηθούμε ποιος φέρει το βάρος της απόδειξης σε καθεστώς ριζικής αβεβαιότητας και δυνητικά μη αναστρέψιμης βλάβης. Όσοι επισημαίνουν τον υπαρξιακό κίνδυνο ή όσοι θεωρούν θεμιτή την εξακολούθηση του ανταγωνισμού στην έρευνα και την ανάπτυξη ισχυρότερων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης επικαλούμενοι τα προσδοκώμενα οφέλη; Η δυνητική μη αναστρεψιμότητα της βλάβης μεταβάλλει τη γραμματική της ευθύνης, επειδή η απουσία βεβαιότητας δεν δύναται να λειτουργεί μονίμως ως άλλοθι της επιτάχυνσης.

Προσωπικά προκρίνω την αρχή της πρόληψης, την οποία έχω αντιδιαστείλει προς την αρχή της προενέργειας των υπερανθρωπιστών και των τεχνικών μετανθρωπιστών στη Φιλοσοφία της Ανθρώπινης Αναβάθμισης (Εκδόσεις Αρμός, 2021). Εντός του ψηφιακού ανθρωπισμού που αναπτύσσω, η πρόληψη μετουσιώνεται σε δημοκρατικό αυτοπεριορισμό προς αποφυγήν της ύβρεως.

Εν ολίγοις όσοι αξιώνουν τη συνέχιση της τεχνολογικής κλιμάκωσης όσοι εκτιμούν ως μικρότερη την απειλή για την ανθρωπότητα και ως μεγαλύτερα τα προσδοκώμενα οφέλη, όσοι αποδέχονται τη βαρύτητά της απειλής, πλην όμως δεν την αντιμετωπίζουν ως υπαρξιακή αναγνωρίζοντας μόνο τους κινδύνους κατάχρησης και συγκέντρωσης εξουσίας, όπως επίσης όσοι δεν αρνούνται τον κίνδυνο θεωρώντας συνάμα τη μονομερή παύση αδύνατη λόγω του γεωπολιτικού ανταγωνισμού πρέπει ν´ αποδείξουν γιατί είναι προτιμότερη ή πράγματι αναπότρεπτη η περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης στην κατεύθυνση της τεχνητής υπερνοημοσύνης.

Υποσημείωση: Η εικόνα με τα οκτώ γραφήματα προέρχεται από το δοκίμιο An Alien Mind του Jakub Pachocki, επικεφαλής επιστήμονα της OpenAI, που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026. Η ερμηνεία των γραφημάτων βασίζεται στην επιχειρηματολογία του δοκιμίου.Λιγότερα

*Ο Θεοφάνης Τάσης είναι Έλληνας φιλόσοφος. Διδάσκει Φιλοσοφία της Πληροφορίας και Ψηφιακό Ανθρωπισμό στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Δίδαξε στο Alpen-Adria-Universität Klagenfurt, επισκέπτης καθηγητής στο Universität St. Gallen και στο Freie Universität Berlin.

Το κείμενο είναι αναρτημένο στην σελίδα του στο fb