24 Απριλίου 2026 | Ανάλυση

Sinan Ciddi | Senior Fellow
Jonathan Schanzer | Executive Director

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ, στον Λευκό Οίκο στις 25 Σεπτεμβρίου 2025.
Andrew Harnik/Getty Images

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ, προκάλεσε απορίες το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Antalya Diplomacy Forum, όταν δήλωσε ότι «η Τουρκία δεν είναι μια χώρα με την οποία μπορεί κανείς να τα βάζει» — μια παρατήρηση που είχε ως στόχο να επιρρίψει στο Ισραήλ την ευθύνη για την αυξημένη ένταση ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ιερουσαλήμ. Οι αντιδράσεις εντάθηκαν ακόμη περισσότερο όταν ο Μπάρακ εξίσωσε τη Χεζμπολάχ με το Ισραήλ, λέγοντας ότι και οι δύο είναι «εξίσου αναξιόπιστοι».

Ας αφήσουμε κατά μέρος ότι η Τουρκία είναι ένας ανοιχτός και απροκάλυπτος υποστηρικτής της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς, η οποία πυροδότησε τον περιφερειακό πόλεμο στη Μέση Ανατολή στις 7 Οκτωβρίου 2023. Ας αφήσουμε κατά μέρος ότι η τουρκική κυβέρνηση ξέπλυνε στο παρελθόν δισεκατομμύρια δολάρια για λογαριασμό του ιρανικού καθεστώτος. Ας αφήσουμε κατά μέρος ότι συνεχίζει να ξεπλένει ιρανικά κεφάλαια, ακόμη και ενώ η Αμερική βρίσκεται σε εχθροπραξίες με το καθεστώς.

Γιατί ο Αμερικανός πρέσβης ενθαρρύνει την κακή συμπεριφορά; Η δουλειά του είναι να εκπροσωπεί τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η κυβέρνηση Ερντογάν εξακολουθεί να στρώνει κόκκινο χαλί για τρομοκράτες της Χαμάς. Η οργάνωση συνεχίζει να απολαμβάνει ασφαλές καταφύγιο και ατιμωρησία στην Τουρκία. Η Κωνσταντινούπολη είναι ο βασικός οικονομικός κόμβος της οργάνωσης, ακόμη και μετά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου. Είναι αξιοσημείωτο ότι η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να ενεργεί ως προστάτης της Χαμάς, ακόμη και αφότου εντάχθηκε στο συμβούλιο ειρήνης του Ντόναλντ Τραμπ — ένα όργανο σχεδιασμένο για να απομακρύνει τη Χαμάς από την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας.

Αντί να πιέσει την Τουρκία να διακόψει τους δεσμούς της με την τρομοκρατική οντότητα, ο Μπάρακ συμβούλεψε το Ισραήλ να επιτρέψει στην Τουρκία να αναπτύξει στρατεύματα στη Γάζα, μετά την εκεχειρία του Οκτωβρίου 2025, υποστηρίζοντας ότι επειδή η Άγκυρα έχει «διάλογο με τη Χαμάς», αυτό «θα ήταν ωφέλιμο» για να πέσουν οι τόνοι.

Καθώς οι περιφερειακές εντάσεις ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το καθεστώς στο Ιράν συνεχίζουν να αυξάνονται, ο Ερντογάν έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του: στήριξη της συνέχειας του καθεστώτος των μουλάδων και διασφάλιση της επιβίωσής του. Μετά το κύμα λαϊκών διαδηλώσεων που εξαπλώθηκε στο Ιράν στα τέλη του 2025, ο Ερντογάν τηλεφώνησε στον Ιρανό ομόλογό του και τον συνεχάρη για τον «χειρισμό» των διαδηλώσεων. Ακόμη χειρότερα, προκειμένου να προειδοποιεί την Τεχεράνη για επικείμενες αεροπορικές επιδρομές, η Άγκυρα εγκατέστησε και ενεργοποίησε ένα εξελιγμένο σύστημα ραντάρ στο αεροδρόμιο της Δαμασκού, το οποίο θα μπορούσε να δίνει στο Ιράν έγκαιρη προειδοποίηση για μαχητικά αεροσκάφη που πετούν πάνω από τον συριακό εναέριο χώρο. Στο παρελθόν, οι Τούρκοι είχαν συλληφθεί επ’ αυτοφώρω να ξεπλένουν, σύμφωνα με εκτιμήσεις, 20 δισ. δολάρια σε μετρητά και χρυσό για το καθεστώς της Τεχεράνης. Νέες κυρώσεις του υπουργείου Οικονομικών που εκδόθηκαν την περασμένη εβδομάδα αποκάλυψαν ότι η Τουρκία το κάνει ξανά, ξεπλένοντας χρήματα για λογαριασμό του εγκληματικού καθεστώτος των αγιατολάδων. Ο πρέσβης Μπάρακ έχει παραμείνει σιωπηλός.

Υπάρχουν κάποιοι που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι η δεύτερη ιδιότητα του Μπάρακ, αυτή του απεσταλμένου των ΗΠΑ στη Συρία, είναι εκεί όπου έχει τη μεγαλύτερη αξία. Με την αποφασιστική στήριξη της Τουρκίας, η νέα συριακή κυβέρνηση, υπό τον Άχμαντ αλ-Σάρα, ανέτρεψε το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024. Ο Τραμπ εργάζεται τώρα για τη διαμόρφωση μιας σταθερής, ενιαίας Συρίας. Και πιστεύει ότι η Τουρκία μπορεί να τον βοηθήσει να επιτύχει αυτόν τον στόχο.

Ωστόσο, αναφορές υποδηλώνουν ότι οι Τούρκοι χρησιμοποιούν την αδύναμη και νεοσύστατη συριακή κυβέρνηση για να δημιουργήσουν μια πλατφόρμα πιθανής επιθετικότητας κατά του Ισραήλ. Το 2025, η κυβέρνηση της Άγκυρας μετέφερε προηγμένους πυραύλους και συστήματα αεράμυνας στη Συρία. Οι εντάσεις κλιμακώθηκαν πέρυσι, ωθώντας το Ισραήλ να πραγματοποιήσει περιορισμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία. Αντί να επιπλήξει τους Τούρκους επειδή μετέφεραν εξαρχής αυτά τα όπλα, ο Μπάρακ επέκρινε τη στρατιωτική επέμβαση του Ισραήλ στη Συρία ως «κακώς χρονισμένη» και υπαινίχθηκε ότι το Ισραήλ θα προτιμούσε να δει τη Συρία «κατακερματισμένη και διαιρεμένη, αντί για ένα ισχυρό κεντρικό κράτος».

Έκτοτε, η Τουρκία έχει κατηγορηθεί ότι στηρίζει οικονομικά τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ενώ ταυτόχρονα εγκαθιστά στρατιωτικά φυλάκια σε όλη την Ανατολική Αφρική και παρενοχλεί ελληνικές και κυπριακές θέσεις σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Δεν έχει υπάρξει ούτε λέξη από τον Μπάρακ για αυτές τις επιθετικές ενέργειες.

Αν μη τι άλλο, φαίνεται να τις ενθαρρύνει. Ο Μπάρακ δήλωσε νωρίτερα φέτος ότι είναι καιρός να γίνει «ένα τολμηρό βήμα και να δοθεί στον Ερντογάν αυτό που χρειάζεται», το οποίο δεν είναι «όπλα ή εμπόριο», αλλά «νομιμοποίηση».

Και για να μη νομίσει κανείς ότι το πρόβλημα περιορίζεται στη Μέση Ανατολή, δεν περιορίζεται. Οι βαθιοί δεσμοί της Άγκυρας με την αμυντική βιομηχανία της Ρωσίας παραμένουν σοβαρή ανησυχία, μετά την αγορά από τον Ερντογάν του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400 το 2019 — μια κίνηση που οδήγησε στην αποπομπή της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35. Οι Τούρκοι έχουν πλέον την αμφίβολη διάκριση να είναι το πρώτο μέλος του ΝΑΤΟ στο οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν κυρώσεις για αγορά όπλων από αντίπαλο. Δεν επρόκειτο για παρεξήγηση· ήταν μια συνειδητή επιλογή να προταχθεί η στρατηγική συνεργασία με τη Μόσχα έναντι των συμμαχικών υποχρεώσεων.

Παραδόξως, ο πρέσβης μας στην Άγκυρα εργάζεται υπερωριακά για να ανατρέψει αυτές τις κυρώσεις. Και εργάζεται ενεργά για να βρει τρόπους ώστε να βοηθήσει την Τουρκία να αποκτήσει τα F-35. Στο Antalya Diplomacy Forum προέβλεψε ότι οι προσπάθειές του σύντομα θα αποδώσουν καρπούς: «σύντομα θα δείτε ότι το ζήτημα των S-400 έχει επιλυθεί. Από την οπτική του προϊσταμένου μου, η αποδοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν είναι πρόβλημα».

Παρά την εμφανώς φιλοτουρκική του στάση, ακόμη και ορισμένα τμήματα του τουρκικού πολιτικού κατεστημένου θέλουν την απομάκρυνσή του — ιδίως το κύριο αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, το CHP, το οποίο ζήτησε την απέλασή του ως πρέσβη, επειδή υπαινίχθηκε ότι τα καλύτερα συστήματα διακυβέρνησης στη Μέση Ανατολή είναι τα αυταρχικά καθεστώτα.

Η παραχώρηση στην Τουρκία πρόσβασης στο πρόγραμμα των F-35 αυτή τη στιγμή θα ήταν απολύτως επικίνδυνη. Οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ βρίσκονται πλέον στο υψηλότερο σημείο τους. Η ρητορική του Ερντογάν είναι δηλητηριώδης. Αν αυτό μετατραπεί σε ανεπιθύμητη σύγκρουση, η περιοχή θα μπορούσε και πάλι να τυλιχθεί στις φλόγες. Αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο πρόεδρος Τραμπ. Μια δύσκολη συζήτηση ανάμεσα στον πρόεδρο και τον πρέσβη του έχει καθυστερήσει πολύ.

Το μήνυμα προς τον Τομ Μπάρακ είναι απλό. Η δουλειά του Αμερικανού πρέσβη στην Τουρκία δεν είναι να κάνει την Άγκυρα να αισθάνεται δικαιωμένη· είναι να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ΗΠΑ, να στηρίζει τις συμμαχίες και να αντιμετωπίζει έναν εταίρο του οποίου οι πολιτικές έχουν επανειλημμένα ενισχύσει τους αντιπάλους της Αμερικής.

Αν ο πρόεδρος μπορέσει να μεταφέρει αυτό το μήνυμα, θα κάνει κάτι που οι προκάτοχοί του απέτυχαν να κάνουν επί χρόνια: να περιορίσει την τουρκική επιθετικότητα και να θέσει μια σημαντική συμμαχία σε νέα πορεία.

Ο Sinan Ciddi είναι senior fellow για την Τουρκία στο Foundation for Defense of Democracies, όπου ο Jonathan Schanzer είναι εκτελεστικός διευθυντής.

Το Πεκίνο αντιδρά στον πόλεμο στο Ιράν σε δύο μέτωπα: οικονομικά, διατηρώντας τη ροή του ιρανικού πετρελαίου και τις διαδρομές του μέσω των Στενών του Ορμούζ παρά τον αμερικανικό αποκλεισμό· και διπλωματικά, εμβαθύνοντας τις σχέσεις του με τα κράτη του Κόλπου.

Joyce Karam
23 Απριλίου 2026

Αμερικανικές δυνάμεις περιπολούν στην Αραβική Θάλασσα κοντά στο M/V Touska στις 20 Απριλίου 2026, αφού άνοιξαν πυρ κατά του υπό ιρανική σημαία πλοίου. — Φωτογραφία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ μέσω Getty Images

Αγαπητοί αναγνώστες,

Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν πλησιάζει τον τρίτο μήνα του, το Πεκίνο αντιδρά σε δύο βασικά μέτωπα.

Το πρώτο είναι οικονομικό: προσαρμόζεται στον αμερικανικό αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, διατηρώντας τη ροή του ιρανικού πετρελαίου και τις δικές του ναυτιλιακές διαδρομές μέσω των στενών. Προειδοποίηση για το τέλος της ιστορίας: λειτουργεί!

Το δεύτερο είναι διπλωματικό: εμβαθύνει την εμπλοκή του με τις πρωτεύουσες του Κόλπου, ιδίως στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στη Σαουδική Αραβία, όπου οι επαφές σε επίπεδο ηγεσίας με την Κίνα δείχνουν μια μετατόπιση από την πλευρά τους.

Ας μπούμε στο θέμα.

Joyce

Κύριο θέμα της εβδομάδας

Παρά τις δέκα ημέρες αμερικανικού αποκλεισμού του Ορμούζ, 34 ιρανικά δεξαμενόπλοια κατάφεραν να περάσουν δίπλα από τον αμερικανικό στρατό, σύμφωνα με την εταιρεία παρακολούθησης πλοίων Vortexa, δείχνοντας πόσο μεγάλο μέρος του πετρελαίου εξακολουθεί να βρίσκει τρόπο να διακινείται.

Η ικανότητα του Ιράν να συνεχίζει τις εξαγωγές πετρελαίου έχει επίσης βοηθηθεί από ένα κρίσιμο «μαξιλάρι»: το αργό πετρέλαιο που βρίσκεται ήδη στη θάλασσα. Η Vortexa εκτίμησε ότι περισσότερα από 160 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού αργού και συμπυκνωμάτων βρίσκονται αυτή τη στιγμή αποθηκευμένα σε πλωτά δεξαμενόπλοια, αναμένοντας παράδοση. Τουλάχιστον 140 εκατομμύρια από αυτά τα βαρέλια φέρεται να βρίσκονται πέρα από τη ζώνη του αποκλεισμού.

Αυτό έχει σημασία για το Πεκίνο, επειδή η διαδρομή του Ορμούζ δεν αφορά μόνο τις ιρανικές εξαγωγές προς την Κίνα. Αφορά επίσης την ενεργειακή ασφάλεια. Το Πεκίνο συνέχισε να λαμβάνει φορτία μέσω του λεγόμενου «σκοτεινού στόλου», ενός αδιαφανούς δικτύου δεξαμενόπλοιων που αποκρύπτουν την ιδιοκτησία, τον προορισμό και το φορτίο τους.

Ένα δεξαμενόπλοιο που κατασχέθηκε από τους Αμερικανούς Πεζοναύτες κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού φερόταν να έχει δηλωθεί με προορισμό την Κίνα, ενώ άλλο πλοίο του ίδιου δικτύου ισχυριζόταν ότι κατευθυνόταν προς τη Σιγκαπούρη.

Το ευρύτερο συμπέρασμα είναι ότι το κλείσιμο αυτής της διαδρομής διέλευσης δεν έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα επιζήμιο για την Κίνα. Πέρα από το ότι συνεχίζει να λαμβάνει ιρανικό πετρέλαιο, το Πεκίνο έχει περάσει χρόνια δημιουργώντας μεγάλα στρατηγικά αποθέματα, τα οποία του δίνουν ένα περιθώριο ασφαλείας απέναντι σε διαταραχές της προσφοράς. Η Kpler εκτίμησε τον Ιανουάριο ότι η Κίνα διέθετε περίπου 1,2 δισεκατομμύρια βαρέλια χερσαίων αποθεμάτων αργού πετρελαίου, μέγεθος που της επιτρέπει να απορροφά κραδασμούς πολύ καλύτερα από τους περισσότερους εισαγωγείς.

Κίνα — Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Ενώ διαχειρίζεται την κατάσταση στον εφοδιασμό πετρελαίου, το Πεκίνο εντείνει επίσης τη διπλωματία του με τα κράτη του Κόλπου, ιδίως τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Στις 20 Απριλίου, ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ συνομίλησε με τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και ζήτησε άμεση κατάπαυση του πυρός στη Μέση Ανατολή, καθώς και διατήρηση της ομαλής ναυσιπλοΐας μέσω του Ορμούζ. Η συνομιλία πραγματοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος του Σαουδάραβα ηγέτη, σύμφωνα με τη South China Morning Post, και το μήνυμα ήταν σαφές: η Κίνα θεωρείται όχι μόνο οικονομικός παράγοντας, αλλά και σταθεροποιητική διπλωματική δύναμη, τη στιγμή που η αμερικανική διπλωματία υστερεί απέναντι στο Ιράν και στην προστασία των κρατών του Κόλπου.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δοκιμάζουν επίσης πόσο μπορούν να αξιοποιήσουν το Πεκίνο στην τρέχουσα κρίση. Ρεπορτάζ της Wall Street Journal τη Δευτέρα ανέφερε ότι το Άμπου Ντάμπι είχε διερευνήσει στην Ουάσιγκτον το ενδεχόμενο χρηματοοικονομικής στήριξης —μιας γραμμής ανταλλαγής νομισμάτων— για να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις του πολέμου.

Το αίτημα περιείχε και μια έμμεση προειδοποίηση: αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν βοηθήσουν, τα ΗΑΕ θα μπορούσαν να στραφούν περισσότερο προς την Κίνα, μεταξύ άλλων ενδεχομένως διευθετώντας περισσότερες συναλλαγές πετρελαίου σε γουάν.

Ο Εμιρατινός ακαδημαϊκός Abdulkhaleq Abdulla ενίσχυσε δημόσια αυτό το μήνυμα, γράφοντας ότι τα ΗΑΕ ίσως χρειαστεί να επανεξετάσουν κατά πόσο αξίζει να συνεχίσουν να φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, συμπεριλαμβανομένης της Αλ Ντάφρα. Περιέγραψε τις βάσεις ως «βάρος» και όχι ως στρατηγικό πλεονέκτημα, τονίζοντας παράλληλα ότι η σχέση ΗΑΕ–ΗΠΑ θα διατηρηθεί. Το Άμπου Ντάμπι θέλει να κρατήσει ανοιχτές τις επιλογές του, και η Κίνα είναι μία από αυτές.

Οι προειδοποιήσεις αυτές ακολουθούν την έντονη διπλωματική κινητικότητα των Εμιράτων προς το Πεκίνο την περασμένη εβδομάδα. Όπως ανέφερε η Rosaleen Caroll, ο πρίγκιπας διάδοχος του Άμπου Ντάμπι, σεΐχης Khaled bin Mohamed bin Zayed, συναντήθηκε με τον Σι στις 14 Απριλίου, ενώ ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών Wang Yi είχε συνομιλίες με τον ειδικό απεσταλμένο του προέδρου των ΗΑΕ στην Κίνα, Khaldoon Khalifa Al Mubarak, στις 13 Απριλίου. Ο Wang είπε στον Εμιρατινό απεσταλμένο ότι η Κίνα «κατανοεί πλήρως τις νόμιμες ανησυχίες ασφαλείας των αραβικών κρατών του Κόλπου».

Η άποψη της Joyce

Για το Πεκίνο, όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος και όσο περισσότερο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποτυγχάνει να πετύχει μια στρατηγική νίκη ή μια διπλωματική διέξοδο, τόσο μεγαλύτερο γίνεται το άνοιγμα για την Κίνα.

Παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως αξιόπιστο οικονομικό εταίρο και ως δύναμη λιγότερο πολιτικά παρεμβατική από την Ουάσιγκτον, η Κίνα αξιοποιεί τη σύγκρουση, ενισχύοντας τη θέση της με κράτη του Κόλπου που ολοένα και περισσότερο αντισταθμίζουν τους κινδύνους μέσα σε μια περίοδο περιφερειακής αναταραχής, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει να εξασφαλίζει πετρέλαιο.

al-monitor.com

Το Αζερμπαϊτζάν κατεδάφισε μια σημαντική αρμενική χριστιανική εκκλησία στο Στεπανακέρτ, την πρωτεύουσα του Αρτσάχ. Σήμερα, αυτή η αρμενική περιοχή  βρίσκεται υπό κατοχή από το Αζερμπαϊτζάν.

Αξιωματούχοι και ειδικοί ισχυρίστηκαν ότι αυτή η ενέργεια στοχεύει σκόπιμα την αρμενική πολιτιστική και θρησκευτική κληρονομιά. Η εκκλησία που κατεδαφίστηκε, ο Καθεδρικός Ναός «Προστασία της Παναγίας της Θεοτόκου», ήταν μια από τις σημαντικότερες αρμενικές εκκλησίες που χτίστηκαν στο Στεπανακέρτ τις τελευταίες δεκαετίες. Καθαγιασμένος στις 7 Απριλίου 2019, ο Καθεδρικός Ναός σύντομα έγινε ένα κεντρικό κέντρο λατρείας και ταυτότητας για τους Αρμένιους στο Στεπανακέρτ. Η εκκλησία, σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Γκαγκίκ Γερανοσιάν, είχε ύψος 33 μέτρα και καμπαναριό 24 μ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μια άλλη αρμενική εκκλησία στο Στεπανακέρτ, η εκκλησία του Αγίου Χακώβ, κατεδαφίστηκε επίσης πριν από λίγες ημέρες, οδηγώντας τον διαμεσολαβητή πολιτιστικής κληρονομιάς του Αρτσάχ, Χόβικ Αβανέσοφ, στο συμπέρασμα ότι τα περιστατικά έχουν κίνητρο και όχι μεμονωμένες πράξεις, υποδηλώνοντας ένα σκόπιμο καταστροφικό σχέδιο…

Ας υψώσουμε τις εγκάρδιες προσευχές μας στον Κύριο να ελεήσει τον λαό της Αρμενίας, ο οποίος υφίσταται παρατεταμένες δυσκολίες για μεγάλο χρονικό διάστημα.

shalomworld.org/news-whatsapp

Των Λευτέρη Παπαδήμα και Giuseppe Fonte (Reuters)
23 Απριλίου 2026, 20:39 GMT+3 — Ενημερώθηκε πριν από 5 ώρες

Άποψη του Καθεδρικού Ναού Ντουόμο και, στο βάθος, της επιχειρηματικής περιοχής Porta Garibaldi, στο Μιλάνο της Ιταλίας, 22 Απριλίου 2026. REUTERS/Claudia Greco

Περίληψη

Ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ της Ιταλίας αναμένεται να κορυφωθεί στο 138,6% το 2026.

Η Ελλάδα αναμένεται να μειώσει το χρέος της περίπου στο 137% του ΑΕΠ.

Το ελληνικό χρέος είχε φτάσει στο ανώτατο σημείο του, στο 209,4%, το 2020.

ΑΘΗΝΑ/ΡΩΜΗ, 24 Απριλίου (Reuters) — Η Ελλάδα θα πάψει να είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα της ευρωζώνης έως το τέλος του τρέχοντος έτους, καθώς το δημόσιο χρέος της θα υποχωρήσει κάτω από εκείνο της Ιταλίας, σύμφωνα με δύο πηγές και με στοιχεία από το δημοσιονομικό σχέδιο της Ιταλίας.

Το ελληνικό χρέος εκτιμάται ότι θα μειωθεί φέτος περίπου στο 137% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, από 145,9% το 2025, δήλωσαν στο Reuters δύο ανώτεροι αξιωματούχοι.

Αντίθετα, η Ιταλία αναμένει ότι το χρέος της θα κορυφωθεί στο 138,6% το 2026, αυξημένο κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα από το 137,1% του ΑΕΠ το 2025, σύμφωνα με το πολυετές δημοσιονομικό σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα.

Μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, και οι δύο αξιωματούχοι δήλωσαν ότι από φέτος η Ελλάδα θα πάψει να είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα της ευρωζώνης.

Πρόσθεσαν ότι η νέα εκτίμηση για τον λόγο χρέους της Ελλάδας θα συμπεριληφθεί στο πολυετές δημοσιονομικό σχέδιο της χώρας, το οποίο πρόκειται να υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο τέλος του μήνα.

Το χρέος της Ιταλίας θα παραμείνει περίπου σταθερό στο 138,5% το 2027, πριν μειωθεί στο 137,9% το 2028 και στο 136,3% το επόμενο έτος, σύμφωνα με το δημοσιονομικό της σχέδιο.

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας —το υψηλότερο στην ευρωζώνη τις τελευταίες δύο δεκαετίες— έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 60 ποσοστιαίες μονάδες, στο 145,9% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος πέρυσι, από το ανώτατο επίπεδο του 209,4% το 2020.

Η Ιταλία μείωσε το χρέος της κατά περίπου 17 ποσοστιαίες μονάδες την ίδια περίοδο.

Η Ελλάδα, η οποία ανακάμπτει από μια δεκαετή χρηματοπιστωτική κρίση και τρία προγράμματα διάσωσης συνολικού ύψους περίπου 280 δισ. ευρώ —327,10 δισ. δολάρια—, σχεδιάζει να αποπληρώσει νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα δάνεια αξίας περίπου 7 δισ. ευρώ από το πρώτο πρόγραμμα διάσωσης αργότερα μέσα στο έτος.

Η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι λέει συχνά ότι το χρέος της Ιταλίας θα είχε αρχίσει να μειώνεται νωρίτερα και ταχύτερα, αν δεν υπήρχε η αρνητική επίδραση των κρατικά χρηματοδοτούμενων κινήτρων για την οικοδομή, τα οποία θεσπίστηκαν επί των προκατόχων της, Τζουζέπε Κόντε και Μάριο Ντράγκι.

Μετά την ισχυρή ανάκαμψη από την πανδημία COVID-19, η Ιταλία επέστρεψε στη συνήθη θέση της μεταξύ των πιο υποτονικών οικονομιών της ευρωζώνης.

Η χώρα κατέγραψε τρία συνεχόμενα έτη ανάπτυξης κάτω του 1% από το 2023 έως το 2025, παρά τη συνεχή εισροή δισεκατομμυρίων ευρώ από τα ταμεία ανάκαμψης της ΕΕ μετά την πανδημία — μια τάση που, σύμφωνα με το δημοσιονομικό σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, θα συνεχιστεί έως το 2029.

Η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε σταθερά με ρυθμό άνω του 2% τα τελευταία τρία χρόνια, ξεπερνώντας τον μέσο όρο της ΕΕ, χάρη στις επενδύσεις, την εγχώρια ζήτηση και τον τουρισμό.

1 δολάριο = 0,8560 ευρώ

Ρεπορτάζ: Λευτέρης Παπαδήμας στην Αθήνα και Giuseppe Fonte στη Ρώμη.
Πρόσθετο ρεπορτάζ: Gavin Jones στη Ρώμη.
Επιμέλεια: Timothy Heritage και Barbara Lewis.