Αρχική Blog Σελίδα 272

ΑΠΟΚΛΙΜΑΚΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΕΡΣΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ WINDING DOWN THE PERSIAN WAR

0

Η οξεία αίσθηση του STRAVON, ακόμη και πριν από την πραγματική έναρξη των εχθροπραξιών εναντίον του Ιράν, ήταν ότι επρόκειτο για μια εξαιρετικά δυσμενή και οδυνηρή στρατιωτική εμπλοκή, όπως είχε δείξει επανειλημμένα η ιστορία και όπως επιβάλλουν οι σκληρές γεωγραφικές πραγματικότητες.

Είναι κρίμα που συνέβη η ισραηλινοαμερικανική επίθεση. Οι συνέπειες είναι μοιραίες· το ενδοατλαντικό ρήγμα διευρύνεται· η συνολική ισχύς αυτού που αποκαλούμε Δύση θα αμαυρωθεί. Η περίφημη μεγάλη στρατηγική των ΗΠΑ έναντι της Κίνας παραπαίει· κανένα χαμένο έδαφος δεν ανακτάται. Η υπόθεση ότι, μετά τις επιτυχημένες κινήσεις στη Βενεζουέλα και στη Διώρυγα του Παναμά, ο πρόεδρος Τραμπ πρόκειται να οργανώσει την ενεργειακή ασφυξία της Κίνας, εξαναγκάζοντας το θεοκρατικό Ιράν σε συνθηκολόγηση, παραμένει απλώς μια υπόθεση.

Ταυτόχρονα, η Ευρώπη κινδυνεύει να παραλύσει πριν από την Κίνα, καθώς ήδη από πριν το 2022 έχει διακόψει την ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία και, στην πορεία, έχει καταστεί εξαρτημένη από τους ακριβούς αμερικανικούς υδρογονάνθρακες. Αυτός ο πόλεμος δεν γονατίζει την Κίνα. Αντιθέτως, δείχνει πώς το Πεκίνο συμπεριφέρεται με εξαιρετική προσοχή και ωριμότητα, καθώς δεν επιχειρεί να εκμεταλλευθεί την κατάσταση έναντι της Ταϊπέι, τώρα που, βραχυπρόθεσμα, οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνατότητες έχουν μετακινηθεί από τον Ειρηνικό στον Ινδικό Ωκεανό.

Το γεγονός ότι οι πολιτικές του Τραμπ απέναντι στη Ρωσία καθοδηγούνταν από μια ορθή γεωπολιτική λογική, έστω και αν αυτή αμφισβητούνταν από τους Ευρωπαίους, δεν σημαίνει ότι η πολιορκία του Ιράν είναι εξίσου διορατική. Ο STRAVON εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι πρέπει να διατηρηθεί η εκεχειρία στην περιοχή του Κόλπου· ότι το Ιράν πρέπει να εγκαταλείψει τις μη ειρηνικές πυρηνικές του φιλοδοξίες· να μεταφέρει αλλού τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου, πιθανώς στη Ρωσία· να θέσει υπό έλεγχο το οπλοστάσιο των βαλλιστικών πυραύλων του· και, ως αντάλλαγμα, οι κυρώσεις κατά της Τεχεράνης να αρθούν σταδιακά, μέσα από διαδοχικές και εντατικές φάσεις.

Τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό: οι εγγυήσεις ασφαλείας είναι απαραίτητες για να επισφραγίσουν μια ειρηνευτική συμφωνία η οποία, για να είναι πραγματική ειρηνευτική συμφωνία και όχι απλώς εκεχειρία, πρέπει να διασφαλίζει τόσο την ασφάλεια του Ιράν όσο και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.

Όσον αφορά την Κίνα, κάθε προσπάθεια παραγκωνισμού του Μέσου Βασιλείου θα είναι δαπανηρή και μάταιη. Ωστόσο, η άνοδος της Κίνας, κάθε άλλο παρά ασταμάτητη, μπορεί να περιοριστεί. Ακόμη όμως και αυτό αποτελεί ένα δυσάρεστο και δύσκολο εγχείρημα, όσο δεν έχουν επουλωθεί οι πρωτοφανείς εσωτερικές διαιρέσεις του ατλαντικού κόσμου και όσο δεν έχει τερματιστεί ο πόλεμος στον Κόλπο και στα Στενά του Ορμούζ.

Ισραήλ

Με την επίθεση κατά του Ιράν, το Ισραήλ πέτυχε μια νέα, ουσιαστική τακτική νίκη. Εγκαταστάσεις και αποθήκες στο Ιράν έχουν περιοριστεί δραστικά. Ωστόσο, δεν έχει επιτευχθεί καμία στρατηγική νίκη, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο.

Οι επιχειρήσεις στον Λίβανο δεν έχουν διευρύνει τον χώρο ασφάλειας του Ισραήλ. Αντιθέτως, προσφέρουν έδαφος σε μια εκνευρισμένη Τουρκία, εις βάρος της Σαουδικής Αραβίας, να εμφανιστεί εκ νέου ως σθεναρός υπερασπιστής των μουσουλμάνων πιστών.

Οι επιπλοκές από τον συνεχιζόμενο πόλεμο θα θέσουν σε αναστολή το σχέδιο του Οικονομικού Διαδρόμου από την Ινδία προς την Ευρώπη, μέσω της Αραβικής Χερσονήσου, ούτε θα διευκολύνουν το έργο εκείνων που κοπιάζουν για να δουν τη Σαουδική Αραβία να εντάσσεται στις Συμφωνίες του Αβραάμ στο μεταπολεμικό περιβάλλον.

Η Αίγυπτος, η οποία και η ίδια δεν είναι απρόσβλητη από σοβαρές εσωτερικές αναταραχές και ναυτιλιακές διαταραχές, αποτελεί κεντρικό πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας ανάμεσα στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα, στον ισθμό μεταξύ Αφρικής και Ασίας. Δεν μπορούν να υπάρξουν βιώσιμες δυτικές πολιτικές στην Εγγύς και τη Μέση Ανατολή χωρίς την ενεργό συμμετοχή της Αιγύπτου και χωρίς αυτή να βρίσκεται στο τραπέζι. Περιττό να ειπωθεί ότι αυτό αποτελεί κανόνα και για την Ελλάδα.

Ευρώπη

Ο Όρμπαν αποχωρεί, ο Πέτερ Μαγιάρ έρχεται, αλλά θα χρειαστούν αρκετοί μήνες μέχρι η Βουδαπέστη και οι Βρυξέλλες να μπορέσουν να κοιταχθούν στα μάτια. Η αλλαγή φρουράς στην Ουγγαρία, παρά —ή ίσως εξαιτίας— της ισχυρής στήριξης από τον Λευκό Οίκο, επηρεάζει το κλίμα στα ανώτατα κλιμάκια της ΕΕ, σε επιμέρους κράτη-μέλη όπως η Σλοβακία, η Πολωνία και η Ρουμανία, αλλά και εκτός της Ένωσης. Τα εκλογικά αποτελέσματα έχουν επίσης σημασία για την Ουκρανία, τη Ρωσία και, τέλος αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, τη Σερβία.

Ο Όρμπαν έφυγε, αλλά μέρος της κληρονομιάς του θα παραμείνει. Η κληρονομιά του Σάντορ Πετέφι, των Αψβούργων, του ναυάρχου Χόρτι και του Ίμρε Νάγκι θα μείνει ζωντανή, με αυτόν ή χωρίς αυτόν. Οι Μαγυάροι είναι ένα τραυματισμένο έθνος, και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη.

Οι εκλογές στη Βουλγαρία παρήγαγαν επιτέλους ένα βιώσιμο αποτέλεσμα. Ο κύβος ερρίφθη και ο δημοφιλής πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ρούμεν Ράντεφ, επικράτησε πανηγυρικά στις βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής, σπάζοντας τον φαύλο κύκλο του πολιτικού τέλματος στη χώρα. Είναι πραγματιστής. Ως Βούλγαρος πατριώτης, δεν τρέφει αντιρωσικά αισθήματα.

Η Ελλάδα θα αξιοποιήσει τη νέα δυναμική στη Σόφια για να καλλιεργήσει περαιτέρω τη διμερή συνεργασία, σεβόμενη τους κανόνες της κυρίαρχης ισότητας και της μη επέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις. Ο STRAVON του εύχεται καλή επιτυχία στο νέο και δύσκολο έργο του ως πρωθυπουργού.

STRAVON της Αμάσειας
Αθήνα, 23 Απριλίου 2023

STRAVON s acute feeling was from even before the actual opening of hostilities
against Iran, that this was to be an excruciatingly adverse military engagement, as
history had demonstrated time and again and harsh geographic realities command.
It is a pity that the Israeli – American onslaught occurred. The consequences are
fateful; the intra Atlantic rift widens; The overall clout of what we call The West would
be tarnished. The famous grand strategy of USA vis a vis China fiddles, no ground is
being taken back. The theorem that after the succeeded ventures on Venezuela and
Panama Kanal, President Trump is about to engineer energy suffocation of China by
forcing theocratic Iran to capitulation, remains just a theorem. Concurrently, Europe
risks to be paralyzed before China does, as it has severed since before 2022 energy
cooperation with Russia, down the road dependent on expensive American
hydrocarbons. This war does not bring China to its knees. Instead, demonstrates how
Beijing behaves with extreme caution and maturity, as it does not try to gain
advantage vis a vis Taipei, now that in the short term American military capabilities
have moved from the Pacific to the Indian Ocean. The fact that Trump s policies with
regard to Russia were guided by a sound geopolitical logic, though disputable by the
Europeans, does not imply that siege of Iran is likewise foresighted. STRAVON keeps
holding that truce in the Gulf Area must be maintained, Iran to relinquish their non
peaceful nuclear aspirations, to transport enriched uranium stocks elsewhere,
possibly to Russia, to bring under control their ballistic missiles arsenal and as a
counter move, the sanctions against Teheran to be gradually, by sequential intensive
phases, lifted. Last but not least, security guarantees to top a peace deal which to be
a peace deal and not a truce, are necessary for both security of Iran and freedom of
navigation in the Hormuz Straits.
As for China, any effort to sideline the Middle Kingdom will be costly and futile. Yet,
the ascent of China far from being unstoppable, isliable to be circumscribed. But even
this is an ungratifying undertaking before the unprecedented internal divisions of the
Atlantic world are healed and war in the Gulf and the Straits of Hormuz is brought to
a close.
Israel
By the attack on Iran it achieved a new substantial tactical victory. Facilities and
depots in Iran have been drastically trimmed. Yet, no strategic victory is won, as it
was to be expected. Operations in Lebanon have not expanded the space of Israeli
security. To the contrary, they provide ground to an unnerved Turkey, at the expense
of Saudi Arabia, to pose again as the stout defender of the Moslem faithful.
Complications from the ongoing war will put in abeyance the project of the Economic
Corridor from India to Europe, by crossing the Arabian Peninsula, nor facilitate the
task of those who are toiling to see Saudi Arabia joining the Abraham Accords in the
post bellum environment.
Egypt, herself not immune to serious domestic upheavals and maritime disruptions,
is a linchpin for stability and security between Mediterranean and the Red Sea, in the
isthmus between Africa and Asia. There cannot be viable Western policiesin the Near
and the Middle East without Egypt being engaged and on the board. Needless to say,
this is also a canon for Greece.
Europe
Orban is gone, Peter Mayar comes in but it will take several months till Budapest and
Brusselslook eye to eye. The change of guard in Hungary, in spite or perhaps because
of strong support from the White House, affects the climate in the EU top echelons,
in individual member states such as Slovakia, Poland, Romania, but also outside the
Union, while the electoral results, are of importance to Ukraine, Russia, and last but
not least to Serbia.
Orban left but part of his legacy will remain. The heritage of Sandor Petoefi, the
Habsburgs, Admiral Horty and Imre Nagy will stay alive with him or without him.
Magyars are a traumatized nation, and this is not going to change overnight.
Elections in Bulgaria produced at last a viable outcome. The die was cast and the
popular former President of the Republic Rumen Radev has panegyrically prevailed in
the parliamentary elections last Sunday, breaking the vicious cycle of political morass
in the country. He is a pragmatist. As a Bulgarian patriot, he harbors no anti russian
sentiments. Greece will seize the new dynamics in Sofia to further cultivate bilateral
partnership, respecting rules of sovereign equality and non interference in domestic
affairs. STRAVON wishes him well in his new daunting task as Prime Minister.
STRAVON of Amaseia,
Athens, April 23, 2023

Αλλαγή στο Κέντρο Καινοτομίας Άμυνας

0

 

Κίμων Κωστής, Αντιστράτηγος ε.α.

Αντικαθίσταται ο Παναγιώτης Λυμπέρης

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ελληνικού Κέντρου Καινοτομίας Άμυνας (ΕΛΚΑΚ):

Παναγιώτης Λυμπέρης

«Ο Αντιναύαρχος ε.α. και Επίτιμος Αρχηγός Στόλου, κ. Παναγιώτης Λυμπέρης, ολοκλήρωσε έναν καθοριστικό κύκλο προσφοράς, έχοντας διαδραματίσει κομβικό ρόλο στα πρώτα βήματα του ΕΛΚΑΚ και στη θεμελίωση της αποστολής και της λειτουργίας του. Με την ολοκλήρωση της ιδρυτικής περιόδου, αποχωρεί από την ενεργό δράση, παραδίδοντας τη σκυτάλη στη διοικητική δομή της εταιρείας. Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, ο κ. Παντελής Τζωρτζάκης αναλαμβάνει την προεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου, […] (ενώ) διατηρεί παράλληλα τα καθήκοντα του Διευθύνοντος Συμβούλου.» Ο κ. Παντελής Τζωρτζάκης ανέφερε ότι:

«Αναλαμβάνω την προεδρία με αίσθημα ευθύνης. Το ΕΛΚΑΚ περνά σε νέα φάση, πάνω στα ισχυρά θεμέλια που τέθηκαν με την ηγεσία του κ. Λυμπέρη. Η συμβολή του υπήρξε καθοριστική στην ίδρυση και την εκκίνηση του EΛΚΑΚ, καθώς και στη διαμόρφωση της αποστολής και του τρόπου λειτουργίας του. Γνωρίζουμε ότι παραμένει δίπλα μας και στηρίζει “το πλήρωμα” του ΕΛΚΑΚ σε κάθε βήμα, καθώς προχωράμε με συνέπεια και με σταθερή προσήλωση στον στόχο μας: να μετατρέψουμε την αμυντική καινοτομία σε μετρήσιμο επιχειρησιακό και αναπτυξιακό αποτέλεσμα για τη χώρα.[…]»

Ο κύριος Αρχηγός ορίστηκε Πρόεδρος από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Νίκο Δένδια, του υπό σύσταση ΕΛΚΑΚ, στις 23 Μαΐου 2024.

Παντελής Τζωρτζάκης

Κατά τη διάρκεια της θητείας του με το ήθος, τις γνώσεις, την ευφυία του και το κύρος του προσπάθησε να καταστεί το ΕΛΚΑΚ λειτουργικό και αποτελεσματικό. Χωρίς πολλά λόγια, χαρακτηριστικό στοιχείο άλλωστε του χαρακτήρα του, εργάστηκε νυχθημερόν, παραιτούμενος της αποζημίωσής του. Εργάστηκε με τα στελέχη του ΕΛΚΑΚ και τη Διευθυντική Ομάδα εκπονώντας τη Στρατηγική του ΕΛΚΑΚ, προκειμένου σε σύντομο χρονικό διάστημα να αποκτήσει το Κέντρο την αρχική επιχειρησιακή του ικανότητα, γεγονός το οποίο αποτελεί την παρακαταθήκή του, για την αποτελεσματική λειτουργία του.

Ο Τομέας της καινοτομίας παγκοσμίως είναι εξαιρετικά σημαντικός, αλλά χαρακτηρίζεται από υψηλό ρίσκο στην υλοποίηση. Οι πολιτικοί θέλουν άμεσα αποτελέσματα, γεγονός το οποίο δεν είναι εφικτό με βάση τις διαδικασίες του τομέα.

Εύχομαι από καρδιάς στον κύριο Αρχηγό και αγαπητό μου φίλο καλή συνέχεια και να είναι πάντα χρήσιμος στην Πατρίδα μας.

Είμαι υπερήφανος για εκείνον.

Σημείωση

[1] «Ανασυγκρότηση σε Σώμα του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας», https://www.elkak.gr/anasygkrotisi-se-soma-toy…

O Αντιστράτηγος ε.α. Κίμων Κωστής γεννήθηκε στην Αθήνα. Εισήχθη το 1983 στη ΣΣΕ, από την οποία αποφοίτησε το 1987 με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού Πεζικού. Διετέλεσε Διευθυντής Εθνοφυλακής του ΓΕΣ, στον βαθμό του Ταξιάρχου, από 06/03/17 έως 08/03/19 και από 08/11/19 έως 11/03/22, συνολικά για 4 έτη και 4 μήνες. Είναι απόφοιτος της ΣΕΘΑ με βαθμό «Άριστα», 95,20, που αποφοίτησε 1ος από 87 και της ΑΔΙΣΠΟ με «Λίαν Καλώς», 93,6145, που αποφοίτησε 13ος από 198. Είναι κάτοχος με «Άριστα», 9,49, Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης από το Τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου, που αποφοίτησε 1ος από 25 και Πτυχιούχος του ιδίου Τμήματος του Παντείου Πανεπιστημίου, με βαθμό «Λίαν Καλώς», 8,23, που αποφοίτησε 3ος από 140.

ΚΕΔΕ: Δυναμικό μήνυμα υπεράσπισης των κοινωνικών δομών των Δήμων

0

ΔΗΜΟΙ
22 Απριλίου, 2026 Τον έντονο προβληματισμό της εκφράζει η ΚΕΔΕ για τις προωθούμενες αλλαγές στο καθεστώς απασχόλησης και χρηματοδότησης, επισημαίνοντας τον κίνδυνο αστάθειας στις κοινωνικές δομές.

Τονίζεται ότι οι πάγιες ανάγκες των Δήμων δεν μπορούν να καλύπτονται με επισφαλείς μορφές εργασίας, ενώ αναδεικνύεται και ο κίνδυνος απώλειας έμπειρου προσωπικού.
όπως αποκαλύπτει το airetos.gr
Η ΚΕΔΕ ζητά διασφάλιση της συνέχισης λειτουργίας με το υφιστάμενο προσωπικό και ένα σταθερό, βιώσιμο πλαίσιο εργασιακών σχέσεων, καλώντας παράλληλα την Πολιτεία σε ουσιαστική ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ακολουθεί το σχετικό ψήφισμα:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΡΟΝΟΙΑΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ εκφράζει την αντίθεσή του στο σχέδιο που κυκλοφόρησε η Κυβέρνηση, με το οποίο αλλάζει το χρονικό διάστημα απασχόλησης και ο τρόπος πληρωμής των μη μόνιμων εργαζομένων στις κοινωνικοπρονοιακές δομές των Δήμων.

Η προτεινόμενη διάταξη του ΥΠΕΣ:

όπως αναφέρει το airetos.gr Αποτελεί ευθεία απειλή για τη δημοσιονομική και λειτουργική σταθερότητα των κοινωνικών δομών, καθώς μετατρέπει μια μόνιμη ανάγκη σε “εποχική απασχόληση”.
Αντιμετωπίζει την προσχολική αγωγή ως εποχικό έργο (τύπου δασοπυρόσβεσης). Αν εφαρμοστεί, οι Δήμοι θα βρεθούν με κενές θέσεις στη μέση της σχολικής χρονιάς και με χιλιάδες έμπειρους εργαζόμενους στην ανεργία.
Η επιβολή νέου συστήματος πρόσληψης (μέσω ΕΕΤΑΑ/ΑΣΕΠ) αγνοεί την 10ετή εμπειρία του υφιστάμενου προσωπικού. Η απώλεια αυτού του ανθρώπινου κεφαλαίου θα υποβαθμίσει τις υπηρεσίες και θα προκαλέσει σωρεία δικαστικών προσφυγών.

Η ΚΕΔΕ δηλώνει την αμέριστη υποστήριξή της στον αγώνα των εργαζομένων και ζητά να διασφαλιστεί η μονιμοποίησή τους.

Επιπλέον, ζητάμε για μια ακόμη φορά την κατάργηση της διάταξης του άρθρου 37 του ν. σύμφωνα με το airetos.gr 4915/2022 στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος (διοικητική- οικονομική αυτοτέλεια δήμων).

Εάν η Κυβέρνηση επιμείνει στα σχέδιά της, η ΚΕΔΕ θα προχωρήσει σε κινητοποιήσεις για τη ματαίωσή τους, την συνέχιση της ομαλής λειτουργίας των δομών των Δήμων και την προστασία της απασχόλησης των εργαζομένων σε αυτούς.

Ο δημόσιος χαρακτήρας των κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων είναι αδιαπραγμάτευτος.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ​‌‍

 

Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες

0

Από το «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία» έως τις αναφορές στην παγκόσμια αβεβαιότητα – Δείτε βίντεο και φωτογραφίες

Takeawaysby Protothema AI
  • Πραγματοποιήθηκε επίσημο δείπνο στο Προεδρικό Μέγαρο προς τιμήν του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα.
  • Ο Έλληνας Πρόεδρος Κωνσταντίνος Τασούλας και ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν τόνισαν τη διαχρονική συμμαχία και τη διεύρυνση της συνεργασίας Ελλάδας-Γαλλίας.
  • Ο Γάλλος Πρόεδρος ανέφερε ότι η Ελλάδα και η Γαλλία συνδέονται με βαθιά φιλία και σκέφτονται πέρα από τον εαυτό τους.
  • Στο δείπνο παρευρέθηκαν πολλοί επίσημοι προσκεκλημένοι από την Ελλάδα και τη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων υπουργών, επιχειρηματιών και προσωπικοτήτων του πολιτισμού.
  • Το μενού του δείπνου επιμελήθηκε ο σεφ της Προεδρίας, Βασίλης Μπέκας, και περιλάμβανε πιάτα με ελληνική υπογραφή.

Με χαρακτηριστικές «εικόνες» και λέξεις που επιβεβαιώνουν το κλίμα της διαχρονικής συμμαχίας Ελλάδας και Γαλλίας εξελίχθηκε χθες το βράδυ το επίσημο δείπνο στο Προεδρικό Μέγαρο προς τιμήν του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν που πραγματοποιεί διήμερη επίσκεψη στην Αθήνα.

Ο Έλληνας Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας υποδέχθηκε τον Εμανουέλ Μακρόν και τη σύζυγό του Μπριζίτ κατά την έναρξη του επίσημου δείπνου με ένα θερμό καλωσόρισμα που αποδεικνύει τους στενούς φιλικούς δεσμούς των δύο χωρών, ενώ ο Γάλλος Πρόεδρος ξεκίνησε την ομιλία του λέγοντας στα ελληνικά «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία» και τονίζοντας ότι η φράση αυτή είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Η πρόποση των δύο Προέδρων σφραγίστηκε από την ανταλλαγή μηνυμάτων υψηλού συμβολισμού και την ανανέωση της δέσμευσης ότι αυτή η μακρά σχέση φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών επεκτείνεται και διευρύνεται προς όφελος όχι μόνο των δύο λαών μας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης.

Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Η πρόποση του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα και του Προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν

«Με ιδιαίτερη χαρά σας υποδεχόμαστε στην Ελλάδα… Η επίσκεψή σας αντανακλά τους στενούς φιλικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών μας και σηματοδοτεί την ανανέωση της ισχυρής συμμαχικής σχέσης μας, καθώς και την επέκταση της διμερούς συνεργασίας σε πλήθος τομέων» είπε, μεταξύ άλλων, ο κ. Τασούλας.

Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκαν και οι δηλώσεις του Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος, αφού ευχαρίστησε για τη θερμή υποδοχή, αναφέρθηκε στις ιστορικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και στα περιθώρια περαιτέρω ενίσχυσής τους, κάνοντας αναφορές στον Κορνήλιο Καστοριάδη και τον Κώστα Γαβρά. Στον ίδιο τόνο ήταν λίγο μετά την ολοκλήρωση του δείπνου και η ανάρτηση του Εμανουέλ Μακρόν στο X, με την οποία επιχείρησε να στείλει ευρύτερα μηνύματα για τις εξελίξεις στην παγκόσμια και ευρωπαϊκή κοινότητα: «Χαίρομαι που επιστρέφω στην Αθήνα και που συναντώ ξανά καλούς φίλους. Η Ελλάδα και η Γαλλία συνδέονται με βαθιά φιλία, και τα έθνη μας έχουν κάτι κοινό: σκέφτονται πάντα πέρα από τον εαυτό τους. Μέσα στη σημερινή παγκόσμια αταξία, αυτό έχει μεγάλη σημασία».

Ο κ. Τασούλας συνοδευόταν από τη σύζυγό του, Φανή Σταθοπούλου, ενώ ο Έλληνας πρωθυπουργός, μετέβη στο Προεδρικό Μέγαρο για το επίσημο δείπνο με την κόρη του Δάφνη, καθώς η σύζυγός του Μαρέβα Μητσοτάκη αναρρώνει στον Ευαγγελισμό μετά από την πρόσφατη χειρουργική επέμβαση. Ο Εμανουέλ Μακρόν μετέβη στο Προεδρικό με τη σύζυγό του, Μπριζίτ και αναχώρησαν λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, όπως και οι άλλοι επίσημοι καλεσμένοι από τη Γαλλία και την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια του δείπνου ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε μια ενδιαφέρουσα συνομιλία με την Μπριζίτ Μακρόν- δίπλα στα προεδρικά ζεύγη, από την άλλη πλευρά του τραπεζιού, καθόταν ο υπουργός Οικονομίας και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης και η πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας στην Ελληνική Βουλή, Ντόρα Μπακογιάννη.

Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Μπριζίτ Μακρόν και Κυριάκος Μητσοτάκης
Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Κυριάκος Πιερρακάκης και Ντόρα Μπακογιάννη
Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Η κόρη του πρωθυπουργού Δάφνη Μητσοτάκη και η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών Μελίνα Τραυλού
Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συνομιλεί με την Μπριζίτ Μακρόν

Οι παρουσίες στο Προεδρικό

Στην Προεδρία παρέστησαν η Ντόρα Μπακογιάννη με τον σύζυγό της Ισίδωρο Κούβελο, εκπροσωπώντας τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, o εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Γαβριήλ, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης με την σύζυγό του Πόπη Καλαϊτζή, αλλά και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης. Από τους υπουργούς, παρόντες ήταν ο Νίκος Δένδιας με την σύζυγό του Δάφνη Λάλα, ο Κυριάκος Πιερρακάκης με την σύζυγό του Δήμητρα Μουστακάτου, ο Τάκης Θεοδωρικάκος με την Χριστίνα Θεοδωρικάκου, η Λίνα Μενδώνη και η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Παρόντες επίσης ο κεντρικός τραπεζίτης Γιάννης Στουρνάρας, ο Α/ΓΕΕΘΑ Δημήτρης Χούπης με την σύζυγό του Αφέντρα Πιτσινή, ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Γιάννης Μπρατάκος.

Από τη Γαλλία, μαζί με τον κ. Μακρόν ήταν υπουργοί, όπως η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας Κατρίν Βοτρέν, ο υπουργός Οικονομίας και Βιομηχανίας Ρολάντ Λεσκιούρ, ο υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Μπέντζαμιν Χαντάντ και η υπουργός Πολιτισμού Κατρίν Πεγκάρ. Συνοδευόταν επίσης από πλειάδα συνεργατών και συμβούλων του στη Γαλλική Προεδρία. Πρόσκληση για το Προεδρικό είχαν λάβει πρόσωπα που σηματοδοτούν τη συνεργασία και τη σύμπλευση των δύο χωρών. Μεταξύ αυτών ο παρουσιαστής Νίκος Αλιάγας και ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, η πρώην υφυπουργός της Γαλλίας Χρυσούλα Ζαχαροπούλου, ο Ευαγόρας Μαυρομμάτης και η βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης Μαριέττα Καραμανλή.

proedriko-deipno__11_
Εμμανουέλ Μακρόν και Κωστής Χατζηδάκης
Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Νίκος Δένδιας και Κυριάκος Μητσοτάκης
Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Εμμανουέλ Μακρόν και Νίκος Ανδρουλάκης
Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Ο Νίκος Αλιάγας

Στο Προεδρικό έδωσαν το «παρών» επίσης σημαντικοί επιχειρηματίες από τις δύο χώρες. Από την Ελλάδα είχαν λάβει πρόσκληση μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του ομίλου METLEN Ευάγγελος Μυτιληναίος, ο πρόεδρος των Ναυπηγείων Σαλαμίνας Γιώργος Κόρος, οι εφοπλιστές Θανάσης και Πάνος Λασκαρίδης, η Εύη Λαζού-Λασκαρίδη, η πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών Μελίνα Τραυλού, ο Παναγιώτης Θεοχαράκης,  ο Σπήλιος Μανιάς και η σύζυγός του, πρόεδρος του ΙΝΕΔΙΒΙΜ Άννα Ροκοφύλλου,  η γενική διευθύντρια L’Oréal Hellas Alessandra Delfini, ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Zolotas Γιώργος Παπαλέξης και ο Τάσος Ροζολής πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ), ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος, ο πρόεδρος της Επιτροπής Φιλίας Γαλλίας-Ελλάδος Σπύρος Κουλκουδίνας.

Το δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό Μέγαρο

deipno-3_2
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης και η Δήμητρα Μουστακάτου
deipno-4_2
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης και η Δήμητρα Μουστακάτου
deipno-1_2
Ο Νίκος Δένδιας και η Δάφνη Λάλα
deipno-2_2
Ο Νίκος Δένδιας και η Δάφνη Λάλα
deipno-5_2
Ο Κωστής Χατζηδάκης και η Καλλιόπη Καλαϊτζή
deipno-6_2
Ο Κωστής Χατζηδάκης και η Καλλιόπη Καλαϊτζή
deipno-8_2
Οι εφοπλιστές Θανάσης και Πάνος Λασκαρίδης

Τον κ. Μακρόν συνόδευσαν επίσης σημαντικοί Γάλλοι επιχειρηματίες, όπως ο Πιερ-Ερίκ Πομεγιέ της Naval Group, ο Ερίκ Μπερανζέ της εταιρίας οπλικών συστημάτων MBDA, ο Στεφάν Μπουζνά της Euronext που εξαγόρασε το Χρηματιστήριο Αθηνών, ο πρόεδρος της Meridiam Τιερί Ντο, ο γενικός διευθυντής της Nexans Ζουλιέν Ουμπέρ και ο πρόεδρος της Dassault Ερίκ Τραπιέρ.

Τέλος, θέση στο τραπέζι είχαν και πρόσωπα του Πολιτισμού και της Παιδείας, μεταξύ τους ο γενικός διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης Νίκος Σταμπολίδης, ο πρόεδρος του Μουσείου του Λούβρου Κριστόφ Λεριμπό, ο Σύμβουλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) Βασίλης Κασκαρέλης, η διευθύντρια του Βυζαντινού Μουσείο Καλλιόπη Καλαφάτη, η πρόεδρος του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης Σάντρα Μαρινόπουλου, η πρόεδρος του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Ιωάννα Δρέττα κ.ά.

Το μενού

Το μενού στο επίσημο δείπνο στο Προεδρικό Μέγαρο είχε ελληνική «υπογραφή» και προέλευση. Σερβιρίστηκε σούπα βελουτέ σελινόριζας με τηγανητό πράσο και λάδι αρωματισμένο με τρούφα, φιλέτο καραβίδας με μους μελιτζάνας με χυμό φρέσκιας ντομάτας, φύλλα βασιλικού και κατίκι Δομοκού, αιγαιοπελαγίτικο φαγκρί γεμιστό με σπανάκι, δυόσμο και σάλτσα από ανθό λεμονιού, χειροποίητη γαλατόπιτα Θεσσαλίας με σάλτσα βανίλιας, άρωμα κανέλας και σταφίδας, και φρούτα εποχής. Το μενού επιμελήθηκε ο σεφ της Προεδρίας, Βασίλης Μπέκας.

Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες
Όλα όσα έγιναν στο δείπνο για τον Μακρόν στο Προεδρικό: Το μενού, τα χαμόγελα και οι πολιτικές και επιχειρηματικές παρουσίες

https://www.protothema.gr/politics/article/1808608/deipno-upsilou-sumvolismou-sto-proedriko-gia-ton-makron-to-menou-ta-hamogela-kai-oi-politikes-parousies/

Οι 9 συμφωνίες που υπέγραψαν Ελλάδα-Γαλλία στο Μέγαρο Μαξίμου

0

Από την άμυνα και την ασφάλεια έως την εκπαίδευση, την τεχνολογία και την καινοτομία – Το νέο πλαίσιο συνεργασίας των δύο χωρων που επεκτείνεται σε όλους τους κρίσιμους τομείς

Takeawaysby Protothema AI
  • Η Ελλάδα και η Γαλλία υπέγραψαν εννέα συμφωνίες που διευρύνουν τη συνεργασία τους σε πολλαπλά επίπεδα.
  • Οι συμφωνίες καλύπτουν τομείς όπως η άμυνα, η ασφάλεια, η εκπαίδευση, η έρευνα, η ενέργεια και οι ψηφιακές τεχνολογίες.
  • Περιλαμβάνεται ανανέωση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης στην άμυνα και την ασφάλεια, καθώς και σχέδιο δράσης για την ανώτατη εκπαίδευση και την έρευνα.
  • Επίσης, υπεγράφησαν συμφωνίες για συνεργασία στην πυρηνική τεχνολογία και την ανάπτυξη ψηφιακών ωκεάνιων συστημάτων.
  • Υπάρχει και συμφωνία για την υποστήριξη πυραύλων MICA IR/RF και εκτελεστική σύμβαση με την εταιρεία MBDA France.

Σε μια κίνηση με σαφές γεωπολιτικό και στρατηγικό αποτύπωμα, Ελλάδα και Γαλλία προχώρησαν στην υπογραφή εννέα συμφωνιών που επανακαθορίζουν και διευρύνουν τη συνεργασία τους σε πολλαπλά επίπεδα. Οι συμφωνίες, που εντάσσονται στο πλαίσιο της νέας συνολικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης των δύο χωρών, καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα τομέων – από την άμυνα και την ασφάλεια έως την εκπαίδευση, την έρευνα, την ενέργεια και τις ψηφιακές τεχνολογίες.

Αναλυτικά οι εννέα συμφωνίες που υπέγραψαν οι δύο χώρες:

1. Ενισχυμένη Συνολική Στρατηγική Εταιρική Σχέση

2. Συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Γαλλικής Δημοκρατίας για την ανανέωση της στρατηγικής εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία στην άμυνα και την ασφάλεια μεταξύ της Ελλάδας και της Γαλλίας

3. Οδικός Χάρτης για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Ευρώπης και Εξωτερικών της Γαλλικής Δημοκρατίας

4. Κοινή Δήλωση Προθέσεων μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Παιδείας της Γαλλικής Δημοκρατίας για την περαιτέρω ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας σε θέματα επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης

5. Σχέδιο Δράσης για την ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της Ανώτατης Εκπαίδευσης και της επιστημονικής έρευνας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας 2026-2030

6. Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την εγκαθίδρυση συνεργασίας στον τομέα της πυρηνικής τεχνολογίας μεταξύ του Υπουργείου Ανάπτυξης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανικής, Ενεργειακής και Ψηφιακής Κυριαρχίας της Γαλλικής Δημοκρατίας

7. Σύμβαση για την Ίδρυση Διακυβερνητικού Οργανισμού για την Ανάπτυξη και Εκμετάλλευση Ψηφιακών Ωκεάνιων Συστημάτων και Υπηρεσιών Πληροφορικής

8. Διακήρυξη Πρόθεσης Συνεργασίας στην Έρευνα και Ανάπτυξη στον τομέα Άμυνας και στην Καινοτομία των Αμυντικών και Στρατιωτικών Τεχνολογιών και Συστημάτων

9. Συμφωνία Πλαίσιο για την Εν συνεχεία Υποστήριξη των πυραύλων MICA IR/RF και 1η Εκτελεστική Σύμβαση του 2026 μεταξύ του Υπουργείου Άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας MBDA France

Δείτε εδώ τη συμφωνία για την ενισχυμένη συνολική στρατηγική εταιρική σχέση.

Δείτε εδώ τη συμφωνία για τη στρατηγικής εταιρικής σχέσης για τη συνεργασία στην Άμυνα και την Ασφάλεια.

https://www.protothema.gr/politics/article/1808711/oi-9-sumfonies-pou-upegrapsan-ellada-gallia-sto-megaro-maximou/

Τό πιό κοφτερό μαχαίρι τό βαμβάκι «Δέν εἶναι καθῆκον σας οἱ ἀπάτες»

2

Κατήγγειλε τήν «οἰκογενειοκρατία», τήν «κατάχρηση ἐξουσίας» καί τό «ἐμπόριο ἐπιρροῆς» τῆς πολιτικῆς μας τάξεως – Κάλεσε τόν Ἄρειο Πάγο νά προσφύγει στό Εὐρωδικαστήριο ἄν δέν συμφωνεῖ μέ τήν ἀνανέωση τῆς θητείας τῶν τριῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων «Ἀπομαγνητοφωνοῦμε ἐπισυνδέσεις μέ ἕναν μόνο ἀστυνομικό» – «Ἡ κοκαΐνη στό λιμάνι δέν πέφτει ἀπό τόν οὐρανό»

Ως γνωστόν, τό πιό κοφτερό μαχαίρι μπορεῖ νά εἶναι τό βαμβάκι! Αὐτό θά μποροῦσε νά λεχθεῖ γιά τήν ἐπί κεφαλῆς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας κ. Λάουρα Κοβέσι, ἡ ὁποία, ἄν καί ἐνεφανίσθη μέ μειλίχιο ὕφος στό Φόρουμ τῶν Δελφῶν, ἐτάραξε τό πολιτικό σύστημα μιλῶντας γιά κατάχρηση ἐξουσίας, νεποτισμό, ἀκόμη καί ἐμπόριο ἐπιρροῆς. Δέν εἶναι αὐτή ἡ δουλειά τῶν πολιτικῶν (ἡ job description τους) εἶπε μέ ἔμφαση ἀπαντῶντας σέ σχετικά σχόλια τῶν 13 παραπεμφθέντων βουλευτῶν. Κατήγγειλε ἐξ ἄλλου μέ νόημα, ἀναφερομένη στήν διαφθροά, τά συμβαίνοντα στό λιμάνι τοῦ Πειραιῶς λέγοντας «ἡ κοκαΐνη δέν πέφτει ἀπό τόν οὐρανό». Ἐπίσης γιά τίς ἀναφορές περί καθυστερήσεων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας ἀπηντησε ἐπισημαίνοντας τόν τεράστιο ὄγκο ἐπισυνδέσεων, οἱ ὁποῖες ἀπομαγνητοφωνοῦνται ἀπό ἕναν μόνον (!) ἀστυνομικό.

Μέ ἤρεμο τόνο, πού ἔκανε τίς ἐπισημάνσεις της πλέον πειστικές, ἡ κ. Κοβέσι χαρακτήρισε τόν ΟΠΕΚΕ «ἀκρωνύμιο τῆς διαφθορᾶς» καί ἐτόνισε ὅτι δέν δέχεται τήν λογική «ἔτσι γίνονται τά πράγματα στήν Ἑλλάδα». Ἀνεφέρθη στίς ἐπιστολές πού δέχεται ἀπό Ἕλληνες πολῖτες καί ἐξῆρε αὐτούς πού ἔχουν τό θάρρος νά σταθοῦν ἀπέναντι στό σύστημα. Εἰδικώτερα ἐτόνισε:

«Εἶμαι εἰσαγγελεύς γιά περισσότερα ἀπό 30 χρόνια. Δέν ξέρω ἄν αὐτό εἶναι καλό ἤ κακό. Γιά μένα, γιά τούς συναδέλφους μου εἰσαγγελεῖς, ἡ διαφθορά, ἡ κατάχρησις ἐξουσίας, ἡ ἀπάτη, τό ἐμπόριο ἐπιρροῶν εἶναι ἐγκλήματα. Ὁρίζονται ὡς ἐγκλήματα στόν ἑλληνικό νόμο καί σχεδόν σέ ὅλες τίς χῶρες τῆς ΕΕ. Κανείς στόν κόσμο δέν θά μέ πείσει ὅτι αὐτά τά ζητήματα γιά τά ὁποῖα κατηγοροῦνται ἀποτελοῦν μέρος τῆς δουλειᾶς τῶν πολιτικῶν, εἴτε στήν Ἑλλάδα εἴτε ὁπουδήποτε στήν Εὐρώπη».

Καί προσέθεσε: «Σᾶς θυμίζω τί εἶπα τόν Ὀκτώβριο ἐδῶ στήν Ἑλλάδα: ὁ ΟΠΕΚΕΠΕ εἶναι ἀκρωνύμιο τῆς διαφθορᾶς, τοῦ νεποτισμοῦ καί τῶν πελατειακῶν σχέσεων». Ἐχαρακτήρισε ἐξ ἄλλου προσπάθειες ἀντιπερισπασμοῦ τίς δηλώσεις πολιτικῶν, ἀλλά καί τόν θόρυβο σχετικῶς μέ τήν θητεία καί τήν διαδοχή τῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων: «Πιστεύω, αὐτή εἶναι μιά προσπάθεια νά στρέψουν τήν προσοχή μακρυά ἀπό τό πραγματικό πρόβλημα Ἔχω ἐμπιστοσύνη στούς Ἕλληνες πολῖτες, ὅτι θά μπορέσουν νά δοῦν πίσω ἀπό αὐτό τό προπέτασμα καπνοῦ καί νά ἑστιάσουν ἐκεῖ πού πρέπει. Στήν ἀλήθεια».

Ἐπί τῆς οὐσίας πάντως, γιά τήν ἀνανέωση τῆς θητείας τῶν Ἑλλήνων εἰσαγγελέων εἶπε: «Ὁ κανονισμός εἶναι πολύ σαφής, Τό Κολλέγιο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας ἀνανέωσε τήν θητεία τῶν δύο Ἑλλήνων εἰσαγγελέων ἀκολουθῶντας τήν ἴδια διαδικασία πού ἐφαρμόστηκε γιά πάνω ἀπό 100 Εὐρωπαίους Εἰσαγγελεῖς σέ 22 κράτη-μέλη. Αὐτό δέν ἀμφισβητεῖται». Ἀναφερομένη δέ σέ τυχόν διαφωνίες τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶπε: «Ἄν κάποιος πιστεύει ὅτι τό Κολλέγιο δέν πῆρε τήν σωστή ἀπόφαση, νά προσφύγει στό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο στό Λουξεμβοῦργο. Ἀλλιῶς, δέν ὑπάρχει λόγος».

Ὅσο γιά τήν λογική τοῦ «ἔτσι γίνονται τά πράγματα στήν Ἑλλάδα», εἶπε: «Δέν μπορῶ νά ἀκούω πώς “ἔτσι γίνονται τά πράγματα στήν Ἑλλάδα”. Ἀλήθεια; Δέν τό νομίζω. Ἔχω γνωρίσει πολλούς Ἕλληνες. Ἔχω λάβει πολλά παράπονα, πολλές ἐπιστολές ἀπό Ἕλληνες. Ἔλαβα ἐπιστολή ἀπό μία ἀγρότισσα, ἡ ὁποία μοῦ ἔγραψε ὅτι δέν ἔλαβε ἐπιδοτήσεις γιά τό ἀγρόκτημά της ἐπειδή δέν γνώριζε κάποιον πολιτικό, ἐνῷ ἄλλοι ἔλαβαν καί ἔκαναν πολυτελῆ ταξίδια καί ἀγόρασαν πολυτελῆ αὐτοκίνητα. Ὅταν λαμβάνεις τέτοια γράμματα, δέν μπορεῖς νά πιστέψεις ὅτι οἱ Ἕλληνες ἀποδέχονται τήν διαφθορά ὡς τρόπο ζωῆς. Δέν τό πιστεύω αὐτό. Δέν εἶναι ἔτσι τά πράγματα στήν Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον ἀπό τήν δική μου ὀπτική».

Ἐδήλωσε ὅμως ταυτοχρόνως σοκαρισμένη ἀπό τήν ἀτιμωρησία πού ἐπικρατεῖ στήν χώρα μας. Συγκεκριμένα εἶπε: «Στήν Ἑλλάδα, ἄν κάνεις κάποια παρανομία, ἄν κλέψεις χρήματα, τά πληρώνεις καί εἶσαι ἐλεύθερος. Γιά μᾶς, αὐτό ἦταν ἕνα σόκ».

Ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον ὅμως εἶχε καί ἡ ἀπάντησις τήν ὁποία ἔδωσε ὅταν ὁ Παῦλος Τσίμας τήν ἐρώτησε ποιά εἶναι τά κέντρα τῆς διαφθορᾶς στήν Ἑλλάδα. Ἡ Λάουρα Κοβέσι εἶπε ὅτι «ἡ διαφθορά εἶναι παντοῦ» καί ἐπεσήμανε ὅτι τά ναρκωτικά «δέν πέφτουν ἀπό τόν οὐρανό»: «Γιά νά σᾶς δώσω ἕνα παράδειγμα, ἄς ποῦμε ὅτι ὑπάρχει μιά χώρα πού ἔχει ἕνα μεγάλο λιμάνι. Ἔχουμε ἕνα τεράστιο ζήτημα μέ τά ναρκωτικά καί ὅλη τήν ὥρα ἔλεγα, μέ βάση ὅσα γνωρίζω, ἡ κοκαΐνη δέν πέφτει ἀπό τόν οὐρανό. Δέν εἶναι σάν χιόνι. Εἰσέρχεται στίς χῶρες μέσῳ λιμανιῶν, ἀεροδρομίων, φορτηγῶν. Ὁπότε, ἄν δέν ἔχεις ἕνα καλό σύστημα γιά νά ἐλέγξεις τό τελωνεῖο καί στό λιμάνι, φυσικά, ἔχεις αὐτό τό πρόβλημα. Σέ ἄλλα κράτη-μέλη μπορεῖ νά ἔχετε ὑψηλό ἐπίπεδο διαφθορᾶς στό λιμάνι, σέ ἄλλα κράτη-μέλη, ἄν ὑπάρχει μεγάλη γεωργία, ἴσως ἔχετε διαφθορά σέ σχέση μέ τίς ἐπιδοτήσεις γιά τήν γεωργία. Ὑπάρχουν λοιπόν αὐτές οἱ ἰδιαιτερότητες. Ἀλλά εἶναι ἡ διαφθορά. Εἶναι παντοῦ. Εἶναι τό ἴδιο».

Μίλησε ἀκόμη γιά τό ζήτημα τῆς κρατούσης νοοτροπίας: «Ἡ δεύτερη διαφορά πού βλέπω εἶναι ἡ νοοτροπία. Πέρασα πολλά πράγματα κατά τήν διάρκεια τῆς καριέρας μου. Ἡ νοοτροπία, καί, πιστέψτε με, δέν ὑπάρχει τίποτα ἄλλο πιό δύσκολο ἀπό τό νά παλεύεις μέ νοοτροπίες. Μπορεῖτε νά ἔχετε τούς τέλειους εἰσαγγελεῖς. Μπορεῖτε νά ἔχετε τό τέλειο δικαστικό σύστημα. Μπορεῖτε νά ἔχετε τούς τέλειους νόμους. Ἀλλά ἄν ἡ νοοτροπία εἶναι λάθος, καί αὐτό σέ ὁρισμένα κράτη- μέλη μπορεῖ νά ἀποτελεῖ πρόβλημα, σᾶς εἶπα, κουράστηκα νά ἀκούω ὅτι “ἔτσι κάνουμε τά πράγματα στήν Ἑλλάδα”. Ἀλήθεια; Δέν τό νομίζω».

Μιλῶντας δέ μέ παραδείγματα ἀνεφέρθη στήν ἀλληλογραφία πού ἔχει λάβει ἀπό Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἁπλῶς προσπαθοῦν νά βροῦν τό δίκιο τους. Εἰδικώτερα: «Γνώρισα πολλούς Ἕλληνες. Λαμβάνω πολλά παράπονα, πολλές ἐπιστολές ἀπό τόν ἑλληνικό λαό. Ἔλαβα μάλιστα μιά ἐπιστολή ἀπό μιά πολύ εἰλικρινῆ ἀγρότισσα ἀφοῦ ξεκινήσαμε μέ τόν ΟΠΕΚΕΠΕ. Ἔστειλε μιά φωτογραφία μέ τή φάρμα της καί εἶπε, “Κυρία Κοβέσι, θά μποροῦσα νά ἔχω ἐπιδοτήσεις γιατί ἤξερα ἀνθρώπους σέ πολιτικό ἐπίπεδο. Καί κάποιοι ἄνθρωποι πῆραν ἐπιδοτήσεις καί πῆγαν σέ πολυτελῆ ταξίδια. Ἀγόρασαν ἕνα πολυτελές αὐτοκίνητο. Καί κοιτᾶξτε, ἔχω αὐτό τό ἀγρόκτημα. Καί ἔχω αὐτό τό μικρό παιδί. Καί θέλω πραγματικά νά κάνω κάτι”. Ὅταν λαμβάνεις τέτοιου εἴδους ἐπιστολή, δέν μπορεῖς νά πιστέψεις ὅτι ὁ ἑλληνικός λαός ἀποδέχεται τήν διαφθορά ὡς τρόπο ζωῆς. Δέν τό πιστεύω αὐτό. Αὐτός δέν εἶναι ὁ τρόπος πού γίνονται τά πράγματα στήν Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον ἀπό τήν δική μου ὀπτική γωνία. Καί θαυμάζω πραγματικά ὅλους τούς ἀνθρώπους πού ἔχουν τό θάρρος νά σταθοῦν καί νά εἶναι διαφορετικοί ἀπό αὐτό».

estianews.gr

Η Κρίση της Κρίσης του Ζαχαρία Σκούρα

0

 

του Διονύση Ανανιάδη Ιατρού, Δερματολόγου- Αφροδισιολόγου, Βετεράνου Καλαθοσφαιριστά του Αρη

9.1.2026

Τον Ζαχαρία Σκούρα τον ήξερα αλλά δεν τον γνώριζα. Τον ήξερα ως καθηγητή Βιολογίας του Πανεπιστημίου, ως συγγραφέα και ως δραστήριο πολίτη μέσα από άρθρα, συνεντεύξεις και εκπομπές. Τον γνώρισα όμως χάρις στις δραστηριότητες της ομάδας πολιτών “Σώστε το Παλατάκι” και διαπίστωσα ότι είναι ένας αεικίνητος άνθρωπος με ένα συνεχές ενδιαφέρον για τον άνθρωπο και την κοινωνία.

Όταν μου πρότεινε να είμαι ένας εκ των παρουσιαστών του βιβλίου του, χάρηκα και δέχθηκα αμέσως. Στη συνέχεια όμως, αφού άρχισα να ξεφυλλίζω το βιβλίο που μου χάρισε, και ιδιαίτερα διαβάζοντας τον πρόλογο του δημοσιογράφου Παντελή Σαββίδη, τον οποίο εκτιμώ ιδιαίτερα, άρχισα να έχω επιφυλάξεις κατά πόσον θα τα κατάφερνα.

Έννοιες όπως αναγεννησιακός, τελεολογίες, γονότυπος, φαινότυπος, εντροπία, βιοηθική, ευδαιμονία κ.α. και ονόματα διαχρονικά όπως Αριστοτέλης, Δημόκριτος, Δαρβίνος, Πλάτων, Αϊνστάιν, Επίκουρος, Ασίμωφ κ.α. με έκαναν να “χαρώ” με το πρόβλημα της ρήξης μηνίσκου που μου εμφανίστηκε και που απαιτούσε επέμβαση λίγο πριν την προγραμματισμένη παρουσίαση του βιβλίου.

Όταν όμως “με λύπη” το ανακοίνωσα στον Ζάχο, μου απάντησε: Μη στενοχωριέσαι, η εκδήλωση μεταφέρθηκε για μετά τις γιορτές και θα είσαι μια χαρά..!”

Έτσι είμαστε εδώ, μαζί με τον πρόεδρό μας Νίκο Καρακώστα της κίνησης “Σώστε το Παλατάκι” και της μετεξέλιξης σε “Όχι στη βία – Ναι στη φιλία” και με τους Γιάννη Βένο και Κώστα Ορφανό, ονόματα θρύλοι της εποχής τους.

Ο επόμενος προβληματισμός μου είχε να κάνει με την επιλογή των προσώπων για την παρουσίαση του βιβλίου. Εμείς δεν είμαστε ειδικοί, ούτε συγγραφείς, ούτε φιλόλογοι. Είμαστε παλαίμαχοι αθλητές, επιχειρηματίας ο Βένος, πολιτικός μηχανικός ο Ορφανός, γιατρός δερματολόγος εγώ. Μήπως ο φίλος μας ήθελε να μας “μετρήσει”; Να διαπιστώσει τι προκαλεί το βιβλίο του σε εμάς, τους απλούς ή έστω μη ειδικούς; Και ο τίτλος; “Η κρίση της κρίσης”.

Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ή μάλλον ο συγγραφεύς;

Ποια κρίση εννοεί; Την οικονομική; Τον κορονοϊό; Τα παρεπόμενα; Την διαρκή κρίση; Θέλει μήπως να μεγιστοποιήσει την κρίση;

Η κρίση – της κρίσης – ω κρίση, δηλαδή κρισάρα; Ή μήπως κρίνει, κάνει μια κριτική της κρίσης;

Όμως ξεκινώντας το διάβασμα οι επιφυλάξεις μου άρθηκαν!

Ο Ζάχος πιάνει θέματα και ασχολείται με αυτά – χωρίς να κουράζει – σαν μικρές ιστορίες. Τον ενδιαφέρει να παρουσιάσει ένα θέμα με τις παραμέτρους του, να αναπτύξει την επιχειρηματολογία του και να δημιουργήσει στον αναγνώστη προϋποθέσεις προβληματισμού.

Και βεβαίως καταλήγει με την ΕΛΠΙΔΑ.

Τα άρθρα του, οι ιστορίες του, είναι δοσμένα σαν μικρά διηγήματα, χωρίς ιδιαίτερη υπόθεση και πλοκή.

Έχουν όμως προβληματισμό και ευαισθησία, αγγίζουν την καθημερινότητα, τη ζωή, την κοινωνία, την εξέλιξη.

Αφορούν τον καθένα μας είτε ατομικά, είτε ως σύνολο, άλλες φορές της χώρας μας, άλλες φορές όλου του κόσμου.

Διαβάζεται είτε μονορούφι, είτε αποσπασματικά. Η γλώσσα του είναι απλή και κατανοητή. Κάποιες λέξεις του από μόνες τους προκαλούν μειδίαμα:

τακτίσου σ.72, universitas σ. 104, επιστήμη σ. 109 # ψευδοεπιστήμη σ.113, απόλεμες μέρες σ. 39, ευκολάκηδες σ.47.

Μου άρεσαν ιδιαίτερα:

Η αναφορά και όλος ο χειρισμός του δίπολου “Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, είναι απεργία,” όπου καταφέρνει και συνδυάζει αρμονικά τις κινητοποιήσεις των εργατών ανά τους αιώνες, με τις θυσίες τους, με την αναγέννηση της φύσης και την ψυχική ανάταση που ακολουθεί.

Επίσης, η αναφορά στη μάνα δασκάλα, στον παππού > 100ετ (“σπείρε γνώση για να θερίσεις ελπίδα”), και στη γιαγιά, με άγγιξαν συναισθηματικά.

Είναι καλό που χωρίζει τα θέματά του σε δύο βασικές ενότητες:
Α. Εκπαίδευση και Παιδεία
Β. Κοινωνία και Πολιτική

Τα θέματά του διακατέχονται από μία διαχρονικότητα – όχι απόλυτη – καθ’ όσον παίζει αρκετές φορές και με την επικαιρότητα, και γι αυτό είναι πολύ χρήσιμο που παραθέτει και την ημερομηνία του κάθε κειμένου, την οποία πρέπει να έχει υπ’ όψη ο αναγνώστης.

Λέξεις και έννοιες όπως Παιδεία, Επιστήμη- Επιστήμονας, Ηθική, Εξέλιξη, Κοινωνία-Διάλογος-Κοινωνική ευαισθησία, Πόλη-Πολίτης-Πολιτεία, Αίσθηση, Συναίσθηση, Ενσυναίσθηση, Συνείδηση, Ευδαιμονία, Φόβος, Τέχνη, το εγώ και το φαίνεσθαι κ.α. παίζουν επίσης στις γραμμές του – όπως οι νότες στο πεντάγραμμο – με την πλήρη έννοια και σημειολογία τους, προκαλώντας μια ευχάριστη διέγερση.

Το βιβλίο του Ζάχου μου θύμισε το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο – Σημειώματα Σημειολογίας κ.α. – το οποίο είχα την ευκαιρία να προμηθευτώ από την κόρη μου, η οποία υπήρξε μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Έκο στην Μπολόνια.

Το βιβλίο είναι μια συλλογή των άρθρων που έγραφε ο Έκο στο εβδομαδιαίο περιοδικό “L’ Espresso”, και το οποίο πραγματεύεται διάφορα θέματα ποικίλλου ενδιαφέροντος. Το βιβλίο του – Έκο που σημειωτέον είναι (ήταν) σημειολόγος στην ειδικότητα, υπήρξε η παρέα μου σε πολλά ταξίδια στο αεροπλάνο ή σε ώρες αναμονής.

Από εδώ και στο εξής και το βιβλίο του Ζαχαρία Σκούρα θα έχει παρόμοια θέση.

Κλείνοντας την παρουσίασή μου σας παραθέτω δυο αποσπάσματα:

Σελ. 42 Σπείρε γνώση, κατέληγε ο υπερεκατοντάχρονος παππούς μου, ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος, ο πολεμιστής… Είναι η μόνη ελπίδα από σκιές και φόβους, από εμμονές και αδιέξοδα. Είναι ο μόνος σπόρος για να θερίσεις ελπίδα για μια κοινωνία που θα σέβεται τα κοινά και τα ιδιαίτερα, που θα αναζητά γόνιμους δεσμούς, θεσμούς και νόμους, που ευέλικτα θα οδηγούν σε μια κοινωνία ευδαιμονίας.

Σελ. 85 Οι δράσεις των πρωτοβουλιών των πολιτών καταδεικνύουν ότι όταν υπάρχει όραμα, θέληση, συνεργασία και οργάνωση, οι πολίτες μπορούν να ορθώσουν λόγο, να στοχεύσουν με νηφαλιότητα και δύναμη, που πηγάζουν από αγνές, ουσιαστικές και συνεργιστικές δράσεις, ωφέλιμες για το κοινό καλό.

Αγαπητέ Ζάχο,

Σε ευχαριστώ που με εμπιστεύτηκες να συμμετέχω στην παρουσίαση του βιβλίου σου.

Σου εύχομαι να είσαι γερός και να συνεχίσεις να ευαισθητοποιείς την κοινωνία και να μας κάνεις καλύτερους ανθρώπους.

Με αγάπη και εκτίμηση
Διονύσης Ανανιάδης

Στέφανος Ληναίος 1928-2026

0

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ένας σπουδαίος άνθρωπος, αγωνιστής, ηθοποιός και θεατράνθρωπος έφυγε από κοντά μας ο Στέφανος Ληναίος

Με τον Στέφανο είχαμε γνωριστεί στη Σπίθα, το Κίνημα Ανεξαρτήτων Πολιτών, προσκεκλημένοι και οι δύο από τον Μίκη Θεοδωράκη που είχε την πρωτοβουλία της δημιουργίας του.

Τον θυμάμαι με πολύ ηπιότητα να προσπαθεί να τιθασεύσει τον εκρηκτικό, ενίοτε και ολίγον κυκλοθυμικό χαρακτήρα του Μίκη, χωρίς βέβαια μεγάλη επιτυχία.

Διατηρήσαμε έκτοτε μια σχέση αμοιβαίας εκτίμησης και συμπάθειας, ταυτιζόμαστε άλλωστε στις εκτιμήσεις της για την εσωτερική και διεθνή κατάσταση. Ανταλλάσσαμε τα άρθρα μας και τα σχόλιά μας. Παραθέτω στη συνέχεια τα δύο τελευταία άρθρα του που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τη χώρα μας και για την ανθρωπότητα.

Δ.Κ.


Δεν άλλαξε τίποτα

του Στέφανου Ληναίου
1 Δεκεμβρίου 2025

Θέλοντας και μη, όλα τα τελευταία χρόνια, κάθε μέρα σχεδόν, έρχεται  στο νου μου το 1967 και η δικτατορία του.

Νιώθω σαν μην έχει αλλάξει τίποτα.. Κι όμως όλα πρέπει να έχουν αλλάξει από τις 24 Ιουλίου 1974,  εκείνη τη μέρα που έφυγε η δικτατορία.  Το μόνο που δεν θυμάμαι όμως.. Έφυγε, τη διώξαμε ή, κάποιοι, την έδιωξαν.. Ποιό να είναι άραγε το σωστό..

Εκείνη τη μέρα που κατεβήκαμε όλοι στους δρόμους.. Ένα μεγάλο πανηγύρι. Τραγούδια, συνθήματα, όνειρα και σχέδια, για μια νέα Πατρίδα.. Στην αγκαλιά της γνήσιας Δημοκρατίας.. Της ολοκληρωμένης Αξιοκρατίας. Που την είχε βάλει στην άκρη η αποστασία του 1965 και την εξαφάνισε η δικτατορία του 1967.

Και ήρθε μια Δημοκρατία μακριά από κάθε όνειρο. Τίποτε δεν χτίστηκε στις σωστές του διαστάσεις. Τα περισσότερα έγιναν πρόχειρα, ανεύθυνα, επιδερμικά. Με τα ίδια θεμέλια, σχεδόν, που στήριξαν το μετεμφυλιακό μας κράτος.. Κάποιο νεοφιλελεύθερο λίφτινγκ, ίσως.

Κρατώντας μάλιστα, αυτοί οι παντοδύναμοι κύκλοι, τα πάντα στα χέρια τους, διαθέτουν τέτοια “αόρατη” προπαγάνδα που μπορούν να κατευθύνουν όχι μόνο τις ιδέες μας αλλά και τις αντιδράσεις μας..

Ανοίγουμε την τηλεόραση κι αν δούμε κάποια εκπομπή που μπορεί να μας θυμίζει την 21η Απρίλη, πατάμε αμέσως το κουμπί και κολυμπάμε σε άλλα κανάλια… Στα κουτσομπολιά και τα μπαράκια της Μυκόνου.

Διαβάζουμε βιβλία και περιοδικά μπαίνοντας στα άδυτα της προκλητικής ζωής διασημοτήτων.. Επιλέγουμε σινεμά και θέατρα με βιτσιόζικα θέματα.. Κακαρίζουμε, χωνεύουμε και κοιμόμαστε πανευτυχείς.  Η επιδημία, ήταν μια κάποια δικαιολογία, ίσως..

Προσπάθησε να μιλήσεις σε κάποιον, γι’ αυτή την κοινωνία της παρακμής που μας πνίγει κάθε μέρα.. Και, προπάντων, για το ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο… Θα σε κοιτάξει σαν να είσαι από άλλο πλανήτη, θα μουρμουρίσει μέσα του: “δε μας παρατάς ρε φίλε..” και θα συνεχίσει να διαβάζει τα νέα της αγοράς, πίνοντας και πέντε τσιπουράκια..

Ναι, γι’ αυτό αγωνιστήκαμε, για να είμαστε ελεύθεροι να ζήσουμε όπως θέλουμε. Ελευθερία όμως δε σημαίνει απληστία.. Σημαίνει και δημιουργία..

Αν σ’ εκείνα τα δίσεκτα χρόνια της δικτατορίας κάποιος μας έλεγε ότι και μετά την πτώση της, το μέλλον αυτού του τόπου δεν θα ήταν καλύτερο, ασφαλώς θα…τον δέρναμε..Παρότι οι παλαιότεροι ξέρανε πολύ καλά ότι, αιώνες τώρα, τίποτε δεν αλλάζει εύκολα..

Μας προειδοποίησε αυτός ο υψηλόβαθμος αστυνόμος της Γενικής ασφάλειας, αυτός που μας  “κατηχούσε”, με κείνο το κυνικό γελάκι του, ενώ οι άλλοι σε έδερναν: “Τσάμπα πολεμάτε την επανάσταση ρε παιδιά.. Νομίζετε ότι και αν τη ρίξετε δηλαδή, θα αλλάξει τίποτε; Είμαι σ’ αυτή τη θέση 30 χρόνια.. Κανένας δε με κούνησε, βρε σεις, κι ούτε θα με κουνήσει ποτέ.. Γιατί εμένα έχει ανάγκη οποιαδήποτε εξουσία κι όχι εσάς.. Διότι αγαπητέ μου η εξουσία δεν χρειάζεται πολυλογάδες. Η οποιαδήποτε εξουσία χρειάζεται στρατιώτες πιστούς που εκτελούν επακριβώς τις εντολές της…»

Η μόνη διαφορά είναι στα όπλα. Αντί για τανκς και πολυβόλα, θα έχουμε Τράπεζες, χρηματιστήρια, MME και ξενυχτάδικα. Κι αντί να σας λέμε στρατιώτες, λοχαγούς και ταγματάρχες, θα σας βαφτίζουμε λογιστές, διαχειριστές και συμβούλους. Αυτό θα είναι και το τίμημα της Δημοκρατίας..

Και σε όλο τον κόσμο, βέβαια, όχι μόνο στον τόπο μας. Κι αν αξιοποιήθηκαν, σε κάποιες κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, μερικοί “τολμητίες” που έδρασαν πραγματικά, την εποχή της δικτατορίας, αυτό έγινε μόνο και μόνο γιατί κάποιοι,αμέσως, συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις..

Πέρασαν τόσα χρόνια από την 21 Απρίλη του 1967 κι όμως τίποτε, σχεδόν, δεν βρήκε τις σωστές του διαστάσεις. Τα περισσότερα αφιερώματα είναι πρόχειρα, ανεύθυνα, επιδερμικά. Και όσο πάνε φθίνουν φιλολογώντας..

Κι όμως κάποτε πρέπει να πληροφορηθούν και οι επόμενες γενιές, αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, τα τελευταία χρόνια και οι ίδιοι “λογιστές” τα παραποιούν ή τα ωραιοποιούν.. Η, το χειρότερο, μας κάνουν να αποφεύγουμε να τα σκεπτόμαστε.

Κρατώντας μάλιστα, αυτοί οι παντοδύναμοι κύκλοι, τα πάντα στα χέρια τους, διαθέτουν τέτοια “αόρατη” προπαγάνδα που μπορούν να κατευθύνουν όχι μόνο τις ιδέες μας αλλά και τις αντιδράσεις μας..

Κι όπως λέει ο Νόαμ Τσόμσκι: “Η προπαγάνδα, είναι για τη δημοκρατία ό,τι είναι το ρόπαλο σε ένα ολοκληρωτικό κράτος”..! Σχεδόν τα ίδια είπε πρώτος ο Πλάτων πριν από 2.500 χρόνια!!!

Ανοίγουμε την τηλεόραση κι αν δούμε κάποια εκπομπή που μπορεί να μας θυμίζει την 21η Απρίλη, πατάμε αμέσως το κουμπί και κολυμπάμε σε άλλα κανάλια… Στα κουτσομπολιά και τα μπαράκια της Μυκόνου όπου παραθερίζουν, αχταρμάς, επιδειξίες, μεγαλοεπιχειρηματίες, πολιτικοί μαιντανοί, χορτασμένοι καλλιτέχνες και αυτοαποκαλούμενοι “διανοούμενοι”.

Αυτό λοιπόν είναι το τίμημα της Δημοκρατίας; Γιαυτό λοιπόν βασανίστηκε τόσος κόσμος σ’αυτά τα εφτά μαύρα χρόνια της χούντας;;

Για να γκρεμίσει τη βαρβαρότητα της δικτατορίας και να χτίσει την παρακμή της δημοκρατίας;;

Αν ζούσε ο Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης, θα μας μιλούσε, όπως τότε,  για τα ιδανικά της Δημοκρατίας. Ιδανικά που έχουν ξεχαστει. Και ελπίζοντας ότι ίσως κάποτε οι νέες γενιές τα χρειαστουν..

Ο Μαγκάκης δεν υπάρχει όμως.. Μας αποχαιρέτησε με λίγα πικρά λόγια πριν 10 χρόνια:

«Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο..  Αυτός ο κόσμος που αφήνω πίσω μου, δεν είναι πια η Ελλάδα μου. Αυτός ο τόπος είναι ένας άλλος τόπος,  με ανθρώπους κάποιας άλλης φυλής..»

Πικρα λόγια που πνίγουν μέσα τους μια κραυγή για τις επόμενες γενιές..Για να ξαναφέρουν την  ιδανική Δημοκρατία. Που δεν έρχεται, χρόνια τώρα.. Η φωνή του Παλαμά: « ..που όλο την περιμένουμε κι όλο  κινιέται ναρθει.. κι όλο συντρίμι χάνεται στο κύλισμα των κύκλων..»


Εφημερίδα των Συντακτών – Νησίδες
6 Σεπτεμβρίου 2025

Ανοιχτή Επιστολή

του Στέφανου Ληναίου

….Πέρασε το καλοκαίρι, πέρασε και ο καύσωνας με λιγότερες, ευτυχώς, ζημιές από όσες περιμέναμε.. Εμείς οι ηλικιωμένοι ξεκουραστήκαμε λίγο αλλά μελαγχολήσαμε πολύ, κλεισμένοι, άλλα τόσα 24ωρα, μέσα στους 4 τοίχους του σπιτιού μας.

Τα νέα παιδιά όμως, ευτυχώς, δεν σταμάτησαν καθόλου να ζουν, να δρουν και να ονειρεύονται. ‘Οπως ο πιστός φίλος μας ο Άγγελος. Που κάθε μέρα, σχεδόν, στις δικές μας διακοπές, μας έστελνε τα σχέδιά του, τις πίκρες του και τις αισιοδοξίες του. Και πολλές φορές μας θύμιζε έναν άλλο παλιότερο μικρό φίλο μας που δεν τα έστελνε μόνο σε μας. Τα έστελνε και σε άλλους μικρούς και Μεγάλους του κόσμου μας..

Μια φορά μάλιστα έστειλε και μια κάρτα στον Άγιο Βασίλη ζητώντας του  να του χαρίσει ένα αρμόνιο. Το έριξε στο κουτί κάποιου ταχυδρομείου και κοιμήθηκε, όπως κοιμάται κάθε φορά μόλις τελειώνει το διάβασμα του ή κάποιο παιχνίδι του.

Φανταστείτε τα έκπληκτα μάτια του όταν, έπειτα από μερικές μέρες, πήρε απάντηση από… τον Άγιο Βασίλη. Ο Τομέας Ενημέρωσης των Ελληνικών Ταχυδρομείων τού απάντησε με τρυφερότητα. Του έστειλε δώρο μια υπέροχη σειρά γραμματοσήμων, αντί για αρμόνιο και λίγες τρυφερές λέξεις: «…όταν υπάρχει ελπίδα κι αγάπη, όλα γίνονται στη ζωή…»

Αν ζούσε σήμερα ο μικρός Σταύρος, θα ήταν, περίπου στην ηλικία του ανήσυχου φίλου μας, του Άγγελου. Ζητάμε λοιπόν σήμερα από τον Άγγελο να στείλει αυτός ένα γράμμα, όχι στον ΆγιοΒασίλη αλλά σε κάποιον από τους Μεγάλους ” Αγιοβασίληδες ” που κυβερνάνε τον κόσμο. Και να τους μεταφέρει τις αγωνίες και τις ελπίδες τις γενιάς του. Με την ψευδαίσθηση, βέβαια, ότι θα τον ακούσουν.. Και μας έστειλε. Και διάλεξε, όπως μας γράφει, το Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε,  Αντόνιο Γκουτέρες,  “τυπικά” υπεύθυνο για το μέλλον του Κόσμου. Μια ανοιχτή επιστολή που είναι, ουσιαστικά, η φωνή όλης της γενιάς του.  Εκεί τα λέει όλα.

” Αγαπητέ κύριε Γκουτέρες,

Πιστεύω σε έναν οργανισμό που προάγει την Παγκόσμια Δημοκρατία. Αν ρωτούσαμε έναν τυχαίο άνθρωπο στον δρόμο, ποια είναι η τελευταία ωφέλιμη ενέργεια του ΟΗΕ που θυμάται, μάλλον κανένας δεν θα μπορούσε να δώσει μια απάντηση..

Μιλάτε για «συλλογική ασφάλεια» και για μια «διεθνή τάξη βασισμένη σε “κανόνες», όμως δεν βλέπουμε τίποτα από αυτά. Αντίθετα, βλέπω 5 κράτη που μπορούν ελεύθερα να εισβάλλουν, να σκοτώνουν και να λεηλατούν, μαζί με άλλα 187 κράτη που παίζουν τον ρόλο του ανίσχυρου παρατηρητή και βλέπουν κάθε σημαντική απόφαση να ακυρώνεται.

Κάθε λίγα χρόνια βλέπουμε άλλο ένα ψήφισμα που καταδικάζει και ζητά το τέλος του αμερικανικού εμπάργκο στην Κούβα και κάθε φορά υπάρχουν μόλις δύο κράτη που δεν συμφωνούν: οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Πώς μπορούμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας, ότι αυτό είναι Δημοκρατικό σύστημα, όταν ο εγκληματίας εναντίον του οποίου ψηφίσαμε όλοι, μπορεί να ασκήσει βέτο σε ψήφισμα που εγκρίθηκε σχεδόν ομόφωνα.. εναντίον του και να συνεχίσει να κρατάει το θύμα του όμηρο;

Αυτό έχει συμβεί 31 φορές – μέχρι πότε θα συνεχίσουμε να παριστάνουμε τους ανήξερους;

Το 2002 κατατέθηκε ψήφισμα που αναγνώριζε τη διατροφή ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. 176 κράτη-μέλη ψήφισαν υπέρ και μόλις ένα εναντίον : Οι Ηνωμένες Πολιτείες. Το αποτέλεσμα; Η πρόταση δεν πέρασε. Το δικαίωμα βέτο υπερισχύει όλων.!!

Πώς μπορεί κάποιος που βρίσκεται σε θέση σαν τη δική σας, να μην αισθάνεται ενοχή για μια τέτοια παθητικότητα; Να βλέπει μια γενοκτονία ακριβώς μπροστά στα μάτια του και να μην παίρνει καμιά απόφαση για να τη σταματήσει..

Ο Ο.Η.Ε., δημιουργήθηκε, υποτίθεται, για να υπάρχει μια διεθνής τάξη βασισμένη σε κανόνες. Αλλά εσείς απουσιάζατε όταν κράτη-μέλη σας, ενήργησαν εναντίον αυτής. Δράσατε για να σταματήσετε την παράνομη εισβολή στο Ιράκ; Ή τους παράνομους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας; Της Λιβύης; Του Αφγανιστάν;

Θέλουμε έναν

Καταργήστε, λοιπον, κάθε δικαίωμα βέτο και δημιουργήστε έναν ισχυρό στρατό του ΟΗΕ που μπορεί να αντιμετωπίσει τους κατάφωρους επιθετικούς πολέμους. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για «Παγκόσμια Δημοκρατία». ”

Λοιπόν, φίλε μας Άγγελε…. Στείλε μια τέτοια πολυσήμαντη επιστολή παντού κι όποιος σε ακούσει.. Στείλε μια και σ’ εμάς.. Και πες μας αυτό που σου είπαν οι καλοί Ταχυδρόμοι: ” Όταν υπάρχει ελπίδα και πίστη, όλα γίνονται στη ζωή»… Εμείς θα σε ακούσουμε, φίλε μας Άγγελε.. Όπως ακούμε κάθε βράδυ και αυτό που μας λέει, ο δικός μας μεγάλος φίλος, ο Νίκος Καζαντζάκης:

” Κοιμήσου με ένα όνειρο.. και ξύπνα με ένα στόχο. ”

Μας πήραν είδηση

5

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέναντι στον καθρέφτη της Κοβέσι

Δεν είναι συνηθισμένο μια Ευρωπαία εισαγγελέας να περιγράφει έναν ελληνικό κρατικό οργανισμό ως «ακρωνύμιο διαφθοράς, νεποτισμού και πελατειακών σχέσεων». Όταν όμως η Λάουρα Κοβέσι μίλησε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν έδειξε απλώς έναν προβληματικό μηχανισμό αγροτικών επιδοτήσεων. Έδειξε τον τρόπο με τον οποίο το κράτος, υπό την κυβέρνηση Μητσοτάκη, εμφανίζεται ξανά ως λάφυρο, ως δίκτυο εξυπηρετήσεων και ως προστατευτικό κέλυφος για όσους κινούνται κοντά στην εξουσία.

Ο Μητσοτάκης πήγε την χώρα στα προδικτατορικά χρόνια.

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο δεν είναι μόνο η ίδια η υπόθεση. Είναι η αντίδραση της κυβέρνησης. Μια κυβέρνηση με πραγματική εμπιστοσύνη στους θεσμούς θα απαντούσε απλά: όλα στο φως, καμία σκιά, πλήρης συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Αντί γι’ αυτό, είδαμε υπουργούς και κυβερνητικά στελέχη να μετατοπίζουν τη συζήτηση από την ουσία της έρευνας στο πρόσωπο της Κοβέσι. Ο Άδωνις Γεωργιάδης φέρεται να σχολίασε ειρωνικά ότι «όσο μας επιτρέπει η κυρία Κοβέσι, έχουμε ακόμη δημοκρατία», μετατρέποντας έναν ευρωπαϊκό δικαστικό έλεγχο σε δήθεν απειλή κατά της λαϊκής κυριαρχίας.

Αυτό είναι το πολιτικό πρόβλημα: όταν η Δικαιοσύνη ενοχλεί, η κυβέρνηση δεν απαντά επί της ουσίας· κατασκευάζει εχθρούς. Όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητά άρση ασυλίας βουλευτών για να προχωρήσει μια έρευνα, η διαδικασία δεν σημαίνει ενοχή. Η ίδια η Κοβέσι εξήγησε ότι πρόκειται για αναγκαίο βήμα ώστε να μπορέσουν οι εισαγγελείς να εξετάσουν πολιτικά πρόσωπα στο πλαίσιο της υπόθεσης. Όμως η κυβερνητική ρητορική επιχειρεί να παρουσιάσει ακόμη και αυτό το στοιχειώδες θεσμικό βήμα ως πολιτική επίθεση.

Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι μια τεχνική υπόθεση διοικητικής δυσλειτουργίας. Είναι υπόθεση δημοκρατικής ποιότητας. Αν ευρωπαϊκά κονδύλια, δημόσιο χρήμα και αγροτικές ενισχύσεις γίνονται εργαλείο πελατειακών σχέσεων, τότε δεν έχουμε απλώς «κακή διαχείριση». Έχουμε στρέβλωση της πολιτικής αντιπροσώπευσης. Ο πολίτης δεν αντιμετωπίζεται ως δικαιούχος κανόνων, αλλά ως πιθανός πελάτης. Ο αγρότης δεν βλέπει ένα κράτος δικαίου, αλλά ένα σύστημα διαμεσολάβησης. Και ο βουλευτής κινδυνεύει να εμφανίζεται όχι ως νομοθέτης, αλλά ως μεσάζων.

Η Κοβέσι έθεσε και ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα: το πώς αντιμετωπίζεται η απάτη στην Ελλάδα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, εξέφρασε έκπληξη για πρακτικές όπου κάποιος που διαπράττει απάτη επιστρέφει τα χρήματα και μένει ελεύθερος, αν και σημειώνεται ότι υπήρξαν αλλαγές στο σχετικό νομικό πλαίσιο έπειτα από συζητήσεις με τις ελληνικές αρχές. Ακόμη κι έτσι, η πολιτική ουσία παραμένει: η χώρα δεν μπορεί να εμφανίζεται ευρωπαϊκή μόνο όταν εισπράττει κονδύλια, αλλά βαλκανική όταν πρέπει να λογοδοτήσει για τη χρήση τους.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επενδύσει επί χρόνια στο αφήγημα της «θεσμικότητας». Παρουσιάστηκε ως δύναμη σοβαρότητας, ευρωπαϊκού προσανατολισμού και διοικητικού εκσυγχρονισμού. Όμως η θεσμικότητα δεν κρίνεται στις συνεντεύξεις, στα powerpoints και στις διεθνείς φωτογραφίες. Κρίνεται όταν ένας ανεξάρτητος ευρωπαϊκός θεσμός ανοίγει φακέλους που ενοχλούν. Κρίνεται όταν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στη διαφάνεια και στην κομματική αυτοπροστασία.

Και εδώ η εικόνα είναι βαριά. Από τη μία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να ζητά γρήγορη ολοκλήρωση της έρευνας, θέση την οποία η Κοβέσι αναγνώρισε ως σωστή. Από την άλλη, κυβερνητικά στελέχη επιτίθενται πολιτικά ή ειρωνικά στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ενώ η ίδια η Κοβέσι υπογραμμίζει ότι οι ελληνικές ομάδες της EPPO δουλεύουν με περιορισμένους πόρους και τεράστιο όγκο εγγράφων και υποκλοπών προς αξιολόγηση. Δεν γίνεται, λοιπόν, να ζητάς ταχύτητα και ταυτόχρονα να δημιουργείς κλίμα καχυποψίας απέναντι σε εκείνους που ερευνούν.

Το ερώτημα δεν είναι αν η Κοβέσι είναι αλάνθαστη. Κανένας θεσμός δεν είναι υπεράνω κριτικής. Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση δείχνει τόσο ενοχλημένη από μια έρευνα που, αν δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, θα έπρεπε να τη διευκολύνει με κάθε τρόπο. Η δημοκρατία δεν απειλείται από τους εισαγγελείς που ζητούν λογοδοσία. Απειλείται από την εξουσία που βαφτίζει τη λογοδοσία «επίθεση».

Η υπόθεση Κοβέσι είναι, τελικά, ένας καθρέφτης. Και μέσα του η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν βλέπει την εικόνα του «επιτελικού κράτους» που διαφημίζει. Βλέπει ένα κράτος κουρασμένο από πελατειακές εξαρτήσεις, φοβικό απέναντι στον έλεγχο και επιθετικό απέναντι σε όποιον ζητά απαντήσεις. Αν η κυβέρνηση θέλει πράγματι να διασώσει το θεσμικό της προφίλ, δεν χρειάζεται να επιτίθεται στην Ευρωπαία εισαγγελέα. Χρειάζεται να ανοίξει τους φακέλους, να προστατεύσει την έρευνα και να αποδεχθεί ότι η δημοκρατία δεν είναι ασπίδα ατιμωρησίας. Είναι υποχρέωση λογοδοσίας.

Πώς λειτουργεί ο φασισμός σήμερα: ένα σημείωμα για τον Τραμπ ως Θεραπευτή Χριστό

1

Counterpunch

24 Απριλίου 2026

Stephen F. Eisenman
Facebook Twitter Reddit Bluesky Email

Άγνωστος καλλιτέχνης — δημιουργημένο με τεχνητή νοημοσύνη, Χωρίς τίτλο (Ο Τραμπ ως Θεραπευτής Χριστός). TruthSocial.com @realdonaldtrump, 12 Απριλίου 2026.

Κρυμμένο σε κοινή θέα

Η εικόνα ενός νεανικού Ντόναλντ Τραμπ, που ακουμπά το χέρι του στο μέτωπο ενός άρρωστου ή ετοιμοθάνατου άνδρα, έχει πλέον θαφτεί στο νεκροταφείο των memes. Μέχρι να διαβάσετε αυτό το κείμενο, κάποιο άλλο θα έχει πάρει τη θέση της, και έπειτα άλλο ένα, και ούτω καθεξής. Αυτός είναι ένας από τους σκοπούς του καταιγισμού εικόνων τεχνητής νοημοσύνης: ο αποπροσανατολισμός. Εστιάζοντας στις προφανείς προκλήσεις — την υποτιθέμενη βλασφημία μιας εικόνας του Τραμπ ως Θεραπευτή Χριστού — το κοινό είναι πιθανότερο να παραβλέψει μεγαλύτερες, αλλά λιγότερο προβεβλημένες, προκλήσεις, όπως η αποδυνάμωση των προτύπων προστασίας από τη ρύπανση, οι περικοπές στην έρευνα για τις ασθένειες και, φυσικά, ο πόλεμος. Υπάρχει όμως και μια άλλη, εξίσου σημαντική επικοινωνιακή στρατηγική σε λειτουργία, και είναι κρυμμένη σε κοινή θέα: η κοινοτοπία ή το κιτς. Αυτή είναι η γλώσσα του φασισμού σήμερα.

Εικονογραφία

Παρά όλη τη διαμάχη που προκάλεσε, το meme είναι μετά βίας συνεκτικό. Ο Τραμπ φορά έναν φαρδύ λευκό χιτώνα κάτω από ένα κόκκινο πόντσο, αν και το τελευταίο μοιάζει εξίσου με κιμονό — έχει μανίκια — και με πουλόβερ του γκολφ ριγμένο ανέμελα στους ώμους. Ακτίνες φωτός εκπέμπονται από το κεφάλι του ξαπλωμένου άνδρα, υποδηλώνοντας ότι εκείνος είναι η ιερή μορφή, ενώ ο Τραμπ δεν είναι παρά ένας νοσηλευτής ή βοηθός νοσηλευτή που ελέγχει τη θερμοκρασία του ασθενούς. Ο πρόεδρος κρατά στο αριστερό του χέρι μια μπάλα φωτός, σαν τις «Never-fairies» της Disney, που πιάνουν και κρατούν ηλιαχτίδες.

Γύρω από τον άρρωστο ή ετοιμοθάνατο άνδρα βρίσκονται τέσσερις ακόμη μορφές. Δεξιόστροφα από πάνω αριστερά: ένας μεσήλικας άνδρας με καπέλο του μπέιζμπολ και καλοκουρεμένα λευκά γένια και μουστάκι — στην queer αργκό, ένας «λύκος» ή «daddy»· ένας νεαρός, ξυρισμένος πεζοναύτης· μια νεαρή νοσηλεύτρια, μικροσκοπική σε σύγκριση με τον γιγαντιαίο Τραμπ· και μια άλλη νεαρή γυναίκα χωρίς εμφανές επάγγελμα, με καστανόξανθα μαλλιά χωρισμένα στη μέση. Μεσήλικες ή μεγαλύτερες γυναίκες δεν προσκλήθηκαν σε αυτό το πάρτι — πράγμα καθόλου παράξενο, δεδομένου του οικοδεσπότη. Τραχιά δεξιά χέρια στο κάτω αριστερό και δεξί μέρος της εικόνας υποδηλώνουν δύο ακόμη άνδρες, προφανώς γονατισμένους, με τα κεφάλια τους κάτω από το επίπεδο του νοσοκομειακού κρεβατιού. Είναι άραγε τραυματιοφορείς που καθαρίζουν το πάτωμα με τα άλλα τους χέρια;

Τέλος, υπάρχουν οι στρατιώτες που αιωρούνται στον ουρανό, όπως τα στρατεύματα του Ναπολέοντα που εισέρχονται στη Βαλχάλα στον διάσημο πίνακα του 1801 του Girodet-Trioson. Εκείνος στη μέση φαίνεται να υποχωρεί και να είναι ντυμένος με γυναικεία ενδυμασία, φορώντας ένα στέμμα σαν της Ελευθερίας και κρατώντας δύο λάβαρα. Στον γεμάτο ουρανό υπάρχουν επίσης δύο φαλακροί αετοί και τρία μαχητικά αεροσκάφη που διατρέχουν κίνδυνο εναέριας σύγκρουσης ή πρόσκρουσης με πουλιά. Από κάτω βρίσκονται το Άγαλμα της Ελευθερίας, το Μνημείο του Λίνκολν και ένα ακόμη κλασικίζον κτίριο στο αριστερό βάθος — πιθανώς μια παραμορφωμένη από την τεχνητή νοημοσύνη εκδοχή του Καπιτωλίου των ΗΠΑ.

Ο λόγος που η εικόνα προκάλεσε διαμάχη είναι ότι ορισμένοι χριστιανοί την εξέλαβαν ως βλάσφημη. Σύμφωνα με τα τέσσερα κανονικά Ευαγγέλια, ο Χριστός θεράπευε συχνά τους αρρώστους: «Και περιήρχετο ο Ιησούς όλες τις πόλεις και τα χωριά, διδάσκοντας στις συναγωγές τους και κηρύσσοντας το ευαγγέλιο της βασιλείας και θεραπεύοντας κάθε ασθένεια και κάθε αδυναμία στον λαό» (Ματθαίος 4:23). Οι ασθενείς του υπέφεραν από υδρωπικία, δηλαδή οίδημα, παράλυση, τύφλωση και λέπρα. Ο Ιησούς ανέστησε επίσης νεκρούς. Το να παρουσιάζεται ένας πολιτικός — ακόμη και ένας πρόεδρος — ως Χριστός δεν είναι αποδεκτό. Η πρώτη από τις Δέκα Εντολές λέει: «Ουκ έσονται σοι θεοί έτεροι πλην εμού». Ένας πρόεδρος που ακτινοβολεί και θεραπεύει με το άγγιγμά του παρουσιάζεται ως θεϊκή μορφή.

Η σύνδεση του Ιησού με τον γιατρό ή θεραπευτή είναι θεμελιώδης στη χριστιανική εικονογραφία. Ανάμεσα στις αρχαιότερες απεικονίσεις του Ιησού, προγενέστερες ακόμη και από σκηνές της Σταύρωσης, βρίσκεται η παράστασή του ως θεραπευτή. Οι Κατακόμβες των Πέτρου και Μαρκελλίνου στη Ρώμη, του 4ου αιώνα μ.Χ., περιέχουν μια νωπογραφία…

Άγνωστος καλλιτέχνης, Η θεραπεία μιας αιμορραγούσας γυναίκας, Ρώμη, Κατακόμβες του Μαρκελλίνου και του Πέτρου. 4ος αιώνας μ.Χ.

Άγνωστος καλλιτέχνης, Η θεραπεία της αιμορροούσας γυναίκας, Ρώμη, Κατακόμβες των Μαρκελλίνου και Πέτρου, 4ος αιώνας μ.Χ.

Η νωπογραφία απεικονίζει ένα επεισόδιο από το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, το αρχαιότερο ευαγγελικό βιβλίο: «Και μια γυναίκα, που υπέφερε από αιμορραγία επί δώδεκα χρόνια, και είχε πολλά πάθει από πολλούς γιατρούς, και είχε ξοδέψει όλα όσα είχε, χωρίς να ωφεληθεί καθόλου, αλλά μάλλον γινόταν χειρότερα» (Μάρκος 5:25–26). Αφού γονάτισε και άγγιξε το κράσπεδο του χιτώνα του Χριστού, θεραπεύτηκε.

Περισσότερα από χίλια χρόνια μετά την τοιχογραφία των Κατακομβών, το θέμα εξακολουθούσε να είναι βαθιά εδραιωμένο στη χριστιανική εικονογραφία. Υπάρχουν αναρίθμητα παραδείγματα, μεταξύ των οποίων και ο πίνακας του Ελ Γκρέκο Ο Χριστός θεραπεύει τον τυφλό —περ. 1570— στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης, που εικονογραφεί χωρία από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 9:1–41 και το Κατά Μάρκον 8:22–26. Μοιράζεται με το meme του Τραμπ το μοτίβο του χεριού που αγγίζει το μέτωπο, με κλασική αρχιτεκτονική και ουρανό στο βάθος — αλλά χωρίς αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.

Ελ Γκρέκο, Ο Χριστός Θεραπεύει τον Τυφλό, περ. 1570. Νέα Υόρκη: Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης.

Δεδομένων των συχνών υποσχέσεων του Τραμπ ότι θα καταρτίσει ένα σχέδιο ασφάλισης υγείας καλύτερο από το Obamacare, είναι κατανοητό ότι θα ισχυριζόταν πως το αμφιλεγόμενο meme αφορά τις ιατρικές και όχι τις πνευματικές του ικανότητες. Είπε σε έναν δημοσιογράφο: «Υποτίθεται ότι είμαι [εγώ] ως γιατρός που κάνει τους ανθρώπους καλά. Και πράγματι κάνω τους ανθρώπους καλά. Τους κάνω πολύ καλύτερα». Σύμφωνα με τον πρόεδρο, η εικόνα τον δείχνει να θεραπεύει θαυματουργά τον αμερικανικό «λαό» —το πολιτικό σώμα— και όχι απλώς ένα μοναδικό, ξαπλωμένο πρόσωπο.

Άγνωστος καλλιτέχνης (δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη), Χωρίς τίτλο Trump and Jesus). TruthSocial.com@realdonaldtrump, 15 Απριλίου 2026.

Λίγες μέρες αργότερα, ο Τραμπ υπονόμευσε ο ίδιος τις διαμαρτυρίες του απέναντι στην κατηγορία της βλασφημίας, δημοσιεύοντας ένα ακόμη meme. Αυτή τη φορά, δεν ήταν ο ίδιος ο Ιησούς, αλλά απλώς ένας άνθρωπος επιλεγμένος και αγγιγμένος από τον Ιησού. Πρόκειται για ένα διπλό πορτρέτο μέχρι το στήθος: ένας Ιησούς με λευκό ένδυμα έχει το αριστερό του χέρι απλωμένο γύρω από τον ώμο του προέδρου και το δεξί του χέρι πάνω στο στήθος του. Όπως και ο Χριστός, τα μάτια του Τραμπ είναι κλειστά ή χαμηλωμένα, σαν να προσεύχεται ή να κοιμάται. Η φωτογραφική πηγή πρέπει να ήταν κάποια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Η θολότητα της εικόνας είναι σκόπιμη — είτε ο Τραμπ ονειρεύεται τον Χριστό είτε ο Χριστός ονειρεύεται τον Τραμπ.

Ως προς τη σύνθεση, η δεύτερη εικόνα θυμίζει το Italia und Germania του Friedrich Overbeck, του 1828, έναν πίνακα που εξυμνεί την υποτιθέμενη εγγύτητα δύο πολιτισμών. Κατά τη δεκαετία του 1930, το έργο έγινε έμβλημα της γερμανοϊταλικής, βόρειας/μεσογειακής, ναζιστικής/φασιστικής συμμαχίας. Θεωρήθηκε επίσης παράδειγμα υγιούς, γερμανικής τέχνης, σε αντίθεση με την «entartete» —«εκφυλισμένη»— τέχνη μοντερνιστών όπως ο Πικάσο, ο Σαγκάλ και ο Μοντιλιάνι.

Friedrich Overbeck, Germania und Italia, 1811-28. Μόναχο: Neue Pinakothek.

Ναζιστικό πρότυπο του θεραπευτή και σωτήρα

Αν και πολλοί εθνικοί ηγέτες και δικτάτορες έχουν χρησιμοποιήσει τη γλώσσα της ιατρικής και της σωτηρίας ως πολιτικές μεταφορές, λίγοι το έκαναν τόσο συχνά ή με τόσο σημαντικές συνέπειες όσο ο Αδόλφος Χίτλερ. Περιγραφόταν συγκεκριμένα ως arzt der Deutschen Volk —γιατρός του γερμανικού λαού— και του άρεσε να φωτογραφίζεται να αγγίζει αρρώστους ή τραυματίες, να χαϊδεύει τα χέρια ή τα κεφάλια μικρών παιδιών και, τουλάχιστον σε μία περίπτωση, να παίρνει τον σφυγμό ενός παιδιού. Στην αυτοβιογραφία και πολιτικό του μανιφέστο, Ο Αγών μου —Mein Kampf, 1925— ο Χίτλερ έγραφε για «κοινωνική ασθένεια», «ηθική ασθένεια», «πολιτική ασθένεια» και «κληρονομική ασθένεια». Καθήκον του αληθινού ηγέτη —του ίδιου του Χίτλερ— ήταν να «αναγνωρίσει τη φύση της ασθένειας… και να προσπαθήσει σοβαρά να τη θεραπεύσει».

Άγνωστος φωτογράφος, Ο Αδόλφος Χίτλερ στο νοσοκομείο του Reinsdorf. Από: Otto Dietrich, Adolf Hitler. Bilder aus dem Leben des Führers —Αμβούργο: Cigaretten/Bilderdienst Hamburg/Bahrenfeld, 1936.

Ο Χίτλερ και οι οπαδοί του μετέτρεψαν αυτές τις μεταφορές σε πραγματικότητα. Πίστευαν ότι οι Εβραίοι, οι μπολσεβίκοι, οι queer άνθρωποι, οι Ρομά, οι ψυχικά ασθενείς και τα άτομα με σωματικές αναπηρίες αποτελούσαν μάστιγα για το εθνικό σώμα και έπρεπε να αφαιρεθούν — μέσω γενοκτονίας, της λεγόμενης ευθανασίας, δηλαδή της βάναυσης δολοφονίας ανθρώπων με αναπηρίες ή κληρονομικές ασθένειες, και της αναγκαστικής στείρωσης. Και όπως ο Χίτλερ έβλεπε τον εαυτό του ως γιατρό, έτσι τον αντιλαμβανόταν και ως σωτήρα του γερμανικού λαού και έθνους. «Είμαστε, ομολογουμένως, λίγοι σε αριθμό», έγραψε το 1919, λίγο μετά την αποχώρησή του από τη στρατιωτική υπηρεσία: «Αλλά κάποτε ένας άλλος άνθρωπος σηκώθηκε στη Γαλιλαία, και σήμερα η διδασκαλία του κυβερνά ολόκληρο τον κόσμο». Αργότερα, προφήτευσε ότι μετά τον θάνατό του θα τον περιέγραφαν ως: «Έναν άνθρωπο που ποτέ δεν συνθηκολόγησε, που ποτέ δεν εγκατέλειψε, που ποτέ δεν έκανε συμβιβασμούς, που γνώριζε μόνο έναν στόχο και τον δρόμο προς αυτόν, που είχε μια μεγάλη πίστη ονόματι “Γερμανία”». Αυτό που άρχισε ο Χριστός, θα έγραφε αυτός ο φανταστικός μελλοντικός βιογράφος, «ο Χίτλερ θα το ολοκλήρωνε».

Η σύνδεση του Τραμπ με τον Χίτλερ —και μάλιστα η αντιγραφή αποσπασμάτων από τις ομιλίες του Φύρερ— είναι καλά τεκμηριωμένη. Το 2024, σε συγκέντρωση για την Ημέρα των Βετεράνων στο Νιου Χάμσαϊρ, ο Τραμπ ορκίστηκε να «ξεριζώσει τους κομμουνιστές, τους μαρξιστές, τους φασίστες και τους ριζοσπάστες αριστερούς τραμπούκους που ζουν σαν παράσιτα μέσα στα όρια της χώρας μας». Ο Χίτλερ έγραφε στο Mein Kampf: «[Ο Εβραίος] παραμένει το αιώνιο παράσιτο, ένας σπογγώδης οργανισμός που, σαν ένας φοβερός βάκιλος, εξαπλώνεται όλο και περισσότερο μόλις ένα ευνοϊκό περιβάλλον τον προσκαλέσει να το κάνει». Δύο δεκαετίες αργότερα, προς το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χίτλερ αναλογίστηκε τα προηγούμενα χρόνια και συνόψισε τους στόχους του: «Να εξοντώσω τα παράσιτα σε ολόκληρη την Ευρώπη».

Η κοινοτοπία ή το κιτς ως μορφή και νόημα

Η ομιλία του προέδρου το 2024 για τα «παράσιτα», καθώς και άλλες παρόμοιες —όπως και τα σημερινά memes Τραμπ/Ιησού— είναι προκλήσεις, αυτό που οι παιδοθεραπευτές αποκαλούν «συμπεριφορές αναζήτησης προσοχής». Για τον Τραμπ και το καθεστώς του, είναι επίσης ένα παιχνίδι εξαπάτησης, όπως υποστηρίχθηκε νωρίτερα: ένας αποπροσανατολισμός που κρύβει από το οπτικό πεδίο μερικά από τα πιο σκληρά προγράμματα και πολιτικές που γνώρισε ποτέ το έθνος. Όμως οι εικόνες του Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αλλού πρέπει επίσης να κατανοηθούν ως μέρος ενός ευρύτερου αναπαραστατικού μηχανισμού, ο οποίος περιλαμβάνει προεδρικά πορτρέτα, λάβαρα, συγκεντρώσεις, αφίσες, γραμματόσημα, νομίσματα, επιχρυσωμένη διακόσμηση του Λευκού Οίκου, την προγραμματισμένη αίθουσα χορού, την αψίδα θριάμβου και τα NFTs. Τα τελευταία περιλαμβάνουν γλυκανάλατες και παράλογες απεικονίσεις του παχύσαρκου, σχεδόν ογδοντάχρονου προέδρου ως καουμπόη, βασιλιά, μαφιόζου, πυγμάχου, μοτοσικλετιστή και ήρωα δράσης.

Μια πρόσφατη εκστρατεία του Υπουργείου Εργασίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι εξίσου γλυκανάλατη και αξιοκαταφρόνητη. Περιλαμβάνει εικόνες —κατάλληλες να τυπωθούν ως αφίσες— κυρίως λευκών, ανδρών και ξανθών εργατών και οικογενειών. Θυμίζοντας πίνακες του Norman Rockwell, ναζιστικές αφίσες και σοβιετικό σοσιαλιστικό ρεαλισμό, υποδηλώνουν ότι το μέλλον σύντομα θα μοιάζει με ένα φαντασιακό αμερικανικό παρελθόν αδιαμφισβήτητης πατριαρχίας, πατριωτισμού, χριστιανικής πίστης, λευκής υπεροχής και συζυγικών —πυρηνικών— οικογενειών. Όπως και τα memes Τραμπ/Χριστού, έχουν προσελκύσει σημαντική, αρνητική δημοσιότητα.

Άγνωστος καλλιτέχνης (δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη), Αφίσες/memes για το Υπουργείο Εργασίας των ΗΠΑ, 2025-2026.

Όλες αυτές οι εικόνες εξυμνούν το στερεότυπο και το κλισέ — με μία λέξη, το κιτς — και όλοι το γνωρίζουν. Έτσι, καλούν το κοινό να πιστέψει ότι έχει μυηθεί σε μια επικοινωνιακή στρατηγική — όπως πράγματι έχει συμβεί. Οι θεατές γίνονται «μέσα στα πράγματα», συμμέτοχοι σε ένα αστείο που λέγεται εις βάρος άλλων: των Δημοκρατικών ή των πολιτικά προοδευτικών, των Μαύρων, των Λατίνων, των μεταναστών, των queer ανθρώπων ή των γυναικών. Ο στιγματισμός είναι προφανής σε όλους.

Η προσβλητική και γλυκανάλατη εκστρατεία memes του Τραμπ, επομένως — όπως και η κιτς επιχρύσωση του Λευκού Οίκου, η γιγαντιαία αίθουσα χορού, η αψίδα θριάμβου και όλα τα υπόλοιπα — επιτελεί το ιδεολογικό της έργο όχι ζητώντας από το κοινό να θαυμάσει ή να αποδεχθεί το προσβλητικό μήνυμα, αλλά καλώντας το να κατανοήσει το παιχνίδι που παίζεται, ώστε να ικανοποιηθούν καλύτερα οι ατομικές του δυνάμεις αισθητικής και πολιτικής διάκρισης. Με λίγα λόγια, το κοινό καλείται να απορροφηθεί από τα έργα και να τα φυσικοποιήσει. Έτσι εισέρχεται ο φασισμός στο σπίτι της καπιταλιστικής δημοκρατίας — από την μπροστινή πόρτα.

Αυτό που ο Τραμπ και οι υποστηρικτές του αποθαρρύνουν είναι οποιαδήποτε κριτική στις πολιτικές του προέδρου ή στον ίδιο τον άνθρωπο, εκτός ίσως από ένα υπεροπτικό στραβοκοίταγμα απέναντι στις σκανταλιές του. Και γι’ αυτό το meme του Τραμπ ως Θεραπευτή Χριστού αποσύρθηκε γρήγορα από τη δημόσια θέα — απέτυχε να είναι απολύτως γλυκανάλατο. Ενώ το κιτς προσφέρει ομαλότητα και συνοχή — μια ψευδή επίλυση της αντίφασης — αυτή η εικόνα, όπως υποστηρίχθηκε προηγουμένως, ήταν αδέξια και ενοχλητική, συναρμολογημένη πρόχειρα σαν bricolage. Οι μορφές της ήταν δύσκολο να προσδιοριστούν· τα κλισέ της απειλούσαν να συγκρουστούν — όπως οι φαλακροί αετοί και τα μαχητικά αεροσκάφη. Το θρησκευτικό της νόημα ήταν χειρότερο από προσβλητικό — ήταν ασαφές. Η φασιστική εικόνα πρέπει να είναι ενιαία και ολοκληρωμένη· αυτή εδώ ήταν ραγισμένη. Έτσι, το ίδιο το καθεστώς, βαλτωμένο σε έναν ξένο πόλεμο, επιβαρυμένο από αυξημένες τιμές, μειωμένη υγειονομική περίθαλψη και αυξανόμενα ασφάλιστρα, διακινδυνεύει την οργή ή, ακόμη χειρότερα, την αποστασιοποίηση των πιστών του.

Ο Stephen F. Eisenman είναι ομότιμος καθηγητής στο Northwestern University και επίτιμος ερευνητικός συνεργάτης στο University of East Anglia. Είναι συγγραφέας δώδεκα βιβλίων, το πιο πρόσφατο από τα οποία —σε συνεργασία με τη Sue Coe— έχει τίτλο The Young Person’s Illustrated Guide to American Fascism — «Ο εικονογραφημένος οδηγός του νέου ανθρώπου για τον αμερικανικό φασισμό» — από τις εκδόσεις OR Books, 2014. Είναι επίσης συνιδρυτής της Anthropocene Alliance. Ο Stephen δέχεται σχόλια και απαντήσεις στη διεύθυνση [email protected].

Counterpunch

Κοτζιάς κατά ΠΑΣΟΚ για τη Συμφωνία των Πρεσπών: Ο Σημίτης είχε αποδεχθεί νέτο σκέτο «Μακεδονία»

2
Δεύτερη ημέρα εργασιών του συνεδρίου "ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ. 50 χρόνια μετά", Παρασκευή 1 Μαρτίου 2024. Το συνέδριο διοργανώθηκε από την εφημερίδα "Η Καθημερινή", το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ), το Οικονομικό Φόρουμ Δελφών και το Ελληνικό Παρατηρητήριο του London School of Economics. (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
«Ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ αρέσκονται να λειτουργούν ως πλασιέ των μύθων της ΝΔ περί «βέτο» στο Βουκουρέστι, που ουδέποτε τέθηκε και για erga omnes», αναφέρει ο Νίκος Κοτζιάς.

«Βολές» κατά του ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσε ο Νίκος Κοτζιάς με φόντο τη Συμφωνία των Πρεσπών. Με ανάρτησή του ο πρώην υπουργός Εξωτερικών μιλά για στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που «αρέσκονται να λειτουργούν ως πλασιέ των μύθων της ΝΔ περί ‘βέτο’ στο Βουκουρέστι, που ουδέποτε τέθηκε και για erga omnes στις αποφάσεις του που ουδέποτε υπήρξε», τονίζοντας πως ο Κώστας Σημίτης «είχε αποδεχτεί την σκέτη ονομασία ‘Μακεδονία’ για εσωτερική χρήση στη γείτονα χώρα».

Αναλυτικά η ανάρτηση του Νίκου Κοτζιά:

«Περί Διπλωματίας, ΠΑΣΟΚ, Πρέσπες και Βέτο:

Όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας αντιλαμβάνονται τα θετικά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Σε μια εποχή, τα πρώτα 26 χρόνια του 21ου αιώνα, όπου από τις 32 σημαντικές διαφορές οι 31 αντιμετωπίστηκαν με ένοπλα μέσα, οι Πρέσπες παραμένουν το φωτεινό παράδειγμα και η εξαίρεση λύσης πολυετών διαφορών με διπλωματικά μέσα.

Ορισμένα, όμως, στελέχη του ΠΑΣΟΚ αρέσκονται να λειτουργούν ως πλασιέ των μύθων της ΝΔ περί «βέτο» στο Βουκουρέστι, που ουδέποτε τέθηκε και για erga omnes στις αποφάσεις του που ουδέποτε υπήρξε. Που υπερασπιζόμενα τη ΝΔ χρεώνουν τον προσδιορισμό της γλώσσας στην Βόρεια Μακεδονία στη Συμφωνία των Πρεσπών και όχι όπως είναι η αλήθεια στις συμφωνίες του 1977 που έκανε η κυβέρνηση Καραμανλή στον ΟΗΕ.

Σημειώνω ότι το μόνο που αποδεικνύουν με σαφήνεια τα ντοκουμέντα, είναι ότι ο Σημίτης είχε αποδεχτεί την σκέτη ονομασία «Μακεδονία» για εσωτερική χρήση στη γείτονα χώρα (βλ. το βιβλίο «Λογική της Λύσης», σελ.554-563). Ναι! Νέτο σκέτο «Μακεδονία».

Και επ’ ευκαιρίας, δεν μας λένε εκεί από το ΠΑΣΟΚ, μετά τους πρόσφατους πολέμους, παραμένουν στη πρόταση του Προέδρου τους που προσβλέπει στον αφοπλισμό της ελληνικής διπλωματίας και υποστήριξης της γερμανικής θέσης για κατάργηση του Βέτο στις αμυντικές πολιτικές και στην εξωτερική πολιτική της ΕΕ ή έγινε κάποιο θαύμα και αρχίσαν να το ξανασκέφτονται;»

https://www.ieidiseis.gr/politiki/746948/kotzias-kata-pasok-gia-ti-symfonia-ton-prespon-o-simitis-eiche-apodechthei-neto-sketo-makedonia/

Μια θεωρία ιδεών τύπου «Άφησέ τους»

0

Αυτή είναι μια έκδοση του Books Briefing, του εβδομαδιαίου οδηγού των συντακτών μας για τα καλύτερα στον χώρο του βιβλίου.

Boris Kachka
Αρχισυντάκτης

Ένα από τα αγαπημένα μου έργα για την ιστορία των ιδεών είναι ένα επεισόδιο του podcast 99% Invisible, με τίτλο «Whomst Among Us Let the Dogs Out». Στο μεγαλύτερο μέρος της εκπομπής, ένας καλλιτέχνης ονόματι Ben Sisto ερευνά την προέλευση του εθιστικού τραγουδιού των Baha Men από το 2000, «Who Let the Dogs Out», «Ποιος αμόλησε τα σκυλιά;» ανιχνεύοντας το τραγούδι, μέσα από πολλαπλές εκδοχές, πίσω μέχρι ένα σύνθημα από αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου σε λύκειο του Τέξας το 1986.

Ο φαινομενικός στόχος του Sisto είναι να ανακαλύψει ποιος αξίζει την «αναγνώριση» για ένα μουσικό μοτίβο που, δυστυχώς, μένει αξέχαστο. Τα ευρήματά του δείχνουν, αντίθετα, ότι πολλές ιδέες είναι λιγότερο πρωτότυπες και περισσότερο συλλογικές απ’ όσο ίσως φανταζόμαστε. Αυτή η ευρύτερη αλήθεια ισχύει επίσης, ας πούμε, για τον Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, καθώς και για το θέμα ενός πρόσφατου δοκιμίου της συναδέλφου μου Olga Khazan: το εξαιρετικά επιτυχημένο βιβλίο αυτοβοήθειας της Mel Robbins, The Let Them Theory.

Πρώτα, εδώ είναι έξι ιστορίες από την ενότητα βιβλίου του The Atlantic:

Είναι η συγκατοίκηση το φεμινιστικό μέλλον;
Ο αμφισβητούμενος θρίαμβος των “baling wire hippies”
Οκτώ από τις πιο συναρπαστικές βιογραφίες για ανάγνωση
Οι φωτογραφίες του Peter Hujar είναι στη μόδα. Ο ίδιος θα σοκαριζόταν.
«Catch», ένα ποίημα του John Waters
«Scars», ένα διήγημα της Sigrid Nunez

Αυτή την εβδομάδα, η Khazan εξέτασε τους ισχυρισμούς μιας γυναίκας ονόματι Cassie Phillips ότι η Robbins είχε οικειοποιηθεί την ιδέα της. Το 2022, η Phillips έγινε σχετικά γνωστή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με ένα ποίημα, σχεδόν κάθε στίχος του οποίου περιείχε τη φράση Let them — «άφησέ τους».

Η κεντρική ιδέα —η ίδια που αναπτύσσει και η Robbins στο βιβλίο της— είναι ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε την αρνητική συμπεριφορά των άλλων και ότι πρέπει, αντί γι’ αυτό, να επικεντρωνόμαστε στον εαυτό μας. Η Phillips είπε ότι δεν επιδίωξε ποτέ να εμπορευματοποιήσει τη φράση, την οποία έχει κάνει τατουάζ στο αντιβράχιό της, και δεν είναι βέβαιη αν θέλει αποζημίωση από τη Robbins, αν και αντιτίθεται στην προσπάθεια της Robbins να κατοχυρώσει τη φράση ως εμπορικό σήμα.

Η Robbins, η οποία χρησιμοποίησε δημοσίως τη φράση για πρώτη φορά το 2023, είπε ότι δεν είχε δει ποτέ το ποίημα της Phillips και ότι η ιδέα της ήρθε από μια συμβουλή που της είχε δώσει η κόρη της. Ωστόσο, όπως γράφει η Khazan, «η Robbins αναγνωρίζει επίσης ότι πολλοί άνθρωποι και ομάδες, μεταξύ των οποίων οι Στωικοί και οι Βουδιστές, έχουν εξυμνήσει στο παρελθόν τις αρετές της αποστασιοποίησης. Πράγματι, ανάμεσα στον Σενέκα και τη Mel Robbins υπήρξαν το “Let It Be”, το I’m OK—You’re OK και το “Shake It Off”». Η Phillips, από την πλευρά της, είπε ότι εμπνεύστηκε από τα λόγια ενός χαρακτήρα του Tyler Perry, της Madea.

Αμφιβάλλω ότι η προέλευση της ιδέας του «let them» θα κριθεί οριστικά σε ένα δικαστήριο. Το 2017 προσπάθησα να κατανοήσω μια άλλη κατηγορία κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας, στην οποία ένας συγγραφέας ονόματι Charles Green διατύπωσε έναν λεπτομερή ισχυρισμό ότι το ανέκδοτο χειρόγραφό του αποτέλεσε το πρότυπο για το λογοτεχνικό μυθιστόρημα μπέιζμπολ του Chad Harbach, The Art of Fielding.

Η αγωγή του Green για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων τελικά απορρίφθηκε. Ένας δικαστής εξέτασε και τα δύο έργα και αποφάνθηκε ότι «δεν είναι ουσιωδώς παρόμοια». Η λίστα του Green με τις παράξενες ομοιότητες περιλάμβανε δύο μεταφορές με πισίνα και έναν κορυφαίο τραυματισμό στο τέλος του ένατου inning, με δύο outs και δύο strikes. Αυτά είναι, στην πραγματικότητα, κοινά μοτίβα της μυθοπλασίας, που φτάνουν τουλάχιστον μέχρι το μυθιστόρημα του Bernard Malamud The Natural.

Το αμερικανικό δίκαιο θέτει υψηλό πήχη σε τέτοιες υποθέσεις για τον ίδιο λόγο που επιτρέπει στα πνευματικά δικαιώματα να λήγουν και καθιστά δύσκολη τη νίκη σε υποθέσεις δυσφήμησης: τα δικαιώματα του ατόμου πρέπει να εξισορροπούνται με το κοινό όφελος μιας ελεύθερης αγοράς ιδεών.

Αυτό δεν σημαίνει ότι μοναδικές φράσεις μπορούν να κλέβονται ατιμώρητα, ούτε ότι οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να αισθάνονται ηθική υποχρέωση να αναγνωρίζουν τις πηγές της έμπνευσής τους. Αξίζει όμως επίσης να αναγνωρίσουμε, όπως δεν ήταν ο Σαίξπηρ ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που το είπε, ότι από το τίποτα δεν προκύπτει τίποτα.

Ή, για να το πούμε αλλιώς: όλοι εμείς αφήσαμε τα σκυλιά έξω.

ΥΓ: το βιβλίο έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά.