Αρχική Blog Σελίδα 2335

Τριβές μεταξύ Ουάσιγκτον και Αγκυρας

Από
anixneuseis
-
0

Τριβές μεταξύ Ουάσιγκτον και Αγκυρας
Eνας ιμάμης ηγείται στρατιωτικού αγήματος που μεταφέρει το φέρετρο με τη σορό ενός από τους 13 Τούρκους στρατιώτες, αστυνομικούς και απλούς πολίτες, ομήρους του PKK, που εκτελέστηκαν στο βόρειο Ιράκ (φωτ. A.P.).

ΑΓΚΥΡΑ. Εμφανής κατέστη τη Δευτέρα η εχθρότητα μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και της Ουάσιγκτον, όταν ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν κατηγόρησε τις ΗΠΑ για στήριξη του κουρδικού αντάρτικου, την ώρα κατά την οποία ο Αμερικανός πρέσβης στην Αγκυρα καλείτο για διαβουλεύσεις στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Την Κυριακή, η Αγκυρα ανακοίνωσε την εκτέλεση 13 Τούρκων ομήρων που βρίσκονταν στα χέρια του PKK. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε την ίδια ημέρα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Ουάσιγκτον επεσήμανε ότι η εμπλοκή του PKK δεν είχε αποδειχθεί ακόμη. Ο Τούρκος πρόεδρος χαρακτήρισε τον ισχυρισμό αυτόν «φαιδρό», επικρίνοντας τη συνεχιζόμενη αμερικανική στήριξη προς τις κουρδικές δυνάμεις στη βόρεια Συρία. «Οι ΗΠΑ βρίσκονται πίσω από το PKK», είπε ο Τούρκος πρόεδρος. Το ενδεχόμενο νέας κλιμάκωσης της έντασης μεταξύ Ουάσιγκτον και Αγκυρας έμοιασε να απομακρύνεται τη Δευτέρα, όταν ο υπουργός Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Τούρκο ομόλογό του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Ο Μπλίνκεν εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον θάνατο των Τούρκων ομήρων, υπογραμμίζοντας ότι «οι τρομοκράτες του PKK φέρουν την ευθύνη».

Ο Τζο Μπάιντεν, όμως, ο οποίος αποκάλεσε τον Ερντογάν «αυταρχικό ηγέτη» κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, δεν έχει επικοινωνήσει ακόμη με τον Τούρκο πρόεδρο. Ο Μπάιντεν επέλεξε διαφορετικό ύφος στις σχέσεις με την Αγκυρα, εγκαταλείποντας τη στενή σχέση του Τραμπ με τον Ερντογάν και επιλέγοντας να επικρίνει την Τουρκία για την πολιτική της στη Συρία και για την αγορά του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400, όπως αναφέρει σε άρθρο της η εφημερίδα Washington Post.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έγκρισής του από τη Γερουσία, ο Αντονι Μπλίνκεν είπε ότι η Τουρκία δεν συμπεριφέρεται ως σύμμαχος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η επιβολή νέων κυρώσεων κατά της Αγκυρας για τους S-400 είναι πιθανή. Η Τουρκία έχει αποκλεισθεί από το πρόγραμμα κατασκευής και αγοράς του μαχητικού νέας γενιάς F-35, ενώ οι ΗΠΑ έχουν απαγορεύσει τις περισσότερες νέες πωλήσεις οπλικών συστημάτων στην Τουρκία.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν επέκρινε δύο φορές αυτόν τον μήνα την Τουρκία για παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων, ενώ 50 γερουσιαστές κατέθεσαν επιστολή διαμαρτυρίας προς τον πρόεδρο Μπάιντεν για την αυταρχική φύση της κυβέρνησης Ερντογάν. Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου ανακοίνωσε ότι οι 900 Αμερικανοί στρατιωτικοί που συνεργάζονται με τους Κούρδους της συριακής οργάνωσης YPG θα παραμείνουν στις θέσεις τους.

Υποβάθμιση

Ανώτατος αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπάιντεν υποβάθμισε, όμως, το γεγονός ότι ο νέος πρόεδρος δεν έχει επικοινωνήσει ακόμη με τον Τούρκο ομόλογό του, υπογραμμίζοντας ότι η νέα κυβέρνηση εστιάζει κυρίως ακόμη σε εσωτερικά ζητήματα.

«Συνειδητοποιούμε την απογοήτευση του προέδρου Ερντογάν, αλλά οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ είναι πολλοί. Ο πρόεδρος Μπάιντεν δεν έχει μιλήσει ακόμη με πολλούς από αυτούς», είπε ο κυβερνητικός αξιωματούχος, επισημαίνοντας ότι την περασμένη εβδομάδα ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, Τζέικ Σάλιβαν, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τούρκο ομόλογό του, Ιμπραήμ Καλίν. «Θέλουμε να συνεργαστούμε με την Τουρκία σε πολλούς τομείς. Είναι ένας σημαντικός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, ο οποίος έχει κομβικό ρόλο να παίξει στη Συρία και τη Λιβύη», είπε ο Αμερικανός αξιωματούχος στη Washington Post.

Η αναλύτρια του ινστιτούτου European Council on Foreign Relations, Ασλί Αϊντασμπάς, λέει ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που παρουσιάζει η σχέση της με την Τουρκία. «Το σχέδιο του Μπάιντεν ήταν να βάλει τα θέματα αυτά “στο ψυγείο” για έξι μήνες. Οι συνθήκες, όμως, δεν θα επιτρέψουν τέτοια πίστωση χρόνου», λέει η Αϊντασμπάς.

Η αντιπαράθεση γύρω από τους S-400, η επιμονή της Ουάσιγκτον να καταδικάζει τις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Τουρκία και η συριακή κρίση αναμένεται να οδηγήσουν σε νέες τριβές. Οι τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις με στόχο θυλάκους του PKK στο βόρειο Ιράκ και τη βόρεια Συρία προκαλούν την οργή της Ουάσιγκτον. Παρότι οι ΗΠΑ έχουν χαρακτηρίσει το PKK τρομοκρατική οργάνωση, η συμμαχία των ΗΠΑ με τις κουρδικές πολιτοφυλακές στη βόρεια Συρία έχει αποδώσει σημαντικούς καρπούς στην εκστρατεία κατά του Ισλαμικού Κράτους, με την Ουάσιγκτον να προσπαθεί να εμφανίσει το PKK ως ξεχωριστή οντότητα από τους Κούρδους της Συρίας.

“Καθημερινή”

ΤΑΪΜ: Πώς το «Βαθύ κράτος» έκλεψε τη νίκη από τον Τραμπ.

Από
anixneuseis
-
0

ΤΑΪΜ: «Κατά κάποιο τρόπο

ο Τραμπ είχε δίκαιο», του κλέψανε τη νίκη!

[«Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι συνεργοί θέλουν η μυστική ιστορία των εκλογών του 2020 να ακουστεί, ακόμα κι αν μοιάζει σαν ένα παρανοϊκό πυρετώδες όνειρο – μια καλά χρηματοδοτούμενη ομάδα ισχυρών ανθρώπων, από όλους τους τομείς και ιδεολογίες, που συνεργάζονται στα παρασκήνια, για να επηρεάσουν τις αντιλήψεις, να αλλάξουν τους κανόνες και τους νόμους, να  προσανατολίσουν τη δημοσιογραφική κάλυψη και να ελέγξουν τη ροή πληροφοριών. Δεν έκαναν νοθεία στις εκλογές, αλλά (προ)καθόρισαν το αποτέλεσμα. Και πιστεύουν ότι το κοινό πρέπει να κατανοήσει την αστάθεια του συστήματος για να επιβιώσει η δημοκρατία στην Αμερική». Molly Ball, time.com, 4/2/2021]

Πρώτα απ ‘όλα, το Time δεν είναι μέσο ενημέρωσης φιλικό προς τον Τραμπ, το αντίθετο. Επέλεξε άλλωστε να ονομάσει τον Τζο Μπάιντεν και την αντιπρόεδρό του Kαμάλα Χάρις «πρόσωπα της χρονιάς» για το 2020. Ευνοϊκό προς το Δημοκρατικό στρατόπεδο και το ακροαριστερό κίνημα, Black Lives Matter (BLM), απένειμε πρόσφατα τον τίτλο του “φύλακα της χρονιάς” στην Assa Traoré και διακρίθηκε στο παρελθόν από τα “φιλικά προς τους ομοφυλόφιλους” εξώφυλλα. Και επιπλέον το Time περιγράφει αυτή τη μυστική εκστρατεία που έσωσε τις εκλογές του Μπάιντεν για να την εξάρει, ακόμα κι αν επικυρώνει εν μέρει ταυτόχρονα τις «συνωμοτικές» θέσεις του Ντόναλντ Τραμπ και των υποστηρικτών του, κάτι που δεν παρέλειψαν να επαναλάβουν και συντηρητικά μέσα, όπως το Fox News, το New York Post ή το Breitbart.

Σωτήρες της Δημοκρατίας

“Αυτό που είναι συναρπαστικό, είναι αυτό που μας λέει σχετικά με το θράσος της αριστεράς γενικά και τα διεφθαρμένα και παραπλανητικά μέσα μαζικής ενημέρωσης ειδικότερα: Αφήνουν τώρα να εννοηθεί ότι νόθευσαν τις εκλογές, αλλά θέλουν να γνωρίζετε ότι όλα θα πάνε καλά επειδή το έκαναν όχι να καταστρέψουν τη δημοκρατία αλλά να τη διατηρήσουν και να την ενισχύσουν.», έτσι συνόψισε την κατάσταση, ο Τζέιμς Ντελίνγκπολ, υπ’ αριμόν ένα αρθρογράφος στο Breitbart

Συναρπαστικό πράγματι αυτό το άρθρο της Molly Ball στο Time που ξεκινά ως εξής:

“Ένα παράξενο πράγμα συνέβη αμέσως μετά τις εκλογές στις 3 Νοεμβρίου: τίποτα δεν συνέβη.”

Τίποτα δεν συνέβη, καθώς οι Αμερικανοί φοβόντουσαν διαμαρτυρίες και βία εν μέσω κατηγοριών για απάτη από το στρατόπεδο του Τραμπ. Κατηγορίες που συνδέονται με τη μαζική ταχυδρομική ψηφοφορία που έλαβε χώρα σε ορισμένες πολιτείες που κυβερνώνται από τους Δημοκρατικούς, με εγγυήσεις που θεωρούνται ανεπαρκείς από τους Ρεπουμπλικάνους.

Αλλά όχι, όλα πήγαν καλά, και στις 7 Νοεμβρίου 2020 τα κύρια αμερικανικά ΜΜΕ έστεψαν τον Τζο Μπάιντεν νικητή, χωρίς να περιμένουν τα τελικά αποτελέσματα, καθώς ορισμένες Πολιτείες εξακολουθούν να μετρούν ψήφους.

Σε μια άλλη έκπληξη, σύμφωνα με το Time, ο Σύνδεσμος των αμερικανικών επιχειρηματιών, ανάμεσά τους και οι επιχειρηματίες που υποστήριζαν τον Τραμπ μέχρι τότε, τον κάλεσε γρήγορα να αφήσει τις κατηγορίες για νοθεία και να παραδεχτεί την ήττα του. Το Time παραθέτει τον απερχόμενο πρόεδρο:

«Ήταν πολύ, πολύ περίεργο», είπε ο Τραμπ στις 2 Δεκεμβρίου. “Μέσα σε λίγες ημέρες από τις εκλογές, είδαμε μια συντονισμένη προσπάθεια ανακήρυξης του νικητή, ενώ πολλές Πολιτείες-κλειδιά εξακολουθούν να μετρούν ψήφους.”

Αριστεροί και Δεξιοί, Δημοκρατικοί αλλά και Ρεπουμπλικανοί, επιχειρηματίες και εργατοπατέρες αλλά και μεγάλα Πανεπιστήμια ενώθηκαν για να αποτραπεί η εκλογική νίκη του Τραμπ. (Σχέδιο του Ryan Olbrysh για το TIME)

 

 

 

 

Συνωμοσία στο παρασκήνιο

«Κατά κάποιον τρόπο, ο Τραμπ είχε δίκιο», καταλήγει η δημοσιογράφος του Time: «Μια συνωμοσία εξυφάνθηκε στα παρασκήνια που όχι μόνο μείωσε τις διαμαρτυρίες αλλά και συντόνισε την αντίσταση των επιχειρηματιών. Αυτές οι δύο εκπλήξεις ήταν το αποτέλεσμα μιας άτυπης συμμαχίας μεταξύ αριστερών ακτιβιστών και κορυφαίων επιχειρηματιών. Το σύμφωνο επισημοποιήθηκε με μια λακωνική και «αθόρυβη» κοινή δήλωση από το Εμπορικό Επιμελητήριο των ΗΠΑ και την AFL-CIO, που εκδόθηκε την ημέρα των εκλογών. Και οι δύο πλευρές βλέπουν αυτονόητη τη συμφωνία μετά τις μαζικές, μερικές φορές καταστροφικές, διαμαρτυρίες του καλοκαιριού για τη φυλετική δικαιοσύνη – στην οποία οι δυνάμεις της εργασίας ενώθηκαν με τις δυνάμεις του κεφαλαίου για να διατηρήσουν την ειρήνη και να αντιταχθούν στην επίθεση του Τραμπ κατά της δημοκρατίας.”

Το AFL-CIO είναι η κύρια ένωση των εργαζομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά το άρθρο του Time αναφέρει επίσης μεταξύ των εταίρων αυτής της συνωμοσίας τις «κορυφαίες οργανώσεις του Κινήματος για τις Μαύρες Ζωές», που περιλαμβάνει και το Black Lives Matter (BLM).

Φυσικά, το Time λέει ότι ο στόχος αυτής της σκιώδους συμμαχίας δεν ήταν να χάσει ο Τραμπ, αλλά να διασφαλίσει ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν ήρεμα και ότι το αποτέλεσμά τους θα γίνει αποδεκτό από όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους:

«Το έργο τους αφορούσε όλες τις πτυχές των εκλογών. Υπέδειξαν στις Πολιτείες να αλλάξουν τα εκλογικά συστήματα και τους εκλογικούς νόμους και βοήθησαν στη διασφάλιση εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων από δημόσια και ιδιωτική χρηματοδότηση. Αντιτάχθηκαν σε αγωγές που αποσκοπούσαν στη στέρηση δικαιώματος ψήφου, στρατολόγησαν στρατούς εκλογικών εργαζομένων και οδήγησαν εκατομμύρια να ψηφίσουν ταχυδρομικώς για πρώτη φορά. Κατάφεραν να πιέσουν τις εταιρείες κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης να ακολουθήσουν μια πιο σκληρή γραμμή ενάντια στην παραπληροφόρηση και χρησιμοποίησαν στρατηγικές βάσει δεδομένων για την καταπολέμηση των εκστρατειών δυσφήμησης.”

Απόκρυψη γεγονότων

Parmi ces stratégies des médias sociaux, on notera par exemple, ce que ne fait pas le Time, l’article du New York Post, sorti deux semaines avant l’élection, qui décrivait les pratiques douteuses de Joe Biden et de son fils Hunter en Ukraine quand Joe Biden était le vice-président de Barack Obama. La diffusion de cet article avait été immédiatement bloquée sur les réseaux sociaux et cachée aux Américains par les grands médias jusqu’à après l’élection ou bien présentée comme une nouvelle ingérence russe de type « fake news ».

Μεταξύ αυτών των στρατηγικών στα κοινωνικά μέσα, σημειώνουμε, για παράδειγμα, αυτό που δεν κάνει το Time, το άρθρο της New York Post, δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, το οποίο περιέγραφε τις ύποπτες  πρακτικές του Τζο Μπάιντεν και του γιου του Χάντερ στην Ουκρανία, όταν ο Μπάιντεν ήταν Αντιπρόεδρος του Μπάρακ Ομπάμα. Η διάδοση αυτού του άρθρου μπλοκαρίστηκε αμέσως στα κοινωνικά μέσα και αποκρύφτηκε από τους Αμερικανούς από τα κυρίαρχα ΜΜΕ μέχρι τις εκλογές ή παρουσιάστηκε ως άλλη μια ρωσική παρέμβαση τύπου «ψευδών ειδήσεων».

Σχολιασμός του Fox News μετά τις αποκαλύψεις του Time:

«Μια δημοσκόπηση του Νοεμβρίου αποκάλυψε ότι το 4,6% των ψηφοφόρων του Μπάιντεν δεν θα τον ψήφιζαν αν γνώριζαν για το σκάνδαλο του Χάντερ Μπάιντεν. Ο Μπάιντεν νίκησε τον Τραμπ με διαφορά μόνο 4,4% των ψήφων.”

Και η δημοσιογράφος του Time ολοκλήρωσε τη μακρά εισαγωγή της ως εξής, προτού δώσει πολλές λεπτομέρειες σχετικά με αυτήν τη συνωμοτική εκστρατεία «για τη σωτηρία των εκλογών του 2020»:

«Αυτή είναι η εσωτερική ιστορία της συνωμοσίας για τη διάσωση των εκλογών του 2020, με βάση την πρόσβαση στις εσωτερικές εργασίες της ομάδας, τα μη δημοσιευμένα έγγραφα και τις συνεντεύξεις με δεκάδες άτομα που εμπλέκονται από όλα τις πολιτικές τάσεις. Είναι η ιστορία μιας άνευ προηγουμένου, δημιουργικής και αποφασιστικής εκστρατείας, η επιτυχία της οποίας αποκαλύπτει επίσης πόσο κοντά έχει έρθει το έθνος στην καταστροφή. «Οποιαδήποτε απόπειρα παρέμβασης στην ορθή διεξαγωγή των εκλογών ηττήθηκε», δήλωσε ο Ιάν Μπασίν, συνιδρυτής της Protect Democracy, μιας μη κομματικής ομάδας υπεράσπισης του κράτους δικαίου. «Αλλά είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσει η χώρα ότι αυτό δεν συνέβη κατά λάθος. Το σύστημα δεν λειτούργησε μαγικά. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί μόνη της ».

Ο Αλλάχ είναι μεγάλος!… θα λέγαμε!

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: https://www.ojim.fr/alliance-de-la-big-tech-du-big-business-et-de-blacklivesmatter-pour-lelection-de-biden-le-time-leve-le-voile/

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην ιστοσελίδα “Ανιχνεύσεις” δεν συμφωνούμε με όλα τα άρθρα που δημοσιεύουμε. Παρουσιάουμε, όμως, όλες τις απόψεις.

 

Αν το πιστεύουν οι Αμερικανοί, ας το διορθώσουν το λάθος τους.

Από
anixneuseis
-
0
Πολλά και ενδιαφέροντα είπε χθες στην εκπομπή “Γνώση και Εμπειρία” της διαδικτυακής τηλεόρασης “Ανιχνεύσεις web tv” ο Εκτελεστικός Διευθυντής του HALK Έντυ Ζεμενίδης.
Με την εξαιρετική παρουσίαση των προσώπων της ομογένειας που κάνει ο Αντιστράτηγος ε.α. Ηλίας Λεοντάρης, Επίτιμος Διοικητής Στρατιάς και τ. Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς Κύπρου,
αποκαλύπτονται:
-Η ευαισθησία των ανθρώπων της Ομογένειας για την Ελλάδα και την Κύπρο.
-Ο καθημερινός αγώνας που κάνουν για τις δύο χώρες-πατρίδες τους.
-Οι κίνδυνοι που υπάρχουν να εξασθενίσει η ελληνική παρουσία στις ΗΠΑ και τις άλλες χώρες καθώς περνούν τα χρόνια και οι γενιές αλλάζουν.
-Η αδιαφορία του ελληνικού κράτους γι αυτήν την εξασθένιση.
-Οι προσωπικές τραγωδίες των ανθρώπων που μιλούν από την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο ή από την εμπειρία τους στην Ελλάδα.
– Ο χθεσινός προσκεκλημένος της εκπομπής Έντυ Ζεμενίδης, είχε πατέρα που εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ, ο οποίος όταν τον βάφτισε, του έδωσε το όνομα Αυξέντης για να τιμήσει τον κύπριο ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου.
Είπε πολλά και ενδιαφέροντα, χθες, ο κ. Ζεμενίδης. Δεν θα μείνω σε όλα. Μπορείτε να δείτε την εκπομπή εδώ: http://www.anixneuseis.gr/the-hellenic-american…/
Θα τονίσω, όμως, ένα σημείο. Θυμάστε τι αντιδράσεις προκάλεσε διεθνώς η απόρριψη του Σχεδίου Ανάν από τους Ελληνοκύπριους;
Ο Ζεμενίδης, είπε χθες πως τα ίδια στελέχη της αμερικανικής πολιτικής και γραφειοκρατίας που επέκριναν την Κύπρο για την απόρριψη του Σχεδίου, λένε τώρα “ευτυχώς που απορρίψατε το σχέδιο, διαφορετικά η Τουρκία θα είχε σήμερα άλλες δυνατότητες στην Ανατολική Μεσόγειο”.
Αν το πιστεύουν καιρός είναι να διορθώσουν το σφάλμα Κίσσιγκερ με την υποστήριξη που οι ΗΠΑ παρείχαν στην Τουρκία να εισβάλει στη μεγαλόνησο.
ΥΓ: Φίλη, πρότεινε χθες την καθιέρωση μιας εκπομπής με την παρουσίαση προσωπικοτήτων που επιτελούν σημαντικότατο έργο αλλά ελάχιστοι τις γνωρίζουν. Τέτοιου είδους εκπομπές είναι μέσα στο πνεύμα της διαδικτυακής τηλεόρασης “Ανιχνεύσεις web tv”. Θα την κάνουμε την εκπομπή αν η φίλη δεχθεί να την παρουσιάζει. Νομίζω θα αφήσει το στίγμα της.

Τα διαδοχικά βάσανα της Κομισιόν υπό την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

Από
anixneuseis
-
0

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ-ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Η καταιγίδα δεν λέει να κοπάσει για την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και την Κομισιόν. Μόλις είχε αρχίσει να συνέρχεται από τη σφοδρή κριτική που δέχθηκε για τις καθυστερήσεις στην προμήθεια εμβολίων και τις σπασμωδικές αντιδράσεις της (ειδικά την παρ’ ολίγον επιβολή συνοριακών ελέγχων μεταξύ Ιρλανδίας και Β. Ιρλανδίας), η ολέθρια επίσκεψη του ύπατου εκπροσώπου για την Εξωτερική Πολιτική Ζοσέπ Μπορέλ στη Μόσχα, στις 5 Φεβρουαρίου, προκάλεσε ένα δεύτερο τσουνάμι επικρίσεων.

Το φιάσκο της επίσκεψης Μπορέλ είχε στοιχεία αναμενόμενα και απροσδόκητα. Στα πρώτα περιλαμβάνεται ο χαρακτηρισμός της Ε.Ε. από τον Σεργκέι Λαβρόφ ως «αναξιόπιστο εταίρο», οι αναφορές του σε περιστατικά αστυνομικής βίας στα κράτη-μέλη της Ε.Ε., τα περί «αλαζονείας» της Ευρώπης στο ζήτημα Ναβάλνι και περί αβάσιμων κατηγοριών ότι δηλητηριάστηκε από το ρωσικό καθεστώς. Ο Μπορέλ δεν έδειξε τα αναγκαία αντανακλαστικά απέναντι στο δριμύ κατηγορώ του Λαβρόφ. Αντ’ αυτού, επαίνεσε τη Ρωσία για το εμβόλιο που ανέπτυξε κατά της COVID-19, παροτρύνοντας μάλλον άκομψα τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων να το εγκρίνει. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, επιπλέον, ενημερώθηκε για την απόφαση της Ρωσίας να απελάσει διπλωμάτες από τη Γερμανία, την Πολωνία και τη Σουηδία, με την πρόφαση ότι συμμετείχαν σε «παράνομες» διαδηλώσεις υπέρ του Ναβάλνι.

Στις πιο εκκεντρικές στιγμές εντάσσεται η ερώτηση (από δημοσιογράφο του πρακτορείου Sputnik) για την αμερικανική πολιτική απέναντι στην Κούβα. Ο ύπατος εκπρόσωπος εξέφρασε την έκπληξή του για την ερώτηση, αλλά τελικά την απάντησε, ασκώντας κριτική στο αμερικανικό εμπάργκο – άλλη μία μικρή νίκη της ρωσικής προπαγάνδας. Στο τέλος, ζαλισμένος από το σφυροκόπημα, ακούστηκε να μιλάει στον απορημένο Λαβρόφ για την ισπανική ταινία «Φοίνικες στο χιόνι», στην οποία είχε ήδη αναφερθεί και στην απάντησή του για την Κούβα.

«Το σενάριο αυτών των συνεντεύξεων Τύπου στη Μόσχα είναι γνωστό. Επρεπε να είναι καλύτερα προετοιμασμένος. Πήγε με απλωμένο το χέρι και τον υποδέχθηκαν με σφιγμένη γροθιά», σχολιάζει ευρωπαϊκή διπλωματική πηγή στην «Κ». «Οταν πας να συναντήσεις την αρκούδα, πρέπει να είσαι έτοιμος να παλέψεις μαζί της», σημειώνει άλλη πηγή.

Η αντίδραση, ειδικά συγκεκριμένων κρατών-μελών, ήταν έντονη. Οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία είχαν αντιταχθεί εξαρχής στην επίσκεψη και έμοιαζαν να έχουν δικαιωθεί πανηγυρικά. Αλλά και μεταξύ των μεγάλων (Γαλλία και Γερμανία) που ήταν υπέρ του ταξιδιού, ήταν σαφές ότι ήταν μια αποτυχία – αν και, όπως σημειώνουν ορισμένοι διπλωμάτες, τουλάχιστον αποκρυστάλλωσε την εχθρική στάση του Κρεμλίνου απέναντι στην Ε.Ε.

Την Τρίτη, ο Μπορέλ εμφανίστηκε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να δώσει εξηγήσεις – μία ημέρα αφότου περισσότεροι από 70 ευρωβουλευτές έστειλαν επιστολή στη Φον ντερ Λάιεν ζητώντας την παραίτηση ή την αποπομπή του, χαρακτηρίζοντας τη μεταχείρισή του από τους Ρώσους «ταπεινωτική» και αναδεικνύοντας την «αποτυχία του να υπερασπιστεί τα συμφέροντα και τις αξίες της Ε.Ε.». Μιλώντας στο Κοινοβούλιο, ο Μπορέλ είπε ότι ετοιμάζει πρόταση για επιπρόσθετες κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας για την υπόθεση Ναβάλνι. Η πρόταση αυτή αναμένεται να συζητηθεί στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στις 22 Φεβρουαρίου – και το κλίμα είναι πολύ πιο ευνοϊκό για την επιβολή τους από ό,τι πριν από την επίσκεψη. Αλλά το επεισόδιο ήταν ένα ακόμη πλήγμα για τις φιλοδοξίες άσκησης διεθνούς επιρροής της «γεωπολιτικής» Κομισιόν Φον ντερ Λάιεν.

Η ίδια η πρόεδρος της Κομισιόν έκανε και αυτή (την Τετάρτη) την αυτοκριτική της ενώπιον της ολομέλειας του Κοινοβουλίου. «Δεν είμαστε εκεί που θέλουμε να είμαστε στη μάχη κατά του ιού», παραδέχθηκε. «Αργήσαμε να εγκρίνουμε (τα εμβόλια), ήμασταν υπερβολικά αισιόδοξοι σχετικά με τις δυνατότητες μαζικής παραγωγής και ίσως επιδείξαμε υπερβολική βεβαιότητα ότι οι δόσεις για τις οποίες είχαμε συμβληθεί θα παραδίδονταν στην ώρα τους. Πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί συνέβη αυτό και τι διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε από αυτήν την εμπειρία».

Η αποφυγή της δευτερολογίας μετά τις παρεμβάσεις των ευρωβουλευτών, ωστόσο, οδήγησε σε νέες ερωτήσεις για την απροθυμία της να σηκώσει το βάρος των ευθυνών της (άφησε την επίτροπο Υγείας Στέλλα Κυριακίδου να απαντήσει). Η κριτική εις βάρος της στη Γερμανία, ειδικά από ένα εκδοτικό συγκρότημα (Axel Springer), συνεχίζεται – και ενισχύεται από την ενόχληση της κοινής γνώμης που ένα γερμανικό επίτευγμα όπως το εμβόλιο της BioNTech έχει ωφελήσει πρώτα άλλες χώρες (ιδίως τους Βρετανούς, οι διμερείς σχέσεις με τους οποίους δεν είναι θερμές τελευταίως).

Η προεκλογική περίοδος, παράλληλα, έχει βγάλει στην επιφάνεια τις αντιπάθειες που τρέφουν γι’ αυτήν, ως «πριγκίπισσα του CDU» (κόρη ισχυρού βαρώνου), μέλη του βαθέος κόμματος, ενώ και το SPD δεν χάνει ευκαιρία να της αποδώσει ευθύνες.

kathimerini.gr

Το φάντασμα του 2013 στην Τουρκία

Από
anixneuseis
-
0

Οι φοιτητικές διαδηλώσεις απειλούν να εξελιχθούν σε νέο κύμα ευρύτερης κοινωνικής διαμαρτυρίας κατά του Ερντογάν

Το φάντασμα του 2013 στην Τουρκία
Aστυνομικός ρίχνει πλαστικές σφαίρες στο έδαφος για να διαλύσει διαμαρτυρόμενους φοιτητές στην Κωνσταντινούπολη. (Φωτ. EPA / TOLGA BOZOGLU)

Από τις αρχές Ιανουαρίου, η Κωνσταντινούπολη δονείται από μαχητικές φοιτητικές διαδηλώσεις, που έχουν αρχίσει να επεκτείνονται σε άλλες πόλεις. Πρόκειται για το μεγαλύτερο κύμα κοινωνικής αναταραχής στην Τουρκία από εκείνο του 2013, που ξεκίνησε με την πολιτική διαμαρτυρία στο Γκεζί Παρκ, και πάλι της Κωνσταντινούπολης, για να επεκταθεί με θυελλώδη τρόπο σε όλη τη χώρα και να κλονίσει για πρώτη φορά τη μονοκρατορία Ερντογάν, διαρκώντας τρεις ολόκληρους μήνες και αφήνοντας πίσω του 11 νεκρούς. Σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές, όπως ο αρθρογράφος της φιλοκυβερνητικής Sabah Μπουρχανετίν Ντουράν, αναγνωρίζουν ότι διαγράφεται το ενδεχόμενο «αναβίωσης του Γκεζί Παρκ», ενώ ο ίδιος ο Ερντογάν προειδοποίησε πως «οι διωκτικές αρχές θα αποτρέψουν με αποφασιστικότητα» αυτόν τον κίνδυνο.

Ολα ξεκίνησαν την Πρωτοχρονιά, όταν ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας υπέγραψε, βαριά μεσάνυχτα, προεδρικό διάταγμα με το οποίο διόρισε πρύτανη του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου τον πιστό του Μελίχ Μπουλού, πρώην υποψήφιο βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ. Αδιανόητα πράγματα για οποιαδήποτε δημοκρατία, αλλά όχι για τη σημερινή Τουρκία. Από την επαύριον του αποτυχημένου πραξικοπήματος του 2016, ο Ερντογάν έχει διορίσει ένα σωρό επιτρόπους (kayyum) στη θέση εκλεγμένων δημάρχων, πρυτάνεων, ακόμη και διευθυντών επιχειρήσεων. Αυτή τη φορά, όμως, τόλμησε να διορίσει έναν kayyum σε ένα από τα καλύτερα δημόσια πανεπιστήμια, οχυρό των προοδευτικών ιδεών τόσο στον φοιτητόκοσμο όσο και στην ακαδημαϊκή του κοινότητα. Το τίμημα ήταν μεγαλύτερο από ό,τι ενδεχομένως υπολόγιζε.

Οι πρώτες φοιτητικές διαδηλώσεις εκδηλώθηκαν στις 4 Φεβρουαρίου, προκαλώντας επιδρομές της αστυνομίας και συλλήψεις φοιτητών. Την επομένη, πανεπιστημιακοί του ιδρύματος εκδήλωσαν την απαρέσκειά τους για τον διορισμό του Μπουλού, γυρίζοντάς του την πλάτη στην τελετή της ορκωμοσίας. Εκτοτε οι διαδηλώσεις, οι συγκρούσεις με την αστυνομία και οι συλλήψεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, ενώ έχουν αρχίσει δυναμικές κινητοποιήσεις σε άλλες περιοχές της Κωνσταντινούπολης και σε άλλες περιφέρειες της χώρας. Κάθε βράδυ στις 9 μ.μ., πολίτες χτυπούν τα κατσαρολικά τους στα μπαλκόνια σε ένδειξη συμπαράστασης με τους φοιτητές, αναβιώνοντας την παράδοση του Πάρκου Γκεζί.

Παραδόξως, όχι μόνον οι αντίπαλοι του Ερντογάν, αλλά και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του προέδρου, παραλληλίζουν και αυτοί το υπό εξέλιξη κίνημα με εκείνο του 2013. Αλλη μία φορά, ο Ερντογάν ποντάρει στην πόλωση, ευελπιστώντας ότι θα συσπειρώσει τη συντηρητική, κοινωνική του βάση ως εκπρόσωπος του νόμου και της τάξης απέναντι σε βλάσφημους και επικίνδυνους ταραξίες. Τροφή στην εκστρατεία δυσφήμησης έδωσε μια φοιτητική αφίσα η οποία απεικόνιζε την Κάαμπα της Μέκκας, τον πιο ιερό χώρο του Ισλάμ, με το ουράνιο τόξο της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού αποκάλεσε τους εν λόγω φοιτητές «διεστραμμένους», ενώ ο Ερντογάν υποστήριξε ότι το κίνημα διαμαρτυρίας βρίσκεται στο έλεος «βανδάλων και τρομοκρατών», προετοιμάζοντας το έδαφος για σκλήρυνση της καταστολής.

Μπροστά σε τόσο έντονες και μαζικές αντιδράσεις φοιτητών και πανεπιστημιακών, ο Τούρκος πρόεδρος θα μπορούσε να εκτονώσει την πίεση θυσιάζοντας τον διορισθέντα πρύτανη. Κατά τα φαινόμενα, όμως, θεώρησε ότι ενδεχόμενη αναδίπλωση θα μεταφραζόταν ως ένδειξη αδυναμίας και ότι η θυσία ενός kayyum θα άνοιγε την όρεξη των αντιπάλων του, θέτοντας υπό αμφισβήτηση το ίδιο το καθεστώς του προέδρου-σουλτάνου. Το ρίσκο που αναλαμβάνει, βεβαίως, είναι να πυροδοτήσει η αδιαλλαξία του διεύρυνση και ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνικής αναταραχής, πέρα από το μεμονωμένο ζήτημα της πανεπιστημιακής αυτοτέλειας.

Από πολλές απόψεις, το κοινωνικό τοπίο είναι δυσμενέστερο για τον Ερντογάν από το 2013, όταν το τουρκικό «οικονομικό θαύμα» καλά κρατούσε ακόμη. Τα χρόνια προβλήματα επιδεινώθηκαν με την πανδημία και την προβληματική αντιμετώπισή της από τους κυβερνώντες. Η επίσημη ανεργία έχει φτάσει το 13% (στους νέους έως 24 ετών είναι 27%) και θα ήταν πολύ μεγαλύτερη εάν δεν είχαν απαγορευθεί οι απολύσεις, με αντίτιμο τις μειώσεις χρόνου εργασίας και μισθών, ενώ οι τιμές βασικών ειδών συνεχίζουν να ανεβαίνουν. Ο κίνδυνος, για τον Ερντογάν, να δράσουν οι φοιτητές ως σπινθήρας σε κοινωνική πυριτιδαποθήκη, δεν φαίνεται αμελητέος.

Σε αυτό το φόντο, αποκτά επείγοντα χαρακτήρα η προσπάθεια του Τούρκου προέδρου να βελτιώσει τις σχέσεις του με τη Δύση ώστε να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών και να εισρεύσουν στην τουρκική οικονομία τα ζωτικά αναγκαία ξένα κεφάλαια. Την περασμένη Τρίτη, ο Τούρκος υπουργός Αμυνας Χουλουσί Ακάρ, με συνέντευξή του στην εφημερίδα Hurriyet, πρότεινε στη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ έναν ιστορικό συμβιβασμό για το ακανθώδες θέμα των S-400: να κρατήσει η Αγκυρα αδρανοποιημένους, όσο δεν υπάρχει έκτακτη κατάσταση, τους ρωσικούς πυραύλους κατά το μοντέλο των S-300 που μεταφέρθηκαν από την Κύπρο στην Κρήτη, με αντάλλαγμα να σταματήσει η Ουάσιγκτον την υποστήριξη της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG στη Συρία. Παραμένει εξαιρετικά αμφίβολο κατά πόσον η κυβέρνηση Μπάιντεν θα δεχθεί παρόμοιο συμβιβασμό. Πάντως, οι δηλώσεις Σοϊλού, κατά τις οποίες το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 οργανώθηκε από τις ΗΠΑ με εκτελεστικό όργανο το δίκτυο του Φετουλάχ Γκιουλέν, μάλλον δεν συνέβαλαν στη βελτίωση του κλίματος.

Εκπληξη στη Λιβύη

Νέα δεδομένα για την τουρκική ανάμειξη στη Λιβύη διαμορφώνει η συμφωνία της 5ης Φεβρουαρίου, στη Γενεύη. Υστερα από μακρές διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και όργιο παρασκηνιακών δοσοληψιών, οι 74 αντιπρόσωποι και των δύο αντίπαλων στρατοπέδων συμφώνησαν σε ένα μεταβατικό κυβερνητικό σχήμα που θέτει τέλος στην πρωθυπουργία του υποστηριζόμενου από την Αγκυρα Φαγιέζ Σαράζ. Στη θέση του, διαμορφώνεται μια δικέφαλη αρχή, με νέο πρωθυπουργό τον μεγαλοεπιχειρηματία των κατασκευών Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπέ και επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου τον πρώην πρεσβευτή στην Αθήνα Μοχάμαντ Γιουνές Μέφι, ο οποίος απελάθηκε λόγω του τουρκολιβυκού μνημονίου. Η ψηφοφορία (39-34 υπέρ των Ντμπεϊμπέ – Μέφι) προκάλεσε έκπληξη στην Αίγυπτο και σε ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες, που είχαν ποντάρει στο αντίπαλο ψηφοδέλτιο των Φάτι Μπασάγα και Ακίλα Σάλεχ. Ο τελευταίος είναι πρόεδρος της Βουλής του Τομπρούκ, στο ίδιο στρατόπεδο με τον υποστηριζόμενο από Ρωσία, Αίγυπτο και Γαλλία πολέμαρχο Χαλίφα Χάφταρ. Γράφτηκε στον διεθνή Τύπο ότι η πλάστιγγα έγειρε χάρη σε εξαγορές αντιπροσώπων από τον Αλί Ντμπεϊμπέ, εξάδελφο του νέου πρωθυπουργού και διαβόητο κλεπτοκράτη με τεράστια περιουσία. Φαίνεται ότι η συμφωνία της Γενεύης επιβεβαιώνει τη ρωσοτουρκική συγκυριαρχία στη Λιβύη, καθώς το νέο σχήμα είχε το πράσινο φως και από τις δύο χώρες που διατηρούν δυνάμεις στο έδαφός της. Ακόμη και ο Χάφταρ «πούλησε» τον Σάλεχ, καθώς ο στρατός του ανακοίνωσε ότι το δίδυμο Ντμπεϊμπέ – Μέφι συνιστά «πατριωτική λύση».

kathimerini.gr

Ντράγκι, η «τελευταία ελπίδα των Ιταλών και των Ευρωπαίων»

Από
anixneuseis
-
0

Στον γερμανικό Τύπο η αναγκαιότητα ενός οδικού χάρτη εξόδου από το lockdown. Επίσης η «αρχή του τέλους» του Τραμπ αλλά και ο Ντράγκι ως τελευταία ελπίδα των Ιταλών.

    
Italien I Vereidigung der neuen Regierung in Rom

Στις πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία με αφορμή την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον πρώην κεντρικό τραπεζί Μάριο Ντράγκι επικεντρώνει η Süddeutsche Zeitung:

«Όπως πολλοί προκάτοχοί του έτσι και ο Ντράγκι διαθέτει έναν κυβερνητικό συνασπισμό τον οποίο ενώνουν ελάχιστα, με εξαίρεση τη δίψα για εξουσία. Η διεθνής του ακτινοβολία όμως και η μεγάλη του δημοτικότητα στην Ιταλία αναμένεται να δώσουν στον νέο πρωθυπουργό τη δύναμη που χρειάζεται για να τιθασεύσει τις εγωιστικές διαθέσεις των κομμάτων. Παρά ταύτα παραμένει ένα πολιτικό πείραμα».

Η Ηandelsblatt:

«Όσο παράξενο κι αν ακούγεται να θέτεις επικεφαλής της κυβέρνησης έναν ανέκαθεν τεχνοκράτη που δεν έχει βγάλει ποτέ λόγο σε προεκλογική συγκέντρωση: πιθανότατα μόνο μια αμιγώς επιστημονικής φύσης πολιτική μπορεί να τερματίσει την ιταλική μιζέρια. Μια κυβέρνηση της οικονομικής λογικής στη Ρώμη είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία όχι μόνο για την Ιταλία, αλλά και για την Ευρώπη».

Ανάγκη προοπτικής για τους πολίτες

Η Berliner Morgenpost για τα ισχύοντα λόγω πανδημίας περιοριστικά μέτρα στη Γερμανία.

Γερμανία, σύνορα προς Τσεχία, έλεγχοι λόγω πανδημίαςΑυστηροί πλέον οι έλεγχοι στα σύνορα με Τσεχία και Τιρόλο

«Η ανησυχία για τις μεταλλάξεις του ιού είναι δικαιολογημένες, ωστόσο δεν απαλλάσσουν τους πολιτικούς από την υποχρέωση να δώσουν μια προοπτική στους πολίτες. Όπως και το να διορθώσουν ενδεχομένως ισχύοντες κανόνες. Διότι είναι, για παράδειγμα, τελείως παράλογο, να πωλούνται λουλούδια σε σούπερ μάρκετ, αλλά το γειτονικό ανθοπωλείο να πρέπει να παραμένει κλειστό. Να επιτρέπεται η πώληση τροφίμων στις λαϊκές αγορές, αλλά όχι λουλουδιών από ανθοπώλες. Οι πολιτικοί θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθειες ώστε να εκπονήσουν έναν οδικό χάρτη για τις επόμενες εβδομάδες και μήνες, ο οποίος θα περιλαμβάνει τους πραγματικούς αριθμούς διαθέσιμων δόσεων εμβολίων».

Στην απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης να κλείσει τα σύνορα προς Τσεχία και Τιρόλο λόγω του κινδύνου εξάπλωσης των μεταλλαγμένων στελεχών του κορωνοϊού εστιάζει η Allgemeine Zeitung:

«Η αρχή της γερμανικής πολιτικής στο πεδίο καταπολέμησης του κορωνοϊού να θέτει την υγεία των πολιτών πάνω από ο,τιδήποτε άλλο είναι ορθή. Ένα σκληρό lockdown και το κλείσιμο συνόρων όμως πρέπει να έχουν πάντα βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα. Όσο το ποσοστό εμβολιασμού δεν βρίσκεται σε επίπεδα που να επιτρέπουν μια γενναιόδωρη χαλάρωση, θα έπρεπε να εξετάζονται και εναλλακτικές. Για παράδειγμα ένα υποχρεωτικό τεστ για όλους τους διασυνοριακούς εργαζομένους και όχι μόνο για τα συστημικά επαγγέλματα».

Η προειδοποίηση του πρωθυπουργού του κρατιδίου της Σαξονίας Μίχαελ Κρέτσμερ ότι η επισφαλής επιδημιολογική κατάσταση δεν θα επιτρέψει φέτος πασχαλινές διακοπές κυριάρχησε στον δημόσιο διάλογο των τελευταίων ημερών στη Γερμανία.

Η Die Welt:

«Ο Μίχαελ Κρέτσμερ έχει δίκιο. Οι πασχαλινές διακοπές στη Γερμανία μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες. Τουλάχιστον όσο δεν γνωρίζουμε αρκετά για τις μεταλλάξεις. Είναι πιο μεταδοτικές; Αφορούν και νεότερους; Δρουν τα εμβόλια ή όχι; Όταν οι μεταλλάξεις αρχίσουν πιθανώς να καθορίζουν την επιδημιολογική εικόνα, δηλαδή τέλος Φεβρουαρίου, αρχές Μαρτίου, τότε θα αρχίσει να υποχωρεί σε πολλές περιοχές ο αριθμός των κρουσμάτων κάτω από τον προκαθορισμένο στόχο […]. Εάν όμως οι μεταλλάξεις είναι πιο επικίνδυνες, τότε ο στόχος αυτός θα ήτο άχρηστος. Διότι λόγω των μεταλλάξεων τα κρεβάτια στις εντατικές μπορεί να γεμίσουν και πάλι γρήγορα».

Η αρχή του τέλος του Τραμπ;

Η αμερικανική Γερουσία ανακοινώνει τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της δεύτερης διαδικασίας καθαίρεσης του πρώην προέδρου ΤραμπΤο Κογκρέσο απήλλαξε τον Τραμπ, όχι όμως και η ιστορία

Εκτενείς οι αναφορές των γερμανικών μέσων στην απαλλαγή του πρώην αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε για υποκίνηση εξέγερσης, σε σχέση με την εισβολή υποστηρικτών του στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου.

Η Passauer Neue Presse:

«Η αμερικανική Γερουσία απήλλαξε τον Τραμπ κατά την ιστορική δεύτερη διαδικασία καθαίρεσης. Η απαλλαγή αυτή όμως δεν αφορά και την ετυμηγορία της ιστορίας. Στα βιβλία της ιστορίας θα γράφει κάποτε ότι ο 45ος πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν κάποιος που υποκίνησε ένα άγριο πλήθος να εισβάλει στο Καπιτώλιο, την έδρα των δυο σωμάτων του Κογκρέσου. H εξόφθαλμη αυτή επίθεση στη Δημοκρατία ήταν η ενέργεια ενός αχρείου, και δη από κάποιον που κανονικά οφείλει να προστατεύει τη Δημοκρατία, από τον ίδιο τον πρόεδρο».

Η Hannoversche Allgemeine Zeitung:

«Ο Τραμπ κατηγορήθηκε δυο φορές από το Κογκρέσο. Και τις δυο φορές κατάφερε να γλιτώσει. Φυσικά και θα πανηγυρίζει στη μακρινή Φλόριντα. Εντούτοις πρόκειται για έμμεση απαλλαγή αφού επτά Ρεπουμπλικάνοι ψήφισαν κατά. Παρά το υποκριτικό του πράγματος, το γεγονός ότι ο επικεφαλής τους στη Γερουσία, Μιτς Μακόνελ κατηγόρησε μετά την ψηφοφορία των Τραμπ ως ”πρακτικά και ηθικά υπεύθυνο” για την απόπειρα πραξικοπήματος, είναι αξιοσημείωτο. Κανείς δεν περίμενε πραγματικά ότι θα συγκεντρωνόταν η απαιτούμενη πλειοψηφία των δυο τρίτων. Διότι είναι μεγάλος ο φόβος πολλών γερουσιαστών να βιώσουν την τιμωρία των ψηφοφόρων στις επόμενες εκλογές».

Η Badische Zeitung:

«Ο Τραμπ αθωώθηκε, αλλά παρά ταύτα έχασε. Θεωρητικά μπορεί να ελπίζει ότι το 2024 θα γιορτάσει το comeback στον Λευκό Οίκο με μια δεύτερη υποψηφιότητα. Θα ήταν λάθος να τον ξεγράψει κανείς, ωστόσο μετά και την δεύτερη αυτή διαδικασία καθαίρεσης οι πιθανότητές του να αναρριχηθεί στην κορυφή έχουν πέσει. Πολιτικά πρόκειται για ήττα. Όταν έστω και επτά από τους πενήντα γερουσιαστές τολμούν να τα βάλουν μαζί του, πρόκειται πιθανότατα για την αρχή του τέλους. Την έλευση του τέλους μιας εποχής, κατά την οποία κανείς από τον πολιτικό του χώρο του δεν τολμούσε να τα βάλει με έναν εκδικητικό λαϊκιστή […]»

Κώστας Συμεωνίδης

DW

Οι “εξαφανισμένοι” του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν

Από
anixneuseis
-
0

Από το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016, δεκάδες πρώην κρατικοί υπάλληλοι, έχουν εξαφανιστεί από προσώπου γης. Οι οικογένειές τους φοβούνται ότι η εντολή δόθηκε από πολύ ψηλά.

    
Türkei Präsident Recep Tayyip Erdogan

Όταν η φοιτήτρια Νουρσένα Κυτσυκεζιγκίτ μίλησε τηλεφωνικά με τον πατέρα της λίγο πριν την πρωτοχρονιά, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα ήταν και η τελευταία. Η φωνή του ακούγονταν ζωηρή. ¨Ηθελε την επόμενη να φύγει από την ΄Αγκυρα για την πόλη Κοτζάελι, στο βορρά για την αλλαγή του χρόνου κοντά στα παιδιά του και την πρώην γυναίκα του. Εκεί όμως δεν έφτασε ποτέ. Στις 31 Δεκεμβρίου η Νουρσένα τον δήλωσε στις αρχές ως αγνοούμενο. Ο Χασάν Γκαλίπ Κυτσυκεζιγκίτ, νομικός, πρώην κυβερνητικός γραφειοκράτης και απολυμένος μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνη στην τουρκική πρωτεύουσα. Τί ακριβώς συνέβη, κανείς δεν ξέρει. Ίχνη του δεν υπάρχουν ούτε στο νοσοκομείο, ούτε σε αστυνομικό τμήμα, όπως λέει η κόρη του. Στο μεταξύ την κατατρώει μια φοβερή υποψία: Φοβάται ότι ο πατέρας της με εντολή της κυβέρνησης απήχθη, γιατί υπάρχουν παραλληλισμοί της περίπτωσής τους με άλλες ανάλογες περιπτώσεις εξαφάνισης.

“Βίαιες εξαφανίσεις”

Ο Φετουλάχ Γκιουλέν θεωρείται από τον Τούρκο πρόεδρος υποκινητής του αποτυχημένου πραξικοπήματος Ο Φετουλάχ Γκιουλέν θεωρείται από τον Τούρκο πρόεδρος υποκινητής του αποτυχημένου πραξικοπήματος

Προασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτικοί της αντιπολίτευσης κάνουν λόγο για δεκάδες περιπτώσεις “βίαιων εξαφανίσεων” από το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Η οργάνωση προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Amnesty International κάλεσε τις αρχές να διερευνήσουν την υπόθεση Κυτσυκεζιγκίτ. Αλλά τι σημαίνει “βίαιη εξαφάνιση”; Σύμφωνα με ορισμό των ΗΕ πρόκειται για πρακτικές αφαίρεσης της ελευθερίας κατ΄ εντολήν ή με την ανοχή του κράτους. Βέβαια το κάθε κράτος το αρνείται ή συγκαλύπτει την τύχη των ανθρώπων και με αυτόν τον τρόπο δεν μπορούν να τύχουν της προστασίας του νόμου. “Βίαιες εξαφανίσεις είναι έγκλημα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο” λέει η Μιλένα Μπιγίμ από την Διεθνή Αμνηστία. “Τις δεκαετίες του 80 και 90 έγιναν εκατοντάδες τέτοιες περιπτώσεις, κυρίως στις κουρδικές νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας. Για καιρό επικράτησε σιωπή γύρω από το θέμα, αλλά τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκαν και πάλι υποψίες για εξαφανίσεις ανθρώπων.

Μόνο το 2019 καταγράφηκαν 6 εξαφανίσεις. Η Amnesty International καταλήγει στην υπόθεση ότι ο Κυτσυκεζιγκίτ καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης πάνω από 6 χρόνων για συμμετοχή στο κίνημα Γκιουλέν. Ο Γκιουλέν που ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ, κατηγορείται ότι υποκίνησε το αποτυχημένο πραξικόπημα. Από το 2016 πάνω από 100.000 κρατικοί υπάλληλοι απολύθηκαν και δεκάδες φυλακίστηκαν. Ο Κυτσυκεζιγκίτ εργάζονταν στο γραφείο του πρωθυπουργού, κι αυτός απολύθηκε. Η δίκη σε βάρος του πήγε στο εφετείο. Πριν εξαφανιστεί κυκλοφορούσε ελεύθερος. Στελέχη του κουρδικού κόμματος HDP κατάθεσαν επερώτηση για την εξαφάνισή του, αλλά δεν έχουν πάρει απάντηση μέχρι σήμερα.

Ο βουλευτής Ομέρ Φαρούκ Γκεγκέρλιογλου υποθέτει ότι από το 2016 έχουν εξαφανιστεί 30 άνθρωποι στην Τουρκία σύμφωνα πάντα με το ίδιο τρόπο. Συχνά πρόκειται για πρώην κρατικούς υπαλλήλους των οποίων η υπόθεση δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς. Ορισμένοι εμφανίζονται ξαφνικά μετά από μήνες υπό αστυνομική κράτηση “λες και κάποιος τους διακτίνισε”, λέει ο Γκεγκέρλιογλου. Συχνά αντιμετωπίζουν την κατηγορία της κατασκοπείας, πολλοί σιωπούν, άλλοι δηλώνουν ότι απήχθησαν και βασανίστηκαν.

Ηλεκτροσόκ, βασανιστήρια

Αστυνομικοί απαγορεύουν σε μητέρες και συζύγους αγνοουμένων να διαδηλώσουν Αστυνομικοί απαγορεύουν σε μητέρες και συζύγους αγνοουμένων να διαδηλώσουν

Ο Γκέκαν Τιρκμέν δεν είναι από αυτούς που σιώπησαν. 9 μήνες τον είχαν χαμένο οι συγγενείς του μέχρι που τον Νοέμβριο του 2019 ξαφνικά εμφανίστηκε σε αστυνομικό κρατητήριο. Η περιπέτειά του είναι απερίγραπτη. Δικαστήρια, απαγωγή από άνδρες της ασφαλείας, 271 ημέρες με δεμένα μάτια, χέρια και πόδια σε κελί. Βασανισμοί, κακοποιήσεις, μαρτύρια, χωρίς νερό φαγητό και ύπνο. Τελικά αυτός και η οικογένειά του τέθηκαν υπό τεράστιες πιέσεις. Ακόμη και δικηγόροι που ασχολούνται με τέτοιες υποθέσεις υφίστανται αντίποινα.

“Δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί απαγάγονται αυτοί οι άνθρωποι” λέει η Έμα Σινκλέρ Βεμπ από την Human Rights Watch. „Δεν γνωρίζουμε ποιες δυνάμεις κρύβονται από πίσω, εάν έχουν σχέση με το κράτος”. Ορισμένοι έχουν εξαφανιστεί από προσώπου γης χωρίς να αφήσουν ίχνη. Οι περιπτώσεις δεν έχουν τελειωμό. Όπως και του εργάτη Γκέκαν Γκινές. Η οικογένειά του τον αναζητούσε δημόσια. Μετά την απελευθέρωσή του είπε, ότι κάποιοι άγνωστοι τον συνέλαβαν σε στάση λεωφορείου, τον φόρτωσαν σε αυτοκίνητο και την κακοποίησαν σε άγνωστο σημείο. Του έκαναν ηλεκτροσόκ και τον απείλησαν ότι θα τον βιάσουν. Οι βασανιστές του αυτοαποκαλούνταν “αόρατοι”.

Είναι αντίστοιχη η περίπτωση του Κυτσυκεζιγκίτ; Τον απήγαγαν; “Κανείς δεν ξέρει, όλα τα ενδεχόμενα είναι πιθανά”, λέει η Μιλένα Μπιγίμ από την Διεθνή Αμνηστία. “Τον κατάπιε η γη”. Η κόρη του καταγγέλλει ότι οι αρχές έπρεπε να κάνουν ανακρίσεις, αλλά ήταν αποσπασματικές και με καθυστερήσεις. Έτσι αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Πήγε στην Άγκυρα και έκανε δικές της έρευνες για την τύχη του πατέρα της. Βρήκε μια φωτογραφία να τον δείχνει να βγαίνει από το κτήριο, όπου βρίσκεται γραφείο του. Ήταν το βράδυ της 29ης Δεκεμβρίου. Τελευταίο σημάδι ζωής.

Ειρήνη Αναστασοπούλου / dpa

DW

Ιταλία: Από τον ευρωσκεπτικισμό στον εναγκαλισμό με την Ευρώπη

Από
anixneuseis
-
0

Ο ΘΕΟΣ ΣΩΖΟΙ ΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

Από
anixneuseis
-
1

Ο ιστορικός του μέλλοντος, ίσως γράψει:
Ο Θεός έστειλε τον κορονοϊό για πολλούς λόγους:
-Να προειδοποιήσει τους ανθρώπους για τις αμαρτίες τους. (Σε περίπτωση που ο ιστορικός έχει και θεολογικές ανησυχίες).
-Να τους βοηθήσει να περάσουν από μια εποχή σε άλλη στον τεχνολογικό τομέα και κατά συνέπεια στην ζωή τους.
-Να αναδιαμορφώσουν το παγκόσμιο σύστημα.
-Ειδικά, στον δεύτερο περιούσιο λαό του, τους Έλληνες, (ο πρώτος είναι οι Εβραίοι), να αποφύγουν έναν νέο διχασμό.
Λόγω κορονοϊού ίσως η κυβέρνηση και, κυρίως, ο Αυτοκράτωρ, αποφύγει τα πολλά πολλά με τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια της Εθνικής Παλιγγενεσίας.
Το πρώτο όφελος από αυτόν τον περιορισμό θα είναι να αποφευχθεί ένας νέος διχασμός. Είναι γνωστό ότι υπάρχει μεγάλη διάσταση μεταξύ της επίσημης αντίληψης για την Επανάσταση του 21, όπως εκφράζεται από την Ομάδα που συγκροτήθηκε (λίγο πολύ υποστηρίζει ότι το ελληνικό κράτος δημιούργησε το ελληνικό έθνος) και αυτόνομων κοινωνικών ομάδων που επιμένουν σε μια αντίληψη εθνικής συνέχειας από την αρχαία εποχή.
Το δεύτερο όφελος είναι οικονομικό. Ακόμη δεν έχουν αρχίσει οι προετοιμασίες για τον εορτασμό, ένα μήνα πριν την αποκορύφωση των εκδηλώσεων, την 25η Μαρτίου. Και, όπως είναι γνωστό για να προετοιμαστεί μια εκδήλωση στοιχειωδώς καλά οργανωμένη πρέπει να αρχίσει να προετοιμάζεται τουλάχιστον έναν μήνα πριν. Είτε στο εσωτερικό, είτε στην Ομογένεια, είτε από τις πρεσβείες της χώρας.
Βέβαια, όλα αυτά είναι, ακόμη, ρευστά, γι αυτό και η ευκτική στον τίτλο (σώζοι, αντί σώζει, αν θυμάμαι καλά τα αρχαία από το γυμνάσιο).
ΥΓ Η αναφορά στον αυτοκράτορα γίνεται σε ανάμνηση του Βυζαντινού Μεγαλείου, εκτός και αν η ‘επίσημη ομάδα” θεωρεί πως το Βυζάντιο δεν υπήρξε ποτέ ελληνικό. Ήταν, βεβαίως, μια πολυεθνική αυτοκρατορία αλλά με κυρίαρχο τον ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική Εκκλησία. Απο ένα σημείο και πέρα έγινε απολύτως ελληνικό αλλά απο τότε είχε αρχίσει, ήδη, η παρακμή).
Την καλημέρα μου.

Πάντα θα υπάρχει Αγγλία, όχι όμως και Ηνωμένο Βασίλειο

Από
anixneuseis
-
0
Πάντα θα υπάρχει Αγγλία, όχι όμως και Ηνωμένο Βασίλειο

Του Max Hastings

Η Βρετανία στον χάρτη είναι ένα μικρό νησί ακανόνιστου σχήματος το οποίο αποκολλήθηκε από την Ευρώπη και τοποθετείται στο ανατολικό όριο του Ατλαντικού Ωκεανού. Η πολιτική της πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη.

Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, όπως είναι το πλήρες όνομα της χώρας μου, αποτελείται από ένα σύμπλεγμα εθνών και τμημάτων εθνών που δεν έχουν ζήσει ποτέ αβίαστα μαζί και πλέον βρίσκεται επικίνδυνα κοντά σε μια υπαρξιακή κρίση.

Ένα νέο βιβλίο από έναν σεβαστό πρώην ανταποκριτή του BBC, τον Gavin Esler, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι “η βρετανικότητα είναι νεκρή”. Στο “Πώς Τελειώνει η Βρετανία: ο Αγγλικός Εθνικισμός και η Αναγέννηση των Τεσσάρων Εθνών”, ο Esler, Σκωτσέζος ο ίδιος, σημειώνει: “Το Brexit είναι ταυτόχρονα ένα σύμπτωμα, αλλά πλέον και μια αιτία των διευρυνόμενων ρωγμών στην Ένωση”.

Η “μικρή Αγγλία”

Οι εκλογές στη Σκωτία, οι οποίες αναμένεται να πραγματοποιηθούν τον ερχόμενο Μάιο, είναι πιθανό να οδηγήσουν σε μια περηφανή νίκη του σκωτσέζικου εθνικιστικού κόμματος. Αυτή, με τη σειρά της, θα πυροδοτήσει έντονες πιέσεις για ένα νέο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της χώρας.

Εν τω μεταξύ, πολλοί από τους ανθρώπους της Βόρειας Ιρλανδίας βρίσκουν τη ζωή μοναχική και απογοητευτική, παγιδευμένοι σε ένα “δάσος” γραφειοκρατίας μεταξύ μιας Ιρλανδικής Δημοκρατίας που εξακολουθεί να ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ενός Ηνωμένου Βασιλείου που πρόσφατα την εγκατέλειψε. Μερικοί εκ των Ουαλών επιχειρούν επίσης να επιβιβαστούν στο κύμα της κελτικής δυσαρέσκειας που αρχίζει να περιβάλλει το στέμμα της βασίλισσας Ελισάβετ Β’.

Υπάρχει μια πραγματική προοπτική μέσα σε μία ή δύο δεκαετίες, η χώρα την οποία ο Σαίξπηρ δεν σκέφτηκε ποτέ να καλέσει τίποτε άλλο από Αγγλία, να γίνει ξανά μια “σκέτη” Αγγλία. Έτσι, σχεδόν το 40% της έκτασης του Ηνωμένου Βασιλείου θα έχει αποσχισθεί. Για τους εχθρούς και τους πολιτικούς αντιπάλους μας, αυτό δεν αποτελεί κακή είδηση. Πιστεύουν ότι μια απλώς αγγλική κυβέρνηση θα είχε μικρότερη διεθνή επιρροή από τη βρετανική, παρόλο που στην Αγγλία ζει έτσι κι αλλιώς το 84% των 68 εκατομμυρίων ανθρώπων του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η διάλυση της Ένωσης θα μπορούσε να προκαλέσει αιτήματα η Αγγλία να απωλέσει την έδρα της στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, σε μια αναγνώριση της αλλαγής της κατάστασής της. Κατά πάσα πιθανότητα, η χώρα θα διατηρούσε τα πυρηνικά της όπλα, που αποτελούν την υπολειπόμενη αξίωσή της για μια θέση στο τραπέζι των “Μεγάλων”. Εάν ωστόσο το ζήτημα ετίθετοσε ψηφοφορία  στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η Βραζιλία, η Ινδία, η Νιγηρία και άλλοι διεκδικητές της θέσης στο Σ.Α. σίγουρα θα προέβαλλαν τις δικές τους αξιώσεις εναντίον εκείνων μιας συρρικνωμένης Αγγλίας.

Μερικοί Άγγλοι σαν κι εμένα έχουν ανάμεικτα συναισθήματα για τις νόμιμες “μοίρες” των διαφόρων τμημάτων του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η περίπτωση της Βόρειας Ιρλανδίας

Πρώτον, η Βόρεια Ιρλανδία ή οι Έξι Κομητείες του Όλστερ (Ulster). Οι περισσότεροι Βρετανοί δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτό που το 1904 ο Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας Τζορτζ Μπερνάρντ Σω αποκαλούσε με σκωπτική διάθεση “John Island’s Other Island”. Ο πνευματώδης και σοφός Άγγλος συγγραφέας Σίδνεϊ Σμιθ δεν υπερέβαλλε πολύ όταν έγραφε πριν από δύο αιώνες: “Τη στιγμή που αναφέρεται το ίδιο το όνομα της Ιρλανδίας, οι Άγγλοι φαίνεται να αποχωρίζονται κάθε λογικό συναίσθημα, σύνεση και κοινή λογική”.

Είμαι μάλλον μειοψηφία μεταξύ των ομοεθνών μου στο γεγονός ότι σέβομαι και συμπαθώ τους Ιρλανδούς. Έζησα στο Kilkenny για μερικά χρόνια στη δεκαετία του 1970 και κάλυπτα την εποχή των Ταραχών στη Βόρεια Ιρλανδια (Troubles) για εφημερίδες, καθώς και για το BBC.

Ως ιστορικός, αναγνωρίζω την τερατώδη αδικία που διέπραξε η βρετανική κυβέρνηση το 1921, όταν διαμέλισε την Ιρλανδία πριν παραχωρήσει ανεξαρτησία στον Νότο. Αυτό έγινε επειδή μια μειοψηφία ενός εκατομμυρίου προτεστάντων, οι περισσότεροι από τους προγόνους των οποίων “φυτεύτηκαν” στο Όλστερ από τους οπαδούς του Oliver Cromwell τον 17ο αιώνα, αντιστάθηκαν έντονα στην ενσωμάτωση σε ένα ιρλανδικό κράτος όπου κυριαρχούσαν τρία εκατομμύρια ρωμαιοκαθολικοί.

Με την υποστήριξη του Συντηρητικού Κόμματος του Γουέστμινστερ, οι Ulstermen το 1912-14 είχαν εξοπλιστεί για να διεξαγάγουν έναν εμφύλιο πόλεμο αντί να υποταχθούν στο Δουβλίνο. Το 1921, οι Ιρλανδοί εθνικιστές, οι οποίοι τότε έκαναν τη δική τους αντάρτικη εκστρατεία εναντίον των Βρετανών, δέχθηκαν τη διχοτόμηση ως το οδυνηρό τίμημα της απόκτησης ελευθερίας για τα τρία τέταρτα του νησιού τους.

Από τότε, το τμήμα της Βόρειας Ιρλανδίας κυβερνάται από την πλειοψηφία των “ενωτικών” προτεσταντών, της οποίας το μόνο σκεπτικό είναι η άρνηση της ενσωμάτωσης στην Ιρλανδική Δημοκρατία, μέσω της προσκόλλησης στη Βρετανία. Ο σημερινός πληθυσμός της επαρχίας είναι 1,89 εκατομμύρια, ενώ το γειτονικό της ιρλανδικό κράτος φιλοξενεί 5 εκατομμύρια ανθρώπους.

Μέχρι πολύ πρόσφατα, όταν το Λονδίνο τούς εξανάγκασε να σταματήσουν, οι προτεστάντες ηγέτες του Όλστερ κυβερνούσαν τη δική τους καθολική μειονότητα του 42% σχεδόν τόσο σκληρά όσο οι λευκοί ρατσιστές του Νότου των ΗΠΑ τους Αφροαμερικανούς πριν τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο λόρδος Brookeborough, μια προτεσταντική ισχυρή φιγούρα που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Βόρειας Ιρλανδίας μεταξύ του 1943 και του 1963, είχε δηλώσει χωρίς ντροπή ότι, ενώ γνώριζε γαιοκτήμονες που απασχολούσαν καθολικούς στα κτήματά τους, ο ίδιος δεν θα το έκανε ποτέ.

Σε τέτοιες συμπεριφορές και στάσεις βρίσκεται η ρίζα των “Ταραχών”, που ξέσπασαν στον ιρλανδικό Βορρά το 1969, ξεκινώντας με διαμαρτυρίες ενάντια στις διακρίσεις κατά των καθολικών, οι οποίες κατεστάλησαν με τη βία από τους “ενωτικούς”. Στη συνέχεια, ο Ιρλανδικός Ρεπουμπλικανικός Στρατός (IRA) αναγεννήθηκε, ως καθολική τρομοκρατία ή ως κίνημα μαχητών της ελευθερίας, ανάλογα με την άποψη που έχει ο καθένας γι’ αυτόν. Τρεις δεκαετίες βίας κόστισαν πάνω από 3.500 ζωές – το 32% μέλη των βρετανικών δυνάμεων ασφαλείας, το 16% τρομοκράτες και παραστρατιωτικοί, το 52% άμαχοι που εγκλωβίστηκαν μεταξύ διασταυρούμενων πυρών.

Οι περισσότεροι από εμάς τους Άγγλους θεατές των Ταραχών εκφράζαμε τη λύπη μας για τις φρικαλεότητες του IRA, όσο και για τις θεσμοθετημένες προτεσταντικές αδικίες κατά του καθολικού πληθυσμού. Τον Αύγουστο του 1969, είδα την προτεσταντική αστυνομία να “σαρώνει” μια πολυκατοικία καθολικών στο Μπέλφαστ με βαρύ πολυβόλο, σκοτώνοντας ένα αγόρι εννέα ετών. Την επόμενη ημέρα, άκουσα υπουργούς της προτεσταντικής κυβέρνησης της Β. Ιρλανδίας να δικαιολογούν τις αστυνομικές ενέργειες, με το αιτιολογικό ότι αντιμετώπιζαν μια εξέγερση καθολικών.

Ο IRA δολοφόνησε αργότερα εκατοντάδες αθώους ανθρώπους με βόμβες και σφαίρες. Και οι δύο πλευρές προέβησαν σε πολλές πράξεις για τις οποίες θα έπρεπε να ντρέπονται, πριν επιτευχθεί μια άβολη ανακωχή με τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής του 1998.

Τη δεκαετία του 1960, ο Νότος, όπως ήταν πάντα γνωστή η Ιρλανδική Δημοκρατία στους ανθρώπους του Όλστερ, ήταν φτωχός και ο Βορράς σχετικά πλούσιος. Έτσι, ακόμη και πολλοί καθολικοί του Βορρά έβλεπαν μικρό οικονομικό όφελος στον εναγκαλισμό με το Δουβλίνο. Σήμερα, αυτό έχει αλλάξει αξιοσημείωτα. Με την κατάρρευση των παλαιών βιομηχανιών του Βορρά, ιδίως της ναυπηγικής και της κλωστοϋφαντουργικής, η οικονομία διατηρείται ζωντανή μόνο με γενναία επιδότηση από τη Βρετανία – 24 δισεκατομμύρια βρετανικές λίρες σε δημόσιες δαπάνες, έναντι 14 δισεκατομμυρίων λιρών που εισπράττονται σε φόρους. Ο Νότος, εν τω μεταξύ, έχει γίνει μια ευημερούσα κοινωνία με αυτοπεποίθηση, ενώ αποτελεί και ενθουσιώδες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δύο μειονότητες εξακολουθούν να βλέπουν την αρετή του να διατηρούν την Ιρλανδία διαχωρισμένη. Η πρώτη αποτελείται από έναν φθίνοντα αριθμό πεισματικών προτεσταντών ενωτικών, που κυριαρχούν μεν στη δική τους κοινότητα, αλλά θα περιθωριοποιούνταν σε μια ενωμένη Ιρλανδία. Την ίδια ώρα, ορισμένοι πολιτικοί στην Δημοκρατία της Ιρλανδίας φοβούνται – όπως αναφέρουν ιδιωτικά – τους κινδύνους να απορροφήσουν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες “Proddies” (σ.μ. προτεστάντες φιλοβρετανούς). Η βία, μια μακρά ιρλανδική παράδοση, παραμένει πολύ άτσαλα κρυμμένη κάτω από το “δέρμα” της χώρας και κάθε Ιρλανδός πολιτικός το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια μικρή πλειοψηφία στη Βόρεια Ιρλανδία υπέρ ενός δημοψηφίσματος για την επανένωση του νησιού, δηλαδή για την ιρλανδική ενότητα. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο και εάν η πλειοψηφία επιλέξει να ενταχθεί στον Νότο, λίγοι Άγγλοι θα νοιαστούν πραγματικά. Εάν η επανένωση της Ιρλανδίας πραγματοποιηθεί μέσα σε μια γενιά, όπως πιστεύω ότι θα συμβεί, μια ιστορική αδικία θα έχει διορθωθεί. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του ιρλανδικού λαού, εκτός από ένα απόσπασμα αποξενωμένων προτεσταντών, ιστορικά εκτός τόπου και χρόνου.

Η διαφορά της Σκωτίας

Η Σκωτία είναι μια διαφορετική περίπτωση. Αν και ο πληθυσμός της είναι μόνον 5,5 εκατομμύρια, τα 80.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα της έκτασής της αποτελούν σχεδόν το ένα τρίτο της χερσαίας έκτασης του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι ένα έθνος με περήφανη ιστορία και πολιτισμό που έδωσε τον δικό του βασιλιά στην Αγγλία το 1603 – Ιάκωβος Στ’, γιος της Μαρίας Α’ της Σκωτίας, γνωστός και ως Ιάκωβος Α’ στους Άγγλους – και είχε το δικό της κοινοβούλιο μέχρι το 1707.

Οι Σκωτσέζοι ευημερούσαν ισχυρά στο πλευρό της Αγγλίας τον 19ο αιώνα, παρέχοντας μεγάλο μέρος των ανδρών –  όλοι τους ήταν άνδρες τότε – που διοικούσαν την Βρετανική Αυτοκρατορία, ενώ εκμεταλλεύονταν τότε πλούσια ανθρακωρυχεία, ναυπηγεία, χαλυβουργεία, ακόμη και κατασκευαστήρια μαρμελάδας. Η Παλιά Σκωτία και η Πενσιλβάνια είχαν πολλά κοινά.

Η κατάρρευση, ωστόσο, των παλαιών βιομηχανιών έπληξε σκληρά τη γη των χάγγις και της γκάιντας. Οι απογοητευμένοι κάτοικοί της βρίσκουν όλο και περισσότερους λόγους να αντιπαθούν τους Άγγλους – και ειδικά τους Άγγλους Συντηρητικούς, πρωτίστως – ανάμεσά τους- τον Βρετανό πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον. Περιφρονούν, δε, όλο και πιο πολύ τους Άγγλους γαιοκτήμονες που, από τις ημέρες της βασίλισσας Βικτώριας, έρχονται για διακοπές στις ερημικές περιοχές των Χάιλαντς, κυνηγούν πέρδικες και ελάφια, ψαρεύουν σολομούς και πέστροφες, ενώ αντιμετωπίζουν τους ντόπιους ως άξεστους αγρότες.

Τα τελευταία 30 χρόνια, το Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα (SNP) έχει αυξήσει τη δημοτικότητα του. Από τότε που στη Σκωτία παραχωρήθηκε εκ νέου τοπικό κοινοβούλιο, το 1999, τα μέλη του SNP, του οποίου ηγείται σήμερα η ευφραδής και αδίστακτη Nicola Sturgeon, εμφανίζονται στα μάτια όλο και περισσότερων ως οι φυσικοί ηγέτες της χώρας. Αυτό προκαλεί έκπληξη, διότι η συμπεριφορά τους ως κόμμα τοπικής εξουσίας είναι γενικά αλαζονική, ιδιαίτερα κακή όσον αφορά τη διαχείριση της υγείας και την εκπαίδευσης, ενώ χαρακτηρίστηκε πρόσφατα από την αποτυχία της ταχείας διάθεσης εμβολίων κατά της Covid-19.

Κατά ειρωνικό τρόπο, ο λαός της Sturgeon μπορεί και αντέχει τις οικονομικές αποτυχίες της τοπικής κυβέρνησης του SNP μόνον επειδή χρηματοδοτείται μέσω επιχορηγήσεων από το Λονδίνο. Το 2018-19, μόνο 15.000 Σκωτσέζοι πληρούσαν τις προϋποθέσεις για να πληρώσουν τον υψηλότερο συντελεστή φόρου εισοδήματος, έναντι περισσότερων από 300.000 Άγγλων. Η Σκωτία παράγει φόρους 66 δισεκατομμυρίων λιρών, συμπεριλαμβανομένων των εσόδων από το πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας, ωστόσο ξοδεύει επιπλέον 15 δισεκατομμύρια λίρες, που παρέχονται από το Υπουργείο Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου.

Εάν, όπως φαίνεται πολύ πιθανό, η Sturgeon χρησιμοποιήσει την επιτυχία της στις εκλογές του Μαΐου του 2021 ως αφετηρία για ένα νέο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας, η επιδότηση των 15 δισεκατομμυρίων λιρών θα γίνει το μεγάλο ζήτημα. Η ερώτηση δεν θα είναι: “Οι Σκωτσέζοι θέλουν την ανεξαρτησία;”. Θα είναι, αντιθέτως: “Μπορούν οι Σκωτσέζοι να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους;”.

Ένα καθόλου απίθανο διαζύγιο

Ωστόσο, ο χωρισμός θα μπορούσε να συμβεί. Οι Σκωτσέζοι ψήφισαν αποφασιστικά κατά του Brexit. Είναι έξαλλοι για το γεγονός ότι σύρθηκαν εκτός Ευρώπης από τους αλαζονικούς Άγγλους, όπως τουλάχιστον το βλέπουν. Πιστεύουν ότι η Ευρώπη θα δεχόταν εκ νέου ως μέλος της μια ανεξάρτητη Σκωτία, ίσως μάλιστα και να την καλωσόριζε με ανοικτές αγκάλες, σνομπάροντας τη βρετανική υπεροψία που σηματοδότησε το Brexit.

Αγαπώ τη Σκωτία όλη μου τη ζωή και εξακολουθώ να περνάω αρκετές εβδομάδες τον χρόνο στις ένδοξες άγριες ομορφιές της φύσης της. Καταλαβαίνω γιατί οι Σκοτσέζοι αισθάνονται πληγωμένοι από ε​​μάς. Οι Άγγλοι δεν μπορούν να σταματήσουν να υποβαθμίζουν με συγκατάβαση τους βόρειους γείτονές τους: όταν ο Τζόνσον πραγματοποίησε μια απρόσκλητη επίσκεψη τον περασμένο μήνα, απέρριψε τη συζήτηση περί δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας ως “εντελώς άκαιρη και άσχετη με τις ανησυχίες των περισσότερων ανθρώπων“, οι οποίοι είναι μάλλον απασχολημένοι με την Covid-19.

Το γεγονός ότι ο Τζόνσον μπορεί να είχε δίκιο δεν έκανε λιγότερο ανόητο για τον ίδιο, μια κλασική καρικατούρα Άγγλου, το να ποδοπατεί με αυτό τον τρόπο τις ευαισθησίες των Σκωτσέζων.

Είναι μάλλον απίθανο η Σκωτία να βρει την ανεξαρτησία τόσο ικανοποιητική όσο ελπίζουν οι εθνικιστές της. Είναι μια μικρή χώρα, απομονωμένη στο άκρο μιας μάζας γης. Ο μεγάλος Σκωτσέζος μυθιστοριογράφος Walter Scott έγραψε πριν από δύο αιώνες: “Το Λονδίνο γλείφει το βούτυρο από το ψωμί μας, ανοίγοντας μας όμως μια καλύτερη αγορά για την εκπλήρωση των φιλοδοξιών μας”. Αυτό δεν είναι καθόλου λιγότερο αληθινό σήμερα σε σχέση με τότε.

Μια διάθεση ωστόσο, σε πολλές περιοχές ανά τον κόσμο, για την ανάδειξη από τις μειονότητες της ταυτότητάς τους, βρίσκεται σε άνοδο, με τις τελευταίες να διεκδικούν ό,τι αντιλαμβάνονται ως δικαίωμά τους. Εάν οι Άγγλοι δεν μπορέσουν να βρουν τρόπους για να ανακτήσουν την αγάπη των Σκωτσέζων – ή τουλάχιστον την εμπιστοσύνη τους –  το κίνημα ανεξαρτησίας του βρετανικού Βορρά θα είναι δύσκολο να ανασχεθεί.

Η μάλλον ευκολότερη υπόθεση “Ουαλία”

Η τρίτη κελτική περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου, το Πριγκιπάτο της Ουαλίας, έχει πληθυσμό άνω των 3 εκατομμυρίων και έκταση άνω των 21.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, περίπου το ένα τέταρτο του μεγέθους της Σκωτίας. Το τοπικό κοινοβούλιο της Ουαλίας, που δημιουργήθηκε το 1998, διεξάγει μια αδιάλειπτη εκστρατεία για να επαναβεβαιώνει την εθνική ταυτότητα των Ουαλών, συμπεριλαμβανομένης της ανάδειξης της ουαλικής γλώσσας.

Η τελευταία διαθέτει πλέον 872.200 ανθρώπους οι οποίοι την ομιλούν, αν και μόνο μια μικρή μειονότητα τη χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά της. Τα άτυχα παιδιά στην Ουαλία είναι υποχρεωμένα να μαθαίνουν τη γλώσσα “τους” στο σχολείο, αν και η βασανιστική ορθογραφία της είναι εντελώς αμφιλεγόμενης αξίας σε έναν σκληρά αγγλόφωνο κόσμο.

Είναι σχεδόν αδύνατο να φανταστεί κανείς ένα επιτυχημένο βήμα της Ουαλίας προς την ανεξαρτησία, επειδή η γη της εξαρτάται ακόμη περισσότερο από την αγγλική γενναιοδωρία σε σχέση με τη Σκωτία: το 2017-18, δημιούργησε 27 δισεκατομμύρια λίρες σε έσοδα, ωστόσο κατανάλωσε 41 δισεκατομμύρια λίρες σε κρατικές δαπάνες. Επιπλέον, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η υποστήριξη των Ουαλών για την ανεξαρτησία κυμαίνεται μεταξύ του 10% και του 30% των ψηφοφόρων. Το τελευταίο ποσοστό αντικατοπτρίζει περισσότερο μια βραχυπρόθεσμη αγανάκτηση για τα καμώματα των κυβερνώντων Άγγλων Τόρις παρά μια σοβαρή εθνικιστική έξαρση.

Το Brexit… έδειξε τον δρόμο

Δεν πιστεύω ότι οι Ουαλοί θα πάνε πουθενά. Ωστόσο οι Σκωτσέζοι θα μπορούσαν και οι Βορειοιρλανδοί θα έπρεπε. Το Brexit έχει σφυρηλατήσει μια νόρμα για μειονότητες οι οποίες εξεγείρονται κατά υπερβολικά ισχυρών ξένων γραφειοκρατιών. Πολλοί Σκωτσέζοι αισθάνονται τόσο εχθρικοί έναντι της κυριαρχίας του Λονδίνου, όσο οι Άγγλοι Brexiteers αισθάνονταν απέναντι στον αυταρχισμό που χρέωναν στο “στρατηγείο” της ΕΕ στις Βρυξέλλες.

Η τρέχουσα πολιτική του Τζόνσον, στο βαθμό που κάποιος μπορεί να την ορίσει επακριβώς, φαίνεται να είναι η απόρριψη χωρίς δεύτερη σκέψη, αψηφώντας εκλογές και δημοσκοπήσεις που ευνοούν την ανεξαρτησία. Λαμβάνει δε κάποια βοήθεια από την τρέχουσα αναταραχή μεταξύ των εθνικιστών πολιτικών στο Εδιμβούργο. Ωστόσο η υποκείμενη τάση για τους Σκωτσέζους είναι να αντιπαθούν και να είναι αγανακτισμένοι με τους νότιους γείτονές τους.

Παράλυση και σμίκρυνση

Εάν συμφωνηθεί ποτέ η αρχή της ανεξαρτησίας της Σκωτίας, το χειρότερο τίμημα το οποίο θα πληρώσουν όλοι οι Βρετανοί είναι ότι η πολιτική ζωή θα παραλύσει για χρόνια, καθώς το Εδιμβούργο και το Λονδίνο θα διαφωνούν για τους οικονομικούς όρους του διαζυγίου τους.

Εάν οι Σκωτσέζοι και οι Βορειοϊρλανδοί φύγουν, δεδομένου ότι οι Άγγλοι διαθέτουν το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και του πλούτου, δεν υπάρχει προφανής λόγος για τον οποίο μια μελλοντική Αγγλία θα έπρεπε να έχει μειωμένη παρουσία στην παγκόσμια σκηνή σε σχέση με εκείνη που έχει σήμερα η Βρετανία. Ωστόσο, πιστεύω ότι κάτι τέτοιο αναπόφευκτα θα συμβεί. Εκείνο που θα απομείνει ως χώρα θα μοιάζει, στα μάτια των υπόλοιπων χωρών και κυβερνήσεων, λιγότερο σημαντικό.

Εάν η Σκωτία αποσχιστεί, αυτό θα αποτελεί σε μεγάλο βαθμό συνέπεια της αγγλικής αλαζονείας και ανοησίας. Για όσους από εμάς τους Νότιους αγαπούμε τους Κέλτες με τις παραδοσιακές φούστες σχεδόν το ίδιο με τον δικό μας λαό και τη χώρα μας, ένα τέτοιο διαζύγιο θα είναι εξαιρετικά οδυνηρό.

capital.gr

Shin Bet nabs Turkish-Hamas funding channel

Από
pcuser
-
0

By UDI SHAHAM

The operation was carried out by the National Bureau for Counter Terror Financing in the ministry, the Shin Bet and the Customs Authority.

Turkey’s Prime Minister Recep Tayyip Erdogan (R) and Hamas’ Gaza leader Ismail Haniyeh shake hands during a meeting at the Turkish parliament in Ankara January 3, 2012
The Shin Bet (Israel Security Agency) and Defense Ministry on Monday said they have blocked the transfer of more than $100,000 worth of Turkish merchandise and money intended to fund Hamas.
The operation was carried out by the Defense Ministry’s National Bureau for Counter Terror Financing, the Shin Bet and the Customs Authority.
Defense Minister Benny Gantz signed seizure orders on $121,000 worth of merchandise and cash that were transferred via commercial companies by Hamas members in Turkey to Hamas terrorists in the West Bank.
“We will continue to be relentless on terrorism and track down its infrastructure anywhere it exists in Israel or beyond,” Gantz said following the operation.
In December, Gantz signed an order to seize $4 million that Iran transferred to Hamas in the Gaza Strip.
The money was intended to develop Hamas’s terrorist infrastructure in Gaza, including the production of weapons and paying salaries to terrorists, the Defense Ministry said at the time.
The source of the funds is the Iranian regime, which continues to act against the State of Israel, the ministry added.
https://www.jpost.com/arab-israeli-conflict/israel-to-seize-merchandise-sent-from-turkish-hamas-to-palestinian-hamas

Παιχνίδια του Ερντογάν στις πλάτες Τούρκων στρατιωτών

Από
anixneuseis
-
0

Παιχνίδια του Ερντογάν στις πλάτες Τούρκων στρατιωτών

Όλο το ιστορικό της υπόθεσης των 13 Τούρκων αιχμαλώτων που βρέθηκαν νεκροίΤου Σάββα Καλεντερίδη

Ο Ερντογάν τη Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2021, δήλωνε σε μέλη του ΑΚΡ το εξής: “Την Τετάρτη θα κάνω ένα Διάγγελμα στο Έθνος και σας προτείνω να παρακολουθήσετε με ιδιαίτερη προσοχή αυτά που θα πω. Θα σας παρουσιάσω αρκετά ωραία πράγματα».

Ήλθε η Τετάρτη, οι ώρες περνούσαν, όμως ο Ερντογάν δεν έβγαινε στο… μεϊντάνι, να κάνει το προαναγγελθέν από τον ίδιο «Διάγγελμα στο Έθνος».

Όσο περνούσαν οι ώρες, οι δημοσιογράφοι άρχισαν να αναρωτιούνται. Γιατί άραγε ο Ερντογάν δεν κάνει το διάγγελμα που ο ίδιος εξήγγειλε όχι μόνο μια φορά;

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, 10 Φεβρουαρίου, το τουρκικό υπουργείο άμυνας ξεκίνησε την επιχείρηση “Pençe Kartal-2”, στην περιοχή του όρους Gare, στο έδαφος της αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν, στο Β. Ιράκ.

Στις 02:55 τα τουρκικά F-16 αλλά και επιθετικά ελικόπτερα, άρχισαν να βομβαρδίζουν τους οικισμούς Guzê, Meyrokê, Siyanê, Çemşerîtkê, Yekmalê και Kanîsarkê, στις επαρχίες Deşta Kafya και Deşta Nehlê, όπου βρίσκονται στρατόπεδα ανταρτών του ΡΚΚ.

Αμέσως μετά τους βομβαρδισμούς, στην περιοχή αποβιβάστηκαν Τούρκοι κομάντος, με ελικόπτερα Skorsky, για να αρχίσει έτσι η επιχείρηση ξηράς.

Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας με ανακοίνωσή του την Τετάρτη ανέφερε ότι σκοπός της επιχείρησης ήταν «η εξουδετέρωση των επιθέσεων του ΡΚΚ και η εξασφάλιση της ασφάλειας των συνόρων».

Η Τετάρτη πέρασε χωρίς διάγγελμα του Ερντογάν, ενώ ανακοινώθηκε επίσημα από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ότι κατά την επιχείρηση έχασαν τη ζωή τους δύο λοχαγοί κομάντο και ένας μόνιμος υπαξιωματικός. Αυτό δείχνει ότι οι τουρκικές δυνάμεις αντιμετώπισαν -κατά πάσαν πιθανότητα- αναπάντεχη, μη αναμενόμενη- αντίσταση στην περιοχή.

Την Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου, η Διοίκηση των Δυνάμεων Λαϊκής Άμυνας της περιοχής του ορεινού όγκου Gare (HPG Gare Eyalet Komutanlığı), ανακοίνωσε ότι «ανάμεσα στις περιοχές που βομβαρδίστηκαν, είναι και ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων, όπου κρατούνται στρατιώτες, αστυνομικοί και στελέχη της ΜΙΤ».

Την ίδια ημέρα το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι στο πλαίσιο της επιχείρησης βομβαρδίστηκαν από αέρος και καταστράφηκαν 50 στόχοι του ΡΚΚ σε σπηλιές, ανάμεσα στους οποίους εγκαταστάσεις καταυλισμού, καταφύγια, αποθήκες πυρομαχικών και κέντρα διοικήσεως.

Στην ίδια ανακοίνωση αναφερόταν ότι στην επιχείρηση χρησιμοποιήθηκαν περισσότερα από 40 αεροσκάφη, μη επανδρωμένα αεροσκάφη παρατήρησης και βομβαρδισμού, αεροσκάφη ανεφοδιασμού στον αέρα και αεροσκάφη ελέγχου και έγκαιρης προειδοποίησης, οι στόχοι χτυπήθηκαν αποτελεσματικά και μετά την αεροπορική επιχείρηση, ελικόπτερα αποβίβασαν τμήματα του στρατού ξηράς.

Ο τουρκικός τύπος έγραψε ότι κατά την επιχείρηση σε μια σπηλιά υπήρχαν τρεις είσοδοι, εννέα δωμάτια και επτά σιδηρές πύλες.

Ενώ τις επόμενες δύο ημέρες επικράτησε σιωπή, στις 14 Φεβρουαρίου το υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι τρεις αντάρτες του ΡΚΚ σκοτώθηκαν από επίθεση μη επανδρωμένου αεροσκάφους,  με αποτέλεσμα το σύνολο των απωλειών του ΡΚΚ να φθάσει τους 53.

Από την πλευρά των ανταρτών ανακοινώθηκε ότι οι νεκροί του τουρκικού στρατού ξεπερνούν τους τριάντα.

Την ίδια ημέρα, ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ ανακοίνωσε ότι στην επιχείρηση Kartal-2 στην περιοχή Gare, βρέθηκαν τα πτώματα 13 Τούρκων και ότι η επιχείρηση την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου έλαβε αισίως τέλος.

Ο Ακάρ στην ανακοίνωσή του αναφέρει ότι: «Ενώ ήταν σε εξέλιξη οι δραστηριότητές μας στην περιοχή της επιχείρησης Pençe Kartal-2, μετά από σκληρές συγκρούσεις, σε έρευνες που έγιναν σε μια σπηλιά που θέσαμε υπό έλεγχο,  βρέθηκαν τα πτώματα 13 υπηκόων μας. Από την έρευνα που έγινε, ο ένας από τους συμπατριώτες μας σκοτώθηκε με σφαίρα στον ώμο και οι άλλοι 12 με σφαίρα στο κεφάλι».

Ο Ακάρ, δήλωσε επίσης ότι «Δύο τρομοκράτες που συλλάβαμε σώους, ομολόγησαν ότι στην αρχή της επιχείρησης δολοφονήθηκαν από τον υπεύθυνο της σπηλιάς. Εν τω μεταξύ, όλοι οι τρομοκράτες που σκότωσαν τους συμπατριώτες μας, είναι νεκροί».

Από την πλευρά του, σε ανακοίνωση του Κέντρου Λαϊκής Άμυνας, που δημοσιεύθηκε στο Fırat Haber Ajansı (ANF), αναφέρεται ότι τα άτομα αυτά έχασαν τη ζωή τους κατά τις αεροπορικές επιθέσεις της τουρκικής αεροπορίας.

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Σε στρατόπεδο αιχμαλώτων, όπου κρατούνταν αιχμάλωτοι πολέμου, μέλη των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας, έγινε μια βάναυση επίθεση. Το εν λόγω στρατόπεδο βομβαρδίστηκε πρώτα από αέρος στις 05:00 της 10ης Φεβρουαρίου και στη συνέχεια έγινε επιχείρηση από ξηράς, κατά την οποία βομβαρδίστηκε με κάθε μέσον.  Οι δυνάμεις μας που βρίσκονταν στο εν λόγω στρατόπεδο, για να προστατέψουν τους εαυτούς τους αλλά και τους αιχμαλώτους, αντιστάθηκαν και έδωσαν την κατάλληλη απάντηση στους εισβολείς, παρά τον καταιγισμό πυρών που δέχονταν. Μετά την ισχυρή αντίσταση των δυνάμεών μας, ο τουρκικός στρατός κατοχής υποχώρησε και παρότι ήταν γνωστό ότι στο στρατόπεδο αυτό φυλάσσονταν οι αιχμάλωτοι, το βομβάρδισε ξανά από αέρος.  Οι έντονοι βομβαρδισμοί κράτησαν τρεις ημέρες, με αποτέλεσμα ένα μέρος από τα στελέχη της ΜΙΤ, τους στρατιώτες και αστυνομικούς που έχουμε ως αιχμαλώτους, να χάσουν τη ζωή τους».

Μετά την ανακοίνωση του Ακάρ για τους 13 αιχμαλώτους, ακολούθησαν σκληρές δηλώσεις όλων των κομμάτων εναντίον του ΡΚΚ.

Την ίδια στιγμή ξεκίνησε πογκρόμ διώξεων εναντίον στελεχών του Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP).

Η Ε.Ε. εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει το ΡΚΚ, ενώ το Στέητ Ντιπάρτμεντ εξέδωσε τη δική του ανακοίνωση η οποία «έβγαλε από τα ρούχα του» τον Ερντογάν.

Συγκεκριμένα το Στέητ Ντιπάρτμεντ λέει: «Αν οι πληροφορίες για τον θάνατο τούρκων πολιτών στα χέρια του PKK, μίας οργάνωσης που έχει χαρακτηρισθεί τρομοκρατική, επιβεβαιωθούν, καταδικάζουμε τις ενέργειες αυτές με το δριμύτερο τρόπο»

Ο Ερντογάν έκανε την εξής δήλωση για το θέμα:

«Οι δηλώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών είναι απαράδεκτες. Λέτε ότι δεν υποστηρίζετε τους τρομοκράτες, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκεστε στο πλευρό τους».

Το σχεδιάγραμμα της σπηλιάς όπου κρατούνταν οι Τούρκοι αιχμάλωτοι

Πάμε τώρα στα ερωτήματα που προκύπτουν:

Πρώτον, γιατί το τουρκικό κράτος δεν αποδέχτηκε χρόνια τώρα τη διαμεσολάβηση συλλόγων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που δεχόταν το ΡΚΚ, για να παραλάβει σώους τους αιχμαλώτους του;

Δεύτερον, ποιοι διαβεβαίωσαν τον Ερντογάν ότι η επιχείρηση θα είναι κάτι εύκολο και ότι την ίδια μέρα θα ήταν σε θέση να κάνει το «Διάγγελμα στο Έθνος» για να δρέψει τις δάφνες μιας μεγάλης νίκης;

Τρίτον, μήπως τον παγίδευσαν στρατιωτικοί ή στελέχη της ΜΙΤ, ότι ήταν όλα συμφωνημένα και ότι μαζί με τους αιχμαλώτους, θα έφερναν στην Άγκυρα και υψηλόβαθμα στελέχη του ΡΚΚ, για να πανηγυρίζει ο Ερντογάν για μια μεγάλη νίκη;

Τέταρτο, οι στρατιωτικοί φέρεται να είχαν πληροφορίες για την σπηλιά των αιχμαλώτων και πλήρες σχεδιάγραμμα, όπως φαίνεται από τη φωτογραφία με τον αξιωματικό να περιγράφει πιθανόν στοιχεία της επιχείρησης. Αφού τα είχαν όλα αυτά, γιατί βομβάρδισαν την σπηλιά, παρότι ήξεραν αλλά και τους είχαν προειδοποιήσει οι ίδιοι οι Κούρδοι ότι εκεί κρατούνται οι αιχμάλωτοι;

Πέμπτον, μήπως το ίδιο το ΡΚΚ έστησε μια παγίδα στον Ερντογάν, για να καταλήξει η επιχείρηση σε φιάσκο και εγγραφεί άλλη μια ήττα του από τους Κούρδους;

Κρίνουμε σκόπιμο να σημειώσουμε και να τονίσουμε ότι το ΡΚΚ, από τις 15 Αυγούστου του 1984 που ξεκίνησε τον ένοπλο αγώνα, γιατί το τουρκικό κράτος δεν του άφησε περιθώριο να κάνει νόμιμο πολιτικό αγώνα, έχει συλλάβει πολλές δεκάδες αιχμαλώτους, τους οποίους σεβάστηκε και παρέδωσε σώους στις οικογένειές τους, με τη διαμεσολάβηση πολιτικών και μελών ανθρωπιστικών οργανώσεων.

Ποτέ δεν κατηγορήθηκε ότι κακομεταχειρίστηκε αιχμαλώτους, όχι ότι σκότωσε έστω και έναν  αιχμάλωτο.

Τέλος, να υπογραμμίσουμε ότι μαζί με τους νεκρούς αιχμαλώτους, είναι και νεκροί αντάρτες, που υπερασπίζονταν το στρατόπεδο, ενώ ορισμένοι αιχμάλωτοι διασώθηκαν από τους αντάρτες, που σημαίνει ότι αν ήταν απόφαση των ανταρτών να σκοτώσουν αιχμαλώτους, θα τους σκότωναν όλους και θα αποχωρούσαν σώοι.

Κάτι έγινε λοιπόν σ’ αυτήν την επιχείρηση και γι’ αυτό το «Εάν» στην ανακοίνωση των ΗΠΑ που εξόργισε τον Ερντογάν. Και γι’ αυτό το κάτι πρέπει να γίνει μια διεθνής ανεξάρτητη έρευνα.

ΗΠΑ, Ε.Ε. και ΟΗΕ, πρέπει να ερευνήσουν την υπόθεση αντικειμενικά, με επιτόπια έρευνα, και όχι καλύπτοντας και πάλι την Τουρκία και τον Ερντογάν και να απευθύνουν κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου σε εκείνους που ευθύνονται. Και μαζί με την υπόθεση αυτή, να ερευνήσουν και τη δολοφονία των 34 νεαρών Κούρδων στο Ρομπόσκι, την 28η Δεκεμβρίου 2011, από βομβαρδισμό της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, που έγινε με έγκριση του κυρίου Ερντογάν.

infognomonpolitics.gr

1...2,3342,3352,336...3,038Σελίδα 2,335 από 3,038