Δήμου Νίκος

Πώς τα καταφέραμε έτσι, Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι, να πάρουμε στα χέρια μας ένα ελληνικό νησί με μια ασήμαντη τουρκική αγροτική μειονότητα (20%) και να καταφέρουμε να το οδηγήσουμε στα πρόθυρα της διχοτόμησης!

Οποτε σκέφτομαι την Κύπρο, πονάω. Πώς τα καταφέραμε έτσι, Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι, να πάρουμε στα χέρια μας ένα ελληνικό νησί με μια ασήμαντη τουρκική αγροτική μειονότητα (20%) και να καταφέρουμε να το οδηγήσουμε στα πρόθυρα της διχοτόμησης!

Επισκέφτηκα για πρώτη φορά την Κύπρο το φθινόπωρο του 1971. Με ένα νοικιασμένο δεξιοτίμονο Μίνι γυρίσαμε όλο το νησί. Μαγεύτηκα από την Κυρήνεια, το Μπελαπάις, τη Σαλαμίνα, την Αμμόχωστο. Ενοχλήθηκα από τα τουρκικά χωριά – περιφραγμένα σαν στρατόπεδα συγκέντρωσης, από όπου οι Τουρκοκύπριοι έβγαιναν την ημέρα για να δουλέψουν και μαντρώνονταν τις νύχτες.

Το Κυπριακό της εφηβείας μου: Μαθητής τη δεκαετία του ’50 είχα λάβει μέρος σε διαδηλώσεις για την Ενωση (θυμάμαι που κατεβάσαμε την επιγραφή του ζαχαροπλαστείου «Picadilly» επειδή ήταν εγγλέζικη). Φοιτητής στη Γερμανία, με είχαν ορίσει εκπρόσωπο της επιτροπής για την Ενωση και μου έστελναν προπαγανδιστικά φυλλάδια στα γερμανικά, γεμάτα ορθογραφικά λάθη, τα οποία δεν τόλμησα ποτέ να μοιράσω.

Παρακολούθησα τις συνομιλίες της Ζυρίχης – αν και συμφωνούσα κατά βάθος με τον Σεφέρη (που έλαβε μέρος και μετά αποχώρησε), συμβιβάστηκα με τον συμβιβασμό. Καλύτερος από τον συνεχή εμφύλιο.

Μετά μάθαινα νέα: ο εμφύλιος συνεχιζόταν με δική μας πρωτοβουλία. Χάρηκα το 1964 όταν έμαθα για το Σχέδιο Ατσεσον: Οι ΗΠΑ δέχονταν την ΕΝΩΣΗ! Με όρους να παραχωρηθούν τουρκικές βάσεις στην Καρπασία και να παραμείνουν οι υπάρχουσες αγγλικές. Ο Γεώργιος Παπανδρέου είπε επιγραμματικά: «Μας χαρίζουν μια πολυκατοικία με αντάλλαγμα μια γκαρσονιέρα». Επίσης θα επέστρεφαν οι Ελληνες που είχαν διωχθεί από την Κωνσταντινούπολη και θα αποκαθίστατο το νόμιμο καθεστώς στην Ιμβρο και στην Τένεδο.

Το Σχέδιο Ατσεσον το ματαίωσε τελικά ο φιλόδοξος Μακάριος, ο οποίος, στην περίπτωση εφαρμογής του, θα έπαυε να είναι αρχηγός κράτους. Ο πρέσβης Ι. Σωσσίδης, που παρακολούθησε τις διαπραγματεύσεις, αναφέρει τον φινλανδό μεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών Τουομιόγια που συμπερασματικά δήλωσε στα μέλη της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Γενεύη: «Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ματαίωσε την Ενωσιν της Κύπρου με την Ελλάδα».

Ηταν η συνέχεια της ιστορίας του Κυπριακού. Δικαίωσε τον τίτλο του βιβλίου «Ιστορία των χαμένων ευκαιριών» που έγραψε ο Ευάγγελος Αβέρωφ το 1963. Τα λάθη ήταν σχεδόν όλα δικά μας. Το χειρότερο ήταν το πραξικόπημα των χουντικών κατά του Μακαρίου (αλήθεια, ποιος ηλίθιος το σκέφτηκε αυτό;) που έδωσε τη χρυσή ευκαιρία στην Τουρκία να καταλάβει τη μισή Κύπρο.

Τότε έκανα το μόνο που μπορούσα: συνέλαβα και τύπωσα σε χιλιάδες αντίτυπα ένα σήμα-σύμβολο για την Κύπρο. Με ματωμένη τη γραμμή του Αττίλα και τα λόγια «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ».

Και παρέμεινα θεατής των ελληνικών σφαλμάτων. Μερικά χρόνια μετά, το Σχέδιο Ανάν ήταν μια πολύ ισορροπημένη λύση που μας συνέφερε – αλλά το έλιωσαν τα δάκρυα του Τάσσου Παππαδόπουλου μπροστά στην ελληνοκυπριακή λαοθάλασσα. Τελικά το ψήφισαν… οι Τουρκοκύπριοι και το καταψήφισαν οι Ελληνοκύπριοι! Ετσι φανήκαμε και ασυνεπείς προς την ΕΕ στην οποία είχαμε υποσχεθεί, ως μέλος, μια ενιαία Κύπρο.

Και πρόσφατα, στις ελβετικές συνομιλίες που είχε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης με τον τούρκο ομόλογό του Ακιντζί, και ενώ οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει σε όλα τα σημαντικά θέματα, ο Ελληνας τίναξε στον αέρα τη συμφωνία. Γιατί άραγε; Φίλος Κύπριος, που γνωρίζει πολλά, μου εξήγησε ότι εδώ έπαιξαν ρόλο προσωπικά συμφέροντα. Ελπίζω να μην πρόκειται για το σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων».

Γενικά, η ιστορία του Κυπριακού είναι μια περίπλοκη και σκοτεινή υπόθεση. Μεγάλη ισχύ έχει η παντοδύναμη και πάμπλουτη Εκκλησία της Κύπρου, ενώ τα οικογενειακά δίκτυα κυριαρχούν.

Δυστυχώς, αν τελικά επικρατήσει η τελευταία τουρκική απόφαση για οριστική διχοτόμηση – μα τον Θεό, δεν θα φταίνε οι Τούρκοι…

“Το Βήμα”.

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου,  [email protected]   www.kalkis.eu

Αυτό προκύπτει από την είδηση του Le Monde και του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων στις 20-2-2021 με τίτλο : «Covid-19: στην Αργεντινή, ο Υπουργός Υγείας παραιτείται μετά το σκάνδαλο των  «προνομιακών εμβολίων» (Covid-19 : en Argentine, le ministre de la santé démissionne après le scandale des « vaccins privilèges ). Πρόκειται για τον Ginés Gonzalez Garcia, ο οποίος πρότεινε στους φίλους του να εμβολιαστούν στο Υπουργείο, χωρίς να χρειάζονται να κλείσουν ραντεβού σε νοσοκομείο. Για αυτό και αντικαταστάθηκε από την Carla Vizzotti.

Πράγματι, ο πρώην υπουργός Υγείας της Αργεντινής παραιτήθηκε την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2021 με απαίτηση του Αργεντινού Προέδρου Alberto Fernandez, μετά από αποκαλύψεις ότι πρότεινε στους φίλους του να εμβολιαστούν στο υπουργείο, αποφεύγοντας έτσι, εκ των προτέρων, να κλείσουν ραντεβού σε νοσοκομείο με την «λαϊκή πλέμπα». Αυτό το παιδί του Λαού !

Η αντικαταστάτριά του Carla Vizzotti, 48 ετών, είναι ειδική στην εσωτερική ιατρική και διαπραγματεύτηκε το εμβόλιο Sputnik V της Ρωσίας για την Αργεντινή, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Télam. Ο Gonzalez Garcia, 75 ετών, ήταν στη θέση του από το 2019 και είχε χειριστεί την πανδημία από την αρχή, αλλά η θητεία του αμαυρώθηκε από αυτό το σκάνδαλο των «προνομιούχων εμβολίων». Ήταν ο 71χρονος δημοσιογράφος Horacio Verbitsky ο οποίος διηγήθηκε ο ίδιος στο ραδιόφωνο ότι εμβολιάστηκε στο υπουργείο Υγείας, ακολουθώντας τις υποδείξεις του παλιού του φίλου, του υπουργού! Ο εν λόγω δημοσιογράφος είναι  ένας από τους πρώτους που ερεύνησε τον μηχανισμό των «κλοπών θανάτου» κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στην Αργεντινή (1976-1983) στο βιβλίο του El Vuelo, που δημοσιεύθηκε το 1995. Οι «κλοπές θανάτου» ήταν μια μορφή συνοπτικής εκτέλεσης που συνίστατο στη ρίψη του θύματος από ένα … : κατά τη διάρκεια αυτών των κλοπών θανάτου (στα Ισπανικά : vuelos de la muerte), χιλιάδες εξαφανισθέντες στη συνέχεια ρίχτηκαν …Ο δημοσιογράφος έκανε αυτήν την παραδοχή την ίδια μέρα που στο Μπουένος Άιρες δημιουργήθηκε ένας δημοτικός ιστότοπος που επιτρέπει σε άτομα άνω των 80 ετών να κλείσουν ραντεβού για εμβολιασμό από τη περασμένη Δευτέρα. Σχεδόν αμέσως κορέστηκε διότι  η ζήτηση ήταν τεράστια. «Ηθική υπεροχή της αριστεράς» που θα έλεγαν και οι δικοί μας Συριζαίοι.

Διογκούμενες αντιδράσεις

Σύμφωνα με τον τοπικό τύπο, εκτός από τον Verbitsky, κι άλλα φιλοκυβερνητικά άτομα εμβολιάστηκαν στο Υπουργείο Υγείας. Το σκάνδαλο πυροδότησε ένα κύμα αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάτω από το hashtag #vacunasvip (“#vaccinsVIP“).

Ο Gonzalez Garcia υπογράμμισε στην επιστολή παραίτησής του ότι «τα εμβολιασμένα άτομα ανήκουν στις ομάδες που περιλαμβάνονται στον πληθυσμό-στόχο της τρέχουσας εκστρατείας», δηλαδή άτομα άνω των 70 ετών, τα οποία μπορούσαν να εμβολιαστούν από την περασμένη Τετάρτη. Θέλοντας να πει ο «αριστερός» ποιητής : «καλά δεν λούφαρα νέους φίλους μου από το να πάνε στα νοσοκομεία, εβδομηντάρηδες ήταν».

Ο Roberto Navarro, αφεντικό του ραδιοφωνικού σταθμού στον οποίο ο Horacio Verbitsky αποκάλυψε ότι εμβολιάστηκε, ανακοίνωσε ότι τερμάτισε τις εκπομπές του δημοσιογράφου, γράφοντας  στο Twitter του : ήταν «ανήθικο ότι με 50.000 νεκρούς, τα Πολύ Σημαντικά Πρόσωπα (VIP) να εμβολιάζονται. Είναι ανήθικο να μαθαίνουμε  ότι το ενέκρινε και ότι εμβολιάστηκε», ο δημοσιογράφος.

Η Αργεντινή ξεπέρασε το όριο των 50.000 θανάτων που συνδέονται με το Covid-19 στις 13 Φεβρουαρίου 2021 και έχει πάνω από δύο εκατομμύρια περιπτώσεις μόλυνσης από τον κοροναϊό, δήλωσε το υπουργείο Υγείας. Η Αργεντινή έχει λάβει έως τώρα 1.220.000 δόσεις του ρωσικού εμβολίου Sputnik V και 580.000 δόσεις του ινδικού εμβολίου Covishield, τα οποία έφτασαν την περασμένη Τετάρτη.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει στη συνέχεια τη λήψη δόσεων του εμβολίου AstraZeneca. Συνολικά, η Αργεντινή αναμένεται να λάβει 62 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων φέτος, ανάλογα με τις διάφορες εταιρείες από τις οποίες έχει παραγγείλει (συμπεριλαμβανομένου και του μηχανισμού διεθνούς συνεργασίας Covax).

Η πολιτική τάξη του Περού συγκλονίζεται από ένα παρόμοιο σκάνδαλο, το οποίο περιλαμβάνει τον κρυφό εμβολιασμό 487 προσωπικοτήτων πριν καν ξεκινήσει η εκστρατεία ανοσοποίησης   συμπεριλαμβανομένων :

@ ενός πρώην προέδρου,

@ δύο υπουργών,

@ δημοσίων υπαλλήλων,

@ ακαδημαϊκών,

@ επιχειρηματιών,

@ ακόμα και του αποστολικού nuncio (του πρέσβη του Βατικανού στο Περού δηλαδή),

σύμφωνα με την εφημερίδα Le Monde και του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Είπατε τίποτα για την ισότητα ;

13 Τούρκοι όμηροι βρέθηκαν νεκροί στο βόρειο Ιράκ. Το περιστατικό βαθαίνει το ρήγμα του ΑΚΡ με την αντιπολίτευση και επιβαρύνει τις σχέσεις με τις ΗΠΑ.

Ο εντοπισμός της σορού 13 Τούρκων πολιτών σε σπηλιά στην περιοχή Γκάρα του βόρειου Ιράκ έχει φέρει τα πάνω κάτω στις σχέσεις του κυβερνώντος κόμματος ΑΚP με την αντιπολίτευση, και επιβαρύνει τις σχέσεις της Τουρκίας με τη νέα αμερικανική κυβέρνηση υπό τον Τζο Μπάιντεν πριν καλά-καλά αναλάβει. Ποιοι ήταν οι 13 Τούρκοι; Επρόκειτο για δημόσιους υπαλλήλους που υπηρετούσαν στην αστυνομία και τον στρατό και είχαν απαχθεί το 2015 και 2016 από το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν PKK, που στην Τουρκία, την ΕΕ και τις ΗΠΑ έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων. Σύμφωνα με την τουρκική εκδοχή σκοτώθηκαν με σφαίρα στο κεφάλι από κούρδους αντάρτες. Το ΡΚΚ αντίθετα υποστηρίζει ότι οι όμηροι έχασαν τη ζωή τους σε βομβαρδισμούς της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας.

Πυρ και μανία

Οι ΗΠΑ και οι δυτικοί σύμμαχοί τους υποστηρίζουν τις κουρδικές μονάδες πολιτοφυλάκων YPG στη Συρία, που όμως για την Τουρκία είναι τρομοκρατική οργάνωση

Και εδώ ξεκινά η υπόθεση να παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Ο πρόεδρος Ερντογάν επιτέθηκε στις ΗΠΑ, επειδή αντέδρασαν «χλιαρά» στο αιματηρό περιστατικό και κατηγόρησε την Ουάσιγκτον ότι υποστηρίζει μια τρομοκρατική οργάνωση. Μάλιστα το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα για να του επιδώσει ρηματική διακοίνωση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ και οι δυτικοί σύμμαχοί τους υποστηρίζουν τις κουρδικές μονάδες πολιτοφυλάκων YPG στη Συρία, που όμως για την Τουρκία είναι τρομοκρατική οργάνωση.

Στο εσωτερικό το τουρκικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα CHP κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση για τον θάνατο των 13 ομήρων και σε μια εντυπωσιακή ομιλία του προέδρου του Κεμάλ Κιλιτζάρογλου στη Βουλή απέδωσε ευθύνες στον ίδιο τον πρόεδρο σημειώνοντας ότι έπρεπε να έρθει σε διαπραγματεύσεις με τον έγκλειστο αρχηγό του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν,με οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ακόμη και με τον τέως Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ, με τον οποίο διατηρεί καλές σχέσεις, για να δοθεί τέλος στην ομηρία χωρίς να χυθεί αίμα. Ο Κιλιτζάρογλου μάλιστα ρώτησε τον Τούρκο πρόεδρο, γιατί απέτυχε η στρατιωτική επιχείρηση στο βόρειο Ιράκ για την απελευθέρωση των ομήρων.

Ο Ερντογάν όχι μόνο δεν απάντησε, αλλά χθες Πέμπτη, 18.02 κατέθεσε αγωγή προσωπικά σε βάρος του Κιλιτζάρογλου ζητώντας την καταβολή αποζημίωσης ύψους μισού εκατομμυρίου τουρκικών λιρών (60.000 ευρώ). Από το βήμα της Βουλής τον αποκάλεσε «κακομαθημένο». Στο δε υπουργικό συμβούλιο της Τετάρτης 17.02 «ανταπέδωσε» ισχυριζόμενος ότι ο πρόεδρος του CHP πήρε το αξίωμα κάνοντας χρήση βίας και απάτης.

Όταν χτύπησε το κινητό του Ερντογάν

O Κεμάλ Κιλιτζάρογλου μιλώντας στη Βουλή απέδωσε ευθύνες στον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο

Όταν προχθές ο Τούρκος πρόεδρος βρίσκονταν σε κομματικό συνέδριο του κόμματός του AKP στο θέρετρο Ριζούντα της Μαύρης Θάλασσας, έγινε το εξής αξιοπερίεργο. Την ώρα που ήταν στο πόντιουμ και μιλούσε, χτύπησε το κινητό του. Ήταν η μητέρα ενός εκ των νεκρών ομήρων. Εις επήκοον όλων της είπε ότι θα της αποδώσει ύψιστες τιμές, επειδή ο γιός της έγινε μάρτυρας, «και εάν θέλει ο Θεός, ίσως να γίνει και γείτονας του αγαπημένου μας Προφήτη». Στη συνέχεια της υποσχέθηκε να πάρει εκδίκηση για το γιο της. Το τηλεφώνημα έγινε αφορμή για οξεία κριτική εκ μέρους της αντιπολίτευσης κατά του Ερντογάν, επειδή εκμεταλλεύτηκε τον θάνατο των 13 για να τροφοδοτήσει εθνικιστικά αντανακλαστικά του τουρκικού πληθυσμού και για να εξυπηρετήσει την δική του πολιτική ατζέντα. Πρόκειται για κριτική των αντιπάλων του που συχνά τον κατηγορούν ότι χρησιμοποιεί εθνικιστική ρητορική και πολιτική συμβόλων για να αποπροσανατολίσει τον λαό από τα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας και των λανθασμένων χειρισμών στην πανδημία.

Ο Ερντογάν ξέσπασε και κατά του φιλοκουρδικού HDP. Το χαρακτήρισε ως το «επίσημο μακρύ χέρι των τρομοκρατών» και αμφισβήτησε το δικαίωμα ύπαρξής του. «Ένα κόμμα που δεν προσδιορίζει το ΡΚΚ ως τρομοκρατικό και δεν αποστασιοποιείται, δεν μπορεί να είναι πολιτικό κόμμα αυτής της χώρας». Των επιθετικών αυτών δηλώσεων προηγήθηκε κύμα συλλήψεων. Μετά τα συμβάντα στη Γκάρα συνολικά 718 άνθρωποι προσήχθησαν στο αστυνομικό τμήμα, μεταξύ αυτών και κούρδοι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, στελέχη του HDP. Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών αντιμετωπίζουν την κατηγορία ότι διατηρούν δεσμούς με το ΡΚΚ, μια συνήθης κατηγορία εναντίον Κούρδων πολιτικών. Εμπειρογνώμονες καταγράφουν ενδείξεις για σταδιακή ποινικοποιήση του κόμματος από την κυβέρνηση για να δικαιολογήσει στη συνέχεια την απαγόρευσή του.

Ντέρια Ντάνιελ Μπελούτ

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

DW

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Τούρκοι κλιμακώνουν την πειρατική δράση τους σε βάρος της χώρας μας και όπως κάθε φορά, έτσι ΚΑΙ αυτήν την φορά, αρχίζουν να ξεδιπλώνονται σταδιακά περίεργες αντιλήψεις στον δημόσιο διάλογο…

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε τα αυτονόητα, υποβάλλοντας ταυτόχρονα ορισμένες επίσης αυτονόητες ερωτήσεις στους ενορχηστρωτές αυτής της περίεργης ερμηνευτικής χορογραφίας…

Η απόφαση της Τουρκίας να εκδώσει μια παράνομη NAVTEX για υδρογραφικές έρευνες στο Β. Αιγαίο, είναι απόφαση αμιγώς πολιτική και η ευρύτερη γεωπολιτική της διάσταση δεν αμφισβητείται. Δεν είναι λοιπόν προϊόν ενός αθώου και άδολου επιστημονικού ερευνητικού προγράμματος που βρίσκεται σε εξέλιξη και ως εκ τούτου ουδείς δικαιούται να την αντιμετωπίζει ως τέτοια, υποβαθμίζοντας στην πράξη την πραγματική σημασία της.

Η συγκεκριμένη απόφαση ως αμιγώς πολιτική, ενσωματώνει συγκεκριμένες σκοπιμότητες και επιδιώξεις. Τι ακριβώς προτείνουν λοιπόν όσοι επανενεργοποίησαν βεβιασμένα τον κλασικό φερετζέ της «σύνεσης»;;;

• Να αποτολμήσουμε να τις διαβάσουμεαυτές τις επιδιώξεις ή να τις αγνοήσουμε;;;
• Να επιχειρήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε τα στρατηγικά χαρακτηριστικάπου αφορούν στον σκληρό πυρήνα τους ή να υποκριθούμε πως δεν υπάρχουν κοροϊδεύοντας τον εαυτό μας για μια ακόμη φορά;;;
• Να υπάρξει Ελληνική παρέμβαση με τρόπο ενεργητικόστις εξελίξεις ή να επιλέξουμε γι ακόμη μια φορά τον εθνικά επιζήμιο ρόλο του παθητικού και διακριτικού θεατή επωμιζόμενοι και το ανάλογο κόστος;;;
• Να ζητήσουμε σιωπηλά από τον μεγαλοδύναμο να βάλει το χέρι τουελπίζοντας πως δεν θα πέσει ο μουτζούρης στο δικό μας το χέρι ή να αρχίσουμε επιτέλους να ασχολούμαστε σοβαρά και υπεύθυνα με τα του οίκου μας;;; Τι ακριβώς προτείνουν;;;

Ισχυρίζονται, ότι οι προαναγγελθείσες υδρογραφικές εργασίες του «ΤΣΕΣΜΕ» δεν συνιστούν παραβίαση κυριαρχικού δικαιώματος της χώρας… Και τι ακριβώς σηματοδοτεί κύριοι η αυθαίρετη τουρκική απόφαση να εκδώσει NAVTEX  η Σμύρνη και όχι η Λήμνος η οποία έχει και την αρμοδιότητα για την ευρύτερη περιοχή;;; Αμέλεια;;; Απλή παρατυπία;;; Ατυχές συμβάν που δεν έχει κανένα ευρύτερο αποτύπωμα μέσα στον χρόνο;;; Πιστεύει κανείς σοβαρά ότι η Τουρκία θα επέλεγε την συγκεκριμένη ιστορική στιγμή να προβεί σε μια κίνηση «έτσι για την πουτ@νιά» και χωρίς ευρύτερες στρατηγικές επιδιώξεις;;; Αμφισβητείται με αυτήν την αυθαίρετη απόφαση κάτι που οφείλουμε να ΜΗΝ παραχωρήσουμε ναι ή όχι;;; Και αν αμφισβητείται δικαίωμα που οφείλουμε να μην παραχωρήσουμε, τότε ποια θα πρέπει να είναι η ενδεδειγμένη απάντηση της Ελλάδας;;; Υπάρχουν μηνύματα που οφείλει να εκπέμψει;;; Υπάρχουν πρωτοβουλίες κινήσεων που θα πρέπει να αναλάβει χωρίς καθυστέρηση;;; Υπάρχει μέτρο μιας αδιαπραγμάτευτης αποφασιστικότητας την οποία θα πρέπει να καταδείξει έναντι πάντων ή όχι;;;

• Μπορεί το συγκεκριμένο περιστατικό να αξιολογηθεί αποσπασματικά ή μήπως οφείλουμε να το συνεκτιμήσουμε σωρευτικά και σε απόλυτη συνάφεια με όλα όσα έχουν προηγηθείτο κρίσιμο εξάμηνο των αυξημένων εντάσεων που προηγήθηκε;;;
• Μπορεί το συγκεκριμένο περιστατικό να αξιολογηθεί αποσπασματικά ή μήπως οφείλουμε να το αξιολογήσουμε στην απόλυτη συνάφειά του με την αναθεωρητική ατζένταμε την οποία διεμβολίζει η Τουρκία τις διμερείς “διερευνητικές” που στην ουσία τους συνιστούν καραμπίνατες διαπραγματεύσεις;;;

Τι ακριβώς εννοούν όσοι προβάλουν την άποψη ότι δεν πρέπει να στρατιωτικοποιηθούν οι υδρογραφικές έρευνες;;; Σε ποιον απευθύνουν αυτήν την προτροπή;;; Στην Τουρκία που σχεδιάζει να συνοδεύσει ένα βοηθητικό πλοίο του τουρκικού πολεμικού Ναυτικού ΚΑΙ με έτερα πολεμικά πλοία;;; Ή μήπως τελικά προτείνουν στην χώρα μας, να παραμείνει ΚΑΙ ΠΑΛΙ ο κατεξευτελισμένος απών από το πεδίο, με τους Τούρκους να κάνουν πάρτι προκλητικότητας και υπερσυσσώρευσης καινούριων  τετελεσμένων;

Ποια θα ήταν η στάση και ο σχεδιασμός αντιμετώπισης στον οποίο θα κατέφευγε οποιαδήποτε άλλη χώρα, εάν ευρίσκετο αντιμέτωπη με μια πρόκληση που θα είχε τα ίδια ή ανάλογα χαρακτηριστικά;;;

Ποιό ακριβώς μήνυμα θα εκπέμψει η χώρα έναντι της Τουρκίας αλλά και των “συμμάχων” της, αν επιλέξει να παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα από τις ειδήσεις, έχοντας ουσιαστικά αποδεχτεί ότι σε περιοχή που ο έλεγχος ανήκει στην Λήμνο, η Τουρκία έχει το δικαίωμα να υφαρπάζει αυθαίρετα την σκυτάλη και να κάνει παιχνίδι και την ίδια στιγμή η χώρα μας να κάνει απλώς τουμπεκί;;;

Ειλικρινά είναι να αναρωτιέται κανείς για το πώς φαντάζονται όλοι αυτοί η κύριοι την επόμενη μέρα. Ως πότε και μέχρι που πιστεύουν ότι θα πρέπει η πατρίδα μας να κυνηγά το νεοπαγές φοβικό σύνδρομο που απαιτεί να μην είμαστε εμείς αυτοί που θα κατηγορηθούμε για μαξιμαλισμό στην αντίδραση που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα τις “διερευνητικές”.

Επίλογος…

Και τι να κάνουμε; Να το βουλιάξουμε και να πάμε για πόλεμο; Λένε… Όχι κύριοι… Να μην το βουλιάξουμε και να μην πάμε για πόλεμο. Να σκεφτούμε όμως στρατηγικά και να μετατρέψουμε την τελευταία τουρκική πρόκληση σε κορυφαία εθνική ευκαιρία. Να αναγκάσουμε τους παραδοσιακούς αβανταδόρους τους να τους μαζέψουν, ώστε να μην κληθούν να πληρώσουν και αυτοί το βαρύτατο κόστος της ανοχής τους στους λεονταρισμούς του πειρατή…

Να τους θυμίσουμε πως η εποχή του «Ευχαριστούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ» έχει περάσει ανεπιστρεπτί και ότι η ηθική τους υποχρέωση απέναντι σε εκείνο το ντροπιαστικό «ευχαριστώ», παραμένει απαράγραπτη απέναντι σε μια Ελλάδα που απαιτεί τώρα: Την απερίφραστη καταδίκη του αφηγήματος των «γκρίζων ζωνών» που ήταν απότοκος εκείνου του «ευχαριστώ», αλλά ΚΑΙ την ρητή τους δέσμευση για την απαρέγκλιτη εφαρμογή των προβλέψεων του Διεθνούς Δικαίου, στο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο.

Όχι… Να μην το βουλιάξουμε και να μην πάμε σε πόλεμο. Να διαμηνύσουμε όμως με σαφήνεια πως αν δεν τους μαζέψουν αμέσως, ο πόλεμος είναι πιο κοντά από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν. Να μπλοκάρουμε τις διαδικασίες που είναι σε εξέλιξη. Να αναγκάσουμε όλους όσους επενδύουν τα μέγιστα σε αυτές, σχεδιάζοντας στο παρασκήνιο ακόμη και την Ιφιγενειοποίηση της Ελλάδας και της Κύπρου, να βρεθούν ενώπιον των ευθυνών τους.

Να απαιτήσουμε σαφείς εγγυήσεις για το απαραβίαστο των συνόρων. Να αναλάβουμε επιτέλους την  πρωτοβουλία για μια συνολική διπλωματική αντεπίθεση, δρομολογώντας άμεσα, όλα όσα θα έπρεπε να είχαν γίνει ήδη από χθες, τουμπάροντας την παρτίδα και αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση των κανόνων του παιχνιδιού.

Είναι λοιπόν πολλά και σημαντικά αυτά που μπορούν και επιβάλλεται να γίνουν, αλλά δυστυχώς το πολιτικό προσωπικό της χώρας επιμένει να μιλά απλώς για “αχρείαστη” κίνηση, προκαλώντας θυμηδία στους Ισλαμιστές. Δυστυχώς δείχνει να αγνοεί πως η προγραμματισμένη Υδρογράφηση από το «ΤΣΕΣΜΕ», συνιστά έμπρακτη αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, από την στιγμή που δεν έχει διασφαλιστεί η απαραίτητη ελληνική άδεια για εργασίες στην συγκεκριμένη περιοχή. Αυτό λέει το διεθνές Δίκαιο. Πρόκειται για παρέμβαση επί της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας η οποία μπορεί μεν να μην έχει ακόμη οριοθετηθεί, ωστόσο με βάση το Διεθνές Δίκαιο, υφίσταται ipso facto και ab initio.

Η Ελληνική πολιτική τάξη, για μια ακόμη φορά επέλεξε στον λάθος χρόνο τον λάθος τρόπο για να διαχειριστεί μια σοβαρή εθνική πρόκληση. Όφειλε να αναβαθμίσει στο μέγιστο την βαρύτητα της πρόκλησης και να παγιδεύσει σε πολλαπλά αδιέξοδα την τουρκική επιθετική στρατηγική. Αντί αυτού επέλεξε να την υποβαθμίσει δραματικά, ακυρώνοντας ένα ανέλπιστο τακτικό πλεονέκτημα που εξασφάλισε στην χώρα μας η Τουρκική πειρατική αλητεία.

Παρά τη στροφή στη νομισματική πολιτική, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν αδυνατεί να τερματίσει τον κατήφορο της οικονομίας. Ωστόσο η διολίσθηση της λίρας έχει ανακοπεί.

Επί δύο ολόκληρα χρόνια συνεχιζόταν ο διολίσθηση της τουρκικής λίρας. Δραματικά είναι τα ποσοστά ανεργίας, ιδιαίτερα για τους νέους χωρίς προϋπηρεσία. Οι τιμές βασικών αγαθών μοιάζουν απλησίαστες. Από το φθινόπωρο του 2018 η κατάσταση της τουρκικής οικονομίας παραμένει απελπιστική, παρά την πρωτοβουλία του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν να αναλάβει προσωπικά την υπόθεση και να εξαγγείλει, στα τέλη του 2020, μία “νέα εποχή στην οικονομία”, εξαγγελία, η οποία μάλιστα συνοδευόταν από ηχηρές παραιτήσεις: Πρώτα ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας Μουράτ Ουισάλ και στη συνέχεια ο υπουργός Οικονομικών και γαμπρός του Ερντογάν, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, αποχώρησαν από το “τιμόνι” της τουρκικής οικονομίας. Επισήμως, πάντως, ο Αλμπαϊράκ αναγκάστηκε να αποσυρθεί “για λόγους υγείας”.

Αισθητή άνοδος της λίρας

Στροφή στη νομισματική πολιτική, μετά την αποχώρηση του Μπεράτ Αλμπαϊράκ από το υπουργείο Οικονομικών

Τις παραιτήσεις στο οικονομικό επιτελείο ακολούθησαν ριζοσπαστικές αλλαγές στη νομισματική πολιτική. Αιφνιδίως το βασικό επιτόκιο αυξήθηκε από το 10,25 στο 15% και τον Δεκέμβριο στο 17%. Πρόκειται για μία στροφή 180 μοιρών του Ερντογάν, τον οποίο μέχρι πρότινος όλοι θεωρούσαν θιασώτη μίας πολιτικής χαμηλών επιτοκίων. Στην αγορά συναλλάγματος η αλλαγή πολιτικής είχε ασφαλώς ευεργετικές επιπτώσεις, καθώς η τουρκική λίρα άρχισε να ανατιμάται απέναντι στο δολάριο και έχει πλέον αναπληρώσει το 18% της διολίσθησης του 2020. Συγκεκριμένα, ένα δολάριο αντιστοιχεί σήμερα σε 7,02 λίρες, ενώ προ μηνών η ισοτιμία είχε διολισθήσει στις 8,50 λίρες.

Ο Σινάν Αλτσίν, καθηγητής Οικονομικών στην Κωνσταντινούπολη, επισημαίνει ότι “ο διορισμός του νέου διοικητή της κεντρικής τράπεζας Νατζί Αγκμπάλ και οι διαδοχικές αυξήσεις επιτοκίων έχουν ευνοήσει την άνοδο της λίρας”. Ο ίδιος εκτιμά ότι το προηγούμενο χρονικό διάστημα η εμπιστοσύνη στην τουρκική λίρα είχε κλονιστεί “μετά από μία σειρά γεγονότων, όπως η υπερχρέωση του ιδιωτικού τομέα που ξεπέρασε τα 300 δισεκατομμύρια δολάρια τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η διπλωματική κρίση με τις ΗΠΑ μετά τη σύλληψη του Αμερικανού ιερωμένου Άντριου Μπράνσον και οι πολιτειακές αλλαγές στην Τουρκία με την εγκαθίδρυση ενός αμιγώς προεδρικού συστήματος το 2018”.

Η απειλή του πληθωρισμού

Αυξημένες οι τιμές των τροφίμων στην Τουρκία

Ωστόσο η ανάκαμψη στην αγορά συναλλάγματος δεν αντανακλάται στο πορτοφόλι του απλού πολίτη. Ο πληθωρισμός συνεχίζει την ανοδική του πορεία και έχει φτάσει στο 14,97%, την υψηλότερη τιμή από τον Αύγουστο του 2019. Όπως επισημαίνει η τουρκική στατιστική υπηρεσία, την ανιούσα έχουν πάρει ιδιαίτερα οι τιμές των τροφίμων: φρούτα, λαχανικά, αυγά, γάλα, ελαιόλαδο και άλλα βασικά αγαθά προσφέρονται σε ιδιαιτέρως “αλμυρές” τιμές. Ο πρόεδρος Ερντογάν αποδίδει την ευθύνη σε μεμονωμένους μεγαλέμπορους, τους οποίους απειλεί με “σκληρή τιμωρία”. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι βλέπει μεγάλες διαφορές τιμών σε είδη πρώτης ανάγκης και δεν πρόκειται να ανεχθεί αυτή την “καταπίεση των πολιτών”.

Οι επικριτές της κυβέρνησης Ερντογάν υποστηρίζουν ωστόσο ότι η ίδια ευθύνεται για τις αυξημένες τιμές των τροφίμων. Διαφορετικά, υποστηρίζουν, δεν εξηγείται το γεγονός ότι η Τουρκία, μία χώρα που διαθέτει ιδανικό κλίμα για την καλλιέργεια της γης, αναγκάζεται να εισάγει αγροτικά προϊόντα. Ο οικονομολόγος Μπαρίς Σοϊντάν κάνει λόγο για νεοφιλελεύθερη πολιτική στην παραγωγή τροφίμων και τονίζει ότι καθώς ανεβαίνει το δολάριο, ανεβαίνει το κόστος παραγωγής για τους Τούρκους αγρότες, οι οποίοι αναγκάζονται να εισάγουν πετρέλαιο, λιπάσματα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Επιπλέον, σημειώνει ο Σοϊντάν, τα τελευταία δέκα χρόνια μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις δεν χρησιμοποιούνται ή έχουν διατεθεί για την κατασκευή κατοικιών.

Αποστολή στο …φεγγάρι θέλει ο Ερντογάν

Ο οικονομολόγος Μπαρίς Σοϊντάν στηλιτεύει τις νεοφιλελεύθερες πρακτικές στην αγροτική οικονομία

Και ενώ αυτά συμβαίνουν στην Τουρκία, ο πρόεδρος Ερντογάν έχει μεγαλεπήβολα σχέδια και εξαγγέλλει το πρώτο …διαστημικό πρόγραμμα της χώρας. Κατά τα λεγόμενά του η Τουρκία, με τη βοήθεια ισχυρών εταίρων από το εξωτερικό, θα στείλει την πρώτη διαστημική αποστολή στο φεγγάρι μέχρι τα τέλη του 2023, εορτάζοντας τα 100 χρόνια από την ίδρυση του σύγχρονου κεμαλικού κράτους. Η εξαγγελία Ερντογάν προκάλεσε ανάμεικτες αντιδράσεις: Πολλοί, ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενθουσιάζονται με την προοπτική της αποστολής στο φεγγάρι, ενώ άλλοι διερωτώνται ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό και μάλιστα σε περίοδο οικονομικής κρίσης…

Ντάνιελ Μπελούτ

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW