Αρχική Blog Σελίδα 2333

Μαχαίρα έδωκε η Γαλλία,  μάχαιρα λαμβάνει από την Τουρκία

Από
anixneuseis
-
0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

Η περίπτωση του αποκλεισμού των Γάλλων διδασκόντων από τα τουρκικά γαλλόφωνα

πανεπιστήμια επειδή δεν γνωρίζουν την τουρκική γλώσσα.

Αυτήν την βιβλική ρήση αντιποίνων εφαρμόζει ο Ερντογάν στους Γάλλους διδάσκοντες στην Τουρκία για να πονέσει ο Μακρόν. Στην πραγματικότητα όμως πονάνε οι Γάλλοι διδάσκοντες, οι Τούρκοι φοιτητές και μαθητές στα γαλλόφωνα ιδρύματα στην Τουρκία, η γαλλοφωνία αλλά και η αναίρεση της διμερούς ιδρυτικής πράξης του Galatasaray που συνυπέγραψαν το 1992 ο François Mitterrand και ο Turgut Özal.

Στις 20-9-2020 είχα γράψει ένα άρθρο στις Ανιχνεύσεις με τίτλο : Τουρκικά αντίποινα με μεντιατική επίθεση εναντίον των γαλλικών σχολείων και των Αρμενίων στη Γαλλία. ΕΔΩ

Σήμερα έχουμε την αναμενόμενη αντιγαλλική συνέχεια : δηλαδή τον αποκλεισμό των Γάλλων διδασκόντων από τα τουρκικά γαλλόφωνα πανεπιστήμια, που δεν γνωρίζουν την τουρκική γλώσσα στο επίπεδο Β2.

Αυτό αναφέρεται στο ρεπορτάζ της Marie Jégo, ανταποκρίτριας του Le Monde στην Κωνσταντινούπολη, στις 20-2-2021 με τίτλο : «To πανεπιστήμιο Γαλατάσαραϊ, παράπλευρο θύμα των εντάσεων μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας» (L’université Galatasaray, victime collatérale des tensions entre la France et la Turquie).  «Είκοσι ένας Γάλλοι διδάσκοντες σε αυτό το γαλλόφωνο πανεπιστήμιο στην Κωνσταντινούπολη είναι χωρίς άδεια εργασίας μετά την απόφαση της Άγκυρας να τους επιβάλει, χωρίς καθυστέρηση, να αποκτήσουν τη γνώση της τουρκικής γλώσσας για να συνεχίσουν να διδάσκουν». Οι Γάλλοι καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Galatasaray στην Κωνσταντινούπολη έχουν χαμηλό ηθικό. Η αποστολή τους, να διδάσκουν Γαλλόφωνους Τούρκους φοιτητές σε αυτό το δημόσιο ίδρυμα, που γεννήθηκε μετά από μια συμφωνία που υπεγράφη το 1992 μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας, έγινε  πρόσφατα ιδιαίτερα περίπλοκη.

Όλα ξεκίνησαν στις αρχές του σχολικού έτους 2020 όταν ο πρύτανης τους ζήτησε, χωρίς να εξηγήσει τον λόγο, να περάσουν εξετάσεις στην τουρκική γλώσσα. Αυτή η απαίτηση προέρχεται από το Συμβούλιο Ανώτατης Εκπαίδευσης (YÖK), ένα ίδρυμα υπό τον άμεσο έλεγχο του Ερντογάν. Διερωτώμαι αν υπάρχει κάτι που να μην είναι υπό τον έλεγχό του. Ακόμα και η ίδια ζωή των Τούρκων. Κι ας αναφέρεται τρις την ώρα στον Αλλάχ. Στο Γαλατασαράι, τη ναυαρχίδα της γαλλο-τουρκικής πανεπιστημιακής συνεργασίας, τα μαθήματα γίνονταν πάντα μισά στα γαλλικά και τα μισά στα τουρκικά. Ότι η Άγκυρα απαιτεί από τους Γάλλους καθηγητές, οι οποίοι διδάσκουν στα Γαλλικά σε ένα γαλλόφωνο ίδρυμα, να μάθουν τουρκικά, γιατί όχι ; «Μπορούμε να το καταλάβουμε, αλλά στην περίπτωσή μας, όλα συνέβησαν με αυθαίρετο τρόπο, τίποτα δεν ήταν σαφές. Στην πραγματικότητα, το Συμβούλιο Ανώτατης Εκπαίδευσης δεν έβγαλε εγκύκλιο για αυτό το θέμα», εξηγεί ανωνύμως ένας διδάσκων που ανησυχεί.

«Τι θα απογίνουν οι φοιτητές μας ;»

Η κατάσταση κλιμακώθηκε τον Δεκέμβριο του 2020, όταν η ετήσια άδεια εργασίας τους έπρεπε να ανανεωθεί, η οποία ισοδυναμεί με άδεια παραμονής. Η σχετική διαδικασία καθυστερεί. Οι καθηγητές, 27 συνολικά τον αριθμό, κατέληξαν να μάθουν άτυπα ότι μόνο εκείνοι με τέλεια γνώση τουρκικών θα λάβουν την άδεια εργασίας τους. Έξι άδειες απονεμήθηκαν τελικά για την επιτυχή ολοκλήρωση των εξετάσεων στα τουρκικά, και μάλιστα επιπέδου B2. Έτσι λοιπόν, 21 καθηγητές δεν διαθέτουν σήμερα άδεια, καθιστώντας τους παράνομους, υποκείμενους σε απέλαση ανά πάσα στιγμή, αντιμετωπίζοντας χίλιες δυσκολίες. Είναι αδύνατο να σκεφτούν να εγκαταλείψουν την Τουρκία χωρίς να χρειαστεί να πληρώσουν βαριά χρηματική ποινή ή, ακόμη χειρότερα, χωρίς να διακινδυνεύσουν την απαγόρευση παραμονής στην Τουρκία. Το χειρότερο είναι οι τελευταίες αφίξεις στο πανεπιστήμιο. Χωρίς άδεια, δεν έχουν αριθμό κατοίκου, δηλαδή το τουρκικό διοικητικό κλειδί. Κι άρα δεν υπάρχει περίπτωση να ανοίξουν έναν τραπεζικό λογαριασμό, να αγοράσουν κάρτα κινητού SIM, να ταξιδέψουν με μέσα μεταφοράς, να κάνουν τα ψώνια τους σε ένα εμπορικό κέντρο. Με λίγα λόγια ο Ερντογάν τους πετάει έξω από την Τουρκία προσχηματικά, ενώ ζητάει από την Ε.Ε. να απαλλάξει τους Τούρκους από τη απαιτούμενη βίζα για να πάνε στην Ευρώπη, άρα και στη Γαλλία !

Το δεύτερο εξάμηνο θα είναι δύσκολο. «Τι θα απογίνουν οι φοιτητές μας; Εάν η κατάσταση παραμείνει έτσι, οι προγραμματισμένες εξετάσεις δεν θα μπορέσουν να πραγματοποιηθούν. Θα εγκαταλείψουμε αυτούς τους νέους κι είναι πραγματικά λυπηρό», δηλώνει στην Marie Jégo ένας άλλος Γάλλος καθηγητής. Λόγω της επιδημίας Covid-19, πραγματοποιούνται τα μαθήματα διαδικτυακά. Απαγορεύεται η διδασκαλία πρόσωπο με πρόσωπο ή η εξέταση. «Η διοίκηση του πανεπιστημίου μας εξήγησε ότι θα μας υποδεχόταν η αστυνομία, αν εμφανιζόμασταν στο πανεπιστήμιο», εξηγεί. Η αστυνομία, είναι αλήθεια, έχει γίνει τακτική στις πανεπιστημιουπόλεις, ειδικά στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη, όπου έχει αναπτυχθεί μαζικά τις τελευταίες εβδομάδες. Οι ελεύθεροι σκοπευτές είναι  στη θέση τους στις στέγες των κτιρίων, για να αντιμετωπίσουν τη διαμαρτυρία των φοιτητών, των δυσαρεστημένων από τον αντιδημοκρατικό διορισμό ενός νέου πρύτανη.

Αντίποινα

«Στο μυαλό του Ερντογάν και των υποστηρικτών του, ιδρύματα όπως το πανεπιστήμιο του Βοσπόρου Bogaziçi [Αγγλόφωνο] και το Galatasaray [Γαλλόφωνο] πρέπει να συμμορφώνονται με τα τοπικά πρότυπα. Τούτο αποτελεί μέρος του πολιτιστικού πολέμου που διεξάγεται ανοιχτά από τους Ισλαμο-συντηρητικούς για πάνω από δέκα χρόνια», εκτιμά ο Τούρκος οικονομολόγος Ahmet Insel, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Galatasaray. Παράπλευρα θύματα ενός πολιτιστικού πολέμου που τους υπερβαίνει, οι Γάλλοι ακαδημαϊκοί αισθάνονται σαν «πιόνια», που ρίχνονται στο έλεος των διπλωματικών εντάσεων μεταξύ Παρισιού και Άγκυρας. Αισθάνονται «στοχοποιημένοι ως Γάλλοι». Δεν είναι οι μόνοι. Γάλλοι ακαδημαϊκοί που διδάσκουν τη γλώσσα του  Μολιέρου στο πανεπιστήμιο του Βοσπόρου και στο πανεπιστήμιο του Μαρμαρά δεν έχουν λάβει επίσης τις άδειες εργασίας τους.

Στην πραγματικότητα, αυτά τα αντίποινα είναι η απάντηση των τουρκικών αρχών στη μεταρρύθμιση στη Γαλλία της διδασκαλίας της γλώσσας και του τουρκικού πολιτισμού, την οποία ήθελε να κάνει ο Μακρόν, ως μέρος του αγώνα του ενάντια σε αυτό το υπαρκτό φαινόμενο που οι Γάλλοι ονομάζουν «κοινοτισμό» (le communautarisme). Τον εγκλεισμό δηλαδή των αλλοδαπών μειονοτήτων στον εαυτό τους, απομονωμένους από τη γαλλική κοινωνία.  Δημιουργήθηκε δε τη δεκαετία του 1970 και περιελάμβανε 9 μουσουλμανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, οι οποίες έστελναν τους δασκάλους τους στα γαλλικά  σχολεία και γυμνάσια, χωρίς να ήταν απαραίτητο να μιλούν τη γαλλική γλώσσα. Με την έναρξη ισχύος των νέων διατάξεων, θα πρέπει να λάβουν μέρος σε εξετάσεις επάρκειας της γαλλικής γλώσσας, επιπέδου B2.

Στο πλαίσιο της καταπολέμησης του ριζοσπαστικού Ισλάμ, η Γαλλία αποφάσισε επίσης να τερματίσει την πρακτική των ιμάμηδων που αποσπάζονταν από τις χώρες προέλευσης. Αυτό αφορά 150 Τούρκους ιμάμηδες που παρευρίσκονται σήμερα στο γαλλικό έδαφος. Θυμωμένος από αυτές τις αποφάσεις που ανέτρεψαν τη στρατηγική του για τον έλεγχο της διασποράς, ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει το νόμο των αντιποίνων. Κι ενώ οι γαλλικές αρχές έχουν δώσει τον απαραίτητο χρόνο για να προσαρμοστεί το τουρκικό προσωπικό στη γαλλική μεταρρύθμιση, οι τουρκικές αρχές προτιμούν αυθαίρετες μεθόδους, σαν τις παραπάνω : να ξέρετε τουρκικά επιπέδου Β2 εδώ και τώρα.

Οι Γάλλοι καθηγητές του Γαλατασαράι, που χάνουν τη δουλειά τους, δεν ξέρουν πλέον σε ποιον να στραφούν. «Δεν αισθανόμαστε να μας υποστηρίζουν», ανέφεραν στον Le Monde μετά από συνάντηση που είχαν τη Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου στην Κωνσταντινούπολη με τον Γάλλο πρέσβη Hervé Magro. Από την πλευρά τους, οι Γάλλοι διπλωμάτες βρίσκονται σε  αμηχανία.  Όταν ανατρέχουν στην ιδρυτική πράξη του Galatasaray, το κείμενο που υπεγράφη το 1992 μεταξύ του Γάλλου προέδρου, François Mitterrand, και του Τούρκου ομολόγου του, Turgut Özal, οι Τούρκοι συνομιλητές τους απαντούν : αυτό είναι πλέον «ξεπερασμένο».

Δηλαδή ο τουρκικός αναθεωρητισμός όλων των συνθηκών και συμφωνιών που δεν του συμφέρουν.

 

ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΕΣΜΕ

Από
anixneuseis
-
1
Οι Τούρκοι έβγαλαν ένα πλοίο που ανήκει στο Πολεμικό ναυτικό τους, το Τσεσμέ, στο Αιγαίο και στην Αθήνα ανέβηκε ο πυρετός.
Το Τσεσμέ βγήκε, υποτίθεται για έρευνες, σε περιοχές που θεωρούνται διεθνή ύδατα. Στην ουσία, βγήκε για να προκαλέσει. Το γιατί, δεν έχει σημασία.
Η Ελλάδα θεωρεί πως στα ύδατα αυτά, θα επεκτείνει τη χωρική της θάλασσα ή την ΑΟΖ της αλλά ως αυτήν την στιγμή δεν το έχει κάνει. Αφού δεν το έχει κάνει, δεν της ανήκουν, νομικά.
Η έννοια “δυνάμει” ελληνικά χωρικά ύδατα και “δυνάμει” ΑΟΖ δεν υφίσταται στο Διεθνές Δίκαιο. Το αν η έννοια υπάρχει στην κοινή λογική, αυτό δεν αφορά στην Τουρκία. Η Τουρκία δεν έχει σχέση με την κοινή λογική. Γενικώς, αποφεύγει, τη λογική στις διεθνείς της σχέσεις. Αλλά αυτό δεν της δημιουργεί πρόβλημα.
Αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το Τσεσμέ είναι ότι στις περιοχές που θα κινηθεί έπρεπε να πάρει άδεια απο τις ελληνικές αρμόδιες αρχές. Η NAVTEX δηλαδή που θα εκδίδετο έπρεπε να εκδοθεί απο την αρμόδια ελληνική υπηρεσία.
Αλλά, να ζητά κανείς τέτοιες ευαισθησίες από την Τουρκία είναι σαν να κινείται στην σφαίρα της ουτοπίας.
Είναι, λοιπόν, σοβαρό το θέμα που ανακύπτει με το Τσεσμέ;
Είναι αλλά δεν αφορά στην Τουρκία. Είναι σοβαρό σε ό,τι αφορά την προάσπιση των ελληνικών δικαιωμάτων απο τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Γιατί δεν επεκτείνουν τα χωρικά ύδατα της χώρας στα όρια που αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο;
Το αν φοβούνται την Τουρκία επειδή απείλησε με casus belli αυτό είναι μια άλλη, εσωτερική μας, υπόθεση που έχει να κάνει με τις πολιτικές των κομμάτων που αναλαμβάνουν την κυβερνητική εξουσία.
Να βρουν τρόπους να αντιμετωπίσουν την γειτονική χώρα.
Απο τη στιγμή, όμως, που δεν το κάνουν εκείνο που, κλαψουρίζοντας, μπορούν να προβάλλουν είναι γιατί η Τουρκία προκαλεί- διότι αυτό κάνει το Τσεσμέ- ενόσω διεξάγονται διερευνητικές συνομιλίες.
Όποιος συνεχίζει να έχει τέτοιες απορίες δεν έχει καταλάβει τη φύση της τουρκικής πολιτικής και αν κατέχει δημόσιο αξίωμα είναι επικίνδυνος.
Η Τουρκία, μονίμως, προβαίνει σε αμφισβήτηση όχι, μόνο, κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και ελληνικής κυριαρχίας, επιδιώκοντας να αλλάξει το status quo στο Αιγαίο σύμφωνα με τις αναθεωρητικές αντιλήψεις της τις οποίες έχει κάνει γνωστές.
Στην επιδίωξή της αυτή η Τουρκία δεν αντιλαμβάνεται απο πολιτική αντιμετώπιση αλλά μόνο απο στρατιωτική ισχύ.
Αν η Αθήνα δεν αντιληφθεί ότι αυτό είναι μονόδρομος, η χώρα θα εξευτελίζεται απο μια ομάδα άξεστων ασιατών που δεν έχουν καμιά σχέση με πολιτισμένη ανθρώπινη συμπεριφορά.
Εν κατακλείδι: το πρόβλημα βρίσκεται στις ελληνικές κυβερνήσεις, όχι στην Τουρκία.
Giannis Andriopoulos και 1 ακόμη

Ο βρετανικός γύπας πάνω από την Κύπρο

Από
anixneuseis
-
0

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Όταν μιλάμε για Κύπρο δεν μπορούμε να ξεχνάμε την Βρετανία, από τους κύριους εχθρούς ιστορικά Ελλήνων και Κυπρίων, αλλά και τη δύναμη που ματοκύλισε τις πέντε ηπείρους

22 Φεβρουαρίου 2021

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στην πρόταση διχοτόμησης της Κύπρου, του τούρκου νεοκεμαλιστή και ευρασιάτη πολιτικού Ντογού Περιντσέκ (που ο Νταβούτογλου κατηγόρησε πρόσφατα ότι θα κάνει πραξικόπημα κατά του Ερντογάν), αλλά και στη διαφαινόμενη στροφή του Νετανιάχου στο Κυπριακό, που, σύμφωνα με πληροφορίες από καλά πληροφορημένες πηγές, φέρεται ειπών στον Κύπριο Πρόεδρο να πάει σε λύση “διχοτόμησης έναντι εδάφους”. “Δεν θέλω να μιλάω με τον Ερντογάν για την Κύπρο”, λέγεται ότι είπε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός του Ισραήλ στον Νίκο Αναστασιάδη.

Να επισημάνουμε, προς αποφυγήν τυχόν παρεξηγήσεων, ότι δεν γράφουμε αυτό το άρθρο για να υποστηρίξουμε μια λύση “δύο κρατών” ή “διχοτόμησης” στην Κύπρο. Αυτό όμως που θεωρούμε αναμφισβήτητα τραγικό είναι το ότι οι προτάσεις των Τούρκων νεοκεμαλιστών και οι “συμβουλές” Νετανιάχου, είναι καλύτερες από την απόλυτη καταστροφή που συνιστούν τα σχέδια λύσης, στις γενικές γραμμές των οποίων έχουν συμφωνήσει και διαπραγματεύονται η Κυπριακή και η Ελληνική Δημοκρατία, παρά το γεγονός ότι απερρίφθησαν από τη συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού λαού στο δημοψήφισμα του 2004. (Για μια ευσύνοπτη ανάλυση του σχεδίου Ανάν από τον Μίκη Θεοδωράκη δες εδώ).

Υπενθυμίζουμε στο σημείο αυτό ότι η Ελλάδα, εκτός του ότι έχει πολύ ζωτικό συμφέρον σχετικά τη λύση του Κυπριακού, έχει και νομική υποχρέωση εγγύησης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αν μιλάμε για πραγματική διχοτόμηση, δηλαδή όχι για “επανένωση” ξανά σε κάποιο επίπεδο και όχι για ένταξη της “ΤΔΒΚ”, δηλαδή της Τουρκίας, στην Ε.Ε. από το “παράθυρο”, οι ως άνω τουρκικές προτάσεις και ισραηλινές “συμβουλές” σημαίνουν την αναγνώριση και νομιμοποίηση της κατοχής του συνόλου ή μέρους των κατεχομένων, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, εδαφών της Βορείου Κύπρου.

Η αποδοχή των σχεδίων λύσης στα οποία έχουν συμφωνήσει και διαπραγματεύονται Λευκωσία και Αθήνα συνεπάγεται την απώλεια κυριαρχίας του κυπριακού λαού σε όλο το νησί, και στο κατεχόμενο σήμερα βόρειο τμήμα του και στο ελεύθερο νότιο τμήμα του! Κάτι τέτοιο θα συνεπαγόταν ασφαλώς την απόλυτη καταστροφή για τον κυπριακό λαό (και για την Ελλάδα) και θα προκαλούσε νέες αιματηρές διαμάχες στην Κύπρο, υπό πολύ δυσμενέστερους όρους από ό,τι στο παρελθόν. Να σημειώσουμε επίσης, στο σημείο αυτό, ότι το λεγόμενο “πλαίσιο Γκουτέρες” επί του οποίου διαπραγματεύονται Αθήνα και Λευκωσία είναι χειρότερο ακόμα και από το σχέδιο Ανάν.

Η αποικιοκρατική πανουργία και η υποτέλεια των κυπριακών και ελλαδικών “ελίτ” (τρόπος του λέγειν), αλληλοτροφοδοτούμενες, συνιστούν εξίσωση χωρίς όριο.

Η γηραιά και πανούργος Αλβιών

Αλλά βέβαια, όταν μιλάμε για Κύπρο δεν μπορούμε να ξεχνάμε την Βρετανία, από τους κύριους εχθρούς ιστορικά των Ελλήνων και της Κύπρου, αλλά και τη δύναμη που ματοκύλισε τις πέντε ηπείρους, υπεύθυνη για τις τραγωδίες της ινδικής υποηπείρου, για ένα σωρό πολέμους στη Μέση Ανατολή και την Αφρική και χίλια δυο άλλα κακά που επισώρευσε στην ανθρωπότητα, κυρίως με τη μέθοδο του “Διαίρει και Βασίλευε”, που ανύψωσε σε εξαιρετικά λεπτή τέχνη και που είναι στο κέντρο του βρετανικού αυτοκρατορικού γονιδίου. Η Βρετανία συνέδραμε επίσης ενθουσιωδώς, μαζί με την Αυστραλία και την Πολωνία, την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ και το όργιο τρομοκρατίας και βασανιστηρίων που την ακολούθησαν.

Η Βρετανία ήταν αυτή που έφερε την Τουρκία στην Κύπρο με τη Διάσκεψη του Λονδίνου, οι βρετανικές υπηρεσίες, μαζί με τις αμερικανικές, ήταν πίσω από τα πογκρόμ στην Πόλη, οι Βρετανοί στρατολόγησαν τους Τουρκοκύπριους στην εφεδρική αστυνομία τους για να προκαλέσουν σύγκρουση των δύο “κοινοτήτων” στην Κύπρο. Το ΝΑΤΟϊκό Gladio ήταν πίσω και από τον Ντενκτάς και από τους Έλληνες “υπερπατριώτες”, φροντίζοντας με την εγκληματική δράση αμφοτέρων να δημιουργήσει αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Η Βρετανική Αυτοκρατορία μισεί τους Κύπριους γιατί τη γονάτισαν το 1955-59 και, τουλάχιστο μια πτέρυγά της, τρέφει γενικότερα πολύ μεγάλη εχθρότητα για τους Έλληνες. Ο Βρετανός διπλωμάτης Ντέιβιντ Χάνεϊ υπήρξε ο κύριος αρχιτέκτων του σχεδίου Ανάν και από τη λύσσα του, όταν απερρίφθη, είπε στο CNN Turk, “θα τους το βάζουμε συνέχεια σε δημοψήφισμα μέχρι να πουν το Ναι”. Μετά από χρόνια, που ηρέμησε κάπως, παραδέχθηκε ότι μεροληπτούσε, κατά τρόπο μη φρόνιμο (unwise) υπέρ της τουρκικής πλευράς. (2)

Και την Βρετανία έχουν καλέσει Λευκωσία και Αθήνα να λύσει το κυπριακό, αποδεχόμενοι την αμερικανική πρόταση σύγκλισης πενταμερούς! (3)

Αν η Κύπρος χωριζόταν σε περιοχές αμιγώς ελληνικής και τουρκικής κυριαρχίας, αυτό θα συνιστούσε καταστροφή για τα συμφέροντα του βρετανικού ιμπεριαλισμού. Ίσχυε πάντα, ισχύει και τώρα, αφού η επιρροή που διαθέτει σε αυτό το τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας νησί της Μεσογείου, είναι ένα από τα λίγα εναπομείναντα “χαρτιά” του παγκοσμίως, προϋπόθεση όμως για να την ασκεί είναι να “σιγοβράζει” η ελληνοτουρκική διαμάχη, ακόμα και αν οδηγηθούν οι δύο πλευρές σε κάποια λύση. (Να σημειώσουμε ότι η Βρετανία φρόντισε πάντα να βάζει δικούς της ανθρώπους, νομίζουμε αρκετοί παραμένουν και σήμερα, σε όλες τις κρίσιμες θέσεις στην Ε.Ε. που έχουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να κάνουν με το Κυπριακό).

Μεταξύ Αμερικής, Τουρκίας και Ισραήλ

Πιθανώς όμως δεν είναι αυτό το μόνο κίνητρο του Λονδίνου στο Κυπριακό. Μοιάζει επίσης να θέλει να το χρησιμοποιήσει σε μια περίπλοκη επιχείρηση “ομαλοποίησης”, με δική του μεσολάβηση, των σχέσεων της Άγκυρας με τη Δύση και το Ισραήλ, αν όχι και μεταξύ Μπάιντεν και Νετανιάχου, με παράλληλη ενίσχυση των φιλοδυτικών δυνάμεων στην ίδια την Τουρκία. Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια…

Ελπίζει έτσι ότι θα αυξήσει τις παγκόσμιες μετοχές του και θα αποδείξει ακόμα μια φορά τον αναντικατάστατο ρόλο του.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τη Λευκωσία και την Αθήνα, το Λονδίνο κινείται τώρα στην κατεύθυνση να επιχειρήσει ένα “συγκερασμό” των “δύο κρατών” και της διαρκούς, απαραίτητης και εποικοδομητικής (για τα βρετανικά συμφέροντα) “ασάφειας¨”, που θα του επιτρέψει να τα καταφέρει όλα αυτά μαζί. Άρχισε εμφανίζοντας στον κ. Δένδια, τη Λευκωσία και την Άγκυρα τις γενικές γραμμές ενός σχεδίου, που πρέπει να το αντιλαμβανόμαστε ως την πρώτη πράξη μιας βολιδοσκόπησης, ίσως όχι την απολύτως τελική πρότασή της. Τα κύρια σημεία του σχεδίου είδαν το φως της δημοσιότητας στον κυπριακό και τουρκικό τύπο. Με το σχέδιο επιδιώκεται:

α) Να ικανοποιηθεί μερικώς η Άγκυρα, δημιουργώντας ένα αμιγές τουρκικό κράτος στον Βορρά της Κύπρου, το οποίο όμως θα εξακολουθήσει να υπάγεται σε ένα ασαφές “συνομοσπονδικό σχήμα”,

β) Να δημιουργηθεί ένα αμιγές ελληνικό κράτος στις νότιες περιοχές της Κύπρου. Κάτι τέτοιο θα ικανοποιήσει ένα μεγάλο μέρος της κυπριακής μεταποικιακής ελίτ, που θέλει να απαλλαγεί από το Κυπριακό, αλλά και τους όχι λίγους Ελληνοκύπριους που θέλουν δύο κράτη χωρίς να το λένε, γιατί δεν θέλουν και δεν πιστεύουν δυνατή τη συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους. Αυτή η λύση θα “πουληθεί” και στο Ισραήλ, γιατί, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα είναι αυτό που θα έχει, περισσότερο και από την Ελλάδα ακόμα, καθοριστική επιρροή στο νότιο, ελληνοκυπριακό κρατίδιο.

γ) Να αφαιρεθεί από τους Ελληνοκύπριους, τη συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού πληθυσμού, η ψήφος στην Ε.Ε. και τον ΟΗΕ, που θα ασκείται μόνο αν συμφωνήσουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, κάτι που στο τέλος μπορεί να σημαίνει ίσως Ισραήλ και μετά βεβαιότητος Τουρκία.

δ) Με τη δήθεν “αποστρατιωτικοποίηση” θα αφαιρεθεί από τους Ελληνοκύπριους ένα από τα τελευταία κρατικά χαρακτηριστικά που διαθέτουν, δηλαδή το εντελώς θεμελιώδες για τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ δικαίωμα της αυτοάμυνας και τα μέσα να το ασκήσουν (Εθνοφρουρά). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι Ελληνοκύπριοι θα παραμείνουν στο έλεος του τουρκικού στρατού και θα παρακαλάνε τους υπόλοιπους να τους προστατεύσουν.

Αυτά βέβαια συνιστούν στην πραγματικότητα μια πολύ χειρότερη εκδοχή του απορριφθέντος σχεδίου Ανάν. Εξουδετερώνουν άλλωστε και το μοναδικό πλεονέκτημα που θα μπορούσε να έχει ένα διαζύγιο (“δύο κράτη”) για τους Κυπρίους και που θα ήταν το ίδιο το … διαζύγιο. Αν είναι να χωρίσεις για να συνεχίσεις να ζεις στο ίδιο σπίτι με λιγότερα δικαιώματα από πριν και χάνοντας το δικαίωμα και το μέσο να αμυνθείς, θα πρέπει να είσαι παράφρων για να το δεχτείς.

Σημειώσεις

(1) Ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν ότι στην Αγγλία γεννήθηκε, με την ίδρυση της “Τράπεζας της Αγγλίας”, ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας, το 1694, ο χρηματοπιστωτικός ολοκληρωτισμός που εξελίσσεται τώρα σε θανάσιμη απειλή για την ανθρωπότητα.

(2) Εννοείται ότι τα παραπάνω τα λέμε για την Βρετανική Αυτοκρατορία, όχι για τον βρετανικό λαό ή για κάθε Βρετανό ως άτομο. Η Βρετανία έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα μεγάλα πολιτιστικά και επιστημονικά επιτεύγματα, τα πρώτα εργατικά συνδικάτα και ένα σπουδαίο σοσιαλιστικό κίνημα.

(3) Με χαρά διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν θύλακες μέσα στο κυπριακό πολιτικό σύστημα που εξακολουθούν -κατόρθωμα στην εποχή μας- να διατηρούν, επί της ουσίας και όχι της ρητορείας, εθνικά ρεφλέξ, όπως οι σοσιαλιστές της ΕΔΕΚ, του κόμματος που ίδρυσε ο Βάσσος Λυσσαρίδης (η επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1974 οφείλεται στο ότι οι Αμερικανοί δεν κατάφεραν να σκοτώσουν τον Μακάριο και τον Λυσσαρίδη, χωρίς τον οποίο η επιστροφή του Μακαρίου στην Κύπρο δεν θα ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, δυνατή). Πρόσφατα, η ΕΔΕΚ επέκρινε τη σύνθεση της πενταμερούς και ζήτησε να τεθεί επιτέλους το ζήτημα της κατάργησης των παράνομων, όπως τις χαρακτηρίζει, βρετανικών βάσεων.

Πηγή: kosmodromio.gr

Ο Ερντογάν προσλαμβάνει «λομπίστες» στην Αμερική: Προς το παρόν, ο Μπάιντεν του γυρίζει την πλάτη…

Από
anixneuseis
-
0

 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΛΟΥ

Και τι δεν κάνει ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μήπως και συγκινήσει τον Αμερικανό ομόλογό του Τζο Μπάιντεν! Δεν είναι και λίγο άλλωστε σχεδόν τέσσερις μήνες μετά την νίκη του στις προεδρικές εκλογές, ο Μπάιντεν να έχει συνομιλήσει τηλεφωνικά σχεδόν με όλους τους σημαντικούς ηγέτες στον κόσμο, εκτός από τον Ερντογάν!

Επιτέλους, φαίνεται να είπε το περασμένο Σάββατο ,ο Τούρκος Πρόεδρος: «Θέλουμε μια σχέση “win-win” με τις Ηνωμένες Πολιτείες. «Τα κοινά συμφέροντα της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών είναι περισσότερα από τις διαφορές τους» πρόσθεσε ο Ερντογάν, σε ένα βίντεο που ανέβασε η τουρκική προεδρία στο twitter.

Μάταιος κόπος! Ούτε φωνή ούτε ακρόαση από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Οσο και αν τα γεωπολιτικά συμφέροντα είναι μεγάλα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής ,ο Μπάιντεν δύσκολα θα ξεχάσει την προνομιακή σχέση που είχε αναπτύξει ο Ερντογάν με τον προκάτοχό του στην αμερικανική προεδρία, Ντόναλντ Τραμπ. Και θα συνεχίσει να θεωρεί την Τουρκία του Ερντογάν «αποκαλούμενο σύμμαχο»…

  • Είδε και απόειδε ο Τούρκος Πρόεδρος και αποφάσισε να μισθώσει μια διάσημη συμβουλευτική εταιρεία lobbying στην Ουάσιγκτον μήπως και αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την νέα αμερικανική κυβέρνηση. Ο τουρκικός κυβερνητικός οργανισμός που είναι υπεύθυνος για την προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού (SSB), υπέγραψε λοιπόν σύμβαση με την συμβουλευτική εταιρεία Arnold & Porter.

Επισήμως, το Τουρκικό κράτος ζητάει από την αμερικανική εταιρεία lobbying να προσπαθήσει να πείσει το Αμερικανικό Πεντάγωνο ώστε να μπορέσει η Αγκυρα να παραλάβει τα αμερικανικά αεροσκάφη F-35- μια σύμβαση που ματαιώθηκε λόγω της αγοράς από την Τουρκία των ρωσικών πυραύλων S-400.

H Άγκυρα θα πληρώσει μάλιστα στην αμερικανική συμβουλευτική εταιρεία πάνω από 750.000 ευρώ τους επόμενους έξι μήνες, όπως αποκαλύπτει η ιστοσελίδα www.foreignlobby.com. Οσο και αν το ποσό αυτό δεν είναι και πολύ μεγάλο βέβαια, δείχνει όμως ότι η Αγκυρα συμπιέζεται ασφυκτικά ανάμεσα στο δίλημμα:

Να συνεχίσει να στηρίζεται στη Μόσχα αμυντικά με τους S-400 ή να γυρίσει την πλάτη και να στραφεί στην Ουάσιγκτον για να πάρει τα F-35; Οι πύραυλοι S-400 εξακολουθούν να είναι το πιο προηγμένο σύστημα αεροπορικής άμυνας, αλλά και τα F-35 εξακολουθούν να θεωρούνται τα πιο προηγμένα πολεμικά αεροσκάφη.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου και ο υπουργός Αμυνας ,Χουλουσί Ακάρ λένε ότι είναι έτοιμοι να συζητήσουν την απενεργοποίηση των ρωσικών πυραύλων, αλλά η Ουάσιγκτον δεν συζητά ούτε αυτό. Απλά, η νέα αμερικανική διοίκηση δεν εμπιστεύεται τον Ερντογάν, για πολλούς λόγους…

  • Αντίθετα συμφέροντα με τους Κούρδους

Ο Μουσταφά Γκερμπούζ, καθηγητής στο πρόγραμμα Αραβικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, πιστεύει ότι είναι απίθανη η συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών, λόγω των διαμετρικά αντίθετων απόψεων για τον ρόλο των Κουρδικών δυνάμεων στη βορειοανατολική Συρία.

Η Τουρκία θεωρεί την Κουρδική πολιτοφυλακή (SDF) ως απειλή για την εθνική της ασφάλεια, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν τους Συρο-Κούρδους αντάρτες αναπόσπαστο τμήμα στην προσπάθεια για τη σταθεροποίηση και την εξασφάλιση των συμφερόντων τους στη βορειοανατολική Συρία. Η νέα αμερικανική διοίκηση θέλει να διασφαλίσει τον έλεγχο των Ηνωμένων Πολιτειών στη βόρεια Συρία, καθώς οποιοδήποτε κενό ισχύος θα μπορούσε να καλυφθεί από το Ιράν.

«Με τις νέες διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη να είναι το πιο ευαίσθητο ζήτημα για τη διοίκηση Μπάιντεν, κάθε πιθανή αδυναμία στη Συρία θεωρείται υπερβολικά επικίνδυνη», λέει ο καθηγητής Γκερμπούζ. «Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα στελέχη της διοίκησης Μπάιντεν πιθανότατα θα είναι λιγότερο ανεκτικά στις τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη βόρεια Συρία», προσθέτει. Σε αντίθεση με την διοίκηση Τραμπ ,που είχε δώσει το πράσινο φως στον Ερντογάν και στο συριακό μέτωπο.

  • Σε κάθε περίπτωση, οι γεωστρατηγικές αλλαγές στην περιοχή θα έχουν «τεκτονική» διάσταση. Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν μάλιστα ότι για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Κούρδοι έχουν τελειώσει και αυτό θα φανεί σύντομα.
  • Υποστηρίζουν ότι οι Αμερικανοί, για την ώρα, σε συμφωνία με τους Γερμανούς, έχουν αφήσει την περιοχή αυτή στους Ρώσους , οι οποίοι με την σειρά τους θα δώσουν κάποια «εργολαβία» στους Τούρκους. Τουλάχιστον, όσον αφορά την βορειοανατολική Συρία, που συνορεύει με την Τουρκία.

Την ίδια ώρα οι Κούρδοι πάντως δεν κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια και προσέλαβαν και αυτοί την Covington & Burlington -μια αμερικανική εταιρεία lobbying- για να παροτρύνει την κυβέρνηση Μπάιντεν και το νέο Κογκρέσο να συνεχίσουν να υποστηρίζουν τα συμφέροντα του Κουρδικού λαού, που ζει σε διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως Τουρκία, Ιράκ, Συρία και Ιράν, γράφει ο ιστότοπος Foreign Lobby Report.

«Νομίζω ότι τώρα που έχουμε μια νέα διοίκηση, υπάρχει ελπίδα να διορθώσουμε κάποια προβλήματα και να βεβαιωθούμε ότι η παραδοσιακή υποστήριξη των ΗΠΑ για τον κουρδικό λαό σε όλη την περιοχή θα συνεχιστεί», δήλωσε εκπρόσωπος της εταιρείας στο Foreign Lobby Report.

  • Οι Αμερικανοί «κρατάνε» τον Ερντογάν

Οι Αμερικανοί φαίνεται επίσης να «κρατάνε» τον Ερντογάν σχετικά με την πρόσφατη τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στην περιοχή Γκάρα, στο βόρειο Ιράκ, όπου σκοτώθηκαν 13 Τούρκοι πράκτορες της ΜΙΤ και στρατιωτικοί, που είχαν απαχθεί εδώ και χρόνια από το ΡΚΚ.

Μια επιχείρηση που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από την τουρκική αντιπολίτευση ,που θεωρεί ότι οι 13 όμηροι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί.

Ο υπουργός Άμυνας Άκαρ παραδέχθηκε ότι η επιχείρηση ξεκίνησε «σε επαφή με τους συμμάχους» και ως εκ τούτου, «μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι Αμερικανικές υπηρεσίες την παρακολουθούσαν ζωντανά μέσω δορυφόρων, κατασκοπευτικών αεροσκαφών και καταγράφοντας όλες τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες» γράφει στην ιστοσελίδα Yetkinreport, ο πολύ γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος Μουράτ Γετκίν.

  • Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει τις αμφιβολίες της Ουάσιγκτον αν όντως η σφαγή των 13 ομήρων διαπράχθηκε από τους Κούρδους αντάρτες του ΡΚΚ. Ο Γετκίν Μουράτ εκτιμά μάλιστα ότι «αυτό το περιβάλλον αμφιβολίας στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις θα συνεχιστεί και ούτε οι ΗΠΑ ,ούτε η Τουρκία θα λάβουν στρατηγικές αποφάσεις βραχυπρόθεσμα».

Η αραβική εφημερίδα Asharq al-Awsat που εδρεύει στο Λονδίνο, αποκαλύπτει ότι ο υπό την ηγεσία των Αμερικανών συνασπισμός ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος σκοπεύει να δημιουργήσει μια μεγάλη στρατιωτική βάση στην περιοχή Αϊν Ντιβάρ της Συρίας, πολύ κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.

Στην ίδια περιοχή μάλιστα είναι γνωστό ότι υπάρχουν και Ρώσοι στρατιώτες. Ο συνταξιούχος πρέσβης Ουλούτς Εζιλκέρ λέει μάλιστα στην Cumhuriyet ότι και η Ρωσία σκοπεύει να δημιουργήσει μια βάση στην περιοχή Αϊν Ντιβάρ: «Υπάρχουν αναφορές ότι οι Ρώσοι συμφώνησαν με τις ΗΠΑ και ετοιμάζονται και αυτοί να δημιουργήσουν μια βάση σε αυτήν την περιοχή» σημειώνει ο Εζιλκέρ.

Hellas Journal

Σε δοκιμασία η «λυκοφιλία» μεταξύ Μόσχας και Αγκυρας

Από
anixneuseis
-
0
ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ*

Το Κρεμλίνο επανεξετάζει τη στάση του έναντι του «απρόβλεπτου εταίρου», στέλνοντας μηνύματα μέσω πρέσβεων και αναλυτών

Σε δοκιμασία η «λυκοφιλία» μεταξύ Μόσχας και Αγκυρας

Η πρόσφατη «έκρηξη» αντιτουρκικών σχολίων σε ρωσικά μέσα ενημέρωσης, με αφορμή την επανεμφάνιση του χάρτη Stratfor, που παρουσιάζει το σενάριο μιας υπερμεγέθους Τουρκίας το 2050, με επιρροή ή και κυριαρχία σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και στη Νότια Ρωσία, αποτέλεσε για κάποιους «κεραυνό εν αιθρία». Οσοι, όμως, παρακολουθούν συστηματικότερα τις διακυμάνσεις των ρωσοτουρκικών σχέσεων, θα μπορούσαν να διαπιστώσουν ότι ο εκνευρισμός πολλών πυλώνων της ρωσικής εξουσίας από τις υπερφίαλες φιλοδοξίες της Αγκυρας, και προσωπικά του κ. Ερντογάν, δεν περιορίζονται πλέον σε ιστοσελίδες μικρής εμβέλειας για ειδικό κοινό, που έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν «χώνεψε» τους τακτικισμούς της ρωσικής ηγεσίας και τα συμβιβαστικά «παζάρια» με την Τουρκία.

Χωρίς να διαφαίνεται κάποιος κλονισμός της επίσημης γραμμής για μέγιστη δυνατή συνεργασία με εξαντλητική διαπραγμάτευση επί των τριβών, που καθορίζεται από τις κεντρικές συνεννοήσεις Πούτιν – Ερντογάν στις τακτικές διαβουλεύσεις τους, τα προειδοποιητικά μηνύματα προς την Αγκυρα αποστέλλονται πλέον από Ρώσους πρέσβεις πρώτης γραμμής και αναλυτές ινστιτούτων, που αλληλεπιδρούν στενά με το Κρεμλίνο. Δύσκολο, πάντως, να εκτιμηθεί με ακρίβεια εάν πρόκειται κυρίως για μια προσπάθεια ανίχνευσης των προθέσεων Ερντογάν και της τουρκικής ελίτ έναντι της πίεσης των ΗΠΑ να αναθεωρηθεί η πολιτική συνεργασίας με τη Ρωσία ή προετοιμάζεται πλέον εντατικότερα μια «επόμενη μέρα» στις ρωσοτουρκικές σχέσεις, εφόσον ο σημερινός πρόεδρος της Τουρκίας χάσει την εξουσία ή υποχρεωθεί σε άτακτη αναδίπλωση.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, όταν ο διευθυντής των προγραμμάτων της διεθνούς λέσχης «Βαλντάι», προνομιακός συνομιλητής του προέδρου Πούτιν, διαπιστώνει μεγαλοφώνως ότι «η απρόβλεπτη Τουρκία λύνει τα χέρια της Ρωσίας», θέλει, προφανώς, κάτι σημαντικό να πει, και όχι μόνο προς το εσωτερικό ρωσικό κοινό. «Αφορμή» της έντασης του Τιμοφέι Μπορντατσόφ η προ ημερών απελευθέρωση του ακραίου Τούρκου εθνικιστή και μέλους των «Γκρίζων Λύκων» Αλπαρσλάν Τσελίκ, ύστερα από μόλις πενταετή φυλάκιση για παράνομη κατοχή όπλων, κίνηση που ερμηνεύεται ως επίδειξη τουρκικής ανεξαρτησίας και έλλειψη κάθε δέσμευσης έναντι της Μόσχας, σε ένα εξαιρετικά ευαίσθητο σημείο των διμερών σχέσεων, που δύσκολα θα ξεχαστεί πλήρως. Αν και άλλαξε την αρχική κατάθεσή του, ο Τσελίκ επανειλημμένως και κομπάζοντας ανέλαβε την ευθύνη της δολοφονίας του Ρώσου πιλότου Ολέγκ Πέσκοφ, όταν εκείνος έπεφτε με το αλεξίπτωτό του, μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους Su-24 από τουρκικό F-16 στο έδαφος της βόρειας Συρίας τον Νοέμβριο του 2015.

«Ευχάριστη συνεργασία»

«Η Τουρκία είναι χώρα ως προς την οποία η Ρωσία δεν έχει ουδεμία αυταπάτη ότι η συμπεριφορά της θα μπορούσε έστω και θεωρητικά να περιοριστεί από ηθικούς κανόνες ή ακόμη και τυπικές συμφωνίες. Και παρ’ όλα αυτά η Τουρκική Δημοκρατία, στο πρόσωπο του ηγέτη της, είναι εκείνος ο εταίρος με τον οποίο “είναι ευχάριστη και αξιόπιστη” η συνεργασία. Ακόμη κι αν κάποτε –ουδείς κρύβει κάτι τέτοιο– η ρωσοτουρκική συνεργασία οδηγεί στην αναγκαιότητα βίαιης πίεσης στην Αγκυρα», γράφει αρκούντως ειρωνικά ο Τ. Μπορντατσόφ στη δικτυακή πύλη Vzglyad, που απηχεί απόψεις κοντά στους «σιλαβικί», όσους, δηλαδή, σχετίζονται με τις υπηρεσίες ασφαλείας και τον στρατό και αποτελούν κυρίαρχη ομάδα στους συσχετισμούς εξουσίας του Κρεμλίνου.

Εντυπωσιάζει η πραγματιστική ειλικρίνεια με την οποία μπορεί να εκφράζεται ένας αναλυτής, σε αντίθεση με διπλωμάτες ή πολιτικούς, όταν διαπιστώνει ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική όχι μόνο παραπέμπει στα τέλη του 19ου – αρχές του 20ού αιώνα, αλλά αντιστοιχεί σ’ έναν «συνήθη διεθνή άρπαγα μέσου μεγέθους», για τον οποίο δεν έχουν σημασία οι κανόνες δικαίου και οι συμφωνίες, παρά μόνον η ισχύς. Εντυπωσιάζει διπλά η εκτίμηση ότι η Τουρκία «δεν είναι επικίνδυνη από στρατιωτική άποψη» και μια τυχόν σύγκρουση με τη Ρωσία δεν θα προκαλούσε αυτομάτως σύρραξη με τη Δύση. Αλλωστε στη Συρία η Ρωσία επανειλημμένως χρησιμοποίησε τη στρατιωτική της ισχύ σε περιστάσεις που η Τουρκία υπέστη στρατιωτικές απώλειες, γι’ αυτό και ο Τ. Μπορντατσόφ εκτιμά ότι «η Μόσχα θα μπορούσε με αρκετή ευκολία να θέσει την Τουρκία εκτός της περιφερειακής σκακιέρας, όμως χωρίς την Αγκυρα η κατάσταση σε μια εκτεταμένη περιοχή από τη Λιβύη έως το Ιράν είναι απίθανο ότι θα μπορούσε να καταστεί ευκολότερη» για τη Ρωσία.

Η ανοχή της τουρκικής «ιδιόμορφης συμπεριφοράς», όσο αυτή δεν πλήττει στρατηγικά ρωσικά συμφέροντα και όσο υπονομεύει την εικόνα της παγκόσμιας κυριαρχίας του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, είναι, λοιπόν, το βασικό κίνητρο της πολιτικής της Ρωσίας τα τελευταία χρόνια, καθώς το Κρεμλίνο είναι πεπεισμένο ότι «αδύναμη πλευρά», παρά την επιθετικότητά της, παραμένει η Τουρκία και «είναι υπόθεση της Ρωσίας να αποφασίζει αν χρειάζεται, πότε και σε ποιο βαθμό, να τιμωρεί την Αγκυρα».

Αυτή η υπεραισιόδοξη για τα ρωσικά συμφέροντα και τον ρόλο της Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή μας ανάγνωση περιγράφει με άλλα λόγια την πολιτική «καρότου και μαστίγιου», που εφαρμόζει η Μόσχα έναντι της Τουρκίας, διευρύνοντας με δελεαστικές προτάσεις την γκάμα των ήδη υπαρχουσών συνεργασιών με την Αγκυρα. Πλάι στους αγωγούς φυσικού αερίου, τους S-400, τον πυρηνικό σταθμό στο Ακούγιου και πολλά άλλα διμερή σχέδια, Πούτιν και Ερντογάν συζήτησαν εκτενώς στην τελευταία τηλεφωνική συνομιλία τους τη συμπαραγωγή σε τουρκικές βιομηχανίες του ρωσικού εμβολίου Sputnik V, η ζήτηση του οποίου αναμένεται αυξημένη για πολλά ακόμη χρόνια.

Την ίδια στιγμή η Μόσχα φαίνεται πως από κοινού με το Ιράν πιέζει όσο ποτέ μέχρι σήμερα την Τουρκία να εγκαταλείψει τους τζιχαντιστές που προστατεύει στον συριακό, τρομοκρατικό κατά τη Μόσχα, την Τεχεράνη και τη Δαμασκό, θύλακο του Ιντλίμπ, διευκολύνοντας έτσι την επικείμενη κλιμάκωση της επιχείρησης του συριακού στρατού. Η Αγκυρα υποχρεώθηκε μάλιστα να καταδικάσει, έστω και με την αβέβαιη μορφή ενός κοινού τριμερούς ανακοινωθέντος, την αρπαγή και το λαθρεμπόριο του πετρελαίου της Συρίας, που αποδεδειγμένα συνεχίζονται με ενεργό συνδρομή τουρκικών κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών.

Το ρωσικό Ινστιτούτο Διεθνούς Πολιτικής και Οικονομικής Στρατηγικής εκτιμά στην τελευταία έκθεσή του ότι η Μόσχα θα υποχρεωθεί επανειλημμένως να συγκρουστεί με την «τουρκική γεωπολιτική επέκταση», όπως κατέστη φανερό κατά τη σύρραξη στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Η Μόσχα φαίνεται να αναγνωρίζει ορισμένα «δικαιώματα» της Τουρκίας στις ισλαμικές πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, ωστόσο προειδοποιεί ότι αποτελεί «κόκκινη γραμμή» η αναπτυσσόμενη στρατιωτική συνεργασία Αγκυρας – Κιέβου, εάν αυτή ωθήσει την ουκρανική ηγεσία να αποσυρθεί από τη διπλωματική διαδικασία του Μινσκ και να επιδιώξει πολεμική λύση για «ανακατάληψη» των de facto αυτονομημένων «Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονμπάς» στην Ανατολική Ουκρανία.

Το Κρεμλίνο δηλώνει ότι θα συνεχίσει να προστατεύει τον εκεί ρωσόφωνο πληθυσμό, χωρίς να διευκρινίζει πώς ακριβώς, αρνείται την ύπαρξη ρωσικού στρατού στις δύο επαρχίες, ενώ χαρακτηρίζει απαράδεκτη κάθε υπονομευτική δραστηριότητα της Τουρκίας προς ενίσχυση παράνομων πλέον στη Ρωσία οργανώσεων των Τατάρων της Κριμαίας. Το σημερινό διεθνώς μη αναγνωρισμένο καθεστώς της στρατηγικής χερσονήσου, που ιστορικά εποφθαλμιά η Αγκυρα, αφήνεται από τη Μόσχα να εννοηθεί ότι μπορεί να πάψει να είναι ρωσικό έδαφος μόνο ύστερα από πυρηνικό πόλεμο.

* Ο κ. Θανάσης Αυγερινός είναι ανταποκριτής στη Μόσχα.

kathimerini.gr

Γιατί η εισβολή του “Τσεσμέ” δεν είναι απλή παρατυπία κ. Δένδια

Από
anixneuseis
-
0

Καρακωστάνογλου Βενιαμίν
Καρακωστάνογλου Βενιαμίν

Η νέα τουρκική πρόκληση με τις υδρογραφικές έρευνες του “Τσεσμέ” στην καρδιά του Αιγαίου ξεσκεπάζει την τακτική του επιθετικού γείτονα και αποτελεί κόλαφο στους Ευρωπαίους, που προετοιμάζονται με χαμόγελα να τους “αθωώσουν” στη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου (συμβολική και τραγική η σύμπτωση!), για την παραβατικότητά τους απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, που έχει λάβει πλέον διαστάσεις εκρηκτικές!

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ονομάζει “παρατυπία” την τρέχουσα τουρκική παρανομία. Της παράνομης αποστολής του υδρογραφικού σκάφους Τσεσμέ είχε προηγηθεί ανακοίνωση παράνομης NAVTEX του σταθμού της Σμύρνης από 18 Φεβρουαρίου έως 3 Μαρτίου μεταξύ Λήμνου-Αγίου Ευστρατίου και Σκύρου. Η θαλάσσια αυτή περιοχή ανήκει στην Ανοικτή Θάλασσα (Διεθνή Ύδατα), αλλά εντάσσεται εντός της εν δυνάμει ελληνικής Αιγιαλίτιδας Ζώνης των 12 ν.μ. και βρίσκεται πάνω από την ελληνική Υφαλοκρηπίδα και μέσα στην μελλοντική ελληνική ΑΟΖ.

Το (παλιό) τουρκικό ερευνητικό Τσεσμέ ανήγγειλε ότι θα διεξαγάγει υδρογραφικές έρευνες, οι οποίες εντάσσονται, κατά το Δίκαιο της Θάλασσας, στη θαλάσσια επιστημονική έρευνα, εφόσον δεν αφορούν ηχοβολιστικές σεισμικές έρευνες και διασκοπήσεις του βυθού και του υπεδάφους του. Οι τελευταίες απαγορεύονται σε ξένη ή διεκδικούμενη ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδα, θεωρούμενες εφαρμοσμένη έρευνα, η οποία στοχεύει να συλλέξει πληροφορίες για την εξερεύνηση και οικονομική εκμετάλλευση υποθαλάσσιων φυσικών πόρων (π.χ. υδρογονανθράκων, δηλ. πετρέλαιο, φυσικό αέριο, υδρίτες, κ.λπ.) (άρθρο 77 Σύμβασης ΔτΘ 1982).

Το “Τσεσμέ” και η κύκλωση των νησιών

Τι συμπεραίνουμε λοιπόν:

Πρώτον, η Τουρκία παρανόμησε εκδίδοντας NAVTEX (αδειοδότησης, ενημέρωσης) από τον σταθμό της Σμύρνης που είναι αναρμόδιος ως προς την περιοχή του Κεντρικού-Βόρειου Αιγαίου. Την αρμοδιότητα εκεί την έχει το ελληνικό υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας βάσει εξουσιοδότησης από τον Διεθνή Οργανισμό Ναυτιλίας. Έτσι, η Ελλάδα είναι αυτή που ρυθμίζει την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και εκδίδει ναυτικές οδηγίες σε όλο το Αιγαίο, μέχρι την ελληνοτουρκική θαλάσσια μεθόριο μεταξύ των νησιών μας του Ανατολικού Αιγαίου και των απέναντι τουρκικών ακτών.

Η περιοχή αυτή ταυτίζεται με την περιοχή Αεροναυτικής Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο (SAR), αρμοδιότητας της Ελλάδας, με διεθνή εξουσιοδότηση του Διεθνούς Οργανισμού Ναυτιλίας και του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ανήκουν στον ΟΗΕ) ενώ ταυτίζεται και με τα όρια του FIR της Ελλάδος, που καλύπτει όλο το Αιγαίο και τις υπόλοιπες ελληνικές θαλάσσιες και εναέριες περιοχές πέριξ του ελληνικού ηπειρωτικού και νησιωτικού χώρου, μέχρι την μέση γραμμή με την FIR των γειτονικών χωρών της Ελλάδας.

Η Τουρκία από την δεκαετία του 1970 και ιδίως του 1980, άρχισε αυθαίρετα να αμφισβητεί και να παραβιάζει τις διεθνείς αυτές θεσμικές αρμοδιότητες της Ελλάδα, θέλοντας μονομερώς να τις αλλάξει, χωρίς σ’ αυτό να βρίσκει απήχηση στον ΟΗΕ. Έτσι διεκδικεί να μεταφερθούν τα όρια του FIR (έλεγχος πτήσεων) και SAR (Έρευνα και Διάσωση) στο εσωτερικό του Αιγαίου (το ίδιο και στην Ανατολική Μεσόγειο, ανατολικά της Ρόδου) διχάζοντας πλήρως το Αιγαίο! Αυτό θα σήμαινε ότι οι πτήσεις π.χ. πάνω από την Αθήνα προς τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, θα έπρεπε να εξουσιοδοτούνται από τουρκικές αρχές εναέριας κυκλοφορίας!

Αντίστοιχη θα ήταν και η περιοχή Έρευνας και Διάσωσης για αεροπορικά και ναυτικά ατυχήματα, την οποία για όλο το Ανατολικό Αιγαίο (ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού) θα ασκούσε η Τουρκία! Γι’ αυτό άλλωστε προκλήθηκε μεθοδευμένα η προσάραξη τουρκικού εμπορικού πλοίου κοντά στα Ίμια το 1996, και ο τούρκος πλοίαρχος του αρνήθηκε την παροχή υπηρεσιών διάσωσης και αρωγής που έσπευσαν να παράσχουν οι αρμόδιες ελληνικές αρχές. Έκτοτε αυτό συμβαίνει τακτικά!

Είναι δε ενταγμένο στην ευρύτερη τουρκική διεκδίκηση διάσπασης της ενότητας και συνοχής του Αιγαιακού Αρχιπελάγους ώστε τα νησιά μας του Ανατολικού Αιγαίου να βρεθούν κυκλωμένα από θαλάσσιες ζώνες (ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδα) της Τουρκίας και εντός τουρκικής ζώνης ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας όπως και Έρευνας και Διάσωσης για αεροπορικά και ναυτικά ατυχήματα.

Εάν η Ελλάδα είχε…

Δεύτερον, εάν η Ελλάδα είχε επεκτείνει την Αιγιαλίτιδα Ζώνη της στο Αιγαίο στα 12 ν.μ., η παράνομη τουρκική NAVTEX θα παραβίαζε τμήμα της Αιγιαλίτιδας Ζώνης των τριών νήσων Λήμνου, Αγίου Ευστρατίου και Σκύρου, οπότε η επιστημονική έρευνα θα ανήκε στην κυριαρχία της Ελλάδας. Επίσης, αν η Ελλάδα είχε θεσπίσει ΑΟΖ παντού, τότε η Τουρκία δεν θα εδικαιούτο να διεξαγάγει ούτε απλή επιστημονική έρευνα (πέραν της εφαρμοσμένης, που απαγορεύεται έτσι κι αλλιώς ως τμήμα των κυριαρχικών δικαιωμάτων του παράκτιου κράτους στο οποίο ανήκει η ΑΟΖ).

Θα έπρεπε λοιπόν (άρθρο 56 §1 (β) ii και άρθρο 246 της Σύμβασης 1982) να ζητήσει άδεια από την Ελλάδα, η οποία είχε διακριτική ευχέρεια να την δώσει ή να την αρνηθεί ανάλογα με τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 246 και το ίδιο ισχύει για έρευνες επί της Υφαλοκρηπίδας. Επιπλέον, αν παρείχε την άδειά της η Ελλάδα, θα εδικαιούτο να επιβιβάσει και δικό της επιστημονικό προσωπικό επί του (τουρκικού) πλοίου που διενεργεί επιστημονική έρευνα, να παρακολουθεί τις έρευνες και να πληροφορείται τα αποτελέσματά τους!

Η Ελλάδα βέβαια δεν έχει επεκτείνει πέραν των 6 ν.μ. την Αιγιαλίτιδα Ζώνη στο Αιγαίο (και αλλού) αλλά προ μηνός (19.01.2021) μόνο στο Ιόνιο, και δεν έχει θεσπίσει την ΑΟΖ στις ίδιες περιοχές. Μόνο το 2012 (και νωρίτερα με τον νόμο 4001/2011), διεκδίκησε ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδα μέχρι την μέση γραμμή με τις απέναντι γειτονικές χώρες. Τα συμπεράσματα είναι αυτονόητα!

Ίσως επηρεαστούν οι δικαστές

Τρίτον, η Τουρκία επιβεβαιώνει διά της NAVTEX του Τσεσμέ την αντίθεσή της για την επέκταση της ελληνικής Αιγιαλίτιδας Ζώνης στο Αιγαίο, καθώς και την άρνησή της να αποδεχθεί την θεμελιώδη συμβατική και εθιμική αρχή του άρθρου 121 της Σύμβασης, για την εξομοίωση των θαλάσσιων δικαιωμάτων των νησιών με αυτά των ηπειρωτικών εδαφών! Και βέβαια, επανέρχεται στην παράνομη απαίτηση διχασμού του Αιγαίου στο ύψος του 25ου Μεσημβρινού εγκλωβίζοντας σε τουρκικές θαλάσσιες ζώνες (ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας) τα ιστορικά ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Τέταρτον, με τον συμβολισμό της παράνομης NAVTEX και των ερευνών του Τσεσμέ, η Τουρκία κάνει και κάτι ακόμη: Ενώ άρχισαν οι διερευνητικές επαφές και εκκρεμεί η απάντησή της για τον χρόνο διεξαγωγής του 62ου γύρου (2ου της νέας φάσης), θέλει να υπογραμμίσει τις θέσεις της για ανοικτή agenda συνομιλιών, δηλαδή με συμπερίληψη και θεμάτων που αρνείται η Ελλάδα, όπως, το μονομερές δικαίωμά μας για 12 ν.μ. Αιγιαλίτιδας Ζώνης, τις «Γκρίζες Ζώνες» (152 διεκδικούμενα νησιά, νησίδες), τον αφοπλισμό των νησιών μας του Ανατολικού Αιγαίου, τον διαμοιρασμό περιοχών FIR και SAR και τα 10 ν.μ. του εναερίου χώρου μας.

Θέλει λοιπόν προφανώς να καταδείξει ότι η Ελλάδα ανέχεται τις τουρκικές προκλήσεις και συμμετέχει στις διερευνητικές επαφές, άρα να ενισχύσει, σε μία ενδεχόμενη μελλοντική δικαστική εκδίκαση στη Χάγη, το επιχείρημά της για ανοχή των ενεργειών της χωρίς έμπρακτη αντίδραση από τη χώρα μας. Δεν είμαι βέβαιος ότι διπλωματικές διαμαρτυρίες αρκούν, όταν οι τουρκικές παραβιάσεις και προκλήσεις διαρκούν επί 46 χρόνια ήδη, και δεν συνοδεύονται από πρακτικά μέτρα ανάσχεσης, ή αυτό συμβαίνει μόνο στον αέρα με τις μόνιμες αναχαιτήσεις των τουρκικών αεροσκαφών από τα ελληνικά.

Όλα αυτά μπορεί να έχουν νομική αποτίμηση αρνητική για την Ελλάδα από το Δικαστήριο σε μία μελλοντική Απόφαση. Το ίδιο ισχύει για την περιφρόνηση του Διεθνούς Δικαίου από την Τουρκία, ως μέσου ρύθμισης των υπαρκτών εκκρεμοτήτων, δηλαδή της οριοθέτησης ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας.

“Καμπανάκι” κινδύνου και τεχνητές νησίδες

Πέμπτον, το περίγραμμα της περιοχής της NAVTEX του Τσεσμέ, αποτελεί επίσης και ένα ακόμη “καμπανάκι” κινδύνου. Να συνειδητοποιήσουμε τι θα σημαίνει αν, είτε από την πίεση των στρατιωτικών εκβιασμών της Τουρκίας και της πολιτικής ανοχής ως “φιλικών” συστάσεων των εταίρων και συμμάχων μας, αποδεχθούμε βλαπτικές λύσεις οριοθέτησης μέσω διαπραγματεύσεων ή,

Επίσης να σκεφτούμε εάν με ένα κακό και συμβιβαστικό συνυποσχετικό, ανοίξουμε τον δρόμο για μία μοιρασιά του Αιγαίου, επιτρέποντας στην Τουρκία να ελέγχει μία ενιαία Θαλάσσια Ζώνη ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας δυτικά των νησιών μας του Ανατολικού Αιγαίου. Μήπως επίσης μπορεί να ελέγχει προβολές υπό μορφή μεγάλων “δακτύλων” θαλάσσης, μεταξύ των νησιών μας, που μπορεί να φθάνουν ακόμα και μέχρι το κεντρικό Αιγαίο – παρέχοντας στην Τουρκία τα νησιά που της λείπουν- μέσω  τεχνητών νησιών (πλατφόρμες) που μόνο αυτή θα μπορεί να κατασκευάσει εκεί. Τέτοιες τεχνητές νησίδες θα μπορούν να χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, και ως στρατιωτικές βάσεις για διάτρηση της ελληνικής άμυνας, αλλά και για απομόνωση των ανατολικών νησιών μας του Αιγαίου, από την ηπειρωτική Ελλάδα.

Συνέχεια στο slpress.gr

Ο Εκτουρκισμός της Αλβανίας

Από
anixneuseis
-
2

του Αλέκου Παπαδόπουλου, Πρώην Υπουργού.

Βαθιά και διαρκής είναι η διείσδυση της Τουρκίας στην πολιτική, στην οικονομία και ειδικά στην κοινωνία της Αλβανίας κατά την τελευταία οκταετία της διακυβέρνηση της χώρας από τον κ. Έντι Ράμα.

Οι λόγοι που οδήγησαν τον Αλβανό Πρωθυπουργό να εντάξει τη χώρα του στο Νεοθωμανικό Άρμα της Άγκυρας αποτελεί αίνιγμα, αν θέλει να αναζητήσει κάποιος με κριτήρια πολιτικού ορθολογισμού και επιβίωσης μιας χώρας με περίπου 2,8 εκ. κατοίκους σήμερα. Είναι δε και παράδοξο, διότι από την αρχή η Αλβανία, μετά την πτώση του κομμουνισμού, είχε σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ως μια σύγχρονη δυτική δημοκρατία.

Κι εάν οι προσωπικές και πολιτικές σκοπιμότητες του κ. Ράμα δεν είναι με την πρώτη ματιά ανιχνεύσιμες, τα αποτελέσματα όμως είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού. Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να θεωρηθεί σήμερα ότι η Αλβανία τείνει να γίνει η 82η Νομαρχία της νεοθωμανικής Τουρκίας, της οποίας η επιρροή στα εσωτερικά της αλβανικής κοινωνίας τείνει να γίνει εφάμιλλη με εκείνη που είχε επί Οθωμανικής εποχής για 400 χρόνια, όπως δυσάρεστα διαπιστώνουν δημοσίως διάφοροι διανοούμενοι της χώρας καθώς και έμπειροι αλβανοί πολιτικοί. Η μυστική συμφωνία που είχε υπογραφεί το 1923 μεταξύ της Κυβερνήσεως της Αλβανίας και της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας η οποία για πρώτη φορά ήρθε στο φως της δημοσιότητας το 1992 με το βιβλίο «Οικουμενικός Ελληνισμός και Αλβανικός Εθνικισμός» του γράφοντος, δεν φιλοδοξούσε να είχε την επιτυχία που σημειώνεται σήμερα μετά από 98 χρόνια.

Η Συμφωνία αυτή έρχεται ιδιαίτερα με επίκαιρη ηχώ καθώς η διεύρυνση των σχέσεων Τουρκίας – Αλβανίας έχουν σαφή αντίκτυπο στις Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις η πορεία των οποίων γνωρίζει την συμμετρικά επιδείνωση ή σχεδόν ουσιαστική διακοπή.

Αποτελεί πολιτική ελαφρότητα η αντιμετώπιση της πρόσφατης επίσκεψης του Πρωθυπουργού της Αλβανίας Έντι Ράμα και η φαραωνική υποδοχή του από τον κ. Ερντογάν, ως ζήτημα τρέχουσας μόνο οικονομικής πολιτικής και σχέσεων, όπως διεπίστωσε ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών. Δεν είναι προφανώς οικονομικού περιεχομένου τα σχετικά που υπογράφηκαν στην Άγκυρα και το γεγονός ότι δεν υφίσταται διαφάνεια και δημοσίευση τους τα καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνα.

Πτυχές της ουσιαστικής νεοθωμανοποίησης της Αλβανίας:

  • Ο στόχος της Τουρκίας είναι ευκρινής: Η οθωμανοποίηση του αλβανικού Ισλάμ σε όλη την επικράτεια της Αλβανίας αλλά και των υπολοίπων αλβανοφώνων περιοχών της Βαλκανικής. Δίκτυο ιμάμιδων και τεμενών λειτουργούν υπό την άμεση επίβλεψη και οικονομική συνδρομή της Διεύθυνσης Θρησκευτικών παρά τω Προέδρω της Τουρκίας. Χιλιάδες οικογένειες Αλβανών Μουσουλμάνων δέχονται βοηθήματα που τους μετατρέπουν σε όμηρους και κατ’ επέκταση μετακινούμενο εκλογικό σώμα μέσω του οποίου ασκείται πολιτική επιρροή.
  • Μετά την πτώση του κομουνισμού και το άνοιγμα της Αλβανίας υπήρξε αρχικά η προσπάθεια διείσδυσης του αραβικού Ισλάμ αλλά σχεδόν απέτυχε. Με τη διείσδυση της Τουρκίας καθιστούν τους Αλβανούς και κυρίως τους Μουσουλμάνους και πάλι υπερήφανους και νοσταλγούς της κοινωνικής θέσης που κατείχαν επί Οθωμανικού Σουλτανάτου.
  • Δεν είναι μόνο η κατασκευή του μεγάλου τεμένους στα Τίρανα αλλά και την Πρίστινα. Με άμεσες κρατικές χορηγίες της Τουρκίας μέσω της ιδιαίτερα δραστήριας υπηρεσίας διοχέτευσης της κρατικής βοήθειας ΤΙΚΑ, ανοικοδομούνται παλιά τεμένη στενά συνδεδεμένα με την ιστορία κατοχής του χώρου της Βαλκανικής απ’ τους Οθωμανούς Τούρκους. Μαζί και παράλληλα ξαναγράφεται η ιστορία με τρόπο που αντιστρέφει την έως σήμερα ισχύουσα αλβανική εκδοχή της. Εξ άλλου οι τουρκικές κρατικές υπηρεσίες είχαν αναμειχθεί απροκάλυπτα και με όλα τα μέσα στην εκλογή του επικεφαλής της Μουσουλμανικής Κοινότητας. Το ότι με αμερικάνικη ανάμειξη αποφεύχθηκε η εκλογή του επιθυμητού της Άγκυρας δεν σημαίνει ότι απενεργοποιήθηκε η μεθόδευση για επανάληψη της προσπάθειας δεδομένου ότι η πλειοψηφία των ιμάμηδων έχει τουρκική παιδεία.
  • Δίκτυο μη κυβερνητικών οργανώσεων σε Τίρανα, Πρίστινα, Τέτοβο κ.α. διοχετεύουν προπαγάνδα και εκδίδουν βιβλία τα οποία αποτελούν μια εντελώς νέα για την Αλβανία και την περιοχή ιστορική οπτική. Πρόκειται για την νεοθωμανική αντίληψη όπου η περίοδος της παλαιάς τουρκικής κατοχής έχει πάψει να αποτελεί τραγική εξέλιξη για τους λαούς της, ο εξισλαμισμός παρουσιάζεται ως οικειοθελή επιλογή των ανθρώπων και κυρίως ότι στα ύστερα χρόνια και τους Βαλκανικούς πολέμους ασκήθηκε γενοκτονία απ’ τους Χριστιανούς εις βάρος των Μουσουλμάνων
  • Τα νήματα για το σκοπό αυτό καθώς και οι πηγές χρηματοδότησης των ποικίλων συλλόγων, ερευνητών, κέντρων ιστορίας κ.α. σε Αλβανία, Κόσοβο και σε πόλεις της Τουρκίας, που καταπιάνονται με την προβολή του θέματος μας οδηγούν στις υπηρεσίες του Υπουργείου Εξωτερικών και στις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας.

Ειδικότερα:

  • Στον οικονομικό τομέα υφίσταται κανονική παράδοση των κερδοφόρων τομέων της εγχώριας οικονομίας σε Τουρκικές επιχειρήσεις και δη του περιβάλλοντος Ερντογάν. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς βάσιμα ότι δεν γίνεται απλά ξέπλυμα χρήματος αλλά ότι η διαδικασία οθωμανοποίησης της Αλβανίας και λοιπών αλβανικής καταγωγής πληθυσμών στη Βαλκανική είναι αυτοτροφοδοτούμενη. Πρόκειται για πόρους που εξασφαλίζονται απ’ την αύξηση εισαγωγών της Αλβανίας απ’ την Τουρκία λόγω κρατικής εύνοιας, παράδοσης σημαντικών έργων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες υδραυλικές πηγές, τομέας ασφαλίσεων, τραπεζικός τομέας, παραγωγής και κυρίως εμπορίας υδρογονανθράκων κ.α.
  • Η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα στην Αλβανία είναι η BKT (Banka Kombetare Tregtare – Εθνική Εμπορική Τράπεζα) εξ ολοκλήρου Τουρκική. Μέσω αυτής ελέγχει σημαντική μερίδα του τομέα ασφαλιστικών εταιρειών, όπου κυριαρχεί καθεστώς αδιαφάνειας για την κατανομή των μετοχών.
  • Ιδιαίτερη παράμετρος αποτελεί η εντατικοποίηση της τουρκικής παρουσίας και εξάπλωσης στο Νότο. Έχει τον απόλυτο έλεγχο σε δύο υδροηλεκτρικά εργοστάσια στην περιοχή των Αγίων Σαράντα, και στο φράγμα του Φίερι επί του Αώου. Επίσης αναπτύσσει δραστηριότητες που αφορούν την πολιτιστική κληρονομιά στο Αργυρόκαστρο, την ίδρυση Γενικού Προξενείου στην Αυλώνα κλπ.
  • Τον τομέα των πετρελαίων έχει τον έλεγχο στο μοναδικό μεγάλο διυλιστήριο στο Μπαλς καθώς και στον τομέα χονδρικής εισαγωγής και εμπορίας καυσίμων.
  • Στον στρατιωτικό τομέα μέχρι πρότινος είχαν ναυτική βάση στο Πασά Λιμάνι στην Αυλώνα, που υποθετικά τώρα θα την υιοθετήσει το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ. Είχε εκδηλώσει επίσης ενδιαφέρον για στρατιωτικό αεροδρόμιο στο Κουτσόβε το οποίον ατονεί προς το παρόν λόγω ΝΑΤΟϊκής ανάμειξης και πάλι.
  • Εκτός από το μεγάλο τζαμί κτίζουν και συντηρούν μέσω της Ερντογανικής υπηρεσίας ΤΙΚΑ ιστορικά τεμένη στο Βεράτι, Ελμπασάν, Κορυτσά, Αργυρόκαστρο, Σκόδρα κ.α.
  • Σχολεία: το κρατικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του Ερντογάν,  Maarif, αγόρασε έτοιμο το New York College στα Τίρανα Το επεκτείνει όχι μόνο σε πανεπιστημιακού επιπέδου σπουδές αλλά και προς τα κάτω: νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια. Αναλόγως σε Ελμπασάν και Σκόδρα προς το παρόν.
  • Μεντρεσέδες (λύκεια με οικοτροφεία και μάλιστα και για κορίτσια) σε Τίρανα, Σκόδρα, Καβάγια, Ελμπασάν και Κορυτσά. Εκατοντάδες νέοι λόγω προσφοράς στην δωρεάν φιλοξενία  ακόμη και από χριστιανικές οικογένειες της υπάιθρου τα επιλέγουν. Το πανεπιστήμιο Hena e Plote (Γεμάτη Σελήνη) τυπικά ανήκει στην Αλβανική Μουσουλμανική κοινότητα ουσιαστικά όμως είναι υπό τουρκική διαχείριση.
  • Στον τομέα υγείας εκτός από το μεγάλο νοσοκομείο που κτίζει τώρα η Τουρκία στο Φίερι είναι ιδιοκτήτρια του δικτύου ιδιωτικών κλινικών American Hospital, όπου το «αμερικανικό» είναι παραπλανητικό. Μέσω αυτού οι ασθενείς διοχετεύονται έναντι υψηλών νοσηλίων σε νοσοκομεία της Κωνσταντινούπολης και Σμύρνης. Στον όμιλο ανήκει επίσης και το τηλεοπτικό κανάλι Abc news.
  • Η Τουρκία έχει επίσης τον απόλυτο έλεγχο στο μεγάλο Χαλυβουργείο στο Ελμπασάν, μέσω της συνδεδεμένης με το τούρκικο καθεστώς εταιρείας KURUM, η οποία ελέγχει επίσης και τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια στους Αγίους Σαράντα.
  • Η μοναδική εταιρία αερομεταφορών της Αλβανίας – Air Albania, δεν είναι παρά παράρτημα της Turkish Airlines λόγω της δωρεάς μεταχειρισμένων αεροπλάνων των τουρκικών στις αλβανικές αερογραμμές, της εκπαιδευτικής συνεργασίας τους και των οικονομικών διευκολύνσεων εν γένει.
  • Το επίσημο κρατικό πρακτορείο Anadolu Agency έχει καθημερινή αλβανική εκδοχή πληροφόρησης και προπαγάνδας καθώς και το τηλεοπτικό δίκτυο του καθεστώτος TRT.
  • Η δημόσια διοίκηση σε κρίσιμους τομείς στελεχώνεται με απόφοιτους Τουρκικών Πανεπιστημίων. Οι επιστήμονες που αποφοιτούν από τη Δύση, και της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, δεν επιστρέφουν στην Αλβανία, διότι οι δυνατότητες επαγγελματικής τους εξέλιξης και η διαφορά νοοτροπίας είναι τεράστιες. Το αντίθετο συμβαίνει με όσους έχουν αποφοιτήσει από πανεπιστήμια της Τουρκίας και της «Βόρειας» κατεχόμενης Κύπρου.
  • Το βασικό όμως είναι η διείσδυση στις Ένοπλες Δυνάμεις και στις υπηρεσίες ασφαλείας σε όλο τους το φάσμα. Οι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του Στρατού και της Αστυνομίας καθώς και του κρίσιμου τομέα της αντιτρομοκρατικής είναι απόφοιτοι Τουρκικών σχολών.
  • Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα στον αμυντικό τομέα δεν προβλέπει απλά έξοδα προμήθειας υλικού που είναι το πιο οφθαλμοφανές. Το βασικό είναι τα έξοδα κατάρτισης και διαρκούς μετεκπαίδευσης του στελεχικού δυναμικού των ενόπλων δυνάμεων. Δεν είναι υπερβολικό και ούτε σχήμα λόγου ότι η Τουρκία δεν έχει ανάγκη για δικές της στρατιωτικές βάσεις και υποδομές καθώς με τον τρόπο αυτό της υιοθεσίας του συνόλου των αλβανικών ενόπλων δυνάμεων έχει δημιουργήσει παράρτημα των στρατευμάτων της στην Αδριατική.
  • Τεράστιος μηχανισμός προπαγάνδας και διοχέτευσης αντιλήψεων του δόγματος της νεοθωμανικής Τουρκίας συντηρείται στην αλβανική γλώσσα στην Αλβανία και τις υπόλοιπες περιοχές της Βαλκανικής. Ειδικά εάν εστιάσει κανείς στην δημόσια συζήτηση περί των ζητημάτων των θαλασσίων ζωνών και οριοθετήσεων διαπιστώνει εύκολα ότι στην Αλβανία έχει υιοθετηθεί πλήρως η τουρκική οπτική γωνία και ας είναι αντίθετη με τις αρχές του διεθνούς δικαίου και την Σύμβαση UNCLOS, στην οποία η Αλβανία είναι μέλος.
  • Με αφορμή τις διώξεις στελεχών του δικτύου της FETO του Ιμάμι Φετουλάχ Γκιουλέν, η ΜΙΤ έχει φυσική παρουσία σε Αλβανία, Κόσοβο και Σκόπια. Οργανώνει επιχειρήσεις σύλληψης και απέλασης σαν να πρόκειται για τουρκική επικράτεια.
  • Εξίσου στρατηγικούς στόχους έχει και η συμφωνία στον τομέα της παιδείας. Πρόκειται ακριβώς για την εμπέδωση της αίσθησης ότι η Τουρκία ήρθε για να μείνει στα παράλια της Αδριατικής. Απ’ το 1996 ήδη στα Τίρανα και σ’ άλλες πόλεις λειτουργούν Τουρκικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Επίσης τόσο στην Αλβανία όσο και στα Σκόπια και Κόσσοβο μέσω του τουρκικού κρατικού εκπαιδευτικού φορέα MAARIF, ο Ερντογάν συγκροτεί δικό του εκπαιδευτικό σύστημα. Με βάση την προαναφερόμενη συμφωνία υπάρχει πρόνοια ώστε η τούρκικη γλώσσα, η ιστορία και τα στοιχεία πολιτισμού να συμπεριληφθούν ακόμη και στην υποχρεωτική παιδεία και τα λύκεια του αλβανικού δημοσίου συστήματος, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Βεβαίως υπάρχουν και άλλες πολλές ακόμα, άγνωστες αλλά και επιλήψιμες πτυχές εξάρτησης της Αλβανίας από την Τουρκία.  Η Ελλάδα δικαίως έχει εστιάσει στο Αιγαίο και τον εξ Ανατολών κίνδυνο. Ωστόσο δεν μπορεί να μένει απλός παρατηρητής για τα συμβαίνοντα στα βόρεια σύνορά της, συνδιαλεγόμενη χωρίς ουσία με τον κ. Ράμα. Δείχνει μάλιστα αμήχανη σαν να μην διαθέτει μέσα αντιστάθμισης των εξελίξεων, αιφνιδιασμένη και μουδιασμένη να αντιδράσει.

Είναι εθελοτυφλία και αβάσιμος εφησυχασμός η προσφυγή της Ελλάδος μόνο στα εργαλεία που προσφέρει η δυναμική που δημιουργεί η ευρωπαϊκή ένταξη και προοπτική της περιοχής. Χρήσιμα μεν ανεπαρκή δε. Χρειάζεται αντιμετώπιση σε διμερές επίπεδο και κυρίως αυτοπεποίθηση. Η αναδιοργάνωση της ελληνικής ομογένειας στο εσωτερικό της Αλβανίας, η ουσιαστική προσέγγιση και ενεργοποίηση της διανόησης και της ιθύνουσας τάξης της Αλβανίας που ανησυχεί για τον βαθύ και μακροπρόθεσμο εκτουρκισμό της κοινωνίας, πρέπει να αποτελέσουν άξονες πολιτικής. Περισσότερο απ’ όλα όμως μπορεί να αξιοποιηθεί με τρόπους διακριτικούς και προς όφελος της ίδιας της Αλβανίας η σπουδαία κοινότητα των Αλβανών πολιτών που ζουν στην Ελλάδα και περισσότερο των νέων που γαλουχήθηκαν ήδη με ιδανικά ελευθερίας και αξιοπρέπειας στο ελληνικό γίγνεσθαι.

Αντί των δείπνων φιλοφρόνησης προς τον κ. Ράμα που είναι ο βασικός υπεύθυνος για την παράδοση της Αλβανίας στην Τουρκία, που μεταφέρει στο εσωτερικό της το πλέον λανθασμένο μήνυμα, χρειάζεται να του διαβιβαστεί ένα άλλο καθαρό μήνυμα ότι η Ελλάδα γνωρίζει και προσέχει… Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να ερμηνεύεται ως αντάλλαγμα προς την Ελλάδα η δήλωση του Αλβανού Πρωθυπουργού για το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση στο Ιόνιο των χωρικών υδάτων της. Δυστυχώς ο κ. Ράμα είναι κατεξοχήν υπεύθυνος για τη βαλτοποίηση του πεδίου των ελληνοαλβανικών σχέσεων.

Αλέκος Παπαδόπουλος

Πρώην Υπουργός

Πηγή: “Το Βήμα”

Ένας οργανισμός χωρίς όραμα

Από
anixneuseis
-
0
Αθανασόπουλος Άγγελος Αλ.

Το νέο Σχέδιο Νόμου για τον νέο Οργανισμό Λειτουργίας του υπουργείου Εξωτερικών δεν φαίνεται να συμβάλλει ουσιαστικά στην αναμόρφωση και στον εκσυγχρονισμό του υπουργείου Εξωτερικών.

Τις προσεχείς ημέρες πρόκειται να ψηφιστεί στη Βουλή ο νόμος για τον νέο Οργανισμό Λειτουργίας του υπουργείου Εξωτερικών. Η θέσπιση νέου Οργανισμού υπήρξε στόχος και των προσφάτων προκατόχων του Νίκου Δένδια στο νεοκλασσικό κτίριο της Βασιλίσσης Σοφίας – ιδιαίτερα δε του Νίκου Κοτζιά, ο οποίος ήθελε να μετατρέψει το υπουργείο Εξωτερικών σε βιλαέτι εξουσίας, βασιζόμενος σε εξοντωτικές πειθαρχικές διαδικασίες και με εμφανείς «ναπολεόντειες» προθέσεις που εξόργισαν ακόμη και τον πολιτικό του προϊστάμενο Αλέξη Τσίπρα.

Το νέο Σχέδιο Νόμου που κατατέθηκε την περασμένη εβδομάδα προς συζήτηση στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές πάντως δεν φαίνεται να συμβάλλει ουσιαστικά στην αναμόρφωση και στον εκσυγχρονισμό του υπουργείου Εξωτερικών. Η Ένωση Διπλωματικών Υπαλλήλων (ΕΔΥ) – με εκτενές της υπόμνημα – επισημαίνει ορισμένα από τα προβλήματα (όπως πχ η ασφάλιση των διπλωματών που υπηρετούν σε θέσεις του εξωτερικού εκτός ΕΕ ή η πολυπλοκότητα των πειθαρχικών διαδικασιών), αλλά μένει σε μάλλον «συντεχνιακά» αιτήματα χωρίς μία πιο ουσιαστική πολιτική πρόταση για ένα υπουργείο που θα καλύπτει τις ανάγκες του 21ου αιώνα.

Ίσως η σημαντικότερη αλλαγή – προς το καλύτερο – να είναι η σύσταση ενός κλάδου για την άσκηση της οικονομικής διπλωματίας, κάτι που κατέστη εφικτό μόνο αφού αποχώρησε από τη θέση του Γενικού Γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Εξωστρέφειας ο Γρηγόρης Δημητριάδης (σσ. οι σχέσεις του οποίου με τον αρμόδιο υφυπουργό για την οικονομική διπλωματία Κώστα Φραγκογιάννη είχαν φθάσει στο ναδίρ). Ακόμη και αυτή η αλλαγή εξακολουθεί πάντως να διατηρεί παράλληλες οικονομικές διευθύνσεις που θα μπορούσαν να συνενωθούν με τις ομόλογές τους πολιτικές διευθύνσεις (ειδικά σε ό,τι αφορά ομάδες χωρών). Σημαντική κρίνεται επίσης η σύσταση Γραφείου Υπευθύνου Προστασίας Δεδομένων.

Περίπλοκο σχέδιο

Από εκεί και πέρα όμως, το σχέδιο του νέου οργανισμού μοιάζει υπερβολικά περίπλοκο, σε απόλυτη αντίθεση με την έννοια του επιτελικού κράτους που προωθεί η παρούσα κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου. Θα είχε ίσως ενδιαφέρον να εξηγηθεί αν υπήρξε κάποιο πρότυπο οργανισμού υπουργείου άλλων χωρών εντός της ΕΕ από το οποίο να αντλήθηκαν ουσιαστικές ιδέες ή όχι. Σύμφωνα δε με έμπειρους παρατηρητές των εσωτερικών εξελίξεων στο υπουργείο Εξωτερικών, ίσως να ευθύνεται για την περιπλοκότητα το γεγονός ότι βασικοί συντάκτες του νέου οργανισμού είναι πρόσωπα που δεν έχουν ουδεμία σχέση με την καθημερινότητα και τις ανάγκες του υπουργείου – αν και αυτό είχε συμβεί επίσης κατά την κατάρτιση ανάλογο σχεδίου επί υπουργίας Κοτζιά.

Δεν είναι μόνο ο όγκος του νομοσχεδίου, με τις 377 σελίδες και τα 480 άρθρα. Είναι το γεγονός ότι μάλλον αναλώνεται στη διαμόρφωση δομών που αλληλεπικαλύπτονται ή άλλων που δεν χρειάζονται. Αναρωτιέται κανείς για ποιον λόγο απαιτούνται Ιδιαίτερα Γραφεία για όλους τους υπουργούς, αναπληρωτές υπουργούς και υφυπουργούς, αλλά και για τους πολιτικά διοριζόμενους Γενικούς Γραμματείς Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων ή Αποδήμου Ελληνισμού – ή η θεσμοθέτηση ειδικού Γραφείου Τύπου του υπουργού Εξωτερικών. Σε ανάλογες σκέψεις οδηγείται κάποιος όταν επιδιώκει να αντιληφθεί τις διαφορές μεταξύ της Διεύθυνσης Στρατηγικού και Επιχειρησιακού Σχεδιασμού και της νέας Υπηρεσίας Συντονισμού. Και όλα αυτά συμβαίνουν όταν σε μία τόσο σημαντική και κρίσιμη συγκυρία, διευθύνσεις κομβικής σημασίας, όπως η Α4 είναι σοβαρά υποστελεχωμένη και δεν έχει καν έναν ή δύο εμπειρογνώμονες που να ομιλούν και την τουρκική γλώσσα.

Ο κίνδυνος με τις νέες δομές

Η κυβέρνηση αποφάσισε επίσης την ένταξη των ακολούθων Τύπου στο υπουργείο Εξωτερικών. Και σε αυτό το σημείο, η οργανωτική αναδιάρθρωση μοιάζει μάλλον λειψή. Η Δημόσια Διπλωματία εντάσσεται υπό κοινή σκέπη μαζί με τη Γραμματεία Αποδήμου Ελληνισμού (ενώ την ίδια στιγμή απορεί κανείς με την επανασύσταση του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού που «ανοιγοκλείνει» ανάλογα με τις επιθυμίες των εκάστοτε κυβερνώντων). Παράλληλα, δεν είναι απολύτως σαφής η διασύνδεση της Υπηρεσίας Ενημέρωσης με τη διεύθυνση για τη Δημόσια Διπλωματία. Ο κίνδυνος με τις νέες δομές είναι να μην υπάρχει ο απαραίτητος συντονισμός ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης – όπως η πρόσφατη με την Τουρκία.

Παράλληλα, μάλλον χάνεται η ευκαιρία να διαμορφωθούν πιο λειτουργικές δομές. Όλοι όσοι ασχολούνται καθημερινά με το ρεπορτάζ του υπουργείου Εξωτερικών γίνονται δέκτες πληροφοριών για τη, μάλλον χαοτική, κατάσταση που επικρατεί στη Γ’ Γενική Διεύθυνση Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (που είναι απότοκο της πολιτικής πολλών κυβερνήσεων, όχι απλώς της τωρινής). Μήπως θα απαιτούνταν κάποιες προσαρμογές σε αυτή, σε μία εποχή ραγδαίων ανακατανομών εντός ΕΕ; Για ποιον λόγο δεν θα μπορούσαν να ενταχθούν σε αυτή τη Διεύθυνση η αρμόδια πολιτική διεύθυνση για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας (σήμερα Α13, με τον νέο οργανισμό Α10); Δεν θα μπορούσε ανάλογη πορεία να έχει η Α1 Διεύθυνση Ευρωπαϊκών Χωρών που σήμερα παρακολουθεί κυρίως τις σχέσεις με τα μεγαλύτερα κράτη – μέλη της ΕΕ (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία);

Οι παραπάνω παρατηρήσεις είναι φυσικά ενδεικτικές και δύσκολα μπορεί κάποιος να καλύψει πλήρως ένα κείμενο 377 σελίδων. Μία τελευταία ίσως όμως να είχε ενδιαφέρον. Στο σχέδιο νόμου αφιερώνεται τόσος χώρος για την κατάργηση της Μεταφραστικής Υπηρεσίας. Δεν βρέθηκε όμως ένας από τους συντάκτες του να προτείνει και να ενσωματώσει αλλαγές στη δομή και στο περιεχόμενο των παρεχόμενων σπουδών της Διπλωματικής Ακαδημίας, σε μία εποχή τόσο καταιγιστικών αλλαγών; Αναρωτιέται φυσικά κανείς αν αυτό το πρότειναν και οι ίδιοι οι διπλωμάτες που καθ’ ύλην θα έπρεπε να τους αφορά…

Το Βήμα

Προσεγγίζοντας το Ισραήλ – Η τελευταία κάρτα του Ερντογάν

Από
anixneuseis
-
1
 

Cevheri Güven

Η Μόνιμη Ναυτική Ομάδα 2 του ΝΑΤΟ (SNMG2) πραγματοποίησε επίσκεψη στη Χάιφα στις 15-17 Φεβρουαρίου για να πραγματοποιήσει κοινή άσκηση. Η Τουρκία, η οποία εδώ και πολύ καιρό ασκούσε βέτο στη συνεργασία του ΝΑΤΟ με το Ισραήλ,  πλέον απέσυρε την αντίρρησή της και τώρα συζητά την αποστολή ενός ναυτικού πλοίου στα ισραηλινά λιμάνια ως μέρος μιας αποστολής του ΝΑΤΟ προκειμένου να εξομαλυνθούν οι σχέσεις.

Η Τουρκία άρχισε να ασκεί βέτο στη συνεργασία ΝΑΤΟ-Ισραήλ ως μέτρο κατά του Ισραήλ μετά από κρίση το 2010 σχετικά με το περιστατικό Mavi Marmara, στο οποίο ένας στολίσκος ανθρωπιστικής βοήθειας που κατευθύνθηκε προς τη Γάζα για να σπάσει τον αποκλεισμό του Ισραήλ. Το αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος 10 ακτιβιστών και η δημιουργία μίας πικρής αντιπαλότητας μεταξύ των δύο χωρών, που παραδοσιακά απολάμβαναν στενούς δεσμούς.

Η αποστολή του ΝΑΤΟ στο Ισραήλ, στην οποία έλαβαν μέρος τα ισπανικά, ιταλικά και ελληνικά ναυτικά πλοία, αποκάλυψε ότι η Τουρκία είχε άρει το βέτο της το 2015 και ότι οι κοινές ασκήσεις με το Ισραήλ διεξήχθησαν τα τελευταία πέντε χρόνια. Ενώ το Υπουργείο Άμυνας προσπαθεί να κρατήσει τις ασκήσεις μυστικές, ο εμπειρογνώμονας άμυνας Φατίχ Γιούρτσεβερ αναφέρει ότι ένα δεύτερο εποικοδομητικό βήμα είναι το επόμενο – η επίσκεψη τουρκικού πολεμικού πλοίου στα ισραηλινά λιμάνια στο πλαίσιο μιας αποστολής του ΝΑΤΟ.

Κοινή εκπαίδευση που δεν συμμετείχε η Τουρκία

Η άφιξη των πλοίων του ΝΑΤΟ στο λιμάνι της Χάιφα ακολούθησε μια κοινή άσκηση περαστικών (PASSEX). Το τουρκικό πλοίο της ομάδας, το TCG Gaziantep, έφυγε από το SNMG2 χωρίς να πάει στη Χάιφα και επέστρεψε στη ναυτική βάση της Τουρκίας Aksaz. Σύμφωνα με τον ιστότοπο της Ναυτικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ, το TCG Kemalreis θα ενταχθεί στην ομάδα μετά την ολοκλήρωση του PASSEX.

Ενώ η Τουρκία απέσυρε το βέτο της στο Ισραήλ, απέφυγε να επισκεφθεί το ισραηλινό λιμάνι για να δείξει ότι οι σχέσεις δεν έχουν επανέλθει ακόμα στο φυσιολογικό.

Σύμφωνα με τον Γιούρτσεβερ, οι εντάσεις μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσινγκτον, οι προσπάθειες της Τουρκίας να διαλύσει έναν συνασπισμό που δημιουργήθηκε εναντίον της στην Ανατολική Μεσόγειο και το γεγονός ότι η Τουρκία είναι η οικονομικότερη οδός για τη μεταφορά του φυσικού αερίου του Ισραήλ στις διεθνείς αγορές έχει αυξήσει τις προσδοκίες για μια ομαλοποίηση των δεσμών ωθώντας τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να λάβει μικρά βήματα προς την προσέγγιση.

Η κρυφή κάρτα της Τουρκίας για την σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ

Η διαμάχη για την απόκτηση του ρωσικού πυραυλικού αμυντικού συστήματος S-400 από την Τουρκία ήταν ένα από τα πιο σημαντικά θέματα στην ημερήσια διάταξη της συνάντησης των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ αυτήν την εβδομάδα στις Βρυξέλλες. Η Άγκυρα σε αντάλλαγμα έχει προγραμματίσει μια εξομάλυνση με το Ισραήλ.

Την περασμένη εβδομάδα, πληροφορίες που διέρρευσαν στα μέσα ενημέρωσης από προεδρικές πηγές επιβεβαίωσαν ότι οι δύο χώρες θα μπορούσαν να ξεκινήσουν διμερείς διπλωματικές συνομιλίες τον Μάρτιο. Ο Μεσούτ Χακκί Κασίν, μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου Ασφαλείας και Εξωτερικής Πολιτικής, δήλωσε ότι εάν το Ισραήλ έκανε ένα θετικό βήμα, η Τουρκία ήταν έτοιμη να κάνει δύο. Ο Κάσι είπε επίσης ότι θα ήταν δυνατόν για την Άγκυρα να διορίσει πρέσβη στο Τελ Αβίβ τον Μάρτιο.

Στα τέλη του 2020, οι δύο χώρες έπεσαν στην ίδια πλευρά μιας στρατιωτικής κλιμάκωσης στη σύγκρουση Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όπου τουρκικά και ισραηλινά αεροσκάφη παρείχαν πληροφορίες στο Αζερμπαϊτζάν για την καταπολέμηση των αρμενικών δυνάμεων.

Μετάφραση Χωριανόπουλος Άγγελος

πηγή: turkishminute/infognomonpolitics.gr

Για πρώτη φορά σε διερευνητικές με την Τουρκία η ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας

Από
anixneuseis
-
1

Της Κύρας Αδάμ

Από

Militaire News

Η κυβέρνηση προσήλθε στις διερευνητικές επαφές στις 25 Ιανουαρίου 2021, όταν πριν από αυτές, κατά τη διάρκεια αυτών και μετά από αυτές και μέχρι σήμερα με τις έρευνες του ΤΣΕΣΜΕ, υπάρχει τουρκική κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας , σε Σαμοθράκη, Λήμνο, Μελαμπιούς, Χταπόδια, Αη Στρατη, την οποία έχει αποδεχθεί σιωπηλά.
Η Τουρκία, το διάστημα Δεκέμβριος 2020- Ιανουάριος 2021, δηλαδή την περίοδο της πρώτης συνάντησης Αθήνας- Άγκυρας, εξέδωσε τρεις διεθνείς αγγελίες κατηγορίας Β για ασκήσεις με πυρά για τις περιοχές 4,5,6 ( όπως φαίνονται στο χάρτη).

Σύμφωνα με τις τουρκικές ΝΟΤΑΜ κατηγορίας Β, οι περιοχές των ασκήσεων κείνται αποκλειστικά στην τουρκική κυριαρχία- επικράτεια. Όπως φαίνεται στο χάρτη η περιοχή Νο 4 εισέρχεται 4νμ στη διεθνή θάλασσα του Αιγαίου , εντός του FIR Αθηνών, η περιοχή Νο5 εισέρχεται 5νμ στη διεθνή θάλασσα και η περιοχή Νο6 εισέρχεται 10νμ στη διεθνή θάλασσα του Αιγαίου.
Η ενέργεια αυτή της Τουρκίας είναι νομικά πολιτικά και επιχειρησιακά πονηρή και μεθοδευμένη κατά τρόπο άκρως επικίνδυνο για την Ελλάδα, διότι:

Σύμφωνα με την απόφαση του ΙCΑΟ 1950 ΤΟ FIR ΑΘΗΝΩΝ/ ΚΩΝ-ΛΗΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΤΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, τα οποία για την Τουρκία είναι τα 6νμ χωρικά ύδατα, εκτός των σημείων όπου υπάρχει η μέση γραμμή, Σαμοθράκη, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως, Ρόδο, Καστελόριζο. Όπως φαίνεται στο χάρτη, στις περιοχές 4,5 και 6 δεν υπάρχει μέση γραμμή και έτσι η Άγκυρα παράνομα επεκτείνει κατά 4,5,10νμ αντίστοιχα τα χωρικά της ύδατα στη διεθνή θάλασσα του Αιγαίου και εντός του FIR Αθηνών. Δηλαδή, επεκτείνει αθροιστικώς τα τουρκικά χωρικά ύδατα σε 10,11 και 16νμ αντίστοιχα στις περιοχές 4,5 και 6 αντίστοιχα.

Η Τουρκία το 1964 καθόρισε με νόμο την τουρκική Ζώνη Αλιείας 6νμ πέρα από τα χωρικά της ύδατα και έτσι έχει Ζώνη Αλιείας 12νμ από τις ακτές της ( 6νμ χωρικά ύδατα συν 6νμ Ζώνη Αλιείας, σύνολο 12νμ) Έτσι με τις ασκήσεις στις περιοχές 4,5 και 6 η Τουρκία αποκτά παράνομα Ζώνη Αλιείας 16,17 και 22νμ αντίστοιχα. Με αποτέλεσμα οι Έλληνες ψαράδες να μην μπορούν να ξεμυτίσουν από α λιμάνια και τούτο λόγω αδιαφορίας της ελληνικής κυβέρνησης.

Η ΑΟΖ μετράται 200νμ από τις γραμμές βάσης ( ακτές) πλην όμως ΚΕΙΤΑΙ μετά τα χωρικά ύδατα, δηλαδή στα 200νμ ,(6νμ είναι τα χωρικά ύδατα και 194νμ η ΑΟΖ) .Με τις ασκήσεις η Τουρκία διεκδικεί παράνομα ΑΟΖ η οποία ξεπερνά το μέσο του Αιγαίου.

Η περιοχή Νο 4 είναι πονηρά σχεδιασμένη σε βάρος της Ελλάδας και χρησιμοποιείται για πρώτη φορά, ενώ συνδυάζεται με την περιοχή της τουρκικής ΝΑVΤΕΧ για τις έρευνες του ΤΣΕΣΜΕ. Η περιοχή ερευνών του ΤΣΕΣΜΕ βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη Νο 4 περιοχή , όπου η Τουρκία με την επέκταση των χωρικών υδάτων και της ΑΟΖ σε βάρος της Ελλάδας θεωρεί την περιοχή ερευνών του ΤΣΕΣΜΕ, τουρκική.

Όμως το δραματικά επικίνδυνο για την κυριαρχία της χώρας και για όλα όσα εξαρτώνται από αυτήν (ΑΟΖ, χωρικά ύδατα, Ζώνη Αλιείας, περιοχή SAR κλπ.) γεγονός, ξεκίνησε στις 3 Ιανουαρίου 2021. Τότε η Τουρκία με την αγγελία Α 6763/21 ενημέρωσε όλους τους διεθνείς αρμόδιους οργανισμούς κι όλες τις χώρες ότι θα εκτελεί άσκηση με πυρά για ολόκληρο το 2021 στην περιοχή Νο 2 (με έντονο κόκκινο χρώμα στο χάρτη). Όμως σύμφωνα με την κυβέρνηση και η τουρκική περιοχή αυτή καταλαμβάνει-καπακώνει- κατέχει ελληνική κυριαρχία.

Ωστόσο η κυβέρνηση Μητσοτάκη ΔΕΝ ΑΚΥΡΩΣΕ αυτή την τουρκική αγγελία, μολονότι η Άγκυρα παραβιάζει κατάφωρα την ελληνική κυριαρχία και όλα τα νόμιμα ελληνικά δικαιώματα.

Η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να προσέλθει στις διερευνητικές, με κατάληψη ελληνικής κυριαρχίας, με το ΤΣΕΣΜΕ να σουλατσάρει δίπλα από Σκύρο και Αη Στράτη και με την ελληνική κυριαρχία να σπρώχνεται δυτικά ..προς την Κύμη;

Όλες οι κυβερνήσεις από το 2004 ακύρωναν την τουρκική ΝΟΤΑΜ εκφράζοντας έστω και τυπικά την αντίθεση τους στις τουρκικές επεκτατικές ενέργειες. Από το 2004, η σημερινή κυβέρνηση είναι η μοναδική που εγκατέλειψε την ελληνική κυριαρχία και την παρέδωσε σε διεθνές μάλιστα πλαίσιο στην Άγκυρα για να την κατακερματίσει. Με αποτέλεσμα οι δηλώσεις Μητσοτάκη στη Βουλή ότι η κυβέρνηση του διασφαλίζει την ελληνική κυριαρχία (6νμ και 10νμ) να χρειάζονται Πυθία για να εξηγηθούν στους πολίτες , καθ’ όσον η αντιπολίτευση βρίσκεται σε νόμιμη νιρβάνα.

Επι της ουσίας, η παρούσα κυβέρνηση είναι η πρώτη και μοναδική από το 1821, η οποία δια της σιωπής και απραξίας της αποδέχεται τουρκική κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας χωρίς καμμιά αντίδραση .

Και μάλιστα δηλώνει πρόθυμη και δεσμεύεται διεθνώς ότι θα εξακολουθήσει πάση θυσία τις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία, που στο μεταξύ έχει καταλάβει ελληνική κυριαρχία με σιωπηλή ελληνική αποδοχή. Αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο ελληνικής εφεύρεσης παραγωγής και εκμετάλλευσης, η κυβέρνηση να παραδίδει σιωπηλώς ελληνική κυριαρχία, σύσσωμη η αντιπολίτευση να αποσιωπά το γεγονός και να σπρώχνει την κυβέρνηση στις διερευνητικές και όλοι μαζί να κρύβονται πίσω από την αποσπασματική και ελλιπή πληροφόρηση των συστημικών ΜΜΕ.

Η Τουρκία όμως είχε φροντίσει προτού ξεκινήσουν οι διερευνητικές συνομιλίες να δοκιμάσει τα ανακλαστικά τις αντιδράσεις και τα όρια των υποχωρήσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη . Και διαπίστωσε ότι φυσάει ούριος άνεμος για ελληνικές υποχωρήσεις στην κυριαρχία της.
Έτσι στις 30 Δεκεμβρίου 2020 η Άγκυρα εξέδωσε παράνομα δυο ΝΟΤΑΜ ( Α 6762/20 και Α 6774/20 με τις οποίες ενημέρωνε τη διεθνή κοινότητα ότι για ολόκληρο το 2021 θα εκτελεί αεροναυτικές ασκήσεις με πυρά στις περιοχές 1 και 3 (στο χάρτη), οι οποίες σύμφωνα με την κυβέρνηση καταλαμβάνουν ελληνική κυριαρχία. Η κυβέρνηση ακολούθησε την από το 2004 αναποτελεσματική αντίδραση και εξέδωσε ΝΟΤΑΜ με την οποία ακύρωνε την τουρκική άσκηση, με την Άγκυρα να δηλώνει αστραπιαία ότι η άσκηση θα γίνει κανονικά. Μολονότι η Τουρκία με την άσκηση αυτή παραβιάζει το σύνολο της διεθνούς νομιμότητας (ΙCΑΟ ΙΜΟ ΟΗΕ σε βάρος της Ελλάδας, και η σημερινή κυβέρνηση όπως και όλες οι άλλες από το 2004 δεν κατήγγειλαν την Τουρκία στον ΟΗΕ, ΙCΑΟ, με αποτέλεσμα η Άγκυρα να συνεχίσει το γαϊτανάκι σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας.
Αντιθέτως η κυβέρνηση προσήλθε «κανονικά» στις διαπραγματεύσεις…
Το MILITAIRE δημοσιεύει ως τεκμήριο την τουρκική ΝΟΤΑΜ κατηγορίας Β

Η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να προσέλθει στις διερευνητικές, με κατάληψη ελληνικής κυριαρχίας, με το ΤΣΕΣΜΕ να σουλατσάρει δίπλα από Σκύρο και Αη Στράτη και με την ελληνική κυριαρχία να σπρώχνεται δυτικά ..προς την Κύμη;

militaire.gr

Μπορεί να γίνει σύμμαχος της Δύσης η Ρωσία;

Από
anixneuseis
-
2

Νικόλαος Δ. ΚανέλλοςΠρέσβης επί τιμή. Πρώην Πρέσβης της Ελλάδας σε Κόσοβο, Σλοβακία, Βιετνάμ Αζερμπαϊτζάν.

Η Ρωσία δεν βρίσκεται ούτε μακρυά από την Ευρώπη ούτε εκτός της πολιτιστικής μας Ιστορίας.

Ιστορικά στην Ελλάδα συμφέρει, ως μικρή κι απειλούμενη χώρα, να ανήκει σε κάποιο δίχτυ ασφάλειας. Αυτό δεν είναι μόνο σύγχρονη διαπίστωση αλλά πηγαίνει 200 χρόνια πίσω. 

Αν εκλιπαρεί για βοήθεια και «κατανόηση» και δεν αντιλαμβάνεται την σύγχρονη σημασία του ανταγωνισμού δεν είναι θέμα των άλλων αλλά δικό της.

Το μέγα λάθος ως προς την Ρωσία, όμως, έχει δυο αιχμές. 

Η μια είναι ο μηδενισμός τών ρωσοελληνικών σχέσεων λόγω της αυξανόμενης ανασφάλειας της πολιτικής τάξης στη λεγόμενη Δύση για λόγους προσωπικου φαντασιακού ελλείμματος.

Η άλλη είναι η μη αξιόπιστη και μαξιμαλιστικήσυμπεριφορά προς τη Μόσχα την οποία αντιμετωπίζουν με ένα κόμπλεξ υποτέλειας.

Αυτή τη δεύτερη αιχμή ούτε η ίδια η Ρωσία επιθυμεί.

Στα διεθνή δρώμενα ο δυτικός πολιτισμός χωρίς τη Ρωσία δεν έχει μέλλον. Μόνο αν ενωθεί η Αμερική, η Ευρώπη με την Ρωσία (οικονομικά-στρατιωτικα) μπορούν να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους που μπορεί, δυνητικά, να προκύψουν από τον κινεζικό πρωταγωνιστικό διεθνή ρόλο.

Απλώς θα πρέπει να πάρει και αυτή ένα κομμάτι από την πίτα.

Η Ρωσία κακώς, εξάλλου, δεν αντιμετωπίζεται ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του δυτικού πολιτισμού που εκτείνεται σε ένα τεράστιο έδαφος.

Η Ευρώπη με ένα μπλοκ με 450 εκατομμύρια ανθρώπους και με ΑΕΠ που είναι εννέα φορές μεγαλύτερο από της Ρωσίας έχει τα εργαλεία να τηρήσει μια πιο αυστηρή στάση αλλά και πιο δίκαιη απέναντι στη Ρωσία.

Η επιλογή αυτή πρέπει να ξεφύγει από τις άκαμπτες προσωπικές επιλογές.

Εξάλλου εκτός από τις γερμανικές ενστάσεις για λόγους οικονομικών συμφερόντων και του Γαλλικού αντιλόγου, κρύβει μέσα της έναν πολιτισμό συνεχούς εγρήγορσης απέναντι σε όλες τις διεθνείς συγκυρίες.

Το 1989 μετά τη συνάντηση Γκορμπατσόφ και Ρέιγκαν στο Στρασβούργο (στο οποίο τότε υπηρετούσα) δεν απέκλεια μια ευρύτερη σύγκλιση της Ρωσίας με την Ευρώπη.

Πρέπει, έλεγα τότε, να αντιληφθούμε εγκαίρως ότι η Ρωσία δεν βρίσκεται ούτε μακρυά από την Ευρώπη ούτε εκτός της πολιτιστικής μας Ιστορίας. 

Η Ρωσία μπορεί να διαμορφωθεί σε ένα πιθανό και ίσως απαραίτητο σύμμαχο. Με μια τακτική υπομονής και συνεργασίας με όρους δεκαετιών που θα είναι όμως απαραίτητη.

 huffingtonpost.gr

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΔΕΚΑΔΙΚΟ ΨΗΦΙΟ

Από
anixneuseis
-
1
Οι συντελεστές της διαδικτυακής τηλεόρασης “Ανιχνεύσεις web tv” πιστεύουν στο βιβλίο και το αγαπούν. Και το ηλεκτρονικό, αλλά και το έντυπο.
Έτσι, θα καθιερώσουμε μια εκπομπή ειδικά για το βιβλίο , μάλλον, κάθε Παρασκευή στις 7μμ.
Προτείναμε ως πρώτο προσκεκλημένο τον Στέφανο Τραχανά. Την ψυχή των “Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης” εξαιρετικό καθηγητή και συγγραφέα.
Ο κ. Τραχανάς εξέδωσε, τελευταία, ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο το οποίο τιτλοφορεί “Το αμάρτημα της Εύας. Φυσική κάτω από τ’αστρα και δημιουργική μάθηση”.
Από τις πρώτες σελίδες ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι θα κάνει ένα συναρπαστικό ταξίδι. Το ξεκίνησα, ήδη.
Στον Στέφανο Τραχανά ανήκει ο τίτλος αυτού του σχολίου. Εγκώμιο στο τρίτο δεκαδικό ψηφίο. Για όσους δεν κατάλαβαν, διευκρινίζει: “Εγκώμιο στις μικρές, “σημειακές” αλλαγές που είναι στα όρια της προσωπικής μας ευθύνης”.
Ζούμε σε μια πολιτεία, την οποία αναγκαστικά θα σηκώσουμε στους ώμους μας. Και διότι αυτό επιτάσσει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε, ως κοινωνία, τα πράγματα αλλά και διότι μας έτυχαν, μικρού δέματος, ηγήτορες.
Αυτές οι μικρές, σημειακές αλλαγές που ο καθένας θα προσθέσει, ίσως, αποτελέσουν την ποιοτική αλλαγή που χρειαζόμαστε.
Γι αυτό το εγκώμιο στο τρίτο δεκαδικό ψηφίο είναι πολύ σημαντική υπόθεση.
Εγκώμιο στο τρίτο δεκαδικό ψηφίο είναι να επισημάνουμε τα προβλήματα που δημιουργούν ρυθμίσεις σαν και αυτές που επιχειρούνται στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Εγκώμιο στο τρίτο δεκαδικό ψηφίο είναι να τονίσουμε την ανάγκη η χώρα να σταθεί στην πρωτοπορία των αλλαγών αν θέλει να διασφαλίσει την ύπαρξή της.
Εγκώμιο στο τρίτο δεκαδικό ψηφίο είναι να κτυπήσουμε τον κώδωνα για τις τρομερές αγκυλώσεις που δημιουργεί ο συγκεντρωτισμός της χώρας.
Θυμάμαι τη δεκαετία του ’90 όταν παρουσιάσθηκαν ευκαιρίες απογείωσης: προτιμήθηκε να χαθούν θεσμοί και δυνατότητες παρά να αναπτυχθούν εκτός κέντρου.
Εν ονόματι, λοιπόν, του τρίτου δεκαδικού ψηφίου, ας αναλάβουμε όλοι τις υποχρεώσεις μας.
Το πολιτικό σύστημα υπολείπεται των αναγκών. Ας σηκώσει η κοινωνία ένα βάρος, δεκαδικού ψηφίου και τρίτου, μάλιστα, για να κάνουμε το επόμενο βήμα.
1...2,3322,3332,334...3,038Σελίδα 2,333 από 3,038