του Αλέξανδρου Ιτιμούδη*

Στον απόηχο της ελληνογαλλικής συμφωνίας έχουν γραφτεί και ειπωθεί πάρα πολλά για τα «γκρίζα» μέρη αυτής, για το αν και κατά πόσο προστατεύεται η Ελλάδα από την αμυντική συνδρομή των Γάλλων, και για το αν πρέπει ή όχι να στείλουμε στρατό στο Σαχέλ αν μας ζητηθεί, και γενικά ένα ξεψύρισμα των άρθρων της, πράγματα που για μένα τουλάχιστον φαντάζουν ως λεπτομέρειες.

Κανείς δεν θα αμφισβητήσει ότι σε στρατηγικό επίπεδο, είναι ίσως η σημαντικότερη συμφωνία που πραγματοποίησε η χώρα μας, έπειτα από την είσοδο της στο ΝΑΤΟ την δεκατία του 50′. Ορθώς έγινε και μάλιστα καλό είναι κάποια στιγμή να δώσουμε και τα εύσημα στους ανθρώπους που εδώ και δύο χρόνια παλεύανε και πιέζανε κυβερνώντες και στρατιωτικούς, στο να προχωρήσουν σε αυτή την προσέγγιση με τους Γάλλους, έστω και αν αυτό έγινε μέσω μιας γεωπολιτικής «καραμπόλας».

Θα μπούμε όμως στην ουσία των πραγμάτων η οποία είναι πολύ απλή και έρχεται σε συνάρτηση με την πραγματικότητα. Πρώτον τι θα γίνει ακριβώς μέχρι να παραλάβουμε τις νέες πλατφόρμες (αεροσκάφη, πλοία), και δεύτερον τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε αφότου τα παραλάβουμε. Να πούμε σε αυτό το σημείο για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί, ότι τα όπλα δεν είναι απλώς αγορές στρατιωτικού περιεχομένου, αλλά «εργαλεία» πολιτικής. Το κράτος που αναλαμβάνει να εξοπλιστεί οφείλει πρωτίστως να έχει πραγματοποιήσει ένα πλάνο, ώστε να ξέρει τι προτίθεται να κάνει με τα όπλα που θα λάβει, και με αυτά που ήδη κατέχει.

Πηγαίνουμε αμέσως αμέσως λοιπόν στην κλαουζεβιτσιανή ρήση που λέει πως «ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα». Ασφαλώς βέβαια κάθε σώφρων ηγέτης οφείλει να προσπαθεί να αποφύγει την πολεμική σύγκρουση όσο μπορεί, και αντίθετα να πετυχαίνει τους στόχους του με πολύ πιο έξυπνους, αναίμακτους, και φθηνούς τρόπους. Επομένως η Ελλάδα, λαμβάνουσα τις πολεμικές πλατφόρμες οφείλει να ξεκαθαρίσει τι στρατηγικό σχεδιασμό προτίθεται να εκπονήσει, προκειμένου να πετύχει κάποιους συγκεκριμένους στόχους.

Οι στόχοι αυτοί μπορεί να είναι η ενίσχυση της αποτροπής, που για την ώρα είναι ο μόνος στόχος που ρητώς εκφωνείται από το πολιτικό σύστημα. Μπορεί να είναι η επέκταση της αιγαιαλίτιδας ζώνης στα δώδεκα ναυτικά μίλια, και η επακόλουθη ανακήρυξη ΑΟΖ. Μπορεί να είναι επίσης η προστασία της Κύπρου από τις τουρκικές προκλήσεις και η συνεπακόλουθη συμφωνία για τις οικονομικές ζώνες. Όλα αυτά να πούμε πως πρόκειται για ζωτικά συμφέροντα του Ελληνισμού, και καλό θα ήταν σιγά σιγά να τα επικοινωνούμε προς τους συμμάχους αλλά και τους εχθρούς μας.

Στο σημείο αυτό μπαίνουμε και στην ουσία. Η Ελλάδα θα πρέπει να αρχίσει να εκπέμπει μηνύματα σοβαρής εξωτερικής πολιτικής, διότι όσο και αν δεν μας αρέσει η αξιοπιστία της την τελευταία δεκαετία καταβαραθρώθηκε, ως αποτέλεσμα του άμετρου κατευνασμού ο οποίος δεν στηρίχτηκε σε καμία σοβαρή στρατηγική προσέγγιση.

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως ουσιαστικά δεν πρέπει να αναλωνόμαστε ιδιαίτερα στο κατά πόσο αυτή η συμφωνία είναι δεσμευτική και για το αν θα μας προστατεύσουν οι άλλοι. Το ζήτημα είναι να ενεργήσουμε για την ώρα, μη έχοντας αυτά τα οπλικά συστήματα, και σε ένα δεύτερο επίπεδο, να καθορίσουμε τι θέλουμε να πετύχουμε σαν χώρα εφόσον τα αποκτήσουμε. Το στρατιωτικό χάσμα που επιδιώκουμε να αποκτήσουμε με την Τουρκία δεν θα δημουργηθεί μόνο μέσω απόκτησης υλικού, αλλά πάνω από όλα μέσω της εκπόνησης σχεδίων σε στρατηγικό και τακτικό επίπεδο.

*Επικοινωνιολόγος – Μεταπτυχιακός Φοιτητής  στο τμήμα Τουρκικών & Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών

Συνέντευξη του Προέδρου της Βόρειας Μακεδονίας, Stevo Pendarovski, στο ΜΙΑ λίγο πριν την αναχώρησή του από την Αθήνα

Σε σημερινό τηλεγράφημα του ΜΙΑ υπό τον τίτλο «Pendarovski στο ΜΙΑ: Οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και της Ελλάδας εξομαλύνονται» παρατίθεται εκτεταμένη συνέντευξη του Προέδρου της Βόρειας Μακεδονίας, Stevo Pendarovski, την οποία παραχώρησε λίγο πριν την αναχώρησή του από την Αθήνα και η οποία έχει ως εξής:

«Ερ.: Κύριε Πρόεδρε, παράλληλα με την επίσκεψή σας στην Ελλάδα διεξάγεται η Σύνοδος Κορυφής ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων. Πόσο σημαντικές είναι τέτοιες πρωτοβουλίες για την υπέρβαση του βουλγαρικού βέτο και το άνοιγμα του δρόμου προς την πρώτη διακυβερνητική διάσκεψη;

Απ.: Σε αυτή την περίπτωση δεν πρόκειται για ειδική πρωτοβουλία, αλλά για τακτική συνάντηση των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων με τα κράτη μέλη της ΕΕ, κάτι το οποίο συμβαίνει επί χρόνια. Ωστόσο, αναφερθήκατε εμμέσως στην ερώτησή σας σε διάφορες πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της Συνόδου από φιλικές προς τα Δυτικά Βαλκάνια χώρες – όχι μόνο προς τη Βόρεια Μακεδονία – οι οποίες προσπαθούν να δημιουργήσουν τις συνθήκες, για να υπάρξει υπέρβαση της γνωστής διαφοράς εξ αιτίας της οποίας η Βουλγαρία μας εμποδίζει να αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις.

Παρά ταύτα, είναι καλό που η ΕΕ καταβάλει προσπάθεια να στρέψει εκ νέου την προσοχή της στα Δυτικά Βαλκάνια και ταυτόχρονα να επικεντρωθεί στο ζήτημά μας. Και τούτο διότι γνωρίζετε ότι αντικειμενικά από πολλού χρόνου έχουμε εκπληρώσει τις προϋποθέσεις και ξαφνικά προέκυψε το βέτο από τη Βουλγαρία, η οποία είχε ανάψει το πράσινο φως πέρσι το Μάρτιο στο Συμβούλιο της ΕΕ και εν συνεχεία άρχισε να προβάλλει νέους όρους.

Ερ.: Για να επανέλθουμε στο ταξίδι σας εδώ στην Ελλάδα, θα έλεγα ότι πρόκειται για μια επίσκεψη γεμάτη συμβολισμούς. Είσθε ο πρώτος Πρόεδρος που έρχεται στην Αθήνα. Συναντηθήκατε με την πρώτη γυναίκα Πρόεδρο της Ελλάδας. Ποια ήταν τα μηνύματα που λάβατε, αλλά και που στείλατε στην ελληνική πολιτειακή ηγεσία; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών εξομαλύνονται σταδιακά και εισερχόμαστε σε κάποιου είδους τακτικούς ρυθμούς, όπως αρμόζει σε δυο γειτονικές χώρες;

Απ.: Στις δυο συναντήσεις μου υψηλού πολιτικού επιπέδου με τον Πρωθυπουργό και την Πρόεδρο τους διεμήνυσα ότι θα ήθελα αυτού του είδους οι επισκέψεις να καταστούν ρουτίνα. Από τη στιγμή που θα συμβεί αυτό οι διμερείς σχέσεις θα έχουν εξομαλυνθεί πλήρως. Δεν συμβαίνει αυτό ακόμη, το γνωρίζετε. Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της συνάντησης ο Πρωθυπουργός, κ. Μητσοτάκης, τις χαρακτήρισε ως “ανοικτή πληγή” που εξακολουθεί να υπάρχει για συγκεκριμένο τμήμα του πολιτικού φάσματος στην Ελληνική Δημοκρατία. Το ίδιο συμβαίνει και στη χώρα μας. Υπάρχει αντίσταση. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πιστεύουν στη Συμφωνία των Πρεσπών παρά τα προφανή οφέλη της και τη θετική επίδρασή της στην ανάπτυξη της χώρας. Γνωρίζετε ότι στην Ελλάδα, στην οποία ζείτε επί χρόνια, η αντίσταση ήταν ακόμη μεγαλύτερη, ιδίως στις περιοχές, οι οποίες ευρίσκονται κοντά στα κοινά μας σύνορα.

Συνεπώς, θα χρειασθεί χρόνος και νομίζω ότι θα πρέπει να εκπαιδευθούν οι νέες γενιές, οι οποίες πρέπει να γαλουχηθούν με το πνεύμα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και ανοχής. Ο καθένας από εμάς έχει τις ιδιαιτερότητές του, οι οποίες πρέπει να είναι σεβαστές. Ο σεβασμός αυτός δεν πρέπει να συνεπάγεται παραγνώριση των ιδιαιτεροτήτων κλπ. Η Ευρώπη αποτελείται από διαφορετικά έθνη, θρησκείες, πολιτισμούς και αυτή είναι η γοητεία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

Ερ.: Κάνατε λόγο για αντίσταση. Υπήρξε, επίσης, αντίσταση από τη Νέα Δημοκρατία, όταν ήταν αντιπολίτευση. Όλοι γνωρίζουμε τη θέση του σημερινού έλληνα Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη. Ίσως η αντίσταση αυτή γινόταν αισθητή στις συνομιλίες και στην αντίθεσή τους στη Συμφωνία των Πρεσπών ή στη μη αποδοχή της τελευταίας εκ μέρους τους, τηρουμένων των αναλογιών. Ωστόσο, είναι αδιαμφισβήτητο ότι δηλώνουν ότι από τη στιγμή που έχει υπογραφεί και κυρωθεί ως διεθνής Συμφωνία θα τη σεβαστούν και θα την εφαρμόσουν.

Απ.: Ξέρετε, δεν θα ήθελα να προκαλέσω πρόσθετα προβλήματα στον Πρωθυπουργό, λέγοντας ότι αντιστάθηκε ή δεν αντιστάθηκε, αλλά από την επί του πρακτέου συμπεριφορά του και τη συμπεριφορά της κυβέρνησής του κατά τον περασμένο ένα με ενάμισι χρόνο όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχει ορατή αντίσταση στο πολιτικό επίπεδο, πεδίο ή φάσμα. Στην πραγματικότητα αυτή η επίσκεψη δεν θα είχε υλοποιηθεί, αν υπήρχε αντίσταση. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός.

Ο Πρωθυπουργός, Zaev, έχει έλθει εδώ αρκετές φορές σε διάφορες περιστάσεις και έχει αναπτύξει εξαιρετική προσωπική επικοινωνία με τον έλληνα Πρωθυπουργό. Συνεπώς, δεν υφίσταται αντίσταση, πλην όμως είναι γεγονός – αν με ρωτάτε σχετικώς και θέλετε να κινηθώ προς αυτή την κατεύθυνση ως προς το ζήτημα της εκκρεμούς κύρωσης ορισμένων συμφωνιών από το ελληνικό κοινοβούλιο – ότι σαφώς υπάρχει αντίσταση σε ορισμένα τμήματα του κυβερνώντος κόμματος. Ο κ. Μητσοτάκης δεν το έκρυψε αυτό. Δήλωσε ότι σε αυτή την πολιτική συγκυρία δεν θα ήθελε να ξύσει πληγές – σας το μεταφέρω επί λέξει – οι οποίες είναι ακόμη νωπές, δεν θα ήθελε να το κάνει αυτό και θα προτιμούσε να συνεργασθούμε, όπου μπορούμε, χωρίς να υπεισερχόμαστε σε κοινοβουλευτικές συζητήσεις, στις οποίες θα έχουμε πολιτικολογίες και τίποτε άλλο, χωρίς όφελος για τις δυο χώρες και τους δυο λαούς.

Ωστόσο, αυτή καθ’ αυτή η επίσκεψη κατέδειξε ότι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας εξομαλύνονται. Φυσικά, αυτή είναι η αρχή μιας μακράς διαδικασίας, στο πλαίσιο της οποίας αναμένω ότι η δυναμική των πολιτικών σχέσεων στο ύψιστο πολιτικό επίπεδο των Πρωθυπουργών, των Προέδρων, των Υπουργών θα συνεχίσει να αναπτύσσεται και ο βηματισμός είναι πολλά υποσχόμενος. Επιτρέψτε μου να πω ότι η αρχή στο ύψιστο πολιτικό επίπεδο έγινε, επειδή συνομιλούμε, και δεν πρόκειται για μια επίσκεψη σε ένα οικονομικό φόρουμ ή σε ένα στρογγυλό τραπέζι, αλλά για μια επίσημη επίσκεψη. Απ’ ό,τι άκουσα στις επίσημες συναντήσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και από την ελληνίδα Πρόεδρο στο δείπνο δεν φαίνεται να υπάρχουν προκαταλήψεις ως προς τη Συμφωνία των Πρεσπών. Η Πρόεδρος είναι νομικός, διετέλεσε υψηλόβαθμη δικαστής επί πολλά χρόνια και γνωρίζει πολύ καλά ότι η σοβαρότητα μιας χώρας κρίνεται από το κατά πόσον σέβεται τις υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί από τους προκατόχους της [σ.σ. της Προέδρου].

Ερ.: Στο δείπνο στο Προεδρικό Μέγαρο απευθύνατε πρόσκληση στην κ. Σακελλαροπούλου να επισκεφθεί τη Βόρεια Μακεδονία, για να γνωρίσει τις φυσικές ομορφιές της τελευταίας. Να αναμένουμε σύντομα την Πρόεδρο της Ελλάδας στα Σκόπια σε επίσημη επίσκεψη ανταπόδοσης;

Απ.: Δεν απηύθυνα την πρόσκληση μόνο κατά την ομιλία μου στο δείπνο, αλλά και κατ’ ιδίαν μετά το δείπνο. Φυσικά, τα επιτελεία θα συμφωνήσουν επ’ αυτού το προσεχές χρονικό διάστημα, αλλά κατ’ αρχήν είναι εκπεφρασμένη η βούλησή της να επισκεφθεί τη χώρα μας. Άλλωστε, γεννήθηκε κοντά στα μακεδονο-ελληνικά (sic) σύνορα και ως εκ τούτου πιστεύω ότι θα ενδιαφέρεται όχι μόνο να δει τις φυσικές ομορφιές, αλλά και, όσον αφορά στο πολιτικό κομμάτι, να σπάσει τον πάγο – όπου εξακολουθεί να υπάρχει – και να δείξει ότι είναι πραγματικά κρίμα για δυο γειτονικές χώρες να μην επικοινωνούν, να μην υπογράφουν συμφωνίες, να βλέπουν η μία την άλλη στην πράξη μέσα από την κάνη του όπλου εκτός ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ευρωατλαντικής ενσωμάτωσης. Χάθηκε πολύς χρόνος για πολλές γενεές και από τις δυο πλευρές των συνόρων και για τα δυο έθνη και ιδίως για τη νεότερη γενιά.

Θα προσπαθήσουμε και προς τούτο πιστεύω ότι έχουμε αμοιβαία κατανόηση και δέσμευση κάθε πλευράς να καλύψουμε το τεράστιο χρονικό κενό, το οποίο δυστυχώς χαρακτηρίσθηκε από προσκόμματα, κυρώσεις, κακή πολιτική ρητορική, παρεξηγήσεις, όσον αφορά στη θέση του άλλου. Υπ’ αυτή την έννοια η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί πραγματικά επαναστατική πράξη.

Ερ.: Πόσο πολύ έχουμε προχωρήσει με τη Συμφωνία; Ήταν ένα από τα κύρια θέματα συζήτησης. Οι έλληνες συνομιλητές σας ζήτησαν κάτι συγκεκριμένο, κάτι που θα πρέπει να εφαρμόσει η Βόρεια Μακεδονία, σε κάτι για το οποίο δεν υπάρχει πρόοδος; Ή εμείς ζητήσαμε; Επίσης, αναφέρατε τα μνημόνια, πλην όμως η Ελλάδα δεν έχει πολύ μεγάλες υποχρεώσεις …

Απ.: Ξέρετε, στις συζητήσεις που είχα κατά τη διάρκεια της ημέρας με τον Πρωθυπουργό και την Πρόεδρο τόνισα ότι το μεγαλύτερο και το πιο δύσκολο μέρος αυτού του συμβιβασμού για εμάς αποτελεί ολοκληρωμένη συμφωνία. Το “erga omnes” όνομα εφαρμόζεται πρακτικά παντού, τόσο στο εσωτερικό όσο και στους διεθνείς θεσμούς. Πριν έλθω ρώτησα το Υπουργείο Εξωτερικών ποια είναι η κατάσταση σε όλους τους τομείς σχετικά με τις υποχρεώσεις μας. Αναφέρομαι στην εφαρμογή της εργαλειοθήκης των Πρεσπών, επειδή δεν είναι πρόθεσή μας να κωλυσιεργήσουμε ως προς αυτό ή να μπλοφάρουμε ή να εφαρμόσουμε δυο μέτρα και σταθμά – λέω κάτι, κάνω κάτι άλλο και σκέφτομαι το τρίτο.

Η έκθεση περιλαμβάνει περίπου είκοσι αρκετά λεπτομερείς σελίδες, στις οποίες μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι πραγματικά εφαρμόζουμε με συνέπεια όλες τις υποχρεώσεις. Αναφέρομαι στο σύμβολο της Βεργίνας, σε αυτά που πρέπει να απαλειφθούν από τους δήμους και στις παλιές ονομασίες των μνημείων, στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ως εκ τούτου ως προς όλα αυτά που έχουν συμφωνηθεί στις Πρέσπες δεν υπήρξε κάτι – τουλάχιστον στο επίπεδο των συνομιλητών μου – για το οποίο διατυπώθηκαν ενστάσεις ή ερωτήσεις γιατί δεν το πράξαμε.

Όσον αφορά στο τι ζητήσαμε εμείς σχετικά με τις υποχρεώσεις τους, σας έχω απαντήσει εν μέρει. Όσον αφορά στην οδική σήμανση στο εσωτερικό της χώρας, δεν έχει κλείσει το ζήτημα, διότι, όπως ανέφερα νωρίτερα, υπήρχε και υπάρχει αντίσταση στην Ελλάδα έναντι της Συμφωνίας των Πρεσπών και ιδίως στη Βόρεια Ελλάδα τόσο σε πολιτικό επίπεδο όσο και εκκλησιαστικό, αλλά και στην τοπική αυτοδιοίκηση, για να μη μιλήσω για τα πολιτικά κόμματα. Θεωρητικά, κάθε ελληνική κυβέρνηση μέχρι τώρα, συμπεριλαμβανομένης της σημερινής, είχε σχετικά εύθραυστη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο και είναι πάντα πολύ σημαντικό για τον εκάστοτε Πρωθυπουργό να “προσέχει” τους βουλευτές που προέρχονται από την ευρύτερη περιφέρεια της Θεσσαλονίκης.

Ερ.: Ωστόσο, πρόκειται πιθανόν για περιθωριακές περιπτώσεις ή περιθωριακά ζητήματα, τα οποία δεν εμποδίζουν τη συνεργασία μεταξύ των δυο χωρών στην οικονομία, στην ενέργεια και σε πολλούς άλλους τομείς …

Απ.: Αφιερώσαμε ένα μεγάλο μέρος των συζητήσεών μας σε αυτό το κομμάτι και ανταλλάξαμε απόψεις για τα δυο έργα, όπως είναι ο τερματικός σταθμός στην Αλεξανδρούπολη κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Πρόκειται για τερματικό σταθμό φυσικού αερίου, στην ιδιοκτησία του οποίου επιθυμούμε να συμμετάσχουμε κατά ένα ποσοστό, και επίσης πρόκειται για την κατασκευή ενός νέου αγωγού φυσικού αερίου από τη Θεσσαλονίκη στα Σκόπια, ο οποίος θα μας βοηθήσει να σταθεροποιηθούμε στον τομέα της ενέργειας και να έχουμε διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών, όπως λένε οι ειδικοί, όταν δεν εξαρτιόμαστε από έναν προμηθευτή ή από προμηθευτές που προέρχονται από μια μόνο χώρα. Κάθε χώρα ανά τον κόσμο το κάνει αυτό σήμερα με σκοπό την ενεργειακή σταθερότητα και δεν υπάρχει λόγος να μην το κάνουμε κι εμείς. Σε αυτό το διεθνές, ας πούμε, consortium δεν μετέχουν μόνο ελληνικές εταιρείες και έλληνες επιχειρηματίες, αλλά και αρκετές αμερικανικές επιχειρήσεις, οι οποίες προσδίδουν συγκεκριμένη γεωπολιτική διάσταση στα δυο έργα.

Ερ.: Εκτός από την ενέργεια, υπάρχουν άλλοι τομείς που ενδεχομένως έχουν παραμεληθεί λίγο και στους οποίους υπάρχει δυνατότητα εμβάθυνσης στη συνεργασία των δυο χωρών;

Απ.: Συζητήσαμε, επίσης, γι’ αυτό το θέμα, επειδή, ξέρετε, πριν από 15 με 20 χρόνια ορισμένες στρατηγικής σημασίας υποδομές εκείνη την εποχή εξαγοράσθηκαν από ελληνικές επιχειρήσεις και εν συνεχεία υπήρξε ρήξη, ενόσω εξελισσόταν η διαφωνία μας γύρω από το όνομα κλπ. Πολλοί έλληνες επιχειρηματίες δεν ήθελαν να έλθουν να επενδύσουν στην περιοχή μας με τόση ένταση. Νομίζω ότι σήμερα υπάρχει αφύπνιση της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας και ως εκ τούτου έχουν συνομιλητές σε ορισμένα από τα εμπορικά επιμελητήρια στην περιοχή μας.

Περαιτέρω, υπάρχει μια πτυχή, η οποία δεν σχετίζεται μόνο με την οικονομία, την ενέργεια, το χρήμα κλπ., καθώς και με αυτόν τον τύπο ανάπτυξης. Νομίζω ότι έχει παραμεληθεί πολύ μέχρι τώρα και αισθάνθηκα ευτυχής που άκουσα γι’ αυτή πριν φύγω. Πρόκειται για τα Γραφεία Νεολαίας. Υπάρχει συζήτηση, ώστε να αρχίσουν τα Γραφεία για τη συνεργασία και επικοινωνία των νέων να προβαίνουν σε συγκεκριμένες δραστηριότητες επί του πεδίου. Πιστεύω ότι οι νεότερες γενιές, οι οποίες εύκολα μπορούν να ξεπεράσουν τις προκαταλήψεις εξ αιτίας του νεαρού της ηλικίας τους, πρέπει να αρχίσουν να επικοινωνούν μεταξύ τους το συντομότερο δυνατόν.

Τέτοιου είδους Γραφεία δημιουργήθηκαν μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μεταξύ της Γερμανίας και της Γαλλίας σε πιο δύσκολες συνθήκες από αυτές που είχαμε εμείς με την Ελλάδα και συνέβαλαν πολύ στην προσέγγιση των νεότερων γενεών και στο σπάσιμο των στερεοτύπων, ώστε να συνειδητοποιηθεί ότι ο άλλος από την άλλη πλευρά έχει τις ίδιες ανησυχίες, εντελώς ανεξάρτητα από πρόσθετες ιδιαιτερότητες, που αφορούν στην εθνικότητα ή στην πίστη, καθώς πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι.

Ερ.: Στην Ελλάδα φαίνεται να υπάρχει ενότητα στην εξωτερική πολιτική, ανεξάρτητα από το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία ή τον αρχηγό του κράτους. Θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς το ίδιο για τη Βόρεια Μακεδονία;

Απ.: Η απάντησή μου δεν θα εκπλήξει κανέναν. Φυσικά, όχι. Δυστυχώς, όχι. Όχι μόνον, όσον αφορά στις Πρέσπες, αλλά και σε σχέση με το βουλγαρικό ζήτημα, όπου έχουμε ένα ψήφισμα που υιοθετήθηκε από το κοινοβούλιο με πολλή προσπάθεια και με την υποστήριξη της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, πλην όμως, αν ακολουθήσει κανείς σημείο προς σημείο όλο αυτό το μακεδονο-βουλγαρικό (sic) σύμπλεγμα ζητημάτων και προβλημάτων, τότε θα διαπιστώσει ότι η κυβέρνηση και αντιπολίτευση διαφέρουν δραματικά.

Με λυπεί ιδιαιτέρως το γεγονός ότι η αντιπολίτευση δεν είχε τη δύναμη, όπως έκανε η σημερινή ελληνική κυβέρνηση, όταν ήταν αντιπολίτευση, να πει μια μόνο φράση: Εάν ήμασταν στην εξουσία, δεν θα είχαμε πρόβλημα να δηλώσουμε ότι η Συμφωνία δεν είναι καλή γι’ αυτούς και γι’ αυτούς τους λόγους, αλλά θα τη σεβαστούμε, όσο κακή κι αν είναι, εάν αύριο-μεθαύριο έλθουμε στην εξουσία, όπως θα συνέβαινε σε οποιαδήποτε άλλη σοβαρή χώρα ή με οποιαδήποτε άλλη σοβαρή κυβέρνηση σε μια σοβαρή χώρα. Αυτό που σας λέω τώρα ήταν τα ακριβή λόγια του έλληνα Πρωθυπουργού, ο οποίος δήλωσε: Η θέση μου για τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι γνωστή, η θέση του κόμματός μας είναι γνωστή. Δεν έχει αλλάξει, ωστόσο, είμαστε σοβαρή χώρα, πρακτικά έχουμε πίσω μας σχεδόν δυο αιώνες κρατικής υπόστασης και δεν έχουμε την πολυτέλεια να αλλάζουμε απόψεις σε στρατηγικά ζητήματα ανάλογα με το ποιο κόμμα θα ανέλθει στην εξουσία, ακόμη και αν πρόκειται για τους μεγαλύτερους πολιτικούς αντιπάλους στο παρελθόν και σήμερα».

Η συνέντευξη του Προέδρου Pendarovski στο ΜΙΑ αναδημοσιεύθηκε από όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης της Βόρειας Μακεδονίας.

https://time.mk/c/1cfac6c2ad/video-pendarovski-za-mia-bilateralnite-odnosi-megju-severna-makedonija-i-grcija-vleguvaat-vo-eden-normalen-tek.html

Πρεμιέρα σήμερα για το λογισμικό Windows 11 της Microsoft. Διατίθεται δωρεάν, αλλά …όχι για όλους, ενώ δεν λείπουν οι ενστάσεις για τις προδιαγραφές.

Έξι χρόνια πέρασαν από την καθιέρωση του Windows 10 και η Microsoft αποφασίζει να καινοτομήσει. Το Windows 11 είναι πιο σύγχρονο, πιο σταθερό. Από την Τρίτη 5 Οκτωβρίου είναι διαθέσιμο σε όσους χρησιμοποιούν την επιφάνεια εργασίας της Microsoft, αλλά και το συμβατό hardware των εταιρειών Lenovo, HP, Dell, Acer, Huawei και άλλων.

Για πολλούς κατόχους του Windows 10 το νέο λογισμικό θα διατίθεται μάλιστα δωρεάν, ως απλή αναβάθμιση. Ωστόσο, αυτό ισχύει μόνο για όσους εκπληρώνουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Πρώτη προϋπόθεση είναι ένας σύγχρονος επεξεργαστής, για παράδειγμα ο επεξεργαστής 8ης γενιάς της Intel, o Zen 2 της AMD και η γκάμα 7-series ή 8-series της Qualcomm. Παλαιότερα μοντέλα αποκλείονται από τη δωρεάν αναβάθμιση. Μία ακόμη προϋπόθεση είναι να διαθέτει ο υπολογιστής το αποκαλούμενο «τσιπ αξιόπιστης πλατφόρμας» (TPM), κάτι που δεν συμβαίνει σε πολλά μοντέλα που αγοράστηκαν πριν από το 2017.

Πρόκληση η εγκληματικότητα στο διαδίκτυο

Τσιπ όγδοης γενιάς της Intel

Θα καταφέρει το νέο λογισμικό της Microsoft σε συνδυασμό με τις σύγχρονες συσκευές ασφαλείας να αντιμετωπίσει τη συνεχώς αυξανόμενη εγκληματικότητα στο διαδίκτυο; Θα φανεί στα επόμενα χρόνια. Θεωρείται βέβαιο ότι ο συνδυασμός Windows 11 και TPM θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια να αναγνωριστούν και να εξουδετερωθούν τα κάθε είδους επιβλαβή προγράμματα, που μπορούν πλέον να καταλάβουν ολόκληρα δίκτυα. Δεν λείπουν όμως και οι ενστάσεις για το TPM, το οποίο, καθώς μπορεί να επαληθεύσει την αυθεντικότητα ενός συστήματος, μπορεί επίσης, για παράδειγμα, να οδηγήσει σε μία πιο αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων στο περιεχόμενο που προβάλλει ο υπολογιστής.

Ούτως ή άλλως οι υψηλές και όχι προσβάσιμες από όλους προδιαγραφές ασφαλείας για το Windows 11 είχαν προκαλέσει κριτική για τη Microsoft. Στα τέλη Ιουνίου η εταιρεία απάντησε στους επικριτές της, λέγοντας ότι «το Windows 11 έχει σχεδιαστεί ως μία συνολική βιωματική εμπειρία, γι αυτό χρειάζονται κάποιες ελάχιστες προδιαγραφές, ώστε να προσαρμοστούν το hardware αλλά και το λογισμικό, να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες του κόσμου και να αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις δυνατότητες του υπολογιστή».

Σταθμός για τους χρήστες το έτος 2025

Στιγμιότυπο από την παρουσίαση του λογισμικού Windows 10 στην έκθεση CeBIT του Ανοβέρου το 2015

Βραχυπρόθεσμα δεν θα υπάρξουν συνέπειες για όσους δεν μπορούν να υποστηρίξουν το Windows 11 στον υπολογιστή τους. Η υποστήριξη για το Windows 10 θα συνεχιστεί μέχρι το 2025. Η μέχρι στιγμής εμπειρία από την αντικατάσταση του Windows XP δείχνει πάντως ότι πολλοί είναι εκείνοι που δεν μεριμνούν εγκαίρως για την έγκαιρη προμήθεια νέου λογισμικού.

Για τη Microsoft πάντως το νέο λογισμικό θα αποφέρει σημαντικά κέρδη. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι σήμερα περίπου 1,3 δισεκατομμύρια υπολογιστές λειτουργούν με το Windows. Εκατοντάδες εκατομμύρια συσκευές με την εφαρμογή Health App δεν πρόκειται να δώσουν «πράσινο φως» για δωρεάν αναβάθμιση στο Windows 11. Με κάθε νέο υπολογιστή ο τζιρος της Microsoft αυξάνεται κατά 25 δολάρια με τα δικαιώματα επί του λογισμικού. Επιπλέον τζίρος θα μπορούσε να προκύψει από την μελλοντική ενσωμάτωση της εφαρμογής Teams στο Windows, με προοπτική να διευκολυνθούν οι συνέργειες με το Office 365 και η Microsoft να πάρει προβάδισμα απέναντι σε σουίτες γραφείου όπως το Zoom ή το Slack. Ήδη το Slack προχώρησε σε κίνηση διαμαρτυρίας προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Κρίστοφ Ντέρνμπαχ (DPA)

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

του καθηγητή Olivier Babeau*

Η Κίνα αποφάσισε να περιορίσει δραστικά το χρόνο που οι έφηβοι διαθέτουν στα τηλεπαιχνίδια για να προστατεύσει τόσο την ψυχική τους υγεία όσο και γιατί η οικονομία απαιτεί «κοφτερά» μυαλά! ANTHONYWALLACE / AFP

Η Κίνα έχει λάβει αρκετές εκπληκτικές αποφάσεις τους τελευταίους μήνες:

• Οι 18χρονοι δεν μπορούν πλέον να παίζουν διαδικτυακά βιντεοπαιχνίδια για περισσότερες από τρεις ώρες την εβδομάδα (μόνο από τις 8 μ.μ. έως τις 9 μ.μ., από Παρασκευή έως Κυριακή).
• Σε άτομα κάτω των 16 ετών απαγορεύεται η μετάδοση των βιντεοπαιχνιδιών τους online. Τα ποσά που δαπανώνται κάθε μήνα σε αυτά τα παιχνίδια είναι επίσης υπέρογκα. Αυτός ο κανονισμός επεκτείνει σημαντικά τους περιορισμούς που ίσχυαν από το 2019.

Μια άλλη πρόσφατη ανακοίνωση:

• Ο χρόνος που αφιερώνεται στην εφαρμογή TikTok, η οποία είναι πολύ δημοφιλής στους νέους, περιορίζεται τώρα στα 40 λεπτά την ημέρα.

Φυσικά μπορεί να αγανακτούμε με αυτά τα μέτρα και να τα ερμηνεύουμε ως περαιτέρω παραδείγματα αυταρχισμού του κινεζικού καθεστώτος. Αλλά αυτό θα έχανε το νόημα. Αυτές οι απαγορεύσεις δεν είναι μέτρα πολιτικού ελέγχου, αλλά δημόσιας υγείας και οικονομικής αποτελεσματικότητας. Οι λόγοι αυτών των απαγορεύσεων εξηγούνται με σαφήνεια: πρόκειται για την καταπολέμηση του «ψυχικού οπίου» που αποτελούν οι ηλεκτρονικές συσκευές για τους νέους.

Οι εθιστικές συμπεριφορές που συνδέονται με τις οθόνες δεν είναι χωρίς συνέπειες: απώλεια όρασης, μνήμης και ικανότητα προσοχής, πολύ καθιστική ζωή, κατάθλιψη και άγχος. Οι ανησυχίες επιβεβαιώθηκαν από αναρίθμητες μελέτες, όπως υπενθυμίζει ο Michel Desmurget, συγγραφέας του μπεστ σέλερ βιβλίου La fabrique du crétin digital** : «σε εγκέφαλο υπό διαμόρφωση, παρατηρούμε σημαντικό αντίκτυπο των οθονών ψυχαγωγίας στη γλώσσα, τη συγκέντρωση, τη μνήμη, την προσοχή και τη σχολική επιτυχία. Η ανθρώπινη νοημοσύνη είναι στενά συνδεδεμένη με τη γλώσσα, τη μνήμη και τις ικανότητές μας συγκέντρωσης, και εξ’ αυτού όντως πρέπει να ανησυχούμε».

Όλοι γνωρίζουν ότι δύο μεγάλα πολιτικά πρότυπα συμμετέχουν περισσότερο από ποτέ σε έναν μυστικό αγώνα: φιλελεύθερες δημοκρατίες και αυταρχικά καθεστώτα. Οι μεν αρνούνται να χρησιμοποιήσουν τα ίδια εργαλεία με τους δε. Αλλά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις ίδιες προκλήσεις. Στον 21ο αιώνα, ο βιομηχανικός καπιταλισμός έγινε γνωστικός καπιταλισμός· η επιτυχία των χωρών εξαρτάται από τον πλούτο πλήθος, τις επιδόσεις και τους  κοφτερούς εγκεφάλους.

Στις δυτικές χώρες τα παιδιά από 2 έως 7 ετών ασχολούνται με τις ηλεκτρονικές συσκευές καθημερινά 3 ώρες, από 8 έως 12 ετών 4 ώρες και 45 λεπτά και από 13 έως 18 ετών 6 ώρες και 45 λεπτά.

Δεν αρκεί ένα σχολικό σύστημα αριστείας: δεν πρέπει να καταστραφεί ο εγκέφαλος από τις ηλεκτρονικές οθόνες. Οι Κινέζοι θεώρησαν αναγκαίο να περιορίσουν τον χρόνο έκθεσης σε οθόνες επειδή έκριναν ότι συνιστούσαν βασική απειλή όχι μόνο για την υγεία των νέων, αλλά μακροπρόθεσμα για την απόδοση του εγκεφάλου τους. Αλλά δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι οι οθόνες επηρεάζουν τη γνώση των μικρών Γάλλων λιγότερο από αυτή των μικρών Κινέζων. Σύμφωνα με την ANSES, τα παιδιά ηλικίας 11-24 ετών περνούν κατά μέσο όρο περισσότερες από 26 ώρες την εβδομάδα μπροστά στις οθόνες. Αυτός ο χρόνος είναι εις βάρος της σωματικής δραστηριότητας που μειώνεται σε λιγότερο από 30 λεπτά την ημέρα για το 45% των παιδιών 11-14 ετών.

Ο πόλεμος των εγκεφάλων μαίνεται και καθορίζει τη μελλοντική δύναμη των εθνών, αλλά εμείς περί άλλα τυρβάζουμε. Για να αποτρέψει την εργασία ανήλικων παιδιών η Ν. Κορέα χρειάστηκε να ψηφίσει ειδικό νόμο! Η κυβέρνηση  απαγόρευσε τα μαθήματα μετά τις 10 το βράδυ. Αλλά αυτή η απαγόρευση παρακάμπτεται χάρη στα διαδικτυακά βίντεο των οποίων οι μέγιστες συνδέσεις γίνονται μεταξύ 11 μ.μ. και 1 π.μ.! Ένας κίνδυνος που δεν απειλεί τη Γαλλία …

Ταυτόχρονα με τη γενίκευση της χρήσης ηλεκτρονικών συσκευών- μετά το 1990 –  παρατηρήθηκε, για πρώτη φορά πτώση του επιπέδου νοημοσύνης του ανθρώπου.

Αν πρέπει να ανησυχούμε για τη χρήση του «χρόνου διαθέσιμου εγκεφάλου» (για να χρησιμοποιήσουμε τη διάσημη έκφραση του Patrick Le Lay), δεν είναι μόνο επειδή φέρει εν σπέρματι μια αποδυνάμωση απέναντι σε χώρες που επικεντρώνονται στην ανάπτυξη των γνωστικών επιτυχιών· υπάρχει επίσης  κίνδυνος επιδείνωσης των κοινωνικών προσδιορισμών. Μακροχρόνιες μελέτες έχουν δείξει ότι οι επικίνδυνες για την υγεία συμπεριφορές είναι πολύ διαδεδομένες σε φτωχούς πληθυσμούς. Η φτώχεια, με άλλα λόγια, συσχετίζεται με το κάπνισμα, το αλκοόλ και την παχυσαρκία. Οι συνέπειες στη ζωή τους είναι δυστυχώς μετρήσιμες: ζουν λιγότερο χρόνο και με λιγότερο καλή υγεία. Ο χρόνος που αφιερώνουν τα παιδιά φτωχών οικογενειών μπροστά σε μια ηλεκτρονική οθόνη είναι ανώτερος κατά 40% σε σχέση με παιδιά πλούσιων.

Τα πλούσια κράτη αναπτύσσουν περίτεχνες στρατηγικές για τον έλεγχο αυτού του χρόνου των παιδιών τους. Δίνουν τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν στο έπακρο αυτούς τις νέες δυνατότητες μάθησης και κατάρτισης στον κόσμο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα φτωχά κράτη δεν διαθέτουν αυτήν την τεχνογνωσία. Όλες οι προσπάθειες για την αντιστάθμιση των κοινωνικών ανισοτήτων που έγιναν κατά τη διάρκεια του σχολείου διατρέχουν τον κίνδυνο να εξανεμιστούν εάν δεν συνδυαστούν με δράση στον χρόνο που αφιερώνουν οι έφηβοι στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Αναμφίβολα δεν θα χρησιμοποιήσουμε τις  κινεζικές μεθόδους στη Γαλλία· αλλά είναι σημαντικό να σκεφτούμε συλλογικά πώς μπορούμε να προστατεύσουμε καλύτερα τα παιδιά, ειδικά εκείνα από τα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας, από τον αποδεδειγμένο κίνδυνο που σχετίζεται με την ανεξέλεγκτη παρακολούθηση ηλεκτρονικών παιχνιδιών.

*Ο Olivier Babeau είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Sapiens και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπορντό. Το 2020, δημοσίευσε το Η Καινούρια Ψηφιακή Αταξία (εκδόσεις Buchet-chastel).

** Για περισσότερα δέστε: Ψηφιακή εποχή: έρχονται τα ζόμπι

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: https://www.lefigaro.fr/vox/monde/utilisation-des-jeux-video-encadree-en-chine-la-guerre-des-cerveaux-a-commence-mais-nous-regardons-ailleurs-20211005

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                          06.10.2021

==================================================

Είναι αναμφισβήτητο ότι η ελληνογαλλική συμφωνία έδωσε μια ανάσα στην Ελλάδα, που όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν, ουσιαστικά, μόνη απέναντι στις    συνεχείς και κλιμακούμενες απειλές της Τουρκίας εναντίον της.

Πράγματι, παρότι η χώρα μας  είναι μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης,                                                        και θα ήλπιζε λογικά κανείς  ότι θα έχαιρε κάποιας, έστω και λεκτικής προστασίας, από την πλευρά των εταίρων της, αυτοί ωστόσο αντιμετώπισαν την ανίερη αυτή συμπεριφορά της Τουρκίας, μη μέλους της:

* αποφεύγοντας επιμελώς να πάρουν σαφή θέση στη διένεξη,

*επιλέγοντας να εξέρχονται από δυσάρεστες καταστάσεις, με σύνθεση λέξεων  χωρίς περιεχόμενο,

*προσπαθώντας να τηρούν ίσες αποστάσεις από το μέλος τους, την Ελλάδα, όσο και από το μη μέλος τους την Τουρκία,

*αναζητώντας δικαιολογίες της συμπεριφοράς τους σε  αναφορές για τη  δήθεν ύπαρξη γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, και

* με  σαφή απροθυμία να συζητήσουν σοβαρά  την επιβολή κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας.

Η Ελλάδα, επιπλέον, στα 11 αυτά τελευταία χρόνια δεν ήταν σε θέση να εξυπηρετήσει τις αμυντικές  της ανάγκες, καθώς οι εγκληματικοί όροι των μνημονίων απομυζούσαν  το σύνολο του ΑΕΠ, όσο  δηλαδή  περίσσευε μετά την εξασφάλιση της εντελώς στοιχειώδους επιβίωσης του λαού της.  Ήταν ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα   όφειλε να προμηθευθεί ότι καλύτερο προσφέρονταν στην αγορά όπλων για την περίπτωσή της, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει την ανεξέλεγκτη  επιθετικότητα της Τουρκίας. Αλλά, πέρα και από την  απελπιστική  της οικονομική κατάσταση υπόβοσκε, δυστυχώς,  και η ακραίου βαθμού υποτέλεια στην οποία έχει περιέλθει η πατρίδα μας. Και αυτή  απέκλειε την ελεύθερη  επιλογή και απόκτηση των πιο αποτελεσματικών όπλων.

Ήταν σαφές, από την αρχή, ότι οι γαλλικές φρεγάτες ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να ονειρευτεί η χώρα μας για την προστασία των θαλασσών της. Που επιπλέον, αυτές, προέρχονταν από τη μοναδική φίλη χώρα, μέλος της ΕΕ, που σταθερά υποστήριξε τις θέσεις μας, στο διάστημα αυτών των μαρτυρικών μνημονιακών ετών. Να υπενθυμίσω, στο σημείο αυτό,  ότι η Γαλλία επέμενε, όσο σθεναρά βέβαια της επέτρεπαν οι περιστάσεις και τα συμφέροντά της, ότι οι λεόντειες υποχρεώσεις μας από τα μνημόνια θα έπρεπε να εκπληρώνονται μέσα από ανάπτυξς και όχι από στραγγαλισμό  της οικονομίας μας. Η αυτονόητη, ωστόσο, αυτή γαλλική πρόταση συναντούσε πάγια όλα αυτά τα χρόνια έναν τοίχο άρνησης από όλους όσοι, τώρα, με την ευκαιρία της αποχώρησης της κυρίας Μέρκελ, όσο και της ίδιας, δηλώνουν δακρύβρεχτοι ότι έχουν δήθεν καταληφθεί από τύψεις για τη «σκληρότητά τους» εναντίον της χώρας μας. Θα όφειλαν, βέβαια, να συμπληρώσουν την «ωδίνη τους» με την προσθήκη ότι « η σκληρότητά τους αυτή κατέστρεψε την Ελλάδα για πολλές γενιές από σήμερα».

Και η Ελλάδα, λόγω πάντοτε της θλιβερής υποτελούς κατάστασής της ήταν διστακτική στην αποδοχή και στην ανταπόδοση της γαλλικής φιλίας.

Ήταν ένα τυχαίο, ένα απρόσμενο γεγονός, αυτό που μας έβγαλε από την απομόνωση.  Ήταν  η ξαφνική  και  απρεπής  αθέτηση της συμφωνίας Γαλλίας-Αυστραλίας, για την αγορά της δεύτερης υποβρυχίων από την πρώτη, σε συνδυασμό και με την αντικατάστασή της από την εσπευσμένη  σύναψη αμυντικής συμφωνίας ΗΠΑ-Αυστραλίας-ΗΒ, που στρέφεται κάθετα εναντίον της Κίνας. Η συμφωνία αυτή  άφησε όχι μόνον εκτός αυτής τη Γαλλία, αλλά τραυμάτισε ανεπανόρθωτα  και το διεθνές  γόητρό της.

Προφανώς, ο κίνδυνος από την Κίνα, όχι βεβαίως σύρραξης, τουλάχιστον προς το παρόν,  αλλά κυριαρχίας στην υφήλιο, κρίθηκε τόσο απειλητικός ώστε δεν επέτρεψε στις ΗΠΑ να αναλογιστούν   τις συνέπειες της ανεπίτρεπτης  προσβολής, που έτσι προκάλεσαν  στην πιστή σύμμαχό τους τη Γαλλία.  Και ακριβώς στο σημείο αυτό  η Ελλάδα επιλέγεται ως «καταπραϋντικό» για τη Γαλλία. Χωρίς περιττά λόγια  όχι μόνον επιτρέπεται αλλά και ενθαρρύνεται η απόκτηση  γαλλικών φρεγατών από την Ελλάδα. Αυτές τις  μοναδικές φρεγάτες που  από πάντα επιθυμούσε, χωρίς και να τολμά.

Μαζί, ωστόσο, με τις φρεγάτες, το ότι η Ελλάδα βρέθηκε στο πλευρό της Γαλλίας, σε μια τόσο δύσκολη για την ίδια στιγμή,  είχε και μπορεί να έχει σημαντικές θετικές επιπτώσεις. Κάποιες από αυτές φάνηκαν ήδη με τους ευνοϊκότερους όρους, σε σύγκριση με προηγούμενες απαιτήσεις της Γαλλίας,  ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει τις φρεγάτες σε  όσο γίνεται πιο χαμηλή τιμή, όσο γίνεται γρηγορότερα, αλλά και να είναι στο πλευρό της, αν και όταν απειληθούν τα κυριαρχικά της δικαιώματα, προφανώς από την Τουρκία. Να υπογραμμιστεί εδώ ότι η Γαλλία δεν αναλαμβάνει στο σημείο αυτό την υποχρέωση άμυνας στο πλευρό της Ελλάδας, μόνον και αποκλειστικά για λόγους φιλίας, αλλά και επειδή έχει η ίδια σημαντικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και επειδή αντιλαμβάνεται αυτά που οι λοιποί εταίροι μας αρνούνται να δουν, δηλαδή τον θανάσιμο κίνδυνο για την Ευρώπη, και την υφήλιο, μιας Τουρκίας κυρίαρχης σε Αιγαίο και Μεσόγειο.

Θα πρέπει συνεπώς λογικά να υποτεθεί ότι η Γαλλία δεν θα είχε καταρχήν αντίρρηση, για τη συμμετοχή της Κύπρου που είναι άλλωστε και αυτή Ελλάδα, και που αυτόματα θα έπρεπε να αποτελέσει το  τρίτο μέλος της αμυντικής συμφωνίας. Αυτή  θα ήταν Γαλλία-Ελλάδα-Κύπρος.

Δεν χρειάζεται να τονίσω ότι πρόκειται για ανεπίτρεπτη, για αδικαιολόγητη, για επικίνδυνη, αλλά  και για άκρως τραυματική παράλειψη η μη συμπερίληψη της Κύπρου σε αυτή την, όντως, ιστορική συμφωνία. Πρόκειται για παράλειψη που άθελα φέρνει στο νου την ατυχέστατη ρήση του παρελθόντος ότι «η Κύπρος είναι μακριά».

Και θεωρώ ότι το πιο ανεξήγητο στην τραγική αυτή παράλειψη  είναι ότι δεν έχει συζητηθεί και στηλιτευτεί από κανέναν, εκτός από τον φίλο Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο.

Τι να γίνει αυτοί είμαστε!

Ο Πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς δήλωσε ότι σήμερα, στο κάστρο Μπρντό, κοντά στο Κράνι, όπου συμμετείχε στη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ -Δυτικών Βαλκανίων, συνομίλησε με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος είπε ότι η Αθήνα θα συνεχίσει να υποστηρίζει την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας.
«Η Ελλάδα θα συνεχίσει να υποστηρίζει την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας, θα συνεχίσει να στηρίζει τη Σερβία και θα τη βοηθήσει στην ευρωπαϊκή της πορεία».

«Όπως μου είπε, θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν τη Σερβική επικράτεια», εξήγησε ο Βούτσιτς σε συνέντευξη Τύπου.

Είπε ότι είχε μια σύντομη συνομιλία με τον Ισπανό Πρωθυπουργό, τον οποίο ευχαρίστησε για την υποστήριξή τους, με τον Σλοβάκο Πρωθυπουργό, τον Ρουμάνο Πρόεδρο, καθώς και εκπροσώπους χωρών της ΕΕ που δεν αναγνωρίζουν το λεγόμενο ανεξάρτητο Κόσοβο.

Επισήμανε ότι είχε μια μακρά συνομιλία με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και τον πρωθυπουργό των προσωρινών αρχών στην Πρίστινα, Αλμπίν Κούρτι, αναφέρει το Tanjug.

Politika.rs

https://www.echedoros-a.gr

Την Τετάρτη, το τουρκικό κοινοβούλιο θα εξετάσει ένα προεδρικό μνημόνιο για την παράταση της εντολής του στρατού να συμμετάσχει στην αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Μάλι και την Κεντρική Αφρική για ένα επιπλέον έτος.

Το μνημόνιο υπογράφηκε από τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όπου περιελάμβανε ότι η Τουρκία είχε λάβει πρόσκληση από τα Ηνωμένα Έθνη να συνεχίσει να συμμετέχει στην αποστολή πολυδιάστατης ολοκληρωμένης σταθεροποίησης των Ηνωμένων Εθνών στο Μάλι και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.

Το μνημόνιο κατέστησε σαφές ότι η στρατιωτική συμβολή στην επίλυση ανθρωπιστικών και πολιτικών κρίσεων που απειλούν τη σταθερότητα και την περιφερειακή ειρήνη στην Αφρική αντιπροσωπεύει μια φυσική προέκταση της ενεργού εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας στην περιοχή και ολόκληρης της Αφρικής.

Επισήμανε ότι το τουρκικό κοινοβούλιο έδωσε στην κυβέρνηση την εξουσία να συμμετέχει στις αποστολές της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Μάλι και την Κεντρική Αφρική από τις 2 Αυγούστου 2016.

Το προεδρικό μνημόνιο κάλεσε το Κοινοβούλιο να παρατείνει την τελευταία εντολή που εκδόθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2020, για ένα επιπλέον έτος, ξεκινώντας από τις 31 αυτού του μήνα.

Turk Press

https://www.echedoros-a.gr