Αρχική Blog Σελίδα 2185

Ιδού γιατί πρέπει να υποτιμηθεί γεωπολιτικά η Τουρκία

1

Tου ΠΕΤΡΟΥ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

Απαιτείται άμεση απαγκρίστρωση των ΗΠΑ από τα δόγματα του “Ψυχρού Πόλεμο”

Αυτές τις ημέρες λόγω της συμφωνίας της Ελλάδας και της Γαλλίας για την προμήθεια πολεμικού υλικού, γίνονται συζητήσεις αναφορικώς με τα αμυντικά ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και για την ανάγκη συγκρότησης του λεγόμενου «ευρωπαϊκού στρατού», κι άλλα συναφή.

Στη συζήτηση αυτή δε γίνεται καν αναφορά για το ΝΑΤΟ.

Και τούτο παρά το ότι εξακολουθεί να είναι συμμαχία ενεστώσα! Στο παρόν κείμενο  θα διερευνήσουμε – όσο το πλαίσιο επιτρέπει – τα του ΝΑΤΟ ,  με υπ´όψιν αναφορά στα εξής:

  • το γεωπολιτικό και ιδεολογικό πρόταγμα

Η ίδρυση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ) στο χρόνο συγκρότησής της (1949) ήταν ατελής, χωρίς την ύπαρξη δύο όμορων κρατών, ήτοι της Ελλάδας και της Τουρκίας. Αξιοπρόσεκτο δε είναι πως ακριβώς αξιολογήθηκε (σε ιδεολογικοπολιτικό αλλά και γεωπολιτικό-στρατηγικό επίπεδο), αυτή η κοινή είσοδος των συγκεκριμένων κρατών από τον (τότε) Υπουργό των Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον.

Ο τότε Αμερικανός Αξιωματούχος, τοποθετήθηκε, σύμφωνα με τα «αρχεία» της εποχής, ως εξής:

«Η εισδοχή των δύο χώρων δεν θα συντελέσει μόνον εις την ενίσχυσιν της ιδικής των ασφαλείας, αλλά και των άλλων χωρών του Συμφώνου, περιλαμβανομένης και της ιδικής μας. Αρκεί να ρίξωμεν ένα βλέμμα εις τον χάρτην, διά να είδωμεν ποία είναι η στρατηγική σημασία των δύο χωρών διά τη δυτικήν άμυναν: φρουρούν τας ανατολικάς προσβάσεις προς την Μεσόγειον, περιλαμβανομένων και των στενών της Ιταλίας, από τη Μαύρην Θάλασσαν προς την Κεντρικήν Μεσόγειον. Επιπλέον, η Τουρκία πλευροκοπεί τας χερσαίας οδούς, αι οποίαι άγουν από τη Ρωσίαν προς τας πλούσιας πετρελαιοπηγάς της Μέσης Ανατολής. Είναι δε γνωστή η απόφασις της Ελλάδος και της Τουρκίας να διατηρήσουν την ελευθερίαν και ανεξαρτησίαν των και να αναπτύξουν περαιτέρω τη δύναμίν των εις αποφασιστικόν φράγμα εναντίον του επιθετικού κομμουνισμού, ιδιαιτέρως εις την Μέσην Ανατολήν».

Αυτό ήταν το δόγμα της εποχής. Για την πληρότητα όμως του ιστορικού και πολιτικού λόγου θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν τα παρακάτω:

Στις 30 Δεκεμβρίου 1922 σχηματίστηκε η Ένωση των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) με την ενοποίηση της τότε Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας με τις αντίστοιχες Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας και της Υπερκαυκασίας.

Η διαδικασία αυτή συνεπαγόταν ριζική ιδεολογικοπολιτική ανατροπή όχι μόνο στον ευρωπαϊκό αλλά και στον παγκόσμιο χώρο. Παραλλήλως τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας που από το 1721 υπό την ηγεσία του Μεγάλου Πέτρου της Ρωσίας, εκτείνονταν από τις Ακτές της Βαλτικής (εξ ού λόγου και η νέα Πρωτεύουσα του Κράτους η Αγία Πετρούπολη), συνδυαζόμενα με τις μεταρρυθμίσεις της εποχής εκείνης έφεραν σημαντικές δυτικοευρωπαϊκές πολιτιστικές επιρροές στη Ρωσία.

Ειδικότερα από την εποχή της βασιλείας της Μεγάλης Αικατερίνης (1762-1796), η Ρωσία βρέθηκε στο απόγειο της δύναμής της, ενώ η εποχή αυτή έμεινε στην ιστορία ως η εποχή του «Ρωσικού Διαφωτισμού».

Υπ’ όψιν δε, ότι η Μεγάλη Αικατερίνη επέκτεινε τον πολιτικό έλεγχο της Ρωσίας στην Πολω-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και ενσωμάτωσε το μεγαλύτερο μέρος εδαφών της, μετά το διαμελισμό ανάμεσα στη Ρωσία, την Πρωσία, και την Αυστρία, οπότε τα σύνορα της Ρωσίας έφτασαν στην Κεντρική Ευρώπη.

Όταν δε ο Τσάρος Αλέξανδρος ο Α’ (1801-1825) απέσπασε τη Φινλανδία από το Βασίλειο της Σουηδίας το 1809 και την Βερσσαραβία από τους Τούρκους το 1812, οι Ρώσοι αποίκισαν την Αλάσκα στη Βόρεια Αμερική και δημιούργησαν εγκαταστάσεις έως και την Καλιφόρνια! 

Ιδού γιατί στο Συνέδριο της Βιέννης η Ρωσία εκπροσωπούμενη από τον Τσάρο Αλέξανδρο τον Α’, καθόρισε το «Χάρτη της Ευρώπης» για τα επόμενα χρόνια. 

Για να ορθοτομούμε το λόγο της αλήθειας, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (1941-1945) η τότε Σοβιετική Ένωση πρόσφερε στο βωμό της νίκης του πολέμου το 1/3 του συνόλου των θυμάτων του παγκόσμιου πολέμου με περίπου 16 εκατομμύρια νεκρούς. Ιστορικό δεδομένο είναι δε ότι η λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έφερε το λεγόμενο «Κόκκινο Στρατό» στο «Κέντρο της Ευρώπης», διαμοιράζοντας την Ηπειρωτική Ευρώπη σε Ανατολική και Δυτική –αν και το μοίρασμα αυτό ήταν συμπεφωνημένο.

Ωστόσο, τίποτα δεν εμπόδισε, τους συμμάχους να αναπτύξουν μεταξύ τους σοβαρή αντιπαλότητα, διαμορφώνοντας την περίοδο του λεγόμενου «Ψυχρού Πολέμου».

Η περίοδος του «Ψυχρού Πολέμου», υποχρέωσε ταυτοχρόνως δύο γείτονες χώρες, την Ελλάδα και την Τουρκία, να συμμετάσχουν στο «ψυχροπολεμικό κλίμα» στο πλαίσιο της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ, προσδεδεμένες κυρίως στο άρμα των ΗΠΑ. Η ταυτόχρονη ένταξη Ελλάδας-Τουρκίας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία (1952) αναγνώριζε εξ αντικειμένου τα γεωπολιτικά δεδομένα εκάστης χώρας, οπότε η κάθε μια απ’ αυτές τις γείτονες χώρες συνεπαγόταν και διαφορετικούς ρόλους.

Οι πρόνοιες της Ατλαντικής Συμμαχίας έναντι του «αντι-ΝΑΤΟ» ή άλλως του «Συμφώνου της Βαρσοβίας»  οφείλονταν τόσο στην ιδεολογικοπολιτική αντιπαλότητα ανάμεσα στους δύο αντιμαχόμενους κόσμους, όσο και κυρίως στην επιρροή της τότε ΕΣΣΔ σε παγκόσμια κλίμακα. Υπ’ όψιν ότι το «Σύμφωνο της Βαρσοβίας» ιδρύθηκε το 1955 λόγω της επαναστρατιωτικοποίησης της (τότε) Δυτικής Γερμανίας και της ένταξής της στο ΝΑΤΟ.

Στα προαναφερόμενα άξιο επισημείωσης είναι ότι η «σύμμαχος Τουρκία» ουδεμία εμπλοκή είχε στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Απλώς…απέστειλε στις μεταπολεμικές επιχειρήσεις στην Κορέα «άκαπνους» στρατιωτικούς…

  • τα νέα κρίσιμα γεωπολιτικά δεδομένα

Οι μετέπειτα εξελίξεις στο χώρο της τέως ΕΣΣΔ δημιούργησαν «νέες» καταστάσεις. Η παραίτηση του Προέδρου Γιέλτσιν στις 31 Δεκεμβρίου 1999, ανέδειξε ένα σημαντικότατο πολιτικό το Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος αφού επέφερε αποφασιστικό πλήγμα στους Τσετσένους αυτονομιστές, συνέβαλε αποφασιστικώς στο να επανέλθει στο προσκήνιο η Ρωσία, ως μια εκ των δύο βασικών υπερδυνάμεων.

Έτσι η Ρωσία κατέστη ο ένας εκ των δύο κύριων πόλων της λεγόμενης «Νεοψυχροπολεμικής εποχής», που ωστόσο έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα που αφορούσαν τη λήξη του Β’  Παγκοσμίου Πολέμου.

Όταν ο ιστορικός κύκλος της Οκτωβριανής Επανάστασης έκλεισε με την υποστολή της «Κόκκινης Σημαίας» στις 15 Δεκεμβρίου 1991, και ο όρος «Αγαπητοί Σύντροφοι» αντικαταστάθηκε με τον όρο «Αγαπητοί Συμπολίτες και Συμπατριώτες», οι ιδεολογικοπολιτικές αντιθέσεις τέθηκαν στο περιθώριο, ή άλλως στην επεξεργασία της επιστήμης της Ιστορίας, και αναδείχθηκαν νέα δεδομένα, αμιγώς στο γεωπολιτικό πεδίο και ειδικότερα στο γεωπολιτικό πεδίο της ενέργειας, δηλαδή της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων. Δεν είναι δε τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση στις 10 Δεκεμβρίου 1998 ενσωμάτωσε στο Κοινοτικό-Ενωσιακό κεκτημένο το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS-United Nations Convention of Law of the Sea). 

Έτσι, από το ιδεολογικοπολιτικό πεδίο τα πράγματα μετατέθηκαν αμιγώς όχι μόνο στη διανομή των αγορών, υπό την ευρύτερη έννοια των παραγωγικών σχέσεων και παραγωγικών δυνάμεων του καπιταλισμού,  σε επίπεδο ιμπεριαλισμού, αλλά διαμορφώθηκαν σε νομικοπολιτικό πεδίο νέες συνθήκες που αφορούν αποκλειστικές οικονομικές ζώνες και συναφώς την  αξιοποίηση του φυσικού πλούτου, μέσω σύγκρουσης συμφερόντων.

Ταυτοχρόνως, ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός, που προέρχεται από το Ισλάμ, έφερε και τη λεγόμενη «σύγκρουση πολιτισμών», περιπλέκοντας ευρύτερα πολιτιστικά και ιστορικά στοιχεία σε μια «ιδιόμορφη διένεξη», ενός πράγματι παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος, όχι μόνο στην οικονομία αλλά και στον πολιτισμό.

  • τα επιμέρους σημεία : το ΝΑΤΟ σε παρακμή…

Το πρώτο ζήτημα που εγείρεται είναι, παρά το γεγονός ότι η σημερινή Ρωσία είναι πράγματι μια Υπερδύναμη (όποιος το αμφισβητεί είναι εκτός τόπου και χρόνου-άλλωστε δεν αμφισβητείται), εάν και κατά πόσον έχει τα γεωπολιτικά δεδομένα της τότε Σοβιετικής Ένωσης, έτσι ώστε η Τουρκία να θεωρείται ο απαραίτητος χώρος γεωπολιτικής αξιοποίησης και εκμετάλλευσης από τους λεγόμενους «δυτικούς συμμάχους» και κυρίως από τις ΗΠΑ.

Η ορθή τοποθέτηση την οποία οφείλουν να κάνουν οι Αμερικανοί Σύμμαχοι του Πενταγώνου, του Λευκού Οίκου και του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ είναι ότι η σημερινή Ρωσία πρέπει να αντιστοιχηθεί ως προς τις επιρροές της (ή όχι) σε σχέση με τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες.

 ΣΥΝΕΠΩΣ: 

θα πρέπει να αξιολογηθεί ο σημερινός γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας κατά πόσον είναι ο αντίστοιχος της «ψυχροπολεμικής περιόδου» σε «αντιπαράθεση» με: 1) την Αρμενία, 2) το Αζερμπαϊτζάν, 3) τη Λευκορωσία, 4) την Εσθονία, 5) τη Γεωργία, 6) το Καζακστάν, 7) το Κιργιστάν, 8) τη Λετονία, 9) τη Λιθουανία, 10) τη Μολδαβία, 11) το Τατζικιστάν, 12) το Τουρκμενιστάν, 13) το Ουζμπεκιστάν και 14) την Ουκρανία  που αφορούσαν την τότε ΕΣΣΔ.

ΠΕΡΑΝ ΑΥΤΟΥ : 

λόγω της συμμετοχής της Εσθονίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Σλοβακίας, της Τσεχίας, της Πολωνίας, της Ουγγαρίας, της Σλοβενίας,  στην ΕυρωπαιΙκή Ένωση, τίθεται το εύλογο ερώτημα ποια είναι πλεόν στ´αλήθεια η έννοια του ΝΑΤΟ  που ήταν συμμαχική δύναμη ενάντια στις χώρες αυτές του Συμφώνου της Βαρσοβίας; Εξ αντικειμένου η αποστολή του ΝΑΤΟ  είναι σε αποδρομή και θα λέγαμε σε γεωπολιτική παρακμή…

  • ιδού γιατί πρέπει να υποτιμηθεί γεωπολιτικά η Τουρκία

Εξυπακούεται ότι ο γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας δεν πρέπει να είναι άλλος  (από τη δεκαετία του ’50 έως και σήμερα), από το να υπερασπίζεται τα συμφέροντα Ευρωπαίων και Αμερικανών έναντι της Ρωσίας. Αυτή είναι η έννοια συμμετοχής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και της συμμαχίας της με τις ΗΠΑ, σύμφωνα με το «δόγμα Άτσεσον».

Επίσης η Τουρκία απειλεί με χρήση βίας σύμμαχο χώρα, όπως είναι η Ελλάδα,εάν αποφασίσει να εφαρμόσει το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο σύμφωνα με τα κεκτημένα δικαιώματα της ,όπως η διεθνής έννομη τάξη  αναγνωρίζει. Αυτή όμως η διαδικασία δεν συνιστά πλέον κοινή άμυνα, αλλά αντιθέτως επίσης παρακμή!

Θεωρητικά οι πρόσφατες εξελίξεις, μάλλον πρέπει να απογοητεύουν ή και να ανησυχούν τους συμμάχους  Αμερικανούς έναντι της Τουρκίας.

Με τούτα τα δεδομένα, η αμερικανική πολιτική πρέπει να απαγκιστρωθεί αμετακλήτως από τα δόγματα του «Ψυχρού Πολέμου», καθόσον τα ιστορικά δεδομένα ως προς την «αξιολόγηση της Τουρκίας» που αφορούν τη δεκαετία του ‘50 αλλά και εντεύθεν, δεν συντρέχουν.

 Η Τουρκία πρέπει να τύχει της αντίστοιχης γεωπολιτικής υποτίμησης ως εκείνη του νομίσματός της. Πέραν αυτού η Τουρκία έχει καταστεί «ο αστάθμητος παράγοντας» στο σύνολο των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ.  Οι Αμερικανοί πρέπει επειγόντως να… επιστρέψουν στο μέλλον!

Διαφορετικά η αποστολή του ΝΑΤΟ αρχίζει να παρακμάζει…ΤΟ ΝΑΤΟ δεν θα έχει μακροβιότητα! Και ίσως αυτό διαπιστωθεί στους αμέσως επόμενους καιρούς!.

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου .

Hellas Journal

Ο Μπάιντεν θύμωσε με τον Ερντογάν για τους Κούρδους, αλλά τον καλύπτει για τα παιδιά-στρατιώτες: Η ανάλυση του Μιχάλη Ιγνατίου

0

Συμβαίνουν περίεργα πράγματα στην Ουάσιγκτον. Ξαφνικά η κατοχική Τουρκία, που φαίνεται ότι έχει πλέον σοβαρές διαφωνίες και με τη Ρωσία, όχι μόνο με την Αμερική -όπως έγραψε η εφημερίδα Financial Times-, ζητά επίσημα να αγοράσει 40 ολοκαίνουργια μαχητικά F-16 και να αναβαθμίσει άλλα 80 μεταχειρισμένα.

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών επιτίθεται στην Τουρκία για τις στρατιωτικές παράνομες ενέργειές της στη βόρεια Συρία και την κατηγορεί ότι αποτελεί εξαιρετική απειλή για την εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών.

Βαριές κουβέντες, που οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν μόνο για εχθρικές χώρες, όπως η Ρωσία, το Ιράν, η Κίνα και η Βόρεια Κορέα.

  • Για τα θέματα αυτά, αναφέρθηκε ο δημοσιογράφος και αναλυτής Μιχάλης Ιγνατίου κατά την παρουσία του στο δελτίο ειδήσεων του καναλιού OPEN με την Πόπη Τσαπανίδου.

Σημείωσε σχετικά:

Ταυτόχρονα, ο Λευκός Οίκος ρίχνει στα μαλακά την Τουρκία και άλλα αυταρχικά καθεστώτα που χρησιμοποιούν παιδιά-στρατιώτες. Είναι και αυτή μία σοβαρή ενέργεια, διότι οι ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν αντιδράσει με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο.

Σημειώνω ότι τoν Ιούλιο το Στέιτ Ντιπαρτμεντ, στην εκθεση του για την παράνομη διακίνηση ανθρώπωπων (Human Trafficking Report) είχε εντάξει την Τουρκία στην λίστα 15 χωρών που στρατολογούν και χρησιμοποιούν παιδιἀ στρατιὠτες. Επρόκειτο για την μοναδική χώρα του ΝΑΤΟ που έχει μπει ποτε σε τέτοιο κατάλογο.

Οπως είχε ανακοινωθεί τότε “οι κυβερνήσεις των χωρών που βρίσκονται στην λίστα θα βρεθούν αντιμέτωπες από την 1η Οκτωβρίου 2021 με περιοριστικά μέτρα σε βοήθεια για θέματα ασφάλειας και αδειοδότηση αμυντικού εξοπλισμού, εκτός και αν δοθεί προεδρικό καθεστώς εξαίρεσης (waiver)”.

Σήμερα με προεδρική απόφαση, μέσω διατάγματος, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαιρούν την Τουρκία, το Ιράκ, την Νιγηρία και το Πακιστάν επικαλούμενες “το εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ”. Τρελά πράγματα…

Γιατί αποφάσισε ο Λευκός Οίκος να διασώσει τον Ερντογάν, ενώ τον θεωρεί επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια της Αμερικής; Είναι το πιο βασικό ερώτημα των τελευταίων ημερών…

Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, θα τολμούσα να ισχυριστώ ότι ομιλούμε περί αλλοπρόσαλλης κατάστασης. Και δείχνει ότι η κυβέρνηση του κ. Μπάιντεν είναι ένα …σκορπιοχώρι1

Διότι, υπάρχει και το Κογκρέσο, που πλέον διαθέτει ισχύ και επηρεάζει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική του Αμερικανού Προέδρου. Η Βουλή και η Γερουσία έχουν ταχθεί αναφανδόν εναντίον της Τουρκίας και του Ταγίπ Ερντογάν..

Γνωρίζουμε ότι τις επόμενες ημέρες θα εκδηλωθούν αντιδράσεις από βουλευτές και γερουσιαστές, εάν επιβεβαιωθεί επίσημα ότι ελήφθη το αίτημα της Τουρκίας για την υπογραφή συμφωνίας που θα αφορά τα μαχητικά F-16.

Βέβαια, δεν είναι κάτι το τουρκικό αίτημα που εύκολα θα γίνει πραγματικότητα. Έχουν ψηφιστεί νόμοι που αφορούν την ενίσχυση της Τουρκίας με αμερικανικό στρατιωτικό υλικό.

Κατά την κατάθεση του νέου πρέσβη της Αμερικής στην Τουρκία, του Τζεφ Φλέικ, ο πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων ήταν ξεκάθαρος ως να γνώριζε τι θα ακολουθούσε.

Ο Ρόμπερτ Μενέντεζ δήλωσε τα εξής -και είναι δεδομένη η επιτυχία του σε άλλες παρόμοιες υποθέσεις που αφορούσαν την Τουρκία. Γι’ αυτό και πρέπει να δοθεί μεγάλη σημασία στα λόγια του:

Η Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων, δήλωσε, έχει δικαιοδοσία για τις πωλήσεις όπλων στην Τουρκία. Και δεν βλέπω πωλήσεις όπλων στην Τουρκία εκτός εάν υπάρξει μια δραματική αλλαγή στο θέμα της πώλησης  των S-400 και στην αγορά περισσότερων. Σίγουρα δεν είναι πρόσκληση για την εξεύρεση δρόμου για τις πωλήσεις όπλων από τις ΗΠΑ, είπε ο γερουσιαστής απαντώντας στον κ. Φλέικ, ο οποίος εξέφρασε δήθεν την ελπίδα να επαναρχίσουν οι αγορές αμερικανικού πολεμικού υλικού από την Τουρκία.

Οπότε, θα έλεγα, ότι ακόμα και εάν η κυβέρνηση του κ. Μπάιντεν, επιχειρήσει να στείλει το τουρκικό αίτημα στο Κογκρέσο, θα ζήσουμε μεγάλες κοινοβουλευτικές στιγμές. Οι πρώτοι που θα βρεθούν απέναντι του Αμερικανού προέδρου θα είναι οι Δημοκρατικοί βουλευτές και γερουσιαστές. Θα χάσει. Θα καταρρεύσει όποια προσπάθεια του να πουλήσει τα F-16 στην Άγκυρα.

Το θέμα της Τουρκίας και των Κούρδων στη Συρία, πρέπει να ιδωθεί και από μία άλλη σκοπιά: ότι επικράτησε η άποψη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου και όχι η άποψη των γραφειοκρατών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ο Λευκός Οίκος θεωρεί και σήμερα σύμμαχους τους Κούρδους των YPG στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Η επανεμφάνισή των τζιχαντοστών είναι ένα γεγονός και η Αμερική θα χρειαστεί τη βοήθεια των Κούρδων. Γι’ αυτό και φωνάζει η Τουρκία.

Θυμίζω ότι ο Καλίν κατηγόρησε χθες την Ουάσιγκτον ότι δήθεν συνεργάζεται με τρομοκράτες, εννοώντας τους Κούρδους βέβαια.

Στο θέμα αυτό, η σύγκρουση Ουάσιγκτον και Άγκυρας θα είναι βίαιη, μου είπε ένας διπλωμάτης που γνωρίζει τον τρόπο σκέψης στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Ούτε ο Πρόεδρος Μπάιντεν θα υποχωρήσει, αλλά θα συνεχίσει να ενισχύει τους Κούρδους. Ούτε ο Ερντογάν θα κάνει πίσω…

Το βίντεο της ανταπόκρισης του αναλυτή του OPEN και αρθρογράφου της Hellas Journal ακολουθεί:

https://hellasjournal.com/2021/10/o-bainten-thimose-me-ton-erntogan-gia-tous-kourdous-alla-ton-kalipti-gia-ta-pedia-stratiotes-i-analisi-tou-michali-ignatiou/

‘Βόμβα’ από τον Ακάρ: «Υπάρχουν πολλοί Έλληνες στρατιωτικοί και ακαδημαϊκοί, που λένε πως η Τουρκία έχει δίκιο!» – Ποιοί είναι οι Έλληνες – ‘φίλοι’ του Τούρκου ΥΠ.ΑΜ, που πρεσβεύουν τις θέσεις της Τουρκίας;

1

Πολλούς «Έλληνες» έχει ανακαλύψει ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ οι οποίοι σύμφωνα με αυτόν ομολογούν ότι η «Τουρκία έχει δίκιο»

Ο Τούρκος υπουργός μιλώντας για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, επιχαίρει για τους Έλληνες που πρεσβεύουν τις θέσεις της Τουρκίας και των Τούρκων.

Όπως αναφέρουν τα tourkikanea.gr είπε τα εξής:

«Στο θέμα αυτό εμείς τους τα λέμε συνεχώς και στους πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες και περιμένουμε να βλέπουν λογικά στα γεγονότα.

Μάλιστα κάποιοι συνταξιούχοι διπλωμάτες και στρατιωτικοί και ακαδημαϊκοί αυτά τα είδαν και άρχισαν αυτές τις θέσεις της Τουρκίας και των Τούρκων, να τις εκφράζουν στα δικά τους ΜΜΕ.

Λένε πως η Τουρκία έχει δίκιο, πως η Τουρκία έχει δίκιο και ότι με αυτό τον τρόπο πρέπει να δουν τα γεγονότα. Αυτό είναι κάτι πραγματικά πολύ ικανοποιητικό για μας», δήλωσε ο ικανοποιημένος Ακάρ.

Θα ήταν ενδιαφέρον να μαθαίναμε ποιοι είναι αυτοί οι φίλοι της Τουρκίας που λένε ότι έχει δίκιο και που δρουν εντός Ελληνικού εδάφους.

‘Βόμβα’ από τον Ακάρ: «Υπάρχουν πολλοί Έλληνες στρατιωτικοί και ακαδημαϊκοί, που λένε πως η Τουρκία έχει δίκιο!» – Ποιοί είναι οι Έλληνες – ‘φίλοι’ του Τούρκου ΥΠ.ΑΜ, που πρεσβεύουν τις θέσεις της Τουρκίας;

Χρήστος Καπούτσης: «Μπεεεε..λαρά»  … ΤΡΑΛΑΛΑ και όλα καλά! 

0
του Χρήστου Καπούτση

Για μία ακόμη φορά, για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως η επικύρωση στην Βουλή της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας, κατά την συζήτηση, δεν παρήχθη σοβαρός και σώφρον, πολιτικός λόγος. Ο λαϊκισμός περίσσευσε,  οι λεκτικοί ακροβατισμοί χάριν εντυπωσιασμού επρώτευσαν, ο κομματισμός «έπνιξε» κάθε άλλη φωνή με ψήγματα έστω εθνικής συνεννόησης. Ο λόγος των αγορητών βουλευτών και των πολιτικών αρχηγών,  δεν ήταν  απαλλαγμένος από την αχλή της κομματικής ιδιοτέλειας, ενώ επανελήφθησαν οι αποκρουστικές πλέον προσωπικές αντιπαραθέσεις, που μάλλον αποτελούν υλικό  για νούμερα στο «Δελφινάριο».  «Ελέχθη» όμως (η σιωπή ως ομολογία ενοχής)  και  μία Μεγάλη αλήθεια …. Τα κόμματα εξουσίας, δεν διαθέτουν Εθνική Στρατηγική , τέτοια ώστε, να δίνει απαντήσεις στα μείζονα Εθνικά προβλήματα. Διαχρονικά, ειδικά δε, μετά την ανομολόγητη ομολογία της εθνικής χρεωκοπίας το 2010 (με τον τότε Πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, να απολογείται  στους ευρωπαίους ηγέτες (Μέρκελ, Σαρκοζί κ.ά) και να «ομολογεί»  ανερυθρίαστα, ότι είναι Πρωθυπουργός ενός διεφθαρμένου Λαού!!!!!), η χώρα μας προσαρμόζει την Στρατηγική της (εξωτερική και αμυντική πολιτική) στα Στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ, στις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ και στις οικονομικές ντιρεκτίβες της γραφειοκρατίας των Βρυξελών, του ΔΝΤ και του τοκογλυφικού διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Άρα δεν υφίσταται πολιτική Εθνικής Στρατηγικής, αυτοτελής, αυτόνομη και αυτάρκης, με προστιθέμενη αξία το διεθνές κύρος της χώρας….

Με 191 «ναι» και 109 «όχι» πέρασε από τη Βουλή (7 Οκτωβρίου 2021) η αμυντική συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας. Κατά της συμφωνίας τάχθηκαν ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, ΚΚΕ και ΜέΡΑ 25 και υπέρ η Ν.Δ., το ΚΙΝΑΛ και ο Μπογδάνος.

Εκτιμώ ότι, η ψηφισθείσα ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία (Προσοχή διμερής Συμφωνία που δεσμεύει τις δύο χώρες και ΟΧΙ Σύμβαση ή Συνθήκη, τουτέστιν , δεν έχουμε «παραγωγή» διεθνούς δικαίου), απαρτίζεται από  δυο αλληλένδετα και αλληλοεξαρτώμενα κεφάλαια.  Το πρώτο, είναι η σοβαρή ενίσχυση του Ελληνικού Στόλου με υπερσύγχρονες  γαλλικές Φρεγάτες, που διαθέτουν Στρατηγικά όπλα  με ισχυρές επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά πιθανόν και με κορβέτες. Είναι μία επιλογή που μαζί με μια ετοιμοπόλεμη Μοίρα ΡΑΦΑΛ, δημιουργούν όντως προϋποθέσεις επαρκούς ελληνικής αποτρεπτικής δυναμικής στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο. Και το άλλο,  είναι η ρήτρα αλληλεγγύης και αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής, σε περίπτωση εχθρικής προσβολής από τρίτη χώρα , συμπεριλαμβανόμενης της περίπτωσης που αυτή θα ανήκει στο ΝΑΤΟ (Τουρκία).

Πρώτο αρνητικό… η ναυπήγηση των φρεγατών  θα γίνει στη Γαλλία, που σημαίνει, ότι η καταρρέουσα  Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία  οδεύει προς «πώληση» , ενώ τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και Ελευσίνας, θα «λειτουργούν» παραμένοντας  στον αναπνευστήρα της κρατικής επιχορήγησης.  

Και μια απορία. Η ενεργοποίηση της αμυντικής συμφωνίας, κατά τα λεχθέντα από τους αρμόδιους υπουργούς, θα συμβεί στην περίπτωση που η Τουρκία παραβιάσει  την ελληνική επικράτεια. Δηλαδή, αν παραβιάσει το εύρος των 6 ν.μ. που είναι τα χωρικά μας ύδατα. Μα η Τουρκία, δεν απειλεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στη θάλασσα, αλλά αμφισβητεί εμπράκτως ελληνικά δικαιώματα, επί της εικαζόμενης ελληνικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, οψέποτε αυτή οριοθετηθεί. Και κάτι ακόμη. Όταν οπλισμένα τουρκικά μαχητικά προβαίνουν σε υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά ή βραχονησίδες (έμπρακτη αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας με στρατιωτικά μέσα), θα ενεργοποιηθεί και τότε η ελληνογαλλική συμφωνία, ως προς  το στρατιωτικό της σκέλος;   Η απάντηση είναι ένα «περήφανο» ΟΧΙ…

Αλλά υπάρχει, κατά τη γνώμη μου και κάτι ακόμη χειρότερο, ως παρατήρηση των αγορεύσεων στη Βουλή, αλλά και των παρεμβάσεων των τηλεπαραθυράτων ειδικών επί παντός του επιστητού και φυσικά,  από τον τρόπο που το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ, παρουσίασε την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία.

Αλίμονο αν, πολιτικοί ηγέτες και οι εκάστοτε «μαϊντανοί», ειδικοί και «ειδικότεροι», βαυκαλίζονται με την ΙΔΕΑ ότι, με βάση την επικυρωθείσα ελληνογαλλική συμφωνία (ΣΥΜΦΩΝΙΑ και ΟΧΙ Συνθήκη) η  ΓΑΛΛΙΑ θα στείλει το στόλο της , για να διώξει τους Τούρκους, αν καταλάβουν π.χ. την βραχονησίδα ΠΑΝΑΓΙΑ ή αν κάνουν ναυτικό αποκλεισμό στο Καστελόριζο! Εκτός των άλλων,  τέτοιες «απλοϊκές»  απόψεις παραπλανούν και δημιουργούν ένα εφησυχασμό στο ΛΑΟ, που βαθμηδόν εξελίσσεται σε παθητικότητα και αδράνεια, όπου την  σπεκουλάρουν οι … σαλταδόροι της πολιτικής. Είναι αφελές να πιστεύουμε ότι θα μας σώσουν οι άλλοι και οι Γ..άλλοι και οι πορτο… Γάλλοι!!!  Επιπροσθέτως, είναι σοβαρό  ΛΑΘΟΣ ότι απουσιάζει η ΚΥΠΡΟΣ, η πρόνοια για την κυπριακή ΑΟΖ, λες και δεν υπάρχει …. Η ΕΛΛΑΔΑ, επιτέλους, πρέπει να κατανοήσουμε,  ότι έχει μία επιλογή. Την υπεράσπιση της εδαφικής της ακεραιότητας με δικά της μέσα. Καλές είναι οι συμμαχίες και η εξαγορασμένη (μέσω των δαπανηρών στρατιωτικών εξοπλισμών) πολιτική και διπλωματική υποστήριξη ισχυρών κρατών, όπως η Γαλλία, αλλά πρέπει να κατανοήσουμε και μία διεθνή πραγματικότητα. Η Γαλλία, θα μας στηρίξει στρατιωτικά, σε μια και μοναδική περίπτωση. Όταν θα απειληθούν τα γαλλικά στρατηγικά συμφέροντα στην ανατολική Μεσόγειο. Επομένως,  η Ελλάδα, θα πρέπει να  στηριχθεί, κυρίως και πρωτίστως,  στις δικές της δυνάμεις, προκειμένου να διαφυλάξει την εδαφική της ακεραιότητα και εθνική ανεξαρτησία. Δηλαδή, αυτό σημαίνει.  Ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, ευέλικτη και ενεργητική διπλωματία και κοινωνική συνοχή, υπό την προϋπόθεση,   ότι η οικονομία είναι σε καλή κατάστασης και ότι η χώρα δεν είναι έρμαιο των δανειστών τοκογλύφων ….

 Militaire News

Γιώργος Χατζηθεοφάνους: Η οικονομία σε ρόλο ρυθμιστή των εξελίξεων στο διεθνές περιβάλλον.

0
του Γιώργου Χατζηθεοφάνους*
Λες και υπάρχει κάποιος φυσικός νόμος και σε κάθε αιώνα αναδύεται μια Χώρα που διαθέτει τη δύναμη, τη θέληση και την πνευματική και ηθική ορμή για να διαμορφώσει ολόκληρο το διεθνές σύστημα σύμφωνα με τι δικές της αξίες υποστηρίζει ο γκουρού της διπλωματίας Χένρυ Κίσιντζερ (1). Ο ίδιος το 2018 σε μια συνέντευξή του στους Financial Times είπε μεταξύ άλλων πως η ενδεχόμενη απομάκρυνση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ θα την καθιστούσε ένα είδος απόφυσης της Ευρασίας· στο έλεος μιας Κίνας που επιθυμεί να αποκαταστήσει τον ιστορικό της ρόλο ως Middle Kingdom και the principal adviser to all humanity (2). Σήμερα η δραστηριότητα της Κίνας σε Ασία, Αφρική και Ευρώπη επιβεβαιώνει αυτές τις προθέσεις της. Η διείσδυση στην Ευρώπη που είναι σε εξέλιξη πραγματοποιείται με επιτυχία από το Νότο, κυρίως από την Ιταλία και δευτερευόντως από την Ισπανία και την Ελλάδα.
Το ερώτημα είναι εάν θα μπορέσει η Κίνα να εξελιχθεί στη Χώρα του 21ου αιώνα. Το «κέντρο βάρους» αυτής της προσπάθειας είναι σίγουρα η Ευρώπη. Εάν πετύχει να την αποσπάσει από τις ΗΠΑ και να την καταστήσει ένα είδος απόφυσής της, τότε ο στόχος θα έχει επιτευχθεί. Είναι δυνατόν όμως η Ευρώπη να «παραδοθεί» στην Κίνα και να υιοθετήσει το αξιακό σύστημα μιας αυταρχικής δημοκρατίας; Πόσο θωρακισμένη «δημοκρατικά» είναι;
Η Ευρώπη βρίσκεται σε μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μακροχρόνια δομική στασιμότητα χωρίς μέχρι τώρα να υπάρχουν σημάδια εξόδου. Αντίθετα το ασιατικό μοντέλο της αυταρχικής δημοκρατίας με αυστηρή προσήλωση στην ελεύθερη αγορά φαίνεται να αποδίδει (3). Οι φωνές που υποστηρίζουν ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό του ασιατικού μοντέλου, κι άρα να εξασφαλίσει την ευημερία των πολιτών, κυρίως εξαιτίας της καθυστέρησης στη λήψη αποφάσεων έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Και βέβαια θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το ασιατικό μοντέλο αποδείχθηκε επίσης πιο αποτελεσματικό στη δραστική αντιμετώπιση της πανδημίας σε σύγκριση πάντα με τις χώρες της δύσης.
Η πρόσφατη οικονομική ύφεση στις ΗΠΑ και την ΕΕ έπληξε το γόητρο της φιλελεύθερης δημοκρατίας και οδήγησε σε δημοκρατική «ύφεση» την παγκόσμια κοινότητα (4). Σύμφωνα με τον Larry Diamont, αυθεντία στα ζητήματα αυτά, διανύουμε περίοδο υποχώρησης της δημοκρατίας ενώ ο Χιουμ είπε ο η ελευθερία σπάνια χάνεται όλη μονομιάς. Η αποψίλωση της δημοκρατίας έρχεται σταδιακά. Η κεντρική διαχείριση της οικονομίας οδηγεί στο δεσποτισμό και την ανελευθερία υποστηρίζει ο Χάγεκ(5) αλλά σήμερα όλος ο φιλελεύθερος κόσμος με πανηγυρισμούς υποδέχθηκε το Κεϋνσιανό μοντέλο κρατικού παρεμβατισμού για τη διαχείριση της πανδημίας.
Οι πολιτικοί επιστήμονες, καθηγητές στο Χάρβαρντ Σ. Λεβίτσκι και Ν.Ζιμπλάτ, σύμφωνα με τους οποίους οι σύγχρονες δημοκρατίες κινδυνεύουν από τους εκλεγμένους κι όχι από στρατιωτικά πραξικοπήματα, υποστηρίζουν πως η οικονομική ευημερία υπήρξε βασικός πυλώνας μακροημέρευσης της δημοκρατίας στις ΗΠΑ (6). Μόλις επλήγη είχαμε μια διολίσθηση σε έναν αυταρχικό λαϊκιστή ηγέτη, που δημόσια δήλωνε θαυμαστής ομοίων του όπως ο Ερτογάν και ο Πούτιν, και το διαδίκτυο πλημμύρησε από πρωτοφανείς, σαν από ταινία επιστημονικής φαντασίας, εικόνες από την εισβολή στο Καπιτώλιο. Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι πως η οικονομική ευημερία αποτελεί βασικό πυλώνα της δημοκρατίας.
Στην Ευρώπη το μεταναστευτικό πρόβλημα οδήγησε στην εμφάνιση του εθνικισμού, στην εξάλειψη του οποίου θεμελιώθηκε το εγχείρημα της Ένωσης, ενώ οι δημοκρατικοί θεσμοί περνούν δύσκολες μέρες σήμερα σε χώρες όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία. Το ιδεολογικό κενό και η πολιτική απάθεια, που χαρακτηρίζουν σήμερα το δυτικό κόσμο, είναι πιο πιθανόν να οδηγήσουν σε ολοκληρωτισμό εάν κάτι πάει στραβά παρά σε ένα νέο δημοκρατικό ξύπνημα έλεγε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ο Καστοριάδης (7) και ο νους μας πάει στη Γαλλία, κι όχι μόνο, που βρίσκεται αντιμέτωπη με το ριζοσπαστικό ισλαμισμό. Και βέβαια δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στους δημόσιους εναγκαλισμούς και χαριεντίσματα της Μέρκελ με έναν αυταρχικό ηγέτη όπως ο Ερτογάν. Τα οικονομικά συμφέροντα προηγούνται προφανώς των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών για την Γερμανίδα Καγκελάριο.
Όλα τα παραπάνω αναμφισβήτητα ανησυχούν τις ΗΠΑ και το νέο Πρόεδρο που προσπαθεί να μαζέψει τις ζημιές της αλλοπρόσαλλης εξωτερικής πολιτικής του προκατόχου του. Κυρίως να ενισχύσει και πάλι τους δεσμούς με την Ευρώπη. Πολλά όμως θα εξαρτηθούν από τις εξελίξεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Η έκβαση της προσπάθειας εξάλειψης των αιτιών του Τραμπισμού, που λογικά αποτελεί το βασικό μέλημα του νέου Προέδρου, είναι σχεδόν αδύνατον να μην επηρεάσει την εξωτερική πολιτική της Χώρας αυτής. Η επανασύσταση της μεσαίας τάξης, που επλήγη από τον μονοπωλιακό υπερ-καπιταλισμό και οδήγησε στην εμφάνιση ενός «αντισυστημικού» αυταρχικού λαϊκιστή δεν είναι καθόλου εύκολο να επιτευχθεί ειδικά μετά την πανδημία, η οποία σύμφωνα με τον γνωστό Αμερικανό μεγαλοεπενδυτή Γουόρεν Μπάφετ έπληξε περαιτέρω τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η απόφαση των G7 για τη φορολόγηση 15% των πολυεθνικών επιχειρήσεων είναι στη σωστή κατεύθυνση όμως δεν αρκεί.
Ο κόσμος αλλάζει με ρυθμούς που προκαλούν ζάλη και κάθε ανάλυση στη βάση των δεδομένων ακόμη και του πρόσφατου παρελθόντος είναι επισφαλής. Οι οπαδοί της θεωρίας του Φουκογιάμα αλλά και ο ίδιος συνεχίζουν άραγε σήμερα να υποστηρίζουν ότι η φιλελεύθερη συνταγματική δημοκρατία σηματοδοτεί το τέλος της ιστορίας; Σε κάθε περίπτωση φαίνεται πως η οικονομία είναι για άλλη μια φορά αυτή που θα δρομολογήσει τις γεωπολιτικές εξελίξεις.
(1) Κίσιντζερ Χ, 1994. Διπλωματία. Μεταφράστηκε από την Αγγλική από τον Γ. Κοβαλένκο. Αθήνα: ΛΙΒΑΝΗ
(3) Πελαγίδης Θ., 2020. Η Ελληνική Οικονομία πριν & μετά τον Covid-19. Αθήνα: ΠΑΠΑΖΗΣΗ
(4) Φουκογιάμα Φ.,2018. Ταυτότητα. Μεταφράστηκε από την Αγγλική από τον Σ.Γαβαλά. Αθήνα: ΡΟΠΗ
(5) Χάγεκ Φ.,2013. Ο Δρόμος προς τη Δουλεία. Μεταφράστηκε από την αγγλική από τον Γ. Καράμπελα. Αθήνα: ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.
(6) Λεβίτσκι Σ.,Ζιμπλάτ Ν., 2018. Πως πεθαίνουν οι Δημοκρατίες. Μεταφράστηκε από την αγγλική από τον Α. Παπά. Αθήνα: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.
(7) Καστοριάδης Κ., 2000. Είμαστε Υπεύθυνοι για την Ιστορία μας. Αθήνα: ΠΟΛΙΣ
*Ο Γιώργος Χατζηθεοφάνους είναι Υποστράτηγος ε.α., οικονομολόγος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων ΑΠΘ

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Άμυνα και Διπλωματία «GR Diplomatic Review»”. Τεύχος 5

Τουρκία: Σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο υποχώρησε η λίρα

0

Σε χαμηλό επίπεδο – ρεκόρ υποχώρησε σήμερα η τουρκική λίρα λόγω ανησυχιών για την αξιοπιστία της νομισματικής πολιτικής και της ενίσχυσης του δολαρίου.

Η ισοτιμία του τουρκικού νομίσματος διαμορφωνόταν στις 8,93 λίρες ανά δολάριο στις 13:13 (ώρα Ελλάδας), καλύπτοντας μέρος των απωλειών της από το ιστορικά χαμηλό επίπεδο των 8,9750 δολαρίων που είχε υποχωρήσει νωρίτερα, αλλά με απώλειες 0,5% από το χθεσινό επίπεδο των 8,8800 δολαρίων. Από την αρχή του έτους, η λίρα έχει υποχωρήσει 16% έναντι του αμερικανικού νομίσματος.

Τραπεζίτες ανέφεραν ότι η αδυναμία της λίρας οφείλεται εν μέρει σε τηλεγράφημα του Reuters, το οποίο επικαλείται πηγές που σημείωναν ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χάνει την εμπιστοσύνη του στον διοικητή της κεντρικής τράπεζας αναφορικά με την κατεύθυνση της νομισματικής πολιτικής.

Το δολάριο, εξάλλου, ενισχυόταν λόγω της αύξησης των αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων.

Ο διευθυντής επικοινωνίας του Ταγίπ Ερντογάν, ο Φαρετίν Αλτούν, έγραψε στο Twitter ότι το τηλεγράφημα του Reuters ήταν ψευδές, χωρίς να αναφέρει κάτι άλλο, οδηγώντας εν μέρει στην ανάκαμψη της λίρας, σύμφωνα με χρηματιστές.

https://www.militaire.gr/toyrkia-se-istorika-chamilo-epipedo-ypochorise-i-lira/

Η Ε.Ε. χάνει την υπομονή της με την Πολωνία: Καθαρή προειδοποίηση για de facto αποπομπή της

0

Η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Πολωνίας, το οποίο έκρινε την Πέμπτη, ότι ορισμένα άρθρα των Ευρωπαϊκών Συνθηκών είναι ασύμβατα με το Σύνταγμα της χώρας, αποτελεί «πλήγμα κατά της ΕΕ», έκρινε σήμερα ο Γάλλος υπουργός Ευρωπαϊκών Θεμάτων Κλεμάν Μπον, ενώ ο ομόλογός του του Λουξεμβούργου Ζαν Άσελμπορν προειδοποίησε τη Βαρσοβία ότι «παίζει με τη φωτια».

«Είναι πάρα πολύ σοβαρό (…) υπάρχει κίνδυνος de facto εξόδου (της Πολωνίας) από την ΕΕ», έκρινε ο Μπον μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό RMC/BFMTV.

«Πρόκειται για επίθεση κατά της ΕΕ», υπογράμμισε ο Γάλλος υπουργός, αν και πρόσθεσε ότι δεν επιθυμεί η Πολωνία να αποχωρήσει από την Ένωση.

«Οι εξελίξεις στην Πολωνία είναι πάρα πολύ ανησυχητικές (…) Πρέπει να δηλώσουμε ξεκάθαρα ότι αυτή η κυβέρνηση στην Πολωνία παίζει με τη φωτιά», προειδοποίησε από την πλευρά του ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Ζαν Άσελμπορν.

«Η πρωτοκαθεδρία της ευρωπαϊκής νομοθεσίας είναι ζωτικής σημασίας για την ενσωμάτωση στην Ευρώπη και για την κοινή ζωή στην Ευρώπη. Αν ακυρωθεί αυτή η αρχή, η Ευρώπη όπως τη γνωρίζουμε, όπως έχει οικοδομηθεί με τις Συνθήκες της Ρώμης, θα πάψει να υφίσταται», πρόσθεσε.

Πυρά και από ΕΛΚ

«Διακηρύσσοντας ότι οι Συνθήκες της ΕΕ δεν είναι συμβατές με το πολωνικό δίκαιο, το παράνομο Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας έθεσε τη χώρα σε δρόμο προς το Polexit», αναφέρει από την πλευρά του σε ανακοίνωσή της και η ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

«Είναι δύσκολο να πιστέψουμε τις πολωνικές αρχές και το κόμμα PiS όταν ισχυρίζονται ότι δεν θέλουν να τερματίσουν την ένταξη της Πολωνίας στην ΕΕ. Οι ενέργειές τους πηγαίνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αρκετά. Η πολωνική κυβέρνηση έχει χάσει. Πρόκειται για επίθεση κατά της ΕΕ στο σύνολό της », δήλωσε ο ευρωβουλευτής Γερούν Λέναερς, εκπρόσωπος της Ομάδας του ΕΛΚ για τη Δικαιοσύνη και τις Εσωτερικές Υποθέσεις, μετά την ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Πολωνίας που αμφισβήτησε την υπεροχή του δικαίου της ΕΕ.

Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι η ετυμηγορία του Πολωνικού Συνταγματικού Δικαστηρίου εκφράστηκε κατόπιν αιτήματος του πρωθυπουργού της Πολωνίας Ματέους Μοραβιέτσκι. «Με αυτό το αίτημα, ο Mοραβιέτσκι όχι μόνο νομιμοποίησε ένα παράνομο δικαστικό σύστημα στην Πολωνία, αλλά αμφισβήτησε και την ίδια τη βάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και το έκανε παρά τις εκκλήσεις όλου του δημοκρατικού κόσμου να μην το κάνει », δήλωσε ο Λέναερς.

«Τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν πρέπει να μένουν άπραγα όταν το κράτος δικαίου συνεχίζει να διαλύεται από την πολωνική κυβέρνηση. Ούτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί. Τα χρήματά μας δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν τις κυβερνήσεις που χλευάζουν και αρνούνται τους κοινά συμφωνημένους κανόνες μας. Πρέπει να εξετάσουμε τις συνέπειες και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να χρησιμοποιήσει αμέσως όλα τα διαθέσιμα εργαλεία για να μην κάνει χορηγίες στους αυτοκράτορες στη Βαρσοβία », καταλήγει η ανακοίνωση του ΕΛΚ.

Με πληροφορίες από AFP, ΑΠΕ – ΜΠΕ, Μαρία Αρώνη
Βρυξέλλες, Βέλγιο

https://hellasjournal.com/2021/10/pir-omadon-kata-varsovias-tripli-proidopiisi-gia-de-facto-exodo-apo-tin-e-e/

https://hellasjournal.com/2021/10/pir-omadon-kata-varsovias-tripli-proidopiisi-gia-de-facto-exodo-apo-tin-e-e/

Με στόχο το τέλος του Ταγίπ Ερντογάν: Έξι αντιπολιτευόμενα κόμματα συνασπίζονται

0

Έξι κόμματα της τουρκικής αντιπολίτευσης εντείνουν τη συνεργασία τους με στόχο να νικήσουν τον Ταγίπ Ερντογάν και το κόμμα του, το AKP, στις εκλογές που πρόκειται να διεξαχθούν το 2023, αυξάνοντας έτσι την πίεση στον πρόεδρο καθώς δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μειώνεται η υποστήριξη προς την κυβερνητική συμμαχία του.

Διευρύνοντας τη συνεργασία τους που τα βοήθησε να καταφέρουν πλήγμα στον Ερντογάν στις τοπικές εκλογές του 2019, τα κόμματα πραγματοποίησαν την Τρίτη μια τρίτη συνάντηση και σχεδιάζουν στο εξής εβδομαδιαίες συναντήσεις ώστε να συμφωνήσουν μέχρι το τέλος της χρονιάς σε κοινές αρχές, έκαναν γνωστό αυτοί που εμπλέκονται στις συνομιλίες.

  • «Η αντιπολίτευση στην Τουρκία κάνει μια προσπάθεια που δεν έχει γίνει ποτέ μέχρι τώρα: να ενωθεί για να αντιμετωπίσει την κυβέρνηση», λέει ο πολιτικός σχολιαστής Μουράτ Γετκίν.

Η υποστήριξη προς την κυβέρνηση του Ερντογάν υποχωρεί εν μέσω επικρίσεων για τον τρόπο που διαχειρίζεται τα οικονομικά προβλήματα, όπως ο υψηλός πληθωρισμός και η ανεργία, την πανδημία της Covid-19 και τις δασικές πυρκαγιές και τις πλημμύρες.

Δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το AKP βρίσκεται γύρω στο 31-33%, κάτω από το 42,6% που είχε επιτύχει στις βουλευτικές εκλογές του 2018, και ο εθνικιστής σύμμαχός του, το κόμμα MHP, στο 8-9%, κάτω από το 11,1% των εκλογών, ποσοστά που θα έκαναν τον Ερντογάν να χάσει τον έλεγχο του κοινοβουλίου στις επόμενες εκλογές.

Οι συνομιλίες της αντιπολίτευσης στοχεύουν στον εντοπισμό κοινών αρχών μάλλον, παρά στη συμφωνία σε έναν υποψήφιο για την προεδρία, με στόχο να απορρίψουν το προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης, που εισήχθη το 2018, και να επιστρέψουν σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, δήλωσαν συμμετέχοντες στις συνομιλίες αυτές.

  • Ο αντιπρόεδρος του κόμματος IYI Μπαχαντίρ Ερντέμ δήλωσε πως συμφώνησαν να επικεντρώσουν σε θέματα όπως η ανεξαρτησία του δικαστικού σώματος, τα μέσα ενημέρωσης και τα πανεπιστήμια, και στους νόμους που αφορούν τα πολιτικά κόμματα και τις εκλογές, με στόχο να ενισχύσουν τον διαχωρισμό των εξουσιών και τη δημοκρατία.

«Η συνεννόηση αυτών των έξι κομμάτων δίνει στον λαό ελπίδα. Αντί για διαίρεση, υπάρχει ομοψυχία, ενότητα σε κοινό έδαφος», δήλωσε ο Ερντέμ στο Ρόιτερς, προσθέτοντας πως αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πόλωση που επικράτησε κατά τις δύο δεκαετίες της διακυβέρνησης του AKP.

Ο αντιπρόεδρος του CHP Μουχαρέμ Ερκέκ, ο οποίος συμμετείχε επίσης στις συνομιλίες, δήλωσε πως η Τουρκία «σύρεται στην άκρη του γκρεμού» από το προεδρικό σύστημα, το οποίο αφήνει πολύ μεγαλύτερες εξουσίες στα χέρια του αρχηγού του κράτους.

«Τα προβλήματα των πολιτών επιδεινώνονται υπό το σύστημα του ενός ανδρός… Ένα ενισχυμένο κοινοβουλευτικό σύστημα θα εμπνεύσει εμπιστοσύνη», δήλωσε.

Το στέλεχος του AKP, βουλευτής Μπουλέντ Τουράν απέρριψε τα περί αποκατάστασης του κοινοβουλευτικού συστήματος ως «αντιδραστικά», λέγοντας πως το νέο σύστημα λειτουργεί καλά και έχει μειώσει την πολιτική αστάθεια.

Προκλήσεις

Μια συμμαχία του δεξιού κόμματος IYI και του κεντροαριστερού CHP έκανε το AKP του Ερντογάν να χάσει τον έλεγχο των δήμων της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας το 2019, διαλύοντας την εικόνα του αήττητου που είχε.

Έκτοτε η κυβέρνηση έχει αντιμετωπίσει αυξανόμενες οικονομικές και πολιτικές προκλήσεις και η διαχείρισή τους έχει προκαλέσει σπάνιες εκδηλώσεις ανησυχίας από τα φιλικά προς τον Ερντογάν μέσα ενημέρωσης.

Η αρθρογράφος της εφημερίδας «Σαμπάχ» Ντιλέκ Γκουνγκόρ αμφισβήτησε την επιτυχία της κυβέρνησης στην επικοινωνιακή προβολή των επιτευγμάτων της, όπως μεγάλα έργα υποδομής τα τελευταία 20 χρόνια.

«Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν μπορεί να κινητοποιήσει ούτε την ίδια τη βάση της παρ’ όλες αυτές τις υπηρεσίες και τα τεράστια προγράμματα», έγραψε.

Άλλοτε σύμμαχοι του Ερντογάν είναι μεταξύ των ηγετών κομμάτων που συμμετέχουν στις συνομιλίες της αντιπολίτευσης, όπως το Κόμμα του Μέλλοντος του πρώην πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου και το Κόμμα Deva του πρώην υπουργού Οικονομίας Αλί Μπαμπατζάν.

  • Ωστόσο οι συνομιλίες δεν περιλαμβάνουν το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το φιλοκουρδικό HDP, το οποίο έχει δηλώσει πως δεν επιδιώκει να ενταχθεί σε οποιαδήποτε συμμαχία.

Ο γενικός διευθυντής της εταιρείας δημοσκοπήσεων Konda Μπεκίρ Αγκιρντίρ δήλωσε πως αριστερές και κουρδικές φωνές πρέπει να συμμετάσχουν στις συνομιλίες, αν είναι να ενισχυθεί η δημοκρατία.

«Αν η αντιπολίτευση δεν κοιτάξει την προοπτική του πλουραλισμού, μπορεί να κερδίσει τις εκλογές … όμως αυτή η αλλαγή ενδέχεται να δημιουργήσει νέο και μεγαλύτερο χάος, καθώς δεν θα λύσει τα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα της χώρας», δήλωσε στο μέσο ενημέρωσης T24.

Με πληροφορίες από Reuters μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Κωνσταντινούπολη, Τουρκία

https://hellasjournal.com/2021/10/me-stocho-to-telos-tou-tagip-erntogan-exi-antipolitevomena-kommata-sinaspizonte/

Απίστευτες γελοιότητες από τους Τούρκους: Βλέπουν δήθεν «πυρηνική απειλή από την Ελλάδα κατά της Τουρκίας!» και θεοποιούν τον Τσίπρα για την στάση του στην Ελληνογαλλική Συμφωνία! Σφοδρή επίθεση Τσαβούσογλου σε Μακρόν!

0

Καλά κρατεί ο εκνευρισμός στην Άγκυρα για τη στρατηγική συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας η οποία κυρώθηκε χθες, Πέμπτη από τη Βουλή. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης έχουν εκτενείς αναφορές για τη συζήτηση που διεξήχθη, σε αρκετά υψηλούς τόνους.

Τι γράφουν τα Τουρκικά ΜΜΕ για τη συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας
Ενδεικτικά, η Hurriyet στις εσωτερικές της σελίδες κάνει λόγο ανάμεσα σε άλλα για «πυρηνική απειλή από την Ελλάδα κατά της Τουρκίας».

Σε αντίστοιχο μήκος κύματος κινείται και η ahaber, η οποία σημειώνει: «Πυρηνική απειλή από τον Έλληνα πρωθυπουργό Μητσοτάκη κατά της Τουρκίας! Μάθημα από τον Τσίπρα στην κυβέρνηση».

Η STAR γράφει ανάμεσα σε άλλα: «Μάθημα για την Τουρκία από τον Τσίπρα – Δύσκολη ερώτηση στον Μητσοτάκη».

«Η Γαλλία θα μας προστατέψει», αναφέρει η Aksam στο πρωτοσέλιδό της, ενώ η Milliyet διατείνεται πως «η Ελλάδα βράζει».

https://europost.gr/apisteytes-geloiotites-toys-toyrkoys-vlepoyn-dithen-pyriniki-apeili-tin-ellada/

Ο ΒΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

4
Προσέξτε την ακόλουθη παράγραφο απο την ομιλία Τσίπρα στη βουλή: Ο κ. Τσίπρας ξεκαθάρισε: «Η Συμφωνία με την Γαλλία δεν εξασφαλίζει εγγυήσεις για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, δεν προσθέτει ούτε ένα ευρώ στην αμυντική μας βιομηχανία, ΜΑΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΙ ΑΠΟ ΕΝΤΙΜΗ ΛΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ (τα κεφαλαία δικά μου), μας εμπλέκει σε επιχειρήσεις μακριά από το ελληνικό έδαφος, και γι αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ την καταψηφίζει».
Έντιμη λύση με την Τουρκία!!! Που; Στις μονομερείς της διεκδικήσεις;
Τι σημαίνει “έντιμος” για τον κ. Τσίπρα; Πάρτε για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο και να συνεχίσουμε τις παραδόσεις της “αριστεράς” στην Ελλάδα;
1922 υπονόμευση της Μικρασιατικής Εκστρατείας.
1949 Αυτόνομη Μακεδονία, ως μεταβατική φάση παραχώρησής της στη Βουλγαρία
Σήμερα άρνηση εξοπλισμού της χώρας στο όνομα μιας “έντιμης” λύσης με την Τουρκία.
Ο κ. Τσίπρας ζητά απο τη Γαλλία να υπερασπίσει την Ελλάδα πέραν της επικράτειάς της (ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα) αλλά ταυτόχρονα αρνείται ελληνική συνδρομή, έστω και σε επίπεδο απόκτησης εμπειρίας απο ειδικές δυνάμεις του στρατού, σε περιοχές που ενδιαφέρουν τη Γαλλία.
Με άλλα λόγια ελάτε να πολεμήσετε για μας και εμείς να απολαμβάνουμε το καφεδάκι στο Κολωνάκι αναλύοντας τι ήθελαν να πουν ο Μάρξ και ο Εγκελς όταν κατέκριναν την Ελληνική Επανάσταση και τάχθηκαν υπέρ των Τούρκων. Μήπως δεν καταλάβαμε καλά;

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

2
Υπάρχει μια σημαντική εξέλιξη που για λόγους ακατανόητους δεν απασχολεί, όσο πρέπει, την κοινή γνώμη. Η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου θα καταστήσει μη δυνατή την επιβίωση του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού τον χειμώνα.
Δεν μιλάμε για μια αύξηση 10-20% Μιλάμε για τεράστιες αυξήσεις. Πρέπει να είναι παράλογοι όλοι όσοι αναμιγνύονται στην τιμή του φυσικού αερίου αν πιστεύουν πως με την οικονομική δυνατότητα που έχει το 80 με 90% του πληθυσμού θα μπορέσει να πληρώσει τους λογαριασμούς.
Μια μικρή οικογένεια πλήρωνε περίπου εκατόν ογδόντα ευρώ το δίμηνο για φυσικό αέριο. Τώρα θα πληρώνει 650 και περισσότερα ευρώ. Και εναλλακτική λύση δεν υπάρχει σε πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη. Οι καυστήρες βρίσκονται σε κάθε διαμέρισμα και δεν υπάρχει η δυνατότητα αντικατάστασης του αερίου με άλλο μέσο προμήθειας ενέργειας.
Το γεγονός, βεβαίως, αναδεικνύει το μικρό πολιτικό δέμας της πολιτικής ηγεσίας της Ευρωπης που δεν προέβλεψε την εξέλιξη της οικονομίας μετά την πανδημία και την τυφλή υποταγή της στα αμερικανικά κελεύσματα. Η αμερικανική ψυχροπολεμική στάση απέναντι στη Ρωσία, απο τη μια, και η αδυναμία της Ουάσιγκτον να δημιουργήσει τις απαιτούμενες εναλλακτικές πηγές ενέργειας για την ικανοποίηση των ευρωπαϊκών αναγκών απο την άλλη, οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο.
Με την υπάρχουσα κατάσταση είναι εντελώς παράλογη η αμερικανική αντίθεση στον Nord Stream 2. Ας μας πούν οι αμερικανοί πως θα τροφοδοτηθούν οι ευρωπαίοι με αέριο;
Η αποχώρηση των ΗΠΑ απο την περιοχή αποτελεί μια αφορμή για την διαμόρφωση μιας πιο ανεξάρτητης Ευρώπης χωρίς ψυχροπολεμικές κοκορομαχίες με τη Ρωσία και την Κίνα.
Κάποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό. Και αν πστεύουν πως θα τον πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα πλανώνται. Η πτώση τους απο την εξουσία είναι βεβαία.
Μπροστά στο φάσμα της αδυναμίας επιβίωσης γαία πυρί μιχθήτω.

Η ενεργειακή κρίση, ο «Nord Stream 2» και η πτώση της Evergrande

0

 

του Βρασίδα Νεοφύτου, Συμβούλου Επενδύσεων.

Η ταυτόχρονη έκρηξη των τιμών ενέργειας, πρώτων υλών και του κόστους μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων μέσα στο 2021 έχει δημιουργήσει αλυσιδωτά προβλήματα στις οικονομίες αλλά και στους καταναλωτές, ενώ απειλεί να εκτροχιάσει και την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας μετά την πανδημία.

Οι καταναλωτές βρίσκονται αντιμέτωποι με πολύ ψηλές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας παραμονές του χειμώνα, ενώ παρακολουθούν τις τιμές των προϊόντων να ανεβαίνουν στα ράφια των υπεραγορών, βάζοντας φωτιά στις τσέπες τους.

Παρόλο που οι αναλυτές και οι κεντρικοί τραπεζίτες θεωρούν το φαινόμενο προσωρινό, εντούτοις πιστεύουν ότι οι συνεχείς ανατιμήσεις των εμπορευμάτων θα συνεχιστούν και στο επόμενο διάστημα μέχρι η ίδια η αγορά να ισορροπήσει, και αυτό θα γίνει μόλις η μειωμένη προσφορά ανέβει στα επίπεδα της αυξημένης ζήτησης.

Το ράλι του Φυσικού Αερίου προκαλεί ενεργειακή κρίση

Οι τιμές του φυσικού αερίου όπως και των υπολοίπων εμπορευμάτων όπως οι ντομάτες, τα λαχανικά, το σιτάρι, ο χαλκός, το πετρέλαιο κ.α., διέπονται από τους θεμελιώδες κανόνες της ζήτησης και προσφοράς στην ελεύθερη αγορά.

Η ζήτηση του συγκεκριμένου ορυκτού καυσίμου προέρχεται κατά κύριο λόγο από την χρησιμοποίηση του τόσο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας όσο και για τη θέρμανση κατοικιών και στην μαγειρική.

Παρά την μεγάλη του ζήτηση, οι τιμές του παρέμεναν σε πολύ χαμηλά επίπεδα για σχεδόν όλη την δεκαετία του 2010-2020, λόγο της υπερπροσφοράς του σε παγκόσμιο επίπεδο μετά και τις μεγάλες αυξήσεις στην παραγωγή κυρίως από ΗΠΑ, Ρωσία, Κατάρ, και Αυστραλία.

Πώς φτάσαμε έως εδώ?

Όταν η τιμή του φυσικού αερίου Henry Hub στις ΗΠΑ έφτασε να διαπραγματεύεται κοντά στα πολυετή χαμηλά των $1,40/MMBtu (ανά εκατ. βρετανικές θερμικές μονάδες) στις 25 Ιουνίου 2020, κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι 14 μήνες μετά η τιμή θα σκαρφάλωνε πέραν των $5,50/MMBtu λόγω αυξημένης ζήτησης, περιορισμένης προσφοράς, και μεγάλης έλλειψης στα αποθεματικά.

Παρόμοια και χειρότερη εικόνα στις τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη, Ηνωμένο Βασίλειο, και Ασία, καθώς οι τιμές έχουν πενταπλασιαστεί σε ορισμένες περιπτώσεις στην ίδια περίοδο, βαρύνοντας τις τσέπες των καταναλωτών.

Το ενεργειακό πρόβλημα στην Ευρώπη είναι μεγαλύτερο διότι εισέρχεται στον χειμώνα του βόρειου ημισφαιρίου με αποθέματα φυσικού αερίου κοντά στο 60% κατά μέσω όρο συγκριτικά με το 80% του περσινού καλοκαιριού, ενώ η παραγωγή αιολικής ενέργειας είναι χαμηλότερη από το αναμενόμενο .

Χαρακτηριστικά, οι αποθηκευμένες ποσότητες φυσικού αερίου στην Ολλανδία και τη Γερμανία εκτιμώνται στο 52% και το 63% της χωρητικότητας αντιστοίχως σύμφωνα με την Goldman Sachs, όταν σε τέτοια εποχή του χρόνου (τέλος καλοκαιριού) θα πρέπει να πλησιάζουν το 80%-90%.

Οι κυριότερες αιτίες για το ενεργειακό πρόβλημα είναι οι εξής:

  1. Η επανεκκίνηση των οικονομιών μετά την πανδημία, ο πολύ κρύος χειμώνας στην Ευρώπη και οι απροσδόκητοι καύσωνες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αύξησαν την ζήτηση ηλεκτρικού ρεύματος από τα νοικοκυριά και επιχειρήσεις, και εξάντλησαν τα αποθέματα στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης, πυροδοτώντας την έκρηξη των τιμών ενέργειας στην αγορά.
  2. Περίπου το 30%-40% της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη παράγεται σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο, με αποτέλεσμα οι σταθμοί να καταναλώσουν περισσότερη καύσιμη ύλη από ότι υπολόγιζαν για να ικανοποιήσουν την απροσδόκητη αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικού ρεύματος κατά το 2021.
  3. Το διαδοχικό πέρασμα δύο τυφώνων από την πλούσια σε ενεργειακά κοιτάσματα περιοχή του Κόλπου του Μεξικού στις αρχές Σεπτεμβρίου, έθεσε εκτός λειτουργίας δεκάδες υπεράκτιες πλατφόρμες εξόρυξης, διυλιστήρια, και αγωγούς, με αποτέλεσμα την διακοπή του 80% της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου για περισσότερο από τρείς εβδομάδες, ανεβάζοντας τις τιμές ενέργειας στις διεθνείς αγορές. Στον Κόλπο του Μεξικού παράγεται περίπου το 17% της συνολικής παραγωγής πετρελαίου των ΗΠΑ και το 5% του συνολικού φυσικού αερίου.
  4. Ο αίθριος καιρός και ο αδύνατος άνεμος στην Βόρεια Ευρώπη κατά τις προηγούμενες εβδομάδες περιόρισε κατά πολύ την παραγωγή αιολικής ενέργειας, με αποτέλεσμα οι κυβερνήσεις να επαναλειτουργήσουν ακριβότερες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμη ύλη τον άνθρακα (coal), εκτοξεύοντας επίσης την τιμή του άνθρακα στην παγκόσμια αγορά.
  5. Ενώ τα αποθεματικά είναι πλέον πολύ χαμηλά για την εποχή τους, η παγκόσμια τροφοδοσία είναι πολύ περιορισμένη καθώς η Ρωσία μείωσε την προσφορά προς την Ευρώπη για τους δικούς της γεωπολιτικούς λόγους (το αναλύουμε στην επόμενη παράγραφο), ενώ η μεγάλη ζήτηση LNG από την Ασία περιορίζει την παγκόσμια διαθέσιμη προσφορά, η οποία θα μπορούσε να αναπλήρωνε το αποθεματικό έλλειμα της Ευρώπης πριν την έλευση του χειμώνα.
  6. Την αυξανόμενη ζήτηση του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τις χώρες της Ασίας, οι οποίες έχουν βασίσει τις ενεργειακές πολιτικές τους στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμη ύλη το φτηνό και «πράσινο» (φιλικό για το περιβάλλον) φυσικό αέριο, καθώς προσπαθούν να περιορίσουν και αυτές την κατανάλωση των μολυσματικών για το περιβάλλον άνθρακα (coal), μαζούτ (πετρέλαιο), πυρηνικής ενέργειας, και λιγνίτη, προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους τους για την πράσινη αλλαγή.
  7. Η μετάβαση προς την πράσινη ενέργεια και οι παρατεταμένες χαμηλές τιμές την προηγούμενη δεκαετία, ανάγκασε πολλές ενεργειακές εταιρίες να μειώσουν τις επενδύσεις για ανεύρεση, εξόρυξη και προσφορά αυτού του ορυκτού καυσίμου για να εναρμονιστούν με την Συνθήκη του Παρισιού για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
  8. Λόγω της φύσης της βιομηχανίας ενέργειας, δεν υπάρχουν πολλά διαθέσιμα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας εξαιτίας του υψηλού κόστους κατασκευής και λειτουργίας, ανεβάζοντας τις τιμές κόστους σε περίπτωση προβλημάτων σε κάποιες μεγάλες μονάδες.
  9. Σημαντικός παράγοντας που ανεβάζει τιμές της ενέργειας είναι η αύξηση στο κόστος των δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα σε επίπεδα ρεκόρ, το οποίο επηρεάζει το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας.

«Nord Stream 2», το ενεργειακό και γεωπολιτικό όπλο της Ρωσίας

Η Ρωσία είναι ο μοναδική χώρα που έχει τις επαρκείς ποσότητες φυσικού αερίου για να ικανοποιήσει τις ετήσιες ανάγκες της Ευρώπης, ενώ έχει και την δυνατότητα μεταφοράς του με ελάχιστο κόστος και χρόνο είτε μέσω υποθαλάσσιων ή χερσαίων αγωγών είτε μέσω ναυσιπλοΐας (υγροποιημένο φυσικό αέριο-LNG) στα γειτονικά ευρωπαϊκά λιμάνια της Βαλτικής Θάλασσας.

Μπορεί η μεγάλη άνοδος στις διεθνείς τιμές φυσικού αερίου να οφείλεται σε διάφορους λόγους, αλλά η κυριότερη αιτία για την ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη είναι η λιγότερη προσφορά από την Ρωσία, η οποία προκάλεσε και την πτώση στα επίπεδα αποθήκευσης στην ήπειρο κάτω από τον μέσο όρο 5 χρονών.

Όλα αυτά έχουν ένα όνομα: «Nord Stream 2», τον υποθαλάσσιο αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου που ξεκινά από την Ρωσία και καταλήγει στην Γερμανία μέσω της Βαλτικής Θάλασσας, του οποίου η κατασκευή μόλις ολοκληρώθηκε, και θα είναι σε λειτουργία από τις αρχές του 2022, παρά τις διαφωνίες και κυρώσεις από τις ΗΠΑ.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος είναι γνωστός μετρ στην διεθνή γεωστρατηγική σκακιέρα, απέφυγε την μεταφορά επιπλέον ποσοτήτων φυσικού αερίου μέσω του υφιστάμενου χερσαίου αγωγού που περνά από την Ουκρανία, Πολωνία και καταλήγει στην κεντρική Ευρώπη τους τελευταίους μήνες, γεγονός που εκτίναξε τις τιμές φυσικού αερίου στην ήπειρο, πολύ περισσότερα σε σύγκριση με την ποσοστιαία άνοδο σε ΗΠΑ και Ασία.

Η επερχόμενη ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη (προ των πυλών ο χειμώνας), κάνει την θέση της Ρωσίας για τον «Nord Stream 2» ακόμη πιο δυνατή και αναγκαία στην ενεργειακή και γεωπολιτική σκακιέρα που διαμορφώνεται με τα νέα δεδομένα, κάτι που επεδίωκε ο Πούτιν να χρησιμοποιήσει τον αγωγό σαν γεωπολιτικό όπλο, και αντευχόταν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Η Ρωσία και ο Πούτιν κατάφεραν με τον νέο αγωγό να ενδυναμώσουν για πολλά χρόνια την ρωσο-γερμανική ενεργειακή συνεργασία, την πλήρη ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από την Ρωσία και ειδικά εις βάρος του ακριβότερου αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG.

Το πιο σημαντικό γεγονός του υποθαλάσσιου αγωγού «Nord Stream 2» είναι ότι έχει πετύχει την εδαφική παράκαμψη χώρων μη φιλικές πλέον με την Ρωσία, όπως της Ουκρανίας, τις Βαλτικές δημοκρατίες, και της Πολωνίας, με ιστορικά ‘ενεργειακών πολέμων’ και απειλών στις προηγούμενες δεκαετίες.

Πλέον, χωρίς άλλη άμεση εναλλακτική επιλογή, η γερμανική ρυθμιστική αρχή αλλά και η Κομισιόν με την σιωπηλή ευλογία του Αμερικανού προέδρου Τζό Μπάιντεν, αναμένεται να δώσουν την πολυπόθητη άδεια λειτουργίας του αγωγού «Nord Stream 2» για να αντιμετωπίσουν τις αυξανόμενες τιμές ενέργειας και ηλεκτρισμού στα νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Πώς επηρεάζει τους καταναλωτές ο υψηλός πληθωρισμός?

Η αύξηση του ηλεκτρικού ρεύματος αναμένεται να ανεβάσει το κόστος παραγωγής σε γεωργία, κτηνοτροφία, βιομηχανίες και υπηρεσίες, κάνοντας δυστυχώς ακριβότερα προϊόντα και υπηρεσίες στον τελικό καταναλωτή.

Η αύξηση των τιμών αγαθών και υπηρεσιών δημιουργεί πληθωριστικές πιέσεις σε όλο τον κόσμο, με τους αναλυτές να αναμένουν να αυξηθεί περαιτέρω στους επόμενους μήνες.

Ο λόγος είναι απλός: όσο αυξάνονται οι τιμές πρώτων υλών τόσο ανατροφοδοτούν ανοδικά και τον πληθωρισμό, καθώς τα αποθέματα σε βιομηχανικά προϊόντα, μέταλλα και πρώτες ύλες που θα έχουν εξαντληθεί στην αγορά θα αντικαθίστανται με νέα εμπορεύματα σε υψηλότερες τιμές, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι τιμές των προϊόντων στα ράφια των υπεραγορών.

Προ του φάσματος πολιτικού κόστους από την αύξηση του λογαριασμού ρεύματος κατά σχεδόν 40% σε λίγους μήνες και την κοινωνική κατακραυγή, οι περισσότερες κυβερνήσεις της Ευρώπης συμπεριλαμβανομένου και της Κύπρου, προχώρησαν σε μειώσεις φορολογίας, σε επιδοτήσεις των λογαριασμών ρεύματος, σε διανομή κουπονιών ενέργειας, και σε θέσπιση προσωρινού πλαφόν στις τιμές του φυσικού αερίου.

Προβλήματα στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα:

Η πανδημία που έπληξε την παγκόσμια οικονομία έχει επηρεάσει τις μεγάλες βιομηχανίες του πλανήτη λόγω προβλημάτων και καθυστερήσεων στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.

Σημαντικοί βιομηχανικοί κλάδοι όπως οι αυτοκινητοβιομηχανίες, κατασκευαστές μηχανημάτων, και ένδυσης έχουν κατεβάσει διακόπτες σε κάποιες γραμμές παραγωγής λόγω των μεγάλων ελλείψεων σε πρώτες ύλες, εξαρτημάτων, και ημιαγωγών (semiconductors).

Αυτή η απότομη και αναπάντεχη καθυστέρηση στις διαδρομές της εφοδιαστικής αλυσίδας και με συνδυασμό με την ανάκαμψη της ζήτησης καταναλωτικών προϊόντων μετά τον περιορισμό της πανδημίας, βοήθησε αναπόφευκτα στην αύξηση των τιμών των πλείστων βιομηχανικών εμπορευμάτων, όπως το αλουμίνιο, ο χαλκός, ο σίδηρος, το καουτσούκ κ.α.

Κρίση στην αγορά εμπορευματοκιβωτίων:

Τα εμπορευματοκιβώτια είναι η βάση του παγκόσμιου εμπορίου, και η κρίση που δημιουργήθηκε από τις αρχές του 2021 προκάλεσε τις μεγάλες ελλείψεις στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα, και την άνοδο στις τιμές των καταναλωτικών προϊόντων, και χωρίς να ξέρει κάποιος πότε θα περιοριστεί το πρόβλημα.

Η αυξανόμενη ζήτηση για αγαθά και η έλλειψη άδειων εμπορευματοκιβωτίων στα ασιατικά λιμάνια εκτίναξαν τα έξοδα αποστολής εμπορευματοκιβωτίων. Το μέσο κόστος αποστολής ενός μεγάλου εμπορευματοκιβωτίου (40 ποδιών) έχει ξεπεράσει τα $10.000, περίπου τέσσερις φορές υψηλότερα από το 2020 και έξι φορές από το 2019.

Για όσους ασχολούνται με την ναυτιλία και το διεθνείς εμπόριο, οι σημερινές ψηλές τιμές θεωρούνται εξωφρενικές και δύσκολο να προβλεφθούν εφόσον η βιομηχανία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων δέχτηκε μεγάλο πλήγμα από την εφαρμογή των lockdowns για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορωνοϊού στις αρχές του 2020.

Οι περιορισμοί προκάλεσαν μια άνευ προηγουμένου βουτιά στο παγκόσμιο εμπόριο, αναγκάζοντας τις ναυτιλιακές εταιρείες να παραμείνουν σε αδράνεια, να ακυρώσουν δρομολόγια, και να «παρκάρουν» χιλιάδες εμπορευματοκιβώτια σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά λιμάνια.

Όλα άλλαξαν για τον κλάδο στο δεύτερο εξάμηνο του 2020 και την άρση των περιορισμών κυρίως στην Κίνα και στις υπόλοιπες βιομηχανικές-εξαγωγικές οικονομίες όπως της Ιαπωνίας, Ν. Κορέας, και Βιετνάμ.

Το κόστος μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων ανέβηκε απότομα όταν τα ασιατικά εργοστάσια επέστρεψαν στην πλήρη παραγωγή για να καλύψουν την μεγάλη ζήτηση αγαθών από τον υπόλοιπο κόσμο, χωρίς όμως να υπάρχει ικανός αριθμός διαθέσιμων εμπορευματοκιβωτίων στα ασιατικά λιμάνια για την εξαγωγή.

Η κρίση χρέους της China Evergrande προκάλεσε τις πρώτες απώλειες στα εμπορεύματα

Η χρηματιστηριακή ιστορία έχει δείξει ότι κανένα περιουσιακό στοιχείο δεν μπορεί να ανεβαίνει ή να κατεβαίνει για πάντα. Έτσι, επιβεβαιώθηκε ο κανόνας και στο φετινό ράλι των εμπορευμάτων καθώς οι περισσότερες κατασκευαστικές πρώτες ύλες δέχτηκαν ισχυρές πιέσεις στις αρχές του Σεπτεμβρίου λόγω μιας ενδεχόμενης κατάρρευσης της China Evergrande, της δεύτερης μεγαλύτερης κινεζικής εταιρείας ακινήτων.

Ο κινεζικός κολοσσός ακινήτων βρισκόταν στο δεύτερο μισό του Σεπτεμβρίου σε «τεχνική» πτώχευση καθώς αδυνατούσε να εκπληρώσει τις δανειακές του υποχρεώσεις ύψους 260 δις. ευρώ!, δηλαδή όσο είναι το κρατικό χρέος της Ελλάδας και της Πορτογαλίας ξεχωριστά, ή περίπου 25 φορές το ποσό που δανείστηκε η Κύπρος από το ΔΝΤ.

Η επενδυτική κοινότητα ανησυχεί για πιθανή χρεοκοπία της Evergrande καθώς θα μπορούσε να διαχύσει το πρόβλημα και στις υπόλοιπες υπερ-χρεωμένες κινεζικές και ασιατικές κατασκευαστικές εταιρίες, προκαλώντας μια νέα οικονομική κρίση στην Κίνα και στον κόσμο.

Αυτό το γεγονός θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια νέα Bear Stearns ή Lehman Brothers της Κίνας, καθώς η κατάρρευση των δύο αμερικανικών επενδυτικών τραπεζών προκάλεσε την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008.

Μια ενδεχόμενη κρίση στην οικονομία της Κίνας θα προκαλούσε ηλεκτροσόκ στις αγορές εμπορευμάτων καθώς η Κίνα μαζί με τις υπόλοιπες ασιατικές βιομηχανικές οικονομίες καταναλώνουν πέραν του 60% τις παγκόσμιας παραγωγής βασικών πρώτων υλών.

Υπό τον φόβο αυτού του σεναρίου, οι επενδυτές έσπευσαν να μειώσουν τις ήδη κερδοφόρες θέσεις τους στα περισσότερα εμπορεύματα. Το μεγαλύτερο κτύπημα το δέχτηκε η τιμή του Σιδήρου (Iron Ore), η οποία έχασε σχεδόν 60% σε μόλις λίγες εβδομάδες καθώς ο κατασκευαστικός τομέας της Κίνας καταναλώνει το 30% της εγχώριας ζήτησης.

Βουτιά πέραν του 15% σημείωσε και η τιμή του περιζήτητου Χαλκού κοντά στα $4/λίβρα καθώς η Κίνα κατέχει τη διεθνή πρωτιά ως προς την κατανάλωση του, ενώ μικρότερες απώλειες είχε το Αλουμίνιο, καθώς το πρόσφατο πραξικόπημα στην Γουινέα, την δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγό  Βωξίτη (πρώτη ύλη για παραγωγή αλουμινίου) στον κόσμο προκάλεσε κρίση προσφοράς στην αγορά.

Μεγάλη υποχώρηση κατέγραψε και η τιμή του Φυσικού Αερίου από τα υψηλά των $5,60/MMBtu (ανά εκατ. βρετανικές θερμικές μονάδες) στα $4,80/MMBtu, καθώς βοήθησε και η επιστροφή μεγάλου μέρους της απολεσθέντας παραγωγής από τον Κόλπο του Μεξικού, ανακουφίζοντας έστω και προσωρινά τους αναλυτές από το σενάριο μιας ενεργειακής κρίσης ενόψει του χειμώνα στο βόρειο ημισφαίριο.

Παρόλο τον φόβο για αλυσιδωτούς κλυδωνισμούς στην κινεζική και παγκόσμια οικονομία, οι αναλυτές εμφανίζεται καθησυχαστικοί καθώς οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο είναι καλύτερα προετοιμασμένες με τα αναγκαία νομισματικά και δημοσιονομικά προγράμματα για να αντιμετωπίσουν μια νέα οικονομική κρίση.

Πηγή: Economy Today