Αρχική Blog Σελίδα 1922

Ανάλυση CT: Η προσάρτηση στη «ρουλέτα» του Ερντογάν – Ας μην πάθουμε ότι με τα Βαρώσια

2

Ψίθυροι για ενδεχόμενη ανακοίνωση της προσάρTισης των κατεχόμενων στην Τουρκία – Οι συγκυρίες που οδηγούν σ’ αυτό το απομακρυσμένο, κατά τα άλλα, σενάριο τρόμου – Ανάγκη για προληπτικές δράσεις από την Κυβέρνηση

Δεν είναι η πρώτη φορά που βγαίνουν στην επιφάνεια φήμες και διαδόσεις ότι ο Τούρκος Πρόεδρος θα προχωρήσει με την προσάρτηση των κατεχόμενων στην Τουρκία. Τον έχουμε ακούσει πολλές φορές να λέει πως η χώρα του είναι μεγαλύτερη από τα σύνορα της και τον έχουμε δει να δείχνει πως αισθάνεται την Κύπρο ως την 82η τουρκική επαρχία. Μέχρι σήμερα δεν τόλμησε να κάνει αυτό το βήμα.

Καταρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως είναι πολύ περιορισμένες οι πιθανότητες να γίνει κάτι τέτοιο στην πράξη. Ωστόσο κανείς δεν είναι σε θέση να αποκλείσει πως δεν θα υπάρξουν αναφορές που να παραπέμπουν σ’ αυτό κατά την παράνομη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στα κατεχόμενα στις 20 Ιουλίου.

Στην ανακοίνωση της πρόθεσης για προσάρτηση θα μπορούσαν να συμβάλουν δύο βασικές συγκυρίες. Οι επερχόμενες εθνικές εκλογές στην Τουρκία τον Ιούνιο του 2023. Τις τελευταίες εβδομάδες ο Ερντογάν έδειξε ξεκάθαρα την πρόθεση του να χρωματίσει την προεκλογική του εκστρατεία με το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά. Τα τοποθετεί στην πρώτη γραμμή κυρίως για να πείσει τους εθνικιστές ψηφοφόρους να τον εμπιστευτούν ξανά. Το κάνει ακόμη για να αποσπάσει το ενδιαφέρον των πολιτών από την οικονομική κρίση που μαστίζει την Τουρκία.

Η δεύτερη συγκυρία είναι τα γενέθλια της Τουρκικής Δημοκρατίας. Τον Οκτώβριο συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση του σύγχρονου τουρκικού κράτους και εδώ και μια διετία γνωρίζουμε καλά πως ο Ερντογάν θέλει να το γιορτάσει με κάτι… μεγάλο. Αυτό θα μπορούσε θεωρητικά να είναι η επέκταση των συνόρων της χώρας του. Είτε μιλάμε για την Κύπρο, είτε για τα νησιά του Αιγαίου με αφορμή τα οποία ξεσκεπάστηκαν οι αναθεωρητικές του τάσεις.

Άλλο θεωρία και άλλο πράξη

Για χίλιους λόγους ο Ερντογάν ξέρει πως δεν πρέπει να προχωρήσει με την προσάρτηση των κατεχόμενων στην Τουρκία. Έτσι κι αλλιώς, η ωμή πραγματικότητα είναι πως δεν τον συμφέρει καν σε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Άρα ακόμη και να υπονοήσει πως θα προσπαθήσει να το πράξει, θα το κάνει μόνο για λόγους γοήτρου.

Το ερώτημα είναι εάν θα θυσιάσει τα πάντα για αυτό το γόητρο. Με το παράδειγμα της Ρωσίας, ο διεθνής παράγοντας έδειξε πως δεν αστειεύεται με τέτοιου είδους ακραίες κινήσεις. Και ο Τούρκος Πρόεδρος χρειάζεται σήμερα το διεθνή παράγοντα ίσως περισσότερο από ποτέ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ως Κύπρος δεν πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά όσα ακούγονται τις τελευταίες μέρες. Η ανάλυση των ενδεχόμενων κινήσεων του Ερντογάν μπορεί να δίνει ένα μαξιλαράκι ασφάλειας στην Δημοκρατία, η οποία εντούτοις δεν πρέπει να επαναπαυτεί πίσω από αυτό. Θα πρέπει άμεσα να γίνουν προειδοποιητικά διαβήματα προς κάθε κατεύθυνση και να ζητηθεί από τις ξένες δυνάμεις να ασκήσουν πιέσεις στον Τούρκο Πρόεδρο. Να του ζητήσουν να εκλογικευτεί και να αντιληφθεί τη σοβαρότητα αυτού που διαδίδεται ότι σκέφτεται να κάνει. Δεν πρέπει η Κυβέρνηση να επιτρέψει να επαναληφθεί η τραγωδία των Βαρωσίων.

cyprustimes.com

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ

0
Τα μεγάλα γεγονότα δεν έχουν συναισθηματικές ή ιδεολογικές αιτίες που τα γεννούν. Ακόμη και αν τις επικαλούνται. Ας υποθέσουμε ότι αυτά αποτελούν τις αφορμές.
Μετά απο το πρώτο μούδιασμα της κατάρρευσης των κομμουνιστικών καθεστώτων, άρχισε η διαδικασία επαναπροσδιορισμού της παγκόσμιας ισορροπίας.
Η υπόθεση της Ουκρανίας δεν είναι ούτε το ανικανοποίητο ρωσικό όνειρο να ενώσει την κοιτίδα των Ρως με το σύγχρονο ρωσικό κράτος, ούτε η αγωνία των Ουκρανών που απέκτησαν κάποια στιγμή συνείδηση της διαφορετικότητάς τους να ενταχθούν σε δομές ασφάλειας απέναντι στον ρωσικό κίνδυνο. Και τα δύο υπάρχουν αλλά είναι το εποικοδόμημα. Η βάση είναι η διαμάχη για την ηγεμονία μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας.
Η διαμάχη αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη και θα κρατήσει χρόνια. Και μην αποκλείσετε όλους τους συνδυασμούς τριών πραγμάτων ανά δύο. Ανα δύο Κίνα, Ρωσια και ΗΠΑ θα συμμαχούν ή θα συνεργάζονται υποδόρεια για να πετύχουν κοινούς στόχους κατά του τρίτου.
Ας αρχίσουμε, λοιπόν, απο τις ΗΠΑ.
Για τις ΗΠΑ η Ευρώπη παίζει δευτερεύοντα ρόλο στην νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας.
Οι ΗΠΑ νοιώθουν να κινδυνεύουν απο την διεκδίκηση ηγεμονίας της Κίνας στον Ειρηνικό και την έξοδο της Ρωσίας απο τον αρκτικό κύκλο, μέσω του Βερίγγειου Πορθμού, στον Ατλαντικό.
Πως αντιδρούν;
Στην Ευρώπη δίνουν έμφαση στον Βορρά και στα Νοτιοανατολικά.
Στον Βορρά για να ενισχύσουν το ΝΑΤΟϊκό αποτύπωμα στον αρκτικό κύκλο, και να μπορούν να ελέγχουν καλύτερα τις κινήσεις της Ρωσίας, πρόσθεσαν την Σουηδία και την Φινλανδία στο ΝΑΤΟ. Γι αυτό ήταν αδύνατο να πετύχει αυτά που ήθελε ο Ερντογάν. Βρισκόμαστε στο σημείο που οι ΗΠΑ δεν παίζουν. Υπαγορεύουν.
Ο νότος και, κυρίως, η νοτιονατολική περιοχή έχουν ενδιαφέρον διότι αποτελούν την δίοδο που φέρνει σε επαφή την Ευρώπη, μέσω του Σουέζ με τον Ινδοειρηνικό.
Στον Ινδοειρηνικό, όπου είναι το κρίσιμο αναδυόμενο πεδίο, έχουν δημιουργήσει την AUKUS (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Ιαπωνία, Αυστραλία). Στην Ευρώπη έχουν το ΝΑΤΟ. Απομένει κάτι στη Μέση Ανατολή ως ενδιάμεσος χώρος μεταξύ Ευρώπης και Ινδοειρηνικού.
Προωθούν την Τετραμερή Δυτικής Ασίας (Ισραήλ, ΗΑΕ, Ινδία και ΗΠΑ), στην διάσκεψη της οποίας στα μέσα Ιουλίου θα συμμετάσχει ο Μπάϊντεν.
Επειδή αυτά δεν θα τα δείτε πουθενά, φροντίζουν για εσάς οι Ανιχνεύσεις.
Για την Τετραμερή Δυτικής Ασίας εδώ http://www.anixneuseis.gr/%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce…/
Για τον Αρκτικό Κύκλο εδώ http://www.anixneuseis.gr/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf…/
Αυτές οι κινήσεις των ΗΠΑ στοχεύουν στο να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ανάσχεσης της Κίνας η οποία, μέχρι στιγμής, προβάλλει ήπια ισχύ.
Η ήπια ισχύς της Κίνας είναι, επίσης, ενοχλητική. Βασίζεται, στην δημιουργία διαφόρων οδών (χερσαίων, σιδηροδρομικών και θαλάσσιων) για την επικοινωνία και προώθηση των εμπορευμάτων της στη Δύση μέσω Ευρώπης.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, απο την οποία θα διήρχοντο οι οδοί, διέκοψε την κινεζική προσπάθεια.
Θα είναι προσωρινή αυτή η διακοπή;
Δεν το γνωρίζουμε. Θα εξαρτηθεί απο την μορφή της λύσης που θα επιτευχθεί.
Και οι ΗΠΑ και η Ρωσία θα έχουν λόγο στην ολοκλήρωση και την ασφάλεια της κινεζικής προσπάθειας.
Μένει ο θαλάσσιος δρόμος που επέλεξε η Κίνα που καταλήγει μέσω του Σουεζ στον Πειραιά ή προωθείται βορειότερα στην Ευρώπη.
Έχει κανείς αμφιβολία ποιος θα ελέγξει τον δρόμο αυτό;
Το παζλ δεν έχει ολοκληρωθεί.
Απλώς, να προσθέσω πως θαλάσσιοι, χερσαίοι ή σιδηροδρομικού οδοί κατασκευάζονται για επικοινωνία και μεταξύ ασιατικών χωρών χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η Ευρώπη.
Ο κόσμος έχει μετακινηθεί.
Η Ελλάδα και η Κύπρος βρίσκονται σε προνομιακό σημείο για να διαδραματίσουν σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο. Και διότι βρίσκονται πάνω στην επίμαχη διαδρομή Ευρώπης, Ανατολικής Μεσογείου- Σουέζ και διότι η Ελλάδα βρίσκεται πάνω στον κάθετο άξονα απο τις Βαλτικές χώρες ως την Ανατολική Μεσόγειο (που διέρχεται απο την Αλεξανδρούπολη) για να προσδιοριστεί το όριο Ανατολής-Δύσης χωρίς τις ανατολίτικες πονηριές της Τουρκίας. Γι αυτό ο Ερντογάν θυμώνει με την Ελλάδα και τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα της χάλασε τη δουλειά με την Αλεξανδρούπολη.
Αυτην την γεωπολιτική σημασία της πρέπει να αξιοποιήσει η χώρα.
Οι πολιτικοί μόνοι τους δεν θα το κάνουν. Πρέπει να το συνειδητοποιήσει ο κόσμος και να πιέσει.
Π.Σ.

Καιρός να εγγυηθούμε (οι ΗΠΑ) σε Ελλάδα και Κύπρο ένα ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα – Time to guarantee Greece and Cyprus a qualitative military edge

2

by Michael Rubin

Ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον αντιμετώπισε ένα αίνιγμα. Καθώς ο Ψυχρός Πόλεμος μαινόταν, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν να καλλιεργήσουν τις σχέσεις τους τόσο με το Ισραήλ όσο και με τους Άραβες συμμάχους. Ο καθένας αναζήτησε αμερικανικά όπλα, αλλά η πιθανότητα τα αραβικά κράτη να χρησιμοποιήσουν τέτοια όπλα για να επιτεθούν στο Ισραήλ ήταν πραγματική.

Σε αυτό το πλαίσιο, το 1968, ο Τζόνσον ευλόγησε την πώληση μαχητικών αεροσκαφών Phantom F-4 στο Ισραήλ. Εκείνη την εποχή, τα Phantom ήταν από τα πιο προηγμένα στον κόσμο. Το Ισραήλ τα παρέλαβε πριν από τυος συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ Γερμανία και Τουρκία και μια δεκαετία πριν από την Αίγυπτο. Τελικά, οι εσωτερικές συζητήσεις οδήγησαν σε μια de facto δέσμευση για διατήρηση του ποιοτικού στρατιωτικού εξοπλισμού αιχμής του Ισραήλ. Η λογική ήταν απλή: Ο αραβικός κόσμος υπερτερούσε του Ισραήλ ποσοστικά με στρατεύματα, πυροβολικό, τανκς και αεροσκάφη. Για να εξισορροπηθεί το ποσοτικό πλεονέκτημα των αραβικών κρατών, οι διαδοχικές κυβερνήσεις των Η.Π.Α. εγγυήθηκαν ότι το Ισραήλ θα είχε πάντα την πρώτη προτίμηση στα πιο προηγμένα όπλα. Για μισό αιώνα, η ισορροπία που δημιουργήθηκε από το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ λειτούργησε.

Είναι καιρός να αντιγράψουμε το μοντέλο ευρύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία είναι ολοένα και πιο επιθετική. Κατέχει, βομβαρδίζει ή απειλεί την Κύπρο, τη Συρία, το Ιράκ, την Αρμενία και, τις τελευταίες εβδομάδες, την Ελλάδα. Ταυτόχρονα, ο Λευκός Οίκος ενέκρινε την πώληση αναβαθμισμένων αεροσκαφών F-16 στην Τουρκία ως ένα μικρό έπαθλο παρηγοριάς, αφού ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέκλεισε την Τουρκία από το πρόγραμμα F-35 Joint Strike Fighter αγοράζοντας τους ρωσικούς S-400.

Η παροχή οποιουδήποτε προηγμένου όπλου στην Τουρκία είναι κοντόφθαλμη, δεδομένης της πιθανότητας ο Ερντογάν να το χρησιμοποιούσε περισσότερο για να παρενοχλήσει τους μικρότερους γείτονες της Τουρκίας αντί να υπερασπιστεί την Τουρκία ενάντια στη Ρωσία. Ενώ το Κογκρέσο διατηρεί ευρείες δικομματικές επιφυλάξεις σχετικά με τη συμφωνία του προέδρου Τζο Μπάιντεν με την Τουρκία, είναι καιρός το Κογκρέσο να προχωρήσει παραπέρα. Ακριβώς όπως κάθε πρόεδρος από τότε που ο Τζόνσον συμφώνησε ότι το Ισραήλ πρέπει να έχει ένα ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα για χάρη της περιφερειακής ειρήνης και ασφάλειας, είναι καιρός να απαιτήσουμε ρητά από τις Η.Π.Α. να πουλήσει στην Ελλάδα και την Κύπρο πιο προηγμένες πλατφόρμες από αυτές που διαθέτει η Τουρκία. Αυτό θα συμβάλει στην αντιστάθμιση των πλεονεκτημάτων που αποκομίζει η Τουρκία από το μέγεθός της.

Η Τουρκία έχει F-16; Τότε η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει F-35. Η Τουρκία απέκτησε το επιθετικό πλοίο Anadolu; Η Ελλάδα θα πρέπει να αποκτήσει πρόσβαση στο αντιτορπιλικό κλάσης Zumwalt και στους πιο πρόσφατους αντιπλοϊκούς πυραύλους για να αντιμετωπίσει το Anadolu. Η Τουρκία κατασκευάζει εγχώρια drone Bayraktar TB2; Τότε η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να έχουν Predators, RQ-170 Sentinels και MQ-9 Reapers, καθώς και τα μέσα για να απενεργοποιήσουν και να καταρρίψουν τα Bayraktars. Αν αυτό σημαίνει ότι οι Η.Π.Α. πρέπει να καταργήσει τα τελευταία υπολείμματα του εμπάργκο όπλων στην Κύπρο, ας είναι. Τα Ηνωμένα Έθνη απέτυχαν. Η άρνηση των όπλων στην Κύπρο ενθαρρύνει μόνο την τουρκική επιθετικότητα.

 

Το γεγονός ότι η Τουρκία πέρασε από την εθνοκάθαρση στην πολιτιστική γενοκτονία και τώρα απειλεί την πλήρη προσάρτηση της βόρειας Κύπρου, σημαίνει ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο.

Ο στόχος της νομοθέτησης ενός ποιοτικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος για την Ελλάδα και την Κύπρο δεν θα ήταν να προκληθεί η Τουρκία αλλά μάλλον να σηματοδοτήσει ότι δεν θα πετύχει ποτέ την επεκτατική της ατζέντα. Διασφαλίζοντας ότι η Ελλάδα έχει τα μέσα για να αμυνθεί ενάντια στον πολύ μεγαλύτερο γείτονά της, ένα ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα δημιουργεί μια αποφασιστικότητα που μπορεί να σταθεροποιήσει την περιοχή στρατιωτικά, ενώ η τρέχουσα ανισότητα στις δυνάμεις ενθαρρύνει την τουρκική επιθετικότητα.

Ο Ερντογάν προσπάθησε να εκβιάσει το ΝΑΤΟ για να αποκτήσει F-16. Δεν μπορεί να κερδίσει, δεν πρέπει να υπάρχουν αεροσκάφη για την Τουρκία. Το δεύτερο μεγαλύτερο μέλος του ΝΑΤΟ διαθέτει επαρκή αεροσκάφη για να καλύψει τις ανάγκες ασφαλείας του. Ειλικρινά, εάν ο Ερντογάν απελευθέρωνε τους φυλακισμένους πιλότους της Τουρκίας, θα έκανε πολύ περισσότερα για να ενισχύσει την άμυνα της Τουρκίας από ό,τι οποιοδήποτε νέο αεροσκάφος.

Ένα ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα για την Ελλάδα και την Κύπρο θα σταθεροποιούσε την Ανατολική Μεσόγειο, θα αύξανε τα πλεονεκτήματα του ΝΑΤΟ και θα αποθάρρυνε την επιθετικότητα. Εάν ο Ερντογάν ή οποιοσδήποτε μελλοντικός Τούρκος ηγέτης καταλάβει ότι το Πεντάγωνο θα συνδυάζει κάθε τουρκική εξαγορά με πωλήσεις ανώτερων πλατφορμών σε Ελλάδα και Κύπρο, τότε οποιοσδήποτε μελλοντικός Τούρκος αυταρχικός ηγέτης θα επανεξετάσει τον εκβιασμό ως κρατική πολιτική. Πραγματικά δεν υπάρχει κανένα μειονέκτημα. Είναι ώρα για δικομματική δράση.

Ο Μάικλ Ρούμπιν (@mrubin1971) είναι συνεργάτης του Washington Examiner’s Beltway Confidential. Είναι ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute.

infognomonpolitics.gr

Ο Καζαντζάκης στον Καύκασο, για να φέρει στην Ελλάδα χιλιάδες Έλληνες που κινδύνευαν, το 1919

0

Tον Ιούλιο του 1919 η κυβέρνηση Βενιζέλου ενέκρινε πίστωση για τη διάσωση και τη βαθμιαία παλιννόστηση – Απόσπασμα από την «Αναφορά στον Γκρέκο»

Βρασίδας Νεόφυτος: Τριγμοί στην αγορά υπό τον φόβο ύφεσης και υψηλών επιτοκίων

0

του Βρασίδα Νεόφυτου, Υπεύθυνου Επενδυτικής Στρατηγικής Executive Capital

Οι επενδυτές και οι οικονομολόγοι αντιλαμβάνονται πλέον ότι μια ταχύτατη και μεγαλύτερη αύξηση των επιτοκίων εκ μέρος των κεντρικών τραπεζών (επιθετική νομισματική σύσφιγξη) για να περιορίσουν τον ανεξέλεγκτο πληθωρισμό θα έχει αρνητικό αντίκτυπο τόσο στην παγκόσμια οικονομία με κόστος την επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης μετά την πανδημία αλλά και τόσο στις κοινωνίες με την αύξηση της ανεργίας και του περιορισμού της αγοραστικής δύναμης.

Οι κεντρικοί τραπεζίτες εκτιμήσαν λάθος υποβαθμίζοντας την απειλή του πληθωρισμού (το παραδέχτηκε πρόσφατα η Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τζάνετ Γέλεν) από το τέλος του 2021 βαφτίζοντας τον «προσωρινό» ή «παροδικό» (transient), με αποτέλεσμα της μη έγκαιρης σταδιακής και ισορροπημένης αύξησης των επιτοκίων (μη επιθετική) από τις ίδιες τις κεντρικές τράπεζες.

Οι πολιτικοί και οικονομικοί φορείς λήψης αποφάσεων (κέντρα εξουσίας της Ευρώπης και ΗΠΑ) δεν είχαν κατανοήσει πλήρως τις διαστάσεις και τα πλήγματα που θα είχαν κάποια γεγονότα στην οικονομία που ανατροφοδότησαν τον πληθωρισμό.

Η απόφαση για την μη έγκριση του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2 από την Γερμανία και ο στόχος της ενεργειακής απεξάρτησης της Ευρώπης από την Ρωσία (μετά από πιέσεις των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ), ο πόλεμος μεταξύ δύο γιγάντων στην παραγωγή εμπορευμάτων όπως είναι η Ρωσία και η Ουκρανία, οι δυτικές κυρώσεις στα ρωσικά εμπορεύματα, τα πρόσφατα lockdowns για την Covid-19 στην Κίνα ενίσχυσαν τις τιμές ενέργειας και τροφίμων, αλλά και χειροτέρεψαν τα προβλήματα στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα, βάζοντας φωτιά στις τσέπες των καταναλωτών.

Οι καταναλωτές αντιλαμβάνονται πλέον τον καλπάζοντα πληθωρισμό όταν ανοίγουν το ψυγείο τους και έχει λιγότερα προϊόντα με σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια, ενώ δυσκολεύονται να γεμίσουν το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου τους καθώς οι τιμές των καυσίμων έχουν διπλασιάσει από τα μέσα του 2020.

Κίνδυνος μειωμένης ανάπτυξης ή ύφεσης στο 2022 και 2023:

Ολοένα και αυξάνονται οι προβλέψεις μεταξύ των οικονομολόγων για μια πιθανή παγκόσμια ύφεση, αν όχι φέτος, εντός του 2023 καθώς ο συνδυασμός του πληθωρισμού, της μειωμένης ρευστότητας στην αγορά λόγο ανοδικών επιτοκίων, και του πολέμου στην Ουκρανία θα δημιουργήσει το φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού και της μειωμένης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

Ο στασιμοπληθωρισμός εμφανίζεται όταν οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό υπερβαίνουν τον στόχο του 2% των κεντρικών τραπεζών, ενώ η οικονομία μένει στάσιμη ή συρρικνώνεται για τουλάχιστον δύο χρόνια.

Οι οικονομολόγοι ανησυχούν ότι μπορεί να αντιμετωπίσουμε μια επανάληψη του στασιμοπληθωρισμού που έπληξε τις παγκόσμιες οικονομίες τη δεκαετία του 1970, καθώς ο πληθωρισμός έχει πλέον ξεπεράσει το 8% ενώ προβλέπετε ύφεση μέχρι το 2024 με τα τωρινά δεδομένα.

Ενδεικτικό της άσχημης κατάστασης είναι ότι πλέον όλες οι σημαντικές κεντρικές τράπεζες ξεκίνησαν να αναθεωρούν προς τα κάτω τις εκτιμήσεις τους για τους οικονομικούς ρυθμούς ανάπτυξης των οικονομιών τους.

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης μόνο 1,7% στο 2022 και στο 2023 για τις ΗΠΑ, το οποίο είναι πολύ χαμηλότερο από τις προηγούμενες εκτιμήσεις του 2,8% και 2,2% αντίστοιχα.

Στην Ευρώπη, η Ομοσπονδία Γερμανικών Βιομηχανιών ανακοίνωσε ότι η Γερμανία, η οποία είναι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης είναι αντιμέτωπη με την απειλή της ύφεσης με ρυθμούς ανάπτυξης στο 1,5% στο 2022 έναντι εκτιμήσεων για ανάπτυξη 3,5% πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, συμπαρασύροντας το Ευρώ σε 20ετή χαμηλά των $1,04/δολάριο.

Επιπλέον, η αύξηση του κόστους ζωής θα δημιουργήσει σύντομα ένα σπιράλ μισθολογικών και τιμολογιακών αυξήσεων τα οποία θα ανατροφοδοτήσουν τον πληθωρισμό στο άμεσο μέλλον, καθώς οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα θα απαιτήσουν υψηλότερες αυξήσεις ως αντιστάθμισμα για τον πληθωρισμό.

Οι οικονομικές προοπτικές για τις επιχειρήσεις λιανεμπορίου και καταναλωτικών αγαθών των μεγάλων οικονομιών της Ευρώπης είναι ολοένα και πιο δύσκολες για δεύτερη φορά μέσα στην δεκαετία μετά την πανδημία του Covid.

Οι επιχειρήσεις και οι βιομηχανίες βλέπουν την ρευστότητα στην αγορά να μειώνεται, να δυσκολεύονται στην πιστωτική χρηματοδότηση, να αισθάνονται την αγοραστική δυσφορία των καταναλωτών να μεγαλώνει, την διόγκωση του κόστους παραγωγής λόγο ακριβής πρώτης ύλης, ενέργειας, και ελλείψεων, το εργατικό δυναμικό να ζητεί αυξήσεις, με αποτέλεσμα πολλές από αυτές να κινδυνεύουν με χρεοκοπία καθώς δεν μπορούν να αντέξουν επιπλέον χρέος και μειωμένο εισόδημα.

Επιθετική νομισματική πολιτική από τις κεντρικές τράπεζες:

Επιδιώκοντας να τιθασεύσει τον καλπάζοντα πληθωρισμό στις ΗΠΑ που σκαρφάλωσε στο 8,6% τον Μάιο, το υψηλότερο επίπεδο από το 1981, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Federal Reserve) αποφάσισε στις 15 Ιουνίου να αυξήσει τα επιτόκια αναφοράς κατά 0,75% στο 1,50%-1,75% -το υψηλότερο από λίγο πριν από την πανδημία του κορονοϊού τον Μάρτιο του 2020, και η οποία ισοδυναμεί με την πιο επιθετική αύξηση από το 1994.

Οι αναλυτές αναμένουν την Federal Reserve να διατηρήσει την επιθετική νομισματική πολιτική της και στους επόμενους μήνες ανεβάζοντας στο 3,4% τον στόχο των επιτοκίων έως τα τέλη του 2022 και στο 3,8% έως τα τέλη του 2023, με σκοπό να ρίξει τον πληθωρισμό κοντά στο 2% όπου είναι ο στόχος της πριν το 2024.

Επιπλέον, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζό Μπάιντεν και οι Δημοκρατικοί αναζητούν απεγνωσμένα μια πολιτική απάντηση στον πληθωρισμό και στις τιμές της βενζίνης που ανέβηκε μέχρι τα $5/γαλόνι, και αν δεν περιοριστούν, πιθανόν να τους κοστίσει τον έλεγχο της Βουλής, της Γερουσίας ή και των δύο στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου 2022.

Παρόμοια επιθετική νομισματική πολιτική ακολουθείται και από τις υπόλοιπες μεγάλες κεντρικές τράπεζες του κόσμου για να περιορίσουν την ανησυχία του πληθωρισμού και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.

Η Τράπεζα της Αγγλίας αύξησε τα επιτόκια κατά περαιτέρω 0,25% στο 1,25% στα μέσα Ιουνίου για πέμπτη συνεχόμενη συνεδρίαση, για να περιορίσει τον πληθωρισμό στο μεγάλο νησί που έχει ξεπεράσει το 9% τον Μάιο, ενώ προβλέπει ότι οι τιμές θα εκτιναχθούν πάνω από 11% τον Οκτώβριο.

Από την μεριά της, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα-ΕΚΤ έχει προαναγγείλει ότι τον ερχόμενο Ιούλιο θα αυξήσει τα επιτόκια κατά 25 μονάδες βάσης για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια, φέρνοντας το βασικό της επιτόκιο από το -0,50% στο -0,25% και με πιθανή νέα αύξηση τον Σεπτέμβριο σαν ανάχωμα στην συνεχή άνοδο του πληθωρισμού που κατέγραψε νέο ρεκόρ 8,1% τον Μάιο στην Ευρωζώνη.

Επιπλέον, η ΕΚΤ ετοιμάζει νέα εργαλεία παρέμβασης στις αγορές των ομολόγων για να αντιμετωπίσει την εκκολαπτόμενη κρίση χρέους στις χώρες του φτωχού Νότου όπως της Ιταλίας και Ελλάδας, όπου οι αποδόσεις ανέβηκαν μέχρι το 4% για πρώτη φορά από το 2014.

Προβλήματα από την ανατίμηση του Ελβετικού Φράγκου:

Εντύπωση προκαλεί η αιφνιδιαστική απόφαση της Ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας να προχωρήσει στην πρώτη αύξηση του επιτοκίου της από το 2007 κατά 50 μονάδες βάσης με αποτέλεσμα τα επιτόκια να ανέβουν από το -0,75% στο -0,25%, και η οποία οδήγησε σε ισχυρή άνοδο του ελβετικού φράγκου.

Η πιθανότητα για νέες αυξήσεις επιτοκίων και η περεταίρω ανατίμηση του ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ θα αφήσει για άλλη μια φορά εκτεθειμένους τους δεκάδες χιλιάδες ιδιώτες δανειολήπτες στην Κύπρο, Ελλάδα, και στην Ευρώπη που έκαναν το λάθος να προσφύγουν σε τέτοιο δανεισμό με ελκυστικά χαμηλά επιτόκια στα προηγούμενα χρόνια.

Επιπλέον, το ελβετικό φράγκο ενδυναμώνεται από τις μεγάλες εισροές κεφαλαίων από τους θεσμικούς επενδυτές μέσα στο 2022, καθώς η παγκόσμια αστάθεια στις αγορές και ο πόλεμος στην Ουκρανία οδηγούν τους επενδυτές στα ασφαλή καταφύγια.

Αν η Ελβετική Κεντρική Τράπεζα αυξήσει πάνω από το μηδέν το ελβετικό επιτόκιο, εκτιμάται ότι οι ροές κεφαλαίων προς το ελβετικό θα αυξηθούν περαιτέρω, ενισχύοντας το ράλι στο φράγκο.

Σε αυτό το σενάριο, ίσως να έχουμε επανάληψη της φούσκας των δανείων σε ελβετικά φράγκα του 2008, όπου χιλιάδες δανειολήπτες στεγαστικών δανείων σε ελβετικό φράγκο υπέστησαν δυσβάστακτες επιβαρύνσεις από το ράλι της ισοτιμίας του φράγκου με το ευρώ, με την υπόθεση να φθάνει μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο χωρίς αίσιο τέλος για αυτούς.

Σε “bear market” οι χρηματαγορές:

Οι παγκόσμιες χρηματαγορές σαν προεξοφλητικοί μηχανισμοί που είναι, αντέδρασαν αρνητικά στην αυστηροποίηση της νομισματικής πολιτικής από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες και στον φόβο για επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας, με αποτέλεσμα πολλοί δείκτες σε ΗΠΑ, Ευρώπη, και Ασία να έχουν εισέλθει σε μια ζώνη ύφεσης ή «bear market», δηλαδή να έχουν υποχωρήσει πέραν του 20% από τα πρόσφατα υψηλά τους.

Η μειωμένη και ακριβή πλέον ρευστότητα στις αγορές λόγω των επιτοκίων και η ανησυχία για το ενδεχόμενο λιγότερης καταναλωτικής ζήτησης στα επόμενα τρίμηνα ενδέχεται να πλήξουν την κερδοφορία των εταιρειών που ασχολούνται με τους κυκλικούς τομείς της οικονομίας, όπως τα ταξίδια και η αναψυχή, οι αυτοκινητοβιομηχανίες, οι εταιρείες τεχνολογίας, και λιανεμπορίου, και αντανακλάται με τις πτώσεις στο χρηματιστηριακό ταμπλό.

Η αγορά κινείτε πλέον πλαγιοκαθοδικά από την έναρξη του πολέμου στην Ουρκανία στις 24 Φεβρουαρίου, με πολλούς επενδυτές να καταγράφουν μεγάλες απώλειες και να βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μετοχές τεχνολογίας που ήταν οι κερδισμένες κατά την διάρκεια του Covid, όπως οι Amazon, Netflix, Nvidia, και Paypal, που διαπραγματεύονται μέχρι και 70% χαμηλότερα από τα ιστορικά υψηλά του 2021.

Οι μόνοι τομείς που καταγράφουν εντυπωσιακά κέρδη αυτή την περίοδο του Ουκρανικού πολέμου και των κυρώσεων είναι φυσικά της ενέργειας και των εμπορευμάτων, με πρωταγωνιστές πετρελαϊκές εταιρείες και διυλιστήρια όπως τις Exxon Mobile, ConocoPhillips, Chevron, Valero, Halliburton, Schlumberger, Cheniere LNG, και μετάλλων όπως την Alcoa, με κάποιες από αυτές να δεκαπλασιάζουν την κεφαλαιοποίηση τους.

Κραχ στα κρυπτονομίσματα:

Μεγάλες ρευστοποιήσεις καταγράφηκαν και στην αγορά των κρυπτονομισμάτων λόγο μειωμένης διάθεσης για ανάληψη ρίσκου σε ριψοκίνδυνα περιουσιακά στοιχεία εκ μέρος των επενδυτών.

Πλέον καταρρίπτεται ο μύθος ή το αφήγημα από τους υποστηρικτές του Bitcoin ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν ασφαλές καταφύγιο σε περίοδο κρίσης έναντι των παραδοσιακών καταφυγίων όπως το αμερικανικό δολαρίου, το ελβετικό φράγκο, τα κρατικά ομόλογα ή τον χρυσό.

Το μεγαλύτερο κρυπτονόμισμα Bitcoin έφθασε να υποχωρεί κάτω από τις $20,000 στα μέσα Ιουνίου, για πρώτη φορά από τον Δεκέμβριο του 2020, ενώ το Ethereum υποχώρησε κάτω από τα $1.000, το Solana κατρακύλησε μέχρι τα $25, ενώ τα MANA και SAND που ασχολούνται με το αναδυόμενο metaverse ecosystem κατακρημνίστηκαν κάτω από τα $0,80 σεντς.

Τα κρυπτονόμισμα βρίσκονται πλέον πολύ μακριά από τα ιστορικά υψηλά του Νοέμβριου 2021, όταν το Bitcoin διαπραγματευόταν κοντά στα $70.000, το Ethereum κοντά στα $5,000, το Solana στα $260, το MANA στα $6, και το SAND στα $8,50.

Η συνολική κεφαλαιοποίηση των κρυπτονομισμάτων ανέρχεται πλέον γύρω στα $900 δισ., από τα $3 τρισ. τον περασμένο Νοέμβριο 2021, σύμφωνα με την CoinGecko, χάνοντας κεφαλαιοποίηση πέραν του $2 δις σε λίγους μήνες, οπού είναι η μεγαλύτερη και γρηγορότερη απώλεια πλούτου στην χρηματοοικονομική ιστορία (μέχρι την επόμενη).

Economy Today

 

 

 

 

 

Κατανοώντας την Τετραμερή της Δυτικής Ασίας: Ένα βήμα προς τα εμπρός για την περιφερειακή πολυμέρεια

1

EPC|6 Jul 2022

Τον Οκτώβριο του 2021, οι Υπουργοί Εξωτερικών από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και την Ινδία συναντήθηκαν με τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Antony Blinken για να συζητήσουν ευκαιρίες για ενίσχυση των οικονομικών και πολιτικών τους δεσμών. Αυτή ήταν η πρώτη συγκέντρωση του «West Asia Quad» (“Τετραμερούς Δυτικής Ασίας”) ή «I2U2», (Ινδία I, Ισραήλ I, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα U, Ηνωμένες Πολιτείες U”) μιας νέας ομάδας μεταξύ των τεσσάρων χωρών για την προώθηση στενότερου συντονισμού και ολοκλήρωσης.

Η δεύτερη συνάντηση του West Asia Quad, που έχει προγραμματιστεί για τα μέσα Ιουλίου 2022, πρόκειται να πραγματοποιηθεί μεταξύ των ηγετών των τεσσάρων χωρών, τονίζοντας την πρόθεσή τους να ενισχύσουν τον συντονισμό στα υψηλότερα επίπεδα.

Καθώς ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν ετοιμάζεται να ξεκινήσει τις επισκέψεις του στο Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία, θα συμμετάσχει στη δεύτερη εικονική συνάντηση του West Asia Quad. Οι ομόλογοι του Μπάιντεν από τις τρεις χώρες θα παραστούν επίσης στο φόρουμ. Μια δήλωση που κυκλοφόρησε από τον Λευκό Οίκο επιβεβαίωσε ότι οι συζητήσεις τους θα περιλάβουν την ανάπτυξη στενότερων οικονομικών δεσμών και άλλους τομείς κοινής ανησυχίας, όπως η παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Το δεύτερο φόρουμ θα βασιστεί στους υπάρχοντες τομείς συνεργασίας που επισημάνθηκαν κατά την πρώτη συνεδρίαση, συμπεριλαμβανομένης της κλιματικής αλλαγής, της ενεργειακής συνεργασίας και της υιοθέτησης πρόσθετων μέτρων για την καταπολέμηση της πανδημίας Covid-19.

Η ανάπτυξη του West Asia Quad αντιπροσωπεύει μια σειρά από πολυμερή οφέλη από τις Συμφωνίες του Αβραάμ, που υπογράφηκαν μεταξύ των ΗΑΕ και του Ισραήλ τον Σεπτέμβριο του 2020. Η νέα ειρηνευτική συμφωνία άνοιξε την πόρτα σε μια σειρά από διμερείς οικονομικούς και πολιτιστικούς δεσμούς και σχεδόν 1 δισεκατομμύριo δολλάρια στο εμπόριο μόνο το 2021. Οι Συμφωνίες του Αβραάμ άνοιξαν επίσης την πόρτα σε νέες, πολυμερείς ευκαιρίες, επιτρέποντας στα δύο κράτη να ενώσουν συμμάχους και εταίρους για να σχηματίσουν νέες ομάδες πέρα ​​από τα περιφερειακά σύνορα. Το West Asia Quad είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα των νέων ειδών πολυμερών εταιρικών σχέσεων που κατέστησαν δυνατές από τις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Περιφερειακές Ομάδες

Το West Asia Quad (Τετραμερής Δυτικής Ασίας) έχει ήδη συγκριθεί με μια άλλη περιφερειακή ομάδα: την Indo-Pacific Quad, (Τετραμερής Ινδο-ειρηνικού) μια ομάδα μεταξύ Ινδίας, Αυστραλίας, Ιαπωνίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, υπάρχουν βασικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. Το Indo-Pacific Quad αναπτύχθηκε μετά από μια 15ετή διαδικασία διαλόγου και συντονισμού μεταξύ αξιωματούχων μεσαίας βαθμίδας από τα συμμετέχοντα κράτη. Το φόρουμ τελικά εξελίχθηκε σε συνάντηση υπουργών απο τα τέσσερα κράτη. Ο σκοπός του είναι επίσης ξεκάθαρα στρατηγικός: προσανατολισμένος στη διαχείριση και την εξισορρόπηση της αυξανόμενης ισχύος της Κίνας, ένα κοινό μέλημα και για τα τέσσερα κράτη.

Το West Asia Quad, συγκριτικά, ξεκίνησε αμέσως σε υπουργικό επίπεδο, προχωρώντας γρήγορα προς τα πάνω για να προσελκύσει κρατικούς ηγέτες από τις τέσσερις πλευρές. Αυτό αντανακλά τη σημασία που αποδίδουν στο φόρουμ οι τέσσερις ηγέτες και την προθυμία των τεσσάρων πλευρών να προχωρήσουν στην οικοδόμηση στενότερων δεσμών. Το West Asia Quad είναι επίσης διαφορετικό από το Indo-Pacific Quad επειδή δεν έχει υιοθετήσει ακόμη κανένα πλαίσιο ασφαλείας. Ούτε επικεντρώνεται στην πρόκληση από μια μόνο δύναμη, την αντίστοιχη του Ινδο-Ειρηνικού.

Αντί να ενεργεί ως φραγμός έναντι μιας εξωτερικής δύναμης, το φόρουμ στοχεύει στην προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των τεσσάρων κρατών εξετάζοντας τα οικονομικά και στρατηγικά οφέλη για τα εμπλεκόμενα μέρη. Κατά την έναρξη του West Asia Quad, οι υπουργοί Εξωτερικών και από τα τέσσερα συμμετέχοντα κράτη τόνισαν αυτές τις προθέσεις. Στο φόρουμ, ο υπουργός Εξωτερικών και Διεθνούς Συνεργασίας των ΗΑΕ, Σεΐχης Abdullah bin Zayed Al Nahyan τόνισε τον σκοπό της συνάντησης για την τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης, την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης και την ανάπτυξη των «διακεκριμένων δεσμών» που συνδέουν τα τέσσερα κράτη.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken επανέλαβε το μήνυμα και αναφέρθηκε στις «συμπληρωματικές δυνατότητες» των τεσσάρων χωρών στη Μέση Ανατολή. Ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Yair Lapid περιέγραψε τη «συνέργεια» μεταξύ των δύο πλευρών σε ό,τι αφορά την ψηφιακή τεχνολογία και την ασφάλεια στη θάλασσα. Αν και έχει τη μορφή πολυμερούς ομίλου, το West Asia Quad σηματοδοτεί επίσης το αποκορύφωμα των αυξανόμενων διμερών δεσμών μεταξύ των τεσσάρων κρατών την τελευταία δεκαετία.

Το Ισραήλ και η Ινδία είναι οι πρώτες περιπτώσεις. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών χρονολογούνται από το 1992 και οι δύο πλευρές έχουν δημιουργήσει μια ισχυρή εμπορική και στρατιωτική σχέση από τότε. Το Ισραήλ είναι επί του παρόντος ένας από τους τρεις κορυφαίους προμηθευτές στρατιωτικού εξοπλισμού της Ινδίας, σημειώνοντας το εκπληκτικό 43% των συνολικών εξαγωγών όπλων του Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο Ισραήλ το 2017, ο Μόντι προμηθεύτηκε μια σειρά όπλων, συμπεριλαμβανομένου ενός συστήματος πυραύλων και εξοπλισμού για τις μυστικές υπηρεσίες, Το διμερές εμπόριο της Ινδίας με το Ισραήλ αποτιμάται επίσης σε 4,14 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με τις κύριες εξαγωγές του Ισραήλ στην Ινδία να περιλαμβάνουν γεωργική τεχνολογία, τεχνολογία στον κυβερνοχώρο, προϊόντα υγειονομικής περίθαλψης και στρατιωτικό εξοπλισμό.

Η διμερής δέσμευση μεταξύ της Ινδίας και των ΗΑΕ έχει επίσης αυξηθεί πρόσφατα. Τα ΗΑΕ είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ινδίας, με το διμερές εμπόριο να αναμένεται να ξεπεράσει τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Τον Φεβρουάριο του 2022, οι δύο πλευρές υπέγραψαν τη Συνολική Συμφωνία Οικονομικής Συνεργασίας και Εταιρικής Σχέσης (CEPA). Η νέα εμπορική συμφωνία παρέχει και στις δύο πλευρές μειωμένους δασμούς, ενισχυμένη πρόσβαση στην αγορά και απλουστευμένες τελωνειακές διαδικασίες. Η νέα συμφωνία αναμένεται να αυξήσει το διμερές εμπόριο αγαθών σε πάνω από 100 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ και το εμπόριο υπηρεσιών σε πάνω από 15 δισεκατομμύρια δολάρια σε πέντε χρόνια. Οι εξαγωγείς των ΗΑΕ θα επωφεληθούν επίσης από μεγαλύτερη πρόσβαση στην αγορά μέσω προτιμησιακών δασμολογικών συντελεστών, με ορισμένους να μειώνονται στο μηδέν. Η συμφωνία στοχεύει επίσης στην προώθηση του εμπορίου από – και μεταξύ – μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Το κύμα των δεσμών

Τα δύο σχεδόν χρόνια από την υιοθέτησή τους, οι Συμφωνίες του Αβραάμ έχουν επίσης σφυρηλατήσει ένα κύμα δεσμών μεταξύ του Ισραήλ και των ΗΑΕ σε όλο το εμπόριο, τον πολιτισμό και την οικονομική συνεργασία. Μια νέα συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ των δύο πλευρών, που υπογράφηκε τον Μάιο του 2022, μείωσε τους δασμούς στο 96% των εμπορευόμενων αγαθών σε όλη την τεχνολογία, τη γεωργία, τα προϊόντα υγειονομικής περίθαλψης και τις υπηρεσίες. Η νέα συμφωνία αναμένεται να φέρει το εμπόριο μεταξύ των δύο κρατών στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια εντός πέντε ετών, αντιπροσωπεύοντας δεκαπλάσια αύξηση από το πρώτο πλήρες έτος εμπορικών δεσμών το 2021, όπου το εμπόριο έφτασε το 1 δισεκατομμύριο δολάρια.

Οι Συμφωνίες του Αβραάμ έχουν επίσης τροφοδοτήσει μια τουριστική έκρηξη μεταξύ των δύο πλευρών, με το ρεκόρ 40.000 Ισραηλινών τουριστών να επισκέπτονται το Ντουμπάι σε έναν μόνο μήνα, τον Δεκέμβριο του 2020, μόνο. Έχουν επίσης υπογραφεί διμερείς συμφωνίες συνεργασίας στους τομείς της εκπαίδευσης, της υγείας και της τεχνολογίας. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα φιλοξενούν επίσης ισραηλινή πρεσβεία στο Άμπου Ντάμπι και ένα προξενείο στο Ντουμπάι, γεγονός που αντικατοπτρίζει τη δύναμη των διπλωματικών τους σχέσεων.

Στο πλαίσιο των αυξανόμενων διμερών δεσμών, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και η Ινδία συνεχίζουν να αναπτύσσουν τους δεσμούς τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα ΗΑΕ, η μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, με εξαγωγές άνω των 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ το 2021. Οι επενδύσεις των ΗΑΕ συμβάλλουν επίσης στην αμερικανική οικονομία, φθάνοντας σχεδόν τα 28 δισεκατομμύρια δολάρια και υποστηρίζουν πάνω από 12.000 θέσεις εργασίας στην Αμερική. Η αεροπορική βιομηχανία αποτελεί παράδειγμα των ισχυρών και διαφοροποιημένων εμπορικών δεσμών μεταξύ των δύο κρατών.

Το 2019, η Emirates Airlines και η Boeing ολοκλήρωσαν μια συμφωνία για την αγορά τριάντα αεροσκαφών 787-9 Dreamliner, αξίας 8,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ παραμένουν επίσης ο σημαντικότερος στρατιωτικός εταίρος των ΗΑΕ στην περιοχή. Οι δύο πλευρές συνεχίζουν να διεξάγουν τακτικά κοινούς στρατιωτικούς διαλόγους και επιβεβαιώνουν τη σημασία των διμερών τους σχέσεων, ιδίως καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν να διατηρούν την αεροπορική τους βάση Al Dhafra στο Άμπου Ντάμπι. Τα ΗΑΕ συμμετέχουν επίσης σε πολυμερή συντονισμό με τις ΗΠΑ. Τον Δεκέμβριο του 2021, οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΑΕ, του Ισραήλ και της Κεντρικής Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών (NAVCENT) ξεκίνησαν για πρώτη φορά πολυμερείς ασκήσεις θαλάσσιας ασφάλειας στην Ερυθρά Θάλασσα, σηματοδοτώντας περαιτέρω τον ρόλο των Συμφωνιών στην προώθηση της πολυμερούς συνεργασίας.

Αυξανόμενη πολυμέρεια

Με την εστίασή του στα οικονομικά, το West Asia Quad δεν είναι το μόνο φόρουμ που φέρνει τα μέρη πιο κοντά. Είναι καλύτερα κατανοητό ως μέρος ενός δικτύου ομάδων και συγκεντρώσεων που επιδιώκουν να επιτύχουν αυτόν τον στόχο. Ένα άλλο παράδειγμα της αυξανόμενης πολυμέρειας μεταξύ τριών κρατών που συμμετείχαν στο Quad της Δυτικής Ασίας έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 2022, όταν υπουργοί Εξωτερικών από το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τις ΗΠΑ συναντήθηκαν με τους Μαροκινούς και Αιγύπτιους ομολόγους τους στη Σύνοδο Κορυφής του Negev. Εδώ τα μέρη συζήτησαν τις προσπάθειές τους για την επίτευξη περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας.

Στη σύνοδο κορυφής, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΑΕ, Σεΐχης Abdullah bin Zayed Al Nahyan τόνισε τη σημασία της κοινής δράσης και μιας πολυμερούς προσέγγισης για την οικοδόμηση ενός ευημερούντος μέλλοντος για τις επόμενες γενιές και την προώθηση της συνύπαρξης. Τα πολλαπλά και αλληλοεπικαλυπτόμενα φόρουμ υπογραμμίζουν την αυξανόμενη συνέργεια και σύνδεση μεταξύ των τεσσάρων κρατών και τον ρόλο τους στη συνένωση άλλων εταίρων και συμμάχων σε όλη την περιοχή.

Όσον αφορά την αρχιτεκτονική ασφάλειας, η περιοχή της Δυτικής Ασίας στερείται οποιουδήποτε πρωτογενούς πλαισίου ασφαλείας ή αρχιτεκτονικής που φέρνει κοντά τα διάφορα μέρη. Ακόμα στα σπάργανά του, το West Asia Quad δεν έχει εξελιχθεί για να εκπληρώσει αυτόν τον σκοπό και παραμένει επικεντρωμένο κυρίως στην ενίσχυση των οικονομικών και στρατηγικών δεσμών μεταξύ των τεσσάρων πλευρών. Ωστόσο, είναι κατανοητό ότι αυτό το φόρουμ μπορεί να προσφέρει τη βάση για βαθύτερο συντονισμό ασφάλειας σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένου του συντονισμού για την ασφάλεια στη θάλασσα, της απειλής της θαλάσσιας πειρατείας και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών.

Η συνάντηση των ηγετών από τις τέσσερις πλευρές στη δεύτερη συγκέντρωση του Quad υπογραμμίζει την προτεραιότητα που αποδίδεται στη συνεργασία και τον συντονισμό από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Καταδεικνύει την πρόθεσή τους να συνεχίσουν την οικοδόμηση μιας ισχυρής πολυμερούς συμφωνίας που πιθανότατα θα επεκταθεί για να συμβάλει στην περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια στο μέλλον.

epc.ae

 

Ωδή στο γυμνό αντρικό σώμα

0

Από τον Ντύρερ ως τον Σεζάν: Πολλοί καλλιτέχνες ζωγράφισαν ανδρικά γυμνά. Μια έκθεση που εγκαινιάζεται σήμερα στο Μουσείο Τέχνης της Βρέμης παρουσιάζει έργα από έξη αιώνες.

    Άλμπρεχτ Ντύρερ, Ο Άγιος Σεβαστιανός στο δέντρο, χαλκογραφία του 1501

Θαυμασμός και ντροπή, αθωότητα και ενοχές, πάθος και βάσανα – το γυμνό ανδρικό σώμα στην τέχνη προκαλεί αντικρουόμενα συναισθήματα και μπορεί να εκληφθεί με διαφορετικούς τρόπους. Οι γυμνές απεικονίσεις ποικίλλουν από αρχαίους ήρωες και χριστιανούς μάρτυρες έως λουόμενους και αθλητές, μοντέλα και αυτοπροσωπογραφίες. Ο Άλμπρεχτ Ντύρερ, ο Πολ Σεζάν και η Πάουλα Μόντερσον-Μπέκερ είναι λίγοι μόνο από τους ζωγράφους που περιλαμβάνονται στην έκθεση της Βρέμης, συμπεριλαμβανομένου με ανδρικά γυμνά. Η έκθεση με έργα που χρονολογούνται από τον 15ο έως τον 20ο αιώνα εξιδανικεύει το γυμνό ανδρικό σώμα και απαντά σε διαχρονικά ερωτήματα για την ομορφιά και την αρρενωπότητα.

Ήδη από την αρχαία Ελλάδα υπάρχουν άφθονα παραδείγματα αντρικών σωμάτων χυμένων σε μπρούντζο ή λαξευμένων σε πέτρα. Μία από τις πιο διάσημες απεικονίσεις ανδρικού γυμνού είναι το Σύμπλεγμα του Λαοκόοντος που απεικονίζει τον Λαοκόοντα και τους γιούς του σε έναν αγώνα με φίδια, ανακαλύφθηκε τον 16ο αιώνα και φυλάσσεται μέχρι σήμερα στα Μουσεία του Βατικανού στη Ρώμη. Πιθανολογείται ότι κατασκευάστηκε γύρω στο 40-30 π.Χ. από τους γλύπτες Αθηνόδωρο, Αγήσανδρο και Πολύδωρο της Ρόδου. Το παράδοξο με αυτό το γλυπτό είναι ότι ο Πάπας Ιούλιος Β΄, ο οποίος ήταν ενθουσιώδης κλασικιστής, το αγόρασε και το τοποθέτησε στον κήπο Μπελβεντέρε (σήμερα μουσείο Βατικανού) προκαλώντας αντιδράσεις από την καθολική εκκλησία που έχει συνδέσει το γυμνό σώμα με την ντροπή και την τιμωρία.

Αρχαίοι μύθοι και καθημερινές σκηνές

Ανρί-Γκαμπριέλ Ιμπέλ, Τρεις παλαιστές επί σκηνής, 1892/3Ανρί-Γκαμπριέλ Ιμπέλ, Τρεις παλαιστές επί σκηνής, 1892/3

Καλλιτέχνες της αναγέννησης όπως ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Άλμπρεχτ Ντύρερ έδωσαν νέα πνοή στη γυμνή απεικόνιση του σώματος. Όποιος επισκεφτεί την έκθεση μπορεί να θαυμάσει ένα από τα πιο διάσημα έργα του Ντύρερ «Ανδρικό λουτρό», το οποίο χρονολογείται το 1496/97. Η  ξυλογραφία απεικονίζει μια ομάδα έξι ανδρών που παίζουν μουσική και πίνουν. Ο Γερμανός ζωγράφος επιστρέφοντας μετά το πρώτο του ταξίδι στην Ιταλία επικεντρώθηκε στο γυμνό ανθρώπινο σώμα.

Μύθοι, βιβλικά και κοσμικά γεγονότα είναι μερικές από τις θεματολογίες που χρησιμοποιούν οι καλλιτέχνες για να αποδώσουν έργα με κεντρικό τους άξονα το γυμνό σώμα. Ένα αρκετά δημοφιλές μοτίβο ήταν οι χριστιανοί μάρτυρες, των οποίων τα ευάλωτα σώματα παριστάνονται συχνά γυμνά από τους καλλιτέχνες. Γύρω στο 1500, ο Ντύρερ φιλοτέχνησε δύο χαλκογραφίες του Αγίου Σεβαστιανού, ο οποίος επέζησε ως εκ θαύματος από τα βέλη των διωκτών του.

80 έργα παρουσιάζονται στην έκθεση

Πάουλα Μόντερσον-Μπέκερ, Ανδρικό γυμνό, κάρβουνο 1906Πάουλα Μόντερσον-Μπέκερ, Ανδρικό γυμνό, κάρβουνο 1906

O αντικατοπτρισμός της ανδρικής ομορφιάς και της αρρενωπότητας ανάμεσα στους αιώνες παρουσιάζεται στο Μουσείο Τέχνης στη Βρέμη μέσα από 80 έργα. Βλέποντας κανείς την έκθεση καταλαβαίνει τη διαφορετική οπτική των ανδρών καλλιτεχνών ως προς το γυμνό ανδρικό σώμα. Η θέση ωστόσο των γυναικών καλλιτεχνών ήταν μηδαμινή έως τον 20ο αιώνα καθώς οι γυναίκες δεν είχαν καμία απολύτως πρόσβαση στις ακαδημίες τέχνης. Για παράδειγμα, η Πάουλα Μόντερσον-Μπέκερ δεν είχε άλλη επιλογή από το να σπουδάσει σε ιδιωτικά σχολεία στο Βερολίνο και στο Παρίσι για να αναπτύξει το ταλέντο της.

Στην έκθεση περιλαμβάνονται επίσης έργα των Τζιούλιο Κλόβιο και Άντον Ράφαελ Μενγκς, γκραβούρες των Μαρκαντόνιο Ραϊμόντι και Χέντρικ Χόλτσιους και πίνακες των Ρέμπραντ και Πάουλα Μόντερσον-Μπέκερ που σπάνια παρουσιάζονται στο ευρύ κοινό . Η έκθεση ανοίγει για το κοινό σήμερα και θα παραμείνει ανοιχτή στο Μουσείο Τέχνης της Βρέμης μέχρι 6 Νοεμβρίου 2022.

Βερένα Γκρεμπ

Επιμέλεια: Ιωσηφίνα Τσαγκαλίδου

DW

Σάββας Καλεντερίδης: Υπ’ όψιν των κ.κ. Στόλτεμπεργκ και Μητσοτάκη

0

Σάββατο, 09 Ιουλίου 2022 16:59
EPA/OLIVIER HOSLET   

Του Σάββα Καλεντερίδη

Οι κκ. Στόλτεμπεργκ και Μητσοτάκης χρησιμοποίησαν σχεδόν τις ίδιες φράσεις για να δικαιολογήσουν τη γενοκτονία που διαπράττει η Τουρκία εναντίον των Κούρδων, εναντίον ενός λαού που ζούσε στην περιοχή χιλιάδες χρόνια πριν καταλάβουν δια της βίας οι Τούρκοι τα εδάφη τους.

Ο κ. Στόλτεμπεργκ, σε συνέντευξή του σε ελληνικό μέσο χαρακτήρισε «εύλογες» τις ανησυχίες της Τουρκίας και τόνισε ότι «Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις ανησυχίες για την ασφάλεια όλων των συμμάχων, συμπεριλαμβανομένων των σοβαρών ανησυχιών της Τουρκίας για την τρομοκρατική οργάνωση PKK, και να βρούμε ενιαίο δρόμο προς τα εμπρός. Η Τουρκία έχει υποφέρει από το PKK και έχει υποφέρει περισσότερο από την τρομοκρατία από οποιονδήποτε άλλο Σύμμαχο. Έτσι, η Τουρκία έχει εύλογες ανησυχίες, τις οποίες όλοι οι Σύμμαχοι πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη».

Ο Έλληνας πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης ήταν πιο… συγκεκριμένος, κάνοντας την εξής δήλωση:

«Θέλω να πω ανοικτά ότι η Τουρκία  έχει κάποια «εύλογα δίκαια», όταν την απασχολεί το ζήτημα της τρομοκρατίας, η οποία εκπορεύεται από κουρδικές οργανώσεις. Έχει πληρώσει βαρύ τίμημα η Τουρκία από τέτοιες τρομοκρατικές δράσεις, το οποίο νομιζω ότι δεν έχουμε καμία δυσκολία να το αναγνωρίσουμε».

Επειδή, λοιπόν, αναγνωρίζουμε και μάλιστα χωρίς δυσκολία τα «εύλογα δίκαια» της Τουρκίας, ας δικαιολογήσουμε και τον εξαναγκασμό σε παραίτηση της καθηγήτριας στο πανεπιστήμιο Başkent, επειδή τόλμησε να μιλήσει για ειρήνη και δημοκρατία και επειδή επιλέχθηκε ως μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP).

Τέτοιες πράξεις δεν επιτρέπονται, κατά τους κ.κ. Στόλτεμπεργκ και Μητσοτάκη, και η Τουρκία έχει «εύλογο δίκαιο» να απολύει όποιον μιλάει για ειρήνη και δημοκρατία, «δεν έχουμε καμία δυσκολία να το παραδεχτούμε».

Ας δούμε τι είπε η ίδια στον ιστότοπο Τ24:

Şebnem Oğuz: Με εξανάγκασαν σε παραίτηση την επόμενη μέρα της επιλογής μου στη Συμβουλευτική Επιτροπή του Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (HDP)

Η Şebnem Oğuz έκανε δήλωση για την αναγκαστική της παραίτηση από το Πανεπιστήμιο Başkent, στο οποίο είναι μέλος ΔΕΠ για 10 χρόνια, μετά την εκλογή της στη «Συμβουλευτική Επιτροπή» στο 5ο Τακτικό Μεγάλο Συνέδριο του HDP. Δηλώνοντας ότι της ζητήθηκε να παραιτηθεί αμέσως μετά το συνέδριο, η Oğuz είπε: «Το γεγονός ότι χρησιμοποίησα αυτό το δικαίωμα, το οποίο ορίζεται στο Σύνταγμα και είναι υπό νομική προστασία, ήταν ο λόγος για τον τερματισμό της εργασίας μου από το πανεπιστήμιο».

Η Şebnem Oğuz τόνισε ότι όταν πήγε στο Πανεπιστήμιο Başkent το μεσημέρι της Δευτέρας 4 Ιουλίου, την επομένη του συνεδρίου του HDP, το έντυπο απόλυσης ήταν έτοιμο και η Πρυτανεία της ζήτησε να υποβάλει την επιστολή παραίτησής του πριν τη λήξη του ωραρίου.

Η Şebnem Oğuz περιέγραψε τις εμπειρίες της ως εξής:

«Το όνομά μου περιλαμβάνεται στο Συμβουλευτικό Συμβούλιο, το οποίο εγκρίθηκε στο 5ο Τακτικό Συνέδριο του HDP την Κυριακή 3 Ιουλίου. Με τιμή αποδέχτηκα την πρόταση για ένταξη στο Συμβουλευτικό Συμβούλιο, προκειμένου να συνεισφέρω στον αγώνα για τη δημοκρατία σ’ αυτό το κρίσιμο στάδιο εν μέσω σοβαρής οικονομικής και πολιτικοκοινωνικής κρίσης. Για μένα, ήταν μια φυσική προέκταση των πολιτικών μου προτιμήσεων, που ξεκίνησαν με τη στήριξη του HDP πριν από τις εκλογές της 7ης Ιουνίου 2015 και συνεχίστηκαν με το να είμαι ανάμεσα στους υπογράφοντες τη διακήρυξη ειρήνης με τίτλο “Δεν θα είμαστε συνένοχοι σ’ αυτό το έγκλημα» το 2016.

«Ακόμη και το έντυπο απόλυσής μου ήταν όταν πήγα στο πανεπιστήμιο»

Αμέσως μετά το συνέδριο, τη Δευτέρα 4 Ιουλίου, το μεσημέρι, η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Başkent μου ζήτησε να γράψω την επιστολή παραίτησής μου πριν το τέλος της εργάσιμης ημέρας, επειδή είχα επιλεγεί ως μέλος στη Συμβουλευτική Επιτροπή του HDP. Το γεγονός ότι χρησιμοποίησα αυτό το δικαίωμα, το οποίο ορίζεται στο Σύνταγμα και υπόκειται σε νομική προστασία, ήταν η αιτία για τη λήξη της εργασίας μου από το πανεπιστήμιο. Ακόμα και το έντυπο απόλυσής μου είχε ετοιμαστεί όταν πήγα στη σχολή.

«Αναγκάστηκα να υποβάλω την αίτηση πριν από τη λήξη του ωραρίου»

Πριν από δύο εβδομάδες είχα ήδη ενημερώσει τη διοίκηση ότι πρόκειται να αποσυρθώ στο τέλος του καλοκαιριού για άλλους λόγους. Είχα κάνει ένα σχέδιο να ολοκληρώσω τις εργασίες που σχετίζονται με τους φοιτητές της διπλωματικής εργασίας που συμβούλευα και άλλες ακαδημαϊκές ασχολίες μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Όταν όμως μου ζητήθηκε να παραιτηθώ τη Δευτέρα, αποδείχθηκε ότι η διοίκηση δεν άντεχε να μείνω στο σχολείο ούτε μια μέρα. Μου ζήτησαν να κόψω κάθε σχέση αμέσως, να τακτοποιήσω το δωμάτιό μου και να αποσυνδεθώ από τους εταιρικούς ηλεκτρονικούς λογαριασμούς. Αναγκάστηκα να υποβάλω την αίτηση αναφέροντας ότι ήθελα να φύγω από τη δουλειά μου λόγω συνταξιοδότησης πριν από τη λήξη του ωραρίου.

“Η πρόσβασή μου στους σχετικούς λογαριασμούς έκλεισε αμέσως, το όνομά μου αφαιρέθηκε από τον ιστότοπο”

Αυτό ήταν μια πολύ γνώριμη διαδικασία για τους ακαδημαϊκούς φίλους μας που απολύθηκαν από το 2016 λόγω της αντιπολιτευτικής τους πολιτικής στάσης. Εκδιώχθηκαν από το πανεπιστήμιο με διάταγμα, καταγγελία σύμβασης, αναγκαστική συνταξιοδότηση ή άλλα μέσα. Πήρα βιαστικά τα πράγματά μου και έφυγα από το πανεπιστήμιο όπου δούλευα δέκα χρόνια. Η ιστορία και το μέλλον των επιστημονικών επαγγελματικών μου δεσμεύσεων αγνοήθηκαν. Η ιστορία και το μέλλον των επαγγελματικών μου δεσμεύσεων αγνοήθηκαν. Έκοψα όλους τους πραγματικούς και ψηφιακούς δεσμούς μου με το ίδρυμα σε δύο μέρες και παρέδωσα την πανεπιστημιακή μου ταυτότητα. Προκειμένου να μεταφέρω το υλικό που ανέβασα στο πληροφοριακό σύστημα του ιδρύματος κατά τη διαδικασία απόλυσης, η πρόσβασή μου στους σχετικούς λογαριασμούς έκλεισε πριν λήξει ο χρόνος που ήθελα, το όνομά μου αφαιρέθηκε από τον ιστότοπο του τμήματος και ακόμη και οι λογαριασμοί κοινωνικών δικτύων του τμήματος αφαιρέθηκαν μαζί με τους ακολούθους μου.

«Είχα αναστολή το 2016, ξανάρχισα τη δουλειά μου μετά από λίγο, αλλά αυτή τη φορά η συγκυρία είναι διαφορετική»

Έπρεπε να ακυρώσω μία προς μία τις ακαδημαϊκές θέσεις που είχα υποσχεθεί νωρίτερα. Επειδή η συστατική επιστολή που έγραψα για έναν μαθητή πριν από λίγο καιρό ξαφνικά δεν ήταν πλέον έγκυρη, τηλεφώνησα στον φοιτητή και του είπα να ζητήσει μια συστατική επιστολή από κάποιον άλλο καθηγητή, αλλά ο φοιτητής είχε ήδη παραδώσει την επιστολή. Μία προς μία, άφησα τις επιτροπές διατριβών που υποσχέθηκα να συμμετάσχω μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο. Δύσκολα μπορούσα να βρω μια φόρμουλα για τον φοιτητή μου, που επρόκειτο να υπερασπιστεί τη διατριβή του δύο μέρες αργότερα, που δεν θα τον έκανε να υποφέρει. Η διοίκηση του πανεπιστημίου έδειξε την ίδια μισαλλοδοξία και ταχεία τιμωρητική αντίδραση μετά την ανακοίνωση της διακήρυξης των ακαδημαϊκών για την ειρήνη στις 11 Ιανουαρίου 2016. Απολύθηκα μια εβδομάδα μετά την ανάγνωση της ανακοίνωσης και μετά από λίγο ξαναπήρα τη δουλειά μου. Ωστόσο, αυτή τη φορά η συγκυρία ήταν διαφορετική. Αναγκάστηκα να παραιτηθώ λόγω συνταξιοδότησης αμέσως αφού έγινα μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου του HDP.

«Αναγκάστηκα να παραιτηθώ λόγω συνταξιοδότησης αμέσως αφού έγινα μέλος του συμβουλευτικού συμβουλίου»

Αμέσως μετά την αναφορά μου, την οποία αναγκάστηκα να υποβάλω, έγινε γραπτή δήλωση στη σχολή ότι «αποχώρησα με τη θέλησή μου». Αυτή η εξήγηση είναι λανθασμένη και ελλιπής. Η απομάκρυνσή μου έγινε υποχρεωτικά αμέσως μετά την επιλογή μου ω ς μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου ενός νόμιμου πολιτικού κόμματος, που εκπροσωπείται με κοινοβουλευτική ομάδα στο κοινοβούλιο

naftemporiki.gr

Ανάλυση Jeffrey Sachs: Πώς η ομάδα των Neocon σέρνει Μπάιντεν και ΗΠΑ σε πολέμους

1

Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι παρά η κορύφωση ενός 30ετούς σχεδίου του αμερικανικού νεοσυντηρητικού κινήματος, εξηγεί κορυφαίος Αμερικανός αναλυτής Jeffrey Sachs.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν είναι γεμάτη με τα ίδια νεοσυντηρητικά στοιχεία που υποστήριξαν τους πολέμους των ΗΠΑ στη Σερβία (1999), στο Αφγανιστάν (2001), στο Ιράκ (2003), στη Συρία (2011), στη Λιβύη (2011) και που έκαναν τόσα πολλά για να προκαλέσουν τη Ρωσία να κάνει εισβολή στην Ουκρανία.

Το ιστορικό των νεοσυντηρητικών είναι ένα ιστορικό καταστροφής που δεν μετριάστηκε, ωστόσο ο Μπάιντεν έχει στελεχώσει την ομάδα του με αυτά νεοσυντηρητικά στοιχεία. Ως αποτέλεσμα, ο Μπάιντεν οδηγεί την Ουκρανία, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση προς μια ακόμη γεωπολιτική καταστροφή. Εάν η Ευρώπη έχει κάποια διορατικότητα, θα διαχωριστεί από αυτή την καταστροφική εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Το κίνημα των νεοσυντηρητικών εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1970 γύρω από μια ομάδα δημόσιων διανοουμένων, αρκετοί από τους οποίους επηρεάστηκαν από τον πολιτικό επιστήμονα του Πανεπιστημίου του Σικάγο Leo Strauss και τον κλασικιστή του Πανεπιστημίου Yale, Donald Kagan. Οι ηγέτες των Neocon περιλάμβαναν τους Norman Podhoretz, Irving Kristol, Paul Wolfowitz, Robert Kagan (γιος του Donald), Frederick Kagan (γιος Donald), Victoria Nuland (σύζυγος του Robert), Elliott Abrams και Kimberley Allen Kagan (σύζυγος του Frederick).

Το κύριο μήνυμα των νεοσυντηρητικών είναι ότι οι ΗΠΑ πρέπει να κυριαρχήσουν σε στρατιωτική ισχύ σε κάθε περιοχή του κόσμου και πρέπει να αντιμετωπίσουν ανερχόμενες περιφερειακές δυνάμεις που θα μπορούσαν κάποια μέρα να αμφισβητήσουν την παγκόσμια ή περιφερειακή κυριαρχία των ΗΠΑ, με σημαντικότερη τη Ρωσία και την Κίνα.

Για τον σκοπό αυτό, η αμερικανική στρατιωτική δύναμη θα πρέπει να τοποθετηθεί εκ των προτέρων σε εκατοντάδες στρατιωτικές βάσεις σε όλο τον κόσμο και οι ΗΠΑ θα πρέπει να είναι έτοιμες να ηγηθούν των πολέμων της επιλογής τους, όπως απαιτείται. Τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να χρησιμοποιούνται από τις ΗΠΑ μόνο όταν είναι χρήσιμα για τους σκοπούς των ΗΠΑ.

Αυτή η προσέγγιση διατυπώθηκε πρώτος από τον Paul Wolfowitz στο προσχέδιο του για τις Κατευθυντήριες Οδηγίες Πολιτικής Άμυνας (DPG) που γράφτηκε για το Υπουργείο Άμυνας το 2002. Το προσχέδιο ζητούσε την επέκταση του δικτύου ασφαλείας υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη παρά τη ρητή υπόσχεση του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών Hans-Dietrich Genscher το 1990 ότι η γερμανική ενοποίηση δεν θα ακολουθηθεί από τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά.

Ο Wolfowitz υποστήριξε επίσης τους αμερικανικούς πολέμους της επιλογής, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα της Αμερικής να ενεργεί ανεξάρτητα, ακόμη και μόνη της, ως απάντηση σε κρίσεις που προκαλούν ανησυχία για τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον στρατηγό Wesley Clark, ο Wolfowitz είχε ήδη ξεκαθαρίσει στον Clark τον Μάιο του 1991 ότι οι ΗΠΑ θα ηγούνταν των επιχειρήσεων αλλαγής καθεστώτος στο Ιράκ, τη Συρία και άλλους πρώην σοβιετικούς συμμάχους.

Οι νεοσυντηρητικοί υποστήριξαν τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία ακόμη και πριν γίνει επίσημη πολιτική των ΗΠΑ υπό τον Τζορτζ Μπους τον νεώτερο, το 2008. Θεωρούσαν την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ως κλειδί για την περιφερειακή και παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ. Ο Ρόμπερτ Κέιγκαν εξήγησε την υπόθεση των νεοσυντηρητικών για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2006:

«Οι Ρώσοι και οι Κινέζοι δεν βλέπουν τίποτα φυσικό στις [«έγχρωμες επαναστάσεις» της πρώην Σοβιετικής Ένωσης], μόνο πραξικοπήματα που υποστηρίζονται από τη Δύση που έχουν σχεδιαστεί για να προωθήσουν τη δυτική επιρροή σε στρατηγικά ζωτικής σημασίας μέρη του κόσμου. Είναι τόσο λάθος; Ίσως δεν είναι η επιτυχημένη απελευθέρωση της Ουκρανίας, που προτρέπεται και υποστηρίζεται από τις δυτικές δημοκρατίες, αλλά το προοίμιο για την ενσωμάτωση αυτού του έθνους στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση – εν ολίγοις, η επέκταση της δυτικής φιλελεύθερης ηγεμονίας».

Ο Κάγκαν αναγνώρισε τις τρομερές συνέπειες της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ. Παραθέτει έναν ειδικό που είπε, «το Κρεμλίνο ετοιμάζεται για τη «μάχη για την Ουκρανία» με κάθε σοβαρότητα». Αντίθετα, οι νεοσυντηρητικοί ήθελαν την «ηγεμονία» των ΗΠΑ, ενώ οι Ρώσοι ανέλαβαν τη μάχη εν μέρει στην άμυνα και εν μέρει εκτός των δικών τους αυτοκρατορικών αξιώσεων μετά την αποδυνάμωση της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα και τις ρωσικές πιέσεις στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Ο Κάγκαν έγραψε το άρθρο ως ιδιώτης, ενώ η σύζυγός του Βικτόρια Νούλαντ ήταν πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ υπό τον Τζορτζ Μπους Τζούνιορ. Εκτός από την πρέσβειρα του Μπους στο ΝΑΤΟ, η Νούλαντ ήταν Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών του Μπαράκ Ομπάμα για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις το 2013-17, όπου συμμετείχε στην ανατροπή του φιλορώσου προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς και τώρα υπηρετεί ως υφυπουργός του Μπάιντεν. Κράτος που καθοδηγεί την πολιτική των ΗΠΑ έναντι του πολέμου στην Ουκρανία.

Η προοπτική των νεοσυντηρητικών βασίζεται σε μια πρωταρχική λανθασμένη υπόθεση: ότι η στρατιωτική, οικονομική, τεχνολογική και οικονομική υπεροχή των ΗΠΑ τους επιτρέπει να υπαγορεύει όρους σε όλες τις περιοχές του κόσμου. Είναι μια θέση τόσο αξιοσημείωτης ύβρεως όσο και αξιοσημείωτης περιφρόνησης των αποδεικτικών στοιχείων.

Από τη δεκαετία του 1950, οι ΗΠΑ εμπόδισαν ή ηττήθηκαν σχεδόν σε όλες τις περιφερειακές συγκρούσεις στις οποίες συμμετείχαν. Ωστόσο, στη «μάχη για την Ουκρανία», οι νεοσυντηρητικοί ήταν έτοιμοι να προκαλέσουν μια στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία επεκτείνοντας το ΝΑΤΟ παρά τις έντονες αντιρρήσεις της Ρωσίας, επειδή πιστεύουν διακαώς ότι η Ρωσία θα ηττηθεί από τις οικονομικές κυρώσεις των ΗΠΑ και τα όπλα του ΝΑΤΟ.

Το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW), μια δεξαμενή σκέψης νεοσυντηρητικών υπό την ηγεσία της Κίμπερλι Άλεν Κάγκαν (και με την υποστήριξη αμυντικών βιομηχανιών όπως η General Dynamics και η Raytheon), συνεχίζει να υπόσχεται μια ουκρανική νίκη. Σχετικά με τις προόδους της Ρωσίας, το ISW έδωσε ένα χαρακτηριστικό σχόλιο : «[Ε]ανεξάρτητα από το ποια πλευρά κρατά την πόλη [του Sievierodonetsk], η ρωσική επίθεση σε επιχειρησιακό και στρατηγικό επίπεδο πιθανότατα θα έχει κορυφωθεί, δίνοντας στην Ουκρανία την ευκαιρία να επανεκκινήσει τη λειτουργία της και σε επίπεδο αντεπιθέσεων για να απωθήσουν τις ρωσικές δυνάμεις».

Ωστόσο, τα επιτόπια γεγονότα υποδηλώνουν το αντίθετο. Οι οικονομικές κυρώσεις της Δύσης είχαν μικρό αρνητικό αντίκτυπο στη Ρωσία, ενώ η επίδρασή τους «μπούμερανγκ» στον υπόλοιπο κόσμο ήταν μεγάλη. Επιπλέον, η ικανότητα των ΗΠΑ να ανεφοδιάζουν την Ουκρανία με πυρομαχικά και όπλα παρεμποδίζεται σοβαρά από την περιορισμένη παραγωγική ικανότητα της Αμερικής και τις σπασμένες αλυσίδες εφοδιασμού.

Η βιομηχανική ικανότητα της Ρωσίας, φυσικά, είναι νάνος εκείνης της Ουκρανίας. Το ΑΕΠ της Ρωσίας ήταν περίπου 10πλάσιο από αυτό της Ουκρανίας πριν από τον πόλεμο, και η Ουκρανία έχει χάσει τώρα μεγάλο μέρος της βιομηχανικής της ικανότητας στον πόλεμο.

Το πιο πιθανό αποτέλεσμα της τρέχουσας μάχης είναι ότι η Ρωσία θα κατακτήσει ένα μεγάλο τμήμα της Ουκρανίας, αφήνοντας ίσως την Ουκρανία μεσόγεια ή σχεδόν έτσι. Η απογοήτευση θα αυξηθεί στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ με τις στρατιωτικές απώλειες και τις στασιμοπληθωριστικές συνέπειες του πολέμου και των κυρώσεων. Τα αρνητικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι καταστροφικά, εάν ένας δεξιός δημαγωγός στις ΗΠΑ ανέβει στην εξουσία (ή στην περίπτωση του Τραμπ, επιστρέψει στην εξουσία) υποσχόμενος να αποκαταστήσει την ξεθωριασμένη στρατιωτική δόξα της Αμερικής μέσω επικίνδυνης κλιμάκωσης.

Αντί να ρισκάρουμε αυτή την καταστροφή, η πραγματική λύση είναι να τερματιστούν οι νεοσυντηρητικές φαντασιώσεις των τελευταίων 30 ετών και να επιστρέψουν η Ουκρανία και η Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με το ΝΑΤΟ να δεσμεύεται να τερματίσει τη δέσμευσή του για τη διεύρυνση προς Ανατολάς με την Ουκρανία και τη Γεωργία, σε αντάλλαγμα για μια βιώσιμη ειρήνη που σέβεται και προστατεύει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.

Ποιος είναι ο Τζέφρι Σακς

Ο Jeffrey Sachs είναι κορυφαίος Αμερικανός αναλυτής, οικονομολόγος, ακαδημαϊκός και πρώην διευθυντής του The Earth Institute στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Ο Sachs είναι συνιδρυτής και επικεφαλής στρατηγικής της Millennium Promise Alliance, μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης αφιερωμένης στον τερματισμό της ακραίας φτώχειας και της πείνας.

Είναι Συνήγορος του SDG για τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) Αντόνιο Γκουτέρες για τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs).

Από το 2001 έως το 2018, ο Sachs υπηρέτησε ως Ειδικός Σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και κατείχε την ίδια θέση υπό τον προηγούμενο Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Ban Ki-moon.

Είχε διοριστεί για πρώτη φορά ειδικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ το 2002 κατά τη θητεία του Κόφι Ανάν.

https://www.militaire.gr/analysi-jeffrey-sachs-pos-i-omada-ton-neocon-sernei-mpainten-kai-ipa-se-polemoys/

Η ισοτιμία του ευρώ, το νέο μεγάλο πρόβλημα της ΕΚΤ

0

Η διολίσθηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι του δολαρίου έχει εγκλωβίσει την ΕΚΤ σε επώδυνες και οικονομικά δαπανηρές επιλογές.

Η διολίσθηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ έναντι του δολαρίου έχει εγκλωβίσει την ΕΚΤ σε επώδυνες και οικονομικά δαπανηρές επιλογές. Αν η υποχώρηση της αξίας του ευρώ συνεχιστεί, τότε θα αυξηθεί σημαντικά ο ήδη υψηλός πληθωρισμός, ενισχύοντας τον κίνδυνο να παγιωθεί η άνοδος των τιμών με ρυθμό πολύ πάνω από τον στόχο της ΕΚΤ του 2%.

Ωστόσο, η αντιμετώπιση του επιπέδου ναδίρ 20ετίας για το ευρώ θα απαιτούσε πιο γρήγορες αυξήσεις επιτοκίων, κάτι που θα μπορούσε να οξύνει τα προβλήματα μιας οικονομίας που ήδη αντιμετωπίζει την πιθανότητα μιας ύφεσης, τις διαφαινόμενες ελλείψεις φυσικού αερίου και το υπερβολικά υψηλό κόστος ενέργειας, παράγοντες οι οποίοι εξαντλούν την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών. Η ΕΚΤ μέχρι στιγμής έχει υποβαθμίσει το ζήτημα, ισχυριζόμενη ότι δεν έχει στόχο συγκεκριμένο για τη συναλλαγματική ισοτιμία, ακόμα κι αν το νόμισμα έχει γι’ αυτήν σημασία. Παρά ταύτα, οι κινήσεις της αγοράς είναι πλέον πολύ μεγάλες για να υποβαθμισθούν.

Δεδομένου του μεγέθους του πληθωρισμού, ένα ισχυρότερο ευρώ θα ήταν πολύ χρήσιμο διότι θα τον αποκλιμακώσει, τονίζουν αναλυτές. Στη διάρκεια του 2022 το ευρώ υποχωρεί κατά 10% έναντι του δολαρίου, ακόμη κι αν σε σταθμισμένη ισοτιμία έχει εξασθενήσει μόλις 3,3%. Αυτό αυξάνει το κόστος των εισαγωγών, ειδικά για την ενέργεια και άλλα εμπορεύματα, που είναι εκφρασμένα σε δολάρια. Μελέτες, που επικαλείται συχνά η ΕΚΤ, δείχνουν ότι η υποτίμηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας κατά 1% αυξάνει τον πληθωρισμό κατά 0,1% σε διάστημα ενός έτους και έως και 0,25% σε διάστημα τριών ετών.

Η ταχύτατη αύξηση επιτοκίων από τη Fed μετακινεί ρευστό από την Ευρώπη, αποδυναμώνοντας το ευρώ.

Τα θεμελιώδη οικονομικά στοιχεία δείχνουν ακόμη μεγαλύτερη αδυναμία του ευρώ. Πρώτον, η ΕΚΤ και η Fed κινούνται με πολύ διαφορετικές ταχύτητες.

Ενώ ο πρόεδρος της πρώτης, Τζερόμ Πάουελ, έχει καταστήσει σαφές ότι ήταν διατεθειμένος να διακινδυνεύσει μια ύφεση με υπερμεγέθεις αυξήσεις επιτοκίων για να μειώσει τον πληθωρισμό, η ΕΚΤ συνεχίζει να κάνει μικρά βήματα για να συσφίξει την εξαιρετικά χαλαρή πολιτική της.

Η Fed, η οποία έχει ήδη αυξήσει τα επιτόκια αρκετές φορές, μεταξύ των οποίων κατά 75 μ.β. τον Ιούνιο, αναμένεται να τα αυξήσει κατά άλλες 180 μονάδες βάσης. Αυτό δίνει στους επενδυτές υψηλότερα κέρδη στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, επομένως μετακινούν μετρητά από την Ευρώπη και αποδυναμώνουν το ευρώ. Δεύτερον, η τεράστια ενεργειακή εξάρτηση της Ευρωζώνης, κυρίως από το ρωσικό αέριο, καθιστά επίσης την οικονομία πιο ευάλωτη στις συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία. Τρίτον, τέλος, ο λογαριασμός ενέργειας της Ευρωζώνης έχει εκτινάξει το κόστος των εισαγωγών, δημιουργώντας ένα σπάνιο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών. Τέτοιες εκροές αποδυναμώνουν το νόμισμα με την πάροδο του χρόνου.

“Καθημερινή”

Γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν κράτησε «λίγες εβδομάδες»

0

Τι δεν υπολόγισαν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών ήταν οι μόνες που εγκαίρως προέγνωσαν το σχέδιο του Πούτιν να εισβάλει στην Ουκρανία με στρατιωτική επιχείρηση ευρείας κλίμακας. Ωστόσο, γεγονός που εν μέρει αναγνωρίζουν, υποτίμησαν την ουκρανική άμυνα και υπερεκτίμησαν τη ρωσική επίθεση. Ακριβώς το αντίθετο, με δυσάρεστα αποτελέσματα, έκαναν στο Αφγανιστάν.

Αμερικανοί αξιωματικοί θεωρούσαν ότι η Ρωσία θα πετύχαινε μια γρήγορη νίκη στην Ουκρανία. Τώρα αναθεωρούν την αρχική τους εκτίμηση και επανεξετάζουν τις διαδικασίες των υπηρεσιών τους λέγοντας ανοιχτά πως θα αναζητήσουν «νέες μεθοδολογίες» προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η εικόνα που παρουσιάζει ο ρωσικός στρατός δεν είναι αυτή την οποία περίμεναν οι ΗΠΑ. Η διόλου αμελητέα στρατιωτική δύναμη την οποία επιστράτευσε το Κρεμλίνο έχει δεχθεί πλήγματα και απώλειες από πολύ μικρότερες ουκρανικές μονάδες. Απόδειξη είναι το γεγονός ότι η Μόσχα αναγκάστηκε να αποσύρει τις δυνάμεις της από τον στόχο του Κιέβου, περιορίζοντας τις στρατιωτικές της φιλοδοξίες σε περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας.

Περισσότεροι από 15.000 Ρώσοι στρατιώτες έχουν χάσει τη ζωή τους σύμφωνα με τις υπηρεσίες πληροφοριών δυτικών χωρών – έως και 30.000 σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές. Σύμφωνα με αντίστοιχες εκτιμήσεις, έχουν καταστραφεί αρκετές χιλιάδες άρματα και οχήματα του ρωσικού στρατού, ο οποίος φέρεται ταλαιπωρημένος και απείθαρχος – στρατιωτικοί αναλυτές διακρίνουν μεταξύ άλλων την απουσία εποπτικών, συντονιστικών σωμάτων στα πρότυπα άλλων εθνικών στρατών.

Γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν κράτησε «λίγες εβδομάδες»-1
O Διευθυντής της Υπηρεσίας Αμυντικών Πληροφοριών, Σκοτ Μπέριερ AP Photo/Jose Luis Magana

Απόσπασμα από την κατάθεση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στην Επιτροπή Ένοπλων Υπηρεσιών της Γερουσίας των ΗΠΑ

– Γερουσιαστής, Άνγκους Κινγκ: Υποτιμήσατε τη βούληση των Ουκρανών να πολεμήσουν, όπως αντιθέτως σε μια άλλη περίπτωση υπερτιμήσατε τη βούληση των Αφγανών να πολεμήσουν. Μας είχατε πει ότι το Κίεβο θα έπεφτε σε 3-4 μέρες και ο πόλεμος θα τελείωνε σε 2 εβδομάδες. Σας απασχολεί να εξετάσετε τον τρόπο με τον οποίο τελικά αξιολογείτε τέτοια θέματα;
– Διευθυντής της Υπηρεσίας Αμυντικών Πληροφοριών, Σκοτ Μπέριερ: Είναι δύο τα στοιχεία που εξετάζουμε εδώ: η βούληση αλλά και η ικανότητα για να πολεμήσει κανείς. Εμείς στηρίξαμε την αρχική μας εκτίμηση στο μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης που συγκέντρωσε η Ρωσία στην περιοχή.
– Γερουσιαστής, Άνγκους Κινγκ: Σωστά, κάνατε κι εκεί λάθος. Υπερεκτιμήσατε τις δυνατότητες των Ρώσων.
– Διευθυντής της Υπηρεσίας Αμυντικών Πληροφοριών, Σκοτ Μπέριερ: Θα εξετάσουμε ακόμη πιο προσεκτικά το ζήτημα. Είχαμε σε κάθε περίπτωση περισσότερες επιτυχίες απ’ ό,τι αποτυχίες στην υπόθεση της Ουκρανίας.

«Με βάση το μέγεθος των ρωσικών δυνάμεων που συγκεντρώθηκαν στην περιοχή, είχαμε πιστέψει ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τους Ουκρανούς», είπε πρόσφατα ο επικεφαλής της υπηρεσίας αμυντικών πληροφοριών των ΗΠΑ, κληθείς να απαντήσει στις αιτιάσεις Γερουσιαστών που υπενθύμιζαν ότι η αρχική εκτίμηση για πόλεμο «λίγων εβδομάδων» με νικητή τη Ρωσία. Τώρα, οι αρμόδιες αμερικανικές υπηρεσίες διαπιστώνουν ανεπάρκεια του ρωσικού σώματος υπαξιωματικών, ελλιπή εκπαίδευση ηγεσίας και προβληματικά στρατιωτικά δόγματα, μιλώντας για «άυλα στοιχεία» τα οποία θα πρέπει να φροντίσουν να αξιολογούν πιο αποτελεσματικά.

Σημειωτέον, η εσφαλμένη για πολλούς αξιολόγηση των στρατιωτικών ικανοτήτων στο μέτωπο της Ουκρανίας ακολουθεί τη μάλλον ατυχή αξιολόγηση των αμερικανικών υπηρεσιών στο Αφγανιστάν, όπου τα γεγονότα διέψευσαν την εκτίμηση ότι ο αφγανικός στρατός θα ήταν σε θέση να συγκρατήσει τους Ταλιμπάν, στο χειρότερο σενάριο, για μήνες μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ.

Πάντως, δεν είναι ξεκάθαρο σε ποιον βαθμό οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ είχαν συνυπολογίσει τη συνδρομή της Δύσης με πόρους και εξοπλισμό για την αρχική τους εκτίμηση – τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στις επιχειρησιακές δυνατότητες της ουκρανικής πλευράς και ανεξάρτητα από τις εξακριβωμένες πλέον αδυναμίες της ρωσικής πλευράς.

Η ανατροπή της πρόβλεψης για την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία καταδεικνύει τη δυσκολία που ενέχει μια ασφαλής εκτίμηση της επιχειρησιακής δυνατότητας του αντιπάλου στο πεδίο.

Άλλωστε, όπως έλεγε πρόσφατα στην «Κ» ο Γκίντεον Ρόουζ, μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ επί Μπιλ Κλίντον, «αν ξέραμε από πριν ποιος και πώς θα κερδίσει τον πόλεμο, τότε δεν θα είχαμε πολέμους».

3+1 στοιχεία που οδήγησαν σε παρατεταμένη σύγκρουση

  • Ισχυρή βούληση των Ουκρανών στο πεδίο της μάχης
  • Υποαπόδοση του ρωσικού στρατού σε επίπεδο ηγεσίας και μονάδων
  • Μαξιμαλιστικοί αρχικοί στόχοι της Ρωσίας σε εύρος επικράτειας
  • + Στήριξη της Ουκρανίας με δυτικούς πόρους και εξοπλισμό

Ποιο είναι το προφίλ του μέσου Ρώσου στρατιώτη; Ποιο είναι το αφήγημα του Κρεμλίνου και ποια η ψυχολογία στα ρωσικά στρατεύματα; Τι κόστος έχει η επιχείρηση στην Ουκρανία για την ισχύ του ρωσικού στρατού; Τελικά, πετυχαίνει η Ρωσία τους στόχους της; Δύο μελετητές της στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία, με έδρα την Ουάσιγκτον, απαντούν στα ερωτήματα της «Κ».

Μαρκ Κάνσιαν

Ανώτερος Σύμβουλος Διεθνούς Ασφάλειας
Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών, CSIS

Γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν κράτησε «λίγες εβδομάδες»-2Περίπου το 60% των Ρώσων στρατιωτών είναι εθελοντές, συμβασιούχοι. Περίπου το 40% είναι στρατεύσιμοι. Οι συμβασιούχοι στρατιώτες έλαβαν περισσότερη εκπαίδευση και είναι συγκρίσιμοι με εκείνους στους περισσότερους δυτικούς στρατούς. Οι στρατεύσιμοι λαμβάνουν πολύ λιγότερη εκπαίδευση και προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την υπεράσπιση της πατρίδας τους. Για τον λόγο αυτόν, η χρήση στρατευσίμων από τους Ρώσους στην Ουκρανία υπήρξε αμφιλεγόμενη στο εσωτερικό και πολλοί από αυτούς τους στρατιώτες επέδειξαν χαμηλό ηθικό στο πεδίο της μάχης. Ορισμένοι σχολιαστές παρουσιάζουν τους Ρώσους ως στρατιώτες χαμηλής ποιότητας που προέρχονται από λιγότερο ευνοημένες μερίδες της ρωσικής κοινωνίας. Νομίζω ότι αυτό είναι υπερβολή. Όλοι οι στρατοί έχουν ένα μείγμα διαφορετικών ποιοτήτων.

Το Κρεμλίνο έχει απεικονίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία ως άμυνα απέναντι σε νεοναζιστικά στοιχεία. Αυτό απορρέει και από την αίσθηση στη Ρωσία ότι η Ουκρανία ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας για 400 χρόνια και δεν συνιστά μια απολύτως νόμιμη χώρα. Έχουν υπάρξει πολλές αναφορές για χαμηλό ηθικό μεταξύ των Ρώσων στρατιωτών, άρνηση υπακοής σε εντολές και επιθέσεις σε αξιωματικούς. Αυτά βεβαίως, σε έναν βαθμό, ενίοτε φιλτράρονται και από τις ουκρανικές πηγές.

Ο ρωσικός στρατός είναι εμφανώς κουρασμένος. Έχει υποστεί πολλές απώλειες, ίσως το 1/3 της αρχικής του δύναμης και ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό του πεζικού του. Οι ενισχύσεις και οι αντικαταστάσεις έχουν αναπληρώσει ορισμένες από αυτές τις απώλειες, αλλά δεν είναι τόσο καταρτισμένες. Είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι ο ρωσικός στρατός δεν είναι σαν τον τεράστιο Κόκκινο Στρατό της Σοβιετικής Ένωσης. Ολόκληρες οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις αριθμούν περίπου 900.000 σε ενεργό υπηρεσία, με αδύναμη εφεδρική δύναμη. Συγκριτικά, οι δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών είναι περίπου 1,3 εκατομμύρια, με μια καλά οργανωμένη εφεδρεία 800.000.

Η αποδυνάμωση των ρωσικών δυνάμεων είναι δεδομένη και μπορεί να φανεί στο γεγονός ότι οι τρέχουσες επιχειρήσεις έχουν επικεντρωθεί σε μικρές προόδους στην Ανατολή, μακριά από τις ευρείες προόδους στις αρχές του πολέμου. Από την άλλη πλευρά, είναι αξιοσημείωτο ότι οι Ρώσοι συνέχισαν τις μάχες παρά τα προβλήματα με το ηθικό και τα logistics. Από αυτήν την άποψη, είναι σημαντικό να έχουμε υπόψη ότι οι Ουκρανοί είχαν επίσης πολλές απώλειες και πως η Δύση δεν κατανοεί πλήρως την κατάσταση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.

Ως προς το αν έχει αποτύχει τελικά η Ρωσία σε αυτόν τον πόλεμο, πρόκειται για μια κλασική περίπτωση για το αν το ποτήρι είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο. Από τη μία πλευρά, η Ρωσία απέτυχε σαφώς στην αρχική της προσπάθεια να κατακτήσει ολόκληρη τη χώρα και μετά να «δαγκώσει» ένα μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ουκρανίας. Έχει συμβιβαστεί πλέον με πολύ μικρότερα κέρδη. Ωστόσο, ελέγχει περίπου το 20% της Ουκρανίας και κρατά στην επικράτεια.

Ντάρα Μάσικοτ

Ανώτερη Ερευνήτρια
Δεξαμενή Σκέψης Παγκόσμιας Πολιτικής, RAND

Γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν κράτησε «λίγες εβδομάδες»-3Ο μέσος Ρώσος στρατιώτης είναι επαγγελματίας στρατιώτης με σύμβαση και οι ηλικίες ποικίλλουν από 18 έως 30 ετών. Σχεδόν όλες οι μονάδες έχουν στείλει συμβόλαια στην Ουκρανία από όλη τη Ρωσία. Υπάρχουν επίσης άλλοι εθελοντές που είναι μεγαλύτεροι, ηλικίας 40 έως 50 ετών, και μπορεί να είναι εκεί ως μισθοφόροι. Υπάρχουν επίσης φήμες ότι ορισμένοι στρατιώτες βρίσκονται παράνομα εντός της Ουκρανίας.

Από ανέκδοτες μαρτυρίες Ουκρανών πολιτών και συνομιλίες μεταξύ στρατιωτών και των οικογενειών τους, προκύπτει ότι Ρώσοι στρατιώτες εξεπλάγησαν όταν διαπίστωναν ότι δεν ήταν αληθές στην πράξη το αφήγημα της χώρας τους για αυτόν τον πόλεμο: η Ρωσία έλεγε στους στρατιώτες της ότι θα τους χαιρετούσαν στην Ουκρανία ως «απελευθερωτές» και ότι βρίσκονταν εκεί για να νικήσουν τους «Ναζί».

Η Ρωσία έχασε σημαντικό όγκο τεθωρακισμένου εξοπλισμού και υπέστη σοβαρές απώλειες. Έχουν εκτοξεύσει πλέον τον μεγαλύτερο αριθμό των συμβατικών καθοδηγούμενων πυρομαχικών τους μεγάλης εμβέλειας. Ως αποτέλεσμα, έχουν περιορίσει την επίθεση στο Χάρκοβο και προς το παρόν έχουν εγκαταλείψει οποιαδήποτε επίθεση εναντίον του Κιέβου. Τώρα προσπαθούν να εδραιώσουν τις προσπάθειές τους στο Ντονμπάς και στη νότια Ουκρανία.

Συνολικά, η Ρωσία έχει αποτύχει σε στόχους που είχε θέσει σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά όχι σε όλους. Πιο συγκεκριμένα, απέτυχε στους μαξιμαλιστικούς της στόχους να επιτεθεί στην Ουκρανία από πολλές περιοχές τον Φεβρουάριο και να προσπαθήσει να ανατρέψει την κυβέρνηση Ζελένσκι. Ωστόσο, κατέχει ένα σημαντικό τμήμα της ουκρανικής επικράτειας στα ανατολικά και νότια. Τώρα εδραιώνει τις προσπάθειές της σε μια πιο περιορισμένη επιχείρηση. Μια νέα μεγάλη ρωσική επίθεση αλλού θα ήταν δύσκολη, δεδομένων των απωλειών που μετρά ο ρωσικό στρατός μέχρι σήμερα.

“Καθημερινή”

Μάικλ Ρούμπιν στην «Κ»: Οι ΗΠΑ να δώσουν καλύτερα όπλα στην Ελλάδα, σε σχέση με την Τουρκία – Το μοντέλο του Ισραήλ

0

Αν οι ΗΠΑ δώσουν στην Τουρκία F-16, τότε να δώσουν στην Ελλάδα F-35 και ενισχυμένα αντιαεροπορικά. Την πρόταση αυτή διατυπώνει στην «Κ» ο Μάικλ Ρούμπιν από το American Enterprise Institute.

Να διασφαλίσει στρατιωτικό πλεονέκτημα για την Ελλάδα, με βάση την ποιότητα των εξοπλισμών και κόντρα στην αριθμητική υπεροχή της Τουρκίας, εισηγείται στην αμερικανική κυβέρνηση ο Senior Fellow στο American Enterprise Institute Μάικλ Ρούμπιν. Μιλώντας στην «Κ», εξηγεί γιατί το αμερικανικό Κογκρέσο δεν θα πρέπει να ακολουθήσει τον πρόεδρο Μπάιντεν στην υπόσχεση προς τον Ερντογάν και τονίζει ότι αν τελικά προχωρήσει η αναβάθμιση των τουρκικών F-16 τότε θα πρέπει να συνοδευτεί από την προμήθεια F-35 στην Ελλάδα μαζί με ενισχυμένα αντιαεροπορικά συστήματα. Ευρύτερα, προτείνει για την Ελλάδα και την Κύπρο μια συμφωνία στα πρότυπα της στρατηγικής επιλογής, την οποία η αμερικανική γραφειοκρατία υιοθέτησε για το Ισραήλ από τη δεκαετία του ’60.

– Προτείνετε οι ΗΠΑ να διασφαλίσουν ένα εξοπλιστικό πλεονέκτημα για την Ελλάδα και την Κύπρο στη ΝΑ Μεσόγειο, απέναντι στην Τουρκία. Πρόκειται για ένα μοντέλο Ισραήλ; Ποιο είναι το σκεπτικό σας;

– Ναι, θα μπορούσατε να το αποκαλέσετε μοντέλο Ισραήλ. Η ρίζα του ζητήματος είναι ότι με το Ισραήλ, στο αποκορύφωμα της αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης στις δεκαετίες του 1960, του 1970 και του 1980, οι Ηνωμένες Πολιτείες καλλιέργησαν τόσο το Ισραήλ όσο και πολλά μετριοπαθή αραβικά κράτη ως συμμάχους ενάντια στον μεγαλύτερο εχθρό του Ψυχρού Πολέμου: τη Σοβιετική Ενωση. Η Ουάσιγκτον δεν ήθελε τότε ούτε να γίνει επιθετική μαζί με το Ισραήλ εναντίον των Αράβων, ούτε να επιτρέψει στους Αραβες να εξολοθρεύσουν το Ισραήλ.

Ξεκινώντας με τον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον τη δεκαετία του 1960, αυτό οδήγησε σε ό,τι γνωρίζουμε ως Ποιοτικό Στρατιωτικό Πλεονέκτημα (Qualitative Military Edge): Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειαζόταν να εξοπλίσουν τα αραβικά κράτη για να αμυνθούν ενάντια στο σοβιετικό μπλοκ, τότε θα διασφάλιζε ότι το Ισραήλ θα είχε καλύτερα όπλα ακόμη και αν δεν θα μπορούσε ποτέ να ξεπεράσει τον συνολικό αριθμό των αραβικών αρμάτων μάχης, αεροσκαφών, πυροβολικού ή στρατευμάτων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, για παράδειγμα, το Ισραήλ έλαβε τα F-4 Phantoms τη δεκαετία του 1960 και σε ορισμένες περιπτώσεις πάνω από μια δεκαετία πριν από πιθανούς εμπόλεμους. Ηταν επίσης ο λόγος που η απόφαση του προέδρου Ρόναλντ Ρέιγκαν να πουλήσει αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης AWAC στη Σαουδική Αραβία ήταν τόσο αμφιλεγόμενη εκείνη την εποχή, επειδή θεωρήθηκε ότι παραβίαζε τη συμφωνία του Ποιοτικού Στρατιωτικού Πλεονεκτήματος.

Η Αγκυρα είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσει τα F-16 εναντίον της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αρμενίας, της Συρίας ή των Κούρδων του Ιράκ παρά εναντίον των απειλών προς το ΝΑΤΟ.

Αυτό που ξεκίνησε ως de facto φόρμουλα τελικά κατοχυρώθηκε στη γραφειοκρατία, έτσι ώστε μια επιτροπή του Πενταγώνου έπρεπε να υπογράψει πως τυχόν πιθανές πωλήσεις ή μεταφορές στα αραβικά κράτη δεν παραβίαζαν το ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα του Ισραήλ.

– Θεωρείτε ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να ικανοποιήσουν τα εξοπλιστικά αιτήματα της Αγκυρας, όπως η αναβάθμιση των F-16; Σε αυτήν την περίπτωση, πώς θα εξασφαλιστεί το πλεονέκτημα για την Ελλάδα;

– Τυχαίνει να πιστεύω ότι η Τουρκία δεν χρειάζεται τα F-16 και τις αναβαθμίσεις τους, που υποσχέθηκε ο Μπάιντεν. Πρώτον, η Αγκυρα είναι πιο πιθανό να τα χρησιμοποιήσει εναντίον της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αρμενίας, της Συρίας ή των Κούρδων του Ιράκ παρά εναντίον των απειλών προς το ΝΑΤΟ και, δεύτερον, ο καλύτερος τρόπος για τον Ερντογάν να ενισχύσει την ετοιμότητα της Τουρκίας θα ήταν να απελευθερώσει τους πιλότους του από τη φυλακή.

Ευτυχώς, έχουμε διάκριση εξουσιών στην Ουάσιγκτον και έτσι ο Μπάιντεν μόνος του δεν μπορεί να διατάξει την πώληση και αμφιβάλλω ότι το Κογκρέσο θα ακολουθήσει σε αυτό. Αλλά, εάν η πώληση πραγματοποιηθεί, τότε η Ελλάδα όχι μόνο θα πρέπει να λάβει F-35, αλλά θα πρέπει επίσης να λάβει ενισχυμένα αντιαεροπορικά συστήματα για να διασφαλίσει ότι κάθε τετραγωνικό εκατοστό των νησιών της στο Αιγαίο παραμένει ασφαλές. Η Τουρκία μπορεί να παραπονεθεί, αλλά δεν έχει κανέναν να κατηγορήσει εκτός από τον εαυτό της: αν δεν απειλούσαν την Ελλάδα και δεν καταλάμβαναν την Κύπρο, τότε δεν θα είχαν καμία ανησυχία.
“Καθημερινή”