Αρχική Blog Σελίδα 191

Ιρανοί διαπραγματευτές και ο Βανς κατευθύνονται προς την Ελβετία, αλλά οι μάχες στον Λίβανο συνεχίζονται

Από
anixneuseis
-
0

 

Των Humeyra Pamuk, Jana Choukeir, Ahmed Tolba και Steve Holland
20 Ιουνίου 2026, 5:32 π.μ. GMT+3 — Ενημερώθηκε πριν από 3 ώρες

Σύνοψη

Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν δηλώνουν ότι τα Στενά του Ορμούζ έχουν κλείσει ξανά.

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ αναφέρει ότι πολλά πλοία έχουν διέλθει από τα Στενά.

Ο Τραμπ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής αμερικανικού τέλους διέλευσης εάν αποτύχουν οι συνομιλίες.

Το Ιράν κατηγορεί τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για παραβιάσεις της εκεχειρίας.

ΖΥΡΙΧΗ / ΝΤΟΥΜΠΑΪ / ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 20 Ιουνίου — Reuters

Υψηλόβαθμη ιρανική ομάδα έφτασε το Σάββατο στην Ελβετία για ειρηνευτικές συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, μετέδωσαν ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, ενώ ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, αναχώρησε από την Ουάσινγκτον για συναντήσεις που, σύμφωνα με το Πακιστάν, θα αρχίσουν την Κυριακή.

Η ιρανική αντιπροσωπεία είχε επικεφαλής τον βασικό διαπραγματευτή Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ και περιλάμβανε τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, καθώς και ανώτερους αξιωματούχους στους τομείς της ασφάλειας, της κεντρικής τράπεζας και του πετρελαίου, σύμφωνα με τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης.

Αν και οι ΗΠΑ και το Ιράν είχαν συμφωνήσει σε εκεχειρία 60 ημερών όσο διαρκούν οι διαπραγματεύσεις, οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης της Τεχεράνης ανακοίνωσαν το Σάββατο ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι κλειστά. Αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει τις συνομιλίες, στις οποίες οι δύο πλευρές επιδιώκουν να προωθήσουν μια προσωρινή συμφωνία μεσολαβημένη από το Πακιστάν και υπογεγραμμένη την Τετάρτη από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και τον πρόεδρο του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν, με στόχο τον τερματισμό του σχεδόν τετράμηνου πολέμου τους.

Οι Φρουροί της Επανάστασης προειδοποίησαν ότι τα πλοία θα διατρέχουν κίνδυνο εάν πλησιάσουν τη θαλάσσια δίοδο, η οποία αποτελεί ζωτικής σημασίας πέρασμα για τις παγκόσμιες προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το Ιράν επικαλέστηκε αυτό που αποκάλεσε ισραηλινά «εγκλήματα» στον Λίβανο και αμερικανική παραβίαση των δεσμεύσεων για την εγκαθίδρυση εκεχειρίας.

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι 55 εμπορικά πλοία διήλθαν από τα Στενά το Σάββατο, μεταφέροντας μεγάλες ποσότητες φορτίου και περισσότερα από 17 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου προς τις παγκόσμιες αγορές, και ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα διασφαλίσουν τη συνέχιση της ναυσιπλοΐας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έγραψε το Σάββατο σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι δεν θα επιβληθεί κανένα τέλος για τη διέλευση από τα Στενά κατά τη διάρκεια ή μετά την εκεχειρία των 60 ημερών — εκτός εάν οι ΗΠΑ επιβάλουν τέτοιο τέλος σε περίπτωση αποτυχίας των ειρηνευτικών συνομιλιών.

Ο Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής αμερικανικού τέλους διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ, «για υπηρεσίες που προσφέρθηκαν ως Φύλακας Άγγελος στις χώρες της Μέσης Ανατολής», εάν δεν ολοκληρωθεί μια ειρηνευτική συμφωνία.

Ο Μοχαμάντ Μοχμπέρ, σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Μοτζταμπά Χαμενεΐ, κατηγόρησε τις ΗΠΑ μέσω X ότι δεν εφάρμοσαν την πρώτη ρήτρα της προσωρινής συμφωνίας 14 σημείων με το Ιράν, η οποία περιλαμβάνει εκεχειρία «σε όλα τα μέτωπα», συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.

Ο ίδιος είπε ότι, όσο η συμφωνία παραμένει μόνο στα χαρτιά, η ροή ενέργειας από τη Μέση Ανατολή θα παραμένει σταματημένη.

Η εκεχειρία στον Λίβανο φαινόταν εύθραυστη, καθώς οι ισραηλινές δυνάμεις και η υποστηριζόμενη από το Ιράν ένοπλη οργάνωση Χεζμπολάχ αντάλλασσαν επιθέσεις.

Αυξάνεται η δυναμική για τις συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν στην Ελβετία

Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγαΐ, δήλωσε ότι το Ιράν θα πιέσει στην Ελβετία για την εκπλήρωση των δεσμεύσεων, επικαλούμενος προηγούμενες αποτυχίες της άλλης πλευράς να τηρήσει συμφωνίες.

Ο Βανς, σε συνέντευξή του στο Fox News, δήλωσε ότι είναι βέβαιος πως η εκεχειρία που συμφωνήθηκε στο πλαίσιο της συμφωνίας 14 σημείων της Ουάσινγκτον με την Τεχεράνη θα αντέξει, και ότι δεν έχει δει καμία ένδειξη πως τα Στενά είναι κλειστά.

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ αναχώρησε για την Ελβετία λίγο μετά τις 4 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ, δηλαδή στις 21:00 GMT, το Σάββατο. Οι διαπραγματευτές πιθανότατα θα έχουν «μερικές ημέρες συνομιλιών», είπε ο Βανς στους δημοσιογράφους πριν επιβιβαστεί σε αεροπλάνο στη στρατιωτική βάση Joint Base Andrews στο Μέριλαντ.

  Αυτοκινητοπομπή δίπλα σε αεροσκάφος μετά την προσγείωσή του, που μετέφερε ιρανική αντιπροσωπεία υπό τον επικεφαλής διαπραγματευτή Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ και τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Ζυρίχης, στην Ελβετία, στις 20 Ιουνίου 2026. Reuters / Denis Balibouse.

«Μπορώ να μείνω εκεί μόνο για μία ή δύο ημέρες», είπε ο Βανς. «Νομίζω ότι ελπίζουμε να σημειώσουμε πρόοδο στο πυρηνικό ζήτημα, καθώς και στο ζήτημα της εκεχειρίας στον Λίβανο».

Μία από τις προϋποθέσεις για την έναρξη 60 ημερών συνομιλιών ΗΠΑ-Ιράν σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης και άλλα ζητήματα είναι η παύση των εχθροπραξιών στον Λίβανο.

Ωστόσο, η Πολιτική Άμυνα του Λιβάνου ανακοίνωσε ότι 20 άνθρωποι σκοτώθηκαν από ισραηλινά πλήγματα στον Λίβανο το Σάββατο, λίγες ώρες μετά την έναρξη ισχύος της εκεχειρίας εκεί.

Το Ισραήλ δήλωσε ότι απαντούσε σε επιθέσεις της Χεζμπολάχ, ενώ η υποστηριζόμενη από το Ιράν οργάνωση δήλωσε ότι δεν θα επιτρέψει στο Ισραήλ «ελευθερία κινήσεων» στον Λίβανο.

Το Ισραήλ, το οποίο έχει μείνει εκτός των συνομιλιών, δηλώνει ότι δεν είναι μέρος της συμφωνίας Ιράν-ΗΠΑ και ότι θα διατηρήσει τις δυνάμεις του στο λιβανικό έδαφος που κατέχει.

Αμερικανός αξιωματούχος είχε δηλώσει ότι η εκεχειρία τέθηκε σε ισχύ στις 4 μ.μ., δηλαδή στις 13:00 GMT, την Παρασκευή, ενώ ισραηλινές πηγές και πηγές της Χεζμπολάχ επιβεβαίωσαν τη συμφωνία στο Reuters.

Ο ισραηλινός τηλεοπτικός σταθμός Channel 12 μετέδωσε ότι ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Άμυνας είχαν δώσει εντολή στον στρατό να σταματήσει τα πυρά στον Λίβανο, αλλά ότι δεν θα αποσυρθεί από τις περιοχές που έχει καταλάβει.

Οι μάχες στον Λίβανο συνεχίζονται

Το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων του Λιβάνου, NNA, ανέφερε ότι ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη και drones έπληξαν τοποθεσίες σε όλο τον νότιο Λίβανο και στην Κοιλάδα Μπεκάα το Σάββατο, περιοχές που θεωρούνται προπύργια της Χεζμπολάχ.

Ισραηλινός στρατιωτικός αξιωματούχος δήλωσε ότι η Χεζμπολάχ εκτόξευσε περισσότερα από 50 βλήματα κατά ισραηλινών δυνάμεων στον νότιο Λίβανο στη διάρκεια της νύχτας, και ότι το Ισραήλ επιτέθηκε σε στόχους που περιέγραψε ως στόχους της Χεζμπολάχ σε απάντηση.

Στρατιωτική ανακοίνωση ανέφερε ότι το Ισραήλ παραμένει δεσμευμένο στην εκεχειρία και ότι θα συνεχίσει να ενεργεί εναντίον κάθε απειλής κατά του Ισραήλ ή των δυνάμεών του.

«Όλη τη νύχτα ακούγαμε εκρήξεις. Ενθουσιαστήκαμε κάπως με αυτές τις δηλώσεις περί εκεχειρίας, αλλά όλα συνεχίζονται όπως συνήθως», δήλωσε η Όφρι Βάλφερ, κάτοικος του βόρειου Ισραήλ.

«Εδώ μπορείς να ακούσεις πολύ δυνατές εκρήξεις, και η ζωή συνεχίζεται παράλληλα με αυτό. Ελπίζουμε να έρθουν καλύτερες μέρες».

Το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου αναφέρει ότι 4.057 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινές επιθέσεις από τις 2 Μαρτίου, συμπεριλαμβανομένων διασωστών, γυναικών και παιδιών, αν και δεν διευκρινίζει πόσοι από τους νεκρούς ήταν μαχητές.

Οι ισραηλινές αρχές αναφέρουν ότι τουλάχιστον 32 στρατιώτες και τέσσερις άμαχοι έχουν σκοτωθεί στις μάχες με τη Χεζμπολάχ.

Ρεπορτάζ από τα γραφεία του Reuters. Κείμενο: William Maclean. Επιμέλεια: Kevin Liffey, Deepa Babington και David Gregorio.

Κ. Χολέβας: οκτώ χρόνια Πρέσπες: η Συμφωνία καταρρέει

Από
anixneuseis
-
2

  • Kωνσταντίνος Χολέβας

Στις 17 Ιουνίου συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα παραχώρησε στα Σκόπια «Μακεδονική»  εθνότητα, ταυτότητα και γλώσσα και δεν προστάτευσε τη διαχρονική ελληνική Ιστορία της Μακεδονίας.

Σήμερα πλέον η Συμφωνία έχει καταρρεύσει και όσοι δεν το βλέπουν εθελοτυφλούν.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα και ο Πρωθυπουργός των Σκοπίων Χρίστιαν Μίτσκοσκι συστηματικά παραβιάζουν τη Συμφωνία. Ονομάζουν τη χώρα τους Δημοκρατία της Μακεδονίας καταργώντας τον προσδιορισμό Βόρεια.

Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών παραμένει Μακεδονική, ενώ και οι αθλητικές Ομοσπονδίες χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονική χωρίς προσδιορισμό.

Η Μεικτή Επιτροπή για τα εμπορικά σήματα και προϊόντα ουδέποτε λειτούργησε με ευθύνη των Σκοπίων.

Η Μεικτή Επιτροπή Επιστημόνων για τα σχολικά βιβλία περπατά με ρυθμό χελώνας ουσιαστικά άνευ αποτελέσματος.

Ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων δεν περιορίσθηκε όπως ανέμεναν οι θιασώτες της Συμφωνίας. Αντιθέτως ο Μίτσκοσκι συνεχίζει τη θεωρία του κομμουνιστικού καθεστώτος του Τίτο περί «Μεγάλης Μακεδονίας».

Πέρσι τον Απρίλιο είπε τα εξής μιλώντας σε ένα σωματείο με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Λέσχη Αναγνωστηρίου της Λευκής Θάλασσας». Λευκή Θάλασσα είναι το Αιγαίο και ο όρος θυμίζει την προπαγάνδα δεκαετιών που αποκαλεί τη Βόρειο Ελλάδα Μακεδονία του Αιγαίου, κατ΄ αυτούς αλύτρωτη.

Είπε, λοιπόν, ο Μίτσκοσκι: «Το μακεδονικό ζήτημα δεν έχει κλείσει. Το μακεδονικό ζήτημα θα τεθεί κάποια στιγμή στο τραπέζι των παγκόσμιων μεγάλων δυνάμεων και εγώ είμαι πεπεισμένος ότι με τη δύναμη των επιχειρημάτων θα αποκαταστήσουμε όλα εκείνα που όχι μόνον τα τελευταία χρόνια, αλλά ίσως και τις προηγούμενες δεκαετίες και αιώνες στο παρελθόν έχουμε απολέσει. Δεν είμαι βέβαιος ότι είμαστε η γενιά αυτή, της οποίας ηγούμαι, που θα το καταφέρει αυτό, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα θέσουμε τα θεμέλια, ώστε οι επόμενες γενιές να μπορέσουν, βάσει των θεμελίων που θέτουμε σήμερα, να το καταφέρουν αυτό».

Οι δηλώσεις αυτές και η γενικότερη συμπεριφορά των ηγετικών κλιμακίων των Σκοπίων κουρελιάζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δικαιώνουν επίσης όλους όσοι φωνάζαμε ότι η σύνθετη ονομασία είναι κοροϊδία, διότι θα μείνει μόνο ο όρος «Μακεδονία». Πρέπει να δείξουμε άμεση αντίδραση. Αν αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα αυτές τις προκλήσεις ανοίγουμε την όρεξη σε γειτονικά κράτη μεγαλύτερα σε πληθυσμό και ισχύ από τα Σκόπια.

Η θρασύτητα των βορείων γειτόνων εκδηλώνεται επίσης απέναντι στη Βουλγαρία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σόφια έθεσε Βέτο για την ευρωπαϊκή πορεία των Σκοπίων, αν δεν κάνουν μία δήλωση για τη γλώσσα τους και αν δεν αναγνωρίσουν τη βουλγαρική εθνότητα ως συστατικό στοιχείο του κράτους με τροποποίηση του κανονιστικού μέρους του Συντάγματος.

Η δήλωση για τη γλώσσα έγινε εν μέρει, αλλά η παρούσα κυβέρνηση Μίτσκοσκι αρνείται την αλλαγή του Συντάγματος. Μάλιστα δεν δέχονται να διοργανώσουν δημοψήφισμα για το θέμα αυτό. Οι Βρυξέλλες καταγγέλλουν τα Σκόπια για αδιαλλαξία, ενώ η νέα κυβέρνηση Ράντεφ στη Σόφια δηλώνει ότι θα επιμείνει αυστηρά στο Βέτο, αν δεν ικανοποιηθεί.

Η Βουλγαρία παρά την εναλλαγή κυβερνήσεων παραδίδει μαθήματα διπλωματίας. Κάνει τη διαπραγμάτευση που δεν έκανε το 2018 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Πάντως από πλευράς μας απαιτούνται προσεκτικές αντιδράσεις με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και με την επίγνωση ότι η Συμφωνία έχει ουσιαστικά καταρρεύσει.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 20.6.2026

Η άνευ όρων στήριξη προς το Ισραήλ δεν υπάρχει

Από
anixneuseis
-
1

 

Άρθρο γνώμης του Sean Durns, Washington Examiner

Έχει γίνει σχεδόν αυτονόητο, τόσο στην Αριστερά όσο και στη Δεξιά, να υποστηρίζεται ότι η Αμερική έδινε πάντα στο Ισραήλ «άνευ όρων στήριξη». Το έχει πει ο Tucker Carlson. Το έχει πει και η βουλευτής Ilhan Omar, ανάμεσα σε πολλούς άλλους.

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα με αυτή την αφήγηση: δεν είναι αληθινή. Και αρκεί να διαβάσει κανείς ένα βιβλίο ιστορίας για να καταλάβει γιατί.

Όπως έχουν καταγράψει ιστορικοί, όπως ο Walter Russell Mead, η Αμερική είχε από παλιά μια ιδιαίτερη σχέση με τον σιωνισμό, δηλαδή την πίστη στην εβραϊκή αυτοδιάθεση στην προγονική γη του εβραϊκού λαού. Με τον καιρό, η Αμερική έγινε ο σημαντικότερος σύμμαχος του Ισραήλ.

Όμως είναι ιστορικά ανακριβές να παρουσιάζεται αυτή η υποστήριξη είτε ως αδιάκοπη είτε ως μονόπλευρη.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ. Ο πρόεδρος Harry Truman, πηγαίνοντας κόντρα σε πολλούς από τους συμβούλους του, υποστήριξε το Ψήφισμα 181 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, το οποίο προέβλεπε τη δημιουργία δύο κρατών στην υπό βρετανική διοίκηση Παλαιστίνη.

Οι σιωνιστές ηγέτες στο προκρατικό Ισραήλ υποστήριξαν το Ψήφισμα 181, παρότι αυτό τους έδινε πολύ λιγότερα εδάφη από εκείνα που θεωρούσαν ότι τους είχαν υποσχεθεί μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντίθετα, τα αραβικά κράτη απέρριψαν την πρόταση και επέλεξαν τον πόλεμο.

Στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948, πέντε αραβικοί στρατοί και πολλές πολιτοφυλακές, ορισμένες από τις οποίες καθοδηγούνταν από πρώην ναζί αξιωματικούς και συνεργάτες τους, συγκεντρώθηκαν για να καταστρέψουν το νεοσύστατο εβραϊκό κράτος.

Το Ισραήλ κέρδισε οριακά, χάνοντας περίπου το 1% του πληθυσμού του. Οι Ισραηλινοί πολέμησαν και μάτωσαν για την ελευθερία τους. Και το έκαναν μόνοι τους.

Πολλοί από όσους πολέμησαν και σκοτώθηκαν ήταν επιζώντες του Ολοκαυτώματος, κάποιοι μόλις είχαν φτάσει από στρατόπεδα εκτοπισμένων στην Ευρώπη.

Δεν χρησιμοποίησαν αμερικανικά όπλα. Οι Ισραηλινοί βασίστηκαν σε ένα ετερόκλητο σύνολο όπλων, πολλά από τα οποία προέρχονταν από την Τσεχοσλοβακία.

Στην πραγματικότητα, η αμερικανική κυβέρνηση επέβαλε εμπάργκο όπλων και δίωξε όσους το παραβίαζαν. Από τη φύση του, το εμπάργκο ευνοούσε τα αραβικά κράτη, τα οποία είχαν τεράστιο αριθμητικό πλεονέκτημα.

Η Υπεριορδανία, δηλαδή η σημερινή Ιορδανία, διέθετε ακόμη και στρατεύματα εκπαιδευμένα και καθοδηγούμενα από Βρετανούς. Αυτό σήμαινε ότι, λίγα μόλις χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάποιοι Βρετανοί αξιωματικοί βρίσκονταν ουσιαστικά στην ίδια πλευρά με ναζί αξιωματικούς που συμβούλευαν τη Συρία και άλλα αραβικά κράτη.

Η αντίθεση προς το μοναδικό εβραϊκό κράτος στον κόσμο μπορεί να δημιουργήσει παράξενες συμμαχίες.

Κορυφαίες μορφές του κατεστημένου της εθνικής ασφάλειας, όπως ο George Marshall και ο James Forrestal, προέβλεπαν ότι οι Ισραηλινοί θα εξοντώνονταν. Η CIA εκτιμούσε ότι, «χωρίς ουσιαστική εξωτερική βοήθεια», το Ισραήλ «δεν θα μπορούσε να αντέξει περισσότερο από δύο χρόνια».

Όλοι τους έκαναν λάθος.

Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Eisenhower, όπως ο υπουργός Εξωτερικών John Foster Dulles, ήθελαν να δημιουργήσουν απόσταση ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Έβλεπαν το εβραϊκό κράτος ως βάρος και θεωρούσαν, όπως ο Marshall και άλλοι πριν και μετά από αυτούς, ότι η υποστήριξη προς το Ισραήλ ήταν στρατηγικό λάθος.

Ο Dulles πίστευε ότι το Ισραήλ αποτελούσε εμπόδιο για τη δημιουργία συμμαχιών στον αραβικό κόσμο. Ο προκάτοχός του, Dean Acheson, πίστευε παρομοίως ότι η επανίδρυση του Ισραήλ «θα έθετε σε κίνδυνο όλα τα δυτικά συμφέροντα στην Εγγύς Ανατολή».

Καμία από τις μεγάλες αμυντικές γραφειοκρατίες —το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η CIA, το Πεντάγωνο— δεν θεωρούσε συνολικά ότι το Ισραήλ ήταν πλεονέκτημα. Αντιθέτως, πίστευαν το ακριβώς αντίθετο. Και ενήργησαν ανάλογα.

Η κυβέρνηση Eisenhower αύξησε τη στήριξη προς μια οργάνωση που ονομαζόταν American Friends of the Middle East, ένα «προκάλυμμα της CIA που επιδίωκε να αποδυναμώσει την υποστήριξη προς το εβραϊκό κράτος στις ΗΠΑ», όπως έχει σημειώσει ο ιστορικός Michael Doran.

Και, σε μια κίνηση για την οποία αργότερα θα μετάνιωνε, το 1956 ο Eisenhower ανάγκασε το Ισραήλ να παραχωρήσει εδάφη που είχε καταλάβει στον Πόλεμο του Σουέζ.

Για να εξασφαλίσουν την ισραηλινή αποχώρηση, οι ΗΠΑ πρόσφεραν στο εβραϊκό κράτος εγγυήσεις ασφαλείας, τις οποίες αργότερα θα παραβίαζαν.

Όταν η Αίγυπτος προετοιμαζόταν για πόλεμο εναντίον του εβραϊκού κράτους το 1967, οι ΗΠΑ δεν τήρησαν τις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει.

Το Ισραήλ, όπως είχε κάνει το 1956 και το 1948, πολέμησε εναντίον των αραβικών στρατών που είχαν συγκεντρωθεί για να το καταστρέψουν.

Οι ΗΠΑ εκείνη την περίοδο δεν έστελναν μαζικές αποστολές όπλων στο Ισραήλ.

Πράγματι, σε πολλές περιπτώσεις, η Αμερική είτε συγκρατούσε το εβραϊκό κράτος είτε οι γραφειοκρατικοί της μηχανισμοί, όπως η CIA και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, εργάζονταν συχνά για να το υπονομεύσουν.

Το 1962, ο πρόεδρος John F. Kennedy ξεκίνησε την πώληση πυραύλων HAWK στο Ισραήλ. Όμως αυτοί δεν έφτασαν στα ισραηλινά λιμάνια παρά μόνο το 1965. Η πλειονότητα των όπλων που χρησιμοποίησε το Ισραήλ στον Πόλεμο του 1967 ήταν είτε ισραηλινής κατασκευής είτε προερχόταν από την Τσεχοσλοβακία ή τη Γαλλία, η οποία ήταν ο βασικός προμηθευτής όπλων του Ισραήλ στις δύο πρώτες δεκαετίες της ύπαρξής του.

Η σύγχρονη αμερικανοϊσραηλινή αμυντική συνεργασία δεν άρχισε παρά τη δεκαετία του 1970, επί προεδρίας Richard Nixon. Και αυτό συνέβη μόνο επειδή το Ισραήλ είχε αποδείξει επανειλημμένα τη στρατιωτική και πληροφοριακή του ισχύ σε πολλά πεδία μάχης.

Τη δεκαετία του 1970, η κυβέρνηση Nixon προσπάθησε να δημιουργήσει ένα μυστικό κανάλι επικοινωνίας με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, μια οργάνωση χαρακτηρισμένη ως τρομοκρατική, η οποία επιδίωκε την καταστροφή του Ισραήλ. Για να διευκολυνθεί αυτό το κανάλι, η CIA προσέγγισε τον Ali Hassan Salameh, τρομοκράτη της PLO γνωστό ως «Κόκκινο Πρίγκιπα».

Η CIA κυριολεκτικά φιλοξενούσε και καλομεταχειριζόταν τον τρομοκράτη. Η υπηρεσία πήγε τον Salameh και τη σύζυγό του στο Disneyland για τον μήνα του μέλιτος, τους συνόδευσε στις διαδρομές και πλήρωσε το ταξίδι.

Η CIA «προμήθευσε ακόμη και τον Salameh με κρυπτογραφημένο εξοπλισμό επικοινωνίας για να ενισχύσει την ασφάλειά του και εξέτασε το ενδεχόμενο να του στείλει ένα θωρακισμένο αυτοκίνητο για να τον προστατεύσει από τους Ισραηλινούς», όπως αφηγήθηκε ο δημοσιογράφος Ronen Bergman στο βιβλίο του το 2018.

Ο χειριστής του Salameh, Robert Ames, «εξέφραζε συμπάθεια για την παλαιστινιακή υπόθεση». Τον Ιανουάριο του 1977, ο Salameh επισκέφθηκε τα κεντρικά γραφεία της CIA, όπου ένας άλλος αξιωματικός επιχειρήσεων της CIA, ο Alan Wolfe, του χάρισε μια δερμάτινη θήκη ώμου για όπλο. Μόλις τέσσερα χρόνια νωρίτερα, το 1973, η PLO του Salameh είχε δολοφονήσει δύο Αμερικανούς διπλωμάτες στο Σουδάν.

Μετά τη δολοφονία του Salameh με παγιδευμένο αυτοκίνητο, ο σταθμάρχης της CIA στη Βηρυτό έστειλε στον γιο του συλλυπητήρια επιστολή, στην οποία έγραφε: «Σήμερα έχασα έναν φίλο που σεβόμουν περισσότερο από άλλους ανθρώπους» και υποσχόταν να τιμήσει τη μνήμη του.

SEAN DURNS: Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι θαμμένο, όχι νεκρό

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Ισραηλινοί δεν ήταν ευχαριστημένοι με το γεγονός ότι η CIA τιμούσε και καλοδεχόταν έναν τρομοκράτη που ήταν αφοσιωμένος στην καταστροφή τους.

Οι διαφωνίες συνέχισαν να εμφανίζονται στις σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Αυτό, άλλωστε, είναι η φύση των σχέσεων, είτε πρόκειται για ανθρώπους είτε για κράτη.

Οι Ισραηλινοί, για παράδειγμα, αντιτάχθηκαν σφοδρά στην πώληση από τις ΗΠΑ του συστήματος Airborne Warning and Control System στη Σαουδική Αραβία. Η κυβέρνηση Reagan το έκανε ούτως ή άλλως.

Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι ήθελαν να σκοτώσουν τον ηγέτη της PLO, Yasser Arafat, στον Λίβανο τη δεκαετία του 1980. Οι ΗΠΑ τους ζήτησαν να μην το κάνουν. Το Ισραήλ συμμορφώθηκε.

Και αυτή είναι μια πολύ ελλιπής λίστα, που αφήνει έξω μεγάλες διαφωνίες και αντιπαραθέσεις σε κάθε αμερικανική κυβέρνηση, από τον Ford μέχρι τον Trump. Οι σύμμαχοι διαφωνούν. Έχουν διαφορετικά συμφέροντα. Αυτό είναι φυσιολογικό. Στην πραγματικότητα, είναι και υγιές.

Τα γεγονότα είναι σαφή. Το Ισραήλ δεν είχε καλύτερο σύμμαχο από τις ΗΠΑ. Πράγματι, η αμερικανική υποστήριξη προς το Ισραήλ υπήρξε κρίσιμη. Αλλά δεν υπήρξε ποτέ άνευ όρων. Το αντίθετο.

Ο ακήρυχτος πόλεμος Μητσοτάκη-Σαμαρά και η κυβέρνηση της επόμενης μέρας

Από
anixneuseis
-
0

21/06/2026

Ο ακήρυχτος ακόμη πόλεμος του Κυριάκου Μητσοτάκη κατά του Αντώνη Σαμαρά (πρωτίστως) και του Κώστα Καραμανλή δευτερευόντως είναι σε εξέλιξη και με την επίσημη κήρυξή του, όταν ανακοινωθεί το κόμμα, θα κυριαρχήσει στον δρόμο προς τις κάλπες.

Παρά τα περί του αντιθέτου που διαρρέουν από το Μέγαρο Μαξίμου και τις ενσωματωμένες δημοσκοπικές, το κόμμα Σαμαρά αποτελεί την σημαντικότερη απειλή για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Η ζημιά που προκαλούν οι δύο πρώην πρωθυπουργοί δεν μετριέται ποσοτικά, καθώς η κριτική τους αποδομεί συνολικά και πολιτικά την ηγεσία και την διακυβέρνηση Μητσοτάκη, αποτρέποντας την ανάκαμψη και τον επαναπατρισμό ψηφοφόρων. Επιπλέον, ένα κόμμα Σαμαρά αντλεί απευθείας έστω και μικρό ποσοστό από την ΝΔ. Οι δημοσκοπικές με εκτιμήσεις προβλέπουν ότι το κόμμα Σαμαρά θα μπει στην Βουλή και ότι θα κινηθεί στο 5% με 6%. 

Η ΝΔ όμως που ήδη καταγράφει χαμηλές πτήσεις μεταξύ 21% -23% δεν έχει περιθώριο απωλειών. Πόσω μάλλον εάν το κόμμα Σαμαρά διαψεύσει τις εκτιμήσεις και κινηθεί κατά τι υψηλότερα.    

Οι κραδασμοί από ένα κόμμα Σαμαρά

Ο πόλεμος φθοράς ευνοεί τον Αντώνη Σαμαρά, η μετωπική αντιπαράθεση θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον ισχυρό κυβερνητικό μηχανισμό. Το Μέγαρο Μαξίμου με διαρροές περί πρόωρων εκλογών επιχειρεί να τον βγάλει στο ξέφωτο, όπως έκανε με τους Τσίπρα και Καρυστιανού.

Ήδη προετοιμάζει το έδαφος με δηλώσεις του είδους “θα βλάψει για δεύτερη φορά την παράταξη που τον τίμησε και τον έκανε πρωθυπουργό;” και λαδώνει τον μηχανισμό των ενσωματωμένων δημοσιογράφων στα συστημικά ΜΜΕ και των τρολ στο διαδίκτυο. Πρόβλημα θα έχουν και οι βουλευτές που σκέπτονται να μετακινηθούν αφού θα καλούνται στα τηλεοπτικά παράθυρα και στις τοπικές κοινωνίες να πάρουν θέση.  

Οι εφιάλτες Μητσοτάκη στον δρόμο για τις κάλπες 

Το Μαξίμου επιχειρεί να εμφανίσει ότι δεν υπάρχει άξονας με τον Κώστα Καραμανλή, τον οποίο αντιμετωπίζει διαφορετικά, διαρρέοντας ξανά και ξανά φήμες περί προσέγγισης, τις οποίες αναπαράγουν ασμένως δημοσιογραφικά παπαγαλάκια. Μέχρι που την προηγούμενη Τετάρτη ο πρώην πρωθυπουργός είπε απευθυνόμενος σε μαθητές «να φυλάγεστε από εκείνους που είναι ερωτευμένοι με τον εαυτό τους, το χρήμα και την εξουσία». Μόνο φωτογραφία δεν έβαλε αλλά όλοι κατάλαβαν ποιον εννοούσε. 

Εάν η ΝΔ κινηθεί κάτω από το 25% στις εκλογές, τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα έχει τον καθοριστικό ρόλο που επιθυμεί στις πολιτικές εξελίξεις της επόμενης ημέρας. Το θέμα της αποχώρησης του θα τεθεί αυτομάτως παρότι το ξορκίζουν από το Μέγαρο Μαξίμου. 

Το ερώτημα της διακυβέρνησης και το κεφάλαιο Σαμαρά 

Σε συνάφεια με αυτά προκύπτει το ευρύτερο ερώτημα εάν το κυβερνητικό κενό μετά την υποχώρηση της ΝΔ θα καλυφθεί από το δεξί ή το αριστερό φάσμα του πολιτικού συστήματος. Για την δεξιά πτέρυγα, το παιχνίδι είναι ανοικτό και έχει ακόμη πολύ δρόμο. Η ΝΔ έχει αντοχές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι στριμωγμένος, τελεί υπό την απειλή διώξεων για τα πεπραγμένα του και θα δώσει σκληρή μάχη.

Το παιχνίδι όμως θα τεθεί σε νέα βάση για την Δεξιά παράταξη εάν την εξουσία δεν θα την διασφαλίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά η αποχώρησή του. Ενδεχόμενο το οποίο ενισχύει και για το οποίο προετοιμάζεται με σταθερή και διαρκή διαφοροποίηση ο Νίκος Δένδιας.  Μία κυβέρνηση συνεργασίας με τη ΝΔ δίχως τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με το κόμμα Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ ή το κόμμα Καρυστιανού, είναι ήδη ένα σενάριο που συζητείται στα πολιτικά και δημοσιογραφικά παρασκήνια. 

Ο πόλεμος στην Κεντροαριστερά 

Η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα διαμορφώνεται ως ο άλλος πόλος του υπό διαμόρφωση νέου πολιτικού συστήματος. Για να αποτελέσει όμως κυβερνητική λύση από μόνη της δεν αρκεί και η μόνη πιθανή συμμαχία είναι με το ΠΑΣΟΚ, εντός του οποίου όμως ενεργοποιήθηκαν ξανά  οι αποκλίνουσες τάσεις μετά τις δηλώσεις Διαμαντοπούλου. Ο Αλέξης Τσίπρας παρά τις διακηρύξεις του (ότι στόχος είναι η εξουσία στις επόμενες εκλογές) θα μπορούσε να διαμορφώσει τον νέο πόλο και να περιμένει μέχρι τις επόμενες εκλογές. Ωστόσο “οι καιροί ου μενετοί”. Βλέποντας όμως και εκείνος τις εξελίξεις στα άλλα κόμματα, επιτίθεται στην Άννα Διαμαντοπούλου στο ΠΑΣΟΚ, και στον Κυριάκο Πιερρακάκη στη ΝΔ. Αμφότεροι είναι ευθυγραμμισμένοι με την κυβερνητική αντίληψη του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Η δήλωση της Άννας Διαμαντοπούλου «ναι, είναι καλά τα δημοσιονομικά μας και στο εξωτερικό είναι πολύ καλή η αποδοχή της χώρας», σε πρώτη ανάγνωση βγάζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την πολιτική απομόνωση. Στο σύνολο της όμως απευθύνεται στους κεντρώους ψηφοφόρους της ΝΔ. Κυρίως όμως επιχειρεί να αποκλείσει την συνεργασία της ΕΛΑΣ με το ΠΑΣΟΚ (χαρακτηρίζοντας γελοία την σχετική προσέγγιση του Χάρη Δούκα) και να ξανανοίξει την ενδεχόμενη συνεργασία με τη ΝΔ (βάζοντας το θέμα της διακυβέρνησης της χώρας όπως είπε).

Ο Χάρης Δούκας και η Άννα Διαμαντοπούλου εκφράζουν τις δύο αποκλίνουσες τάσεις του κόμματος που εμφανίζονται με ένταση στο προσκήνιο μετά την ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα που επανέφερε το υπαρξιακό ερώτημα του ΠΑΣΟΚ. Το σενάριο των μετεκλογικών συνεργασιών προβλέπει στην ακραία του εκδοχή μέχρι και διάσπαση του ΠΑΣΟΚ λόγω της πίεσης από τους δύο βασικούς πόλους του υπό διαμόρφωση νέου πολιτικού συστήματος εάν αρνηθεί να συμβάλλει σε κυβερνητική λύση. 

Τον χαβά τους στην Αριστερά 

Σε μακρά περιδίνηση όμως βρίσκεται και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά μετά τις τεκτονικές αλλαγές που επέφερε η ΕΛΑΣ. Παρά τα λάθη στο ξεκίνημα και τις αστείες υποσχέσεις (πχ δωρεάν συγκοινωνίες για όλους και κατάργηση των εξετάσεων), προσελκύει παράγοντες του χώρου αλλά και, κυρίως, τους αριστερούς ψηφοφόρους που αναζητούν ελπίδα πέρα από τον κατακερματισμό.

Το εάν θα διαμορφωθεί και κάποιος μικρότερος φορέας με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση από τις διάσπαρτες δυνάμεις και παράγοντες είναι ακόμη ανοικτό, αν και δεν φαίνεται πιθανό λόγω των προσωπικών διαφορών των προβεβλημένων στελεχών. Οι εξελίξεις θα επηρεάσουν το τελικό ποσοστό που θα πάρει ο Αλέξης Τσίπρας στην κάλπη και το εάν θα βγει από την εξίσωση για την κυβέρνηση της επόμενης ημέρας. 

slpress.gr

Η Θεσσαλονίκη στο μεταπολεμικό τοπίο της Μέσης Ανατολής

Από
anixneuseis
-
3

Του Παντελή Σαββίδη

20/06/2026 – 10:05πμ

Από ψηλά, η 6η προβλήτα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης (φωτ.: EUROKINISSI)

Στηρίξτε το Pontos NewsΕπιλέξτε μας ως προτιμώμενη πηγή στην Αναζήτηση Google

Προσθήκη πηγής

Αν η Μέση Ανατολή ειρηνεύσει, μετά τον πόλεμο στο Ιράν θα διαμορφωθεί ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο. Η περιοχή δεν επιστρέφει στην προηγούμενη κατάσταση – εισέρχεται σε φάση όπου ο πόλεμος μετατοπίζεται από τα μέτωπα στα δίκτυα: ενέργεια, μεταφορές, λιμάνια, αγωγοί, σιδηρόδρομοι, καλώδια δεδομένων, χρηματοδοτήσεις και στρατιωτική κινητικότητα.

Η μεγάλη αλλαγή είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να βάζουν ξανά το Ιράν στο παιχνίδι. Όχι ως σύμμαχο ή φίλο, αλλά ως ελεγχόμενο παράγοντα ενός νέου περιφερειακού συστήματος.

Αν το Ιράν μείνει εκτός, θα το απορροφήσουν η Κίνα και η Ρωσία. Αν παραμείνει αποκλεισμένο, θα συνεχίσει να απειλεί τα Στενά του Ορμούζ, το Ισραήλ, τον Κόλπο και τις ενεργειακές ροές. Αν όμως μπει σε πλαίσιο συμφωνίας, χρηματοδότησης, επιτήρησης και οικονομικών κινήτρων, τότε η Ουάσινγκτον αποκτά μοχλό ελέγχου πάνω του. Κάτι σαν τις χώρες που βρίσκονται σε συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ.

Το πακέτο των 300 δισ. δολαρίων για το Ιράν, έχει ακριβώς αυτή τη σημασία. Είναι μηχανισμός δέσμευσης. Το Ιράν καλείται να ανταλλάξει την πολεμική του λειτουργία με οικονομική επανένταξη. Όμως οι ΗΠΑ δεν θέλουν να πληρώσουν οι ίδιες – θέλουν να πληρώσουν οι αγορές, οι χώρες του Κόλπου και τα ιδιωτικά κεφάλαια. Με άλλα λόγια, ο Τραμπ επιχειρεί να μετατρέψει την απώλεια του πολέμου σε συμφωνία επενδύσεων. Δεν αγοράζει απλώς ειρήνη. Αγοράζει πρόσβαση και έλεγχο.

Γιατί το κάνουν οι ΗΠΑ; Για να ανοίξουν και να σταθεροποιήσουν τα Στενά του Ορμούζ· για να αποφύγουν παρατεταμένη πολεμική εμπλοκή· για να αποσπάσουν το Ιράν από το ρωσοκινεζικό μπλοκ· για να δώσουν στις αραβικές μοναρχίες του Κόλπου ρόλο στη νέα τάξη· για να ανοίξει ο δρόμος σε διαδρόμους όπως ο IMEC, οι οποίοι δεν μπορούν να λειτουργήσουν αν η περιοχή από τον Κόλπο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο είναι διαρκές πολεμικό πεδίο.

Αυτό δημιουργεί αναπόφευκτα ρήγμα με το Ισραήλ. Το Ισραήλ ήθελε ένα Ιράν στρατηγικά γονατισμένο, όχι ένα Ιράν με πρόσβαση σε κεφάλαια, υποδομές και διεθνή επανένταξη. Ο Νετανιάχου πόνταρε στην πλήρη ταύτιση με τον Τραμπ. Όμως ο Τραμπ, όταν κρίνει ότι το συμφέρον του αλλάζει, αλλάζει και γραμμή. Σήμερα χρειάζεται συμφωνία και την επιδιώκει ανεξαρτήτως της ισραηλινής βούλησης. Χρειάζεται εικόνα νικητή και ειρηνοποιού, όχι προέδρου που σύρεται από τις ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο, στη Γάζα και στο Ιράν.

Το φιλοϊσραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ θα αντιδράσει, αλλά ο Τραμπ θα προσπαθήσει να παρουσιάσει τη συμφωνία όχι ως παραχώρηση στο Ιράν, αλλά ως σκληρή συμφωνία: χωρίς αμερικανικά χρήματα, με έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος, με όρους για τους πληρεξουσίους του Ιράν και με χρηματοδότηση από τρίτους. Θα επιχειρήσει να διαχωρίσει τη στήριξη προς το Ισραήλ από τη στήριξη προς τον Νετανιάχου.

Σε αυτό το περιβάλλον ο IMEC, (India – Middle East – Europe Economic Corridor), ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης, δεν είναι απλώς εμπορικός διάδρομος από την Ινδία προς την Ευρώπη.

Είναι η δυτική απάντηση στην κινεζική Belt and Road και το οικονομικό σκέλος της νέας ειρήνευσης. Αν συνδεθεί με την Πρωτοβουλία Τριών Θαλασσών (Three Seas Initiative ή 3SI), γεωπολιτική και οικονομική πρωτοβουλία χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που βρίσκονται ανάμεσα σε τρεις θάλασσες: Βαλτική, Αδριατική και Μαύρη Θάλασσα, δεν θα είναι απλώς γραμμή μεταφοράς. Θα γίνει ευρωπαϊκό σύστημα.

Η Ελλάδα δεν πρέπει να περιμένει να της αναθέσουν ρόλο οι άλλοι. Όταν οι άλλοι σχεδιάζουν, εντάσσουν την Ελλάδα εκεί που τους συμφέρει. Όταν η Ελλάδα προτείνει, επιλέγει η ίδια το ρόλο της. Και σήμερα ο ρόλος αυτός δεν μπορεί να είναι μόνο ο Πειραιάς. Ο Πειραιάς είναι σημαντικός, αλλά δεν αρκεί.

Η Βόρεια Ελλάδα προσφέρει βαλκανικό βάθος, πρόσβαση προς Κεντρική Ευρώπη, σύνδεση με τη Μαύρη Θάλασσα και ενεργειακούς κόμβους. Η Θεσσαλονίκη πρέπει να παρουσιαστεί ως ο φυσικός βαλκανικός εγκέφαλος του IMEC–3SI. Δεν είναι μόνο λιμάνι. Είναι πόλη πανεπιστημίων, τεχνολογίας, διπλωματίας, διεθνούς παρουσίας και βαλκανικών δικτύων. Από εκεί μπορεί να περάσει η σύνδεση της Ανατολικής Μεσογείου με τα Βαλκάνια, τη Βαλτική και την Κεντρική Ευρώπη.

Αλλά αυτό προϋποθέτει επανασύνδεση των Βαλκανίων. Με κάθε προσπάθεια πρέπει η Θεσσαλονίκη να ξαναγίνει κέντρο των Βαλκανίων. Η προσέλκυση βαλκάνιων φοιτητών και νέων επιστημόνων στα ΑΕΙ μας είναι κρίσιμη. Για να μας προτιμήσουν, πρέπει να διατηρήσουμε το κύρος της χώρας και της πόλης. Είναι δύσκολο να μετατραπεί η Βόρεια Ελλάδα σε εμπορευματικό hub αν δεν ανοίξουν οι δρόμοι – και κυρίως αν δεν δημιουργηθεί αξιόπιστος σιδηρόδρομος. Πρέπει να συνδεθεί αξιόπιστα η Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη και η δυτική με την ανατολική Ελλάδα.

Η Καβάλα μπορεί να λειτουργήσει ως ενδιάμεσος βιομηχανικός και ενεργειακός κρίκος. Με σιδηροδρομική σύνδεση και αναβάθμιση του λιμένα «Φίλιππος Β’» μπορεί να καλύψει το κενό της Ανατολικής Μακεδονίας. Η Αλεξανδρούπολη είναι το στρατηγικό άκρο: ενέργεια, Βουλγαρία, Ρουμανία, Μαύρη Θάλασσα, Ουκρανία. Προς το παρόν, όμως, το φορτίο της παραμένει σε μεγάλο βαθμό στρατιωτικό, ενώ και η προτεραιότητα στην Καβάλα συνδέεται με ανάγκες στρατιωτικής κινητικότητας. Η εξυπηρέτηση του ΝΑΤΟ δεν αρκεί από μόνη της ως οικονομική στρατηγική.

Ο IMEC δεν πρέπει να σταματήσει σε ένα λιμάνι, αλλά σε σύστημα λιμένων.

Πειραιάς ως άφιξη, Θεσσαλονίκη για τη βαλκανική και κεντροευρωπαϊκή διανομή, Καβάλα για τον ενδιάμεσο ενεργειακό και βιομηχανικό κρίκο, Αλεξανδρούπολη για τη στρατηγική έξοδο προς Μαύρη Θάλασσα.

Αν η Ελλάδα κινηθεί αργά, άλλοι θα σχεδιάσουν τους διαδρόμους γύρω της. Αν κινηθεί γρήγορα, μπορεί να γίνει η χώρα που συνδέει τη μεταπολεμική Μέση Ανατολή με την ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Στη νέα εποχή, η ισχύς θα ανήκει σε όσους ελέγχουν τις διαδρομές. Και η Βόρεια Ελλάδα μπορεί να γίνει μία από αυτές.

pontosnews.gr

Τι συμβαίνει στο ΥΠΕΞ;

Από
anixneuseis
-
3
Ôï êôÞñéï ôïõ õðïõñãåéüõ Åîùôåñéêþí óôçí ëåùö. Âáó. Óïößáò, ÔåôÜñôç 4 Éïõíßïõ 2008.

Του Παντελή Σαββίδη

πηγή: Εφημερίδα “Θεσσαλονίκη”

Στους πρέσβεις που έτυχε να γνωρίσω έθετα πάντα, ευγενικά, την ίδια ερώτηση: γιατί υπάρχει τέτοια ευθυνοφοβία σε ό,τι αφορά την ανάληψη υπηρεσιακών πρωτοβουλιών; Και η απάντηση που έπαιρνα, σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, ήταν η ίδια: «Όποτε αναλάβαμε πρωτοβουλίες, βρήκαμε τον μπελά μας».

Ήμουν επιφυλακτικός απέναντι σε αυτήν την απάντηση. Μέχρι που, τις τελευταίες ημέρες, έπεσε στην αντίληψή μου μια υπόθεση που αφορά την Ελληνική Πρεσβεία στη Βραζιλία. Την πληροφορήθηκα από δημοσιεύματα και αναρτήσεις στη χώρα αυτή και, καθώς το έψαξα με συναδέλφους, διαπίστωσα την τραγική κατάσταση που επικρατεί στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ένα υπουργείο για το οποίο, ως πολίτες, έχουμε συχνά στρεβλή εικόνα.

Η υπόθεση, πολύ περιληπτικά, έχει ως εξής.

Επί χρόνια, το τοπικό προσωπικό της πρεσβείας, το οποίο αποτελείται από Βραζιλιάνους εργαζομένους, φέρεται να μην πλήρωνε τις ασφαλιστικές του εισφορές και να οφείλει μεγάλα ποσά, ενώ άλλοι δηλώνονταν ως μόνιμοι υπάλληλοι εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, με τη συμπαιγνία Βραζιλιάνου λογιστή.

Η νέα πρέσβης, που ανέλαβε στις αρχές της χρονιάς, μόλις διαπίστωσε την υπόθεση, θέλησε να σταματήσει τις απάτες εις βάρος του Δημοσίου και να διορθώσει τα κακώς κείμενα.

Οι Βραζιλιάνοι εργαζόμενοι στην πρεσβεία, οι οποίοι, σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, είχαν δημιουργήσει κύκλωμα μέσα στην υπηρεσία, για να την εκδικηθούν, κατήγγειλαν την Πρέσβη της Ελλάδος στο Υπουργείο Εξωτερικών, προφασιζόμενοι ότι τους χρησιμοποιούσε υπερωριακά και εκτός των αρμοδιοτήτων που είχαν αναλάβει. Μεταξύ των καταγγελιών ήταν και ο ισχυρισμός ότι, επειδή κάπνιζε καθώς περπατούσε, ανάγκαζε τους άλλους να γίνονται παθητικοί καπνιστές!

Για όλες τις παράνομες δηλώσεις του καθεστώτος εργασίας των επιτόπιων υπαλλήλων και τις μεγάλες οφειλές τους επί χρόνια, η Πρέσβης έχει ενημερώσει εγγράφως το Υπουργείο για όλη την υπόθεση. Το Υπουργείο γνωρίζει τις λεπτομέρειες. Αλλά, για να καταλάβετε για ποιο υπουργείο μιλάμε, η ηγεσία του, αντί να διερευνήσει πρώτα το ζήτημα του φερόμενου κυκλώματος που δρούσε εις βάρος της Ελλάδος από το τοπικό προσωπικό και τον λογιστή, διέταξε ΕΔΕ εις βάρος του Πρέσβεως.

Και το δράμα έχει συνέχεια.

Αρμόδιο στέλεχος του Υπουργείου ενημέρωσε την Ελληνική Πρεσβεία στην Μπραζίλια ότι η Πρέσβης θα παραπεμφθεί στο Πειθαρχικό και θα ανακληθεί. Και όλα αυτά πριν ακόμη ολοκληρωθεί η ΕΔΕ και πριν υπάρξει συμπέρασμα για το τι ακριβώς συνέβη. Δηλαδή, στο Υπουργείο φαίνεται να έχουν ήδη καταδικάσει την Πρέσβη χωρίς να έχει διερευνηθεί πλήρως η υπόθεση, μόνο και μόνο επειδή φοβούνται μήπως διαταραχθούν οι σχέσεις με τη Βραζιλία. Από κομπίνες Βραζιλιάνων στην Ελληνική Πρεσβεία και ενώ όλες οι πρεσβείες στη Βραζιλία αντιμετωπίζουν συχνότατα καταγγελίες και αγωγές από το επιτόπιο προσωπικό, με σκοπό τον προσπορισμό οικονομικού οφέλους. Και γι’ αυτό κανείς δεν δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα και όλοι συζητούν μεταξύ τους την κάθε καινούργια υπόθεση, έχοντας δικηγόρους που υπερασπίζονται τις υποθέσεις και τις πρεσβείες τους από «τα τρωκτικά που επιτίθενται για την αφαίμαξη αποζημιώσεων».

Βεβαίως, για τις σχέσεις του Υπουργείου με τον ελληνικό λαό και για τη διαφύλαξη του κύρους της Ελλάδας και την περιφρούρηση του δημόσιου χρήματος, δηλαδή των χρημάτων των Ελλήνων φορολογουμένων, δεν γίνεται λόγος. Γι’ αυτά, προφανώς, κανείς δεν ενδιαφέρεται.

Ούτε φαίνεται να ενδιαφέρεται κανείς να προφυλάξει τα στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών από τέτοιου είδους μεθοδεύσεις. Και την ίδια στιγμή ζητούν από αυτά τα στελέχη να επιδεικνύουν αφοσίωση, πρωτοβουλία και αυταπάρνηση κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Καταλαβαίνετε, τώρα, γιατί δεν αναλαμβάνουν καμία πρωτοβουλία και γιατί λιμνάζουν τόσα θέματα που απασχολούν το Υπουργείο Εξωτερικών;

Περιμένετε από αυτήν τη δομή και από αυτήν τη λειτουργία να αναδειχθούν άνθρωποι που θα ξεπεράσουν τον εαυτό τους προς όφελος της ελληνικής πολιτείας; Γιατί να το κάνουν;

Μια λεπτομέρεια με σημασία: μαθαίνω πως την ΕΔΕ, Η ΟΠΟΊΑ ΆΡΧΙΣΕ ΤΗΝ Πέμπτη απόντος της πρέσβεως, ζήτησε η νέα μόνιμη υφυπουργός Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Μια πρώην πρέσβης με αξιόλογη παρουσία στο Υπουργείο Εξωτερικών. Δεν είναι Ταλλεϋράνδος, αλλά δεν είναι και ανίκανη.

Η κ. Παπαδοπούλου δεν υπήρξε ουδέτερη προσωπικότητα στο Υπουργείο. Ταυτίστηκε ή, μάλλον, ηγήθηκε της ομάδας που δημιούργησε η κ. Ντόρα Μπακογιάννη. Από αυτήν την ταύτιση ωφελήθηκε τα μέγιστα, όπως δείχνει και η πορεία της τα τελευταία χρόνια: από τη θέση της πρέσβεως στην Ουάσιγκτον μέχρι την τοποθέτησή της ως υφυπουργού Εξωτερικών και, τώρα, ως μόνιμης υφυπουργού Εξωτερικών.

Κυνηγήθηκε, όμως, και η ίδια στις περιπτώσεις που η κυρίαρχη ομάδα στο ΥΠΕΞ ήταν διαφορετική. Βλέπετε, στο ελληνικό ΥΠΕΞ οι διπλωμάτες δεν διαφοροποιούνται πρωτίστως ως προς τις προτάσεις τους για την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής —τις οποίες θα έπρεπε να συνθέτει η υπηρεσία— αλλά ως προς την προσκόλλησή τους σε πρόσωπα.

Αν κάποιος, λοιπόν, μπορεί να γνωρίζει τι σημαίνουν άδικες διώξεις, είναι η κ. Παπαδοπούλου. Και γι’ αυτό οφείλει να συμπαρασταθεί στην Πρέσβη και να προστατεύσει το κύρος της πρεσβείας, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Αν η Πρέσβης μας στη Βραζιλία αποδειχθεί ότι φταίει, να της επιβληθούν οι προβλεπόμενες κυρώσεις. Αλλά, αν δεν φταίει, δεν μπορεί το ΥΠΕΞ να προδικάζει ότι θα ανακαλέσει και θα τιμωρήσει την εκπρόσωπο της χώρας χωρίς να τηρηθούν οι διαδικασίες, καταργώντας κάθε θεσμική διαδικασία, προαναγγέλλοντας το αποτέλεσμα και προκαταλαμβάνοντας πορίσματα ΕΔΕ και αποφάσεις συλλογικών υπηρεσιακών οργάνων.

Οι κρατικές υπηρεσίες δεν είναι φέουδο κανενός. Πολύ περισσότερο δεν είναι φέουδο κανενός το Υπουργείο Εξωτερικών.

Πέραν της υπηρεσιακής πλευράς της υπόθεσης, περιμένουμε από την κ. Παπαδοπούλου να μας εξηγήσει τι απέγινε με το κύκλωμα που αποκαλύφθηκε στη Βραζιλία και φέρεται να λυμαίνεται την Πρεσβεία. Διότι, αν ενημερώθηκε για την καταγγελλόμενη υπόθεση και δεν έκανε τίποτε ή αν επιχειρείται τώρα η κάλυψή της, τότε υπάρχουν ευθύνες για την ηγεσία του Υπουργείου.

Περιμένουμε να λάμψει η αλήθεια.

Πυρ ομαδόν του τουρκικού Τύπου: Τι λένε στην Άγκυρα για την εικόνα της ομάδας – «Γελοίοι και χωρίς ψυχολογία»

Από
pcuser
-
0

«Οι παίκτες είναι ράκος, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν», γράφεται σχετικά

Η Τουρκία βρίσκεται με το ένα βήμα έξω από το Μουντιάλ 2026, μετά τη δεύτερη διαδοχική ήττα της και το 1-0 από την Παραγουάη, προκαλώντας έντονη απογοήτευση στα τουρκικά ΜΜΕ, τα οποία άσκησαν κριτική στην εικόνα της εθνικής ομάδας.

Η Fanatik στάθηκε κυρίως στο πρόωρο τέλος της πορείας των Τούρκων στη διοργάνωση, επισημαίνοντας ότι η ομάδα δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί ούτε το αριθμητικό πλεονέκτημα που είχε για μεγάλο διάστημα στο παιχνίδι με την Παραγουάη.

Ανάλογο ήταν το κλίμα και στη FotoMac, η οποία έκανε λόγο για μια πικρή αποτυχία, καθώς η Τουρκία έχασε κάθε ελπίδα πρόκρισης πριν καν ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της στη φάση των ομίλων.

Το Sport X επικεντρώθηκε στην απογοήτευση που επικρατεί στα αποδυτήρια, τονίζοντας πως οι διεθνείς ποδοσφαιριστές εμφανίζονται βαθιά επηρεασμένοι από το αρνητικό αποτέλεσμα.

«Οι παίκτες είναι ράκος, δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν», γράφεται σχετικά.

Τέλος, το Bein Sports υπογράμμισε τη συνολική αδυναμία της ομάδας να παρουσιαστεί ανταγωνιστική, σημειώνοντας ότι παρέμεινε χωρίς βαθμό και δεν μπόρεσε να ξεπεράσει ούτε το εμπόδιο της Παραγουάης.

«Γελοίοι και χωρίς ψυχολογία», είναι επίσης το βασικό σχόλιο που κατακλύζει άλλες αθλητικές ιστοσελίδες και λογαριασμούς στο Χ της γείτονος χώρας.

https://www.pronews.gr/athlitismos/pyr-omadon-tou-tourkikou-typou-ti-lene-stin-agkyra-gia-tin-eikona-tis-omadas-geloioi-kai-xoris-psyxologia/

Ν.Τραμπ: «Η Ρωσία έκανε μέγιστο λάθος το 2022 – Μπορούσε να καταλάβει το Κίεβο σε λίγες ώρες»

Από
pcuser
-
0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

«Ο πόλεμος θα είχε τελειώσει μέσα σε μία ημέρα»

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ν.Τραμπ αποκάλυψε σήμερα ότι οι Ρώσοι το 2022 έκαναν μέγιστο λάθος που δεν κατέλαβαν το Κίεβο και «κόλλησαν» επί μέρες έξω από αυτό. 

Όπως είπε χαρακτηριστικά έπρεπε απλώς να προχωρήσουν στο κέντρο της πόλης από τον αυτοκινητόδρομο και όλα θα είχαν τελειώσει μέσα σε μία ημέρα.

Επρόκειτο για σφάλμα του Ρώσου στρατηγού που ήταν επικεφαλής της επιχείρησης. Αντ’ αυτού, οι ρωσικές δυνάμεις έμειναν εγκλωβισμένες στην ουκρανική λάσπη (βάλτο το χαρακτήρισε ο Αμερικανός πρόεδρος), χωρίς να κάνουν καμία ενέργεια.

Υπάρχουν πολλά ερωτήματα ως προς την διστακτικότητα των Ρώσων τις πρώτες ημέρες του πολέμου, όταν και όντως μπορούσαν να τελειώσουν τον πόλεμο με άνεση και λίγες απώλειες.

Δεν το έκαναν και τώρα η Ρωσία έχει χάσει περίπου 240.000 στρατιώτες (Οι Ουκρανοί πάνω από ένα εκατομμύριο) και δείχνει να μην μπορεί να πετύχει αποφασιστικές νίκες.

Ο Αμερικανός πρόεδρος είπε για την Μάχη του Κιέβου το 2022:

«Κόλλησαν στο βάλτο, σχεδόν σαν σε κινούμενη άμμο. Ήταν λάσπη, σαν κινούμενη άμμος. Δεν μπορούσαν να κινηθούν.

Αν αυτός ο στρατηγός είχε απλώς προχωρήσει κατευθείαν στον τσιμεντένιο αυτοκινητόδρομο, αυτό λέει πολλά. Γι’ αυτό ο πόλεμος συνδέεται πάντα με το ρίσκο.

Αν είχε απλώς προχωρήσει κατευθείαν στον αυτοκινητόδρομο προς την πόλη, θα είχαν φτάσει στο Κίεβο σε τέσσερις ώρες και η Ουκρανία δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα.

Αυτός ο πόλεμος θα είχε τελειώσει σε 1 ημέρα. Αυτό συνέβη πριν από 4,5 χρόνια. Ήταν ένα τεράστιο λάθος. Ο στρατηγός αποφάσισε να περάσει από το πεδίο αντί για τον δρόμο και τον αυτοκινητόδρομο».

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/n-tramp-i-rosia-ekane-megisto-lathos-to-2022-mporouse-na-katalavei-to-kievo-se-liges-ores/

Ηχηρή ήττα της Άγκυρας στο Στρασβούργο: Τι αποφάσισε το ΕΔΔΑ για τα δικαιώματα των Ρωμιών της Πόλης

Από
pcuser
-
1

Ιστορική απόφαση του ΕΔΔΑ δικαιώνει κληρικούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου και αμφισβητεί μια πρακτική δεκαετιών σε βάρος της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Τουρκίας.

Συγκεκριμένα, μια απόφαση με ιδιαίτερη σημασία για το μέλλον της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Κωνσταντινούπολης εξέδωσε στις 26 Μαΐου 2026 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), σε μια περίοδο κατά την οποία η συζήτηση για την πιθανή επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης επανέρχεται δυναμικά στη διεθνή επικαιρότητα. Η υπόθεση «Μαυράκης και άλλοι κατά Τουρκίας» θεωρείται ήδη ιστορική, καθώς αγγίζει τον πυρήνα των θρησκευτικών και μειονοτικών δικαιωμάτων των Ρωμιών της Πόλης.

Η απόφαση αφορά τρεις προσφυγές κληρικών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι οποίοι είχαν εκλεγεί σε διοικητικά συμβούλια ελληνορθόδοξων ιδρυμάτων της Τουρκίας, αλλά αποκλείστηκαν από τις τουρκικές αρχές εξαιτίας της ιερατικής τους ιδιότητας. Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η πρακτική αυτή παραβιάζει τόσο την ελευθερία της θρησκείας και της συνείδησης, που προστατεύεται από το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όσο και το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 11.

Πέρα από τη δικαίωση των προσφευγόντων, η απόφαση αποκτά ευρύτερη σημασία επειδή αμφισβητεί μια διοικητική πρακτική που εφαρμοζόταν επί δεκαετίες. Η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων της Τουρκίας υποστήριζε ότι η Συνθήκη της Λωζάννης και τα συναφή κείμενα δεν επέτρεπαν σε κληρικούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου να αναλαμβάνουν διοικητικές θέσεις στα ομογενειακά βακούφια. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέρριψε αυτή την ερμηνεία, επισημαίνοντας ότι η απαγόρευση δεν στηριζόταν σε καμία νομοθετική ή κανονιστική διάταξη, ούτε είχε υιοθετηθεί από κάποιο τουρκικό δικαστήριο.

Καθοριστική ήταν η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τον δικηγόρο του Στρασβούργου Στέφανο Σταύρο και τον νομικό σύμβουλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Πάρι Ασανάκη, οι οποίοι χειρίστηκαν την υπόθεση. Οπως εξηγεί στην iefimerida ο Στέφανος Σταύρος, «τέτοια διάταξη δεν υπάρχει. Και αυτό αποτέλεσε τον βασικό λόγο που έκανε το ΕΔΔΑ να εκδώσει καταδικαστική απόφαση».

Η τουρκική πλευρά επικαλέστηκε τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους και τη Συνθήκη της Λωζάννης, επιχειρήματα που, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν άντεξαν στον δικαστικό έλεγχο. «Η Συνθήκη της Λωζάννης δεν πραγματεύεται το ζήτημα. Τα δε ιδρύματα στη διοίκηση των οποίων εξελέγησαν οι προσφεύγοντες είναι εκκλησίες ή σχολεία. Το να απαγορεύεις σε ιερέα να συμμετέχει στο ενοριακό συμβούλιο είναι, με όλο τον σεβασμό προς την αντίπαλη πλευρά, παράδοξο» σημειώνει χαρακτηριστικά.

Το ΕΔΔΑ στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι για μια κοινότητα που αριθμητικά συρρικνώνεται συνεχώς. Στο σκεπτικό του αναγνώρισε ότι η δυνατότητα συμμετοχής όλων των μελών της ελληνορθόδοξης κοινότητας στη διοίκηση των εκκλησιαστικών και κοινωφελών ιδρυμάτων αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της ταυτότητας και της συνοχής της.

Η σημασία της απόφασης του ΕΔΔΑ
Η σημασία της απόφασης ενισχύεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διαπιστώνει παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας από την Τουρκία σε βάρος μελών της ελληνορθόδοξης κοινότητας. Μέχρι σήμερα οι περισσότερες υποθέσεις που είχαν απασχολήσει το Στρασβούργο αφορούσαν περιουσιακά ζητήματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σχολείων, εκκλησιών και άλλων ελληνορθόδοξων ιδρυμάτων.

«Ενθαρρυντικό είναι ότι για πρώτη φορά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ασχολείται και με άλλα δικαιώματα, όπως η θρησκευτική ελευθερία και το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι» τονίζει ο Στέφανος Σταύρος. Οπως επισημαίνει, «πολλά μπορούν να επιτευχθούν μέσω της διεκδίκησης μειονοτικών δικαιωμάτων σε ένα πολυμερές πλαίσιο όπως αυτό του Συμβουλίου της Ευρώπης, που διαθέτει δοκιμασμένους δικαστικούς μηχανισμούς και συγκεκριμένες διαδικασίες επίβλεψης της συμμόρφωσης».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση που τήρησε το Δικαστήριο απέναντι στην ένσταση της Τουρκίας ότι δύο από τους προσφεύγοντες είχαν ήδη δικαιωθεί από το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας. Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η τουρκική Δικαιοσύνη είχε διαπιστώσει μόνο την υπερβολική καθυστέρηση στην εκδίκαση των υποθέσεων, χωρίς να αποφανθεί επί της ουσίας για το αν οι ιερείς έχουν δικαίωμα να εκλέγονται στη διοίκηση των ελληνορθόδοξων ιδρυμάτων.

Ξεχωριστή θέση στην υπόθεση κατέχει ο πατέρας Γεννάδιος (κατά κόσμον Νικόλαος Μαυράκης), ένας από τους βασικούς προσφεύγοντες. Ο πρώην διευθυντής της Μεγάλης του Γένους Σχολής χειροτονήθηκε ιερέας μετά τη συνταξιοδότησή του, αλλά δεν πρόλαβε να δει την τελική δικαίωση, καθώς απεβίωσε πριν από την έκδοση της απόφασης. Το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι οι κληρονόμοι του διατηρούσαν έννομο συμφέρον για τη συνέχιση της διαδικασίας. Οπως σημειώνει ο Στέφανος Σταύρος, το γεγονός ότι ο Μαυράκης είχε υπηρετήσει τη Μεγάλη του Γένους Σχολή πριν γίνει κληρικός «παραπέμπει ίσως και στην άμεση σχέση που έχει η υπόθεση με τα γενικότερα θέματα της ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη».

Το επόμενο βήμα
Το επόμενο βήμα αφορά τη συμμόρφωση της Τουρκίας με την απόφαση, εφόσον αυτή καταστεί οριστική. Στην περίπτωση αυτή η Αγκυρα θα πρέπει να προχωρήσει όχι μόνο στην καταβολή των προβλεπόμενων αποζημιώσεων αλλά και στη λήψη μέτρων που θα αποτρέψουν την επανάληψη παρόμοιων παραβιάσεων στο μέλλον.

Κατά την εκτίμηση του Στέφανου Σταύρου, «η ιδιότητα του ιερέα δεν μπορεί να αποτελεί κώλυμα για την εκλογή του σε διοικούσα επιτροπή βακουφίου». Ο ίδιος θεωρεί πιθανό ότι οι τουρκικές αρχές θα συμμορφωθούν, καθώς «έχουν ήδη αρκετά ανοιχτά μέτωπα στο Στρασβούργο και ίσως να μη θέλουν να προσθέσουν κι άλλο».

Η υπόθεση «Μαυράκης και άλλοι κατά Τουρκίας» αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό στην προσπάθεια διασφάλισης των δικαιωμάτων της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Κωνσταντινούπολης. Σε μια συγκυρία όπου η Χάλκη βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της διεθνούς συζήτησης, η απόφαση του ΕΔΔΑ υπενθυμίζει ότι η προστασία των μειονοτικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για το μέλλον των Ρωμιών της Πόλης.

https://www.iefimerida.gr/kosmos/ihiri-itta-tis-agkyras-sto-strasboyrgo-ti-apofasise-edda-gia-ta-dikaiomata-ton-romion-tis”

Νέες ταυτότητες: Τι αλλάζει από 3 Αυγούστου, ποια είναι η εικόνα των ραντεβού για την έκδοσή της

Από
pcuser
-
0

Με γοργούς ρυθμούς συνεχίζεται η αντικατάσταση των παλαιών ταυτοτήτων καθώς πλησιάζει η ημερομηνία που οι «μπλε» δεν θα ισχύουν ως ταξιδιωτικά έγγραφα εντός ΕΕ.

Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό Κανονισμό (ΕΕ) 2019/1157, οι «μπλε» αστυνομικές ταυτότητες δεν θα γίνονται αποδεκτές για ταξίδια στο εξωτερικό από τις 3 Αυγούστου του 2026. Αυτό καθώς με βάση τον ευρωπαϊκό κανονισμό οι ταυτότητες των κρατών-μελών που δεν διαθέτουν μηχανικώς αναγνώσιμη ζώνη (MRZ), παύουν να θεωρούνται έγκυρες.

Τον τελευταίο καιρό η κατάσταση των διαθέσιμων ραντεβού για την έκδοση των νέων ταυτοτήτων έχει βελτιωθεί σημαντικά. Ένα μεγάλο μέρος των πολιτών έχει προχωρήσει στην έκδοση των νέων εγγράφων και πλέον δεν παρουσιάζονται οι καθυστερήσεις του περασμένου χειμώνα. Οι εκτιμήσεις των Aρχών είναι πως από τον ερχόμενο χειμώνα η κατάσταση θα έχει εκτονωθεί πλήρως. Ακόμη παρουσιάζονται καθυστερήσεις σε κάποιες υπηρεσίες του κέντρου της Αθήνας, όμως αυτές δεν υπερβαίνουν τον 1-1,5 μήνα, όμως για επείγουσες καταστάσεις, π.χ., λόγω υγείας ή φοιτητές, γίνονται έκτακτα ραντεβού προκειμένου να διευκολυνθούν οι πολίτες.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα κατευθυντήριες οδηγίες, όσοι δεν σκοπεύουν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό μετά τις 3 Αυγούστου δεν χρειάζεται να έχουν παραλάβει τις νέες νωρίτερα.

Σημειώνεται ότι καθώς καταγράφεται αυξημένη προσέλευση πολιτών σε αστυνομικά τμήματα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όσοι πρόκειται να ταξιδέψουν μετά τις 3/8 μπορούν να βγάλουν νέα ταυτότητα και σε ΑΤ μακριά από τον τόπο διαμονής τους.

Σημειώνεται ότι σε επείγουσες περιπτώσεις (π.χ., άμεσο ταξίδι, απώλεια εγγράφων κ.λπ.) υπάρχει δυνατότητα εξυπηρέτησης χωρίς ραντεβού, με την απαραίτητη τεκμηρίωση.

Τι χρειάζεται για την έκδοση νέας ταυτότητας
Για την έκδοση της νέας ταυτότητας απαιτείται ηλεκτρονικό παράβολο 10 ευρώ (Τύπος Παραβόλου 4485), που καλύπτει το κόστος έκδοσης, εκτύπωσης, προσωποποίησης και ασφαλούς μεταφοράς.

Για τουw πολύτεκνους, το εν λόγω παράβολο μειώνεται στα 5 ευρώ (Τύπος Παραβόλου 4486), με την προσκόμιση σχετικού αποδεικτικού.

Επιπλέον, απαιτείται ένσημο της ΕΛ.ΑΣ. αξίας 0,50 ευρώ (Τύπος Παραβόλου 2043), το οποίο επικολλάται στην αίτηση.

Τα e-παράβολα πρέπει να έχουν εξοφληθεί πριν από την προσέλευση στο αστυνομικό τμήμα.

Για την έκδοση του νέου δελτίου ταυτότητας, οι πολίτες θα πρέπει να μεταβούν αυτοπροσώπως στην αρμόδια αρχή.

Η φωτογραφία μπορεί να ληφθεί απευθείας στην υπηρεσία έκδοσης ή σε πιστοποιημένο φωτογράφο. Στη δεύτερη περίπτωση, ο επαγγελματίας αναρτά τη φωτογραφία στην πλατφόρμα myPhoto του gov.gr.

Ο πολίτης λαμβάνει έναν ειδικό κωδικό από τον φωτογράφο, τον οποίο συνδέει με το ΑΦΜ του μέσω του myPhoto, ώστε η υπηρεσία να μπορεί να εντοπίσει και να χρησιμοποιήσει τη φωτογραφία.

Όσον αφορά στην υπεύθυνη δήλωση, το σχετικό έντυπο παρέχεται από την αρχή έκδοσης και συμπληρώνεται με στοιχεία που αντλούνται αυτόματα από το Πληροφοριακό Σύστημα «Μητρώο Πολιτών» του υπουργείου Εσωτερικών. Ο ενδιαφερόμενος υπογράφει την εκτυπωμένη αίτηση.

Η αρμόδια υπηρεσία συμπληρώνει την αίτηση χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που υπάρχουν στο «Μητρώο Πολιτών» ή στο δημοτολόγιο του δήμου όπου είναι εγγεγραμμένος ο πολίτης. Ο αιτών επιβεβαιώνει τα στοιχεία.

Ραντεβού για τη νέα ταυτότητα
Ο πολίτης επιλέγει ηλεκτρονικά την αρμόδια Αρχή Έκδοσης με βάση τη διεύθυνση κατοικίας ή προσωρινής διαμονής, καθώς και τη διαθέσιμη ημέρα και ώρα εξυπηρέτησης.

Τα προσωπικά στοιχεία αντλούνται αυτόματα από το Μητρώο Πολιτών και το Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας (ΕΜΕπ).

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αποστέλλεται email επιβεβαίωσης με τις πληροφορίες του ραντεβού και τα στοιχεία επικοινωνίας της υπηρεσίας.

Ο πολίτης μπορεί να αλλάξει, να ακυρώσει ή να επαναπρογραμματίσει το ραντεβού έως και μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη ώρα.

Σε περίπτωση απώλειας ή κλοπής ταυτότητας, απαιτείται τηλεφωνική επικοινωνία με την αρμόδια Αρχή Έκδοσης για άμεσο προγραμματισμό νέου ραντεβού.

Για πρώτη έκδοση ταυτότητας απαιτείται παρουσία μάρτυρα που θα επιβεβαιώσει τα στοιχεία ταυτότητας. Στην περίπτωση ανηλίκων, μάρτυρας μπορεί να είναι γονέας ή νόμιμος κηδεμόνας.

Επτά εργάσιμες ημέρες για την παραλαβή της νέας ταυτότητας
Η παραγωγή των νέων ταυτοτήτων γίνεται από την ΕΛ.ΑΣ. και ο χρόνος παράδοσης υπολογίζεται περίπου στις επτά εργάσιμες ημέρες.

Τα στοιχεία της νέας ταυτότητας ενημερώνονται αυτόματα στα διασυνδεδεμένα πληροφοριακά συστήματα του Δημοσίου, διευκολύνοντας την πρόσβαση σε ψηφιακές υπηρεσίες και εφαρμογές.

https://www.iefimerida.gr/ellada/nees-taytotites”>Νέες ταυτότητες: Τι αλλάζει από 3 Αυγούστου, ποια είναι η εικόνα των ραντεβού για την έκδοσή της – iefimerida.gr</a></p>

Όταν οι ΗΠΑ απέρριπταν την ύπαρξη των ψευδο-μακεδόνων

Από
pcuser
-
0

Σε αρκετούς από εμάς είναι γνωστό ότι για την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών καθοριστικό ρόλο (κρυφό και φανερό) έπαιξαν οι ΗΠΑ και τα δικά τους συμφέροντα.

Οι λόγοι προφανείς: για να εισέλθει το κράτος των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ κι έτσι να απομακρυνθεί από την ρωσική σφαίρα επιρροής, η οποία «φλερτάρει» ακόμη με την Βαλκανική και όχι μόνο.

Ανάμεσα στα άλλα που εμπεριέχονται στην εν λόγω Συμφωνία, είναι η αναγνώριση της ύπαρξης έθνους «Μακεδόνων», παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία σχετική ιστορική αναφορά σε τέτοιο έθνος, ενώ αντιθέτως αφορά ένα «κατασκεύασμα» του 20ου αιώνα.

Στην προκειμένη περίπτωση, τίθεται το ερώτημα, Οι ΗΠΑ που σιγόνταραν την Συμφωνία, πίστευαν πάντα στην ύπαρξη «μακεδονικής εθνότητας» ή αυτό προέκυψε λόγω των μετέπειτα συμφερόντων τους στην περιοχή;

Στο παραπάνω ερώτημα, παραθέτουμε συγκεκριμένες πηγές.

Σύμφωνα με διπλωματικά έγγραφα των ΗΠΑ του έτους 1944 (όταν σχεδιαζόταν η απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα και η ανεξαρτητοποίησή της), η τότε κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρούσε ότι:

1. Ήταν «αδικαιολόγητη δημαγωγία» ακόμη και η συζήτηση για «Μακεδονικό» έθνος, καθώς «δεν αποτελεί εθνική ή πολιτική πραγματικότητα».

2. Η σχεδιαζόμενη ανεξάρτητη «Μακεδονία» που θα περιλάμβανε και κομμάτι της Ελλάδας (την Μακεδονία), προερχόταν ως ιδέα κυρίως από Βούλγαρους και Γιουγκοσλάβους κομμουνιστές και θα αποτελούσε «επιθετικό μανδύα» έναντι της Ελλάδας, με μοναδικό σκοπό την απόσπαση εδαφών της.

3. Το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας κατοικούνταν από Έλληνες.

4. Ήταν ψευδής ο ισχυρισμός ότι πολλοίΈλληνες πολίτες ενεργούσαν στην κατεύθυνση της απόσχισης της Μακεδονίας από την Ελλάδα, με σκοπό την ανεξαρτητοποίησή της.

Resizer 16439695198570

Ουάσινγκτον, 26 Δεκεμβρίου 1944.

«Το Τμήμα σημείωσε με αρκετή ανησυχία αυξανόμενες φήμες προπαγάνδας και ημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά και από Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους και άλλες πηγές, με υπονοούμενο ότι η ελληνική επικράτεια θα περιλαμβανόταν στο προβλεπόμενο κράτος.

Αυτή η Κυβέρνηση θεωρεί αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα τη συζήτηση για μακεδονικό «έθνος», μακεδονική «πατρίδα» ή μακεδονική «εθνική συνείδηση» και βλέπει στην παρούσα αναβίωσή της έναν πιθανό μανδύα για επιθετικές προθέσεις κατά της Ελλάδας.

Η εγκεκριμένη πολιτική αυτής της Κυβέρνησης είναι να αντιτίθεται σε κάθε αναβίωση του Μακεδονικού ζητήματος ως προς την Ελλάδα. Το ελληνικό τμήμα της Μακεδονίας κατοικείται σε μεγάλο βαθμό από Έλληνες και ο ελληνικός λαός είναι σχεδόν ομόφωνα αντίθετος στη δημιουργία ενός μακεδονικού κράτους. Οι ισχυρισμοί για σοβαρή ελληνική συμμετοχή σε οποιαδήποτε τέτοια αναταραχή μπορούν να θεωρηθούν ψευδείς. Αυτή η Κυβέρνηση θα θεωρούσε υπεύθυνη οποιαδήποτε Κυβέρνηση ή ομάδα Κυβερνήσεων ανέχεται ή ενθαρρύνει απειλητικές ή επιθετικές ενέργειες «μακεδονικών δυνάμεων» εναντίον της Ελλάδας»

STETTINIUS. (Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής)

Πηγή: Foreign Relations of the United States Diplomatic Papers 1945, Volume VIII, The Near East and Africa.

Όταν οι ΗΠΑ απέρριπταν την ύπαρξη των ψευδο-μακεδόνων

Η Συνθηκολόγηση του Ισλαμαμπάντ

Από
pcuser
-
0

1...190191192...3,032Σελίδα 191 από 3,032