απειλεί ο Τραμπ αν δεν σταματήσει η Χεζμπολάχ τις επιθέσεις στο Ισραήλ

Από

June 21, 2026

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς χαρακτήρισε «ιστορικές» τις διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν σήμερα στην Ελβετία με το Ιράν για την οριστικοποίηση του πρωτοκόλλου συμφωνίας για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στην Μέση Ανατολή.

Ωστόσο – στα πλαίσια των πιέσεων προφανώς – την ίδια ώρα ο πρόεδρος Τραμπ με ανάρτησή του “δυναμίστησε” το … ευχάριστο κλίμα, προειδοποιώντας το Ιράν με νέα πλήγματα εφόσον δεν σταματήσει η Χεζμπολάχ τις επιθέσεις στο Ισραήλ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, προειδοποιεί την Τεχεράνη να διακόψει τη στήριξή του στις πληρεξούσιες δυνάμεις -εννοεί κατά κύριο λόγο τη Χεζμπολάχ- και απειλεί με νέα, πιο σκληρά κτυπήματα, «όπως ακριβώς κάναμε την προηγούμενη εβδομάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η ανάρτηση Τραμπ:

«Το Ιράν πρέπει να σταματήσει αμέσως τους καλοπληρωμένους ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ του στον Λίβανο από το να δημιουργούν προβλήματα», έγραψε ο Τραμπ στο⁠Truth Social. «Αν δεν το κάνουν, θα χτυπήσουμε πάλι το Ιράν πολύ σκληρά, όπως κάναμε την περασμένη εβδομάδα, αλλά ακόμη πιο σκληρά!!!».

Βανς: ιστορική συνάντηση

«Πρόκειται για μία ιστορική συνάντηση (…) Αυτό που ο πρόεδρος ζήτησε να κάνουμε είναι να γυρίσουμε μια νέα σελίδα για να μεταμορφώσουμε την σχέση μας με τον ιρανικό λαό και να τείνουμε το χέρι στους Ιρανούς για να τους πούμε ότι αν οι ηγέτες τους είναι έτοιμοι να απαρνηθούν το ρόλο τους ως παράγοντα αποσταθεροποίησης της περιοχής, αν είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν μονίμως κάθε φιλοδοξία για απόκτηση του πυρηνικού όπλου, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να μεταμορφώσουν ριζικά την σχέση τους με την χώρα αυτή», δήλωσε ο Τζέι Ντι Βανς κατά την έναρξη των συνομιλιών ανάμεσα στις δύο χώρες και τους μεσολαβητές του Κατάρ και του Πακιστάν στο Μπούργκενστοκ των ελβετικών Αλπεων.

«Το ερώτημα είναι αν μπορούμε να αλλάξουμε μόνιμα τις σχέσεις στη Μέση Ανατολή», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας ένα όραμα στο οποίο οι χώρες της περιοχής θα μπορούν να συνεργάζονται για την προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας.

«Έχετε κάποιο μήνυμα για τον Νετανιάχου;»

Ερωτηθείς εάν έχει κάποιο μήμυμα για τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετεανιάχου σχετικά με τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο, ο αντιπρόεδρος Βανς είπε ότι έχει διαπιστώσει “σπουδαία πρόοοδο» τις τελευταίες δυο μέρες και τόνισε, «αυτά τα πράγματα πάντα κάπως χαοτικά».

«Θα υπάρξουν, φυσικά, μερικές φορές διαφωνίες σχετικά με το πώς ακριβώς να φτάσουμε κάπου, αλλά αισθάνομαι υπέροχα με το πού έχουμε φτάσει στον Λίβανο. Υπάρχει ακόμη δουλειά να κάνουμε, αλλά θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε».

Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος απαντώντας σε σχετική ερώτηση δήλωσε ότι οι ΗΠΑ «έχουν κάνει περισσότερα για να σταματήσουν τη σύγκρουση στον Λίβανο από οποιαδήποτε κυβέρνηση οπουδήποτε στον κόσμο».

«Νομίζω ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν κάνει περισσότερα για να σταματήσουν τη σύγκρουση στον Λίβανο από οποιαδήποτε κυβέρνηση οπουδήποτε στον κόσμο τους τελευταίους μήνες και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση. Όπως νομίζω ότι πολλοί από εσάς εκτιμάτε, η ειρήνη δεν είναι ποτέ εύκολη», δήλωσε ο Βανς.

Στην αίθουσα συνεδριάσεων, οι αντιπροσωπείες από το Κατάρ και το Πακιστάν τοποθετήθηκαν ανάμεσα στους ηγέτες των ΗΠΑ και του Ιράν. Οι σημαίες καθεμίας από τις τέσσερις χώρες είναι εμφανώς τοποθετημένες σε όλο το θέρετρο και στην αίθουσα συνεδριάσεών τους. Η φράση «Σύνοδος Κορυφής της Λίμνης Λουκέρνης» είναι τυπωμένη δεκάδες φορές στα σκηνικά της αίθουσας και κάθε αντιπροσωπεία είχε μπροστά της νερά και καφέδες.

https://hellasjournal.com/2026/06/mastigio-kai-karoto-stin-elvetia-istorikes-oi-diapragmatefseis-me-to-iran-leei-o-vans-me-sklira-chtypimata-apeilei-o-trab-an-den-stamatisei-i-chezbolach-tis-epitheseis-sto/

Περίπου «στο καλό και να μας γράφεις» εύχεται ο Τραμπ στον Σταρμερ: Χωρίς πολλά – πολλά, ανακοινώνει την παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού την Δευτέρα διότι «απέτυχε παταγωδώς»…

Από

pcuser

June 21, 2026

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ υποστηρίζει ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ θα παραιτηθεί από το αξίωμα του, αύριο Δευτέρα, γιατί απέτυχε στους τομείς του μεταναστευτικού και της ενέργειας.

Η ανάρτηση αυτή έρχεται σε συνέχεια του σημερινού δημοσιεύματος του Observer, σύμφωνα με το οποίο ο Στάρμερ αναμένεται να παραιτηθεί τη Δευτέρα και να ανακοινώσει το χρονοδιάγραμμα της αποχώρησής του, αν και κυβερνητική πηγή δήλωσε ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός εξακολουθεί να επικεντρώνεται στην άσκηση των κυβερνητικών του καθηκόντων.

Η αδύναμη θέση του Στάρμερ -μια κατάσταση που συνεχιζόταν εδώ και μήνες- αποδυναμώθηκε απότομα την Παρασκευή, όταν ο αντίπαλός του Άντι Μπέρναμ, ο δήμαρχος του Μάντσεστερ, κέρδισε μια έδρα στο κοινοβούλιο, η οποία θα του επιτρέψει να υποβάλει υποψηφιότητα ηγεσία του κόμματος.

Ο Τραμπ χωρίς να επικαλείται κάποια πηγή ή να στηρίζει κάπου την τοποθέτησή του, σε ανάρτησή του στο Truth Social, «εύχεται κάθε επιτυχία» στον Κιρ Στάρμερ και υποστηρίζει ότι ως πρωθυπουργός απέτυχε παταγωδώς σε δύο τομείς, στο μεταναστατευτικό και στην ενέργεια.

Αναλυτικά η ανάρτηση

«Ο Κιρ Στάρμερ θα παραιτηθεί από το αξίωμα του πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου. Απέτυχε παταγωδώς σε δύο πολύ σημαντικά θέματα: το μεταναστευτικό και την ενέργεια (Ανοίξτε τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Βόρειας Θάλασσας!). Του εύχομαι κάθε επιτυχία!».

Το δημοσίευμα του Observer επισημαίνει ότι ο Στάρμερ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η θέση του δεν ήταν πλέον βιώσιμη, μετά από συζητήσεις με υπουργούς του υπουργικού συμβουλίου, συμβούλους, δωρητές και ηγέτες συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Προσθέτει, δε, ότι ο Στάρμερ συζητούσε το θέμα της παραίτησης με τη σύζυγό του στην εξοχική του κατοικία στο Τσέκερς πριν λάβει τελική απόφαση, αλλά υψηλόβαθμα στελέχη του Εργατικού Κόμματος ανέμεναν μια σαφή δήλωση σχετικά με το μέλλον του ακόμη και τη Δευτέρα.

Ωστόσο, κυβερνητική πηγή ανέφερε ότι ο Στάρμερ παρέμενε επικεντρωμένος στο έργο του και επισήμανε προηγούμενες δηλώσεις του προς αυτή την κατεύθυνση.

https://hellasjournal.com/2026/06/peripou-sto-kalo-kai-na-mas-grafeis-efchetai-o-trab-ston-starmer-choris-polla-polla-anakoinonei-tin-paraitisi-tou-vretanou-prothypourgou-tin-deftera-dioti-apetyche-patagodos/

«Ο Ερντογάν καθοδηγεί τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ»: Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες και ο στρατός στρέφουν ευθέως τα βέλη τους στον ισλαμιστή πρόεδρο για υπόθαλψη της Χαμάς

Από

pcuser

June 21, 2026

Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας του Ισραήλ, Shin Bet, και οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, IDF, σσε κοινή τους ανακοίνωση την Κυριακή αποκάλυψαν πέντε τρομοκράτες της Χαμάς που διηύθυναν «στρατιωτικές ενέργειες» στο Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη από την Τουρκία .

Οι ισραηλινές υπηρεσίες τρέφουν πλέον άμεσα τα πυρά τους κατά του ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.

Οι Salam Yaish, Walid Abu Nasser, Majed Ja’aba, Muhammad Mallah και Ayman Sharawna επιβλέπουν την στρατολόγηση ατόμων που είναι πρόθυμα να πραγματοποιήσουν τρομοκρατικές επιθέσεις και να εισαγάγουν λαθραία όπλα και κεφάλαια στην περιοχή.

Όπως αναφέρεται σε ανάρτηση της Μοσάντ, Ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας μιλούν για δεκάδες τρομοκρατικές επιθέσεις υπό την την καθοδήγηση της Χαμάς απετράπησαν το τελευταίο έτος — επιθέσεις που φέρονται να κατευθύνονται από μέλη της Χαμάς που δρουν από την Τουρκία.

Οι Παλαιστίνιοι πράκτορες, λένε οι ίδιες πηγές , συνεχίζουν να δρουν στην Τουρκία χωρίς να υπάρχουν παρεμβάσεις στο “έργο” τους από τις κρατικές αρχές.

Η δράση τους δεν αφορά μόνον την Γάζα, επισημαίνουν.

«Η Χαμάς διαθέτει ένα δίκτυο εξωτερικής διοίκησης — και η Τουρκία αποτελεί μέρος του προβλήματος».

Οπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η ισραηλινή Jerusalem Post, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις σκότωσαν την περασμένη εβδομάδα δύο τρομοκράτες που ηγούνταν ενός τεράστιου χρηματοοικονομικού δικτύου για τη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας , ανακοίνωσε ο στρατός την Κυριακή το πρωί.

Οι δύο, ο Χουσεΐν Κάντρα και ο Μοχάμεντ Φάρα, ήταν μέλη των στρατιωτικών πτερύγων της Χαμάς και της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ (PIJ).
Ο Qadra, ο οποίος ηγήθηκε του δικτύου, συνεργάστηκε με τον Farra και άλλους τρομοκράτες για να διευκολύνει τη μεταφορά περισσότερων από μισού δισεκατομμυρίου NIS στη στρατιωτική πτέρυγα της Χαμάς μέσω ενός δικτύου ταχυμεταφορών και ανταλλακτηρίων συναλλάγματος στην Τουρκία και τη Λωρίδα της Γάζας.

Από την ανάρτηση της Μοσάντ: Τρεις από τους πέντε τρομοκράτες της Χαμάς που διηύθυναν «στρατιωτικές ενέργειες» στο Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη από την Τουρκία και… δίπλα ο ισλαμιστής Ερντογάν. Φωτογραφία μέσω Mossad Commentary @MOSSADil, Χ

Με πληροφορίες από The Jerusalem Post

Iran’s Revolutionary Guards set up covert Iraqi cells to attack Gulf neighbors, sources say

Από

pcuser

June 21, 2026

Summary

New groups report directly to Iran’s IRGC, bypassing established militia networks, sources say
Iraqi officials say the groups carried out drone attacks against Kuwait, Saudi Arabia and UAE
New Iraqi PM Zaidi condemns attacks, pledges joint inquiry with Gulf states
Iran says its support for ‘resistance groups’ is not up for discussion

June 19 (Reuters) – Iran’s Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) has set up secretive new cells in Iraq to carry out attacks on Gulf countries that host American forces, bypassing established militia networks to avoid detection, eight Iraqi sources told Reuters.

Three or four cells, each comprising about 10 elite Iraqi Shi’ite Muslim fighters, launched at least seven drone attacks from desert locations near the southern cities of Basra and Samawa against sites in Kuwait, Saudi Arabia and the United Arab Emirates between April 20 and May 17, three of the sources said.

A number of their members were drawn ‌from Islamic Resistance in Iraq, an umbrella group of hardline Shi’ite factions with thousands of fighters. But the new groups operate outside its command structure, reporting directly to the IRGC, according to the sources, who include two Iraqi military officials, another security official and five local militia commanders.

The establishment of the new Iraqi cells, which has not previously been reported, reflects a shift in IRGC tactics aimed at preserving Iran’s ability to project force across the region at a time when its armed proxy groups are greatly diminished and its own military and economic resources are depleted, the five militia commanders said.

Iraq, a Shi’ite-majority country, has a host of militias, many of which maintain close ties to Tehran. They form a key pillar of Iran’s regional “Axis of Resistance,” stretching from Gaza and Lebanon to Yemen and Iraq.

Groups acting under the banner of Islamic Resistance in Iraq have claimed responsibility for dozens of drone and rocket attacks against American assets in the country, drawing deadly retaliatory airstrikes, since the U.S. and Israel attacked Iran on February 28. But there has been no mass mobilization of Iran’s proxies inside Iraq’s borders.

Several powerful Shi’ite factions there have been signaling since last year that they are ready to disarm and focus ⁠on domestic politics to avert an escalating conflict with the administration of U.S. President Donald Trump. That development may have spurred the IRGC to set up groups under its direct control, according to Jasim al-Bahadli, a retired Iraqi army general, and two lawmakers from the Shi’ite governing alliance.

Two of these factions, Asaib Ahl al-Haq and the Imam Ali Brigades, announced this month that they would begin surrendering their weapons to state authorities following repeated U.S. warnings to Iraq’s government to disband armed groups operating on its soil.

“The newer groups established by the IRGC appear smaller, more ideologically hardened and more tightly controlled, reflecting Iran’s need to conserve resources amid economic strain,” said Bahadli, who is an expert on Shi’ite armed groups.

US-IRAN DEAL DOES NOT ADDRESS TEHRAN’S SUPPORT FOR PROXIES

The U.S. and Iranian presidents signed an interim agreement on Wednesday to end the war, with negotiations to follow on difficult issues like the future of Tehran’s nuclear programme. But Iranian officials have said Tehran’s support for “resistance groups” is not up for discussion, and the agreement does not address the issue.

Iran’s foreign ministry and its missions to the United Nations in New York and Geneva did not immediately respond to detailed questions for this article.

The U.S. State Department reiterated “expectations that the Iraqi government take immediate measures to dismantle all the tools of Iran’s destabilizing activities in Iraq to include the IRGC and Iran-aligned terrorist militias in Iraq.”

At a meeting on Monday, Iraq’s new prime minister, Ali al-Zaidi, and U.S. envoy Tom Barrack discussed Iraqi plans to ensure “the complete disarmament and disbandment of all armed groups” operating outside Iraqi state control and to ensure “Iraqi territory cannot be used by any side to threaten regional peace,” according to a joint statement.

Zaidi’s military spokesman, Sabah al-Numan, declined to comment for this article.

Kuwait’s information ministry, the Saudi government communications office and the UAE foreign ministry did not respond to requests for comment.

The war in Iran has battered the world’s most important energy-producing region, disrupting supplies and sending inflation ‌surging. Tehran responded ⁠to U.S.-Israeli bombing runs by effectively closing the Strait of Hormuz, through which roughly a fifth of the world’s trade in oil and liquefied natural gas passes, and launching a sweeping campaign of drone and missile strikes on Gulf neighbors.

New groups that emerged in Iraq during the conflict, often operating under unfamiliar names and with minimal public profiles, carried out at least three drone attacks targeting Kuwait, two targeting Saudi Arabia and two aimed at the UAE, the three Iraqi security sources said, citing a combination of human intelligence, intercepted communications and evidence gathered from launch sites.

Targets included Kuwait’s Ali Al Salem Air Base, where U.S. forces are deployed, and a military terminal at the country’s international airport, the sources said without elaborating. The attacks aimed at Saudi Arabia and the UAE were intercepted, according to the sources who could not confirm the intended targets.

Reuters could not independently verify their accounts.

AN EARLY TEST FOR IRAQ’S NEW PRIME MINISTER

Iraqi officials said the IRGC turned to the new cells to maintain plausible deniability, deflect blame from the country’s main Iran-backed groups and reduce U.S. pressure ⁠on Baghdad to disarm them.

The Iraqi security forces have limited information about the groups but are working to uncover their chains of command to help prevent future attacks, the officials said. The groups include elite fighters with expertise in drone operations and communications, they added.

Tehran spent decades and billions of dollars building up its network of regional alliances, which has been severely weakened since the Iran-backed Palestinian militant group Hamas attacked Israel on October 7, 2023.

Israel has hammered Hamas in Gaza and Hezbollah in Lebanon, while the Houthi movement in Yemen has been targeted by U.S. and British airstrikes. Syrian President Bashar al-Assad was toppled in December 2024, cutting off an important supply route for Iraqi militias and further isolating the ⁠Islamic Republic.

Rather than maintain a broad network of well-funded groups in Iraq, Iran now appears to be relying on a limited number of “more radicalized cadres willing to operate with leaner financial support, prioritising loyalty, deniability and operational impact over mass recruitment,” said Bahadli, the militia expert.

The new groups pose an early test for Iraq’s Zaidi, who took office last month following U.S. pressure on the dominant alliance of Shi’ite political blocs to prevent the return of former Prime Minister Nouri al-Maliki, who has close ties to Iran. Baghdad has long walked a tightrope between its two closest allies, Washington and Tehran, a balancing act that became more difficult during the war.

Attacks emanating ⁠from Iraq also risk unraveling Baghdad’s painstaking efforts to rebuild ties with wealthy Gulf neighbors, which have been strained since Saddam Hussein invaded Kuwait in 1990 but had started to thaw in recent years.

Kuwait, Saudi Arabia and the UAE summoned Iraq’s envoys in April to protest the strikes.

Iraqi authorities are investigating whether they include a May 17 drone attack that caused a fire at the Barakah Nuclear Power Plant, security officials said. Saudi Arabia said it intercepted three drones that entered its airspace from Iraq the same day, an attack the Iraqi officials said was carried out by a new group.

Zaidi condemned the two attacks, describing them as criminal acts, and promised a joint inquiry with both Gulf countries to verify whether Iraqi territory was used to target them. Numan, Zaidi’s spokesman, did not answer questions about the status of the investigation.

Item 1 of 5 Supporters of Iraqi Shi’ite armed groups burn an image of U.S. President Donald Trump during a rally in solidarity with Iran’s government in Tehran, outside the Iranian consulate in Basra, Iraq, January 13, 2026. REUTERS/Mohammed Aty/File Photo

By Reuters

June 19, 20269:03 AM GMT+3Updated 11 hours ago

Ο Βανς συναντά κορυφαίους Ιρανούς αξιωματούχους, καθώς οι ΗΠΑ επιδιώκουν να επαναφέρουν τις διαπραγματεύσεις σε τροχιά

Από

anixneuseis

June 21, 2026

Των Aamer Madhani και Seung Min Kim
Ενημερώθηκε: 17:23 ώρα Ελλάδας, 21 Ιουνίου 2026

Όμπεργκεν, Ελβετία (AP) — Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς συναντάται την Κυριακή με κορυφαίους Ιρανούς αξιωματούχους, καθώς ο Λευκός Οίκος επιδιώκει να διευρύνει την προσωρινή συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν, στην οποία κατέληξαν οι δύο πλευρές την περασμένη εβδομάδα.

Ο Βανς διεξάγει συνομιλίες με τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ και τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, σε ελβετικό ορεινό θέρετρο κοντά στη λίμνη της Λουκέρνης. Στην αίθουσα βρίσκονταν επίσης μεσολαβητές από το Πακιστάν και το Κατάρ, στο πλαίσιο της άμεσης επαφής.

Το Ιράν κατάφερε δύο γρήγορα πλήγματα στην προσωρινή συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες το Σάββατο. Εξοργισμένη από τις συνεχιζόμενες επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο, η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι έκλεισε το Στενό του Ορμούζ και δήλωσε πως, παρότι οι διαπραγματευτές της θα μεταβούν στην Ελβετία για συνομιλίες, δεν είναι πιθανό να προκύψουν πολλά από αυτές.

Η αμερικανική πλευρά επιδιώκει να δεσμεύσει το Ιράν σε διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό του πρόγραμμα, εν μέσω ανησυχιών ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς — κάτι που το Ιράν αρνείται. Ο Βανς θέλει επίσης να πιέσει την Τεχεράνη να δεσμευτεί ότι θα κρατήσει ανοιχτό το Στενό του Ορμούζ, την κρίσιμη θαλάσσια οδό από την οποία διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου.

Ωστόσο, η διαρκώς αναζωπυρούμενη σύγκρουση στον Λίβανο, ανάμεσα στο Ισραήλ και τους υποστηριζόμενους από το Ιράν μαχητές της Χεζμπολάχ, συνεχίζει να απειλεί να εκτροχιάσει την προσπάθεια των ΗΠΑ να αποσπάσουν παραχωρήσεις από την Τεχεράνη για το πυρηνικό της πρόγραμμα και να κρατήσουν ανοιχτό το Στενό του Ορμούζ.

«Το ερώτημα που έχουμε τώρα μπροστά μας είναι πόσα περισσότερα μπορούμε να πετύχουμε μαζί; Μπορούμε να γυρίσουμε σελίδα;» δήλωσε ο Βανς σε σύντομα σχόλιά του, καθώς ξεκινούσαν οι συνομιλίες, οι οποίες έχουν ονομαστεί «Σύνοδος της Λίμνης της Λουκέρνης».

«Μπορούμε να αλλάξουμε μόνιμα τις σχέσεις στη Μέση Ανατολή ή θα επιστρέψουμε στον παλιό τρόπο με τον οποίο γίνονταν τα πράγματα; Αυτό δεν είναι η προτίμησή μας, αλλά είναι σίγουρα κάτι που μπορεί κάλλιστα να συμβεί».

Ο κύριος στόχος του Ιράν κατά τις διαπραγματεύσεις της Κυριακής θα είναι ο συνεχιζόμενος πόλεμος μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, δήλωσε ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων του Ιράν, πριν από τη συνάντηση με τον Βανς.

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς, δεξιά, συναντά τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ, κατά τη διάρκεια υψηλού επιπέδου συνομιλιών με στόχο την προώθηση μιας συμφωνίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, στο θέρετρο Bürgenstock στο Όμπεργκεν, κοντά στη Λουκέρνη της Ελβετίας, την Κυριακή 21 Ιουνίου 2026.
Nathan Howard/Pool Photo via AP

Η προσωρινή συμφωνία υπογράφηκε την περασμένη εβδομάδα και τώρα κορυφαίοι Αμερικανοί και Ιρανοί διαπραγματευτές βρίσκονται σε έναν αγώνα δρόμου 60 ημερών, προκειμένου να καταλήξουν σε συμφωνία για τις τεχνικές λεπτομέρειες, οι οποίες έχουν τεράστιες επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία και τη διεθνή ασφάλεια.

Ωστόσο, μόλις λίγες ημέρες μετά την υπογραφή της συμφωνίας, αυτή δοκιμάζεται σκληρά, καθώς οι συγκρούσεις στον Λίβανο κλιμακώθηκαν ανάμεσα στο Ισραήλ και την υποστηριζόμενη από το Ιράν μαχητική οργάνωση Χεζμπολάχ — και μετά την ανακοίνωση του ιρανικού στρατού ότι έκλεισε ξανά τη ζωτικής σημασίας θαλάσσια οδό από την οποία διέρχεται το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μια νέα εκεχειρία στον Λίβανο, που μεσολαβήθηκε το Σάββατο, φαινόταν να τηρείται.

Οι χωριστές συναντήσεις ξεκινούν πρώτες

Ο Βανς κάθισε αρχικά στο τραπέζι των συνομιλιών με τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ και τον στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ, ο οποίος έχει λειτουργήσει ως βασικός ενδιάμεσος μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης.

«Τι γίνεται, φίλε! Χαίρομαι που σε βλέπω», είπε ο Βανς, χαιρετώντας θερμά τον Μουνίρ, ο οποίος υπηρετεί ως αρχηγός του στρατού του Πακιστάν.

Ο Σαρίφ συναντήθηκε χωριστά με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, ο οποίος ηγείται της αντιπροσωπείας της Τεχεράνης, καθώς και με τον Αραγτσί.

Μεσολαβητές από το Κατάρ βρίσκονταν επίσης παρόντες στο ορεινό θέρετρο κοντά στη λίμνη της Λουκέρνης.

Ο Ραφαέλ Γκρόσι, επικεφαλής της πυρηνικής εποπτικής αρχής του ΟΗΕ, της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών της Ελβετίας Ιγκνάτσιο Κασίς στο περιθώριο της συνάντησης. Η υπηρεσία είχε επιβλέψει τη συμφωνία του 2015 για τα πυρηνικά, η οποία είχε διαπραγματευτεί μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν επί της κυβέρνησης του Δημοκρατικού Μπαράκ Ομπάμα. Ο Τραμπ, Ρεπουμπλικανός, απέσυρε τις ΗΠΑ από τη συμφωνία το 2018.

Οι Ιρανοί αξιωματούχοι επρόκειτο να πραγματοποιήσουν τις δικές τους συναντήσεις με Πακιστανούς και Καταριανούς μεσολαβητές, πριν από μια προγραμματισμένη τετραμερή συνάντηση στην οποία θα συμμετείχε και η αμερικανική διαπραγματευτική ομάδα.

Το Ιράν προσεγγίζει με επιφυλακτικότητα τις διαπραγματεύσεις, δεδομένης της προηγούμενης εμπειρίας του από τις συνομιλίες με τις ΗΠΑ για το πυρηνικό ζήτημα, οι οποίες δύο φορές μέσα στο προηγούμενο έτος διακόπηκαν από μαζικά στρατιωτικά πλήγματα εναντίον της χώρας. «Η εφαρμογή οποιουδήποτε εγγράφου είναι πιο σημαντική από την υπογραφή του», δήλωσε την Κυριακή ο Μπαγκαεΐ.

Ο πρόεδρος του Ιράν πρόσθεσε ότι η χώρα του θα διατηρήσει το δικαίωμά της σε πυρηνικό πρόγραμμα.

«Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι δεν θα υποχωρήσουμε ποτέ από το δικαίωμα εμπλουτισμού ουρανίου, και η άλλη πλευρά είναι επίσης αναγκασμένη να το αποδεχθεί», δήλωσε την Κυριακή ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν.

Μια καθυστερημένη συνάντηση επανέρχεται στο πρόγραμμα

Ο Βανς ήταν αρχικά προγραμματισμένο να βρίσκεται στο θέρετρο Bürgenstock, κοντά στη Λουκέρνη, την Παρασκευή, αλλά η αναχώρησή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες καθυστέρησε, αφού οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν στον Λίβανο και οι Ιρανοί αξιωματούχοι ακύρωσαν τα σχέδιά τους να συμμετάσχουν στις συνομιλίες.

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του Ιράν ότι είχε κλείσει ξανά το στενό και δήλωσε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις συνέχιζαν να παρακολουθούν την κατάσταση, ώστε να διασφαλιστεί ότι η κυκλοφορία θα συνεχίσει να ρέει μέσω της θαλάσσιας οδού. Ο Βανς έχει δηλώσει ότι εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου έχουν περάσει από το στενό τις τελευταίες ημέρες.

Ο Βανς αναχώρησε από τις ΗΠΑ λίγο αφότου η κρατική τηλεόραση του Ιράν μετέδωσε ότι οι Ιρανοί διαπραγματευτές είχαν φτάσει στην Ελβετία.

Τον αντιπρόεδρο συνόδευσαν στις συνομιλίες της Κυριακής ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ βρίσκονταν στην Ελβετία πριν από τον Βανς, προκειμένου να αρχίσουν να επεξεργάζονται τις τεχνικές λεπτομέρειες των πυρηνικών συνομιλιών.

Ο Βανς και η σύζυγός του, η δεύτερη κυρία Ούσα Βανς, έφτασαν στην αεροπορική βάση Έμεν, έξω από τη Λουκέρνη, λίγο πριν από τις 6 το πρωί τοπική ώρα, σύμφωνα με το γραφείο του.

Παρότι ο Βανς είπε ότι σχεδίαζε να μείνει στην Ελβετία μόνο «μία ή δύο ημέρες», αφήνοντας μεγάλο μέρος των λεπτομερών διαπραγματεύσεων να καθοδηγηθεί από τον Γουίτκοφ και τον Κούσνερ, ο ρόλος του στις συνομιλίες έχει αυξήσει την προσοχή γύρω από τον αντιπρόεδρο, σε μια περίοδο κατά την οποία εξετάζει ενεργά το ενδεχόμενο προεδρικής υποψηφιότητας το 2028.

Η συμφωνία έχει προκαλέσει μεγάλη αντιπαράθεση

Ο Τραμπ και ο Βανς έχουν δεχθεί οξεία κριτική από τμήματα του ίδιου τους του κόμματος για τη συμφωνία, με σκληροπυρηνικούς Ρεπουμπλικανούς να τη συγκρίνουν αρνητικά με την πυρηνική συμφωνία που είχε υπογραφεί από την κυβέρνηση Ομπάμα — μια συμφωνία για την οποία ο Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα επέμεναν ότι δεν έκανε τίποτα για να τερματίσει πραγματικά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Η συμφωνία που υπέγραψαν ο Τραμπ και ο Ιρανός πρόεδρος Πεζεσκιάν επιτρέπει αμέσως στην Τεχεράνη να πουλά ελεύθερα το πετρέλαιό της και ανοίγει τον δρόμο ώστε το Ιράν να αποκτήσει πρόσβαση σε δισεκατομμύρια δολάρια περιουσιακών στοιχείων που είναι σήμερα παγωμένα. Προβλέπει επίσης ότι το Ιράν θα αραιώσει τα αποθέματά του σε ουράνιο υψηλού εμπλουτισμού, τα οποία πιστεύεται ότι είναι θαμμένα κάτω από πυρηνικές εγκαταστάσεις που αποτέλεσαν στόχο αμερικανικών πληγμάτων το περασμένο καλοκαίρι.

Η συμφωνία αναφέρει ότι τα εμπορικά πλοία μπορούν να διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ για 60 ημέρες χωρίς χρέωση, αλλά δεν αποκλείει μελλοντικά τέλη που θα μπορούσε να επιβάλει το Ιράν. Ο Τραμπ απείλησε από την πλευρά του το Σάββατο ότι θα επιβάλει αμερικανικά διόδια στο στενό, αν δεν υπάρξει συμφωνία με το Ιράν μέσα σε 60 ημέρες, υποστηρίζοντας σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι τα χρήματα θα αφορούν «υπηρεσίες που παρασχέθηκαν ως Φύλακας Άγγελος των χωρών της Μέσης Ανατολής».

Η κυβέρνηση Τραμπ εργάζεται για να καθησυχάσει τις παγκόσμιες αγορές ότι ο πόλεμος στο Ιράν ήταν απλώς μια προσωρινή αναταραχή στις τιμές του πετρελαίου, καθώς οι Αμερικανοί έχουν διαμαρτυρηθεί ότι η σύγκρουση οδήγησε σε αύξηση των τιμών της βενζίνης ενόψει των μηνών αιχμής των καλοκαιρινών ταξιδιών. Μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας από τον Λευκό Οίκο πριν από μία εβδομάδα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του πετρελαίου υποχώρησαν σχεδόν 8% — και οι αγορές αναμένεται να παρακολουθήσουν στενά την πρόοδο των συνομιλιών όταν ανοίξουν για συναλλαγές το βράδυ της Κυριακής.

Περαιτέρω περιπλέκοντας την κατάσταση, ούτε το Ισραήλ ούτε η Χεζμπολάχ είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, ενώ ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει δεσμευθεί να διατηρήσει τις δυνάμεις του στον νότιο Λίβανο μέχρι να εξαλειφθεί κάθε απειλή για το Ισραήλ. Η Χεζμπολάχ έχει αρνηθεί να σταματήσει τις επιθέσεις της, εκτός εάν το Ισραήλ δεσμευθεί να αποσυρθεί από τον Λίβανο.

Η Κιμ μετέδωσε από την Ουάσινγκτον. Στην ανταπόκριση συνέβαλαν οι συντάκτες του Associated Press Μουνίρ Άχμεντ από το Ισλαμαμπάντ, Αμίρ Βαχντάτ από την Τεχεράνη του Ιράν και Μέλανι Λίντμαν από το Τελ Αβίβ του Ισραήλ.

AAMER MADHANI
Ο Μαντάνι είναι ανταποκριτής του Associated Press στον Λευκό Οίκο, με ρεπορτάζ που επικεντρώνεται στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του με ασφάλεια στο Signal στο aamermadhani.39.

SEUNG MIN KIM
Η Κιμ καλύπτει τον Λευκό Οίκο για το Associated Press. Εντάχθηκε στο AP το 2022 και έχει έδρα την Ουάσινγκτον. Είναι επίσης πολιτική αναλύτρια στο CNN.

Μιχάλης Κατρίνης: «Εκεί που τελειώνει η δημοκρατική τάξη, αρχίζει η ΝΔ»

Από

anixneuseis

June 21, 2026

businessdaily.gr

Ο Μιχάλης Κατρίνης φωτογραφίζεται στο γραφείο του με φόντο ελληνική σημαία.

Παναγιώτης Μίχος

21 Ιουν 2026 08:04

Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση ασκεί ο Μιχάλης Κατρίνης, με συνέντευξή του στο BD, καταγγέλλοντας αδιαφάνεια στα εξοπλιστικά, κατευνασμό απέναντι στην Τουρκία και θεσμική φθορά.

Δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση για τoν τρόπο που διαχειρίζεται την απόκτηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, περιλαμβανομένου του 25% της εγχώριας παραγωγής, αλλά και για τον «κατευνασμό και την αδυναμία» που επιδεικνύει στην εξωτερική πολιτική, εξαπολύει ο Μιχάλης Κατρίνης σε συνέντευξή του στο BusinesDaily.

Ο βουλευτής Ηλείας και Τομεάρχης Εθνικής Άμυνας του ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζει ότι «εκεί που τελειώνει η δημοκρατική τάξη, αρχίζει η ΝΔ», τονίζοντας ότι ο περιορισμός των διαγωνιστικών αναθέσεων και η επικράτηση των απευθείας αναθέσεων εκτός από τη διαφάνεια «πλήττουν και την αξιοπιστία των εξοπλιστικών μας επιλογών».

Επιπλέον, ο κ. Κατρίνης επικρίνει τους χειρισμούς της κυβέρνησης στον κανονισμό SAFE με φόντο τις αμυντικές συμφωνίες της Άγκυρας με κράτη – μέλη της Ένωσης.

Όσον αφορά στην εξωτερική πολιτική, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών υδάτων (νοτίως και ανατολικώς) της Κρήτης στα 12 ναυτικά μίλια, εφόσον το ΠΑΣΟΚ επιστρέψει στην κυβέρνηση. «Δεν επιδιώκουμε τη σύρραξη, αλλά ο πιο σύντομος δρόμος προς τη σύρραξη είναι η επίδειξη αδυναμίας και ο διαρκής κατευνασμός», λέει.

Ερωτηθείς αν η στάση του ΠΑΣΟΚ να αποκλείει οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία τόσο με τη Νέα Δημοκρατία όσο και με το κόμμα του κ. Τσίπρα οδηγεί τη χώρα σε ακυβερνησία, απαντά ότι «ακυβερνησία προκαλεί μια κυβέρνηση που έχει φθείρει τους θεσμούς.

Προσθέτει, δε, ότι το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί ρόλο «πρωταγωνιστή και όχι κομπάρσου», με στόχο να αποτελέσει «τον κορμό μιας ισχυρής προοδευτικής κυβέρνησης, την οποία έχει επιτακτική ανάγκη η πατρίδα μας».

Αναλυτικά, η συνέντευξη του κ. Κατρίνη στο BusinessDaily.gr:

Η ειδική Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων της Βουλής ενέκρινε ένα πακέτο 8 προγραμμάτων ύψους 1,2 δις ευρώ. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την ΝΔ για απευθείας αναθέσεις, αλλά και τον περιορισμό των διαγωνιστικών διαδικασιών. Εκτιμάτε ότι υπάρχει πρόβλημα διαφάνειας στον τρόπο με τον οποίο προχωρούν τα εξοπλιστικά;

Για το ΠΑΣΟΚ, κάθε ευρώ του Έλληνα φορολογούμενου που χρησιμοποιείται για την άμυνα της χώρας πρέπει να πιάνει τόπο, ειδικά σε μια τόσο δύσκολη περίοδο. Η διαφάνεια και οι ανοιχτοί διαγωνισμοί δεν είναι ούτε εμπόδιο, ούτε πολυτέλεια.

Όταν περιορίζονται οι διαγωνιστικές διαδικασίες και κυριαρχούν οι απευθείας αναθέσεις εκατομμυρίων ευρώ σε εταιρείες που φτιάχτηκαν ad hoc (π.χ. με μετοχικό κεφάλαιο 100 ευρώ!), δεν πλήττεται μόνο η διαφάνεια, αλλά και η ίδια η αξιοπιστία των εξοπλιστικών μας επιλογών.

Μια χώρα γίνεται ισχυρή όταν ξέρει τι αγοράζει, γιατί το αγοράζει, με ποιους όρους το αγοράζει και τι μένει στην ελληνική οικονομία, στην ελληνική τεχνογνωσία, στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Κι αυτά είναι ενοχλητικά ζητήματα για την κυβέρνηση και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τα βάλει «κάτω από το χαλί».

Εμείς ως ΠΑΣΟΚ είμαστε ξεκάθαροι. Ναι στην ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της πατρίδας μας αλλά αυτό δεν σημαίνει «λευκή επιταγή» στην κυβέρνηση. Γ

ια πρώτη φορά καταψηφίσαμε δύο προγράμματα, γιατί τα όρια ξεπεράστηκαν κατά τρόπο προκλητικό και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής άμυνας ήταν ανίκανη να δώσει στοιχειώδεις εξηγήσεις.

Επικοινωνιακή καραμέλα η συμπαραγωγή

Ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας υποστηρίζει ότι το 25% των εξοπλιστικών προγραμμάτων θα πρέπει να κατασκευάζεται/αναπτύσσεται εγχωρίως. Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν το έχει θεσμοθετήσει. Επιπλέον, η πρόβλεψη περί 25% δεν περιλαμβανόταν στα περισσότερα προγράμματα της τελευταίας Επιτροπής. Είναι γράμμα κενό περιεχομένου το 25% ή θεωρείτε ότι σχετίζεται και με πιθανές περιορισμένες δυνατότητες της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας;

Το 25% δεν μπορεί να είναι επικοινωνιακή «καραμέλα». Ή θα είναι δεσμευτική ρήτρα με μετρήσιμο περιεχόμενο ή απλά δεν υπάρχει.

Στα 4 από τα 8 τελευταία προγράμματα που συζητήθηκαν αντί για δέσμευση είχαμε την επιθυμία του Υπουργείου να υπάρχει εγχώρια συμμετοχή 25%. Άρα, η εξαγγελία Μητσοτάκη-Δένδια έχει πάει, ήδη, περίπατο. Οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις δεν επαρκούν, όταν δεν συνοδεύονται από συγκεκριμένες συμβάσεις και αντικείμενα εργασιών. Δεν αρκεί να λέει η κυβέρνηση «θα υπάρχει 25%».

Πρέπει να απαντήσει: ποιο 25%; Σε ποια προγράμματα; Με ποιες ελληνικές επιχειρήσεις; Με ποιο οικονομικό αντικείμενο; Με ποια μεταφορά τεχνογνωσίας; Με ποια συμμετοχή στην υποστήριξη και συντήρηση; Με ποια ένταξη ελληνικών εταιρειών σε διεθνείς αλυσίδες αξίας; Δεν υπάρχουν απαντήσεις, ειδικά στο κομμάτι της ναυπηγικής βιομηχανίας, κάτι που θεωρώ ανεξήγητο.

Η Ελλάδα έχει πληρώσει ακριβά το μοντέλο «αγοράζω, παραλαμβάνω, εξαρτώμαι». Πρέπει να περάσουμε στο μοντέλο «συμπαράγω, μαθαίνω, υποστηρίζω, εξάγω».

Προφανώς η ελληνική αμυντική βιομηχανία έχει αδυναμίες. Αλλά αυτές οι αδυναμίες δεν θα ξεπεραστούν αν η Ελλάδα συνεχίσει να φέρεται ως απλός πελάτης. Θα ξεπεραστούν μόνο αν η συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας γίνει θεσμική και δεσμευτική.

Και φυσικά, όταν υπάρχει η θεσμική εγγύηση και ενημέρωση της Βουλής, κάτι που αγνοείται επί θητείας Δένδια. Αλήθεια, είναι δυνατόν να μαθαίνουμε από τον ευρωπαίο επίτροπο ότι υπογράψαμε δάνειο 787 εκατ. ευρώ για το SAFE και το ελληνικό υπουργείο να μην έχει εκδώσει ούτε μία ανακοίνωση;.

Υπερκοστολογημένα drones

Οι Ένοπλες Δυνάμεις θα προμηθευτούν μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου V-BAT. Το πρόγραμμα συζητήθηκε στην αρμόδια επιτροπή στις 11 Ιουνίου. Όμως η αμερικανική εταιρεία ανακοίνωσε στις 2 Ιουνίου την υπογραφή συμφωνίας προμήθειας με τον Ελληνικό Στρατό. Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση απαξιώνει τους θεσμούς, είναι ένα δείγμα που ομοιάζει με πρακτικές διαφθοράς ή πρόκειται απλώς για προχειρότητα υπό το βάρος και του έβδομου χρόνου που βρίσκεται στην εξουσία;

Εκεί που τελειώνει η δημοκρατική τάξη, αρχίζει η ΝΔ. Είναι εξαιρετικά λυπηρό αλλά είναι η αλήθεια. Το να υπογράφεται μια συμφωνία στις 2 Ιουνίου και να έρχεται για “τυπική” συζήτηση-έγκριση στη Βουλή στις 11 Ιουνίου, δείχνει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη Βουλή ως σφραγίδα διεκπεραίωσης προειλημμένων αποφάσεων.

Ακόμα πιο λυπηρό είναι αυτή η «έγκριση» από τη Βουλή να νομιμοποιεί την αγορά των V-BATσε τιμή σχεδόν τριπλάσια από αυτή που είχαν όταν έγιναν αντικείμενο δωρεάς από την οικογένεια Λασκαρίδη. Και φυσικά, το ΠΑΣΟΚ δεν ψήφισε αυτή την προκλητική προμήθεια.

Τα V-BAT μπορεί να καλύπτουν υπαρκτές ανάγκες επιτήρησης και αναγνώρισης στο Αιγαίο. Αυτό όμως δεν αναιρεί το θεσμικό ζήτημα, ούτε την υπερκοστολόγηση. Αντιθέτως, όσο πιο κρίσιμο είναι ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα, τόσο πιο καθαρές πρέπει να είναι οι διαδικασίες.

Η εθνική άμυνα δεν ενισχύεται με θολές διαδρομές. Ενισχύεται με σοβαρότητα, λογοδοσία και σεβασμό στη Βουλή. Όταν οι θεσμοί απαξιώνονται, δημιουργείται χώρος για καχυποψία, για αδιαφάνεια και για ερωτήματα που η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να απαντήσει.

«Με όρους εσωτερικής κατανάλωσης σε στρατηγικά ζητήματα η κυβέρνηση»

Ασκήσατε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για τη συμμετοχή της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή Άμυνα. O ΥΦΕΘΑ κ. Δαβάκης σας απάντησε ότι η Άγκυρα αποκλείστηκε από τον κανονισμό SAFE καθ΄ αυτόν, πράγμα ακριβές. Εσείς αντιτείνατε τις διμερείς αμυντικές συμφωνίες που έχει η Τουρκία με σειρά ευρωπαϊκών χωρών και εκ των πραγμάτων την θέτουν εντός ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής. Το ερώτημα είναι διττό: Πώς μπορεί η Αθήνα να μπλοκάρει τις συνεργασίες των (κατ’ όνομα σε ορισμένες περιπτώσεις) εταίρων της; Μήπως το ΠΑΣΟΚ «σηκώνει» θέματα προς τέρψη της κοινής γνώμης, ενώ και το ίδιο ως κυβέρνηση δεν θα είχε περιθώρια αντίδρασης;

Είναι αντιφατικό να μιλάς για κοινή ευρωπαϊκή άμυνα και προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων και οι εταίροι σου να εξοπλίζουν την απειλή σου. Τότε, δεν σιωπάς για να είσαι αρεστός, αλλά αντιδράς στα πλαίσια της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και των ευρωπαϊκών συνθηκών.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Τουρκία, μέσω διμερών αμυντικών συμφωνιών με ευρωπαϊκές χώρες (όπως την Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Εσθονία κ.α.), αποκτά σταδιακά πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική, χωρίς να έχει εγκαταλείψει το casus belli, χωρίς να σέβεται το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρίς να παύει να αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Είναι άστοχο και επικίνδυνο, ζητήματα στρατηγικής πρόνοιας, να αντιμετωπίζονται από τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Άμυνας με όρους «εσωτερικής κατανάλωσης.

Η θέση του ΠΑΣΟΚ είναι ότι η Τουρκία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κανονικός εταίρος στην ευρωπαϊκή άμυνα, όσο συμπεριφέρεται ως αναθεωρητική δύναμη έναντι κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατέχει παράνομα έδαφος κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στη γραμμή αυτή, η Τουρκία δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο συμμέτοχος στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική άμυνας. Όσο για το επιχείρημα ότι «και το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα», απαντώ: άλλο η δυσκολία και άλλο η αδράνεια. Η εξωτερική πολιτική δεν είναι τέχνη του εύκολου και βολικού.

Είναι τέχνη της πρόβλεψης, της πρωτοβουλίας, της επιμονής, της προετοιμασίας και της δημιουργίας συσχετισμών. Τι από αυτά έχει κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Ούτε, καν, να διαμαρτυρηθεί δεν τολμά.

Πώς αποτιμάτε τη λειτουργία και τη συνδρομή του ΕΛΚΑΚ στην διασύνδεση των επιχειρησιακών αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων με το οικοσύστημα της εγχώριας αμυντικής καινοτομίας; Αν είστε η επόμενη κυβέρνηση θα στηρίξετε τη συνέχιση της λειτουργίας ενός φορέα, στο πεδίο του οποίου χώρες ελληνικού ενδιαφέροντος έχουν κάνει άλματα;

Η διασύνδεση των Ενόπλων Δυνάμεων με το οικοσύστημα καινοτομίας είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης, ειδικά αν δούμε τα άλματα που κάνουν γειτονικές χώρες. Το ΠΑΣΟΚ φυσικά και θα στηρίξει και θα αναβαθμίσει τη λειτουργία φορέων όπως το ΕΛΚΑΚ.

Όμως, η δική μας προσέγγιση δεν αφορά την επικοινωνιακή διαχείριση, αλλά τη διοχέτευση πραγματικών πόρων, την αξιοκρατία και τη σύνδεση με τα πανεπιστήμια και τις ελληνικές start-ups, ώστε ο φορέας να παράγει έργο και όχι απλώς δελτία τύπου.

Αν δεν χτίσουμε εθνικό οικοσύστημα καινοτομίας, θα είμαστε πάντα ένα βήμα πίσω και πάντα εξαρτημένοι από τρίτους. Σίγουρα, δεν θα αναλωθούμε σε τελετές βράβευσης του ΕΛΚΑΚ από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας και το αντίστροφο.

«Ο κατευνασμός καθοδηγεί την εξωτερική πολιτική της ΝΔ»

Αρκετές φορές χρησιμοποιήσατε σκληρή γλώσσα για τη διαχείριση των Ελληνοτουρκικών από την κυβέρνηση. Οι κρατούντες σας κατηγορούν για «ανέξοδο λαϊκισμό». Τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ εάν γίνει κυβέρνηση; Επί παραδείγματι, θα επεκτείνετε τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια νοτίως της Κρήτης ή ακόμα και στο Αιγαίο; Θα προωθούσατε μια πιο δυναμική πολιτική απέναντι στην Άγκυρα ακόμα και αν διακινδυνεύονταν η σύρραξη;

Λαϊκισμός είναι να μιλάς για «ήρεμα νερά» την ώρα που η Άγκυρα αμφισβητεί την κυριαρχία σου στην πράξη. Λαϊκισμός είναι να παρουσιάζεις την απουσία επεισοδίων ως στρατηγική επιτυχία, την ώρα που η άλλη πλευρά κανονικοποιεί και παγιώνει στο πεδίο και στη διπλωματία τις αναθεωρητικές αξιώσεις της.

Το ΠΑΣΟΚ έχει αποδείξει ιστορικά ότι ασκεί εθνικά υπεύθυνη και δυναμική πολιτική. Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. π.χ. νοτίως και ανατολικά της Κρήτης αποτελεί στρατηγική επιλογή που πρέπει να υλοποιηθεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο, σπάζοντας το τουρκικό αφήγημα. Δεν επιδιώκουμε τη σύρραξη, αλλά ο πιο σύντομος δρόμος προς τη σύρραξη είναι η επίδειξη αδυναμίας και ο διαρκής κατευνασμός.

Η ειρήνη δεν διασφαλίζεται με αφέλεια. Διασφαλίζεται όταν ο απέναντι γνωρίζει ότι η Ελλάδα θέλει διάλογο, αλλά δεν εκβιάζεται. Θέλει σταθερότητα, αλλά δεν παραιτείται. Θέλει ειρήνη, αλλά την εξασφαλίζει με την ισχύ της και την αποφασιστικότητά της και όχι με παθητικότητα.

Δυστυχώς για τη χώρα, ο κατευνασμός καθοδηγεί την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, την στιγμή που σε λίγους μήνες η Τουρκία θα αμφισβητεί επισήμως την ελληνικότητα 152 νησιών και βραχονησίδων στο Αιγαίο και τα νερά του Αιγαίου ανατολικά του 25^ου μεσημβρινού.

«Το ΠΑΣΟΚ ως πρωταγωνιστής, όχι κομπάρσος»

Οι δημοσκοπήσεις παρουσιάζουν το ΠΑΣΟΚ στην τρίτη θέση. Ο Νίκος Ανδρουλάκης απορρίπτει την μετεκλογική συνεργασία με ΝΔ καθώς και με το κόμμα του κ. Τσίπρα. Άρα ο πρόεδρος σας λέει ότι το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου θα αφήσει την χώρα ακυβέρνητη για να μην υποστεί δημοσκοπική φθορά; Είναι αυτό υπεύθυνη πολιτική στάση;

Ακυβερνησία δεν προκαλεί εκείνος που αρνείται να συμπράξει με μια αποτυχημένη κυβέρνηση. Ακυβερνησία προκαλεί μια κυβέρνηση που έχει φθείρει τους θεσμούς, έχει εξαντλήσει την κοινωνία και αναζητά συνυπεύθυνους για να τη διασώσουν.

Ακυβερνησία δεν είναι να φύγει ο κ. Μητσοτάκης, αλλά να συνεχίσει η χώρα να είναι «ακυβέρνητο καράβι» σε όλα τα μεγάλα μέτωπα, από την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και το δημογραφικό μέχρι την εγκληματικότητα, την έκταση της διαφθοράς και την εθνική ασφάλεια.

Σταθερότητα σημαίνει να αποκτήσει η χώρα κυβέρνηση με ικανά πρόσωπα και με τεκμηριωμένο πρόγραμμα προοδευτικών λύσεων για τα προβλήματα που επί επτά χρόνια συσσωρεύονται. Το ΠΑΣΟΚ που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, υπάρχει για να είναι πρωταγωνιστής και όχι κομπάρσος.

Να εκφράζει τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη, να ανοίγει δρόμους προόδου και να δίνει φωνή στην κοινωνική πλειοψηφία, κόντρα στη συντήρηση και τα κατεστημένα.

Αδιαπραγμάτευτος στόχος μας, λοιπόν, είναι η ανατροπή των σημερινών συσχετισμών, ώστε το ΠΑΣΟΚ να αποτελέσει τον κορμό μιας ισχυρής προοδευτικής κυβέρνησης, την οποία έχει επιτακτική ανάγκη η πατρίδα μας. Γι’ αυτό το στόχο αγωνιζόμαστε και ζητάμε από τον ελληνικό λαό να κρίνει, να συγκρίνει και να μας εμπιστευθεί την εντολή της πολιτικής αλλαγής.

Εντολή που θα επιτρέψει στο ΠΑΣΟΚ να επιδιώξει προγραμματικές συγκλίσεις με προοδευτικές δυνάμεις που θα εκπροσωπούνται στη νέα Βουλή, πάνω σε καθαρές δεσμεύσεις: κράτος δικαίου, έλεγχος της αγοράς, δημόσια υγεία, παραγωγικό μοντέλο, δίκαιο φορολογικό σύστημα, προστασία πρώτης κατοικίας, ισχυρή άμυνα, θεσμική κανονικότητα. Αυτό είναι υπευθυνότητα.

businessdaily.gr

Γ. Τσουκαλάς: Το μνημόνιο κατανόησης των ΗΠΑ με το Ιράν

Από

anixneuseis

June 21, 2026

του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου

«Τοῖς τολμῶσιν ἡ τύχη ξύμφορος» κατά τον Θουκυδίδη (Ἱστορίαι, Β 43) ή οικειότερα στην γλώσσα των Αμερικανών «fortune favors the bold». Μπορεί μεν να αμφισβητείται εάν η τύχη ευνόησε τους τολμηρούς στην περίπτωση της «Επικής Οργής» των Η.Π.Α. κατά του Ιράν (28η Φεβρουαρίου-7η Απριλίου 2026), αλλά τουλάχιστον είναι βέβαιο πως ως απότοκος αυτής της στρατιωτικής επιχείρησης, συνήφθη το «Μνημόνιο Κατανόησης» μεταξύ Η.Π.Α. και Ιράν την 17η Ιουνίου 2026.
Τι προβλέπει το αμερικανοϊρανικό «Μνημόνιο Κατανόησης»; Κατ’ αρχάς, συμφωνείται η επίσημη εκεχειρία σε όλα τα μέτωπα (παρ. 1 και 2), διάρκειας το μέγιστο εξήντα ημερών, αλλά με δυνατότητα παράτασης, προκειμένου τα μέρη να διεξάγουν διαπραγματεύσεις επί τω τέλει επίτευξης συμφωνίας ή όχι επί μιας οριστικής συνθήκης ειρήνης (παρ. 3). Συνεπώς η εκεχειρία είναι περιορισμένης διάρκειας, και μετά την λήξη της, εάν δεν συμφωνηθούν οι όροι της ειρήνης, οι εχθροπραξίες θα ξαναρχίσουν. Στην εκεχειρία συμπεριλαμβάνεται το μέτωπο του Λιβάνου, δίχως όμως το Ισραήλ και η Χεζμπολάχ να συνυπογράφουν ή έστω να έχουν εξουσιοδοτήσει τις Η.Π.Α. και το Ιράν αντιστοίχως να υπογράψουν για λογαριασμό τους το «Μνημόνιο Κατανόησης», όπως κανονικά θα έπρεπε ώστε να δεσμευθούν.

Τοιουτοτρόπως, εάν τελικά η εκεχειρία εφαρμοστεί στα πολεμικά πεδία του Λιβάνου, θα έχει λάβει χώρα αφ’ ενός η παράβλεψη της ανεξαρτησίας του κράτους του Ισραήλ από τις Η.Π.Α., αφ’ ετέρου η απερίφραστη ομολογία πως η οργάνωση Χεζμπολάχ είναι απολύτως εξαρτημένη από το Ιράν. Κατά την διάρκεια αυτής της εκεχειρίας, θα αρθεί αφ’ ενός ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν από τις Η.Π.Α. (παρ. 4), αφ’ ετέρου ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ, ατελώς για τα εμπορικά πλοία, από το Ιράν (παρ.5), αλλά για την τεχνική εφαρμογή αυτών αμοιβαίων άρσεων συμφωνείται μια προθεσμία τριάντα ημερών. Κατά την διάρκεια της εκεχειρίας το Ιράν δεν θα προβεί σε καμία ανάπτυξη του πυρηνικού του προγράμματος, ενώ οι Η.Π.Α. δεν θα επιβάλλουν κυρώσεις και δεν θα αναπτύξουν περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή (παρ. 9).

Οι Η.Π.Α. θα εκδώσουν εξαιρέσεις για την εξαγωγή ιρανικού αργού πετρελαίου, πετρελαϊκών προϊόντων και παραγώγων, καθώς και για όλες τις συναφείς υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών συναλλαγών, των ασφαλίσεων, των μεταφορών, έως την άρση των κυρώσεων (παρ. 10), οι οποίες όμως θα γίνουν βάσει χρονοδιαγράμματος που θα συμφωνηθεί αργότερα στο πλαίσιο της συμφωνίας ειρήνης (παρ. 7). Προσέτι, οι Η.Π.Α. θα καταστήσουν πλήρως διαθέσιμα προς χρήση τα δεσμευμένα κεφάλαια και περιουσιακά στοιχεία του Ιράν, χωρίς όμως να τα αποδεσμεύσουν, καθώς η διαδικασία αποδέσμευσης θα συμφωνηθεί αργότερα κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων (παρ.11).

Τέλος, ως αναβλητικές προϋποθέσεις για την έναρξη των διαπραγματεύσεων της τελικής συμφωνίας, και ως ουσιαστικές εγγυήσεις καλής πίστης μεταξύ των μερών, ορίζονται μόνον οι όροι των παραγράφων 1, 4, 5, 10 και 11 του «Μνημονίου Κατανόησης»(παρ. 13), ενώ γίνεται μνεία στην θέσπιση ενός μηχανισμού παρακολούθησης της εφαρμογής του «Μνημονίου Κατανόησης» (παρ. 12), δίχως να προσδιορίζεται η συγκρότησή του.

Εκτός όμως από την εκεχειρία, το «Μνημόνιο Κατανόησης» προσδιορίζει και τα υπόλοιπα θέματα των διαπραγματεύσεων, όπως την απόσυρση των δυνάμεων των Η.Π.Α. από τις περιοχές κοντά στο Ιράν εντός τριάντα ημερών από την συμφωνία ειρήνης (παρ. 4), ένα αμερικανικό οικονομικό πρόγραμμα τουλάχιστον τριακοσίων δισεκατομμυρίων δολαρίων Η.Π.Α., για την ανοικοδόμηση και την οικονομική ανάπτυξη του Ιράν (παρ. 6), την άρση όλων των αμερικανικών οικονομικών κυρώσεων (παρ. 7), την διάλυση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, ενώ ταυτοχρόνως το Ιράν επιβεβαιώνει πως δεν πρόκειται ποτέ να κατασκευάσει ή προμηθευτεί πυρηνικό όπλο και πως το εμπλουτισμένο ουράνιο που κατέχει συμφωνείται να καταστραφεί με την μέθοδο της επιτόπιας αραίωσης, υπό την εποπτεία της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (παρ. 8 ), την διαδικασία αποδέσμευσης από τις Η.Π.Α. των δεσμευμένων ή υπό περιορισμό κεφαλαίων του Ιράν (παρ. 11).

Τέλος, η συμφωνία ειρήνης θα επικυρωθεί με δεσμευτικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. (παρ. 14), θέτοντας όμως έτσι την συμφωνία ειρήνευσης υπό την αίρεση της αρνησικυρίας (veto) των Μονίμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Είναι νομικά δεσμευτικό για τα μέρη το συγκεκριμένο «Μνημόνιο Κατανόησης»;

Βάσει της αρχής της καλής πίστης (bona fide) και της μη υπαναχώρησης από τα συμφωνηθέντα (estoppel), τα μέρη δεσμεύονται να τηρήσουν τους όρους της εκεχειρίας και το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων, όπως καταγράφονται στο «Μνημόνιο Κατανόησης», και συνεπώς κατά τούτο το σκέλος του είναι νομικώς υποχρεωτικό. Μάλιστα, οι παράγραφοι 1, 4, 5, 10 και 11 του «Μνημονίου Κατανόησης» δεν είναι απλές πολιτικές δηλώσεις, αλλά αδιαμφισβήτητα νομικά δεσμευτικές, διότι η μη εφαρμογή τους παρεμποδίζει την διαδικασία των διαπραγματεύσεων και μπορεί να θεμελιώσει παραβίαση καλής πίστης. Συνεπώς το «Μνημόνιο Κατανόησης» δημιουργεί την υποχρέωση διαπραγμάτευσης (pactum de negotiando) εφ’ όσον πληρούνται οι αναβλητικές προϋποθέσεις των παραγράφων 1, 4, 5, 10 και 11, αλλά όχι την υποχρέωση επίτευξης συμφωνίας. Αν όμως οι διαπραγματεύσεις δεν επιτύχουν, τα μέρη δεν υποχρεούνται στην τήρηση των συμφωνημένων όρων του, εκτός από τις μονομερείς δικαιοπραξίες που περιέχονται στο «Μνημόνιο Κατανόησης». Ως εκ τούτου, το «Μνημόνιο Κατανόησης» είναι ένα μερικώς νομικά δεσμευτικό κείμενο, που δημιουργεί δεσμεύσεις καλής πίστης, υποχρέωση διαπραγμάτευσης και δεσμευτικές αναβλητικές προϋποθέσεις διαδικαστικού χαρακτήρα.

Περιλαμβάνονται πολιτικές υποσχέσεις των μερών που δεν είναι νομικά δεσμευτικές στο «Μνημόνιο Κατανόησης»; Η αναφορά περί εκεχειρίας στον Λίβανο δεν συνιστά προφανώς νομική υποχρέωση των μερών αλλά απλώς μια πολιτική τους δήλωση, καθώς η παύση των εχθροπραξιών στο συγκεκριμένο μέτωπο εναπόκειται σε τρίτα μέρη, συγκεκριμένα στο ανεξάρτητο κράτος του Ισραήλ και στην οργάνωση Χεζμπολάχ. Επίσης, δεν υπάρχει καμία εκ των προτέρων δέσμευση για το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων, η δε προσπάθεια σύναψης μιας συνθήκης ειρήνης βάσει του «Μνημονίου Κατανόησης» συνιστά απλώς μια πολιτική υπόσχεση των μερών, ενώ η επανάληψη των εχθροπραξιών δεν αποκλείεται. Αν τα μέρη τελικά καταλήξουν σε συμφωνία ειρήνης, το περιεχόμενό της θα είναι ελεύθερο, δίχως να δεσμεύονται στην υποχρεωτική συμπερίληψη στην τελική συνθήκη των όρων του «Μνημονίου Κατανόησης». Τέλος, τα μέρη δεν υποχρεούνται να υπάγουν την οιαδήποτε συμφωνία ειρήνης σε επικύρωση με δεσμευτικό ψήφισμα από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε., παρά αυτήν την αναμεταξύ τους υπόσχεση στο «Μνημόνιο Κατανόησης»(παρ. 14).

Γεννάται βάσει του «Μνημονίου Κατανόησης» η νομική υποχρέωση του Ιράν για την σύναψη μιας συμφωνίας για το διεθνές καθεστώς του Στενού του Ορμούζ; Η μονομερής δήλωση του Ιράν πως θα διεξάγει διάλογο με το Ομάν για τον καθορισμό της μελλοντικής διοίκησης και των ναυτιλιακών υπηρεσιών στα Στενά του Ορμούζ, σε διαβούλευση με τα άλλα παράκτια κράτη του Περσικού Κόλπου, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα των παράκτιων κρατών των Στενών του Ορμούζ (παρ. 5) μπορεί να συνιστά από μέρους του Ιράν μια εξ αντιδιαστολής συναγόμενη (a contrario) αναγνώριση πως δεν έχει δικαίωμα να ρυθμίζει μονομερώς την κυκλοφορία των πλοίων στο Στενό του Ορμούζ, την οποία όμως καθώς δηλώνει έναντι των Η.Π.Α., είναι αμφίβολο εάν τρίτοι πλην των Η.Π.Α. δύνανται μελλοντικά να την επικαλεστούν – πάντως η δήλωση αυτή ως μονομερής δεν φαίνεται να συναρτάται προς την βραχεία διάρκεια ισχύος του «Μνημονίου Κατανόησης», δηλαδή να περιορίζεται χρονικώς και να εξαρτάται από την λήξη του.

Έχει παραιτηθεί το Ιράν από το δικαίωμα προμήθειας ή κατασκευής πυρηνικών όπλων; Το «Μνημόνιο Κατανόησης» περιέχει ως μονομερή δικαιοπραξία του Ιράν, την επιβεβαίωση της παραίτησης του από το δικαίωμα προμήθειας ή κατασκευής οποιουδήποτε πυρηνικού όπλου (παρ. 8 ), την οποία όμως καθώς το Ιράν δηλώνει έναντι των Η.Π.Α., είναι αμφίβολο εάν τρίτοι πλην των Η.Π.Α. δύνανται να επικαλεστούν. Όμως, καθώς η μονομερής δικαιοπραξία αυτή του Ιράν, φαίνεται πως συνιστά μια αυτοτελή μόνιμη παραίτησή του από το σχετικό κρατικό του δικαίωμα σε προμήθεια και παραγωγή πυρηνικών όπλων, ανεξαρτήτως της βραχείας διάρκειας ισχύος των λοιπών όρων του «Μνημονίου Κατανόησης», συνεπάγεται πως τούτη η μονομερής δικαιοπραξία θα παραμείνει ισχυρή και στο μέλλον, ακόμη και αν οι λοιποί όροι του «Μνημονίου Κατανόησης» καταστούν ιστορικά παρωχημένοι, τουλάχιστον έναντι των Η.Π.Α.

Μπορεί να επαναληφθεί ο πόλεμος μεταξύ Η.Π.Α. και Ιράν; Αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, και δεδομένου πως με το «Μνημόνιο Κατανόησης» τα μέρη δεν συμφώνησαν την ειρήνη, παρά μόνον προσωρινά την εκεχειρία για όσο χρόνο διαρκούν οι διαπραγματεύσεις (παρ. 1 και 2), πράγματι ο πόλεμος μπορεί έπειτα να ξαναρχίσει, αν και απαγορεύεται τόσο από το εθιμικό διεθνές δίκαιο όσο και από το συμβατικό διεθνές δίκαιο (άρθρο 2 παρ. 4, Χάρτη Ο.Η.Ε.), με την εξαίρεση της νόμιμης άμυνας (άρθρο 51 Χάρτη Ο.Η.Ε.) και της προβλεπόμενης εξουσιοδότησης από το Συμβούλιο Ασφαλείας για την χρήση ένοπλης βίας βάσει του Κεφαλαίου VII Χάρτη Ο.Η.Ε.

Εν τέλει, η κατ’ αρχήν παράνομη κατά το διεθνές δίκαιο, στρατιωτική επιχείρηση «Επική Οργή» των Η.Π.Α. κατά του Ιράν δεν επέτυχε στον κύριο στόχο της για την αλλαγή καθεστώτος, με την οποία ήταν συνδεδεμένες όλες οι άλλες ειδικότερες στοχεύσεις της, καθώς δεν εξεγέρθηκε η ιρανική αντιπολίτευση και δεν επαναστάτησαν οι εθνικές μειονότητες του Ιράν, όπως οι Κούρδοι. Παρόλα αυτά, μετά τον ανηλεή αμερικανικό βομβαρδισμό, το Ιράν είναι πλέον μια μάλλον οικονομικά κατεστραμμένη χώρα, αν και το καθεστώς του επιβίωσε. Σύμφωνα με το «Μνημόνιο Κατανόησης» και με την επιφύλαξη σύναψης μιας συνθήκης ειρήνης, το καθεστώς του Ιράν θα υποχρεωθεί να καταστρέψει το πυρηνικό του πρόγραμμα αλλά και να υποστεί σε κάποιο βαθμό την οικονομική διείσδυση των Η.Π.Α. οι οποίες θα συμβάλλουν στην ανοικοδόμησή του. Κατ’ αυτόν τον τρόπο με το «Μνημόνιο Κατανόησης» το οποίο εν κατακλείδι είναι ένα ιδιόρρυθμο κείμενο που συμπεριλαμβάνει διεθνείς συμφωνίες, μονομερείς δικαιοπραξίες αλλά και μη δεσμευτικές πολιτικές δηλώσεις, αφήνεται μακροπρόθεσμα ανοιχτό το περιθώριο εξομάλυνσης των αμερικανοϊρανικών σχέσεων.

#OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

Από

anixneuseis

June 21, 2026

Γράφει ο Ευθύμιος.

#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!!

#Constantinople:

Μεσα απο Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …

Ένα ρεπορτάζ της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου το 1914 ανέφερε: «…Οι προσήλυτοι/Σαββατιανοί Εβραίοι, μαζί με τους Σιωνιστές Εβραίους, είναι οι αληθινοί αφέντες της Τουρκίας…» 24 Ιανουαρίου 1914, Βαστίλη

Σαμψουντα. Μαιος 1922 : Μοίρα με επικεφαλής το θωρακισμένο καταδρομικό Γεώργιος Αβέρωφ (ναυαρχίδα), μαζί με άλλα πλοία όπως τα αντιτορπιλικά Πάνθηρ, Ιέραξ, το Kilkis (θωρηκτό), το Adriatikos και το Naxos. Βομβάρδισαν την πόλη για περίπου 3 ώρες (15:00–18:00), ρίχνοντας γύρω στα 400 βλήματα. Στόχος ήταν η διακοπή εφοδιασμού των Κεμαλικών δυνάμεων (όπλα και πυρομαχικά από Ρωσία/Σοβιετικούς μέσω του λιμανιού), η υποστήριξη Ποντιακών ανταρτών και η πρόκληση σύγχυσης/αποδυνάμωσης.Η πόλη είχε πολύ περιορισμένη άμυνα — μόνο μία πυροβολαρχία (ένα πυροβόλο). Υπό τον Salih Kara (ή Seyyit Onbaşı Salih Kara σε ορισμένες τουρκικές αφηγήσεις), οι Τούρκοι απάντησαν με περίπου 25 βλήματα. Υπάρχουν αναφορές ότι πέτυχαν κοντινές βολές στο Αβέρωφ, αναγκάζοντας τα ελληνικά πλοία να απομακρυνθούν μετά από λίγο. Αυτό παρουσιάζεται ως ηρωική άμυνα στην τουρκική πλευρά.

Αποτελέσματα / Θύματα:

4-5 νεκροί (κυρίως άμαχοι) και λίγοι τραυματίες (τουρκικές πηγές λένε περισσότερους, αμερικανικές αναφορές μιλούν ακόμα και για ~90 συνολικά, αλλά οι περισσότερες ιστορικές πηγές δίνουν μικρότερο αριθμό).
Ζημιές σε σπίτια, αποθήκες, λιμενικές εγκαταστάσεις και τμήματα της πόλης (57 σπίτια/αποθήκες σύμφωνα με το post, που ταιριάζει με περιγραφές).
Δεν καταστράφηκαν σημαντικά στρατιωτικά αποθέματα (πολλά ήταν πιο μέσα στην ενδοχώρα). Ο εφοδιασμός συνεχίστηκε σύντομα.

Οι βρετανικές δυνάμεις κατοχής διόρισαν τον Συνταγματάρχη Εσάντ, Κεντρικό Διοικητή και μέλος της Κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, ως Αρχηγό της Αστυνομίας της Κωνσταντινούπολης. Στις 12 Ιουνίου 1921 , η Ομάδα Μάχης στην Κωνσταντινούπολη έστειλε ένα επείγον κωδικοποιημένο τηλεγράφημα, με αριθμό 414, στο Αρχηγείο του Γενικού Επιτελείου στην Άγκυρα.

Ο Εσάτ, αδελφός του Ρεφέτ Μπελέ και στενά συνδεδεμένος με την κυβέρνηση της ΤΒΜΜ, διορίστηκε μέσω βρετανικής μεσολάβησης, αποκαλύπτοντας τις διεργασίες μεταξύ κατοχικών δυνάμεων και εθνικιστών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένας απόστρατος Υποστράτηγος που υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό αναφέρει ότι ο Γάλλος Στρατηγός Γκράματ, ο οποίος ήταν οργανωτής/παρατηρητής στον ελληνικό στρατό, παρείχε πληροφορίες στους «Κεμαλιστές» […]. Μια πηγή από την μυστική οργάνωση στην Κωνσταντινούπολη επίσης…Fatih Selçuk, Büyük Taarruz’a Giden Süreçte Türk-Fransız İlişkileri (1921-1922), 2022, s. 177-178.

Το υπόμνημα του κ. Χέντερσον προς τον Μαρκήσιο Κέρζον του Κέντλεστον, με ημερομηνία 17 Νοεμβρίου 1922, αναφέρει ότι ο Στρατηγός Χάρινγκτον, «ως αποτέλεσμα της έξυπνης επιμονής του», έλαβε επιστολή ασύλου από τον Σουλτάνο Βαχντεντίν. FO: 371/7962. 163552. E 13254/12790/44· αναφέρεται στο Hülagü, 2008, σ. 95.

ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΑΛΛΑ ΑΛΗΘΕΙΑ Άρθρο 6: «Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και οι Τούρκοι έστειλαν στρατεύματα στο μέτωπο του Τσατάλτζα για να προστατεύσουν την Κωνσταντινούπολη από μια ελληνική εισβολή»

« Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και οι Τούρκοι στέλνουν εσπευσμένα στρατεύματα στο μέτωπο της Χαλδίας, για να συγκρατήσουν την Κωνσταντινούπολη από μια ελληνική εισβολή. »Ιστορικό πλαίσιο (Αύγουστος 1922)

Βρισκόμαστε λίγο πριν από τη Μεγάλη Επίθεση των Τούρκων (26 Αυγούστου 1922). Οι Έλληνες είχαν μεταφέρει δυνάμεις στην Ανατολική Θράκη και υπήρχαν φήμες/απειλές για προέλαση προς την Κωνσταντινούπολη (για να πιέσουν τους Συμμάχους ή τον Κεμάλ).
Οι Σύμμαχοι (Βρετανοί, Γάλλοι, Ιταλοί) που κατείχαν την Κωνσταντινούπολη από το 1918, συνεργάστηκαν με τις τουρκικές δυνάμεις (Κεμαλικούς/Εθνικιστές) για την υπεράσπιση των γραμμών Τσατάλτζας (παλαιές οχυρώσεις έξω από την Πόλη).
Αυτό δημιουργούσε παράδοξη κατάσταση: Οι Σύμμαχοι (που θεωρητικά ήταν εχθροί των Κεμαλικών) συνεργάζονταν μαζί τους εναντίον των Ελλήνων για να αποτρέψουν κατάληψη της Κωνσταντινούπολης.

10 Νοεμβρίου 1938 Η εφημερίδα #Afdon_Bladet, που εκδίδεται στη Δανία, γράφει τη γνώμη της σχετικά με το φαινοτύπο του Μουσταφά Κεμάλ: Σύμφωνα με τις αγγλικές μεταφράσεις που εγκρίθηκαν από το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών, ο Γκαζί Κεμάλ Ατατούρκ, γεννημένος το 1881 στη Θεσσαλονίκη από πατέρα Τούρκο τελωνειακό υπάλληλο και μητέρα #εβραϊκής καταγωγής αλλά πιστή στο Ισλάμ, φέρει στις φλέβες του ανάμεικτο αίμα. Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης στην πραγματικότητα μεταφέρουν το αίμα των Δυτικών Γότθων και προέρχονται από τους Γότθους εισβολείς της Ισπανίας, που κάποτε εκδιώχθηκαν από τον Φερδινάνδο και την Ισαβέλλα. Οι άνθρωποι αυτού του γένους ήταν ξανθοί ή κοκκινομάληδες, ψηλοί και γαλανομάτηδες. Οι Γότθοι, πριν τη γέννηση του Ιησού, είχαν μεταναστεύσει από τη Vastergötland στα κατώτερα τμήματα του Welchsel. Αργότερα είχαν διαχωριστεί. Η γερμανική και σουηδική καταγωγή του Τούρκου πολιτικού σε αυτή την περίπτωση ανάγεται σε αρκετά παλιά χρόνια και προέρχεται από τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης. Nuri Çolakoğlu, Dünya Basınında Atatürk: Kasım 1938, 2008, σ. 268-269.

-#Ιran: Κύμα της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»

Ο ειδικός σε στρατηγικά ζητήματα Μοχάμεντ #Μαραντί στο Al Mayadeen

Όσον αφορά το Iran δεν υφίσταται καμία συμφωνία εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν τηρήσουν τους όρους της στο ακέραιο.

Η ισραηλινή #Maariv αναφέρει τώρα ότι αυτή την εβδομάδα ο κόσμος παρατήρησε μια αλλαγή στην ισορροπία της στρατηγικής ισχύος στη «Μέση Ανατολή Το μνημόνιο κατανόησης ΗΠΑ-Ιράν καθιστά το Ιράν την ισχυρότερη και πιο επιδραστική περιφερειακή δύναμη στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ, το οποίο μέχρι τώρα ήταν η ισχυρότερη περιφερειακή δύναμη, έχει χάσει την ικανότητά του να επηρεάζει και να διαμορφώνει τα χαρακτηριστικά της περιοχής της Μέσης Ανατολής.

Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες προειδοποιούν ότι το Ισραήλ προσπαθεί ενεργά να σαμποτάρει το Μνημόνιο Συνεργασίας Ιράν-ΗΠΑ, σύμφωνα με την Washington Post.

-#Αrabia:¨Η Σαουδική Αραβία απαγόρευσε στους Ισραηλινούς πολίτες να αγοράζουν γη και ακίνητα σε εδάφη της Αραβίας και περιόρισε εν μέρει την είσοδό τους στη χώρα..

-#US: Ο Τραμπ μόλις στράφηκε εναντίον του Νετανιάχου, και ο Άλεξ Τζόουνς υποστηρίζει ότι η αλλαγή είναι πραγματική, αλλά οι λόγοι πίσω από αυτή είναι πιο σκοτεινοί και επικίνδυνοι από ό,τι λέει σχεδόν ο καθένας… Σε αυτή τη συζήτηση, ο Άλεξ αναπτύσσει το επιχείρημά του ότι ο Τραμπ χειραγωγήθηκε στον πόλεμο με ψευδείς πληροφορίες που υποσχόντουσαν ότι το ιρανικό καθεστώς θα κατέρρεε σε 4 ημέρες, και ότι μόλις αυτό γύρισε μπούμερανγκ στην οικονομία και τα νούμερά του στις ενδιάμεσες εκλογές, άρχισε να ψάχνει για μια έξοδο κινδύνου που το Ισραήλ συνεχίζει να μπλοκάρει. Υποδεικνύει τον JD Vance, την Tulsi Gabbard και τον Joe Kent που προειδοποιούσαν ενάντια στον πόλεμο από την αρχή, και την πρόβλεψη του NDAA του 2027 που συγχωνεύει τα αμερικανικά και ισραηλινά στρατεύματα ως τη γραμμή που τελικά έσπασε. Το μέρος που θα τραβήξει την περισσότερη προσοχή είναι η θεωρία του για το leverage. Ο Άλεξ δεν πιστεύει ότι ο Τραμπ εκβιάζεται απλώς για τον Έπσταϊν. Η πιο προκλητική του ιδέα είναι ότι ο Τραμπ δέθηκε με αυτό το δίκτυο για εξουσία και επιβίωση, και τώρα είναι οργισμένος που οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάστηκε αρνούνται να πάρουν εντολές. Επίσης, μπαίνει στο ρητορικό του Μπεν-Γκβιρ «όλος ο Λιβανος πρέπει να καεί», στη θέση του Μάρκο Ρούμπιο ως του επόμενου αγαπημένου του Ισραήλ, και στον φόβο του για μια μεγάλη πρόκληση σχεδιασμένη να κρατήσει την Αμερική στον πόλεμο. Η προειδοποίησή του είναι κάτι που συνεχίζω να ακούω: ένας απελπισμένος Λίκουντ είναι στο πιο επικίνδυνό του, και το Ισραήλ παίζει τα πάντα στο να κρατήσει τις ΗΠΑ σε αυτή τη μάχη.

-#Turkey: Η #Κούρδισσα πολιτικός Αϊσέ Γκιόκαν καταδικάστηκε σε φυλάκιση άνω των 19 ετών στην Τουρκία.

Αποκαλυπτικές δηλώσεις από τον Πρόεδρο της #Σομαλίας Χασάν Σέιχ Μαχμούντ σχετικά με τα πετρελαϊκά κοιτάσματα στη Σομαλία και το μερίδιο της Τουρκίας: “Οι Τούρκοι ήταν αυτοί που ανέλαβαν τον κίνδυνο, που έβαλαν πρώτοι το χέρι τους κάτω από την πέτρα. Όλοι από έξω κοιτούσαν και έλεγαν, ‘Δεν πηγαίνει κανείς στη Σομαλία. Είναι πολύ επικίνδυνο εκεί, παντού υπάρχει πόλεμος. Υπάρχουν πειρατές, υπάρχουν τρομοκράτες’. Και ακριβώς σε μια τέτοια στιγμή, αν κάποιος βγει μπροστά και πει, ‘Αδελφέ μου, αναλαμβάνω αυτόν τον κίνδυνο μαζί σου’… Εμείς τον βάζουμε στο κεφάλι μας σαν στέμμα! Οι Τούρκοι πήραν σήμερα τρία κοιτάσματα. Αύριο αν έρθουν και ζητήσουν άλλα τριάντα, θα τα δώσουμε χωρίς να το σκεφτούμε καθόλου.”

Χακαν Μπαιραμ: Το λεγόμενο Σχέδιο για το Μεγάλο Ισραήλ απαιτούσε τη στόχευση επτά χωρών… του Ιράκ, της Συρίας, του Λιβάνου, της Λιβύης, της Σομαλίας, του Σουδάν και του Ιράν. Αποτελούσαν αυτές οι χώρες άμεση απειλή για τις ΗΠΑ; Όχι. Συνδέονταν με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου; Όχι. Γιατί λοιπόν αυτές οι χώρες; Η απάντηση είναι σαφής: Επειδή αυτές οι χώρες θεωρούνταν τα σημαντικότερα εμπόδια στον στόχο του Ισραήλ για το «Μεγάλο Ισραήλ». Και, υπάρχουν Σιωνιστές λακέδες στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ που έχουν επιρροή και δίνουν προτεραιότητα στα ισραηλινά συμφέροντα, όπως νεοσυντηρητικές προσωπικότητες όπως ο Paul Wolfowitz, ο Richard Perle, ο Douglas Feith, ο Bill Kristol, ο Elliott Abrams και ο Scooter Libby. Ο πρώην αξιωματικός της CIA, Φίλιπ Τζιράλντι, αξιολόγησε αυτά τα στοιχεία με τα ακόλουθα λόγια: «Οι νεοσυντηρητικοί αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από άτομα εβραϊκής καταγωγής και διατηρούσαν ισχυρή πίστη στο Κράτος του Ισραήλ. Άρχισαν να ασκούν επιρροή στην εθνική ασφάλεια κατά την εποχή του Ρίγκαν και, κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τζορτζ Μπους του νεότερου, ανήλθαν σε υψηλές θέσεις στο Πεντάγωνο και τον Λευκό Οίκο. Το αποτέλεσμα ήταν το εξής: η στρατιωτική ισχύς και οι πολεμικές πολιτικές των Ηνωμένων Πολιτειών εξυπηρετούσαν τους στρατηγικούς στόχους του Ισραήλ στην περιοχή του Λεβάντε και όχι τα εθνικά συμφέροντα της Αμερικής. Αλλά δεν λάμβαναν υπόψη την Τουρκία…»

-#Lebanon: Το Ισραήλ συνεχίζει να βομβαρδίζει στόχους της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.

Η ισραηλινή προέλαση για την κατάληψη του λόφου Αλί Ταχέρ απέτυχε ξανά απόψε. Μια ισραηλινή θωρακισμένη νηοπομπή έπεσε σε ενέδρα της #Χεζμπολάχ, δύο άρματα μάχης καίγονται.

-#Israel: «Ελέγχουμε το 60%-70% της Λωρίδας της Γάζας, καταστρέφουμε ολόκληρη τη δομή της, όλος ο κόσμος ξέρει τι σημαίνει αυτό. Η Γάζα θα μείνει σε ερείπια και οι κάτοικοι θα πρέπει να μεταναστεύσουν επειδή εκεί δεν θα υπάρχει τίποτα όπου να ζουν τις επόμενες δεκαετίες». Ο Μπετσάλελ Σμότριτς, υπουργός Οικονομικών του «Ισραήλ».

«Εάν είστε Εβραίοι ή μη Εβραίοι, παρακαλώ ενημερώστε τον κόσμο: Οι Εβραίοι σε όλο τον κόσμο δεν είναι υπεύθυνοι για τις ενέργειες του Σιωνιστικού Κράτους του Ισραήλ! Το Ισραήλ δεν αντιπροσωπεύει τον εβραϊκό λαό!» – Ραβίνος Γιακόβ Σαπίρο στην Ιερουσαλήμ.

Υπουργός Υποθέσεων Διασποράς του Ισραήλ, Αμιχάι Τσίκλι: Το Κατάρ, το Πακιστάν και η Τουρκία έχουν πολύ ισχυρή επιρροή στον Τραμπ. Ο Τραμπ έχει ένα τυφλό σημείο όσον αφορά το Κατάρ, το Πακιστάν και την Τουρκία. Νομίζω ότι παραπλανάται μέσω των χρημάτων.

Το τέταρτο T-55AMV που αποκτά ο Ισραηλινός Στρατός Άμυνας, στη νότια Συρία (Κουνέιτρα).

-#Germany: Εδώ και εβδομάδες, το #AFD κερδίζει έδαφος στις δημοσκοπήσεις. Στην τρέχουσα τάση γνώμης της INSA, βρίσκεται στο 29% – 1η θέση. Αλλά τι σημαίνει αυτός ο ανέλιξη για τις εκλογικές περιφέρειες; Η Γερμανία φαίνεται να βάφεται σταδιακά, μπλε! Ισως το μονο κομμα που μπορει να τα χαλασει με την Τουρκια.

=#Rojava: Ο στρατηγός Μαζλούμ Αμπντί πραγματοποιεί διπλωματική περιοδεία σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, υπό την αιγίδα και μεσολάβηση του Κούρδου ηγέτη Μαζούντ Μπαρζανί, στο πλαίσιο των προσπαθειών που αποσκοπούν στην ενίσχυση της νομιμότητας και την εδραίωση της κούρδικής αυτοδιοίκησης

Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του Al-Monitor, ο στρατηγός #Μαζλούμ Αμπντί θέλει να συναντηθεί με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να αντιτίθεται σε αυτή την κίνηση. Το ρεπορτάζ ανέφερε ότι οι ΗΠΑ ανησυχούσαν ότι μια τέτοια συνάντηση θα μπορούσε να αναστατώσει τον πρώην τρομοκράτη του ISIS-AQA, Αλ-Τζολάνι.

Περισσότεροι από 10 τρομοκράτες της HTS τραυματίστηκαν μετά από επίθεση του #ISIS σε στρατιωτικό λεωφορείο στον δρόμο Tel Tamr-Serê Kaniyê.

Κατά τη διάρκεια συνάντησης #SDF με φυλετικούς ηγέτες και πρεσβύτερους της φυλής Τέι στο αγροτικό χώρο του Καμισλί, τονίστηκε η ανάγκη ενίσχυσης των δεσμών αγάπης και αδελφοσύνης μεταξύ των λαών της περιοχής και εδραίωσης της ενότητας.

-#Syria: #Αμερικανικα χτυπήματα σε οχήματα και θέσεις τζιχαντιστών στην ύπαιθρο Idlib, όπως μέλη του Hurras al-Din (π.χ. Sami al-Aridi, πρώην στελεχος με αμερικανική επικηρυξη) και θέσεις του #Turkistan Islamic Party (TIP).

Αρκετές αεροπορικές επιδρομές – τοπικές αναφορές αναφέρουν 5 – έπληξαν τη βόρεια ύπαιθρο του Ιντλίμπ, που συνορεύει με το Χαλέπι. Οι αεροπορικές επιδρομές, που πραγματοποιήθηκαν από τις ΗΠΑ, έπληξαν τουλάχιστον 1 στόχο – τον αξιωματούχο της Συριακής κυβέρνησης Σάμι Μαχμούντ αλ-Αρίντι, ο οποίος επέβαινε σε μοτοσικλέτα, ο οποίος είναι ηγέτης της Χουράς αλ Ντιν, και ομοίως τον Τζολάνι, ο οποίος καταζητείται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ με αμοιβή 5 εκατομμυρίων δολαρίων. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε με έναν πύραυλο AGM-114R9X Hellfire, γνωστό ως πύραυλο ninja. Ένα δεύτερο κύμα αεροπορικών επιδρομών έπληξε μια τοποθεσία στη δυτική ύπαιθρο του Ιντλίμπ. Η συριακή κυβέρνηση επέβαλε απαγόρευση κάλυψης από τα μέσα ενημέρωσης. Αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει η Συρία για την άρνηση του Τζολάνι να επιτεθεί στον Λίβανο – αναμένονται περισσότερες αεροπορικές επιδρομές και οι οπαδοί του Τζολάνι συνεχίζουν να ανησυχούν.

Ο #τρομοκρατης Αλ-Τζολάνι θέλει τη Σουβέιντα με αντάλλαγμα την επίθεση στον Λίβανο,

ο Τραμπ πρότεινε στον αυτοεκλεγμένο πρόεδρο της Συρίας Τζολανι προηγμένα όπλα και πυρομαχικά αν η Συρία επέμβαινε άμεσα στον Λίβανο για να εξαλείψει τη Χεζμπολάχ· οι συνομιλίες κατέρρευσαν όταν ο Τζολανι έθεσε ως όρο την επάνοδο των Υψιπεδίων του Γκολάν + των Φάρμες Σεμπάα.Το Ισραήλ αρνείται. Ο Αλ-Τζολάνι δεν είναι σε θέση να υποβάλει απαιτήσεις… Το Ισραήλ βρίσκεται 20 χιλιόμετρα μακριά από τη Δαμασκό και η αεράμυνα είναι ανύπαρκτη. Ο Αλ-Τζολάνι έχει κολλήσει ανάμεσα στη Δύση και την Τουρκία και δεν υπάρχει διέξοδος.

Καθώς οι ΗΠΑ εξοντώνουν αξιωματούχους της Συριακής Κυβέρνησης (πρώην ηγέτες της Αλ Κάιντα που έγιναν «πραγματιστές πολιτικοί») – το ISIS εξοντώνει στρατιωτικές δυνάμεις της Συριακής Κυβέρνησης.2 στρατιώτες του STG σκοτώθηκαν σε επίθεση του ISIS κοντά στη Μανμπίτζ.

-#Iraq:Το Υπουργείο Πετρελαίου του Ιράκ εργάζεται για την επαναφορά της παραγωγής πετρελαίου στα τρία εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως εντός δύο μηνών. Αυτό έρχεται μετά από μια απότομη μείωση της παραγωγής που προκλήθηκε από τον πρόσφατο πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Σαλίμ Φαρχούντ.

-#Albania:Συνεχεια μαζικών διαδηλώσεων στα Τίρανα.

27 άτομα κατηγορούνται για διατάραξη κοινής ησυχίας λόγω διαμαρτυρίας κατά του θέρετρου της Ιβάνκα Τραμπ

-#Hellas:# AΞΙΟΙ_ΙΕΡΑΡΧΕΣ Οι Επισκοποι Κυθηρων και Νεας Σμυρνης!!! Εκαναν πραξη αυτα που λεει ο Ιερος Χρυσοστομος περι φιλαργυριας. !! Πραγματικα νιωσαμε υπερηφανοι ολοι οι #Ορθοδοξοι με την σταση τους!! Ο θεος να τους δινει ετη πολλα !

(Τους δε Ιερωνυμο και Λαρισης κ.α. να τους λυπηθει και να βαλουν μετανοια).

Στη δικη για την δολοφονια του Μαριου ,(ο γυφτος η ρομα η Αθιγγανος η Τσιγγανος) στο βιντεο λεει “το σκοτωσαμε..καλα του καναμε..” . Ο Μητσοτακης 6 χρονια δεν θελει να λυσει το προβλημα και θα συνεχιστει αυτη η κατασταση…

Μας θμισε της καταστροφες του Ιμπραημ στην Πελοποννησο... . Aνατίναξη μηχανημάτων που κόστισαν εκατομμύρια στη ΔΕΗ στην Πτολεμαιδα με εντολη του Μητσοτακη. ( Ενα χρονο πριν τσιγγανος ιδιοκτιτης Σκραπ μου ειπε οτι ηθελε να παρει Σκραπ απ την Πτολεμαιδα..) .

-#Rum_Pontos: Το αεροσκάφος HAVA SOJ, που αναπτύχθηκε για την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια δοκιμαστικών πτήσεων πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα.

Κερασουντα: Το φορτηγάκι που οδηγούσε ο 62χρονος Χαλίλ Γιλντιρίμ έπεσε σε γκρεμό από ύψος 150 μέτρων. Ο οδηγός πέθανε στο νοσοκομείο.

«Μην αγγίζετε τα αιώνια βοσκοτόπια των χωρικών!» Ο βουλευτής Gezmiş μετέφερε την αγανάκτηση για την παραχώρηση βοσκοτόπων στο Şebinkarahisar σε ηλιακούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας στο Κοινοβούλιο.

Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

#ΠΟΛΕΜΟΣ_ΣΤΗΝ_ΟΥΚΡΑΝΙΑ #UKRAINE_WAR

Από

anixneuseis

June 21, 2026

Γράφει ο Ευθύμιος.

#Ukraine:

H ρωσική σημαία στο κέντρο της πολης Κονσταντίνοφκα.

Ο ρωσικός στρατός, έχει καταλάβει την «Παλιά Πόλη» της βιομηχανικής πόλης του Ντονμπας Κονσταντινίβκα (DanilKordashov). Εκεί βρίσκονται, μεταξύ άλλων, το δημαρχείο, το μουσείο, η κεντρική αγορά, το εστιατόριο EuroCity. Μέσω της περιοχής διέρχεται ο δρόμος OleksyTykhoho (ένα τμήμα της αυτοκινητοδρόμου/εθνικής οδού προς το Kramatorsk) και η σιδηροδρομική γραμμή.

Oι ρωσικες δυναμεις εχουν καταλαβει το 70% της πολης Κονσταντινοφκα, οι ουκρανικες δυναμεις ειναι μονο στα δυτικα προαστια της πολης ,και καποιοι εγκλωβισμενοι στο κεντρο σε υπογεια.

Ουκρανικες δυναμεις εγκαταλείπουν τον χώρο μεταξύ #Γιούρκοβκα και Ράι-Αλεξάντροβκα που κατεληφθηκαν απο τον ρωσικο στρατο,ωστε να μην εγκλωβιστουν.Στην Γιουρκοβκα οι ρωσσοι περασαν το καναλι και χτυπουν της Ουκρανικες δυναμεις στην Orekhovatka ,και πλεον ειναι πολυ κοντα στα προαστια της πολης Σλαβιανσκ που την ειχαν χασει στης μαχες το 2014 .( τοτε την ονομαζαν πρωτευουσα της δημοκρατιας του Σλαβιανσκ.)

Το #Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανέφερε επίσημα ότι μονάδες της 67ης Μεραρχίας Καθαρισμού (67th Motorized Rifle Division) κατέλαβαν/καθάρισαν 31 κτίρια και 5 οχυρώσεις στο βορειοδυτικό τμήμα του Krasny Liman (Λίμαν), συμπεριλαμβανομένης της Εκκλησίας της Εικόνας της Παναγίας της Ιβηρικής (Church of the Iveron Icon of the Mother of God).

-#Belarus: Ο Ζελένσκι έδωσε στον Λουκασένκο μία εβδομάδα! «Δεν προσβάλλομαι από τα λόγια του Λουκασένκο, αλλά κατά μήκος των περιοχών που συνορεύουν με την Ουκρανία υπάρχει εξοπλισμός που διορθώνει/ρυθμίζει τα πυρά εναντίον του ουκρανικού πληθυσμού. Θα είναι αρκετή μία εβδομάδα για να τα απομακρύνουμε ή να τα απενεργοποιήσουμε; Διαφορετικά, θα το κάνουμε μόνοι μας», – Ζελένσκι.

#Ντνιπροπετρόφσκ: Κατά τις τελευταίες εβδομάδες, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιθετικές τους επιχειρήσεις και έχουν προχωρήσει σε πέντε διαφορετικές περιοχές. Στο δυτικό τμήμα, οι ρωσικές δυνάμεις προχώρησαν κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής νότια του Νοβοπιντγκόρντνε και κατέλαβαν το υπόλοιπο κεντρικό τμήμα του χωριού, καθώς και ορισμένους από τους δυτικούς δρόμους. Από εδώ, διεισδύουν δυτικά και βορειοδυτικά προς τις κοντινές γραμμές δέντρων. Οι ουκρανικές δυνάμεις επανέλαβαν τις διεισδύσεις προς το Κότλινε και προσπαθούν να συγκεντρωθούν σε γραμμές δέντρων βορειοδυτικά του χωριού. Προς τα ανατολικά, μετά από επανειλημμένες διεισδύσεις, οι ρωσικές δυνάμεις απέκτησαν ορμητήριο στο ανατολικό τμήμα του Βασίλιβκα και στις κοντινές θέσεις γραμμών δέντρων, συνδέοντας την γέφυρά τους με θέσεις στο Νοβοολεξάντρτιβκα. Από εδώ, διεισδύουν στο ανατολικό τμήμα του Μύρνε, καθώς και στις γραμμές δέντρων βόρεια του Βασίλιβκα.

Πιο ανατολικά, οι Ρώσοι κατέλαβαν τα ανατολικά προάστια του Νοβοολεξάντρτιβκα, καθιερώνοντας έτσι πλήρη έλεγχο στο χωριό, πριν εισέλθουν και καταλάβουν μέρος των οχυρών στις δασικές εκτάσεις προς τα ανατολικά, από όπου διεισδύουν βόρεια προς το Σεβτσένκο. Πιο ανατολικά, οι ρωσικές δυνάμεις καθάρισαν την προεξοχή βόρεια του Ποκρόφσκ, καταλαμβάνοντας νέες θέσεις γραμμών δέντρων κοντά στα συγκροτήματα χοιροτροφείων. Από εκεί, επιτίθενται βόρεια προς το Σεβτσένκο. Άλλες ομάδες εφόδου προχώρησαν οριακά στο δυτικό τμήμα του Ρόντνσκι, καταλαμβάνοντας άλλα δύο τετράγωνα κτιρίων τριών ορόφων. Προς τα βόρεια, οι ουκρανικές δυνάμεις συνέχισαν τις αντεπιθέσεις τους, όπου κατάφεραν να καθαρίσουν το εγκαταλελειμμένο συγκρότημα ορυχείου ανατολικά του Σεβτσένκο, καθώς και τους νοτιοδυτικούς δρόμους του Μπίλιτσκι, από ρωσικούς διεισδυτές. + ~9,33 km² υπέρ της Ρωσίας. + ~3,02 km² υπέρ της Ουκρανίας.

Κατάσταση στις κατευθύνσεις #Προσιάνα και Νοβοπαβλίβκα, Περιφέρεια Ντόνετσκ/Ντνιπροπετρόφσκ: Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, οι ουκρανικές δυνάμεις συνέχισαν τη συντονισμένη σειρά αντεπιθέσεων προς τον ποταμό Μόκρι Γιάλι και πραγματοποίησαν πρόσθετες επιχειρήσεις εκκαθάρισης στη Νοβοπαβλίβκα και την Ιβανίβκα. Στα νοτιοδυτικά, οι ουκρανικές δυνάμεις εκκαθάρισαν το χωριό Νοβοσελίβκα, αφού οι ρωσικές δυνάμεις αποσύρθηκαν λόγω κινδύνου περικύκλωσης. Οι ουκρανικές δυνάμεις συνέχισαν επίσης τις αντεπιθέσεις στις περιοχές Σίτσνεβε και Βοσκρεσένκα, επανεισέρχονται στο βορειοδυτικό τμήμα του τελευταίου χωριού. Οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιχειρήσεις επίθεσης κοντά στο Ολεξάντροχραντ. Στα βορειοανατολικά, οι Ουκρανοί εξασφάλισαν ένα προπύργιο στο βόρειο τμήμα του Πιντμπούν και συμμετέχουν σε σφοδρές μάχες για τους κεντρικούς και νότιους δρόμους. Οι διεισδυτές παρακάμπτουν επίσης το χωριό από τα δυτικά προς την κατεύθυνση του Μίρνε, ενώ άλλες δυνάμεις συνέχισαν τις επιθέσεις κοντά στο Τολστόι. Οι ρωσικές δυνάμεις απέκρουσαν τις ουκρανικές απόπειρες διείσδυσης στη Ζίρκα, ανακαταλαμβάνοντας την ανατολική όχθη του ποταμού Μόκρι Γιάλι.

Στα βορειοδυτικά, οι ουκρανικές δυνάμεις βελτίωσαν τις θέσεις τους στα δάση νότια του ποταμού Βόβτσα και χρησιμοποιούν αυτές τις περιοχές για να συγκεντρώσουν πεζικό για διεισδύσεις στο Ζελένι Χάι και το Νοβοχάτσκε. Άλλες ομάδες εφόδου εκκαθάρισαν τμήματα της βορειοδυτικής και δυτικής Ιβάνιβκα, καθώς και τα δάση βόρεια του χωριού. Στα ανατολικά, οι Ουκρανοί εκκαθάρισαν τα δασικά όρια βορειοανατολικά της Ιβάνιβκα από προηγούμενες ρωσικές διεισδύσεις, αποκαθιστώντας τον έλεγχο σε οχυρά σημεία στα τακτικά υψώματα με θέα τον ποταμό Βόβτσα. Επιπλέον, κατάφεραν να απωθήσουν τις ρωσικές δυνάμεις από το μεγαλύτερο μέρος της Νοβοπαβλίβκα και συμμετέχουν σε μάχες για τους νοτιότερους δρόμους της πόλης. + ~32,27 km² υπέρ της Ουκρανίας. + ~3,77 km² υπέρ της Ρωσίας.

Κατάσταση στις κατευθύνσεις Omelnyk και #Pokrovs’ke, Περιοχή #Ζαπορίζια: Οι ουκρανικές δυνάμεις ξεκίνησαν μια σειρά περιορισμένων αντεπιθέσεων και επιχειρήσεων εκκαθάρισης με στόχο την επανακατάκτηση του ελέγχου σε τμήματα της γκρίζας ζώνης, εν μέσω συνεχιζόμενων ρωσικών επιχειρήσεων επίθεσης. Στον νότο, μετά από προηγούμενες αποτυχημένες ρωσικές επιχειρήσεις επίθεσης ανατολικά βόρεια του Huliaipilske, οι ουκρανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν το δάσος ανατολικά αυτών των οχυρωμάτων και ξεκίνησαν διεισδύσεις στις γραμμές δέντρων νοτιοδυτικά του Zaliznychne. Προς βορρά, οι ρωσικές δυνάμεις προχώρησαν στα χωράφια ανατολικά του Krynychne, από τα οποία διεισδύουν μέσω Hirke προς τις βόρειες παρυφές του Huliaipilske. Οι ουκρανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν θέσεις γραμμών δέντρων βόρεια και νότια του Verkhnya Tersa, πριν εκκαθάρισαν το νότιο τμήμα του χωριού. Η Ρωσία επιχειρεί τώρα να ανακαταλάβει αυτές τις χαμένες θέσεις στο χωριό. Προς ανατολάς, οι Ουκρανοί εκκαθάρισαν μέρος της σιδηροδρομικής γραμμής ανατολικά του Verkhnya Tersa από ρωσικούς διεισδύτες και εδραίωσαν θέσεις στο δυτικό τμήμα του Tsvitkove, συνδεόμενοι με προηγουμένως μερικώς αποκομμένες μονάδες εκεί. Οι ρωσικές δυνάμεις επιχειρούν να καταλάβουν με έφοδο το δυτικό τμήμα του Tsvitkove. Οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν επίσης την εκκαθάριση της ουκρανικής προεξοχής βορειοδυτικά του Hulyaipole, βελτιώνοντας τις θέσεις τους στις γραμμές δέντρων βορειοδυτικά του Zelene. Προς βορρά, οι ουκρανικές δυνάμεις εκκαθάρισαν τα χωριά Prydorozhnje, Kosivtseve και τους νότιους δρόμους του Ternuvate, καθώς και τις γύρω γραμμές δέντρων και δασικές εκτάσεις από προηγούμενες ρωσικές διεισδύσεις. Οι ρωσικές δυνάμεις επανέλαβαν επιχειρήσεις επίθεσης στο κέντρο του Dobropillya. + ~31.80 km² υπέρ της Ουκρανίας. + ~3.55 km² υπέρ της Ρωσίας.

Κατάσταση στην κατεύθυνση του #Κομισούβαχα, Περιφέρεια #Ζαπορίζια: Η Ρωσία κατάφερε να σταθεροποιήσει σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση σε αυτόν τον τομέα μετά την τοπική ουκρανική αντεπίθεση. Οι ουκρανικές δυνάμεις κατέγραψαν ορισμένες προόδους εδώ πριν από λίγες εβδομάδες, ωστόσο. Στο δυτικό μέτωπο, οι ουκρανικές δυνάμεις διέσχισαν τον ποταμό Σουχίι και διείσδυαν στο βόρειο τμήμα του Πλάβνι και τον παρακείμενο αυτοκινητόδρομο. Οι ρωσικές δυνάμεις επανέλαβαν διεισδύσεις στο νότιο τμήμα του Πριμόρσκι. Προς τα ανατολικά, οι ουκρανικές δυνάμεις απομάκρυναν αρκετές ακόμη γραμμές δέντρων στα τακτικά υψώματα νοτιοανατολικά του Στεπνοχίρσκ και απέκτησαν ορμητήριο στην δασική περιοχή βορειοανατολικά του Καμυάνσκι. Εν τω μεταξύ, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν επιχειρήσεις χαμηλής έντασης βόρεια του Στεπόβε, Μάλι Στσερμπάκι και Στσερμπάκι. + ~7.44 km² υπέρ της Ουκρανίας.

Οι ρωσικές δυνάμεις της βόρειας ομάδας δυνάμεων συνεχίζουν να διεξάγουν μάχες στο βόρειο τμήμα της Καζάτσια Λόπανι. Ο αντικειμενικός έλεγχος από ουκρανικο UAV επιβεβαιώνει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας κατάφεραν να εισέλθουν στην Καζάτσια Λόπανι σε βάθος περίπου 600 μέτρων κατά μήκος του δρόμου Κοοπερατίβναγια.

Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το( #Ukraine_War ) Ανατολικό Μέτωπο”.

Ταφόπλακα στις λιγνιτικές μονάδες και στο μέλλον της Δυτικής Μακεδονίας αλλά και ολόκληρης της χώρας

Από

anixneuseis

June 21, 2026

Οι εικόνες από την ανατίναξη και καταστροφή λιγνιτικών υποδομών στη Δυτική Μακεδονία, προκαλούν εύλογο προβληματισμό και ανησυχία στους πολίτες της χώρας.

Σε μια περίοδο που η Ελλάδα εξακολουθεί να πληρώνει ακριβά την εξάρτησή της από το εισαγόμενο φυσικό αέριο, εγκαταλείπεται οριστικά ο μόνος εγχώριος ενεργειακός πυλώνας που είχε στη διάθεσή της επί δεκαετίες.

Για κάποιους πρόκειται απλώς για παλιά μηχανήματα που ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους. Για τους κατοίκους όμως της περιοχής πρόκειται για ένα κομμάτι της παραγωγικής ιστορίας του τόπου που οδηγείται στην εξαφάνιση. Είναι η επιβεβαίωση ότι η κυβέρνηση επέλεξε την «πράσινη μετάβαση», χωρίς να εξασφαλίσει εναλλακτικές λύσεις που να στηρίζουν πραγματικά την τοπική κοινωνία.

Το ζήτημα όμως δεν είναι απλώς η απομάκρυνση παλαιού εξοπλισμού. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί υπάρχει τόση βιασύνη να εξαφανιστεί κάθε λιγνιτική υποδομή, που θα μπορούσε να διατηρηθεί ως στρατηγική ενεργειακή εφεδρεία της χώρας, ακόμα και για ενδεχόμενη μελλοντική ενεργειακή κρίση . Όπως φαίνεται για την κυβέρνηση δεν αρκούσε το πρόωρο και βίαιο κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων. Δεν αρκούσε η απώλεια χιλιάδων άμεσων και έμμεσων θέσεων εργασίας χωρίς κάποιο σοβαρό επενδυτικό σχέδιο. Δεν αρκεί η διαρκής αιμορραγία με την ερήμωση της ευρύτερης περιοχής και τη “βίαιη εκδίωξη” νέων ανθρώπων στο εξωτερικό. Σήμερα έρχονται να προσθέσουν ακόμη ένα λιθαράκι στην υποβάθμιση της περιοχής, με την καταστροφή κάθε γέφυρας επιστροφής.

Γιατί καταστρέφονται υποδομές που αποτελούσαν δημόσια περιουσία και στρατηγικό παραγωγικό κεφάλαιο της χώρας; Με ποια βεβαιότητα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ξηλώνει κάθε πιθανή εθνική εφεδρεία και θεωρεί ότι οι ενεργειακές κρίσεις ανήκουν οριστικά στο παρελθόν; Ποιος τους εξουσιοδότησε να αποκλείουν οριστικά κάθε ενδεχόμενο επιστροφής στη λιγνιτική δραστηριότητα;

Η σημερινή κυβέρνηση φέρει ακέραια την ευθύνη για τη βίαιη απολιγνιτοποίηση της χώρας, χωρίς επαρκή κάλυψη από τις νέας μορφής ενεργειακές πηγές, χωρίς εναλλακτικό σχέδιο εν ώρα κρίσης όπως αποδείχθηκε, την ώρα που άλλα ευρωπαϊκά κράτη επέλεξαν τη σταδιακή απολιγνιτοποίηση, όπως η Γερμανία θέτοντας χρονικό ορίζοντα το 2038, ώστε να προετοιμαστούν καλύτερα και να διατηρήσουν «ζωντανές» την οικονομία και την απασχόληση στις λιγνιτικές ανατολικές περιοχές της.

Στην Ελλάδα, όμως, των κυρίων Τσίπρα πρώτα, που παρέδωσε πλήρως την αγορά στους κανόνες του χρηματιστηριακού μοντέλου, και Μητσοτάκη στη συνέχεια, που έσπευσε να παρουσιάσει τη βίαιη απολιγνιτοποίηση ως εθνικό επίτευγμα, υπάρχει σύμπραξη για την ενεργειακή λεηλασία, την ιδιωτικοποίηση του εθνικού πλούτου, την κοινωνική κατάρρευση, την υποθήκευση του μέλλοντος των παιδιών μας, την ολοκληρωτική καταστροφή της πατρίδας μας.

Οι σημερινοί κυβερνώντες, αφού έταξαν τα πάντα για να προχωρήσουν αναίμακτα την απολιγνιτοποίηση στη Δυτική Μακεδονία, τώρα την έχουν εγκαταλείψει αβοήθητη, φροντίζοντας μόνο να ολοκληρωθεί το έγκλημα.

Η Δυτική Μακεδονία δεν ζητά προνόμια.

Ζητά δικαιοσύνη.

Ζητά παραγωγή.

Ζητά σοβαρές θέσεις εργασίας.

Η ΝΙΚΗ ζητά να παραμείνουν σε λειτουργία οι λιγνιτικές μονάδες, να αυξηθεί το ποσοστό συμμετοχής τους στο μείγμα ενεργειακής ασφάλειας της χώρας, να συγκροτηθεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την ενεργειακή επάρκεια όχι βάσει των οικονομικών συμφερόντων αλλά βάσει των αναγκών της ελληνικής κοινωνίας, να προβλεφθεί η δυνατότητα αξιοποίησης των λιγνιτικών υποδομών ως μελλοντικού εφεδρικού μηχανισμού και να σταματήσει άμεσα η ανατίναξη τους, προτού μετατραπεί σε ανατίναξη κάθε προοπτικής και ελπίδας για τον τόπο.

Στρατηγική ψευδαίσθηση ο κυπριακός αμυντικός άξονας

Από

anixneuseis

June 21, 2026

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΙΡΚΙΔΗΣ

20 Ιουνίου 2026 09:00

Επιδιώκοντας ανέφικτους διπλωματικούς στόχους, η Κύπρος διακινδυνεύει την αυξημένη της ευπάθεια, την εμπλοκή σε περιφερειακές συγκρούσεις και, τελικά, τη διχοτόμηση του νησιού με τους όρους της Τουρκίας

Η Συμφωνία για το Καθεστώς των Δυνάμεων (SOFA) του Ιουνίου 2026 μεταξύ Κύπρου και Γαλλίας, καθώς και ο Οδικός Χάρτης ΗΠΑ – Κύπρου για την περίοδο 2024–2029 σηματοδοτούν μια ριζική στροφή από την ιστορική στρατιωτική ουδετερότητα της Λευκωσίας. Ενώ η Κύπρος ελπίζει ότι η ένταξή της στα δυτικά αμυντικά δίκτυα θα αποτρέψει την τουρκική επιθετικότητα, εξασφαλίζοντάς της «στρατηγικό βάθος» και αλλάζοντας τους όρους λύσης του Κυπριακού, αυτή η ρεαλιστικά επικίνδυνη επιλογή υπερεκτιμά τη δυτική αποτρεπτική δύναμη και υποτιμά την αποφασιστικότητα της Άγκυρας. Επιδιώκοντας ανέφικτους διπλωματικούς στόχους, η Κύπρος διακινδυνεύει την αυξημένη της ευπάθεια, την εμπλοκή σε περιφερειακές συγκρούσεις και, τελικά, τη διχοτόμηση του νησιού με τους όρους της Τουρκίας.

Συναλλακτικός χαρακτήρας

Για να κατανοήσει κανείς αυτό το στρατηγικό τέλμα, πρέπει να απαλλαγεί από την παραπλανητική ψευδαίσθηση ότι οι συμφωνίες αυτές προσφέρουν πραγματική ασπίδα ασφάλειας. Δεν προσφέρουν. Ο χαρακτήρας τους είναι αυστηρά συναλλακτικός. Η γαλλική SOFA αποτελεί απλώς ένα διοικητικό εργαλείο για την προβολή ισχύος του Παρισιού στη Λεβαντίνη, παρέχοντας τα νομικά και υλικοτεχνικά πλαίσια για την πρόσβαση του γαλλικού στρατού στη Ναυτική Βάση Μαρί και την Αεροπορική Βάση Ανδρέας Παπανδρέου. Παρά τις διατάξεις για κοινές ασκήσεις και ανταλλαγή πληροφοριών, το κείμενο δεν περιέχει καμία δέσμευση αμοιβαίας άμυνας.

Ομοίως, ο Οδικός Χάρτης ΗΠΑ – Κύπρου απομακρύνει την Κύπρο και την οδηγεί προς μια ντε φάκτο ενσωμάτωση στις δομές της Ουάσινγκτον και του ΝΑΤΟ -μέσω της στρατιωτικής διαλειτουργικότητας, της διαχείρισης κρίσεων, της ασύμμετρης άμυνας έναντι της Ρωσίας και της Κίνας, και της μετάβασης σε δυτικούς εξοπλισμούς- και πάλι δίχως δεσμευτικές εγγυήσεις.

Η Λευκωσία παίρνει ένα ρίσκο υψηλού κινδύνου, στοιχηματίζοντας ότι το Πεντάγωνο θα προστατεύσει έμμεσα το νησί για να διασφαλίσει τις δικές του επενδύσεις.

Για τις Μεγάλες Δυνάμεις όμως αυτό αποτελεί την κορύφωση του συναλλακτικού ρεαλισμού: προβολή ισχύος με χαμηλό κόστος και καμία δέσμευση ευθύνης. Αυτή η ασυμμετρία αποτυπώνεται καθαρά και στα οικονομικά δεδομένα, καθώς οι Κύπριοι φορολογούμενοι επωμίζονται τα €200 εκατομμύρια για την επέκταση της Βάσης στο Μαρί, ενώ η Γαλλία συνεισφέρει μόνο τεχνικά σχέδια, και οι ΗΠΑ επενδύουν μόλις €14,7 εκατομμύρια για ένα ελικοδρόμιο στην Πάφο, εξασφαλίζοντας ταχεία επιχειρησιακή πρόσβαση χωρίς τις ευθύνες μιας μόνιμης βάσης.

Η ψευδαίσθηση της αποτροπής

Έτσι, η κυπριακή στρατηγική βασίζεται σε ένα διπλό ρίσκο αποτροπής και διαπραγματευτικής επιρροής, το οποίο είναι βαθιά εσφαλμένο. Μέσα από το πρίσμα του επιθετικού ρεαλισμού του Τζον Μερσχάιμερ, καθίσταται σαφές ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις λειτουργούν σε ένα σύστημα αυτοβοήθειας και αναρχίας που θα δίνουν πάντα προτεραιότητα στις δομικές τους σχέσεις με την Τουρκία -τη χώρα με τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ- έναντι της συναλλακτικής πρόσβασης σε έναν αδύναμο παράγοντα όπως η Κύπρος. Η Ουάσινγκτον και το Παρίσι δεν θα διακινδυνεύσουν ποτέ έναν καταστροφικό πόλεμο για ένα μη συμμαχικό νησί. Χορηγώντας γεωγραφική πρόσβαση χωρίς ρητές αμυντικές συνθήκες, η Λευκωσία έχει πυροδοτήσει μέγιστη διπλωματική τριβή, παραμένοντας μοναδικά εκτεθειμένη ως θύμα της πρώτης γραμμής.

Οι θαλάσσιες φιλοδοξίες

Αυτή η στρατιωτική στροφή συνδέεται άρρηκτα και με τις υπεράκτιες ενεργειακές φιλοδοξίες της Κύπρου. Εκχωρώντας δικαιώματα σε κολοσσούς όπως η ExxonMobil, η Chevron και η TotalEnergies, η Λευκωσία διεθνοποιεί τα ύδατά της, ελπίζοντας ότι η Άγκυρα θα διστάσει να διαταράξει τα δυτικά εμπορικά συμφέροντα, ενώ η ίδια θα κατασκευάζει εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους για να την παρακάμψει εντελώς.

Ωστόσο, η τακτική αυτή υποτιμά την υπαρξιακή ανάγκη της Τουρκίας να αποτρέψει τον θαλάσσιο εγκλεισμό της, τον οποίο αντιμάχεται με το επεκτατικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Με την επέκταση της πρόσβασης του γαλλικού ναυτικού στο Μαρί, η Κύπρος τοποθετεί μια δυτική στρατιωτική παρουσία ακριβώς εντός των εδαφών που διεκδικεί η Άγκυρα, αναβαθμίζοντας τη διαμάχη σε άμεση αντιπαράθεση για τον έλεγχο των θαλάσσιων πυλών μεταξύ Ευρώπης και Μέσης Ανατολής. Αμφισβητώντας ένα δόγμα που η Τουρκία θεωρεί ουσιώδες για την εθνική της επιβίωση, η στροφή της Λευκωσίας έχει θέσει το νησί σε πορεία άμεσης σύγκρουσης, χωρίς μάλιστα να διαθέτει τα μέσα για να διαχειριστεί τις γεωπολιτικές επιπτώσεις.

Μια περιφερειακή δύναμη με νεοοθωμανικές κόκκινες γραμμές και βαθιά ιστορικά αισθήματα δεν πρόκειται να περιοριστεί από μη δεσμευτικές διοικητικές συμφωνίες. Αν η Τουρκία εντείνει την πίεση, οι πολυεθνικές εταιρείες θα παγώσουν απλώς τις επενδύσεις τους για να προστατεύσουν τα κεφάλαιά τους, αντί να ζητήσουν τη στρατιωτική παρέμβαση των κυβερνήσεών τους, μετατρέποντας το φυσικό αέριο σε μοχλό μόνιμης περιφερειακής εχθρότητας αντί για καταλύτη ειρήνης.

Η φούσκα της εξωτερικής πολιτικής

Σε εγχώριο επίπεδο, η φούσκα αυτής της εξωτερικής πολιτικής καθοδηγείται πρωτίστως από την ανάγκη εσωτερικής πολιτικής επιβίωσης και από εθνικιστικές υπερβάσεις, παρά από μια συνεκτική στρατηγική. Στηριζόμενος σε έναν εύθραυστο δεξιό συνασπισμό, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης χρησιμοποιεί την υπερδυτικοποιημένη ρητορική ασφάλειας για να ικανοποιήσει την εθνική Δεξιά, ριζοσπαστικοποιώντας το πολιτικό κέντρο. Αυτή η εσωτερική πόλωση έχει αναγκάσει ιστορικά πραγματιστικά κόμματα, όπως ο ΔΗΣΥ, να εγκαταλείψουν τη μετριοπάθειά τους, προωθώντας λειτουργικά ανέφικτες πολιτικές -όπως η ένταξη στο ΝΑΤΟ και αμυντικές δαπάνες στο 3% του ΑΕΠ- αγνοώντας σκόπιμα το απόλυτο τουρκικό βέτο και την πάγια άρνηση της Συμμαχίας να δέχεται χώρες με ανεπίλυτες εδαφικές διαφορές.

Χτίζοντας ολόκληρη την εξωτερική της πολιτική γύρω από την επικράτηση σε εσωτερικές διαμάχες, η κυπριακή ηγεσία έχει ανταλλάξει τη νηφάλια διπλωματία με μια δαπανηρή, εξαιρετικά εύφλεκτη ψευδαίσθηση.

Η ειρηνευτική διαδικασία

Η πιο τραγική συνέπεια αυτής της γεωπολιτικής στροφής όμως είναι ο ορατός κίνδυνος κατάρρευσης της ειρηνευτικής διαδικασίας και η εδραίωση της διχοτόμησης. Αν και φαινομενικά υποστηρίζει τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, η Λευκωσία έχει απομακρυνθεί ντε φάκτο και έχει οδηγηθεί προς ένα ενιαίο κρατικό πλαίσιο, καλυπτόμενο από το αίτημα «μηδέν στρατεύματα, μηδέν εγγυήσεις». Το οποίο είναι απολύτως απαράδεκτο για τους Τουρκοκύπριους και την Τουρκία που θεωρούν τον στρατό θεμελιώδη εγγύηση ασφάλειας.

Η Λευκωσία ελπίζει ότι η δυτική ενσωμάτωση θα καταστήσει το σύστημα εγγυητών του 1960 παρωχημένο, αναγκάζοντας την Τουρκία να αποδεχτεί μια λύση με ευρωπαϊκούς όρους. Αντίθετα, η στρατηγική αυτή αποβαίνει εις βάρος της, καθώς η Τουρκία χρησιμοποιεί την κυπριακή στρατιωτικοποίηση ως την απόλυτη δικαιολογία για να εγκαταλείψει εντελώς το πλαίσιο του ΟΗΕ, προωθώντας επιθετικά τη λύση δύο κρατών με τους δικούς της όρους.

Τελικά, προσκολλώμενη σε ανέφικτους διπλωματικούς στόχους, η Λευκωσία επιταχύνει ενεργά τη διαίρεση του νησιού. Καθώς η Άγκυρα προωθεί την «μαλακή προσάρτηση» της βόρειας Κύπρου μέσω της μόνιμης ενοποίησης των υποδομών και της στρατιωτικής ενίσχυσης, η Λευκωσία κινδυνεύει να χάσει το διεθνές ηθικό της πλεονέκτημα ως θύμα κατοχής.

Συμπέρασμα

Συμπερασματικά, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εμπλακεί σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι υψηλού κινδύνου, μετατρεπόμενη από ουδέτερο πόλο σε προκεχωρημένο δυτικό φυλάκιο, βασισμένη στην ψευδαίσθηση ότι οι διοικητικές συμφωνίες ισοδυναμούν με δομική αμυντική ασπίδα. Παίζοντας ένα επικίνδυνο παιχνίδι εθνικιστικής έξαρσης με αμυντικά εργαλεία που δεν ελέγχει και προκαλώντας έναν ισχυρότερο γείτονα, η Κύπρος έχει βυθιστεί σε ένα στρατηγικό τέλμα. Η μεγάλη τραγωδία είναι ότι στην προσπάθειά της να αποφύγει μια ατελή ομοσπονδία, η κυπριακή ηγεσία εξασφαλίζει ακούσια τον τελικό στόχο του τουρκικού εθνικισμού: τη μόνιμη, μη αναστρέψιμη και στρατιωτικοποιημένη διχοτόμηση του νησιού.

*Οικονομολόγου και προέδρου της Εταιρείας Κυπριακών Οικονομικών Μελετών. Το παρόν άρθρο είναι διαθέσιμo στο προσωπικό substack του συγγραφέα, https://ioannistirkides.substack.com/publish/posts/published

politis.com.cy

Ευρ. Ευρυβιάδης: Ισραήλ, Τουρκία, Κύπρος και η αναδιάταξη της Ανατολικής Μεσογείου

Από

anixneuseis

June 21, 2026

Ευριπίδης Λ. Ευρυβιάδης

15 Ιουνίου 2026, 9:39

Οι οξείες αντιπαραθέσεις μεταξύ του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Μπενιαμίν Νετανιάχου είναι πραγματικές. Η γλώσσα είναι σκληρή. Κάποιες φορές ακραία.Είναι δελεαστικό να τις αποδώσει κανείς σε πολιτική κατανάλωση για το εσωτερικό ακροατήριο. Εξίσου δελεαστικό είναι να τις εκλάβει ως προοίμιο πολέμου.Και οι δύο ερμηνείες αστοχούν. Δεν πρόκειται για θέατρο. Ούτε για πόλεμο.

Πρόκειται για κάτι βαθύτερο: μια αναδιάταξη ισχύος με επίκεντρο τον έλεγχο στρατηγικού χώρου, ενεργειακών οδεύσεων, εμπορικών διαδρόμων και δικτύων διασύνδεσης που εκτείνονται από την Ευρώπη έως την Ασία μέσω της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου.

Για δεκαετίες, η περιοχή καθοριζόταν από το Παλαιστινιακό, τις αραβοϊσραηλινές σχέσεις, τους πολέμους στο Ιράκ, τον Λίβανο και τη Συρία, την Αραβική Άνοιξη, τη διεύρυνση της ιρανικής επιρροής και, πιο πρόσφατα, τη δυναμική των Συμφωνιών του Αβραάμ.

Το πλαίσιο αυτό μεταβάλλεται.

Ο πρόσφατος πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν δεν δημιούργησε μια νέα Μέση Ανατολή. Επιτάχυνε όμως εξελίξεις που βρίσκονταν ήδη σε εξέλιξη.

Η Γάζα και η Δυτική Όχθη παραμένουν ηθικά και πολιτικά κεντρικές. Δεν καθορίζουν όμως πλέον από μόνες τους τη γεωπολιτική τάξη της περιοχής.

Η βαθύτερη αντιπαράθεση εκτυλίσσεται αλλού. Πρωτίστως στη Συρία, αλλά και στον Λίβανο και το Ιράκ, όπου η αποδυναμωμένη κρατική εξουσία επιτρέπει σε περιφερειακούς και εξωπεριφερειακούς δρώντες να ανταγωνίζονται για επιρροή. Εκτυλίσσεται επίσης κατά μήκος των εμπορικών, ενεργειακών και συγκοινωνιακών διαδρόμων που συνδέουν την Ευρώπη, την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Ασία.

Οι διάδρομοι δεν είναι πλέον απλώς οδοί εμπορίου. Μετατρέπονται σταδιακά σε μέρος του ίδιου του πεδίου της αντιπαράθεσης. Καθώς το περιφερειακό τοπίο μεταβάλλεται, τα κράτη αντιδρούν σύμφωνα με τις δικές τους στρατηγικές προτεραιότητες. Όλοι επικαλούνται την ασφάλεια.

Το δυσκολότερο ερώτημα είναι πώς την επιδιώκουν και πώς οι άλλοι ερμηνεύουν αυτή την επιδίωξη. Το Ισραήλ επιδιώκει την ασφάλειά του μέσω στρατιωτικής υπεροχής, προληπτικής δράσης, στρατηγικού βάθους και ενός διαρκώς διευρυνόμενου δικτύου συνεργασιών.

Η Τουρκία επιδιώκει την προβολή ισχύος μέσω στρατιωτικής παρουσίας, μονομερών θαλάσσιων διεκδικήσεων και ελέγχου στρατηγικού χώρου που εκτείνεται από τη βόρεια Συρία και το Ιράκ έως την Ανατολική Μεσόγειο. Οι πολιτικές αυτές εκλαμβάνονται ως αναθεωρητικές και ιρρεδεντιστικές.

Η συνεχιζόμενη κατοχή μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας από κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ προσφέρει στην Άγκυρα στρατηγικό βάθος, θαλάσσια μόχλευση και προωθημένη γεωστρατηγική θέση. Τα έργα υποδομής και οι πολιτικές που συνδέουν ολοένα στενότερα τα κατεχόμενα με την τουρκική ενδοχώρα, ενισχύουν το συμπέρασμα ότι η στρατηγική σημασία που αποδίδει η Τουρκία στην Κύπρο παραμένει ο βασικός παράγοντας διαμόρφωσης της πολιτικής της, ενώ η επιδίωξη λύσης υποτάσσεται ολοένα περισσότερο σε αυτόν τον στόχο.

Το δίλημμα τηςασφάλειας

Οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διατηρήσουν πρόσβαση, διασύνδεση και ελευθερία κινήσεων μέσω στρατιωτικής ισχύος, δομημένων συνεργασιών και περιφερειακών σχημάτων. Η Ευρώπη επιδιώκει σταθερότητα μέσω ασφαλών διασυνδέσεων, ανθεκτικών αλυσίδων εφοδιασμού και διαφοροποιημένων ενεργειακών οδεύσεων. Η Αίγυπτος, η Ιορδανία και τα κράτη του Κόλπου δίνουν προτεραιότητα στη σταθερότητα, την οικονομική ανάπτυξη και την αποφυγή μιας ευρύτερης σύγκρουσης.

Όλοι αυτοί οι δρώντες κινούνται μέσα στον ίδιο γεωγραφικό χώρο. Και οι πολιτικές τους συγκρούονται ολοένα περισσότερο. Εδώ ακριβώς λειτουργεί το δίλημμα ασφαλείας.

Η επιδίωξη μεγαλύτερης ασφάλειας από έναν δρώντα συχνά δημιουργεί μεγαλύτερη ανασφάλεια σε έναν άλλο. Αμυντικές ενέργειες αποκτούν επιθετικό νόημα. Οι συνεργασίες γεννούν αντισυνεργασίες. Η αποτροπή παράγει αντιαποτροπή.

Το αποτέλεσμα είναι ένα διευρυνόμενο χάσμα αντιλήψεων που μπορεί να καταστεί αυτοεκπληρούμενο.

Η τουρκική ανάγνωση των πρόσφατων εξελίξεων είναι χαρακτηριστική. Η Άγκυρα ερμηνεύει την εντεινόμενη συνεργασία μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας, Κύπρου και ΗΠΑ ως μέρος μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας που περιορίζει τα περιθώρια ελιγμών της. Βλέπει μεγάλο μέρος αυτής της πραγματικότητας ως αναδυόμενη δομή ανάσχεσης και περικύκλωσης.

Ανεξάρτητα από την τουρκική ανάγνωση, η Κύπρος αποκτά αυξανόμενη στρατηγική σημασία. Μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα εφοδιαστικής υποστήριξης, ανθρωπιστικός κόμβος, διπλωματική πλατφόρμα, σημείο συλλογής πληροφοριών και ενεργειακός συνδετικός κρίκος.

Αξιόπιστος εταίρος ασφάλειας

Η ενισχυόμενη αμυντική συνεργασία της με τις ΗΠΑ , τη Γαλλία και άλλους δυτικούς εταίρους αντανακλά έναν ευρύτερο μετασχηματισμό. Η Κύπρος αντιμετωπίζεται ολοένα περισσότερο ως προβλέψιμος, αξιόπιστος και φερέγγυος εταίρος ασφάλειας σε μια ασταθή περιοχή.

Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ αντιλαμβάνεται ολοένα περισσότερο την Τουρκία ως μακροπρόθεσμο στρατηγικό ανταγωνιστή και αναθεωρητική δύναμη. Η φράση «η Τουρκία είναι το νέο Ιράν» εμφανίζεται με αυξανόμενη συχνότητα σε τμήματα του ισραηλινού και αμερικανικού στρατηγικού διαλόγου.

Η σύγκριση είναι υπερβολική. Είναι όμως ενδεικτική μιας μετατόπισης στον τρόπο στρατηγικής σκέψης. Η Άγκυρα αντιμετωπίζεται ολοένα περισσότερο ως συστημικός ανταγωνιστής και δυνητική απειλή ασφαλείας, του οποίου οι περιφερειακοί στόχοι ενδέχεται να συγκρουστούν με εκείνους του Ισραήλ και άλλων περιφερειακών δρώντων.

Η Άγκυρα απορρίπτει αυτή την προσέγγιση και παρουσιάζει τις πολιτικές της ως υπεράσπιση νόμιμων εθνικών συμφερόντων και αναγκών ασφαλείας.

Ο ανταγωνισμός, όμως, δεν αφορά πλέον μόνο την ισχύ. Αφορά και την ερμηνεία της. Οι ανταγωνιστικές πολιτικές συνοδεύονται ολοένα περισσότερο από ανταγωνιστικά αφηγήματα. Πίσω από τη γλώσσα της συνδεσιμότητας βρίσκεται μια βαθύτερη σύγκρουση ανάμεσα σε διαφορετικές αντιλήψεις για την περιφερειακή τάξη πραγμάτων. Όταν τέτοιες λογικές συγκρούονται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, η τριβή καθίσταται αναπόφευκτη.

Ένας άμεσος πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ παραμένει απίθανος. Η γεωγραφία, το ΝΑΤΟ, οι οικονομικοί δεσμοί και η αμερικανική επιρροή λειτουργούν ως παράγοντες ανάσχεσης. Όμως ο ανταγωνισμός δεν προϋποθέτει πόλεμο. Αρκούν οι επικαλυπτόμενες φιλοδοξίες, οι αντικρουόμενοι γεωπολιτικοί σχεδιασμοί και οι παγιωμένες αντιλήψεις.

Η Ανατολική Μεσόγειος δεν αποτελεί πλέον μια περιφερειακή λεκάνη. Έχει καταστεί αναπόσπαστο τμήμα ενός ευρύτερου στρατηγικού χώρου που συνδέει Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Ασία. Μέσα από αυτόν διασταυρώνονται εμπορικές διαδρομές, ενεργειακοί διάδρομοι, ψηφιακές διασυνδέσεις και γεωπολιτικές επιρροές.

Ο αυξανόμενος ρόλος της Κύπρου σε αυτή τη νέα αρχιτεκτονική ενισχύει τόσο τη σημασία όσο και την ευπάθειά της. Η πρόκληση είναι να μετατρέψει τη γεωγραφία σε στρατηγική. Αυτό προϋποθέτει ισχυρή οικονομία, εθνική ετοιμότητα, στρατηγικές συνεργασίες και προσήλωση στο διεθνές δίκαιο. Προϋποθέτει επίσης βαθύτερους θεσμοθετημένους δεσμούς ασφαλείας με την Ουάσιγκτον, συμπεριλαμβανομένης της προοπτικής ένταξης στην κατηγορία των Major Non-NATO Ally (MNNA) των ΗΠΑ.

Η Κύπρος δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψει σε τρίτους να την επαναπροσδιορίσουν ως πλατφόρμα, πληρεξούσιο ή προσάρτημα άλλων δυνάμεων. Είναι κυρίαρχο κράτος, μέρος του οποίου εξακολουθεί να τελεί υπό τουρκική κατοχή, και ενεργεί στη βάση του διεθνούς δικαίου.

Οι αλλαγές που βρίσκονται σε εξέλιξη δεν είναι συγκυριακές. Είναι δομικές.

Το διακύβευμα δεν είναι πλέον μόνο ποιος απειλεί ποιον. Είναι ποιος διαμορφώνει τους διαδρόμους, τις διαδρομές, τις υποδομές και τον στρατηγικό χώρο μιας περιοχής που μετασχηματίζεται. Το Ισραήλ και η Τουρκία βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της αντιπαράθεσης.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμβάλλουν στη διαμόρφωσή της. Η Ευρώπη καθίσταται ολοένα περισσότερο μέρος της. Η Κύπρος βρίσκεται στο σημείο τομής όλων αυτών των εξελίξεων. Η γεωγραφία προσδίδει στρατηγική σημασία. Η στρατηγική καθορίζει αν αυτή η σημασία θα μετατραπεί σε πλεονέκτημα ή σε μειονέκτημα.

*Πρέσβης (επί τιμή). Ανώτερος Ερευνητικός Συνεργάτης, Κυπριακό Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.

philenews.com

1...189190191...3,032 Σελίδα 190 από 3,032

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Βανς: ιστορική συνάντηση

«Έχετε κάποιο μήνυμα για τον Νετανιάχου;»

Iran’s Revolutionary Guards set up covert Iraqi cells to attack Gulf neighbors, sources say

Summary

US-IRAN DEAL DOES NOT ADDRESS TEHRAN’S SUPPORT FOR PROXIES

AN EARLY TEST FOR IRAQ’S NEW PRIME MINISTER

Ο Βανς συναντά κορυφαίους Ιρανούς αξιωματούχους, καθώς οι ΗΠΑ επιδιώκουν να επαναφέρουν τις διαπραγματεύσεις σε τροχιά

Οι χωριστές συναντήσεις ξεκινούν πρώτες

Μια καθυστερημένη συνάντηση επανέρχεται στο πρόγραμμα

Η συμφωνία έχει προκαλέσει μεγάλη αντιπαράθεση

Μιχάλης Κατρίνης: «Εκεί που τελειώνει η δημοκρατική τάξη, αρχίζει η ΝΔ»

Επικοινωνιακή καραμέλα η συμπαραγωγή

Υπερκοστολογημένα drones

«Με όρους εσωτερικής κατανάλωσης σε στρατηγικά ζητήματα η κυβέρνηση»

«Ο κατευνασμός καθοδηγεί την εξωτερική πολιτική της ΝΔ»

«Το ΠΑΣΟΚ ως πρωταγωνιστής, όχι κομπάρσος»

Γ. Τσουκαλάς: Το μνημόνιο κατανόησης των ΗΠΑ με το Ιράν

#OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

#ΠΟΛΕΜΟΣ_ΣΤΗΝ_ΟΥΚΡΑΝΙΑ #UKRAINE_WAR

Ταφόπλακα στις λιγνιτικές μονάδες και στο μέλλον της Δυτικής Μακεδονίας αλλά και ολόκληρης της χώρας

Στρατηγική ψευδαίσθηση ο κυπριακός αμυντικός άξονας

Ευρ. Ευρυβιάδης: Ισραήλ, Τουρκία, Κύπρος και η αναδιάταξη της Ανατολικής Μεσογείου

Ευριπίδης Λ. Ευρυβιάδης