Αρχική Blog Σελίδα 1819

Φορολογικός πληθωρισμός

0

18/10/2022

Του Νικηφόρου  Βαρονέτου

Σε εποχή έντονου πληθωρισμού, όπως η σημερινή, αυξάνονται τα έσοδα του κράτους από τους έμμεσους φόρους. Αυτό γίνεται όταν η κυβέρνηση αρνείται να μειώσει τους συντελεστές του ΦΠΑ και τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης για να αυξήσει τις εισπράξεις του προϋπολογισμού.

Στην Ελλάδα, στο τέλος Σεπτεμβρίου 2022, ο ετήσιος Δείκτης Τιμών Καταναλωτή αυξανόταν με ρυθμό 12%. Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος, πριν ένα χρόνο, αγόραζε ένα προϊόν αξίας 100 ευρώ συν ΦΠΑ 24% θα πλήρωνε συνολικά 124 ευρώ. Αν σήμερα αγοράσει το ίδιο προϊόν με την αξία του να έχει ανέλθει σε 112 ευρώ μαζί με τον ΦΠΑ θα πληρώσει 138,9 ευρώ. Θα πληρώσει, δηλαδή, 14,9 ευρώ περισσότερα από τα οποία τα 12 θα είναι για το προϊόν και τα 2,9 ευρώ θα είναι πρόσθετος ΦΠΑ. Το ίδιο συμβαίνει αναλογικά και με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που υπάγονται στο χαμηλό συντελεστή 13% του ΦΠΑ.

Το ανωτέρω παράδειγμα αποτελεί ένα μέσον όρο γιατί π.χ. στα καύσιμα οι διαφορές των τιμών είναι πολύ μεγαλύτερες και άρα οι πρόσθετες εισπράξεις από τον ΦΠΑ επίσης πολύ μεγαλύτερες. Από τα εκατομμύρια των συναλλαγών που γίνονται καθημερινά το κράτος εισπράττει περισσότερο φόρο επειδή απλώς αυξήθηκαν οι τιμές των διαφόρων αγαθών.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ στον προϋπολογισμό του 2022 (κατατέθηκε Νοέμβριο 2021) προβλεπόντουσαν έσοδα από τον ΦΠΑ 18,755 δις ευρώ, στο προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού (κατατέθηκε στις αρχές Οκτωβρίου) εκτιμάται ότι αυτά τα έσοδα, για εφέτος, θα ανέλθουν σε 21,326 δις, δηλαδή, θα είναι αυξημένα κατά 2,571 δις ευρώ. Αυτή είναι μια πρόσθετη, αλλά, αφανής φορολογία. Η αύξηση των εισπράξεων από τους έμμεσους φόρους θα ήταν ακόμη υψηλότερη αν λόγω πληθωρισμού και μη αντίστοιχης αύξησης των εισοδημάτων δεν υπήρχε παράλληλα μείωση της κατανάλωσης.

Ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του αρέσκονται να δηλώνουν συχνά: «Το είπαμε, το κάναμε» αναφερόμενοι στη μείωση κάποιων άμεσων φόρων όπως ο ΕΝΦΙΑ και η Εισφορά Αλληλεγγύης (θα γίνει από το 2023 που είναι χρονιά εκλογών) όμως «ποιούν την νήσσαν» για την πολλαπλάσια αύξηση των έμμεσων φόρων που έχουν επιβάλλει, αρνούμενοι να μειώσουν τους συντελεστές του ΦΠΑ και τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης.

Πέραν της αύξησης της έμμεσης φορολογίας ο πληθωρισμός μειώνει και τις αποταμιεύσεις των πολιτών. Αν κάποιος είχε μια κατάθεση π.χ.10.000 ευρώ τα χρήματά του, μετά ένα χρόνο, έχουν μειωθεί σε 8.800 ευρώ (αγοραστική αξία). Αν κάποιος έχει μια κατάθεση 50.000 ευρώ τα χρήματά του έχουν πλέον αγοραστική αξία 44.000 ευρώ. Αυτό συμβαίνει γιατί τα πραγματικά επιτόκια του ευρώ, δηλαδή, η διαφορά μεταξύ του ονομαστικού επιτοκίου και του πληθωρισμού, παραμένουν έντονα αρνητικά παρά τις διστακτικές αυξήσεις που κάνει η ΕΚΤ.

Συμπέρασμα: Ο πληθωρισμός προκαλεί όχι μόνο αύξηση της έμμεσης φορολογίας, αλλά και μείωση των αποταμιεύσεων, χωρίς να απαιτείται η ψήφιση σχετικού νόμου που θα είχε πολιτικό κόστος για την Κυβέρνηση. Αρκεί να μην το αντιληφθούν οι ψηφοφόροι.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Άρθρο του Μ. Χρυσοχοϊδη στην «Κ» – Ερντογάν: Το τέλος του παιχνιδιού

0

Τα τελευταία γεγονότα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δημιουργούν σκέψεις και, εκ των πραγμάτων, ανησυχία. Μεταξύ άλλων, με γύρισαν δυόμισι χρόνια πίσω, στο 2020, όταν η ηγεσία της γειτονικής χώρας αποφάσισε να στείλει χιλιάδες δυστυχισμένους ανθρώπους στα σύνορά μας στον Eβρο χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα, για να βαδίσουν προς την Ευρώπη

Τα τελευταία γεγονότα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δημιουργούν σκέψεις και, εκ των πραγμάτων, ανησυχία. Μεταξύ άλλων, με γύρισαν δυόμισι χρόνια πίσω, στο 2020, όταν η ηγεσία της γειτονικής χώρας αποφάσισε να στείλει χιλιάδες δυστυχισμένους ανθρώπους στα σύνορά μας στον Eβρο χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα, για να βαδίσουν προς την Ευρώπη.

Υπάρχει μια παρατήρηση πάνω σε εκείνα τα γεγονότα που αξίζει να αναφερθεί δημόσια. Εμφανίζονται ξαφνικά στην οριογραμμή, στην έξοδο από Τουρκία προς Καστανιές, χιλιάδες μετανάστες με δάδες και ιαχές, απαιτώντας να εισέλθουν στην Ελλάδα, με ταυτόχρονη προσπάθεια να γκρεμίσουν τον φράχτη. Η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης ήρθε άμεσα, αφενός επιχειρησιακά με διάταξη αστυνομικών δυνάμεων, αφετέρου διπλωματικά με την ενημέρωση και κινητοποίηση της Ε.Ε. και των αρμοδίων οργάνων της. Την ώρα που ο κ. Ερντογάν δήλωνε ότι πολλές δεκάδες χιλιάδες βρίσκονται ήδη στην Ευρώπη, η απογοήτευση και θλίψη κυριαρχούσε ανάμεσα στους χιλιάδες μετανάστες που είχαν κατασκηνώσει στην πέριξ της Αδριανούπολης περιοχή. Οι τοπικές επιχειρησιακές αρχές της Τουρκίας ήταν εμφανώς αμήχανες προσπαθώντας να διαχειριστούν ένα φιάσκο, πολιτικό και επιχειρησιακό. Απουσίαζε η προετοιμασία, όπως αποδείχθηκε, αλλά και ένα plan B· δεν υπήρχε στρατηγική.

Το αποτέλεσμα για την Τουρκία ήταν η πλήρης αποτυχία σε όλα τα επίπεδα και η καταδίκη από την Ευρώπη. Λίγες ημέρες αργότερα έφθασαν στις Καστανιές ομάδες αστυνομικών –συνοριακοί φρουροί από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες– για να φυλάξουν τα ευρωπαϊκά σύνορα, ενώ ο πρωθυπουργός υποδεχόταν στην Ορεστιάδα τους επικεφαλής αξιωματούχους των κορυφαίων ευρωπαϊκών οργάνων· κίνηση υψηλού συμβολισμού, αλλά και έμπρακτης στήριξης.

Eχοντας πλήρη εικόνα και γνώση της τουρκικής επιχείρησης, μπορώ χωρίς καμία υπερβολή, να τη χαρακτηρίσω πρόχειρη, απροετοίμαστη, χωρίς εναλλακτικό σχέδιο. Σχεδόν παρόρμηση του κ. Ερντογάν που στιγμιαία πίστεψε ότι η παραβίαση των συνόρων μας ήταν μια εύκολη υπόθεση.

Ερχόμενος στο σήμερα παρατηρούμε τον μαινόμενο Ερντογάν να απειλεί ότι θα έλθει «ξαφνικά μια νύχτα». Ακριβώς την ίδια φράση χρησιμοποίησε επανειλημμένως εναντίον της Συρίας. Είχε υποσχεθεί μάλιστα στην τότε υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον ότι θα την καλούσε στη Δαμασκό πολύ σύντομα. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: η οργή του Ερντογάν για τη Συρία του Ασαντ κατέστη γι’ αυτόν μια διαρκής «εφιαλτική νύχτα» με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς αμάχους, εκατομμύρια πρόσφυγες, την Τουρκία εγκλωβισμένη σε μια αιματηρή περιπέτεια και τον Ασαντ ισχυρό στη θέση του.

Ωστόσο, στη μακρά θητεία του Τούρκου προέδρου, είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται στα νησιά του Αιγαίου με τόσο έντονο και απειλητικό τόνο. Το ίδιο και το κόμμα του, το ΑΚΡ, σε αντίθεση με πολλά εθνικιστικά κόμματα που το έθεταν διαχρονικά ως κυρίαρχο ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Γιατί λοιπόν υιοθέτησε τη ρητορική των εθνικιστικών κομμάτων;

Η Τουρκία, μετά τον Ατατούρκ, εγκατέλειψε τη ριζοσπαστική κοσμικότητα και επέτρεψε τη σταδιακή και μερική αποκατάσταση του Ισλάμ στη δημόσια ζωή και ιδιαίτερα στην εκπαίδευση.

Προσπαθεί, πρωτίστως, να ανασχέσει την παλίρροια που προκαλεί η άνοδος των εθνικιστών ενόψει των εκλογών του 2023. Η εικόνα της Ελλάδας ως ηττημένου εχθρού έχει ριζώσει βαθιά στην ψυχή των Τούρκων από την ίδρυση της σύγχρονης Τουρκίας το 1923 και παραμένει κοινός παρονομαστής για το μεγαλύτερο μέρος του κομματικού συστήματος της χώρας, από εθνικιστές, συντηρητικούς και ισλαμιστές έως νεο-εθνικιστές και σοσιαλδημοκράτες. Μια τέτοια ανάγνωση μπορεί να είναι σωστή, αλλά όχι επαρκής για να δικαιολογήσει τις εκ νέου οργίλες απειλές. Η οργή του αντικατοπτρίζει επιπλέον και τη ματαίωσή του για το γεγονός ότι η Ελλάδα έγειρε τη ζυγαριά προς το μέρος της στα γεωπολιτικά της ΝΑ Μεσογείου. Οχι μόνο γαλάζια πατρίδα δεν εγκαθίδρυσε η Τουρκία, αλλά με τις χώρες της περιοχής η Ελλάδα έχει συνάψει στρατηγικού χαρακτήρα συμμαχίες και συμφωνίες που την καθιστούν πλέον σημαντικό παράγοντα σταθερότητας και συνεργασίας στην περιοχή.

Νιώθει επίσης δυσάρεστα γιατί, ενώ στις σχέσεις Τουρκίας – ΗΠΑ επικρατεί βαθύ χάσμα εμπιστοσύνης και καθεστώς κυρώσεων κατά της χώρας του, οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις για πρώτη φορά, ίσως, αποκτούν τόσο μεγάλο στρατηγικό βάθος. Το στρατηγικό αυτό βάθος και η σημασία της Ελλάδας ενισχύονται ακόμη περισσότερο με μια νέα διάσταση που αφορά την Αλεξανδρούπολη και τις εκεί αναδυόμενες πρωτοβουλίες. Είναι σε μειονεκτική θέση άλλωστε, ο ίδιος και η χώρα του, αφού επί των ημερών του αποβλήθηκε από το κοινό πρόγραμμα των μαχητικών F-35, την ώρα που η Ελλάδα κινείται γρήγορα για την ένταξή της στο πρόγραμμα, ενώ έχει συνάψει συμφωνίες για την αναβάθμιση των F-16 και άρχισε να παραλαμβάνει τα πρώτα Rafale. Μια επιπλέον ματαίωση πηγάζει από την αποτυχία του να απομονώσει την Ελλάδα και την Κύπρο από τον ενεργειακό ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στο εσωτερικό μέτωπο ο κ. Ερντογάν είναι ακόμη περισσότερο απελπισμένος. Ονειρεύτηκε να γίνει ο «Πατέρας της σύγχρονης Τουρκίας» ακολουθώντας τα χνάρια του Κεμάλ. Εχει αποτύχει και στα τρία μέτωπα για τα οποία δημιουργήθηκαν μεγάλες προσδοκίες από τον ίδιο, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια. Στον τομέα των μεταρρυθμίσεων έχει εξαλειφθεί κάθε ίχνος φιλελεύθερης δημοκρατίας, με συλλήψεις δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων και εξαναγκασμό περισσότερων από 150.000 δημοσίων λειτουργών σε εγκατάλειψη των θέσεών τους. Στον τομέα της συμφιλίωσης και της δημιουργίας σύγχρονης τουρκικής εθνικής ταυτότητας, παρά τις προσπάθειές του, οι συνομιλίες με τους Κούρδους κατέρρευσαν και, αυτή τη στιγμή, μαίνονται συγκρούσεις. Στην οικονομία η κατάσταση κινδυνεύει να γίνει χαοτική με την κρίση να διαβρώνει τα εισοδήματα. Τέλος, στην εξωτερική πολιτική ενώ ο Τούρκος πρόεδρος ανακηρύσσει τον εαυτό του «ηγέτη του αιώνα» καλώντας, αστειευόμενος, τον Μακρόν να ενταχθεί στην «τουρκική Ενωση», οι Τούρκοι πολίτες υποστηρίζουν κατά 60% την ένταξη στην Ε.Ε.

Τι εξηγεί το χάσμα μεταξύ αυτών που είχε υποσχεθεί ο κ. Ερντογάν και της Τουρκίας που υπάρχει σήμερα; Μια πρώτη κοινή ερμηνεία που μοιράζονται φιλελεύθεροι διανοούμενοι, εστιάζει στην προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία του ηγέτη. Υπάρχει όμως και πρόσθετη εξήγηση «μακράς διάρκειας», πιο δομική. Η Τουρκία, μετά τον ένθερμο, κοσμικό Ατατούρκ, εγκατέλειψε τη ριζοσπαστική κοσμικότητα και επέτρεψε τη σταδιακή και μερική αποκατάσταση του Ισλάμ στη δημόσια ζωή και ιδιαίτερα στην εκπαίδευση.

Εν τω μεταξύ, η βάση του ΑΚΡ καταρρέει, το ίδιο και του μικρότερου συμμάχου του ΜΗΡ. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης υπό προϋποθέσεις φαίνονται ενωμένα και αποφασισμένα να αμφισβητήσουν την κυριαρχία και να νικήσουν τον Ερντογάν, που για πρώτη φορά είναι τόσο κοντά στην ήττα. Θα κάνει ό,τι μπορεί για να παραμείνει στην εξουσία και αυτό αποτελεί μια πρόκληση με δυνητικά αποτελέσματα εντός, αλλά και εκτός της χώρας στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή.

* O κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι πρώην υπουργός.

Καθημερινή

Οι μόνες δύο εναλλακτικές της Ρωσίας. Αδυναμίες των ρωσικών επιχειρήσεων

0

Γιώργος Ρωμανός

Συγγραφέας Αναλυτής, ιστορικός Ερευνητής

Πάντοτε στην ιστορία υπήρξαν πόλεμοι με λάθη, αστοχίες, πισωγυρίσματα που οδήγησαν ακόμη και σε ολοκληρωτικές ήττες, όπως αυτές του Μεγάλου Ναπολέοντος στην Ρωσία, το 1812, του Χίτλερ, το 1945, στον Β΄ΠΠ κλπ. Όλα στον πόλεμο Δύσης-Ρωσίας, στην Ουκρανία, θα κριθούν από τα εδάφη που θα ελέγξει τελικά ο νικητής και από την εξάντληση-συνθηκολόγηση του ηττημένου.

Αδυναμίες, υποχωρήσεις-αποχωρήσεις και αστοχίες των ρωσικών επιχειρήσεων

Η Ρωσία επιχειρεί με περίπου 150.000 άνδρες εναντίον τουλάχιστον 600.000 Ουκρανών, 500.000 εφέδρων, και το λιγότερο 70.000 μισθοφόρων της Δύσης. Η Ουκρανία βρίσκεται σε συνεχείς επιστρατεύσεις από το 2014 και μπορεί να αξιοποιήσει κι άλλους εφέδρους. Σήμερα η αναλογία στα πεδία μαχών είναι περίπου 8 Ουκρανοί προς 1 Ρώσο στρατιώτη. Η ρωσική λειψανδρία ήταν βασικός παράγοντας των αδυναμιών που παρουσίασε ο ρωσικός στρατός σε ένα μέτωπο που μέχρι τον Μάρτιο ξεπερνούσε τα 1.500 χιλιόμετρα και σήμερα τα 1.000 χιλιόμετρα. Έτσι εκδηλώθηκαν μία σειρά αστοχίες και υποχωρήσεις –αποχωρήσεις κατά τους Ρώσους, αρχής γενομένης την 29η Μαρτίου, από τα περίχωρα του Κιέβου, μετά από τα περίχωρα του Χάρκοβο και πρόσφατα από τις πόλεις Ιζιούμ και Λίμαν.

Η κριτική για τις ρωσικές επιχειρήσεις εντοπίζεται στα εξής σημεία:

  1. Σε επίπεδο Επιτελικών Σχεδίων τα οποία δεν υλοποιήθηκαν, πρωτίστως γιατί ήταν λίγες οι ρωσικές δυνάμεις που επιχειρούσαν -ούν. Η αδυναμία αυτή απαιτεί

εμπλοκή περισσότερων αξιόμαχων μονάδων και όχι εφέδρων.

Στις δυσκολίες εγγράφεται και το ότι η Ρωσία ενεπλάκη σε έναν πόλεμο που τον χαρακτηρίζει «Εμφύλιο» με ομήρους ρωσόφιλους πολίτες. Κατά το πόρισμα της «Διεθνούς Αμνηστίας»[1]: «Ο ουκρανικός στρατός έθεσε αμάχους σε κίνδυνο δημιουργώντας στρατιωτικές βάσεις μέσα σε σχολεία, νοσοκομεία και πολυκατοικίες και εξαπολύοντας επιθέσεις από κατοικημένες περιοχές.»

  1. Η Ρωσία υστέρησε –σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις–, στον Δικτυοκεντρικό Πόλεμο και στον επιτελικό Διακλαδικό Συντονισμό μεταξύ των τριών όπλων, Ξηράς, Αέρος, Θαλάσσης, αλλά και των Ειδικών Δυνάμεων. Κριτική αναπτύσσεται και για την ανεπαρκή χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών, Drowns, η οποία άλλαξε τελευταία.
  2. Η εναλλαγή στρατιωτικών διοικητών στο μέτωπο δείχνει κακή εφαρμογή επιτελικών σχεδίων και λανθασμένη προώθησή τους στο επίπεδο στρατιώτου πρώτης γραμμής, όπως και ανεπαρκή διασύνδεση με τους ενδιάμεσους βαθμοφόρους και αξιωματικούς.
  3. Ελλείψεις συντονισμού σε επίπεδο Επιμελητείας –παρά την αφθονία πολεμοφοδίων, μέσων και υλικών πολέμου.
  4. Ρήγματα υπήρξαν στον Πόλεμο Μυστικών Υπηρεσιών, τον Πληροφοριακό Πόλεμο, δορυφορικό και μη. Η Ρωσία δέχθηκε κρίσιμες διεισδύσεις στο έδαφός της, κυρίως Άγγλων πρακτόρων της SAS. Τα χτυπήματα: βύθιση του Μόσκβα, γέφυρα της Κριμαίας, το άγνωστο στους πολλούς πλήγμα στο ρωσικό πυρηνικό εργοστάσιο του Κούρσκ, η δολοφονία της κόρης Ντούνκιν, κ.α. έπληξαν το κύρος της Ρωσίας, αλλά δεν απέφεραν αξιόλογα εδαφικά κέρδη σε Δύση – Ουκρανούς.
  5. Οι ευρύτεροι Γεωπολιτικοί χειρισμοί της ρωσικής ηγεσίας δυσκολεύουν… την δράση του ρωσικού στρατού στα μέτωπα. Έχω τονίσει κατ’ επανάληψη, ότι ο πόλεμος αυτός είναι, δυστυχώς, μόνο ένα μικρό επεισόδιο απέναντι στον παγκόσμιο πόλεμο (ενεργειακό, οικονομικό, πολιτικό) που διεξάγεται ταυτόχρονα, και, η Ρωσία συχνά «επικαλύπτει» με τον παγκόσμιο πόλεμο τον τοπικό, στην Ουκρανία. Αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο, ξεχωριστό κεφάλαιο.

Γιατί η Ρωσία χρησιμοποιεί τόσο λίγες δυνάμεις;

Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις αποτελούν ένα πολυεπίπεδο πλέγμα που βάσει του διατάγματος 1ης Ιανουαρίου, 2008, ανέρχονται σε 2.019.629 στελέχη, εκ των οποίων 1.134.800 στρατιωτικοί. Άρα υπάρχουν διαθέσιμες τακτικές δυνάμεις πέραν των κληθέντων 300.000 εφέδρων. Με βάσει τις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Πούτιν και του στρατηγού, ΥπΕθ, Σερκγέι Σοϊγκού, η Ρωσία μπορεί να καλέσει σε επιστράτευση 1 εκατομμύριο εφέδρους και να παρατάξει πανστρατιά 25 εκατομμυρίων εφέδρων. Πάντοτε στην ιστορία της η Ρωσία κινήθηκε με τον δικό της ρυθμό κι όταν χρειάστηκε ο λαός συνέρρευσε στα μέτωπα κατά εκατομμύρια και άλλαξε τα δεδομένα των μαχών.

Βασική μέριμνα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων είναι η υπεράσπιση της τεράστιας ρωσικής επικράτειας, 17.100.000 τετ.χλμ. όντας η μεγαλύτερη χώρα του πλανήτη. Είναι πασιφανές, ότι η Ρωσία επιχειρεί μεν στην Ουκρανία, αλλά πρωτίστως μεριμνά για την άμυνά της σε έναν επαπειλούμενο Γ΄ΠΠ –και πυρηνικό. Ειδικά μετά το 1990, δέχεται συνεχή κυκλωτική επίθεση από το ΝΑΤΟ. Επίκειται η ένταξη σε αυτό της Σουηδίας και της Φινλανδίας, ενώ στη Γεωργία διενεργούνται ασκήσεις του ΝΑΤΟ (βλ. κείμενό μου «Η εξολόθρευση της Ρωσίας βάσει αμερικανικών εγγράφων[2]», (16/3/2022). Η κύκλωση αυτή ολοκληρώνεται μέσω των Μουσουλμανικών χωρών, Κεντρικής Ασίας, (βλ. γεγονότα στο Καζακστάν), στις οποίες δρουν πράκτορες της Δύσης, Αμερικανοί Άγγλοι και άλλοι. Στις ίδιες χώρες επιχειρούν χιλιάδες πλέον αμερικανικές ΜΚΟ, του Τζορτζ Σόρος και της Δύσης, για την από μέσα ανατροπή των εκεί κυβερνήσεων υπέρ των αμερικανικών, πρωτίστως, συμφερόντων.

Από ποιους παράγοντες θα εξαρτηθεί η σταδιακή μετατροπή της «Προληπτικής Ειδικής Επιχείρησης» σε ολοκληρωτικό πόλεμο

α. Πρωτίστως από τις απώλειες σε έμψυχο στρατιωτικό δυναμικό της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τον Συνταγματάρχη των ΗΠΑ, Ντάγκλας Μακγκρέγκορ, ανώτερο συνεργάτη του The American Conservative[3], πρώην σύμβουλο του Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ, παρασημοφορημένο βετεράνο και συγγραφέα: «οι απώλειες για τους Ουκρανούς έχουν φτάσει τους 20.000 νεκρούς ή τραυματίες τον μήνα». Αυτό σημαίνει μέχρι σήμερα περισσότερους από 140.000 Ουκρανούς, νεκρούς και τραυματίες. Ο Ρώσος ΥπΕθ, Σοϊγκού σε συνέντευξή του στο κανάλι Russiya 24, στις 21/9/2022, δήλωσε: «οι απώλειες των Ρώσων, σε νεκρούς και τραυματίες, ανήλθαν μόνο σε 5.937 άτομα, με το 90% των τραυματιών να έχουν επανέλθει στα μέτωπα. Ενώ, οι απώλειες των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας ανέρχονται σε περισσότερους από 100.000 νεκρούς και τραυματίες.» Δυτικές εκτιμήσεις μιλούν για περίπου 6.800[4] Ρώσους νεκρούς και τραυματίες.

β. Από τα οικονομικά κονδύλια και το είδος όπλων (μακρού βεληνεκούς;) με τα οποία η Δύση θα υποστηρίζει τους Ουκρανούς. Και, από την εξέλιξη της ρωσικής καταγγελίας, ότι εν ενεργεία αξιωματικοί, Αμερικανοί, Άγγλοι και γενικώς αξιωματικοί του ΝΑΤΟ δρουν φανερά στο έδαφος της Ουκρανίας.

γ. Από την περαιτέρω καταστροφή των ζωτικών υποδομών της Ουκρανίας. Μόνο σε μία μέρα, στους ρωσικούς βομβαρδισμούς της 10ης Οκτωβρίου 2022, κτυπήθηκαν 173 στόχοι σε όλη την Ουκρανία. Μεταξύ αυτών τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το γερμανικό Προξενείο στο Κίεβο, (Reuters Bild κ.α.) Στον καθολικό πανικό που επικράτησε, η πρεσβεία των ΗΠΑ στο Κίεβο κάλεσε τους Αμερικανούς να εγκαταλείψουν την Ουκρανία. Είναι ενδεικτικό ότι στην πόλη Λβιβ, κοντά στην Πολωνία, διακόπηκε το 90% παροχής ρεύματος και ύδρευσης. Ανάλογα ποσοστά ζημιών παρουσίασαν και όλες οι άλλες πόλεις-στόχοι των ρωσικών πυραύλων.

Πόσο τελικά έδαφος ανέκτησαν οι Ουκρανοί στην αντεπίθεσή τους

μέχρι σήμερα;

Σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του προέδρου της Ουκρανίας, Ζελένσκι, στις 7/10/2022, τα εδάφη που ανέκτησαν οι Ουκρανοί ανέρχονταν σε 2.434 τετ.χλμ.[5] Με δεδομένο ότι ο ίδιος είχε δηλώσει ότι οι Ρώσοι ήλεγχαν το 20% της Ουκρανίας, (για την ακρίβεια 20,62%, βάσει ουκρανικών στοιχείων). Η Ενσωμάτωση στη Ρωσία αφορούσε επισήμως το 15% ουκρανικών εδαφών, καθώς το υπόλοιπο αποτελεί εμπόλεμη ζώνη. Η έκταση της Ουκρανίας πριν την έναρξη του πολέμου ήταν 603.500 τετ.χλμ. Το 20,62% εδαφών που ήλεγχε η Ρωσία ήταν 124.441 τετ.χλμ., και απέμεναν στην Ουκρανία 479.059 τετ. χλμ. Αυτά πριν την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από Ιζιούμ και Λίμαν. Άρα τα ανακτηθέντα 2.434 τετ.χλμ (από τα μέχρι πρότινος ελεγχόμενα από τους Ρώσους, 124.441 τετ.χλμ.) αντιστοιχούν στο 1,95% εδαφών. Ενώ, αν δεχτούμε τις ρωσικές επιμετρήσεις το ποσοστό είναι 1,68%. Έστω και εάν θεωρηθεί πως είναι διπλάσια τα εδάφη που ανέκτησαν οι Ουκρανοί, αυτό αποτελεί μεν περιορισμένη ήττα για τη Ρωσία, αλλά, δεν δικαιολογεί τις εξαγγελίες θριάμβου του Κιέβου και της Δύσης. Με δεδομένες τις μεγάλες ουκρανικές απώλειες πρόκειται για τον ορισμό της Πύρρειας νίκης.

Ωστόσο, από τις 5/10/22 μέχρι σήμερα, οι Ρώσοι ανέκοψαν την ουκρανική επίθεση στη Λίμαν και το 208ο Σύνταγμα Κοζάκων ανακατέλαβε τον οικισμό Ντιπρόβα, τις πόλεις Ζαΐτσεβο, Μικολάιβκα, Βεσελάια Ντολίνα και μπορούν να μπουν στο Μπάκχμουτ από τα νότια αυτής της πόλης οχυρό. Άρα όλα είναι ρευστά. 

Τα μακροχρόνια σχέδια της Δύσης για διάλυση της Ρωσίας σε τέσσερα (4) τμήματα πιστοποιούνται από τα εξής:

α. Το σχέδιο τεμαχισμού που παρουσίασε ο Γερμανός Καγκελάριος, στη γερμανική Βουλή[6] το 1914,

β. Το γερμανικό Υπόμνημα Πολ Ρόρμπαχ, για δημιουργία Ουκρανίας και προσάρτηση ρωσικών εδαφών, του 1917[7],

γ. Τα νεότερα σχέδια των ΗΠΑ και της Δύσης, (Έκθεση Rand)[8] ,του 2019, τα οποία ξεκινούν από το 1978, και προβλέπουν ολοκληρωτικό πόλεμο κατά της Ρωσίας.

δ. Τα Σχέδια Ασκήσεων του ΝΑΤΟ[9], σε επαφή με την ρωσική επικράτεια και περικύκλωση αυτής, του 2022,

ε. Την άμεση, τελικά, εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, με άνδρες και πολεμοφόδια υπό την ηγεσία Αμερικής και Αγγλίας.

Κατόπιν αυτών και πολλών άλλων στοιχείων που λόγω εκτάσεως δεν επιτρέπεται η ανάπτυξή τους, η Ρωσία έχει μόνο δύο εναλλακτικές:

ή να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο απέναντι σε ολόκληρη τη Δύση ή αυτοκτονώντας επιχειρησιακά και στρατιωτικά να αποδεχθεί την σταδιακή της διάλυση.

[1]https://www.ethnos.gr/World/article/218978/diethnhsamnhstiaooykranikosstratosethesesekindynoamaxoysdhmioyrghsestratiotikesbaseissesxoleiakainosokomeia

[2]https://romanosg.blogspot.com/search/label/%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82%20%CE%A1%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82%0A%CE%97%20%CE%B5%CE%BE%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B8%CF%81%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82%20%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%20%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD%20%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CF%89%CE%BD

[3] The American Conservative, 22/9/22,: https://www.theamericanconservative.com/holding-ground-losing-war/

[4] Το BBC και ο ανεξάρτητος ειδησεογραφικός ιστότοπος Mediazona, ανέφερε πως έως τις 25/9/2022, ο αριθμός Ρώσων νεκρών και τραυματιών ανέρχεται σχεδόν στους 6.800 άνδρες.

[5] Ζελένσκι, 8/10/2022, «Συνολικά, 2.434 τετραγωνικά χιλιόμετρα του εδάφους μας και 96 κοινότητες έχουν ήδη απελευθερωθεί από την έναρξη αυτής της επιχείρησης».

https://www.liberal.gr/diethni-themata/zelenski-apeleytherosame-2434-tetragonika-hiliometra

[6] 1914, Γερμανός Καγκελάριος Theobald von Bethmann-Hollvoeg, γερμανική Βουλή, σχέδιο για διάλυση της Ρωσίας σε τέσσερα (4) τμήματα: 1. Ουκρανία, 2. Σιβηρία, (στην οποία θα απομονωθούν οι Ρώσοι), 3. Νοτιανατολική Ομοσπονδία (Μουσουλμανικών Επαρχιών), 4. «Εναπομείνασα Ρωσία» (της Λιθουανίας, Λετονίας, Εσθονίας, υπό κεντροευρωπαϊκό έλεγχο, πράγμα που συνέβη).

[7] Rohrbach, Paul und Schmidt, Alex, «Die russische Revolution», Βδ.7 der Reihe: Die russische Gefahr, Beiträge und Urkunden zur Zeitgeschichte, hrt. von Paul Rohrbach, Stuttgart (Στουτγγάρδη) 1917, s.7 (Einleitung) και σ.95.

[8] ο.π., υποσημείωση 2.

[9] ο.π., υποσημείωση 2.

JOHN LAUGHLAND*: H Ευρώπη βυθίζεται στον ολοκληρωτισμό!

2

Oύτε ο ίδιος, ο πανεπιστημιακός John Laughland, φανταζόταν ότι επιστρέφοντας στην πατρίδα του Βρετανία – μήτρα του «κράτους δικαίου» και του «habeas corpus» – θα ανακρινόταν επί δίωρο από την Αντιτρομοκρατική και θα του αφαιρούσαν όλο τον φορητό «οπλισμό» του: υπολογιστή, τηλέφωνο…  κλειδιά!…Ο Πούτιν έγινε σημείον αντιλεγόμενον για την αστική μας δημοκρατία…

Στις 7 Οκτωβρίου 2022, αργά το βράδυ, γύρω στις 23:30, κρατήθηκα στο αεροδρόμιο Gatwick του Λονδίνου, από την αντιτρομοκρατική αστυνομία. Με άφησαν ελεύθερο λίγο πριν τη 1 τα ξημερώματα και μου πήραν τον υπολογιστή. Δεν μου έχει επιστραφεί ακόμα.

Μου πήραν το διαβατήριό μου και όλα τα προσωπικά μου αντικείμενα –το πορτοφόλι μου, το τηλέφωνό μου, τα κλειδιά μου, τα πάντα. Με μετέφεραν σε ένα δωμάτιο όπου με ανέκριναν για μια ώρα δύο αστυνομικοί της αντιτρομοκρατικής, οι οποίοι ενεργούσαν με βάση τις εξουσίες που δίνονται στην αστυνομία (όπως έμαθα για πρώτη φορά) από το παράρτημα 3 του νόμου του 2019 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την ασφάλεια των συνόρων.

«Εχθρική δραστηριότητα»

Αυτός ο νόμος υποτίθεται ότι επιτρέπει στην αστυνομία να συλλαμβάνει «εχθρικούς πράκτορες» που έρχονται στη χώρα για «να σχεδιάσουν, να προετοιμάσουν ή να πραγματοποιήσουν τις εχθρικές τους πράξεις» (σύμφωνα με το φυλλάδιο που μου έδωσαν οι αστυνομικοί). Όμως ο ίδιος ο νόμος ορίζει ότι «ένας ανακριτικός υπάλληλος μπορεί να ασκήσει τις εξουσίες που προβλέπονται στην παρούσα παράγραφο είτε υπάρχει είτε όχι λόγος να υποψιάζεται ότι ένα άτομο εμπλέκεται ή έχει ασκήσει εχθρική δραστηριότητα» (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). Έτσι, ένας νόμος που φαινομενικά έχει σχεδιαστεί για να σταματήσει τους εχθρικούς πράκτορες ισχύει στην πραγματικότητα για όλους, χωρίς διάκριση, με τους δικούς του ρητούς όρους.

Είναι βεβαίως εκπληκτικό το γεγονός ότι αυτές οι εξουσίες ασκήθηκαν, στην περίπτωσή μου, εναντίον ενός Βρετανού υπηκόου. Οι υπήκοοι δεν πρέπει κανονικά να ερωτώνται με αυτόν τον τρόπο για τους λόγους για τους οποίους εισήλθαν στο έδαφος της χώρας τους.

Ένας από τους αστυνομικούς ξεκίνησε την ανάκριση λέγοντας ότι δεν κρατήθηκα και επομένως δεν μπορούσα να έχω πρόσβαση σε δικηγόρο. Μα φυσικά κρατήθηκα, αφού μου ήταν αδύνατο να φύγω από την αίθουσα ανακρίσεων και, κατά μείζονα λόγο, από το αεροδρόμιο, χωρίς το διαβατήριό μου και τα προσωπικά μου αντικείμενα. (Η λέξη «κρατούμενος» προφανώς έχει αλλάξει νόημα).

«Ειδικές εξουσίες»

Σύμφωνα με το φυλλάδιο, « Σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες αστυνομικές εξουσίες, η εξουσία να σταματήσει, να ανακρίνει, να ερευνήσει και, εάν είναι απαραίτητο, να κρατήσει άτομα σύμφωνα με το Παράρτημα 3, δεν απαιτεί καμία [άλλη] αρχή ή υποψία ». Οι ειδικές εξουσίες που απολαμβάνει η αστυνομία στα βρετανικά λιμάνια συνιστούν επομένως ένα «εξαιρετικό καθεστώς» στο οποίο έχουν παραμεριστεί οι συνήθεις εγγυήσεις του κράτους δικαίου.

Το κείμενο συνεχίζει: « Μπορεί να σας ψάξουν και οτιδήποτε έχετε πάνω σας…συμπεριλαμβανομένων ηλεκτρονικών συσκευών…όταν πραγματοποιούνται έρευνες, δεν χρειάζεται να σας δοθεί γραπτή ειδοποίηση έρευνας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο αξιωματικός μπορεί να δεσμεύσει ό,τι βρει πάνω σας».

Ποιες είναι αυτές οι «ειδικές καταστάσεις»; Όταν διαμαρτυρήθηκα ότι μου πήραν τον υπολογιστή μου, και δεν θα μπορούσα να εργαστώ μέχρι να μου επιστραφεί, και όταν προσφέρθηκα να τον φέρω στο αστυνομικό τμήμα την επόμενη μέρα, ο αστυνομικός απάντησε ότι δεν υπήρχε θέμα, δεν θα τον έπαιρναν. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν «ορισμένες καταστάσεις». Η κατάσχεση αυτών των συσκευών είναι, αντίθετα, ο κανόνας.

Σε ένα κράτος δικαίου, η αστυνομία μπορεί να ερευνήσει την περιουσία ενός ατόμου μόνο με ένταλμα έρευνας. Είναι έγγραφο υπογεγραμμένο από δικαστή που επιτρέπει έρευνα και κατάσχεση ιδιωτικής περιουσίας. Αν αναζητήσετε « εντάλμα έρευνας » στη Wikipedia, θα δείτε ότι « σε ορισμένα αυταρχικά έθνη, οι αστυνομικοί μπορεί να εξουσιοδοτούνται να ερευνούν άτομα και περιουσιακά στοιχεία χωρίς να χρειάζεται να λάβουν άδεια δικαστηρίου ή να δικαιολογήσουν τις ενέργειές τους ». Με αυτό το πρότυπο, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πλέον ένα «αυταρχικό έθνος».

Αυτό ακριβώς είναι που διαχωρίζει ένα κράτος δικαίου από μια δικτατορία, δηλαδή ότι το έργο της αστυνομίας δεν εκτρέπεται σε πολιτικούς σκοπούς, και όμως αυτό συνέβη σε μένα.

Πληροφοριοδότης…το Google!

Οι αστυνομικοί με ρώτησαν για τη δουλειά μου στο Ινστιτούτο για τη Δημοκρατία και τη Συνεργασία στο Παρίσι από το 2008 έως το 2018 και για τη δουλειά μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκτοτε, και πιο πρόσφατα στο FVD. Όλες οι πληροφορίες που ήθελαν είναι διαθέσιμες στο κοινό, για παράδειγμα στη Wikipedia. Η ερώτηση ήταν ευγενική αλλά ερασιτεχνική.

Με ρώτησαν ποιες είναι οι πολιτικές μου απόψεις. Ο αστυνομικός μου απάντησε: «Είμαστε μια ελεύθερη χώρα, δεν είναι όλοι τόσο τυχεροί». Το εξέλαβα ως «βρετανική αίσθηση του χιούμορ».

Οι αστυνομικοί μου είπαν ότι χρειάστηκαν δύο ή τρεις ώρες να προετοιμαστούν. Αυτό σημαίνει ότι το Λονδίνο ειδοποιήθηκε για την επικείμενη άφιξή μου αμέσως μόλις σαρώθηκε η κάρτα επιβίβασής μου στη Βουδαπέστη. Αυτό πρέπει να το γνωρίζουν όλοι.

Πέρασαν αυτές τις ώρες αναζητώντας πληροφορίες στο Διαδίκτυο. Ο αξιωματικός που με ανέκρινε φαινόταν να μην ξέρει τι ήθελε πραγματικά να μάθει. Το Διαδίκτυο, όπως όλοι θα έπρεπε να γνωρίζουν, είναι ένας βόθρος παραπληροφόρησης και υπάρχουν άπειρες ψευδείς πληροφορίες για μένα. Πολλές από αυτές έχουν δημοσιευτεί πρόσφατα στον ολλανδικό Τύπο, καθώς οι δημοσιογράφοι μπαίνουν στο Διαδίκτυο, βρίσκουν αυτό που ψάχνουν και επαναλαμβάνουν ψέματα που έχουν πει προηγουμένως άλλοι. Στη δική μου περίπτωση, δεν κουράζονται να λένε το ίδιο παραμύθι.

Είναι αρκετά κακό για τους δημοσιογράφους να το κάνουν αυτό, αλλά είναι τρομακτικό να πιστεύουμε ότι οι αξιωματικοί της αντιτρομοκρατικής θεωρούν την Google αξιόπιστη πηγή πληροφοριών. Δεν τολμάμε να φανταστούμε τον αριθμό των πραγματικά εχθρών που θα πέσουν στα δίχτυα αν αυτήν την αντίληψη έχει η αστυνομία για τις έρευνες. Δυστυχώς, αυτή είναι η κατάσταση του κόσμου σήμερα.

Το κράτος δικαίου καταστράφηκε

Είναι ιδιαίτερα συμβολικό αυτό που μου συμβαίνει. Από τότε που άρχισα να ενδιαφέρομαι για το διεθνές ποινικό δίκαιο, πριν 20 και πλέον χρόνια, επέκρινα τον τρόπο με τον οποίο τα διεθνή δικαστήρια παραμερίζουν τους μυριάδες κανόνες και διαδικασίες που έχουν συσσωρευτεί εδώ και αιώνες για να διασφαλίσουν τη δίκαιη διαδικασία. Οι Βρετανοί είναι παραδοσιακά περήφανοι για αυτές τις διαδικασίες, οι οποίες για αιώνες προστατεύουν τους πολίτες από καταχρήσεις της κρατικής εξουσίας. Έχω προειδοποιήσει επανειλημμένα ότι αυτές οι δικτατορικές πρακτικές σύντομα θα διεισδύσουν στις εθνικές δικαιοδοσίες και θα καταστρέψουν αυτήν την πολύτιμη κληρονομιά του κράτους δικαίου. Τώρα, αυτό έχει γίνει.

Από τότε που η ΕΕ ανακοίνωσε το «Παγκόσμιο καθεστώς κυρώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα**» τον Δεκέμβριο του 2020, επεσήμανα ότι η ΕΕ έχει δώσει στον εαυτό της την εξουσία να τιμωρεί άτομα με διάταγμα. Αυτή είναι μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη. Με αυτό το καθεστώς τα άτομα τιμωρούνται χωρίς καμία νομική διαδικασία (χωρίς δίκη) και χωρίς κανένα μέσο υπεράσπισης. Και μάλιστα για τα ανθρώπινα δικαιώματα! Επί δύο χρόνια, προειδοποιούσα ότι οι πολίτες των δυτικών χωρών θα ήταν οι ίδιοι στόχος αυτών των κυρώσεων. Αυτό συνέβη τον περασμένο Ιούλιο όταν ένας Βρετανός μπλόγκερ, ο Graham Philipps, υπέστη κυρώσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο έχει το ίδιο σύστημα με την ΕΕ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Ντούγκιν και… ο π. Niemöller

Με άλλα λόγια, εγώ που είχα προειδοποιήσει για το γεγονός ότι αυτές οι διαδικασίες, που εισήχθησαν σε διεθνές επίπεδο, δεν θα αργούσαν να αλλοιώσουν το ποινικό δίκαιο σε εθνικό επίπεδο, δυστυχώς με εδικαίωσε με ένα παράδειγμα αυτής της κατάχρησης της οποίας υπήρξα προσωπικά θύμα. Αυτή η εμπειρία ήταν βαθιά ανησυχητική.

Λίγο πριν συμβεί αυτό, η FVD International με tweet αποδοκίμασε τις κυρώσεις της ΕΕ εναντίον του φιλόσοφου Alexander Dugin. Όπως δείξαμε με ένα στιγμιότυπο του σχετικού ευρωπαϊκού εγγράφου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (δηλαδή η εκτελεστική εξουσία) επέβαλε κυρώσεις στον Ντούγκιν αποκλειστικά για τις απόψεις του. Πουθενά δεν υποστηρίζεται ότι συμμετείχε πράγματι στην εισβολή στην Ουκρανία, ούτε ότι είναι ένοχος υποκίνησης. Αντίθετα, του επιβάλλονται κυρώσεις για έγκλημα σκέψης.

Κάποιοι που δεν αγαπούν τον Ντούγκιν χαίρονται γι’ αυτό. Αλλά θα πρέπει να καταλάβουν ότι πρόκειται για σοβαρά καταχρηστικές εξουσίες που μπορούν εύκολα, όπως στην περίπτωσή μου, να στραφούν εναντίον εντελώς αθώων ανθρώπων. Σε αυτούς, δεν έχω καλύτερη απάντηση από τις περίφημες παρατηρήσεις του πάστορα Martin Niemöller:

«Πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές και δεν είπα τίποτα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους σοσιαλιστές και δεν είπα τίποτα, γιατί δεν ήμουν σοσιαλιστής.

Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές και δεν είπα τίποτα, γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.

Μετά ήρθαν για τους Εβραίους και δεν είπα τίποτα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος.

Μετά ήρθαν για μένα. Αλλά δεν είχε μείνει κανείς να με υπερασπισθεί».

Η Ευρώπη ολισθαίνει προς τη δικτατορία. Στην πραγματικότητα, είναι ήδη εκεί.

*Ο John Laughland (γεν. 1963) είναι Βρετανός διδάκτωρ φιλοσοφίας της Οξφόρδης και συγγραφέας. Μέχρι το 2008 ήταν Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος, μιας ευρωσκεπτιστικής Δεξαμενής σκέψης, προωθώντας το όραμα του Ντε Γκωλ για μια «Ευρώπη από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια». Από το 2008 έως το 2018, ήταν Διευθυντής Σπουδών στο Ινστιτούτο Δημοκρατίας και Συνεργασίας στο Παρίσι. Σήμερα διδάσκει σε καθολικό Ινστιτούτο στη Γαλλία.

**Δελτίο τύπου του Συμβουλίου της ΕΕ 7 Δεκεμβρίου 2020 13:00

«Το Συμβούλιο εξέδωσε σήμερα απόφαση και κανονισμό για τη θέσπιση παγκόσμιου καθεστώτος κυρώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για πρώτη φορά, η ΕΕ εξοπλίζεται με ένα πλαίσιο που θα της επιτρέψει να στοχεύει πρόσωπα, οντότητες και φορείς – συμπεριλαμβανομένων κρατικών και μη – υπεύθυνων για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή σοβαρές παραβιάσεις αυτών των δικαιωμάτων στον κόσμο, οπουδήποτε συμβαίνουν… Το πλαίσιο στοχευμένων περιοριστικών μέτρων ισχύει για πράξεις όπως η γενοκτονία, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και άλλες σοβαρές μορφές παραβιάσεων ή καταχρήσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (π.χ. βασανιστήρια, δουλεία, εξωδικαστικές εκτελέσεις, αυθαίρετες συλλήψεις ή κράτηση)…Σχόλιο: Εκτός αν πρόκειται για το Αζερμπαϊτζάν που εισβάλλει στην Αρμενία – χρειαζόμαστε το φυσικό αέριό του, την Τουρκία – με τους μισούς δημοσιογράφους στη φυλακή και ανοιχτές ιαχές πολέμου κατά κράτους – μέλους της Ενωσης, το Ισραήλ, που σκοτώνει όποτε θέλει Παλαιστίνιους, κλπ, κλπ…

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: https://lecourrierdesstrateges.fr/2022/10/12/comment-leurope-sombre-dans-le-totalitarisme-par-john-laughland/ Πρώτη δημοσίευση στο fvdinternational.com

Ανδρέας Θεοφάνους: Η επικίνδυνη κλιμάκωση στις σχέσεις Ρωσίας και Δύσης και οι

0

Ανδρέας Θεοφάνους*

16/10/2022

Διαχρονικά ένα από τα σημεία που συγκράτησα από διάφορες συναντήσεις, εντός και εκτός Κύπρου, για θέματα συγκρούσεων ήταν ότι είναι πολύ επικίνδυνο όταν μια συγκεκριμένη διένεξη εισέλθει σε μια πορεία κλιμάκωσης χωρίς έξοδο διαφυγής. Δυστυχώς η σημερινή σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας και Ρωσίας – Δύσης βρίσκεται σε ένα τέτοιο σημείο. Προφανώς η κατάσταση αυτή ελλοχεύει τεράστιους κινδύνους για τη διεθνή ασφάλεια. Ήδη έχουν υπάρξει δημοσιεύματα στον διεθνή τύπο που αναφέρονται σε διάφορα σενάρια σύμφωνα με τα οποία είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα. Μια τέτοια κατάσταση ενώ θα έπρεπε να θεωρείται αδιανόητη εν τούτοις σήμερα ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Με το ίδιο σκεπτικό υπογραμμίζεται επίσης ότι ελλοχεύουν κίνδυνοι από τυχόν κτύπημα πυρηνικών σταθμών στην Ουκρανία είτε εκ προθέσεως είτε εξ απρονοησίας.

Σε σχέση με τη σύγκρουση Κιέβου-Μόσχας σημειώνεται ότι τα τελευταία χρόνια κάθε κλιμάκωση και αιματοχυσία που λάμβανε χώρα στις περιοχές των Ρώσων αυτονομιστών στην ανατολική Ουκρανία καθιστούσε τα πράγματα πιο δύσκολα. Επιπρόσθετα, το όλο πολιτικό και στρατηγικό πλαίσιο στο οποίο εξελίσσονταν τα δεδομένα αυτά δεν ήταν υποβοηθητικά για την εκτόνωση της κατάστασης. Δυστυχώς δεν καταβλήθηκαν προσπάθειες για επίλυση των διάφορων ζητημάτων στα πλαίσια της συμφωνίας του Μινσκ. Πέραν τούτου, εγένετο λόγος για ενδεχόμενη ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ.

Θεωρώ ότι πριν τον πόλεμο θα ήταν εφικτή μια διευθέτηση μεταξύ Μόσχας και Κιέβου στη βάση μιας ομοσπονδίας στην Ουκρανία που θα διατηρούσε την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, παράλληλα με μια ευρύτερη στρατηγική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Δύσης η οποία θα περιελάμβανε την ουδετερότητα της Ουκρανίας. Ο πόλεμος, η αιματοχυσία, οι προσαρτήσεις, τα μίση και ο ρεβανσισμός έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση πραγμάτων όπου μια συμφωνία φαίνεται εξαιρετικά δύσκολη, εάν όχι αδύνατη, σε αυτό το στάδιο.

Κάτω απ΄ αυτά τα δεδομένα προβάλλει ως πιθανό σενάριο η συνέχιση του πολέμου μέχρι να υπάρξει νικητής. Για την Ουκρανία, η οποία έχει την πολυδιάστατη στήριξη της Δύσης, στόχος είναι η απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών, περιλαμβανομένης και της Κριμαίας. Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει, επίσης, σε καθεστωτική αλλαγή στη Ρωσία. Η Μόσχα θεωρεί ότι επιπρόσθετος στόχος της Δύσης είναι όχι μόνο η εξασθένιση της Ρωσίας αλλά και ο κατακερματισμός της. Για τη Ρωσία βασικός στόχος είναι η διατήρηση των κεκτημένων του πολέμου αλλά και η δημιουργία ενός σοβαρού πολιτικοοικονομικοκοινωνικού κόστους στην Ευρώπη και στη Δύση ευρύτερα. Οι εκατέρωθεν διαμετρικά αντίθετοι στόχοι των δύο πλευρών είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Πέραν των σοβαρών κοινωνικοοικονομικών συνεπειών της διένεξης, ο κίνδυνος που υφίσταται είναι η χρήση όπλων μαζικής καταστροφής περιλαμβανομένων και πυρηνικών. Δεν είναι τυχαίο που ο τέως Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προειδοποιεί για τον κίνδυνο ενός πυρηνικού πολέμου και τονίζει την ανάγκη ειρηνικής διευθέτησης του πολέμου στην Ουκρανία.

Το λιγότερο απαισιόδοξο σενάριο είναι η μετεξέλιξη της διένεξης σε frozen conflict/παγωμένη σύγκρουση. Σε μια τέτοια κατάσταση οι εχθροπραξίες θα διακοπούν χωρίς καμία συμφωνία και η σύγκρουση θα διαιωνισθεί. Επιπρόσθετα, καμία χώρα δεν θα αναγνωρίσει την προσάρτηση Ουκρανικών εδαφών από τη Ρωσία, η απομόνωση της οποίας θα συνεχισθεί για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οι εξελίξεις αυτές θα πρέπει να προβληματίσουν τη διεθνή κοινότητα. Έχει φθάσει η στιγμή για ένα ευρύτερο αναστοχασμό με στόχο αφ’ ενός μια πρωτοβουλία για τερματισμό του πολέμου και αφ’ ετέρου για  τους κανόνες που θα πρέπει να διέπουν το διεθνές σύστημα. Μεταξύ άλλων, προέχει η ανάγκη για σεβασμό των συνόρων, η αναγνώριση του δικαιώματος ύπαρξης του κάθε κράτους μέλους του ΟΗΕ καθώς και η οικοδόμηση ενός διεθνούς συστήματος συλλογικής ασφάλειας. Πέραν τούτου, είναι σημαντικό να συζητηθούν και να προωθηθούν αποτελεσματικοί τρόποι επίλυσης διενέξεων σε διάφορα επίπεδα. Κάτω απ΄ αυτά τα δεδομένα προβάλλει επίσης η ανάγκη όπως μεταρρυθμισθεί ο ΟΗΕ. Επιπρόσθετα, η διεθνής κοινότητα πρέπει να αποθαρρύνει μια κατάσταση πραγμάτων όπου ακολουθούνται δύο μέτρα και δύο σταθμά. Σε αυτό το εξαιρετικά δύσκολο διεθνές περιβάλλον η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να έχει ολοκληρωμένη κατανόηση των εξελίξεων και να προσαρμόζει με πραγματισμό την εξωτερική της πολιτική και τη στρατηγική της για το Κυπριακό.

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Νότης Μαριάς-Σκληρή κόντρα Τουρκίας-Ιταλίας για τα ασημικά της Λιβύης

0

Η νέα οικονομική απόβαση της Τουρκίας στη Λιβύη στις 3 Οκτωβρίου 2022 και η συνακόλουθη υπογραφή δύο μνημονίων για συνεργασία Άγκυρας και Τρίπολης στο πεδίο της έρευνας, εξόρυξης και εκμετάλλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου εκ μέρους τουρκικών εταιρειών (www.libyaobserver.ly 5/10/2022), δεν προκάλεσε μόνο την εύλογη κοινή αντίδραση και καταδίκη εκ μέρους της Ελλάδας και της Αιγύπτου  (www.kathimerini.gr 9/10/2022) αλλά ανησύχησε σφόδρα επίσης και την Ιταλία η οποία έχει αυξημένα οικονομικά συμφέροντα στη Λιβύη. Πολύ δε περισσότερο τώρα που όπως αποκάλυψε και ο επικεφαλής του τουρκολιβυκού Επιχειρηματικού Συμβουλίου, Murtaza Karanfil, υπάρχουν επενδυτικές δυνατότητες σχεδόν 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων που περιμένουν Τούρκους επιχειρηματίες στη Λιβύη τονίζοντας ταυτόχρονα ότι η Λιβύη είναι η πύλη προς την Αφρική (www.libyaobserver.ly 3/10/2022).

Όπως έχουμε ήδη αναλύσει από τον Απρίλιο του 2021 η Λιβύη αποτελεί πεδίο έντονου ανταγωνισμού Ιταλίας και Τουρκίας και αυτή ήταν άλλωστε και η πραγματική αιτία για την επίθεση Ντράγκι σε Ερντογάν τον οποίο χαρακτήρισε δικτάτορα για να ακολουθήσει πλέον η όξυνση των σχέσεων Ρώμης και Άγκυρας (www.notismarias.gr 19/4/2021).

Οι οικονομικές σχέσεις Ιταλίας-Λιβύης

Οι οικονομικές σχέσεις Ιταλίας-Λιβύης ανέκαθεν ήταν εξαιρετικά στενές ιδίως από την εποχή που η Λιβύη αποτελούσε ιταλική αποικία την εποχή του Μουσολίνι. Στην εποχή του Καντάφι οι σχέσεις των δύο χωρών ήταν εξαιρετικά στενές με τη Λιβύη να πραγματοποιεί μέσω της λιβυκής κρατικής εταιρίας επενδύσεων πολλές επενδύσεις στην Ιταλία όπως στην Fiat, στην εταιρεία πετρελαίων ENI, την εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας ENEL, στην τράπεζα Unicredit, στην εταιρεία τηλεπικοινωνιών Telecom Italia, στην κλωστοϋφαντουργία Olcese, ακόμη και στην ποδοσφαιρική ομάδα της Γιουβέντους όπου φιγουράριζε συχνά ο γιός του Καντάφι, Al-Saadi (Reuters 8/6/2009).

Σημαντικό ρόλο στον καθορισμό της εξωτερικής πολιτικής της Ιταλίας διαδραματίζει η ΕΝΙ  στην οποία, παρά την  ιδιωτικοποίησή της, το ιταλικό δημόσιο μέσω του 30,33% των μετοχών της τις οποίες διατηρεί κάνει επί της ουσίας κουμάντο. Βασικές υποδομές και  κοιτάσματα ιταλικού ενδιαφέροντος βρίσκονται στην δυτική Λιβύη σε χώρο δηλαδή τον οποίο ήλεγχε η φιλότουρκη κυβέρνηση της Τρίπολης. Για τον λόγο αυτόν άλλωστε η Ιταλία στήριζε την ψευτοκυβέρνηση του Σάραζ (GNA) στην Τρίπολη, όπως άλλωστε και η Τουρκία. Όμως οι εντεινόμενοι δεσμοί Τρίπολης-Αγκύρας και η απόφαση των τούρκων να μπουν και στο παιχνίδι των κοιτασμάτων του λιβυκού πετρελαίου και φυσικού αερίου είχαν ως αποτέλεσμα την ένταση των ανταγωνισμών Ιταλίας και Τουρκίας. Και αυτό όπως αντιλαμβάνεται κανείς περιέπλεξε την κατάσταση. 

Η ιταλική πολυεθνική ΕΝΙ έχει τεράστια συμφέροντα στη Λιβύη. Κατ΄ αρχάς είναι ο φορέας εκμετάλλευσης αλλά και κατά 50% μέτοχος του περίφημου Western Libyan Gas Project (WLGP) που περιλαμβάνει το χερσαίο παραγωγικό κοίτασμα της Wafa στα σύνορα Λιβύης-Αλγερίας, τα υπεράκτια παραγωγικά κοιτάσματα Bahr Essalam και Bouri, το συγκρότημα εγκαταστάσεων επεξεργασίας πετρελαίου και φυσικού αερίου με δεξαμενές αποθήκευσης αργού πετρελαίου και προϊόντων καθώς και  εγκαταστάσεις φόρτωσης υγραερίου στο Mellitah και τον Αγωγό Greenstream που μεταφέρει φυσικό αέριο από το συγκρότημα Mellitah στη Σικελία. Σημειωτέον ότι η  Ιταλία επί του παρόντος αποτελεί τον μοναδικό εξαγωγικό προορισμό του φυσικού αερίου της Λιβύης.  Έτσι το 2019, το WLGP παρείχε 5,4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στην Ιταλία, που αντιστοιχεί στο 8% της ζήτησης φυσικού αερίου της Ιταλίας. Αυτό βέβαια έγινε εφικτό λόγω των στενών σχέσεων της Ιταλίας με την ψευτοκυβέρνηση του Σάραζ. Έτσι όπως προκύπτει και στοιχεία η τροφοδοσία της Ιταλίας με λιβυκό φυσικό αέριο στο διάστημα 2012-2020 δεν παρουσίασε ιδιαίτερα προβλήματα (www.spglobal.com 21/1/2020).

Αντίθετα οι εγκαταστάσεις της ΕΝΙ στην υπόλοιπη Λιβύη η οποία ήταν υπό την εξουσία του Χαφτάρ (LNA) αντιμετώπισαν έντονα προβλήματα. Αυτό ισχύει κυρίως για τη νότια Λιβύη όπου η ΕΝΙ κατέχει το 33% του παραγωγικού κοιτάσματος El Feel και την ανατολική Λιβύη όπου η ΕΝΙ κατέχει το 50% του παραγωγικού κοιτάσματος Abu Attifel. Οι πετρελαιοπηγές της ΕΝΙ στις περιοχές αυτές δέχθηκαν πολλές επιθέσεις με αποτέλεσμα να υπάρχουν τεράστια προβλήματα στην παραγωγή (realinstitutoelcano.org. 23/9/2020).

Επιπλέον τα ιταλικά συμφέροντα έδειξαν ιδιαίτερη δραστηριότητα στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής καθώς η Λιβύη αντιμετωπίζει ένα σημαντικό έλλειμμα ηλεκτρικής ενέργειας που ανέρχεται τουλάχιστον σε 2.500 megawatt (ΜW) κατά τη διάρκεια αιχμής. Το ποσοστό κατοίκων της Λιβύης που απολαμβάνουν πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια έχει μειωθεί στο 67% από το 81% που ήταν πριν τον εμφύλιο πόλεμο. Άλλωστε είναι γνωστές οι επί 48 σχεδόν ώρες διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος στην ίδια την Τρίπολη. Έτσι η ΕΝΙ έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να αναλάβει επίσης δράση και στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας συνεργαζόμενη με την General Electric Company της Λιβύης (GECOL). Επιπλέον η ΕΝΙ  έκανε μελέτη ανάπτυξης για την κατασκευή ενός νέου εργοστασίου με αέριο και θα παρέχει υποστήριξη σε έργα εκκίνησης για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (realinstitutoelcano.org. 23/9/2020).

Το τελευταίο βέβαια διάστημα λόγω της ενεργειακής κρίσης η Λιβύη άρχισε να κάνει νερά στους Ιταλούς καθώς η κυβέρνηση της Λιβύης με έδρα την Τρίπολη. ανέφερε ότι χρειάζεται το φυσικό αέριο για τοπική κατανάλωση και ως εκ τούτου ανακοίνωσε ότι η Λιβύη πρόκειται να μειώσει τις εξαγωγές φυσικού αερίου προς την ιταλική ENI κατά 25% (www.libyaherald.com 5/7/2022).

Ιταλική ρελάνς στα  νέα τουρκολιβυκά μνημόνια

Πριν λοιπόν στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής των νέων τουρκολιβυκών μνημονίων η Ρώμη θορυβημένη έκανε άνοιγμα στην κυβέρνηση της Λιβύης. Αποδέκτης των επαφών ήταν η υπουργός εξωτερικών της Λιβύης Εξωτερικών Najla Al-Manqoush (www.giornalediplomatico.it 10/10/2022).

Και αυτό βέβαια όχι τυχαία μιας και η Al-Manqoush είχε διαφωνήσει πρόσφατα δημόσια με τον Τσαβούσογλου στην κοινή τους συνέντευξη τύπου για την ισχύ του τουρκολιβυκού μνημονίου περί καθορισμού θαλασσίων ζωνών, τονίζοντας ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο «δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί, καθώς αναμένει τις διαδικασίες έγκρισης του ΟΗΕ» (https://www.kathimerini.gr 4/10/2022). 

Και μπορεί μεν ακόμη στην Ρώμη να μην έχει ορκιστεί η νέα κυβέρνηση πλην όμως ο πρέσβης της Ιταλίας στη Λιβύη Giuseppe Grimaldi στη συνάντηση του με την Al-Manqoush στις 10/10/2022 στην Τρίπολη δεν έχασε καιρό καθώς εξέφρασε τη στήριξη της χώρας του για τη διατήρηση της ασφάλειας και της σταθερότητας που οδηγεί σε εθνικές εκλογές στη Λιβύη, επαναλαμβάνοντας μάλιστα ότι η σταθερότητα της Λιβύης είναι «θεμελιώδους και ζωτικής σημασίας» για ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου (www.libyaobserver.ly 11/10/2022). 

Από την πλευρά της η Al-Manqoush δήλωσε ότι η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNU) ανυπομονεί να συνεργαστεί με τη νέα ιταλική κυβέρνηση και να οικοδομήσει σχέσεις για το καλό και των δύο εθνών. Και αφού συνεχάρη τον Ιταλό πρέσβη για τη νέα κυβέρνηση της χώρας του, τόνισε την ετοιμότητα της GNU να συνεργαστεί με τη νέα ιταλική διοίκηση και να οικοδομήσει σχέσεις βασισμένες σε αμοιβαία συμφέροντα που εξυπηρετούν και τις δύο πλευρές (https://specialelibia.it 11/10/2022).

Και κατέληξε επισημαίνοντας την πολύτιμη σχέση που ενώνει τη Λιβύη και την Ιταλία, τονίζοντας τη σημασία της συνέχισης της ενίσχυσης ισχυρών οικονομικών και πολιτικών δεσμών (www.libyaobserver.ly 11/10/2022).

Και χωρίς να χάσουν χρόνο οι Ιταλοί παίζοντας έξυπνα «το ευρωπαϊκό χαρτί» άρχισαν να προτείνουν τρόπους εξαγωγής λιβυκών ψαριών απευθείας στην ΕΕ με τις συζητήσεις να επικεντρώνονται στους τρόπους ανάπτυξης εγκαταστάσεων για την εκφόρτωση, την επεξεργασία και τη μεταφορά των αλιευτικών προϊόντων της Λιβύης (www.libyaherald.com/ 10/10/2022). 

Ταυτόχρονα ετοιμάζεται «ιταλική οικονομική απόβαση» με τη διοργάνωση από τις 30 Οκτωβρίου έως τις 2 Νοεμβρίου 2022 στην Τρίπολη της Λιβύης της  Έκθεσης των Αντιπροσώπων των Ιταλικών βιομηχανιών (www.libyaherald.com 25/9/2022) η οποία στοχεύει στην επιστροφή των ιταλικών προϊόντων  στην αγορά της Λιβύης, και όλα αυτά την ώρα που τα τελευταία χρόνια η Τουρκία εκτόπισε την ΕΕ σε επίπεδο εξαγωγών και είναι μετά την Κίνα ο δεύτερος εξαγωγέας στη Λιβύη με έσοδα τουλάχιστον 1,53 δις δολάρια.

Και καθώς οι Ιταλοί γνωρίζουν να αξιοποιούν και την κουλτούρα ως ένα αποφασιστικό μέσο για την ενίσχυση της ιταλικής ήπιας ισχύος (soft power) φρόντισαν για το ακαδημαϊκό έτος 2022/23, η ιταλική γλώσσα να είναι μάθημα επιλογής για μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Λιβύης. Μάλιστα ήδη 60 Λίβυοι καθηγητές ιταλικής γλώσσας ολοκλήρωσαν την εκπαίδευσή τους στο Πανεπιστήμιο της Βενετίας ενώ άλλοι 30 δάσκαλοι θα παρακολουθήσουν σύντομα εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο της Σιένα (www.libyaherald.com/ 3/9/2022).

Από ελλαδικής πλευράς στα θετικά πρέπει να τονιστεί η πρόσφατη υπογραφή μνημονίου συνεργασίας του Εμπορικού Επιμελητηρίου Λέσβου με το αντίστοιχο της Τρίπολης της Λιβύης (www.libyaherald.com 2/10/2022) καθώς και το Λιβυκο-Κυπριακό Οικονομικό Φόρουμ που θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο τον Νοέμβριο του 2022 (www.libyaherald.com 11/10/2022).

Πρόεδρος του Κόμματος ΕΛΛΑΔΑ- Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, Καθηγητής Θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής, [email protected]

ΛΙΑΝΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ-Το σχέδιο Ερντογάν για εξελίξεις στην Κύπρο-Λ.Μυστακίδου

0

Την ώρα που η κοινή γνώμη και η αντιπολίτευση στην Τουρκία ήταν απασχολημένη με το «σοβαρό» θέμα της  μαντίλας η κυβέρνηση διόρισε ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο Πρέσβη στα κατεχόμενα.

Οι Τουρκοκύπριοι εδώ και καιρό είναι δυσαρεστημένοι με την «μητέρα πατρίδα» και δεν το κρύβουν.  Τώρα ανησυχούν έντονα για την άφιξη του Μετίν Φαϊζίογλου στα κατεχόμενα και τα καθήκοντα που θα αναλάβει να εκτελέσει. Το όνομα του  Πρέσβη  είναι πολύ γνωστό τόσο στην Τουρκία όσο και στην Κύπρο.

Ο Μετίν Φεϊζίογλου είναι εγγονός του χουντικού υπουργού Τουρχάν Φεϊζίογλου. Όταν ήταν πρόεδρος της Ένωσης Δικηγορικών Συλλόγων Τουρκίας , τόλμησε να αντιμιλήσει στον Ερντογάν , σε μια ομιλία του , από την οποία έφυγε εξοργισμένος και φωνάζοντας στον σουλτάνο ¨μα τον Θεό όλα όσα λες είναι ψέματα¨.

Την εποχή εκείνη πολιτευόταν με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα  και αργότερα εντάχθηκε στο κυβερνών κόμμα, όπου έγινε βασιλικότερος του βασιλέως. Διαδραμάτισε σκοτεινό ρόλο στην υπόθεση Εργκενεκόν και στην συμφιλίωση με τους Κούρδους. Για τις προσφορές του ζήτησε να γίνει υπουργός δικαιοσύνης, αλλά αντ αυτού διορίστηκε Πρέσβης στο ψευδοκράτος.

Ο Βεϊσί Σαρίσοζεν στην εφημερίδα Ahval υποστηρίζει ότι ο Φεϊζίογλου πάει στην Κύπρο με ειδική  αποστολή. Ήδη είχε αναμιχθεί στο άνοιγμα της Αμμοχώστου. Τώρα θα βάλει χέρι, όπως λέει χαρακτηριστικά, στην Περίκλειστη Πόλη . Αυτό βέβαια θα προκαλέσει την αντίδραση της Ελλάδα και όλου του δυτικού κόσμου, αλλά δεν θα οδηγήσει σε πολεμική σύγκρουση.

Θα πραγματοποιηθούν κάποιες προβοκάτσιες και τότε θα ζητήσουν δημοψήφισμα για να εκφράσει ο «λαός» τη βούληση του αν θέλει να ενταχθεί ή όχι στην Τουρκία.  Αυτό θα γίνει με την δικαιολογία ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν μπορούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους και  να εξασφαλίσουν την ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας τους.  Ακριβώς ότι έκανε ο Πούτιν στο Ντονμπάς με τα όπλα ο Ερντογάν θα το κάνει αναίμακτα.

Όλα αυτά θα γίνουν παραμονές των εκλογών. Μπροστά στην απειλή της Δύσης ότι θα διεξαχθεί παρόμοιο δημοψήφισμα στο Νότιο Κουρδιστάν  , ο Ερντογάν θα εγκαταλείψει το σχέδιο του.

Το δημοψήφισμα θα του δώσει την ευκαιρία να βροντοφωνάξει  από τα μπαλκόνια ηρωικούς ύμνους και να υποσχεθεί ότι αμέσως μετά τις εκλογές θα επικυρώσει την απόφαση των αδελφών Κυπρίων για την ένταξη τους στην Τουρκία. Πράγμα που δεν θα κάνει ποτέ.  Θα εξαπατήσει για πολλοστή φορά τους  ψηφοφόρους που φλέγονται από πατριωτικά αισθήματα  και θα καθίσει στο θρόνο ακόμα πιο δυνατός για νέες περιπέτειες.

Οι απόψεις  του Βεϊσί ίσως θα είναι η ευκαιρία για εκτόνωση της κρίσης που δημιουργεί σύσσωμη η πολιτική σκηνή της Τουρκίας.

https://www.militaire.gr/to-schedio-erntogan-gia-exelixeis-stin-kypro-l-mystakidoy/

Σε «τουρκική ιδιοκτησία» το αεροδρόμιο της Λιβύης και η βάση Al-Wattia λέει η Google

0

Η Google παρουσιάζει το Διεθνές Αεροδρόμιο Mitiga στη Λιβύη ως «Τουρκικό Διεθνές Αεροδρόμιο Mitiga».

Εύλογα ερωτηματικά προκαλεί η αλλαγή της Google στα ονόματα του διεθνούς αεροδρομίου Mitiga της Τρίπολης, στη Λιβύη και της στρατιωτικής βάσης Al-Wattia.

Το θέμα αναδείχθηκε από την ενημερωτική ιστοσελίδα Libya Press, η οποία αποκαλύπτει ότι και τα δύο αναφέρονται ως «τουρκική ιδιοκτησία» στo Google.

Σε ανάρτηση της στο λογαριασμό της στο twitter η ιστοσελίδα Press αναφέρει ότι η διάσημη μηχανή αναζήτησης έχει αλλάξει το όνομα του διεθνούς αεροδρομίου Mitiga και της στρατιωτικής βάσης Al-Wattia σε «Τουρκικό Διεθνές Αεροδρόμιο Mitiga» και σε «Τουρκική Στρατιωτική Βάση Al-Wattia».

Μ Καλ.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/168144/se-tourkiki-idioktisia-to-aerodromio-tis-livyis-kai-i-vasi-al-wattia-leei-i-google

Elections Approaching, Erdogan Raises the Heat Again With Greece

0

Turkey’s president suggested that troops “may suddenly arrive one night” in Greece. With inflation rampant and the lira sinking, a manufactured crisis might be just the thing he needs.  

Credit…Adem Altan/Agence France-Presse — Getty Images

Sign up for the Russia-Ukraine War Briefing.  Every evening, we’ll send you a summary of the day’s biggest news. 

ISTANBUL — Last week at a closed dinner in Prague, Prime Minister Kyriakos Mitsotakis of Greece was addressing 44 European leaders when President Recep Tayyip Erdogan of Turkey interrupted him and started a shouting match.

Before stalking from the room, Mr. Erdogan accused Mr. Mitsotakis of insincerity about settling disputes in the eastern Aegean and blasted the European Union for siding with its members, Greece and Cyprus, according to a European diplomat and two senior European officials who were there.

While the others, flabbergasted and annoyed, finished their dinners, Mr. Erdogan fulminated at a news conference against Greece and threatened invasion. “We may suddenly arrive one night,” he said. When a reporter asked if that meant he would attack Greece, the Turkish president said, “Actually you have understood.”

The outburst was only the latest from Mr. Erdogan. As he faces mounting political and economic difficulties before elections in the spring, he has been ramping up the threats against his NATO ally since the summer, using language normally left to military hawks and ultranationalists.

While few diplomats or analysts are predicting war, there is a growing sense among European diplomats that a politically threatened Mr. Erdogan is an increasingly dangerous one for his neighbors — and that accidents can happen.

Mr. Erdogan needs crisis to buoy his shaky standing at home after nearly 20 years in power, a diplomat specializing in Turkey said, requesting anonymity. And if he is not provided one, the diplomat said, he may create one.

The rising tensions between Greece and Turkey, both NATO members, now threaten to add a difficult new dimension to Europe’s efforts to maintain its unity in the face of Russia’s war in Ukraine and its accumulating economic fallout.

Image

Mr. Erdogan met President Vladimir V. Putin of Russia in Kazakhstan on Thursday.
Credit…Pool photo by Vyacheslav Prokofyev
Mr. Erdogan met President Vladimir V. Putin of Russia in Kazakhstan on Thursday.

Already, Mr. Erdogan has made himself a troublesome and unpredictable ally for his NATO partners. His economic challenges and desire to carve out a stable security sphere for Turkey in a tough neighborhood have pushed him ever closer to President Vladimir V. Putin of Russia.

Mr. Erdogan has earned some shelter from open criticism by allies because of his efforts to mediate between Russia and Ukraine, especially in the deal to allow Ukrainian grain exports.

But he has refused to impose sanctions on Russia and continues to get Russian gas through the TurkStream pipeline, while asking Moscow to delay payment for energy.

On Thursday, Mr. Erdogan met Mr. Putin in Kazakhstan, where they discussed using Turkey as an energy hub to export more Russian gas after the pipelines to Germany under the Baltic Sea have been damaged.

But it is the escalating rhetoric against Greece that is now drawing special attention.

Sinan Ulgen, the director of EDAM, an Istanbul-based research institution, said that of course there was an electoral aspect to Mr. Erdogan’s actions. But there were also deep-seated problems that foster chronic instability and dangerous tensions.

“Turkey and Greece have a set of unresolved bilateral disputes,” he said, “and this creates a favorable environment whenever a politician in Ankara or Athens wants to raise tensions.”

The two countries nearly went to war in the 1970s over energy exploration in the Aegean, in 1995-96 over disputed claims over an uninhabited rock formation in the eastern Mediterranean, and in 2020, again over energy exploration in disputed waters. “And now we’re at it again,” Mr. Ulgen said. “And why? Because of elections in Turkey and Greece.”

Mr. Mitsotakis is also in campaign mode, with elections expected next summer, damaged by a continuing scandal over spyware planted in the phones of opposition politicians and journalists. As in Turkey, nothing appeals to Greek patriotism more than a good spat with an old foe.

Image

A Turkish drill in August off Mersin, Turkey. Turkey and Greece nearly went to war in 2020 over Turkish energy exploration in disputed waters.
Credit…Adem Altan/Agence France-Presse — Getty Images
A Turkish drill in August off Mersin, Turkey. Turkey and Greece nearly went to war in 2020 over Turkish energy exploration in disputed waters.

He has sought to appear firm without escalating. Confronted at the dinner in Prague, Mr. Mitsotakis retorted that leaders should solve problems and not create new ones, that he was prepared to discuss all issues but could not stay silent while Turkey threatened the sovereignty of Greek islands.

“No, Mr. Erdogan — no to bullying,” he said in a recent policy speech. He told reporters that he was open to talks with Mr. Erdogan despite the vitriol, saying he thought military conflict unlikely. “I don’t believe this will ever happen,” he said. “And if, God forbid, it happened, Turkey would receive an absolutely devastating response.”

He was referring to Greek military abilities that have been significantly bolstered recently as part of expanded defense agreements with France and the United States.

Mr. Mitsotakis has also taken advantage of American annoyance with Mr. Erdogan’s relations with Russia and his delay in approving NATO enlargement to Finland and Sweden to boost ties with Washington. In May, he was the first Greek prime minister to address Congress and urged it to reconsider arms sales to Turkey.

He has said Greece will buy F-35s, while Turkey, denied F-35s because of its purchase of a Russian air-defense system, is still pressing to get more F-16s and modernization kits, using NATO enlargement as leverage.

But Mr. Erdogan is facing considerable problems at home, making tensions with Greece an easy and traditional way to divert attention and rally support.

Mr. Erdogan is presiding over a disastrous economy, with inflation running officially at 83 percent a year — but most likely higher — and the currency depreciating. Turkish gross domestic product per capita, a measure of wealth, has dropped to about $7,500 from more than $12,600 in 2013, based on Turkey’s real population, which now includes some four million Syrian refugees, according to Bilge Yilmaz, a professor at the Wharton School of the University of Pennsylvania.

Image

Mr. Erdogan is presiding over a disastrous economy, with inflation running officially at 83 percent a year.
Credit…Yasin Akgul/Agence France-Presse — Getty Images
Mr. Erdogan is presiding over a disastrous economy, with inflation running officially at 83 percent a year.

Mr. Erdogan has kept cutting interest rates against conventional economic advice. “We need to reverse monetary policy,” said Mr. Yilmaz, who is touted as a likely finance minister should Mr. Erdogan lose the election. “A strong adjustment of the economy will not be easy.”

There is also growing popular resentment of the continuing cost of the refugees, who were taken in by Mr. Erdogan as a generous gesture to fellow Muslims in difficulty.

Still, Mr. Erdogan is thought to have a solid 30 percent of the vote as his base, and government-controlled media dominate, with numerous opposition journalists and politicians jailed or silenced.

In a report on Wednesday, the European Union criticized “democratic backsliding” and said that “in the area of democracy, the rule of law and fundamental rights, Turkey needs to reverse the negative trend as a matter of priority with addressing the weakening of effective checks and balances in the political system.”

Still, at this point, analysts think Mr. Erdogan could lose his majority in Parliament and might just lose the presidential election itself.

That is an analysis firmly rejected by Mr. Erdogan’s Justice and Development Party, the AKP, said Volkan Bozkir, a former diplomat and member of Parliament, who says flatly that Mr. Erdogan and his party will be re-elected.

Constantinos Filis, the director of the Institute of Global Affairs at the American College of Greece, believes that Mr. Erdogan is trying to keep all options open, “casting Greece as a convenient external threat and creating a dangerous framework within which he could justify a potential move against Greece in advance.”

As for Washington, he said, they are telling Mr. Erdogan: “Thank you for what you did in Ukraine, of course you haven’t imposed sanctions on Russia, but OK, you’re in a difficult position, strategically, diplomatically, economically — but don’t dare to do something in the Aegean or the Eastern Mediterranean that will bring trouble to NATO.”

Image

Migrants at the border between Turkey and Greece in March 2020. There is growing popular resentment of the continuing cost of the refugees in Turkey, who include  four million Syrians.
Credit…The New York Times
Migrants at the border between Turkey and Greece in March 2020. There is growing popular resentment of the continuing cost of the refugees in Turkey, who include  four million Syrians.

More likely, Mr. Filis said, Mr. Erdogan would again send migrants toward Europe, or launch another energy exploration in disputed areas off Cyprus or Crete, which produced near clashes in 2020, or intercept a Greek ship transporting military equipment to one of the Aegean Islands.

Mr. Ulgen also does not expect armed conflict but would not be surprised. “It could happen; it’s not something we can rule out anymore,” he said. “But if it happens, it will be small-scale.”

Niki Kitsantonis contributed reporting from Athens, Safak Timur from Istanbul and Matina Stevis-Gridneff from Prague.

www.nytimes.com

Σκληρή επίθεση του βουλευτή Παλόν εναντίον του Ερντογάν: Απειλεί την Ελλάδα, δεν πρέπει να του δώσουμε τα F-16

0

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να μείνουν άπραγες καθώς ο (Ταγίπ) Ερντογάν απειλεί με στρατιωτική δράση εναντίον της Ελλάδας.

Τη δήλωση αυτή έκανε ο βουλευτής Φρανκ Παλόν (Δημοκρατικός από το Νιού Τζέρσεϊ) αντιδρώντας στο δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times (ΕΔΩ) με τίτλο “Οι εκλογές πλησιάζουν, ο Ερντογάν σηκώνει ξανά τη “φωτιά” με την Ελλάδα” (Elections Approaching, Erdogan Raises the Heat Again With Greece).

Σύμφωνα με την εφημερίδα ο πρόεδρος της Τουρκίας ανέφερε ότι τα στρατεύματα της «μπορεί να φτάσουν ξαφνικά μια νύχτα» στην Ελλάδα. Με τον πληθωρισμό ανεξέλεγκτο και τη λίρα να βυθίζεται, μια κατασκευασμένη κρίση μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται.

Ο βουλευτής τονίζει και τα εξής:

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος -εννοεί την τουρκική στρατιωτική απειλή εναντίον της Ελλάδας- που πρέπει να σταματήσουμε την πώληση των μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Τουρκία. Ο Ερντογάν δεν μπορεί να είναι αξιόπιστος και θα μπορούσε να τους χρησιμοποιήσει εναντίον ενός άλλου συμμάχου του ΝΑΤΟ.

Από την πλευρά του, ο Ραβίνος Shmuley επιτέθηκε εναντίον του Ερντογάν και του Δρ. Οζ, ο οποίος διεκδικεί έδρα γερουσιαστή στην Πενσιλβάνια, με στόχο να αναδειχθεί σε “Δούρειο Ίππο” της Τουρκίας στην αμερικανική Γερουσία. Δήλωσε:

Ο Ερντογάν είναι μια παγκόσμια απειλή. Ο Dr Oz αρνείται να καταδικάσει την επιθετικότητά του. Οι εκλογές απέχουν δύο εβδομάδες. Έχουμε έναν πιθανό γερουσιαστή με απροσδιόριστο βαθμό επιρροής από έναν τύραννο της Μέσης Ανατολής που είναι ο πιο φανατικός αντισημίτης στον κόσμο.

Ο αντίπαλος του Δρ. Οζ, o John Fetterman, δήλωσε ήδη την υποστήριξη του στα θέματα που αφορούν την Ελλάδα, την Αρμενία και τους Κούρδους. Επίσης αναγνώρισε την Αρμενική Γενοκτονία.

FILE PHOTO: Chairman Frank Pallone (D-NJ) during a House Committee on Energy and Commerce hearing, on Capitol Hill in Washington, DC, USA. EPA, KEVIN DIETSCH, POOL

https://hellasjournal.com/2022/10/skliri-epithesi-tou-voulefti-palon-enantion-tou-erntogan-apili-tin-ellada-den-prepi-na-tou-dosoume-ta-f-16/

Σοκ στο βρετανικό θρόνο: 43 χρόνια μετά το θάνατό του ανοίγει ξανά ο φάκελος κατά του λόρδου Μαουνμπάτεν για σεξουαλική κακοποίηση 11χρονου

0

Μια καταγγελία από το παρελθόν «ανατινάζει» τον βρετανικό χρόνο. 43 χρόνια μετά το θάνατο του (1979) ο Λόρδος Μαουνμπάτεν κατηγορείται επισήμως ότι βίασε 11χρονο αγόρι, το 1977 στο διαβόητο παιδικό σπίτι Kincora στη Βόρεια Ιρλανδία .

Ο Λόρδος Μάουντμπάτεν, -θείος του σημερινού βασιλιά Κάρολου Γ’, ο άνθρωπος που υιοθέτησε τον πατέρα του, πρίγκιπα του Εδιμβούργου Φίλιππου και δεύτερος ξάδερφος του Βασιλιά Γεωργίου ΣΤ’, ο οποίος δολοφονήθηκε δύο χρόνια αργότερα όταν ο IRA τοποθέτησε μια βόμβα στο γιοτ του- καταγγέλεται από τον Άρθουρ Σμιθ, ο οποίος έχει παραιτηθεί από το δικαίωμά του στην ανωνυμία, καθώς ισχυρίζεται ότι κακοποιήθηκε δύο φορές

Τώρα, για πρώτη φορά, το Ανώτατο Δικαστήριο στο Μπέλφαστ πρόκειται να ακούσει κατηγορίες ότι κακοποίησε το αγόρι στο συγκεκριμένο ορφανοτροφείο – το οποίο έχει αντιμετωπίσει ευρέως διαδεδομένες κατηγορίες για κακοποίηση.

Πριν από πέντε χρόνια, μια δημόσια έρευνα διαπίστωσε ότι τουλάχιστον 39 αγόρια είχαν κακοποιηθεί στο Kincora – τέσσερις δεκαετίες αφότου τρία μέλη του προσωπικού φυλακίστηκαν για κακοποίηση 11 θυμάτων εκεί.

Η έρευνα επέκρινε τις αρχές για την αποτυχία τους να ενεργήσουν και ο αστυνομικός Διαμεσολαβητής για τη Βόρεια Ιρλανδία επέκρινε πέρυσι το Royal Ulster Constabulary για την κακή ανταπόκρισή του στις καταγγελίες εκείνη την εποχή.

Παρά τους ισχυρισμούς ότι οι υπηρεσίες ασφαλείας βοήθησαν ενεργά την κατάχρηση, κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει αυτούς τους ισχυρισμούς δεν έγινε δεκτό. Ο κ. Smyth, τώρα 56 ετών, ισχυρίζεται ότι κακοποιήθηκε για πρώτη φορά από το μέλος του προσωπικού William McGrath –ο οποίος έγινε γνωστός ως «το κτήνος της Kincora»– λίγο μετά την άφιξή του στο σπίτι.

Ισχυρίζεται ότι ο κ. ΜακΓκραθ τον σύστησε σε έναν «πολυτελή» άγνωστο τον Αύγουστο του 1977, ο οποίος τον «κυνήγησε» δύο φορές.

Ο κ. Smyth είπε στην Sunday Life: «Ο McGrath θα έλεγε, «Θα συναντήσεις έναν ιδιαίτερο φίλο». Και είπα, «Α, αλήθεια;» Και τότε ήταν που με πήγε σε εκείνο το δωμάτιο – στον κάτω όροφο υπήρχε ένα μεγάλο γραφείο, με ένα μεγάλο γραφείο και υπήρχε ένα ντους.

«Το όνομα [του ξένου] δεν αναφέρθηκε ποτέ στο δωμάτιο. Με έκανε να κάνω ντους και μετά κατέβαινε ο ΜακΓκραθ και με έπαιρνε μετά».

Ισχυρίζεται ότι συνειδητοποίησε ποιος ήταν ο θύτης του μόλις το 1979 λόγω της δημοσιότητας σχετικά με τη δολοφονία του Λόρδου Μάουντμπάτεν.

Ο κ. Smyth, ο οποίος τώρα ζει στην Αυστραλία, πρόσθεσε: «Δεν ξεχνάς ποιος σε κακοποίησε. Εμπιστέψου με. Το μπλοκάρεις αλλά δεν το ξεχνάς. Το έκλεισα για χρόνια. Ένιωσα αμήχανα με αυτό που είχε συμβεί αλλά τώρα θέλω ειρήνη ».

Η αστική νομική αγωγή κατά του Λόρδου Mountbatten είναι επίσης κατά ορισμένων ιδρυμάτων της Βόρειας Ιρλανδίας, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργείου Υγείας και του αρχιφύλακα της Αστυνομικής Υπηρεσίας της Βόρειας Ιρλανδίας.

Ο Κέβιν Γουίντερς, ο δικηγόρος του Σμάιθ, είπε: «[Αυτή είναι] η πρώτη φορά που κάποιος μπαίνει μπροστά για να υποβάλει κατηγορίες εναντίον του Λόρδου Μάουντμπάτεν σε δικαστήριο.

«Αυτή η απόφαση δεν έχει ληφθεί σοβαρά. Καταλαβαίνει πολύ καλά ότι θα είναι μια βαθιά αντιδημοφιλής περίπτωση με πολλούς ανθρώπους, όπως συμβαίνει μέσα σε εβδομάδες από τον θάνατο της Βασίλισσας.

«Ωστόσο, οι δικαστικές διαφορές που αφορούν ψυχική, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση δεν αναλαμβάνονται για σκόπιμη προσβολή ευαισθησιών».

Χθες το βράδυ ένας εκπρόσωπος του Παλατιού του Μπάκιγχαμ αρνήθηκε να σχολιάσει την υπόθεση.

File Photo Mahatma Gandhi (C) shown in file photo dated 11 April 1947 visiting the Viceroy of India Lord Louis Mountbatten and his wife Lady Mountbatten at their residence in New Delhi. Mountbatten was one of the key architects of the subcontinent’s partition. India celebrates its 50th Independence anniversary 15 August. AFP PHOTO

Με πληροφορίες από dailymail.co.uk // 

https://hellasjournal.com/2022/10/sok-sto-vretaniko-throno-43-chronia-meta-to-thanato-tou-anigi-xana-o-fakelos-kata-tou-lordou-maounmpaten-gia-sexoualiki-kakopiisi-11chronou/

Ζοφερή προειδοποίηση από τις μυστικές υπηρεσίες του Βερολίνου: Σενάρια για πυρηνική επίθεση στην Ουκρανία και πολιτικές δολοφονίες στη Γερμανία

0

Προειδοποίηση για το ενδεχόμενο πυρηνικής επίθεσης στηνν Ουκρανία αλλά και πολιτικές δολοφονίες επί γερμανικού εδάφους απηύθυναν προς το γερμανικό κοινοβούλιο τρεις  γερμανοί Αξιωματούχοι.

Πρόκειταιο για τους αρχηγούς της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Κατασκοπείας (BND) Μπρούνο Καλ,της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος (BfV) Τόμας Χάλντενβανγκ και της Υπηρεσίας Στρατιωτικής Κατασκοπείας (MAD) Μαρτίνα Ρόζενμπεργκ.

Οι ίδιες αρχές αναφέρθηκαν στο ενδεχόμενο οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες να προβούν σε πολιτικές δολοφονίες στο έδαφος της Γερμανίας.

Τις αποκαλύψεις έκανε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.

Oι Κάλ και Χάλντενβανγκ έκαναν αντίστοιχες δηλώσεις στο γερμανικό κοινοβούλιο, το οποίο συνεδριάζει μια φορά τον χρόνο δημόσια για να ακούσει εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση από τους επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών.

Ο αρχηγός της BfV δήλωσε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία «άλλαξε τους κανόνες του παιγνιδιού» σε όλους τους τομείς της πολιτικής και ενέχει μια άμεση απειλή για την ασφάλεια της Γερμανίας στο εσωτερικό της. Ο Χάλντενβανγκ δήλωσε ότι τον Απρίλιο από την Γερμανία απελάθηκαν 40 Ρώσοι κατάσκοποι, «αλλά δεν είναι μόνο αυτό».

Όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ο επικεφαλής της Bfv «το επιχειρησιακό επίπεδο των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών στην Γερμανία μειώθηκε», και η Bfv έχει επεξεργαστεί σενάρια , που εξετάζουν το ενδεχόμενο να οργανωθούν από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες πολιτικές δολοφονίες στο έδαφος της Γερμανίας».

Ο Καλ προειδοποίησε το γερμανικό κοινοβούλιο για το ότι ο Πούτιν μπορεί να χρησιμοποιήσει «υποστρατηγικά πυρηνικά όπλα».

Κατά την άποψη του επικεφαλής της BND, η ρωσική κυβέρνηση μπορεί να επιχειρήσει να επιβάλει στην Ουκρανία ειρήνη με δυσμενείς όρους. Από την ρωσική πλευρά δεν υπάρχει καμία ένδειξη για συμβιβασμό, ισχυρίζεται ο ίδιος.

Οι δηλώσεις του συνιστούν μόνο υποθέσεις. Η BND δεν διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία που να δείχνουν ότι η Ρωσία ετοιμάζεται να κάνει χρήση πυρηνικών όπλων, διευκρινίζει το περιοδικό Spiegel.

Συνεχίζουν τις επιθέσεις με drones

Οι νέες πληροφορίες έρχονται σε μία στιγμή που η Μόσχα καταφεύγει σε drone – καμικάζι για να πλήξει, αδιακρίτως, στόχους στο Κίεβο.

Μάλιστα σήμερα, ο Μιχάιλο Ποντολιάκ, σύμβουλος του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, επέρριψε στο Ιράν την ευθύνη για τις «δολοφονίες Ουκρανών» μετά τις επιθέσεις που εξαπέλησε η Ρωσία σε ουκρανικές πόλεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη Ιρανικής κατασκευής.

Η Ουκρανία έχει αναφέρει αύξηση των ρωσικών επιθέσεων με ιρανικής κατασκευής drones Shahed-136 τις τελευταίες εβδομάδες. Το Ιράν αρνείται ότι παρέχει αυτά τα τηλεκατευθυνόμενα μη επανδρωμένα αεροσκάφη στη Ρωσία, ενώ το Κρεμλίνο δεν έχει κάνει κανένα σχόλιο.

«Το Ιράν ευθύνεται για τις δολοφονίες των Ουκρανών.

Η χώρα που καταπιέζει τον ίδιο της τον λαό δίνει τώρα όπλα στα ρωσικά τέρατα για μαζικές δολοφονίες στην καρδιά της Ευρώπης. Αυτό σημαίνουν οι ατέλειωτες δουλειές και οι παραχωρήσεις στον ολοκληρωτισμό.

Αυτό συμβαίνει όταν οι κυρώσεις δεν επαρκούν», έγραψε ο Ποντολιάκ στο Twitter.

Από την πλευρά του ο Κουλέμπα ζήτησε από την ΕΕ την επιβολή περισσότερων κυρώσεων κατά της Τεχεράνης, μετά τις πρωινές επιθέσεις με ιρανικά drones που σκότωσαν τουλάχιστον τρία άτομα.

Είναι απαραίτητο «να επιβληθούν κυρώσεις στο Ιράν επειδή προμήθευσε drones στη Ρωσία», υπογράμμισε στο Twitter ο Ουκρανός ΥΠΕΞ.

Με πληροφορίες από Novaya Gazeta.Europe, spiegel.de μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αθήνα, Ελλάδα

https://hellasjournal.com/2022/10/i-germanikes-mistikes-ipiresies-proidopioun-o-poutin-pithanon-na-kani-chrisi-pirinikon-stin-oukrania/