Αρχική Blog Σελίδα 1816

Μιχάλης Ψύλος: Η θυσία της… «Ιφιγένειας»

0

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2022 07:11
REUTERS/HENRY NICHOLLS  

Του Μιχάλη Ψύλου
[email protected]

Καλύτερα ένα τέλος με τρόμο παρά μια φρίκη χωρίς τέλος: Αυτό ήταν το δίλημμα των Τόρις στη Βρετανία και φυσικά προχώρησαν στην πρώτη λύση: Έβαλαν τέλος στο καταστροφικό διάλειμμα της Λιζ Τρας στην Ντάουνιγκ Στριτ. «Αποκεφάλισαν» δηλαδή την πρωθυπουργό Λιζ Τρας μετά από μόλις 45 ημέρες στην εξουσία, για να μην ζήσουν  μια «φρίκη χωρίς τέλος». Για να μην χάσουν οι Τόρις την εξουσία, δυο χρόνια πριν τις προγραμματισμένες βουλευτικές εκλογές.

Οσο και αν φώναζε η Λιζ Τρας στη Βουλή ότι είναι «μαχητής που δεν τα παρατάει»,  η αναταραχή και το χάος που κατάφερε να προκαλέσει στη Βρετανία μέσα σε έξι εβδομάδες, δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία της χώρας. Η νεοφιλελεύθερη δημοσιονομική της πολιτική απέτυχε παταγωδώς. Μετά το χάος που είχε προκαλέσει ο προκάτοχός της, Μπόρις Τζόνσον, η Τρας υποσχέθηκε  να φέρει σταθερότητα στην Ντάουνινγκ Στριτ. Και κατάφερε ακριβώς το αντίθετο: παρουσίασε σχέδια για περισσότερα νέα χρέη και χαμηλότερους φόρους, κυρίως για τους πλούσιους. Να ανακουφιστούν μόνο οι πλούσιοι από όλους τους ανθρώπους στην κρίση;  Το έργο υποτίθεται ότι θα  ενίσχυε την προβληματική βρετανική οικονομία. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές κατέρρευσαν, το ίδιο και η λίρα.

Αυτή ήταν η αρχή του τέλους για τον απερχόμενο πρωθυπουργό. Οι εντάσεις μέσα στο κόμμα αυξήθηκαν και στις δημοσκοπήσεις  για το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα έφτασε στα υψηλότερα ποσοστά  του από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν το κόμμα μετακόμισε στην Ντάουνινγκ Στριτ 10 με τον Τόνι Μπλερ. Αντιμοναρχική, επαναστάτρια κατά της Θάτσερ και κατά του Brexit, η παραιτηθείσα Βρετανίδα πρωθυπουργός ανέλαβε τα καθήκοντά της μετά από μια ριζική στροφή στην πολιτική της προσέγγιση: Θέλησε να εμφανιστεί ως ηρωίδα της σκληρής πτέρυγας του Συντηρητικού Κόμματος. Θα μείνει στην ιστορία όμως απλά ως η πρωθυπουργός που έθαψε μια βασίλισσα και έκανε τον νέο βασιλιά Κάρολο να …χαίρεται και να «φτύνει τον κόρφο του», λέγοντας πικρόχολα μόλις τον επισκέφθηκε: «Ξανά εδώ. Ω αγαπητή, ω αγαπητή μου»

Οι  Τόρις έχουν το πολύ δύο χρόνια μέχρι τις επόμενες εκλογές μήπως  και αλλάξουν τα πράγματα. Ο διάδοχος θα επιλεγεί  την επόμενη εβδομάδα. Ακόμη και ο αλήστου μνήμης Μπόρις Τζόνσον έκανε πάλι την εμφάνισή του για να ξανασώσει ως υποψήφιος πρωθυπουργός τη χώρα!

Το γεγονός ότι ο νέος ή η νέα πρωθυπουργός θα αναλάβει καθήκοντα μέσα στο Halloween είναι πιθανόν κακός οιωνός. Η Τρας και ο διάδοχός της έχουν άλλωστε ένα κοινό πρόβλημα: Δεν  θα έχουν λάβει άμεση εντολή από τους ψηφοφόρους μετά από εκλογές. Και η έλλειψη μιας τέτοιας νομιμοποίησης θα στερεί δύναμη και ισχύ από τον νέο ένοικο της Ντάουνινγκ Στρίτ…Μέχρι να γίνουν εκλογές.

naftemporiki.gr

ΕΛΛΑΔΑ: Ο ΒΟΛΙΚΟΣ ΔΕΔΟΜΕΝΟΣ ΕΤΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΎΜΕ ΝΑ ΞΕΥΤΕΛΙΖΟΥΜΕ

2
του Παντελή Σαββίδη
Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Μπένυ Γκάντζ ο οποίος είναι και αρχηγός κόμματος που διεκδικεί ρόλο στις επερχόμενες εκλογές μετά δύο εβδομάδες, ακύρωσε την επίσκεψή του στην Ελλάδα. Αντ αυτής ο κ. Γκάντζ θα επισκεφθεί την Άγκυρα.
Οι πληροφορίες λένε πως μέχρι χθες το βράδυ στο ελληνικό υπουργείο άμυνας έκαναν σχέδια για την αυριανή επίσκεψη αλλά φαίνεται πως λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο.
Στις διεθνείς σχέσεις χρειάζεται ψυχραιμία διότι ο καθένας κοιτάζει ωμά τα συμφέροντά του αλλά η Αθήνα, φαίνεται πως βρέθηκε για άλλη μια φορά ο δεδομένος- ΟΠΩΣ ΔΗΛΩΣΕ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ- και βολικός εταίρος τον οποίο μπορούμε να εξευτελίζουμε χωρίς καμμιά επίπτωση.
Ο Γκάντζ θα πάει στην Τουρκία, απλώς, διότι θεωρεί πως μια επίσκεψη στην Άγκυρα βοηθάει και τον ίδιο στις εκλογές και τη χώρα του απο το να επισκεφθεί την Ελλάδα με τις διάφορες αθηναϊκές φοβικές πλαδαρότητες.
Δημοσίευμα της Jerusalem Post το οποίο μετέφρασαν και ανήρτησαν οι Ανιχνεύσεις, κάνει αναφορά στην επίσκεψη, καταγράφει την διαδρομή ανόδου και καθόδου των ισραηλοτουρκικών σχέσεων και τονίζει πως οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας βελτιώθηκαν μέχρι πλήρους αποκαταστάσεως αλλά οι αμυντικές σχέσεις δεν θα επανέλθουν στην προτεραία τους κατάσταση. Η JP αναφέρεται και στην στροφή που έκανε το Ισραήλ προς την Ελλάδα και τους Ελληνοκύπριους για την άσκηση των πληρωμάτων τους, κάτι που παλαιότερα την πραγματοποιούσε με την Τουρκία.
Το συμπέρασμα είναι η τύχη του δεδομένου.
Ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να εγκαταλείψει τις αθηναϊκές μαλθακότητες και να φροντίσει, διαμορφώνοντας κλίμα εθνικής συναίνεσης, την παραγωγή εθνικού αμυντικού υλικού και καθορισμού των άμεσων προτεραιοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Και να φροντίσει την ίδρυση Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας αδιαφορώντας για τις συντεχνιακές διαφωνίες των υπουργείων Άμυνας και Εξωτερικών.
Το καλαμπούρι με τους συνδικαλισμούς και τους κομματισμούς στα εργοστάσια παραγωγής πολεμικού υλικού πρέπει να σταματήσει. Και να αναπτυχθεί, επίσης, η έρευνα που θα υποστηρίξει την παραγωγή.
Η Τουρκία σε αυτούς τους τομείς προχωρά με γρήγορους ρυθμούς την ώρα που η Ελλάδα όλα τα αγοράζει απο το εξωτερικό.
Και μπορεί, σήμερα, η Τουρκία, λόγω και της πολιτικής Ερντογάν, να μην μπορεί να πραγματοποιήσει επιθετική ενέργεια κατά της Ελλάδας αν, διαμορφώσει, όμως, τις προϋποθέσεις που σήμερα δεν συντρέχουν και θα μπορεί και θα την κάνει.

Κ. Κολοκούρης: «Τα Άδικα των Εχθρών μας»

0

του Κωνσταντίνου Κολοκούρη, Υποστρατήγου ε.α.

Έφθασε το πλήρωμα του χρόνου όπου όλοι μας ,όλοι οι Έλληνες, ακόμα και όσοι από εμάς μέχρι σήμερα δεν το είχαν αντιληφθεί, θα υποστηρίζουν ’’ ψυχή τε και σώματι’’ τα δίκαια κυριαρχικά- εθνικά μας δικαιώματα και να πάψουμε θα υπερασπιζόμαστε τα άδικα των εχθρών μας.

Τα παραπάνω τα αναφέρω εισαγωγικά, αφού στη συνέχεια εν συντομία θα περιγράψω τους λόγους για τους οποίους τα χωρικά μας ύδατα θα πρέπει να αυξηθούν και μάλιστα το ταχύτερο δυνατό, στα 12 ναυτικά μίλια, από 6 νμ που είναι σήμερα, διότι αυτό επιτάσσει το διεθνές δίκαιο , το εθνικό μας συμφέρον και σε τελική ανάλυση το μόνο ‘’πρόβλημα’’ που θα προκύψει για την Τουρκία, είναι η απαγόρευση στο μέλλον ακόμα και ως σκέψη της πιθανότητας διχοτόμησης του Αιγαίου.

Γενικά:

Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο ,το εθιμικό και το συμβατικό , η Ελλάδα έχει αναφαίρετο δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Το δικαίωμα αυτό έχει ασκηθεί από το σύνολο των κρατών (εκτός από την Ελλάδα) και η Τουρκία έχει επεκτείνει από το έτος 1964 στα 12 ν.μ. χωρικά της ύδατα στον Εύξεινο Πόντο και στην ανατολική Μεσόγειο.

Η ελληνική επίσημη θέση ότι διατηρούμε το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 νμ αλλά δεν το ασκούμε , είναι εντελώς προβληματική διότι η αχρησία δικαιώματος και μάλιστα επί μεγάλο χρονικό διάστημα, αποδυναμώνει σοβαρά το δικαίωμα μας αυτό, σύμφωνα με παλαιότερες αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Η Ελλάδα δεν αρκεί να διαδίδει προς πάσα κατεύθυνση, ότι υποστηρίζει το Διεθνές Δίκαιο, πρέπει να το επιδιώκει και να το ασκεί.

Επίσης δεν είναι δυνατόν οι εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις , από το έτος 1995 και μετά που η Τουρκία εντελώς παράνομα απείλησε με ‘’casus belli’,’ δηλαδή ως αιτία πολέμου, εάν γίνει χρήση από την Ελλάδα του νόμιμου δικαιώματος, αύξησης των χωρικών υδάτων στα 12 νμ , να ασχολούνται με το εάν η Τουρκία θα άρει την παράνομη απαίτηση της. Αντί να επικεντρωθούν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις στην άσκηση του νόμιμου δικαιώματος τους που δεν ήταν άλλο από την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12νμ. Δυστυχώς η Τουρκία με συγκεκριμένες ενέργειες της, όπως η κατάληψη για περιορισμένο χρονικό διάστημα ελληνικού εδάφους στα Ίμια και με την αποδοχή από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις ΄΄γκρίζων ζωνών’’ στο Αιγαίο, συρρίκνωσε ακόμη περισσότερο την ελληνική αξιοπιστία.

Αν η Ελλάδα αυξήσει τα χωρικά ύδατα:

Τα μεγαλύτερα τμήματα του Αιγαίου θα αποτελούν ελληνικό έδαφος. Συγκεκριμένα τα χωρικά μας ύδατα θα καλύπτουν το 71,5 % του Αιγαίου , από 43% που είναι σήμερα , τα Τουρκικά χωρικά ύδατα περιορίζονται στο 8,8% και η περιοχή διεθνών υδάτων περιορίζεται στο 19,7% από 49% που είναι σήμερα. Επεκτείνοντας τα χωρικά της ύδατα η Ελλάδα διπλασιάζει την έκταση της και την κυριαρχία της.

Οι δυνατότητες στους τομείς ενέργειας, περιβάλλοντος και αλιείας αυξάνονται εξαιρετικά.

Η περιοχή της υφαλοκρηπίδας που θα απομείνει να διεκδικείται από τα δύο κράτη περιορίζεται σε λιγότερο από το 10% του Αιγαίου.

Επιλύεται το πρόβλημα του διαφορετικού εύρους του εναέριου χώρου 10 νμ και των 6νμ των χωρικών μας υδάτων που ισχύουν σήμερα. Επισημαίνεται το γεγονός, ότι τα 10 νμ του εναέριου χώρου μας, κανένα κράτος πλήν της Κύπρου δεν αναγνωρίζει.

Οι λεγόμενες ΄΄γκρίζες ζώνες΄΄ μετά την αύξηση των χωρικών υδάτων μόνον συμβολικό χαρακτήρα θα έχουν.

Τέλος, θα υλοποιηθεί η Ευρωπαϊκή θαλάσσια Αλιευτική Στρατηγική που εδώ και 50 χρόνια απαιτεί από τα κυρίαρχα κράτη να επεκτείνουν τις αλιευτικές τους ζώνες στα 12 νμ, ώστε να προστατεύουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα από την υπεραλίευση . Επισημαίνεται το γεγονός, ότι στη Ελλάδα διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις απέφυγαν να εκμεταλλευτούν το ευνοϊκό πλαίσιο που προσφέρει η ΕΕ με αποτέλεσμα οι Τούρκοι ψαράδες να εισέρχονται μέχρι και τα 6 νμ από τις ακτές μας και με μεθόδους απαγορευμένες να αφανίζουν στην κυριολεξία, όλους τους θαλασσίους οργανισμούς. Πέραν της κατασκοπευτικής δραστηριότητας που ασκούν πολλοί από αυτούς, για λογαριασμό της Τουρκίας.

Η πραγματικές συνέπειες επέκτασης των χωρικών μας υδάτων για την Τουρκία :

Η Τουρκία υποστηρίζει ότι το Αιγαίο θα μετατραπεί σε μια κλειστή’’ ελληνική λίμνη’’ και ότι θα είναι αποκλεισμένη δεν θα μπορεί να πλεύσει ελευθέρα στο Αιγαίο. Γεγονός που υποστηρίζουν δυστυχώς και αρκετοί συμπατριώτες μας αλλά και οι κατά καιρούς Διπλωμάτες του Υπουργείου Εξωτερικών .

Επιχείρημα εντελώς αναληθές , αφού η Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας (ΣΔΘ), από το έτος 1982 προβλέπει το δικαίωμα της αβλαβούς διέλευσης για όλα τα πλοία , πάσης φύσεως , εμπορικά και πολεμικά, συμπεριλαμβανομένων και των υποβρυχίων . Τα ξένα πλοία εμπορικά και πολεμικά ασκώντας το δικαίωμα της αβλαβούς διέλευσης, δικαιούνται να εισέρχονται στα χωρικά ύδατα ενός κράτους χωρίς να ειδοποιούν και χωρίς να ζητούν τη συγκατάθεση του κυρίαρχου κράτους.

Δεν επιτρέπεται στα πλοία όταν πραγματοποιούν αβλαβή διέλευση να κάνουν ενέργειες όπως παρακάτω:

-Οποιαδήποτε πράξη απειλής , ή χρήση βίας κατά της κυρίαρχης χώρας, ή παραβίαση αρχών Διεθνούς Δικαίου.

-Οποιαδήποτε στρατιωτική άσκηση, συλλογή πληροφοριών.

-Οποιαδήποτε πράξη που επηρεάζει την άμυνα του παράκτιου κράτους.

Οποιαδήποτε έρευνα , αλιευτική δραστηριότητα και εξόρυξη.

Συνεπώς ουδένα πρόβλημα για την ναυσιπλοΐα της Τουρκίας δεν υφίσταται.

Το βασικό πρόβλημα της Τουρκίας είναι ότι με την επέκταση των χωρικών μας υδάτων τίθεται ένα σοβαρό εμπόδιο για την πραγματοποίηση του εθνικού της στόχου, που δεν είναι άλλος από την κατάληψη ελληνικών νησιών, την διχοτόμηση του Αιγαίου και την εκμετάλλευση των θαλασσίων ζωνών του.

Ακόμα η αύξηση των χωρικών μας υδάτων καταρρίπτει τον ισχυρισμό της Τουρκίας για δήθεν Τουρκικό Αιγαίο. Τουρκικά παράλια στο Αιγαίο υπάρχουν και μόνον αυτά . Ο όρος Τουρκικό Αιγαίο δεν υφίσταται , όπως δεν υφίσταται Κροατική Ανδριατική Θάλασσα για την Κροατία , ούτε υφίσταται Βουλγαρική Μαύρη Θάλασσα, για την Βουλγαρία. Ο όρος Τουρκικό Αιγαίο δείχνει μόνον διεκδίκησή. Οι Τούρκοι θα προπαγανδίζουν για καμία εικοσαετία τον όρο Τουρκικό Αιγαίο και μετά αφού εμπεδωθεί ο όρος στην παγκόσμια συνείδηση, τότε θα μιλήσουν για τα Τουρκικά νησιά του Τουρκικού Αιγαίου. Αυτή είναι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας , διαχρονικά επιθετική και διεκδικητική. Ότι και να αποκτήσει διεκδικεί αμέσως το επόμενο.

Αλλά ας εξετάσουμε τι γίνεται σε άλλες θάλασσες όπου θα έπρεπε να υπάρχουν παρόμοια προβλήματα σύμφωνα με τα παράλογα επιχειρήματα της Τουρκίας:

Τα κράτη της Βαλτικής διασχίζουν με το δικαίωμα της αβλαβούς διέλευσης, τα Δανικά , τα Σουηδικά και τα Γερμανικά χωρικά ύδατα προκειμένου να φθάσουν στο Βόρειο Θάλασσα χωρίς ουδένα πρόβλημα να υπάρχει.

Στα στενά του Ορμούζ στο Περσικό Κόλπο που διέρχεται σχεδόν το σύνολο των πετρελαιοφόρων πλοίων καμία χώρα δεν διανοήθηκε να ισχυρισθεί (όπως ισχυρίζεται για το Αιγαίο η Τουρκία) , ότι το Ομάν και το Ιράν δεν μπορούν να αυξήσουν τα χωρικά τους ύδατα στα 12 νμ.

Από τα ανωτέρω γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η άμεση επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 νμ καθίσταται επιτακτική για την κατοχύρωση και εξασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Με την αύξηση τους στα 12 νμ, όλες οι παράλογες απαιτήσεις της Τουρκίας θα αποτελούν γι’ αυτήν ‘’όνειρο θερινής νυκτός’’. Η διατήρηση της υφισταμένης κατάστασης, με την Τουρκία να αμφισβητεί ακόμα και την ελληνική κυριαρχία των νήσων μας και να αμφισβητεί την Συνθήκη της Λωζάνης και των Παρισίων , όπου με τις συνθήκες αυτές ,όλα τα νησιά του Αιγαίου εκτός της Ίμβρου , Τενέδου και Λαγουσών νήσων περιήλθαν στην κυριαρχία της Ελλάδος , είναι προφανές ότι επιθυμεί διακαώς την διχοτόμηση του Αιγαίου.

Ευτυχώς η χρονική περίοδος όπου είχαμε βαπτίσει τον φόβο ως ψυχραιμία, έχει παρέλθει ανεπίστρεπτή και καλούμαστε να υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο, ακόμα και με τη χρήση στρατιωτικής ισχύος εάν απαιτηθεί ,τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ήρθε η ώρα να υπερασπισθούμε τα δίκαια αιτήματα μας και όχι τα άδικα των εχθρών μας. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι όλοι οι Έλληνες να υπερασπισθούμε κάθε σπιθαμή της πατρίδα μας, διότι με την στρατηγική κατευνασμού που υιοθέτησαν εσφαλμένα, εδώ και 50 χρόνια όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις ο Τούρκος αποθρασύνθηκε και διεκδικεί τα ελληνικά νησιά και Αιγαίο. Δυστυχώς ή ευτυχώς ο χρόνος του ξεπουλήματος της χώρας τελειώνει και λίαν συντόμως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να νικήσουμε , τον προαιώνιο αιμοσταγή εχθρό του έθνους μας.

Ο γνωστός Πολύβιος (Αρχαίος Ιστορικός Συγγραφέας) έλεγε: ‘’H ειρήνη είναι η μεγαλύτερη ευλογία , αν μας εγγυάται την τιμή και τα δικαιώματα μας . Αν όμως έχει σαν συνέπεια της , τον χαμό της εθνικής μας ανεξαρτησίας και την κηλίδωση της ένδοξης μας ιστορίας , τότε δεν υπάρχει άλλο πιο ατιμωτικό κι ολέθριο από αυτή’’.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε είναι πολλές, πρέπει με τόλμη και θάρρος να τις αντιμετωπίσουμε ενωμένοι ως Έλληνες, όπως οι προγόνων μας η ένδοξη ιστορίας μας. Το οφείλουμε και στις επερχόμενες γενιές, διότι όπως έλεγε και ο εθνικός μας ποιητής Κωνσταντίνος Παλαμάς ‘’Χρωστάμε σε όσους πέρασαν , θα ρθούνε θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν , οι αγέννητοι , οι νεκροί’’.

Κολοκούρης Κωνσταντίνος

Υποστράτηγος ε.α

Κ. Κυριακόπουλος: Δυο πράγματα που είναι απαραίτητο να αποσαφηνιστούν…

0

Ορισμένοι φίλοι δυσανασχετούν για την πολιτική αξιολόγηση που διατυπώνουμε αναφορικά με τις εξελίξεις στο μέτωπο της Ουκρανίας, αλλά και για την κατά γενική ομολογία αποτυχημένη επιχειρησιακή τακτική των Ρώσων επιτελών, η οποία υποδηλώνει καραμπινάτη προχειρότητα και ανεπίτρεπτο ερασιτεχνισμό, σε έναν ολέθριο συνδυασμό που, στο επίπεδο της γεωπολιτικής αποτίμησης, φιλοτεχνεί αργά αλλά σταθερά την στρατηγική ήττα της Ρωσίας με επιπτώσεις ευρύτερες. Κι αυτό, ανεξάρτητα από το πως θα διαμορφωθούν τελικά οι εξελίξεις στο θέατρο των επιχειρήσεων…
Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι οι παραδοσιακοί διαδικτυακοί γυρολόγοι, που περνούν μια βόλτα από την αρθρογραφία μας, κι επειδή τους έρχεται μια ξινίλα όταν διαβάζουν πράγματα που δεν θα ήθελαν να γράφονται, αμολάνε ένα αστείο διαδικτυακό χαμογελάκι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αναλαμβάνουν το ρίσκο να διατυπώσουν την γνώμη τους (εάν φυσικά έχουν γνώμη). Αλλά και όταν το επιχειρούν, κατά κανόνα αυτοί που κατά την άποψή τους ευθύνονται για όλα τα κακά αυτού του κόσμου, είναι οι Εβραίοι… Είναι οι Μασόνοι… Ενίοτε είναι και ο Χατζηπετρής, αλλά μέχρι εκεί. Η βαθυστόχαστη «ανάλυσή» τους δεν υπεισέρχεται σε μεγαλύτερο βάθος…
Ακούστε κύριοι… Θα θέλαμε κι εμείς τα μαντάτα να είναι διαφορετικά αλλά δυστυχώς δεν είναι. Θα το θέλαμε όχι απλώς για να αγαλλιάσει η ψυχούλα μας και να… απαλύνουμε τον καημό μας, αλλά διότι αντιλαμβανόμαστε πως αυτές οι εξελίξεις θα έχουν πολύ αρνητικές συνέπειες για τους λαούς αλλά και για τον πλανήτη ολόκληρο, γι’ αυτό ακριβώς και θα ευχόμασταν τα πράγματα να είχαν εξελιχτεί διαφορετικά. Η γεωπολιτική αποτίμηση όμως, δεν είναι κατάθεση ευχών, αλλά μια νηφάλια και όσο γίνεται πιο αντικειμενική προσπάθεια καταγραφής και αξιολόγησης πραγματικών δεδομένων και διαφαινόμενων δυναμικών. Ας το κατανοήσουμε…
Θα μπορούσαμε άλλωστε να συντάσσουμε και εμείς (όπως και τόσοι άλλοι) καθημερινά ένα εκπληκτικό story με τον απολογισμό των πεπραγμένων στο μέτωπο των επιχειρήσεων, διανθίζοντάς το με την απαραίτητη εκφραστική σάλτσα που θα το καθιστούσε ιδιαιτέρως απολαυστικό. Μια τέτοια τακτική μαζεύει σωρηδόν αδέσποτα διαδικτυακά likes περιφερόμενων αναγνωστών, αλλά δεν συνιστά υπεύθυνη των πραγμάτων προσέγγιση. Ο απολογισμός, εν είδει ημερήσιας αναφοράς κερδών ή απωλειών, είναι υπόθεση των διοικητών των λόχων, των ταγμάτων, των συνταγμάτων και των ταξιαρχιών. Ας τον αφήσουμε λοιπόν σε αυτούς και στους νομιμοποιημένους αποδέκτες του. Η γεωπολιτική αποτίμηση άλλα πράγματα οφείλει να αξιολογεί και φυσικά από εντελώς διαφορετικά πράγματα θα εξαρτηθεί η μοίρα των λαών και η ισορροπία ισχύος την επόμενη μέρα…
Ας σοβαρευτούμε… Όχι πως δεν θα συνεχίζουν να υπάρχουν γραφικότητες… Γλαφυρότητες… Και εμμονές παντός είδους, που θα διεκδικούν μια θέση στην καρδιά των αναγνωστών σε αυτό το ιδιότυπο καθημερινό πολιτικό αλισβερίσι, αλλά η ευθύνη είναι όλων ημών που οφείλουμε να επιλέγουμε με σοβαρότητα, τι ακούμε… πως το αξιολογούμε… και με βάση ποια κριτήρια διαχειριζόμαστε την προσδοκία μας, για τις εξελίξεις της επόμενης μέρας.
Κ. Κυριακόπουλος

Defense Minister Benny Gantz heads to Turkey, days before election

0

Gantz will meet with his counterpart Turkish Defense Minister Hulusi Akar and will be welcomed by an honor guard in Ankara.

Minister of Defense Benny Gantz at a state Memorial ceremony for the fallen soldiers of the Yom Kippur War at the military cemetery memorial hall on Mount Herzl, October 06, 2022.
(photo credit: OLIVIER FITOUSSI/FLASH90)

Defense Minister Benny Gantz will visit Turkey next week, the first visit by an Israeli defense minister in a decade.

Gantz will meet with his counterpart Turkish Defense Minister Hulusi Akar and will be welcomed by an honor guard in Ankara.

The visit, just days before Israel’s election, comes after a visit to Azerbaijan, a close ally of Turkey. Turkish President Recep Tayyip Erdogan visited Azerbaijan on Thursday where he met his counterpart Ilham Aliyev. Both Jerusalem and Ankara sold Baku weapons used in its recent conflict against Armenia.

Gantz’s visit also comes two months after the Director of the Policy and POL-MIL Bureau Brig.-Gen. (res.) Dror Shalom visited Turkey. “The purpose of the visit was to reopen channels for defense ties between the countries. During the meetings, the parties agreed on the topics that will be discussed by the Ministers,” the Defense Ministry said in a statement.

Israel and Turkey fully resumed ties after a decade-long in August, including reinstating ambassadors and consuls-general.

Following the announcement, Prime Minister Yair Lapid said that “renewing relations with Turkey is an important asset for regional stability and important economic news for the citizens of Israel.”

The rapprochement comes after a deterioration in ties that began in 2008, with Operation Cast Lead, and reached their nadir in the wake of the 2010 Mavi Marmara raid by Israeli commandos on a Gaza-bound ship trying to break the naval blockade of the Hamas-run enclave.  Ten pro-Palestinian Turks who were part of Turkey’s Humanitarian Relief Foundation (IHH) were killed after they attacked the commandos.

Following the raid, Ankara broke off relations with Jerusalem.

Following a 2016 reconciliation deal,  Ankara withdrew its longstanding veto against Jerusalem being accepted as a partner nation to the organization (not a member).

Ankara and Jerusalem had for years been close allies in the defense industry, security cooperation, intelligence sharing and military training. The relationship began in the 1960s and peaked in the 1990s with the 1994 Defense Cooperation Agreement and 1996 Military Training Cooperation Agreement.

With those two agreements, the military-security ties became one of the closest in the Middle East, with Israel even, if foreign reports are true, providing intelligence to Turkey in its ongoing fight against the Kurdistan Workers’ Party (PKK) and Ankara cooperating with Israel on Iran by providing intelligence it had gathered.

In addition, Turkey used to be one of Israel’s primary arms customers with Israeli firms upgrading Turkish M60 tanks and F-4E planes as well as supplying Turkey with armed Heron drones, electronic reconnaissance and surveillance systems as well as advanced missile systems and smart ammunition.

Joint military drills

The two countries also used to participate in annual joint navy and air force drills but following the downgrading of ties Jerusalem turned instead to Turkey’s adversary, Greece and the Greek Cypriots instead for military exercises of air, sea, and ground forces.

Though the two countries have again normalized ties, Israel does not plan, however, to restart military cooperation yet with Turkey. Nevertheless in September a Turkish warship anchored in Haifa Port as part of a NATO patrol in the region.

The TCG Kemalreis (F-247), a Barbaros-class frigate, docked in Haifa along with the USS Forrest Sherman, an American-guided missile destroyer.

Following the Mavi Marmara crisis, Ankara froze all defense industry projects and military cooperation with Jerusalem.

Six years after Ankara broke off relations with Jerusalem following the 2010 incident, Turkey and Israel normalized ties and sent ambassadors to respective capitals but the ties once again cooled after the United States moved its embassy to Jerusalem in 2018.

Lahav Harkov contributed to this report. 

The Jerusalem Post

Βενιαμίν Καρακωστάνογλου: Το νοσηρό φαινόμενο Τουρκία έγινε απόστημα και πρέπει επειγόντως να αντιμετωπιστεί!

0

Του Δρ. Βενιαμίν Καρακωστάνογλου


Η χώρα μας αντιμετωπίζει με αποδεκτά ειρηνικά μέσα και με στρατιωτική προετοιμασία και ετοιμότητα τον ιδιότυπο υβριδικό ή ασυμβατικό επεκτατισμό της Τουρκίας, που έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα πρωτοφανή, ίσως λίγο πριν την θερμή εμπλοκή και την έμπρακτη αμφισβήτηση της εδαφικής κυριαρχίας της Ελλάδος ή την παράνομη ιδιοποίηση οικονομικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της στις παρακείμενες θάλασσες και τον βυθό-υπέδαφός τους. Η κλιμάκωση δηλώσεων και πράξεων της τουρκικής ηγεσίας προκύπτει από κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα δηλώσεων όπως:

-Κανείς δεν μπορεί να περιορίσει την Τουρκία στα 780.000 τετρ. χιλιόμετρα του εδάφους της!

-Δεν μπορεί η Ελλάδα και η Τουρκία να έχουν ισότιμα δικαιώματα!

-Τα νησιά του Ανατ. Αιγαίου δεν μπορούν να ανήκουν στην Ελλάδα, εφόσον τα στρατιωτικοποίησε. Η Τουρκία είχε παραχωρήσει τα νησιά και τώρα τα θέλει πίσω!

-Τα νησιά (γενικά) δεν έχουν δικές τους θαλάσσιες ζώνες, εκτός από 6 ν.μ. Αιγιαλίτιδας ζώνης!

-Η “Γαλάζια Πατρίδα” της Τουρκίας καλύπτει το μισό Αιγαίο μέχρι τον 25ο Μεσημβρινό και εγκλωβίζει όλα τα νησιά του Ανατ. Αιγαίου. Το ίδιο συμβαίνει και στο σύμπλεγμα του Καστελλορίζου και στη θαλάσσια περιοχή μετά τα 6 ν.μ. Ανατολικά από την Ρόδο και μέχρι την Ανατ. Κρήτη.

-Με το τουρκολιβυκό “μνημόνιο οριοθέτησης” η Τουρκία απέκτησε κοινά θαλάσσια σύνορα με την Λιβύη στα Νότια της Κρήτης. Με τη νέα πρόσφατη “συμφωνία” μίσθωσης δικαιωμάτων θαλάσσιας-υποθαλάσσιας εκμετάλλευσης, η Τουρκία διεκδικεί θαλάσσια εξερεύνηση, γεωτρήσεις και εκμετάλλευση (μελλοντικά), σε όλη την θαλάσσια περιοχή Βορείως των ακτών της Λιβύης, και μάλιστα πολύ βορειότερα από την μέση γραμμή που ορίζεται από τα νότια παράλια της Κρήτης και τις απέναντι Λιβυκές ακτές.

-Η Τουρκία έχει εξαγγείλει γεωτρήσεις και έρευνες στο θαλασσοτεμάχιο 6, Νοτιοανατολικά της Κύπρου.

_Ταυτόχρονα θεωρεί δεδομένη την ύπαρξη δύο ισότιμων κρατών στην Κύπρο και δέχεται διάλογο μόνο σε αυτή τη βάση! Εποικίζει την Αμμόχωστο και ενισχύει τις κατοχικές δυνάμεις της στο ψευδοκράτος, ενώ προσπαθεί να βρει μουσουλμανικά ή φιλικά της κράτη για να το αναγνωρίσουν!

-Οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, οι υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά, κατοικημένα και μη νησιά και νησίδες, οι παραβάσεις του FIR Αθηνών και οι παράνομες, καταχρηστικές και πολύμηνες δεσμεύσεις θαλάσσιων και εναέριων περιοχών, ιδίως στο Αιγαίο, έχουν πολλαπλασιαστεί απίστευτα, όπως και οι κατασκοπευτικές πτήσεις UAV!

-Η “εργαλειοποίηση” μεταναστών (κυρίως μουσουλμάνων) με την οργανωμένη προώθησή τους στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα της Ελλάδος, από τις τουρκικές αρχές, επανέρχεται σε κύματα κατά καιρούς, ενώ συνοδεύεται από θρασύτατη και ψευδή τουρκική προπαγάνδα για δήθεν “απάνθρωπη” ελληνική συμπεριφορά. Ο ίδιος ο Ερντογάν σε κάθε ευκαιρία, στο εσωτερικό και στα διεθνή fora “καταγγέλλει” την Ελλάδα και αποσιωπά τις εσκεμμένες ή διά παραλείψεως ενέργειες της χώρας του να διεμβολίσει την ελληνική επικράτεια με χιλιάδες παράνομων μεταναστών, που το 2015 προσήγγισαν το ένα εκατομμύριο!

-Τέλος (αν και είναι αναρίθμητες οι παράνομες τουρκικές επιθετικές ενέργειες), η πρόσφατη φρασεολογία των Ερντογάν, Τσαβούσογλου, Ακάρ και της λοιπής συντροφίας τους (με την Αντιπολίτευση να υπερθεματίζει βέβαια), περί “νυχτερινής επίθεσης” κατά της Ελλάδας και “υπόμνηση” ότι “θα μας ρίξουν στη θάλασσα” όπως έπραξαν με τους προγόνους μας στη Σμύρνη, δείχνει καθαρά στην Ευρώπη και στην παγκόσμια κοινότητα των πολιτισμένων κρατών και λαών, την φασιστική νοοτροπία, την ιμπεριαλιστική και απροκάλυπτη επεκτατική κατεύθυνση και μεγαλομανή αντίληψη συνολικά της Τουρκίας και της πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής ελίτ της, που δηλητηριάζει καθημερινά τον τουρκικό λαό με ανθελληνική προπαγάνδα και εχθρότητα, προετοιμάζοντας πολεμική εμπλοκή ή (αν δεν αντιδράσουμε) δορυφοροποίηση της Ελλάδας…

Η επαναληπτική εκλογή του Ερντογάν στην Πρωθυπουργία και την Προεδρία της χώρας του, από το 2003 συνεχώς ως σήμερα, καθιστά την πλειοψηφία του τουρκικού λαού συνυπεύθυνη για την επιθετική ανθελληνική (και όχι μόνο) υστερία του, ενώ ο αναίτιος και συμπλεγματικός σωβινισμός και ανθελληνισμός και των υπολοίπων κομμάτων, με κάποιες διαβαθμίσεις ίσως (εξαιρουμένου βέβαια του φιλοκουρδικού κόμματος) δείχνει το υψηλότατο επίπεδο του τουρκικού κινδύνου και της απειλής για τον Ελληνισμό, στην Ελλάδα και την Κύπρο!

Υποσυνείδητα οι Τούρκοι και η κουλτούρα τους (με κάποιες ίσως εξαιρέσεις συνετών και ανοιχτόμυαλων απ’ αυτούς, επηρεασμένων από Δυτικές αντιλήψεις και πολιτιστικά πρότυπα) είναι επηρεασμένοι από την ενοχή τους για τους 4-6 αιώνες κατοχής και καταπίεσης των Ελλήνων στις δύο πλευρές του Αιγαίου, (με σφαγές, παιδομάζωμα, εξισλαμισμούς, γενιτσαρισμό), για την οργανωμένη γενοκτονική πολιτική Νεοτούρκων και Κεμαλικών κατά Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων (1913-1923), και για το ότι κατέχουν ακόμη πολλές περιουσίες που δεν τους ανήκουν και δεν δημιούργησαν, οι ίδιοι, αλλά σφετερίσθηκαν ταυτόχρονα με την τεράστια εκκαθάριση όλων των μη τουρκικών εθνοτήτων της Τουρκίας, για να πετύχουν την “εθνική καθαρότητα” τους, κατά τα πρότυπα της ναζιστικής εθνικής καθαρότητας του Χίτλερ!

Είναι προφανές ότι η επίσημη Τουρκία συνεχίζει να θεωρεί τους πρώην υπόδουλους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (και αυτό αφορά κυρίως εμάς τους Έλληνες λόγω άμεσης γειτονίας, στον Έβρο, το Αιγαίο και τις παρακείμενες θάλασσες περιμετρικά και βέβαια την Κύπρο), ως λαούς δεύτερης διαλογής και υποκείμενους στην “ιστορική” τουρκική υπεροχή!

Η πολιτική της στην Κύπρο, στην Συρία, το Ιράκ, την Αρμενία, την Λιβύη, και αρκετά βαλκανικά κράτη (Βουλγαρία, Σκόπια, Αλβανία, Κόσοβο, Βοσνία) και βέβαια από το 1973 και μετά στο Αιγαίο, το αποδεικνύει, ενώ η ρητορική των ηγετών της το πιστοποιεί! Το “πατρονάρισμα” και οι δήθεν “συμβουλές” του Ερντογάν προς την Ελλάδα, η φρενίτιδα του “ψυχωτικού” Μπαχτσελί, που στηρίζει κοινοβουλευτικά το ΑΚΡ του Ερντογάν με το εθνικιστικό κόμμα των “Γκρίζων Λύκων”, αλλά και ο Κιλιτσντάρογλου του Κεμαλικού Κόμματος και η Ακσενέρ του “Καλού” Κόμματος, με την πίεση και τον διαγκωνισμό που ασκούν εναντίον της εδαφικής κυριαρχίας της Ελλάδας, το πιστοποιούν αναμφίβολα!

Το ζήτημα που προκύπτει είναι πως η Δύση, το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ, οι ΕΕ, ανέχονται και μέχρι πότε, ένα τέτοιο “ξένο σώμα” ως μέλος ή σε τροχιά ένταξης και σε συνεργασία, μια τέτοια χώρα: που δεν εφαρμόζει, απροκάλυπτα, τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, που αρνείται το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο ο ΟΗΕ επανειλημμένα χαρακτήρισε ως εθιμικό δίκαιο γενικής ισχύος!

Που κατέχει παράνομα επί σχεδόν 50 χρόνια το 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας, που ζητάει να αλλάξει τα σύνορα στο Αιγαίο και να αποκτήσει (ή να αφοπλίσει και να κατακτήσει με δικές του μεθοδεύσεις αργότερα) τα νησιά του, στα οποία δεν επιτρέπει να έχουν τις νόμιμες θαλάσσιες ζώνες που δικαιούνται κατά το Δίκαιο της Θάλασσας! Μια χώρα που εξοπλίζεται με Ρωσικούς πυραύλους S-400 και προβαίνει σε γιγαντιαίους εξοπλισμούς και δική της παραγωγή, ενώ κανένα γειτονικό ή άλλο κράτος δεν την απειλεί!

speaknews.gr

 

Τουρκία – Βαλλιστικός πύραυλος: «Δεν είναι απαραίτητα έτοιμος ο Tayfun για να τεθεί σε υπηρεσία»

0

Απαντούν στα ερωτήματα της «Κ» ο επιστημονικός συνεργάτης στο Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών – IISS Τίμοθι Ράιτ και ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ – JISS Εφραίμ Ινμπάρ

Ο τουρκικός Tayfun αποτελεί ακόμη έναν τύπο βαλλιστικού πυραύλου μικρού βεληνεκούς στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν είναι απαραίτητα έτοιμος για επιχειρησιακή λειτουργία. Εξάλλου, η Ελλάδα έχει επαρκή συστήματα αναχαίτισης. Ωστόσο σηματοδοτεί την πρόοδο της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας και μειώνει τη μελλοντική εξάρτηση της Αγκυρας από εξωτερικούς προμηθευτές όπως οι ΗΠΑ. Πιθανόν κινεζική η προέλευση της τεχνογνωσίας για τουρκικούς βαλλιστικούς πυραύλους. Απαντούν στα ερωτήματα της «Κ» ο επιστημονικός συνεργάτης στο Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών – IISS Τίμοθι Ράιτ και ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ – JISS Εφραίμ Ινμπάρ.

– Τι σηματοδοτεί η δοκιμαστική εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου από την Τουρκία;

– Τίμοθι Ράιτ: Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η προχθεσινή δοκιμαστική εκτόξευση δεν σημαίνει ότι ο Tayfun είναι κοντά στο να τεθεί σε υπηρεσία. Η Rokestan είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να διενεργήσει περαιτέρω δοκιμαστικές εκτοξεύσεις προτού ο πύραυλος φτάσει σε μια αρχική επιχειρησιακή ικανότητα. Ακόμη και τότε, ο αριθμός των συστημάτων που σχεδιάζει να αναπτύξει η Τουρκία είναι άγνωστος.

– Εφραίμ Ινμπάρ: Πρώτον, από τη στιγμή που τον έφτιαξαν έπρεπε να τον δοκιμάσουν, να ελέγξουν την ορθότητά του. Δεύτερον, προβαίνουν σε επίδειξη δύναμης στέλνοντας ένα σήμα ισχύος.

Τουρκία – Βαλλιστικός πύραυλος: «Δεν είναι απαραίτητα έτοιμος ο Tayfun για να τεθεί σε υπηρεσία»-1
O επιστημονικός συνεργάτης στο Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών – IISS Τίμοθι Ράιτ

– Είναι μια εξέλιξη που αλλάζει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο;

– Τίμοθι Ράιτ: Η Τουρκία είναι ένα από τα πολλά κράτη στην Ανατολική Μεσόγειο που διαθέτουν βαλλιστικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς (SRBM). Η Ελλάδα χρησιμοποιεί το MGM-140 ATACMS SRBM, ενώ το Ισραήλ χειρίζεται μια σειρά βαλλιστικών συστημάτων και πυραύλων Κρουζ. Αλλα κράτη της Μαύρης Θάλασσας και του Καυκάσου, συμπεριλαμβανομένων της Αρμενίας, του Αζερμπαϊτζάν, της Ρουμανίας και της Ρωσίας, είτε λειτουργούν είτε έχουν προμηθευτεί SRBM από εγχώριους ή ξένους προμηθευτές. Υπό αυτήν την έννοια, τα τουρκικά SRBM έχουν ακόμα μία παρόμοια ικανότητα σε ένα συνωστισμένο πεδίο. Βεβαίως, σημαντικό σημείο αναφοράς είναι ότι αυτή η δοκιμαστική βολή σηματοδοτεί την πρόοδο της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας στην ανάπτυξη πυραύλων. Συνεπώς, η Αγκυρα θα εξαρτάται λιγότερο από εξωτερικούς προμηθευτές, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, στο μέλλον.

– Εφραίμ Ινμπάρ: Οι πύραυλοι δεν κερδίζουν από μόνοι τους πολέμους. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποκτήσουμε λεπτομερή εικόνα για παραμέτρους όπως, για παράδειγμα, το βεληνεκές και η ακρίβεια του συγκεκριμένου πυραύλου, ώστε να δούμε σε ποιον βαθμό ενισχύει πρακτικά την αμυντική ικανότητα της Τουρκίας.

– Είστε σε θέση να εντοπίσετε την προέλευση της τεχνολογίας που χρησιμοποιεί η Τουρκία;

– Τίμοθι Ράιτ: Επικρατεί η εκτίμηση ότι η Τουρκία έχει συνεργαστεί με την Κίνα για την ανάπτυξη ορισμένων από τους βαλλιστικούς πυραύλους της, όπως ο μικρότερου βεληνεκούς BORA/Khan, που θεωρείται ότι είναι μια τουρκική έκδοση του κινεζικού BP-12A.

– Εφραίμ Ινμπάρ: Δεν θα πρέπει να υποτιμάμε τις ικανότητες της ίδιας της Τουρκίας σε αυτό το επίπεδο. Δουλεύουν επί χρόνια πάνω στην αμυντική τους βιομηχανία και έχουν αποκτήσει πλέον τη δική τους τεχνογνωσία.

Τουρκία – Βαλλιστικός πύραυλος: «Δεν είναι απαραίτητα έτοιμος ο Tayfun για να τεθεί σε υπηρεσία»-2
O πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ – JISS Εφραίμ Ινμπάρ

– Ποια είναι τα αντίμετρα της Ελλάδας μπροστά σε αυτή τη νέα αμυντική ικανότητα της τουρκικής πλευράς;

– Τίμοθι Ράιτ: Η Ελλάδα διαθέτει δύο τύπους αναχαιτιστών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την άμυνα βαλλιστικών πυραύλων: τον M901 Patriot PAC-2 και τον S-300PMU1 (RS-SA-20 Gargoyle). Αν και οι δύο αυτοί τύποι αποτελούν αναβαθμισμένες προσεγγίσεις των αρχικών Patriot και Gargoyle αντίστοιχα, θα ήταν πιθανώς απαιτητικό γι’ αυτά τα συστήματα να αναχαιτίσουν τους σύγχρονους βαλλιστικούς πυραύλους που είναι ικανοί για ενδοατμοσφαιρικές διαδρομές πτήσης και εκτέλεση ελιγμών.

– Εφραίμ Ινμπάρ: Η Ελλάδα θα πρέπει να αποκτήσει τη δική της παραγωγή και τεχνογνωσία, τον δικό της οπλισμό. Σε αυτά τα θέματα οφείλεις να στηρίζεσαι στις δικές σου δυνάμεις, μόνο αυτό σε διασφαλίζει.

Καθημερινή

Το φυσικό αέριο θα παραμείνει ακριβό

0

Η τιμή του καυσίμου θα είναι πολύ υψηλότερη από τον μέσο όρο της δεκαετίας 2010-2020, παρά τα μέτρα που ανακοίνωσε η Κομισιόν

Η Ευρωπαϊκή Ενωση αγωνίζεται να καταστήσει το φυσικό αέριο περισσότερο προσιτό σε πολίτες και επιχειρήσεις. Αφότου κατέβαλαν υψηλό τίμημα για να μπορέσουν να αποκαταστήσουν τα ενεργειακά τους αποθέματα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα μελετήσουν σήμερα Πέμπτη και αύριο Παρασκευή το εάν μπορούν να επιβάλουν ευέλικτα όρια στις τιμές του εμπορεύματος, να προβούν σε συλλογικές αγορές, καθώς ακόμη και να θέσουν ένα νέο υπόδειγμα –σημείο αναφοράς για τις συναλλαγές– στοχεύοντας στην αποκλιμάκωση του κόστους. Τέτοιου είδους μέτρα, όμως, δεν είναι πιθανό πως θα κάνουν κάποια μεγάλη διαφορά. Η περιστολή της ζήτησης είναι το «κλειδί».

Επί ένα χρόνο η Ευρώπη αποπειράται να αντεπεξέλθει στις ασυνήθιστα υψηλές τιμές. Την προηγούμενη δεκαετία στην προθεσμιακή αγορά τα συμβόλαια μηνός στον βασικό κόμβο συναλλαγών της Γηραιάς Ηπείρου, τον TTF, σπάνια ξεπερνούσαν τα 30 ευρώ/ MWh. Αυτό άρχισε να αλλάζει πέρυσι το φθινόπωρο, όταν η παραγωγή φυσικού αερίου δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στη δυναμική οικονομική ανάκαμψη μετά την πανδημία. Η απόφαση της Ε.Ε. να περιορίσει τις προμήθειες του καυσίμου από τη βασική της πηγή, τη Ρωσία, μετά την εισβολή στην Ουκρανία, προκάλεσε φρενήρη εκστρατεία για την αγορά καυσίμου από άλλους εξαγωγείς, κάτι το οποίο εκτίναξε τις τιμές έως και στα 300 ευρώ/ MWh τον Αύγουστο.

Η τιμή του καυσίμου θα είναι πολύ υψηλότερη από τον μέσο όρο της δεκαετίας 2010-2020, παρά τα μέτρα που ανακοίνωσε η Κομισιόν.

Οι τιμές του αερίου ωθούν ανοδικά και τους λογαριασμούς ρεύματος, καθιστώντας τους μη βιώσιμους. Ωστόσο, η εξεύρεση λύσης είναι κάτι δύσκολο. Εχει προταθεί να μπαίνει φρένο στο κύκλωμα όταν παρατηρούνται αιφνίδιες κινήσεις στις τιμές του φυσικού αερίου, ώστε να αποτρέπονται ημερήσιες αυξομειώσεις πέραν του 5%, αλλά το μέτρο αυτό δεν θα αλλάξει συνολικά την κατεύθυνση της αγοράς. Ενα προσωρινό ανώτατο όριο ή ένας «δυναμικός διάδρομος τιμών» στις συναλλαγές του κόμβου TTF μπορεί να σταματήσει υπερβολές, όπως εκείνες του Αυγούστου, αλλά και πάλι η τιμή του καυσίμου θα είναι πολύ υψηλότερη από τον μέσο όρο της δεκαετίας 2010-2020. Και δεδομένου του γεγονότος ότι πολλά μακράς διαρκείας προθεσμιακά συμβόλαια συνδέονται με τον κόμβο συναλλαγών, τα ανωτέρω μέτρα ίσως δημιουργήσουν νομικές διαμάχες.

Οι δε συλλογικές αγορές, όπως έκανε η Ε.Ε. την περίοδο του κορωνοϊού με τα εμβόλια, ίσως να μην πείσουν τους εξαγωγείς να προσφέρουν δραστικές εκπτώσεις, ενόσω η ζήτηση παραμένει ζωηρή. Οσο για το να δημιουργηθεί μια ξεχωριστή τιμή αναφοράς στην Ε.Ε. για το υγροποιημένο φυσικό αέριο με έκπτωση στον ΤΤF, θα έχει κάποιο αποτέλεσμα εάν οι παίκτες της αγοράς αποφασίσουν να τη χρησιμοποιήσουν.
Καθημερινή

ANNIE ERNAUX: Eνα Νόμπελ σε γυναίκα, στους αντίποδες του MeToo!…

0

 

της Gabrielle Cluzel

Για το 16ο Νόμπελ Λογοτεχνίας οι Γάλλοι περίμεναν τον Michel Houellebecq και τους προέκυψε Annie Ernaux. «Σε μισό αιώνα-κατά την κριτική-έγραψε διαδοχικά για τον πατέρα της, τη μητέρα της, τον εραστή της, την έκτρωση της, την αρρώστια της μητέρας της, το πένθος της, το υπερμάρκετ της» για να «καταστρέψει τα κοινωνικά καθιερωμένα» όπως δήλωσε η ίδια. Η Αριστερά πανηγυρίζει…

Είναι η Annie Ernaux πραγματικά “MeToo”; Στο βιβλίο της Τα χρόνια (Gallimard, 2008), σχεδιασμένο ως μια σειρά στιγμιότυπων από την παιδική της ηλικία κατά τη μεταπολεμική περίοδο, η Annie Ernaux ειρωνεύεται τη μοίρα ενός 12χρονου κοριτσιού, που δολοφονήθηκε από το γείτονά του επειδή αρνήθηκε να υποκύψει στις ορέξεις του. Και χωρίς να εκφράζει αποτροπιασμό γι’αυτή την τρομερή γυναικοκτονία σε φόντο σεξουαλικής επίθεσης, το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας βεβαιώνει ότι τα μικρά κορίτσια γύρω της «κρυφογελούσαν με [την] ιστορία» εκείνης που «προτίμησε να πεθάνει παρά να συνευρεθεί με ένα αγόρι, αυτό που τόσο λαχταρούσαν να έχουν το δικαίωμα να κάνουν» (sic). Για την Annie Ernaux, λοιπόν, τα μικρά κορίτσια ονειρεύονται να δεχτούν σεξουαλική επίθεση και «χλευάζουν» αυτά που πεθαίνουν επειδή δεν συναίνεσαν…

Το κοριτσάκι είναι η Mαρία Γκορέττι, μια Ιταλίδα αγία, την οποία οι μοναχές ανέφεραν ως παράδειγμα στις οικοτρόφους τους. Και στην Annie Ernaux δεν αρέσει τίποτα περισσότερο από το να δυσφημεί τις μοναχές. Διότι, αν η συγγραφέας τηλεφώνησε, το 2019, σε ένα ζωντανό φόρουμ που δημοσιεύθηκε στη Liberation, για να δείξει αλληλεγγύη προς ορισμένες βιασθείσες ευσεβείς γυναίκες, οι καθολικές καλόγριες δεν βρήκαν ευκαιρία να την ευχαριστήσουν.

Ωστόσο, χάρη στο οικοτροφείο του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Yvetot, όπου ήταν μαθήτρια, και στην αδελφότητα της Ιερής Καρδιάς του Ernemont, όπου και δίδαξε, η Annie Ernaux μπόρεσε να εμπλουτίσει τα λογοτεχνικά της χαρίσματα και να αναδειχθεί. Απόδειξη ότι οι μοναχές δεν δούλευαν για την αλλοτρίωση των νεαρών κοριτσιών. Και, πολύ πριν το #MeToo, αυτές οι καλόγριες πρόβαλαν ως μάρτυρα της σεξουαλικής βίας και της σκληρής γυναικοκτονίας τη Mαρία Γκορέττι. Βιαιότητες που η Annie Ernaud αποδραματοποιεί χλευάζοντας τες μέσα από παρεμβαλλόμενους χαρακτήρες, στο βιβλίο της.

Περιέργως, καμία από τις φεμινίστριές μας δεν προσβλήθηκε απ’ αυτό. Είναι πιθανό καμμιά τους να μην έχει διαβάσει Annie Ernaux. Δύσκολο, όμως, να το ξεφύγεις: οι καθηγητές τη λατρεύουν. Εμφανίζεται επίσης, φέτος, μέχρι και στο πρόγραμμα της Eκόλ Nορμάλ Σουπεριέρ, σε ισότιμη βάση με την… Madame de Sévigné. Είναι επίσης πιθανό (ας είμαστε ειλικρινείς) να μην έχουν ακούσει ποτέ για τη Μαρία Γκορέττι – αφού δεν είναι πολύ ευσεβείς ενορίτισες.

Η Annie Ernaux, γνωστή για την αποκρουστική ωμότητα των οικείων περιγραφών της, είναι εμβληματική της γενιάς της. Αυτή που ζητούσε την απελευθέρωση των ηθών, μια σεξουαλική λευκή επιταγή, όπως ερμηνεύτηκε από τον Ντομινίκ Στρως-Καν και τους επιγόνους του, όπου όλες οι γυναίκες – ας είμαστε ευγενικοί – έχουν γραμμένο στο μετωπό τους «κανένας φραγμός»… Η σεξουαλική απελευθέρωση έχει ευτελίσει την πράξη, απoρρύθμισε τις ερωτικές σχέσεις, συνθλίβει τα ενδιάμεσα στάδια: τους αθώους περιπάτους, τις αγνές δηλώσεις αγάπης, τους αρραβώνες… Όπως όλα τα προκαταρκτικά συμβόλαια και οι χρόνοι προβληματισμού πριν την υπογραφή, αυτά είχαν σκοπό να προστατεύσουν τους πιο αδύναμους (σωματικά). Nα πούμε ότι σήμερα, την εποχή του #MeToo, εφαρμογές αφιερωμένες στην αμοιβαία συναίνεση (Yes to Sex, We-Consent, Το Sexwithyou… και άλλα τέτοια ρομαντικά υποβλητικά ονόματα) γνωρίζουν πραγματική επιτυχία μεταξύ των φοιτητών στις ΗΠΑ! Μπορούν επιτέλους να πουν ναι, ξεκάθαρα και επίσημα, αφού το σκεφτούν. Κοντά στην επινόηση του γάμου. Αυτός ο μισητός από την αριστερά γάμος, η οποία, σήμερα, χύνει κροκοδείλια δάκρυα για το χυμένο γάλα.

Εν τω μεταξύ, σε ένα βιβλίο που εξήρε η κριτική, το οποίο κέρδισε το βραβείο Marguerite-Duras, το βραβείο François-Mauriac της περιοχής Ακιταίν, το Βραβείο Γαλλικής Γλώσσας και το Ευρωπαϊκό Βραβείο Strega*, το τελευταίο βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας κοροϊδεύει μια γυναικοκτονία και ευτελίζει τη σεξουαλική επίθεση σε μια πολύ νεαρή κοπέλα περιγράφοντάς την ως επιθυμητή. Ο «μικρός» κόσμος της αριστεράς είναι σίγουρα μια τεράστια φάρσα.

* Η Annie Ernaux με το Τα χρόνια – κυκλοφορεί, όπως και άλλα βιβλία της, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο – κέρδισε το βραβείο ευρωπαϊκής λογοτεχνία, ενώ το βραβείο ιταλικού μυθιστορήματος απονεμήθηκε στο La scuola cattolica του Edoardo Albinati . Συνοψίζοντας το θέμα του βιβλίου ο κ. Albinati δήλωσε: «το να γεννηθείς άνδρας είναι αθεράπευτη αρρώστια»!!!

Pas très MeToo ? Quand Annie Ernaux évoquait avec légèreté un féminicide sur fond d’agression sexuelle

Όχι γερμανικά υποβρύχια στην Τουρκία

0

Ο Ερντογάν ως απειλή για την ειρήνη στην Ευρώπη, η υπόθεση των 92 γυμνών μεταναστών και οι απολύσεις δικαστικών στην Ελλάδα συνθέτουν την επισκόπηση Τύπου.

    Υποβρύχιο 214 στα γερμανικά ναυπηγεία HDW στο Κίελο

«Ο πρόεδρος Ερντογάν εξελίσσεται σε ολοένα μεγαλύτερο κίνδυνο για την ειρήνη στην Ευρώπη. Η ΕΕ θα πρέπει να επιτέλους να του δείξει τα όριά του. Και η Γερμανία όμως μπορεί να κάνει κάτι», σημειώνει το Δημοσιογραφικό Δίκτυο Γερμανία RND παραθέτοντας σχόλιο με τίτλο «Να δείξουν κόκκινη κάρτα στον Ερντογάν!».

Το RND σημειώνει: «Την ώρα που ο πρόεδρος Πούτιν συνεχίζει τον βάναυσο πόλεμο στην Ουκρανία με επιθέσεις στον άμαχο πληθυσμό, ο τούρκος πρόεδρος απειλεί σχεδόν καθημερινά τη γείτονά του και εταίρο στο ΝΑΤΟ Ελλάδα με σύνθημα “θα έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα”. Ο αμερικανός στρατιωτικός ιστορικός και ειδικός σε ζητήματα Τουρκίας Ράιαν Τζινγκέρας παρατηρεί ότι μια ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας “δεν είναι μόνο δυνατή, αλλά και πιθανή”.

Μετά τον Ρώσο πρόεδρο, ο Ταγίπ Ερντογάν εξελίσσεται σε ολοένα και μεγαλύτερη απειλή για την ειρήνη στην Ευρώπη. Η ΕΕ πρέπει επιτέλους να του δείξει κόκκινη κάρτα. Και η Γερμανία όμως μπορεί να κάνει περισσότερα για να σταματήσει τον αυταρχικό Τούρκο πρόεδρο. Με αφορμή τις απειλές πολέμου κατά της Ελλάδας θα πρέπει να τερματιστεί άμεσα η παράδοση γερμανικών υποβρυχίων στην Τουρκία, μιας και αυτά θα μετατόπιζαν την ισορροπία δυνάμεων στην ανατολική Μεσόγειο υπέρ της Άγκυρας».

Κενό πληροφόρησης στον Έβρο

Ελλάδα, Έβρος, στρατιωτική περιοχή, Μεγάλα τμήματα στον Έβρο είναι απαγορευμένες στρατιωτικές περιοχές

«Το τι ακριβώς συμβαίνει στις όχθες του Έβρου είναι δύσκολο να το παρακολουθήσει κανείς. Μεγάλα τμήματα είναι απαγορευμένες στρατιωτικές περιοχές. Ούτε οι τουρκικές, ούτε οι ελληνικές δυνάμεις ασφαλείας επιθυμούν ανεξάρτητους παρατηρητές, οι οποίοι να βλέπουν τι ακριβώς συμβαίνει με τους ανθρώπους που προσπαθούν να διασχίσουν το ποτάμι και επομένως τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ», σημειώνει η Süddeutsche Zeitung σε άρθρο με τίτλο «”Βάρβαρη συμπεριφορά”».

Σε αυτό το κενό πληροφόρησης ελληνική και τουρκική κυβέρνηση προχωρούν κάθε τόσο σε αλληλοκατηγορίες. Το Σάββατο η αντιπαράθεση έφθασε σε μακάβρια κλιμάκωση. Ο έλληνας υπουργός Μετανάστευσης Νότης Μυταράκης ανάρτησε φωτογραφία με 92 γυμνούς μετανάστες, οι οποίοι εντοπίστηκαν στις όχθες του Έβρου. Στις κατηγορίες σε βάρος της Τουρκίας η Άγκυρα επέρριψε στην Αθήνα fake news. Εκπρόσωπος της Frontex επιβεβαίωσε το συμβάν, λέγοντας ότι υπάλληλοί της βοήθησαν τις ελληνικές αρχές στη διάσωση των μεταναστών.

Στην παρούσα φάση ωστόσο, η Frontex βρίσκεται σε δύσκολη θέση μετά την δημοσίευση από το Spiegel μίας εμπιστευτικής έκθεσης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), η οποία επιρρίπτει σοβαρότατες ευθύνες στον πρώην επικεφαλής της Frontex Φαμπρίς Λεζερί. Σύμφωνα με την έκθεση, υπάλληλοι της Frontex επί των ημερών Λεζερί συμμετείχαν πολλές φορές σε ελληνικές επιχειρήσεις επαναπροώθησης μεταναστών, στις οποίες οι μετανάστες απωθούνταν πίσω στα τουρκικά χωρικά ύδατα. Τέτοιες επαναπροωθήσεις από τις ελληνικές αρχές, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, έχουν επίσης τεκμηριωθεί και από άλλους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών».

Ελλάδα: Πάνω από 20 απολύσεις δικαστών και εισαγγελέων

Άρειος Πάγος, ανώτατο δικαστήριο της ΕλλάδαςΆρειος Πάγος, το ανώτατο δικαστήριο της Ελλάδας

«Η Πειθαρχική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου απέλυσε 20 δικαστές και εισαγγελείς τους τελευταίους δέκα μήνες λόγω υπηρεσιακής ανεπάρκειας», γράφει το Spiegel Online, επικαλούμενο το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων, με τίτλο«Απολύσεις ελλήνων δικαστικών και εισαγγελέων λόγω οκνηρίας και ανεπάρκειας». Αφορμή μεγάλες καθυστερήσεις στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων και εισαγγελικών ενεργειών. Οι εν λόγω δικαστές και εισαγγελείς “έλαμψαν” δια της οκνηρίας, της ανεπάρκειας και της απουσίας τους. Ανησυχητική κρίνεται η κατάσταση στο Συμβούλιο της Επικρατείας, στο οποίο εκκρεμεί ένας τεράστιος αριθμός υποθέσεων με τις αποφάσεις να καθυστερούν μέχρι και 19 χρόνια. Αλλά και στο Ελεγκτικό Συνέδριο εκκρεμούν 122.000 υποθέσεις.

Δεν είναι ωστόσο μόνο δικαστές και εισαγγελείς που ευθύνονται για την κακή κατάσταση των ελληνικών δικαστηρίων. Το σύστημα απονομής δικαιοσύνης είναι εντελώς απαρχαιωμένο. Έτσι για παράδειγμα οι δικαστικοί υπάλληλοι κάνουν λόγο, μεταξύ άλλων, για στοίβες φακέλων και εν μέρει χειρόγραφα έγγραφα που πρέπει μεταφέρονται πέρα δώθε σε καρότσια σουπερμάρκετ».

Στέφανος Γεωργακόπουλος

DW

ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΥΡΑΥΛΟ;

8

Του Παντελή Σαββίδη

Η δοκιμή βαλλιστικού πυραύλου μέσου βεληνεκούς από την Τουρκία φαίνεται να ανησύχησε την Αθήνα. Η Τουρκία μειονεκτώντας στον αέρα προσπαθεί να πείσει για την απειλή της με τους πυραύλους αυτούς οι οποίοι είναι αντιμετωπίσιμοι από τα Patriot.

Αποτελούν, ωστόσο, μια εξέλιξη η οποία πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.

Ένας από τους λόγους που η Τουρκία επιμένει στην αποστρατιωτικοποίηση των νησιών είναι να περιορίσει τη δυνατότητα της Ελλάδας να στοχεύσει στο έδαφός της από τον χερσαίο χώρο, από όπου η εμβέλεια των δυνατοτήτων του στρατού ξηράς είναι περιορισμένη. Η εμβέλεια αυτή με την παρουσία των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων σε ακριτικά νησιά πολλαπλασιάζεται. Και αυτό δεν το θέλει η Τουρκία. Απόσυρση των δυνάμεων από τα νησιά, σημαίνει ότι το πλεονέκτημα αυτό θα το στερηθεί η χώρα. Γι αυτό θα ήταν λάθος η υποχώρηση στην απαίτηση αυτή της Τουρκίας. Αντιθέτως, θα πρέπει να αποσταλεί στα νησιά το σύστημα MLRS που διαθέτει ο στρατός ξηράς και έχει εμβέλεια 80 χιλιομέτρων. Με την Τουρκία δεν μπορεί να χαριεντίζεται κανείς. Αντιλαμβάνεται, μόνο, τη γλώσσα της ισχύος.

Η Τουρκία θέλει να εξασφαλίσει σε στρατιωτικό επίπεδο βεβαιότητα νίκης για να επιχειρήσει κάποια στρατιωτική κίνηση ή να επιβάλλει την υποχώρηση κάτω από απειλή. Αυτήν την στιγμή δεν την έχει.

Και προσπαθεί να την διασφαλίσει.

Το σύστημα Patriot, οι δυνατότητες που παρέχονται από τα ακριτικά νησιά στο πυροβολικό αλλά και οι δυνατότητες που έχουν τα Rafale, η εμβέλεια των οποίων ικανοποιεί τις απαιτήσεις αποτροπής της χώρας, δίνουν ένα πλεονέκτημα στην Ελλάδα το οποίο η Τουρκία προσπαθεί να ισορροπήσει. Εκεί αποβλέπει το είδος του βαλλιστικού πυραύλου που δοκιμάστηκε χθες και εκεί αποβλέπουν και άλλες κινήσεις της στον στρατιωτικό τομέα τις οποίες προς το παρόν δεν μπορεί να ικανοποιήσει.

Επιθετική ενέργεια της Τουρκίας κατά της Ελλάδας με την σημερινή ισορροπία δυνάμεων είναι αδύνατη. Πρέπει να πετύχει συγκριτικό, έστω, πλεονέκτημα.

Στα υπέρ της Τουρκίας είναι η εγχώρια παραγωγή στρατιωτικού υλικού από την οποία όχι, μόνο, έχει έσοδα δισεκατομμυρίων αλλά και τη δυνατότητα να επιλέγει τις προτεραιότητες των ενόπλων δυνάμεών της με δική της παραγωγή. Αυτό προσθέτει και στην τεχνογνωσία της που είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Αντιθέτως, στην Ελλάδα και η πολιτική διαφθορά και η συνδικαλιστική και κομματική υπερβολή έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο την πολεμική βιομηχανία της χώρας με αποτέλεσμα να είναι παραδομένη στην βούληση ξένων δυνάμεων σχετικά με τον εφοδιασμό του στρατού.

Στην εκπομπή «Πρίσμᨻ της Δημοτικής Τηλεόρασης Θεσσαλονίκης ο Στρατηγός Ηλίας Λεοντάρης είπε πως από τώρα και στο εξής οι πόλεμοι θα είναι μακρού βεληνεκούς πλην της περιπτώσεως αστικού περιβάλλοντος. Οι στρατιώτες θα έρχονται ολοένα και λιγότερο σε άμεση αντιπαράθεση μεταξύ τους.

Η Τουρκία υλοποιεί την νέα αυτή στρατιωτική αντίληψη η οποία δεν σημαίνει βεβαίως πως θα εκλείψει η άμεση στρατιωτική παρουσία που θα δηλώνει κατάληψη εδάφους. Αλλά οι βασικές επιχειρήσεις θα γίνονται από απόσταση. Αυτήν την τακτική ακολουθεί και ο ρωσικός στρατός στην Ουκρανία το τελευταίο διάστημα. Το θέμα των βαλλιστικών πυραύλων στους οποίους υστερεί η Ελλάδα ίσως θα πρέπει να εξεταστεί.

Ορισμένοι στρατιωτικοί και αναλυτές θεωρούν πως στον βαλλιστικό πύραυλο που δοκιμάστηκε, η Τουρκία μπορεί να τοποθετήσει ακόμη και πυρηνικά τα οποία θα προμηθευθεί από φιλική της χώρα αλλά η υλοποίηση ενός τέτοιου σεναρίου είναι προς το παρόν φανταστική. Εδώ η Ρωσία δεν τολμά να το επιχειρήσει θα το κάνει η Τουρκία;

Με βάση όλα αυτά ορισμένα ερωτήματα:

-Έχει η Ελλάδα την ικανότητα αντιμετώπισης των βαλλιστικών πυραύλων στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ;

-Με τι είδους αντιβαλλιστικά όπλα αντιμετωπίζει η Ουκρανία τους ρωσικούς πυραύλους;.

-Πόσο έτοιμο είναι το ΝΑΤΟ σε μια ενδεχόμενη βαλλιστική σύρραξη;

Το πρόβλημα Τουρκία γίνεται για την Ελλάδα συνθετότερο μετά την επίσημη έκθεση του Λευκού Οίκου για την «εθνική στρατηγική ασφαλείας» των ΗΠΑ.  Σε ένα σημείο η έκθεση αναφέρει: «Θα συνεχίσουμε να εμπλεκόμαστε με την Τουρκία προκειμένου να ενισχύσουμε τους στρατηγικούς, πολιτικούς, οικονομικούς και θεσμικούς δεσμούς της με τη Δύση».

Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ δεν θέλουν να «χάσουν» την Τουρκία και θεωρούν στρατηγική επιλογή τους να την κρατήσουν στο δυτικό στρατόπεδο.

Θα έχει αυτό κόστος για την Ελλάδα; Και ποιο;

Ο κ. Μητσοτάκης έσπευσε μετά την Συμφωνία Ισραήλ- Λιβάνου να στείλει το μήνυμα πως θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο και για άλλες διαφορές. Αλλά η συμφωνία δεν ταιριάζει με τα ελληνοτουρκικά δεδομένα για πολλούς λόγους. Η ελληνοτουρκική διαφορά περί την ΑΟΖ είναι πιο σύνθετη αλλά ορισμένοι αξιόλογοι αναλυτές θεωρούν σίγουρο πως οι Αμερικανοί θα αδράξουν την ευκαιρία. Τι θα συζητήσουν Ελλάδα και Τουρκία σε μια τέτοια περίπτωση;

Ο πρώην υφυπουργός εξωτερικών και ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρήστος Ροζάκης είπε, χθες, στην εκπομπή «Πρίσμα» πως η συμφωνία Λιβάνου Ισραήλ δεν ταιριάζει στην ελληνοτουρκική περίπτωση αλλά πρέπει να συνεχιστούν οι διερευνητικές οι οποίες αφού ολοκληρωθούν να διατυπωθεί συνυποσχετικό για την παραπομπή του θέματος της ΑΟΖ -και μόνο-στην Χάγη. Μια τέτοια εξέλιξη αποκλείεται να την δεχθεί η Τουρκία διότι η γειτονική χώρα εγείρει ζητήματα, ακόμη, και ελληνικής κυριαρχίας.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο κ. Ροζάκης με τις γνώσεις και την πείρα που διαθέτει είπε πως η Ελλάδα θα μπορούσε να θέσει ζήτημα Ίμβρου και Τενέδου, καθώς και άλλα ζητήματα σε σχέση με την Τουρκία αλλά δεν το κάνει διότι δεν θέλει να επιβαρύνει την ατζέντα των ελληνοτουρκικών.

Πάντως, προς το παρόν, η Άγκυρα συνεχίζει τις απειλές κατά της Ελλάδας με σαφή την πρόθεση που προαναφέραμε για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών ώστε να περιοριστεί η εμβέλεια του ελληνικού πυροβολικού. Το θέμα έθεσε στον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου Μπάϊντεν Τζάκ Σάλιβαν ο τούρκος σύμβουλος του Ερντογάν Ιμπραχίμ Καλίν και όπως δήλωσε ο ίδιος ο κ. Καλίν, ο Σάλιβαν του είπε πως θα θέσει το θέμα στην Αθήνα.

Οποιαδήποτε υποχώρηση στο θέμα αυτό από την ελληνική κυβέρνηση θα ήταν καταστροφική.

Δηλώσεις περί μη αλλαγής της θέσης των ΗΠΑ στο Αιγαίο έκανε και ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα. Διαμορφώνεται κλίμα κάποιας πρωτοβουλίας.

Να δούμε πότε θα εκδηλωθεί.

 

 

 

Δ. Τσαϊλάς: Η Θαλάσσια Ασφάλεια ως παγκόσμιο ζήτημα

0

Είναι οι Δυτικές δημοκρατίες τεχνικά ικανές να αντιμετωπίσουν αυτού του είδους τις απειλές για τα συμφέροντά τους;

.
EUROKINISSI

Για αιώνες, το θαλάσσιο στοιχείο υπήρξε πυλώνας επιβίωσης και ευημερίας του Ελληνισμού μέσω της αλιείας και του παγκόσμιου εμπορίου. Στη σύγχρονη εποχή, εξαρτόμαστε από τις θαλάσσιες μεταφορές για να διατηρήσουμε την οικονομία μας σε λειτουργία. Ωστόσο, παλιές προκλήσεις και νέες απειλές αμφισβήτησαν τη Θαλάσσια Ασφάλεια.

Η άρνηση πλήρους συμμόρφωσης με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) για την απόκτηση των πόρων της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), αυξημένες εντάσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, πειρατεία, ζητήματα λαθρομετανάστευσης, αυξημένες ανησυχίες για την τρομοκρατία και την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών, όπλων και ανθρώπων, είναι οι άμεσοι κίνδυνοι και απειλές που επιδεινώνονται από τις αναθεωρητικές επιδιώξεις κρατών που ερμηνεύουν κατά το δοκούν το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, κινδύνων και απειλών απαιτεί ένα ευρύ φάσμα μέσων, πολλά από τα οποία ήδη επιχειρούν στις θάλασσες.

Ωστόσο, το εύρος των προκλήσεων είναι τέτοιο που απαιτείται μια πιο ολοκληρωμένη απάντηση, η οποία θα λαμβάνει υπόψη όλους τους τομείς και θα περιλαμβάνει πολιτικά και στρατιωτικά μέσα τόσο σε εθνικό όσο και σε επίπεδο διασυμμαχικό. Αυτό συνεπάγεται την ανάγκη για πολιτικές που φέρνουν σε επαφή και συντονίζουν φορείς με ποικίλες νομικές εντολές, πρακτικές και συμπεριφορές.

Η θαλάσσια ασφάλεια δεν είναι απλά κάποιες συγκρούσεις εναντίον εχθρικών μονάδων στη θάλασσα. Αν ήταν, τότε κάθε σύγκρουση σε θαλάσσιες περιοχές θα μπορούσαμε να τις κατηγοριοποιήσουμε ως «ναυμαχία», καθιστώντας τον όρο ουσιαστικά χωρίς νόημα. Αντίθετα, ο όρος θαλάσσια ασφάλεια, προκειμένου να είναι αναλυτικά χρήσιμος, αναφέρεται σε συγκρούσεις στη θάλασσα σχετικά με τον έλεγχο των θαλασσίων περιοχών αλλά και με τα δικαιώματα οικονομικής εκμετάλλευσης των θαλασσών του βυθού και του εναερίου χώρου υπέρ αυτής, είτε μέσω της έρευνας και εκμετάλλευσης υποθαλάσσιων πόρων, είτε μέσω της υποστήριξης των αλιευτικών στόλων ή ακόμη και της πρόσβασης στα εσωτερικά ύδατα της χώρας.

Αλλά πέραν των θεμάτων που απασχολούν τον Ελληνισμό να δούμε τι συμβαίνει και σε άλλες θαλάσσιες ζώνες της διεθνούς κοινότητας.

Διαφαίνεται ένα ευρύτερο πλαίσιο ανταγωνισμού μεγάλης ισχύος και στην περιοχή της Αρκτικής, μιας περιοχής που δημιουργεί ολοένα και περισσότερο γεωπολιτικές εντάσεις καθώς το λιώσιμο των παγετώνων ανοίγει στρατηγικούς εμπορικούς δρόμους και δυνατότητες εξόρυξης αποθεμάτων πρώτων υλών. Επίσης γίνεται συνεχής αναφορά σε επενδύσεις σε συνδεσιμότητα και κρίσιμες υποδομές, αντανακλώντας την αυξανόμενη ανησυχία για τις γεωπολιτικές εντάσεις στην Αρκτική, σε μια εποχή που η Κίνα, η Ρωσία, Ευρωπαϊκά κράτη και οι ΗΠΑ μάχονται ήδη για επιρροή στην περιοχή.

Μια κρίσιμη υποδομή φαίνεται ότι δημιουργεί νέες κόκκινες γραμμές που η υπέρβασή τους οδηγούν σε πολεμικές συγκρούσεις και η παγκόσμια κοινότητα μάλλον δεν είναι προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο. Στο πλαίσιο της θαλάσσιας ασφάλειας, μια διακοπή των θαλάσσιων δικτύων όπως εκτελέσθηκε με το σαμποτάζ αγωγών φυσικού αερίου στη Βαλτική Θάλασσα, που είχαμε να δούμε από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν μία από τις πρώτες ενέργειες των Βρετανών ήταν να καταστρέψουν τα υποθαλάσσια τηλεγραφικά καλώδια της Γερμανίας, αποκόπτοντάς τα από τις παγκόσμιες επικοινωνίες και εγκαθιστώντας το πρώτο σύστημα παρακολούθησης σε παγκόσμια κλίμακα.

Οι προκλήσεις αυτές πλέον απευθύνονται στις δυτικές κυβερνήσεις και τη συμμαχία του ΝΑΤΟ και είναι πολλές και ποικίλες. Ένας πολυδιάστατος κυβερνοπόλεμος εκτυλίσσεται εναντίον των θεσμών, επιχειρήσεων και πολιτών. Δράστες είναι τα αυταρχικά καθεστώτα με κρατικούς οργανισμούς, παρακρατικοί φορείς και, το ιδιαιτέρως ανησυχητικό, άγνωστοι χάκερ διαφόρων τύπων και συμφερόντων.

Είναι οι Δυτικές δημοκρατίες τεχνικά ικανές να αντιμετωπίσουν αυτού του είδους τις απειλές για τα συμφέροντά τους;

Η πρόσφατη αύξησή των απειλών και πιθανώς η δραματική αύξηση που δεν έχει έρθει ακόμη δικαιολογεί μια εξαιρετικά ενισχυμένη πολιτική αναζήτησης ανθεκτικότητας. Πρόκειται για μια πολύπλοκη και επίπονη προσπάθεια, πολιτική και στρατιωτική, τεχνική και νομική, εθνική και διακυβερνητική και απαιτεί τεράστια εμπιστοσύνη μεταξύ των εμπλεκομένων.

Το πρόβλημα δεν είναι να κατανοήσουμε πόσο σοβαρή είναι αυτή η κατάσταση, αλλά το πώς να την αντιμετωπίσουμε. Εδώ, η πολυπλοκότητα των πολλών προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε καθιστά το έργο της ενίσχυσης της ανθεκτικότητας σχεδόν αδύνατο. Στις ολοένα και πιο εξελιγμένες κοινωνίες μας με τη διασύνδεση και την αλληλεξάρτηση στον πυρήνα των δυτικών οικονομιών, πώς μπορούμε να εγγυηθούμε την πλήρη απόδειξη προστασίας. Πού να καθοριστούν οι δημόσιες προτεραιότητες όταν οι πολίτες περιμένουν από τις κυβερνήσεις να προστατεύουν κάθε πτυχή της καθημερινότητάς τους; Πρέπει να γίνουν πολιτικές επιλογές και να εξηγηθούν στους πληθυσμούς.

Ίσως μία από τις πρώτες ενέργειες που πρέπει να ληφθούν θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα στην υπεράσπιση των δημοκρατικών μας συστημάτων, καθώς η συνεχής παραπληροφόρηση υπονομεύει σιγά σιγά το θεμέλιο των φιλελεύθερων κοινωνιών μας στο εσωτερικό και τη σταθερότητα των διεθνών μας θέσεων στο εξωτερικό. Η αντιμετώπιση της ροής των ύπουλων fake news και της ανοιχτής προπαγάνδας θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα προς μια πιο ανθεκτική κοινωνία.

Συμπεράσματα

Το θαλάσσιο περιβάλλον έχει αλλάξει και δείχνει προς τον εκσυγχρονισμό των ναυτικών δυνάμεων και την ενίσχυση της ναυτικής ισχύος με προσήλωση στη θαλάσσια πολυμερή συνεργασία με διεθνείς εταίρους και οργανισμούς –ιδίως τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) και τον Οργανισμό του Βορείου Ατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ)– και σε συντονισμό με διεθνή και περιφερειακά θαλάσσια φόρουμ, με στόχο την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ευρέος φάσματος προκλήσεων, κινδύνων και απειλών.

Χρειάζεται να αναλογιστούμε, ότι οι περισσότερες από τις πιο σημαντικές διαμάχες για τις θαλάσσιες ζώνες περιστρέφονται γύρω από τον έλεγχο της επικράτειας που παρέχει τη πρόσβαση σε πηγές ενέργειας και ορυκτών.

Το ότι, σε αντίθεση με την ελεύθερη διέλευση από τη θάλασσα, θα μπορούσε να γίνει πηγή εθνικού πλούτου, δεν το οραματίστηκαν οι θεωρητικοί του ναυτικού πολέμου του περασμένου αιώνα, ενώ παραμένει ένα θέμα που δεν έχει εξεταστεί επαρκώς μέχρι σήμερα. Για παράδειγμα, δεν γνωρίζουμε πως ακριβώς θα προστατεύσουμε τις υπεράκτιες πλατφόρμες γεώτρησης που θα προσπαθήσει να ελέγξει ο αντίπαλος κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, αλλά σίγουρα γνωρίζουμε ότι θα είναι σημαντικές.

Οπότε αντιλαμβανόμαστε ότι προκύπτουν τα παρακάτω δυναμικά προβλήματα που θα απαιτήσουν επίλυση:

  1. Ενσωμάτωση της θαλάσσιας ασφάλειας στην εξωτερική δράση, με βάση την πολυμερή προσέγγιση, τη συνολική προσέγγιση και την ανάπτυξη περιφερειακών ικανοτήτων.
  2. Δημιουργία κοινής «επιχειρησιακής εικόνας» συνδυάζοντας τα διάφορα υπάρχοντα συστήματα επιτήρησης και πληροφοριών.
  3. Βελτίωση των δυνατοτήτων, με συγκέντρωση δυνάμεων και τυποποίηση διαδικασιών.
  4. Ενίσχυση της ικανότητας πρόληψης κρίσεων και αντιμετώπισης τους μέσω κοινής ανάλυσης κινδύνων και συνεργασίας στο σχεδιασμό.
  5. Συγκέντρωση διαφόρων προγραμμάτων κατάρτισης πολιτικού-στρατιωτικού τομέα και ερευνητικών φορέων για προώθηση διασυμμαχικών ασκήσεων.

Huffington Post