Αρχική Blog Σελίδα 1812

An Unhinged Putin Is A Warning to China and Xi

0

As he turns 70, Vladimir Putin won’t be reflecting on how his longevity at the top has resulted in a rotten state structure and disaster abroad. Xi Jinping, who is 69 and counting, should.

Changing of the guard.

Photographer: Qilai Shen/Bloomberg

When Soviet dictator Josef Stalin celebrated his 70th birthday in 1949, he sat alongside Chinese leader Mao Zedong in the Bolshoi Theater for extravagant celebrations of trooping Young Pioneers and vast choirs. Newspapers printed congratulations for weeks and there were so many gifts that a display was set up at the Pushkin Museum. Vladimir Putin, who turns 70 on Friday, may not be quite so lucky.

First elected in 2000 and now in his fourth term as president, Putin is already Russia’s longest serving leader since Stalin, and that’s a significant part of the problem. His protracted tenure and the concentration of power he has carefully nurtured go a long way to explain the deep rot in the armed forces and in local administration, his crippling paranoia, imperialist obsessions and insulation — all of which have led to disaster in Ukraine. Military adventurism is, after all, a classic in the list of aging autocrats’ self-inflicted wounds.

But as Putin blows out candles in Moscow, Chinese leader Xi Jinping, only a few months younger, is preparing to be granted a precedent-breaking third term in office in Beijing, a move that will draw a very final line under the succession process that China established after Mao, precisely to prevent excesses and over-centralization. While the end to the two-term limit in 2018 dismantled important constraints on the top job, 2022 will deal the coup de grâce and mark a formal return to personalist rule.

China’s future doesn’t have to be a repeat of Russia’s disastrous present. And yet, longevity is creating echoes that are hard to ignore. As Xi goes beyond a decade at the helm, a less predictable future beckons.

To address the obvious, there are clear differences between Xi and Putin, and between the systems they helm. One runs a Communist one-party state with a vast structure underpinning it, another has fabricated a replacement for ideology out of ersatz nostalgia. Putin rides horses bare-chested for state media cameras, Xi rarely shows his forearms. Putin leads an economy that has been stagnant for years and can afford to blow up the world order hoping to profit from the chaos, China has far more to lose. Russia is a major oil producer losing out from the green transition, China is an importer already gaining.

And so on. But those divergences may not be as telling as the parallels.

Xi and Putin — “no limits” partners as they dubbed themselves back in February — are cut from very similar cloth. Both are men of the system, survivors who experienced hardships in their youth that have been built into mythology. Putin’s older brother died in the siege of Leningrad and he grew up in a communal apartment where he famously spent time observing the rats; Xi’s father fell from grace during the Cultural Revolution and the previously pampered teenaged Xi found himself among the millions exiled to the countryside. Both are nationalists who actively rewrite history to suit their cause. Both saw the fall of the Soviet Union as a tragedy born of state weakness. Both were unremarkable rank-and-file loyalists who maneuvered their way to the top after a period of inertia, perceived corruption and weak government — Putin after Boris Yeltsin and the chaos of the 1990s, Xi after Hu Jintao.

Scarred by 1989 in different ways, both value control above all, and have spent their years at the helm centralizing power and shoring it up, conflating their position with that, respectively, of the party and the state.

For Russia, that is ending in disaster. Ever more isolated from dissonant voices, Putin has just undone decades of economic progress for the sake of a hubristic war of conquest he is losing, and that is now rapidly angering a previously apathetic population and a once sycophantic elite as he drags more men into the fight. He blew up every off-ramp, and now the system is cracking. Beijing does not want that for itself.

China's Growth At Stake As Communist Party Congress Begins
The 18th National Congress of the Communist Party of China in 2012.
Photographer: Tomohiro Ohsumi/Bloomberg

Xi has been dealt a stronger hand. His is a one-man dictatorship on behalf of the party, as Frank Pieke, a visiting professor at the East Asian Institute at the National University of Singapore put it to me. And while China isn’t booming as it once was, Pieke points out that Xi has also moved beyond performative legitimacy that would require economic growth to keep him in place, and toward other means of underpinning his authority, including a muscular nationalism. Even common prosperity, the signature program trumpeted last year and potentially set to make a return at the party congress later this month, is about redistribution — not about a tide that will lift all boats.

Daniel Treisman, a political scientist at UCLA who has written extensively on autocrats, points out China can find a way through by making up for the disadvantages authoritarian systems have when it comes to development and innovation, for example, by leaning on the advantages, like unlimited data.  Xi also does not have to fall into Putin’s nationalist trap. Nationalism for autocrats is effective, as Treisman argues, when it is cost-free. Rhetoric is fine, a cross-strait amphibious invasion of Taiwan is not.

But how that quandary is resolved remains unclear. For now, China may have been sobered by the debacle in Ukraine and the poor performance of Russia’s armed forces — for all its saber-rattling in the South China Sea, Beijing has not fought a shooting war for decades — but Xi’s views on the need to reunite Taiwan with the mainland are only expected to harden as time goes on.

And the economic question, too, is an open one. The top-down system nurtured by Xi doesn’t do much for risk-taking and experimentation, both of which China needs for the next stage of its development, and centralization is already frequently resulting in either delays or excessive zeal on the ground. The continued support for state stewardship of industry is dragging down productivity. Although government-owned enterprises hold roughly a third of China’s industrial assets, they account for less than a fifth of total industrial profits.

Xi doesn’t have to repeat Putin’s mistakes, but he will soon have even more room to do that — and there’s the trouble.

Already, there have been worrying flashes of Putin in mercurial moves from Beijing, as political considerations increasingly overwhelm even economic priorities. Among the most notable has been the crackdown on Alibaba Group Holding Ltd. and affiliate Ant Group Co., which even if many agreed there was a need to redress the regulatory balance in the tech universe, was sudden — and an obvious warning to billionaires. Derailing a record-breaking initial public offering was a price Beijing was willing to pay for compliance. Then there was the even more abrupt assault on the private tutoring industry last summer that dragged the education tech sector to its knees.

Or, of course, there’s the continued pandemic theater of extreme lockdowns hardly justified in 2022, but which are impossible to change when the regime has staked its credibility on it. The course-correction mechanisms, the checks and balances of the past, are gone.

A warning is not a prediction. China has always seen cautionary lessons in Russia, and the changes that emerge over the coming weeks will provide a clearer hint of the future. But anyone still planning for a repeat of the past decade as Xi starts the next one, should buckle up.

bloomberg.com

US, Russia Boost Military Presence Around North Pole; Experts Say After Ukraine, Arctic Could Be The Next ‘Battleground’

0

Arch-enemies Russia and the US remain embroiled in a rivalry that has outlasted the Cold War. In the ongoing Russia-Ukraine conflict, Washington remains the biggest supporter of Kyiv. This eternal contest between the US and Russia shows that analysts are already predicting the next battleground.

In a recent interview with local Russian media, Pravda, Russian political scientist Anatoly Gagarin emphasized that the US perceives the Arctic as a region for solving military problems, which had been the object of close attention for over five years.

Gagarin was reportedly commenting on a statement by US Senator King about the possible transformation of the Arctic into a center of confrontation between the Russian Federation and the United States.

“The Arctic allows solving geopolitical problems, including those of a military nature. Therefore, the presence and roots in the region give a powerful superiority. America has watched closely and even with envy how Russia and China are actively taking root here. I think the States consider this territory a zone of confrontation or some kind of conflict,” said the source of the publication.

Gagarin repeatedly implied in his interview that the US has long been trying to expand its influence in the Arctic through intermediaries, but they have little chance. It is pertinent to note that Russia has long been accused of building new assets and militarizing the Arctic region.

The anger and disdain expressed by Gagarin were in response to US Senator Angus King’s interview with CNN in which he minced no words regarding what he considered Moscow’s Arctic ambitions.

King said, “Russia has a huge border on the Arctic Ocean, which by the way, they’re militarizing the hell out of right now. It’s a national security issue for everyone in the United States, whether in Texas or Minnesota.”

King said he supports the Biden administration’s recently unveiled “National Strategy for the Arctic Region” but added that the US needs to commit more funds if it wants to compete with Russia. “I mean, Russia has 40 icebreakers. We have one,” King said.

The United States has recently shifted its focus on the Arctic region in a big way. In August this year, it announced that it would create the position of Arctic ambassador-at-large to beef up diplomacy as Russia and China expand their presence in the waters made available by climate change.

The US and Canada have enhanced joint military cooperation and exercises around the Arctic to prepare for the threat their adversaries face, namely China and Russia. Russia, Canada, the United States, Denmark, Norway, and Iceland are the six nations surrounding the Arctic Ocean perched on top of the globe.

Is The Arctic Militarized?

The Arctic has so far remained one of the very few untapped regions in the world, commercially and for habitation. However, global warming and a steady rise in average temperature have led to the melting of glaciers and natural water passages being created as a result.

2022 Arctic Summer Sea Ice Tied for 10th-Lowest on Record | NASA
2022 Arctic Summer Sea Ice Tied for 10th-Lowest on Record | NASA

In fact, according to some forecasts, the Arctic will be completely free of summer sea ice as early as 2035 since polar ice is melting at an accelerated rate.

Ships can now travel through the Arctic during the summer on their trip to and from Europe and northern Asia. Compared to the traditional commercial routes that use the Suez or Panama Canal, these new routes are substantially shorter.

Earlier this month, the Russian submarine Belgorod which remained missing from action was spotted in the Arctic. This submarine can be outfitted with the stealthy Poseidon torpedo, which could sneak past coastal defenses.

The Russian super weapon could deliver a warhead of multiple megatons, wreaking havoc. Military planners and US policymakers remain concerned that Moscow could use this weapon to occupy the Arctic in case of a confrontation.

 

With thousands of kilometers off each trip, the region’s accessibility offers significant economic prospects for commercial shipping using the northwest passage over the top of Canada and the northeast channel over the top of Russia.

Media reports have so far indicated that Russia is looking to exploit the resources of the Arctic and use them for commercial shipping and transit.

However, the starkest accusation against Moscow is that it is steadily militarizing the Arctic region arbitrarily and without consultation with the other five stakeholders surrounding it. Satellite images provided by Open Source Intelligence have shown a grim picture of the Russian build-up along the Arctic.

A CNN report revealed satellite images showing the construction of Russian military bases and equipment along the country’s Arctic coastline. The photos also revealed underground storage facilities likely to house the Poseidon and other new high-tech weapons. According to the report, the Russian military equipment in the High North includes bombers, MiG31BM planes, and brand-new radar systems along the Alaskan shore.

 

On its part, the United States remains no behind as far as military presence is concerned and has been accused by Moscow of a subtle militarization of the region.

American Bombers have begun flying regular Bomber Task Force (BTF) missions over the Arctic. The presence of American submarines is also regularly noted. In March 2022, the US Submarine Force conducted the 98th edition of Ice Exercises.

 

The satellite photographs revealed earlier showed the meticulous upgrading of airfields and “trefoil” bases along Russia’s Arctic coast over the past five years. These sites showed a shamrock-like design painted in the Russian flag’s red, white, and blue. The bases are on Russian soil and are necessary for the country’s legitimate border and coastal defense.

File Image: Biden and Putin

At the time, Lt. Col. Thomas Campbell, a Pentagon spokesman, told CNN that Russia was repairing and restoring Soviet-era airfields and radar installations, constructing new ports and search-and-rescue centers, and building up its fleet of nuclear and conventionally powered icebreakers.

This is potentially why Senator King pushed for a more extensive naval presence in the Arctic, a more robust military infrastructure, and a commitment to international conventions like the United Nations Law of the Sea. “I think the jury is out on that, but it’s at least possible, and I think that’d be positive for America and the whole world,” he said.

As the glaciers melt further and more water becomes available for shipping, and the coastline expands, the region is expected to become more contested between Russia and the US, with China soon following in Russian footsteps.

Given that backdrop, the calls in the US to boost its presence and funding in the region are getting louder as the rivalry in this part of the world could quickly turn into a conflict.

eurasiantimes.com

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΟΥ

2

Σεργκέι Ραντσένκο στην «Κ»: Η Δύση δεν πρέπει να εξουθενώσει τελείως τη Ρωσία

1

Να θέσει όρια στην κλιμάκωση του ουκρανικού μετώπου καλεί τη Δύση ο ρωσικής καταγωγής ιστορικός, καθηγητής στη Σχολή Αναβαθμισμένων Διεθνών Μελετών του Johns Hopkins, Σεργκέι Ραντσένκο. Μιλώντας στην «Κ», χαρακτηρίζει υπαρκτό τον κίνδυνο μιας άμεσης εμπλοκής ΝΑΤΟ και Ρωσίας, με την πυρηνική απειλή στο φόντο

Να θέσει όρια στην κλιμάκωση του ουκρανικού μετώπου καλεί τη Δύση ο ρωσικής καταγωγής ιστορικός, καθηγητής στη Σχολή Αναβαθμισμένων Διεθνών Μελετών του Johns Hopkins, Σεργκέι Ραντσένκο. Μιλώντας στην «Κ», χαρακτηρίζει υπαρκτό τον κίνδυνο μιας άμεσης εμπλοκής ΝΑΤΟ και Ρωσίας, με την πυρηνική απειλή στο φόντο. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρεί προς το συμφέρον της Δύσης να μην εξουθενώσει τη Ρωσία και πως είναι μείζον η μία πλευρά να διαφυλάξει τις κόκκινες γραμμές της άλλης. Θεωρεί, επίσης, ότι ο Πούτιν είναι πεπεισμένος πως μπορεί να κερδίσει τη Δύση στην κούρσα της ενέργειας και των οικονομικών και κοινωνικών της διαστάσεων.

– Ανήκετε σε εκείνους που θεωρούν ότι το ΝΑΤΟ θα πρέπει πάση θυσία να αποφύγει την κλιμάκωση στην Ουκρανία και πως η Δύση δεν θα πρέπει να εξουθενώσει τη Ρωσία.

– Μια άμεση σύγκρουση Ρωσίας – ΝΑΤΟ για την Ουκρανία είναι ένα εφικτό και ιδιαίτερα ανησυχητικό σενάριο. Για μήνες, η Δύση απέφευγε επιτυχώς την άμεση εμπλοκή. Τόσο η Ρωσία όσο και το ΝΑΤΟ έχουν σεβαστεί τις άτυπες κόκκινες γραμμές – το ΝΑΤΟ αρνούμενο να παράσχει ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Ουκρανία και η Ρωσία αποφεύγοντας προσεκτικά οποιεσδήποτε επιθέσεις εναντίον στόχων του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, μια κλιμάκωση είναι ακόμα πιθανή. Για παράδειγμα, το Κρεμλίνο μπορεί να αποφασίσει ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να καταφύγει σε πυρηνικά πλήγματα εντός της Ουκρανίας. Η Δύση θα μπορούσε να αντιδράσει με συμβατικά πλήγματα, τα οποία με τη σειρά τους θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα η Ρωσία να χτυπήσει στόχους σε δυτικές χώρες. Αυτού του είδους τα εφιαλτικά σενάρια –αν και ακόμα τραβηγμένα– είναι αρκετά αληθινά ώστε να σταματήσουμε και να σκεφτούμε τους εγγενείς κινδύνους μιας αντιπαράθεσης μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων. Δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι η Ρωσία θα αποσυρθεί, επομένως –ενώ βοηθάμε την Ουκρανία να αντιμετωπίσει τη ρωσική επιθετικότητα– εμείς, στη Δύση, θα πρέπει να κρατάμε το βλέμμα μας σταθερά στην αποφυγή της κλιμάκωσης. Η πλήρης εξουθένωση της Ρωσίας στρατιωτικά δεν είναι από μόνη της πρόβλημα. Θα ήταν όμως πρόβλημα για τη Δύση εάν η Ρωσία γινόταν τόσο αδύναμη που θα υπέκυπτε σε εσωτερικές διαμάχες. Ενας εμφύλιος πόλεμος σε μια χώρα που διαθέτει 6.000 πυρηνικές κεφαλές, πολύ απλά, δεν είναι προς το συμφέρον κανενός.

– Λόγω της ενεργειακής εξάρτησης από τη Ρωσία, η κοινή γνώμη στην Ευρώπη συχνά έχει την εντύπωση ότι ο Πούτιν βρίσκεται σε θέση ισχύος και δεν αποθαρρύνεται από τις δυτικές κυρώσεις. Είναι έτσι;

– Αυτός ο πόλεμος έχει καταστεί πολύ ακριβός για τη Ρωσία, όχι μόνο σε όρους άμεσων δαπανών για όπλα και υλικά, αλλά και σε όρους οικονομικού κόστους από τις δυτικές κυρώσεις. Ωστόσο, για τον Πούτιν, οι οικονομικοί παράγοντες παίζουν δευτερεύοντα ρόλο. Βασικά, είναι πεπεισμένος ότι μπορεί να κερδίσει τη Δύση σε αυτήν την κούρσα. Ως απολυταρχία, η Ρωσία είναι σχετικά ανθεκτική απέναντι στις δημόσιες διαμαρτυρίες. Αλλά η Δύση, που αντιμετωπίζει υψηλότερες τιμές ενέργειας και δυνητικά έναν κρύο χειμώνα, θα δυσκολευτεί περισσότερο να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα.

– Μετά την εισβολή στην Ουκρανία, εγείρεται το ερώτημα κατά πόσον δημιουργούνται συνθήκες αμφισβήτησης από μηχανισμούς που θα ήταν ικανοί ακόμα και να ανατρέψουν το καθεστώς Πούτιν.

Δεν υπάρχει ουσιαστική προοπτική για μια σινορωσική συμμαχία. Οι Κινέζοι είναι πολύ πραγματιστές για κάτι τέτοιο.

– Αυτό δεν βρίσκεται εντελώς έξω από τη σφαίρα των πιθανοτήτων. Υπάρχουν εντάσεις στην ελίτ. Πολλοί είναι αβέβαιοι για την έκβαση του πολέμου, αλλά είναι απρόθυμοι να βγάλουν τον λαιμό τους έξω. Ομως τα ακριβή περιγράμματα της μάχης για την εξουσία –στον βαθμό που διεξάγεται– είναι δύσκολο να διακριθούν. Είναι πάντως ξεκάθαρο ότι ο Πούτιν έχει δημιουργήσει ένα σύστημα με πολλούς πιθανούς διαγωνιζόμενους, τους οποίους θέτει τον έναν εναντίον του άλλου με την ελπίδα ότι δεν συνωμοτούν όλοι μαζί εναντίον του. Μέχρι στιγμής, δεν έχουμε δει πολλές αποστασίες από την ελίτ. Αλλά πολλά εδώ εξαρτώνται από τη συνεχιζόμενη πρόοδο του πολέμου. Αν συνεχίσει να πηγαίνει τόσο άσχημα, θα δούμε περισσότερες εντάσεις, και ο Πούτιν θα αντιμετωπίσει μεγαλύτερες απειλές. Αλλά το ρωσικό σύστημα είναι διαμορφωμένο με τρόπο που καθιστά ιδιαίτερα επικίνδυνο για οποιονδήποτε παίκτη να συνωμοτήσει εναντίον του τσάρου. Μπορείτε να σκεφτείτε μια συζήτηση στους διαδρόμους στο Κρεμλίνο: «Λοιπόν… Βίκτορ, τι πιστεύεις για τον Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς;»;

– Ποιος είναι πλέον ο στόχος του Πούτιν; Εχουμε έναν νοσταλγό της Σοβιετικής Ενωσης, σε όρους γεωπολιτικής επιρροής; Οδεύουμε σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο;

– Η Ρωσία είναι πολύ αδύναμος παίκτης. Δεν έχει κάποια ιδεολογία άξια αναφοράς. Δεν πρόκειται για έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο. Στην πραγματικότητα είναι ένας καυτός πόλεμος, στην Ουκρανία. Ενας πόλεμος κατάκτησης και κυριαρχίας από την πλευρά του Πούτιν. Προσβλέπει στο να αποκαταστήσει τη Σοβιετική Ενωση; Δεν νομίζω. Αλλά έχει ξεκάθαρα εμμονή με την Ουκρανία, διότι οι Ουκρανοί τον αμφισβήτησαν. «Τόλμησαν» να αψηφήσουν τον Πούτιν και για αυτό τώρα θέλει να τους τιμωρήσει.

– Ποιο θα ήταν πλέον το καλό σενάριο στις σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση;

– Η Ρωσία δεν θα φύγει. Η Δύση θα πρέπει να εξετάσει την υιοθέτηση πολιτικών που θα στοχεύουν να κοινοποιήσουν στη Ρωσία ότι δεν επιδιώκει τον θάνατο της Ρωσίας. Το μήνυμα θα πρέπει να είναι ότι η Δύση τάσσεται αντίθετη στην επιθετικότητα της Ρωσίας στην Ουκρανία – και μόνο αυτό. Με λίγη τύχη, οι Ρώσοι θα δουν με τον καιρό ότι αυτή η περιπέτεια δεν είναι προς το μακροπρόθεσμο εθνικό συμφέρον της Ρωσίας.

– Η προοπτική μιας σινορωσικής συμμαχίας έχει ουσιαστική δυναμική; Με ισότιμους όρους;

– Οχι, δεν υπάρχει ουσιαστική προοπτική για μια σινορωσική συμμαχία. Οι Κινέζοι είναι πολύ πραγματιστές για κάτι τέτοιο. Φροντίζουν τα δικά τους συμφέροντα. Εχουν ωφεληθεί από την αδυναμία της Ρωσίας και δεν έχουν καμία πρόθεση να παρασυρθούν από τους Ρώσους στην περιπέτεια της Ουκρανίας, η οποία έχει πραγματικό οικονομικό κόστος για την Κίνα. Σε γενικές γραμμές, οι Κινέζοι έχουν συμμορφωθεί με τις κυρώσεις της Δύσης κατά της Ρωσίας, γεγονός που καταδεικνύει τα όρια στη σινορωσική σχέση, η οποία υποτίθεται ότι είναι μια εταιρική σχέση «χωρίς όρια». Οχι, υπάρχουν πολύ ξεκάθαρα όρια.

Καθημερινή

Ακούστε τον ήχο του μαγνητικού πεδίου της Γης -Τρομακτικός, απόκοσμος

0

Απεικόνιση του μαγνητικού πεδίου της Γης / Φωτογραφία: Shutterstock
24/10/2022  16:49
Κάπως τρομακτικός είναι ο ήχος του προστατευτικού μαγνητικού πεδίου της Γης, ο οποίος ακούστηκε για πρώτη φορά, όπως ανακοίνωσε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA).

Επιστήμονες του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δανίας πήραν μαγνητικά σήματα που είχαν καταγράψει οι ευρωπαϊκοί δορυφόροι Swarm και τα μετέτρεψαν σε ήχους.

Στην πραγματικότητα, το ίδιο το μαγνητικό πεδίο γύρω από τον πλανήτη μας δεν μπορεί να παρατηρηθεί ούτε να ακουστεί άμεσα. Είναι μια πολύπλοκη και δυναμική «φυσαλίδα», που μας κρατά ασφαλείς από την κοσμική ακτινοβολία και τα φορτισμένα σωματίδια του ισχυρού ηλιακού «ανέμου». Όταν αυτά τα σωματίδια συγκρούονται με τα άτομα και τα μόρια -κυρίως οξυγόνου και αζώτου- στην ανώτερη γήινη ατμόσφαιρα, τότε ένα μέρος από τις συγκρούσεις μετατρέπεται στο πράσινο-μπλε θεαματικό πολικό σέλας.

Το γήινο μαγνητικό πεδίο παράγεται κυρίως από έναν «ωκεανό» πολύ θερμού και στροβιλιζόμενου λιωμένου σιδήρου στον εξωτερικό πυρήνα του πλανήτη μας, ο οποίος δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα, τα οποία με τη σειρά τους γεννούν το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο.

Οι τρεις δορυφόροι του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος
Το «τρίο» των δορυφόρων της αποστολής Swarm της ESA, που εκτοξεύτηκαν το 2013, μελετούν το γήινο μαγνητικό πεδίο, καταγράφοντας με ακρίβεια τα σήματά του.

Οι Δανοί ερευνητές και μουσικοί χρησιμοποίησαν αυτά τα μαγνητικά δεδομένα, τόσο του πυρήνα της Γης όσο και μιας γεωμαγνητικής καταιγίδας που είχε δημιουργηθεί μετά από μια ηλιακή έκρηξη, για να τα μετατρέψουν σε ήχους, οι οποίοι ακούγονται λιγάκι σαν… υπόκρουση σε εφιάλτη.

Όπως ανέφεραν, η πρόθεσή τους δεν είναι να τρομάξουν τους ανθρώπους, αλλά να υπενθυμίσουν ότι το μαγνητικό πεδίο υπάρχει και, μολονότι ακούγεται κάπως ανησυχητικό, στην πραγματικότητα η ζωή στη Γη εξαρτιέται από αυτό.

Μια σειρά από ηχεία στην πλατεία Σόλμπγιερκ της Κοπεγχάγης θα εκπέμπουν ανά περιοδικά διαστήματα τον ήχο του μαγνητικού πεδίου καθ’ όλη την εβδομάδα 24-30 Οκτωβρίου.

Ακούστε τον ήχο του μαγνητικού πεδίου της Γης.

 

Αίτημα Τατάρ για χωριστή συμφωνία με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ

0

 

Μία νομική απάντηση  του Πρέσβη ε.τ. Δρος Ανδρεστίνου Ν. Παπαδόπουλου

 Εν είδει τελεσιγράφου ο ούτω αποκαλούμενος «υπουργός εξωτερικών», Ταχσίν Ερτογρούλογλου με δηλώσεις του στην εφημερίδα Χουριέτ έδωσε προθεσμία ενός μηνός στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ για την σύναψη χωριστής  συμφωνίας με το ψευδοκράτος, τουτέστιν αναγνώριση του . Σε ενάντια περίπτωση, η ΟΥΝΦΙΚΥΠ θα πρέπει να αποχωρήσει από τα δύο στρατόπεδα της στα κατεχόμενα.  Ας σημειωθεί ότι προηγουμένως με τον Τ/Κ ηγέτη Ερσίν Τατάρ συναντήθηκαν στην Νέα Υόρκη με τον Αντώνιο Γκουτέρες και τον Ζαν Πιέρ Λακρουά και του υπέβαλαν προσχέδιο για την «συμφωνία για το καθεστώς των δυνάμεων» .  Σχετικά, ο κ. Ερτογρούλογλου δήλωσε ότι τα Ηνωμένα Έθνη θα εξετάσουν το προσχέδιο και θα απαντήσουν το συντομότερο, και σε περίπτωση που η απάντηση θα είναι αρνητική δεν θα διστάσουν να κάνουν τα βήματα που πρέπει . Η αλαζονική αυτή ρητορική είναι έωλη, γιατί όλοι γνωρίζουν πόσο δύσκολη θα ήταν η υπογραφή μίας χωριστής συμφωνίας του ψευδοκράτους με τον ΟΗΕ, την στιγμή που τα Ηνωμένα Έθνη δεσμεύονται από την δική τους Απόφαση 541 (1983) της 18ης Νοεμβρίου 1983 «που θεωρεί την Διακήρυξη απόσχισης των Τουρκοκυπριακών αρχών ως νομικά άκυρη και καλεί για την απόσυρση της».

Την ίδια δυσκολία συνάντησε και ο Τ/Κ ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, όταν στις 2 Ιουλίου 2018 απέστειλε επιστολή προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ  ζητώντας αναθεώρηση των όρων εντολής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, με τον ισχυρισμό ότι η συνεργασία της Δύναμης με τις Τ/Κ αρχές δεν έχει νομική βάση και επομένως απαιτείται ένα έγγραφο με  τα Ηνωμένα Έθνη που να καλύπτει όλες τις πτυχές των σχέσεων τους.

Τόσο το αίτημα Άκιντζί για αναθεώρηση των όρων  εντολής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, όσο και αυτό του Τατάρ για σύναψη χωριστής συμφωνίας ψευδοκράτους – ΟΥΝΦΙΚΥΠ καταρρίπτονται από τα ακόλουθα νομικά επιχειρήματα:

Όσο αφορά στο επιχείρημα που αφορά στην νομική βάση θα πρέπει να τονισθεί ότι η πιο ουσιώδης νομική βάση για την αποδοχή και τη λειτουργία μιας ειρηνευτικής δύναμης είναι η συγκατάθεση της φιλοξενούσας χώρας. Στην περίπτωση της Κύπρου, η συγκατάθεση δόθηκε από την κυβέρνηση της οποίας ηγείτο ο  Πρόεδρος Μακάριος, ως νομίμου κυβερνήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Τουρκοκύπριος αντιπρόεδρος Φαζίλ Κιουτσιούκ δεν διαμαρτυρήθηκε για την αποδοχή της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, αλλά επιχειρηματολόγησε  ότι  τα συνταγματικά του δικαιώματα παραβιάστηκαν λόγω του ότι δεν του εζητήθη η συγκατάθεση του (βλ. έγγραφα του ΟΗΕ S/5583, S/5613 και S/5629). Η ανάγκη να τεθούν οι  σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της φιλοξενούσας χώρας πάνω σε μια καθαρή νομική βάση οδήγησε στην σύνταξη στις 31 Μαρτίου 1964 μίας Συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένων Εθνών και της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, που αφορούσε  στο καθεστώς της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Είναι πρόδηλο ότι τα Ηνωμένα Έθνη βασίστηκαν στο νομικό συμπέρασμα ότι η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά την εθελούσια αποχώρηση των Τουρκοκυπριακών μελών της , τον Δεκέμβριο του 1963, είχε πλήρη συνταγματική αρμοδιότητα να υπογράψει τη Συμφωνία με τα Ηνωμένα Έθνη.

Όσο αφορά στους σκοπούς της λειτουργίας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ , οι όροι εντολής της, όπως καταγράφονται στην Απόφαση 186 (1964) της 4ης Μαρτίου 1964 ήταν η διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, η αποτροπή της επανάληψης των εχθροπραξιών , η όσον χρειάζεται συνεισφορά στη διατήρηση και αποκατάσταση του νόμου και της τάξης και η επιστροφή σε ομαλές συνθήκες. Ύψιστης σημασίας είναι  η αναφορά στην παράγραφο 2 του διατακτικού αυτής της Απόφασης που αναγνωρίζει ότι η ευθύνη για τη διατήρηση και αποκατάσταση του νόμου και της τάξης ανήκει στην κυβέρνηση της Κύπρου.

Επομένως δεν υφίσταται ανάγκη οιασδήποτε επιπρόσθετης νομικής βάσης συνεργασίας μεταξύ Τουρκοκυπρίων και ΟΥΝΦΙΚΥΠ, αφού η νομική βάση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ βασίζεται εξίσου στην Απόφαση 186 (1964) της 4ης Μαρτίου  1964 του Συμβουλίου Ασφαλείας, που ελήφθη σύμφωνα με τις πρόνοιες του Χάρτη και την συγκατάθεση της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας που ζήτησε την παρουσία της Ειρηνευτικής  Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο.

Υπάρχει όμως και άλλο νομικό επιχείρημα ενάντια στην ετοιμασία ενός εγγράφου, που προδήλως αποσκοπεί στο να δώσει στην Τουρκοκυπριακή πλευρά λόγο σε θέματα που αφορούν στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ, και συνεπώς αναγνώριση. Για 58 ολόκληρα χρόνια η Τουρκοκυπριακή πλευρά συνεργάσθηκε με την ΟΥΝΦΙΚΎΠ κατά την εκτέλεση της ειρηνευτικής της αποστολής. Αυτό, σύμφωνα με διάσημους καθηγητές Διεθνούς Δικαίου έχει δημιουργήσει διεθνές εθιμικό δίκαιο. Τα δύο απαραίτητα στοιχεία, που υποδηλώνουν την ύπαρξη εθιμικού δικαίου, στην περίπτωση αυτή ευρίσκονται εδώ.  Πρώτο, η «consuetudo» , παρατεταμένη επανάληψη της ίδιας δράσης . Δεύτερο, η « opinion juris sive necessitatis», πίστη στον υποχρεωτικό χαρακτήρα  της δράσης.  Αυτή είναι η γνώμη του καθηγητή μου Paul Guggenheim ( «Traite  de Droit international public», τ.I., σ.46) καθώς και του καθηγητή Oppenheim («International Law» τ.Ι., σ.26) που επιβεβαιώνει ότι «Διεθνείς νομικοί μιλούν περί εθίμου , όταν μία καθαρή και συνεχής συνήθεια να κάνει κανείς ορισμένες ενέργειες αναπτύχθηκε υπό την αιγίδα της  πεποίθησης ότι αυτές οι ενέργειες είναι σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο υποχρεωτικές ή σωστές».

Καταλήγοντας, θέλουμε να προβάλουμε το γεγονός ότι η Τ/Κ αντιπολίτευση είχε το θάρρος να αντιδράσει στις ενέργειες Τατάρ, αλλά και την ανάγκη για την δική μας πλευρά να είμαστε έτοιμοι και ενωμένοι για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις προσκλήσεις, που ασφαλώς θα μεθοδεύσει η Τουρκική πλευρά σε  όλα τα μέτωπα.

Hu Jintao

0

By George Friedman

An extraordinary thing happened in China at the final meeting of the party congress over the weekend. Hu Jintao, the previous president of China, was sitting next to President Xi Jinping when two men approached from the rear. Hu rose and appeared increasingly surprised and then alarmed. A few others sitting at the lead table also appeared openly surprised, while most seemed unconcerned or were blank-faced out of discipline. Hu was escorted behind Xi, who appeared as if nothing significant was happening. It seemed to me that Xi did finally glance at him, I think with a look of contempt, but that is likely not the case, as the point of this drama seemed to be that dismissing Hu was routine. Although videos of Hu’s departure could be viewed around the world, they did not appear in China. The Chinese now have said, however, that Hu was not feeling well.

This is not the way party congresses have typically been covered in China. In the past, they were a carefully framed portrayal of the absolute unity of the Chinese Communist Party. Every public element was controlled, with no spontaneity permitted, let alone drama of this sort.

Hu may have had to go to the bathroom and needed help, or it may have been some other prosaic event. But I doubt that would require a national blackout. It is always difficult to interpret actions involving individuals. My view of the world is that individuals are defined by the world, not the other way around. So let me take a shot at seeing how China created the television drama we all saw.

The economic crisis of the past two years had to have created political divisions. After Mao, China was defined by consistent and massive growth. There was an expectation in China, shared by much of the world, that the Chinese economic miracle would continue for a long time, making China a great power.

A second problem was the South China Sea and the inability of the Chinese military to break out of America’s effective blockade. There was much talk in China and elsewhere about the surging power of China’s military and particularly its navy, but there were no actions taken that demonstrated that power. The alliance with Russia proved another serious misjudgment.

Xi came to power at the height of the Chinese growth surge. He also came to power on what appeared to be the dawning of Chinese military power. In all of this, he was attempting to surpass his predecessor, Hu Jintao. Hu had built the economy and the military and had made China into an economic presence. Xi was going to make China an economic, military and global force. It didn’t happen. During Xi’s most recent term, all of these hopes seemed to shatter.

Hu was a symbol of what China was going to become. Xi is the symbol of what China did not become. Hu, as a former successful leader of China, hovered over him, and every time Hu spoke, Xi felt the tremors. I don’t know what went on in the Chinese Politburo. Hu may have criticized Xi, as a president who succeeded when success was easy. Xi may have rejected what was said, claiming that success had become more difficult to achieve and that Hu, in his place, would do very poorly indeed. Or perhaps no words had to be exchanged, because Xi understood that he was being measured against Hu. Perhaps Hu was organizing a coup or allowing himself to become the coup’s symbol, and Xi felt he had to contain him with a very public act so that the country knew where power lay. And more important, maybe Xi wanted to frighten any enemies from acting, by showing them what could happen.

It’s hard to understand precisely what happened, but it’s easy to understand what brought us to this place. This is politics, and failure, no matter how good the excuse, is unforgiving. Xi chose to act where success would redeem him. Of course, it is possible that a battle is now raging in secret over Xi’s action. He acted, it seems, without the senior staff being told. If so, they may fear for themselves next and move on Xi. But then Xi may have anticipated this. And so the murky world of Chinese politics has yielded us a coup against a retired president. It was the act of a worried man. He will be worried until the next act.

Χαρ. Τσιτσιμπίκος: Οκτώβριος, μήνας τριών επισήμων εορταστικών Ιστορικών γεγονότων και όχι μόνο

1

Του Χαράλαμπου Σ. Τσιτσιμπίκου*                      Θεσσαλονίκη 24 Οκτ.2022

Κάθε Οκτώβριο η καρδιά της Ελλάδας και του απανταχού Ελληνισμού κτυπάει στη Θεσσαλονίκη από εθνικό παλμό για τις τρεις ιστορικές επετείους του Έθνους τα τελευταία 118 χρόνια.

Την 13η Οκτωβρίου εορτάζεται ο Μακεδονικός αγώνας και ο θάνατος του Παύλου

Μελά.

Την 26η Οκτωβρίου εορτάζεται η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους

Τούρκους.

Την 28η Οκτωβρίου εορτάζεται η εποποιία του ΟΧΙ του 1940, των πολέμων αρχικά με τους Ιταλούς και μετά με τους Γερμανούς.

Την 30η Οκτωβρίου εορτάζεται η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τα Γερμανικά Στρατεύματα Κατοχής καθορισθείσα πρόσφατα με το Π.Δ 50/16 ως τοπικής σημασίας εορτή για το Δήμο Θεσσαλονίκης και μόνο.

Όλος ο απανταχού Ελληνισμός, εντός και εκτός Ελλάδας, τιμά ευλαβικά τις κορυφαίες αυτές επετείους και αποτίει τον οφειλόμενο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους αθάνατους νεκρούς.

Με κομμένη την ανάσα ακούει τα μηνύματά τους και συγκρίνει τα ιστορικά γεγονότα των ηρωικών εκείνων εποχών με τη σημερινή. Στους χαλεπούς καιρούς μας είναι περισσότερα επίκαιρα παρά ποτέ. Διδάσκουν, εμπνέουν, οδηγούν. Είναι ιερή υποχρέωση να συνειδητοποιήσουμε και να ενστερνισθούμε τα μηνύματα που, μέσω των γεγονότων, απευθύνει η ακίβδηλη Ιστορία, στο διάβα του χρόνου, σε μας τους νεότερους.

Τότε οι Έλληνες πέτυχαν ένα απίστευτο θαύμα.Μπορούμε να το πετύχουμε και τώρα.

Τότε όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, αγαπούσαν πρώτα την Ελλάδα και της χάριζαν τη ζωή τους για να ζήσει. Ο αγώνας γινότανε υπέρ πίστεως και πατρίδας.

Τότε υπήρχαν οικογένειες, ιερείς και δάσκαλοι που σμίλευαν τις ψυχές των νέων και τους μετέδιδαν αγάπη και πίστη στα όσια και τα ιερά της Ελλάδας.

Τότε η Πολιτική, Πολιτειακή, Στρατιωτική Ηγεσία και ο Λαός ήταν ενωμένη και αφιερωμένη στην αποστολή τους. Βασίλευε η Εθνική Ενότητα,    τώρα σε επίπεδο αρχών, αξιών και Ηγεσιών συμβαίνει το αντίθετο πλην όμως δεν εμωράνθη το άλας της Γής. Ο Ελληνισμός μπορεί και τώρα όπως τότε, αρκεί να διδαχθεί και να οδηγηθεί ενωμένος στον σκληρό αγώνα. Αρκεί να νικήσει τη διχόνοια τη δολερή η οποία εμφιλοχωρεί μετά από κάθε θαύμα και φέρνει την καταστροφή.

Το 2012-13 κηρύχθηκε Πανελλαδικά επετειακή χρονική περίοδος με την συμπλήρωση εκατό χρόνων από τους νικηφόρους πολέμους 2012-13. Ήταν μοναδική ευκαιρία να αναγεννήσουμε την ιστορική μνήμη στον Ελληνικό Λαό για να αποτινάξουμε την επιδιωκόμενη προσπάθεια της γενοκτονίας αυτής της μνήμης. Δυστυχώς δεν το πετύχαμε. Να το ελπίσουμε στην ερχόμενη μεγάλη εθνική επέτειο της συμπλήρωσης 200 χρόνων της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821; Δυστυχώς και πάλι δεν το πετύχαμε στο βαθμό που θα έπρεπε. Το χούι μας δύσκολα αλλάζει. Είναι σαν τη λαϊκή παροιμία που λέγει «ο λύκος την τρίχα αλλάζει το χούι ποτέ.»

Όταν ένας Λαός περάσει σε κατάσταση ιστορικής αμνησίας καθίσταται ευάλωτος σε παρουσιαζόμενες δύσκολες καταστάσεις. Πράγματι αυτό συνέβη στα τελευταία χρόνια.

Ο Μακεδονικός Αγώνας αμαυρώθηκε με την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία το ιστορικό όνομα Μακεδονία παραδόθηκε στα Σκόπια μαζί με την Μακεδονική γλώσσα

Σε αυτή την θλιβερή για τους απανταχού Μακεδόνες και τους Έλληνες παραχώρηση συμμετείχε και ο πρώην Δήμαρχος της Πόλης μας κ. Μπουτάρης..  Συγκεκριμένα στο πρώτο δεκαήμερο Φεβ.2018 στη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο σε απ’ ευθείας μετάδοση είπε. [Χάσαμε Κύριοι για τη μη χρήση του ονόματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ από τα Σκόπια δεν το καταλάβατε;;;;] Ήταν η πλέον κατάπτυστη ομολογία. [Προς τούτο πρέπει να αλλάξουμε τις ονομασίες ΜΑΚΕΔΔΟΝΙΑ του αεροδρομίου και του σταθμού υπεραστικών λεωφορείων. Να δώσουμε π.χ. στο αεροδρόμιο το όνομα Νίκος Γκάλης]

Συνεχίζει ο πρώην κ. Δήμαρχος το άλλο διχαστικό ατόπημα με τον καθιερωθέντα με το Π.Δ.50/16 εορτασμό της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. ως  εορτή τοπικής  σημασίας για τον Δήμο Θεσσαλονίκης (;)

Για τη Θεσσαλονίκη μας ,με το Π.Δ.50/16 «Επισυνάπτεται» καθιερώθηκε ως ημέρα εορτασμού η 30η Οκτωβρίου. Ιδιαίτερα, το άρθρο 1 αναφέρει: «Καθιερώνουμε την 30η Οκτωβρίου, επέτειο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας για το Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης». Το άρθρο 2 αναφέρει τι θα περιλαμβάνουν οι εκδηλώσεις εορτασμού και το άρθρο 3 αναφέρει ότι το πρόγραμμα των εκδηλώσεων καταρτίζεται από τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας.

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης με τον τότε Δήμαρχο και τον σπόνσορά του κ. Μηταφίδη, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, βιάζοντας κατά τον πλέον ειδεχθή τρόπο την ιστορική αλήθεια και αμαυρώνοντας την τοπική ιστορική εορτή αποφάσισε να εορτάσει την, για πρώτη φορά καθιερωθείσα εορτή, με διάφορες εκδηλώσεις ,μεταξύ των οποίων:

Με απόφαση του Δ.Σ. την ονοματοθεσία του τμήματος της οδού από το Λευκό Πύργο μέχρι την διασταύρωση της Γ΄ Σεπτεμβρίου σε οδό 30ης Οκτωβρίου, σύμφωνα με το κείμενο του Π.Δ.

Χωρίς Απόφαση του Δ.Σ, την τοποθέτηση αναθηματικής πλάκας στη θέση μεταξύ Βασιλικού Θεάτρου και Λευκού πύργου με την επιγραφή. «Μνήμη των μαχητών τον ΕΛΑΣ που απελευθέρωσαν τη Θεσσαλονίκη από τα Ναζιστικά Στρατεύματα Κατοχής στις 30 Οκτωβρίου 1944.»Διαφορετικό κείμενο με το κείμενο του Π.Δ.

Είναι οφθαλμοφανής η ιστορική ανακρίβεια αλλά και η παραχάραξη και παραφθορά του κειμένου της απόφασης της Πολιτείας που αναγράφεται στο Π.Δ. πράγμα το οποίο αναβιώνει διχαστικά γεγονότα μίσους, τα οποία στοίχησαν ακριβά σε θύματα και υλικές καταστροφές στην Πατρίδα μας και δεν πρέπει να αναμοχλεύονται. Όλα αυτά τη στιγμή κατά την οποία η ιστορική αλήθεια έχει καταγραφεί από πολλούς συγγραφείς ή αρθρογράφους, ακόμη και υπηρετήσαντες ή συμπαθούντες τον ΕΛΑΣ, όπως:

« Πόλεμος και αίμα, ταξίδι στο παρελθόν, ταξίδι στον πόνο.» της Μαργαρίτας Λαζαρίδου  αγωνίστριας του Δημοκρατικού Στρατού.

«Ιστορία της Αντίστασης »τόμος Α σελίδα 410.Γράφει ο Καπετάν Έκτορας του ΕΛΑΣ [ Θεόδωρος Μακρίδης ]

« Ιστορικές Μαρτυρίες-Η Εθνική Αντίσταση των Ελλήνων 1941-1945 » Έκδοση της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Εθνικών Αντιστασιακών Οργανώσεων.

«Σύμφωνο του Λειβαδίου 1944. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΝ ΣΥΜΦΩΝΟΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ -ΕΛΑΣ.»

Επειδή σήμερα, παρά ποτέ, περνάμε δύσκολες ημέρες με ένα σωρό εθνικά θέματα ανοικτά έχουμε την υποχρέωση αλλά και το πατριωτικό καθήκον να μελετήσουμε την πραγματική ιστορία ώστε να περιέλθουμε σε αυτογνωσία όλοι μας και μέσα στο πνεύμα αυτής να προχωρήσουμε με ενότητα, αλληλεγγύη, και αδελφοσύνη, στοιχεία τα οποία αποτελούν κυρίαρχο ηθικό όπλο για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε κινδύνου.

Παρά τις διαμαρτυρίες Θεσσαλονικέων με επιστολή στον τότε Δήμαρχο, με αρθρογραφία σε sites της Πόλεως, με συγκέντρωση χιλίων υπογραφών για την αποκατάσταση της ιστορικής ανακρίβειας, αντικαθιστώντας το κείμενο της αναθηματικής πλάκας με το ορθό του Π.Δ, ουδέν έπραξε.

Κατά την εκλογή του ο νέος Δήμαρχος κ. Ζέρβας άφησε την εντύπωση ότι θα αποκαταστήσει την ορθότητα των γεγονότων με την κατάργηση του κειμένου της αναθηματικής πλάκας. Φωτεινό παράδειγμα είναι η αποκατάσταση των προτομών των Μακεδονομάχων, οι οποίες είχαν αποθηκευθεί σε ένα οικόπεδο στην Λαχαναγορά, δημιουργώντας την πλατεία των Μακεδονομάχων έναντι του Λευκού Πύργου, Εκκωφαντική η απουσία της προτομής του Μεγίστου Μακεδονομάχου Καπετάν Κώττα  όλως παραδόξως δεν βρέθηκε.

Παρά τις προσωπικές συναντήσεις του Προέδρου ΣυνδέσμοΠροστασίαςΜακεδονίας

Θράκης  [ΣΠΜΘ]  κ. Καραμήτσου  Ομότιμου  Καθηγητή  Ιατρικής-εμού με τον κ.

Δήμαρχο, τον Πρόεδρο του Δ.Σ,την επίδοση επιστολής521διαμαρτυρομένων

συμπολιτών μας και την επέμβαση της αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλονίκης

ουδεμία ενέργεια έγινε από τον Δήμαρχο.

Κάνω έκκληση, μαζί με την συντριπτική πλειοψηφία των Θεσσαλονικέων σε σας κ. Δήμαρχε και στα αισθήματα δικαίου, αλήθειας, σεβασμού στην ιστορία και στην οφειλόμενη σύμπνοια όλων των Θεσσαλονικέων για το καλό της Πόλεως, να αντικαταστήσετε, με την προβλεπομένη νόμιμη διαδικασία, το κείμενο της αναθηματικής πλάκας με το αντίστοιχο του Π.Δ. και να προγραμματίσετε τις όποιες εκδηλώσεις με γεγονότα που μας ενώνουν όλους μας.

Δεν είναι μόνο καθήκον σας αλλά και αποτελεί γενναιότητα η παραδοχή και η άμεση αποκατάσταση του λάθους. Η παραμονή θα δηλητηριάζει τις νεώτερες γενεές της Πόλεως αλλά θα αποτελέσει και  ισχυρή βιβλιογραφική πηγή για τον ιστορικό του μέλλοντος να παγιοποιηθεί ο ειδεχθής βιασμός της ιστορικής αλήθειας

*Αντιστράτηγος ε.α.-Επίτιμος ΒΎ/ΓΕΣ

Πολιτικός Μηχανικός του Α.Π.Θ. β Πρώην Μέλος του Δ.Σ. της Ε.Μ.Σ.

Συνημμένα.3.ε

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 50/2016 – ΦΕΚ 81/Α/9-5-2016

Καθιέρωση της 30ης Οκτωβρίου ως δημόσιας εορτής τοπικής σημασίας για το Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης.

Έχοντας υπόψη τις διατάξεις:

Ι.Του άρθρου 1 του Α.Ν. 198/1967 «Περί τρόπου καθιερώσεως καιτελέσεως δημοσίων εορτών και τελετών και περί αντικαταστάσεως και καταργήσεως διατάξεων τινών του Α.Ν. 447/1937 “περί τρόπου απονομής σεβασμού εις την Εθνικήν Σημαίαν και γενικώς τα Εθνικά Σύμβολα”» (Α’ 215).

  1. Του άρθρου μόνου του Π.δ/τος 555/1977 «Περί βελτιώσεως διαδικασιών τινών κατά την έκδοσιν διοικητικών πράξεων επί αντικειμένων αρμοδιότητος Υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Αμύνης, Εσωτερικών και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων» (Α’ 184).
  2. Του άρθρου 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Π.δ/τος 63/2005 «Κωδικοποίηση της νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα» (Α’ 98).
  3. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.
  4. Την υπ’ αριθμ. 57/2016 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικράτειας, με πρόταση του Υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, αποφασίζουμε:

Αρθρο 1

Καθιερώνουμε την 30η Οκτωβρίου, επέτειο της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας για το Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης.

Άρθρο 2

Οι εκδηλώσεις του εορτασμού, οι οποίες θα γίνονται στο Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης, περιλαμβάνουν γενικό σημαιοστολισμό σε όλο το Δήμο από την 8η πρωινή μέχρι τη δύση του ηλίου της ημέρας της εορτής και φωταγώγηση του δημοτικού καταστήματος και των λοιπών δημόσιων κτιρίων, από τη δύση του ηλίου της ημέρας της εορτής μέχρι τις πρωινές ώρες της επομένης.

Άρθρο 3

Το πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων καταρτίζεται με απόφαση του Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας  Προκόπιος Παυλόπουλος

Υπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Κουρουμπλής

Αυτά είπε ο μακαρίτης Καθηγητής της Νεώτερης Ιστορίας για την Απελευθέρωση.

Της Θεσσαλονίκης Σπύρος Σφέτας Πατήστε στο σύνδεσμο.CTRL+πάτημα

https://youtu.be/GNZXfrMcznY

Αναθηματική πλάκα δίπλα στο Βασιλικό Θέατρο η οποία προσβάλλει την Πόλη για την

Αναληθή περιγραφή

Σκόπια: Συμπόσιο VMRO-DPMNE: Βολές κατά Βουλγαρίας και Ελλάδας

0

 

«Η επαναστατική ιδεολογία έχει πλέον καθήκον να ενισχύσει το ‘μακεδονικό’ κράτος.

Η Εσωτερική Μακεδονική (Επαναστατική) Οργάνωση – VMRO, καθόρισε το μέλλον του ‘μακεδονικού’ λαού, ως δημιουργό έθνους».

Αυτά ήταν το κύριο μέρος των μηνυμάτων που στάλθηκαν κατά τη διάρκεια του σημερινού επιστημονικού συμποσίου :129 χρόνια του VMRO «Ο συνεχιζόμενος αγώνας για τη Μακεδονία» που διοργάνωσε το VMRO-DPMNE.

Ο ηγέτης του VMRO-DPMNE  Χρίστιγιαν Μίτσκοσκι κάλεσε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και τον πρωθυπουργό Κοβάτσεφσκι σε πανμακεδονική ενοποίηση και χάραξη κόκκινων γραμμών.

Στον εορτασμό της Ημέρας του Μακεδονικού Επαναστατικού Αγώνα, είπε ότι είναι έτοιμος να συνομιλήσει με τον Πρωθυπουργό Κοβάτσεφσκι για όλα τα σημαντικά κρατικά ζητήματα.

Μιλώντας για το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας, ο Μίτσκοσκι λέει ότι είναι έτοιμος να συζητήσει τις συνταγματικές αλλαγές, ως μία από τις προϋποθέσεις, εάν υπάρχουν σαφείς εγγυήσεις από τις Βρυξέλλες και την ΕΕ ότι η Βόρεια Μακεδονία θα γίνει κράτος μέλος έως το 2030 με προστατευμένη γλώσσα και ταυτότητα.

Για την αλβανική γλώσσα

φωτό:kanal5.com.mk

Ο Μίτσκοσκι εξέφρασε την προθυμία του να συζητήσει το αίτημα κάποιων Αλβανών πολιτικών για άρση της ποσόστωσης του 20 τοις εκατό για την αλβανική γλώσσα, αλλά εάν η πρόθεση, όπως είπε, είναι η ίδρυση διεθνικού κράτους, το VMRO-DPMNE δεν θα το επιτρέψει.

Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης ανακοίνωσε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για ενοποίηση και σύγχρονο πατριωτισμό ως δύο έννοιες στις οποίες θα αφοσιωθεί το κόμμα του το επόμενο διάστημα. Στην ομιλία του αναφέρθηκε στην οικονομία, την ενέργεια, την υγεία, την παιδεία που θεωρεί ότι βρίσκονται σε κακή κατάσταση.

Οι ιστορικοί κατέκριναν τις συμφωνίες με Ελλάδα και Βουλγαρία

Ορισμένοι από τους ιστορικούς που μίλησαν στο επιστημονικό συμπόσιο αξιολόγησαν την 23η Οκτωβρίου και τη δημιουργία της Εσωτερικής Μακεδονικής Οργάνωσης μαζί με την Εξέγερση του Ίλιντεν ως καθοριστικά σημεία για το μέλλον του μακεδονικού λαού στην οικοδόμηση του έθνους.

Σχολιάζοντας την τρέχουσα κατάσταση στη χώρα, ορισμένοι από αυτούς επέκριναν τις συμφωνίες με τη Βουλγαρία και την Ελλάδα που, σύμφωνα με τους ίδιους, αλλάζουν την ταυτότητα του μακεδονικού λαού και επιτίθενται στη μακεδονική ιστορική επιστήμη.

—

https://www.echedoros-a.gr

Τρίπολη Λιβύης: Υπουργός κατηγορούμενος για τρομοκρατία συμμετέχει στη διάσκεψη κατά της ισλαμοφοβίας στην Τουρκία

0

 

Ο υπουργός Επικοινωνίας και Πολιτικών Υποθέσεων της απερχόμενης κυβέρνησης του Ντμπέιμπα ,  Ουαλίντ αλ Λάφι, ο οποίος κατηγορείται ότι υποστηρίζει εξτρεμιστικές ομάδες στη Λιβύη μέσω των μέσων ενημέρωσης, ηγήθηκε αντιπροσωπείας που συμμετείχε σε διάσκεψη κατά της ισλαμοφοβίας που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας στις 22 Οκτωβρίου.

«Η Λιβύη συμμετέχει στη 12η Διάσκεψη Υπουργών Πληροφοριών του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, υπό το σύνθημα «Καταπολέμηση της παραπληροφόρησης και της ισλαμοφοβίας στην εποχή μετά την αλήθεια», σύμφωνα με την απερχόμενη κυβέρνηση του Αμντούλ Χαμίντ αλ Ντμπέιμπα.

«Η Λιβύη εκπροσωπείται στη διάσκεψη από τον Υπουργό Επικοινωνίας και Πολιτικών Υποθέσεων, Ουαλίντ Αλ-Λάφι», ανέφερε η κυβέρνηση σε δήλωση.

Ο Αλ-Λάφι συναντήθηκε, στο περιθώριο της διάσκεψης, με αρκετούς υπουργούς πληροφοριών κρατών μελών, για να συζητήσουν τη συνεργασία στους τομείς των μέσων ενημέρωσης και της κυβερνητικής επικοινωνίας, της κοινής παραγωγής δράματος και της συνεργασίας σε επίπεδο εθνικών καναλιών και πρακτορείων ειδήσεων, επισημαίνει η ανακοίνωση.

Ο Αλ-Λάφι ήταν υπεύθυνος ενός τηλεοπτικού καναλιού που υποστήριζε εξτρεμιστικές ομάδες και πολιτοφυλακές εναντίον του Εθνικού Στρατού της Λιβύης.

Libya Update

https://www.echedoros-a.gr

Το πρώτο κινέζικο ηλεκτρικό ιπτάμενο αυτοκίνητο, κάθετης απογείωσης, πέταξε στο Ντουμπάι

0

Το ιπτάμενο αυτοκίνητο X2 της εταιρείας Xpeng κατά τη διάρκεια της παρουσίασής του στο Ντουμπάι Φωτογραφία via YouTube

Η κινεζική εταιρεία κατασκευής ηλεκτρονικών οχημάτων Xpeng έκανε μια δημόσια επίδειξη του ιπτάμενου αυτοκινήτου της στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθώς η εταιρεία εργάζεται προς τον στόχο να απογειώσει το ηλεκτρικό της αεροσκάφος στις διεθνείς αγορές.

Το X2, ένα διθέσιο ηλεκτρικό αεροσκάφος κάθετης απογείωσης και προσγείωσης (eVTOL), απογειώθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Ντουμπάι.

«Κάνουμε βήμα-βήμα (κινήσεις) προς τη διεθνή αγορά», δήλωσε στο Reuters ο Μινγκουάν Κιου, γενικός διευθυντής της Xpeng Aeroht. «Πρώτα επιλέξαμε την πόλη του Ντουμπάι γιατί το Ντουμπάι είναι η πιο καινοτόμος πόλη στον κόσμο».

Ένα μοντέλο της X2 έχει εκτεθεί στο εκθεσιακό κέντρο στο Ντουμπάι κατά τη διάρκεια της GITEX, μιας από τις τρεις μεγαλύτερες εκθέσεις τεχνολογίας στον κόσμο. Πριν από τη δοκιμαστική πτήση του, το X2 έπρεπε να περάσει από αξιολόγηση κινδύνου λειτουργίας στο Ντουμπάι.

Η εμπορική σχέση μεταξύ των ΗΑΕ και της Κίνας είναι καλά εδραιωμένη, λόγω του γεγονότος ότι τα ΗΑΕ θεωρούνται το εφαλτήριο στο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου. Οι κινεζικές επιχειρήσεις έχουν ευδοκιμήσει από σημαντικά μεγάλα έργα στα Εμιράτα, που κυμαίνονται από την υποδομή της EXPO 2020 έως την Etihad Rail. Το εμπόριο -εκτός πετρελαίου Κίνας-ΗΑΕ- αυξήθηκε κατά 27% το 2021 σε σύγκριση με το 2020. Οι εξαγωγές της Κίνας προς τα ΗΑΕ αυξήθηκαν κατά 1,78 δισεκατομμύρια δολάρια ή 53,2% από τον Ιούλιο του 2021 στα 5 δολάρια.

Η Peggy Li, Διευθύνουσα Σύμβουλος και Κινεζική Ειδική Επικοινωνίας για το SPS Affinity – Strategic Partnership Solutions, επεσήμανε όλα τα σημαντικά παγκόσμια γεγονότα που παρουσιάστηκαν στο GCC αυτό το τρίμηνο, από το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου έως μια μεγάλη εμπορική σύνοδο κορυφής.

«Το GCC είναι γνωστό ότι έχει αυτή την αγοραστική δύναμη και την περιέργεια για καινοτομία», είπε ο Li στο MediaLine. Πρόσθεσε ότι το Ταμείο Δημοσίων Επενδύσεων της Σαουδικής Αραβίας και η δημιουργία της Premium Residency Visa του βασιλείου θα φέρουν πλέον Κινέζους υπηκόους στη Σαουδική Αραβία.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διαθέτουν επίσης βίζα διαμονής 10 ετών με ελκυστικά προνόμια, γνωστή ως Golden Visa, για ξένους επενδυτές και επιχειρηματίες, επαγγελματίες σε διάφορους τομείς, όπως ειδικούς τεχνολογίας, ερευνητές, ακόμη και καλλιτέχνες, και άλλους.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Κινεζική Πρεσβεία στα ΗΑΕ, υπάρχουν επί του παρόντος 300.000 Κινέζοι υπήκοοι που διαμένουν στα ΗΑΕ. Η Κίνα παρέμεινε μεταξύ των κορυφαίων εμπορικών εταίρων των ΗΑΕ τα τελευταία πέντε χρόνια, με τις διμερείς επενδύσεις και το εμπόριο να αυξάνονται.

Η κινεζική COSCO Shipping Lines Co., η μεγαλύτερη εταιρεία εκμετάλλευσης εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο, επέλεξε το λιμάνι Khalifa στο Άμπου Ντάμπι των ΗΑΕ ως βάση των δραστηριοτήτων της στη Μέση Ανατολή. Εν τω μεταξύ, τα ΗΑΕ υποστήριξαν επίσης τις φιλοδοξίες της Κίνας στην Πρωτοβουλία Belt and Road (BRI). τη δημιουργία έργων όπως η Αγορά Traders του Ντουμπάι, η Αγορά Yiwu ΗΑΕ και η Ζώνη Επίδειξης Συνεργασίας Βιομηχανικής Ικανότητας Κίνας-ΗΑΕ με τη συμμετοχή κινεζικών κεφαλαίων και εταιρειών.

Η σχέση βοήθησε στη δημιουργία συνεργασιών με κινεζικές εταιρείες που μπορούν να αναπτυχθούν σε τομείς υψηλών δυνατοτήτων όπως η ενέργεια, οι υποδομές και η χρηματοοικονομική τεχνολογία. «Χρειάζονται αυτό το είδος τεχνολογίας εάν χρειάζεται να χτίσουν μια έξυπνη πόλη», είπε ένας εκθέτης από μια κινεζική εταιρεία στο GITEX που δεν είχε εξουσιοδότηση να μιλήσει στα μέσα ενημέρωσης.

Ο Cyril Widdershoven, ένας διεθνής ειδικός στην αγορά πετρελαίου και φυσικού αερίου και γεωπολιτικός, είπε στη Media Line ότι υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους υπάρχει αύξηση του αριθμού των κινεζικών εταιρειών στα ΗΑΕ, «όχι μόνο για το πετρέλαιο-αέριο και την ενέργεια, αλλά και AI/IT/IOT ή κατασκευή.

Είναι λίγο πολύ η ίδια προσέγγιση που ακολουθούσε η Κίνα στο παρελθόν με τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και την Αίγυπτο.

Με πληροφορίες από Jerusalem Post // OMNIA AL DESOUKIE

https://hellasjournal.com/2022/10/to-proto-kineziko-ilektriko-iptameno-aftokinito-kathetis-apogiosis-petaxe-sto-ntoumpai-vinteo/

Βρετανία: Αποσύρθηκε ο Μπόρις Τζόνσον από την διεκδίκηση της πρωθυπουργίας

0

Αντίπαλοι τελικά μόνο ο ινδικής καταγωγής Ρ.Σούνακ και η Πένι Μόρντοντ

(Ανανέωση): Ο Μπόρις Τζόνσον αποσύρεται, τελικά, από τη διεκδίκηση της πρωθυπουργίας στην Βρετανία, αφήνοντας τον ινδικής καταγωγής Ρίσι Σούνακ το μεγάλο φαβορί, εκτός και αν υπάρξει κάποια έκπληξη στο πρόσωπο της Πένι Μόρντοντ, η οποία κατέχει τη θέση της επικεφαλής της Κάτω Βουλής μετά την πρώτη αποτυχημένη καμπάνια της για την ηγεσία των Τόρις.

Ο Μπόρις Τζόνσον ανακοίνωσε αργά το βράδυ της Κυριακής ότι δεν θα διεκδικήσει την ηγεσία των Τόρις και την πρωθυπουργία.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας ανέφερε ότι «Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει αποτελεσματικά από τη στιγμή που θα είχε ένα ενωμένο κόμμα στη Βουλή».

Η εξέλιξη αυτή καθιστά πιθανή την εκλογή του Ρίσι Σούνακ ο οποίος έχει τη σαφή στήριξη των βουλευτών του συντηρητικού κόμματος.

Μπορεί η Πένι Μόρντοντ να κάνει την έκπληξη; Ναι, αν ο Μπόρις Τζόνσον την υποστηρίξει. Ο Μ.Τζόνσον έχει σαφώς την προτίμηση του μεγαλύτερου μέρους των 250.000 εκλεκτόρων του συντηρητικού κόμματος.

 

Αύριο, Δευτέρα 24 Οκτωβρίου, στις 14:00 (ώρα Βρετανίας) ολοκληρώνεται η διαδικασία εκδήλωσης του ενδιαφέροντος από τους υποψηφίους.

Από τις 15:30 έως τις 17:30 διεξάγεται η πρώτη ψηφοφορία μεταξύ των βουλευτών των Τόρηδων. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει νικητής, από τις 18:30 έως τις 20:30 θα πραγματοποιηθεί και δεύτερη ψηφοφορία και το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί στις 21:00 ώρα Βρετανίας.

Εάν και μετά το πέρας της δεύτερης ψηφοφορίας εξακολουθούν να υπάρχουν δύο υποψήφιοι (κάτι που πολλοί εκτιμούν ως το πιθανότερο), θα υπάρξει ψηφοφορία των μελών του Συντηρητικού κόμματος.

Ο νέος αρχηγός των Συντηρητικών και επόμενος πρωθυπουργός της Βρετανίας θα ανακοινωθεί έως την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/vrike-tis-100-ypografes-gia-na-diekdikisei-tin-epistrofi-tou-stin-prothypourgia-o-m-tzonson/