Αρχική Blog Σελίδα 148

ΜΙΑ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ 

3

Της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Φωτογραφία: O Δούρειος ίππος στον λαιμό αρχαϊκού αμφορέα του 650 π.Χ., στο Μουσείο Μυκόνου.  

Την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν την είδα στον θερινό της γειτονιάς καθισμένη σε καρέκλα του κυλικείου, που μου έδωσε συνωμοτικά ο ευγενέστατος κύριος που κόβει τα εισιτήρια, καθώς τυγχάνω τακτική πελάτισσα. Ο κυλικειάρχης ήταν πανευτυχής -τέτοια πούληση δεν έχει ξανακάνει όλα τα χρόνια- ο υπεύθυνος προβολής επίσης, επηρεασμένος από τις εισπράξεις του κυλικειάρχη και από ένα σημάδι αλάνθαστο, κατά την πείρα του, ότι κάποιοι βρίσκονται να χειροκροτήσουν στο τέλος. Η προβολή, χωρίς την τεχνολογία με την οποία έχει γυριστεί η ταινία και μπορεί να αποδώσει μόνο στους κλειστούς κινηματογράφους με τα αντίστοιχα μηχανήματα, ήταν επίπεδη, χωρίς την ψευδαίσθηση των τριών διαστάσεων, που υποτίθεται κάνει τον θεατή να μπαίνει μέσα στη δράση. Ήμασταν όλοι απέξω, οι πολλοί στις κανονικές, βουλιαγμένες και τριζάτες καρέκλες σκηνοθέτη και οι ολίγοι μιλημένοι στις ψάθινες του κυλικείου. Ήχοι της νύχτας. Αερόπλανα που περνούν, μακρινά λαϊκά τραγούδια, σκνίπες που βουίζουν ετοιμάζοντας επίθεση, πατατάκια που θρυμματίζονται κάτω από τις σιαγόνες.

Και να, βαράει με άχτι το ραβδί του ο ραψωδός, σαν να θέλει να διώξει τα ποντίκια, κι αρχίζει ν’ απαγγέλλει άνευρα, χωρίς κι ο ίδιος να δίνει πολλή σημασία. Βαράει το ραβδί σαν να λέει στους μνηστήρες, «ακούστε ρεμάλια»! Ντουπ, ντουπ, ξαναλέω: «ρεμάλια σκάστε και ακούστε». Τα ρεμάλια, ντιπ. Βαράει για μας, αλλά η φωνή του χωρίς μέτρο, χωρίς παύσεις, αδυνατεί να ερμηνεύσει τα λόγια. Ντουπ, ντουπ, απορία ψάλτου, ντουπ!

Κι ύστερα άρχισαν να ξετυλίγονται τα προσωπικά ευρήματα του σκηνοθέτη. Η μιγάδα Αθηνά-Ζεντάγια ακολουθεί παρά πίσω και στο πλάι τον Οδυσσέα και δεν του μιλάει σαν τρομερή θεά, αλλά σαν έμπιστη υπηρέτρια που απέκτησε θάρρητα με τα χρόνια. Ο Πολύφημος παρουσιάζεται άτριχος και κακόμοιρος γίγαντας. Ο Οδυσσέας δεν έχει καμία ευκαιρία να κοροϊδέψει τον αγροίκο, παίζοντας με τη γλώσσα και θρυλικά ονομάζοντας τον εαυτό του Κανένα. Η Κίρκη ιδρωκοπάει για να στραβώσει τα πρόσωπα των συντρόφων και να τραβήξει από αυτά μουσούδες χοίρων. Αμ’αν είχαν τόσο κόπο τα μαγικά, δεν θα υπήρχαν μάγισσες, κυρ-σκηνοθέτη, μασατζούδες θα υπήρχαν, στα ανθυγιεινά και βαρέα! Δεν θα σχολιάσω την σούπα που σερβίρει η Κίρκη, γιατί είναι για να σιχαθείς το φαγητό και να αρχίσεις να τρέφεσαι με άγρια χόρτα σαν τον Άγιο Γιάννη τον νηστευτή.

Η Ελένη, όπως ήταν γνωστό πολλούς μήνες πριν κυκλοφορήσει η ταινία, είναι μαύρη, κινηματογραφημένη καθόλου όμορφη -αν και η ηθοποιός που την υποδύεται είναι καλή ηθοποιός και μάλλον εμφανίσιμη- και έχει φυσικά μαύρη και ασκημότατη κι αυτή, την αδελφή της Κλυταιμνήστρα, που έχει όλα τα κακά μαζωμένα, μια και ραδιούργα και στυγερή φόνισσα. Το πώς έγινε τόσο κακό γι’ αυτήν την ωραία Ελένη, ουδείς μπορεί να καταλάβει, εκτός από τον χρηματοδοτικό μηχανισμό της παραγωγής, που λογαριάζει τις ποσοστώσεις υπο-εκπροσωπούμενων ομάδων της αμερικανικής κοινωνίας στις ταινίες του Χόλυγουντ και το αναμενόμενο και τόσο επιθυμητό σκάνδαλο υποτιθέμενης ιεροσυλίας. Άρα, μιγάδα και η Ηλέκτρα, μιγάς και ο Ορέστης, μιγάς ο οίκος των Ατρειδών και απορίας άξιον, τι περιμένουν και δεν διαμαρτύρονται οι Πελοποννήσιοι.

Δεν θα σταθώ στο υφαντό της Πηνελόπης, σκέτο κι απλούστατο σαν γύφτικο. Αυτό, καλέ μου, δεν το ξηλώνεις για να το ξαναφτιάξεις, το δίνεις στις αρχάριες για να μάθουν κι ύστερα το βάζεις στην κουζίνα για πατάκι. Ας πούμε μόνο ότι η Πηνελόπη μοιάζει με Πηνελόπη. Από τις κατακτήσεις του Οδυσσέα, η άπραγη Ναυσικά κόπηκε και η έμπειρη Καλυψώ που έμεινε, περιφέρεται βαριεστημένη με διχτυωτό φόρεμα παραλίας σαν σε διαφήμιση για εξωτικά ταξίδια. Σαν έρωτας του Σαββατοκύριακου που παρατράβηξε και πρέπει ο εραστής να βρει τρόπο να το σκάσει.

Το σημείο όμως, που η φαντασία του σκηνοθέτη έφτασε στο αποκορύφωμά της, ήταν ο Δούρειος ίππος. Τον σκέφτηκε σε στάση καλπασμού, παραγεμισμένο με τους πολεμιστές, που είναι ένα θαύμα πώς στέκονταν τις μακρές ώρες μέχρι να αποφασίσουν οι Τρώες, τί ήταν το παράξενο κατασκεύασμα κι αν θα το μπάσουν μέσα στα τείχη. Οι γλύπτες για να στηρίξουν άγαλμα σε καλπασμό, έπρεπε να εφεύρουν κορμούς δέντρων, κολώνες κάτω από την κοιλιά, μορφές που στέκονται δίπλα και δημιουργούσαν μια κάποια βάση. Ο σκηνοθέτης πρωτοπόρησε. Έβαλε το άλογο σούζα και τους πολεμιστές σαν τα τσαμπιά να χτυπιούνται με κάθε πτώση και τραμπάλισμα, ενώ οι Τρώες παιδεύονταν να τραβήξουν το θηριώδες ομοίωμα με κατρακύλια. Η αρχαϊκή εικονογραφία είχε λύσει το ζήτημα πολύ βολικά, βάζοντας ρόδες στα πόδια του ίππου, μέχρι και παραθυράκια για να βλέπουμε εμείς το εσωτερικό και να παίρνουν και μια ανάσα οι εγκλωβισμένοι. Ευκολία για τους Τρώες, άνεση για τους πονηρούς Έλληνες. Αλλά είπαμε, ο σκηνοθέτης προκαλεί τη βαρύτητα και τις συμβάσεις. Σε μια από τις αμέτρητες συνεντεύξεις που έδωσαν οι συντελεστές της ταινίας, κάποιοι αναγνώρισαν την τόλμη του, γιατί μπήκε μέσα κι αυτός μαζί με τους ηθοποιούς και για να τους βάλει στο κλίμα τους ζήτησε να αναλογιστούν τι σημαίνει στενή συνύπαρξη για πολλές μέρες, το πόσο ευώδης από τις φυσικές ανάγκες και καλαίσθητη μπορεί να είναι η συνύπαρξη αυτή. Σε κανονικές συνθήκες, έξω από τον ποιητικό χώρο, αυτό που οραματίστηκε ο σκηνοθέτης ως ακραία ταλαιπωρία για τον ιερό σκοπό της άλωσης, θα μπορούσε να περιγραφεί ως κτηνωδία, ή σύμφωνα με κάποιες κακές γλώσσες, διαδρομή του πρώην ΟΑΣΘ, όταν κλείνει ο περιφερειακός και το μετρό ταυτοχρόνως.

Μία σχολή σκέψης πιστεύει ότι, ό,τι ντόρος γίνεται για κάτι ελληνικό, είναι καλό για τον τουρισμό, ασχέτως αν πρόκειται για κακοποίηση ή επικοινωνιακή σαπουνόφουσκα. Και επικοινωνιακή στρατηγική υπήρξε, καλοσχεδιασμένη και πολυδάπανη, ίσως περισσότερο κι από την ίδια την παραγωγή της ταινίας. Δεν καταλαβαίνω ωστόσο στα καθ’ ημάς, γιατί ο τουρισμός πρέπει να παίζει τέτοιο ρυθμιστικό ρόλο στη ζωή και τη σκέψη μας. Η Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν είναι τίποτα περισσότερο από τις ιδέες που κατέβασε η κεφαλή του Νόλαν με αφορμή ένα ελληνικό ποίημα αξεπέραστης απλότητας, δύναμης και ομορφιάς, που και αγράμματος να είσαι, καταλαβαίνεις το μεγαλύτερο μέρος των λέξεων που διαβάζεις στο πρωτότυπο, ακόμα και σήμερα. Πόσα επίθετα, πόσες εικόνες, πόση μαστοριά στην αφήγηση, που σ’ αρπάζει και σε κρατάει. Ο Νόλαν χρειάζεται τα ειδικά εφέ, χρειάζεται τα σκάνδαλα και τη χοντροκοπιά για να καταλαβαίνει ο μέσος θεατής της χώρας του και όλων των χωρών, στο βαθμό που επηρεάζονται από την αμερικανική βιομηχανία του θεάματος. Από την άλλη, μπορούν οι σημερινοί Έλληνες σκηνοθέτες να φτιάξουν κάτι το ίδιο θεαματικό πάνω στην Οδύσσεια και ν΄ ακουστούν σε τέτοια έκταση; Θέαμα δεν μπορούν να φτιάξουν. Ακροατήριο μεγάλο δεν μπορούν να εξασφαλίσουν. Μπορούν όμως να ερμηνεύσουν ποιητικά το αξεπέραστο ποίημα, διότι, σε αντίθεση με τον σκηνοθέτη που ξεπουλάει, ο Οδυσσέας ζει ακόμα μέσα στη γλώσσα μας, το πολύτροπο και πολυμήχανο πνεύμα του υπάρχει, όχι συχνά, όμως υπάρχει. Τον Οδυσσέα τον ξέρουμε, τον αναγνωρίζουμε στα πιο απίθανα σημεία του κόσμου και όπου μανιασμένη θάλασσα και θεοί ενάντιοι, βρίσκει τη λύση και παλεύει. Υπάρχει κι ένας λόγος ακόμα. Όλη η ηλιθιότητα και η ανικανότητα της φυλής μας μαζεύτηκε σαν από κακό μάτι τα τελευταία χρόνια και κοντεύει να μας σβήσει από το χάρτη. Ο Οδυσσέας είναι κι η ελπίδα. Δεν μπορούμε κατά βάθος να πιστέψουμε ότι δεν θα ξυπνήσει κι ότι είναι δυνατόν να καταστραφούμε για τα καλά. Για τους ξένους, είναι ένας ήρωας σε ταινία δράσης. Για τους Έλληνες είναι ποίηση και πίστη.

 

 

 

ΗΠΑ–Σαουδική Αραβία: Συμφωνία για πυρηνική συνεργασία ανοίγει τον δρόμο στον εμπλουτισμό ουρανίου

0

Η κυβέρνηση Τραμπ ετοιμάζεται να καταθέσει στο αμερικανικό Κογκρέσο συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία, η οποία θα επιτρέψει σε αμερικανικές επιχειρήσεις να συμμετάσχουν στην ανάπτυξη του σαουδαραβικού πυρηνικού προγράμματος. Η απουσία, όμως, δύο κρίσιμων δικλίδων ασφαλείας προκαλεί ανησυχίες για ενδεχόμενη διάδοση πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των New York Times, Reuters και Associated Press, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ενέκρινε συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας διάρκειας 30 ετών με τη Σαουδική Αραβία. Το κείμενο αναμένεται να υπογραφεί από τον υπουργό Ενέργειας των ΗΠΑ Κρις Ράιτ και τον Σαουδάραβα ομόλογό του, πρίγκιπα Αμπντουλαζίζ μπιν Σαλμάν, πριν διαβιβαστεί στο Κογκρέσο.

Πρόκειται για τη λεγόμενη «Συμφωνία 123», η οποία λαμβάνει την ονομασία της από το άρθρο 123 του αμερικανικού Νόμου περί Ατομικής Ενέργειας του 1954. Μια τέτοια συμφωνία αποτελεί απαραίτητη νομική προϋπόθεση ώστε η αμερικανική κυβέρνηση και οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ να μπορούν να μεταφέρουν πυρηνική τεχνολογία, εξοπλισμό και υλικά σε άλλη χώρα για ειρηνικούς σκοπούς. Το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας εξηγεί εδώ το πλαίσιο των Συμφωνιών 123.

Δεν απαγορεύει τον εμπλουτισμό ουρανίου

Το πλέον αμφιλεγόμενο σημείο είναι ότι, σύμφωνα με δύο πηγές που γνωρίζουν το περιεχόμενό της, η συμφωνία δεν περιλαμβάνει τον αποκαλούμενο «Χρυσό Κανόνα» — τη ρητή παραίτηση της συνεργαζόμενης χώρας από:

  • τον εγχώριο εμπλουτισμό ουρανίου,
  • την επανεπεξεργασία χρησιμοποιημένων πυρηνικών καυσίμων.

Και οι δύο δραστηριότητες μπορούν να εξυπηρετήσουν ένα πολιτικό πρόγραμμα παραγωγής ενέργειας, αλλά αποτελούν παράλληλα τεχνολογικές οδούς προς την κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ συμφώνησαν να παραδώσουν άμεσα στη Σαουδική Αραβία τεχνολογία εμπλουτισμού. Κατά τις διαθέσιμες πληροφορίες, το κείμενο δημιουργεί ένα νομικό πλαίσιο μελλοντικής συνεργασίας στον κύκλο του πυρηνικού καυσίμου, χωρίς να υποχρεώνει την Ουάσιγκτον να μεταφέρει συγκεκριμένες τεχνολογίες ή εγκαταστάσεις.

Η ουσιαστική διαφορά, επομένως, είναι ότι η συμφωνία φέρεται να μην απαγορεύει εκ των προτέρων στη Σαουδική Αραβία να αποκτήσει δυνατότητα εμπλουτισμού.

Απουσιάζει και το Πρόσθετο Πρωτόκολλο του ΔΟΑΕ

Κατά τις ίδιες πηγές, από το κείμενο απουσιάζει και το «Πρόσθετο Πρωτόκολλο» του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.

Το πρωτόκολλο αυτό παρέχει στους επιθεωρητές του Οργανισμού διευρυμένες εξουσίες ελέγχου, όπως μεγαλύτερη πρόσβαση σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, πληρέστερη ενημέρωση για τις δραστηριότητες μιας χώρας και δυνατότητα ταχύτερων επιθεωρήσεων ακόμη και σε μη δηλωμένες τοποθεσίες.

Η απουσία του θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, επειδή περιορίζει τη δυνατότητα της διεθνούς κοινότητας να διαπιστώνει εγκαίρως εάν ένα πολιτικό πυρηνικό πρόγραμμα αποκτά στρατιωτική διάσταση. Το Reuters αναφέρει αναλυτικά τις προβλεπόμενες παραλείψεις.

Η διαφορετική περίπτωση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων

Η συμφωνία συγκρίνεται ήδη με εκείνη που υπέγραψαν το 2009 οι ΗΠΑ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το Άμπου Ντάμπι αποδέχθηκε τότε τον «Χρυσό Κανόνα», παραιτούμενο από τον εγχώριο εμπλουτισμό ουρανίου και την επανεπεξεργασία πυρηνικών αποβλήτων.

Έτσι, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανέπτυξαν το πυρηνικό εργοστάσιο της Μπαράκα, αλλά προμηθεύονται το καύσιμό τους από το εξωτερικό. Η Ουάσιγκτον είχε παρουσιάσει εκείνη τη συμφωνία ως πρότυπο ασφαλούς πυρηνικής συνεργασίας για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Η παραχώρηση διαφορετικών όρων στο Ριάντ ενδέχεται να δημιουργήσει προηγούμενο, επιτρέποντας και σε άλλες χώρες της περιοχής να απαιτήσουν αντίστοιχα δικαιώματα.

Οι δηλώσεις Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν

Οι ανησυχίες εντείνονται από παλαιότερη δημόσια τοποθέτηση του πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Το 2018 είχε δηλώσει ότι η Σαουδική Αραβία δεν επιθυμεί να αποκτήσει πυρηνική βόμβα, αλλά θα επιδιώξει να κάνει το ίδιο εάν το Ιράν κατασκευάσει πυρηνικό όπλο.

Το Ριάντ υποστηρίζει ότι χρειάζεται πυρηνική ενέργεια για να καλύψει τις αυξανόμενες ενεργειακές του ανάγκες, να μειώσει την κατανάλωση πετρελαίου στην εγχώρια ηλεκτροπαραγωγή και να υποστηρίξει το πρόγραμμα οικονομικού μετασχηματισμού «Vision 2030». Παράλληλα, έχει επιμείνει ότι διαθέτει το δικαίωμα να αξιοποιήσει τα εγχώρια κοιτάσματα ουρανίου και να αναπτύξει τον δικό του κύκλο πυρηνικού καυσίμου.

Η διαδικασία στο Κογκρέσο

Μετά την επίσημη κατάθεσή της, η συμφωνία θα εξεταστεί από το Κογκρέσο για περίπου 90 ημέρες συνεχούς κοινοβουλευτικής λειτουργίας.

Εάν δεν εγκριθεί από τα δύο σώματα κοινό ψήφισμα απόρριψης μέσα σε αυτό το διάστημα, η συμφωνία μπορεί να τεθεί σε ισχύ. Ακόμη όμως και αν εγκριθεί ψήφισμα απόρριψης, ο πρόεδρος μπορεί να ασκήσει βέτο. Για την υπέρβαση του βέτο απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων, γεγονός που καθιστά πολιτικά δύσκολη την ακύρωση της συμφωνίας.

Ήδη Δημοκρατικοί αλλά και ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί έχουν ζητήσει αυστηρότερους περιορισμούς. Μεταξύ εκείνων που στο παρελθόν υποστήριζαν ισχυρές δικλίδες ασφαλείας ήταν και ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, όταν υπηρετούσε στη Γερουσία.

Τι γνωρίζουμε και τι δεν έχει επιβεβαιωθεί

Μέχρι τη δημοσίευση του επίσημου κειμένου δεν μπορεί να θεωρηθεί επιβεβαιωμένο ότι η Σαουδική Αραβία αποκτά αυτομάτως άδεια εμπλουτισμού ουρανίου. Αυτό που προκύπτει από τις διαθέσιμες πληροφορίες είναι ότι:

  • η συμφωνία δεν φαίνεται να περιλαμβάνει ρητή σαουδαραβική παραίτηση από τον εμπλουτισμό,
  • δεν προβλέπει, σύμφωνα με τις πηγές, την εφαρμογή του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου του ΔΟΑΕ,
  • δημιουργεί τη νομική βάση για συμμετοχή αμερικανικών επιχειρήσεων στο σαουδαραβικό πυρηνικό πρόγραμμα,
  • οποιαδήποτε μεταφορά ευαίσθητης τεχνολογίας θα απαιτούσε πρόσθετες αποφάσεις και εγκρίσεις.

Ο Λευκός Οίκος και το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας δεν είχαν δώσει επίσημη απάντηση για τις συγκεκριμένες πληροφορίες κατά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ. Επομένως, ο ακριβέστερος δημοσιογραφικός τίτλος είναι ότι η συμφωνία «ενδέχεται να ανοίξει τον δρόμο» στον εμπλουτισμό ουρανίου και όχι ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη παραχωρήσει στη Σαουδική Αραβία ανεπιφύλακτη άδεια να τον πραγματοποιήσει.

Ανάλυση CT: Απόσταση ανάμεσα στην κινητικότητα και την πρόοδο στο Κυπριακό. Η μεγάλη δοκιμασία της διπλωματίας

0

Πλησιάζει το μεγάλο ξεκαθάρισμα;

Η απόσταση που χωρίζει την πρόοδο από την κινητικότητα στο Κυπριακό – Εβδομάδα εξελίξεων και προσδοκίες για ξεμπλοκάρισμα – Η επίσκεψη Γκουτέρες, η… διαδρομή της Ολγκίν και η… άγνωστη επόμενη μέρα
Μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά, για εννέα χρόνια το Κυπριακό παρέμενε μεταξύ στασιμότητας και διαχείρισης του αδιεξόδου. Αυτές τις μέρες, για πρώτη φορά μετά από αρκετό καιρό, καταγράφεται μια αλληλουχία πρωτοβουλιών που δημιουργεί την αίσθηση ότι η πλειοψηφία των εμπλεκομένων και ολόκληρη η διεθνής κοινότητα επιχειρεί να μετατρέψει την… απλή διαχείριση σε πολιτική διαδικασία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι διαφορές έχουν γεφυρωθεί. Δεν σημαίνει ούτε ότι οι συνομιλίες βρίσκονται προ των πυλών. Σημαίνει όμως ότι (τουλάχιστον) η ελληνοκυπριακή πλευρά, ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρούν να εκμεταλλευτούν ένα παράθυρο ευκαιρίας, πριν αυτό κλείσει οριστικά.

Η επικείμενη επίσκεψη του Αντόνιο Γκουτέρες στο νησί δεν πρέπει να θεωρείται ως εθιμοτυπική. Είναι μια πολιτική παρέμβαση υψηλού συμβολισμού. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ αναλαμβάνει προσωπικά την προσπάθεια να κρατήσει ζωντανή τη διαδικασία που ο ίδιος είχε οδηγήσει μέχρι το Κραν Μοντανά το 2017.

Η σημασία της επίσκεψης δεν βρίσκεται μόνο στις συναντήσεις που θα πραγματοποιήσει, αλλά κυρίως στο μήνυμα που εκπέμπει. Ότι ο ΟΗΕ δεν θεωρεί ότι έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητες επανέναρξης των συνομιλιών και ότι ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας είναι διατεθειμένος να επενδύσει προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο ώστε να μη χαθεί η δυναμική που δημιουργήθηκε μετά τις άτυπες συναντήσεις των τελευταίων μηνών.

Εξίσου αποκαλυπτική είναι και η διαδρομή που ακολουθεί η Προσωπική Απεσταλμένη του, Μαρία Άνχελα Ολγκίν. Σήμερα βρίσκεται για επαφές στις Βρυξέλλες και πριν επιστρέψει στην Κύπρο θα βρεθεί ξανά στην Άγκυρα. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία. Στην πραγματικότητα αποτυπώνει τη νέα εξίσωση του Κυπριακού. Το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται πλέον αποκλειστικά ως διακοινοτική διαφορά, αλλά ως ένα θέμα που συνδέεται με τις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας, την ενεργειακή ασφάλεια, τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη συνολική αρχιτεκτονική ασφάλειας στην περιοχή.

Οι Βρυξέλλες αποκτούν, έτσι, πιο ενεργό ρόλο. Όχι ως υποκατάστατο του ΟΗΕ, αλλά ως ο μοναδικός διεθνής παίκτης που διαθέτει απτά πολιτικά και οικονομικά εργαλεία απέναντι στην Τουρκία. Η συζήτηση για την αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης, τη φιλελευθεροποίηση των θεωρήσεων εισόδου και τη συνολική αναβάθμιση των ευρωτουρκικών σχέσεων δημιουργεί ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο η πρόοδος στο Κυπριακό μπορεί να αποκτήσει πρακτική αξία και για την Άγκυρα.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι πρωτοβουλίες αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε μια νέα άτυπη διάσκεψη με πραγματικό πολιτικό περιεχόμενο ή αν θα εξαντληθούν σε έναν ακόμη γύρο διπλωματικών επαφών χωρίς συνέχεια. Η Άγκυρα δεν έχει ακόμη μεταβάλει τις βασικές της θέσεις περί κυριαρχικής ισότητας και λύσης δύο κρατών. Αυτό εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για πρόοδο. Καθώς επίσης η πηγή της αντίληψης που ακούγεται πιο έντονα τις τελευταίες εβδομάδες ότι «όλοι θα κριθούν στο τραπέζι».

cyprustimes.com

Το τελεσίγραφο του Βορρά: Το Γ΄ Σώμα, ο Ντάβος και η πτώση της Χούντας

2

του Δημητρίου-Μερκουρίου Κόντη* 

Το μεσημέρι της 22ας Ιουλίου, ο Αμερικανός πρεσβευτής Henry Tasca κατέγραφε την ανησυχία που επικρατούσε στην Αθήνα μετά την επίσημη ανακοίνωση (στις 11:30) ότι είχε επιτευχθεί η εκεχειρία με την Τουρκία. Ο Tasca θεωρούσε ότι η ανακοίνωση θα οδηγούσε «ορισμένα στρατιωτικά στοιχεία» να κινηθούν εναντίον του ταξίαρχου Δημήτρη Ιωαννίδη και του καθεστώτος της 25ης Νοεμβρίου. Οι φήμες για πραξικόπημα του Γ’ Σώματος και επιστροφής του Κωνσταντίνου Καραμανλή μεταδίδονταν κυρίως από το ραδιόφωνο του Deutsche Welle. Οι πληροφορίες που έφταναν από τη Θεσσαλονίκη επιβεβαίωναν τις ίδιες φήμες για επιστροφή του Καραμανλή, κάνοντας λόγο για «αποστασία» του Γ’ Σώματος Στρατού. Υπήρξε μάλιστα τηλεφώνημα εν ενεργεία ταξίαρχου της ελληνικής αεροπορίας προς το νομικό σύμβουλο της αμερικανικής βάσης του Ελληνικού (7206 Air Base), για να ενημερώσει τους Αμερικανούς ότι το πραξικόπημα είχε (δήθεν) ξεκινήσει. Η αμερικανική πρεσβεία ερεύνησε το ζήτημα και κατέληξε ότι όλες οι κινήσεις του στρατού εντάσσονταν στο πλαίσιο της γενικής επιστράτευσης, η οποία ήταν ακόμα σε ισχύ και ότι δεν υπήρχε πραξικόπημα.

Στις 22 Ιουλίου, ο Henry Kissinger είχε συνομιλήσει στο τηλέφωνο με τον Βρετανό υπουργό των Εξωτερικών James Callaghan για να συζητήσουν για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και τον διοικητή του Γ΄ Σώματος, αντιστράτηγο Ιωάννη Ντάβο. Μάλιστα ο Kissinger θεωρούσε ότι ο Ντάβος θα επικρατούσε στο «πραξικόπημα» και, καθώς ήταν μετριοπαθής, οι εξελίξεις στην Ελλάδα ήταν θετικές, ενώ ο Callaghan ανησυχούσε γιατί είχε ακούσει ότι ήταν «αντιτούρκος».

Η διαμάχη Ντάβου-Ιωαννίδη

Με το όλο ζήτημα είχε ασχοληθεί η Υπηρεσία Πληροφοριών Άμυνας (DIA), η οποία είχε ετοιμάσει μια αναφορά σχετικά με τις φήμες για το πραξικόπημα του Ντάβου. Από τη συνομιλία του Kissinger με τον αναπληρωτή διευθυντή της CIA αντιστράτηγο Vernon A. Walters προκύπτει ότι ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών είχε διαβάσει την αναφορά της DIA, όμως το μεγαλύτερο τμήμα της συνομιλίας παραμένει διαβαθμισμένο, οπότε και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς συζητήθηκε.

Είναι πιθανόν ο Walters να επισήμανε στον Kissinger ότι το ζήτημα ενός πραξικοπήματος από τον Ντάβο είχε απασχολήσει στο παρελθόν την DIA, όπως προκύπτει από το αποχαρακτηρισμένο τμήμα του εγγράφου.  Η DIA εκτιμούσε από τον Απρίλιο του 1974 ότι μια απειλή πραξικοπήματος από το Γ’ Σώμα προς τον Ιωαννίδη θα οδηγούσε σε πτώση του καθεστώτος, ενώ ανησυχούσε μήπως κάποια παράτολμη ενέργεια του Ντάβου οδηγούσε την Ελλάδα σε έναν νέο εθνικό διχασμό, με δύο διακριτές κυβερνήσεις Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Σε κάθε περίπτωση, η αναφορά της DIA ανέφερε ότι η δύναμη ενός (στρατιωτικού) καθεστώτος θα έπρεπε να απορρέει και από τη Θεσσαλονίκη, ενώ η στήριξη των αξιωματικών του Γ’ Σώματος προς το καθεστώς των Αθηνών ήταν αμφισβητήσιμη. Επίσης, η ευκολία με την οποία ο Ιωαννίδης είχε ρίξει τον Παπαδόπουλο τον Νοέμβριο του 1973, είχε δείξει τον δρόμο για τους νέους επίδοξους πραξικοπηματίες.

Ο Αμερικανός γενικός πρόξενος Θεσσαλονίκης Edward T. Brennan παρακολουθούσε πολύ στενά την κατάσταση και τις κινήσεις του στρατού στη Β. Ελλάδα την άνοιξη του 1974, καθώς ο Ιωαννίδης είχε υποσχεθεί στους μετριοπαθείς ότι ανέτρεψε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την επιστροφή του Καραμανλή. Η κίνηση αυτή έγινε σύμφωνα με τον Tasca για να εξασφαλίσει την υποστήριξή τους στο πραξικόπημα της 25ης Νοεμβρίου.  Οι μετριοπαθείς αξιωματικοί όμως κατάλαβαν γρήγορα ότι ο Ιωαννίδης δεν είχε καμία πρόθεση να προβεί στην πολιτικοποίηση του καθεστώτος. Η δυσαρέσκεια του Ντάβου εκδηλώθηκε τον Μάρτιο του 1974, όταν και δεν επέτρεψε στον Ιωαννίδη να απευθυνθεί στους αξιωματικούς του. Το γεγονός ότι μέσα στον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1974 είχαν πραγματοποιηθεί πολλαπλές επισκέψεις του αρχηγού των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, Γρηγόριου Μπονάνου και του αρχηγού του στρατού, αντιστράτηγου Ανδρέα Γαλατσάνου, παλιού συνεργάτη του Στυλιανού Παττακού, στη Θεσσαλονίκη καταδείκνυε στους Αμερικανούς της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας (DIA) ότι υπήρχε διχόνοια στον ελληνικό στρατό. Οι πληροφορίες της DIA ήταν ότι ο Ντάβος σε συνεργασία με τον Γαλατσάνο, σχεδίαζε να ανατρέψει τον Ιωαννίδη και ότι ο Μπονάνος ήταν ενήμερος αλλά ταυτόχρονα διστακτικός στο να επιλέξει στρατόπεδο.

Το Γραφείο Πληροφοριών και Έρευνας του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ (INR) πάντως θεωρούσε απίθανη μια ανοικτή εμφύλια σύγκρουση: παρά την πόλωση που διακρινόταν ανάμεσα στην ομάδα Ιωαννίδη στην Αθήνα και στους ανώτερους αξιωματικούς στη Βόρεια Ελλάδα, η νωπή μνήμη του Εμφυλίου απέτρεπε την κλιμάκωση, ενώ το INR σημείωνε πως κανένα μη κομμουνιστικό στοιχείο δεν θα κατέφευγε  σε εκτεταμένη βία, η οποία θα έθετε σε κίνδυνο την ίδια τη χώρα.

Η επιστολή του Γ’ Σώματος Στρατού

Σε κάθε περίπτωση, στις 22 Ιουλίου του 1974 ούτε οι σκληροπυρηνικοί «Μικροί» του Ιωαννίδη, ούτε οι αποκαλούμενοι «Κανταφικοί» δεν επιχείρησαν να καταλάβουν την εξουσία, γνωρίζοντας πως αυτή τη φορά συντεταγμένες ομάδες μέσα στον ελληνικό στρατό θα αντιδρούσαν ενεργά. Αποτρεπτικό ρόλο έπαιξε η ανώνυμη προκήρυξη των 250 αξιωματικών του Γ’ Σώματος, που αναμεταδόθηκε από τα ξένα δημοσιογραφικά πρακτορεία στις 22 Ιουλίου, στο να καταστήσει σαφές ότι αν γινόταν και πάλι πραξικόπημα, οι βορειοελλαδίτες αξιωματικοί δεν θα παρέμεναν άπραγοι.

Στην επιστολή/τελεσίγραφο προς τη Χούντα, 250 αξιωματικοί του Γ’ Σώματος Στρατού από τον βαθμό του ανθυπολοχαγού μέχρι και του ταξίαρχου ζητούσαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη να συγκαλέσει άμεσα «συμβούλιο εθνικής σωτηρίας» για τη συγκρότηση πολιτικής κυβέρνησης Καραμανλή:

«Αποτεινόμενοι προς τον στρατηγόν Φαίδωνα Γκιζίκην και την ηγεσίαν των ενόπλων δυνάμεων, τους καλούμεν παρά το γεγονός ότι δεν έχομεν ελπίδας να εισακουσθώμεν όπως:

Ευθύς αμέσως συγκαλέσουν συμβούλιον εθνικής σωτηρίας, εις το οποίον να κληθούν να μετάσχουν πλην του στρατηγού Γκιζίκη, των αρχηγών των ενόπλων δυνάμεων του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας ως και του διοικητού του Γ΄ Σώματος Στρατού, στρατηγού Ντάβου, ο Κωνσταντίνος, ως τέως βασιλεύς, μέχρι τελικής ρυθμίσεως του θέματός του υπό του κυριάρχου αλλά και ελευθέρου ελληνικού λαού, ο πρώην πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής, ως και ανά είς εκπρόσωπος των δύο μεγάλων παρατάξεων της χώρας και των νέων πολιτικών δυνάμεών της, που ανεδείχθησαν κατά την διάρκειαν της τελευταίας εξαετίας.

Ως πρόεδρος του συμβουλίου τούτου θα πρέπη να ορισθή εξουσιοδοτημένος με όλας τας αρμοδιότητας αρχηγού του κράτους και πρωθυπουργού ο Κων. Καραμανλής, ως συγκεντρώνων την εμπιστοσύνην της μεγάλης πλειοψηφίας λαού και στρατού.»

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι εκτός από τους Κανταφικούς, που οι Αμερικανοί ανέμεναν να αντιδράσουν μετά την επίτευξη της εκεχειρίας, δυσαρεστημένοι εμφανίζονται και οι μετριοπαθείς, φοβούμενοι μια επικείμενη εθνική προδοσία στη Γενεύη:

«Άπαντες από κοινού μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και οπλίται οφείλομεν την στιγμήν που οι υπεύθυνοι διά την εθνικήν μας ταπείνωσιν κηρύξουν το τέλος της επιφυλακής του έθνους, με σκοπόν προφανώς να υποχωρήσουν εις τας πιέσεις ξένων και να δεχθούν απαραδέκτους διά την Ελλάδα λύσεις, να κατέλθωμεν οπλισμένοι εις τας Αθήνας διά να τους ανατρέψωμεν. Ουδεμία ολιγωρία θα επιτραπή την στιγμήν εκείνην και τούτο διότι δεν θα είμεθα ημείς εκείνοι οι οποίοι θα θέσωμεν εν κινδύνω την εσωτερικήν ειρήνην, αλλά οι επιμένοντες να σφετερίζωνται παρά την προδοσίαν των την εξουσίαν.»

Οι αξιωματικοί του Βορρά δεν θα επέτρεπαν μια «απαράδεκτη λύση» στη Γενεύη, κατόπιν πιέσεων των ξένων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι αξιωματικοί απευθυνόντουσαν γενικά σε αυτούς που ασκούσαν πλέον την εξουσία στην Αθήνα, καθώς θεωρούσαν ότι το κατάλληλο πρόσωπο για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στις επικείμενες διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό ήταν ο Καραμανλής.

Υπήρξε άμεση παρέμβαση της Ουάσιγκτον προς τον Ντάβο;

Ο ιστορικός Σωτήρης Ριζάς επισημαίνει ότι ο ρόλος του Ντάβου και οι διεργασίες που συντελέστηκαν στο εσωτερικό του στρατεύματος την περίοδο 20-23 Ιουλίου του 1974 δεν έχουν ακόμα αποσαφηνιστεί πλήρως.  Επίσης δεν γνωρίζουμε ποιος ήταν ο συντάκτης της ανώνυμης επιστολής, που απεστάλη και διαβάστηκε από τα ξένα δημοσιογραφικά πρακτορεία στις 22 Ιουλίου.  Σίγουρα όμως τα ξένα πρακτορεία δεν θα αναμετέδιδαν μια τόσο σημαντική εξέλιξη αν δεν είχε προέλθει από κάποια αξιόπιστη πηγή.

Το μεσημέρι, ώρα Ουάσιγκτον, της 21ης Ιουλίου, ο Kissinger συνομίλησε τηλεφωνικά με τον διευθυντή της CIA William Colby για τις εναλλακτικές της αμερικανικής πολιτικής στην Ελλάδα και την ανάγκη να αποτραπεί η απομάκρυνση της χώρας από την αμερικανική σφαίρα επιρροής. Σε έναν χαρακτηριστικό, σχεδόν σκωπτικό διάλογο, ο Kissinger παρατηρούσε ότι η απώλεια της Ελλάδας θα ήταν σοβαρότερη από την παραχώρηση «τριακοσίων πυραύλων», υπογραμμίζοντας τη γεωστρατηγική σημασία της χώρας για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη συνέχεια, ο Kissinger σημείωνε με ειρωνεία ότι πολλοί μιλούσαν για την Ελλάδα «σαν να μπορεί κανείς να αρχίσει μια επανάσταση και κατόπιν να ελέγξει τη χώρα». Ο Colby απάντησε λακωνικά ότι αυτό «ίσως να μπορούσε να γίνει» και εισηγήθηκε να αναζητηθεί λύση μέσω των στρατηγών —«όχι των συνταγματαρχών ή των λοχαγών, αλλά των στρατηγών».

Απαντώντας στην απορία του Kissinger για το τι θα σήμαινε μια τέτοια επιλογή, ο Colby εξήγησε ότι θα οδηγούσε σε μια κατάσταση όπου «οι στρατηγοί θα κυβερνούσαν τη χώρα». Κατά τη διατύπωσή του, θα επρόκειτο ουσιαστικά για το ίδιο καθεστώς, με τη διαφορά ότι τη διακυβέρνηση δεν θα ασκούσαν πλέον οι συνταγματάρχες, αλλά οι στρατηγοί. Όταν ο Kissinger παρατήρησε ότι και ο Ιωαννίδης ήταν στρατηγός, ο Colby διευκρίνισε ότι δεν εννοούσε τυπικά τον βαθμό, αλλά την «υπεύθυνη ηγεσία» των Ενόπλων Δυνάμεων: αξιωματικούς που διατηρούσαν δίαυλους με τον Καραμανλή και άλλους πολιτικούς παράγοντες και που, κατά την εκτίμησή του, δεν θα οδηγούσαν υποχρεωτικά τη χώρα προς μια κατεύθυνση τύπου Καντάφι ή προς την Αριστερά.

Όταν ο Kissinger ρώτησε πότε και με ποιον τρόπο θα έπρεπε να ληφθεί μια τέτοια απόφαση, ο Colby απάντησε ότι αυτή έπρεπε να ληφθεί σύντομα, εφόσον η Ουάσιγκτον σκόπευε πράγματι να ακολουθήσει αυτή την κατεύθυνση. Προσέθεσε δε ότι ο Tasca είχε ήδη ορισμένες ιδέες επί του ζητήματος και «διερευνούσε» εδώ και καιρό τις σχετικές δυνατότητες. Ο Kissinger ζήτησε τότε να του διαβιβασθούν οι εκτιμήσεις του Tasca.

Από τα έως σήμερα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα δεν προκύπτει κάτι περισσότερο ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να υλοποιηθεί αυτή η επιλογή. Ειδικότερα, δεν υπάρχουν τεκμήρια που να αποδεικνύουν ότι κάποιος Αμερικανός στρατηγός ή άλλος αξιωματούχος επικοινώνησε απευθείας με τον Ντάβο, ούτε ότι ο ίδιος και οι αξιωματικοί του Γ΄ Σώματος ενήργησαν κατόπιν αμερικανικής παρότρυνσης ή συντονισμού. Παραμένει, συνεπώς, ανοικτό το ερώτημα αν οι κινήσεις και οι διαθέσεις που αποδίδονταν στο Γ΄ Σώμα αποτελούσαν προϊόν αυτόνομης πρωτοβουλίας των βορειοελλαδιτών αξιωματικών ή αν υπήρξε άμεση αμερικανική παρέμβαση.

Υπάρχουν, ωστόσο, σοβαρές ενδείξεις ότι ο Ντάβος διατηρούσε θετική προδιάθεση έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι δύο συναντήσεις του με τον Brennan τον Δεκέμβριο του 1973 δείχνουν ότι υπήρχαν δίαυλοι επικοινωνίας και αμοιβαία εξοικείωση. Αυτό δεν αποδεικνύει αμερικανική καθοδήγηση των ενεργειών του τον Ιούλιο του 1974, επιτρέπει όμως να ενταχθεί ο Ντάβος στους αξιωματικούς τους οποίους οι Αμερικανοί θεωρούσαν μετριοπαθείς και άρα προσεγγίσιμους.

Ο ρόλος του Ντάβου στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας

Σε μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων της 23ης Ιουλίου —η οποία αποδίδει στον Ντάβο ενεργότερο ρόλο από εκείνον που συνήθως του αναγνωρίζεται— ο Ευάγγελος Αβέρωφ, όπως τα αφηγήθηκε στον Tasca στις 26 Ιουλίου, μνημονεύει ρητά το όνομα του Ντάβου. Σύμφωνα με τον Αβέρωφ, η αρχική πρωτοβουλία για τον σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης ανήκε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Γκιζίκη, ο οποίος είχε την υποστήριξη των αρχηγών των τριών Όπλων, αλλά και του Ντάβου. Ο Αβέρωφ θεωρούσε, επίσης, ότι ο Γαλατσάνος παρέμενε διστακτικός και βρισκόταν πλησιέστερα στις θέσεις του Ιωαννίδη, αντιτιθέμενος στην πολιτικοποίηση.

Τέλος, σε σημείωμα της CIA της 19ης Αυγούστου 1974, το οποίο ενσωματώθηκε στο President’s Daily Brief της επόμενης ημέρας με αφορμή την προαγωγή του Ντάβου σε επικεφαλής του Ελληνικού Στρατού, αναφερόταν ότι ο Αβέρωφ είχε μεταφέρει στους Αμερικανούς πως ο Ντάβος διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στην αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ο Ντάβος παρουσιαζόταν, επίσης, ως επικριτής της Χούντας και ως πρόσωπο που θεωρούνταν καθοριστικό για την επάνοδο του Καραμανλή στην εξουσία.

Ο Tasca σχολίαζε, επίσης, την επιλογή του απόστρατου Διονύσιου Αρμπούζη ως αρχηγού των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Αρμπούζης είχε εξαναγκασθεί σε παραίτηση αμέσως μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, αλλά, σύμφωνα με τον Tasca, δεν υπήρξε «ενεργός αντίπαλος» των καθεστώτων του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη. Ο Αμερικανός πρεσβευτής άφηνε να εννοηθεί ότι ο Ντάβος δεν επιλέχθηκε για τη θέση αυτή ακριβώς επειδή η δυσανεξία του απέναντι στον Ιωαννίδη ήταν γνωστή πριν από τη Μεταπολίτευση. Κατά συνέπεια, ο Tasca εκτιμούσε ότι η επιλογή Αρμπούζη δεν θα προκαλούσε δυσαρέσκεια στους κόλπους του στρατεύματος, σε αντίθεση με την ενδεχόμενη επιλογή του Ντάβου. 

*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι υποψήφιος διδάκτορας διπλωματικής ιστορίας της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Τ.Κάρλσον κατά Κ.Κάλας: «Πώς κατάφερε ένα τόσο ηλίθιο άτομο να αποκτήσει ηγετική θέση στην Ευρώπη;»

2

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια κοινότητα μαριονετών»

Με ιδιαίτερα «σκληρή» γλώσσα σχολίασε ο Αμερικανός δημοσιογράφος, Τάκερ Κάρλσον, την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, αναρωτώμενος: «πώς κατάφερε ένα τόσο ηλίθιο άτομο να αποκτήσει ηγετική θέση στην Ευρώπη;»

Σε δημόσια τοποθέτησή του, ο Κάρλσον διερωτήθηκε πώς «ένα τόσο ανίκανο άτομο» κατέλαβε ηγετική θέση στην Ευρώπη, δίνοντας ο ίδιος την απάντηση ότι, κατά την άποψή του, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί μια κοινότητα πολιτικών που λειτουργούν ως «μαριονέτες των παγκοσμιοποιητών».

Image

«Πώς ένα τόσο ηλίθιο άτομο βρέθηκε σε ηγετική θέση στην Ευρώπη; Η απάντηση είναι πολύ απλή: επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια κοινότητα από μαριονέτες των παγκοσμιοποιητών, πιστές αλλά εξαιρετικά ανίκανες», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη αντίδραση από την ίδια την Κάγια Κάλας ή από εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις δηλώσεις του Τάκερ Κάρλσον.

Αναλύσεις: «Σχέδιο Ολγκίν» για αναγνώριση της τουρκικής κατοχής- κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας

0

Η έγκυρη βρετανική εφημερίδα, Independent, δημοσίευσε (13/7/2026) πολλές λεπτομέρειες για ένα «σχέδιο λύσης» του Κυπριακού, που διαφοροποιείται δραστικά από προηγούμενα. Ο πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας, David Maddox, γράφει ότι είδε λεπτομέρειές του.

Άρα, όσα δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες ημέρες και σε κυπριακά Μέσα, δεν είναι αποκυήματα φαντασίας, όπως είπε η ειδική απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ. Με απλά λόγια, δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. Και τη φωτιά την άναψε η Μαρία Άνχελα Ολγκίν, με όσα ετοιμάζει για επίσπευση διαδικασιών, που επιταχύνονται και από τον διορισμό Ειδικού Εκπροσώπου της ΕΕ για το Κυπριακό.

Στο ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας σημειώνεται ότι το νέο σχέδιο «θα μπορούσε να θέσει τέλος σε 52 χρόνια αδιεξόδου, με μια χαλαρή ομοσπονδιακή λύση που πλησιάζει τις τουρκικές απαιτήσεις για δύο ξεχωριστά κράτη». Είναι τα δύο «συνιστώντα κρατίδια» ή «συνιστώσες πολιτείες», που οδηγούν στον ίδιο εφιάλτη: Στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Κατά τη βρετανική εφημερίδα, η Ολγκίν εργάζεται για την επίτευξη συμφωνίας με την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» (ΤΔΒΚ), υποστηρίζοντας ότι, τάχα, η κατάσταση των Τουρκοκυπρίων δεν αντιμετωπίζεται ισότιμα, όπως είχε αρχικά συμφωνηθεί όταν το νησί απέκτησε την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία το 1960.

Το δημοσίευμα παρουσιάζει την Ολγκίν να ετοιμάζει «μια πιο χαλαρή λύση στο πλαίσιο της ΕΕ, απομακρύνοντας το μοντέλο από το ομοσπονδιακό των προηγούμενων διαπραγματεύσεων». Φαίνεται ότι «η δομή αυτή είναι τέτοια, ώστε οι Ελληνοκύπριοι να μπορούν να την αποκαλούν ομοσπονδία και οι Τουρκοκύπριοι συνομοσπονδία, γεφυρώνοντας το χάσμα μέσω μιας σκόπιμης ‘‘εποικοδομητικής ασάφειας’’».

Όμως, σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» της Κυριακής (14/6/2026), ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ξεκαθάρισε πως η προσπάθεια, που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτήν τη στιγμή, αναφέρεται στην ουσία του Κυπριακού, στα μεγάλα κεφάλαια, στα οποία, είπε, δεν μπορεί να υπάρξει εποικοδομητική ασάφεια:

«Στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, για παράδειγμα, είτε η Τουρκία θα συνεχίσει να έχει εγγυητικά δικαιώματα στην Κύπρο είτε δεν θα έχει. Δεν υπάρχει μέση οδός ή εποικοδομητική ασάφεια. Δεν πρόκειται να μπούμε σε μια διαδικασία, ούτε να καταλήξουμε σε ένα αποτέλεσμα, που θα εμπεριέχει την παραμικρή ασάφεια».

Την ίδια θέση ο Ν. Χριστοδουλίδης είχε διατυπώσει, ως Κυβ. Εκπρόσωπος, και στις 3/6/2016. Μιλώντας σε εκδήλωση του Foreign Policy Association της Νέας Υόρκης, που πραγματοποιήθηκε σε ιδιωτικό κλαμπ του Μανχάταν, είπε:

«Πρέπει να είμαστε καλά προετοιμασμένοι, να παρουσιάσουμε στον λαό ένα σαφές σχέδιο, χωρίς εποικοδομητικές ασάφειες και χωρίς κενά, που θα έθεταν σε κίνδυνο την εφαρμογή του και που θα διακινδύνευε το ενδεχόμενο μη επίτευξης θετικού αποτελέσματος στα δημοψηφίσματα». Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι του Κυπριακού.

Το ίδιο έγινε και στις θέσεις Χριστοδουλίδη. Μιλώντας στο ετήσιο τακτικό συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων (20/12/2024), στην Αθήνα, ανακάλυψε ότι «το ζύγι του δικαίου δεν είναι πάντοτε ακριβές. Ίσως γιατί το δίκαιο του ισχυρού ενίοτε κυριαρχεί της ισχύος του δικαίου». Γι’ αυτό, ναι, μεν, με αιχμή το Διεθνές Δίκαιο εργαζόμαστε για ένα βιώσιμο μέλλον για την Κύπρο, αλλά…

Ως ρεαλιστής, ο Ν. Χριστοδουλίδης επισήμανε: «Ειδικά για τα μικρά κράτη, η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου από μόνη της δεν μπορεί να οδηγήσει στον πολυπόθητο στόχο του τερματισμού της κατοχής και της επανένωσης της πατρίδας μας» και πρόσθεσε ότι πρέπει να είμαστε απόλυτα ρεαλιστές. Και τι εννοούσε ο Πρόεδρος;

«Το Κυπριακό δεν μπορεί να επιλυθεί μόνο με την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου. Η Τουρκία θα προχωρήσει στην επίλυση του Κυπριακού αν αντιληφθεί ότι μέσα από την επίλυσή του εξυπηρετούνται και δικοί της γεωστρατηγικοί στόχοι, που αγγίζουν κατά κύριο λόγο την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας». Πόση παχυλή άγνοια της τουρκικής πολιτικής… Πόση υποτίμηση της τουρκικής στοχοθεσίας… Πόση ετοιμότητα υποταγής…

Η Τουρκία είναι ξεκάθαρη και ανένδοτη στις θέσεις της: Απαιτεί λύση δύο κρατών, ενώ η δική μας ηγεσία αγκιστρώθηκε στην τουρκοδιζωνική ομοσπονδία. Και οι δύο «λύσεις» καταλήγουν στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι σε μετεξέλιξή της, όπως ψευδώς ισχυρίζεται και ο Ν. Χριστοδουλίδης. Μετά τη «λύση» η Κυπριακή Δημοκρατία θα αποσυντεθεί σε δύο κρατίδια.

Το ρεπορτάζ της έγκυρης βρετανικής εφημερίδας αναφέρει: «Το σχέδιο λύσης του ΟΗΕ θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει στη δημιουργία δύο συστατικών κρατών με πολιτική ισότητα και δραστική μείωση των κοινών αρμοδιοτήτων· το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής διακυβέρνησης θα αναλαμβάνεται από τα δύο κράτη, ενώ θα υπάρχει μια μικρή κεντρική δομή για ό,τι δεν μπορεί να αφεθεί στην ευχέρεια της κάθε πλευράς».

Ως αντάλλαγμα για την αναγνώριση και την αυτονομία, γράφει η Independent, η «ΤΔΒΚ» θα πρέπει να παραχωρήσει εδάφη, μεταξύ των οποίων και το εγκαταλελειμμένο θέρετρο στα Βαρώσια. Ευσεβείς πόθοι. Φούμαρα και λήροι. Η κατοχική Τουρκία και οι εδώ εγκάθετοί της, εκ συμφώνου, διακηρύσσουν ότι δεν πρόκειται ποτέ να επιστρέψουν σπιθαμή κατεχόμενου εδάφους.

Μετά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί ξανά από τις ΗΠΑ και την ΕΕ σε πολύτιμο εταίρο, ισχυρό σύμμαχο και χρήσιμο δρώντα στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, του Αιγαίου, της Αν. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Νετανιάχου αντιδρά όχι μόνο στη μη παραχώρηση F-35 στην Τουρκία, αλλά και στην προσπάθειά της να συμπήξει ένα μουσουλμανικό τόξο εναντίον του Ισραήλ, ώστε να είναι και ισχυρός συνομιλητής της Δύσης.

Όλα τα πιο πάνω δεν προδιαθέτουν τη δημιουργία και λειτουργία ενός βιώσιμου, λειτουργικού, «κανονικού κράτους», που υποσχόταν ο ΓΓ του ΟΗΕ, Γκουτέρες. Αντίθετα, προλειαίνουν το έδαφος για αύτανδρη παράδοση της Κύπρου σε μια νέα, επαχθέστερη τουρκοκρατία. Ούτε ισχύουν όσα ο Ν. Χριστοδουλίδης διακήρυσσε (22/3/2025) στο Πολιτικό και Καταστατικό Συνέδριο του ΔΗΚΟ:

«Κοινή είναι και η έγνοια μας για την αναζήτηση λύσης που πρέπει να είναι λειτουργική, βιώσιμη και ανθεκτική. Λύση που να επιτρέπει στους νόμιμους κατοίκους τούτης της χώρας να διαβιούν, να εργάζονται και να δημιουργούν σε συνθήκες ειρήνης, ασφάλειας και ευημερίας. Να ζουν σε ένα κανονικό, φυσιολογικό κράτος, χωρίς στρατό κατοχής, χωρίς εγγυητές, χωρίς επεμβατικά δικαιώματα. Αυτή είναι η λύση που οραματιζόμαστε και επιδιώκουμε. Καθαρά, έντιμα και ειλικρινά».

«Καθαρά, έντιμα και ειλικρινά», ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης καλείται να βγει δημόσια και, πρώτον, να διαψεύσει ή να επιβεβαιώσει όσα έχουν δημοσιευτεί, στην Κύπρο και στο εξωτερικό περί σχεδίου λύσης. Δεύτερον, να ενημερώσει με διαφάνεια τι είδους «λύση» δρομολογείται. Διότι και αυτό το «σχέδιο», όπως το Ανάν και η διζωνική, οδηγεί στην τουρκοποίηση και έλεγχο της Κύπρου από την Τουρκία.

Τρίτον, ας μην επικαλεστεί τη… μυστικότητα, ούτε να καταφύγει σε επικοινωνιακές κορώνες, αλλά να εξηγήσει τώρα και με πλήρη διαφάνεια ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές μας. Τέταρτον, η προωθούμενη λύση δεν θα είναι ανθεκτική και βιώσιμη αφού εμπεριέχει τον δηλητηριώδη σπόρο της Αναν-ικής, τουρκοδιζωνικής ανωμαλίας. Λοιπόν, οι Έλληνες να προετοιμαζόμαστε γι’ ακόμα ένα σωτήριο, της Κυπριακής Δημοκρατίας, ΟΧΙ.

Σάββας Ιακωβίδης

https://echedoros.blog/

Φάλαγγες χιλιομέτρων στα σύνορα με την Ελλάδα, ο καύσωνας ανάγκασε τους Σκοπιανούς να αναζητήσουν ασφάλεια στη θάλασσα

0

Οι επτά λωρίδες κυκλοφορίας δεν επαρκούν για να μειώσουν τα πλήθη στο συνοριακό πέρασμα με τον νότιο γείτονά μας, γράφουν σήμερα τα μέσα ενημέρωσης των Σκοπίων.

 Οι ουρές στο τελωνείο των Ευζώνων έχουν μήκος χιλιομέτρων και οι επιβάτες παραμένουν κολλημένοι για ώρες, σύμφωνα με τις κάμερες παρακολούθησης. Οι πολίτες είναι εξοργισμένοι από την αναμονή στις υψηλές θερμοκρασίες της χθεσινής ημέρας.

Τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών δείχνουν επίσης ότι η θερινή περίοδος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Από τις 17 Ιουλίου έως το μεσημέρι σήμερα, συνολικά 79.899 άτομα έχουν εγκαταλείψει τη χώρα μέσω των συνοριακών σημείων διέλευσης προς την Ελλάδα, εκ των οποίων 18.379 είναι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας και 61.520 είναι Σέρβοι και Ευρωπαίοι.

Ο μεγάλος αριθμός επιβατών αυξάνει περαιτέρω την πίεση στα συνοριακά σημεία διέλευσης και προκαλεί αυξημένη κυκλοφορία και μεγαλύτερες καθυστερήσεις.

«Το Υπουργείο Εσωτερικών λαμβάνει όλα τα μέτρα και θέτει σε λειτουργία όλες τις ανθρώπινες και τεχνικές δυνατότητες για να επιταχύνει τη ροή των επιβατών, φυσικά με την εφαρμογή υποχρεωτικών συνοριακών ελέγχων», δήλωσε ο Γκότσε Αντρέεβσκι, εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών.

Λόγω του καύσωνα, οι ομάδες έκτακτης ιατρικής βοήθειας είναι απασχολημένες. Αυτό το Σαββατοκύριακο σημειώθηκαν εννέα καταρρεύσεις. Οι γιατροί απευθύνουν έκκληση στους πολίτες να σεβαστούν τα προστατευτικά μέτρα.

Οι υψηλές θερμοκρασίες έχουν επίσης εντείνει τις πυρκαγιές. Υπάρχουν πέντε εστίες στις περιοχές του Στιπ, της Μπίτολα και του Βασιλίεβο.

Το κύμα καύσωνα θα διαρκέσει μέχρι την Τρίτη, ενώ από την Τετάρτη αναμένονται πτώση της θερμοκρασίας και καταιγίδες.

Sitel

—

Echedoros.blog

Τουρκικό κόμμα Σκοπίων στην Κατεχόμενη Κύπρο για την επέτειο της τουρκικής εισβολής

1

Αντιπροσωπεία του Τουρκικού Δημοκρατικού Κόμματος της Βόρειας Μακεδονίας μετέβη στην Κατεχόμενη Κύπρο για να γιορτάσει την επέτειο της τουρκικής εισβολής στο νησί.

Ο Πρόεδρος του Τουρκικού Δημοκρατικού Κόμματος (TDP), κ. Ζουλφικάρ Ζεϊνούλα, και ο Αντιπρόεδρος, κ. Ερσίν Κεράλα, βρίσκονται επίσης σε επίσημη επίσκεψη στο τουρκικό Ψευδοκράτος, κατόπιν πρόσκλησης των επικεφαλής των Τουρκοκυπρίων, για να συμμετάσχουν στις επίσημες τελετές και τα προγράμματα που διοργανώνονται για τον εορτασμό της 52ης επετείου της τουρκικής νίκης της 20ής Ιουλίου στην Κύπρο.

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, στο πλαίσιο του επίσημου προγράμματος, η αντιπροσωπεία του TDP έγινε δεκτή πρώτα από τον Πρόεδρο των Τουρκοκυπρίων, Τουφάν Έρχιουρμαν. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, έγιναν αμοιβαίες αξιολογήσεις για τους αδελφικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών, την κοινή τους ιστορία και τις σχέσεις με τον τουρκικό κόσμο.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, έχει προγραμματιστεί επίσης να γίνουν δεκτοί από τον λεγόμενο πρωθυπουργό του τουρκικού ψευδοκράτους, Ουνάλ Ουστέλ.

Θα παραστούν επίσης στην επίσημη δεξίωση που θα παραθέσει ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου των Τουρκοκυπρίων, Ζιγιά Οζτουρκλερ.

«Ως Τουρκικό Δημοκρατικό Κόμμα, συγχαίρουμε ειλικρινά τους Τουρκοκύπριους για την 52η επέτειο της τουρκικής εισβολής και νίκης στο νησί. Ευχόμαστε στους Τούρκους αδελφούς μας στην Κύπρο πολλά ακόμη χρόνια ενότητας, αλληλεγγύης και ειρήνης».

—

Echedoros.blog

 

Τό ἀδιέξοδο τοῦ πολέμου στόν Περσικό Κόλπο

1

Εὐθ. Π. Πέτρου

Σέ Αδιέξοδο ἔχουν ὁδηγηθεῖ, τόσο ὁ πόλεμος τῆς Οὐκρανίας ὅσο καί ἡ σύγκρουσις στόν Περσικό Κόλπο

Καί ἐνῷ ὁ πόλεμος στήν Οὐκρανία κληροδοτήθηκε στόν Τράμπ ἀπό τήν ἄφρονα διακυβέρνηση Τζό Μπάιντεν – Κάμαλα Χάρρις, ἡ κατάστασις στήν Μέση Ἀνατολή εἶναι 100% δημιούργημα τοῦ ἰδίου.

Τό ἐάν παρεπλανήθη ἀπό τό Ἰσραήλ ἤ ἐάν εἶχε ἐσφαλμένες ἐκτιμήσεις ὡς πρός τήν ἐπιβιωσιμότητα τοῦ καθεστῶτος τῆς Τεχεράνης, οὐδεμίαν σημασίαν ἔχει. Ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ δέν ἐπιτρέπεται οὔτε νά παραπλανᾶται οὔτε νά ἀποδέχεται ἐσφαλμένες ἐκτιμήσεις. Ἀκόμη περισσότερο ὅμως, δέν ἐπιτρέπεται νά λειτουργεῖ παρορμητικά καί μέ τίς δηλώσεις του νά ἐπιδεινώνει τήν κατάσταση.

Δέν εἴμεθα εἰς θέσιν νά γνωρίζουμε σέ ποιάν ἀκριβῶς φάση μπορεῖ νά εὑρίσκεται τό πυρηνικό πρόγραμμα τῆς Τεχεράνης, γιά τήν καταστολή τοῦ ὁποίου ὑποτίθεται ὅτι ἀνελήφθησαν οἱ τελευταῖες κοινές ἀεροπορικές ἐπιχειρήσεις τῶν ΗΠΑ καί τοῦ Ἰσραήλ κατά τοῦ Ἰράν. Λίγους μῆνες πρίν τίς ἐπιχειρήσεις αὐτές, ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος Τράμπ διαβεβαίωνε ὅτι τό πρόγραμμα ἔχει καταστραφεῖ ἀπό τά βαρέα βομβαρδιστικά Β-2 μέ τίς βόμβες βαθείας διεισδύσεως GBU-57 Massive Ordnance Penetrator πού ἔπληξαν τίς πυρηνικές ἐγκαταστάσεις τῆς μεσοανατολικῆς χώρας. Πότε ἔλεγε τήν ἀλήθεια; Πότε ἤξερε τί ἔλεγε;

Αὐτές οἱ ἀντιφατικές δηλώσεις ἀπετέλεσαν τό πρῶτο πλῆγμα γιά τήν ἀξιοπιστία του. Ἀκολούθησαν πολλές ἀκόμη ἀντιφατικές δηλώσεις, οἱ ὁποῖες ἔδειξαν, ἄν μή τι ἄλλο, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ εἴτε δέν ἔχει συναίσθηση τῆς πραγματικότητος εἴτε σκοπίμως παραπλανᾶ τόν κόσμο.
Ἡ ἀρχή ἔγινε μέ τήν προσδοκία καταρρεύσεως τοῦ θεοκρατικοῦ καθεστῶτος, ὅταν ἐξολοθρεύθη ὁ ἀνώτατος ἡγέτης του Ἀγιατολλάχ Ἀλῆ Χαμενεΐ. Τώρα καί ἐνῷ τό καθεστώς ἔχει ἀποδείξει τήν ἀντοχή του, κάποιοι (εἴμεθα βέβαιοι πώς εἶναι κατευθυνόμενοι) ὁμιλοῦν γιά «ἤπιο πραξικόπημα» καί ἀνατροπή τῆς καταστάσεως στήν Τεχεράνη. Κάτι τέτοιο μπορεῖ νά τό πιστεύουν οἱ ἐρευνητές κάποιων ἰνστιτούτων πού δέν ἔχουν δεῖ τό Ἰράν οὔτε στόν χάρτη, ἀλλά ὄχι καί ὁ ἡγέτης τῆς ὑπερδυνάμεως πού δαπανᾶ τεράστια ποσά γιά πληροφορίες.

Κατ’ ἀρχήν, οἱ Ἰρανοί δέν εἶναι ἤπιοι ἄνθρωποι. Ἄν ἀποφασίσουν νά συγκρουσθοῦν, τό κάνουν μέ ἐξαιρετική βιαιότητα. Συνεπῶς ἐάν κάποιοι θελήσουν νά ἀνατρέψουν τό καθεστώς, θά γίνει ἐμφύλιος πόλεμος. Ἀλλά, ὑπό τίς παροῦσες συνθῆκες καί μέ τήν ἐξωτερική ἀπειλή σέ ἐξέλιξη, ἀκόμη καί οἱ ἀντιφρονοῦντες, πού ἀπορρίπτουν τό καθεστώς τῶν μουλάδων, ἔχουν συσπειρωθεῖ γύρω ἀπό τήν κυβέρνηση τῆς χώρας τους. Καλή ἤ κακή, εἶναι ἡ κυβέρνησίς τους, οἱ δέ Ἀμερικανοί εἶναι ὁ ἐχθρός πού ἔχει συμμαχήσει μέ τό Ἰσραήλ, τό ὁποῖο εἶναι μισητό γιά τό σύνολον σχεδόν τῶν Ἰρανῶν. Ὄχι μόνον γιά τούς ὑποστηρικτές τῶν μουλάδων.

Δέν τό λέμε μόνο ἐμεῖς. Ὁ ἡγέτης τῆς ἀντιπολιτεύσεως στό Ἰσραήλ, ὁ Γκάντι Ἀϊζενκότ, πρώην ἀρχηγός τῶν δυνάμεων ἀμύνης τῆς χώρας, πού ὅλα δείχνουν ὅτι θά διεκδικήσει μέ πολλές ἀξιώσεις τήν πρωθυπουργία τῆς χώρας τό φθινόπωρο, εἶπε: «Τό Ἰράν εἶναι μιά χώρα ὀγδόντα φορές μεγαλύτερη ἀπό τό Ἰσραήλ, μέ περίπου 92 ἑκατομμύρια κατοίκους. Ὅποιος πίστευε ὅτι τό ἰρανικό καθεστώς θά μποροῦσε νά ἀντικατασταθεῖ μέ στρατιωτική ἰσχύ, ἦταν ἀποκομμένος ἀπό τήν πραγματικότητα, ἄσχετος μέ τήν Ἱστορία καί ἄσχετος μέ τό ἴδιο τό Ἰράν. Φυσικά, εὐχόμουν ἐκεῖνο τό βάναυσο καθεστώς νά ἐξαφανιστεῖ. Ἀλλά τό νά πιστεύει κανείς ὅτι θά μποροῦσε νά ἀντικατασταθεῖ ἐγκαθιστῶντας ἕνα ἄτομο, ἤ μέ λίγες χιλιάδες Κούρδους μαχητές, εἶναι ἐντελῶς μή ρεαλιστικό».

Προφανῶς καί ξέρει κάτι παραπάνω καί ἀπό τόν Τράμπ καί ἀπό αὐτούς πού τόν συμβουλεύουν. Τό δεύτερο σημαντικό ζήτημα στό ὁποῖο ὁ Πρόεδρος Τράμπ ἀποδεικνύεται ἀνακόλουθος εἶναι ἡ διέλευσις τῶν Στενῶν τοῦ Ὁρμούζ. Πρίν σχολιάσουμε περαιτέρω, νά ὑπενθυμίσουμε ὅτι πρίν τίς ἀμερικανοϊσραηλινές ἐπιθέσεις κατά τοῦ Ἰράν ζήτημα ἐλευθερίας τῆς ναυσιπλοΐας στό Ὁρμούζ δέν ὑπῆρχε. Ὁ ἴδιος ὁ Τράμπ τό δημιούργησε καί τό γεγονός αὐτό δέν μπορεῖ νά συγκαλυφθεῖ ἀπό τίς κραυγές διά τῶν ὁποίων σχολιάζει τήν κατάσταση.

Τέλος, ὅσον ἀφορᾶ στό πυρηνικό πρόγραμμα, τίς τελευταῖες ἡμέρες συζητεῖται ἐνδεχόμενο ἀμερικανικό πλῆγμα κατά τῆς ὑπογείας ἐγκαταστάσεως Pickaxe Mountain, κοντά στό βιομηχανικό συγκρότημα τῆς Νατάνζ. Τό ἐρώτημα ὅμως δέν εἶναι ἄν οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες μποροῦν νά προσβάλουν καί νά καταστρέψουν ὁλοσχερῶς αὐτές τίς ἐγκαταστάσεις. Εἶναι ἄν μποροῦν νά ἐπιτύχουν τόν ἐπιδιωκόμενο πολιτικό καί στρατηγικό σκοπό. Ἡ ἱστορία τῶν πολέμων ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ἐπιχειρησιακή ἐπιτυχία δέν ταυτίζεται κατ’ ἀνάγκην μέ τήν στρατηγική νίκη. Ἡ καταστροφή ἑνός στόχου ὑψηλῆς ἀξίας δέν συνεπάγεται αὐτομάτως μεταβολή τῆς πολιτικῆς συμπεριφορᾶς τοῦ ἀντιπάλου οὔτε ἐξάλειψη τῆς στρατηγικῆς ἀπειλῆς. Καί τό καθεστώς τῆς Τεχεράνης μᾶς ἔχει πείσει ὅτι νά ὑποχωρήσει δέν πρόκειται. Συνεπῶς τό ἀδιέξοδο παραμένει.

estianews.gr

«Εἰσβολή» Φλωρίδη στήν Εἰσαγγελία τήν παραμονή ἄσκησης τῶν διώξεων

2

ΜΑΙΡΗ ΜΠΕΝΕΑ

Τί συνέβη στά γραφεῖα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας μέ τόν ὑπουργό Δικαιοσύνης, ὅταν… κατά λάθος ἄνοιξε τήν πόρτα, τήν ὥρα πού ἐξεταζόταν μάρτυρας γιά τόν ΟΠΕΚΕΠΕ!

Καταγγελίες ἀπό τόν Νῖκο Κωνσταντόπουλο – Ἐπικαλεῖται ζητήματα συντονισμοῦ ὁ ὑπουργός γιά τίς ἄνω τῆς μίας ἐπισκέψεις του πού θεωρεῖ ἄσχετες μέ τήν ἔρευνα – Μουδιασμένοι οἱ Εἰσαγγελεῖς – Ἔχουν λάβει ἄνωθεν καί ἱεραρχικῶς τό μήνυμα ὅτι θά μένουν στάσιμοι στόν βαθμό τοῦ πρωτοδίκη καί δέν θά προάγονται ὅσο ὑπηρετοῦν σέ εὐρωπαϊκό θεσμό – πρός τήν ἔξοδο ἕνας ἐκ τῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων – Ὅταν μετέβη κάποτε ὁ ὑπουργός τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Τζανακόπουλος στόν Ἄρειο Πάγο, ἡ ΝΔ χάλασε τόν κόσμο – Μηνυτήρια ἀναφορά Κωνσταντόπουλου γιά τίς ὑποκλοπές

Ἕνα ἀπίστευτο γεγονός φέρεται ὅτι συνέβη στά γραφεῖα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας. Παραμονή τῆς ἄσκησης ποινικῶν διώξεων εἰς βάρος τῶν τεσσάρων ἐν ἐνεργείᾳ «γαλάζιων» βουλευτῶν καί 18 ἀκόμη προσώπων (ὑψηλόβαθμων στελεχῶν τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ), γιά τό σκάνδαλο τῶν ἐπιδοτήσεων τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ, ὁ κ. Φλωρίδης βρισκόταν στά γραφεῖα τῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων.

Ὅπως καταγγέλλει ὁ γνωστός νομικός καί πρώην πρόεδρος τοῦ Συνασπισμοῦ, Νῖκος Κωνσταντόπουλος: «Μόλις προχθές (σ.σ. προπαραμονή τῆς ἄσκησης ποινικῶν διώξεων σέ βάρος τῶν τεσσάρων βουλευτῶν τῆς ΝΔ), ὁ κ. Φλωρίδης βρισκόταν στά γραφεῖα τῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων, αὐτόκλητος, ἐνῷ ἐξετάζονταν μάρτυρες καί ἐπρόκειτο νά ἀσκηθοῦν οἱ διώξεις, πού ἀσκήθηκαν σήμερα».

Καί διερωτᾶται ὁ κορυφαῖος ποινικολόγος: «Γιατί; Τί κυοφορεῖται στό παρασκήνιο; Οἱ ἔντιμοι δικαστές νά ἀντισταθοῦν, οἱ ἐνεργοί πολῖτες νά ἐγερθοῦν ἀπέναντι στήν σκοτεινή διακυβέρνηση τῶν παρασκηνίων καί τῶν παραθεσμικῶν μηχανισμῶν!». Τελικά, δέν πέτυχε ἡ «ἐπιχείρηση» τρομοκράτησης τῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων, παρά τήν γνωστή τακτική τῆς Κυβέρνησης μέ προσωπικές ἐπιθέσεις στήν Εὐρωπαία Εἰσαγγελέα Λάουρα Κοβέσι καί στούς ἐν Ἑλλάδι ἐκπροσώπους της, ἐντεταλμένους εἰσαγγελεῖς, πού χειρίζονται τίς δικογραφίες σκανδάλων καί διασπάθισης τῶν εὐρωπαϊκῶν πόρων. Ἔτσι, τό «ντού» τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη ἀποδείχθηκε ἀναποτελεσματικό.

Ἡ ἔντονη ἀντίδραση τοῦ μάρτυρα

Οἱ πληροφορίες περί ἐμφανίσεων τοῦ κ. Φλωρίδη στά γραφεῖα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας, λίγο πρίν τήν ὁλοκλήρωση τοῦ πορίσματος γιά τό σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ καί τήν ἄσκηση ποινικῶν διώξεων, μεταξύ ἄλλων καί σέ τέσσερεις «γαλάζιους» ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτές, ἐπιβεβαιώνονται καί ἀπό ἄλλες πηγές, πού κάνουν λόγο γιά «προσχηματικές ἐπισκέψεις τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, στό πλαίσιο τῆς κυβερνητικῆς προσπάθειας νά καμφθοῦν οἱ Εἰσαγγελεῖς στήν ἔρευνά τους γιά τό σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ, τήν ὥρα πού ἔρχονται κι ἄλλες δικογραφίες». Οἱ ἴδιες πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι, τήν ὥρα πού μπῆκε στό γραφεῖο τῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης, ἐξεταζόταν μάρτυρας, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἀντέδρασε ἔντονα βλέποντας ἐκεῖ τόν κ. Φλωρίδη. Πάντως, ὅταν μετέβη κάποτε ὁ ὑπουργός τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Τζανακόπουλος στόν Ἄρειο Πάγο, ἡ ΝΔ χάλασε τόν κόσμο.

Ὁ «πόλεμος» τῆς Κυβέρνησης

Ὁ πανικός τῆς Κυβέρνησης γιά τήν συνέχιση τῶν ἐρευνῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας σχετικῶς μέ τό σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ ἑστιάζεται –προφανῶς– στό γεγονός ὅτι οἱ διώξεις πού ἀσκήθηκαν ἐναντίον τῶν τεσσάρων βουλευτῶν τῆς ΝΔ ἀφοροῦν μόνο στό 2021. Τά ἀποδεικτικά στοιχεῖα τῆς ἔρευνας αὐτῆς συγκεντρώθηκαν μέ βάση τίς πρῶτες νόμιμες τηλεφωνικές παρακολουθήσεις πού διέταξε ἡ ἑλληνική Δικαιοσύνη.

Ὑπάρχουν ὅμως εὑρήματα καί ἀποδείξεις καί γιά περαιτέρω, καί κυρίως γιά τό 2023 καί τό 2024, πού ἐνδεχομένως θά φέρουν νέες διώξεις… Ἴσως σέ αὐτό ἔγκειται καί ἡ φήμη πού διακινεῖται γιά «ἔμμεση» ἀπειλή στούς ἐντεταλμένους Εἰσαγγελεῖς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας ὅτι, ὅσο μένουν ἐκεῖ δέν θά προαχθοῦν, καθώς δέν ἐπιθεωροῦνται ἀπό ἀνώτατο εἰσαγγελέα, ὅπως οἱ ἄλλοι συνάδελφοί τους, ἀφοῦ ὑπάγονται σέ εὐρωπαϊκό θεσμό. Παρά τό γεγονός ὅτι ὅλα αὐτά διαψεύδονται ἀπό τό Ὑπουργεῖο Δικαιοσύνης, πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι ἕνας ἐκ τῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων βρίσκεται στά πρόθυρα τῆς ἐξόδου.

Οἱ πιέσεις καί ὁ «πόλεμος» τῆς Κυβέρνησης πρός τούς Εὐρωπαίους Εἰσαγγελεῖς δέν ἔπιασαν τόπο, καί αὐτό προκύπτει ἀπό τό γεγονός ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία, σύμφωνα μέ τήν ἀνακοίνωσή της, ἄσκησε διώξεις σέ τέσσερεις βουλευτές τῆς Νέας Δημοκρατίας καί σέ 18 ἀκόμη πρόσωπα, μεταξύ τῶν ὁποίων στελέχη τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, στά ὁποῖα συμπεριλαμβάνονται δύο συνεργάτες ὑπουργῶν καί βουλευτῶν, κρατικοί ἀξιωματοῦχοι πού διορίστηκαν ἀπό τόν τότε ὑπουργό Γεωργίας, πρώην πρόεδρος τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ, πού κατηγορήθηκε γιά ἐγκληματική ὀργάνωση, ἀγροτοσυνδικαλιστές καί στελέχη τοῦ βαθέος ἐπιτελικοῦ κράτους.

Μέ περίσσιο θράσος ἀντέδρασε ἡ Κυβέρνηση στίς διώξεις πού ἄσκησε ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία γιά τό σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ. Ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τήν εἰσήγησή του στό Κυβερνητικό Συμβούλιο Οἰκονομικῆς Πολιτικῆς, ἄφησε ξεκάθαρες αἰχμές κατά τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας, λέγοντας ὅτι ἐπί ἑβδομάδες διασύρθηκαν ἔντιμοι πολιτικοί καί ἀναρωτήθηκε δηκτικά: «Σήμερα ποιός θά ζητήσει συγγνώμη γιά ἐκεῖνες τίς ἀθλιότητες;», ἐνῷ ὑπαινίχθηκε σκοπιμότητα γιά τόν ρόλο τοῦ θεσμοῦ, ἀναφέροντας ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία «φάνηκε νά ἐμπλέκεται στόν ἐσωτερικό κομματικό ἀνταγωνισμό».

estianews.gr

Σε ποιο ιστορικό κτίριο θα στεγαστεί το κόμμα Σαμαρά

1

Με εντατικούς ρυθμούς προχωρά η οργανωτική προετοιμασία του νέου πολιτικού σχήματος που ετοιμάζει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ο κ. Σαμαράς έχει δώσει το πράσινο φως για όλες τις απαραίτητες κινήσεις και έχει επιλύσει τις εκκρεμότητες που συνδέονται με τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού οργανισμού.

Το νέο κόμμα πρόκειται να στεγαστεί στο επιβλητικό κτήριο όπου στεγαζόταν παλαιότερα το συγκρότημα Λιβάνη, στη συμβολή των οδών Σόλωνος και Ιπποκράτους, στο κέντρο της Αθήνας.

Το κτήριο αυτό φιλοξενούσε παλαιότερα και τα γραφεία του Κωστή Στεφανόπουλου, πριν από την εποχή του συγκροτήματος Λιβάνη.

Η επιλογή αυτή φέρνει στην επιφάνεια έναν συμβολισμό που συνδέει ιστορικά πρόσωπα και εποχές της μεταπολίτευσης:

Ο Αντώνης Σαμαράς ήταν αυτός που το 1995 πρότεινε τον Κωστή Στεφανόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τον Ανδρέα Παπανδρέου (του οποίου στενός συνεργάτης ήταν ο Αντώνης Λιβάνης) να αποδέχεται την πρόταση.

Αποτέλεσμα ήταν η πρώτη μεγάλη συναινετική προεδρική εκλογή της μεταπολίτευσης – μια συναινετική λογική που διαταράχθηκε δραματικά 30 χρόνια αργότερα με την εκλογή Τασούλα.

https://www.pronews.gr/kykloi/se-poio-istoriko-ktirio-tha-stegastei-to-komma-samara/

Οριστικά τέλος από τον Κ.Πιερρακάκη στο σενάριο για τον 13ο και 14ο μισθό: «Και να τα είχαμε δεν θα τα δίναμε»!

0

Τι είχε πει ο υπουργός Οικονομικών στο Delphi Economic Forum

Οριστικά τέλος είχε δώσει ο υπουργός Οικονομικών Κ.Πιερρακάκης στο συνεχώς επανεμφανιζόμενο σενάριο για τον 13ο και 14ο μισθό όταν είχε πει χαρακτηριστικά πριν από μήνες ότι «Και να τα είχαμε δεν θα τα δίναμε»!

Ειδικότερα, τον Δεκέμβριο του 2025, στο πλαίσιο του Delphi Economic Forum, ο Κυριάκος Πιερρακάκης έβαλε με σαφήνεια και χωρίς περιστροφές τέλος σε κάθε συζήτηση για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, αλλά και της 13ης και 14ης σύνταξης.

Μιλώντας τότε σε πάνελ του φόρουμ, δήλωσε χαρακτηριστικά:«Και να υπήρχαν αυτά τα χρήματα, δεν θα έπρεπε να είναι αυτή η προτεραιότητα.»

Ο Πιερρακάκης δεν περιορίστηκε στο κόστος ή στη δημοσιονομική στενότητα.

Αντίθετα, ξεκαθάρισε ότι ακόμα και αν υπήρχαν τα κονδύλια, η Νέα Δημοκρατία δεν θα τα διέθετε για την αποκατάσταση των δύο επιπλέον μισθών και συντάξεων.

Τις τελευταίες ημέρες επανέρχεται η δήλωση αυτή εν μέσω νέας αντιπαράθεσης κυβέρνησης – αντιπολίτευσης για το κόστος μιας ενδεχόμενης 13ης σύνταξης.

Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση έχει ήδη θεσπίσει νόμο για κοστολόγηση των προγραμμάτων των κομμάτων από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, ενώ παράλληλα αναφέρει ότι το πραγματικό κόστος είναι 5,3 δισ. ευρώ και όχι 7,8 δισ. όπως αναφέρεται σε ορισμένες εκτιμήσεις.

Η δήλωση του Πιερρακάκη παραμένει όμως το κεντρικό σημείο καθώς δεν πρόκειται απλώς για το κλασσικό «δεν έχουμε λεφτά», αλλά για πολιτική επιλογή:

Ακόμα και με διαθέσιμα κονδύλια, η συγκεκριμένη παροχή δεν αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση.

Με αυτή τη φράση, ο Κυριάκος Πιερρακάκης έδωσε, ήδη από τα τέλη του 2025, το πιο ξεκάθαρο μήνυμα ότι η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού (και των αντίστοιχων συντάξεων) δεν βρίσκεται στην ατζέντα της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν πρόκειται για προσωρινή αναβολή λόγω δημοσιονομικών περιορισμών, αλλά για οριστική απόρριψη της συγκεκριμένης πολιτικής πρότασης, ακόμα και υπό ιδανικές οικονομικές συνθήκες.

Μάλιστα η κυβέρνηση το έχει προχωρήσει ακόμα παραπέρα. Με βάση την κοστολόγηση της πρότασης από το ΓΛΚ θέλει να «εμποδίσει» και την αντιπολίτευση να το χρησιμοποιεί ως προεκλογικό όπλο.

Ωστόσο καλύτερα θα έκανε να εξηγούσε γιατί αποτελεί πολιτική επιλογή της να μην δώσει ποτέ τα χρήματα αυτά που από την στιγμή που υποτίθεται τα Μνημόνια έχουν λήξει δεν υπάρχει και λόγος να μην αποδίδονται.

Γιατί τα χρήματα αυτά ειναι δεδομένο πως θα πήγαιναν στην αγορά και ένα πολύ μεγάλο μέρος τους θα επέστρεφε στα κρατικά ταμεία λόγω ΦΠΑ, ΕΦΚ και άλλων φόρων…

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/oristika-telos-apo-ton-k-pierrakaki-to-senario-gia-ton-13o-kai-14o-mistho-kai-na-ta-eixame-den-tha-ta-diname/