Αρχική Blog Σελίδα 1300

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ: Καθώς ο λιμός πλησιάζει στο Σουδάν, οι πεινασμένοι τρώνε χώμα και φύλλα

0

MAGGIE MICHAEL

Reuters

Σχεδόν πέντε εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται κοντά στον λιμό καθώς ο εμφύλιος πόλεμος της χώρας ξεπερνά το όριο ενός έτους. Αξιωματούχοι ανθρωπιστικής βοήθειας λένε ότι τα αντιμαχόμενα μέρη –ο στρατός και οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης– λεηλατούν την βοήθεια ή την εμποδίζουν να φτάσει σε περιοχές όπου επικρατεί η πείνα. Αλλά η «μεγαλύτερη κρίση πείνας στον κόσμο» τραβάει ελάχιστη την παγκόσμια προσοχή.

Υπάρχει τόσο λίγο φαγητό σε ορισμένες περιοχές του Σουδάν που οι άνθρωποι λαμβάνουν ακραία μέτρα για να επιβιώσουν.

Στον προσφυγικό καταυλισμό Αλ Λάιτ τρώνε χώμα.

Ο εξαθλιωμένος καταυλισμός, που βρίσκεται στο Βόρειο Νταρφούρ, έχει δει μια νέα εισροή εκτοπισμένων ανθρώπων καθώς ο εμφύλιος πόλεμος του Σουδάν έχει φέρει μάχες σε μεγάλες περιοχές της χώρας και μια εκστρατεία εθνοκάθαρσης στο Νταρφούρ.

Ο Garang Achien Akok λέει ότι η γυναίκα του και τα παιδιά του πεινούν τόσο πολύ που τρώνε χώμα στον προσφυγικό καταυλισμό Al Lait στο βόρειο Νταρφούρ. Φωτογραφία Wilson Ngor Akol

O Garang Achien Akok είναι ένας απο τους χιλιάδες που αφίχθησαν στην περιοχή. Ο Άκοκ, η σύζυγός του και τα πέντε παιδιά τους εγκατέλειψαν το σπίτι τους στη νότια περιοχή Κορντοφάν, αφού Άραβες πολιτοφύλακες με καμήλες εισέβαλαν στο χωριό τους και έκαψαν την καλύβα τους, είπε.

Ο Akok, 41, έφτασε στο Al Lait τον Δεκέμβριο, αλλά δεν έχει δουλειά και δεν μπορεί να ταΐσει την οικογένεια. Κατά καιρούς, μένουν δύο ή τρεις μέρες χωρίς φαγητό. Όταν συμβεί αυτό, είπε ο Akok, παρακολουθεί αβοήθητος τη γυναίκα και τα παιδιά του να σκάβουν τρύπες στο έδαφος με ένα ραβδί, να γλιστρούν τα χέρια τους και να αρπάζουν λίγο χώμα. Στη συνέχεια τυλίγουν το χώμα σε μπάλα, το βάζουν στο στόμα τους και το καταπίνουν με νερό.

«Τους λέω συνέχεια να μην το κάνουν, αλλά είναι πείνα», είπε. “Δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να κάνω.”

Η πείνα και ο λιμός εξαπλώνονται σε όλο το Σουδάν, καθώς ο πόλεμος που ξέσπασε τον Απρίλιο του περασμένου έτους μεταξύ του σουδανικού στρατού και των παραστρατιωτικών Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (RSF) δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης. Οι προοπτικές είναι τρομερές, σύμφωνα με συνεντεύξεις με περισσότερους από 160 αμάχους που πιάστηκαν στις μάχες και περισσότερους από 60 εργαζομένους στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και εμπειρογνώμονες σε θέματα επισιτιστικής ασφάλειας, καθώς και μια ανασκόπηση των ερευνών για τα τρόφιμα από τις ανθρωπιστικές υπηρεσίες.

Οι δημοσιογράφοι του Reuters πέρασαν επίσης σχεδόν μια εβδομάδα στο Omdurman τον περασμένο μήνα, μια από τις τρεις πόλεις που περιλαμβάνουν την πρωτεύουσα Χαρτούμ, παίρνοντας συνεντεύξεις από ανθρώπους που είχαν υποστεί σοβαρές ελλείψεις τροφίμων.

Τμήματα του Σουδάν βρίσκονται στα πρόθυρα της πείνας – μια κρίση που δημιουργείται από τον άνθρωπο. Η γεωργία έχει καταστραφεί καθώς οι συγκομιδές των αγροτών κλάπηκαν από την RSF και εγκατέλειψαν τα εδάφη τους λόγω της βίας. Η πείνα, όχι μόνο οι μάχες, είναι τώρα αιτία εκτοπισμού καθώς οι άνθρωποι φεύγουν από το σπίτι αναζητώντας τροφή. Η ελονοσία και άλλες ασθένειες εξαπλώνονται στους εκτοπισμένους. Βασικοί κόμβοι βοήθειας έχουν λεηλατηθεί από το RSF και τις συμμαχικές πολιτοφυλακές του. Και η διεθνής βοήθεια που φτάνει στο Σουδάν εμποδίζεται από τον στρατό να φτάσει σε ανθρώπους σε περιοχές όπου έχει επικρατήσει η πείνα.

«Ο πόλεμος του Σουδάν έχει δημιουργήσει τη μεγαλύτερη κρίση πείνας στον κόσμο», είπε η Anette Hoffmann, συγγραφέας μιας έκθεσης σχετικά με την επισιτιστική έκτακτη ανάγκη στο Σουδάν από το think tank Clingendael με έδρα την Ολλανδία.

«Πιθανότατα θα δούμε έναν λιμό που δεν έχουμε δει εδώ και δεκαετίες».

Ο σουδανικός στρατός και η RSF δεν απάντησαν σε λεπτομερείς ερωτήσεις για αυτήν την έκθεση. Το υπουργείο Εξωτερικών του Σουδάν, μέρος της στρατιωτικής κυβέρνησης, έχει δηλώσει ότι έχει δεσμευτεί να διευκολύνει την παροχή βοήθειας και έχει κατηγορήσει την RSF για λεηλασία και μπλοκάρισμα της βοήθειας. Ο αντιστράτηγος Ιμπραήμ Τζάμπερ, ο δεύτερος στην ιεραρχία της στρατιωτικής διοίκησης, έχει πει ότι το Σουδάν «δεν θα πεινάει» και ότι είχε «περισσότερα από όσα χρειάζεται». Κάποιοι κάτοικοι του Χαρτούμ είπαν ότι ο στρατός κατά καιρούς έχει παράσχει περιορισμένες ποσότητες τροφίμων ανακούφισης εν μέσω των μαχών.

Η RSF αρνήθηκε τη λεηλασία, λέγοντας ότι οποιοσδήποτε απατεώνας στις τάξεις της θα θεωρηθεί υπεύθυνος και κατηγόρησε τον στρατό για παρεμπόδιση της παροχής βοήθειας.

Οι άνθρωποι σε όλο το Σουδάν λαμβάνουν όλο και πιο απελπισμένα μέτρα για να επιβιώσουν. Στο Δυτικό Νταρφούρ, οι αγρότες των οποίων τα εδάφη λεηλατήθηκαν από τα RSF έχουν φάει τους σπόρους που αγόρασαν για φύτευση επειδή τους έχουν τελειώσει τα τρόφιμα. Στην περιοχή Kordofan, οι άνθρωποι έχουν πουλήσει τα έπιπλα και τα ρούχα τους για να πάρουν μετρητά για φαγητό. Στο Χαρτούμ, κάτοικοι που βρίσκονται υπό πολιορκία στα σπίτια τους έχουν μαζέψει τα φύλλα των δέντρων και τα έβρασαν και τα έφαγαν.

Νωποί τάφοι στον καταυλισμό εκτοπισμένων στο Zamzam όπου οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υπολογίζουν ότι ένα παιδί πεθαίνει κατά μέσο όρο κάθε δύο ώρες. Φωτογραφία Salih Abdel-Karim

Σχεδόν 18 εκατομμύρια άνθρωποι στο Σουδάν – περισσότερο από το ένα τρίτο των 49 εκατομμυρίων ανθρώπων του έθνους – αντιμετωπίζουν «υψηλά επίπεδα οξείας επισιτιστικής ανασφάλειας», σύμφωνα με την Ολοκληρωμένη Ταξινόμηση Φάσης Ασφάλειας Τροφίμων (IPC), μια παγκοσμίως αναγνωρισμένη παρακολούθηση πείνας. Η IPC ​​εκτιμά επίσης ότι από αυτήν την ομάδα, σχεδόν πέντε εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται ένα βήμα από τον λιμό. Απαιτείται άμεση δράση για να «αποτραπεί ο εκτεταμένος θάνατος και η πλήρης κατάρρευση των μέσων διαβίωσης και να αποτραπεί μια καταστροφική κρίση πείνας στο Σουδάν», δήλωσε η IPC τον Μάρτιο. Η ομάδα πρόσθεσε ότι δεν μπόρεσε να ενημερώσει την πρόβλεψη που έκανε τον Δεκέμβριο λόγω των κενών δεδομένων σε περιοχές συγκρούσεων και των διακοπών διαδικτύου και τηλεφώνου σε μεγάλο μέρος του Σουδάν.

Η έκθεση Clingendael έχει σχεδιάσει τρία πιθανά σενάρια για το Σουδάν. Το πιο αισιόδοξο προέβλεψε ότι το 6% του πληθυσμού θα αντιμετωπίσει λιμό. Στη χειρότερη περίπτωση, το 40% των ανθρώπων θα άντεχε τον λιμό κατά τη διάρκεια της αδύνατης περιόδου μεταξύ των συγκομιδών, η οποία ξεκινά τον Μάιο και διαρκεί έως τον Σεπτέμβριο.

Σε ορισμένα μέρη, άνθρωποι ήδη πεθαίνουν. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ανέφεραν ότι υπολογίζεται ότι ένα παιδί πεθαίνει κατά μέσο όρο κάθε δύο ώρες στον τεράστιο καταυλισμό εκτοπισμένων στο Βόρειο Νταρφούρ – αποτέλεσμα ασθενειών και υποσιτισμού.

Η διευρυνόμενη εμβέλεια της πείνας

Οι περιοχές σε όλο το Σουδάν αντιμετωπίζουν ολοένα και πιο τρομερές ελλείψεις τροφίμων, προειδοποιούν οι παρατηρητές πείνας

Πηγή: Famine Early Warning Systems Network (FEWS NET); Φυσική Γη. Ορισμός του λιμού: «Τα νοικοκυριά έχουν ακραία έλλειψη τροφής ή/και άλλων βασικών αναγκών ακόμη και μετά την πλήρη εφαρμογή των στρατηγικών αντιμετώπισης. Η πείνα, ο θάνατος, η εξαθλίωση και τα εξαιρετικά κρίσιμα επίπεδα οξέος υποσιτισμού είναι εμφανή. (Για την ταξινόμηση του λιμού, η περιοχή πρέπει να έχει εξαιρετικά κρίσιμα επίπεδα οξέος υποσιτισμού και θνησιμότητας.)”

Παρά την εντεινόμενη επισιτιστική κρίση, η κατάσταση στο Σουδάν έχει προσελκύσει λιγότερο διεθνή έλεγχο από άλλες ανθρωπιστικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης σε μέρη όπως η Ουκρανία και η Γάζα. Ορισμένοι παρατηρητές αποκαλούν τη σύγκρουση του Σουδάν «ξεχασμένο πόλεμο».

«Η μεγαλύτερη πρόκλησή μας είναι η χρηματοδότηση και η έλλειψη προσοχής στο Σουδάν», δήλωσε η Τσέσα Λατίφι, ανώτερη σύμβουλος προγράμματος στον τομέα της παγκόσμιας υγείας στον οργανισμό παροχής βοήθειας Project HOPE. «Οι άνθρωποι ασχολούνται τόσο με την Ουκρανία και τη Γάζα που δεν υπάρχει χώρος για κανέναν να σκεφτεί, να είναι ανοιχτός να ακούσει και να ακούσει για το Σουδάν».

Η διεθνής πίεση στα αντιμαχόμενα μέρη έχει αποτύχει μέχρι στιγμής. Η Isobel Coleman, αναπληρωτής διαχειριστής της USAID, της αμερικανικής κυβερνητικής υπηρεσίας αρωγής, είπε ότι ο αρχηγός του σουδανικού στρατού στρατηγός Abdel Fattah al-Burhan και ο αρχηγός των RSF στρατηγός Mohamed Hamdan Dagalo ήταν υπεύθυνοι για τη βοήθεια που δεν έφτασε στους ανθρώπους.

«Αυτή η διαφαινόμενη απειλή λιμού κρέμεται από πάνω τους», είπε στο Reuters. «Οι άνθρωποι κυριολεκτικά πεθαίνουν μέρα με τη μέρα λόγω της έλλειψης πρόσβασης σε τρόφιμα και άλλα απαραίτητα».

Ορισμένοι αξιωματούχοι αρωγής και ειδικοί στα τρόφιμα έχουν εκφράσει ανησυχία για την καθυστέρηση από την IPC, της παρακολούθηση πείνας, στην έκδοση της τελευταίας της αξιολόγησης για την επισιτιστική κρίση στο Σουδάν.

Μέχρι τη στιγμή που η IPC δημοσιεύσει τη νέα της ανάλυση, είπε ο Χόφμαν του Clingendael, θα ήταν «πολύ αργά για να παραδοθεί βοήθεια και να σωθούν ζωές». Είπε ότι η IPC θα πρέπει να δηλώσει ότι υπάρχει κίνδυνος λιμού.

Ενώ ένας συναγερμός λιμού δεν φέρει δεσμευτικές υποχρεώσεις για τον ΟΗΕ ή τις κυβερνήσεις, χρησιμεύει, ωστόσο, για να εστιάσει την παγκόσμια προσοχή σε μια κατάσταση κρίσης και να κινητοποιήσει τους πόρους που απαιτούνται για την παροχή βοήθειας έκτακτης ανάγκης. Γενικά, η απόφαση για την κήρυξη λιμού λαμβάνεται από μια κυβέρνηση και τον ΟΗΕ.

Η Fatima Eltahir, πρόεδρος της IPC στο Σουδάν, η οποία είναι κυβερνητικός αξιωματούχος, είπε ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση στην έκδοση της ανάλυσης της ομάδας και ότι θα δημοσιοποιηθεί τον Μάιο.

Λιμοκτονούν στο Χαρτούμ

Η στέρηση δεν περιορίζεται στους φτωχούς. Ακόμη και πριν από τον πόλεμο, το Σουδάν αντιμετώπιζε εκτεταμένη φτώχεια και αυξανόμενη πείνα. Τώρα, το Σουδάν έχει γίνει η μεγαλύτερη κρίση εκτοπισμού, με έναν στους οκτώ εσωτερικά εκτοπισμένους παγκοσμίως, λένε τα Ηνωμένα Έθνη. Και η οικονομία έχει καταρρεύσει από τις μάχες, επηρεάζοντας τους πάντες.

Σχεδόν ο μισός πληθυσμός είναι άνεργος, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το επίσημο τραπεζικό σύστημα έχει καταρρεύσει, αφήνοντας τους ανθρώπους χωρίς πρόσβαση σε χρήματα. Ένα μπλακ άουτ στις τηλεπικοινωνίες έχει στερήσει από τους ανθρώπους μια βασική σωτηρία με τη μορφή διαδικτυακών μεταφορών χρημάτων. Σύμφωνα με τον Τζιμπρίλ Ιμπραήμ, τον υπουργό Οικονομικών του Σουδάν, η οικονομία έχει συρρικνωθεί κατά 40% λόγω του πολέμου.

Στις γειτονιές της μεσαίας τάξης του Χαρτούμ, η ζωή έχει γίνει μια καθημερινή μάχη για επιβίωση, που ορίζεται από την πείνα και τον φόβο, καθώς οι άνθρωποι βρίσκονται μεταξύ του στρατού και των RSF.

Η Λίνα Μοχάμεντ Χασάν είπε ότι η οικογένειά της κατέφυγε στο βράσιμο των φύλλων μάνγκο και τα έτρωγε όταν τελείωσαν τα αποθέματα τροφίμων. REUTERS/El Tayeb Siddig
Για τη Λίνα Μοχάμεντ Χασάν και την οικογένειά της, η πείνα άρχισε σιγά σιγά.

Μετά το ξέσπασμα του πολέμου πέρυσι, όλμοι έπεσαν βροχή γύρω από το σπίτι της Χασάν στη γειτονιά Μπανάτ του Ομντουρμάν. Υπήρχαν μέρες που ο βομβαρδισμός άρχιζε στις 5 το πρωί και διαρκούσε όλη μέρα, είπε η 32χρονη Χασάν. Το να βγεις έξω για να αναζητήσεις φαγητό έγινε επικίνδυνο.

Οι RSF πολιόρκησαν περιοχές σε όλη την πρωτεύουσα όπως το Μπανάτ που βρίσκονται κοντά σε βάσεις του σουδανικού στρατού, σε μια προσπάθεια να συμπιέσουν τα στρατεύματα που προσπαθούσαν να εμποδίσουν την προέλαση των παραστρατιωτικών. Το φαγητό άρχισε να χάνεται. Οι αγορές καταστράφηκαν στις μάχες. Οι κάτοικοι είπαν ότι οι άνθρωποι ξέμειναν από μετρητά μετά τη λεηλασία των τραπεζών του Χαρτούμ από πολιτοφύλακες της RSF, η οποία ξεκίνησε με σωρούς τραπεζογραμματίων και χρυσού. Η RSF αρνήθηκε ότι συμμετείχε στη λεηλασία.

Σύντομα, η Χασάν και η ευρύτερη 11μελής οικογένειά της επιβίωναν σε μεγάλο βαθμό με φακές και ρύζι. «Ακόμα και αυτό ήταν δύσκολο να επιτευχθεί, επειδή οι τιμές ήταν πέντε φορές υψηλότερες από τις κανονικές τιμές», είπε.

Μια ομάδα παιδιών ψήνει φιστίκια τον περασμένο μήνα σε έναν καταυλισμό εκτοπισμένων στο Πορτ Σουδάν, όπου περπατούν παιδιά με φουσκωμένα στομάχια από υποσιτισμό. REUTERS/Maggie Michael

Μέχρι τον Νοέμβριο, οι δυνάμεις των RSF είχαν διακόψει την ηλεκτρική ενέργεια και είχαν διακόψει τον κεντρικό αγωγό ύδρευσης προς το Μπανάτ, είπαν οι κάτοικοι. Στρατιώτες από μια κοντινή στρατιωτική βάση και πολίτες άρχισαν να κυνηγούν γάτες για να φάνε. Γυναίκες που μετέφεραν τρόφιμα ερευνήθηκαν σε σημεία ελέγχου των RSF, κατηγορήθηκαν για υποστήριξη του στρατού, ξυλοκοπήθηκαν και δέχθηκαν σεξουαλικές επιθέσεις, είπε η Χασάν.

Τα πακέτα τροφίμων που έριξε ο στρατός στη γειτονιά έκαναν μικρή τη διαφορά. «Τα πακέτα διαλύθηκαν όταν έπεσαν στο έδαφος», είπε. “Το φαγητό ανακατεμένο με τη σκόνη.” Με την πάροδο του χρόνου, «έγινε αδύνατο να πάρεις οτιδήποτε, μετρητά ή φαγητό».

Η Χασάν είπε ότι οι στρατιώτες μερικές φορές μοιράζονταν το φαγητό τους με τα παιδιά της οικογένειάς της, αλλά η ανακούφιση ήταν περιορισμένη. Αυτή και οι άλλοι ενήλικες άρχισαν να παραλείπουν γεύματα, μερικές φορές για δύο συνεχόμενες ημέρες, ώστε τα παιδιά να μπορούν να φάνε. Φύλλα δέντρων βρασμένα σε νερό και πασπαλισμένα με μπαχαρικά έγιναν μέρος της διατροφής τους.

«Προσπαθήσαμε να αποφύγουμε να μαζέψουμε τα φύλλα από δηλητηριώδη δέντρα», είπε. «Χρησιμοποιήσαμε μόνο φύλλα μάνγκο, λεμόνι και γκουάβα. Θα τα έτρωγαν τα παιδιά. Δεν μπορούσαν να πουν όχι γιατί πεινούσαν πολύ».

Στα τέλη Φεβρουαρίου, μετά την προέλαση του στρατού στο Μπανάτ, η Χασάν και η οικογένειά της μπόρεσαν να καταφύγουν σε άλλο μέρος του Ομντουρμάν υπό τον έλεγχο του σουδανικού στρατού. Μίλησε στο Reuters τον περασμένο μήνα σε ένα διαμέρισμα εκεί.

Οι άνθρωποι παραμένουν παγιδευμένοι σε περισσότερες από δώδεκα συνοικίες σε όλο το Χαρτούμ. Μια παγκόσμια αρχή για την επισιτιστική ανασφάλεια, το Famine Early Warning Systems Network, ανέφερε τον Μάρτιο ότι περιοχές στην πρωτεύουσα κινδυνεύουν από λιμό, καθώς τα αντιμαχόμενα μέρη έχουν «χρησιμοποιήσει τακτικές πολιορκίας για να κόψουν τις προμήθειες στον αντίπαλό τους».


Ένας δρόμος στην πόλη Omdurman καταστράφηκε στον εμφύλιο πόλεμο που διήρκεσε ένα χρόνο. Οι κάτοικοι της πόλης έχουν βρεθεί πολιορκημένοι στα σπίτια τους, παγιδευμένοι μεταξύ των RSF και του στρατού. REUTERS/El Tayeb Siddig

Κανένα καταφύγιο από την πείνα

Πολλές από τις οικογένειες που είχαν παγιδευτεί στην πρωτεύουσα είπαν στο Reuters ότι ήθελαν να φύγουν, αλλά αποθαρρύνθηκαν από ιστορίες που είχαν ακούσει για βιασμούς γυναικών και νεαρών ανδρών που κρατούνταν και σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις της RSF.

Μια 24χρονη κάτοικος του Μπανάτ αποφάσισε ότι δεν είχε άλλη επιλογή από το να προσπαθήσει να δραπετεύσει όταν ένας γιατρός της είπε τον Νοέμβριο ότι ο τρίχρονος γιος της μπορεί να μην επιζήσει αν έμεναν.

Η γυναίκα είπε ότι τάιζε τον γιο της μερικές κουταλιές ρεβίθια την ημέρα για μήνες, ενώ ήταν έγκυος και παράλειπε τα γεύματα. Αφού απέκτησε ένα κοριτσάκι, δεν μπορούσε να θηλάσει και μπορούσε να βρει μόνο ληγμένο γάλα για να ταΐσει το νεογέννητό της. Το αγόρι της είχε παρουσιάσει ανεπάρκεια αίματος και έκανε επανειλημμένα εμετό, είπε.

Στην έξοδο από το Μπανάτ, έπρεπε να περάσει από σημεία ελέγχου που ελέγχονταν από τις RSF. Οι πολιτοφύλακες που αναζητούσαν μετρητά και χρυσά κοσμήματα την χτύπησαν με μαστίγια και πέρασαν τα χέρια τους πάνω από το σώμα της καθώς την έψαχναν, είπε. Μερικές γυναίκες αναγκάστηκαν να γδυθούν. Στρατιώτες βίασαν μια γυναίκα μπροστά της, είπε. Ένας γείτονας που δραπέτευσε μαζί της επιβεβαίωσε τον λογαριασμό.

«Είδα γυναίκες να σέρνονται σε άδεια κτίρια», είπε η γυναίκα, η οποία θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία της. «Με χάπιασαν, τρεις ή τέσσερις φορές στη διαδρομή».

Όταν τελικά η οικογένεια έφτασε σε μια περιοχή που ελέγχεται από τον στρατό στο Omdurman, «καταρρεύσαμε», είπε η γυναίκα. «Πεινούσαμε πολύ, ήμασταν άρρωστοι και αφυδατωμένοι. Τόσο πεινασμένοι που δεν μπορούσαμε να φάμε πολύ».

Οι κάτοικοι στο Omdurman, μια από τις τρεις πόλεις που αποτελούν την πρωτεύουσα Χαρτούμ, κάνουν ουρές για να λάβουν φαγητό τον Μάρτιο. Ο πόλεμος έχει αποδεκατίσει την οικονομία, με σχεδόν τον μισό πληθυσμό να είναι άνεργος, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. REUTERS/El Tayeb Siddig

Ακόμη και εκείνοι που έχουν γλιτώσει από τις μάχες στην ελεγχόμενη από τον στρατό περιοχή του Omdurman λένε ότι έχουν λίγα να φάνε, επειδή είναι χωρίς δουλειά και τα διαθέσιμα τρόφιμα στις αγορές είναι υπερβολικά ακριβά. Δάσκαλοι, δικηγόροι και φαρμακοποιοί ήταν μεταξύ εκείνων που έκαναν επανειλημμένα ουρά τον Μάρτιο μπροστά σε μεγάλα μαγειρικά καζάνια γεμάτα με φασόλια και φακές για να πάρουν το μοναδικό γεύμα της ημέρας.

Η Fatma Saleh, μια φαρμακοποιός, είπε ότι στέκεται για ώρες σε μια ουρά για να πάρει τρεις μεζούρες φακές ή φασόλια για την τετραμελή οικογένειά της, συμπεριλαμβανομένης της άρρωστης μητέρας της. «Έκλαψα δυνατά», είπε, περιγράφοντας την πρώτη φορά που στάθηκε στην ουρά για φαγητό. Είπε ότι πούλησε τα ρούχα της για να πάρει μετρητά για να αγοράσει φαγητό.

Η Sahar Moussa, η οποία διέφυγε με τον σύζυγό της και τα τρία παιδιά της, λέει ότι ζούσε μια άνετη ζωή στο Χαρτούμ πριν από τον πόλεμο. Ο σύζυγός της έβγαζε καλά τα προς το ζην ως μηχανολόγος μηχανικός.

Όταν τα παιδιά της της λένε ότι πεινάνε, τους λέει ότι ο πατέρας τους θα έρθει με φαγητό, παρόλο που ξέρει ότι δεν θα συμβεί.

«Μερικές φορές εύχομαι απλώς μια οβίδα να με σκοτώσει, ώστε να μην χρειάζεται να βλέπω τα παιδιά μου να κλαίνε από την πείνα», είπε.

Το Πορτ Σουδάν [λιμάνι του Ανατολικού Σουδάν] είναι πλέον ο κόμβος για κάθε βοήθεια, αφού η κυβέρνηση και οι ανθρωπιστικές υπηρεσίες μεταφέρθηκαν εκεί μετά την κατάληψη μεγάλου μέρους του Χαρτούμ από την RSF. Ακόμα κι έτσι, οι εκτοπισμένοι αντιμετωπίζουν υποσιτισμό και ασθένειες στην παράκτια πόλη. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, από την έναρξη του πολέμου σχεδόν ένα τέταρτο του εκατομμυρίου άνθρωποι έχουν καταφύγει στο κράτος της Ερυθράς Θάλασσας, πρωτεύουσα του οποίου είναι το Πορτ Σουδάν. Δεκάδες σχολεία έχουν μετατραπεί σε καταφύγια εκτοπισμένων.

Στον καταυλισμό εκτοπισμένων στο Αλ Σαχινάτ στο Πορτ Σουδάν, τα λύματα έρεαν ανοιχτά όταν ένας δημοσιογράφος το επισκέφθηκε τον περασμένο μήνα. Παιδιά με φουσκωμένα στομάχια από υποσιτισμό φαίνονται να περπατούν. Μερικοί ήταν ξυπόλητοι, με ραβδώσεις κάτω από τα πόδια τους από τη διάρροια.

Η Fatma Saleh, μια φαρμακοποιός που έφυγε από το σπίτι της, είπε ότι έκλαψε την πρώτη φορά που έπρεπε να σταθεί σε μια ουρά τροφίμων. REUTERS/El Tayeb Siddig

Λεηλασία της «τροφής του λαού»

Το χάος στις περιοχές του ψωμιού του Σουδάν καταστρέφει την εθνική προσφορά τροφίμων. Μια έκθεση του Μαρτίου του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) έδειξε ότι το Σουδάν είχε πτώση 46% στην παραγωγή δημητριακών το 2023 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.

Η σοδειά λεηλατείται στο El Gezira, μια περιοχή νότια της πρωτεύουσας που αντιπροσωπεύει πάνω από το ήμισυ της παραγωγής σιταριού του Σουδάν. Αυτό εξαθλιώνει τους αγρότες και ακρωτηριάζει την ικανότητά τους να χρηματοδοτούν τη φύτευση νέων καλλιεργειών.

Ο Khaled Mostafa, ένας αγρότης στην πολιτεία El Gezira, φύτεψε πέρυσι περίπου 10 στρέμματα καλαμπόκι και φακές στα χωράφια του. Σχεδίαζε να πουλήσει τα προϊόντα μετά τη συγκομιδή στην τοπική αγορά για να τακτοποιήσει τα χρέη του και να καλύψει τα έξοδα για την επόμενη περίοδο φύτευσης.

Αλλά τον Φεβρουάριο, μέλη των RSF εισέβαλαν στο σπίτι του, τον έσπρωξαν στο έδαφος και του έβαλαν ένα μαχαίρι στο λαιμό, είπε. Τον ανάγκασαν να παραδώσει ολόκληρη τη σοδειά του – 110 σακιά καλαμπόκι και φακές. Έφυγαν επίσης με φορτηγά και άλλο εξοπλισμό, είπε.

Η ιστορία του Mostafa έχει διαδραματιστεί σε δεκάδες χωριά σε όλη την El Gezira από τότε που η RSF ξεκίνησε την επίθεσή της στο κράτος τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με μαρτυρίες πολλών κατοίκων. Οι αγρότες περιέγραψαν πώς άντρες με στολές RSF που επέβαιναν σε νταλίκες και μοτοσυκλέτες πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι επιτίθενται σε ανθρώπους, αφαιρώντας τους τα υπάρχοντά τους και αναγκάζοντάς τους υπό την απειλή όπλου να μεταφέρουν τις συγκομιδές τους σε οχήματα RSF.

Ο Motawakel Belal λέει ότι όταν οι άνθρωποι ξέμειναν από φαγητό στην πολιορκημένη γειτονιά του, κάποιοι απελπίστηκαν τόσο πολύ που έφαγαν γάτες. REUTERS/El Tayeb Siddig

Καθώς λεηλάτησαν τα χωριά, οι πολιτοφύλακες κατέστρεψαν ηλιακούς συλλέκτες που χρησιμοποιούνταν για την τροφοδοσία γεννητριών που βοηθούσαν στην άντληση νερού από βαθιά πηγάδια. Έκλεψαν επίσης καύσιμα για την τροφοδοσία αλευρόμυλων, είπαν οι αγρότες, αφήνοντας τους χωρικούς χωρίς κανένα μέσο άλεσης σιτηρών για να φτιάξουν αλεύρι για το χυλό Aseeda, βασικό στοιχείο της σουδανικής διατροφής.

«Όλο αυτό οδηγεί στην πείνα», είπε ο Μουσταφά. «Αυτό είναι το φαγητό των ανθρώπων. Το έκλεψαν».

Οι αγρότες είπαν ότι οι δράστες τους, αν και συχνά φορούσαν στολές RSF, δεν φαινόταν να αποτελούν μέρος μιας ξεκάθαρης αλυσίδας διοίκησης. Λειτουργούσαν, άγρυπνα, σε μικρά κελιά των 20 περίπου ατόμων, το καθένα με τον δικό του αρχηγό. Το RSF έχει επίσης επιβάλει ταξιδιωτικό φόρο σε μέρη όπως το Νταρφούρ και το Ελ Γκεζίρα, αναγκάζοντας τους αγρότες να πληρώνουν εισφορά καθώς μετακινούνται.

Η «άνευ προηγουμένου» ζημιά που προκλήθηκε στη γεωργία από τις επιθέσεις των RSF στην Ελ Γκεζίρα θα επηρεάσει την επόμενη συγκομιδή, δήλωσε ο Αχμέντ Ομάρ, ο οποίος εκπροσωπεί μια ομάδα αγροτών στην πολιτεία. «Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στο El Gezira για να ξεκινήσει η νέα σεζόν. Χωρίς αγρότες, χωρίς μηχανήματα».

Άλλες ζωτικής σημασίας περιοχές παραγωγής δημητριακών που βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό υπό τον έλεγχο των RSF, συμπεριλαμβανομένων των Darfur και Kordofan, υφίστανται παρόμοια μείωση της παραγωγής. Απαιτείται άμεση δράση για την «αποτροπή εκτεταμένων θανάτων που σχετίζονται με την πείνα και την κατάρρευση των μέσων διαβίωσης», δήλωσε ο Rein Paulsen, διευθυντής έκτακτης ανάγκης και ανθεκτικότητας του FAO.

Οι μάχες έχουν επίσης καταστρέψει αλευρόμυλους, εργοστάσια τροφίμων και ράντζα.

Τα υπολείμματα που σιγοκαίει το εργοστάσιο Samil στο Χαρτούμ, το οποίο κατασκεύαζε θεραπευτική τροφή για παιδιά με υποσιτισμό. Ενημερωτικό φυλλάδιο μέσω Reuters

Το μοναδικό εργοστάσιο στο Σουδάν που παρασκευάζει θεραπευτική τροφή για παιδιά που πάσχουν από υποσιτισμό καταστράφηκε στις μάχες.

Το εργοστάσιο κάηκε αφού χτυπήθηκε από οβίδα τον Μάιο του περασμένου έτους, είπε η Νάντα Γιαγκούμπ, η αναπληρώτρια διευθύντρια της Samil και κόρη του ιδιοκτήτη του εργοστασίου.

Όλη η παραγωγή του προϊόντος, για μικρά παιδιά, έχει σταματήσει έκτοτε. Το Samil παρήγαγε το 60% αυτής της θεραπευτικής τροφής για παιδιά στο Σουδάν, σύμφωνα με τη UNICEF, την υπηρεσία του ΟΗΕ για τα παιδιά.

«Είναι μια τεράστια απώλεια σε μια εποχή που έρχεται ο λομός», είπε η Γιαγκούμπ.

Παγωμένη βοήθεια

Καθώς η πείνα καταλαμβάνει όλο και περισσότερους Σουδανούς, οι διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις αγωνίζονται να φέρουν τρόφιμα και φάρμακα σε περιοχές όπου οι άνθρωποι είναι άρρωστοι και λιμοκτονούν.

Μπορεί να χρειαστούν έως και 40 ημέρες για να φτάσει ένα φορτηγό βοήθειας στο Νταρφούρ από το Πορτ Σουδάν στα ανατολικά, όπου είναι αποθηκευμένο το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας, σύμφωνα με τον Τζάστιν Μπρέιντι, επικεφαλής του OCHA, του γραφείου του ΟΗΕ για τον συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων. Αυτό περιλαμβάνει καθυστερήσεις για την «απόκτηση των απαραίτητων ταξιδιωτικών αδειών», είπε. Τα οχήματα βοήθειας πρέπει να διασχίσουν πολλές περιοχές που ελέγχονται από διαφορετικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των RSF, εγκληματικών συμμοριών και φυλών.

Από τον Δεκέμβριο, η βοήθεια από τα ανατολικά έχει αποτύχει να φτάσει σε μεγάλο μέρος του Νταρφούρ, της περιοχής Kordofan ή του Χαρτούμ, λένε οι εργαζόμενοι στην ανθρωπιστική βοήθεια. Και μόνο μερικές δεκάδες φορτηγά έχουν μπει μέσω του Τσαντ στα δυτικά.

Συνολικά, η ανθρωπιστική βοήθεια έχει φτάσει μόνο στο 16% των ανθρώπων που τη χρειάζονται, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη στα τέλη του περασμένου έτους από την Humanitarian Outcomes, μια ομάδα που συμβουλεύει τις υπηρεσίες βοήθειας και τις κυβερνήσεις χορηγών.


Ο Τζάστιν Μπρέιντι, επικεφαλής του γραφείου του ΟΗΕ για τον συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων στο Σουδάν, λέει ότι μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες για να φτάσει ένα φορτηγό βοήθειας στον προορισμό του. REUTERS/El Tayeb Siddig

Οι αξιωματούχοι της ανθρωπιστικής βοήθειας λένε ότι ο σουδανικός στρατός έχει καταστήσει όλο και πιο δύσκολη την παράδοση τροφίμων και ιατρικών προμηθειών σε περιοχές όπου χρειάζονται περισσότερο. Σε απάντηση στις εκκλήσεις της RSF για τις υπηρεσίες να παραδώσουν βοήθεια σε περιοχές υπό τον έλεγχό της, ο αρχηγός του στρατού Μπουρχάν είπε τον Φεβρουάριο: «Αυτό δεν θα συμβεί μέχρι να τελειώσουμε αυτόν τον πόλεμο και να νικήσουμε αυτούς τους εγκληματίες αντάρτες».

«Η βοήθεια δεν επιτρέπεται να πηγαίνει από το SAF στο RSF», δήλωσε ο Μοχάμεντ Καζιλμπάς, διευθυντής του Σουδάν για την ανθρωπιστική οργάνωση Plan International, χρησιμοποιώντας το ακρωνύμιο για τις Ένοπλες Δυνάμεις του Σουδάν. «Το φαγητό χρησιμοποιείται ως πολεμικό όπλο».

Το Reuters ανέφερε στα τέλη Φεβρουαρίου ότι ο στρατός είχε εκδώσει εντολή που απαγόρευε τις παραδόσεις βοήθειας μέσω του Τσαντ στο Νταρφούρ. Η στρατιωτική κυβέρνηση δήλωσε αργότερα ότι ένας ανθρωπιστικός διάδρομος στο Βόρειο Νταρφούρ ήταν ανοιχτός. Ωστόσο, ο Qazilbash είπε στο Reuters στα τέλη Μαρτίου ότι το ποσό της βοήθειας που διακινείται μέσω της διαδρομής του Βόρειου Νταρφούρ ήταν «μια στάλα».

Κουτιά που περιέχουν βοήθεια αποθηκεύονται σε μια αποθήκη που διαχειρίζεται η Επιτροπή Ανθρωπιστικής Βοήθειας του Σουδάν στο Πορτ Σουδάν τον Μάιο του περασμένου έτους. REUTERS/Ibrahim Mohammed Ishak

Από την έναρξη του πολέμου, η κυβέρνηση υπό την ηγεσία του στρατού έχει θέσει σε εφαρμογή μια δέσμη γραφειοκρατικών κανόνων που παρεμποδίζουν σοβαρά τη διανομή τροφίμων, δήλωσαν στο Reuters δεκάδες αξιωματούχοι αρωγής. Η κυβέρνηση σχημάτισε νέες επιτροπές για τη διαχείριση της βοήθειας που έχουν αλληλεπικαλυπτόμενες εξουσίες με την Επιτροπή Ανθρωπιστικής Βοήθειας (HAC), τον κύριο βραχίονα βοήθειας της κυβέρνησης. Η κίνηση έχει προκαλέσει σύγχυση και καθυστερήσεις καθώς χρειάζονται πλέον εγκρίσεις από πολλαπλά τμήματα, σύμφωνα με αξιωματούχους ανθρωπιστικών οργανώσεων.

Η World Vision, μια υπηρεσία παροχής βοήθειας, χρειάστηκε τέσσερις μήνες για να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες υπογραφές και σφραγίδες από τις αρχές για να επιτραπεί στην οργάνωση να ανοίξει ένα κέντρο θεραπείας χολέρας στο El Gezira, μετά από αναφορές για ξέσπασμα εκεί. «Φοβάμαι ότι χάσαμε παιδιά και μητέρες από χολέρα περιμένοντας να ολοκληρωθούν τα έγγραφα», δήλωσε ο Geoffrey Babughirana, διευθυντής υγείας και διατροφής στο World Vision.

Το κέντρο χολέρας άνοιξε τελικά τον Δεκέμβριο – αλλά λειτούργησε για μόλις έξι ημέρες. Την έβδομη ημέρα, η RSF και οι συμμαχικές πολιτοφυλακές της εισέβαλαν στο Wad Madani, την πρωτεύουσα του El Gezira, και όλες οι υπηρεσίες βοήθειας αναγκάστηκαν να εκκενώσουν.

«Ήταν καταστροφικό όταν φύγαμε», είπε ο Babughirana.


Ο Geoffrey Babughirana, διευθυντής υγείας και διατροφής στο World Vision, είπε ότι ο οργανισμός του χρειάστηκε τέσσερις μήνες για να ολοκληρώσει τα γραφειοκρατικά βήματα που απαιτούνται από τις αρχές για το άνοιγμα ενός κέντρου θεραπείας χολέρας στο El Gezira. REUTERS/El Tayeb Siddig

Οι ανθρωπιστικές υπηρεσίες έχουν επίσης πιεστεί να προσλάβουν υπαλλήλους της τοπικής αυτοδιοίκησης για να επιβλέπουν τις εργασίες που εκτελούνται από τις υπηρεσίες, όπως έρευνες αξιολόγησης τροφίμων, δήλωσαν αξιωματούχοι της ανθρωπιστικής βοήθειας. Ένας οργανισμός αναγκάστηκε να προσλάβει μια ομάδα HAC και να τους πληρώσει μισθούς κατά τη διάρκεια μιας έρευνας εκτίμησης αναγκών στην πολιτεία του ποταμού Νείλου, η οποία ελέγχεται από τον σουδανικό στρατό, δήλωσε αξιωματούχος αυτής της υπηρεσίας. «Πληρώνουμε χρήματα που δεν θα έπρεπε να πληρώνουμε», είπε ο αξιωματούχος.

Οι προμήθειες τροφίμων σε μεγάλους κόμβους βοήθειας όπως το El Gezira έχουν επίσης λεηλατηθεί, σε μεγάλο βαθμό από τις δυνάμεις των RSF, δήλωσαν αξιωματούχοι της ανθρωπιστικής βοήθειας.

Όταν οι RSF εισέβαλαν στην Ελ Γκεζίρα τον Δεκέμβριο, αξιωματούχοι του ΟΗΕ έδωσαν στους διοικητές των παραστρατιωτικών τις συντεταγμένες των αποθηκών όπου αποθηκεύονταν χιλιάδες μετρικοί τόνοι βοήθειας – αρκετά για να θρέψουν σχεδόν 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους για ένα μήνα στην πολιτεία. Μοιράστηκαν τις τοποθεσίες με την ελπίδα ότι η βοήθεια θα προστατευόταν και έλαβαν διαβεβαιώσεις από την RSF ότι θα προστατευόταν, είπε ο Μπρέιντι, ο διευθυντής του OCHA στο Σουδάν.

Όμως σχεδόν όλη η βοήθεια στην αποθήκη κλάπηκε. Και ό,τι απέμεινε δεν ήταν προσβάσιμο από την υπηρεσία που το διανέμει, το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων του ΟΗΕ, λόγω των μαχών, είπε ο Έντι Ρόου, διευθυντής του WFP για το Σουδάν.

Ο Ezzaddean Elsafi, σύμβουλος των RSF, αρνήθηκε ότι οι παραστρατιωτικοί είχαν λεηλατήσει αποθήκες βοήθειας, λέγοντας ότι πρόκειται για «υπερβολή στα μέσα ενημέρωσης».

Η περίοδος των βροχών στο Σουδάν πλησιάζει επίσης, η οποία θα κάνει τους δρόμους αδιάβατους και ολόκληρες περιοχές σε μέρη όπως το Νταρφούρ και το Kordofan απρόσιτες, είπε ο Rowe. «Είμαστε σε έναν αγώνα δρόμου ενάντια στο χρόνο».

Ο στρατηγός Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο, ο επικεφαλής των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης, μιλά σε συνέντευξη Τύπου στο Χαρτούμ τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους. Αξιωματούχοι ανθρωπιστικής βοήθειας λένε ότι οι δυνάμεις των RSF έχουν λεηλατήσει σημαντικούς κόμβους βοήθειας σε μέρη όπως το El Gezira. REUTERS/Mohamed Nureldin Abdallah

Ο στρατιωτικός αρχηγός στρατηγός Abdel Fattah al-Burhan χαιρετίζει καθώς ακούει τον εθνικό ύμνο στο Πορτ Σουδάν τον περασμένο Αύγουστο. Αξιωματούχοι της υπηρεσίας ανθρωπιστικής βοήθειας λένε ότι η κυβέρνηση υπό την ηγεσία του στρατού έχει θέσει σε εφαρμογή γραφειοκρατικά μέτρα που εμποδίζουν την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. REUTERS/Ibrahim Mohammed Ishak

Θάνατος στο Νταρφούρ

Το στρατόπεδο Al Lait, όπου οι άνθρωποι έτρωγαν βρωμιά, είναι μόνο ένα από τα 13 στρατόπεδα προσφύγων σε μια απομακρυσμένη περιοχή του Βόρειου Νταρφούρ, όπου οι κάτοικοι έχουν καταφύγει στην κατανάλωση χώματος και φύλλων δέντρων, σύμφωνα με κατοίκους, γιατρούς και ανθρωπιστές που μίλησαν στο Ρόιτερς τηλεφωνικά.

Οι αρχικοί κάτοικοι των καταυλισμών είναι πρόσφυγες από το Νότιο Σουδάν που διέφυγαν από συγκρούσεις και την πείνα. Τώρα έχουν προστεθεί χιλιάδες εκτοπισμένοι Σουδανοί που φεύγουν από τις μάχες.

Ο Faisal Mohammed, ο οποίος εργάζεται για τον Οργανισμό Sahari for Development, μια τοπική ομάδα βοήθειας, είπε ότι δυσκολευόταν να πιστέψει ότι οι άνθρωποι έτρωγαν χώμα μέχρι που το είδε ο ίδιος σε πολλούς καταυλισμούς. «Όταν το στομάχι είναι άδειο, οι άνθρωποι προσπαθούν να το γεμίσουν με οτιδήποτε», είπε.

«ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΙΘΑΝΟ ΛΙΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ».

Anette Hoffmann, συγγραφέας μιας έκθεσης για την επισιτιστική έκτακτη ανάγκη στο Σουδάν

Τα παιδιά που έτρωγαν χώμα έκαναν εμετό και διάρροια, είπαν πολλοί κάτοικοι στο Reuters.

Πριν από τον πόλεμο, οι κάτοικοι του στρατοπέδου δούλευαν σε αγροκτήματα και αμείβονταν με συγκομιδή, παίρνοντας το 20% της απόδοσης. Βασίζονταν επίσης σε μεγάλο βαθμό στη βοήθεια από το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα. Αλλά καθώς οι μάχες εξαπλώθηκαν, η ανθρωπιστική βοήθεια μπλοκαρίστηκε. Και οι αγρότες, στριμωγμένοι από το αυξανόμενο κόστος των λιπασμάτων και των εντομοκτόνων και την έλλειψη χρηματοδότησης, περιέκοψαν τις εκτάσεις που φύτεψαν, στερώντας τις δουλειές τους από τους αγρότες.

Σήμερα, μερικές από τις γυναίκες εργάζονται σε μια κοντινή πόλη και πλένουν ρούχα. Κερδίζουν έως και ένα δολάριο την ημέρα – αρκετό για να αγοράσουν αλεύρι και ζάχαρη για να φτιάξουν μια πουτίγκα που ονομάζεται Madeeda.

Όταν δεν υπάρχει δουλειά, δεν τρώνε, είπαν οι κάτοικοι.

Ενώ υπάρχει φαγητό στις κοντινές αγορές, οι τιμές έχουν εκτοξευθεί στα ύψη κατά τη διάρκεια του πολέμου, καθιστώντας μεγάλο μέρος του απρόσιτο για τους κατοίκους του κάμπους. Ένα πιάτο φασόλια κοστίζει εξαπλάσιο ποσό από ό,τι πριν από τον πόλεμο.

Στα μέσα Απριλίου, μετά από ένα χρόνο χωρίς επισιτιστική βοήθεια, οκτώ φορτηγά βοήθειας από το WFP έφτασαν στην περιοχή μεταφέροντας δημητριακά, λάδι και αλεύρι.

Δεν είναι αρκετό. Ο υποσιτισμός και οι ασθένειες σκοτώνουν ανθρώπους, είπαν οι κάτοικοι.


Ο Achek Kuol Ngor (δεύτερος από δεξιά) είπε ότι τα δίδυμα της πέθαναν λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά τη γέννησή τους. «Άρωστη και πεινασμένη», είπε, όταν ρωτήθηκε πώς χάθηκαν. Φωτογραφία Wilson Ngor Akol

Η Achek Kuol Ngor, μια 30χρονη Νοτιοσουδανέζα από τον καταυλισμό Abu Jarra, είπε ότι τα δίδυμά της πέθαναν μόλις 12 ημέρες αφότου τα γέννησε τον περασμένο Μάιο. Ερωτηθείσα πώς πέθαναν, απάντησε: «Άρρωστα και πεινασμένα».

Ήταν υποσιτισμένη και δεν μπορούσε να τα θηλάσει και δεν είχε γάλα για μωρά, είπε. Ένας ιατρός που ήταν παρών όταν τα δίδυμα πέθαναν σε ένα νοσοκομείο σε μια κοντινή πόλη επιβεβαίωσε την Ngor.

Ο Lual Deng Majok, ένας άλλος κάτοικος του Abu Jarra, είπε ότι η οικογένειά του άρχισε να τρώει φύλλα δέντρων αφού τελείωσαν τα χρήματα στα τέλη του περασμένου έτους. Όταν ο γιος του Ντέιβιντ, 17 ετών, άρχισε να κάνει εμετό και ανέβασε πυρετό, ο Majok τον έβαλε σε ένα καρότσι και ταξίδεψε τέσσερις ώρες σε ένα νοσοκομείο όπου οι γιατροί διέγνωσαν τον έφηβο με ελονοσία. Τα υποσιτισμένα άτομα είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν σοβαρές περιπτώσεις της νόσου. Δύο μέρες αργότερα, ο γιος του πέθανε, είπε ο Majok. Έβαλε το σώμα του αγοριού στο κάρο και το πήγε πίσω στον καταυλισμό για να το θάψει.

Το Reuters δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα την αιτία θανάτου των παιδιών του Ngor και του Majok.

Στον καταυλισμό Zamzam του Βόρειου Νταρφούρ, όπου οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα διαπίστωσαν υψηλά ποσοστά θνησιμότητας μεταξύ των παιδιών, η κατάσταση συνεχίζει να επιδεινώνεται. Ο καταυλισμός φιλοξενεί πλέον τουλάχιστον μισό εκατομμύριο ανθρώπους.


Άνθρωποι που κοιμούνται σε κέντρο εκτοπισμένων στο Omdurman τον Μάρτιο. REUTERS/El Tayeb Siddig
Μια έρευνα που διεξήχθη εκεί στις αρχές του μήνα από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα διαπίστωσε ότι σχεδόν το ένα τρίτο των παιδιών κάτω των πέντε ετών υποσιτίζονται έντονα, σύμφωνα με τον Jerome Tubiana, σύμβουλο της οργάνωσης για ζητήματα προσφύγων. Το οκτώ τοις εκατό αυτών των παιδιών «κινδυνεύουν να πεθάνουν μέσα σε τρεις έως έξι εβδομάδες εάν δεν λάβουν άμεση θεραπεία», είπε στο Reuters.

Ο Zakariya Ali, ένας γιατρός εκεί, είπε ότι βλέπει συνήθως «τρεις ή τέσσερις περιπτώσεις σοβαρά υποσιτισμένων παιδιών» την ημέρα και συνήθως «ένα από αυτά πέφτει νεκρό».

Καθώς ο Άλι μίλησε τηλεφωνικά με έναν δημοσιογράφο, ένα κοριτσάκι 9 μηνών, η Mawaheb, μεταφέρθηκε στην κλινική. Ο Άλι της έκανε ένα γρήγορο τεστ για υποσιτισμό, τοποθετώντας μια μεζούρα γύρω από το βραχίονα για να μετρήσει την περιφέρειά του.

Μοιράστηκε μια φωτογραφία του αποτελέσματος. Το χέρι της Mawaheb ήταν τόσο λεπτό, που το έβαλε στην κόκκινη ζώνη: σοβαρός οξύς υποσιτισμός, με κίνδυνο θανάτου.

Reuters

Η Ουκρανία μπορεί να συνομιλήσει, τελικά, με τη Ρωσία, λέει αξιωματικός των πληροφοριών

0

Reuters

 Ένας Ουκρανός στρατιώτης περπατά κοντά σε κατεστραμμένο κτίριο, εν μέσω της επίθεσης της Ρωσίας στην Ουκρανία, στην πόλη της πρώτης γραμμής Chasiv Yar στην περιοχή του Ντόνετσκ, Ουκρανία, 5 Μαρτίου 2024. REUTERS/Oleksandr Ratushniak/File Photo  

2 Μαΐου (Reuters) – Η Ουκρανία θα πρέπει κάποια στιγμή να ξεκινήσει συνομιλίες με τη Ρωσία για να βάλει τέλος στον πόλεμό της που διαρκεί περισσότερο από δύο χρόνια, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος των ουκρανικών υπηρεσιών πληροφοριών σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelenskiy έχει επανειλημμένα αποκλείσει το ενδεχόμενο συνομιλιών με το Κρεμλίνο και ένα διάταγμα που εξέδωσε μετά την επίσημη προσάρτηση τεσσάρων ουκρανικών περιοχών από τη Ρωσία το 2022 θεωρεί «αδύνατες» τις διαπραγματεύσεις.
Όμως, ο υποστράτηγος Vadym Skibitsky, αναπληρωτής αρχηγός της διεύθυνσης στρατιωτικών πληροφοριών HUR της Ουκρανίας, είπε στο περιοδικό Economist ότι τελικά θα χρειαστούν συνομιλίες, όπως θα συνέβαινε σε κάθε πόλεμο.

“Ο στρατηγός Skibitsky λέει ότι δεν βλέπει τρόπο για την Ουκρανία να κερδίσει τον πόλεμο μόνη της στο πεδίο της μάχης. Ακόμα κι αν ήταν σε θέση να ωθήσει τις ρωσικές δυνάμεις πίσω στα σύνορα – μια ολοένα και πιο μακρινή προοπτική – δεν θα τερμάτιζε τον πόλεμο”, έγραψε το περιοδικό.

“Τέτοιοι πόλεμοι μπορούν να τελειώσουν μόνο με συνθήκες, λέει. Αυτή τη στιγμή, και οι δύο πλευρές αγωνίζονται για την “την πιο ευνοϊκή θέση” πριν από πιθανές συνομιλίες. Αλλά ουσιαστικές διαπραγματεύσεις μπορούν να ξεκινήσουν μόνο το δεύτερο εξάμηνο του 2025 το νωρίτερο, εικάζει .”

Ο Ζελένσκι και άλλοι αξιωματούχοι είπαν ότι η Ρωσία δεν έχει προσκληθεί σε μια «σύσκεψη κορυφής ειρήνης» που έχει προγραμματιστεί για τον Ιούνιο στην Ελβετία, καθώς δεν υπάρχει καμία διαβεβαίωση ότι η Μόσχα θα διαπραγματευτεί καλή τη πίστη.

Ο υπουργός Εξωτερικών Ντμίτρο Κουλέμπα εμφανίστηκε να επαναλαμβάνει τις σκέψεις του Σκίμιτσκι σε ξεχωριστή συνέντευξη αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό Foreign Policy, λέγοντας ότι στόχος της συνόδου κορυφής του Ιουνίου είναι «να ενωθούν οι χώρες που μοιράζονται αρχές και προσεγγίσεις στις οποίες θα οικοδομήσουν περαιτέρω ενέργειες.
“Μετά από αυτό, μπορεί να υπάρξει επικοινωνία με τη Ρωσία και η Ρωσία μπορεί να είναι μέρος των συνομιλιών. Επειδή έχετε δίκιο: Τελικά, δεν μπορείτε να τερματίσετε τον πόλεμο χωρίς και τα δύο μέρη”.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι λένε ότι η Ουκρανία εμποδίζει κάθε προσπάθεια διευθέτησης.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε την Πέμπτη ότι η συγκέντρωση του Ιουνίου δεν θα μπορούσε να είναι μια «σοβαρή διάσκεψη με σοβαρές προσδοκίες για κάποιου είδους αποτελέσματα» χωρίς την παρουσία της Ρωσίας.
Ο Ζελένσκι στη νυχτερινή του ομιλία μέσω βίντεο την Πέμπτη, περιέγραψε τη συνάντηση του Ιουνίου ως «πρακτικά την πρώτη πραγματική ευκαιρία για να ξεκινήσει η αποκατάσταση μιας δίκαιης ειρήνης».
«Όλες οι θέσεις μας, στο πεδίο της μάχης, στη διπλωματία και στη σφαίρα της πληροφόρησης, πρέπει να είναι εξίσου ισχυρές τώρα», είπε. “Η δύναμή μας, οι δυνατότητές μας, τα όπλα μας, η ενότητα με τους εταίρους — όλα αυτά πρέπει να λειτουργήσουν μαζί. Και θα λειτουργήσουν.”

Πάρις Καρβουνόπουλος: Έπαθε εγκεφαλικό ο δημοσιογράφος και μεταφέρεται από την Πάρο στην Αθήνα

4

Σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του έχει ο δημοσιογράφος, Πάρις Καρβουνόπουλος, ο οποίος έπαθε σύμφωνα με τις ενδείξεις αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Συγκεκριμένα, ο Πάρις Καρβουνόπουλος όπως εκτιμούν οι γιατροί υπέστη αγγειακό επεισόδιο και κρίθηκε ότι πρέπει να μεταφερθεί στην Αθήνα από την Πάρο όπου βρισκόταν.

Αρχικά είχε γίνει γνωστό ότι θα μεταφερθεί με ελικόπτερο του ΕΚΑΒ, αλλά λόγω των ισχυρών ανέμων το σχέδιο άλλαξε. Στο νησί μεταβαίνει αεροσκάφος C-27 της Πολεμικής Αεροπορίας προκειμένου να γίνει με ασφάλεια η αεροδιακομιδή.

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986 και από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Κ. Χολέβας: ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

0

KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Ανάσταση σημαίνει φως,  ελπίδα, αισιοδοξία! Αυτή την ελπίδα πρέπει να μεταδώσουμε στα παιδιά μας. Τους λείπει η αισιόδοξη προοπτική, τους λείπει το όραμα. Γι αυτό καταφεύγουν στην εφηβική βία ή στην απομόνωση του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή.

Οι νέοι μας και οι νέες μας χρειάζονται μία παιδεία πραγματικά Αναστάσιμη. Παιδεία που θα δια-μορφώνει Άνθρωπο. Μία Παιδεία που δεν θα αρκείται απλώς στη μετάδοση τεχνικών γνώσεων, αλλά θα ενδιαφέρεται για το ήθος και για τον χαρακτήρα. Η εφηβική βία αυξήθηκε στην κοινωνία μας από τότε που άρχισε η συρρίκνωση των Ανθρωπιστικών Σπουδών.

Παράλληλα με τα σύγχρονα εφόδια, που είναι απαραίτητα για την εξεύρεση επαγγέλματος ας φροντίσουμε να φέρουμε τα παιδιά μας σε επαφή με το Αναστάσιμο μήνυμα της Ορθοδοξίας.  Μόνο ένα μάθημα Θρησκευτικών επικαιροποιημένο και βασισμένο στην Ορθόδοξη Χριστιανική Παράδοση μπορεί να καλλιεργήσει την ελπίδα, την αλληλεγγύη, τη φιλανθρωπία, την πρόταξη του εμείς και όχι του εγώ.

Μία Παιδεία Αναστάσιμη μπορεί και πρέπει να οδηγήσει τα παιδιά μας να γνωρίσουν τα απαράμιλλης αξίας κείμενα του Αρχαίου Ελληνικού Λόγου. Όχι μόνον ως γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα, αλλά ως οικουμενικά μηνύματα πατριωτισμού, δημοκρατίας, αυτοθυσίας. Ούτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν, δηλώνει η Αντιγόνη του Σοφοκλέους. Δηλαδή δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για να αγαπώ. Και στον λόγο Λυκούργου κατά Λεωκράτους διδασκόμασταν παλαιότερα τον όρκο των Αθηναίων Εφήβων: Την Πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω. Την πατρίδα δεν θα την παραδώσω μικρότερη από όση την παρέλαβα.

Μία Παιδεία με μήνυμα Αναστάσεως θα προβάλλει πρότυπα από τις ιστορικές περιόδους της Ελληνικής Διάρκειας. Τη διαχρονική πορεία του Ελληνισμού από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Μία πορεία πτώσεων ,αλλά και θριάμβων, υποδουλώσεων, αλλά και λαμπρών αγώνων για την Ελευθερία. Μία  πορεία Σταυροαναστάσιμη. Η Πίστη μας, και η Ιστορία μας έχουν περιεχόμενο Σταυροαναστάσιμο: Μετά τη Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση. Αρκεί να το πιστέψουμε.

Παιδεία Αναστάσιμη περιέχουν και τα κλασικά αριστουργήματα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Ας ξαναδώσουμε στα παιδιά μας τα πρωτότυπα κείμενα των μεγάλων μορφών του Νεοέλληνος Λόγου και ας μην τα ταλαιπωρούμε με απαισιόδοξα κείμενα αμφιβόλου ποιότητος.

Μια Αναστάσιμη Παιδεία είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τον σεβασμό προς τη δημοκρατία και την απόρριψη των φανατισμών και των πάσης φύσεως ολοκληρωτισμών. Δεν είναι τυχαίο ότι το Αναστάσιμα μήνυμα του Χριστιανισμού καταδιώχθηκε από τους νεοπαγανιστές Ναζί, από το Σοβιετικό καθεστώς  και από άλλα απολυταρχικά συστήματα. Αντιθέτως τα πρώτα Συντάγματα των Ελλήνων Επαναστατών του 1821 συνδύαζαν την Ορθοδοξία με τη δημοκρατική διακυβέρνηση, την Ελευθερία του Έθνους με τα ουσιαστικά Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Η Ορθόδοξη Πίστη και η ελπίδα κράτησαν τον Ελληνισμό στις δύσκολες περιόδους. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας οι Πασχαλινοί πυροβολισμοί των Ελλήνων έδιναν το διπλό μήνυμα: Χριστός Ανέστη! Και η Ελλάς θα αναστηθεί! Ενώ κατά την περίοδο του σκληρού κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία ο αοίδιμος Μητροπολίτης της Κόνιτσας Σεβαστιανός τελούσε την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στο συνοριακό χωριό Μαυρόπουλο της Ηπείρου  και έβαζε μεγάφωνα ώστε να ακούν οι Έλληνες πίσω από τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα.

Καλή Ανάσταση σε όλους τους Έλληνες στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στη Βόρειο Ήπειρο, στην Ομογένεια. Με ελπίδα για ειρήνη και για ένα καλύτερο μέλλον!

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, Μ. Σάββατο 4.5.2024

«Έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών η ηθοποιός Άννα Παναγιωτοπούλου

0

Αξέχαστες οι ερμηνείες της στη «Μαντάμ Σουσού» τις «Τρεις Χάριτες» και το «Ντόλτσε Βίτα»

Ο Σταμάτης Κραουνάκης γνωστοποίησε  με ανάρτησή του πως «έφυγε» από τη ζωή η Άννα Παναγιωτοπούλου σε ηλικία 76 ετών.

Χαρακτηριστικά ο συνθέτης έγραψε πως «Έφυγε η Άννα», ενώ συμπεριέλαβε ένα βίντεο με την ηθοποιό από παλιότερη συναυλία στο Ηρώδειο, στην οποία είχε συμμετάσχει η Άννα Παναγιωτοπούλου

Η ζωή της Άννας Παναγιωτοπούλου

Γεννήθηκε στην Κυψέλη στις 30 Ιουλίου 1947. Από τα παιδικά της χρόνια ήθελε να γίνει ηθοποιός. Μεγάλωσε σε μεγαλοαστικό περιβάλλον, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το θέατρο, ενώ και οι γονείς της δεν ήθελαν να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο. Όταν την έστειλαν στην Ελβετία για σπουδές, γύρισε κρυφά και έδωσε εξετάσεις στο Εθνικό. Εκεί πρωτοσυνάντησε και τον Σταμάτη Φασουλή, με τον οποίο ήταν στην ίδια τάξη.

Μαζί με τον Σταμάτη Φασουλή υπήρξαν βασικά μέλη στο Ελεύθερο Θέατρο -σχεδόν από τις απαρχές του- και πρωταγωνίστησαν στην πρώτη του μεγάλη επιτυχία Και συ χτενίζεσαι, που το έκανε γνωστό και αγαπητό στο ευρύ κοινό. Ανέβαζαν παραστάσεις ποικίλου ρεπερτορίου, από Μπρεχτ μέχρι Χουρμούζη. Μόνιμη «στέγη» απέκτησαν όταν πήγαν στο Άλσος Παγκρατίου.

Παράλληλα, μέχρι τότε, οι συμμετέχοντες στον θίασο ασχολούνταν και με άλλες δουλειές για βιοπορισμό. Το 1980, το Ελεύθερο Θέατρο σταμάτησε και ιδρύθηκε η Ελεύθερη Σκηνή, από την Άννα Παναγιωτοπούλου και τον Σταμάτη Φασουλή, που επρόκειτο ουσιαστικά για μια μετονομασία του Ελεύθερου Θεάτρου. Η Άννα Παναγιωτοπούλου συνέχισε με επιθεωρήσεις, στις οποίες έπαιζε αλλά έγραφε και το σενάριο.

Ευρέως γνωστή έγινε μέσω της συμμετοχής της σε τηλεοπτικές σειρές, αρχικά στη κρατική και στη συνέχεια στην ιδιωτική τηλεόραση. Σταθμός της τηλεοπτικής της καριέρας (και προσωπικό της ”φαβορί”), θεωρείται η ενσάρκωση της «Μαντάμ Σουσού» στην ομότιτλη διασκευή του μυθιστορήματος του Δημήτρη Ψαθά τη σεζόν 1986-87 (μαζί με τους Θανάση Παπαγεωργίου, Άγγελο Αντωνόπουλο, Νατάσα Ασίκη κ.ά.).

Τεράστια επιτυχία σημείωσαν επίσης οι σειρές: Οι τρεις Χάριτες (στο πλευρό των Μίνας Αδαμάκη, Νένας Μεντή, Άννας Κυριακού) και Ντόλτσε Βίτα (μαζί με Κατιάνα Μπαλανίκα, Μαρία Καβογιάννη, Μαρία Φωκά, Θανάση Ευθυμιάδη, Κατερίνα Ζιώγου, Παύλο Ορκόπουλο, Γαλήνη Τσεβά κ.ά.), που θεωρούνται ”κλασικές”.

Την τηλεοπτική σεζόν 2003-2004, συμπαρουσίαζε μαζί με τον Φώτη Σεργουλόπουλο, τον Χρήστο Ευθυμίου, τον Μένιο Σακελλαρόπουλο, τον Κλέονα Γρηγοριάδη και την Ματθίλδη Μαγγίρα, το τηλεπαιχνίδι Το show των εκατομμυρίων, το οποίο έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2003 από το MEGA.

https://www.pronews.gr/politismos/prosopa/efyge-apo-ti-zoi-i-ithopoios-anna-panagiotopoulou/

Tο τελευταίο δώρο που κάνει ένας σκύλος, όπως ο Ερμής, στην οικογένειά του είναι το μάθημα της απώλειας: Η γνώση ότι μια ιστορία δεν υποτιμάται, επειδή τελειώνει…

0

Η Σκωτσέζα Έντνα Κλάιν-Ρέκχι ήταν 19 χρονών όταν «έχασε» τον Μέιτζορ, το λαμπραντόρ της. «Πέθανε στην αγκαλιά μου», θυμάται η 82χρονη σήμερα Έντνα, μιλώντας στο συντακτικό προσωπικό του National Geographic. «Τον αγαπούσα πολύ», λέει η Έντνα.

Για να αντιμετωπίσει αυτόν τον πόνο, και με τη συμβουλή της μητέρας της, η 19χρονη τότε Σκωτσέζα, αποφάσισε να γράψει αυτό που ένιωθε. Και σε αυτήν οφείλουμε το ποίημα «Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου».

Είναι πιθανώς αδύνατο, τουλάχιστον στον αγγλόφωνο κόσμο, να έχει χάσει κάποιος το αγαπημένο του κατοικίδιο και να μην έχει ακούσει ποτέ για τη Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου. Το αντιγράφω όμως:

«Σε μια μικρή γωνιά του παραδείσου, υπάρχει ένα μέρος που ονομάζεται Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου. Όταν πεθαίνει ένα ζώο που ήταν ιδιαίτερα κοντά σε κάποιον, περνά τη Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου. Είναι μια χώρα με λιβάδια και λόφους στην οποία όλα τα αγαπημένα μας κατοικίδια μας, μπορούν να τρέξουν και να παίξουν. Εκεί βρίσκουν άφθονο φαγητό, νερό και λιακάδα .

  • Όλα τα ζώα που έχουν βιώσει γηρατειά και ασθένειες ανακτούν την υγεία τους και γεμίζουν ενέργεια.Αλλά και εκείνα που έχουν τραυματιστεί βρίσκουν θεραπεία και δύναμη.

Γίνονται και πάλι, όπως τα θυμόμαστε πριν φύγουν για τον παράδεισο.

Είναι χαρούμενα και ικανοποιημένα, αλλά κάτι δεν πάει καλά: όλα έπρεπε να αποχαιρετήσουν κάποιον πολύ ιδιαίτερο, κάποιον που τους λείπει.

Οι τετράποδοι φίλοι μας τρέχουν και παίζουν όλοι μαζί, αλλά μια μέρα ένας από αυτούς σταματά ξαφνικά και κοιτάζει αλλού.

Τα μεγάλα μάτια του αρχίζουν να λάμπουν, το σώμα του ανατριχιάζει. Αρχίζει να τρέχει και ξεφεύγει από την ομάδα. Ορμάει στο γρασίδι, τρέχοντας όλο και πιο γρήγορα. Και επιτέλους συναντά ξανά τον μεγάλο του φίλο. Το «αφεντικό» του. Αγκαλιάζονται χαρούμενοι. Τώρα τίποτα δεν μπορεί να τους χωρίσει. Κλαίνε και οι δύο.

Τα χέρια του για άλλη μια φορά χαϊδεύουν το κεφάλι του αγαπημένου του σκύλου.
Κοιτάς για άλλη μια φορά τα πιστά μάτια του. Εχει φύγει από τη ζωή, αλλά ποτέ δεν έχει φύγει από την καρδιά σου. Στη συνέχεια, μαζί, περνάμε τη Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου».

  • Κομμάτι της ζωής μας

Διαβάζοντας ξανά και ξανά το ποίημα της Έντνα, όσοι είχαμε ένα κατοικίδιο και το χάσαμε, καταλαβαίνουμε πολύ καλά τα συναισθήματά της: γιατί ο σκύλος ή η γάτα μας , είναι κομμάτι της ζωής μας.

Τους μιλάμε και νιώθαμε ότι μπορούν να καταλάβουν κάθε λέξη που τους λέμε.. Η αγάπη τους άδολη. Η πίστη τους, μοναδική.

Δυστυχώς, τα πράγματα έχουν τη δική τους εξέλιξη, που δεν μπορούμε να την αλλάξουμε.
Εμείς οι άνθρωποι σχεδόν πάντα ζούμε περισσότερο από τα κατοικίδιά μας. Όσο κι αν τα αγαπάμε, μια μέρα θα τα δούμε να φεύγουν.

Και τότε, δεν υπάρχουν κανόνες για τη μέτρηση της θλίψης μας.

Όσο και αν εκείνοι που δεν έχουν ζήσει με ζώα στο σπίτι, ίσως βρίσκουν υπερβολικές αυτές τις σκέψεις. «Εδώ συμβαίνουν πραγματικές τραγωδίες στον κόσμο. Άνθρωποι χάνουν ολόκληρες οικογένειες. Ήταν «απλώς ένας σκύλος»…

Μετά τον θάνατο του σκύλου μου, πολλοί φίλοι μου προσπάθησαν να με παρηγορήσουν, αλλάζοντας την κουβέντα.

Αλλά πραγματικά συγκινήθηκα διαβάζοντας όσα έγραψαν οι φίλοι μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τον θάνατο του σκύλου μου.

Συγκινήθηκα από το πόσοι κατάλαβαν ότι ένας σκύλος γίνεται μέλος μιας οικογένειας. Ο σκύλος του καθενός και της καθεμιάς, δεν είναι «απλώς ένας σκύλος». Αυτή η συμπόνια ήταν ένα βάλσαμο. Με βοήθησε να αποκτήσω αυτοπεποίθηση, να βιώσω τη θλίψη, αντί να την αποφύγω.

Ως δημοσιογράφος, ένιωθα ότι έπρεπε να γράψω για το θάνατο του σκύλου μου, του Ερμή. Ίσως να έκανα λάθος, για κάποιους.

Αλλά θέλω να τους πω ότι το τελευταίο δώρο που κάνει ένας σκύλος στην οικογένειά του είναι το μάθημα της απώλειας. Η γνώση ότι μια ιστορία δεν υποτιμάται, επειδή τελειώνει. Όλη αυτή η αγάπη που δώσαμε και πήραμε, εξακολουθεί να υπάρχει.

Για μένα, η απώλεια του σκύλου μου ήταν μια υπενθύμιση της σημασίας του πραγματικού. Σε μια εποχή που είναι εύκολο να χάσεις τον εαυτό σου στην εικονική πραγματικότητα.

A Global Student Movement

0

 

Pro-Palestinian protesters erect a tent in front of the rectory building of the National Autonomous University of Mexico in Mexico City on May 2 to protest Israel’s attacks on Gaza.Yuri Cortez/AFP via Getty Images

Pro-Palestinian student protests like those seen in the United States in recent weeks have begun popping up at universities around the globe, including in Australia, Canada, France, Mexico, and the United Kingdom. Pro-Israel counterdemonstrations have also arisen in several places in response. Unlike in the United States, where more than 2,300 demonstrators have been arrested or detained across at least 49 campuses since April 18, international protests have largely faced minimal police interference.

Hundreds of people gathered at the University of Sydney in Australia on Friday to urge the school to sever academic ties with Israeli universities and divest from weapons manufacturers, a similar demand of many U.S. protesters. Vice Chancellor Mark Scott told local media on Thursday that the university’s encampment, which was set up last week, could stay on campus in part because it has not experienced the type of violence seen overseas and because “strongly held views and intense debates” are “part of who we are.” “Our instinct is never to pre-emptively shut down free speech and debate and the right to protest,” he said.

(A report released Thursday by the Armed Conflict Location & Event Data Project, a nongovernmental organization specializing in crisis mapping, found that despite “some notable violent clashes”—such as the one at the University of California, Los Angeles, where pro-Palestinian and pro-Israel demonstrators fought—99 percent of the U.S. protests have remained peaceful.)

Across the Pacific, dozens of pro-Palestinian students camped out at Mexico’s largest university on Thursday to call on the Mexican government to sever diplomatic and commercial ties with Israel. If Mexico City were to do so, it would become the fourth Latin American nation to cut diplomatic relations with Israel since the Israel-Hamas war began in October 2023. In Canada, Quebec Premier François Legault ordered students at McGill University on Thursday to dismantle their encampment after Canadian Prime Minister Justin Trudeau said “Jewish students do not feel safe” from the protests. Demonstrations have also been reported at schools in Beirut, London, Rome, and Tokyo.

Law enforcement has played an active role in quelling pro-Palestinian protests in France. Police entered Sciences Po university in Paris on Friday to remove students who had occupied campus buildings overnight; reports indicate that the French protests have remained peaceful, and eyewitnesses reported seeing no signs of violence as police took the students out of the Sciences Po buildings. The university closed its main site on Friday, and school director Jean Bassères rejected demands to review Sciences Po’s relationship with Israeli universities. French Prime Minister Gabriel Attal’s office said on Thursday that student protesters had been “evacuated” from 23 higher education institutions across the country.

Meanwhile, U.S. lawmakers are looking to mitigate campus unrest via legislation. The U.S. House of Representatives passed the Antisemitism Awareness Act by a 320-to-91 vote on Wednesday as part of a bipartisan effort to crack down on antisemitism on college campuses. This would be the first definition of antisemitism enshrined in U.S. federal law, and it could allow the Education Department to withhold federal funds from schools that fail to restrict antisemitic statements.

But pushback from both sides of the aisle makes the act’s passage in the Senate uncertain. Some Republicans have argued that the bill would outlaw parts of the Bible by criminalizing the claim that “Jews killed Jesus.” The Anti-Defamation League views that belief—which is held by some Christians, including some Republican lawmakers—to be an antisemitic trope that has for centuries been used to justify collective violence against Jews.

Democrats and First Amendment advocates, such as the American Civil Liberties Union, also condemned the bill, arguing that it could restrict political speech.

foreign policy

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΤΑΞΥ ΙΣΡΑΗΛ-ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ.-Η ΘΕΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΚΥΠΡΟΥ

2

του Παντελή Σαββίδη

Αμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς κατά πολιτών του Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου, ο επιφανής Αμερικανοεβραίος αναλυτής των New York Times, Τόμας Φρίντμαν πρότεινε στην ισραηλινή κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε αντίποινα. Να εκμεταλλευτεί το γεγονός που παρείχε στο Ισραήλ ηθικό πλεονέκτημα ώστε να απελευθερώσει τους ομήρους και να δώσει μια λύση στο πρόβλημα από θέση ισχύος.

Αυτή ήταν μια θέση πολλών εβραίων των ΗΠΑ αλλά και άλλων που δεν βλέπουν εχθρικά το Ισραήλ. Παραδόξως, όσοι την υποστήριξαν ή έκαναν κριτική στο Ισραήλ γιατί δεν την υιοθέτησε, χαρακτηρίστηκαν αντισιωνιστές.

Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει μια απόλυτη θέση στις εξελίξεις μετά την 7η Οκτωβρίου. Θέλει να εξαλείψει από προσώπου γης την Χαμάς αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν.

Η Χαμάς είναι τρομοκρατική οργάνωση διότι μετέρχεται τρομοκρατικών μεθόδων αλλά αυτήν την στιγμή είναι η πιο οργανωμένη και η πιο ισχυρή οργάνωση των Παλαιστινίων Και κατά το παρασκήνιο, υπήρξε προϊόν των υπηρεσιών του Ισραήλ στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει την ΟΑΠ όταν είχε δύναμη. Η Χαμάς δεν εξαλείφεται με στρατιωτικά μέσα. Μόνο πολιτικά μπορεί να περιοριστεί. Αλλά η πολιτική της εξαφάνιση προϋποθέτει μια εναλλακτική πολιτική λύση, που αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει και μια επίλυση του παλαιστινιακού. Δεν μπορώ να καταλάβω πως άνθρωποι με τέτοια γνώση και πείρα του προβλήματος,όπως η ισραηλινή ηγεσία, δεν τον βλέπουν (;) η ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να το δουν.

Παρά την στενή της συνεργασία με τις ΗΠΑ, η ισραηλινή ηγεσία έχει δύο βασικές διαφορές με την Ουάσιγκτον.

Η Ουάσιγκτον θέλει παλαιστινιακό κράτος. Το Ισραήλ επι της ουσίας δεν το θέλει. Επιδιώκει ένα είδος εξάρτησης, χωρίς σαφή κρατική οντότητα, των Παλαιστινίων από το Ισραήλ.

Η δεύτερη διαφορά τους είναι ότι οι ΗΠΑ δεν θέλουν την επέκταση των ισραηλινών οικισμών στη Δυτική Όχθη, κάτι που γίνεται και φέρει τις δύο χώρες συχνά σε δημόσια αντιπαράθεση.

Η αντιπαράθεση, όμως, δεν ξεπερνά τα όρια ανοχής.

Το επίδικο με την εξέλιξη του πολέμου στη Γάζα μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ είναι η πρόθεση του Ισραήλ να επιτεθεί στη Ράφα, όπου έχουν συσσωρευθεί 1,5 εκατομμύριο παλαιστίνιοι. Το Ισραήλ θέλει να επιτεθεί στη Ράφα διότι πιστεύει πως εκεί βρίσκεται η ηγεσία της Χαμάς την οποία αν εξοντώσει και καταστρέψει τις υποδομές της θα γλυτώσει από την τρομοκρατική οργάνωση. Κανείς, πλην της ισραηλινής ηγεσίας δεν το πιστεύει.

Οι Αμερικανοί ανησυχούν με τις συνέπειες μιας τέτοιας επίθεσης. Τι θα γίνουν 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι οι οποίοι είναι εγκλωβισμένοι στην Ράφα; Σημειωτέων ότι η Ράφα συνορεύει με την Αίγυπτο και η Αίγυπτος έχει κλείσει τα σύνορα.

Προς βορρά δεν μπορούν να πάνε διότι έχει καταλάβει τις περιοχές το Ισραήλ. Προς νότο τα σύνορα είναι κλειστά, τι θα γίνουν οι άνθρωποι;

Οι Αμερικανοί ζήτησαν από το Ισραήλ να μην πραγματοποιήσει την επιχείρηση αν δεν εκκενώσει την περιοχή από τους αμάχους. Και, υποτίθεται πως βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο. Το Ισραήλ προετοιμάζεται για την επίθεση αλλά πως θα εκκενώσει την περιοχή; Που θα στείλει τους ανθρώπους τους οποίους κανένας δεν δέχεται;

Από τις διαπραγματεύσεις που γίνονται μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς με τη μεσολάβηση του Κατάρ και τώρα της Αιγύπτου, για την απελευθέρωση των ομήρων δεν προκύπτει, μέχρι στιγμής, τίποτε θετικό. Η βασική διαφορά είναι η παύση των εχθροπραξιών. Η Χαμάς ζητά μόνιμη κατάπαυση, το Ισραήλ θέλει προσωρινή διότι δεν έχει αποστεί από την θέση του για καταστροφή της Χαμάς και της ηγεσίας της.

Και εδώ έρχεται το άρθρο του Foreign Affairs το οποίο δημοσιεύουν σήμερα οι Ανιχνεύσεις λόγω της σημασίας του. ΕΔΩ

Το άρθρο συνέταξαν ο Dennis Ross και ο David Makovsky.

Έχει σημασία να σας υπενθυμίσω ποιος είναι ο Ρός. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, υπηρέτησε σε ανώτερες θέσεις εθνικής ασφάλειας στις κυβερνήσεις Ρήγκαν, Τζορτζ Μπους, Κλίντον και Ομπάμα.

Το άρθρο προτείνει μονομερή κατάπαυση του πυρός από το Ισραήλ για τέσσερις ή πέντε εβδομάδες, διότι οι συντάκτες του πιστεύουν πως θα ωφεληθεί το Ισραήλ.

Βασική επιδίωξη στο σκεπτικό τους είναι η δημιουργία ενός άξονα του Ισραήλ με τη Σαουδική Αραβία αλλά ο άξονας αυτός δεν μπορεί να δημιουργηθεί όσο βομβαρδίζονται και σκοτώνονται οι Παλαιστίνιοι. Δεν μπορεί να προσέλθει σε μια τέτοια συνεργασία η Σαουδική Αραβία.

Άρα, το πυρ πρέπει να σταματήσει.

Οι συντάκτες θεωρούν ως κύρια απειλή και για το Ισραήλ και για τις ΗΠΑ στην περιοχή το Ιράν και πιστεύουν πως η στάση αραβικών χωρών, όπως η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπέρ του Ισραήλ στην επίθεση που δέχθηκε από το Ιράν, δημιουργεί νέα δεδομένα που προηγουμένως δεν υπήρχαν.

Τα δεδομένα είναι η συνεργασία αραβικών χωρών με το Ισραήλ.

Βεβαίως, οι διαφορές των αραβικών χωρών που αναφέρθηκαν με το Ιράν είναι θεολογικές αλλά είναι και γεωπολιτικές.

Προτείνουν, λοιπόν, στο Ισραήλ να μην κάνει την επίθεση στη Ράφα, να σταματήσει, εστω προσωρινά τον πόλεμο για να μπορέσουν οι ΗΠΑ να συγκροτήσουν τον άξονα.

Υπενθυμίζουν, δε, πως και το 1991 κατά τον πρώτο πόλεμο του κόλπου οι ΗΠΑ ζήτησαν από το Ισραήλ να μην απαντήσει στους πυραύλους που εξαπέλυσε εναντίον του ο Σαντάμ Χουσείν, επιδιώκοντας να μετατρέψει τον πόλεμο σε αραβοϊσραηλινό και ο τότε πρωθυπουργός του Ισραήλ Σαμίρ Αμίν άκουσε τους αμερικανούς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τότε Αμερικανός ΥΠΕΞ Τζέημς Μπέηκερ είχε προτείνει στο Ισραήλ να δώσει στους Αμερικανούς τους στόχους που ήθελε να χτυπηθούν και θα το έκανε ο αμερικανικός στρατός.

Ένα, επιπλέον, θετικό αποτέλεσμα από την μονομερή κατάπαυση του πυρός απο το Ισραήλ θα είναι, κατά τους συντάκτες του δημοσιεύματος, η αποκατάσταση των εντυπώσεων στην διεθνή κοινή γνώμη η οποία, σήμερα, είναι αρνητικά διατεθειμένη απέναντι στο Ισραήλ.

Ας δούμε, τώρα, και μερικά στοιχεία που ενδιαφέρουν την Ελλάδα.

Με δεδομένη την τριμερή συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, από την οποία το Ισραήλ πρέπει να είναι ικανοποιημένο στην τρέχουσα διαμάχη του, η επέκτασή της στον άξονα Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας θα ενίσχυε γεωπολιτικά και την Αθήνα. Οι αντίπαλοι, όμως, αυτού του άξονα είναι ορατοί: πως και μέχρι ποίου σημείου μπορεί η Ελλάδα να εκτραχύνει τις σχέσεις της με το Ιράν; Πως θα διαχειριστεί τις σχέσεις της με τους Παλαιστίνιους (όχι την Χαμάς αλλά τους ανθρώπους) έστω και αν διατηρεί σχέσεις με την ανύπαρκτη από άποψη επιρροής Παλαιστινιακή Αρχή; Η Ελλάδα έχει ένα πολιτιστικό αποτύπωμα στην περιοχή υψηλού συμβολισμού από την εποχή των ελληνιστικών χρόνων. Θέλει να το διατηρήσει και πως;

Η Τουρκία με την πολιτική της δείχνει ότι έχει περιορισμένη εμβέλεια στην περιοχή, διευκολύνει την αρνητική πρόσληψή της από την δύση αλλά, η Άγκυρα έχει αυτονομηθεί αρκετά, ώστε να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα.   

Εχει πετύχει να αντιτίθεται σε στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ αλλά οι ΗΠΑ έχουν κολλήσει επάνω της. Πρέπει η Ουάσιγκτον να νοιώθει την ηδονή του βασανιζόμενου και την γοητεία που του ασκεί ο βασανιστής του.

Αν η βασική επιδίωξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι η προστασία της χώρας από την τουρκική απειλή και η διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, οι ΗΠΑ με τις θέσεις τους στα ελληνοτουρκικά δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές. Στο Ανατολικό Αιγαίο ζητούν συνεργασία και στα άλλα μέτωπα προτείνουν διάλογο και αλληλοκατανόηση.

Αφού δεν θα αλλάξει η αντιμετώπιση της απειλής, ούτε θα υπάρξει κάποια μεταβολή στην αμερικανική πολιτική απέναντι σε Ελλάδα-Τουρκία, μήπως η Αθήνα πρέπει να προσέξει λεπτές και ευαίσθητες παραμέτρους στην μεσανατολική της πολιτική;

Για να αντιληφθείτε την ψυχιατρική διάσταση και την ψυχολογική σχέση και των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία, να επισημάνουμε πως και η Ελλάδα αλλά, κυρίως, η Κύπρος βοηθούν σήμερα την δίπολο Ουάσιγκτον-Τέλ Αβίβ.

Αντιλαμβάνονται οι δύο χώρες πόσο δυσχερέστερα θα ήταν γι αυτές τα πράγματα αν η Τουρκία καταλάμβανε με την βοήθειά τους ολόκληρη την Κύπρο το 1974;

Ή, αν υπήρχε ένα κράτος στην Κύπρο σύμφωνα με το Σχέδιο Ανάν και τις προβλέψεις του για την λήψη αποφάσεων; Τίποτε από όσα θετικά εισπράττουν σήμερα από την Κύπρο δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν χωρίς την βούληση της Τουρκίας.

Κι, όμως, ακόμη και σήμερα την υποστηρίζουν. Έχοντας την ψευδαίσθηση ότι δεν θα τους φύγει. Αλλά η Τουρκία τους έφυγε.

Τέλος, η επίθεση του Ιράν κατά του Ισραήλ έδειξε ότι μια συμμαχική συνεργασία μπορεί να βοηθήσει ένα μέλος της χωρίς να διακινδυνεύσει με δικές της ανθρώπινες απώλειες. Μεγάλο μέρος των  drones και των κρούζ αναχαιτίστηκαν από τις ΗΠΑ και την Ιορδανία.

ΗΠΑ και Ισραήλ ας φροντίσουν για τα δέοντα μετά τον πόλεμο στη Γάζα, σε ό,τι αφορά το κυπριακό και την κρατική υπόστασή του.

 

 

Σκόπια: Η υποψήφια για πρόεδρος από το VMRO-DPMNE- “Εγώ δεν θα χρησιμοποιώ το όνομα Βόρεια Μακεδονία”

5

Σε προεκλογική συζήτηση στην τηλεόραση Telma, η υποψήφια για την προεδρία της χώρας, Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα από το VMRO-DPMNE με τον υποψήφιο για δεύτερη προεδρική θητεία, που προτείνει το SDSM τον Στέβο Πενταρόφσκι, άνοιξε τα χαρτιά της σε σχέση με τους γείτονές της.

Το πρώτο μέλημα της υποψήφιας του VMRO-DPMNE, εφ’ όσον εκλεγεί στις 8 Μαΐου, θα είναι τα περιφερειακά θέματα- θα μιλήσει με τους γείτονες της χώρας «για την περιφερειακή πολιτική και την αναμενόμενη υποστήριξη από αυτούς».

Απευθυνόμενη στον πρόεδρο της Βουλγαρίας, Ρούμεν Ράντεφ, τόνισε ότι  δεν συζητάει την ένταξη των Βουλγάρων στο σύνταγμα της χώρας και ότι η Συνθήκη Φιλίας μεταξύ Σκοπίων και Σόφιας δεν αναφέρεται καθόλου στο θέμα αυτό.

Στη συνέχεια η Σιλιάνοφσκα ανέφερε ότι η ίδια προσωπικά δεν θα χρησιμοποιήσει το όνομα της χώρας, όπως αυτό προέρχεται από τη συμφωνία των Πρεσπών με την Ελλάδα.

«Όταν είπα ότι δεν θα χρησιμοποιήσω το «Severna»/ «Βόρεια», δεν εννοούσα ότι θα αφαιρέσω τις πινακίδες μπροστά από τους θεσμούς, κατά τη διάρκεια διεθνών διασκέψεων ή κατά τη διάρκεια διμερών συναντήσεων. Μιλάω για τον εαυτό μου. Το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση είναι επίσης προσωπικό δικαίωμα και κανείς δεν μπορεί να διατάξει να χρησιμοποιήσει κάτι που δεν δέχεται το μυαλό και η καρδιά σας, αλλά δεν θα χρησιμοποιήσω το Severna, θα χρησιμοποιήσω μόνο τη Μακεδονία, λοιπόν, θα πω Μακεδονία, κι ας η «Βόρεια Μακεδονία» στέκεται μπροστά μου. Κανείς δεν μπορεί να μου πει τι θα χρησιμοποιήσω, για το δικαίωμα της γνώμης και της ελεύθερης έκφρασης με την εφαρμογή της Συνθήκης των Πρεσπών», είπε η Σιλιάνοφσκα.

Ο Στέβο Πενταρόφσκι της απάντησε ότι είναι αδύνατο να μην χρησιμοποιείται η συνταγματική ονομασία όταν μιλάει «στον ΟΗΕ, στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και σε άλλους διεθνείς θεσμούς».

« Όταν είσαι πρόεδρος, έχεις δικαίωμα σε προσωπική σχέση μόνο στην οικογένειά σου. Μόνο στο σπίτι μπορείς να πεις “αιώνια Μακεδονία”, “Μακεδονία για πάντα”. Είναι αδύνατο όταν είσαι στο βήμα στον ΟΗΕ, όταν είσαι στο ΝΑΤΟ, όταν είσαι στο Συμβούλιο της Ευρώπης, η Ελλάδα θα είναι η πρώτη που θα στείλει ένα σημείωμα, που είναι πολύ σημαντικό σε εμάς και η αντίπαλός μου να γράφει (αυτό) στο πρόγραμμά της», είπε ο Πενταρόφσκι.

https://echedoros.blog/2024/05/02/%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%b9%ce%b1-%ce%b7-%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%88%ce%ae%cf%86%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%b5%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-vmro-d/

«Όταν ο Γιάννης Πρετεντέρης «πηδά» την ιστορία»! Απάντηση σε άρθρο του από τη Φ.Αργυρού

11

Tης Φανούλας Αργυρού

Ενημερωθήκαμε από την Σημερινή 30.4.2024 ότι «ο ελλαδίτης δημοσιογράφος, Γ. Πρετεντέρης ούτε λίγο ούτε πολύ σε ένα αρθρίδιό του αθωώνει την Τουρκία και την κατοχή. Αμφισβητεί το «ΟΧΙ» των Κυπρίων στο σχέδιο «Ανάν» και διερωτάται τι θα διεθνοποιήσουμε (εισήγηση Αντώνη Σαμαρά)  υπονοώντας ότι φταίει για όλα η ελληνική πλευρά. Το αρθρίδιο, αποκαλύπτει μια αντίληψη της «ελίτ» των Αθηνών, η οποία προσέγγιζε και προσεγγίζει αβίαστα τις τουρκικές θέσεις…» Ούτε να ζητούμε αποχώρηση του Αττίλα για να «μην πηδούμε» την ιστορία,  ισχυρίζεται,  ο ανεκδιήγητος!

Το κατάπτυστο αρθρίδιό του και η απάντηση της «Σημερινής» στον σύνδεσμο εδώ:

Ενόσω προσεγγίζει η περιβόητη συνάντηση Μητσοτάκη /Ερτογάν και καθώς ολοκληρώνονται 50 χρόνια από τις μαύρες εκείνες ημέρες με τις  άτιμες, βάρβαρες προσχεδιασμένες ΔΥΟ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΣ στην Κυπριακή Δημοκρατία, ξεκίνησαν τα όργανα από ορισμένους, όπως κακή ώρα τον εν λόγω δημοσιογράφο. Σαν και τους έχουν βαλτούς οι Τούρκοι και οι συνοδοιπόροι τους ξένοι,  που ευθύνονται για την τραγωδία της πατρίδας μας, να προσπαθούν να αμφισβητούν τα  τουρκικά εγκλήματα στην Κύπρο το 1974. Που συνεχίζονται.

΄Όμως, το  να τολμά ένας να γράφει τέτοιες διαστρεβλώσεις, αμφισβητήσεις βιάζοντας την ιστορία με θράσος χιλίων πιθήκων, ένα από δύο  πράγματα μπορεί να συμβαίνει:

Είτε είναι επικίνδυνα και ανεπίτρεπτα για το επάγγελμά του αδιάβαστος και ανιστόρητος, είτε είναι βαλτός  εξυπηρετώντας ξένα συμφέροντα, πρωτίστως τουρκικά. 

Με όσα αράδιασε στο αισχρό αρθρίδιό του είναι από μόνος του ο ίδιος που ενσυνείδητα «πηδά» την ιστορία και μαζί και την δύσμοιρη Κύπρο, δίχως εισαγωγικά. Αίσχος, ούτε την εβδομάδα των Παθών του Κυρίου δεν σεβάστηκε ο αθεόφοβος για να ξεστομίσει τέτοιες μπούρδες. Ένα  φέσι έμεινε να φορέσει.

Και ολοκλήρωσε η «Σημερινή»:

«Ελπίζουμε ότι το αρθρίδιο του κ. Πρετεντέρη, δεν είναι εκπορευόμενο και δεν εκφράζει το Μέγαρο Μαξίμου. Οπότε ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα υιοθετήσει τη θέση Σαμαρά για διεθνοποίηση του Κυπριακού και ανάδειξη της τουρκικής κατοχής. Χωρίς να «πηδούμε» την ιστορία» ολοκλήρωσε η «Σημερινή».

Ουσιαστικά αυτό που μας λέγει ο Πρετεντέρης είναι να σταματήσουμε να ζητούμε μια δίκαιη λύση στη Κύπρο χωρίς ξένους στρατούς και εγγυήσεις,  να χαρίσουμε στους Τούρκους τις κλεμμένες μας περιουσίες στα κατεχόμενα, να αναγνωρίσουμε τα δύο κράτη του βρετανικού  Φόρειν ΄Οφις/Σερ Ντέιβιντ Χάνει (βλέπε «Σχεδίο Ανάν»),  να δεχθούμε ότι ακριβώς θέλει η Τουρκία! Γιατί, σύμφωνα με τον ίδιο « καταμερίζονται ισομερώς οι ευθύνες»!

Υπάρχει πιο μεγάλος ραγιαδισμός και δουλοπρέπεια προς τον κατακτητή;

Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως να προσθέσω ότι ήταν ο  ίδιος Γ. Πρετεντέρης που  τον Δεκέμβριο του 2012 ειρωνεύθηκε τον Αντώνη Σαμαρά επειδή είχε πάει στο μνημόσυνο του μ. Τάσου Παπαδόπουλου, επειδή ο τελευταίος  είχε πεί ΟΧΙ στο έκτρωμα του Φόρειν ΄Οφις «Σχέδιο Ανάν».

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος/συγγραφέας

https://www.militaire.gr/otan-o-giannis-pretenteris-pida-tin-istoria-apantisi-se-arthro-toy-apo-ti-f-argyroy/

«Το χαλιφάτο είναι η λύση» : αίτημα των ισλαμιστών που προκάλεσε κρύο ιδρώτα στους Γερμανούς

1

 

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]   www.kalkis.eu

Ναι οι γεννηθέντες και γαλουχηθέντες με τις αξίες της δυτικής δημοκρατίας ισλαμιστές της Γερμανίας αιτήθηκαν ως λύση τη δημιουργία ενός Χαλιφάτου. Δηλαδή ενός Κράτους εν Κράτει που να εφαρμόζει φυσικά τους ισλαμιστικούς νόμους στη Γερμανία, «για να μην ενσωματωθούν εκεί», λένε.

Αυτό είναι το ρεζουμέ  της ανταπόκρισης της  Delphine Nerbollier την 1η Μαϊου 2024 στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας La Croix, με τίτλο : «Η διαδήλωση ισλαμιστών προκαλεί σάλο στη Γερμανία» (Une manifestation islamiste provoque un tollé en Allemagne.

Πράγματι, 1.000 άνθρωποι διαδήλωσαν το Σάββατο 27 Απριλίου 2024 στο Αμβούργο, απαιτώντας κυρίως την ίδρυση χαλιφάτου. Με τη διοργάνωση της διαδήλωσης, από την ισλαμιστική οργάνωση «Muslim Interaktiv» που βρίσκεται στο στόχαστρο των γερμανικών αρχών. Οι συμμετασχόντες στη ισλαμιστική διαδήλωση κρατούσαν μια αφίσα με το σύνθημα «Οι μουσουλμάνοι δεν σιωπούν».A Οι συμμετέχοντες σε μια ισλαμιστική Πού βρίσκεται ο ισλαμικός κίνδυνος στη Γερμανία;

Αυτό το ερώτημα συζητήθηκε εκ νέου από τότε που 1.000 άνδρες ακολούθησαν, λίγα βήματα πίσω από περίπου 80 μανδηλοφορούσες γυναίκες, και παρέλασαν το περασμένο Σάββατο στους δρόμους του Αμβούργου, μιας μεγάλης πόλης-λιμάνι στη βόρεια Γερμανία. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδήλωσης, που έγινε ειρηνικά και υπό την επίβλεψη της αστυνομίας, μπορούσε κάποιος να διαβάσει συνθήματα όπως : «το χαλιφάτο είναι η λύση», «Γερμανία, δικτατορία των αξιών» (!), καθώς και εκκλήσεις για αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους, ιδιαίτερα στη Γάζα.

Τα μηνύματα που μεταδόθηκαν και οι εικόνες της διαδήλωσης που αναρτήθηκαν στα κοινωνικά δίκτυα προκάλεσαν γρήγορα μια κατακραυγή στην πολιτική τάξη της Γερμανίας. Η υπουργός Εσωτερικών, Σοσιαλδημοκράτισσα Nancy Faeser, το βρήκε «δύσκολα ανεκτή» να βλέπουμε «μια τέτοια διαδήλωση ισλαμιστών στους δρόμους μας». Είναι από τη δεξιά και την ακροδεξιά που η κριτική ήταν πιο έντονη, με εκκλήσεις για «απέλαση αλλοδαπών που δεν σέβονται τις αξίες της Δημοκρατίας», αλλά και κριτική στις δημοτικές αρχές της πόλης του Αμβούργου επειδή δεν απαγόρευσαν τη διαδήλωση εκ των προτέρων.

Η τοπική αστυνομία ξεκίνησε έρευνα για να διαπιστώσει αν ορισμένες αφίσες και συνθήματα που κυκλοφόρησαν υπόκεινται σε δίωξη. Η υποστήριξη του χαλιφάτου, δηλαδή μια περιοχή  υποκείμενη στους ισλαμικούς νόμους, δεν απαγορεύεται από μόνη της από το νόμο! Πολλές προσωπικότητες, από την άλλη μεριά, ζητούν την πλήρη απαγόρευση της οργάνωσης Muslim Interaktiv, η οποία διοργάνωσε αυτή τη διαδήλωση.

Μια οργάνωση που χαρακτηρίστηκε «ως εξτρεμιστική»

Η εν λόγω οργάνωση, που δημιουργήθηκε το 2020, και δραστηριοποιείται πολύ στο Αμβούργο, χαρακτηρίζεται επίσημα «ως εξτρεμιστική» από τις περιφερειακές υπηρεσίες πληροφοριών. Ιδεολογικά είναι κοντά στο ισλαμιστικό κόμμα Hizb ut–Tahrir, του οποίου έχει απαγορευτεί η δραστηριότητα, προέρχεται από το κίνημα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και έχει διοργανώσει διάφορες διαδηλώσεις στη Γερμανία, κυρίως το 2022 για να καταγγείλει την καταπίεση των Ουιγούρων Μουσουλμάνων στην Κίνα και το 2023 μετά από Την καύση ενός Κορανίου  στη Σουηδία.

Σύμφωνα με τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες πληροφοριών, αυτές οι συγκεντρώσεις καθιστούν δυνατή «την κινητοποίηση του μέγιστου δυνατού αριθμού συμμετεχόντων», αλλά κυρίως «τη συλλογή εντυπωσιακών εικόνων και βίντεο για τα κανάλια τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης». Στόχος είναι να καταγγείλει αυτό που η οργάνωση κρίνει ως «την πολιτική συστηματικής αφομοίωσης» που ασκείται κατά των μουσουλμάνων στη Γερμανία.

Michael Kiefer
Joe Adade Boateng

Σύμφωνα με τον Michael Kiefer, ειδικό για το Ισλάμ στο Πανεπιστήμιο του Osnabrück (Κάτω Σαξονία), αυτό συνέβη ξανά στις 27 Απριλίου στο Αμβούργο. Το «Muslim Interaktiv χρησιμοποιεί τον λόγο της θυματοποίησης απέναντι στους μουσουλμάνους και τους καλεί να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Δεν ξέρουμε πραγματικά ποιοι συμμετέχουν στις διαδηλώσεις, αλλά μεταξύ των ομιλητών υπάρχουν άνθρωποι που γεννήθηκαν και κοινωνικοποιήθηκαν στη Γερμανία, ενίοτε πολύ εύγλωττοι», σημειώνει. Αυτή είναι η περίπτωση του Joe Adade Boateng, γνωστού με το ψευδώνυμο «Raheem», φοιτητή στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου και ευρέως ακολουθούμενου στο TikTok.

Άνοδος ισλαμιστικών οργανώσεων

Στην πραγματικότητα, ειδικοί στον ισλαμισμό έχουν σημειώσει μια άνοδο της ισχύος διαφόρων ισλαμιστικών οργανώσεων στα κοινωνικά δίκτυα, ιδιαίτερα μετά τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023.  Το «Muslim Interaktiv είναι πολύ προσεκτικό για να μην τεθεί σε θέση παρανομίας, αλλά είναι σίγουρα ένα από τα πιο επικίνδυνα κινήματα της εποχής γιατί είναι πολύ καλά οργανωμένο, πειθαρχημένο, πολύ δραστήριο και επαγγελματικό στα social media, σημειώνει ο Michael Kiefer. Η καταστολή και η απαγόρευση είναι ίσως απαραίτητα αλλά δεν θα είναι αρκετά γιατί όταν κλείνει ένας σύλλογος δημιουργείται ένας άλλος. Πρέπει να ενισχύσουμε την εκπαιδευτική συνιστώσα ενάντια στη ριζοσπαστικοποίηση».

Γενικότερα, οι διάφορες γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών επιβεβαιώνουν την αύξηση του ισλαμικού κινδύνου μετά τον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς. Το 2022, υπολόγισαν τον αριθμό των ισλαμιστών στη Γερμανία σε 27.000 από έναν πληθυσμό άνω των 5 εκατομμυρίων μουσουλμάνων.

 

«Με το στόμα ανοιχτό» έμειναν οι πολίτες στην ανάλυση του Κ.Σκρέκα για την τιμή του αρνιού! – «Αν είναι βαρύ είναι πιο ακριβό»!

2

ΣΥΡΙΖΑ: «Ο υπουργός Ανάπτυξης το ρίχνει στις… ασκήσεις φυσικής και μη χειρότερα» – Χαμός στο X (πρώην Twitter)

«Με το στόμα ανοιχτό έμειναν» οι Έλληνες πολίτες όταν άκουσαν τον υπουργό ανάπτυξης Κωνσταντίνο Σκρέκα, να τους εξηγεί σε τηλεοπτικό σταθμό πανελλαδικής εμβέλειας, ότι το αρνί που δυσκολεύονται να αγοράσουν οι πολίτες για το Πάσχα, δεν είναι ακριβό αλλά… βαρύ!

Ο υπουργός Ανάπτυξης υποστήριξε ότι αυτό οφείλεται στο βάρος του αρνιού πάρα πολλοί Έλληνες αναρωτήθηκαν αν άκουσαν καλά.

«Ένα αρνί από ένα αρνί ή ένα αμνοερίφιο από ένα άλλο έχει διαφορά σε ό,τι αφορά το βάρος. Ένα πιο βαρύ προφανώς αρνί θα είναι πιο ακριβό από ένα πιο ελαφρύ, ένα πιο μικρό» είπε ο Κώστας Σκρέκας μιλώντας στον ΣΚΑΪ.

Είχαν προηγηθεί οι παρατηρήσεις των δημοσιογράφων ότι ο στόχος για αρνί με 10 ευρώ το κιλό που είχε θέσει η κυβέρνηση αποδείχθηκε όνειρο απατηλό.

«Στόχος μας ήταν να έχει επιλογές ο καταναλωτής. Εγώ μπορεί να πάρω το αρνί ή το κατσίκι από τον κρεοπώλη που τον εμπιστεύομαι και να δώσω 1-2 ευρώ παραπάνω. Υπάρχουν κρεοπωλεία και κρεοπωλεία» σημείωσε ο Κώστας Σκρέκας, για να καταλήξει στην ανάλυση περί βάρους και τιμής.

Καυστική ήταν η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ ο οποίος σημείωσε ότι ο Κώστας Σκρέκας μας ενημέρωσε ότι το «αρνί που δυσκολεύονται να αγοράσουν οι πολίτες για το Πάσχα, δεν είναι ακριβό αλλά… βαρύ. Αν θέλουν οι καταναλωτές φθηνότερο, μπορούν να επιλέξουν ένα ελαφρύτερο, σύμφωνα με τον υπουργό.

Αφού η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την ακρίβεια και τον πληθωρισμό στα τρόφιμα, ο υπουργός Ανάπτυξης το ρίχνει στις… ασκήσεις φυσικής. Και μη χειρότερα».

Φυσικά, αυτή την ατάκα οι χρήστες του Twitter δεν την άφησαν να περάσει έτσι και φρόντισαν να κάνουν τις ανάλογες αναρτήσεις:

 

 

 

 

 

 

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/me-to-stoma-anoixto-emeinan-oi-polites-stin-analysi-tou-k-skreka-gia-tin-timi-tou-arniou-an-einai-vary-einai-pio-akrivo/