Είναι γεγονός ότι η προ μηνός ανακοίνωση ενός νέου κόμματος με κινηματικά χαρακτηριστικά, όπως η “Ελπίδα”, προκάλεσε ήδη αναταράξεις (και δημοσκοπικά) στο παραδοσιακό πολιτικό σύστημα της στιγματισμένης από σκάνδαλα, σήψη, οικογενειοκρατία, διαπλοκή κλπ κλπ μεταπολίτευσης.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν οι αναμενόμενες αντιδράσεις όσων θίγονταν πολιτικά – και όχι μόνο – από το νεοσύστατο κόμμα-κίνημα, που εκ των πραγμάτων ηγείται η κα Καρυστιανού. Αντιδράσεις που συχνά ξεφεύγουν όμως από τα όρια της αναμενόμενης πολιτικής αντιπαράθεσης και φτάνουν από την ηθικολογία, την λασπολογία και τα fake news μέχρι την δολοφονία χαρακτήρων.
Το τελευταίο σχετικό γεγονός που προκαλεί εντύπωση όμως είναι το πόσο βιαστικοί δείχνουν στις κρίσεις τους και ορισμένοι από εκείνους που είδαν με συμπάθεια ένα πολιτικό εγχείρημα λαϊκής απαίτησης (“κίνημα των Τεμπών”), το οποίο μόλις κάνει τα πρώτα βήματά του έχοντας απέναντι όχι μόνο ένα γερασμένο, αλλά ακόμα όρθιο, διεφθαρμένο σύστημα κοτζαμπασήδικων συμφερόντων, αλλά και τον αμείλικτο χρόνο.
Ξεχνούν άραγε πόση ιστορία, πόσα πισωγυρίσματα και πόσος χρόνος υπάρχει πίσω από παραδοσιακά κόμματα, όπως η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ, που κυβερνούν εδώ και δεκαετίες, οδηγώντας τη χώρα εκεί που δυστυχώς βρίσκεται σήμερα; Από πότε υπάρχουν άραγε και “fast track” κόμματα; Τελευταίο “κρούσμα” ανεξήγητης βιασύνης, η βαρύγδουπη και χωρίς κάποια πολιτική χροιά ή κάποιο νόημα αποχώρηση 2-3 γνωστών ονομάτων από την “Ελπίδα”, την ίδια ημέρα μάλιστα που ξεκινούσε και η εγγραφή των πρώτων μελών του κόμματος.
Δεν θα μπορούσαν με αυτήν την αφορμή να απουσιάσουν βέβαια και άρθρα της στιγμής στο διαδίκτυο, που με απόλυτη σιγουριά προβλέπουν την γρήγορη αποσάθρωση αυτού του “συνονθυλεύματος” απέλπιδων “συνωμοσιολόγων”, το οποίο «ήταν αδύνατο να μετασχηματίσει σε αξιόπιστο πολιτικό κίνημα “το κίνημα” των Τεμπών». Αποσάθρωση ανάλογη με αυτήν του κινήματος των πάλαι ποτέ “Αγανακτισμένων” ή της “Σπίθας” του αείμνηστου Μίκη Θεοδωράκη.
Ο χρόνος θα δείξει για το κόμμα της Καρυστιανού
Ζούμε όντως σε ρευστούς καιρούς και το ίδιο το πολιτικό μας σύστημα βρίσκεται εν όψει εκλογών σε μια ανάλογη ρευστή και μη εύκολα προβλέψιμη περίοδο ανακατατάξεων. Θέλει λοιπόν πολύ προσοχή κάθε – ακόμη και η πιο καλοπροαίρετη και πιο έντιμη – δημόσια κριτική σε ένα πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα 1-2 μόνο μηνών, που έχει όμως σαφέστατα κινηματικά χαρακτηριστικά. Διαφορετικά, ρίχνουμε ντε φάκτο νερό στο νερόμυλο του Μητσοτακισμού και του συστήματος, στο οποίο εντάσσονται ΟΛΑ τα κόμματα της σημερινής Βουλής.
Αυτό το βεβιασμένο και αχαρακτήριστο πολιτικά βήμα έκανε ουσιαστικά και ο όντως εντιμότατος κ. Κοκοτσάκης… ίσως να μην σκέφτηκε ότι τα κόμματα, αλλά και τα κινήματα είναι ως γνωστόν “ομάδες συμφερόντων”, λειτουργούν σε βάθος χρόνου, δεν γίνονται κατά παραγγελία, χρειάζονται χρόνο και έντιμους ανθρώπους και ούτε πάντα όπως τα θέλουμε αποκλειστικά εμείς. Ο χρόνος όμως όπως πάντα θα δείξει… και για την “Ελπίδα” ως πολιτικό εγχείρημα, αλλά και κυρίως για όσους ελπίζουν ακόμα για μια όντως μεγάλη αλλαγή στην πατρίδα που αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό υπαρξιακό πρόβλημα. Όσο για τους πάσης φύσεως “βιαστιΚούληδες”, προτιμότερος όπως φαίνεται ο Μητσοτάκης… το, εν κατακλείδι, συμπέρασμα.
== Για τα Ελληνικά Πολιτικά Κόμματα ==
Με την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση του 2027, έχει αναζωπυρωθεί
η κομματική δραστηριότητα στη χώρα μας. Δύο νέα κόμματα ιδρύθηκαν
κατά αύξουσα χρονολογικά σειρά:
– «Ελπίδα για τη Δημοκρατία — Μαρία Καρυστιανού
Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών».
Ιστοσελίδα:
https://kinimaelpida.gr/
– ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη)
Ιστοσελίδα:
https://myelas.gr/
Με αφορμή αυτά γεγονότα καθώς και κάποιες εξελίξεις στο κόμμα της
“Ελπίδας για τη Δημοκρατία”[*0], αποφάσισα να γράψω σε μορφή «αστόχαστη»
κάποιες γενικές μου σκέψεις που αφορούν τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα
που πηγάζουν και από τις προσωπικές μου εμπειρίες από το 1974 και μετά.
Η βασική μου θέση/διαπίστωση είναι ότι όλα τα υπάρχοντα κόμματα δέχονται
ότι το πολιτειακό μας σύστημα (που είναι καθεστώς Προεδρευομένης
Κοινοβουλευτικής Ολιγαρχίας[*1]) είναι «δημοκρατικό», με διάφορους
επιθετικούς προσδιορισμούς όπως (φιλελεύθερο, κοινοβουλευτικό, αστικό,
καπιταλιστικό, αυταρχικό).
Η πλειονότητα των κομμάτων (κοινοβουλευτικών και μή) δέν τοποθετεί σαν
υπερκείμενο στόχο την αλλαγή του υπάρχοντος πολιτεύματος.
Αυτό φαίνεται από την αποσιώπιση/συγκάλυψη του γεγονότος ότι:
α) Το Ελληνικό κράτος ήταν από την ιδρυτική του πράξη μή κυρίαρχο και ότι
από το 1947 και μετά βρίσκεται κάτω από την επικυριαρχία των ΗΠΑ.
β) Οι προβλέψεις του υφισταμένου συντάγματος της χώρας
επιτρέπουν τη δυνατότητα απορρόφησης του ελληνικού κράτους σε
υπερεθνικούς οργανισμούς. (Άρθρο 28).
Από το 1974 και μετά δέν υπήρξε (κυριολεκτικά) κόμμα είτε κοινοβουλευτικό
είτε εξωκοινοβουλευτικό με δημοκρατική δομή[*2] στη χώρα.
Εξετάζοντας τα καταστατικά των διάφορων κομμάτων διαπιστώνουμε
ότι μπορούν αδρά να χαρακτηρισθούν:
1. Μονοκρατορικά (κόμματα που οι αρχηγοί τους έχουν απόλυτη εξουσία).
2. Ολιγαρχικά (κόμματα που διοικούνται από μιά συλλογική ολιγαρχία).
3. Στρατιωτικού τύπου (κόμματα που διέπονται από στρατιωτικού τύπου
οργάνωση).
Παραδείγματα:
1. Η ΝΔ επί Κωνσταντίνου Καραμανλή και το ΠΑΣΟΚ της εποχής του
Ανδρέα Παπανδρέου.
+ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ
Το ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του 1974-09-03 ως συλλογικό δημοκρατικό
κόμμα μεταλλάχθηκε μέσα σε 8 μήνες σε μονοκρατορικό. Αυτό περιγράφεται
στο βιβλίο:
Συγγραφέας: Βασίλης Ι. Φίλιας
Τίτλος: Τα Αξέχαστα και τα Λησμονημένα.
Υπότιτλος:
Πορεία προς τη δικτατορία (1963–1967)
Δικτατορία–Αντίσταση (1967–1974)
Μεταπολίτευση (1974–1993)
Εκδότης: Εκδόσεις Παπαζήση
Έκδοση: Γ
Τόπος: Αθήνα
Έτος: 2000
ISBN: 978-960-02-1205-8
Στο κεφάλαιο XV “Η Δημοκρατική Άμυνα και το ΠΑΣΟΚ”
στις σελίδες 333-348 περιγράφεται η στάση όλων των
συνιδρυτών του και εξιστορούνται τα γεγονότα της
16 Μαρτίου 1975 στο «προσυνέδριο» του ΠΑΣΟΚ:
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ (σελ. 342)
===
Υπάρχει οργανωμένη γαλαρία μέσα στην αίθουσα,
που γιουχαΐζει τους διαφωνούντες με αποκορύφωμα
το περίφημο εκείνο «κάτσε κάτω κουλοχέρη», που
κραυγάζει ο Κ. Κουλούρης (και όχι μόνο) του οποίου
η δήλωση μετανοίας στη δικτατορία είναι γνωστή στο
πανελλήνιο- στον Σ. Καράγιωργα, όταν μέσα σε
πανδαιμόνιο επιχειρεί να διατυπώσει τις απόψεις του.
===
-ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ
2. Το ΚΚΕ εσωτερικού, η Ένωση Κέντρου της εποχής 1974–1978.
3. Το ΚΚΕ.
Οι έλληνες υπήκοοι–ψηφοφόροι[*3] μικρή σημασία δίνουν στα
καταστατικά και στις οργανωτικές δομές τόσο των κομμάτων όσο
και των συλλογικών οργανισμών που ίδιοι συμμετέχουν.
Αυτό συμβαίνει γιατί έχει συσκοτισθεί η έννοια του δημοκρατικού
πολιτεύματος[*4] και της δημοκρατικής λειτουργίας συλλογικών
οργανισμών γενικώς.
Η συσκότιση της έννοιας δημοκρατίας/δημοκρατικού πολιτεύματος
εκπορεύεται βασικά από τη «πνευματική ελίτ» της χώρας η οποία
ήταν και είναι πνευματικά υποτελής στις αντίστοιχες «δυτικές»
και από το 1947 και μετά στις αντίστοιχες της Αγγλοσιωνιστικής
αυτοκρατορίας[*5].
Οι έλληνες υπήκοοι–ψηφοφόροι με την έλευση των μνημονίων,
δέν αντελήφθηκαν τις πολιτειακής προέλευσης γενεσιουργές αιτίες
επιβολής τους και αναζήτησαν μιά νέα πολιτική ηγεσία η οποία της
υποσχόταν, χωρίς να το τεκμηριώνει, άμεση και εύκολη έξοδο από
τα μνημόνια.
Σήμερα οι έλληνες υπήκοοι–ψηφοφόροι ασχέτως των ψυχολογικών
και διανοητικών τους δυνατοτήτων έχουν πλειοψηφικά παραιτηθεί
από την αναζήτηση εναλλακτικού πολιτεύματος.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ/ΕΝΝΟΙΕΣ:
[*0]
Αποχώρηση του Β. Κοκοτσάκη από τη κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού.
NewsBreak 2026-06-24
https://www.newsbreak.gr/politiki/1021573/kokotsakis-karystianoy/
Σχετικό άρθρο στις «Ανιχνεύσεις»:
https://www.anixneuseis.gr/ή-ταν-ή-επι-τάς/
[*1]
Το πολίτευμα της χώρας σύμφωνα με το Άρθρο 1 πργ. 1 του υπάρχοντος
συντάγματος χαρακτηρίζεται ως «Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία».
Ο χαρακτηρισμός του ως δημοκρατικού είναι ψευδής γιατί η έννοια της
δημοκρατίας εμπεριέχει ως βασικό της χαρακτηριστικό την αυτοπρόσωπη
νομοθετική λειτουργία των πολιτών πράγμα το οποίο δέν ισχύει.
Η νομοθετική εξουσία ανήκει στη Βουλή, στη Κυβέρνηση, και στις
«Ανεξάρτητες Αρχές» δηλαδή σε μιά μικρή μειοψηφία του σώματος των πολιτών
και το γεγονός αυτό αιτιολογεί τον χαρακτηρισμό του πολιτεύματος ως
ολιγαρχικού.
[*2]
Δημοκρατική δομή: Η καταστατική πρόβλεψη ότι:
α. Τα μέλη του κόμματος είναι όλα ισότιμα,
β. Τα περιουσιακά στοιχεία και τα δεδομένα του κόμματος
είναι αδιαίρετη συνιδιοκτησία των μελών του.
γ. Οι στόχοι και οι κανόνες του κόμματος καθορίζονται αυτοπροσώπως
από τα μέλη, αφού προηγηθεί καθολική διαβούλευση με τη συνθήκη της
ισηγορίας, και καθολική ψηφοφορία με τη συνθήκη της πλειοψηφίας.
[*3] Υπήκοοι–ψηφοφόροι:
Η πολιτική κατάσταση των φυσικών προσώπων της χώρας μας.
Δέν έχουν την ιδιότητα του πολίτη με την αρχαιοελληνική του έννοια
μιάς και δέν νομοθετούν αυτοπροσώπως. Έχουν το δικαίωμα της ψήφου
σε τακτά χρονικά διαστήματα, και κάποια «ατομικά δικαιώματα».
[*4] Δημοκρατικό πολίτευμα:
Εκείνο του οποίου οι πολίτες νομοθετούν αυτοπροσώπως τηρώντας
τους κανόνες της Ισηγορίας, Ισονομίας, Ισοκρατίας.
(Κλεισθένειο πολίτευμα)
[*5] Αγγλοσιωνιστική Αυτοκρατορία:
Οι ΗΠΑ όπως έχουν μετεξελιχθεί μετά την προσπόριση της
Αγγλικής αυτοκρατορίας με το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου.
Κυριαρχούνται από μία ελίτ που εκπροσωπεί τα συμφέροντα του 1%
του πληθυσμού, μιλάει αγγλικά και υπερασπίζεται
πάντα το Ισραήλ. Βασικό της γνώρισμα είναι η τάση της για
επιβολή, επέκταση και υποταγή χωρών, με τη δημιουργία υποτελών
ελίτ σε αυτές.