Των Bianca Flowers και David Hood-Nuño
3 Ιουλίου 2026, 13:07 ώρα Ελλάδας — Ενημερώθηκε πριν από 21 ώρες
Άνθρωποι περνούν μπροστά από τον χώρο του President’s House στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνια, ΗΠΑ, 1 Μαΐου 2026. REUTERS/Hannah Beier
Περίληψη
Οι επικριτές λένε ότι τα πάνελ που αφαιρέθηκαν από το President’s House απέκρυπταν τους δεσμούς του Τζορτζ Ουάσιγκτον με τη δουλεία.
Το εκτελεστικό διάταγμα έδωσε εντολή στις υπηρεσίες να εκκαθαρίσουν προγράμματα που θεωρούνται ότι προωθούν «διχαστική ιδεολογία».
Τα κινητά εκθέματα του Freedom 250 δίνουν έμφαση στον πατριωτισμό της εποχής της ίδρυσης των ΗΠΑ.
3 Ιουλίου, Reuters — Λίγα λεπτά με τα πόδια από το Independence Hall της Φιλαδέλφειας, όπου συζητήθηκαν και διακηρύχθηκαν τα ιδρυτικά ιδανικά του έθνους, ένα άλλο κομμάτι της αμερικανικής ιστορίας έχει μετατραπεί σε σημείο έντονης αντιπαράθεσης.
Στο President’s House, μια από τις πρώτες κατοικίες που χρησιμοποιήθηκαν από τους προέδρους Τζορτζ Ουάσιγκτον και Τζον Άνταμς, μια υπαίθρια έκθεση εξετάζει αυτό που η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων περιγράφει ως «το παράδοξο ανάμεσα στη δουλεία και την ελευθερία». Στο επίκεντρό της βρίσκονται οι ζωές σκλαβωμένων ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και η Όνεϊ Τζατζ, μια γυναίκα υποδουλωμένη στον Τζορτζ και τη Μάρθα Ουάσιγκτον, η οποία δραπέτευσε το 1796 και παρέμεινε ελεύθερη παρά τις προσπάθειες να συλληφθεί ξανά.
Ξεκινήστε το πρωινό σας με τις τελευταίες νομικές ειδήσεις απευθείας στο inbox σας από το ενημερωτικό δελτίο The Daily Docket. Εγγραφείτε εδώ.
Τον Ιανουάριο, η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων αφαίρεσε από τον χώρο πάνελ σχετικά με τη δουλεία, αφού ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξέδωσε πέρυσι εκτελεστικό διάταγμα που έδινε εντολή σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες και πολιτιστικούς θεσμούς να επανεξετάσουν και να αναθεωρήσουν προγράμματα τα οποία, κατά την κυβέρνηση, προωθούν «διχαστική ιδεολογία».
Αξιωματούχοι της κυβέρνησης λένε ότι οι αλλαγές αποκαθιστούν την ισορροπία σε θεσμούς που, όπως υποστηρίζουν, είχαν εστιάσει υπερβολικά στις αδικίες της Αμερικής. Οι επικριτές, όμως, λένε ότι οι αλλαγές περιορίζουν τη συζήτηση για τη δουλεία και τη φυλή.
Η κίνηση στη Φιλαδέλφεια προκάλεσε νομική διαμάχη και ομοσπονδιακός δικαστής διέταξε τον Φεβρουάριο την επαναφορά των πάνελ. Στη συνέχεια, όμως, ομοσπονδιακό εφετείο αποφάσισε τον περασμένο μήνα ότι η κυβέρνηση Τραμπ μπορούσε να αφαιρέσει και να αντικαταστήσει την έκθεση.
Ο Άλαν Σπιρς, ανώτερος διευθυντής πολιτιστικών πόρων στη μη κερδοσκοπική National Parks Conservation Association, δήλωσε ότι οι συνέπειες της αντιπαράθεσης ξεπερνούν τη Φιλαδέλφεια, θέτοντας ερωτήματα για το αν οι ιστορικοί χώροι μπορούν να προσφέρουν ανεμπόδιστες και μη λογοκριμένες ερμηνείες.
«Όταν αφαιρείς αυτά τα πάνελ, εξωραΐζεις, μαλακώνεις, λευκαίνεις και σβήνεις την αμερικανική ιστορία», είπε ο Σπιρς.
Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες σηματοδοτούν την 250ή επέτειό τους, η συζήτηση για το ποια στοιχεία της ιστορίας πρέπει να περιλαμβάνονται έχει γίνει μέρος μιας ευρύτερης εθνικής αντιπαράθεσης για το πώς πρέπει η χώρα να αφηγείται την ιστορία της: ως γιορτή των ιδρυτικών ιδανικών και των εθνικών επιτευγμάτων ή ως μια πιο σύνθετη και ισορροπημένη αποτίμηση που περιλαμβάνει τη δουλεία, την εκδίωξη των Ιθαγενών από τη γη τους, τη μετανάστευση, τους αποκλεισμούς και τους αγώνες περιθωριοποιημένων ομάδων για να αποκτήσουν τα δικαιώματα που υποσχέθηκαν τα ιδρυτικά κείμενα του έθνους.
Μουσεία, ιστορικοί χώροι, πάρκα και πολιτιστικοί θεσμοί σε όλη τη χώρα προετοιμάζουν εδώ και χρόνια εκδηλώσεις που έχουν στόχο να προσελκύσουν εκατομμύρια επισκέπτες κατά την 250ή επέτειο. Όμως αυτά τα σχέδια έχουν εμπλακεί σε μια ευρύτερη σύγκρουση γύρω από την ιστορική μνήμη, τον πατριωτισμό και την πολιτική εξουσία.
Στη Φλόριντα, το Stonewall National Museum Archives and Library, ένα από τα σημαντικότερα αρχεία LGBTQIA+ στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζει τις δικές του πιέσεις.
Ο πρόεδρος του Stonewall, Ρόμπερτ Κέστεν, δήλωσε ότι οι απώλειες χρηματοδότησης θα μπορούσαν να περιορίσουν τις προσπάθειες διατήρησης και διάδοσης ιστορικών αρχείων, καθώς εταιρικοί και ιδιώτες δωρητές γίνονται πιο επιφυλακτικοί ως προς τη στήριξη οργανισμών που θεωρούν πολιτικά αμφιλεγόμενους. Το μουσείο αναμένει να χάσει από 70.000 έως 90.000 δολάρια σε επιχορηγήσεις της κομητείας μέχρι το τέλος του έτους. Ο Κέστεν απέδωσε τις περικοπές σε Ρεπουμπλικανούς αξιωματούχους της Φλόριντα, οι οποίοι, όπως είπε, αντιτίθενται στη συμπερίληψη των LGBTQ+.
«Είναι πάρα πολλά χρήματα για έναν οργανισμό σαν τον δικό μας να τα αναπληρώσει», είπε.
Η τρέχουσα έκθεση του μουσείου παρουσιάζει τον βαρόνο Φρίντριχ φον Στόιμπεν, τον Πρώσο στρατιωτικό αξιωματικό που βοήθησε να μεταμορφωθεί ο Ηπειρωτικός Στρατός του Τζορτζ Ουάσιγκτον κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Οι ιστορικοί έχουν συζητήσει τη σεξουαλικότητά του, όμως ορισμένοι μελετητές και υπερασπιστές των LGBTQ+ δικαιωμάτων τον αναφέρουν ως πιθανή σημαντική ομοφυλόφιλη προσωπικότητα στην ίδρυση του αμερικανικού έθνους.
Ο Κέστεν είπε ότι η αμερικανική ιστορία έχει γείρει δυσανάλογα προς τις ιστορίες λευκών, χριστιανών και ετεροφυλόφιλων ανδρών. «Και αν είσαι οτιδήποτε άλλο, είσαι αναλώσιμος».
Ιστορικοί, επικεφαλής μουσείων και υπερασπιστές του πολιτισμού δήλωσαν στο Reuters ότι η ομοσπονδιακή πίεση κινδυνεύει να περιορίσει το εύρος των ιστοριών που μπορούν να αφηγηθούν τα μουσεία και οι ιστορικοί χώροι.
Η σύγκρουση εξελίσσεται την ίδια στιγμή που μουσεία τα οποία προσφέρουν πληρέστερες αφηγήσεις της αμερικανικής ιστορίας εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικούς πόλους έλξης. Πέρυσι, το Εθνικό Μουσείο Αφροαμερικανικής Ιστορίας και Πολιτισμού του Smithsonian στην Ουάσιγκτον προσέλκυσε 1,4 εκατομμύρια επισκέψεις, ενώ το Εθνικό Μουσείο των Ιθαγενών Αμερικανών προσέλκυσε περισσότερες από 620.000.
Το Ίδρυμα Smithsonian δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο σχετικά με το αν τα μουσεία του έχουν αλλάξει εκθέσεις ή επιμελητική εργασία προκειμένου να συμμορφωθούν με το διάταγμα του Τραμπ με τίτλο «Αποκαθιστώντας την Αλήθεια και τη Λογική στην Αμερικανική Ιστορία».
Το Εθνικό Μουσείο Αφροαμερικανικής Ιστορίας και Πολιτισμού δήλωσε ότι το πρόγραμμά του για την 250ή επέτειο θα «εξερευνήσει την επιδίωξη του έθνους για μια τελειότερη ένωση».
«Ιστορία σημαίνει να θυμάσαι το πλήρες εύρος του παρελθόντος, είτε αυτό στηρίζει είτε υπονομεύει έναν πολιτικό στόχο», δήλωσε ο καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Howard, Ίμπραμ X. Κέντι.
Στο μεταξύ, η νέα διατύπωση στις αιτήσεις για ομοσπονδιακές επιχορηγήσεις προς μουσεία αφροαμερικανικής ιστορίας και πολιτισμού οδήγησε πολλούς να μην υποβάλουν αίτηση, σύμφωνα με τον Τζον Ντίχτλ, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της American Association for State and Local History. Αυτό ενδέχεται να αφήσει ορισμένα ιστορικά μουσεία με αβέβαια οικονομικά.
Το Institute of Museum and Library Services, μια μικρή ομοσπονδιακή υπηρεσία που διανέμει τις επιχορηγήσεις, πλέον καλωσορίζει έργα που «καλλιεργούν σε όλες τις γενιές μεγαλύτερη εκτίμηση… μέσα από ανυψωτικές και θετικές αφηγήσεις της κοινής αμερικανικής μας εμπειρίας».
«Αναρωτιέται κανείς τι παραμερίστηκε για να δημιουργηθεί χώρος γι’ αυτό», είπε ο Ντίχτλ.
Το Institute of Museum and Library Services δεν παρείχε σχόλιο.
ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Αξιωματούχοι της κυβέρνησης έχουν απορρίψει τις κατηγορίες περί διαγραφής της ιστορίας, λέγοντας ότι στόχος δεν είναι να εξαλειφθούν τα δύσκολα κεφάλαια της αμερικανικής ιστορίας, αλλά να δοθεί ξανά μεγαλύτερη έμφαση στα ιδρυτικά ιδανικά του έθνους, μεταξύ των οποίων η θρησκευτική ελευθερία και η ελευθερία του λόγου.
Η πρωτοβουλία Freedom 250, που υποστηρίζεται από τον Λευκό Οίκο, έχει προωθήσει την πατριωτική εκπαίδευση και δημόσια προγράμματα συνδεδεμένα με την ίδρυση του έθνους, μέσω ενός οργανισμού σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Τα λεγόμενα «Freedom Trucks» —κινητά μουσεία στεγασμένα σε φορτηγά-νταλίκες— έχουν ταξιδέψει σε όλη τη χώρα με εκθέσεις για τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, τον Τζορτζ Ουάσιγκτον και τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, με περιορισμένη αναφορά στη δουλεία και στις εμπειρίες των μειονοτήτων κατά την ιδρυτική περίοδο.
«Ο ρόλος μας είναι να ενοποιήσουμε διαφορετικές πρωτοβουλίες, ώστε οι Αμερικανοί να μπορούν να γιορτάσουν μέσα από μια ενιαία, συνδεδεμένη εμπειρία», δήλωσε ο Κιθ Κραχ, διευθύνων σύμβουλος του Freedom 250, σε συνέντευξή του στο Reuters τον Μάιο.
Ο Κλίφορντ Μέρφι, διευθυντής του Smithsonian Center for Folklife and Cultural Heritage, δήλωσε ότι η δουλειά του ιδρύματος γύρω από την 250ή επέτειο βασίζεται στην παρουσίαση της αμερικανικής ιστορίας τόσο ως εορτασμού όσο και ως αναστοχασμού, ακόμη και μέσα στις ευρύτερες συζητήσεις περί ιστορικής διαγραφής.
Για πολλούς ιστορικούς και ακαδημαϊκούς, η ανησυχία δεν αφορά τον εορτασμό της ιδρυτικής περιόδου, αλλά αυτό που, κατά την άποψή τους, μένει εκτός αφήγησης.
Η Κίμπερλε Κρένσο, καθηγήτρια Νομικής και μελετήτρια που συνέβαλε στη διαμόρφωση της κριτικής θεωρίας της φυλής, δήλωσε ότι οι δημόσιοι θεσμοί κινδυνεύουν να ενθαρρύνουν τον εορτασμό, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζουν τις βλάβες που προκάλεσαν πολιτικές και συστήματα τα οποία συνέβαλαν στη διαμόρφωση του έθνους.
«Αν οι κυρίαρχοι θεσμοί μας δεν πρόκειται να εμπλακούν κριτικά με το παρελθόν μας, τότε πρέπει να ρωτήσουμε: ποιος είναι ο ρόλος σας σε αυτή τη δημοκρατία;», είπε η Κρένσο.
«ΣΚΟΤΕΙΝΗ» ΙΣΤΟΡΙΑ
Η Αν Μπάροουζ, πρόεδρος του Japanese American National Museum, δήλωσε ότι η διατήρηση της δύσκολης ιστορίας είναι απαραίτητη, σημειώνοντας ότι περισσότεροι από 120.000 άνθρωποι ιαπωνικής καταγωγής —οι περισσότεροι πολίτες των ΗΠΑ— φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Χαρακτήρισε τα στρατόπεδα «ένα πολύ σκοτεινό κομμάτι της αμερικανικής ιστορίας» και είπε ότι το μουσείο δεν έχει αλλάξει τον προγραμματισμό του λόγω του διατάγματος Τραμπ και έκτοτε έχει αρνηθεί να υποβάλει αίτηση για ομοσπονδιακές επιχορηγήσεις.
«Η ιστορία των Ιαπωνοαμερικανών αφηγείται την ιστορία της αντιπαράθεσης με την αλήθεια γύρω από τη φυλή και το γιατί είναι σημαντικό να στεκόμαστε απέναντι στον αυταρχισμό», είπε.
Για τις κοινότητες των Ιθαγενών, υποστηρικτές λένε ότι η ιστορία τους έχει εδώ και καιρό περιθωριοποιηθεί στις αμερικανικές σχολικές αίθουσες και στη δημόσια μνήμη, συχνά περιορισμένη σε αναφορές σχολικών βιβλίων γύρω από την Ημέρα των Ευχαριστιών.
«Υπήρξε μια συνεχής αποτυχία, αλλά τώρα ακόμη περισσότερο», δήλωσε ο Τζόσουα Άρσε, πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Partnership With Native Americans.
Ρεπορτάζ: Bianca Flowers στο Σικάγο και David Hood-Nuño στην Ουάσιγκτον.
Επιμέλεια: Kat Stafford και Alistair Bell.
Bianca Flowers
Thomson Reuters
Η Bianca Flowers είναι βραβευμένη δημοσιογράφος πολυμέσων με έδρα το Σικάγο, όπου επικεντρώνεται σε ερευνητικά και αναλυτικά θέματα που αφορούν τη φυλή, την ανισότητα, την ταυτότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Εντάχθηκε στο Reuters το 2022 ως ανταποκρίτρια για τη μεταποίηση, καλύπτοντας έναν από τους βασικούς πυλώνες της αμερικανικής οικονομίας. Έχει κάνει ρεπορτάζ για απεργίες εργατικών συνδικάτων, για τα εταιρικά οικονομικά παγκόσμιων αγροτικών και κατασκευαστικών εταιρειών, καθώς και για τον αντίκτυπο της αυτοματοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης στον βιομηχανικό τομέα.
Πριν ενταχθεί στο Reuters, ήταν Senior Video Journalist στη Dow Jones, όπου κάλυπτε μικρής και μεγάλης διάρκειας θέματα για τα προσωπικά οικονομικά, την εισοδηματική ανισότητα και τη διαφορετικότητα στον τεχνολογικό κλάδο.
David Hood-Nuño
Thomson Reuters
Ο David Hood-Nuño εργάζεται ως ανταποκριτής του Reuters για θέματα φυλής και δικαιοσύνης. Γράφει για τους τρόπους με τους οποίους η πολιτική, η νομοθεσία και οι πολιτικές αποφάσεις επηρεάζουν ανθρώπους κάθε ταυτότητας — ή δεν τους επηρεάζουν.
Για το 2026 καλύπτει το πώς διάφορες λατινοαμερικανικές κοινότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες αντιλαμβάνονται τη θέση τους μέσα στην αμερικανική κουλτούρα και πώς αυτό επηρεάζει την ψήφο τους στις ενδιάμεσες εκλογές.
Προηγουμένως εργάστηκε στο Bloomberg Industry Group, όπου κάλυπτε πολιτειακούς και εταιρικούς φόρους, με έμφαση στη δικαιοσύνη και την ισότητα μέσα στον φορολογικό κώδικα. Στο Bloomberg Law κάλυψε για δύο χρόνια το κίνημα κατά των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και διοικητικών κριτηρίων — ESG — το οποίο αποτέλεσε υπόβαθρο για την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.
Έχει επίσης καλύψει επί οκτώ χρόνια το Κογκρέσο, τη χρηματοοικονομική και δημοσιονομική πολιτική, τη νομοθεσία και τους κανονισμούς, με ιδιαίτερη ματιά στα ζητήματα δικαιοσύνης και αδικίας μέσα σε αυτά τα συστήματα.
Ο David είναι γιος Λατινοαμερικανών μεταναστών και μεγάλωσε στην Κεντρική Ακτή της Καλιφόρνια. Του αρέσει η salsa και με τις δύο έννοιες: τόσο ο χορός όσο και η μαγειρική από όλες τις περιοχές του Μεξικού.
