Μπορεῖ στό Κοσσυφοπέδιο νά ὑπάρχουν τουρκικοί δῆμοι, στήν Ἑλλάδα ὅμως δέν ὑπάρχουν

Ὑπάρχει, ὡς γνωστόν, ἡ μουσουλμανική μειονότης τῆς Θράκης, ἡ ὁποία χαίρει τῶν ἰδίων δικαιωμάτων πού ἀπολαμβάνουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖτες καί ἡ ὁποία ἐκλέγει τούς δημοτικούς της ἄρχοντες.

Ἡ ἀνοχή τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους ἔχει ἀνοίξει τήν ὄρεξη τῶν Τούρκων, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν καί ἄλλους μουσουλμάνους προκειμένου νά παρουσιάσουν στρεβλή εἰκόνα τῆς Θράκης. Ἐσχάτως χρησιμοποίησαν τόν δήμαρχο τῆς τουρκόφωνης πόλεως Μαμοῦσα τοῦ Κοσσυφοπεδίου Ἀμπντουλχαντί Κράσνιτς, ὁ ὁποῖος πραγματοποιῶντας ἐπίσκεψη στόν Δῆμο Ἀρριανῶν τόν χαρακτήρισε «τουρκικό δῆμο τῆς Ἑλλάδος».

Δέν πρέπει, δυστυχῶς, νά ἀντιμετωπισθεῖ τό περιστατικό αὐτό ὡς μεμονωμένο. Εἶναι μέρος τῆς συνολικῆς ἐκστρατείας πού διεξάγει μέ μεθοδικότητα ἡ Ἄγκυρα προκειμένου νά ἀλλοιώσει τήν εἰκόνα τῆς ἑλληνικῆς Θράκης. Μποροῦμε νά περιμένουμε μετά ἀνάλογες κινήσεις ἀπό δημάρχους τῶν Σκοπίων, τῆς Ἀλβανίας, ἀκόμη καί τῆς Βουλγαρίας, ἡ μειονότης τῆς ὁποίας ἔχει ἀνοικτούς διαύλους μέ τήν ἑλληνική καί λειτουργεῖ καί αὐτή σάν μοχλός πιέσεως τῆς τουρκικῆς προπαγάνδας.

Τό ἐρώτημα εἶναι: Ἐμεῖς τί πράττουμε; Ἔχουμε σχέδιο ἀντιμετωπίσεως αὐτῆς τῆς καταστάσεως; Καί βεβαίως δέν θά ἑστιάσουμε τήν κριτική μας στόν δήμαρχο Ἀρριανῶν Ἐρδέμ Χουσεΐν, ἄν καί θά ἔπρεπε νά ἀπαντήσει στόν προσκεκλημένο του καί μέ τήν εὐγένεια πού πρέπει νά χαρακτηρίζει τόν οἰκοδεσπότη νά τοῦ ὑποδείξει ὅτι ὁ δῆμος εἶναι ἑλληνικός. Θά ἐρωτήσουμε ἄν ἡ ἑλληνική Πολιτεία ἦταν προετοιμασμένη γιά αὐτό τό συμβάν.

Εἶχε πληροφορίες γιά τίς προθέσεις τοῦ Κοσσοβάρου δημάρχου; Πολλή φιλοσοφία χρειαζόταν γιά νά ὑποθέσουν οἱ ἁρμόδιοι τί ἐπρόκειτο νά συμβεῖ κατά τήν ἐπίσκεψη αὐτή; Καί, πέρα ἀπό τίς ὑποθέσεις, πληροφορίες ὑπῆρχαν; Ἡ ΕΥΠ τί κάνει; Περιορίζεται στίς παρακολουθήσεις Ἑλλήνων κρατικῶν ἀξιωματούχων; Δέν εἶναι ἡ δουλειά της νά προετοιμάζει τήν Κυβέρνηση γιά τέτοιου εἴδους προβλήματα πού μπορεῖ νά ἀνακύψουν;

Εἶναι προφανές ὅτι ἡ Τουρκία ἀκολουθεῖ μιά στρατηγική περικυκλώσεως διά τῶν μειονοτήτων πού ἔχουν μείνει στίς βαλκανικές χῶρες. Πρόκειται γιά μειονότητες-κατάλοιπα τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, πού ἦσαν ταυτοχρόνως καί ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο ἡ περιοχή χαρακτηριζόταν «πυριτιδαποθήκη τῆς Εὐρώπης». Φροντίζει ἡ σημερινή Τουρκία τοῦ Ἐρντογάν νά διατηρεῖ αὐτήν τήν πυριτιδαποθήκη ἐνεργό. Γι’ αὐτό καί δέν ἐπιτρέπεται νά ἀδρανοῦμε. Ἤδη ἔχουμε χάσει πολύ ἔδαφος.

Κατά τήν δεκαετία τοῦ ’90 ἡ διείσδυσίς μας στά Βαλκάνια ἦταν σημαντική. Κυρίως διά τῆς δραστηριότητος Ἑλλήνων ἐπιχειρηματιῶν, τούς ὁποίους θεσμικά συνέτρεχε τό κράτος, διά τῆς ἀσκήσεως οὐσιαστικῆς καί ἰσορροπημένης διπλωματίας καί διά τῆς συμμετοχῆς σέ ὅλες τίς στρατιωτικές ἀποστολές σταθεροποιήσεως τῶν χωρῶν τῆς περιοχῆς. Ὅλα αὐτά τά ἐγκαταλείψαμε. Καί τό ἀποτέλεσμα τό πληρώνουμε βλέποντας ὅλους αὐτούς πού μᾶς περιβάλλουν νά προσπαθοῦν νά ὑποθάλψουν προβλήματα μέσα στά σύνορά μας.

estianews.gr

Ἀλλά καί συμμαχικῆς – Δέν θά μᾶς ποῦν οἱ Τοῦρκοι ποῦ θά κατασκευάσουμε βάση drones ὅταν αὐτοί κάνουν ὑπερπτήσεις πάνω ἀπό τά νησιά μας μέ UAV

Οὔτε πῶς θά ὀχυρώσουμε τά νησιά μας ὅταν μιλοῦν γιά «σπαθιά πού δροσίζουν τό Αἰγαῖο» – Δικαίωμά μας – Ἡ πρέσβυς τῶν ΗΠΑ τοῦ Τράμπ νά πάρει θέση, ἀντί νά τήν γνωρίζουμε γιά τήν κοσμική της ζωή – Καί ἐσωτερικό unfair; «Ἀπόβαση» χαρακτηρίζει τό Μαξίμου τήν ἐπίσκεψη 50 ὑπουργῶν στόν Βορρᾶ! Ἐχθρικό ἔδαφος ἡ Μακεδονία;

ΟΙ παραβιάσεις τοῦ ἐθνικοῦ ἐναερίου χώρου φθάνουν ἐπί καθημερινῆς βάσεως διψήφιο ἀριθμό. Τό γεγονός ὅτι διαπράττονται ἀπό μή ἐπανδρωμένα ἀεροχήματα δέν ἀλλάζει τήν οὐσία. Ἡ παραβίασις εἶναι παραβίασις. Εἶναι προφανές ἄλλως τε ὅτι γιά τούς Τούρκους τά drones εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικά μέ τά μαχητικά τους ἀεροσκάφη. Καί τοῦτο γίνεται ξεκάθαρο ὅταν θέλουν νά παρέμβουν στό ποῦ θά ἀναπτύξουμε ἐπιχειρησιακά τά δικά μας μή ἐπανδρωμένα συστήματα. Πράγματι, ἐξανέστησαν οἱ Τοῦρκοι ἀπό τήν προοπτική νά ἐγκατασταθεῖ ἑλληνική βάσις drones στήν Ρόδο. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτή εἶναι ὀρθή.

Εἶναι ἀπόρροια ἐθνικῆς εὐθύνης. Δέν εἶναι σκόπιμο νά ὑπεισέλθουμε στίς λεπτομέρειες τοῦ σχεδιασμοῦ ἀμύνης τοῦ Ἀρχιπελάγους, μέρος τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἀνάπτυξις βάσεων drones. Πρέπει ὅμως νά βάλουμε τά πράγματα στήν θέση τους. Ἡ Τουρκία εἶναι ὁ διεθνής ταραξίας. Παλαιότερα μέ μαχητικά, τώρα μέ drones παραβιάζει τόν ἐναέριο χῶρο τοῦ Αἰγαίου, θέτει σέ κίνδυνο τήν ἀσφάλεια τῆς ἀεροπλοΐας μέ παραβάσεις τοῦ FIR Ἀθηνῶν, ἐνῷ ἀναπτύσσει δυνάμεις (Στρατιά τοῦ Αἰγαίου) πού προφανῆ στόχο ἔχουν τά νησιά μας. Δέν δικαιοῦται λοιπόν νά μᾶς ὑποδείξει ποῦ θά ἐγκαταστήσουμε βάσεις γιά τήν ἄμυνά τους.

Οὔτε βεβαίως δικαιοῦνται νά θριαμβολογοῦν ἀπό ἀποφάσεις μετεγκαταστάσεως τῶν πυραύλων Patriot ἀπό τήν Κάρπαθο στήν Κρήτη. Ὅταν ἡ ἀπειλή προέρχεται ἀπό τό Ἰράν καί ὁ στόχος μπορεῖ νά εἶναι τό Ἰντσιρλίκ, καί αὐτούς προστατεύαμε μέ τήν πυροβολαρχία τῆς Καρπάθου. Ὡς μή ὀφείλαμε βεβαίως, ἀλλά αὐτό δέν εἶναι της παρούσης.

Γιά τήν Ἱστορία, σημειώνουμε ὅτι τό τουρκικό Ὑπουργεῖο Ἀμύνης ἀνεφέρθη στήν ὑπόθεση τῶν drones, μέ τόν ἐκπρόσωπό του νά ὑποστηρίζει ὅτι «μιά τέτοια κίνησις θά μποροῦσε νά βλάψει τήν εἰρήνη καί τήν σταθερότητα στό Αἰγαῖο, καθώς καί τίς σχέσεις καλῆς γειτονίας μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας», ἐνῷ ἐπανέφερε τήν θέση τῆς Τουρκίας περί «ἀποστρατιωτικοποιημένου καθεστῶτος» τῆς Ρόδου.

Μᾶς λέγει δηλαδή ὁ Τοῦρκος ἐκπρόσωπος ὅτι μιά ἑλληνική βάσις θέτει σέ κίνδυνο τήν σταθερότητα, ἐνῷ οἱ καθημερινές παραβιάσεις ὄχι. Καί ὑποστηρίζει τά περί ἀποστρατιωτικοποιήσεως γιά νά μποροῦν τά τουρκικά UAV νά «ἁλωνίζουν» ἀνενόχλητα στούς οὐρανούς μας.

Καί δέν ἔλλειψαν καί οἱ ἀπειλές. Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ τουρκικοῦ Ὑπουργείου Ἀμύνης ὑπεστήριξε ὅτι ἡ Ἄγκυρα «θά συνεχίσει νά παρακολουθεῖ στενά τίς ἐξελίξεις καί νά προστατεύει ἀποφασιστικά τά δικαιώματα καί τά συμφέροντά της, πού ἀπορρέουν ἀπό διεθνεῖς συνθῆκες, καί νά λαμβάνει τά ἀπαραίτητα μέτρα ἀναλόγως».

Τό ζήτημα ὅμως δέν πρέπει νά ἀντιμετωπίζεται ὡς ἀμιγῶς ἑλληνο-τουρκικό. Εἶναι Νατοϊκό, συμμαχικό. Ἡ Ἀθήνα ἔχει κατ’ ἐπανάληψιν θέσει τίς τουρκικές προκλήσεις στά ὄργανα τῆς Συμμαχίας, ἀλλά χωρίς νά ὑπάρξει ἀνταπόκρισις. Καί ὅμως πρόκειται γιά θέμα, ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου διακυβεύεται ἡ συνοχή καί ἡ δυνατότης ἀμύνης τῆς νοτιοανατολικῆς πτέρυγος τοῦ ΝΑΤΟ. Τά ἔχει ἐξηγήσει αὐτά (ὑπό τήν προϋπόθεση ὅτι τά ἔχει πρῶτα ἡ ἴδια κατανοήσει) στήν Οὐάσιγκτων ἡ κοσμική πρέσβυς τῶν ΗΠΑ Κίμπερλυ Γκίλφοϋλ; Ἔχει ἐξηγήσει πόσο βλαπτικές γιά τήν Συμμαχία εἶναι οἱ διαχύσεις μεταξύ τοῦ Τράμπ καί τοῦ Ἐρντογάν; Τήν καλοῦμε νά πάρει θέση ὑπέρ τῆς ἑνότητος τῆς Συμμαχίας. Αὐτό εἶναι τό οὐσιαστικό ἔργο πού καί ἐμεῖς, ἀλλά καί ἡ χώρα της, πρέπει νά περιμένουμε ἀπό αὐτήν. Τήν κοσμική κίνηση μπορεῖ νά τήν κρατήσει γιά τόν ἑαυτό της. Δέν περιορίζεται σέ αὐτήν ἡ εὐθύνη της καί ἐλπίζουμε νά τό καταλαβαίνει.

Καί κάτι τελευταῖο, φαινομενικῶς ἄσχετο, ἀλλά πολύ ἐνδεικτικό τῆς ἀνευθυνότητος πού χαρακτηρίζει τά ὑψηλά κλιμάκια τῆς ἡγεσίας τῆς χώρας. Τό Μέγαρο Μαξίμου, σχετικά μέ τίς περιοδεῖες τῶν κυβερνητικῶν στελεχῶν στήν Βόρειο Ἑλλάδα, χρησιμοποίησε τήν λέξη «ἀπόβαση». Λές καί οἱ ὑπουργοί πήγαιναν σέ κάποιαν ἐχθρική ἀκτή! «Βούιξαν» τά ΜΜΕ ἀπό τήν ἔκφραση αὐτή. «Ἀπόβαση 50 ὑπουργῶν καί ὑφυπουργῶν»! Ξέρουν γιά τί ὁμιλοῦν; Ἐχθρικό ἔδαφος θεωροῦν στό Μέγαρο Μαξίμου τήν Μακεδονία καί τήν Θράκη; Δέν θά συνεχίσουμε. Θά ἀρκεσθοῦμε νά θεωρήσουμε ὅτι προέβησαν σέ αὐτόν τόν χαρακτηρισμό ἀπό ἄγνοια τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καί ἀσύγγνωστη ἀνευθυνότητα.

estianews.gr

Ὁ κόσμος εἰσέρχεται σέ μιά νέα ἱστορική περίοδο, ὅπου ἡ οἰκονομία, ἡ τεχνολογία καί ἡ γεωπολιτική δέν ἀποτελοῦν πλέον ἀνεξάρτητα πεδία, ἀλλά ἀλληλοσυνδέονται στενά.

Ἡ με ταψυχροπολεμική ἐποχή, ἡ ὁποία βασίστηκε στήν ἐλεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, ἀγαθῶν καί τεχνολογίας, ἀντικαθίσταται σταδιακά ἀπό μιά νέα γεωοικονομική πραγματικότητα, ὅπου ἡ οἰκονομική ἰσχύς, οἱ ἁλυσίδες ἐφοδιασμοῦ, ἡ ἐνέργεια, ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη καί οἱ κρίσιμες τεχνολογίες μετατρέπονται σέ βασικά ἐργαλεῖα ἐθνικῆς
ἰσχύος.

Ἡ ὁμιλία, στίς 6/8/26, στό Ἰνστιτοῦτο Δημοκρατίας «Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς» ἀναδεικνύει ἀκριβῶς αὐτή τήν μετάβαση καί ἐπιχειρεῖ νά περιγράψει τίς προκλήσεις, ἀλλά καί τίς εὐκαιρίες πού θά ἀντιμετωπίσει ἡ Ἑλλάδα μέχρι τό 2030.

Ἡ ἀφετηρίαΩ τῆς ἀνάλυσης εἶναι ὅτι ἡ κατανόηση τοῦ διεθνοῦς περιβάλλοντος δέν μπορεῖ νά βασίζεται σέ ἰδεολογικές προσεγγίσεις ἤ πολιτικές ἐπιθυμίες, ἀλλά στήν ἐπιστημονική ἀνάλυση τῶν πραγματικῶν δεδομένων. Μόνο μέσα ἀπό τήν ἀντικειμενική μελέτη τῶν ἐξελίξεων μποροῦν νά διαμορφωθοῦν ἀποτελεσματικές στρατηγικές πού θά ἐπιτρέψουν στά κράτη νά ἀξιοποιήσουν τίς εὐκαιρίες καί νά ἀντιμετωπίσουν ἐγκαίρως τίς ἀπειλές.

Μετά τόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οἰκοδομήθηκε ἕνα διεθνές σύστημα βασισμένο σέ κανόνες, θεσμούς καί συνεργασία, μέ θεμελιώδη ἀρχή τόν σεβασμό τῆς κυριαρχίας κάθε κράτους. Σήμερα ὅμως αὐτή ἡ διεθνής τάξη ἀμφισβητεῖται ὁλοένα καί περισσότερο ἀπό ἀναθεωρητικές δυνάμεις πού ἐπιδιώκουν νά ἀντικαταστήσουν τό σύστημα τῶν κανόνων μέ ἕνα σύστημα σφαιρῶν ἐπιρροῆς.

Ἡ σύγκρουση αὐτή δέν εἶναι ἁπλῶς γεωπολιτική. Πρόκειται γιά μιά βαθύτερη ἀντιπαράθεση δύο διαφορετικῶν ἀντιλήψεων σχετικά μέ τόν τρόπο ὀργάνωσης τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας καί τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς. Ἀπό τή μία πλευρά βρίσκονται οἱ δημοκρατικές, κυρίως θαλάσσιες δυνάμεις, οἱ ὁποῖες στηρίζουν τήν ἀνάπτυξή του στήν ἐλεύθερη ναυσιπλοΐα, στό διεθνές ἐμπόριο καί στούς πολυμερεῖς θεσμούς συνεργασίας, ὅπως ὁ ΟΗΕ, ὁ Παγκόσμιος Ὀργανισμός Ἐμπορίου, ἡ Παγκόσμια Τράπεζα καί τό Διεθνές Νομισματικό Ταμεῖο.

Οἱ χῶρες αὐτές ἀντιμετωπίζουν τίς διεθνεῖς ἀγορές ὡς χῶρο συνεργασίας καί ἀμοιβαίου ὀφέλους. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά βρίσκονται ἀναθεωρητικές δυνάμεις, ὅπως ἡ Ρωσσία, ἡ Κίνα, τό Ἰράν καί ἡ Τουρκία, οἱ ὁποῖες διατηροῦν αὐτοκρατορικές φιλοδοξίες, ἐπιδιώκουν ἀποκλειστικές ζῶνες ἐπιρροῆς καί χρησιμοποιοῦν τή στρατιωτική καί οἰκονομική τους ἰσχύ ὡς μέσο γεωπολιτικοῦ ἐκβιασμοῦ.

Ἡ ἀντιπαράθεση αὐτή δημιουργεῖ δύο σοβαρά προβλήματα γιά τήν παγκόσμια οἰκονομία. Τό πρῶτο ἀφορᾶ στή διατάραξη τῆς παραγωγῆς καί τῆς διακίνησης ἀγαθῶν. Ἡ χρήση τῆς ἐνέργειας, τῶν πρώτων ὑλῶν, τῶν θαλάσσιων μεταφορῶν καί τῶν ἁλυσίδων ἐφοδιασμοῦ ὡς ἐργαλείων γεωπολιτικῆς πίεσης ὁδηγεῖ σέ πληθωρισμό, ἐνεργειακή ἀνασφάλεια, μείωση τῆς ἀγοραστικῆς δύναμης καί, τελικά, σέ κοινωνική καί πολιτική ἀστάθεια.

Τό δεύτερο πρόβλημα ἀφορᾶ στόν ἀθέμιτο ἀνταγωνισμό στό διεθνές ἐμπόριο, ὅπου ὁρισμένες χῶρες συσσωρεύουν τεράστια ἐμπορικά πλεονάσματα μέσῳ κρατικῶν παρεμβάσεων καί τεχνητῆς ὑποτίμησης τῶν νομισμάτων τους, ὁδηγῶντας ἄλλες οἰκονομίες σέ διαρκῆ ἐλλείμματα, ὑπερχρέωση καί ἀποβιομηχάνιση.

Ἡ ἀνάλυση ἀποδίδει ἰδιαίτερη σημασία στήν Κίνα. Ἡ διατήρηση τεχνητά ὑποτιμημένου γουάν, σέ συνδυασμό μέ ἐκτεταμένες κρατικές ἐπιδοτήσεις, ἐπιτρέπει στίς κινεζικές ἐπιχειρήσεις νά κυριαρχοῦν στίς διεθνεῖς ἀγορές μέ ἐξαιρετικά χαμηλές τιμές, δημιουργῶντας ἐμπορικά πλεονάσματα πού προσεγγίζουν τά 1,2 τρισεκατομμύρια δολλάρια ἐτησίως.

Τό ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι οἱ ἐμπορικοί ἑταῖροι τῆς Κίνας ἀναγκάζονται νά χρηματοδοτοῦν τά ἀντίστοιχα ἐλλείμματά τους μέσῳ δανεισμοῦ, γεγονός πού ἐπιβαρύνει τή δημοσιονομική τους σταθερότητα καί περιορίζει τή βιομηχανική τους βάση. Τό πρόβλημα δέν εἶναι καινούργιο, ἀλλά θυμίζει τήν κατάσταση τῆς Ἰαπωνίας τή δεκαετία τοῦ 1980, ἡ ὁποία τελικά ἀντιμετωπίστηκε μέ τήν Συμφωνία τῆς Plaza τό 1985.

Παράλληλα, ἀναδεικνύεται ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη ὡς ὁ δεύτερος μεγάλος μετασχηματιστικός παράγοντας τῆς ἐποχῆς μας. Ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη δέν παρουσιάζεται ἁπλῶς ὡς μέσο μείωσης τοῦ κόστους ἤ αὔξησης τῆς παραγωγικότητας, ἀλλά ὡς τεχνολογία πού ἐπιτρέπει τήν ὑλοποίηση ἰδεῶν οἱ ὁποῖες μέχρι σήμερα παρέμεναν ἀνεφάρμοστες λόγῳ περιορισμῶν σέ χρόνο, ἀνθρώπινους πόρους καί ὑπολογιστική ἰσχύ.

Ἡ αὐτοματοποίηση μεγάλου μέρους τῶν καθημερινῶν ἐργασιῶν ἐπιτρέ πει στούς ἀνθρώπους νά ἀφιερώσουν περισσότερο χρόνο στήν κριτική σκέψη, στή δημιουργία νέων ἰδεῶν καί στή λήψη ἀποφάσεων.

Ἰδιαίτερη ἔμφαση δίνεται ἐπίσης στή νέα γεωοικονομία, ὅπου ἡ οἰκονομική ἰσχύς συνδέεται ἄμεσα μέ τήν τεχνολογική καί βιομηχανική ἱκανότητα. Οἱ ἐνεργειακές ὑποδομές, οἱ μικροεπεξεργαστές, οἱ σπάνιες γαῖες, οἱ ἁλυσίδες ἐφοδιασμοῦ, τά δεδομένα καί ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη ἀποτελοῦν πλέον κρίσιμα στοιχεῖα ἐθνικῆς ἀσφάλειας.

Ἡ ὁμιλία ὑπογραμμίζει ὅτι οἱ μικροεπεξεργαστές ἔχουν μετατραπεῖ στό «νευρικό σύστημα» τῆς σύγχρονης οἰκονομίας, καθώς κάθε σύγχρονο ὁπλικό σύστημα, κάθε βιομηχανική ἐγκατάσταση καί κάθε ψηφιακή ὑπηρεσία ἐξαρτᾶται ἀπό αὐτούς. Ἡ ἰδιαίτερα ὑψηλή συγκέντρωση τῆς παραγωγῆς προηγμένων μικροτσίπ στήν Ταϊβάν δημιουργεῖ ἕναν νέο στατηγικό κίνδυνο, καθώς μιά ἐνδεχόμενη κρίση στήν περιοχή θά μποροῦσε νά προκαλέσει παγκόσμια οἰκονομική ἀναταραχή.

* Οἰκονομολόγος, ἀναπληρωτής καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης, Ἐργαστήριο  Ἐπιστημονικῶν Δεδομένων

estianews.gr

Τριπλή παρέμβασις Ροζάκη-Γεραπετρίτη-Διαμαντοπούλου: Κατηγοροῦν τήν Τουρκία γιά διαφωνία στήν ἑρμηνεία της, γιά μονομερεῖς ἐνέργειες μέ ἀφορμή τά πάρκα καί καλώδια καί προτείνεται ἡ κατάθεσις χαρτῶν καί συντεταγμένων!

ΟΙ Εξελίξεις εἶναι ραγδαῖες καί, δυστυχῶς, δικαιώνουν τίς ἰσχυρότατες ἐπιφυλάξεις πού διετύπωσε ἡ ἐφημερίδα μας ἀπό τίς 9 Δεκεμβρίου τοῦ 2023, τῆς Ἁγίας Ἄννης, ὅταν ὑπεγράφη στήν πρωτεύουσα, στό Μέγαρο Μαξίμου, ἡ Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας.

Οὔτε ὁ κύριος Μητσοτάκης ἀπεδείχθη Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὅπως ὀνειρευόταν μέ ὁμιλίες του στόν ΟΗΕ, οὔτε ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν ἐξελίχθηκε σέ Ἰσμέτ Ἰνονοῦ. Ἀπό τήν ἑπομένη τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συμφωνίας, ἡ «Ἑστία», κόντρα σέ ὅλους, ἐπισήμανε ὅτι ἡ Διακήρυξη εἶναι προβληματική καί ἐθνικά ἐπικίνδυνη. Γράφαμε ὅτι, σέ συνδυασμό μέ τήν Συμφωνία Σημίτη-Ντεμιρέλ τῆς Μαδρίτης, προέβλεπε τά ἑξῆς:

«Τά μέρη δεσμεύονται νά ἀπέχουν ἀπό κάθε δήλωση, πρωτοβουλία ἤ ἐνέργεια πού θά μποροῦσε νά ὑπονομεύσει ἤ νά ἀπαξιώσει τό γράμμα καί τό πνεῦμα αὐτῆς τῆς Διακήρυξης καί νά θέσει σέ κίνδυνο τήν διατήρηση τῆς εἰρήνης καί τῆς σταθερότητας τῆς περιοχῆς». Καί προσθέταμε: «Ἡ Συμφωνία τῆς Μαδρίτης προέβλεπε δέσμευση ἀποφυγῆς μονομερῶν ἐνεργειῶν στήν βάση τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ καί τῆς ἐπιθυμίας ὥστε νά ἀποτραποῦν συγκρούσεις. Δέσμευση διευθέτησης τῶν διαφορῶν μέ εἰρηνικά μέσα στήν βάση τῆς ἀμοιβαίας συναίνεσης καί χωρίς τήν χρήση βίας ἤ τήν ἀπειλή βίας».

Σήμερα, τρία χρόνια μετά, ὑπό τό φῶς:

α) τῆς νέας χθεσινῆς ἐπιβεβαιώσεώς μας ἀπό τήν «Καθημερινή», ὅτι ἡ Τουρκία θά ἀπαιτήσει ἄδεια ἀπό τήν Ἑλλάδα καί τήν Γαλλία γιά τήν πόντιση τοῦ καλωδίου πρός τήν Κύπρο μετά τήν εἴσοδο τῆς Meridiam στήν Κοινοπραξία,

β) τήν ἀνακοίνωση τῶν ἐθνικῶν πάρκων τῆς Τουρκίας στό Αἰγαῖο, σέ περιοχές μάλιστα γειτονικές ἐκείνων πού θά στήσει πλωτές ἐξέδρες γιά ὑπεράκτια αἰολικά (Καλλίπολη), τό ἑλληνικό πολιτικό σύστημα ξυπνᾶ ἀπό τόν λήθαργο τῶν «ἤρεμων νερῶν»! Βλέπει πώς, μέ ἀφορμή τήν πόντιση καλωδίων γενικῶς (ἀποκαλύψαμε μέ τήν ὑπογραφή τοῦ Ἀλέξανδρου Τάρκα πώς Vodafone, Cosmote καί ὁλλανδικό πλοῖο ζήτησαν ἄδεια ἤ ἐνημέρωσαν τήν Τουρκία γιά ἀνάλογες ἐργασίες μετά τήν Κάσο), μπορεῖ νά ἀποκοπεῖ ἡ ναυσιπλοΐα μεταξύ ἑλληνικῶν νησιῶν καί σπεύδει νά ἐκφράσει ἀπόψεις σταδιακῆς ἀπαγκιστρώσεως ἀπό τήν ἐπονείδιστη Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν! De facto, σέ πρώτη φάση. Ἡ ὁποία Διακήρυξη θά τεθεῖ, σύμφωνα μέ τήν διάσημη ρήση τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου, «στό ράφι». Ἡ δρᾶσις τῆς τριπλέτας Ροζάκη – Γεραπετρίτη – Διαμαντοπούλου εἶναι ἀξιοπρόσεκτη.

Τήν Κυριακή, ὁ κύριος Ροζάκης παραδέχθηκε στό «Βήμα» ὅτι:

«1. Εἶναι σαφές ὅτι ἡ Τουρκία κάνει μιά διαφορετική ἀνάγνωση καί ἑρμηνεία τῆς Διακήρυξης τῶν Ἀθηνῶν ἀπό τήν Ἑλλάδα. Θεωρεῖ δηλαδή ὅτι γιά κάθε ἐνέργεια τῆς χώρας μας στό Αἰγαῖο θά πρέπει ἀπαραιτήτως ἡ τελευταία νά τήν ἐνημερώνει καί ἴσως νά ζητάει καί τή συναίνεσή της. Ἐνῷ ἡ Ἑλλάδα διαβάζει τή Διακήρυξη ὡς ἕνα κείμενο πού ἐπιτρέπει στίς δύο χῶρες νά προχωροῦν σέ νόμιμες ἐνέργειες στό Αἰγαῖο καί μόνο στίς περιπτώσεις ἀμφισβητούμενης νομιμότητας νά ἐνημερώνει τήν ἀπέναντι πλευρά. Αὐτό ἐξ ἄλλου εἶναι τό λογικό, γιατί σέ διαφορετική ἀνάγνωση οἱ δύο χῶρες καθίστανται ὅμηροι ἡ μία ἀπέναντι στήν ἄλλη.

2. Τό Διεθνές Δίκαιο δέν κάνει δεκτά τά θαλάσσια πάρκα ἐκτός τῆς αἰγιαλίτιδας ζώνης, ἀφοῦ ἔχουν συνέπειες γιά τήν ἐλευθερία τῶν θαλασσῶν, καί συνεπῶς οἱ ἐνέργειές της προσκρούουν στήν ὕπατη αὐτή ἀρχή τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. (Ὁ καθηγητής θεωρεῖ αὐτά τά πάρκα “μονομερῆ ἐνέργεια” τῆς Τουρκίας).

3. Ἀλλά ἀκόμα καί αὐτή ἡ ἐλευθερία τῶν ἐλευθεριῶν θά μποροῦσε καταχρηστικά νά ἐπηρεαστεῖ, καθώς ὁ ἔλεγχος τοῦ περιβάλλοντος θά μποροῦσε νά ὁδηγήσει τήν Τουρκία σέ ἀκραῖα μέτρα κατά αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας, στήν προσπάθειά της νά ἐμποδίσει τόν πλοῦ σέ πλοῖα μέ ἐπικίνδυνο περιεχόμενο γιά τό περιβάλλον ἤ νά ἀσκήσει τή δικαιοδοσία της σέ περιπτώσεις ἀτυχημάτων πού ἐπισυμβαίνουν στίς ζῶνες αὐτές». (Ἐδῶ δέχεται πρώτη φορά ὅτι ἡ γείτων ἐπιχειρεῖ νά μετατρέψει σέ τουρκική λίμνη τό Ἀρχιπέλαγος καί ὄχι ἐμεῖς σέ ἑλληνική! Ξύπνησαν! Τούς καλωσορίζουμε!)

Τήν Κυριακή, ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γιῶργος Γεραπετρίτης ἀπέφυγε νά ἀπαντήσει στό ἐρώτημα τοῦ διευθυντῆ τοῦ «Βήματος» Περικλῆ Δημητρολόπουλου ἄν ἡ Διακήρυξη εἶναι «νεκρή» καί χρησιμοποίησε ἀόριστο χρόνο ὅταν ἀναφερόταν σέ αὐτήν! Ἐπισήμανε ἐπίσης ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἔχουν καταθέσει μόνον «συντεταγμένες» γιά τά πάρκα τους, (τό πρακτορεῖο Ἀναντολοῦ παρουσίασε καί χάρτες ἐχθές).

Ἀντιγράφουμε: «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καί τή Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν; Νά τήν θεωρήσουμε “νεκρή”;
Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Ἡ Διακήρυξη τῶν Ἀθηνῶν καθιέρωσε γιά πρώτη φορά ἕναν δομημένο διάλογο τριῶν πυλώνων. Ὁ δομημένος διάλογος λειτούργησε ὡς δίαυλος ἀποσυμπίεσης γιά τίς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν. Βεβαίως, δέν ἀναμέναμε νά ἐκλείψουν ὡς διά μαγείας οἱ διαχρονικές μας διαφορές – ἐξ ἄλλου ἡ ἴδια ἡ Διακήρυξη προέβλεπε ὅτι τά μέρη διατηροῦν τίς νομικές τους θέσεις. Ὅμως, σέ ἕνα διεθνές περιβάλλον ἐξαιρετικά εὐμετάβολο καί ἀπρόβλεπτο, μέ διάχυτους πολέμους στήν εὐρύτερη γειτονιά μας, εἶναι σημαντικό νά ὑπάρχει σαφές καί καθορισμένο πλαίσιο ἐπικοινωνίας καί εἰρηνικῆς ἐπίλυσης τῶν προβλημάτων μας.

Καί μάλιστα γιά πρώτη φορά μέ ρητή ἀποδοχή ἀπό τήν Τουρκία τῶν παγκοσμίως ἀναγνωρισμένων ἀρχῶν τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. (σ.σ. “Ἑστίας”: “προέβλεπε”.) Τά τουρκικά περιβαλλοντικά πάρκα, ὅπως ἐξαγγέλθηκαν, εἶναι παράνομα καί δέν παράγουν κανένα ἔννομο ἀποτέλεσμα, διότι ἐκτείνονται πέραν τῶν τουρκικῶν χωρικῶν ὑδάτων, σέ μή ὁριοθετημένα διεθνῆ ὕδατα ἑλληνικῆς ὑφαλοκρηπῖδας. Βέβαια, τά σχετικά Προεδρικά Διατάγματα δέν περιλαμβάνουν ὅρους καί περιορισμούς περιβαλλοντικῆς προστασίας, παρά μόνο συντεταγμένες».

Τήν ἴδια μέρα, συγκατοίκησε στίς σελίδες τοῦ «Bήματος» μέ τόν κύριο Γεραπετρίτη ἡ ὑπεύθυνη Πολιτικοῦ Σχεδιασμοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ Ἄννα Διαμαντοπούλου, ἡ ὁποία πρότεινε σωστά μέτρα στόν κύριο Γεραπετρίτη, ἀλλά μέ τεράστια καθυστέρηση, ὅπως ἡ κατάθεσις συντεταγμένων καί χαρτῶν καί ἡ ἐνημέρωσις ΕΕ καί ΟΗΕ. Τούς εἶχε προλάβει μέσα στόν Αὔγουστο ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς!

Ἔγραψε πολύ σωστά, ἐπί τέλους γιά μιά φορά, ἡ κυρία Διαμαντοπούλου: «Τά τετελεσμένα δέν χρειάζονται πάντα μιά κρίση. Μποροῦν νά δημιουργηθοῦν καί ἀπό τή συνήθεια. Ἀπό μιά γραμμή πού ἐπαναλαμβάνεται στούς χάρτες. Ἀπό μιά ἁρμοδιότητα πού κάποιος ἐπιχειρεῖ νά ἀσκήσει, ἀπό τρίτους πού προσαρμόζουν τή συμπεριφορά τους γιά νά ἀποφύγουν προβλήματα. Ἔτσι, κάτι πού δέν ἔχει διεθνῆ νομιμότητα μπορεῖ σταδιακά νά ἀποκτήσει πρακτική κανονικότητα.

Παράλληλα, χρειάζεται ὀργανωμένη διπλωματική ἐκστρατεία στίς εὐρωπαϊκές πρωτεύουσες. Κάθε ἑλληνική πρεσβεία νά παρουσιάσει στό ἀντίστοιχο Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν πλήρη φάκελλο: χάρτες, συντεταγμένες, νομική τεκμηρίωση καί ἀλληλουχία τῶν τουρκικῶν ἐνεργειῶν».

Εἶναι ἐντυπωσιακή ἡ… σύμπτωσις τῶν τριῶν παρεμβάσεων μέ… πρῶτο πιάτο τήν Τουρκία, ὁ ὅρος «τριπλέτα» εἶναι δημοσιογραφικός. Ἀπομένει νά δοῦμε τί θά πράξει ἡ Ἑλλάς γιά τά 12 μίλια νοτίως τῆς Κρήτης! Ὁ πειρασμός Γεραπετρίτη μοιάζει νά ὑποχωρεῖ, δεδομένης τῆς μέχρι στιγμῆς ἀπροθυμίας Ἰσραήλ καί Αἰγύπτου νά μᾶς καλύψουν. Τό παρακολουθοῦμε. Ὑπενθυμίζεται, τέλος, ὅτι ἡ Γαλλία ἔχει ὑπογράψει συμφωνία μέ ρήτρα ἀμυντικῆς συνδρομῆς γιά τήν κυριαρχία μας. Ὄχι γιά τά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ἄν ἡ Ἄγκυρα ζητήσει «ἐπικοινωνία» μέ τό κράτος τῆς σημαίας τῶν πλοίων πού ποντίζουν τό καλώδιο, δέν δεσμεύεται ἀπό τήν συμφωνία μας!

estianews.gr