Τα στελέχη του πανηγυρίζουν για τα αποτελέσματα των εκλογών την Κυριακή. Το γερμανικό μοντέλο εναλλαγής στην εξουσία των φιλοευρωπαίων CDC και SPD τελείωσε…
Ο Ανρί ντε Μπρεσόν είναι Δημοσιογράφος της Le Monde, υπεύθυνος για το τμήμα Ευρώπη – Γερμανία.
Atlantico: Το AfD πέτυχε μια ιστορική νίκη στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ αυτή την Κυριακή. Συνιστά αυτό το αποτέλεσμα πραγματική καταστροφή για το CDU και για τον Friedrich Merz; Παραδόξως, μπορεί ο Friedrich Merz να ελπίζει ακόμα ότι το AfD δεν θα μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση;
Ανρί ντε Μπρεσόν*: Αυτή είναι μια σημαντική νίκη για το AfD με τη νίκη του Ούλριχ Ζίγκμουντ στη Σαξονία-Άνχαλτ. Το AfD έχει διπλασιάσει το ποσοστό ψήφων του σε σύγκριση με τις τελευταίες εκλογές και ως εκ τούτου αποτελεί πραγματικό πρόβλημα για τη γερμανική πολιτική. Το ερώτημα τώρα είναι τι θα συμβεί στα άλλα κρατίδια. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα δούμε τα ίδια αποτελέσματα. Δεύτερες περιφερειακές εκλογές θα διεξαχθούν σε ένα μήνα, σε ένα ελαφρώς μεγαλύτερο κρατίδιο, στη βόρεια Ανατολική Γερμανία, στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Προς το παρόν, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το AfD με μικρότερο προβάδισμα. Αλλά θα μπορούσε η σημερινή ψηφοφορία να δώσει στο AfD μια νέα ώθηση και εκεί;
Είκοσι έξι χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας, εξακολουθεί να υπάρχει ένα πρόβλημα στις σχέσεις μεταξύ Ανατολικής Γερμανίας και επανενωμένης Γερμανίας. Το ερώτημα, επομένως, είναι εάν αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί και τι μπορεί να γίνει γι’ αυτήν.
Κατέρρευσαν CDC και SPD
Η εκλογική βραδιά της Κυριακής ανέδειξε την αδυναμία των παραδοσιακών κομμάτων, των Χριστιανοδημοκρατών και ιδιαίτερα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD). Το SPD πέτυχε ένα αποτέλεσμα που ήταν το μισό από αυτό που είχε πετύχει στις προηγούμενες εκλογές. Είναι αλήθεια ότι εκείνη την εποχή, το κρατίδιο κυβερνιόταν από έναν Υπουργό-Πρόεδρο, δηλαδή έναν κυβερνήτη, ο οποίος ήταν πολύ δημοφιλής και δεν ήταν υποψήφιος για επανεκλογή αυτή τη φορά. Αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα πρόβλημα για τον Φρίντριχ Μερτς, ένα πρόβλημα που αφορά όχι μόνο τη Σαξονία-Άνχαλτ, αλλά ολόκληρη τη Γερμανία. Η δημοτικότητά του βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο. Πώς θα προσπαθήσει να ανακτήσει τη δημοτικότητά του και, πάνω απ’ όλα, την ικανότητα να ανακτήσει τον έλεγχο της γερμανικής πολιτικής σκηνής σε ένα τέτοιο πλαίσιο και με την άνοδο του AfD;
Κινδυνεύει η θέση του αρχηγού της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης και καγκελάριου της Γερμανίας
Ένα άλλο μέρος του προβλήματος αφορά το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), το οποίο συγκέντρωσε μόνο το 8 έως 9 τοις εκατό των ψήφων. Αυτό αντιπροσωπεύει μια σημαντική κατάρρευση για το κόμμα, παρόλο που δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα ισχυρό στην ανατολική Γερμανία. Κυβερνά επίσης το γειτονικό κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, όπου θα διεξαχθούν εκλογές σε ένα μήνα. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε αν το SPD θα συνεχίσει την καθοδική του πορεία και εκεί, και αν το AfD θα συνεχίσει τα εκλογικά του κέρδη.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι αυτή η κατάσταση συναντάται και στη δυτική Γερμανία. Ανεξάρτητα από το τι θα μπορούσε να πει κανείς για τη γερμανική ακροδεξιά, το τελικό αποτέλεσμα είναι μια χώρα που γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να κυβερνηθεί, ενώ παράλληλα, μια χώρα όπως η Γαλλία, ένα χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές, αντιμετωπίζει επίσης δυσκολίες.
«Ζώνη απομόνωσης»
Θα μπορούσε το γεγονός ότι το AfD χρειάζεται να βρει εταίρους για να κυβερνήσει να επιτρέψει στον Friedrich Merz να επαναφέρει την εισροή στο κόμμα, αφήνοντας παράλληλα το AfD να υποστεί το κύριο βάρος της αποτυχημένης νίκης του;
Ανρί ντε Μπρεσόν: Όσον αφορά το «ζώνη απομόνωσης», υπάρχει μια συζήτηση εντός του CDU. Στη Γερμανία υπάρχει έντονη αντίσταση στην ιδέα ότι το CDU επιδιώκει μια συμμαχία με το AfD. Αλλά και εντός του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, κάποιοι αναρωτιούνται: γιατί όχι;
Πριν από λίγα χρόνια, διεξήχθη ψηφοφορία στη Θουριγγία, στην οποία το CDU και το τότε Φιλελεύθερο Κόμμα συμφώνησαν να σχηματίσουν συνασπισμό με το AfD, με επικεφαλής τότε τον Björn Höcke, μια από τις πιο ριζοσπαστικές προσωπικότητες του AfD, για να σχηματίσουν κυβέρνηση. Τελικά, αυτή η συμμαχία απέτυχε. Υπήρξε εκτεταμένη δημόσια κατακραυγή και ο ηγέτης των Φιλελευθέρων, ο οποίος είχε εκλεγεί χάρη στις ψήφους και των τριών κομμάτων, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Στη συνέχεια σχηματίστηκαν και άλλοι συνασπισμοί.
Δεν αντιμετωπίζουμε λοιπόν μια εντελώς νέα κατάσταση. Αλλά τον προστατευτικό κλοιό κατά του AfD, προς το παρόν, ραγίζει και παραμένει εύθραυστο. Το βλέπουμε αυτό παντού.
Τι να κάνουν λοιπόν; Αν το AfD κυβερνήσει αυτό το κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, θα τρομάξει τους άλλους ή, αντίθετα, θα γίνει παράδειγμα της επικρατούσας νοοτροπίας στην Ανατολική Γερμανία, όπου η κατάσταση παραμένει πολύ περίπλοκη;
Αντί να αναζητούν λύσεις, πιστεύω ότι ορισμένοι ψηφοφόροι και πολιτικοί ηγέτες θα χαρούν πολύ να συντρίψουν τους Δυτικογερμανούς Δημοκράτες. Θα χρησιμεύσει αυτό ως παράδειγμα για άλλα κόμματα και σε άλλα κρατίδια; Οι μελλοντικές εκλογές θα δείξουν.
Ποιό δρόμο θα ακολουθήσει η Γερμανία;
Μπορούμε να πούμε ότι αυτό που μόλις συνέβη στη Σαξονία-Άνχαλτ αποτελεί μια στιγμή που μοιάζει με Brexit για τη Γερμανία και έκφραση ψήφου διαμαρτυρίας; Δεν αντιμετωπίζει τώρα το πολιτικό κατεστημένο, το οποίο δεν κατάφερε να κατανοήσει αυτό που ονόμασε λαϊκισμό, ένα κίνημα που έχει γίνει δημοφιλές στο εκλογικό σώμα;
Ανρί ντε Μπρεσόν: Η άνοδος του AfD βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και αρκετά χρόνια και ανησυχεί όλους τους πολιτικούς παράγοντες και πολλούς ψηφοφόρους στη Γερμανία. Επομένως, δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να εκπλήσσει πραγματικά κανέναν.
Τα αποτελέσματα των εκλογών στη Σαξονία-Άνχαλτ περιγράφονται ξαφνικά ως ένα εξαιρετικό γεγονός, τόσο για τη Γερμανία, όσο και για την Ευρώπη και για τις σχέσεις μεταξύ Ευρωπαίων, Ουκρανών και Ρώσων.
Η Σαξονία-Άνχαλτ είναι μια μικρή περιοχή ενός εκατομμυρίου κατοίκων. Αλλά είναι ένα σημάδι. Το ερώτημα τώρα είναι ποια θα είναι η πολιτική αντίδραση. Θα πρέπει να περιμένουμε λίγο για να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι το AfD δεν είναι σε θέση να προσφέρει κάτι πραγματικά συγκεκριμένο στους νέους ψηφοφόρους του; Θα πρέπει να περιμένουμε και να δούμε πώς το AfD θα ασκήσει την εξουσία του στη Σαξονία-Άνχαλτ.
Υπάρχει μια διεθνής εστίαση σε αυτές τις εκλογές, γεγονός που δείχνει ότι όλοι αναρωτιούνται για την κατεύθυνση που ακολουθεί η Γερμανία.
Τα παράπονα των Ανατολικογερμανών
Αντανακλούν τα αποτελέσματα μια ψήφο οργής κατά των ελίτ και του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος, η οποία εκφράζεται εκλογικά με την εκλογική αναμέτρηση υπέρ του AfD;
Ανρί ντε Μπρεσόν: Αυτό σίγουρα ισχύει εν μέρει, επειδή υπάρχει ένα διπλό μέτρο και σταθμά εντός του AfD. Πρώτον, υπάρχει ένας λόγος που εκμεταλλεύεται αυτό το θέμα και προκαλεί την οργή των ψηφοφόρων, λέγοντάς τους ότι έχουν κακομεταχειριστεί, ότι αυτή η κατάσταση πρέπει να διορθωθεί και ότι έχουν δοθεί πάρα πολλοί πόροι στους μετανάστες, παρόλο που η Γερμανία τους χρειάζεται. Ακόμα και στην Ανατολική Γερμανία, στα νοσοκομεία, συχνά οι μετανάστες κατέχουν τις χαμηλότερες θέσεις.
Αλλά πίσω από αυτό κρύβεται ένα εντελώς διαφορετικό υποκείμενο μήνυμα από το AfD: μια επιστροφή σε μια Γερμανία που θα πρέπει να ανακαλύψει ξανά την ταυτότητά της, μια Γερμανία που επανασυνδέεται με τις αξίες της πρώην Αυτοκρατορίας του Βίσμαρκ και με ορισμένες από τις αξίες της γερμανικής ακροδεξιάς. Το ερώτημα είναι αν αυτό ανταποκρίνεται πραγματικά σε αυτό που αναζητούν οι Ανατολικογερμανοί. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι Ανατολικογερμανοί δεν βίωσαν πραγματικά τη δημοκρατία μέχρι την επανένωση της Γερμανίας. Και τελικά, αυτή η δημοκρατία δεν τους έδωσε αυτό που περίμεναν.
Ήλπιζαν σε μια καλύτερη οικονομική κατάσταση, ενδιαφέρουσες δουλειές, περισσότερους οικονομικούς πόρους και μια πολύ πιο ανοιχτή ζωή, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας ταξιδιών. Ωστόσο, αποδεικνύεται ότι δεν έχουν πάντα τα μέσα. Η μεταφορά κοινωνικών παροχών δεν έχει συμβεί όπως περίμεναν. Κάποιοι έχουν βρεθεί επομένως σε μια κατάσταση καθοδικής κινητικότητας. Στην Ανατολή, επωφελήθηκαν από μια ορισμένη εργασιακή ασφάλεια και άλλα πλεονεκτήματα που δεν έχουν απαραίτητα βρει ξανά από τότε που πέρασαν στην άλλη πλευρά. Εδώ και μερικά χρόνια, αυτό το είδος δυσαρέσκειας έχει αυξηθεί.
Ο Φρίντριχ Μερτς είχε υποσχεθεί να πιέσει το AfD σκληραίνοντας τη στάση του CDU σχετικά με τη μετανάστευση. Ωστόσο, το AfD πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα που είχε ποτέ σε περιφερειακές εκλογές. Αποτελεί αυτό απόδειξη ότι η στρατηγική του Φρίντριχ Μερτς έχει αποτύχει και ότι το CDU δεν μπορεί πλέον να ανταγωνιστεί το AfD στο δικό του έδαφος;
Ανρί ντε Μπρεσόν: Υπάρχει το ζήτημα της μετανάστευσης, αλλά και άλλα θέματα. Συγκεκριμένα, υπάρχει δυσαρέσκεια σε ένα τμήμα του γερμανικού πληθυσμού στα ανατολικά της χώρας, σε μια περιοχή που έζησε υπό σοβιετική κατοχή για σαράντα χρόνια. Κάποιοι αισθάνονται, πιθανώς λανθασμένα, ότι κακομεταχειρίστηκαν. Η μετανάστευση προφανώς παίζει ρόλο και το AfD εκμεταλλεύεται σημαντικά αυτό το ζήτημα. Ο Φρίντριχ Μερτς έχει πράγματι προσπαθήσει να σκληρύνει τη στάση του, μερικές φορές εις βάρος ορισμένων ευρωπαϊκών κανόνων.
Σήμερα, η είσοδος στη Γερμανία απαιτεί ένα πεντακάθαρο μητρώο. Οι ψηφοφόροι θεωρούν την προσέγγιση του ΕΔΑΔ απίστευτη και πιστεύουν ότι, σε κάθε περίπτωση, δεδομένης της συμμετοχής της Γερμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Φρίντριχ Μερτς δεν θα έχει πλήρη ελευθερία κινήσεων. Αυτό εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πώς λειτουργεί η Ευρώπη και πώς οι Γερμανοί ψηφοφόροι αντιλαμβάνονται τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Θα πέσει ο Μερτς;
Ποιος είναι τώρα ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το Γερμανό καγκελάριο; Είναι η άνοδος του AfD, το οποίο θα συνεχίσει να κερδίζει έδαφος στο εκλογικό σώμα, ή μια μορφή εξέγερσης εντός του ίδιου του CDU;
Ανρί ντε Μπρεσόν: Το ερώτημα θα προκύψει. Πρόσφατα, υπήρξαν σημαντικές ανακατατάξεις εντός του CDU, μετά την απόφαση του Καγκελαρίου να απομακρύνει ορισμένους αξιωματούχους, ιδίως τον επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας, ο οποίος είχε αντιμετωπίσει και ο ίδιος προσωπικές δυσκολίες και είχε εμπλακεί στο σκάνδαλο. Η αλλαγή στην επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας οδήγησε σε περαιτέρω αλλαγές.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας στη Σαξονία-Άνχαλτ, το ερώτημα κατά πόσον ο Φρίντριχ Μερτς θα μπορούσε να διατηρήσει τον έλεγχο του κόμματός του ήταν επαναλαμβανόμενο. Μετά τη νίκη του AfD, το ερώτημα αυτό παραμένει επίκαιρο και ακόμη πιο πιεστικό.
Afd:Προς την Καγκελαρία;
Είναι η ψηφοφορία στη Σαξονία-Άνχαλτ ένα περιφερειακό ατύχημα, που συνδέεται με τις ιδιαιτερότητες της πρώην ΛΔΓ, ή μήπως αποτελεί ένα είδος εργαστηρίου για το τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον σε εθνικό επίπεδο;
Ανρί ντε Μπρεσόν: Θα πρέπει να περιμένουμε ότι το AfD θα κερδίσει έδαφος, τουλάχιστον στις ανατολικές περιοχές, στα ανατολικά κρατίδια. Αυτή τη στιγμή, στη δυτική Γερμανία, βλέπουμε επίσης το AfD να σημειώνει πρόοδο σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα στο μεγαλύτερο κρατίδιο, τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, το οποίο κυβερνήθηκε από το CDU για πολύ καιρό. Αυτή τη στιγμή ηγείται ένας πιθανός αντίπαλος του Καγκελάριου Μερτς για την καγκελαρία, αλλά είναι επίσης ένα κρατίδιο που εδώ και καιρό αποτελεί προπύργιο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.
Στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές πριν από ένα χρόνο στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, το SPD έχασε έδαφος μεταξύ των ψηφοφόρων της εργατικής τάξης από το AfD. Ωστόσο, αυτό εξακολουθεί να είναι πολύ διαφορετικό: απέχει πολύ από την επιτυχία που σημειώθηκε αυτή την Κυριακή και τα κέρδη του AfD σε όλα τα ανατολικά γερμανικά κρατίδια.
Υπάρχει, ωστόσο, μια μοναδική κατάσταση στην Ανατολή, όπου πολλές περιοχές έχουν χάσει ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού τους. Έλαβαν σημαντική χρηματοδότηση για την ανοικοδόμηση, τόσο από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση όσο και από την Ευρώπη. Αυτό, ωστόσο, δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει περαιτέρω αναχωρήσεις ή για να αναζωογονήσει πραγματικά την οικονομία. Συχνά βρίσκει κανείς εντελώς νέες πόλεις όπου, παρόλα αυτά, φαίνεται σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Πρόκειται για ένα μακροπρόθεσμο πρόβλημα, το οποίο τώρα εκδηλώνεται με ιδιαίτερα βάναυσο τρόπο.
Σύντομα θα διεξαχθούν εκλογές και στο Βερολίνο. Η πρόοδος του AfD εκεί είναι αισθητή με διαφορετικούς τρόπους. Το Βερολίνο ήταν ταυτόχρονα Ανατολικό και Δυτικό, καθώς ήταν θύλακας εντός της Ανατολικής Γερμανίας. Στις πρώην περιφέρειες του Δυτικού Βερολίνου, το AfD σημειώνει πολύ μικρή πρόοδο. Αντίθετα, έχει ισχυρότερη παρουσία σε ορισμένα από τα πιο εργατικά προάστια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Αυτό υποδηλώνει επίσης ότι η δυτικογερμανική δημοκρατία τα καταφέρνει.
Σχίσμα στην δυτική Ευρώπη;
Το AfD φαίνεται να αμφισβητεί τη θέση της Γερμανίας στη Δύση, τη σχέση της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία. Δεν είναι αυτή μια μορφή σχεδόν γεωπολιτικής εξέγερσης, συνδεδεμένης με την Ευρώπη, και όχι απλώς λαϊκιστική;
Ανρί ντε Μπρεσόν: Πολλοί σχολιαστές επιμένουν ότι το AfD είναι φιλοσοβιετικό και φιλοπούτινο, κάτι που είναι μάλλον περίεργο σε μια χώρα που κατεχόταν για σαράντα χρόνια από τον σοβιετικό στρατό και της οποίας οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα γερμανικά εδάφη που υπήρχαν πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδιαίτερα μέχρι την Πολωνία και τη Σιλεσία στα ανατολικά. Είναι αρκετά περίεργο να σκεφτεί κανείς ότι αυτοί οι πληθυσμοί θα ερωτεύτηκαν ξαφνικά τον Πούτιν, ο οποίος ήταν ο ίδιος πράκτορας της KGB στην Ανατολική Γερμανία στο τέλος εκείνης της περιόδου.
Ωστόσο, αυτό από το οποίο υποφέρουν αυτοί οι πληθυσμοί είναι, ειδικότερα, οι συνέπειες της αύξησης των τιμών της βενζίνης, επειδή η Ευρώπη αποφάσισε να διακόψει τους δεσμούς της με τις αγορές φυσικού αερίου και πετρελαίου από τη Ρωσία. Βρισκόμαστε, επομένως, σε καταστάσεις που μερικές φορές είναι αρκετά παράδοξες. Οι Ανατολικογερμανοί δεν βίωσαν πραγματικά την επιθυμία των Δυτικογερμανών να χτίσουν την Ευρώπη για να βάλουν τέλος στους πολέμους. Η Ανατολική Γερμανία δεν έζησε αυτή την εμπειρία. Θεωρεί την Ευρωπαϊκή Ένωση ως κάτι που, κατά κάποιο τρόπο, έπεσε πάνω της, χωρίς να κατανοεί πλήρως το γιατί. Οι Δυτικογερμανοί, από την άλλη πλευρά, συνέβαλαν στην οικοδόμηση της μαζί με άλλους Ευρωπαίους.
Οι Ανατολικογερμανοί αισθάνονται ότι όλα όσα τους έχει φέρει η Ευρώπη δεν έχουν κάνει τη ζωή τους ευκολότερη. Επομένως, δεν καταλαβαίνουν γιατί θα πρέπει να συνεχίσουν σε αυτό το μονοπάτι.
Απέλαση αλλοδαπών;
Το AfD δεν είναι πλέον απλώς ένα κόμμα διαμαρτυρίας, αλλά θα μπορούσε να γίνει μια μόνιμα εδραιωμένη πολιτική δύναμη. Μπορεί το γερμανικό πολιτικό κατεστημένο να αντιμετωπίσει ακόμα αυτή την έξαρση ως φαινόμενο διαμαρτυρίας που πρέπει να περιοριστεί; Ή μήπως πρέπει τώρα να παραδεχτεί ότι ένα αυξανόμενο τμήμα του πληθυσμού θέλει πραγματικά να αλλάξει τη θέση της Γερμανίας στην Ευρώπη και στον κόσμο;
Ανρί ντε Μπρεσόν: Το ερώτημα θα είναι ακριβώς πώς θα διαχειριστεί το AfD αυτό το νέο περιβάλλον. Το πολιτικό κόμμα έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή του να αναθεωρήσει ολόκληρο το σχολικό πρόγραμμα σπουδών και ότι δεν θα δέχεται πλέον ξένους μαθητές στα σχολεία, ιδίως εκείνους που δεν μιλούν αρκετά καλά γερμανικά. Αυτό είναι ένα από τα κύρια σημεία που παρόλα αυτά έχει προκαλέσει αντιδράσεις.
Παράλληλα, ορισμένοι αξιωματούχοι, ιδίως ο υποψήφιος για την ηγεσία του κρατιδίου (Ούλριχ Ζίγκμουντ), παρουσίασαν ένα πρόγραμμα που στοχεύει στην αποκατάσταση της υπερηφάνειας στην Ανατολική Γερμανία και στην παροχή περισσότερων ευκαιριών στον λαό να οικοδομήσει την κοινωνία του, κ.λπ.
Ταυτόχρονα, υπάρχει μια ολόκληρη υποκείμενη ιδεολογία, βαθιά σημαδεμένη από την ακροδεξιά, που εκτείνεται ακόμη και σε δεσμούς με νεοναζί. Το ερώτημα, επομένως, είναι αν αυτά τα ρεύματα θα έχουν λόγο τους επόμενους μήνες.
Στο παρελθόν, η Δυτική Γερμανία γνώρισε νεοναζιστικά κινήματα και απαγόρευσε ή κήρυξε αντισυνταγματικά μια σειρά από ακροδεξιούς σχηματισμούς, όπως το NPD.
Αυτή τη στιγμή στη Γερμανία διεξάγεται μια συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα πλήρους απαγόρευσης του AfD. Αλλά, φυσικά, το NPD δεν είχε ποτέ το ίδιο εκλογικό σώμα που απολαμβάνει το AfD σήμερα. Επομένως, καθίσταται αρκετά δύσκολο να απαγορευτεί ένα κόμμα που λαμβάνει το 40% των ψήφων σε ένα κρατίδιο και, σε ομοσπονδιακό επίπεδο, υπερβαίνει το 20%.
Τι θα αλλάξει; Πώς θα αντιδράσει το AfD σε ομοσπονδιακό επίπεδο; Πώς θα εξελιχθεί το κόμμα; Κοντά στο Πότσνταμ, μετά από ένα συνέδριο στο οποίο συμμετείχαν ηγέτες του AfD, συμπεριλαμβανομένου του κ. Ζίγκμουντ, ορισμένοι πολιτικοί εκπρόσωποι εξέφρασαν την υποστήριξή τους στην απέλαση όσο το δυνατόν περισσότερων αλλοδαπών. Μένει να δούμε αν η νίκη στη Σαξονία-Άνχαλτ θα οδηγήσει το κόμμα να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.
*Δημοσιογράφος της Le Monde, υπεύθυνος για το τμήμα Ευρώπη – Γερμανία.
Πηγή: Atlantico
του Αχιλλέα Ταουξή, Υποστρατήγου ε.α.
Αχιλλεύς Ταουξής
του Θεόδωρου Ατματζίδη, Υποστρατήγου ε.α.
