Αρχική Blog Σελίδα 40

Κακοκαιρία στην Κρήτη: Ενας αγνοούμενος, καταστροφές, πλημμύρες και μηνύματα του 112

1

Συναγερμός έχει σημάνει στις Αρχές για την εξαφάνιση 80χρονου κτηνοτρόφου στο Ρέθυμνο, ενώ η κακοκαιρία συνεχίζει να πλήττει την Κρήτη. Μεγάλες καταστροφές και μηνύματα του 112

Συναγερμός έχει σημάνει στις Αρχές η εξαφάνιση ενός 80χρονου κτηνοτρόφου από τις Καρίνες του Δήμου Αγίου Βασιλείου στο Ρέθυμνο, τα ίχνη του οποίου έχουν χαθεί από χθες το βράδυ, με τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή να αυξάνουν την ανησυχία.

Από το πρωί βρίσκονται σε εξέλιξη έρευνες της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής στην ευρύτερη περιοχή για τον εντοπισμό του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 80χρονος φέρεται να μετέβαινε στο ποιμνιοστάσιό του χθες το βράδυ, ωστόσο έκτοτε αγνοείται η τύχη του.

Καταστροφές από την κακοκαιρία: Επεσε γέφυρα, στο νοσοκομείο ζευγάρι

Η Κρήτη βρίσκεται τις τελευταίες ώρες στο επίκεντρο της κακοκαιρίας, με σφοδρές βροχοπτώσεις να πλήττουν το νησί, ενώ σύμφωνα με το τελευταίο δελτίο της ΕΜΥ, τα έντονα φαινόμενα θα συνεχιστούν και τις επόμενες ημέρες.

Για σήμερα, Πέμπτη, θα παραμείνουν κλειστά όλα τα σχολεία στις Περιφερειακές Ενότητες Χανίων και Ρεθύμνου.

Ιδιαιτέρως δύσκολη είναι η κατάσταση στον Μυλοπόταμο, όπως περιγράφει στο cretalive.gr ο δήμαρχος, Γιώργος Κλάδος. Κλειστοί παραμένουν σήμερα και οι βρεφονηπιακοί σταθμοί του δήμου. Στο μεταξύ, στις 06.40 εκδόθηκε μήνυμα από το 112 για περιορισμό των μετακινήσεων και των επισκέψεων στα Ζωνιανά, στα Λιβάδια και στον ορεινό όγκο του Μυλοποτάμου.

Κακοκαιρία στην Κρήτη: Ενας αγνοούμενος, καταστροφές, πλημμύρες και μηνύματα του 112-1
Φωτ. Ρεθυμνιώτικα Νέα

Στα Λιβάδια, τα ορμητικά νερά παρέσυραν τη γέφυρα Δισκουρίου, με αποτέλεσμα ένα ζευγάρι που κινείτο στην περιοχή να πέσει στην κοίτη του ποταμού. Το ανδρόγυνο τραυματίστηκε και οδηγήθηκε στο ΠΑΓΝΗ ενώ άγνωστη παραμένει η κατάσταση της υγείας του.

Κακοκαιρία στην Κρήτη: Ενας αγνοούμενος, καταστροφές, πλημμύρες και μηνύματα του 112-2

«Εφυγε η γέφυρα, πήρε τη μισή ο ποταμός και έπεσε το αυτοκίνητο στην κοίτη. Ευτυχώς δεν θρηνήσαμε θύματα», αναφέρει ο κ. Κλάδος.

Στα Ζωνιανά, «κατέβηκαν» μπάζα, πέτρες, έφραξαν ρυάκια, το νερό έχει εισβάλει στο χωριό με αποτέλεσμα να παρασυρθούν αυτοκίνητα. Αντίστοιχες εικόνες επικρατούν και στα Λιβάδια ενώ οι δρόμοι σε πολλά σημεία του Δήμου έχουν υποστεί εκτεταμένες ζημιές.

Παράλληλα, σε ισχύ βρίσκεται από νωρίς το πρωί της Πέμπτης η απόφαση για απαγόρευση της κυκλοφορίας στον κάμπο του Οροπεδίου Λασιθίου, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών. Σύμφωνα με τον δήμαρχο Γιώργο Αθανασάκη, νωρίς το πρωί εκδηλώθηκε ισχυρή μπόρα, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ληφθεί η αυτή η απόφαση για λόγους ασφαλείας.

«Συνιστούμε στους δημότες μας, να παραμένουν στα σπίτια τους και μόνο όταν είναι ανάγκη να κινούνται στον περιφερειακό δρόμο. Η ένταση των φαινομένων εξακολουθεί είναι μεγάλη, οπότε καλό είναι να ακολουθούμε τις οδηγίες» ανέφερε ο κ. Αθανασάκης ο οποίος πρόσθεσε πως σημαντικές καταστροφές έχουν υποστεί οι καλλιέργειες στον κάμπο.

«Καλλιέργειες στον κάμπο έχουν υποστεί σοβαρές καταστροφές, ωστόσο αυτή την ώρα προέχει η ασφάλεια. Εχουμε μέρες για να δούμε τις καταστροφές» επισήμανε ο δήμαρχος Οροπεδίου Λασιθίου, επιμένοντας στο να παραμείνουν οι κάτοικοι του Οροπεδίου μακριά από τον κάμπο, προκειμένου να μην υπάρξει πρόβλημα με την ασφάλεια κανενός.

Στις Γούβες Ηρακλείου λόγω των συνεχών και ισχυρών βροχοπτώσεων ο παραλιακός δρόμος κόπηκε στη μέση ενώ τρία αυτοκίνητα παρασύρθηκαν και βρέθηκαν στη θάλασσα.

Μπαράζ μηνυμάτων του 112

Συνεχή είναι τα μηνύματα από το 112 που λαμβάνουν οι κάτοικοι των περιοχών που πλήττονται.

Προειδοποίηση για περιορισμό μετακινήσεων εκδόθηκε για τους κατοίκους του Αγίου Νικολάου.

 

Στο Ηράκλειο, προβλήματα εντοπίζονται κυρίως στους Δήμους Μινώα Πεδιάδας και Χερσονήσου. Για τον Δήμο Μίνωα Πεδιάδας εκδόθηκε και προειδοποιητικό μήνυμα από το 112 για περιορισμό μετακινήσεων.

Αργότερα εκδόθηκε αντίστοιχο μήνυμα και για τον Δήμο Ηρακλείου, και ειδικά για τις περιοχές Μαλάδες και Φοινικιά.

 

Ιδιαίτερα μεγάλη ήταν η ποσότητα νερού που έπεσε στην περιοχή του Προφήτη Ηλία, με το Αντιπεριφερειάρχη Ηρακλείου, Nίκο Συριγωνάκη να επισημαίνει ότι «ο Προφήτης Ηλίας έβγαλε πάρα πολύ νερό».

Σύμφωνα με την εικόνα που υπάρχει, τα νερά κατευθύνονται προς τον Δρακουλιάρη, με αποτέλεσμα η προσοχή των αρμόδιων υπηρεσιών να είναι στραμμένη πλέον και στον Γιόφυρο.

Στην περιοχή του Προφήτη Ηλία, σύμφωνα με τον Εντεταλμένο Περιφερειακό Σύμβουλο στον τομέα Ποιότητας Ζωής της Υπαίθρου, Πρίαμο Ιερωνυμάκη, η βροχόπτωση ξεπέρασε τα 220 χιλιοστά, προκαλώντας μεταφορά φερτών υλικών στους δρόμους. Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων έχουν ήδη κινητοποιηθεί μηχανήματα έργου, προκειμένου να αποκαταστήσουν τη βατότητα όπου απαιτείται.

Προβλήματα και στην κυκλοφορία αναφέρονται σε διάφορες περιοχές του νομού. Σύμφωνα με πληροφορίες ο δρόμος από τη γέφυρα στο Κυπαρίσσι προς Καρκαδιώτισσα και Επανωφήση δεν είναι προσπελάσιμος.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, cretalive

https://www.kathimerini.gr/society/564493309/kakokairia-stin-kriti-enas-agnooymenos-katastrofes-plimmyres-kai-minymata-toy-112/

Μαζικές τουρκικές παραβιάσεις με drone και οπλισμένα F-16

0

Σε όλο το Αιγαίο

Σε έξι παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου προχώρησαν σήμερα τουρκικά αεροσκάφη στο Αιγαίο, ενώ καταγράφηκαν και επτά παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών.

Συνολικά καταγράφηκαν επτά τουρκικά αεροσκάφη στο Βορειοανατολικό, Κεντρικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο. Επρόκειτο για έναν σχηματισμό δύο F-16, καθώς και πέντε μεμονωμένα αεροσκάφη, συγκεκριμένα ένα ATR-72 και τέσσερα UAV.

Τα δύο F-16 ήταν οπλισμένα.

Από τις επτά παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, μία έγινε από τα F-16, μία από το ATR-72 και πέντε από τα UAV.

Οι έξι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου καταγράφηκαν από F-16, ATR-72 και UAV. Ειδικότερα, μία έγινε από τα F-16, τέσσερις από το ATR-72 και μία από UAV.

Γαυγάμηλα: Πώς ο Μέγας Αλέξανδρος «γονάτισε» την αυτοκρατορία του Δαρείου

0

Η μάχη που άλλαξε τον αρχαίο κόσμο

Την 1η Οκτωβρίου του 331 π.Χ., σε μια πεδιάδα της Μεσοποταμίας, ο Μέγας Αλέξανδρος βρέθηκε απέναντι στον στρατό μιας από τις ισχυρότερες αυτοκρατορίες της αρχαιότητας. Ο Δαρείος Γ’ είχε συγκεντρώσει δυνάμεις από διαφορετικές περιοχές της επικράτειάς του, αποφασισμένος να ανακόψει την προέλαση του Μακεδόνα βασιλιά.

Είχε επιλέξει το έδαφος, είχε προετοιμάσει το πεδίο και διέθετε ισχυρό ιππικό. Όμως, μέχρι το τέλος της αναμέτρησης, η περσική στρατιά είχε ηττηθεί και ο ίδιος είχε εγκαταλείψει τη μάχη. Τα Γαυγάμηλα άνοιξαν στον Αλέξανδρο τον δρόμο προς την καρδιά της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών.

Η σύγκρουση αποτελούσε συνέχεια μιας εκστρατείας που είχε ήδη ανατρέψει τις ισορροπίες στην ανατολική Μεσόγειο. Από το 334 π.Χ., όταν πέρασε στην Ασία, ο Αλέξανδρος είχε νικήσει στον Γρανικό και κατόπιν στην Ισσό, όπου αντιμετώπισε προσωπικά τον Δαρείο. Ακολούθησαν η πολιορκία της Τύρου, η κατάληψη της Γάζας και η πορεία προς την Αίγυπτο.

Ωστόσο, οι επιτυχίες αυτές δεν αρκούσαν για την οριστική επικράτηση. Ο Πέρσης βασιλιάς διατηρούσε πρόσβαση στους ανθρώπους, στους πόρους και στις μεγάλες επαρχίες της Ανατολής. Μπορούσε ακόμη να συγκροτήσει στρατό ικανό να απειλήσει τον εισβολέα.

Ο Δαρείος είχε αντιληφθεί πόσο περιοριστικό ήταν το πεδίο της Ισσού για την ανάπτυξη των δυνάμεών του. Στα Γαυγάμηλα, στην περιοχή του σημερινού βόρειου Ιράκ, επέλεξε μια ανοιχτή πεδιάδα που προσφερόταν για ελιγμούς ιππικού και επιθέσεις αρμάτων.

Έδωσε μάλιστα εντολή να εξομαλυνθούν τμήματα του εδάφους, ώστε τα δρεπανηφόρα άρματα να κινηθούν αποτελεσματικότερα. Ήθελε να υποχρεώσει τον Αλέξανδρο να πολεμήσει σε συνθήκες που ευνοούσαν την περσική πλευρά. Η μεγάλη έκταση θα επέτρεπε στις δυνάμεις του να απλωθούν γύρω από την αντίπαλη παράταξη, δημιουργώντας τον κίνδυνο περικύκλωσης.

Για τον στρατό του Αλέξανδρου αναφέρονται περίπου σαράντα χιλιάδες πεζοί και επτά χιλιάδες ιππείς. Το ουσιαστικό πρόβλημα ήταν η υπεροχή του περσικού ιππικού και η δυνατότητά του να υπερφαλαγγίσει τις μακεδονικές πτέρυγες. Ο Αλέξανδρος έπρεπε να διατηρήσει τη συνοχή του στρατού του όσο αναζητούσε ευκαιρία επίθεσης.

Πριν από τη σύγκρουση, ο Μακεδόνας βασιλιάς μελέτησε την αντίπαλη διάταξη. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση, ο Παρμενίων πρότεινε νυχτερινή επίθεση, αλλά ο Αλέξανδρος την απέρριψε. Η γνωστή απάντηση ότι δεν ήθελε να «κλέψει» τη νίκη αποδίδεται σε αυτόν από τις πηγές, χωρίς να μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ακριβή διατύπωσή της.

Ο Δαρείος, πάντως, φοβούμενος αιφνιδιασμό, κράτησε τις δυνάμεις του σε παράταξη κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ο Αρριανός συνδέει αυτήν την παρατεταμένη αναμονή με κόπωση και ψυχολογική επιβάρυνση. Η μάχη άρχιζε πριν ακόμη συγκρουστούν τα όπλα, μέσα στην αγωνία της προετοιμασίας.

Στη μακεδονική παράταξη, ο Αλέξανδρος βρισκόταν στη δεξιά πτέρυγα, μαζί με το επίλεκτο ιππικό των Εταίρων. Το κέντρο κρατούσε η φάλαγγα, ενώ την αριστερή πτέρυγα διοικούσε ο έμπειρος Παρμενίων, με σημαντική παρουσία Θεσσαλών ιππέων. Πίσω από την πρώτη γραμμή είχαν τοποθετηθεί πρόσθετες δυνάμεις, ώστε να αντιμετωπιστεί ενδεχόμενη περικύκλωση.

Η διάταξη δείχνει ότι ο Αλέξανδρος αναγνώριζε τον κίνδυνο. Η επιθετική του τόλμη στηριζόταν σε προετοιμασία και κατανομή ευθυνών. Για να μπορέσει ο ίδιος να επιχειρήσει το αποφασιστικό χτύπημα, άλλες μονάδες έπρεπε να αντέξουν την πίεση και να προστατεύσουν τα πλευρά του στρατεύματος.

Η κίνηση που ξεχωρίζει στην αφήγηση του Αρριανού είναι η μετατόπιση του Αλέξανδρου προς τα δεξιά. Καθώς προχωρούσε λοξά, πλησίαζε στα όρια του εδάφους που είχαν προετοιμάσει οι Πέρσες. Ο Δαρείος χρειάστηκε να αντιδράσει, στέλνοντας ιππικό για να εμποδίσει την περαιτέρω κίνησή του. Ακολούθησαν σκληρές συγκρούσεις ανάμεσα σε αντίπαλες μονάδες ιππέων.

Η εικόνα ενός στρατού που εκτελούσε ανεμπόδιστα ένα τέλειο σχέδιο είναι παραπλανητική: οι άνδρες του Αλέξανδρου δέχθηκαν ισχυρές επιθέσεις και υπέστησαν απώλειες. Ωστόσο, οι περσικές μετακινήσεις δημιούργησαν σταδιακά την ευκαιρία που αναζητούσε ο Μακεδόνας διοικητής.

Τα δρεπανηφόρα άρματα δεν έφεραν την ανατροπή στην οποία προσδοκούσε η περσική πλευρά. Επρόκειτο για οχήματα με προσαρμοσμένες λεπίδες, σχεδιασμένα να προκαλούν τρόμο και να διασπούν το πεζικό. Σύμφωνα με τον Αρριανό, ελαφρά οπλισμένοι στρατιώτες επιτέθηκαν σε ορισμένα με ακόντια, ενώ άλλα αντιμετωπίστηκαν από κοντά.

Όπου άρματα έφτασαν στις γραμμές, οι άνδρες άνοιξαν διαδρόμους, όπως είχαν εκπαιδευτεί, επιτρέποντάς τους να περάσουν. Έτσι περιορίστηκε η αποτελεσματικότητα ενός όπλου που μπορούσε να γίνει καταστροφικό απέναντι σε πανικόβλητους στρατιώτες. Η εκπαίδευση επέτρεψε στις μονάδες να αντιδράσουν οργανωμένα μέσα στον θόρυβο και στην ένταση.

Όταν εμφανίστηκε άνοιγμα στην περσική παράταξη, ο Αλέξανδρος έστρεψε την επίθεσή του προς το κέντρο. Οι Εταίροι σχημάτισαν σφήνα και όρμησαν προς την περιοχή όπου βρισκόταν ο Δαρείος, με υποστήριξη από το πεζικό. Στην αφήγηση του Αρριανού, η συνδυασμένη πίεση του ιππικού και της φάλαγγας προκάλεσε αναστάτωση γύρω από τον Πέρση βασιλιά.

Εκείνος εγκατέλειψε το πεδίο. Η φυγή του είχε τεράστια σημασία, καθώς αποδυνάμωνε την κεντρική διοίκηση και υπονόμευε την εμπιστοσύνη των στρατιωτών. Οι λεπτομέρειες, πάντως, παραμένουν συζητήσιμες, αφού οι σωζόμενες αφηγήσεις δεν προσφέρουν μια απολύτως ασφαλή ανασύνθεση κάθε ελιγμού.

Η μάχη δεν τελείωσε αμέσως με την αποχώρηση του Δαρείου. Στην αριστερή πτέρυγα, οι δυνάμεις του Παρμενίωνα αντιμετώπιζαν σοβαρή πίεση, ενώ περσικά τμήματα είχαν διεισδύσει μέχρι το μακεδονικό στρατόπεδο. Ο Αρριανός αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος διέκοψε την καταδίωξη για να προσφέρει βοήθεια, αν και η ακριβής αλληλουχία αμφισβητείται από νεότερους μελετητές. Ακολούθησαν ιδιαίτερα αιματηρές συγκρούσεις ιππικού.

Η αντοχή των Θεσσαλών και των υπόλοιπων μονάδων αποδείχθηκε καθοριστική. Η νίκη ανήκε σε έναν στρατό που συνέχισε να πολεμά σε διαφορετικά σημεία, ακόμη και όταν η κατάσταση παρέμενε αβέβαιη για πολλούς από τους συμμετέχοντες.

Μετά τα Γαυγάμηλα, η Βαβυλώνα, τα Σούσα και η Περσέπολη πέρασαν διαδοχικά στον έλεγχο του Αλέξανδρου. Ο Δαρείος διέφυγε προς το εσωτερικό της αυτοκρατορίας και δολοφονήθηκε το 330 π.Χ. από ανθρώπους του περιβάλλοντός του.

Η αντίσταση δεν εξαφανίστηκε μέσα σε μία ημέρα, αλλά η δυνατότητα του βασιλιά να υπερασπιστεί τα μεγάλα κέντρα της εξουσίας του είχε καταρρεύσει. Η επιτυχία στα Γαυγάμηλα προσέφερε στον Αλέξανδρο πρόσβαση σε θησαυρούς, διοικητικούς μηχανισμούς και στρατηγικές διαδρομές. Η κατάκτηση αποκτούσε πλέον διαφορετική κλίμακα, καθώς ο νικητής καλούνταν να κυβερνήσει τις περιοχές που είχε καταλάβει.

Η ιστορική βαρύτητα των Γαυγαμήλων ξεπερνά την έκβαση μιας αναμέτρησης. Η νίκη επιτάχυνε τη μετάβαση προς τον ελληνιστικό κόσμο, στον οποίο η ελληνική γλώσσα, οι νέες πόλεις και τα βασίλεια των διαδόχων θα συνδέονταν με παλαιότερες ανατολικές παραδόσεις.

Στο στρατιωτικό επίπεδο, η μάχη παραμένει χαρακτηριστικό παράδειγμα συνδυασμού διαφορετικών όπλων, αξιοποίησης ευκαιριών και πρωτοβουλίας στη διοίκηση. Πίσω από τον θρύλο του ακατανίκητου βασιλιά βρίσκονται η πειθαρχία, η εμπειρία και η αντοχή χιλιάδων στρατιωτών.

Εκείνη την ημέρα του Οκτωβρίου, η επιτυχία τους έδωσε στον Αλέξανδρο τη δυνατότητα να συνεχίσει μια εκστρατεία που θα άλλαζε τον αρχαίο κόσμο.

https://www.pronews.gr/istoria/gaygamila-pos-o-megas-aleksandros-gonatise-tin-aytokratoria-tou-dareiou/

Άγκυρα για το καλώδιο: «Δεν θα επιτρέψουμε μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα»

0

Νέα αντίδραση της Τουρκίας

Νέα τοποθέτηση για το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου έκανε το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, επαναφέροντας τις θέσεις της Άγκυρας για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου δήλωσε ότι «δεν θα επιτρέψουμε καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας».

Παράλληλα, υποστήριξε πως «οποιαδήποτε δραστηριότητα τοποθέτησης καλωδίων/αγωγών ή επιστημονικής έρευνας που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην υφαλοκρηπίδα μας πρέπει να συντονίζεται εκ των προτέρων με τη χώρα μας, η οποία είναι παράκτιο κράτος».

Η Άγκυρα συνδέει τη θέση της με το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις συντεταγμένες που έχει καταθέσει στα Ηνωμένα Έθνη. Ο εκπρόσωπος ανέφερε ότι «η χώρα μας, στο πλαίσιο των δικαιωμάτων και των εξουσιών της που απορρέουν από το γεγονός ότι είναι παράκτιο κράτος στην υφαλοκρηπίδα, τα οποία διαμορφώθηκαν από τις Συμφωνίες Θαλάσσιας Οριοθέτησης που συνήφθησαν με την ΤΔΒΚ και τη Λιβύη στην Ανατολική Μεσόγειο και τις οποίες δηλώσαμε στα Ηνωμένα Έθνη στις 18 Μαρτίου 2020, δεν θα επιτρέψει καμία μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας».

Η Τουρκία έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι τμήματα της διαδρομής του καλωδίου βρίσκονται σε περιοχές που θεωρεί μέρος της υφαλοκρηπίδας της. Ελλάδα και Κύπρος απορρίπτουν τις τουρκικές θέσεις.

Αναφορά και στη στρατιωτική παρέλαση

Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Άμυνας αναφέρθηκε επίσης στη στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία για την επέτειο της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Υποστήριξε ότι οι «συνεχιζόμενες εξοπλιστικές δραστηριότητες της “ελληνοκυπριακης διοικησης” και η στρατιωτική συνεργασία της με τρίτες χώρες» επηρεάζουν, κατά την τουρκική πλευρά, το περιβάλλον ασφαλείας στο νησί.

Η τοποθέτηση έρχεται ενώ Ελλάδα, Κύπρος και Αίγυπτος έχουν ενισχύσει τη μεταξύ τους αμυντική συνεργασία, με τους υπουργούς Άμυνας των τριών χωρών να έχουν συμφωνήσει πρόσφατα σε στενότερο συντονισμό και στην προστασία ενεργειακών υποδομών στην Ανατολική Μεσόγειο.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/agkyra-gia-to-kalodio-den-tha-epitrepsoume-mi-eksousiodotimeni-drastiriotita/

36 δισ. € στις τσεπες 10 «φιλων»

0

Το Ταμείο Ανάκαμψης ήταν η μεγαλύτερη ευκαιρία μετά την Μεταπολίτευση για να μετασχηματίσει η Ελλάδα το οικονομικό της μοντέλο και μετά από δεκαετίες να αρχίσει να παράγει ξανά.

Αν’ αυτού σχεδόν 36 δισ. ευρώ κατέληξαν στις «τσέπες» δέκα οικογενειών, που είναι «φίλοι» της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση λέει ότι δεν χάθηκε ούτε ένα ευρώ. Χάθηκε όμως η αλλαγή που τόσο ανάγκη είχε η χώρα για να γίνει πάλι οικονομικά εύρωστη.

Τα λεφτά αυτά δεν άνοιξαν μία νέα μεγάλη βιομηχανία. Διατήρησαν τον ίδιο κύκλο: Κατασκευές, τουρισμός, ακίνητα, ναυτιλία και πράσινο περιτύλιγμα στο παλιό μοντέλο.

Λίγοι μεγάλοι φάκελοι για τις ίδιες δέκα οικογένειες που πάντα κερδίζουν.

Οι μικρομεσαίοι αντίθετα, που αποτελούν το 99%, περιμένουν στην «ουρά» χωρίς να πάρουν τίποτα.

Καταναλώνουμε, εισάγουμε και σερβίρουμε τους τουρίστες. Παράγουμε λίγο και ακριβά.

Αυτή είναι η οικονομία μας. Τα 36 δισ. μπήκαν στη χώρα. Δεν μπήκαν όμως στη μεταποίηση ή στην βιομηχανία. Μπήκαν εκεί που ήδη κάθονται οι ίδιες οικογένειες που ευημερούν με βάση αυτό το μοντέλο.

Η απορρόφηση των χρημάτων παρουσιάστηκε ως μεγάλη νίκη, αλλά σε αυτήν δεν συμμετέχει η μεσαία και η μικρομεσαία τάξη.

Η ιστορική ευκαιρία χάθηκε σε ορόσημα και επικοινωνιακά παιχνίδια.  Δεν υπήρξε καμία ανάκαμψη. Απλώς έγινε συντήρηση του υπάρχοντος;ς μοντέλου με ευρωπαϊκά χρήματα.

Που όμως είναι σίγουρο ότι κάποτε με τον έναν  ή τον άλλο τρόπο θα τα πληρώσει και πάλι ο ελληνικός λαός.

Υπενθυμίζεται η έκθεση του ΔΝΤ με βάση την οποία δέκα ελληνικοί όμιλοι φέρεται να έχουν δανειστεί σε τέτοιο βαθμό, όπως αναφέρει, που πλέον αποτελούν συστημικό κίνδυνο για τις ελληνικές τράπεζες.

Οι τράπεζες πέρασαν μια δεκαετία εξυγίανσης με ανακεφαλαιοποιήσεις, «κόκκινα» δάνεια και κρατικές εγγυήσεις, κατά την διάρκεια των Μνημονίων.

Εξυγίανση την οποία πλήρωσαν πολύ ακριβά οι Έλληνες πολίτες.

Στο τέλος του κύκλου του «αίματος» υπερδανείζουν μεγάλους ομίλους που πρόσκεινται στον στενό φιλικό κύκλο της κυβέρνησης.

Σε περιβάλλον ακριβής ενέργειας και γεωπολιτικού σοκ —ακριβώς το δυσμενές σενάριο που εξετάζει το Ταμείο— η συγκέντρωση των δανείων σε αυτούς παύει να είναι στατιστική υποσημείωση. Γίνεται μηχανισμός μετάδοσης κρίσης.

Και αντί με τα 36 δισ. ευρώ να μετατραπεί η χώρα σε οικονομική «ατμομηχανή», θεωρήθηκε πιο σημαντικό να μοιραστούν προς όφελος των κυβερνητικών «φίλων».

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/36-dis-stis-tsepes-10-oikogeneion/

Οὔτε σέ ταινίες μέ τόν Τόμ Κρούζ!

0

Σκέψου τώρα, νά εἶσαι ἐπιβάτης σέ ἀεροσκάφος, νά βρίσκεσαι σέ ὕψος χιλιάδων ποδῶν καί μέσα στό «κόπκιτ» ὁ βοηθός πιλότος νά ἐπιχειρεῖ νά σκοτώσει τόν προϊστάμενό του μέ ἕνα μαχαίρι!

Σκέψου τώρα, νά εἶσαι ἐπιβάτης σέ ἀεροσκάφος, νά βρίσκεσαι σέ ὕψος χιλιάδων ποδῶν καί μέσα στό «κόκπιτ» ὁ βοηθός πιλότος νά ἐπιχειρεῖ νά σκοτώσει τόν προϊστάμενό του μέ ἕνα μαχαίρι! Οὔτε στίς ταινίες τοῦ Τόμ Κρούζ τέτοιο περιστατικό! Κι ἐνῷ ὁ πιλότος προσπαθεῖ νά ἀποφύγει τίς μαχαιριές, δυό ἄλλοι ὑπάλληλοι (ἀσφάλεια, προφανῶς, τῆς ἑταιρείας), μέ τήν συνδρομή ἐπιβατῶν, «μπουκάρουν» στό πιλοτήριο, κατορθώνουν νά ἀκινητοποιήσουν τόν ἐπίδοξο δολοφόνο καί νά σταθεροποιήσουν τό ἀεροπλάνο, τό ὁποῖο ἔχασε χιλιάδες πόδια ὕψος, μέσα σέ ἐλάχιστο χρόνο!

Νά εἶσαι μέ τά παιδιά σου στήν πτήση καί νά σκέπτεσαι ὅτι σέ λίγα λεπτά δέν θά ὑπάρχεις κανείς σας! Νά θυμᾶσαι τήν 11η Σεπτεμβρίου καί νά τρελλαίνεσαι ἀπό τήν ἀγωνία, καθώς ἀκοῦς κραυγές πόνου καί βλέπεις κάποιον νά βγαίνει ἀπό τό πιλοτήριο αἱμόφυρτος! Σκηνές τρόμου, ὄχι, δυστυχῶς, ἀπό ταινία, ἀλλά ἀπό τήν παρανοϊκή πραγματικότητα πού ζοῦμε στόν κόσμο μας τά τελευταῖα χρόνια.

Βεβαίως, πῶς νά μήν θαυμάσεις, νά μήν συγχαρεῖς, νά μήν αἰσθάνεσαι εὐγνώμων στούς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι κατόρθωσαν νά ἀκινητοποιήσουν τόν δράστη καί νά ἐπαναφέρουν τό ἀεροπλάνο (προφανῶς ἦσαν καί ἐκεῖνοι πιλότοι) σέ σταθερή πορεία, ὥστε νά καταστεῖ δυνατή ἡ προσγείωσή του, παρά τίς σοβαρές ζημίες πού ἔχει ὑποστεῖ στό οὐραῖο του τμῆμα.

Καί τρελλαίνομαι μέ ὅλους ἐκείνους τούς ἄρρωστους, πού ἔσπευσαν νά γράψουν στά «σόσιαλ» ὅτι «ἡ ὅλη ὑπόθεση στήθηκε ἀπό τήν Μοσάντ γιά νά ἀλλάξει τό κλῖμα πού ἔχει δημιουργηθεῖ κατά τοῦ Ἰσραήλ λόγῳ τοῦ Παλαιστινιακοῦ».

Ναί, ὀργάνωσε ἡ Μοσάντ τό σχέδιο καί προγραμμάτισε πότε θά πέσουν οἱ μαχαιριές, πόσες χιλιάδες πόδια θά χάσει τό ἀεροσκάφος καί σέ ποιό σημεῖο θά πιάσει τό τιμόνι ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο πιλότων μέ «πολιτικά», πού εἶχαν, ὡς ἀπεδείχθη, τόν δικό τους ρόλο στήν πτήση.

Εἶναι βέβαιο ὅτι οἱ Ἰσραηλινοί, μετά τήν 11η Σεπτεμβρίου, ἔχουν ὀργανώσει τόσο ἀποτελεσματικά τήν ἄμυνα, ἀλλά καί τήν ἐπίθεσή τους, ὥστε νά ἀντιμετωπίζουν περιστατικά ὅπως τό χθεσινό. Σκεφθεῖτε, πάντως, ποῦ θά εἴχαμε φθάσει τώρα, ἄν ὁ –ὑπήκοος Ὀμάν– βοηθός πιλότος, εἶχε κατορθώσει νά ρίξει τό ἀεροπλάνο καί νά πάρει μαζί του στόν θάνατο τούς ἐπιβάτες.

Νά δοῦμε, ὅμως, τί τελικά θά προκύψει ἀπό ὅλη αὐτή τήν ἱστορία. Τί «καπνό φουμάρει» ὁ παρ’ ὀλίγον δολοφόνος, ποιά ἦταν τά κίνητρά του, ἀλλά καί πῶς δέν ἔγινε ἀντιληπτό τό μαχαίρι ἀπό τά ὄργανα ἀσφαλείας πού –ὑποτίθεται ὅτι– λειτουργοῦν στά ἀεροδόμια καί «τσεκάρουν» καί ἀκτινογραφοῦν τά πάντα! Εἶναι βέβαιο ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ὑπόθεση ἔχει πολλές «οὐρές».

Νά δοῦμε ἄν θά «μιλήσει» ὁ βοηθός πιλότος, νά δοῦμε πῶς ἀκριβῶς συνέβη τό περιστατικό, πού θά μποροῦσε σήμερα νά εἶναι ἕνα πολύνεκρο ἀεροπορικό δυστύχημα καί νά ψάχναμε γιά τό «μαῦρο κουτί».

Εὐχῆς ἔργον τό ὅτι ἀπετράπη ἕνα αἱματηρό συμβάν, εὐχῆς ἔργον τό ὅτι δέν ὑπῆρξαν θύματα. Ἀλλά ὁ κόσμος μας ἔχει πολύ ἀλλάξει πλέον. Καί πολύ δύσκολα θά ξαναφτιάξει…

estianews.gr

Ἔγκλημα μέ 1.300 κειμήλια τῆς ἱστορικῆς Μονῆς Εἰκοσιφοινίσσης!

0

Ἡ Κυβέρνησις ἐπιστρέφει τ ὀστᾶ τοῦ Τσάρου τῆς Βουλγαρίας πού βρέθηκαν σ’ ἀνασκαφές στίς Πρέσπες

Ἡ Κυβέρνησις ἐπιστρέφει τ ὀστᾶ τοῦ Τσάρου τῆς Βουλγαρίας πού βρέθηκαν σ’ ἀνασκαφές στίς Πρέσπες καί σέ ἀντάλλαγμα παίρνει μόνο 48 ἀπό τής ἀμύθητης ἐθνικῆς ἀξίας κειμίλια πού ἔκλεψαν οἱ Βούλγαροι κατά τήν βάρβαρη κατοχή τους στήν Βόρειο Ἑλλάδα – Ἑτοιμάζουν και φιέστα στς 3 Ὀκτωβρίου γιά προεκλογικούς λόγους – Να πάρει θέση ὁ Ἀρχιεπίσκοπος!

ΔΙΧΩΣ ντροπή ἡ ΝΔ ὑπό τήν ἡγεσία τοῦ Πρωθυπουργοῦ συνεχίζει τήν ἐκποίηση τῆς θρησκευτικῆς καί πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς τῆς χώρας. Μετά τά κειμήλια τοῦ Σινᾶ, τώρα διαγράφονται καί τά ἱερά κειμήλια τῆς ἱστορικῆς Μονῆς Εἰκοσιφοινίσσης τῆς Δράμας.

Χθές τό Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ ἀνακοίνωσε τήν ὑπογραφή ἐπαχθοῦς καί ἐπονείδιστης συμφωνίας μέ τήν Βουλγαρία, σύμφωνα μέ τήν ὁποία θά χαρίσουμε, ὡς Ἑλλάς, στήν Βουλγαρία κάρα καί ὀστᾶ τοῦ Τσάρου Σαμουήλ πού ἐκτίθενται στό Βυζαντινό Μουσεῖο Θεσσαλονίκης καί ὅ,τι ἄλλο ἀνευρέθη στίς Πρέσπες, τό τελευταῖο διαπραγματευτικό μας χαρτί, δικά μας δηλαδή ἀγαθά, καί σέ ἀντάλλαγμα ἡ Βουλγαρία θά μᾶς ἐπιστρέψει 48 κειμήλια ἐκκλησιαστικά, ἀπό τά χιλιάδες πού ἔκλεψαν οἱ Βούλγαροι ἀπό μονές τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καί τῆς Θράκης, ἀπό Μητροπόλεις καί ἀρχαιολογικούς χώρους, μέσα ἀπό ἕνα ἐπίσημο πρόγραμμα ἀφελληνισμοῦ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καί Θράκης κατά τίς ἐπανειλημμένες βουλγαρικές κατοχές τῆς περιοχῆς, καί τά ὁποῖα θά ἔπρεπε, μέ βάση Διεθνεῖς Συνθῆκες. νά τά εἶχε ἐπιστρέψει ἡ Βουλγαρία ἀπό τό 1923.

Τούς δίνουμε δηλαδή δικά μας, γιά νά μᾶς ἐπιστρέψουν δεῖγμα ἀπό τά κλεμμένα καί τά παρανόμως εὑρισκόμενα ἀκόμη στήν Βουλγαρία. Κάτι πού εἶχε ἀρνηθεῖ νά ἀποδεχθεῖ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ὡς Πρωθυπουργός τό 2013, ὅταν τοῦ προσεφέρθη ἡ ἴδια ἀκριβῶς συμφωνία καί τήν ἀπέρριψε. Ὁ κύριος Μητσοτάκης τήν δέχεται!

Μόνο ἀπό τήν Ἱερά Μονή τῆς Εἰκοσιφοινίσσης οἱ βόρειοι γείτονες σέ καιρούς χαλεπούς ἔκλεψαν ἑκατοντάδες χειρόγραφους κώδικες, ἑκατοντάδες κειμήλια ἐκκλησιαστικά, βυζαντινά καί μεταβυζαντινά, ἐνῷ ἑκατοντάδες εἶναι καί τά ἐκκλησιαστικά κειμήλια. τά μεμβράνινα χειρόγραφα, τά πατριαρχικά χρυσόβουλλα πού ἐκλάπησαν ἀπό τίς μονές τοῦ Τιμίου Προδρόμου Σερρῶν, τίς μονές Ἀρχαγγελιώτισσας καί Καλαμοῦς τῆς Ξάνθης, ἀπό τίς ἐκκλησίες καί τούς ἀρχαιολογικούς χώρους τῆς Κομοτηνῆς, ἀπό τό Ἰμαρέτ τῆς Καβάλας.

Ὅλη ἡ πρωτοβουλγαρική ἱστορία, ἡ ὁποία ἐκτίθεται στό Βυζαντινό Μουσεῖο τῆς Θεσσαλονίκης, στούς γείτονες, ἀρκεῖ νά πάρει… 48 ἀντικείμενα κλεμμένα. Τά χιλιάδες ἄλλα πού βρίσκονται στήν Βουλγαρία καί τά περιφέρουν ἀνά τόν κόσμο οἱ Βούλγαροι, ὡς τεκμήρια τοῦ βουλγαροβυζαντινοῦ πολιτισμοῦ, καί αὐτά χάρισμα στούς γείτονες.

Ἔχει, φαίνεται, πολλά ἡ Ἑλλάδα, στόν κύριο Μητσοτάκη ἀρκεῖ ἡ πανηγυρική προπαγανδιστική φιέστα μέ τόν Βούλγαρο Πρωθυπουργό στίς 3 Ὀκτωβρίου στό Βυζαντινό Μουσεῖο Θεσσαλονίκης ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν… Τί ντροπή! Ἀναμένουμε τήν ἀντίδραση τῆς Ἐκκλησίας γιά αὐτήν τήν συμφωνία, πού ἀποτελεῖ κηλῖδα γιά τό ἔθνος.

Ἐλπίζουμε ὁ Μακαριώτατος αὐτήν τήν φορά νά μήν ἀποδειχθεῖ ἐπιλήσμων τῆς Ἱστορίας καί νά καταγγείλει τήν συμφωνία τῆς ντροπῆς!

estianews.gr

Ιω. Αλμπάνης: Μέ τό ολέθριον ανήκομεν εις τήν Δύσιν και τόν ακατανόητον πόλεμον κατά τής Ρωσίας επεδείξαμεν αχαριστίαν αφού η Ρωσία ήτο πού μάς εβοήθησεν όσον ουδείς έτερος εις τήν Ανεξάρτησίαν μας.

1

 

(Η ανεξαρτησία δέν εκερδίθη εις το Ναυαρίνον αλλά μέ τήν Ρωσο-Οθωμανικήν Συνθήκην τού 1829 εις την Αδριανούπολιν).

Γράφει ο Επίλαρχος ε.α Ιωάννης Αλμπάνης Τάξεως 1966 Σ.Σ.Ε

Φωτογραφία: Ρωσοτουρκικός πόλεμος 1828-29

Αφ’ ής στιγμής εγινόμεθα ανεξάρτητον κράτος η τότε Δύσις (Αγγλο-γάλλοι) έκαμον ό,τι δήποτε ώστε νά μάς έχουν υπό τον ασφυκτικόν έλεγχόν των αρχής γενομένης από τής δολοφονίας τού Καποδιστ-ρίου,τής εγκαταστάσεως Μοναρχίας μέχρι και διωγμού παντός Ρωσοφί-λου μέ αποκορύφωμα την δίκην τού Κολοκοτρώνη ώς Ρωσοφίλου.

Καιρός να συνειδητοποιήσωμεν λοιπόν ότι κατά την Επανάστασιν τού 1821 η Ρωσία ήτο εκείνη πού αμέσως ή εμμέσως περισσότερον από κάθε άλλον μάς παρέσχεν την μεγίστην δυνατήν βοήθειαν.

Ιδετε μερικά άγνωστα στοιχεία τά οποία επιμελώς κι’ εξεπίτηδες απο-σιωπώνται ώστε νά μή αισθανώμεθα υπόχρεοι και φίλοι μετά της Ρωσίας:

1.Η Φιλική Εταιρεία ιδρύθη και ελειτούργησεν εις την Ρωσικήν Οδησ-σόν και όχι εις κάποιαν Δυτικήν Χώραν.Μάλιστα μέχρι σήμερον υφίστα-ται και Μουσείον Φιλικής Εταιρείας.

…2.Οι επί 400 έτη υπόδουλοι Ελληνες πιστεύοντες έστω και εις το εξεπίτηδες διαδιδόμενον ότι όπισθεν τής προσπαθείας ευρίσκεται κρυφίως ο Τσάρος το « Ξανθόν γέννος» ανεθάρρουν ακόμη και εάν κάποιοι ήσαν δυστακτικοί όταν έβλεπον ότι ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ήτο Υπασπιστής τού Τσάρου αυτομάτως επείθοντο.

3.Ο πατήρ τού Κολοκοτρώνη μέ τούς δύο αδελφούς του εφονεύθησαν εις τά Ορλωφικά και ο Θεόδωρος έλαβεν τούνομα από τον Θεόδωρον Ορλώφ!!!Μάλιστα οι Κολοκοτρωναίοι από το 1806 όσακις συνεπλέ-κοντο μετά τών Οθωμανών ύψωνον τήν Σημαίαν τού Αγ.Ανδρέου που είχεν το Ρωσικόν Πολεμικόν Ναυτικόν δηλ.Λευκή Σημαία μέ ένα μπλέ Σταυρόν εις το μέσον.

4.Τότε η Καθολική (Παπική) Δύσις ήτο αντιπαθής εις τούς Ελληνας ενθυμουμένους τάς Σταυροφορίας και κατάληψιν το 1204 τής Κωνσταντινουπόλεως αφαιμάζοντες όλον τον πλούτον,βιβλιοθήκας και επιφέροντες τόσας καταστροφάς και βιοπραγίας πού ούτε ο Σουλτάνος κατά την άλωσιν δεν είχεν διαπράξει καθ’ ομολογίαν κυρίως Δυτικών ιστοριογράφων.

Ενεκεν τούτων ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εγέντο αρχηγός τού Ρωσοφί-λου κόμματος κυνηγηθείς μετά των Ρωσοφίλων όπαδών του απηνώς και αγρίως απο τούς Αγγλογάλλους διά τών Κωλέτη,Μαυροκορδάτου κ.α

5.Ομως διά να γίνη μία Επανάστασις απητούντο χρήματα.Πού όμως θα ευρίσκοντο;Μά φυσικά εις τούς Καραβοκύριδες Ελληνας οι οποίοι ήσκουν την πειρατείαν και εκυνηγούντο αγρίως από την Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν.Ομως μέ την Συνθήκην τού Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774) οι Ρώσοι νικηταί όντες επέβαλον εις τον Σουλτάνον οι Ελληνες καραβοκύριδες να ημπορούν νομίμως να υψώνουν την Ρωσσικήν Σημαίαν και επι πλέον να ναυπηγούν μεγαλύτερα καράβια εγγραφό-μενοι ώς επητηδευματίοι εις τον Διοικητήν τής Οδησσού.

Ετσι ανεπτύχθη ένας μεγάλος Ελληνικός στόλος (Υδρα_Σπέτσαι-Ψαρά-Γαλαξείδι) διαδραματίσας τεράστιον ρόλον εις τον αγώνα αφ’ ενός και αφ’ ετέρου έδιδεν και χρήματα διά νά τροφοδοτήται η Επανάστασις μέ πάσης φύσεως εφόδια.(Οπλισμός,πυρίτιδα)

6.Η Μπομπουλίνα χήρα ούσα,καθό ο σύζυγός της είχεν φονευθή από πειρατάς αλλά προηγουμένως είχεν βοηθήσει τούς Ρώσους εις μίαν Ναυμαχίαν κατά τών Οθωμανών,διά να διασώση τον στόλον της απευθύνθη εις τους Ρώσους οι οποίοι διά τού εις την Πόλιν πρέσβευτού των Στρογκανώφ πρός τον Σουλτάνον τον διέσωσεν.Μετά τον θάνατόν της οι Ρώσοι τήν ετίμησαν ώς Ναύαρχον τού Ρωσικού στόλου!!!

7.Αι συχναί νίκαι τής Ρωσίας κατά τών Οθωμανών είχον εξασθενήσει τον στρατόν των κι έτσι έδιδον ελπίδα και ευκολίαν ότι θα ημπορούσε να περπατήση η Επανάστασις.Μή ξεχνάμε ότι μετά την Συνθήκην τού Κιουτσούκ Καϊναρτζή (1774) απηλευθερώθησαν αι Μολδαβία και Βλαχία εις τάς οποίας έκτοτε κυβερνήται ήσαν Ελληνες Φαναριώται κι εκεί κατέφευγον οι Ελληνες καί εκείθεν ήρχισεν και η Επανάστασις.

Αρα αι συχναί νίκαι τής Ρωσίας κατά των Οθωμανών όπου συμμετέσχον και Ελληνες και ήσαν πρό των οφθαλμών τών Ελλήνων θα είναι αυταί πού θα εμπνεύσουν την Επανάστασιν και όχι αι εξ ακουσμάτων και μακράν ευρισκόμεναι δήθεν Γαλλική και Αμερικανική Επανάστασις ώς κάποιοι θιασώται τής Δύσεως θέλουν να μάς επιβάλουν.

8.Οταν ήρχισεν η Επανάστασις και συνεδρίασαν εις το Λάμπαχ (Λουμπλιάνα) οι Μεγ.Δυνάμεις (Ιερά Συμμαχία) ο διαβολικός Μέτερνιχ εισηγήθη ν’ αποσταλή στρατός διά να τήν καταπνύξη.Ο Καποδίστριας ΥΠΕΞ Ρωσίας τότε το απέτρεψεν ειπών «ότι είναι αδιανόητον να σταλούν Χριστιανικαί δυνάμεις διά να υπερασπισθούν τούς Οθωμα-νούς».Τότε ο Τσάρος παριστάμενος συνεφώνησεν μέ τον Καποδίστριαν και έσωσε την Επανάστασιν.

.9.Τόν Ιούνιον τού 1827 μεταξύ τών τριών Μεγ.Δυν.Ρωσία,Αγγ-λία,Γαλλία υπογράφεται η Συνθήκη τού Λονδίνου η οποία απέβλεπεν εις την παύσιν τών εθροπραξιων μεταξύ Ελλήνων και Οθωμανών,Αυτό-νομίαν τής Ελλάδος μέ καταβολήν φόρου εις τον Σουλτάνον.Επιέζετο σφόδρα ο Σουλτάνος νά τήν εφαρμόση πιέζων τον Ιμπραήμ να φύγη από την Πελοπόννησον αλλ’ αυτός εκωλισιέργει αφού ο Σουλτάνος εθεώρει τούς Ελληνας κτίσιν του.Ομως ούτε ο Σουλτάνος ούτε ο Ιμπραήμ εγνώριζον ότι υπήρχε ειδικόν άρθρον ότι εάν εντός μηνός δεν το εφήρμοζεν θα τό επέβαλον διά τής βίας αι τρείς Δυνάμεις Ρωσία,Αγ-γλία,Γαλλία.Ετσι εφθάσαμεν εις το Ναυαρίνον.

Οι στόλοι Ρωσίας (Χεϋδεν)-Αγγλίας (Κόδριγκτον)-Γαλλίας (Δεριγνύ) εναυλώχουν εις τον Πόρον.Υπό την φορτικήν πίεσιν τού Ρώσου Ναυάρ-χου Χέϋδεν ότι πάση θυσία θα έπρεπε ώς Χριστιανοί να πλεύσουν εις το Ναυαρίνον ίνα αναγκάσουν τον Ιμπραήμ ν’ αποχωρήση τής Πελοπον-νήσου επείσθησαν τελικώς και οι Αγγλογάλλοι και έσπευσαν εις το Ναυαρίνον.Η διαταγή έκ μέρους τής Αγγλίας πρός τον Αγγλον ναύαρχον Κόδριγκτον ήτο ασαφής ώς πρός την δράσιν (ώς συνήθως δόλιοι οι Αγγλοι) δηλ.επεφίετο εις την τύχην το τί θα έπραττεν.Από την άλλην μεριά ο Ρώσος Ναύαρχος Χέϋδεν ήτο αποφασισμένος να ναυμαχήση και επίεζεν διά την ναυμαχίαν πράγμα όπερ αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο Κόδριγκτον μετά την ναυμαχίαν ελογοδότησε εις την Κυβέρνησίν του διότι ναυμαχήσας διεκινδύνεψεν τάς καλάς σχέσεις τής Αγγλίας μετά τού Σουλτάνου.Αρα οι Αγγλοι δέν ήθελον την ναυμαχίαν συρθέντες υπό τού Ρώσου Ναύαρχου Χέϋδεν.Ηθελον μόνον διά τού εκφοβισμού.

Ετσι λοιπόν την 28/10/1827 έχομεν την νικηφόρον Ναυμαχίαν τού Ναυαρίνου.Μετ’ απ’ αυτήν την 24 Νεμβρ.1827 οι τρείς πρεσβευταί τών Μ.Δυνάμεων Ρωσίας-Αγγλίας-Γαλλίας συναντώνται εις την Κωνσταντι-νούπολιν μέ τόν ΥΠΕΞ τού Σουλτάνου αλλά ματαίως.Ο Σουλτάνος δεν ήθελεν ν’ αναγνωρίση ανεξάρτητον Ελληνικόν Κράτος καί επί πλέον εξωργίσθη και μέ την Ρωσίαν διά την συμμέτοχήν της εις την Ναυμα-χίαν τού Ναυαρίνου τοσούτον ώστε απεκήρυσσεν τήν πρό έτους 18/12/1826 υποφραφείσαν μέταξύ των Συμφωνίαν τού Ακκερμαν.Καί όχι μόνον τούτο αλλ’ έκλεισεν τά Δαρδανέλια διά τά Ρωσικά πλοία.

10.Αι ενέργειαι αύται τού Σουλτάνου εξώργισαν την Ρωσίαν η οποία

ακαριαίως μ’ αυτό το πρόσχημα αλλά και το ότι ο Σουλτάνος δεν συνεμορφούτο μέ την Συνθήκην τού Ακκερμαν αλλά και άλλας συμφω-νίας πού προέβλεπον διά την Ρωσίαν ευνοϊκας ρυθμίσεις εις τά Βαλκάνια και πού έδιδον λύσιν και διά το Ελληνικόν ζήτημα κηρύσσει κατά τού Σουλτάνου τον πόλεμον κατά τον οποίον ο Ρωσικός Στρατός μέ Στρατηγόν τον Ντίμπιτς φθάνει μέχρις Αδριανουπόλεως απειλών ακόμη και μέ κατάληψιν ακόμη κι’ αυτής τής Κωνσταντινουπόλεως εάν οι Ρώ-σοι δέν εφοβούντο επέμβασιν των Αγγλογαλλων υπέρ των Οθωμανών.

Ούτω πώς λοιπόν ηττημένος πλέον ο Σουλτάνος από την Ρωσίαν αναγκάζεται να υπογράψη τήν Συνθήκην τής Αδριανουπόλεως διά της οποίας μεταξύ των πολλών άλλων τη επιβολή τής νικητρίας Ρωσίας προεβλέπετο και η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.!!!!

Τούτο αποκρύπτεται εξεπίτηδες και αποσιωπάται από την Δύσιν ώστε το Ελληνικόν Εθνος να μή αισθάνηται υποχρεωμένον και μέ δεσμούς με το Ρωσικόν.Ομως το ότι η ανεξαρτησία οφείλεται εις την Ρωσίαν με την Συνθήκην τής Αδριανουπόλεως συνομολογείται τότε και από δύο επιφανείς Δυτικούς εχθρικούς πρός την Ρωσίαν:

Ο διαπρεπής Αγγλος πολιτικός Ουϊλιαμ Γκλανστόουν ανεγνώρισε «ότι η Συνθήκη τής Αδριανουπόλεως υπήρξε το Διεθνές Συμβόλαιιον τής πολιτικής υποστάσεως και αυτοτέλειας τού Ελληνικού Κράτους» αλλά και ο Κάρλ Μάρξ καίτοι εχθρικός πρός την Ρωσίαν το 1853 εις τούς ΝΥΤ (New Yorks Times) θα γράψη:

«Ποίος έκρινε τελικά τον αγώνα όταν εξηγέρθησαν οι Ελληνες;Όχι βέβαια οι συνωμοσίες και ξεσηκωμοί τού Αλή Πασά,ούτε η μάχη στό Ναυαρίνο,ούτε ο Γαλλικός στρατός στο Μωριά,ουτε και τά Συνέδρια και Πρωτόκολλα τού Λονδίνου.Τόν έκρινε ο Ρώσος Στρατηγός Ντίμπιτς πρύ προήλασεν στίς πεδιάδες τού Εβρου και νίκησε στην Αδρια-νούπολη.»

Αρα οι μέχρι τότε προφητείαι περί «Ξανθού γένους» πού θα εβοήθη τούς Ελληνας επαληθεύθησαν πλήρως.Αλλά καί εάν κάποιαι άλλαι διαδιδόμεναι προφητείαι ακόμη και εάν ήσαν εξεπίτηδες κατασκευασ-μέναι περί «Ξανθού γένους» υπονοούσαι τούς Ρώσους πάλιν εμμέσως ενεθάρρυνον και εβοήθουν τά μέγιστα θετικώς τον αγώνα.

Όμως ενώ τόσα πολλά καταδήλως περισσότερα από οιανδήποτε άλλην Χώραν τής Δύσεως η Ρωσία έχει προσφέρει εις την Ελλάδα οι πολέμιοι αυτής τής συνεισφοράς επικαλούνται δύο περιστατικά εις βάρος τής Ρωσίας διά να τήν κατακρίνουν και απωσιωπούν ένα έτερον πού δεν τούς βολεύει.Ούτω λοιπόν:

Επικαλούνται τά Ορλωφικά τού 1770 ώς αποτυχία (εγκατάλειψις τών Ελλήνων) και ότι οι Μπολσεβίκοι εβοήθησαν τον Κεμάλ κατά την Μικρασιατικήν εκστρατείαν το 1921-2 αποκρύπτοντες όμως ότι το 1919 ο Βενιζέλος είχεν αποστείλει κατά των Μπολσεβίκων 2 Μεραρχίας εις την Ουκρανίαν.

Απάντησις:Η Ρωσία από τού Μεγ.Πέτρου 1689-1725 και έν συνεχεία υπό τής Μεγ.Αικατερίνης Β’ επεδίωκεν την διάλυσιν τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας το μέν διά την κάθοδόν της εις τάς θερμάς θαλάσσας τής Μεσογείου το δε διά την απελευθέρωσιν τών αδελφών Χριστιανών.

Ετσι λοιπόν την 17/2/1770 ο κόμης Γρηγόριος Ορλώφ και οι άδελφοί του Αλέξανδρος και Θεόδωρος επικεφαλής στόλου και 600 ανδρών  προσορμούν εις το Οίτυλον τής Μάνης γενόμενοι αποδεκτοί ενθου-σιωδώς υπό τών εκεί Μανιατών.Μάλιστα ηυλογήθησαν και υπό τού εκεί ευρισκομένου Πατριάρχου Σεραφείμ Β’ 1757-61 καθαιρεθέντος μετά υπό της Πύλης.Ενθουσιασμός μέγας κατέλαβεν τούς Ελληνας και συγκροτήσαντες δύο Λεγεώνας μίαν Ανατολικήν και μίαν Δυτικήν επέτυχον εις πρώτην φάσιν να ελέγξουν το μείζον τής υπαίθρου και μερικάς πόλεις τής Πελοποννήσου.Ομως οι Οθωμανοί αιφνιδιασθέντες αρχικώς μετέφεραν μεγάλας δυναμεις Τουρκαλβανών και επέτυχον να διαλύσουν τάς μή εθισμένας εις τακτικόν πόλεμον Ελληνικάς Δυναμεις αφ’ ενός κι’ αφ’ ετέρου να προβούν εις τρομακτικάς σφαγάς Ελλήνων όσον ποτέ άλλοτε.Ομως επειδή «ουδέν κακόν αμιγές καλού» η πρώτη αυτή φοβισμένη και απροπαράσκευος Επανάστασις εβοήθησεν και απέδειξεν ότι εάν επροπαρασκεύαζοντο καλώς και μέ την έστω ηθικήν υποστήριξιν τής Ρωσίας θα ηδύναντο να επιτύχουν την ανεξαρτησίαν των.Μ’ αφορμήν αυτό θ’ αναφανή ο Λάμπρος Κατσώνης πού ώς Ρώσος Αξιωματικός συμμετέσχεν εις τον Ρωσοτουρκικόν πόλεμον 1789-92/3 και θ’ αρχίση αφ’ εαυτού τον αγώνα,ο Ρήγας Φεραίος μέ την Χάρταν αλλά και η σκέψις περί Φιλικής Εταιρείας.Αρα αδιαφόρως τών τρομακ-τικών ανθρωποσφαγών τά Ορλωφικά θα δώσουν και τό έναυσμα μίας ευρυτέρας και σοβαροτέρας προετοιμασίας.Καί ο Π.Μαγιάκος θα γρά-ψη:

«Από τά Ορλωφικά θ’ αρχίση η νέα περίοδος ώς ΕΛΛΗΝΩΝ.Η πρώτη σελίδα τής Νεοελληνικής Ιστορίας.Η κολυμπήθρα πού αναβαπτίσθηκε η Ελληνική ψυχή……».

Τώρα εις ό,τι αφορά εις την υπό τών Μπολσεβίκων μεγάλην βοήθειαν εις το Κεμάλ το 1922 φαίνεται να ξεχνούν ότι ο Πρωθυπουργός Ελ.Βενι-ζέλος υπακούων εις τους Γάλλους το 1919 απέστελεν άνευ λόγου εις την Νοτίαν Ουκρανίαν κατά των Μπολσεβίκων τρείς (3) Μεραρχίας τάς Ι,ΙΙ και ΧΙΙΙ εξ 23.500 ανδρών αι οποίαι κι’εξοντώθησαν κυριολεκ-τικώς.Επόμενον ήτο λοιπόν και οι Μπολσεβίκοι να στραφούν εναντίον μας βοηθούντες τόν Κεμάλ εις την Μικράν Ασίαν.Αυτό το προσπερνούν εξεπίτηδες διά νά αισθανώμεθα προδομένοι από την Ρωσίαν.Καί τέλος μερικοί φθάνουν και εις το 1946-9 επί Στάλιν.Τότε ήτο Σοβιετική Ενωσις,

χωρίς Χριστιανισμόν και έναν Στάλιν άθεον που δέν ήτο Ρώσος αλλά Γεωργιανός.

Ολοι οι Δυτικοί δέν αφήνουν μέ κάθε μέσον η Ελλάς να πλησιάση τήν Ρωσίαν.Τό 2021 τό δελτίον τής Εθνικής Τραπέζης διά την πρωτο-βουλίαν 1821-2021 ίδετε τί εξωφρενικόν και κατευθυνόμενον κατά της Ρωσίας γράφει:

«Στο εξωτερικό οι χώρες πού συνέδραμαν την Επανάσταση ήσαν Γαλλια,Μ.Βρετανία,Γερμανία,Ελβετία,Καναδάς,Ιταλια».

Απουσιαζει εσκεμμένως η Ρωσία.Αιδώς κύριοι τής Ε.Τ.Ε.

Συμπέρασμα:Ας εγκαταλείψωμεν λοιπόν έστω και κατ’ ολίγον το ολέθριον και πολλάκις καταστροφικόν «ανήκομεν εις την Δύσιν» και άς στραφώμεν και πρός την αδελφήν Χριστιανικήν Ρωσίαν διότι αυτή μάς εβοήθησεν περισσότερον από οιανδήποτε άλλην χώραν τής Δύσεως.

Ευγνώμονες να είμεθα και όχι αχάριστοι πρός την Ρωσίαν και δή ανερυθριάστως και αφρόνως να τής κηρύσσωμεν και τον πόλεμον ώς εδήλωσεν ο κ.Πρωθύπουργός μας και όχι μόνον!!!Ομως ή Ρωσία είναι μόνιμον μέλος τού Σ.Α τού ΟΗΕ και έχει το δικαίωμα ΒΕΤΟ και μέχρι τούδε ανελειπώς ετάσσετο εις το πλευρόν τής Κύπρου.Τώρα όμως εάν απαιτηθή πού θα απαιτηθή η επικύρωσις υπό τού Σ.Α τού ΟΗΕ τής όποιας άν καί όταν υπάρξη Συμφωνίας τού Κυπριακού ή ανακύψη έτερον θέμα εξορύξεων υδρογονανθράκων τί νομίζετε ότι θα πράξη η Ρωσία;Θα μάς είπη ευχαριστώ πού μοί επολεμήσατε;Καταδήλως ΟΧΙ.

Και ενώ τόσον αχαρίστως και θα έλεγον εχθρικώς κατά τής Ρωσίας φερόμεθα μέ τον πόλεμον κατά της Ουκρανίας ίδετε πώς αντιθέτως η Ρωσία μάς τιμά:

Εις τήν φωτογραφίαν.

1.Ανω μέρος ο γράφων κάτωθεν τού γιγαντιαίου διά τά Ελληνικά δεδομένα χαλκίνου ανδριάντος τού Καποδιστρίου.

2.Εις το μέσον η ΟΔΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ πλάτους διπλασίου και μήκους 1,5 φορά τής οδού Τσιμισκή Θεσσαλονίκης.

3.Εις το κάτω μέρος:

.α.Η χαλκίνη επιγραφή τού Ανδριάντος τού Καποδιστρίου εις τά Ρωσικά.ΙΩΑΝ.ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΕΛΛΗΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ.

.β.Η επιγραφή «ΟΔΟΣ ΕΛΑΔΟΣ».

 

Κ. Χολέβας: Δυτική Μακεδονία: Πλούσια παράδοση, δημογραφική κατάρρευση

0

Οι αρχαίες, βυζαντινές και νεότερες ιστορικές περγαμηνές της περιοχής θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης για επισκέπτες, για προσκυνητές, για ερευνητές.

Μία περιοχή, τρεις διαφορετικές εικόνες: Πρώτη εικόνα: Στον σταθμό του μετρό Συντάγματος η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας παρουσίασε την ιστορία, την παράδοση, τα μνημεία, τους χορούς και τα προϊόντα των τεσσάρων Περιφερειακών Ενοτήτων: Κοζάνης, Γρεβενών, Καστοριάς και Φλώρινας. Βλέπουμε κάστρα και μοναστήρια, ωραία τοπία, έθιμα ριζωμένα στην αρχαιότητα. Πλούσια παράδοση και ιστορικές μνήμες. Δεύτερη εικόνα: Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Θεόδωρος Θεοδουλίδης, μιλά στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για τις ερευνητικές δυνατότητες του πανεπιστημίου στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης:

«…Στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας θωρακίζουμε την ακαδημαϊκή δεοντολογία ολοκληρώνοντας ενιαίο κανονισμό υπεύθυνης χρήσης.

»Ταυτόχρονα η ΤΝ αποτελεί ατμομηχανή της αναπτυξιακής μας στρατηγικής. Αξιοποιώντας το υπό υλοποίηση Green Data Center και τον Υπερυπολογιστή Δυτικής Μακεδονίας, θα συνδέσουμε την ηθική χρήση με την εφαρμοσμένη έρευνα αιχμής στην ενέργεια, την αγροδιατροφή, την υγεία και τα προηγμένα υλικά.

Τρίτη εικόνα: Σε συνέντευξή του ο καθηγητής Δημογραφίας κ. Βύρων Κοτζαμάνης υπογραμμίζει ότι από τις έξι Περιφερειακές Ενότητες με τη μεγαλύτερη δημογραφική κατάρρευση οι τρεις ανήκουν στη Δυτική Μακεδονία: Κοζάνη, Φλώρινα, Γρεβενά.

Οι αρχαίες, βυζαντινές και νεότερες ιστορικές περγαμηνές της περιοχής θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης για επισκέπτες, για προσκυνητές, για ερευνητές. Το παρελθόν της περιοχής φέρνει στον νου μας την Αιανή, την ένδοξη Ελιμειώτιδα Φάλαγγα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τη βυζαντινή παράδοση της Καστοριάς με τα τείχη του Ιουστινιανού, το μοναστήρι του Οσίου Νικάνορα (Ζάβορδας) επάνω στον ρου του Αλιάκμονα, τα καραβάνια των Δυτικομακεδόνων εμπόρων επί Τουρκοκρατίας που έφταναν μέχρι τη Βιέννη, το πέρασμα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, το Βογατσικό των Δραγούμηδων, τη Στάτιτσα (σημερινό χωριό Μελάς), όπου σκοτώθκε ο Μακεδονομάχος Παύλος Μελάς στις 13 Οκτωβρίου 1904.

Οι φυσικές ομορφιές, λίμνες, βουνά, χιονοδρομικά κέντρα, παραδοσιακή αρχιτεκτονική, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της Εγνατίας, θα μπορούσαν να τονώσουν την τοπική οικονομία και να διατηρήσουν τη νεολαία στον τόπο της.

Η παρουσία ενός πανεπιστημίου με υποδομή για αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών πρέπει να υποστηριχθεί οικονομικά από την πολιτεία ώστε να γίνει η περιοχή ένας αναπτυσσόμενος χώρος γνώσης και παροχής θέσεων εργασίας με προοπτικές.

Η γειτνίαση με την Αλβανία και τα Σκόπια μεταβάλλει την περιοχή σε διεθνή συγκοινωνιακό κόμβο. Χρειάζεται βελτίωση των υπαρχόντων αεροδρομίων (Άργους Ορεστικού και Κοζάνης). Απαιτείται επίσης εντονότερη προβολή του ιστορικού παρελθόντος, του φυσικού πλούτου και των προοπτικών της Δυτικής Μακεδονίας.

Η δημογραφική παρακμή απασχολεί όλη την Ελλάδα. Στη Δυτική Μακεδονία αξίζει να δώσουμε όλοι ιδιαίτερη προσοχή λόγω και των αλυτρωτικών προπαγανδών ορισμένων γειτονικών χωρών.

Ας βοηθήσουμε τη Δυτική Μακεδονία και η ανάπτυξή της θα ενισχύσει όλη την Ελλάδα!

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή

Ο κ. Χολέβας είναι πολιτικός επιστήμων

Η ΑΟΖ του 2020. Το κόστος του συμβιβασμού και το κενό της συνέχειας

1

του Αχιλλέα Ταουξή, Υποστρατήγου ε.α.

Όταν υπογράφηκε η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία ΑΟΖ τον Αύγουστο του 2020, τη θεώρησα ένα σημαντικό διπλωματικό βήμα. Η Ελλάδα απαντούσε στο τουρκολιβυκό μνημόνιο και η Αίγυπτος αποδεχόταν στην πράξη ότι τα ελληνικά νησιά έχουν θαλάσσια δικαιώματα. Ήταν όμως μια δύσκολη συμφωνία και ένας σημαντικός συμβιβασμός. Το ερώτημα για μένα δεν είναι αν έπρεπε να υπάρξει συμβιβασμός, αλλά αν αξιοποιήσαμε στη συνέχεια το τίμημα που καταβάλαμε.

Η οριοθέτηση ήταν μερική και η συμφωνημένη γραμμή δεν αντανακλούσε σε κάθε σημείο την πάγια ελληνική θέση για την πλήρη επήρεια των νησιών. Η ελληνική κυβέρνηση υπογράμμιζε τότε ότι η συμφωνία αφορούσε συγκεκριμένο τμήμα και ότι θα ακολουθούσε διαπραγμάτευση για τις υπόλοιπες περιοχές. Το στρατηγικό ζήτημα παραμένει όμως στο τι ακριβώς εξασφαλίσαμε ως μακροπρόθεσμο αντάλλαγμα.

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλώς η καλή σχέση με το Κάιρο. Στις διεθνείς σχέσεις οι σχέσεις μεταβάλλονται όταν μεταβάλλονται τα συμφέροντα. Και αυτό ακριβώς βλέπουμε σήμερα.

Η Τουρκία, όταν άρχισε να αποκαθιστά τις σχέσεις της με την Αίγυπτο, δεν περιορίστηκε στη διπλωματική επαναπροσέγγιση. Η διαδικασία κορυφώθηκε με την επίσκεψη Ερντογάν στο Κάιρο στις 4 Φεβρουαρίου 2026, όπου υπογράφηκαν 18 συμφωνίες και συμφωνία στρατιωτικού πλαισίου. Παράλληλα, η τουρκική MKE προχώρησε σε συμφωνία περίπου 350 εκατ. δολαρίων για αμυντικές εξαγωγές και παραγωγικές υποδομές στην Αίγυπτο, ενώ τον Σεπτέμβριο ίδρυσε στο Κάιρο την εταιρεία «Zafer», με στόχο την κοινή παραγωγή και την αξιοποίηση της Αιγύπτου ως βάσης για την Αφρική και τον Κόλπο.

Εδώ βρίσκεται η ουσία. Η Τουρκία δεν επιδιώκει μόνο καλύτερες πολιτικές σχέσεις με την Αίγυπτο. Δημιουργεί κοινά συμφέροντα στην άμυνα, στην παραγωγή, στην τεχνολογία και στις περιφερειακές αγορές. Όταν δύο χώρες αποκτούν τέτοιους δεσμούς, η σχέση τους παύει να εξαρτάται αποκλειστικά από τη συγκυρία ή από την προσωπική σχέση των ηγετών.

Επίσης η Αίγυπτος δεν κινείται μόνο διμερώς. Στις 21 Ιουνίου 2026 φιλοξένησε στο Κάιρο τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών του R4, με τη συμμετοχή Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, επιβεβαιώνοντας τη συνέχιση του μεταξύ τους συντονισμού για περιφερειακά ζητήματα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αίγυπτος επέλεξε την Τουρκία αντί της Ελλάδας. Η Αθήνα και το Κάιρο εξακολουθούν να έχουν ουσιαστική αμυντική και στρατηγική συνεργασία. Το ζήτημα είναι ότι η Τουρκία πρόσθεσε στη σχέση της με την Αίγυπτο νέα επίπεδα αμοιβαίου συμφέροντος, ενώ εμείς δεν φαίνεται να κινηθήκαμε με αντίστοιχη ένταση.

Μετά το 2020 επενδύσαμε περισσότερο στη διπλωματική κατοχύρωση και λιγότερο στη δημιουργία ενός αντίστοιχου πλέγματος στην αμυντική βιομηχανία, στην ενέργεια, στις υποδομές, στη ναυτική συνεργασία και στις παραγωγικές επενδύσεις.

Ακόμη περισσότερο, δεν προχωρήσαμε στην οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με την Κύπρο, παρότι η ελληνοκυπριακή σχέση θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ισχυρότερο στρατηγικό πυρήνα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα καθιστούσε την Αίγυπτο περιττή. Θα έδινε όμως στην Ελλάδα μεγαλύτερο στρατηγικό βάθος και θα περιόριζε την ανάγκη να στηρίζεται τόσο μεγάλο μέρος του σχεδιασμού μας στην εξασφάλιση ενός τρίτου εταίρου.

Το στρατηγικό μάθημα λοιπόν δεν είναι ότι η συμφωνία του 2020 ήταν λάθος. Είναι ότι ένας συμβιβασμός αποκτά πραγματική αξία μόνο όταν ακολουθείται από στρατηγική συνέχεια.

Η Ελλάδα απέκτησε το 2020 σημαντικό διπλωματικό κεφάλαιο. Η Τουρκία δεν προσπάθησε απλώς να το ακυρώσει. Δημιούργησε ένα διαφορετικό κεφάλαιο με την Αίγυπτο, βασισμένο σε άμυνα, παραγωγή, εμπόριο και κοινά περιφερειακά συμφέροντα.

Στη γεωπολιτική δεν αρκεί να κερδίζεις μια συμφωνία. Πρέπει να γνωρίζεις πόσο σου κόστισε, τι ακριβώς αγόρασες και κυρίως αν δημιούργησες τις προϋποθέσεις για να το κρατήσεις.

Υποστράτηγος ε.α. Αχιλλεύς Ταούξης

Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων και με 43 χρόνια υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπηρέτησε σε επιχειρησιακές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα, στο ΝΑΤΟ και σε διεθνείς αποστολές. Διετέλεσε Εκπαιδευτής και Διευθυντής Σπουδών στη ΣΕΘΑ, Διευθυντής Κέντρου Επιχειρήσεων στο ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο Σκοπίων και στέλεχος του ΓΕΣ, του ΓΕΕΘΑ και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με αντικείμενο την άμυνα, την αμυντική πολιτική, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις διεθνείς σχέσεις.

Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Εφαρμοσμένη Στρατηγική και Διεθνείς Σχέσεις από το University of Plymouth και έχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε ημερίδες και εκδηλώσεις. Αρθρογραφεί για θέματα εθνικής ασφάλειας, άμυνας, στρατηγικής και γεωπολιτικής.

 

Αχ. Ταουξής: Ο Σαμουήλ επιστρέφει. Ο Ταγματάρχης Βελισσαρίου, ο ήρωας, περιμένει…

14

 

του Αχιλλέα Ταουξή, Υποστρατήγου ε.α.
Πληροφορήθηκα σήμερα για τη συμφωνία Ελλάδας και Βουλγαρίας που προβλέπει την παράδοση στη Βουλγαρία των λειψάνων που έχουν αποδοθεί στον τσάρο Σαμουήλ. Η πρώτη μου σκέψη, όμως, δεν ήταν για τον Σαμουήλ, αλλά για τον Ιωάννη Βελισσαρίου και τους Έλληνες αξιωματικούς και στρατιώτες που εξακολουθούν να βρίσκονται στη βουλγαρική γη, εκεί όπου έπεσαν πολεμώντας το 1913.
Δεν πρόκειται για συμψηφισμό νεκρών ούτε για «ανταλλαγή» λειψάνων, γιατί η μνήμη των νεκρών δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο διπλωματικού παζαριού. Όταν όμως Ελλάδα και Βουλγαρία ανοίγουν ξανά ένα ζήτημα που αφορά λείψανα και ιστορική μνήμη, είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν ανοίγει ταυτόχρονα και η δική μας, παλαιότερη εκκρεμότητα.
Ο Ταγματάρχης Ιωάννης Βελισσαρίου έπεσε στις 13 Ιουλίου 1913, στο ύψωμα 1378, στη μάχη της Κρέσνας, μαζί με Έλληνες αξιωματικούς και στρατιώτες. Ο χώρος ταφής τους έχει εντοπιστεί στη σημερινή Βουλγαρία και, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν κατατεθεί στη Βουλή, πρόκειται για ένα χέρσο σημείο έξω από κοιμητήριο, χωρίς οργανωμένη μορφή στρατιωτικού τάφου.
Κάπου εδώ τίθεται το ουσιαστικό ζήτημα, γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια. Το ΓΕΕΘΑ είχε εντοπίσει τον χώρο και είχε ζητήσει από τις βουλγαρικές αρχές άδεια για την εκταφή και τη μεταφορά των λειψάνων στην Ελλάδα, ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών, σε επίσημες απαντήσεις του το 2021 και το 2023, επιβεβαίωσε ότι το ζήτημα ήταν γνωστό και εξακολουθούσε να τίθεται στο πλαίσιο των ελληνοβουλγαρικών σχέσεων.
Κι όμως, ύστερα από 113 χρόνια, οι νεκροί μας παραμένουν εκεί.
Ένας Βούλγαρος ηγεμόνας, νεκρός εδώ και περισσότερο από χίλια χρόνια, επιστρέφει στην πατρίδα του, ενώ ένας Έλληνας αξιωματικός, νεκρός από το 1913, παραμένει ακόμη στο σημείο όπου έπεσε, μαζί με τους άνδρες του. Η σύγκριση δεν γίνεται για να μειώσει τη σημασία της επιστροφής του Σαμουήλ, αλλά για να αναδείξει μια δική μας εκκρεμότητα που δεν δικαιολογείται να παραμένει χωρίς λύση.
Αφού Αθήνα και Σόφια κάθισαν ξανά στο ίδιο τραπέζι για λείψανα και ιστορική μνήμη, είναι εύλογο να γνωρίζουμε αν στο ίδιο τραπέζι τέθηκε και το ζήτημα του Βελισσαρίου και των υπόλοιπων Ελλήνων πεσόντων. Αν τέθηκε, ποια ήταν η απάντηση της βουλγαρικής πλευράς και ποια είναι σήμερα η θέση της ελληνικής κυβέρνησης για την ολοκλήρωση του επαναπατρισμού τους.
Δεν ζητούν τιμές, τελετές και παράσημα. Ζητούν το αυτονόητο που οφείλει μια πατρίδα στους νεκρούς της: να επιστρέψουν στη γη τους.
Ο Σαμουήλ επιστρέφει στη Βουλγαρία και αυτό είναι δικαίωμα που κάθε λαός οφείλει να αναγνωρίζει στον άλλον. Ο Ταγματάρχης Βελισσαρίου, όμως, και μαζί του οι Έλληνες που έπεσαν το 1913, εξακολουθούν να περιμένουν στη γη όπου πολέμησαν και πέθαναν.
Και ύστερα από 113 χρόνια, η δύσκολη ερώτηση δεν είναι μόνο γιατί δεν έχουν ακόμη επιστρέψει. Είναι γιατί, ενώ η Ελλάδα γνωρίζει πού βρίσκονται και έχει ζητήσει επίσημα τον επαναπατρισμό τους, δεν έχει καταφέρει ακόμη να τους πάρει πίσω.

 

Υποστράτηγος ε.α. Αχιλλεύς Ταούξης

Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων και με 43 χρόνια υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπηρέτησε σε επιχειρησιακές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα, στο ΝΑΤΟ και σε διεθνείς αποστολές. Διετέλεσε Εκπαιδευτής και Διευθυντής Σπουδών στη ΣΕΘΑ, Διευθυντής Κέντρου Επιχειρήσεων στο ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο Σκοπίων και στέλεχος του ΓΕΣ, του ΓΕΕΘΑ και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με αντικείμενο την άμυνα, την αμυντική πολιτική, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις διεθνείς σχέσεις.

Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Εφαρμοσμένη Στρατηγική και Διεθνείς Σχέσεις από το University of Plymouth και έχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε ημερίδες και εκδηλώσεις. Αρθρογραφεί για θέματα εθνικής ασφάλειας, άμυνας, στρατηγικής και γεωπολιτικής.

Η Γεωπολιτική Κρίση του Καλίνινγκραντ: Πυρηνική Αποτροπή, Αμοιβαία Εξασφαλισμένη Καταστροφή και η Ρεαλιστική Θεώρηση του John Mearsheimer

0
 
 Γράφει ο Ταξίαρχος (ΜΑ) Ιωάννης Παντελίδης*
 
i. Η ρητορική όξυνση γύρω από το Καλίνινγκραντ υπογραμμίζει τη μετάβαση από την εποχή της στρατηγικής σταθερότητας σε μια φάση αυξημένης ρευστότητας.
 
 ii. Η επίκληση της πυρηνικής αποτροπής λειτουργεί ως μέσο εξαναγκασμού του ΝΑΤΟ να αποφύγει ενέργειες που θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως φυσικός αποκλεισμός του θύλακα.
 
iii. Υπενθυμίζει ότι, η πυρηνική αποτροπή είναι παρούσα (βλέπε σχετική ομιλία Πούτιν, για την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης), ενεργή και διέπει τη συμπεριφορά των Μεγάλων Δυνάμεων, από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης τον Φεβρουάριο 2022.
iv. Ο Πούτιν, με την ιστορική φράση του, προς τη Δύση «μείνετε μακριά από αυτό», στην ομιλία κήρυξης έναρξης της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, εγκαθίδρυσε χωροχρόνο πυρηνικής αποτροπής, για όσο και όπου θα διεξαχθεί η εν λόγω επιχείρηση.
 
v. Όπως επισημαίνει η ρεαλιστική ανάλυση του Mearsheimer, η διαχείριση τέτοιων κρίσεων απαιτεί βαθιά κατανόηση των γεωπολιτικών «κόκκινων γραμμών» και υπολογισμό των συνεπειών της πυρηνικής αποτροπής, καθώς το περιθώριο σφάλματος υπό το καθεστώς Αμοιβαίας Εξασφαλισμένης Καταστροφής παραμένει μηδενικό.
 
Εισαγωγή
Η γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Ευρώπης διέρχεται την οξύτερη φάση αβεβαιότητας από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Η ρητή διακοίνωση της Μόσχαςª σχετικά με την υπεράσπιση του απομονωμένου θύλακα του Καλίνινγκραντ (Kaliningrad Oblast) —με τη χρήση του συνόλου του πυρηνικού της οπλοστασίου σε περίπτωση επιχειρησιακού ή στρατηγικού αποκλεισμού— επανέφερε στο προσκήνιο των διεθνών σχέσεων τη θεωρία της Πυρηνικής Αποτροπής (Nuclear Deterrence) και το δόγμα της Αμοιβαία Εξασφαλισμένης Καταστροφής (Mutually Assured Destruction – MAD)¹.
ª «Σε πυρηνική προειδοποίηση προς το ΝΑΤΟ προχώρησε η Μόσχα (η πρώτη τέτοια μετά τον Ψυχρό Πόλεμο), απειλώντας με χρήση ολόκληρου του οπλοστασίου της εάν επιχειρηθεί η αποκοπή του Καλίνινγκραντ. Το μήνυμα ισχύος του Πούτιν και ο χειμώνας που έρχεται».
Το παρόν άρθρο αναλύει τη δομική ευάλωτη θέση του Καλίνινγκραντ, τις επίσημες δογματικές θέσεις Ρωσίας και ΝΑΤΟ, το θεωρητικό υπόβαθρο της πυρηνικής κλιμάκωσης, καθώς και την ερμηνευτική προσέγγιση του Καθηγητή John J. Mearsheimer και της σχολής του Επιθετικού Ρεαλισμού (Offensive Realism)²
1. Το Γεωστρατηγικό Πλαίσιο του Καλίνινγκραντ
Το Καλίνινγκραντ αποτελεί ρωσικό αμυντικό και πυραυλικό προπύργιο στην καρδιά της Βαλτικής, ευρισκόμενο ανάμεσα στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, Πολωνία και Λιθουανία.
Με την προσχώρηση της Φινλανδίας και της Σουηδίας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, η Βαλτική Θάλασσα χαρακτηρίζεται συχνά από αναλυτές ως «λίμνη του ΝΑΤΟ», εντείνοντας το αίσθημα στρατηγικής περικύκλωσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας³.
[Ρωσική Ηπειρωτική Χώρα] <—> [Διάδρομος Suwalki] <—> [Καλίνινγκραντ]
                                      |
                         (Πολωνία / Λιθουανία – ΝΑΤΟ)
Ο «Διάδρομος Suwalki» (Suwalki Gap)—η στενή λωρίδα γης που συνδέει τη Λευκορωσία με το Καλίνινγκραντ—συνιστά το πλέον κρίσιμο σημείο τριβής.
 Οποιαδήποτε προσπάθεια περιορισμού της χερσαίας ή θαλάσσιας διέλευσης αγαθών και προσωπικού προς το Καλίνινγκραντ ερμηνεύεται από τη Μόσχα όχι απλώς ως οικονομικός αποκλεισμός, αλλά ως αμφισβήτηση της εδαφικής της ακεραιότητας.
2. Πυρηνικό Δόγμα: Από την Αποτροπή στην Αμοιβαία Καταστροφή
2.1 Η Έννοια της Πυρηνικής Αποτροπής (Nuclear Deterrence)
Η πυρηνική αποτροπή βασίζεται στη δυνατότητα πειστικής απειλής πρόκλησης μη αποδεκτού κόστους στον αντίπαλο, εάν εκείνος αναλάβει επιθετική δράση⁴.
Στο ρωσικό αμυντικό δόγμα, όπως αυτό αποτυπώνεται στο επίσημο κείμενο «Θεμελιώδεις Αρχές της Πολιτικής της Ρωσικής Ομοσπονδίας στον Τομέα της Πυρηνικής Αποτροπής» (2020), η χρήση πυρηνικών όπλων επιτρέπεται σε περιπτώσεις:
 1. Λήψης αξιόπιστων πληροφοριών για εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων κατά της Ρωσίας ή συμμάχων της.
 2. Χρήσης πυρηνικών όπλων ή άλλων όπλων μαζικής καταστροφής κατά της Ρωσίας.
 3. Εχθρικής ενέργειας σε κρίσιμες κρατικές ή στρατιωτικές υποδομές.
 4. Επίθεσης με συμβατικά όπλα, όταν απειλείται η ίδια η υπόσταση του κράτους⁵.
Η απειλή χρήσης του οπλοστασίου για την αποτροπής αποκλεισμού του Καλίνινγκραντ εμπίπτει στην τέταρτη κατηγορία, καθώς η αποκοπή εθνικού εδάφους ερμηνεύεται ως υπαρξιακή απειλή.
2.2 Το Δόγμα Αμοιβαία Εξασφαλισμένης Καταστροφής (MAD)
Το δόγμα MAD, προϊόν του Ψυχρού Πολέμου, ορίζει ότι εάν δύο αντίπαλοι διαθέτουν επαρκή ικανότητα «δεύτερου πλήγματος» (second-strike capability)—δηλαδή τη δυνατότητα απορρόφησης ενός πρώτου πυρηνικού πλήγματος και ολοκληρωτικής καταστροφής του επιτιθέμενου στη συνέχεια—τότε η έναρξη πυρηνικού πολέμου είναι παράλογη, καθώς οδηγεί στον βέβαιο αμοιβαίο αφανισμό⁶.
| Στάδιο Κλιμάκωσης | Περιγραφή | Ρητορική / Στρατιωτική Στάση |
|—|—|—|
| 1. Συμβατική Πίεση | Αποκλεισμός / Περιορισμοί Διέλευσης | Άσκηση διπλωματικής & οικονομικής πίεσης |
| 2. Πυρηνική Προειδοποίηση | Δήλωση ετοιμότητας χρήσης οπλοστασίου | Επίδειξη ισχύος, αλλαγή επιπέδου συναγερμού |
| 3. Τακτική Χρήση | Περιορισμένο πλήγμα σε στρατιωτικό στόχο | Δόγμα Escalate to De-escalate |
| 4. Στρατηγική Εναλλαγή (MAD) | Πλήρης ανταλλαγή πυρηνικών κεφαλών | Αμοιβαία Εξασφαλισμένη Καταστροφή |
3. Η Αναλυτική Προσεγγιση του John J. Mearsheimer
Ο Καθηγητής John J. Mearsheimer (University of Chicago), εμπνευστής του Επιθετικού Ρεαλισμού, παρέχει ένα συγκεκριμένο ερμηνευτικό πλαίσιο για τη στάση της Ρωσίας⁷ :
[Επέκταση ΝΑΤΟ / Ανατολική Ευρώπη]
            │
            ▼
[Αίσθημα Υπαρξιακής Απειλής στη Μόσχα]
            │
            ▼
[Στρατηγική Αντίδραση & Πυρηνικός Καταναγκασμός (Kaliningrad)]
 a. Η Ασφάλεια ως Ύψιστο Μερίδιο:
 Στο διεθνές αναρχικό σύστημα, τα μεγάλα κράτη μεριμνούν πρωτίστως για την επιβίωσή τους.
Η επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά σύνορα της Ρωσίας εκλαμβάνεται από τη Μόσχα ως άμεση υπαρξιακή απειλή⁸.
 b. Ο Κίνδυνος της Υπερεπέκτασης & Υπολογιστικών Λαθών
 (Security Dilemma) :
 Όταν μια μεγάλη δύναμη πιέζεται σε ζωτικό της χώρο (όπως ο θύλακας του Καλίνινγκραντ), η καταφυγή σε πυρηνική ρητορική δεν αποτελεί «παράλογη συμπεριφορά», αλλά εργαλείο πυρηνικού καταναγκασμού (nuclear coercion) για τον καθορισμό «κόκκινων γραμμών»⁹.
 c. Το «Παράδοξο της Σταθερότητας / Αστάθειας» (Stability-Instability Paradox):
Η πυρηνική ισορροπία σε στρατηγικό επίπεδο (MAD) αποτρέπει τον αμοιβαίο ολοκληρωτικό πόλεμο, αλλά μπορεί να ενθαρρύνει την ανάληψη ρίσκου σε τοπικό/συμβατικό επίπεδο, αυξάνοντας την πιθανότητα ατυχήματος ή λανθασμένου υπολογισμού (miscalculation)¹⁰
4. Συμπεράσματα
Η ρητορική όξυνση γύρω από το Καλίνινγκραντ υπογραμμίζει τη μετάβαση από την εποχή της στρατηγικής σταθερότητας σε μια φάση αυξημένης ρευστότητας.
 Η επίκληση της πυρηνικής αποτροπής λειτουργεί ως μέσο εξαναγκασμού του ΝΑΤΟ να αποφύγει ενέργειες που θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως φυσικός αποκλεισμός του θύλακα.
 
Ωστόσο, μας υπενθυμίζει ότι, η πυρηνική αποτροπή είναι παρούσα (βλέπε σχετική ομιλία Πούτιν, για την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης), ενεργή και διέπει τη συμπεριφορά των Μεγάλων Δυνάμεων, από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης τον Φεβρουάριο 2022.
 
Συγκεκριμένα, η Ρωσία φρόντισε και κατοχύρωσε την, τουλάχιστον διπλωματική στήριξη της Κίνας μέσω κειμένου, κοινής διακήρυξης με αυτήν [κείμενο, που δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας περί κοινής πολιτικής συναντίληψης του διεθνούς συστήματος], με όραμα την πολυμέρεια έναντι της πλήρους επικράτησης και επιβολής (από τις ΗΠΑ ή/ και Δύση, του φιλελευθερισμού (φιλελεύθερη δημοκρατία) στο διακρατικό σύστημα.
 
Εν συνεχεία, με την ιστορική φράση του Πούτιν προς τη Δύση («μείνετε μακριά από αυτό»), στην ομιλία κήρυξης έναρξης της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, εγκαθίδρυσε χωροχρόνο πυρηνικής αποτροπής, για όσο και όπου θα διεξαχθεί η εν λόγω επιχείρηση.
Όπως επισημαίνει η ρεαλιστική ανάλυση του Mearsheimer, η διαχείριση τέτοιων κρίσεων απαιτεί βαθιά κατανόηση των γεωπολιτικών «κόκκινων γραμμών» και υπολογισμό των συνεπειών της πυρηνικής αποτροπής, καθώς το περιθώριο σφάλματος υπό το καθεστώς Αμοιβαίας Εξασφαλισμένης Καταστροφής παραμένει μηδενικό.
Παραπομπές & Βιβλιογραφία
[1] Waltz, K. N. (1981). The Spread of Nuclear Weapons: More May Be Better. Adelphi Papers, International Institute for Strategic Studies (IISS).
[2] Mearsheimer, J. J. (2001). The Tragedy of Great Power Politics. W. W. Norton & Company.
[3] NATO Public Diplomacy Division (2024). Official Statements on Baltic Security and Regional Posture. NATO HQ.
[4] Schelling, T. C. (1966). Arms and Influence. Yale University Press.
[5] Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation (2020). Basic Principles of State Policy of the Russian Federation on Nuclear Deterrence. Moscow.
[6] Jervis, R. (1989). The Meaning of the Nuclear Revolution: Statecraft and the Prospect of Armageddon. Cornell University Press.
[7] Mearsheimer, J. J. (2014). Why the Ukraine Crisis Is the West’s Fault: The Liberal Delusions That Provoked Putin. Foreign Affairs, 93(5), 77–89.
[8] Mearsheimer, J. J. (2018). The Great Delusion: Liberal Dreams and International Realities. Yale University Press.
[9] Freedman, L. (2003). The Evolution of Nuclear Strategy. Palgrave Macmillan.
[10] Snyder, G. H. (1965). The Balance of Power and the Balance of Terror. In Paul Seabury (ed.), Balance of Power. Chandler.
*Ιωάννης Παντελίδης
Ο Ταξίαρχος (ΜΑ) Ιωάννης Παντελίδης, αποφοίτησε από τη Σχολή Ικάρων, Τμήμα Μηχανικών/Σ.Μ.Α., το 1993, ως Αεροναυπηγός Μηχανολόγος.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του έχει υπηρετήσει σε μάχιμες Μονάδες της ΠΑ, Πολεμικές Μοίρες μαχητικών αεροσκαφών, επιτελικές θέσεις Μονάδων και Επιτελείων (ΓΕΑ & ΔΑΥ).
Επίσης, κατέχει τον τίτλο του Επιτελή Εθνικής Άμυνας και Στρατηγικών Σπουδών (ΣΕΘΑ) και Μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στο αντικείμενο Διεθνείς Σχέσεις και Ασφάλεια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Είναι Οικονομολόγος (Α.Π.Θ.), Θεολόγος (Α.Π.Θ.), μέλος στον Επιστημονικό Σύλλογο Μηχανικών Αεροπορίας (ΕΣΜΑ), όπως και στο Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών.