Αρχική Blog Σελίδα 318

«Τρελαίνουν κόσμο» τα μπόνους σε μετοχές για τους CEOs των 4 τραπεζών

Από
pcuser
-
0

Κερασάκι στην τούρτα των χρυσών αποδοχών των τραπεζιτών αποτελούν τα μπόνους σε μετοχές. 11 άτομα μοιράζονται 13 εκατ. ευρώ.
Γιάννης Κέυνς

Τη «φούσκα» προνομίων και χρυσών αμοιβών που συντηρείται στον τραπεζικό κλάδο αποκαλύπτουν τα στοιχεία για τα μετοχικά μπόνους που έχουν δώσει στους εαυτούς τους οι διοικήσεις των τεσσάρων συστημικών τραπεζών.

Ενώ αναμένονται οι ανακοινώσεις για τις αυξήσεις αποδοχών που έδωσαν στους εαυτούς τους το 2025 οι συστημικοί τραπεζίτες (θα ανακοινωθούν ενόψει των γενικών συνελεύσεων στα τέλη Απριλίου-αρχές Μαΐου), τα στοιχεία από τις ετήσιες εκθέσεις δείχνουν ότι τα μπόνους από προηγούμενες χρήσεις που έχουν χορηγηθεί στα 11 κορυφαία στελέχη των 4 συστημικών τραπεζών με τη μορφή μετοχών, τους έχουν «προικίσει» με μετοχές αξίας 13,5 εκατ. ευρώ, με βάση την τιμή των μετοχών στις 18 Μαρτίου 2026.

Πρόκειται για πακέτα μετοχών που κατανέμονται σε βάθος χρόνου, υποτίθεται αντανακλώντας τις αποδόσεις των ίδιων των τραπεζών και με σκοπό την ευθυγράμμιση των διοικήσεων με τους στόχους των μετόχων.

Είναι μια διαδεδομένη πρακτική στην αγορά, που όμως στην περίπτωση των συστημικών τραπεζών «μπάζει πολύ νερό», αφού οι διοικήσεις τους ναι μεν εμφανίζουν μεγάλα κέρδη και μοιράζουν γενναία μερίσματα, τα οποία κατά 85% φεύγουν στο εξωτερικό, αλλά αυτή η «μεγάλη επιτυχία» οφείλεται στις συνθήκες καρτέλ που επικρατούν και σε κρατική στήριξη.

Ενός καρτέλ, το οποίο λειτουργεί με επιτόκια καταθέσεων που είναι από τα χαμηλότερα στην ευρωζώνη, ενώ αντίθετα των δανείων είναι από τα υψηλότερα.

Και το «πάρτι» συντηρείται με κρατική στήριξη αφού το Δημόσιο παρέχει εγγύηση για τα εποπτικά κεφάλαια που είναι απαραίτητα για την λειτουργία των τραπεζών (με την αναβαλλόμενη φορολογία), ενώ κρατική εγγύηση δόθηκε στις τράπεζες (με το σχέδιο Ηρακλής) για να πουλήσουν τα κόκκινα δάνεια στα funds τα οποία στίβουν τους δανειολήπτες μέσω των εισπρακτικών (servicers).

Με τα μετοχικά μπόνους, στην Eurobank, ο Φωκίων Καραβίας έχει ενισχύσει θεαματικά τη θέση του, από 755.529 σε 1.311.488 μετοχές στα τέλη του 2025, οι οποίες αποτιμώνται σήμερα σε περίπου 4,61 εκατ. ευρώ .

Οι αναπληρωτές CEO, Σταύρος Ιωάννου και Κωνσταντίνος Βασιλείου, κατέχουν 236.529 και 235.001 μετοχές αντίστοιχα (τέλη 2025), με τρέχουσα αξία περίπου 831 χιλ. και 826 χιλ. ευρώ.

Στην Τράπεζα Πειραιώς, ο CEO Χρήστος Μεγάλου εμφανίζει 111.507 μετοχές στα τέλη του 2025 έναντι 307.298 το 2024, με τρέχουσα αξία περί τις 816 χιλ. ευρώ.

Ο πρόεδρος Γιώργος Χατζηνικολάου διατηρεί σταθερά 50.000 μετοχές αξίας περίπου 366 χιλ. ευρώ, ενώ ο γενικός διευθυντής Βασίλειος Κουτεντάκης κατέχει 53.392 μετοχές αξίας περίπου 391 χιλ. Ευρώ.

Στην Εθνική Τράπεζα, ο διευθύνων σύμβουλος Παύλος Μυλωνάς είχε 147.795 μετοχές στα τέλη του 2025 από 72.808 το 2024, με την τρέχουσα αξία τους να διαμορφώνεται σε περίπου 1,88 εκατ. ευρώ, ενώ ο πρόεδρος Γκίκας Χαρδούβελης έχει 35.000 μετοχές αξίας περίπου 445 χιλ. ευρώ. Η γενική διευθύντρια Χριστίνα Θεοφιλίδη εμφανίζεται με 50.712 μετοχές, αξίας περίπου 645 χιλ. ευρώ.

Στην Alpha Bank, ο διευθύνων σύμβουλος Βασίλειος Ψάλτης είχε 430.872 μετοχές στα τέλη του 2025, λιγότερες από τις 542.424 του 2024, με την αξία τους να διαμορφώνεται γύρω στα 1,41 εκατ. ευρώ. Ο αναπληρωτής CEO Λάζαρος Παπαγαρυφάλλου έχει αυξήσει το πακέτο του σε 385.321 μετοχές, που μεταφράζονται σε περίπου 1,26 εκατ. ευρώ με βάση τη σημερινή τιμή της μετοχής.

Και οι μετοχές αυτές είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα των χρυσών αμοιβών, οι οποίες έχουν πολλαπλασιαστεί τα τέσσερα τελευταία χρόνια, καθώς οι συστημικοί τραπεζίτες ανταμείβουν τους εαυτούς τους πλουσιοπάροχα, με τα κέρδη που παράγουν σε συνθήκες ολιγοπωλίου, σε βάρος των καταθετών και των δανειοληπτών.

Τα τελευταία χρόνια οι αμοιβές των Ελλήνων τραπεζιτών έχουν μπει σε τροχιά πραγματικής «έκρηξης», με μεγάλες αυξήσεις το 2023 και ακόμη μεγαλύτερες το 2024.

Το 2023 ήταν η χρονιά της μεγάλης «απογείωσης», όταν οι συνολικές ετήσιες αποδοχές των διευθυνόντων συμβούλων πολλαπλασιάστηκαν και ανέβηκαν από τη ζώνη των 300–350 χιλ. ευρώ σε επίπεδα 500–600 χιλ. ευρώ μισθού, με τα μπόνους –που κυμάνθηκαν από περίπου 275 χιλ. έως 811 χιλ. ευρώ– να εκτινάσσουν το τελικό ποσό πάνω από το 1 εκατ. ευρώ για όλους τους επικεφαλής.

Ο πιο ακριβοπληρωμένος τότε ήταν ο CEO της Εθνικής Τράπεζας Παύλος Μυλωνάς με περίπου 1,49 εκατ. ευρώ, ακολουθούμενος από τον Χρήστο Μεγάλου της Πειραιώς (περί τα 1,37 εκατ. ευρώ), τον Φωκίωνα Καραβία της Eurobank (γύρω στα 1,32 εκατ. ευρώ) και τον Βασίλη Ψάλτη της Alpha Bank (περί τα 1,07 εκατ. ευρώ).

Πάνω σε αυτή τη βάση, το 2024 ήρθε δεύτερο, ακόμη πιο επιθετικό κύμα αυξήσεων, με τους διευθύνοντες συμβούλους των τεσσάρων συστημικών τραπεζών να δίνουν στους εαυτούς τους κατά μέσο όρο αύξηση 45% και να φτάνουν συνολικά τα 7,6 εκατ. ευρώ μόνο σε μισθούς, με το μεγαλύτερο μέρος της ανόδου να προέρχεται από τα μπόνους επιβράβευσης.

Ο Χρήστος Μεγάλου της Πειραιώς κατέγραψε την πιο εντυπωσιακή άνοδο, καθώς ο μισθός του ανέβηκε στις 750 χιλ. ευρώ (από 580 χιλ.), το μπόνους του στα 1,4 εκατ. ευρώ (από 530 χιλ.) και οι συνολικές αποδοχές του στις 2,32 εκατ. ευρώ, με αύξηση περίπου 68% σε έναν μόλις χρόνο.

Ο Βασίλης Ψάλτης της Alpha Bank ακολούθησε με μισθό 754 χιλ. ευρώ (από 600 χιλ.), μπόνους περίπου 702 χιλ. ευρώ (από 275 χιλ.) και συνολικές αποδοχές 1,58 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση σχεδόν 48,5%.

Ο Φωκίων Καραβίας της Eurobank είδε τις αποδοχές του να αυξάνονται κατά περίπου 45%, με τον μισθό του να φτάνει τις 533 χιλ. ευρώ (από 383 χιλ.) και το μπόνους του περίπου τα 1,23 εκατ. ευρώ, για συνολικές αποδοχές γύρω στα 1,92 εκατ. ευρώ, ενώ ο Παύλος Μυλωνάς της Εθνικής Τράπεζας κατέγραψε πιο «μετριοπαθή», αλλά πάντα διψήφια, άνοδο 21%, με μισθό 720 χιλ. ευρώ (από 590 χιλ.) και μπόνους 912 χιλ. ευρώ (από 780 χιλ.)

Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικά οι μετοχές που κατείχαν οι επικεφαλής των συστημικών τραπεζών στα τέλη του 2024 και στα τέλη του 2025.

https://www.ieidiseis.gr/oikonomia/720830/trelainoyn-kosmo-ta-mponoys-se-metoches-gia-toys-ceos-ton-4-trapezon/

Ο Τραμπ λέει στο Ισραήλ να μην επαναλάβει τα πλήγματα στην ιρανική ενέργεια καθώς η κρίση βαθαίνει

Από
anixneuseis
-
0

 

Των Andrew Mills και Trevor Hunnicutt
19 Μαρτίου 2026, 8:07 μ.μ. GMT+2 — Ενημερώθηκε πριν από 1 ώρα

Σύνοψη

  • Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ, απρόθυμοι να επέμβουν, αντιδρούν στην εκτίναξη των τιμών
  • Τα ιρανικά πλήγματα προκαλούν σοβαρές ζημιές στην παραγωγή φυσικού αερίου του Κατάρ
  • Η τιμή του πετρελαίου αυξήθηκε περίπου κατά 10% πριν υποχωρήσει εκ νέου
  • Ο Τραμπ λέει ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων για το ισραηλινό πλήγμα στο κοίτασμα αερίου
  • Ο Τραμπ λέει ότι δεν στέλνει περισσότερα στρατεύματα στην περιοχή

ΝΤΟΧΑ / ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ, 19 Μαρτίου (Reuters) — Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε την Πέμπτη ότι είπε στο Ισραήλ να μην επαναλάβει τις επιθέσεις του κατά ιρανικών υποδομών φυσικού αερίου, καθώς τα αμοιβαία πλήγματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις εκτόξευσαν τις τιμές της ενέργειας, κλιμακώνοντας απότομα τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο με το Ιράν.

Το σχόλιο του Τραμπ ήρθε τη στιγμή που οι τιμές της ενέργειας κατέγραψαν ισχυρή άνοδο την Πέμπτη, αφού το Ιράν απάντησε σε ισραηλινή επίθεση κατά μεγάλου κοιτάσματος αερίου πλήττοντας τη Ras Laffan Industrial City του Κατάρ, όπου γίνεται επεξεργασία περίπου του ενός πέμπτου του παγκόσμιου υγροποιημένου φυσικού αερίου, προκαλώντας ζημιές που θα χρειαστούν χρόνια για να αποκατασταθούν.

Δέχθηκε επίσης επίθεση και το κύριο λιμάνι της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα, από όπου το βασίλειο είχε καταφέρει να εκτρέψει μέρος των εξαγωγών του ώστε να αποφύγει το κλείσιμο από το Ιράν του σημείου εξόδου του Κόλπου, δηλαδή των Στενών του Ορμούζ.

Τα πλήγματα αυτά υπογράμμισαν τη συνεχιζόμενη ικανότητα του Ιράν να επιβάλλει βαρύ τίμημα στην αμερικανοϊσραηλινή εκστρατεία, αλλά και τα όρια των συστημάτων αεράμυνας στην προστασία των πιο πολύτιμων και στρατηγικών ενεργειακών υποδομών του Κόλπου.

Ο Τραμπ, πολιτικά ευάλωτος στην άνοδο των τιμών των καυσίμων απέναντι στον βασικό εκλογικό του πυρήνα, έχει επιτεθεί φραστικά σε συμμάχους που αντέδρασαν με επιφυλακτικότητα στις απαιτήσεις του να βοηθήσουν στην ασφάλιση των Στενών του Ορμούζ, του περάσματος από το οποίο διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου.

Ωστόσο, είπε ότι είχε πει στον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να μην επαναλάβει την επίθεση κατά ενεργειακών υποδομών.

«Του είπα: “Μην το κάνεις αυτό”, και δεν θα το κάνει», δήλωσε στους δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο, όπου συναντήθηκε με την Ιαπωνίδα πρωθυπουργό Sanae Takaichi.

Ένας Αμερικανός αξιωματούχος και τρία ακόμη πρόσωπα που γνωρίζουν τον σχεδιασμό δήλωσαν στο Reuters ότι ο Τραμπ εξέταζε το ενδεχόμενο να στείλει χιλιάδες περισσότερους Αμερικανούς στρατιώτες στη Μέση Ανατολή. Όμως, στη συνάντησή του με την Takaichi, ο Τραμπ είπε ότι δεν σχεδιάζει να αναπτύξει χερσαίες δυνάμεις.

«Δεν βάζω στρατεύματα πουθενά», είπε.

Η ενεργειακή κρίση κλιμακώνεται

Καθώς σχεδόν τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου δεν διαφαίνεται τέλος, και καθώς η απειλή ενός παγκόσμιου «σοκ πετρελαίου» μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Ιαπωνία εξέδωσαν κοινή δήλωση εκφράζοντας «την ετοιμότητά μας να συμβάλουμε σε κατάλληλες προσπάθειες για τη διασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης μέσω των Στενών».

Δεσμεύθηκαν επίσης ότι θα λάβουν «και άλλα μέτρα για τη σταθεροποίηση των ενεργειακών αγορών, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας με ορισμένες παραγωγές χώρες για την αύξηση της παραγωγής».

Η δήλωση δεν έδινε λεπτομέρειες και υπήρχαν ελάχιστες ενδείξεις για οποιαδήποτε άμεση κίνηση, με τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς να επαναλαμβάνει ότι οποιαδήποτε συμβολή στην ασφάλιση των Στενών θα μπορούσε να υπάρξει μόνο μετά το τέλος των εχθροπραξιών.

Η απροθυμία σημαντικών συμμάχων των ΗΠΑ να εμπλακούν στον πόλεμο αντανακλά τον σκεπτικισμό τους απέναντι σε μια σύγκρουση για την οποία οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν δηλώσει ότι έχει ασαφείς στόχους, δεν την επιδίωξαν και έχουν ελάχιστο έλεγχο πάνω της.

Ειδικότερα, ο ισραηλινός βομβαρδισμός του κοιτάσματος φυσικού αερίου South Pars στο Ιράν, για τον οποίο ο Τραμπ είπε ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν προηγούμενη γνώση, υπέδειξε κενά στον συντονισμό της στρατηγικής και των πολεμικών στόχων μεταξύ των βασικών πρωταγωνιστών.

Καπνός και φωτιά υψώνονται κοντά στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars μετά από επίθεση, εν μέσω της αμερικανοϊσραηλινής σύγκρουσης με το Ιράν, στην επαρχία Μπουσέρ του Ιράν, 18 Μαρτίου 2026, σε αυτό το στιγμιότυπο από βίντεο κοινωνικών δικτύων. Social Media / μέσω REUTERS

Προσθέτοντας στη σύγχυση γύρω από την επίθεση, τρεις Ισραηλινοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η επιχείρηση είχε πραγματοποιηθεί σε συνεννόηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ήταν απίθανο να επαναληφθεί.

Νωρίτερα, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ είχε δηλώσει σε ενημέρωση ότι οι αμερικανικοί στόχοι στον πόλεμο, ο οποίος έχει μέχρι στιγμής στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 2.000 ανθρώπους, κυρίως στο Ιράν και στον Λίβανο, παρέμεναν «αμετάβλητοι, στον στόχο και σύμφωνα με το σχέδιο».

Όμως η Διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Tulsi Gabbard δήλωσε στην Επιτροπή Πληροφοριών της Βουλής ότι οι αμερικανικοί και οι ισραηλινοί στόχοι διέφεραν:

«…η ισραηλινή κυβέρνηση έχει επικεντρωθεί στην εξουδετέρωση της ιρανικής ηγεσίας. Ο πρόεδρος έχει δηλώσει ότι οι στόχοι του είναι να καταστρέψει την ικανότητα εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, την ικανότητα παραγωγής βαλλιστικών πυραύλων και το ναυτικό του.»

Το Κατάρ χάνει το ένα έκτο των εξαγωγών φυσικού αερίου

Ο ιρανικός στρατός δήλωσε ότι τα πλήγματα κατά των ενεργειακών υποδομών του Ιράν οδήγησαν σε «ένα νέο στάδιο του πολέμου», στο οποίο επιτέθηκε σε ενεργειακές εγκαταστάσεις συνδεδεμένες με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Αν τα πλήγματα [στις ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν] επαναληφθούν, περαιτέρω επιθέσεις στις δικές σας ενεργειακές υποδομές και σε εκείνες των συμμάχων σας δεν θα σταματήσουν μέχρι να καταστραφούν πλήρως», δήλωσε ο εκπρόσωπος Ebrahim Zolfaqari, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.

Ο διευθύνων σύμβουλος της QatarEnergy δήλωσε στο Reuters ότι οι ιρανικές επιθέσεις έθεσαν εκτός λειτουργίας το ένα έκτο της εξαγωγικής ικανότητας LNG του Κατάρ, αξίας 20 δισ. δολαρίων ετησίως, και ότι οι επισκευές θα χρειαστούν από τρία έως πέντε χρόνια.

Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι ιρανικό πλήγμα έπληξε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο ισραηλινό λιμάνι της Χάιφα, προκαλώντας ζημιές αλλά όχι θύματα.

Από την Τετάρτη, οι ιρανικές επιθέσεις έχουν επίσης αναγκάσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να κλείσουν την εγκατάσταση φυσικού αερίου Habshan και έχουν προκαλέσει πυρκαγιές σε δύο πετρελαϊκά διυλιστήρια του Κουβέιτ.

Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του πετρελαίου Brent σημείωναν άνοδο σχεδόν 3%, φθάνοντας τα 110,35 δολάρια στις 17:00 GMT, έχοντας νωρίτερα εκτιναχθεί έως και 10% πριν από την κοινή δήλωση. Οι βραχυπρόθεσμες τιμές φυσικού αερίου στην Ευρώπη ήταν αυξημένες πάνω από 15%, ενώ έχουν σημειώσει άλμα άνω του 60% από την έναρξη του πολέμου.

Οι ιαπωνικές και νοτιοκορεατικές μετοχές υποχώρησαν περίπου κατά 3%, ενώ ο πανευρωπαϊκός δείκτης STOXX σημείωσε πτώση 2,3%, κοντά στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριών και πλέον μηνών. Στη Wall Street, ο Dow Jones Industrial Average υποχωρούσε περίπου κατά 1%.

Οι φόβοι για διαρκείς πληθωριστικές πιέσεις οδήγησαν τόσο την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο και την Τράπεζα της Αγγλίας να διατηρήσουν αμετάβλητα τα επιτόκια, ενώ οι επενδυτές, που κάποτε ανέμεναν μειώσεις, άρχισαν πλέον να προεξοφλούν αυξήσεις έως το τέλος του έτους. Η ΕΚΤ βλέπει τώρα τον πληθωρισμό του 2026 στο 2,6%, πάνω από το 1,9% που είχε προβλεφθεί τον Δεκέμβριο.

Σε σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναζήτησαν τρόπους να αντισταθμίσουν το υψηλότερο ενεργειακό κόστος για τις βιομηχανίες και τους καταναλωτές, που ήδη δοκιμάζονται από την άνοδο του κόστους ζωής.

Ρεπορτάζ των Andrew Mills στην Ντόχα και Timour Azhari στο Ριάντ· πρόσθετο ρεπορτάζ από τα γραφεία του Reuters· σύνταξη από τους Kevin Liffey και James Mackenzie· επιμέλεια από τους Jon Boyle, Ros Russell και Aidan Lewis. 

Trevor Hunnicutt

Thomson Reuters

Ο Trevor Hunnicutt είναι ανταποκριτής του Λευκού Οίκου στο Reuters News. Γράφει για την εξωτερική και εσωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών και ταξιδεύει τακτικά μαζί με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Πριν ενταχθεί στην ομάδα του Λευκού Οίκου το 2021, κάλυπτε για πολλά χρόνια προεδρικές εκστρατείες, οικονομία, χρηματοοικονομικά και επενδύσεις. Έχει επίσης υπηρετήσει στο διοικητικό συμβούλιο της Ένωσης Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου. Ο Hunnicutt είναι κάτοχος πτυχίου από το Pomona College και μεταπτυχιακού από το London School of Economics.

Από τον ΠΡΙΝΟΝ (1973), εις το «ΤΣΑΝΤΑΡΛΙ» (1974),το «ΧΟΡΑ» (1976) το «ΣΙΣΜΙΚ» (1987)-κι’ έκτοτε «άκρα τού τάφου σιγή»!! Διατί; Ιδετε.

Από
anixneuseis
-
3

 

Γράφει ο Επίλαρχος ε.α Ιωάννης Αλμπάνης.

Παρακολουθών από τής μεταπολιτεύσεως κι’ εντεύθεν το μέν τήν πλήρη και ενσυνείδητον απραγίαν αλλά και εσχάτως δημοσίαν εχθρό-τητα τής πολιτικής ηγεσίας έναντι τής εξορύξεως υδρογονανθράκων το δε τήν εξεπίτηδες και αναίσχυντον αφωνίαν ώς πρός το ότι το προηγούμενον Καθεστώς τής 21ης Απριλίου είχεν τολμήσει να εξορύξη υπέρ τά 150.000.000 βαρέλια μόνον εις τον ΠΡΙΝΟΝ,

Θ’ΑΠΟΠΕΙΡΑΘΩ

μίαν ιστορικήν αναδρομήν αφορώσαν εις τήν εξόρυξιν τών υδρογο-νανθράκων εις Βόρειον Αιγαίον από το 1969 μέχρι σήμερον πού η Κυβέρνησις μέχρι πρό ολίγου κατηγορηματικώς ούσα αντίθετος (Μπακογιάννη) και δέν επεθύμει να καταστή το Αιγαίον «κόλπος τού Μεξικού» (Δένδιας) αίφνις μετά 52 έτη μεταλλαγείσα υπέγραψε Σύμβασιν μέ τήν Sevron όχι εις Βόρειον Αιγαίον άλλα νοτίως Κρήτης!!!

Περίοδος Στρατ.Καθεστώτος 21ης Απριλίου 1967-73

1.Το Καθεστώς τής 21ης Απριλιου 1967 το μέν έχον υπ’ όψει τάς δια-φόρους μεταπολεμικώς κυκλοφορούσας εισέτι αμυδράς αναμνήσεις τών αλιευτικών πληρωμάτων τής Καβάλας ότι κατά τήν διάρκειαν τής Κατοχής οι Γερμανοί είχον προβή εις κάποιας ερεύνας πρός εντοπισμόν υδρογονανθράκων,το δέ κάποιας σχετικάς θεωρητικού επιπέδου επισ-τημονικάς εργασίας Ελλήνων επιστημόνων τής ημεδαπής τέ και αλλοδαπής κυρίως τών ΗΠΑ-ΚΑΝΑΔΑ συγκλινουσών όμως αμφοτέρων εις τήν πιθανήν ύπαρξιν κοιτασμάτων πετρελαίου εις το Βόρειον Αιγαίον απεφάσισεν δειλά-δειλά να προβή εις σχετικάς ερεύνας καίτοι αι τιμαί τότε τού αργού πετρελαίου εκυμαίνοντο περί τά 4 δολλ. το Βαρέλι..

Πρός τούτο λοιπόν τήν 23/12/1969 υπογράφεται διά πρώτην φοράν εις τήν ιστορίαν τού Ελληνικού Κράτους σύμβασις μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και τής Αμερικανικής εταιρείας OCEANIC EXPLORATION COM-PANY επικυρωθείσης μέ το Ν.462/1970 ΦΕΚ 67Α/21.3.1970 μέ αποκ-λειστικόν αντικείμενον τήν έρευναν,εντοπισμόν και εξόρυξιν υδρογονανθράκων εις τήν περιοχήν τού Βορείου Αιγαίου.

Δι’ αυτής εξεχωρείτο όλον το Θρακικόν πέλαγος μέχρι τού Στρυμω-νικού ή κόλπου Ορφανού εκτάσεως 8.500.000 τετρ.χλμ.συμπερι-λαμβανομένων και τών περιοχών τής νήσου Σαμοθράκης μέ τήν βραχονησίδα «Ζουράφα=Λαδόξερα» αλλά και τής περιοχής «Μπάμ-πουρα» νοτίως Θάσου εις τάς οποίας επιθανολογείτο τότε αλλά μέχρι και σήμερον εισέτι πιθανολογείται ότι μετά μεγίστης βεβαιότητος υπάρχουσι υδρογονάνθρακες αφού ειδικώς εις τήν Ζουράφα αναδύεται εξ αυτής εις τήν επιφάνειαν πετρέλαιον!!!

(Βλ.Ο εκχωρηθείς χώρος ερεύνης δι’ ερυθράς γραφίδος εις τον Χάρτην τού Βρε-τανικού Ναυαρχείου -STRYMONIKOS KOLPOS to EDERMIT CORFESI (Kόλπος Αδραμυτίου) συνημμένος εις τήν Σύμβασιν εκχωρήσεως πρός τήν OCEANIC 1969)

.Καί όντως αι εικασίαι τών αλιευτικών δέν απείχον τής πραγματικότητος αφού η OCEANIC εντός μικρού σχετικώς διαστήματος εγνώρισεν εις τήν Κυβέρνησιν Γ.Παπαδοπούλου τά αποτελέσματα τά οποία ήσαν τά μέγιστα ενθαρρυντικά μά πολύ ενθαρρυντικά κατά προσωπικήν  ομολο γίαν τού Γ.Παπαδοπούλου πρός τον γράφοντα.Κατά τήν τότε συνάντη σιν Γ.Παπαδοπούλου-Ν.Μακαρέζου (Υπουργός Συντονισμού) καί OCEANIC ώς μοί εδιηγείτο ο ίδιος ο Γ.Παπαδόπουλος και επεβεβαίω-σεν και ο παριστάμενος εις τήν συζήτησιν Ν.Μακαρέζος έλαβεν χώραν ο εξής θα έλεγον τραγικοαστειευτικός διάλογος μεταξύ τής ομάδος τής OCEANIC και τού πρωθυπουργού Γ.Παπαδοπούλου υποβαλόντος δύο ερωτήματα πρός τήν OCEANIC:

1ον Ερώτημα.Πώς ηδυνήθητε τόσον ταχέως να έξητε τά λαμπρά αυτά αποτελέσματα;Αληθώς οι πάντες εξεπλάγημεν,σάς συγχαίρομεν και σάς ευχαριστούμεν.

Απαντώντες οι Αμερικανοί εις το πρώτον ερώτημα εξομολογούνται «ότι όντως οι Γερμανοί είχον προβή εις σοβαράς και ακριβείς ερεύνας κατά τήν Κατοχήν τά αποτελέσματα τών οποίων είχον καταγράψει και τοποθετήσει εις έναν φάκελλον τού «Υπουργείου Ενεργείας» τού Βερολίνου.Εισελθόντες οι Αμερικανοί το 1945 εις το Βερολίνον μεταξύ τών πολλών άλλων στοιχείων παρέλαβον κι’ αυτόν τον Φάκελλον τον οποίον ετοποθέτησαν βάσει τής κειμένης Νομοθεσίας τών ΗΠΑ εις το Ντένβερ τού Κολοράντο ένθα διά τάς ΗΠΑ φυλάσσονται όλα τά Διεθνή Πετρελαϊκα Αρχεία.

Εκείθεν λοιπόν παραλαβόντες αυτόν τον Φάκελλον ημπορέσαμεν να συντομεύσωμεν εις χρόνον,να υπολογίσωμεν μέ ακρίβειαν τά στοιχεία τών έρευνών μας και αφού εκάμαμεν και μικράς σχετικάς δοκιμάς καύσεως σύμφωνα με τά ισχύοντα Πρωτόκολλα σάς τά παρουσιάζομεν»

2ον Ερώτημα.Πώς και πότε θα ηδυνάμεθα να τά εξορύξωμεν;Πείτε μας τήν διαδικασίαν.

Εις το δεύτερον ερώτημα οι τής OCEANIC απαντούν «ότι διά να προ-χωρήση η διαδικασία εξορύξεως έχομεν εντολήν από τήν Διοίκησιν (1*) να σάς πληροφορήσωμεν ότι θα έδει προηγουμένως να υπογραφή μία τροποποίησις τής Συμβάσεως ώς πρός τήν διανομήν τών κοιτασμάτων η οποία χονδρικώς θα πρέπει να διέπηται από το 1-1-1 περίπου».

Ο Γ.Παπαδόπουλος εν ευθυμία ευρισκόμενος λόγω τών ευχαρίστων και συγκλονιστικών αποτελεσμάτων μειδιών ενόμισεν πρός στιγμήν ότι αστειεύονται και τούς αντερωτά αστειεύομενος.Μά εγώ διά να εγκαθι-δρύσω το Στρατ.Καθεστώς έλαβον υπ’ όψει και το 1-1-4 πού εκραύ-γαζον οι φοιτηταί.Τί εννοείτε μέ το 1-1-1;

Οι Αμερικανοί κυνικοί,ψυχροί και άνευ αιδούς απαντούν. «Χονδρικώς ένα (1) βαρέλι εσείς ώς Ελλάς,ένα (1) και κάτι επί πλέον η Εταιρεία μας και ένα (1) μείον και κάτι η Τουρκία ή άλλως περίπου 35-40 % η Ελλάς,40-45% η εταιρεία και 20-25 % η Τουρκία και συζητείται».

Αστραπιαίως εξομολογείται ο Γ.Παπαδόπουλος μοί ανέβη το αίμα εις το κεφάλι και εκνευρεσθείς σφόδρα απήντησα.Κύριοι ευχαριστούμεν ετελειώσαμεν δέν τά εξάγομεν.Καί εσυνέχισεν .

Ητο φρικτόν και αδιανόητον από Ελληνικάς περιοχάς να έχη δικαιώματα η Τουρκία μέχρι τού Στρυμωνικού κόλπου επειδή το ήθελον οι Γκάγκστερς (2).**(Αμερικανοί) διό και ενισχύθη έτι περισσότερον η ήδη από τού προηγουμένου έτους ληφθείσα απόφασίς μας να ισχυ-ροποιήσωμεν τάχιον τάς Ενόπλους Δυνάμεις καθό πέραν τής Κύπρου στιγμήν τινά εάν ηθέλομεν εκμεταλευθή τά κοιτάσματά μας θα έπρεπε ν’ αντιμετωπίσωμεν μόνοι μας τήν Τουρκίαν ώς κι’έκτοτε γίγνεται μέχρι σήμερον αλλά δυστυχώς αντιμετωπίζεται παθητικώς και φοβικώς και άνευ τής αναλόγου δυναμικής αντιδράσεως υπό τών εκάστοτε Κυβερνώντων μας.

2.Ωσαύτως η Κυβέρνησις Γ.Παπαδοπούλου διά υπ’ αρ.187 Ν.Δ/1973 ΦΕΚ 261Α /3.10.1973 άρθρ.139 τού Ναυτικού Κώδικος επιτρέπει διά πρώτην φοράν από συστάσεως τού Ελληνικού Κράτους ώς οντότητος όπως το από το 1931 ισχύον καθεστώς τών 6 ν.μ ώς χωρικών υδάτων καθ’ άπασαν τήν Χώραν θα δύναται επεκταθή και πέραν αυτών αναλόγως τών επικρατουσών τοπικών συνθηκών δηλ.προέτρεξεν κι’ αυτής τής Συμβάσεως τού ΟΗΕ περί Δικαίου θαλάσσης τού 1982.!!!!

Περίοδος Ιωαννίδη Νοέμβρ.1973-Ιουλιος 1974

1.Τον Νοέμβριον τού 1973 η Ελλάς ευρίσκετο εις χαώδη πολιτικήν κατάστασιν ένεκεν τών γεγονότων τού Πολυτεχνείου και τής ανατροπής τής δοτής Κυβερνήσεως Μαρκεζίνη.Εκμεταλευομένη,ώς πράττει πάντο-τε καραδοκούσα η Τουρκία,τήν χαώδη κατάστασιν δημοσιεύει εις τήν Εφημερίδα τής Κυβερνήσεώς της διάφορα θαλάσσια οικόπεδα ότι τά εκχωρεί εις τήν Τουρκικήν Εταιρείαν Πετρελαίου δι’ ερεύνας και εξορύ-ξεις καίτοι αυτά ανήκον καταφανώς εις τήν υφαλοκρηπίδα τής Ελλά-δος.Εν παρόδω τότε δέν ίσχυεν ακόμη το Δίκαιον τής θαλάσσης τού 1982 αφ’ ενός κι’ αφ’ ετέρου ο Ιωαννίδης δύο μήνας μετά από τής 25ης Νοεμβρίου διά να δικαιολογήση κάπως εις τον λαόν τήν κατ’ αδικαιο-λόγητον και παράφρονα λόγον ανατροπήν τού αρχηγού τής 21ης Απριλίου Γ.Παπαδοπούλου προβαίνει τον Ιανουάριον τού 1974 εις δοκιμαστικήν καύσιν τού κοιτάσματος ΠΡΙΝΟΥ-1 δημοσίως και παρου-σία των Μ.Μ.Ε.Ενθουσιασμός καθ’ άπασαν τήν Χώραν καθό μόλις τον Οκτώβριον τού 1973 είχεν λάβει χώραν Παγκόσμιος Πετρελαϊκη κρίσις και τής τιμής τού πετρελαίου ν’ ανέρχηται από 4 δολλ. τό βαρέλι εις τιμάς άνω τών 15 δολλ..

2.Παρόλα ταύτα νομίσασα η Τουρκία,ότι η Κυβέρνησις Ιωαννίδη ήτο ανίσχυρος ή ό και πιθανώτερον να τής υπεδείχθη εξεπίτηδες υπό τού ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Χ.Κίσσινγκερ ώς μέρος τού σχεδίου τής επερχομένης μετ’ ού πολύ εισβολής τής Τουρκίας εις τήν Κύπρον διά να διαπιστωθή εάν ο Ιωαννίδης ήτο διατιθεμένος να πολεμήση,αποστέλει το ερευνητικόν σκάφος «ΤΣΑΝΤΑΡΛΙ» τήν 27ην Μαϊου τού 1974 δήθεν δι’ ερεύνας είς οικόπεδα μεταξύ Λήμνου-Θάσου τά οποία όμως καταφανώς ανήκον εις τήν Ελληνικήν υφαλοκρηπίδα.Η κυβέρνησις Ιωαννίδη αντιδρά ακαρι-αίως και παρά τάς λεκτικάς προειδοποιήσεις υπό τών πλοίων τού Πολεμικού Ναυτικού ν’ απομακρυνθή το «ΤΣΑΝΤΑΡΛΙ» δέν υπακούει οπότε βάλονται κατ’ αυτού εκφοβιστικώς προϊδοποιητικαί βολαί επί τής επιφανείας τής θαλάσσης έκ τών οποίων κατά πληροφορίας τού Τουρκικού τύπου και έν μέρει τού Ελληνικού το «ΤΣΑΝΤΑΡΛΙ» υποστάν ελαφράς ζημίας κατέφυγεν εις τον κόλπον τής Σμύρνης τήν 31/5/1974.

Η μετά τήν Μεταπολίτευσιν ζοφερά περίοδος.

Περίοδος Κων.Καραμανλή

1.Όμως έκτοτε οι Αμερικανοί γνωρίζοντες ότι εις το Βορ.Αιγαίον ενυπάρχουν μεγάλαι ποσότητες υδρογονανθράκων εκκινούντο και συνεχίζουν να κινούνται μέχρι σήμερον εισέτι δι’ ίδιον συμφέρον εις τήν γραμμήν διαμοιρασμού τών κοιτασμάτων τού Αιγαίου εις βάρος τής Ελλάδος και υπέρ της Τουρκίας πράγμα όπερ αποδεικνύεται έκ τών κάτωθι μεταγενεστέρων ενεργειών και εγγράφων τών ΗΠΑ.Ιδετε:

.α.Εξ ενός μεταγενεστέρου (20.5.1983) εγγράφου τού ΝΑΤΟ πρός τον Κίσσινγκερ υπογραφόμενον υπό τού Γ.Γ τού ΝΑΤΟ Τζόζεφ Λούνς δίδεται η εξής απάντησις εις σχετικόν τού Κίσσινγκερ ερώτημα.

«Κατόπιν αποστολής εις τήν Ελλάδα τού προσώπικού μου βοηθού κ.Van de Campen αυτός συνεζήτησεν το θέμα μέ προσωπικότητες τής Ελλάδος γιά κοινή συνεκμετάλευσιν τών πετρελαίων τού Αιγαίου μέ τήν Τουρκίαν και ότι συμφωνούν να γίνη από το 1994 και μετά…….»..(Βλ.έγγραφον σχετικόν ΝΑΤΟ τής 20.5.1983)****4 Δηλ.μεσορανούντος τού ΠΑΣΟΚ τού Ανδρέα αι ΗΠΑ εσχεδίαζον παρασ-κηνιακώς διά τήν διανομήν τών πετρελαίων τού Βορ.Αιγαίου μετά της Τουρκίας και όχι μόνον!!!

.β.Ο Καραμανλής επανελθών εις τήν Ελλάδα υπό τού τότε ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Χ.Κίσσινγκερ καταδήλως είχεν αναλάβει έναντι αυτού ωρισμένας δεσμεύσεις τεθείσας υπό τού Κίσσινγκερ δύο έκ τών οποίων ήσαν:

.(1)..Η μή αποστολή Ελληνικών Δυνάμεων (Στρατός–Υποβρύχια-Φάντομ) τόσον κατά τον Αττίλα-1 όσον και κατά τον Αττίλα-2 πράγμα όπερ δικαιολογούμενος πρός τον Ελληνικόν λαόν ανεφώνησεν πρός Εθνικήν αιωνίαν καταισχύνην το προδοτικόν «Η Κύπρος κείται μακράν» (Βλ.σχετ.ιδιόχειρος επιστολήν Καραμανλή πρός Κίσσινγκερ έκ της οποίας τεκμαί΄-ρεται ότι γνωρίζει ενωρίτερον πρό τής αποβάσεως ότι θα συμβή ο Αττίλας 2).****4

.(2).Η δευτέρα δέσμευσις οπωσδήποτε ήτο να διαμοιρασθούν τά κοιτάσματα πετρελαίου τού Αιγαίου μετά τής Τουρκίας κατά ένα συζητήσιμον ποσοστόν αφού προηγουμένως κατά κάποιον τρόπον εμεθοδεύετο επισήμως η τυπική έξοδος τής Τουρκίας εις το Αιγαίον ούτως ώστε να φαίνηται ότι και τυπικώς έχει δικαιώματα.

Όμως ο Καραμανλής θα τόν εχαρακτήριζον κουτοπόνηρον γνωρίζων ότι υφίστανται μεγάλαι ποσότητες υδρογονανθράκων εις το Βορ.Αιγαίον και διά να προκαταλάβη τυχόν αντιπαλότητας μέ τήν Τουρκίαν και εκχώρησιν μέρος αυτών υπό τήν πίεσιν τών ΗΠΑ,όσον τουλάχιστον θα ήτο αυτός εις το προσκήνιον,προβαίνει εις τάς κάτωθι ενεργείας εις βάρος όμως τής Ελλάδος και υπέρ τού εαυτού του ώς συνήθως:

(α).Απαιτεί κι’ επιτυγχάνει από τήν OCEANIC τήν ΠΛΗΡΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΝ τής υπό τού Στρατ.Καθεστώτος τής 21ης Απριλίου 1967 ώς άνω υπογρα-φείσης Συμβάσεως διά τής οποίας προεβλέπετο η εκχώρησις όλου τού Θρακικού Πελάγους εξ 8.500.000 τετρ.χλμ όπου όμως ώς έκ τής με-γάλης εκτάσεως υπήρχε μεγάλη πιθανότης ανευρέσεως κοιτασμάτων.

(β).Προβαίνει μετά τής OCEANIC εις ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΝ ΝΕΑΣ επικυρω-θείσης μέ τον Ν.Δ 98/14.6.1975 μέ δόλιον σκοπόν αποβλέποντα αφ’ ενός εις τήν μείωσιν τής πιθανότητος ανευρέσεως κοιτασμάτων κι’ αφ’ ετέρου έξ αυτού εμμέσως εις τήν εξάλειψιν αντιπαλοτήτων μέ τήν Τουρκίαν καταγράφων πρός τούτο εις τήν Νέαν Σύμβασιν τά κάτωθι:

(1).Περιωρίζετο η πρός έρευναν περιοχή από 8.500.000 τετρ.χλμ. εις 1.600.000 τετρ.χλμ.άρα μικροτέρα πιθανότης ανευρέσεως κοιτασμά-των.

(2).Η εκχωρηθείσα αλλά μειουμένη έκτασις τών 1.600.000 τετρ.χλμ διασπάται εξεπίτηδες εις τρία (3) οικόπεδα ευρισκόμενα όμως το μέν εις πολύ μεγάλην απόστασιν από τής Τουρκίας το δε εις τον παρου-σιασθεντα Χάρτην των ερευνών τής OCEANIC εφέροντο μέ μικροτέρας πιθανότητας να έχωσιν κοιτάσματα.(Διευκρίνισις πρός τον γράφοντα το 1976 υπο Ν.Μακαρέζου ο οποίος αρμόδιος Υπουργός ών είχεν παραλάβει και μελετήσει τά αποτελέσματα των ερευνών )

Αρκεί να σημειωθή ότι δέν περιελαμβάνοντο ούτε η νήσος Σαμοθράκη μέ τήν βραχονησίδα «Ζουράφα» ούτε η περιοχή «Μπάμπουρα» νοτίως της Θάσου ένθα εικάζεται μέ μεγάλην πιθανότητα άν όχι βεβαιότητα ότι υπάρχουν κοιτάσματα.(Βλ.σχετικόν Χάρτην).

Ούτω πώς λοιπόν η νέα υπογραφείσα Σύμβασις Καραμανλή καταδήλως είχε ώς κύριον σκοπόν να μή προκαλέση τήν Τουρκίαν και αναγκασθή υπό τήν πίεσιν τών ΗΠΑ να ενδώση ο Καραμανλής εις συνεκμετάλευσιν πράγμα το οποίον εάν συνέβαινεν θα εθεωρείτο μειοδότης και ουχί «Εθνάρχης».Καί προκειμένου επιτύχη τούτο,ώς ίδωμεν,αντί να εκχω-ρήση 8.500.000 τετρ.χλμ.δηλ.όλον το Θρακικόν πέλαγος ώς έπραξεν η 21η Απριλίου 1967 ώστε υπάρξη μεγάλη πιθανότης ανευρέσεως πετρελαϊκών κοιτασμάτων ο Καραμανλής το μέν εκχωρεί μόνον 1.600.000 τετρ.χλμ.ελαχιστοποιουμένης ούτω πώς τής πιθανότητος ανευρέσεως κοιτασμάτων πετρελαίου-αερίου το δέ κι’ άν ακόμη ανευ-ρίσκετο πετρέλαιον εις αυτά τά οικόπεδα να είναι πολύ μακράν τής Τουρκίας τοσούτον μακράν ώστε εθνικώς απαραδέκτως να μή περιλαμ-βάνη κι’ αυτήν ακόμη τήν νήσον Σαμοθράκην μέ τήν βραχονησίδα «Ζουράφα» ένθα ήδη αναβλύζη επί τής επιφανείας τής θαλάσσης και σήμερον πετρέλαιον!!!(Ιδετε χάρτην τού Βρετανικού Ναυαρχείου ενσωμα-τομένον εις τήν Σύμβασιν τού 1975)

Το αξιοσημείωτον είναι ότι επειδή τόσον η μή αποστολή Δυνάμεων εις τήν Κύπρον (Η Κύπρος κείται μακράν) όσον και η κατάργησις τής Πετρελαϊκης Συμβάσεως τού Στρατ.Καθεστώτος τής 21ης Απριλίου αλλά και κατάρτισις Νέας Εθνικώς επιζημίας καταδήλως ήγγιζον η μέν τής Κύπρου τά όρια τής Εθνικής προδοσίας το δε της Νέας Συμβάσεως τής μειοδοσίαςο Καραμανλής έσπευσεν να τάς δικαιολογήση ανερυθριάσ-τως πρός τον ανυποψίαστον λαόν μέ το υπάρχον τότε ενθουσιώδες και τής Μόδας Σλόγκαν περί «ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΛΟΤΗΤΟΣ.».Ιδετε λοιπόν τάς προδοσίαν και μειοδοσίαν:

1.Τήν επομένην ενάρξεως τού ΑΤΤΙΛΑ 2 δηλ.16/8/1974 έκλειεν το μήνυμά του πρός τον Ελληνικόν λαόν ώς εξής

«…… Η Κύπρος κείται ΜΑΚΡΑΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.Εργαζόμεθα εν ειρήνη εις το νά εγκαθιδρύσωμεν μίαν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΝ τήν οποίαν όλοι θα τήν χαιρόμασθε….» και διά τήν κατάργησιν τής Απριλιανής Πετρελαϊκης Συμβάσεως τού 1969 το σκεπτικόν τής καταργήσεως πάλιν διηνθίζετο μέ τήν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΝ ΟΜΑΛΟΤΗΤΑ.

« ……Το Ελληνικόν Δημόσιον έν όψει τής ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΛΟΤΗΤΟΣ …» (Βλ.ΦΕΚ 161/1.8.1975 σελ.1016)

Ειρήσθω έν παρόδω ότι μετά τήν μεταπολίτευσιν αι Κοινοβουλευτικαί Κυβερνήσεις οσάκις ήθελον να ψηφίσουν ανομήματα και παρατυπίας εις βάρος τού λαού και υπέρ προσωπικών τέ και ιδιωτικών ωφελημά-των διήνθιζον αυτά με τήν φράσιν «…ΕΝΕΚΕΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΛΟΤΗΤΟΣ…» προκειμένου ο λαός να νομίζη αναληθώς και παραπλανητικώς όμως ότι επί τέλους διορθούται η δήθεν κακή κατάστασις πού υπήρχεν επί Στρατ.Καθεστώτος,!!!!

3.Ομως ώς προανεφέρθη ο ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Κίσσινγκερ έφερεν τον Καραμανλή εις τήν Ελλάδα υπό τάς δύο αναφερθείσας και όχι μόνον προϋποθέσεις και θα έδει να τάς τηρήση τουτέστιν:

.α.Νά μή εμπλακή εις τον Αττιλα 2 αποστέλων γενικώς στρατεύματα εις τήν Κύπρον πράγμα όπερ κι’ έπραξεν μέ το Εθνικώς κατάπτυστον «Η Κύπρος κείται μακράν» (Βλ.έγγραφον σχετικόν περί Αττιλα…) και το

.β.Εστω και κατ’ έμμεσον Διπλωματικόν τρόπον καταστήση τήν Τουρ-κίαν τρόπον τινά συνεταίρον εις το Αιγαίον.Καί επειδή κουτοπόνηρος ών ο Καραμανλής εκαθυστέρει εξεπίτηδες μέ τον έναν ή άλλον τρόπον ο Κίσσινγκερ προκειμένου και πάλιν ευνοήσει τήν Τουρκίαν «τού τή φέρει τού Καραμανλή» και εξ αυτού και τήν Ελλάδα ώς ακολούθως.

«Τον Μάϊον τού 1976 η Τουρκία τού Ντεμιρέλ ανακοινοί ότι μέ το ερευνητικόν «ΧΟΡΑ» θ’ αρχίση έρεύνας εις το Αιγαίον απορρίπτων τήν μειοδοτικήν διά τήν Ελλάδα πρότασιν Καραμανλή διά σύναψιν Συμ-φώνου μή επιθέσεως.Φήμαι πολέμου πλανώνται εις το Αιγαίον με τον Ανδρέα ν’ αναφωνή εις τήν Βουλήν «Βυθίσατε το «ΧΟΡΑ»»***3.

Επεμβαίνει ο ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Χ.Κίσσινγκερ και προετοιμάζει συνάντησιν Καραμανλή-Ντεμιρέλ τήν 11ην Νομεβρίου 1976 εις τήν Βέρνην ένθα συμφωνείται ν’ απόσχουν από προκλητικάς ενεργείας εις το Αιγαίον προκειμένου αποφευχθή πόλεμος.Μέ εντολή Κίσσινγκερ ο Καραμανλής εδεσμεύθη και ότι δεν θα επέτρεπεν γεωτρήσεις εις το Αιγαίον.

( Βλ.Αθ.Στριγά «Διεθνείς συνωμόται» σελ.93 εκδ.1995)****4

Ετσι λοιπόν ο Καραμανλής έστω και εμμέσως αλλά διπλωματικώ και επισήμω τώ τρόπω διά πρώτην φοράν μετά τήν Λωζάνην υπό τήν πίεσιν τού Κίσσινγκερ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΕΜΜΕΣΩΣ ΔΙ’ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟΝ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ και δυστυχώς παρομοίως θα επακολουθήση και η υπό τού Σημίτη μετά τά ΙΜΙΑ Διακήρυξις τής Μαδρίτης το 1997 ότι η Τουρκία έχει «ζωτικά συμφέρον-τα» εις το Αιγαίον» κι’ έκτοτε οι Τούρκοι αποθρασυνθέτες αλωνίζουν μέχρι το μέσον τού Αιγαίου ενώ πρίν ούτε λέμβον δεν ετόλμων να αποστείλωσι πέραν τών 3 ν.μ από τών ακτών της συμφώνως μέ τήν Λωζάνην.

Περίοδος Ανδρέα Παπανδρέου.

.Μετά ταύτα εις το Βόρειον Αιγαίον διά τά Πετρελαϊκά έχομεν τα ά γεγονότα τού 1987 με το «ΣΙΣΜΙΚ» ότε παρ’ ολίγον να εμπλακώμεν εις πόλεμον μέ τήν Τουρκίαν.Ιδετε διατί.Κατά τον Αθ.Στριγά «Παγκόσμιοι Εντολοδόται σελ.457» «…ο Ανδρέας Παπανδρέου πρό τής επανόδου του εις τήν Ελλάδα τον Αύγουστον τού 1974 λαμβάνει ένα Δάνειον εξ 100.000.000 δολλ.από τήν Τράπεζαν τού Ρόκ Φέλλερ CHASE MANXATAN προκειμένου ιδρύση το ΠΑΣΟΚ (50.000.000) τώρα και τά υπόλοιπα ερχομένου εις τήν εξουσίαν…..Εκ τών ΚΑΡΤΕΛ τής Ν.Υόρκης (Ρόκ Φέλλερ) εκείνο το οποίον περισσότερον συνεσέφερεν ήτο τής ARAMCO,τά δε ΤΕΞΑΝΑ ΚΑΡΤΕΛ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ούτε σέντς δέν τού έδωκαν   και μ’ αυτά θα έχη αψιμαχίες ο Ανδρέας μελλοντικώς…..»

Ούτω πώς λοιπόν καταδήλως θα έδει στιγμήν τινά ερχομένου και εδραιομένου τού Ανδρέα εις τήν εξουσίαν να προβή εις τήν εξόφλησίν του .(Βλ.τό έγγραφον λήψεως του Δανείου και τάς δεσμεύσεις εξοφλήσεώς του σελ.439 ο.π).

Ομως ο Ανδρέας ευφυέστατος ών καίτοι γνωρίζει το ώς είρηται Πρωτόκολλον τής ΒΕΡΝΗΣ Καραμανλή-Ντεμιρέλ τού 1976 ότι δέν θα έδει ν’ αναλαμβάνωνται μονομερείς έρευναι εξορύξεως πετρελαίων εις Βορ.Αιγαίον εν τούτοις το διακινδυνεύει πιστεύων ότι θα έχη τήν παρασκηνιακήν υποστήριξιν τού Ρόκ Φέλλερ και τήν ευκαιρίαν να τον εξοφλήση ανακοινοί ότι η Ελλάς εκχωρεί εις μίαν Πετρελαϊκην Εταιρείαν θυγατρικήν τής STANDART OIL τού Ρόκ Φέλλερ όλον το Βόρειον Αιγαίον.

Ακαριαίως τά αντιτιθέμενα ΤΕΞΑΝΑ Καρτέλ εις τά τού Ρόκ Φέλλερ, αντιδρούν και ωθούν τήν Τουρκίαν ν’ απειλήση ακόμη και πόλεμον εάν εδίδοντο χωρίς και τήν ίδικήν της συναίνεσιν σύμφωνα μέ το Πρωτό κολλον τής Βέρνης του 1976 αποστέλων εν ταυτώ το «ΣΙΣΜΙΚ» διά δήθεν ερευνας εις Βόρειον Αιγαίον.Τελικώς άγνωστον πώς τά εύρων οι δύο από τάς «Επτά αδελφές» πετρελαίων δηλ. Καρτέλ Νέας Υόρκης (Ρόκ Φέλλερ) τού Ανδρέα και Τεξανά τής Τουρκίας και τά πράγματα ηρέμησαν.

Το περιστατικόν αυτό επαληθεύει το τού Γ.Παπαδοπούλου-OCEANIC ότι υπάρχουν μεγάλαι εκμεταλεύσιμαι ποσότητες υδρογοναθράκων εις τό Βόρειον Αιγαίον διό και τόσον πολύ εκόπτοντο και κόπτονται οι Τούρκοι όσον και ο Κίσσινγκερ τότε.Ομως διά το Βόρειον Αιγαίον σήμερον ουδείς τού Ελληνικού πολιτικού Κατεστημένου κάμνει τήν οιανδήποτε νύξιν.Επικρατεί «ΑΚΡΑ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΣΙΓΗ» φοβουμένων μή τυχόν και ερεθισθή η Τουρκία.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΤΕΛΙΚΟΝ:Μελλοντικώς ο Ελλην πρωθυπουργός ο οποίος θα τολμήση ν’ αποπειραθή εκμετάλευσιν τών κοιτασμάτων τού Βορ.Αιγαίου αποκλειστικώς και μόνον από τήν Ελλαδα θα πρέπει αληθώς να είναι ένας άλλος Καποδίστριας,Μεταξάς,Παπάγος καί φυσικά Γ.Παπαδόπουλος που ετόλμησεν πρώτος ν’ αρνηθή συνεκ-μετάλευσιν τών κοιτασμάτων τού ΠΡΙΝΟΥ πράγμα όπερ απετέλεσεν και έναν εισέτι λόγον ανάτροπής του διά τούς πέραν τού Ατλαντικού μεθοδεύσαντας τήν έξοδον τής Τουρκίας εις το Αιγαίον.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1*Οι διάφοροι Διπλωμάται ή Διευθυνταί Εταιρειών τών ΗΠΑ οσάκις αναφέρουν τήν λέξιν «ΔΙΟΙΚΗΣΙΝ» νοούν το βαθύ Αμερικανικόν Κράτος ελεγχόμενον πλήρως υπό τής Διεθνούς Νέας Τάξεως Πραγμάτων.

2**Μετά τού Γ.Παπαδοπούλου συναγελασθείς και σχών προσωπικάς συζητήσεις  επί 2ετίαν μετ’ αυτού ουδέποτε τον ήκουσα να κάμη χρήσιν τών ονομασιών ΗΠΑ-ΑΜΕΡΙΚΗ ει μή μόνον τήν ονομασίαν ΓΚΑΓΚΣΤΕΡΣ.Τούτο επιβεβαιοί και ο Σπ.Μαρ-κεζίνης εις τήν ιστορίαν του.

3***Μετέπειτα αμφότεροι εβεβαίωσαν ότι ο Ανδρέας ανεφώνησεν βυθίσατε το «ΧΟΡΑ» εξεπίτηδες έν συνενοήσει μέ τον Καραμανλή.Ομως αμφότεροι δεν απε-κάλυψαν ότι αυτό ελέχθη ώστε μέσω Κίσσινγκερ πιεσθή ο δήθεν ανένδοτος Ντεμιρέλ δι’ υπογραφήν «Συμφώνου μή επιθέσεως» πράγμα όπερ κι΄εγένετο με τήν διαφοράν όμως ότι μετετράπη εις το Εθνικώς επιζήμιον Πρωτόκολλον τής Βέρνης.

4****Τά απόρρητα έγγραφα τού ΝΑΤΟ τά οποία καταχωρούνται προέρχονται έκ τών εκδοθέντων το 1993-4 βιβλία τού Αθ.Στριγά βοηθού τού Ανωτ.Αρχηγού τού ΝΑΤΟ Αμερικανού Στρατηγού Αλεξάντερ Χαίηγκ.Τότε όμως καίτοι ήσαν εν ζωή εν τούτοις ούτε ο Καραμανλής,ούτε ο Ανδρέας ούτε έτερος τις θηγόμενος ετόλμησεν ποτέ να μηνύση αυτόν ή Εισαγγελεύς τις ποτέ ήσκησεν δίωξιν τινά ότι δήθεν τά έγγραφα ήσαν αναληθή.Αρα οφείλομεν να τάποδεχθώμεν ώς αληθή.Μή παροράται ότι φέρουσι Αριθμ.Πρωτοκόλλου και ημερομηνίας ΝΑΤΟ και STATE DEPARTMENT  ΗΠΑ και ο οιασδήποτε δύναται να το επιβεβαιώση παρελθούσης 40κονταετίας .

 

Ανάλυση “Ανιχνεύσεων”: τι ακριβώς σημαίνει η αναχαίτιση απο ελληνικά Patriot ιρανικών πυραύλων

Από
anixneuseis
-
25

 

Απο το καθεστώς της ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, το βασικό συμπέρασμα είναι ότι δεν πρόκειται για άτυπη ή προσωρινή αποστολή, αλλά για διακρατικά ρυθμισμένη παρουσία ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Η αποστολή βασίστηκε σε Συμφωνία Διευθέτησης Καθεστώτος Ενόπλων Δυνάμεων που υπογράφηκε στο Ριάντ στις 20 Απριλίου 2021, και κυρώθηκε αργότερα από τη Βουλή με τον Ν. 5118/2024. Σκοπός της, όπως προκύπτει από τα επίσημα ελληνικά κείμενα, είναι η παραμονή ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στο σαουδαραβικό έδαφος για την υποστήριξη της αμυντικής ικανότητας του Βασιλείου, ενώ το ΥΠΕΘΑ είχε ήδη από το 2021 δηλώσει ότι η αποστολή της πυροβολαρχίας Patriot είναι η ενίσχυση της αεράμυνας και της αντιπυραυλικής προστασίας της Σαουδικής Αραβίας και ειδικά των κρίσιμων ενεργειακών υποδομών της.

Το ίδιο νομικό πλαίσιο δείχνει και κάτι ακόμη σημαντικό: η ελληνική δύναμη δεν “χάνεται” νομικά μέσα στις σαουδαραβικές ένοπλες δυνάμεις. Η κυρωμένη Διευθέτηση προβλέπει ότι το ελληνικό προσωπικό μπορεί να φέρει στολές και όπλα κατά την άσκηση των επίσημων καθηκόντων του, ότι έχει ελευθερία κίνησης σύμφωνα με διαδικασίες που ορίζει το σαουδαραβικό Υπουργείο Άμυνας, αλλά επίσης ότι για πειθαρχικά θέματα αρμόδια είναι η Ελληνική Δημοκρατία, ενώ η Ελλάδα διατηρεί αποκλειστική ποινική δικαιοδοσία σε σημαντικό μέρος των υποθέσεων που αφορούν το προσωπικό της. Στην εισηγητική έκθεση μάλιστα αναφέρεται ρητά ότι μπορεί να υπάρξει δαπάνη εις βάρος του ελληνικού προϋπολογισμού σε περίπτωση ευθύνης της Ελλάδας ως κράτους αποστολής για ζημία που θα προκαλέσει το ελληνικό προσωπικό σε τρίτους.

Αυτά είναι πολύ ισχυρά νομικά στοιχεία ότι η δράση της μονάδας δεν είναι απλώς “σαουδαραβική πράξη με ελληνικό εξοπλισμό”, αλλά παραμένει και ελληνική κρατική δράση.

Ως προς το σημερινό περιστατικό, το Reuters και ο ίδιος ο υπουργός Άμυνας επιβεβαιώνουν ότι η αναχαίτιση έγινε από Patriot που χειρίζεται ελληνικό προσωπικό και ότι αναχαιτίστηκαν δύο ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι με στόχο σαουδαραβικά διυλιστήρια. Το Reuters προσθέτει ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που ελληνικό προσωπικό χειρίστηκε επιχειρησιακά το σύστημα σε αναχαίτιση.

Άρα δεν μιλάμε πλέον μόνο για «παρουσία» ή «αποστολή φύλαξης», αλλά για πραγματική επιχειρησιακή χρήση βίας από ελληνικά κρατικά όργανα.

Τώρα, στο ερώτημα τι είναι το jus ad bellum: είναι ο κλάδος του διεθνούς δικαίου που ρυθμίζει πότε ένα κράτος μπορεί νόμιμα να χρησιμοποιήσει ένοπλη βία. Ο βασικός κανόνας είναι η απαγόρευση της απειλής ή χρήσης βίας του άρθρου 2(4) του Χάρτη του ΟΗΕ. Η κύρια εξαίρεση είναι το άρθρο 51, που αναγνωρίζει το εγγενές δικαίωμα ατομικής ή συλλογικής αυτοάμυνας όταν δεχθεί ένοπλη επίθεση ένα κράτος-μέλος του ΟΗΕ.

Αυτό είναι το πεδίο του jus ad bellum. Είναι διαφορετικό από το jus in bello, που αφορά το πώς διεξάγεται ένας πόλεμος αφού ξεκινήσει.

Άρα, όταν λέμε ότι υπάρχει «έμμεση εμπλοκή», το ακριβέστερο νομικά θα ήταν: υπάρχει περιορισμένη αμυντική/επιχειρησιακή συμμετοχή της Ελλάδας στη σύγκρουση. Δεν είναι τεχνικός όρος του jus ad bellum η «έμμεση εμπλοκή». Η ουσία όμως στηρίζεται σε συγκεκριμένες διατάξεις.

Πρώτον, στα Άρθρα 4 και 6 των κανόνων περί κρατικής ευθύνης της Διεθνούς Επιτροπής Δικαίου: η συμπεριφορά κρατικών οργάνων αποδίδεται στο κράτος, ενώ ειδικοί κανόνες υπάρχουν και όταν ένα όργανο τίθεται στη διάθεση άλλου κράτους.

Δεύτερον, στο άρθρο 51 του Χάρτη: αν η Σαουδική Αραβία δέχεται ένοπλη επίθεση και η Ελλάδα ενεργεί με τη συναίνεσή της για την άμυνά της, τότε η ελληνική χρήση βίας μπορεί να ενταχθεί στο σχήμα της συλλογικής αυτοάμυνας.

Τρίτον, στο δίκαιο της ουδετερότητας: ουδέτερο κράτος είναι εκείνο που δεν συμμετέχει και τηρεί αμεροληψία· όταν όμως οι ένοπλες δυνάμεις του αναχαιτίζουν πυραύλους ενός εμπολέμου υπέρ άλλου κράτους, η θέση της αυστηρής ουδετερότητας παύει να περιγράφει ακριβώς την πραγματικότητα.

Η τελική διατύπωση, λοιπόν, θα ήταν η εξής: η Ελλάδα δεν έχει καταστεί πλήρες εμπολέμο μέρος στον πόλεμο Ιράν–ΗΠΑ/Ισραήλ, αλλά με την αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων από ελληνικό προσωπικό υπέρ της αεράμυνας της Σαουδικής Αραβίας έχει περάσει από τη θέση της απλής παρουσίας σε μια μορφή περιορισμένης αμυντικής συμμετοχής. Αυτό μπορεί να είναι νομικά δικαιολογημένο ως συλλογική άμυνα, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα με το «καμία εμπλοκή». Και γι’ αυτό η κυβερνητική φράση «είναι μόνο αμυντική ενέργεια» είναι μισή αλήθεια: σωστή ως προς τον χαρακτήρα της πράξης, όχι πλήρης ως προς τη νομικοπολιτική της σημασία.

 

Το μυστικό stealth drone RQ-180 φαίνεται πως πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση σε ελληνική αεροπορική βάση

Από
anixneuseis
-
0

www.twz.com

Παρατηρητές στην Ελλάδα κατέγραψαν μια ιδιαίτερα καθαρή εικόνα αυτού που φαίνεται να είναι ένα εξαιρετικά μυστικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος.

Joseph Trevithick
Ενημερώθηκε: 18 Μαρτίου 2026, 7:39 μ.μ. EDT

Παρατηρητές στην Ελλάδα κατέγραψαν μια εξαιρετικά καθαρή εικόνα αυτού που μοιάζει έντονα με ένα πολύ stealth, μεγάλης εμβέλειας, μεγάλου ύψους, μη επανδρωμένο αεροσκάφος πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης, γνωστό συνήθως ως RQ-180, ή μιας εξελιγμένης εκδοχής αυτού του σχεδίου.

Google Earth / TWZ  

Φωτογραφίες του σκουρόχρωμου αεροσκάφους τύπου «ιπτάμενης πτέρυγας», την ώρα που προσγειωνόταν στο Εθνικό Αεροδρόμιο Λάρισας, γνωστό και ως Αεροπορική Βάση Λάρισας, που βρίσκεται στην ομώνυμη ελληνική πόλη, δημοσιεύθηκαν νωρίτερα σήμερα από το τοπικό ειδησεογραφικό μέσο onlarissa.gr.

 

«Όσοι βρίσκονταν στην περιοχή κοντά στην 110 Πτέρυγα Μάχης [τεχνικά, 110 Πτέρυγα Μάχης / Combat Wing] στη Λάρισα στα τέλη της περασμένης εβδομάδας έμειναν άφωνοι όταν είδαν στον ουρανό ένα εντυπωσιακό αεροσκάφος, εντελώς διαφορετικό σε σχήμα και εμφάνιση από οτιδήποτε βλέπουμε καθημερινά στην πολιτική και στη στρατιωτική αεροπορία», αναφέρεται, σύμφωνα με αυτόματη μετάφραση, στο άρθρο του onlarissa.gr, το οποίο αναγνωρίζει λανθασμένα το αεροσκάφος ως βομβαρδιστικό B-2. «Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες από στρατιωτικές πηγές, αυτό το [αεροσκάφος] … φέρεται να στάθμευσε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Λάρισας λόγω βλάβης και θα παραμείνει εκεί μέχρι να επισκευαστεί.»

Το TWZ δεν μπορεί προς το παρόν να επιβεβαιώσει άμεσα αυτές τις τελευταίες λεπτομέρειες, αλλά έχουμε απευθυνθεί στην Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία στην Ευρώπη (USAFE) και στο Πεντάγωνο για περισσότερες πληροφορίες.

Αυτό που είναι σαφές είναι ότι δεν πρόκειται για B-2, το οποίο διαθέτει ένα πολύ χαρακτηριστικό οδοντωτό πίσω χείλος πτέρυγας, στοιχείο που δεν είναι ορατό εδώ, μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών. Στην πραγματικότητα, το συνολικό περίγραμμα του αεροσκάφους θυμίζει έντονα το νέο stealth βομβαρδιστικό B-21 Raider της Northrop Grumman, καθώς και παλαιότερες εμφανίσεις αεροσκαφών που θεωρείται ότι ήταν RQ-180 ή πρόδρομες εκδοχές αυτού του σχεδίου. Είναι επίσης ευρέως αποδεκτό ότι το RQ-180 είναι προϊόν της Northrop Grumman και πολύ πιθανόν να έπαιξε σημαντικό ρόλο στις προσπάθειες μείωσης τεχνολογικού ρίσκου κατά την ανάπτυξη του B-21, όπως υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια.

Ενδεικτική απεικόνιση του πώς ενδέχεται να μοιάζει το drone της Northrop Grumman, το οποίο είναι γνωστό συνήθως ως RQ-180, βασισμένη σε προηγούμενες εμφανίσεις. Hangar B Productions

 

Υπάρχουν επίσης ορισμένες πολύ αδρές ομοιότητες με εμφανίσεις αυτού που πιστεύεται ότι είναι ένα ισραηλινό drone με την ονομασία RA-01, αλλά με σαφείς διαφορές. Το RA-01 έχει παρόμοιο γενικό σχήμα, όμως είναι πιο λεπτό και αεροδυναμικό σχέδιο και θα ήταν αισθητά μικρότερο από αυτό που βλέπουμε εδώ. Επιπλέον, είναι ελάχιστα λογικό ένα ισραηλινό drone να πετά τόσο δυτικά για οποιονδήποτε λόγο. Το αμερικανικό αεροσκάφος που βλέπουμε είναι πιθανότατα αρκετά μεγάλο, μικρότερο από ένα B-21, ίσως κατά περίπου 25%, ως πρόχειρη εκτίμηση. Θα ήταν σχεδιασμένο για στρατηγικές αποστολές αναγνώρισης εξαιρετικά μεγάλης διάρκειας και μεγάλου ύψους.

 

Απογείωση και προσγείωση B-21

Οι φωτογραφίες από τη Λάρισα προσφέρουν επίσης μια καλή εικόνα του συστήματος προσγείωσης του αεροσκάφους, το οποίο είναι τοποθετημένο σε πολύ μεγάλη απόσταση μεταξύ των σκελών. Μια τέτοια διάταξη επιτρέπει τη μεγιστοποίηση του εσωτερικού όγκου ανάμεσά τους και υπογραμμίζει το πολύ μεγάλο άνοιγμα πτερύγων του αεροσκάφους.

Το αν το συγκεκριμένο αεροσκάφος επιχειρούσε από τη Λάρισα ή απλώς εκτράπηκε εκεί λόγω κάποιου προβλήματος παραμένει άγνωστο. Είναι πιθανό να είχε προωθηθεί επιχειρησιακά στη βάση, αλλά να χρειάστηκε παρ’ όλα αυτά να επιστρέψει απροσδόκητα, με αποτέλεσμα να εντοπιστεί την ημέρα αντί να προσγειωθεί διακριτικά κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η Λάρισα είναι βάση της Πολεμικής Αεροπορίας, έδρα της 110 Πτέρυγας Μάχης, η οποία επιχειρεί με μαχητικά F-16C/D Viper Block 52+, καθώς και με διάφορους τύπους drones. Από τα τέλη της δεκαετίας του 2010, η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί επίσης δημόσια τη βάση για επιχειρήσεις με drones MQ-9 Reaper πάνω από περιοχές της Ευρώπης και της Αφρικής. Αυτό, με τη σειρά του, οδήγησε σε αναβαθμίσεις των υποδομών της Λάρισας, ιδιαίτερα κατά μήκος της νότιας πλευράς της βάσης, όπου υπάρχουν πλέον υπόστεγα που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν μεγαλύτερα αεροσκάφη τύπου «ιπτάμενης πτέρυγας» και τα οποία δεν φαίνεται να χρησιμοποιούνται για τη στέγαση των MQ-9.

Από όσα μπορούμε να συναγάγουμε για το πρόγραμμα RQ-180, αεροσκάφη που ανήκουν στη γενεαλογία του πιθανότατα πετούν εδώ και πάνω από δεκαπέντε χρόνια. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, ακριβώς τη στιγμή που θεωρείτο ότι αυτή η πλατφόρμα περνούσε σε πιο ευρεία επιχειρησιακή φάση, δεν έχουμε δει τις σχετικές υποδομές που θα το επιβεβαίωναν. Είναι ακόμη πιθανό η κλίμακα του προγράμματος να έχει μειωθεί, καθώς το Πεντάγωνο επιδιώκει να μεταφέρει όλο και περισσότερο τις δυνατότητες επιτήρησης στο διάστημα, ιδίως ορισμένες από εκείνες που θα μπορούσε να προσφέρει ένα «RQ-180».

Παρόλα αυτά, δεδομένου ότι το αεροσκάφος αυτό είναι πλέον πιθανότατα τμήμα της οικογένειας συστημάτων Long Range Strike (LRS) και θα λειτουργεί σε συνδυασμό με το B-21, ίσως μάλιστα να μοιράζεται και κοινά χαρακτηριστικά μαζί του, θα μπορούσε να χρησιμοποιεί τις ίδιες υποδομές και να ενταχθεί πλήρως σε υπηρεσία ταυτόχρονα με το Raider μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Αυτό βέβαια ισχύει μόνο αν το πρόγραμμα εξακολουθεί να προορίζεται να επεκταθεί, και όχι αν οι πόροι κατευθυνθούν τελικά σε διαστημικές δυνατότητες επιτήρησης.

B-21 Raider. (USAF)

Σε κάθε περίπτωση, το αεροσκάφος έχει εντοπιστεί να πετά εδώ και πολλά χρόνια πάνω από μυστικές τοποθεσίες στα νοτιοδυτικά των Ηνωμένων Πολιτειών, με εμφανίσεις πάνω από την Area 51, καθώς και με αναφορές ότι επιχειρεί από το Palmdale και την Αεροπορική Βάση Edwards. Μια σύγκρουση με το Ιράν θα ταίριαζε απόλυτα στον ρόλο για τον οποίο σχεδιάστηκε, οπότε δεν προκαλεί έκπληξη το ότι εκτελεί αποστολές πάνω από τη χώρα, ακόμη κι αν παραμένει σε ένα σχετικά προχωρημένο αλλά όχι πλήρως ώριμο στάδιο ανάπτυξης.

Σε όλα τα χρόνια κατά τα οποία φημολογείται η ύπαρξη του RQ-180, έχουν εμφανιστεί στην Κίνα πολλαπλά σχέδια stealth drones μεγάλου ύψους και μεγάλης αντοχής (HALE), τουλάχιστον σε επίπεδο δοκιμών — και αυτά είναι μόνο όσα γνωρίζουμε.

Θα έχουμε περισσότερη ανάλυση για όλα αυτά στο άμεσο μέλλον.

Ήδη, αν μη τι άλλο, υπάρχουν πολύ ισχυρές ενδείξεις ότι τώρα αποκτήσαμε την καλύτερη μέχρι σήμερα εικόνα του drone που αναφέρεται ως RQ-180 ή ενός άμεσα συγγενούς σχεδίου.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 19/3/2026 —

Το ελληνικό ειδησεογραφικό μέσο onlarissa.gr δημοσίευσε πλέον και το παρακάτω βίντεο αυτού που εξακολουθεί να αναγνωρίζει λανθασμένα ως B-2, να πετά πάνω από τη Λάρισα.

 

Σχετικά με τον συντάκτη

Joseph Trevithick
Αναπληρωτής Συντάκτης

Ο Joseph είναι μέλος της ομάδας του The War Zone από τις αρχές του 2017. Πριν από αυτό, ήταν Associate Editor στο War Is Boring, ενώ άρθρα του έχουν δημοσιευθεί και σε άλλα μέσα, όπως τα Small Arms Review, Small Arms Defense Journal, Reuters, We Are the Mighty και Task & Purpose.

www.twz.com

#EΚΤΑΚΤΟ!!  ” #OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

Από
anixneuseis
-
0

Γράφει ο Ευθύμιος.

Κύμα 61 της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
#Ιραν Ebrahim Zolfaghari: Ο πόλεμος θα συνεχιστεί μέχρι να παραδοθούν οι επιτιθέμενοι – Η κατάσταση έχει ως εξής: κάποιοι έχουν χάσει την αίσθηση της ημέρας και της νύχτας! – Οι μέρες τους μετατρέπονται σε νύχτες μέσα σε καταφύγια, και τη νύχτα, δεν βρίσκουν ησυχία καθώς βλέπουν τις επιθέσεις μας να φωτίζουν τον ουρανό.
Το Ιράν δήλωσε ότι εκτόξευσε προηγμένους υπερηχητικούς βαλλιστικούς πυραύλους, μεταξύ των οποίων οι πύραυλοι Qadr, Imad, Kheybar Shaken και 9 πυραύλους Khorramshahr 4, με στόχο το διυλιστήριο της Χάιφα, το αεροδρόμιο Ben Gurion και το Τελ Αβίβ. Το Ιράν δήλωσε ότι στόχευσε επίσης τον Πέμπτο Στόλο των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν.
-#Iran: Τα ιρανικά πλήγματα πλήττουν σκληρά τις αμερικανικές βάσεις — δείτε γιατί: Ο πρώην αξιωματικός του Αμερικανικού Στρατού, Στάνισλαβ Κραπίβνικ, λέει ότι η άμυνά τους δεν είχε ποτέ σκοπό να διαρκέσει περισσότερο από 3-4 ημέρες. Τα drones περιφέρονται τώρα στα κράτη του Κόλπου χωρίς καμία αντίσταση.
Το #Κουβέιτ επλήγη από δύο επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε διυλιστήρια πετρελαίου. Αρχικά, ένα drone χτύπησε το διυλιστήριο Mina al-Ahmadi, ένα από τα μεγαλύτερα στη Μέση Ανατολή με παραγωγική ικανότητα 730.000 βαρελιών την ημέρα. Στη συνέχεια, μια δεύτερη επίθεση έβαλε φωτιά στο κοντινό διυλιστήριο Μίνα Αμπντουλάχ, το οποίο παράγει 454.000 βαρέλια την ημέρα.
 Ο μεγαλύτερος τερματικός σταθμός εξαγωγής φυσικού αερίου στον κόσμο φλέγεται! Στην εικόνα, οι δορυφόροι δείχνουν τις συνέπειες της πυραυλικής επίθεσης στο διυλιστήριο Ras Laffan στο Κατάρ.
 

Τα #ΗΑΕ ανακοινώνουν ότι η παραγωγή φυσικού αερίου τους είναι πλέον μηδενική και οι λειτουργίες σε μεγάλες εγκαταστάσεις φυσικού αερίου έχουν ανασταλεί.

Το Ιράν προσπαθεί να αποκόψει τη δεύτερη πετρελαϊκή διαδρομή που χρησιμοποιείται για την παράκαμψη του Στενού του Ορμούζ, καθώς η Σαουδική #Αραβία προσπαθεί να μεταφέρει προμήθειες εκεί! Το Ιράν επιτέθηκε σε μια βασική εγκατάσταση για τον εφοδιασμό πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο σήμερα το πρωί, στοχεύοντας το διυλιστήριο πετρελαίου SAMREF στο λιμάνι Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας η επιθεση βρηκε στοχο. .
Το KC-135R της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ απογειώνεται από την αεροπορική βάση Πρίγκιπα Σουλτάν για να ανεφοδιάσει μαχητικά αεροσκάφη από βάσεις του Ισραήλ/Ιορδανίας που βομβαρδίζουν το Ιράν.
 Ο Τραμπ εξετάζει τώρα το ενδεχόμενο να στείλει στρατεύματα για να πολεμήσουν το Ιράν – Reuters Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο ανάπτυξης χιλιάδων επιπλέον αμερικανικών στρατευμάτων στη Μέση Ανατολή, καθώς ο Τραμπ ζυγίζει τα επόμενα βήματα σχετικά με το Ιράν, τα οποία θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν μια προσπάθεια ασφάλειας του Στενού του Ορμούζ, σύμφωνα με το Reuters.
Πολλά φορτηγά  εισέρχονται στο Ιράν από το Τατζικιστάν με την ετικέτα «ανθρωπιστική βοήθεια».  Το Ισλαμικό Καθεστώς έχει προηγουμένως εγκαταστήσει εγκαταστάσεις παραγωγής μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο #Τατζικιστάν.
Εκρήξεις στο #Σιράζ του Ιράν.
Πύραυλοι διασποράς  απο το Ιραν χτυπησαν το Τελ Αβίβ.
 – Εκπρόσωπος της Τεχεράνης στο κοινοβούλιο: Επιδιώκουμε ένα σχέδιο στο κοινοβούλιο σύμφωνα με το οποίο οι χώρες θα υποχρεούνται να πληρώνουν διόδια και φόρους στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν για τη διέλευση από το Στενό του Ορμούζ.
 

– Το #IRGC ανακοινώνει την αναχαίτιση ενός πυραύλου κρουζ στο Καζβίν μαζί με ένα drone τύπου Orbiter στην Τεχεράνη και ένα drone Heron στο Καράτζ χθες το βράδυ από τις δυνάμεις αεράμυνας.

 
– Ένα πετρελαιοφόρο χτυπήθηκε κοντά στο #Κατάρ.
: Σειρήνες και εκρήξεις στο Μπαχρέιν.
 
Tο Ισραήλ χτυπά άμεσα το συνεργείο του #Russia Today,

O Steve Sweeney και ο κάμεραμαν Ali Rida τραυματίστηκαν ελαφρά από ισραηλινή πυραυλική επίθεση.
κοντά στη γέφυρα Al-Qasmiya (Al-Qasmiya Bridge), κοντά σε στρατιωτική βάση. Η επίθεση έγινε ενώ η ομάδα του RT βρισκόταν σε αυτοκίνητο/θέση γυρίσματος και φορούσαν διακριτά “PRESS” (ενδυμασία δημοσιογράφων), με τον Sweeney να δηλώνει ότι ήταν στοχευμένη επίθεση παρά την παρουσία τους ως δημοσιογράφων.
Ρεπορτάζ CNN: Ένα αμερικανικό στρατιωτικό αεροσκάφος F-35 πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση σε αμερικανική στρατιωτική βάση στη Μέση Ανατολή, αφού χτυπήθηκε από αντιαεροπορικά πυρά κατά τη διάρκεια αποστολής στο Ιράν.
-#Israel: Ανταποκριτής του Channel 14, επικαλούμενος στρατιωτικές πηγές: Ο ισραηλινός στρατός κατέστρεψε 6 ιρανικά πολεμικά πλοία χθες το βράδυ στην Κασπία Θάλασσα.
-#Rojava:Αμοιβαία απελευθέρωση κρατουμένων:300 ΗΤS κρατούμενοι  , και 300 κρατούμενοι SDF  σήμερα  στον κυκλικό κόμβο Al-Sabbagh στην πόλη #Hasakah .
Στο πλαίσιο των προετοιμασιών για τους εορτασμούς του Nevroz, η συριακή σημαία υψώθηκε παράλληλα με τις κουρδικές σημαίες στην πόλη Kobani.
 
Βρίσκονται σε εξέλιξη διευθετήσεις για την επιστροφή των εκτοπισμένων από το #Sere_Kaniye και μιας δεύτερης ομάδας εκτοπισμένων από την πόλη #Afrin στις περιοχές τους μετά τις διακοπές του Eid.
-#US: Ο Τζο Κεντ λέει ότι ο Αλί Λαριτζανί διαπραγματευόταν την ειρήνη και σκοτώθηκε. Το φυσικό αέριο του Κατάρ θα μπορούσε να είχε σταθεροποιήσει τις αγορές ενέργειας — αλλά και αυτό επλήγη. Λέει ότι το Τελ Αβίβ δεν θέλει ειρήνη, θέλει μόνιμο πόλεμο και ότι η Αμερική είναι το όπλο.
ΗΠΑ και αραβικά έθνη διαπραγματεύονται για την αποστολή στρατιωτών στο έδαφος για την ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ . Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν δυνάμεις για μια εκτεταμένη επιχείρηση για την ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ. Οι αμερικανικές και αραβικές δυνάμεις θα παράσχουν στρατεύματα, ενώ το Ισραήλ θα παρέχει πληροφορίες – Kann News.
 
-#Turkey:Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπαράκ, δηλώνει «θαυμαστής» της ειρηνευτικής διαδικασίας μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων και εξέφρασε την ελπίδα ότι θα επιτύχει.Το Ισραήλ κρατάει το Τζαμί Αλ-Άκσα κλειστό για μουσουλμανική λατρεία εδώ και 17 ημέρες χωρίς καμία εξουσιοδότηση και για εντελώς αυθαίρετους λόγους.(Αν το δειτε στο μελλον να καταστρεφεται μην πειτε δεν σας το ειπα ).
 
-#Iraq: H σιιτική φιλοϊρανική πολιτοφυλακής φατρία Saraya Awliya al-Dam (Φύλακες του Αίματος) υλοποίησε την απειλή της, στοχεύοντας τη ναυτική βάση του ιρακινού στρατού στη Βασόρα.
US επιθέσεις σε βάσεις των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης (#PMF) στο (Τουζ) Χουρμάτου.
Η Κατάιμπ Χεζμπολάχ διατάζει προσωρινή αναστολή των επιθέσεων στην αμερικανική πρεσβεία.
 
-#Syria: Οι τρομοκράτες της #HTS στόχευσαν την πόλη Σουβέιντα χθες το βράδυ με πύραυλο Grad, με αποτέλεσμα θύματα και σημαντικές υλικές ζημιές. Σύμφωνα με αναφορές, η έκρηξη του πυραύλου τραυμάτισε δύο πολίτες που βρίσκονταν μέσα στο σπίτι και η κατάστασή τους περιγράφεται ως σταθερή.
Στο #Deir Ezzor, ξέσπασε ένοπλη σύγκρουση μεταξύ δύο φυλών για θέμα παρενόχλησης.
 
-#Lebanon: Eπίθεση με καθοδηγούμενο πύραυλο της #Χεζμπολάχ εναντίον Ισραηλινών στρατιωτών στην Κιριάτ Σμόνα, συνοδευόμενο από βίντεο που δείχνει έκρηξη σε ομάδα στρατιωτών κοντά σε φράχτη.
Κατάσταση νότια του #Λιβάνου : – Μικρές προελάσεις των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στα περίχωρα του Άλμα ελ Σάαμπ. Στη Μαρουαχίν, ισραηλινά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη από τη βάση Τζαμπάλ Μπαλάτ, ενώ συνέχισαν την προέλασή τους πέρα ​​από τη Ραμίγιε, αφού εκκαθάρισαν την περιοχή. Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις προχώρησαν βορειοανατολικά, εκκαθαρίζοντας την Κουζά και φτάνοντας στα περίχωρα του νότιου Μπέιρ Λιφ, όπου η Χεζμπολάχ κατάφερε να σταματήσει την εισβολή. Στην Αϊτά ας Σαμπ, οι επιχειρήσεις στην πόλη επεκτάθηκαν σημαντικά. – Στο Γιαρούν, οι Ισραηλινοί άρχισαν να διεισδύουν βαθύτερα στην πόλη, ενώ νέες επιχειρήσεις ξεκίνησαν στη γειτονική Μαρούν ελ-Ρας. Στην Αϊταρούν, οι μάχες με τη Χεζμπολάχ συνεχίζονται. Υπήρξε επίσης μια μικρή εισβολή στη Μπλίντα. – Βορειότερα, οι ισραηλινές δυνάμεις συνέχισαν να διεξάγουν επιχειρήσεις κατά μήκος των αξόνων του Μέις ελ Τζαμπάλ, της Χούλα, της Μαρκάμπα, του Ραμπ ε-Ταλατίν και του Αλ Αντέισεχ. Εισήλθαν στην Ταϊμπέχ και την Κφαρφέλα μετά από σφοδρές μάχες με τη Χεζμπολάχ. – Σφοδρές μάχες συνεχίζονται στο Χιάμ. Οι Ισραηλινοί έχουν προχωρήσει με μεγάλο κόστος λόγω της αντίστασης των Λιβανέζων εκεί, όπου αγωνίζονται να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της πόλης.
-#Rojhilat:Το IRGC του Ιράν έπληξε βάσεις του Δημοκρατικού Κόμματος του Ιρανικού Κουρδιστάν (PDKI) και στρατόπεδο πολιτών σε κοντινή απόσταση πέντε φορές σήμερα, ανέφερε το PDKI στον λογαριασμό του X. Αναφέρθηκαν σημαντικές ζημιές σε οικιστικά κτίρια.
 
-#Ηellas: Στρατηγική συμφωνία μεταξύ της ελληνικής ONEX και της κορεατικής Hanwha Ocean, κάνοντας την ONEX τον κύριο εξαγωγέα πλοίων και υποβρυχίων της Hanwha στην Ευρώπη, με έμφαση σε κατασκευές για ευρωπαϊκά ναυτικά, συμπεριλαμβανομένου του Πολεμικού Ναυτικού, και τοπική συμμετοχή έως 70%.
Η θεση μας ειναι ξεκαθαρη, Ουτε την US υποστηριζουμε στον πολεμο, ουτε το Ιραν , εμεις μονο με οτι συμφερει τον Ελληνισμο! Και επισης ειμαστε υπερ της αυτοδιαθεσης του Rojhilat (αλωστε βιαια το κατελησαν οι Ιρανοι το κρατος τους το Μαχαμπαντ…) σε οποιον αρεσουμε. (Εδω στην Ελλαδα βλεπουμε αυτοι οι φανατικοι της  ΝΔ που τους ειχε πιασει ο πονος για το διεθνες δικαιο δηθεν.. καταδικαζαν την εισβολη της Ρωσιας, αλλα ειναι υπερ της εισβολης των US. …και που να σφιξουν και οι ζεστες,,) .
 
 : Το ελληνικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας PATRIOT που σταθμεύει στη Σαουδική Αραβία αναχαίτισε  δύο μπαράζ ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων που στόχευαν το διυλιστήριο SAMREF, μια κοινοπραξία μεταξύ της σαουδαραβικής Aramco και της αμερικανικής Exxon Mobil.
 
-#Azerbaijan:  Το καθεστώς Αλίγιεφ στο Ναχιτσεβάν ακύρωσε την άδεια των στρατιωτών, εξέδωσε στρατιωτική κλήση και κάλεσε έκτακτα το στρατιωτικό προσωπικό.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

   

Η Ελλάδα και επίσημα σε πόλεμο με το Ιράν

Από
anixneuseis
-
1

Ο υπουργός Αμυνας, Νίκος Δένδιας, αποκάλυψε ότι οι ελληνικές συστοιχίες αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot αναχαίτισαν ιρανική επίθεση στο στρατηγικής σημασίας λιμάνι – διϋλιστήριο Γιανμπού (Yanbu), στην Ερυθρά Θάλασσα. Θα μπορούσε να μην αναφέρει ότι αυτό το έκαναν οι ελληνικές δυνάμεις. Εξάλλου, και το υπουργείο Αμυνας της Σαουδικής Αραβίας γενικώς και αορίστως ανακοίνωσε την αναχαίτιση, δίχως να δώσει εύσημα στην ελληνική δύναμη και να ευχαριστήσει την Ελλάδα. Αντίθετα, ο Ελληνας υπουργός, προκειμένου να δρέψει επικοινωνιακά οφέλη, το ανακοίνωσε, δηλώνοντας έτσι και δημόσια αυτό που προσπαθεί να αποκρύψει η κυβέρνηση Μητσοτάκη: Την άμεση εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο στον Περσικό.

Αυτό που δεν είπε, όμως, ο Ν. Δένδιας, είναι ότι, παρ’ ότι ιρανικά ιπτάμενα μέσα αναχαιτίστηκαν, τελικώς κάποια από αυτά «πέρασαν» από την αντιαεροπορική – αντιπυραυλική ασπίδα και έπληξαν τα διϋλιστήρια Γιανμπού. Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, οι ζημιές σε αυτά είναι περιορισμένες. Ωστόσο, το γεγονός ότι πύραυλοι ή drones του Ιράν κατάφεραν να «περάσουν» δείχνουν τον μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας που βρίσκονται οι ελληνικές δυνάμεις στη Σ. Αραβία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έστειλε τρεις συστοιχίες Patriot στη Σαουδική Αραβία, το 2021, προκειμένου να προστατεύσουν τις εγκαταστάσεις της Aramco από επιθέσεις των Χούθι, από την Υεμένη. Εκτοτε, παρέμειναν εκεί, και τώρα που ξέσπασε ο πόλεμος ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον του Ιράν, είναι ενταγμένες στον επιχειρησιακό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση ιρανικών επιθέσεων. Και αυτό το στοιχείο δείχνει ότι η εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο είναι άμεση και βαθαίνει ολοένα περισσότερο. Να σημειωθεί ότι εντονότατη είναι η φημολογία, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη έστειλε στη Σ. Αραβία τις συστοιχίες, μετά από «αίτημα» ελληνικών διαπλεκομένων μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, τα οποία συνεργάζονται με την Aramco.

Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Δ. Χούπης, στις εγκαταστάσεις των ελληνικών Patriot σε παλαιότερη επίσκεψή του στη Σ. Αραβία

Βαρύ ολίσθημα

Ο υπουργός Αμυνας, ωστόσο, υπέπεσε σε βαρύ ολίσθημα, ανακοινώνοντας τη συμμετοχή των ελληνικών δυνάμεων στους επιχειρησιακούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς στον Κόλπο. Και μπορεί ο ίδιος, προκειμένου να δρέψει επικοινωνιακά οφέλη, να επαίρεται για την αναχαίτιση που έκαναν οι ελληνικές δυνάμεις, ωστόσο η δήλωσή του ουσιαστικά συνιστά επιβεβαίωση της ελληνικής εμπλοκής στον πόλεμο στον Περσικό. «Αυτά γίνονται, αλλά δεν ανακοινώνονται», σημειώνουν με νόημα διπλωματικοί κύκλοι.

«Σήμερα το πρωί», είπε ο Ν. Δένδιας, «η ελληνική συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε δύο βαλλιστικούς πυραύλους προερχόμενους από το Ιράν και κατευθυνόμενους σε διυλιστήρια της χώρας. Με αυτόν τον τρόπο η ελληνική συστοιχία αποδεικνύει το πόσο αξιόμαχη είναι και τι εμπειρία έχει αποκτηθεί όλον αυτό τον καιρό».

Ο ίδιος, προφανώς χωρίς να συνειδητοποιεί το μέγεθος της διπλωματικής γκάφας του, προσπάθησε να ενδύσει την ανακοίνωση της εμπλοκής των ελληνικών δυνάμεων με το ότι η Ελλάδα προσφέρει υπηρεσίες στη διεθνή οικονομία και την ακρίβεια που πλήττει τη χώρα. Τα ίδια, δηλαδή, που έλεγε όταν αποφασίστηκε να συμμετέχει η χώρα μας στη ναυτική επιχείριση «Ασπίδες» στην Ερυθρά Θάλασσα.

«Εμμεσα αλλά σαφώς», πρόσθεσε, «προστατεύει το επίπεδο ζωής των Ελλήνων πολιτών και των Ευρωπαίων πολιτών. Η διαρκής αύξηση της τιμής του πετρελαίου, είναι μια τεράστια απειλή για το επίπεδο ζωής των Ελλήνων, των Ευρωπαίων, των κατοίκων όλου του πλανήτη. Η προστασία διυλιστηρίων και μονάδων παραγωγής πετρελαίου έχει σε αυτή τη συγκυρία μια τεράστια σημασία».

Κατ’ αυτό τον τρόπο, ο Ν. Δένδιας επιχειρεί να «νομιμοποιήσει» τις αποφάσεις του πρωθυπουργού για την εμπλοκή της χώρας μας στην αμερικανο-ισραηλινή πολεμική περιπέτεια στον Κόλπο. Κάτι που, κατά τα λοιπά, συστηματικά προσπαθούσε να αποκρύψει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αρνούμενη ότι προτίθεται να εμπλέξει τη χώρα στον πόλεμο.

Η περιοχή που δέχτηκε την ιρανική επίθεση στο λιμάνι – διϋλιστήριο της Σ. Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα, και ο αγωγός μεταφοράς πετρελαίου από την ανατολική στη δυτική πλευρά της χώρας

Ιρανικά πλήγματα στη Σ. Αραβία

Οπως αναφέρει το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, Anadolu, «το υπουργείο Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσε ότι η αντιαεροπορική άμυνα αναχαίτισε βαλλιστικό πύραυλο που στόχευε το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα και την πτώση ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους. Περιορίστηκε να αναφέρει ότι ο βαλλιστικός πύραυλος που είχε στόχο το λιμάνι καταρρίφθηκε, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με ζημιές ή τραυματισμούς. Σημείωσε, επίσης, ότι ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος έπεσε στο διυλιστήριο Aramco-ExxonMobil (SAMREF), προσθέτοντας ότι οι ζημιές βρίσκονται υπό αξιολόγηση. Προηγουμένως, το υπουργείο είχε ανακοινώσει ότι τα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας αναχαίτισαν οκτώ μη επανδρωμένα αεροσκάφη που εκτοξεύτηκαν κατά της Σ. Αραβίας, συμπεριλαμβανομένων στόχων στο Ριάντ και στις ανατολικές περιοχές της χώρας».

Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Reuters, το διυλιστήριο SAMREF του πετρελαϊκού γίγαντα της Σαουδικής Αραβίας, Aramco, επλήγη από επιδρομή από αέρος. Ταυτόχρονα, σημειώθηκαν παρόμοιες επιθέσεις σε εγκαταστάσεις Ενέργειας στο Κατάρ και τα Εμιράτα. Οπως υποστηρίζει το Ιράν, αυτό έγινε σε απάντηση στις επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ σε ιρανικές ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το διϋλιστήριο της Saudi Aramco και ExxonMobil υπέστη λίγες ζημιές από την επίθεση. Οι φορτώσεις από το λιμάνι Γιανμπού σταμάτησαν μετά τη συντριβή ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους στο διυλιστήριο της Saudi Aramco, και αφού απομακρύνθηκε το προσωπικό. Κατά πληροφορίες , οι φορτώσεις ξανάρχισαν, αφού προηγουμένως σημειώθηκε νέα εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου.

Οπως αναφέρουν οι The Times of Israel, προηγουμένως, το Ιράν είχε προειδοποιήσει να εκκενωθούν πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στη Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ και το Κατάρ, συμπεριλαμβανομένου του λιμένος – διϋλιστηρίου SAMREF. Υπογραμμίζει, δε, ότι μετά το de facto κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, το Yanbu είναι βασική πύλη εξαγωγής αργού πετρελαίου από τον Περσικό προς τις διεθνείς αγορές. Η δεύτερη σημαντική πύλη εξαγωγών είναι το λιμάνι Φουτζέιρα (Fujairah) των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ), το οποίο επίσης έχει δεχθεί σειρά επιθέσεων, με αποτέλεσμα να ανασταλεί η λειτουργία του.

Εικόνα από το μεγάλο λιμάνι – διϋλιστήριο Γιαμπού της Σ. Αραβίας

Μεγάλη αναταραχή

Το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, σημειώνουν διεθνή ΜΜΕ, λειτουργεί ως βασική εναλλακτική διαδρομή μεταφοράς πετρελαίου, παρακάμπτοντας τα Στενά του Ορμούζ. Προς το λιμάνι – διϋλιστήρια στη δυτική Σ. Αραβία μεταφέρεται πετρέλαιο μέσω του αγωγού Ανατολής – Δύσης (από τις ανατολικές περιοχές της Σ. Αραβίας στις δυτικές).

Οποιαδήποτε πρόβλημα στο Yanbu θα προκαλέσει εκτεταμένες επιπτώσεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, επισημαίνουν αναλυτές σε θέματα Ενέργειας. Οι ίδιοι τονίζουν ότι η στοχοποίηση του SAMREF δείχνει ότι κλιμακώνονται οι επιθέσεις σε εγκαταστάσεις Ενέργειας σε όλη την περιοχή και ότι τέτοιου είδους εξελίξεις αυξάνουν τους κινδύνους για την πετρελαϊκή αγορά που ήδη πιέζεται, με αποτέλεσμα τις σοβαρές διακυμάνσεις στις τιμές.

Κατά τις ίδιες εκτιμήσεις, με την τιμή του αργού Brent ήδη αυξημένη και τις αλυσίδες εφοδιασμού υπό πίεση, το τελευταίο περιστατικό ενισχύει τους φόβους ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να επεκταθεί σε βασικές ενεργειακές υποδομές, ενισχύοντας την περαιτέρω αστάθεια στην παγκόσμια αγορά.

neostrategy.gr

Η ηρωϊκή Πολιορκία της Μονής Δοβρά τον Μάρτιο του 1822

Από
anixneuseis
-
0

Μια ακόμα άγνωστη πτυχή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 παρουσιάζει το ιστορικό πόρταλ “Το skalistiri.news σκαλίζει το 1821”

12 Μαρτίου 2026

*Η μεγάλη συμβολή και συνεισφορά του γέρο-Καρατάσου

και των άλλων Ναουσαίων επαναστατών

 *Την ιστορία της μάχης στη Μονή Δοβρά «ζωντάνεψε»

  στoν κινηματογράφο ο ταλαντούχος σκηνοθέτης

 Βασίλης Τσικάρας με την «ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ»

Όπως σας έχουμε πει στο skalistiri.news αγαπάμε την ιστορία και προσπαθούμε από την πλευρά μας να προβάλουμε τόσο την τοπική όσο και την Ελληνική και να βάλουμε ένα μικρό λιθαράκι ώστε ο κόσμος να την αγαπήσει και να μάθει για τα γεγονότα και τους ανθρώπους που θυσιάστηκαν για να μπορούμε όλοι εμείς σήμερα να απολαμβάνουμε την ελευθερία μας.
Η Ελληνική Επανάσταση έχει περίοπτη θέση στο skalistiri.news αφού κατά τον γράφοντα υπήρξε η σημαντικότερη περίοδος της Ελληνικής μας ιστορίας χωρίς να υποτιμούμε τις προηγούμενες.
      Σήμερα το ενημερωτικό – ιστορικό μου πόρταλ skalistiri.news και το μίνι ιστορικό μας πόρταλ “To skalistiri.news σκαλίζει το 1821” παρουσιάζει μια ακόμα άγνωστη για πολλούς και πολλές πτυχή της Ελληνικής μας Επανάστασης.

Την πολιορκία της Μονής Δοβρά τον Μάρτιο του 1822. Μάλιστα η πολιορκία της Μονής «ζωντάνεψε» στο κινηματογράφο από τον ταλαντούχο σκηνοθέτη Βασίλη Τσικάρα που γύρισε την ιστορική ταινία «ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ» – είχε προηγηθεί η ταινία «ΕΞΟΔΟΣ».

Πριν από την θρυλική μάχη
στη μονή Δοβράς

Η κήρυξη της επανάστασης του γένους το 1821 στην Πελοπόννησο, όπως ήταν βέβαιο, δεν άφησε τη φλόγα της ελευθερίας να μην ανάψει σε όλη την Ελλάδα. Ήδη από το πρώτο έτος της επανάστασης στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας η ελπίδα για την ελευθερία μέσω των μελών της Φιλικής Εταιρίας, των διαφόρων οπλαρχηγών (αρματολών, κλεφτών) και της Εκκλησίας είχε αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν η επανάσταση στην Χαλκιδική από τον Εμμανουήλ Παπά, που αν και πνίγηκε στο αίμα στην αρχή της, έδωσε φτερά στους επαναστατημένους Μακεδόνες και η επανάσταση στον Όλυμπο από τον Νικόλαο Κασομούλη.
Όσον αφορά την περιοχή της Ημαθίας είναι γνωστή η κήρυξη της επανάστασης στη Νάουσα στις 20 Φεβρουαρίου 1822. Πρωτεργάτες του εγχειρήματος αυτού ήταν οι φιλικοί Αναστάσιος Καρατάσος από το χωριό Δοβρά, Αγγελής Γάτσος από τους Σαρακηνούς Αριδαίας, Ζαφειράκης Θεοδοσίου από τη Νάουσα και άλλοι, κυρίως Ναουσαίοι. Καθοριστικό ρόλο στην έκβαση της επανάστασης θα είχε και η συνδρομή του Αλέξανδρου Υψηλάντη, που όμως δεν ήλθε ποτέ.

(Ο Αναστάσιος Καρατάσος ή Γερό – Καρατάσος – ένας από τους σημαντικότερους οπλαρχηγούς της επανάστασης στη Νάουσα το 1822)

(Ο Αγγελής Γάτσος από τους Σαρακηνούς Αριδαίας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο ξεσηκωμό της Νάουσας το 1822).

 

(Ο Ζαφειράκης Θεοδοσίου – Ο Ναουσαίος οπλαρχηγός που συνέβαλε με την σειρά του στο ηρωϊκό ξεσηκωμό των κατοίκων της Νάουσας το 1822).

Ένας από τους πρωταρχικούς στόχους των επαναστατών ήταν η κατάληψη της Βέροιας. Γι’ αυτό διάλεξαν για ορμητήριό τους την Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά που η θέση της την καθιστούσε αθέατη από τη μεριά της Βέροιας, ενώ παράλληλα από τα γύρω υψώματα οι επαναστάτες μπορούσαν να επιβλέπουν την πόλη.
Μετά από τις σχετικές προετοιμασίες ο Καρατάσος έδωσε τη διαταγή για την επίθεση τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης Φεβρουαρίου του 1822 και τέσσερις ομάδες επαναστατών με 1800 άνδρες συνολικά χτύπησαν τη Βέροια από όλα τα σημεία του ορίζοντα. Την αρχική επιτυχία της επίθεσης ακολούθησε η υποχώρηση των επαναστατών κάτω από την πίεση πολυάριθμου τουρκικού στρατού που έφτασε στην πόλη παραμονές της επίθεσης. Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες επρόκειτο για προδοσία του σχεδίου των επαναστατών…

Η μάχη της Μονής Δοβρά (12-13 Μαρτίου 1822)

(Η Μονή Δοβρά στη Βέροια Ημαθίας).

Μετά την αποτυχημένη επίθεση στην Βέροια στις 21 Φεβρουαρίου 1822 του γέρο-Καρατάσου και άλλων Ναουσαίων επαναστατών, όλοι κατέφυγαν στην βάση εξορμήσεως τους στην Ιερά Μονή Κουκουμητριώτισσας ή Ελεούσας (σήμερα φέρει το όνομα Παναγία Δοβρά) και της γύρω περιοχής. Οι επαναστάτες, αν και ηττημένοι, είχαν την αισιοδοξία ότι την επόμενη φορά θα μπορούσαν να τα καταφέρουν αν οργανώσουν καλύτερα μια επίθεση.
Από την άλλη πλευρά ο Μεχμέτ αγάς βλέποντας τις τουρκικές απώλειες και το βάθος που είχαν καταφέρει να εισχωρήσουν οι επαναστάτες αναγνώρισε, κατά την επίσκεψη του στο πεδίο μάχης μέσα στη Βέροια, ότι είχε να κάνει με ικανότατους και έμπειρους αντιπάλους. Η κατάσταση του αντιπάλου τον έκανε να παραμείνει άπραγος για αρκετές μέρες καθώς πίστευε ότι η δύναμη των επαναστατημένων ελλήνων που βρίσκονταν στην περιοχή ήταν το δόλωμα για να εξέλθει από την πόλη και μια άλλη επαναστατική δύναμη να κάνει νέα επίθεση κατ’ αυτής.
Η στάση αυτή δεν μπορούσε να κρατήσει για πολύ και έτσι διέταξε τον Κεχαγιά μπέη μετά να κινηθεί κατά των επαναστατών χωρίς να γνωρίζει ούτε τις δυνάμεις που είχαν οι αντίπαλοι του, ούτε τη μορφολογία του εδάφους που θα έπρεπε να επιτεθεί. Αυτά τα λάθη μαζί με τον κλεφτοπόλεμο και την οργανωμένη αντίσταση των Ελλήνων οδήγησαν σε μεγάλες απώλειες στο στρατό του Κεχαγιάμπεη, το διήμερο 12-13 Μαρτίου 1822.
Τη δεύτερη ημέρα των επιθέσεων με την ενίσχυση των δυνάμεων του Μεχμέτ Εμίν Πασά, που ήρθε από την Θεσσαλονίκη με σκοπό να καταπνίξει την επανάσταση στην περιοχή και την Μακεδονία γενικότερα, οι δυνάμεις του Κεχαγιάμπεη πολιόρκησαν μέρος του μοναστηρίου και του σώματος του Καρατάσου συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου, ο οποίος είχε αναλάβει την υπεράσπιση της Μονής. Η επέμβαση του Ζαφειράκη ήταν άμεση και τρόμαξε τον Κεχαγιάμπεη αλλά δεν μπόρεσε τελικά να λύσει την πολιορκία. Αργά το βράδυ, και βλέποντας ο γερό-Καρατάσος ότι ήταν πλέον πολύ δύσκολο να σπάσουν την πολιορκία οι επαναστάτες, αποφάσισε να αποχωρήσει από τη Μονή. Μετά την έξοδο ακολούθησε η ένωση με τους άλλους επαναστάτες προκειμένου να προετοιμαστούν για να προληφθεί τυχόν επίθεση των Τούρκων εναντίον της Νάουσας.

Στο ενδεχόμενο αυτό συνηγορούσαν τόσο η απουσία στρατού, όσο και της ηγεσίας.
Αυτό ήταν και το τέλος της μάχης της Παναγία Δοβρά που είχε σαν αποτέλεσμα την κατάληψη της Μονής την επόμενη μέρα, τη λεηλασία και την πυρπόλησή της καθώς και τις φρικαλεότητες κατά των μοναχών και του ηγούμενου της Μονής Γερασίμου που απαγχονίστηκε στη Βέροια.

Η «ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ» της Μονής Δοβρά στον κινηματογράφο

Όπως γράψαμε στην αρχή η πολιορκία της Μονής Δοβρά «ζωντάνεψε» στον κινηματογράφο από τον ταλαντούχο σκηνοθέτη Βασίλη Τσικάρα.
Η ταινία «Πολιορκία», βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και δη στη μάχη της Μονής Δοβρά στη Βέροια, το Μάρτιο του 1822. Η ιστορία όμως επαναλαμβάνεται. Δύο αξιωματικοί του Ελληνικού στρατού στο οχυρό Ρούπελ, το Μάρτιο του 1941, έχουν να αντιμετωπίσουν τις ίδιες προκλήσεις λίγες μέρες πριν την επίθεση των Γερμανών.

(Η πολιορκία της Μονής Δοβρά «ζωντάνεψε» στο κινηματογράφο από τον ταλαντούχο σκηνοθέτη Βασίλη Τσικάρα που γύρισε την ιστορική ταινία «ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ» – είχε προηγηθεί η ταινία «ΕΞΟΔΟΣ».

Λίγα λόγια για το έργο:

Μέσα στο πολεμικό – εχθρικό κλίμα της εποχής δύο οικογένειες συναντώνται σε ένα μοναστήρι προκειμένου να γίνει με μυστικότητα ένας γάμος. Αυτό όμως δεν περνάει απαρατήρητο. Μια προδοσία θα οδηγήσει έξω από το μοναστήρι χιλιάδες τούρκους στρατιώτες. Ο ηγούμενος της μονής, οι μοναχοί και τα μέλη των δύο οικογενειών, πιάνουν στα χέρια τα όπλα και η Πολιορκία ξεκινά. Μαζί της αρχίζουν επίσης, ένας αγώνας επιβίωσης κι ένας κύκλος αποκαλύψεων. Η ιστορία ξεδιπλώνεται στη μεγάλη οθόνη, μέσα από την συζήτηση 2 αξιωματικών του ελληνικού στρατού, στο οχυρό Ρούπελ, τον Μάρτιο του 1941.
Η «Πολιορκία», αποτελεί μέρος της τριλογίας της Aratos Films για το 1821. Υπενθυμίζουμε ότι η πολυσυζητημένη «Έξοδος 1826» του Βασίλη Τσικάρα, ήταν η πρώτη. Αποτέλεσε δε, την πρώτη ταινία με θέμα το 1821 μετά από 46 ολόκληρα χρόνια («Παπαφλέσσας», 1971).
Το Υπουργείο Παιδείας και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής χαρακτήρισαν την ταινία «υψηλής ποιότητας», στο κομμάτι της ιστορικής, πολιτιστικής και εκπαιδευτικής αρτιότητας.

(Σκηνή από τα γυρίσματα της ταινίας “ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ” που έλαβαν χώρα στην Άμφισσα Φωκίδας καθώς και σε άλλες περιοχές).

(Ένα λαμπρό καστ νέων και ταλαντούχων ηθοποιών συμμετείχε στην ιστορική ταινία του Βασίλη Τσικάρα “ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ”).

ΠΗΓΕΣ:

1)Veriahistory.gr

2)Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannic

Κων. Γρίβας: ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ως μάχη για την κυριαρχία επί της Ιστορίας

Από
anixneuseis
-
0

19/03/2026

EPA/ATEF SAFADI
Σε περιόδους βαθιάς ιστορικής μετάβασης, όπως η σημερινή, οι μεγάλες συγκρούσεις δεν μπορούν να ερμηνευθούν επαρκώς μόνο με όρους ισχύος, συμφερόντων ή στρατιωτικών ισορροπιών. Το διακύβευμα δεν είναι απλώς η έκβαση ενός πολέμου, αλλά η ίδια η διαμόρφωση της ιστορικής αφήγησης του μέλλοντος.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια μάχη κυριαρχίας επί της Ιστορίας. Για το ποιος θα καθορίσει το νόημα των γεγονότων, το πώς αυτά θα ενσωματωθούν στη συλλογική μνήμη και ποιος θα εμφανιστεί ως φορέας ιστορικής νομιμοποίησης. Η σύγκρουση γύρω από το Ιράν εντάσσεται ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο. Παρά τις επιφανειακές ερμηνείες που εστιάζουν στο πυρηνικό πρόγραμμα, τον έλεγχο των πετρελαίων ή στην ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή, η αποκλειστικά στρατηγική λογική της επίθεσης εμφανίζει σοβαρά κενά.

Για παράδειγμα, όπως έχουμε εξετάσει σε προηγούμενο άρθρο στο SLpress, αν ο στόχος ήταν η αποτροπή της πυρηνικοποίησης του Ιράν, τότε θα μπορούσε να επιδιωχθεί μια ευρύτερη διεθνής συνεννόηση, ακόμη και με δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ρωσία, οι οποίες δεν έχουν συμφέρον από τη διάχυση των πυρηνικών όπλων. Παρόμοια κενά παρουσιάζουν και οι ισχυρισμοί για προσβολή της Κίνας δια του Ιράν (πολλώ δε μάλλον της Ρωσίας), για τον έλεγχο των πετρελαίων κλπ.

Η απουσία μιας τέτοιας στρατηγικής υποδηλώνει ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς επιχειρησιακό, αλλά βαθύτερα εννοιολογικό. Και εδώ εισέρχεται μια κρίσιμη διάσταση που συχνά παραγνωρίζεται. Και η διάσταση αυτή είναι η διαφορετική αντίληψη του ιστορικού χρόνου μεταξύ των πολιτισμών.

Οι πολιτισμοί δεν διαφέρουν μόνο ως προς τα συμφέροντά τους, αλλά και ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον χρόνο και την Ιστορία. Αυτή η “στρατηγική χρονικότητα” επηρεάζει καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο διεξάγουν πολέμους και αξιολογούν τις εκβάσεις τους. Μια προσέγγιση που μπορεί να αποδειχθεί γόνιμη είναι η διάκριση μεταξύ μονοχρονικών (monochronic) και πολυχρονικών (polychronic) στρατηγικών κουλτουρών.

Η μονοχρονική προσέγγιση, που χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό τη δυτική στρατηγική σκέψη και ιδίως των ΗΠΑ, τείνει να εστιάζει στο παρόν και να επιδιώκει σαφή, αποφασιστικά αποτελέσματα. Η σύγκρουση νοείται ως γεγονός με αρχή, μέση και τέλος και η επιτυχία ταυτίζεται με την επίτευξη μιας καθαρής νίκης. Αντιθέτως, οι πολυχρονικές στρατηγικές κουλτούρες (αυτές που συναντώνται σε πολιτισμούς με βαθύ ιστορικό υπόβαθρο, όπως το Ιράν και η Κίνα) αντιλαμβάνονται τον χρόνο ως ένα συνεχές και αδιαίρετο όλο. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συνδέονται σε μια ενιαία αφήγηση, και ο πόλεμος αποτελεί απλώς μία φάση αυτής της μακράς ιστορικής πορείας.

Σε αυτό το πλαίσιο, ακόμη και μια υλική ήττα μπορεί να ενσωματωθεί σε ένα ευρύτερο αφήγημα ιστορικής δικαίωσης. Αυτή η διαφορά έχει τεράστιες στρατηγικές συνέπειες. Ένας δρων που λειτουργεί με μονοχρονική λογική επιδιώκει την ταχεία επίλυση της σύγκρουσης. Ένας δρων με πολυχρονική συνείδηση μπορεί να αποδεχθεί τη μακροχρόνια φθορά, εφόσον αυτή συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας ευνοϊκής ιστορικής αφήγησης.

Ο πόλεμος ως σύγκρουση αφηγημάτων

Σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται η έννοια της κυριαρχίας της ιστορικής αφήγησης. Οι πόλεμοι δεν διεξάγονται μόνο στο πεδίο της μάχης, αλλά και στο επίπεδο του συλλογικού φαντασιακού. Η τελική τους σημασία καθορίζεται συχνά όχι από το ποιος κέρδισε στρατιωτικά, αλλά από το πώς ερμηνεύτηκαν τα γεγονότα σε βάθος χρόνου. Η ιστορία παρέχει πολυάριθμα παραδείγματα όπου στρατιωτικές ήττες στο τώρα μετατράπηκαν σε στρατηγικές νίκες στο ιστορικό συνεχές. Αυτό συμβαίνει όταν μια κοινωνία κατορθώνει να ενσωματώσει την εμπειρία της σύγκρουσης σε ένα αφήγημα ταυτότητας, αντίστασης ή μαρτυρίου.

Στην περίπτωση του Ιράν, αυτή η δυνατότητα είναι ιδιαίτερα έντονη λόγω της σιιτικής θρησκευτικής και ιστορικής παράδοσης. Η αφήγηση του διαρκούς αγώνα απέναντι σε άδικους ηγεμόνες –κορυφαίο σημείο αναφοράς το μαρτύριο της Καρμπάλα– προσφέρει ένα ισχυρό πλαίσιο ερμηνείας της σύγκρουσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η απώλεια ηγετών δεν οδηγεί απαραίτητα σε αποσταθεροποίηση, αλλά μπορεί να ενισχύσει τη συνοχή, μετατρέποντας τους νεκρούς σε σύμβολα. Έτσι, μια στρατηγική που βασίζεται στον “αποκεφαλισμό” της ηγεσίας ενδέχεται να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Αντί να διαλύσει το σύστημα, μπορεί να το ενοποιήσει σε ένα νέο επίπεδο συμβολικής έντασης.

Εν κατακλείδι, λοιπόν, η σύγκρουση με κέντρο το Ιράν δεν είναι απλώς ένα επεισόδιο περιφερειακής γεωπολιτικής. Είναι μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας αναδιαμόρφωσης του διεθνούς συστήματος και της ιστορικής αφήγησης του 21ου αιώνα. Το τελικό της αποτέλεσμα δεν θα κριθεί μόνο από την έκβαση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλά και από το ποιος θα καταφέρει να επιβάλει τη δική του ερμηνεία των γεγονότων.

Σε έναν κόσμο όπου η ισχύς δεν είναι πλέον μόνο υλική αλλά και συμβολική, η κυριαρχία επί της Ιστορίας μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την κυριαρχία στο πεδίο της μάχης. Και σε αυτό το επίπεδο, οι πολιτισμοί που μπορούν να ενσωματώσουν τη σύγκρουση σε μια μακρά ιστορική αφήγηση πιθανόν να διαθέτουν ένα πλεονέκτημα που δεν αποτυπώνεται εύκολα στους παραδοσιακούς δείκτες ισχύος και στη σώρευση καταστρεπτικών πληγμάτων.

slpress.gr

Shay Gal για το IIS: Γιατί είναι παράνομη η μεταφορά των F-16 στα Κατεχόμενα – Η παραβίαση της αμερικανικής νομοθεσίας

Από
XAK
-
0

Άρθρο του Ισραηλινού αναλυτή Shay Gal για το International Institute Of Strategy

Τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη δεν εγκαταλείπουν τη δικαιοδοσία του αμερικανικού δικαίου όταν διασχίζουν έναν διάδρομο στο εξωτερικό. Φεύγουν κατόπιν αδείας.

Κάθε F-16 που μεταφέρεται μέσω του συστήματος εξαγωγών των ΗΠΑ φέρει νομικούς όρους που βασίζονται στον Νόμο Ελέγχου Εξαγωγών Όπλων και ενσωματώνονται στην Επιστολή Προσφοράς και Αποδοχής που διέπει κάθε πώληση. Το αεροσκάφος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για νόμιμη αυτοάμυνα, εσωτερική ασφάλεια ή διεθνώς αναγνωρισμένες συλλογικές αποστολές. Δεν μπορούν να μεταφερθούν, να αναπτυχθούν ή να χρησιμοποιηθούν εκτός αυτών των σκοπών χωρίς τη συγκατάθεση των ΗΠΑ. Εξακολουθούν να υπόκεινται σε παρακολούθηση και επαλήθευση.¹

Αυτή δεν είναι διπλωματική γλώσσα. Είναι νόμος.

Κατ’ ελάχιστον, η συμμόρφωση απαιτεί η πραγματική χρήση να παραμένει εύλογα εντός αυτών των κατηγοριών. Η Βόρεια Κύπρος αμφισβητεί κάθε αξίωση εσωτερικής ασφάλειας. Η Σομαλία βρίσκεται εκτός οποιουδήποτε θεάτρου που ορίζεται από το ΝΑΤΟ. Μια εκστρατεία που συνδέεται επανειλημμένα με επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές δεν συνάδει με οποιαδήποτε σοβαρή ερμηνεία της νόμιμης αυτοάμυνας.

Η Ουάσινγκτον εξοπλίζει εταίρους για σαφείς λόγους: για να ενισχύσει τη δική της περίμετρο ασφαλείας, να κλειδώσει τους συμμάχους σε διαλειτουργικά συστήματα, να διατηρήσει την αμυντική της βιομηχανία και να διασφαλίσει τη στρατηγική ευθυγράμμιση μέσω της τεχνολογικής εξάρτησης. Οι πωλήσεις όπλων δεν αποτελούν επομένως εμπορικές εξαγωγές. Είναι όργανα ελέγχου.²

Το σύστημα που επιβάλλει αυτόν τον έλεγχο δεν είναι θεωρητικό.
Οι μεταφορές ξένων στρατιωτικών μέσων παρακολουθούνται μέσω του Golden Sentry. Οι εμπορικές μεταφορές μέσω του Blue Lantern. Πραγματοποιούνται επιθεωρήσεις. Καταγράφονται παραβιάσεις. Οι άδειες μπορούν να απορριφθούν, να ανασταλούν ή να ανακληθούν. Οι αλυσίδες εφοδιασμού μπορούν να κοπούν. Το Κογκρέσο μπορεί να παρέμβει άμεσα.

Εν ολίγοις: τα αεροσκάφη παραμένουν αμερικανική πολιτική επιρροή πολύ μετά την παράδοση.³

Αρχιτεκτονική F-16 της Τουρκίας

Η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας βρίσκεται στο κέντρο αυτού του συστήματος.

Με περισσότερα από διακόσια λειτουργικά F-16, η Άγκυρα διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στόλους εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2024 η Ουάσιγκτον ενέκρινε ένα πακέτο εκσυγχρονισμού που αρχικά είχε αξία περίπου 23 δισεκατομμύρια δολάρια: σαράντα νέα αεροσκάφη Block 70, προηγμένα ραντάρ AESA, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, υπολογιστές αποστολών, ατρακτίδια στόχευσης και μεγάλα αποθέματα όπλων ακριβείας. Το πακέτο αργότερα μειώθηκε σε περίπου 7 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά διατήρησε το βασικό στοιχείο: σαράντα νέα αεροσκάφη Viper και σχετικά πυρομαχικά.⁴

Το προφίλ του στόλου έχει σημασία. Η δύναμη F-16 της Τουρκίας δεν είναι ένα γενικό απόθεμα, αλλά μια πολυεπίπεδη δομή που χτίστηκε εδώ και δεκαετίες γύρω από τα αεροσκάφη Block 30, 40 και 50, με σαράντα επιπλέον αεροσκάφη Block 70 που είναι τώρα σε παραγγελία. Η προηγούμενη αρχιτεκτονική εκσυγχρονισμού της σχεδιάστηκε για να ενσωματώσει διαφορετικές παραλλαγές σε ένα πιο ενοποιημένο πλαίσιο αεροηλεκτρονικής, διατηρώντας παράλληλα τον παλαιότερο στόλο σε λειτουργία για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η μεταγενέστερη απόφαση της Άγκυρας να εγκαταλείψει δεκάδες κιτ αναβάθμισης των ΗΠΑ υπέρ της εγχώριας εργασίας δεν αφαίρεσε την αμερικανική επιρροή. Περιόρισε αυτήν την επιρροή στα πεδία που η Τουρκία δεν μπορεί ακόμη να εθνικοποιήσει πλήρως: ραντάρ, λογισμικό αποστολών, συνδέσεις δεδομένων, διεπαφές όπλων, υποστήριξη και πιστοποίηση.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο η δομή των βάσεων έχει σημασία. Η τουρκική δύναμη F-16 κατανέμεται μέσω μιας αρχιτεκτονικής που συνδέει τον εκσυγχρονισμό, την εκπαίδευση και την επιχειρησιακή στάση σε πολλαπλές αεροπορικές βάσεις που βλέπουν σε δύο κατευθύνσεις ταυτόχρονα: δυτικά κατά μήκος του Αιγαίου και νοτιοανατολικά προς τη Συρία και το Ιράκ. Τα αεροσκάφη μπορεί να βρίσκονται μέσα σε ένα απόθεμα συμμαχίας, αλλά η επιχειρησιακή τους στάση εκτείνεται σε πολλά θέατρα πίεσης ταυτόχρονα.

Μια μεταφορά F-16 δεν είναι ποτέ απλώς μια πώληση αεροσκαφών. Είναι ένα οικοσύστημα αδειών.

Αισθητήρες, λογισμικό ραντάρ, κρυπτογραφημένες επικοινωνίες, συστήματα αποστολών, ενσωμάτωση όπλων, ανταλλακτικά και συντήρηση παραμένουν συνδεδεμένα με αμερικανικές αλυσίδες έγκρισης. Τα αεροσκάφη χωρίς αυτούς τους συνδέσμους υποβαθμίζονται γρήγορα σε μουσειακά κομμάτια.

Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό ερώτημα που αφορά τις τουρκικές επιχειρήσεις F-16 δεν είναι η επιχειρησιακή ικανότητα.

  • Είναι η συμμόρφωση με τις άδειες.
  • Επιχειρησιακή Χρήση: Τρία Θέατρα
  • Τρία θέατρα θέτουν τώρα αυτό το ερώτημα.
  • Το πρώτο είναι η βόρεια Κύπρος.

Τον Μάρτιο του 2026, η Τουρκία ανέπτυξε έξι μαχητικά F-16 στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα του νησιού, παράλληλα με συστήματα αεράμυνας. Η Άγκυρα διατηρεί ήδη περίπου σαράντα χιλιάδες στρατιώτες εκεί. Η ανάπτυξη μετατρέπει μια κατοχή που είχε παγώσει εδώ και καιρό σε έναν στρατιωτικοποιημένο κόμβο εναέριου χώρου.

Αυτή ακριβώς η γεωγραφία πυροδότησε το εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ κατά της Τουρκίας το 1975 μετά την επέμβαση στην Κύπρο.

Όταν μαχητικά αεροσκάφη αμερικανικής προέλευσης εμφανίζονται στο ίδιο αμφισβητούμενο θέατρο μισό αιώνα αργότερα, το νομικό ερώτημα είναι αναπόφευκτο: βάσει ποιας άδειας εγκρίθηκε αυτή η ανάπτυξη και από ποιον;5

Η σιωπή από την Ουάσιγκτον δεν σβήνει το ερώτημα.

Για την Ελλάδα και την Κύπρο οι επιπτώσεις είναι άμεσες. Οι ελληνικές αρχές έχουν τεκμηριώσει εκατοντάδες παραβιάσεις του κυρίαρχου εναέριου χώρου και των κανόνων αεροπορίας από τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη πάνω από το Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων επαναλαμβανόμενων εισβολών F-16 που καταγράφηκαν στις περιοχές πληροφοριών πτήσης της Αθήνας και της Λευκωσίας και κατατέθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη. Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για ένα συνεχές μοτίβο στο οποίο μαχητικά αεροσκάφη αμερικανικής προέλευσης χρησιμοποιούνται για να ασκήσουν πίεση στην εναέρια κυριαρχία ενός συναδέλφου συμμάχου του ΝΑΤΟ και ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κλίμακα είναι η προειδοποίηση: οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου των κρατών του ΝΑΤΟ από τη Ρωσία κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία έχουν μετρηθεί σε μονοψήφια νούμερα, ενώ οι τουρκικές εισβολές εναντίον ενός μόνο συμμάχου ανέρχονται σε εκατοντάδες.

Το δεύτερο θέατρο είναι η Σομαλία.

Η Τουρκία λειτουργεί τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση της στο εξωτερικό στο Μογκαντίσου. Στις αρχές του 2026 αναπτύχθηκαν εκεί μαχητικά αεροσκάφη στο πλαίσιο του επεκτεινόμενου στρατιωτικού ρόλου της Άγκυρας στο Κέρας της Αφρικής. Οι αμυντικές αναφορές ανοιχτού κώδικα προσδιορίζουν τα αεροσκάφη ως F-16.

Η Σομαλία δεν είναι εναέριος χώρος του ΝΑΤΟ. Δεν είναι έδαφος της συμμαχίας. Δεν είναι το θέατρο που αναφέρθηκε δημόσια όταν η Ουάσινγκτον δικαιολόγησε τον εκσυγχρονισμό του στόλου F-16 της Τουρκίας.

Οι εκστρατευτικές αναπτύξεις μαχητικών αμερικανικής προέλευσης εκτός των δηλωμένων αποστολών της συμμαχίας απαιτούν ρητή συγκατάθεση. Το αν υπάρχει αυτή η συναίνεση δεν έχει διευκρινιστεί δημόσια.⁶

Καμία δημόσια δήλωση των ΗΠΑ δεν εξήγησε γιατί ένα πακέτο εκσυγχρονισμού που δικαιολογείται στη γλώσσα της άμυνας της συμμαχίας φαίνεται τώρα να υποστηρίζει την ανάπτυξη εκστρατευτικών μαχητικών στο Κέρας της Αφρικής. Αυτό το κενό δεν είναι σημασιολογικό. Είναι το ζήτημα της συμμόρφωσης.

Το στρατηγικό σήμα του Μογκαντίσου είναι ευρύτερο από τη Σομαλία. Η ανάπτυξη ακολούθησε τη διατάραξη μιας περιφερειακής ισορροπίας στο Κέρας της Αφρικής και φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για να δείξει ότι η Άγκυρα μπορεί να ανατοποθετήσει γρήγορα την αμερικανικής προέλευσης αεροπορική ισχύ σε αμφισβητούμενα θέατρα υπό τη γλώσσα της αντιτρομοκρατίας. Στην πραγματικότητα, τα αεροσκάφη γίνονται όργανα γεωπολιτικής σηματοδότησης και όχι άμυνας της συμμαχίας.

Διαβάστε επίσης:  Licensed Weapons, Unlicensed Power – Turkey’s F-16 File and the Collapse of End-Use Credibility

Το τρίτο θέατρο είναι η κουρδική επιχειρησιακή ζώνη που εκτείνεται στο βόρειο Ιράκ και τη Συρία.

Οι τουρκικές αεροπορικές εκστρατείες εκεί έχουν γίνει ρουτίνα. Οι δημόσιες αναφορές μετρούν περισσότερες από δύο χιλιάδες τουρκικές αεροπορικές επιθέσεις σε κουρδικές περιοχές του Ιράκ και της Συρίας σε ένα μόνο έτος, με επαναλαμβανόμενες επιθέσεις σε υποδομές, συμπεριλαμβανομένων των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, των εγκαταστάσεων πετρελαίου και των συστημάτων ύδρευσης.

Τα αεροσκάφη κρούσης δεν προσδιορίζονται πάντα στις ανοιχτές αναφορές. Αλλά ο επανδρωμένος στόλος κρούσης της Τουρκίας αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από πλατφόρμες F-16.

Όταν οι διασυνοριακές εκστρατείες επεκτείνονται σε αυτή την κλίμακα, το βάρος της απόδειξης μετατοπίζεται. Η Άγκυρα πρέπει να αποδείξει τη συμμόρφωση με τους όρους υπό τους οποίους παραδόθηκαν τα αεροσκάφη.7

Αυτές οι επιχειρήσεις καταδεικνύουν ένα ευρύτερο επιχειρησιακό δόγμα στο οποίο η αεροπορική ισχύς υποκαθιστά τον νόμο. Τα αεροσκάφη που αρχικά μεταφέρθηκαν υπό την πειθαρχία της συμμαχίας γίνονται εργαλεία για την επιβολή πολιτικών αποτελεσμάτων από αέρος: καταναγκαστικές υπερπτήσεις στο Αιγαίο, στρατιωτικοποιημένη παρουσία πάνω από κατεχόμενα εδάφη στην Κύπρο, εκστρατευτική προβολή στην Αφρική και διασυνοριακές αεροπορικές εκστρατείες εναντίον κουρδικών πληθυσμών. Τα θέατρα διαφέρουν, αλλά το δόγμα είναι συνεπές.

Όταν η Ουάσιγκτον επιβάλλει

Αυτό δεν είναι πρωτοφανές.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επανειλημμένα επιβάλει περιορισμούς στις μεταφορές όπλων εναντίον εταίρων όταν παραβιάστηκαν αυτοί οι όροι ή ξεπεράστηκαν πολιτικά όρια.

Το Πακιστάν πλήρωσε για F-16 που δεν παραδόθηκαν ποτέ μετά την έναρξη ισχύος των πυρηνικών κυρώσεων το 1990.

Οι παραδόσεις της Αιγύπτου ανεστάλησαν μετά την στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας το 2013.

Η ίδια η Τουρκία αποκλείστηκε από το πρόγραμμα F-35 το 2019 μετά την απόκτηση ρωσικών συστημάτων S-400 και ακολούθησαν κυρώσεις το 2020.

Το καθεστώς της συμμαχίας δεν εμπόδισε την εφαρμογή τότε. Δεν την εμποδίζει τώρα.⁸

Η Ινδονησία είναι ένα άλλο προηγούμενο. Το 1999 η Ουάσιγκτον ανέστειλε τις στρατιωτικές σχέσεις και σταμάτησε τις εκκρεμείς μεταφορές μετά τη βία στο Ανατολικό Τιμόρ. Η σημασία δεν ήταν συμβολική. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέδειξαν ότι η πρόσβαση στο αμυντικό τους οικοσύστημα παραμένει υπό όρους και ότι τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης δεν επιβιώνουν από μια πολιτική απόφαση για την επιβολή προτύπων.

Η Βενεζουέλα προσφέρει ένα ακόμη πιο σκληρό μάθημα, επειδή δείχνει τι σημαίνει η επιβολή για έναν στόλο μαχητικών με την πάροδο του χρόνου. Μόλις οι κυρώσεις των ΗΠΑ μπλόκαραν την πρόσβαση σε αμερικανικά ανταλλακτικά και υποστήριξη, το απόθεμα F-16 της χώρας επιδεινώθηκε λόγω έλλειψης ανταλλακτικών και συντήρησης. Αυτή είναι η πρακτική σημασία της μόχλευσης έναντι των μαχητικών αεροσκαφών: όχι ρητορική, αλλά προοδευτική μηχανική φθορά μέσω άρνησης συντήρησης, απώλειας ενσωμάτωσης και μειωμένης λειτουργικότητας.

Πώς Λειτουργεί Πράγματι η Μόχλευση

Τα εργαλεία που είναι διαθέσιμα στις κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν την τουρκική κακή χρήση αεροσκαφών αμερικανικής προέλευσης είναι επομένως απλά.

  • Καταγράψτε το αεροσκάφος.
    Παρακολουθήστε τις αναπτύξεις.
    Καταγράψτε τα θραύσματα πυρομαχικών.
    Χαρτογραφήστε τις τοποθεσίες των χτυπημάτων.
    Υποβάλετε αποδεικτικά στοιχεία στην Ουάσιγκτον μέσω επίσημων καναλιών συμμόρφωσης.
    Μόλις υπάρξει μια τεκμηριωμένη υπόθεση, η διαδικασία γίνεται πολιτική παρά τεχνική.
    Το Κογκρέσο μπορεί να μπλοκάρει τις παραδόσεις, να παγώσει τις μεταφορές όπλων, να απαιτήσει πιστοποίηση νόμιμης χρήσης ή να απαιτήσει γραπτές διαβεβαιώσεις τελικής χρήσης.
    Η εκτελεστική εξουσία μπορεί να αναστείλει τις αλυσίδες υποστήριξης, να περιορίσει τις ενημερώσεις λογισμικού, να σταματήσει την ενσωμάτωση όπλων ή να αυστηροποιήσει την παρακολούθηση.

Τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη δεν μπορούν να λειτουργούν επ’ αόριστον χωρίς αυτούς τους συνδέσμους.

Η μόχλευση είναι δομική.

Πρόσθετη μόχλευση υπάρχει στην ίδια την αρχιτεκτονική υποστήριξης. Τα προηγμένα ραντάρ, οι ενημερώσεις λογισμικού αποστολών, τα κρυπτογραφημένα συστήματα επικοινωνιών, οι ατρακτίδια στόχευσης και τα πυρομαχικά ακριβείας εξακολουθούν να εξαρτώνται από τις αμερικανικές αλυσίδες έγκρισης. Χωρίς συνεχή πρόσβαση σε αναβαθμίσεις, ανταλλακτικά και υποστήριξη ενσωμάτωσης, ακόμη και ο πιο ικανός στόλος μαχητικών χάνει σταδιακά την επιχειρησιακή του σημασία. Στην πράξη, τα αεροσκάφη παραμένουν πολιτικά εξαρτώμενα πολύ μετά την παράδοση.

Αυτό που παραμένει αβέβαιο είναι εάν η Ουάσιγκτον είναι πρόθυμη να το χρησιμοποιήσει.

Επειδή το ζήτημα των τουρκικών F-16 δεν αφορά πλέον μόνο την Τουρκία.

Πρόκειται για την αξιοπιστία ολόκληρου του αμερικανικού συστήματος εξαγωγής όπλων.

Το παράδοξο είναι πλέον ορατό και στο εσωτερικό της ίδιας της συμμαχίας. Τα τουρκικά F-16 υπερασπίζονται τον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία και την Εσθονία, ενώ τα ίδια αεροσκάφη πιέζουν επανειλημμένα την ελληνική και κυπριακή κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι ίδιες πλατφόρμες, τα ίδια πληρώματα, η ίδια αλυσίδα εφοδιασμού. Άμυνα στη μία πλευρά. Εξαναγκασμός στην άλλη.

Εάν οι όροι που συνδέονται με τα αμερικανικά όπλα ισχύουν μόνο όταν η Ουάσιγκτον επιλέγει να τα επιβάλει έναντι ασθενέστερων εταίρων, δεν αποτελούν καθόλου όρους.

Είναι διακόσμηση.

Για το Κογκρέσο, αυτό σημαίνει ότι η νόμιμη γλώσσα τελικής χρήσης δεν μεταφράζεται πλέον σε προβλέψιμη επιβολή. Μόλις σπάσει αυτός ο σύνδεσμος, η αποτροπή διαβρώνεται όχι μόνο σε αυτήν την περίπτωση, αλλά και για κάθε μελλοντικό αποδέκτη που την παρακολουθεί.

Και το καθεστώς αδειοδότησης που διέπει τα πιο προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη στον κόσμο γίνεται λίγο περισσότερο από γραφειοκρατία.

Για τις κυβερνήσεις που έχουν ήδη εκτεθεί σε αυτό το μοτίβο, οι επιπτώσεις είναι στρατηγικές. Το Ισραήλ διαβάζει την τροχιά στη Συρία και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα το βιώνει καθημερινά πάνω από το Αιγαίο. Η Κύπρος βρίσκεται από κάτω του. Εάν η επιβολή παραμένει ανύπαρκτη, οι επιχειρησιακές συναντήσεις μεταξύ αυτών των αεροσκαφών και των αεροπορικών δυνάμεων άλλων εταίρων των ΗΠΑ δεν γίνονται θεωρητική πιθανότητα αλλά θέμα χρόνου.

Μια άδεια που αγνοείται δεν είναι παραθυράκι. Είναι μια πρόσκληση. Και κάθε ώρα που ένα τουρκικό F-16 πετάει εκτός της δηλωμένης λογικής του χωρίς συνέπειες λέει σε κάθε άλλο πελάτη των ΗΠΑ ότι το πραγματικό πιστοποιητικό τελικού χρήστη είναι η σιωπή.

  1. Arms Export Control Act, 22 U.S.C. §2753

https://uscode.house.gov/view.xhtml?edition=prelim&num=0&req=granuleid:USC-prelim-title22-section2753

  1. U.S. Defense Security Cooperation Agency, Foreign Military Sales

https://www.dsca.mil/Programs/Defense-Trade-and-Arms-Transfers/Foreign-Military-Sales

  1. U.S. Defense Security Cooperation Agency, Security Assistance Management Manual, Chapter 8 – End Use Monitoring

https://samm.dsca.mil/chapter/chapter-8

  1. Federal Register, Arms Sales Notification – Turkey F-16 Aircraft Acquisition and Modernization

https://www.federalregister.gov/documents/2025/01/06/2024-31697/arms-sales-notification

  1. U.S. Department of State, Office of the Historian, document on the post-1974 embargo on Turkey

https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1969-76v30/d234

  1. Reuters, Turkey to provide maritime security support to Somalia

https://www.reuters.com/world/turkey-provide-maritime-security-support-somalia-official-2024-02-22/

  1. Human Rights Watch, Turkey’s Strikes Wreak Havoc on Northeast Syria:

https://www.hrw.org/news/2024/02/09/turkiyes-strikes-wreak-havoc-northeast-syria

  1. Congressional Research Service, U.S. Arms Sales to Pakistan:

https://www2.law.umaryland.edu/marshall/crsreports/crsdocuments/RS22757_11082007.pdf

Reuters, Obama halts delivery of F-16s to Egypt amid unrest

https://www.reuters.com/article/world/obama-halts-delivery-of-f-16s-to-egypt-amid-unrest-idUSDEE96N0HG/

U.S. Department of State, The United States Sanctions Turkey Under CAATSA 231

https://2017-2021.state.gov/the-united-states-sanctions-turkey-under-caatsa-231/

Arms Control Association, U.S. and EU Suspend Military Ties With Indonesia

https://www.armscontrol.org/act/1999-09/us-and-eu-suspend-military-ties-indonesia

Reuters, Venezuela to spend $82 million on Chinese K-8 jets

https://www.reuters.com/article/world/us/venezuela-to-spend-82-million-on-chinese-k-8-jets-idUSTRE65601P/

«Δεν είναι δικός μας πόλεμος»;

Από
pcuser
-
2

Danae Koumanakou

Ακούω συνεχώς αναλύσεις για το Ορμούζ, για την κλιμάκωση, για το ποιος εμπλέκεται και ποιος κρατά αποστάσεις. Σε ένα περιβάλλον που εκτείνεται πολύ πέρα από το Ιράν — από το Ιράκ και τον Λίβανο έως τη Συρία και τις μοναρχίες του Κόλπου. Και με ένα βόρειο τόξο, επιμελώς αόρατο, που εξελίσσεται ταυτόχρονα.
Και όμως, μέσα σε αυτόν τον θόρυβο, απουσιάζει το βασικό: το πώς διεξάγεται η σύγκρουση.
Είναι πόλεμος φθοράς υπό έλεγχο. Πρόκειται για πόλεμο πειθαρχίας. Όχι όγκος, όχι μαζική καταστροφή — στόχοι που διαταράσσουν λειτουργίες και επιβάλλουν ρυθμό. Μια μορφή ισχύος που δεν εξαντλείται στο πλήγμα, αλλά οργανώνει το πεδίο.
Σε σενάριο μέγιστης πίεσης, η εικόνα θα ήταν άλλη: ενεργειακές υποδομές σε συνεχή προσβολή, εξαγωγές μηδενισμένες, οικονομία σε απότομη αποσταθεροποίηση. Τίποτε από αυτά δεν συμβαίνει.
Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η πίεση ασκείται επιλεκτικά: σε κρίσιμους κόμβους διοίκησης, σε υποδομές που επηρεάζουν τη λειτουργία χωρίς να την καταρρίπτουν, σε δίκτυα που αποσυντονίζουν χωρίς να εξαφανίζουν. Η ενέργεια — το σημείο άμεσης οικονομικής ασφυξίας — δεν πλήττεται συστηματικά. Οι βασικές ροές δεν μηδενίζονται. Το σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί, αλλά υπό πίεση.
Η επιχειρησιακή ποιότητα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι πολιτικό μήνυμα. Η ακρίβεια των στόχων και ο ελεγχόμενος ρυθμός δεν δείχνουν απλώς ικανότητα. Δείχνουν πρόθεση.
Και η πρόθεση εδώ δεν είναι η κατάρρευση. Είναι η διαμόρφωση του πεδίου.
Η Τεχεράνη πιέζεται χωρίς να διαλύεται. Οι δομές φθείρονται χωρίς να καταρρέουν. Το σύστημα υπονομεύεται χωρίς να αντικαθίσταται. Έτσι διαμορφώνεται μια ενδιάμεση κατάσταση: ένα καθεστώς που αποδυναμώνεται χωρίς να ανατρέπεται, και μια σύγκρουση που εξελίσσεται χωρίς να κορυφώνεται.
Σε αυτό το ενδιάμεσο, παράγεται το αποτέλεσμα.
Οι περιφερειακοί παίκτες δεν αντιδρούν — γιατί δεν βλέπουν κατάληξη. Βλέπουν διαδικασία. Και η διαδικασία δεν απαιτεί ευθυγράμμιση. Οι μοναρχίες του Κόλπου δεν σπεύδουν να εμπλακούν — και αυτό δεν είναι δισταγμός. Όσο η σύγκρουση παραμένει ελεγχόμενη, η αναμονή είναι επιλογή.
Η απουσία αντίδρασης δεν είναι αδυναμία. Είναι ανάγνωση.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν το Ιράν θα πιεστεί. Είναι μέχρι πού θα επιτραπεί να φτάσει αυτή η πίεση. Και αυτό το όριο δεν είναι στρατιωτικό. Είναι πολιτικό.
Και μέσα σε αυτή τη συνθήκη, η φράση «δεν είναι δικός μας πόλεμος» αποκτά άλλο βάρος.
Δεν εκφράζει απλώς επιφύλαξη· αποτυπώνει αδυναμία κατανόησης του επιπέδου στο οποίο εξελίσσεται η σύγκρουση.
Γιατί αυτό που διαμορφώνεται δεν είναι ένα περιφερειακό επεισόδιο από το οποίο μπορεί κανείς να αποστασιοποιηθεί. Είναι ένα πεδίο όπου καθορίζονται κανόνες — για τη χρήση της ισχύος, για τα όρια της κλιμάκωσης, για το πώς ασκείται πίεση χωρίς να οδηγεί σε άμεση κατάρρευση.
Η ευρωπαϊκή επιλογή να αντιμετωπίζεται η σύγκρουση ως κάτι εξωτερικό δημιουργεί μια αντίφαση. Το κόστος — ενεργειακό, οικονομικό, πολιτικό — θα μεταφερθεί αναπόφευκτα εντός. Και όμως, η Ευρώπη απουσιάζει από τη διαμόρφωση των όρων που το παράγουν.
Έτσι, η αποστασιοποίηση δεν λειτουργεί ως προστασία. Μετατρέπεται σε προσαρμογή.
Όταν δεν συμμετέχεις στη διαμόρφωση του πλαισίου, το πλαίσιο σε περιλαμβάνει εκ των υστέρων.
Και τότε, το ερώτημα δεν είναι αν θα εμπλακείς.
Είναι με ποιους όρους θα υποχρεωθείς να ακολουθήσεις.
ΦΒ

Μετά τα πλήγματα της Τεχεράνης, ο Τραμπ λέει ότι το Ισραήλ δεν θα επιτεθεί πλέον στα ιρανικά κοιτάσματα φυσικού αερίου

Από
anixneuseis
-
0

Axios

Barak Ravid

Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε την Τετάρτη ότι το Ισραήλ δεν θα πραγματοποιήσει περαιτέρω επιθέσεις στην κύρια εγκατάσταση φυσικού αερίου του Ιράν.

Γιατί έχει σημασία:

Τα σχόλια του Τραμπ, που φαίνεται να αποσκοπούν στην αποκλιμάκωση της κατάστασης, έγιναν λίγες ώρες αφότου είχε δώσει το πράσινο φως για την ισραηλινή επίθεση στην εγκατάσταση, η οποία σηματοδότησε σημαντική κλιμάκωση του πολέμου.

Οι εξελίξεις:

Η ισραηλινή πολεμική αεροπορία έπληξε την Τετάρτη εγκατάσταση επεξεργασίας φυσικού αερίου στη νοτιοδυτική περιοχή του Ιράν.

Η επίθεση στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars ήταν η πρώτη φορά που το Ισραήλ έπληξε εγκαταστάσεις φυσικού αερίου στο Ιράν, οι οποίες είναι καθοριστικής σημασίας για την ιρανική οικονομία.

Ισραηλινοί και Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το πλήγμα είχε συντονιστεί με τον Λευκό Οίκο και είχε εγκριθεί από αυτόν.

Λίγες ώρες αργότερα, ο ιρανικός στρατός πραγματοποίησε δύο πυραυλικά πλήγματα κατά της Ras Laffan Industrial City στο Κατάρ και έπληξε εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η QatarEnergy. Σημείωσε ότι υπήρξαν «εκτεταμένες ζημιές», αλλά δεν υπήρξαν άμεσες αναφορές για θύματα.

Παρασκήνιο:

Μετά το πρώτο ιρανικό πυραυλικό πλήγμα, Καταριανοί αξιωματούχοι επικοινώνησαν με τον απεσταλμένο του Λευκού Οίκου Στιβ Γουίτκοφ, με διοικητές της CENTCOM και με άλλους ανώτερους αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ, απαιτώντας να μάθουν αν οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν προηγούμενη γνώση της ισραηλινής επίθεσης, σύμφωνα με πηγή που γνωρίζει το θέμα.

Ο Γουίτκοφ πραγματοποίησε πολυάριθμες τηλεφωνικές επικοινωνίες με Καταριανούς αξιωματούχους, σε μια προσπάθεια να οργανώσει επειγόντως τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Τραμπ και του εμίρη του Κατάρ, ανέφερε η πηγή.

Τι υπονοείται:

Μία ώρα μετά το δεύτερο ιρανικό πυραυλικό πλήγμα στο καταριανό κοίτασμα φυσικού αερίου, ο Τραμπ ισχυρίστηκε στο Truth Social ότι οι ισραηλινές δυνάμεις «ξέσπασαν βίαια» και πραγματοποίησαν την επίθεση στο ιρανικό κοίτασμα φυσικού αερίου «από οργή για όσα έχουν συμβεί στη Μέση Ανατολή».

Ισχυρίστηκε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν γνώριζαν τίποτε για αυτή τη συγκεκριμένη επίθεση» και τόνισε ότι το Κατάρ «δεν είχε καμία απολύτως εμπλοκή σε αυτήν, ούτε είχε οποιαδήποτε ιδέα ότι επρόκειτο να συμβεί».

Οι δηλώσεις του Τραμπ ήταν ανακριβείς, είπαν Αμερικανοί και Ισραηλινοί αξιωματούχοι.

Ενώ το Κατάρ δεν γνώριζε εκ των προτέρων για την ισραηλινή επίθεση, ο Τραμπ γνώριζε, ανέφεραν οι αξιωματούχοι.

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο Τραμπ είχαν συντονιστεί σχετικά με το πλήγμα και ο στόχος ήταν να επιχειρηθεί η αποτροπή του Ιράν από το να συνεχίσει να διαταράσσει τον εφοδιασμό πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ, είπαν Ισραηλινοί αξιωματούχοι.

Τι λέει:

Ο Τραμπ έγραψε ότι το Ιράν δεν γνώριζε πως το Κατάρ δεν είχε εμπλοκή στην επίθεση εναντίον του κοιτάσματος φυσικού αερίου του, και έτσι «αδικαιολόγητα και άδικα επιτέθηκε σε τμήμα των εγκαταστάσεων LNG του Κατάρ».

Πρόσθεσε: «ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ» που να αφορούν αυτό το εξαιρετικά σημαντικό και πολύτιμο κοίτασμα South Pars, εκτός εάν το Ιράν αποφασίσει απερίσκεπτα να επιτεθεί σε ένα πολύ αθώο Κατάρ.

Ο Τραμπ απείλησε ότι, αν το Ιράν επιτεθεί ξανά στο Κατάρ, οι Ηνωμένες Πολιτείες, «με ή χωρίς τη βοήθεια ή τη συγκατάθεση του Ισραήλ, θα ανατινάξουν μαζικά ολόκληρο το κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars με τέτοια ισχύ και δύναμη που το Ιράν δεν έχει ποτέ ξαναδεί ή βιώσει».

Ο Τραμπ τόνισε ότι δεν θέλει να προβεί σε ενέργειες που θα έχουν μακροπρόθεσμες συνέπειες για το μέλλον του Ιράν, «αλλά αν το LNG του Κατάρ δεχθεί ξανά επίθεση, δεν θα διστάσω να το κάνω».

Axios

 

1...317318319...3,032Σελίδα 318 από 3,032