Αρχική Blog Σελίδα 317

Γιατί ο έλεγχος των νησιών του Ιράν μπορεί να κρίνει τον πόλεμο

Από
anixneuseis
-
2

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Η τρέχουσα σύγκρουση με το Ιράν παρουσιάζεται συχνά μέσα από το πρίσμα της αεροπορικής υπεροχής, των ανταλλαγών πυραύλων και της κλιμάκωσης. Όμως αυτή η οπτική χάνει το πραγματικό κέντρο βάρους. Το καθοριστικό πεδίο του πολέμου δεν είναι οι ουρανοί πάνω από την Τεχεράνη ή οι έρημοι του δυτικού Ιράν· είναι το στενό θαλάσσιο πέρασμα των Στενών του Ορμούζ. Και πιο συγκεκριμένα, είναι το σύμπλεγμα νησιών που επιτρέπει στην Τεχεράνη να τα ελέγχει.

Όσο το Ιράν διατηρεί ουσιαστικό έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ, κρατά ένα ισχυρό ασύμμετρο πλεονέκτημα απέναντι στην παγκόσμια οικονομία. Περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και σημαντικό μέρος του υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχονται καθημερινά από αυτό το σημείο-κλειδί. Αυτή η πραγματικότητα δίνει στην Τεχεράνη τη δυνατότητα να επιβάλλει κόστος πολύ πέρα από τη συμβατική στρατιωτική της ισχύ. Ακόμη και περιορισμένες διαταραχές μέσω ναρκών, drones ή παρενοχλήσεων εμπορικών πλοίων εκτοξεύουν τις τιμές του πετρελαίου και ταράζουν τις αγορές από την Ασία έως την Ευρώπη.

Τα πρόσφατα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν δείξει τακτική επιτυχία, αποδυναμώνοντας ιρανικές δυνατότητες και στέλνοντας μήνυμα αποφασιστικότητας. Ωστόσο, οι τακτικές νίκες από μόνες τους δεν αρκούν για να εξαναγκάσουν την Τεχεράνη σε συνθηκολόγηση. Το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί του καθεστώτος παραμένει άθικτο: η ικανότητά του να απειλεί τα Στενά του Ορμούζ κατά βούληση.

Αυτή η επιρροή βασίζεται στη γεωγραφία. Το νησί Kharg, που βρίσκεται στον βόρειο Περσικό Κόλπο, αποτελεί τον κύριο τερματικό σταθμό εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, διαχειριζόμενο τη συντριπτική πλειονότητα των αποστολών αργού πετρελαίου. Δεν είναι απλώς ένα οικονομικό περιουσιακό στοιχείο· είναι η οικονομική σανίδα σωτηρίας του καθεστώτος. Το νησί Qeshm, κοντά στην είσοδο των Στενών, φιλοξενεί πυραυλικές βάσεις, συστήματα επιτήρησης και ναυτικές εγκαταστάσεις που επιτρέπουν στο Ιράν να παρακολουθεί και, αν χρειαστεί, να διακόπτει τη ναυσιπλοΐα.

Μαζί, αυτά τα νησιά αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της θαλάσσιας στρατηγικής του Ιράν. Επιτρέπουν στην Τεχεράνη να συνδυάζει την οικονομική εξάρτηση με την ισχύ εξαναγκασμού, στηριζόμενη στα Στενά για τις δικές της εξαγωγές, ενώ ταυτόχρονα απειλεί να τα κλείσει για τους άλλους.

Η εξουδετέρωση αυτού του διττού πλεονεκτήματος απαιτεί κάτι περισσότερο από αποσπασματικά πλήγματα. Απαιτεί αλλαγή στρατηγικής που να αφορά στον έλεγχο θέσεων.

Οπότε η κατάληψη των νησιών Kharg και Qeshm θα άλλαζε ριζικά την εξίσωση. Η στέρηση πρόσβασης του Ιράν στο Kharg θα παρέλυε τα πετρελαϊκά του έσοδα, εντείνοντας την εσωτερική οικονομική πίεση σε μια στιγμή που οι κυρώσεις και ο πόλεμος έχουν ήδη επιβαρύνει το σύστημα. Η μετατροπή του Qeshm σε ένα είδος προγεφυρώματος, θα υπονόμευε την ικανότητα επιτήρησης και πυραυλικής κάλυψης του Ιράν, περιορίζοντας την προβολή ισχύος του στα Στενά.

Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση δεν θα ήταν πλήρης από μόνη της. Η ιρανική στρατηγική είναι σχεδιασμένη να είναι ανθεκτική, βασιζόμενη σε ένα δίκτυο διάσπαρτων θέσεων και όχι σε ένα μόνο σημείο ευπάθειας. Εδώ εισέρχονται τα μικρότερα αλλά εξίσου κρίσιμα νησιά του διαδρόμου ναυσιπλοΐας, Abu Musa, Greater Tunb και Lesser Tunb.

Τοποθετημένα κοντά στο στενότερο σημείο των Στενών, αυτά τα νησιά λειτουργούν ως προκεχωρημένα φυλάκια των ιρανικών ναυτικών δυνάμεων. Από εκεί, η Τεχεράνη μπορεί να αναπτύξει ταχύπλοα επιθετικά σκάφη, να τοποθετήσει νάρκες και να παρακολουθεί τις θαλάσσιες οδούς με ελάχιστο χρόνο προειδοποίησης. Η κατοχή τους από το 1971 αμφισβητείται, ιδίως από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά στο σημερινό πλαίσιο η στρατιωτική τους αξία υπερβαίνει τη διπλωματική ασάφεια.

Οπότε εκτιμάται ότι θα επιχειρηθεί μια συντονισμένη επιχείρηση, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες θα στοχεύουν τα Kharg και Qeshm, ενώ η συμμαχία του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου θα εξασφαλίζει το Abu Musa και τα Tunb με σκοπό να αποδομήσουν αποτελεσματικά την πολυεπίπεδη άμυνα του Ιράν στον Κόλπο. Ο έλεγχος αυτών των σημείων δεν θα εξάλειφε πλήρως την απειλή, αλλά θα μείωνε δραστικά την ικανότητα του Ιράν να διαταράσσει τη ναυσιπλοΐα σε μεγάλη κλίμακα.

Οι επικριτές θα υποστηρίξουν ότι τέτοιες επιχειρήσεις ενέχουν κίνδυνο κλιμάκωσης. Είναι μια βάσιμη ανησυχία. Όμως πρέπει να σταθμιστεί έναντι του κόστους της αδράνειας. Μια παρατεταμένη διαταραχή στα Στενά του Ορμούζ θα μπορούσε να εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου, προκαλώντας πληθωριστικά σοκ, διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και οικονομική ύφεση σε πολλαπλές ηπείρους.

Επιπλέον, η ιδέα ότι η αυτοσυγκράτηση από μόνη της θα σταθεροποιήσει την κατάσταση υποτιμά τη στρατηγική λογική της Τεχεράνης. Το ιρανικό δόγμα βασίζεται στην αξιοποίηση της αστάθειας, όχι στην αποφυγή της. Όσο διατηρεί την ικανότητα να απειλεί τα Στενά, δεν έχει ισχυρό κίνητρο να αποκλιμακώσει.

Η κατάληψη των νησιών δεν θα ήταν αυτοσκοπός. Θα αποτελούσε μέσο για τη δημιουργία μιας νέας στρατηγικής πραγματικότητας, όπου το Ιράν δεν θα μπορεί πλέον να κρατά την παγκόσμια οικονομία σε ομηρία. Από αυτή τη θέση ισχύος, θα μπορούσαν να επανεμφανιστούν διπλωματικές διέξοδοι. Οι διαφορές κυριαρχίας για τα μικρότερα νησιά, για παράδειγμα, θα μπορούσαν να παραπεμφθούν σε διεθνή διαιτησία υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, κατά το πρότυπο προηγούμενων διευθετήσεων στον Κόλπο.

Τελικά, οι πόλεμοι δεν κρίνονται μόνο από την ισχύ πυρός αλλά και από τον έλεγχο, χερσαίων-θαλασσίων-εναερίων περιοχών, της οικονομίας και των στρατηγικών επιλογών. Στον Περσικό Κόλπο, αυτός ο έλεγχος περνά μέσα από μια χούφτα νησιών διάσπαρτων σε ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα.

Αν ο στόχος είναι να εξαναγκαστεί η Τεχεράνη σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, και όχι απλώς να αντέξει και να παρατείνει τη σύγκρουση, τότε η κατεύθυνση είναι σαφής. Η μάχη για τα Στενά του Ορμούζ δεν αφορά το κλείσιμό τους, αλλά την αφαίρεση της ικανότητας του Ιράν να το πράξει.

Και αυτό ξεκινά από τα νησιά.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

 

 

Το Ισραήλ εξαπολύει νέες επιθέσεις κατά του Ιράν καθώς η κρίση βαθαίνει

Από
anixneuseis
-
0

 

Του Trevor Hunnicutt, Alexander Cornwell και Jana Choukeir
19 Μαρτίου 2026, 11:58 μ.μ. GMT+2

Σύνοψη

  • Ο ισραηλινός στρατός αναφέρει ότι εξαπολύθηκαν πλήγματα σε στόχους στην Τεχεράνη
  • Ιρανικά πλήγματα προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στην παραγωγή φυσικού αερίου του Κατάρ
  • Ο Τραμπ δηλώνει ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων για το ισραηλινό πλήγμα σε κοίτασμα φυσικού αερίου
  • Μπαχρέιν, Κουβέιτ και ΗΑΕ αντιμετωπίζουν την επίθεση

ΝΤΟΧΑ / ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ / ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, 20 Μαρτίου (Reuters) — Το Ισραήλ εξαπέλυσε νέες επιθέσεις στην Τεχεράνη την Παρασκευή, μία ημέρα αφότου ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ του είπε να μην επαναλάβει τα πλήγματά του σε ιρανικές υποδομές φυσικού αερίου, τα οποία κλιμάκωσαν απότομα τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο κατά του Ιράν.

Η σύγκρουση έχει στοιχίσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, έχει εξαπλωθεί σε γειτονικές χώρες και έχει πλήξει την παγκόσμια οικονομία, αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν τα αρχικά τους πλήγματα στις 28 Φεβρουαρίου.

Νωρίς την Παρασκευή, το Ισραήλ εξαπέλυσε ένα κύμα πληγμάτων στην Τεχεράνη, στοχεύοντας αυτό που ο στρατός αποκάλεσε «υποδομές του ιρανικού τρομοκρατικού καθεστώτος». Μια σύντομη ανακοίνωση δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες.

Το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δήλωσαν ότι αντιμετώπιζαν πυραυλικές επιθέσεις, λίγες ώρες πριν από την έναρξη, με τη δύση του ηλίου, της γιορτής του Eid al-Fitr που σηματοδοτεί το τέλος του μουσουλμανικού ιερού μήνα του Ραμαζανιού.

Οι τελευταίες επιθέσεις ακολουθούν ημέρες ιρανικών πληγμάτων σε περιφερειακές ενεργειακές υποδομές που έχουν αναστατώσει τις παγκόσμιες αγορές.

Οι περισσότερες από τις κύριες ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν, καθώς και σημαντικά περιουσιακά στοιχεία σε γειτονικές χώρες, έχουν γίνει στόχος.

Οι περισσότερες από τις μεγάλες ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν, καθώς και σημαντικά περιουσιακά στοιχεία σε γειτονικές χώρες, έχουν γίνει στόχος.

Η ενεργειακή κρίση κλιμακώνεται

Οι τιμές της ενέργειας εκτινάχθηκαν την Πέμπτη, αφού το Ιράν απάντησε σε ισραηλινή επίθεση σε μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου πλήττοντας τη βιομηχανική πόλη Ras Laffan του Κατάρ, η οποία επεξεργάζεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου υγροποιημένου φυσικού αερίου, προκαλώντας ζημιές που θα χρειαστούν χρόνια για να αποκατασταθούν.

Το κύριο λιμάνι της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα, στο οποίο το βασίλειο είχε κατορθώσει να εκτρέπει μέρος των εξαγωγών του για να αποφύγει το κλείσιμο από το Ιράν του Στενού του Ορμούζ — του σημείου εξόδου του Κόλπου — δέχθηκε επίσης επίθεση την Πέμπτη.

Οι τιμές του πετρελαίου υποχώρησαν την Παρασκευή, καθώς δυτικές χώρες και η Ιαπωνία προσφέρθηκαν να βοηθήσουν στην εξασφάλιση ασφαλούς διέλευσης των πλοίων μέσω του στενού — από το οποίο διέρχεται συνήθως το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου — ενώ οι ΗΠΑ περιέγραψαν μέτρα για την αύξηση της παραγωγής πετρελαίου.

Τα πλήγματα σε περιφερειακές ενεργειακές εγκαταστάσεις υπογράμμισαν τη συνεχιζόμενη ικανότητα του Ιράν να επιβάλει βαρύ τίμημα στην αμερικανοϊσραηλινή εκστρατεία, καθώς και τα όρια της αεράμυνας στην προστασία των πιο πολύτιμων και στρατηγικών ενεργειακών πόρων του Κόλπου.

Ο Τραμπ, πολιτικά ευάλωτος απέναντι στην αύξηση των τιμών των καυσίμων μεταξύ των βασικών ψηφοφόρων του ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, έχει επιτεθεί σε συμμάχους που αντέδρασαν με επιφύλαξη στις απαιτήσεις του να συμβάλουν στην ασφάλεια του στενού.

Είπε ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν θα επαναλάβει την επίθεση σε ενεργειακές υποδομές. «Του είπα: “Μην το κάνεις αυτό”, και δεν θα το κάνει», δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο την Πέμπτη.

Ο Νετανιάχου δήλωσε αργότερα ότι το Ισραήλ ενήργησε μόνο του στον βομβαρδισμό του κοιτάσματος φυσικού αερίου South Pars του Ιράν.

Το Ιράν «αποδεκατίζεται» και δεν έχει πλέον την ικανότητα να εμπλουτίζει ουράνιο ή να κατασκευάζει βαλλιστικούς πυραύλους, όμως μια επανάσταση στη χώρα θα απαιτούσε και «χερσαίο σκέλος», είπε, χωρίς να δώσει περισσότερες διευκρινίσεις.

Ορισμένοι αναλυτές λένε ότι ο πόλεμος έχει ενισχύσει τη θέση του Νετανιάχου, αναδιαμορφώνοντας τον πολιτικό χάρτη του Ισραήλ προς όφελός του, ενώ για τον Τραμπ συμβαίνει το αντίθετο: τον παγιδεύει σε μια σύγκρουση χωρίς σαφή διέξοδο, εκθέτει τους Άραβες συμμάχους του στον Κόλπο σε κλιμακούμενους κινδύνους και υπονομεύει το οικονομικό αφήγημα που τροφοδότησε την επιστροφή του στην εξουσία.

Τα αρχικά πλήγματα του πολέμου, τα οποία σκότωσαν τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν και άλλους κορυφαίους αξιωματούχους, σημειώθηκαν ενώ ακόμη η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη βρίσκονταν σε συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Καθώς δεν διαφαίνεται τέλος στη σύγκρουση, και ενώ η απειλή ενός παγκόσμιου πετρελαϊκού σοκ αυξάνεται μέρα με τη μέρα, η Βρετανία, ο Καναδάς, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Ιαπωνία εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση εκφράζοντας «την ετοιμότητά μας να συμβάλουμε σε κατάλληλες προσπάθειες για τη διασφάλιση ασφαλούς διέλευσης μέσω του Στενού».

Υποσχέθηκαν επίσης «και άλλα μέτρα για τη σταθεροποίηση των ενεργειακών αγορών, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας με ορισμένες παραγωγούς χώρες για την αύξηση της παραγωγής».

Υπήρχαν ελάχιστες ενδείξεις για οποιαδήποτε άμεση κίνηση. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς επανέλαβε ότι οποιαδήποτε συμβολή στην ασφάλεια του στενού θα μπορούσε να γίνει μόνο μετά το τέλος των εχθροπραξιών, ενώ ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι η υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου και η προώθηση της αποκλιμάκωσης «είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε».

«Δεν έχω ακούσει κανέναν εδώ (άλλους ηγέτες της Ε.Ε.) να εκφράζει προθυμία να εμπλακεί σε αυτή τη σύγκρουση — το ακριβώς αντίθετο», είπε ο Μακρόν μετά από ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες.

Η απροθυμία των βασικών συμμάχων των ΗΠΑ να εμπλακούν στον πόλεμο αντανακλά τον σκεπτικισμό τους απέναντι σε μια σύγκρουση την οποία, όπως έχουν πει οι Ευρωπαίοι ηγέτες, δεν επιδίωξαν, της οποίας οι στόχοι παραμένουν ασαφείς και πάνω στην οποία έχουν ελάχιστο έλεγχο.

«Ένα νέο στάδιο στον πόλεμο»

Ο βομβαρδισμός από το Ισραήλ του κοιτάσματος φυσικού αερίου South Pars του Ιράν, για τον οποίο ο Τραμπ είπε ότι οι ΗΠΑ δεν γνώριζαν τίποτε εκ των προτέρων, υπέδειξε κενά στον συντονισμό της στρατηγικής και των πολεμικών στόχων μεταξύ των βασικών πρωταγωνιστών.

Προσθέτοντας στη σύγχυση γύρω από την επίθεση, τρεις Ισραηλινοί αξιωματούχοι είπαν ότι η επιχείρηση είχε πραγματοποιηθεί σε συνεννόηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ήταν απίθανο να επαναληφθεί.

Η Διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ, Τάλσι Γκάμπαρντ, δήλωσε στην Επιτροπή Πληροφοριών της Βουλής ότι οι στόχοι της Ουάσινγκτον και του Ισραήλ διαφέρουν: «Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει επικεντρωθεί στην εξουδετέρωση της ιρανικής ηγεσίας. Ο πρόεδρος είπε ότι οι δικοί του στόχοι είναι να καταστρέψει την ικανότητα του Ιράν να εκτοξεύει βαλλιστικούς πυραύλους, την ικανότητά του να παράγει βαλλιστικούς πυραύλους και το ναυτικό του».

Ο ιρανικός στρατός δήλωσε ότι τα πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές του Ιράν οδήγησαν σε «ένα νέο στάδιο του πολέμου», στο οποίο το Ιράν έπληξε ενεργειακές εγκαταστάσεις που συνδέονται με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Αν επαναληφθούν πλήγματα (στις ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν), περαιτέρω επιθέσεις στις δικές σας ενεργειακές υποδομές και σε εκείνες των συμμάχων σας δεν θα σταματήσουν μέχρι να καταστραφούν ολοσχερώς», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ιρανικού στρατού Εμπραχίμ Ζολφαγκάρι, σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης.

Εκπρόσωπος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν δήλωσε ότι η παραγωγή πυραύλων συνεχίζεται ακόμη και σε καιρό πολέμου, προσθέτοντας ότι η ιρανική πυραυλική βιομηχανία αποδίδει φέτος σε υψηλό επίπεδο, χωρίς ανησυχίες για την παραγωγή ή τα αποθέματα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της QatarEnergy δήλωσε στο Reuters ότι οι ιρανικές επιθέσεις έθεσαν εκτός λειτουργίας το ένα έκτο της εξαγωγικής ικανότητας LNG του Κατάρ, αξίας 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, αναγκάζοντας την εταιρεία να επικαλεστεί ανωτέρα βία στις εξαγωγές και να προχωρήσει σε επισκευές που θα χρειαστούν τρία έως πέντε χρόνια.

Ρεπορτάζ από τον Andrew Mills στη Ντόχα και τον Timour Azhari στο Ριάντ. Πρόσθετο ρεπορτάζ από τα γραφεία του Reuters. Κείμενο από τους Costas Pitas, Stephen Coates και Lincoln Feast. Επιμέλεια από Diane Craft, Neil Fullick και William Mallard.

Δ. Κωνσταντακόπουλος: Πεκίνο προς Τελ – Αβίβ και Ουάσιγκτων: “Το Ισραήλ θα πάψει να υπάρχει τη στιγμή που θα χρησιμοποιήσει πυρηνικό όπλο!”

Από
anixneuseis
-
1

Είχαμε ολοκληρώσει το άρθρο που ακολουθεί όταν πληροφορηθήκαμε κατάπληκτοι τις δηλώσεις της εκπροσώπου των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων που απειλούν με εξόντωση Ρώσους ηγέτες που θέλουν το κακό του Ισραήλ !

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Περίληψη: Στο παρακάτω άρθρο θα παρουσιάσουμε τους λόγους για τους οποίους είναι τώρα πολύ πιθανός ένας πυρηνικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή, την αποτρεπτική παρέμβαση της Κίνας που διέκοψε μια περίοδο επικίνδυνης ανοχής του Ισραήλ από τις μεγάλες δυνάμεις και τη σχέση ανάμεσα σε όσα συμβαίνουν στη Δυτική Ασία και όσα συμβαίνουν στην αμερικανική ήπειρο και ιδίως στην Κούβα
Δ.Κ.

Από την εισβολή στο Ιράκ (2003) στην επίθεση στο Ιράν (2026)

Επισημάναμε ήδη από το 2006 το σχεδόν αναπόφευκτο της χρήσης πυρηνικών όπλων κατά του Ιράν, εάν δεν το εμπόδιζαν ισχυρά κράτη και ισχυρά κινήματα.

Το αναπόφευκτο προέκυπτε από την ανάγκη ολοκλήρωσης του νεοσυντηρητικού προγράμματος υπό την καθοδήγηση και με την υποστήριξη και χρηματοδότηση του Νετανιάχου, ένα πρόγραμμα που απέβλεπε στην πλήρη περιφερειακή επικράτηση του Ισραήλ («Μεγάλο Ισραήλ») στη Μέση Ανατολή με την καταστροφή, τον κατακερματισμό, τη χαοτική αποσύνθεση όλων των κρατών της περιοχής, ακόμα και των φιλοδυτικών, αλλά και στην παγκόσμια κυριαρχία Ισραήλ και ΗΠΑ. Το πρόγραμμα αυτό έπρεπε να ολοκληρωθεί με την κατάληψη του Ιράν (αν όχι και της Βόρειας Κορέας). Κάτι τέτοιο όμως φαινόταν αδύνατο με συμβατικά όπλα, ιδίως μάλιστα επί τη βάσει της εμπειρίας της εισβολής στο Ιράκ και, όπως όλα δείχνουν παραμένει ανέφικτο με συμβατικές δυνάμεις.

Από τότε υποστηρίξαμε ότι, για να μη φτάσουμε σε αυτό το σημείο, θα έπρεπε να υπάρξει αποφασιστική αντίσταση λαών και κρατών σε αυτά τα σχέδια. Κάποια αντίδραση υπήρξε όντως από τον Ομπάμα, που υπέγραψε συμφωνία με την Τεχεράνη (που κατήργησε ο Τραμπ) και απέφυγε να εισβάλλει στη Συρία μετά την προβοκάτσια με τα δήθεν χημικά όπλα. Αν όμως αντέδρασε σε αυτά, σε κάμποσα άλλα συμβιβάστηκε με το σιωνιστικό λόμπυ, όπως αποδεχόμενος την ύπαρξη ανθρώπων του Λόμπυ (Κλίντον και Νούλαντ) στην κυρβέρνησή του, όπως στην επίθεση κατά της Λιβύης και αφήνοντας τη βαθιά σιωνίστρια και νεοσυντηρητική Βικτόρια Νούλαντ, μαζί με τον αρχηγό της CIA να οργανώσουν το Μαϊντάν. Η αντίδραση στο σιωνιστικό λόμπυ δεν υπήρξε αρκετή για να ξεριζώσει οριστικά αυτά τα σχέδια, ούτε βέβαια την επιρροή του Λόμπυ. Στη συνέχεια ήρθε ο κ. Τραμπ, κατασκεύασμα και όργανο του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς απατεώνες όλων των εποχών, λέγοντας ότι είναι εναντίον των «πολέμων που δεν τελειώνουν ποτέ» και αφήνοντας να εννοηθεί ότι διάκειται φιλικά προς τη Ρωσία. Στη διάρκεια της πρώτης θητείας του ήδη, ο «φιλορώσος» και «φιλειρηνιστής» Τραμπ κατήργησε τη συμφωνία με το Ιράν, προσπάθησε να ξεκινήσει πόλεμο με τη δολοφονία Σολεϊμανί και εξόπλισε σαν αστακό την Ουκρανία, στην οποία ο Ομπάμα είχε αρνηθεί να δώσει  «θανατηφόρα όπλα» (lethal arms) (Δείτε εδώ).

Έθεσε έτσι τις βάσεις για τη δεύτερη θητεία του όπου βλέπουμε ένα όργιο κατεδάφισης του διεθνούς δικαίου, του ανθρωπισμού και του πολιτισμού, τους πολέμους και τις απειλές κατά σειράς χωρών και τον πόλεμο που παρακολουθούμε κατά του Ιράν, για μια νέα διεθνή τάξη που δεν έχει ουσιαστικές διαφορές με αυτή που ονειρεύτηκε ο Αδόλφος Χίτλερ. Επωφελήθηκε για να τα κάνει αυτά από την εμπλοκή της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά και από τις εξωφρενικές απάτες που διέχυσαν για τις προθέσεις τους και αυτός και ο «καθοδηγητής» του Νετανιάχου.

‘Ενας από τους λόγους που ο Τραμπ (και ουσιαστικά ο Νετανιάχου πίσω του) κινήθηκε τόσο γρήγορα εναντίον τόσο πολλών στόχων ταυτόχρονα, είναι πιθανώς η πεποίθηση του ιμπεριαλιοτικού πυρήνα ότι δεν θα υπάρξει μείζων αντίδραση της Ρωσίας, όσο συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για το ουκρανικό και με την Κίνα όσο εκκρεμεί μια συμφωνία για το εμπόριο.

Η πυρηνική απειλή συγκεκριμενοποιείται. Τα «μοντέλα» της Δρέσδης και της Χιροσίμα 

Για να επανέλθουμε τώρα στο Ιράν, από την έναρξη του τωρινού πολέμου και εμείς και μερικοί ακόμα έγκυροι παρατηρητές διεθνώς επισημάναμε τον κίνδυνο το σιωνιστικό καθεστώς ή/και οι ΗΠΑ – που ελέγχονται άλλωστε από αυτό – να χρησιμοποιήσουν τα πυρηνικά όπλα που διαθέτουν για να καταστρέψουν το Ιράν: “Θα ρίξουν πυρηνικά στο Ιράν;”,«Το Πυρηνικό Ζήτημα»- Άρθρο του James K. Galbraith στο militaire με αφορμή όσα γίνονται στο Ιράν, “Breaking the Nuclear Taboo”, “Schiller Institute forum warns of global nuclear war, urges new security architecture“, “Jeffrey Sachs: Israel Could Use Nuclear Weapons Against Iran”

Ο ίδιος άλλωστε ο Νετανιάχου, αποκρούοντας τις κατηγορίες περί γενοκτονίας των Παλαιστινίων, υπενθύμισε στους δυτικούς τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, αλλά και τους συμβατικούς συμμαχικούς βομβαρδισμούς των γερμανικών πόλεων  στα τέλη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, που είχαν αντίστοιχες συνέπειες με πυρηνικές επιθέσεις.  Ουσιαστικά τους είπε: «αφού εσείς είχατε το δικαίωμα να εξαφανίσετε τη Χιροσίμα και να ισοπεδώσετε τη Δρέσδη, το ίδιο δικαίωμα έχω και εγώ». Το είπε και το έκανε στη Γάζα με συμβατικά μέσα, ενώ ένας Υπουργός του απείλησε να το κάνει και με πυρηνικά.

Ήδη άλλωστε από τον περυσινό Ιούνιο περάσαμε το πυρηνικό κατώφλι με τις επιθέσεις κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων που αναπόφευκτα εκλύουν ραδιενέργεια.

Ήδη το Ισραήλ χρησιμοποίησε προχτές τη φόρμουλα «Δρέσδη» χτυπώντας τις ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν και προκαλώντας την προβλέψιμη και αναπόφευκτη απάντηση των Ιρανών, για την οποία είχαν προειδοποιήσει  με χτυπήματα σε όλη τη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα ισοπεδώνει τον Λίβανο και θέλει να σπρώξει τους Σύρους τζιχαντιστές σε πολεμική εμπλοκή κατά της Χεζμπολά. Το γεγονός έχει ήδη προκαλέσει τεράστια παγκόσμια οικονομική ζημιά και τεράστια ζημιά στο παγκόσμιο κλίμα και στο φυσικό περιβάλλον. Ακόμα και αν σταματήσει αύριο ο πόλεμος θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστο έως το 2027 για να ελπίσουμε στην αντιστροφή των οικονομικών συνεπειών, αν δεν έχει προκληθεί μεγάλο οικονομικό κραχ. ‘Ηδη υπολογίζεται ότι απειλείται άμεσα η ζωή δέκα εκατομμυρίων Ινδών εξαιτίας της κρίσης στα καύσιμα. Οι επιπτώσεις στο κλίμα και το φυσικό περιβάλλον είναι αμφίβολο ότι θα μπορέσουν ποτέ να αντιστραφούν και κινδυνεύουν να επιταχύνουν την πορεία του πλανήτη προς Οικολογικό Ολοκαύτωμα.

Η δολοφονία άλλωστε των πιο σημαντικών, έγκυρων και έμπειρων ηγετών του Ιράν από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ δυσκολεύει και κάθε προσπάθεια ειρηνικής επίλυσης.

Υπάρχει όμως όριο στη χρησιμότητα του μοντέλου Δρέσδη, όπως φάνηκε από την πρώτη στιγμή. Το Ισραήλ κινδυνεύει με πολύ μεγάλες («απαράδεκτες» στην ορολογία της πυρηνικής στρατηγικής) απώλειες, ενώ είναι πλέον ορατή πιθανότητα να καταστραφεί πλήρως η Δυτική Ασία, κάτι που δοκιμάζει τα όρια και της Αμερικής και της Ευρώπης και της Ινδίας και πολλών άλλων Κι αυτό είναι που κάνει τώρα επίκαιρο το σενάριο «Χιροσίμα», το επόμενο στη μοιραία αλυσίδα της κλιμάκωσης.

Και δεν είμαι εγώ ή κάποιοι αναλυτές που το λένε. Είναι ο ίδιος ο «τσάρος» του Προέδρου Τραμπ για την τεχνητή νοημοσύνη και τα κρυπτονομίσματα που το λέει David Sacks, ο άνθρωπος που οργάνωσε το Silicon Valley υπέρ του Τραμπ. Ο Sacks υποστηριξε ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα το Ισραήλ για να καταστρέψει το Ιράν, αφού δεν μπορεί να το καταφέρει αλλοιώς. Ο Sacks κάλεσε τον Πρόεδρο να αποφύγει τις – υπάρχουσες όπως αποκαλύπτει – εισηγήσεις και πιέσεις για χερσαία εισβολή και αλλαγή καθεστώτος, να κηρύξει νίκη και να βγει από τον πόλεμο.

Η προειδοποίηση Sacks έγινε μία μέρα μετά την παραίτηση του επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας που δήλωσε ότι το Ισραήλ έσπρωξε τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο προς το δικό του και όχι το συμφέρον των ΗΠΑ.

Η Κίνα προειδοποιεί

Οι δηλώσεις αυτές, πιθανότατα και οι πληροφορίες που έχει, προκάλεσαν μια ανεπίσημη μεν πλην σκληρότατη δήλωση του Πεκίνου. Είναι η πρώτη φορά που μια μεγάλη δύναμη διακόπτει την πρωτοφανή ανοχή που διέθετε το Ισραήλ και τα λόμπι του, ανοχή που έχει οδηγήσει τώρα την ανθρωπότητα στο χείλος της αβύσσου.

Eιδικότερα, ο Victor Gao αντιπρόεδρος του κινεζικού Ινστιτούτου για την Κίνα και την Παγκοσμιοποίηση, δήλωσε στην αμερικανική επιθεώρηση The Cradle ερωτώμενος για το τι θα πράξουν οι δύο πυρηνικές δυνάμεις, Ρωσία και Κίνα, αν το Ισραήλ χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, ότι «τη στιγμή που «το Ισραήλ θα χρησιμοποιήσει μια πυρηνική κεφαλή εναντίον οποιασδήποτε χώρας θα θεωρηθεί ο υπ. αρ. 1 εχθρός της ανθρωπότητας, θα είναι το τέλος (demise) του Ισραήλ ως κράτους, ως καθεστώτος, ως χώρας».  Προειδοποίησε ταυτόχρονα τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου, την κυβέρνηση του Ισραήλ και των ενόπλων δυνάμεών του ότι θα θεωρηθούν εχθροί της ανθρωπότητας και υπεύθυνοι για ότι συμβεί, σε μια έμμεση πλην σαφή αναφορά στις δίκες της Νυρεμβέργης που δίκασαν τους Ναζί ηγέτες. Ο κ. Gao ξεκαθάρισε ότι τα όσα λέει δεν αφορούν καταδικαστικές δηλώσεις, αλλά προαναγγελία πράξεων, συνεχάρη τον κ. Τραμπ για τη δήλωσή του ότι το Ισραήλ δεν θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά και ευχήθηκε να δράσει αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο κ. Gao προσθέτει ότι τυχόν χρήση πυρηνικών από το Ισραήλ θα οδηγήσει σε εκρηκτική διάδοση των πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή και η χρήση τους σε εκατοντάδες εκατομμύρια νεκρών και την μετατροπή όλης της περιοχής σε μη κατοικίσιμη.

Η κινεζική προειδοποίηση έχει διατυπωθεί με … κινεζικό τρόπο. Ο κ. Gao είναι αρχηγός ενός μικρού κόμματος συμμαχικού προς το ΚΚ και δεν διαθέτει κυβερνητική θέση, άρα η ευθύνη της δήλωσής του δεν μπορεί να αποδοθεί άμεσα στην κινεζική ηγεσία ή το ΚΚΚ. Εντούτοις δεν υπάρχει αμφιβολία ότι συνιστά ανεπίσημη πλην έγκυρη έκφραση της κινεζικής θέσης στο ζήτημα. Και για να μη μας αφήσει καμιά αμφιβολία για το θέμα, η Κινεζική Ακαδημία διένειμε το συγκεκριμένο απόσπασμα των δηλώσεων Gao υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Τι θα κάνει η Κίνα αν το Ισραήλ ρίξει πυρηνικό όπλο;»

Σταματήστε το Ισραήλ! 

Ελπίζουμε η προειδοποίηση και απειλή του Πεκίνου (που δεν γνωρίζουμε αν γίνεται σε συνεννόηση με τη Μόσχα) να μην έρχεται πολύ αργά για να σταματήσει την πορεία προς την άβυσσο.

Βεβαίως οι ΗΠΑ (Πρόεδρος και νομοθετική εξουσία) μοιάζουν τώρα να έχουν ελεγχθεί με πάρα πολλούς τρόπους από το Ισραήλ και τα σιωνιστικά λόμπυ.

Αλλά δεν θα είχαμε φτάσει στο σημείο που είμαστε τώρα, ούτε θα διατρέχαμε τέτοιους κινδύνους αν η Ευρώπη, η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία και όλοι οι υπόλοιποι δεν ανέχονταν ή και στήριζαν το Ισραήλ στη γενοκτονία των Παλαιστινίων που αποθράσυνε την ηγεσία Νετανιάχου. Ανέχθηκαν ή υποστήριξαν την ανατροπή του ‘Ασαντ από τους τζιχαντιστές με τη στήριξη Τουρκίας, Ισραήλ και ΗΠΑ. Η πτώση της Συρίας άνοιξε τον δρόμο του Ισραήλ για την Τεχεράνη και τον Λίβανο.

Ανέχθηκαν ή υποστήριξαν την απαγωγή του Προέδρου Μαδούρο που επέτρεψε τον έλεγχο των πετρελαίων της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ, κάτι που το Ισραήλ θεωρούσε απαραίτητο πριν τον πόλεμο στο Ιράν, πόλεμο που θα οδηγούσε αναπόφευκτα στο κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, όπως είχε έγκαιρα επισημανθεί. Η Βενεζουέλα άνοιξε τον δρόμο για το Ιράν

Ο τρόπος με τον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη αντιμετωπίζουν έως τώρα το “νεοφασιστικό δίδυμο” Νετανιάχου και Τραμπ, θυμίζει έντονα τον τρόπο που όλες ανεξαιρέτως οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αντιμετώπισαν τον Αδόλφο Χίτλερ στη δεκαετία του 1930, επιτρέποντάς του έτσι να καταλάβει όλη την ηπειρωτική Ευρώπη προτού αιφνιδιάσει την ΕΣΣΔ, με τη Βέρμαχτ να  προελαύνει έως τα περίχωρα της Μόσχας.

Στο παρελθόν μια ανάλογη πολιτική οδήγησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θα επιτραπεί άραγε στο Ισραήλ σήμερα να προκαλέσει τον Γ’ και τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο; Ας ελπίσουμε η αντίδραση κρατών και κοινωνιών να σταματήσει την πορεία προς ένα πυρηνικό και οικολογικό ολοκαύτωμα.

Σημείωση 1: Αναφερθήκαμε στην Κούβα. Τυχόν πτώση της θα σημάνει έναν άνευ προηγουμένου θρίαμβο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού με τεράστιες παγκόσμιες πολιτικές συνέπειες. Θα νομιμοποιήσει και αυτή την κατεδάφιση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου και Πολιτισμού. Αλλά επίσης θα αφαιρέσει και ένα κρίσιμο στοιχείο πυρηνικής ισορροπίας της Ρωσίας και των ΗΠΑ, από την εποχή της κρίσης των πυραύλων της Κούβας. Εξήντα χρόνια μετά, η Αμερική ουσιαστικά αφίσταται από την υπόσχεσή της προς τη Μόσχα να μην επιτεθεί στην Κούβα. Αυτός είναι και ένας βασικός λόγος  που ο Τραμπ ακολουθεί τώρα αυτή την επιθετική πολιτική στην Κούβα, ενώ αυτός είναι πιθανότατα και ο λόγος που διεκδικεί τη Γροιλανδία, που είναι προνομιακή θέση για την τοποθέτηση αντιβαλλιστικής ασπίδας. Ενδιαφέρον έχει εκδηλώσει και για τον έλεγχο της Ισλανδίας και αξίζει να θυμίσουμε ότι η γραμμή Γροιλανδία-Ισλανδία-Βρετανία ελέγχει την είσοδο των ρωσικών υποβρυχίων στον Ατλαντικό. Για να μπορέσει η Αμερική να εξαπολύσει πρώτο πυρηνικό πλήγμα κατά της Ρωσίας ή/και της Κίνας, πρέπει να διαθέτει ικανοποιητική αντιβαλλιστική άμυνα για να αναχαιτίσει το ανταποδοτικό πλήγμα.

Σημείωση 2η: Από τα όσα προηγήθηκαν μπορεί κάποιος να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ είναι υπεύθυνο για όλα τα παγκόσμια προβλήματα. Στην πραγματικότητα το σιωνιστικό κράτος και τα διάφορα παντοδύναμα λόμπυ του ανά τον κόσμο, ένα είδος Σιωνιστικής Διεθνούς, ενεργούν ως το πιο αποφασιστικό και το πιο εξτρεμιστικό κομμάτι του παγκόσμιου Χρηματιστικού Κεφαλαίου, του παγκόσμιου Καπιταλισμού. Εν μέρει η ισχύς τους προκύπτει ΄από το ότι δεν υπάρχει ακόμα, σήμερα, αριστερή εναλλακτική στο  σύστημα. Ενώ η “παγκοσμιοποίηση” απέτυχε ως εργαλείο παγκόσμιας επιβολής της Δύσης και του Καπιταλισμού, της εξουσίας του Χρήματος επί της ανθρωπότητας, άρα έφτασε, όπως και στην περίοδο 1914 – 1945, η εποχή των μεγάλων πολέμων και του Φασισμού, έστω κι αν αυτό συνεπάγεται στις σημερινές συνθήκες αυξημένο κίνδυνο καταστροφής, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, της ανθρωπότητας.

konstantakopoulos.gr

Πώς Τελειώνει Αυτό: Δραπετεύοντας από τη Σκοτεινή Τριάδα

Από
anixneuseis
-
0

Counterpunch

19 Μαρτίου 2026

Kathleen Wallace

Πηγή εικόνας: Anthony E.D. Mobbs – CC BY-SA 4.0

Όλοι μας έχουμε συναντήσει στη ζωή μας ανθρώπους που εμφανίζουν τα χαρακτηριστικά αυτού που σήμερα είναι γνωστό ως «προσωπικότητα της Σκοτεινής Τριάδας» (Dark Triad Personality). Πρόκειται για έναν συνδυασμό ναρκισσισμού, ψυχοπάθειας και μακιαβελισμού. Με λίγα λόγια, πρόκειται για άτομα στερημένα από ενσυναίσθηση, που χρησιμοποιούν τη χειραγώγηση ως την κατεξοχήν μέθοδο για να πετυχαίνουν τους στόχους τους. Δεν αισθάνονται μεταμέλεια για τη συμπεριφορά τους, ούτε συνήθως μαθαίνουν από τα λάθη τους. Τα μόνα όρια που τα αναχαιτίζουν είναι οι συνέπειες που δεν μπορούν να αποφύγουν με τα τεχνάσματά τους· και ακόμη κι έτσι, αυτό λειτουργεί περισσότερο ως μηχανισμός περιορισμού παρά ως οποιαδήποτε ουσιαστική ηθική ή ψυχική τους εξέλιξη.

Έχουμε δει το χάος που σπέρνουν τέτοια άτομα και τον τρόπο με τον οποίο μοιάζουν να ευημερούν μέσα σε τέτοιες συνθήκες. Ξέρουμε επίσης ότι συχνά βγάζουν στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό άλλων ανθρώπων, ακόμη κι όταν εκείνοι δεν φέρουν τέτοιου τύπου διαταραχές της ομάδας Β. Οι τελευταίοι απλώς αντιδρούν στο περιβάλλον χάος με έναν σπασμωδικό, απελπισμένο και αρπακτικό τρόπο. Η καλύτερη στάση όταν τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν στη ζωή σου είναι να μειώσεις όσο μπορείς τη δυνατότητά τους να σε επηρεάζουν· όμως αυτό, φυσικά, είναι πολύ πιο εύκολο να ειπωθεί παρά να γίνει. Άνθρωποι σαν κι αυτούς δεν ικανοποιούνται ποτέ, ακόμη κι όταν φαίνεται πως πετυχαίνουν τους υποτιθέμενους στόχους τους. Η βαθύτερη αλήθεια της ψυχής τους μοιάζει να είναι ότι επιδιώκουν διαρκώς να γεννούν δυστυχία στους άλλους, ώστε να ταιριάζει με τη σήψη που κουβαλούν στον ίδιο τους τον πυρήνα.

Τώρα βλέπουμε τι συμβαίνει όταν τέτοιοι τύποι προσωπικότητας αποκτούν ανεξέλεγκτη εξουσία μέσα στην κυβέρνηση. Οι πολυάριθμοι διευκολυντές και συνοδοιπόροι που απλώς ακολούθησαν την πορεία για να μη διαταράξουν την ισορροπία υπήρξαν βασικοί πλακοστρωτές αυτού του δρόμου προς την κόλαση. Όσοι στάθηκαν στο πλευρό του Τραμπ ήξεραν πολύ καλά σε τι έμπαιναν. Αυτές οι αποκρουστικές μορφές άνοιξαν τον δρόμο για τον Τραμπ ΙΙ, ο οποίος, φυσικά, είναι γεμάτος από χαρακτήρες που φέρουν τα ίδια τοξικά γνωρίσματα με εκείνον. Βλέπουμε να αναδύεται, πλήρως διαμορφωμένη και γκροτέσκα, μια «προεδρία της ενδοοικογενειακής βίας». Η ευθύνη βαραίνει κάθε πολιτικό που υπονόμευσε τη δυνατότητα βελτίωσης της ζωής των πολλών, ενώ ταυτόχρονα διεύρυνε τις φρικτές τάσεις συσσώρευσης πλούτου από τους δισεκατομμυριούχους. Αυτό βαραίνει όλους τους.

Όταν οι σύντροφοι που έχουν παγιδευτεί σε τέτοιες καταστάσεις προσπαθούν να απεγκλωβιστούν, διαπιστώνουν ότι βρίσκονται στην πιο επικίνδυνη φάση. Οι προσωπικότητες της Σκοτεινής Τριάδας δεν διαχειρίζονται καθόλου καλά την απόρριψη, και φαίνεται μάλιστα να απολαμβάνουν το να έχουν έναν εχθρό, πάνω στον οποίο μπορούν να προβάλουν όλες τις δικές τους απεχθείς ιδιότητες. Μερικές φορές σκοτώνουν το άτομο που προσπαθεί να φύγει. Μια άλλη εκδοχή είναι να στραφεί η προσοχή τους σε νέα θύματα· και φυσικά, σε ευρύτερη κλίμακα, αυτό δεν είναι λύση αλλά απλώς μια νέα τραγωδία. Σκεφτείτε: Βενεζουέλα, έπειτα Ιράν, έπειτα ίσως Κούβα…

Η σημερινή κυβέρνησή μας λειτουργεί ακριβώς όπως ένας παρανοϊκός κακοποιητικός σύντροφος. Πάντα υπήρχε αυτή η διάσταση, σε έναν βαθμό, λόγω της ίδιας της φύσης της εξουσίας. Όσοι την επιθυμούν τη θέλουν συχνά για όλους τους λάθος λόγους, και η εξουσία έχει την τάση να αυτοεπιλέγει τους ηθικά έκπτωτους. Η διαφορά σήμερα είναι η απουσία περιοριστικών επιρροών. Έχουμε άντρες που κυριολεκτικά θα φορέσουν παπούτσια πολύ μεγαλύτερα από το νούμερό τους για να ευχαριστήσουν έναν δικτάτορα που κυβερνά με τον φόβο. Θυμάται κανείς τις ιστορίες για τον Στάλιν, που απαιτούσε από τους ανθρώπους του να πίνουν όλη νύχτα μαζί του, τιμωρώντας όσους προσπαθούσαν να βάλουν νερό στα ποτήρια τους αντί για ποτό. Πρόκειται ξεκάθαρα για συμπεριφορά λατρείας του τύπου «ποτέ μη γίνεις ο πρώτος που θα σταματήσει να χειροκροτά». Ο εξευτελισμός είναι ο στόχος, και οι αδύναμοι άντρες που συναινούν σε τέτοια εφιαλτικά γελοιοθεάματα συμβάλλουν στο να εξαπολύονται αυτές οι φρικαλεότητες πάνω στον γενικό πληθυσμό.

Όλα αυτά δεν θα ήταν παρά μια υποσημείωση στην ιστορία, αν οι μανιακοί που βρίσκονται στο τιμόνι δεν είχαν στα χέρια τους τα μέσα για να δολοφονήσουν αμέτρητα εκατομμύρια ανθρώπους και να καταρρεύσουν την παγκόσμια οικονομία. Πολλοί από εμάς θα λέγαμε ότι αυτή η οικονομία, με το καρκινικό μοντέλο αέναης ανάπτυξής της, πρέπει να γκρεμιστεί· όμως λίγοι θα έλεγαν ότι αυτός είναι ο τρόπος να γίνει. Αυτή η μέθοδος θα βυθίσει τη συντριπτική πλειονότητα στην πλήρη και απόλυτη φτώχεια, με μια τάξη τύπου «Caligula Plus» να δεσπόζει από πάνω της. Και η τεχνολογία της Palantir θα είναι εκεί, ώστε να διασφαλίζει ότι το δίχτυ θα είναι αδύνατο να το ξεφύγεις.

Μέσα σε όλα αυτά, οι ΗΠΑ έχουν φερθεί στους συμμάχους τους με μια περιφρόνηση που δεν θα είχε καν λογική βάση ούτε απέναντι σε εχθρούς. Είναι σχεδόν δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς θα μπορούσε κάποιος να αναλάβει το τιμόνι των ΗΠΑ και να τις οδηγήσει στην καταστροφή πιο γρήγορα, κάτι που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν πρόκειται για ανικανότητα ή για καθαρό σαμποτάζ.

Η πιο πιθανή απάντηση μοιάζει να είναι απλώς ότι αυτό συμβαίνει όταν έχεις τόσο βαθιά τραυματισμένα και συμβιβασμένα άτομα στην εξουσία. Αγαπούν τον φόνο, αγαπούν την εξουσία και είναι εξαιρετικά ευάλωτοι στο να σπρωχθούν προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις εξαιτίας του πιθανού kompromat που υπάρχει εις βάρος τους. Ο Lindsey Graham πέρασε από τη ρητορική ότι ο Τραμπ είναι ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος, στο να γίνει αυτός ο φαινομενικά διαρκώς μεθυσμένος, πολεμοκάπηλος γλείφτης που βλέπουμε σήμερα. Αν είχαμε τέτοιους άντρες στη γειτονιά μας, θα τους αποφεύγαμε στις καθημερινές μας βόλτες. Κι όμως, τους έχουμε ανεβάσει στην εξουσία πάνω από εμάς. Και καθώς η πλειοψηφία αρχίζει να συνειδητοποιεί πόσο παράλογη είναι αυτή η κατάσταση, οι περισσότεροι δεν έχουν ιδέα πώς να αντιμετωπίσουν έναν τέτοιο εχθρό — έναν εχθρό που ενσαρκώνει τη Σκοτεινή Τριάδα.

Οι γυναίκες που προσπαθούν να ξεφύγουν από κακοποιητές μερικές φορές το επιχειρούν απλώς φεύγοντας. Όμως η χώρα μας έχει καταστήσει αδύνατο ακόμη και αυτό. Όπως ένας άντρας που ελέγχει όλα τα οικονομικά του σπιτιού, έτσι και οι πολίτες έχουν υποστεί τέτοιο έλεγχο στα οικονομικά τους ώστε οι περισσότεροι δεν μπορούν να χάσουν ούτε δύο μισθούς χωρίς να επέλθει μια καταστροφική κατάρρευση. Πιθανότατα δεν μπορούν, υπό τέτοιες συνθήκες, να φύγουν για την Πορτογαλία. Και όπως συμβαίνει με τους περισσότερους κακοποιητές, οι συμμαχίες έχουν έτσι κι αλλιώς διαρραγεί· τους αρέσει να απομονώνουν και να μπερδεύουν τα θύματα. Αν δεν έχεις συμμάχους, δεν έχεις ούτε πού να τρέξεις. Οι περισσότεροι Αμερικανοί, στον βαθύτερο πυρήνα τους, δεν αντιλαμβάνονται πραγματικά πόσο πιο δύσκολο είναι να ζει κανείς εκεί σε σύγκριση με όλες τις άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Αυτός είναι ο τρόπος ύπαρξης του «ο ένας τρώει τον άλλον» που όλοι έχουμε κανονικοποιήσει. Οι Αμερικανοί έχουν γαλουχηθεί να φοβούνται τον «σοσιαλισμό», όπως ακριβώς ένας κακοποιημένος σύντροφος φοβάται το άγνωστο. Η κακοποίηση που γνωρίζεις απέναντι σε έναν μυστηριώδη κόσμο για τον οποίο σου έχουν πει ότι υπάρχει, αλλά δεν μπορείς πλήρως να επιτρέψεις στον εαυτό σου να πιστέψει, γιατί σχεδόν ακούγεται υπερβολικά καλός για να είναι αληθινός.

Οι ΗΠΑ έχουν επιτρέψει μια εκρηκτική αύξηση της φτώχειας και της συνακόλουθης αστεγίας, όχι επειδή δεν υπάρχουν τα χρήματα για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα — αφού προφανώς υπάρχουν όταν πρόκειται να δολοφονηθούν Ιρανοί. Τα χρήματα υπάρχουν. Το ζήτημα όμως — και όχι κάποια ατυχής παρενέργεια — είναι να εξαναγκάζονται οι πολίτες να ζουν σε μια εξημερωμένη κατάσταση φόβου, είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.

Στο παρελθόν καταβαλλόταν πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια για να διατηρηθεί η ψευδαίσθηση, για να πειστούν οι πολίτες των ΗΠΑ ότι απειλούνται από άλλα έθνη και ότι είναι αναγκαίο να επιδίδονται σε ιμπεριαλιστικές περιπέτειες. Το χαοτικό και επικών διαστάσεων ξεγύμνωμα της ήττας που εξελίσσεται τώρα ίσως διαπεράσει αυτή την ψευδαίσθηση, ότι δηλαδή αυτό το είδος κοινωνίας μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει. Ο ίδιος ο παραλογισμός και η συνοδευτική φρίκη αρκούν για να διαλύσουν σχεδόν τα πάντα, ακόμη και το ίδιο μας το μυαλό. Οι εισβολές σε άλλα έθνη στο παρελθόν αντιμετωπίζονταν με αποδοχή, όμως αυτή η τυφλή εμπιστοσύνη διαβρώνεται.

Το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας μοιάζει κοντά και η απώλεια του πετροδολαρίου φαίνεται σχεδόν προδιαγεγραμμένη. Είναι σαν ο κακοποιητής να πρόκειται να λάβει τα χαρτιά του διαζυγίου, αλλά δυστυχώς να εξακολουθεί να διαθέτει ένα τεράστιο οπλοστάσιο.

Βρισκόμαστε σίγουρα σε εκείνη την πιο επικίνδυνη στιγμή, όταν το θύμα θέλει να απομακρυνθεί από τον κακοποιητή. Ας ελπίσουμε ότι, όταν κάποτε κοιτάξουμε πίσω σε αυτή την εποχή, θα θεωρηθεί το σημείο καμπής πριν γεννηθεί ένας νέος και καλύτερος κόσμος. Η εναλλακτική είναι αδιανόητη και πρέπει να την πολεμήσουμε με ό,τι έχουμε.

Η Kathleen Wallace γράφει από τις μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Τα κείμενά της είναι συγκεντρωμένα στη σελίδα της στο Substack. 

Counterpunch

Οι φωτογραφίες του Τράμπ είναι επιλογή των Ανιχνεύσεων

 

Τέμπη: Οργισμένη η Καρυστιανού για τη δίκη στη Λάρισα -Οι καταγγελίες της για καθυστερήσεις και η φωτογραφία που δημοσίευσε

Από
pcuser
-
5

 

Έντονη αγανάκτηση εκφράζει η Μαρία Καρυστιανού για τη διαδικασία της δίκης που αφορά στα βίντεο από την τραγωδία στα Τέμπη.

Η Μαρία Καρυστιανού καταγγέλλει, επίσης, σοβαρές δυσλειτουργίες και αδιαφορία από τις αρμόδιες αρχές.

Σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάνει λόγο για πλήρη απαξίωση της διαδικασίας στο Δικαστικό Μέγαρο Λάρισας, περιγράφοντας μια πολύωρη ταλαιπωρία για συγγενείς θυμάτων και συνηγόρους, που περίμεναν για πάνω από 10 ώρες -από το πρωί έως αργά το βράδυ- χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση.

Σύμφωνα με την ίδια, η πρόεδρος του δικαστηρίου απουσίαζε λόγω αναρρωτικής άδειας, χωρίς να υπάρχει σαφής ενημέρωση, ενώ τελικά αναπληρωτής δικαστής ανακοίνωσε την αναβολή της δίκης για τις 2 Απριλίου, προκαλώντας απογοήτευση σε όσους είχαν μεταβεί στη Λάρισα για να παρακολουθήσουν τη διαδικασία.

Καρυστιανού: Κοροϊδία και δυσλειτουργία του συστήματος

Η Μαρία Καρυστιανού καταγγέλλει επίσης σοβαρές καθυστερήσεις στην πρόσβαση στη δικογραφία, επισημαίνοντας ότι για ώρες δεν μπορούσαν να εντοπιστούν τα κατασχεθέντα στοιχεία, με αποτέλεσμα -όπως αναφέρει- να αναζητούνται επί πέντε ώρες χωρίς αποτέλεσμα.

Στην ανάρτησή της κάνει λόγο για «κοροϊδία» και «δυσλειτουργία» του συστήματος, ενώ επαναφέρει τις αιχμές περί συγκάλυψης, μιλώντας χαρακτηριστικά για «ομερτά» στο δικαστικό μέγαρο.

Αναλυτικά η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

«Πόση ντροπή! Είμαστε από το πρωί και μέχρι τώρα ώρα 20.30, πάνω από δέκα ώρες στο Δικαστικό Μέγαρο Λάρισας! Ήρθαμε για τη δίκη με τα εξαφανισμένα βίντεο.

Να θυμηθούμε ότι λίγες μέρες στην τελευταία δικάσιμο της ίδιας δίκης, αμέσως μετά την επίσκεψη του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, κ. Σεβαστίδη, η Πρόεδρος ζήτησε δακρυσμένη συγγνώμη και στη συνέχεια λιποθύμησε.

Σήμερα η ίδια Πρόεδρος απουσίαζε, χωρίς κανείς να απαντά στα ερωτήματα για τον λόγο για την αναρρωτική άδεια που έλαβε και χωρίς βέβαια στοιχειωδώς να έχουν προηγουμένως ενημερώσει για την προδιαγεγραμμένη διακοπή της δίκης τους συγγενείς και τους δικηγόρους.

Έτσι στην έδρα ανέβηκε σήμερα ένας αναπληρωτής Πρόεδρος, ο οποίος με συνοπτικές διαδικασίες ανακοίνωσε σε συγγενείς και δικηγόρους —που ταξίδεψαν από τα χαράματα για να είναι παρόντες στις 9:00 π.μ.— ότι η δίκη αναβάλλεται για τις 2/4. Τέτοια απαξίωση!
Αυτό όμως που ακολούθησε είναι πραγματικά απίστευτο και επιβεβαιώνει την ύπαρξη κυκλώματος στο δικαστήριο της Λάρισας, που καταστρέφει και “μπαζώνει” στοιχεία, σε συνέχεια του μπαζώματος της ανάκρισης από τον διορισμένο μετά την επιστολή του Πρωθυπουργού, ανακριτή, κ. Μπακαΐμη.

Ζητήσαμε να μας παραδοθεί αντίγραφο του κατασχεμένου υλικού της δικογραφίας όπως ως διάδικοι δικαιούμαστε και όπως είχαμε εγγράφως σε προγενέστερο χρόνο αιτηθεί.
Μιας κατάσχεσης δήθεν κατεπείγουσας που όμως έγινε σε τέσσερις δόσεις με μεσολάβηση ενός ολόκληρου Σαββατοκύριακου, και η οποία μόνο “επείγουσα” δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Όμως, η Προϊσταμένη του Πρωτοδικείου Λάρισας, όπου κατά τον νόμο πρέπει να τηρούνται αντίγραφα των κατασχεθέντων, κ. Μυλωνά, όλως τυχαίως έλειπε και δεν απαντούσε καν στο τηλέφωνο στις κλήσεις που της έκανε από το δικαστήριο η γραμματέας της.
Κανείς δεν γνώριζε πού βρίσκονταν τα πειστήρια. Ψάχναμε επί πέντε ώρες… Από τον Άννα στον Καϊάφα, μπροστά σε κλειδωμένες πόρτες και ανήξερους γραμματείς. Πέντε ώρες να ανεβοκατεβαίνουμε ορόφους, ψυχικά ράκη, βιώνοντας την κοροϊδία και νιώθοντας απέραντη λύπη για την κατάντια της Δικαιοσύνης. Και θλίψη για ανθρώπους με θεσμικό ρόλο, λειτουργούς που έδωσαν όρκο να τηρούν το καθήκον τους, να τρέμουν και να ψελλίζουν: “δώστε μου λίγο χρόνο να σας απαντήσω”!
Και το κερασάκι στην τούρτα!
Η Πρόεδρος Υπηρεσίας έκανε εν τέλει δεκτή την αίτηση μας να λάβουμε αντίγραφα των κατασχεθέντων, πλην όμως εν συνεχεία μετά από παρέμβαση της Προϊσταμένης, η Πρόεδρος ανακάλεσε τις έγγραφες αποφάσεις της για λήψη αντιγράφων! Και έτσι η διαδικασία λήψης αντιγράφων των κατασχεθέντων που είχε ξεκινήσει , ξαφνικά σταμάτησε!
Και ενώ εξελισσόταν αυτή η τραγική διαδικασία, ο κ. Σεβαστίδης, ο οποίος είχε επισκεφτεί το Πρωτοδικείο Λάρισας, την ίδια ημέρα που λιποθύμησε η Πρόεδρος της έδρας, έσπευσε και εξέδωσε δελτίο τύπου συγχαίροντας τους δικαστές για το έργο τους! Ντροπή.

Καταλαβαίνουμε όλοι τι έχουν μέσα και τι δείχνουν τα κατασχεθέντα για να γίνεται τόσος πόλεμος για να αποκλειστεί η πρόσβαση μας!
Κατρακυλάμε σε γκρεμό διότι η Δικαιοσύνη οφείλει να είναι ανεξάρτητη στην πράξη, όχι στα λόγια.
Καταδικάζουμε τη βασιλεία της ομερτά στο δικαστικό μέγαρο της Λάρισας και όχι μόνο.
Καταδικάζουμε το “μπάζωμα” και τη συγκάλυψη. Και δεν θα σταματήσουμε να το φωνάζουμε μέχρι όλοι οι υπαίτιοι να λογοδοτήσουν στην αληθινή δικαιοσύνη και στον Ελληνικό λαό!»

https://www.iefimerida.gr/ellada/tempi-orgi-karystianoy-gia-ti-diki-sti-larisa”>Τέμπη: Οργισμένη η Καρυστιανού για τη δίκη στη Λάρισα -Οι καταγγελίες της για καθυστερήσεις και η φωτογραφία που δημοσίευσε – iefimerida.gr</a></p>

Σε 24ωρη απεργία οι σιδηροδρομικοί την Δευτέρα 23 Μαρτίου

Από
pcuser
-
0

Εικοσιτετράωρη πανελλαδική απεργία, τη Δευτέρα 23 Μαρτίου, «ημέρα έναρξης της δίκης των φερόμενων ως υπαιτίων για το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα των ΤΕΜΠΩΝ, από 00:01′ έως 24:00′,» για το σύνολο του προσωπικού που απασχολείται σε όλες τις εταιρείες σε όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο» αποφάσισε το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών και Μέσων Σταθερής Τροχιάς.

«Τρία χρόνια μετά την τραγωδία που κόστισε τη ζωή σε 57 αδικοχαμένους συνανθρώπους μας, η κοινωνία εξακολουθεί να αναζητά το αυτονόητο: την πλήρη αποκάλυψη της αλήθειας και την απόδοση ευθυνών εκεί όπου πραγματικά ανήκουν. Η έναρξη της δίκης δεν αποτελεί απλώς μια δικαστική διαδικασία. Αποτελεί δοκιμασία για το κράτος δικαίου. Η κοινωνία απαιτεί να πάψει η αίσθηση ότι η απονομή της δικαιοσύνης κινείται με ρυθμούς ασύμβατους με το μέγεθος της τραγωδίας και με τις εύλογες απαιτήσεις των πολιτών για διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστική διερεύνηση των ευθυνών. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να παρακολουθούν αμέτοχοι όταν η μνήμη των θυμάτων κινδυνεύει να θαφτεί κάτω από γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, οι ευθύνες διαχέονται αντί να εντοπίζονται και η κοινωνία καλείται να αρκεστεί σε αποσπασματικές απαντήσεις αντί για πλήρη λογοδοσία» τονιζεται στην ανακοίνωση της Π.Ο.Σ. & Μ.Σ.Τ.

Και συνεχίζει «Η απεργία της 23ης Μαρτίου αποτελεί πράξη συλλογικής μνήμης, διαμαρτυρίας και δημοκρατικής εγρήγορσης. Δεν πρόκειται μόνο για μια κινητοποίηση των εργαζομένων του κλάδου μας. Είναι μια φωνή που εκφράζει την ευρύτερη κοινωνική απαίτηση: καμία συγκάλυψη, καμία καθυστέρηση, καμία σκιά στην απονομή της Δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη οφείλει να είναι όχι μόνο ανεξάρτητη αλλά και ορατά αποτελεσματική, ώστε να αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Η τραγωδία των ΤΕΜΠΩΝ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια ακόμη δικογραφία. Είναι μια ανοιχτή πληγή για την Ελληνική κοινωνία και η απονομή της Δικαιοσύνης αποτελεί χρέος απέναντι στα θύματα, στις οικογένειές τους και στη δημοκρατία».

Τέλος, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών δηλώνει «Δε θα σταματήσουμε να παλεύουμε για ενιαίο, ποιοτικό, ασφαλή και δημόσιο σιδηρόδρομο,, που θα λειτουργεί με γνώμονα την προστασία της ζωής και όχι τη μετακύλιση ευθυνών».

Σε 24ωρη απεργία οι σιδηροδρομικοί την Δευτέρα 23 Μαρτίου

Κυβερνητική Επιχείρηση: Λουκέτο στα παράνομα Τζαμιά

Από
pcuser
-
0

Πώς καταλαβαίνει κανείς ότι βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο; Από το γεγονός ότι η κυβέρνηση τρέχει περισσότερο απ’ ότι στο παρελθόν. Λεπτομέρεια: Μόνο ο πρωθυπουργός ξέρει την ημερομηνία των εκλογών. Οπότε είναι και ο μόνος που ξέρει πότε να δώσει εντολή στους αθλητές του να ξεκινήσουν την προθέρμανση. Η προσοχή μου, λοιπόν, πέφτει σε δύο γεγονότα: Στη μετατόπιση της κυβερνητικής γραμμής απέναντι στους «ραντιέρηδες των τραπεζών», για να θυμηθούμε και τον Ανδρέα και στην επιχείρηση «λουκέτο στα παράνομα τζαμιά». Στα «άλλα» ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος για την Περιφέρεια Πελοποννήσου και ο Κώστας Μπακογιάννης για τον Δήμο της Αθήνας.

Η Αρκαδία «πανηγυρίζει» για το γεγονός ότι ένα δικό της παιδί, γέννημα θρέμμα της αρκαδικής γης, μπορεί να είναι ο επόμενος Περιφερειάρχης Πελοποννήσου δια περιπάτου και μάλιστα με υπερκομματική στήριξη. Ο λόγος για τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, ο οποίος με τον χειρισμό της διαγραφής του από τον Νίκο Ανδρουλάκη κέρδισε τις καρδιές των κανονικών ανθρώπων. Δεν θα τον στηρίξει ο άλλοτε φίλος του Νίκος; Πρώτον δεν το πιστεύω, ότι ο Νίκος θα θελήσει να μείνει στην Ιστορία ως μικρόψυχος. Δεύτερον, δεν γνωρίζουμε αν την κρίσιμη ώρα ο Νίκος θα είναι στο τιμόνι του ΠΑΣΟΚ. Τρίτον, ο Οδυσσέας έχει ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ, είναι πλέον σε μια άλλη σφαίρα.

Πλησιάζει η ώρα των εκλογών. Ο πολιτικός χρόνος είναι διαφορετικός από τον χρόνο που έχουμε μάθει να μετράμε οι υπόλοιποι θνητοί. Ο χρόνος των πολιτικών είναι σχετικός. Άλλοτε μια ώρα μοιάζει με μια στιγμή και άλλοτε με αιωνιότητα. Ο χρόνος των εκλογών μπορεί να μην είναι αύριο ή σε ένα μήνα. Μετά τον Σεπτέμβριο, όμως, κάθε μέρα θα είναι πιθανή για την προκήρυξη των εκλογών. Ούτε θα βρεθεί κάποιος να κατηγορήσει τον Πρόεδρο Κυριάκο ότι δεν θα έχει ολοκληρώσει την τετραετία. Από τον Σεπτέμβριο και μετά ο χρόνος μέχρι το τέλος της τετραετίας θα νοείται ως μια στιγμή. Είτε λοιπόν οι εκλογές γίνουν τον Σεπτέμβριο, είτε τον Οκτώβριο, είτε τον Ιούνιο του 2027, θα είναι το ίδιο και το αυτό. Υπό αυτήν την έννοια βρισκόμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο.

Μετά από αυτήν τη μακρά και βασανιστική εισαγωγή, επιτρέψτε μου να μπω στο «ζουμί»! Λοιπόν! Μετά από τη στροφή της κυβέρνησης κατά των «κακών τραπεζιτών» που πήραν τα σπίτια των πολιτών, ξεκινάει η εκστρατεία για το κλείσιμο των παράνομων λατρευτικών χώρων. Χαρτογραφούνται, δηλαδή, τα τζαμιά που λειτουργούν χωρίς άδεια. Ήδη έχουν κλείσει τρία «παράνομα τζαμιά», δύο στα Κάτω Πατήσια και ένα στον Άγιο Παντελεήμονα. Και για να είμαστε δίκαιοι, η κυβέρνηση έχει δώσει άδειες για νόμιμα τζαμιά. Το υπουργείο Παιδείας έχει εκδώσει 13 άδειες, με τις 12 να αφορούν την Αττική και την Βοιωτία. Το ότι λειτουργούν παράνομα τζαμιά δίπλα σε νόμιμα δεν είναι μια καινούργια ιστορία. Τώρα όμως αποφασίζεται να μπει ένα τέλος.

Η κυβέρνηση, λοιπόν, χτυπάει τις ευαίσθητες χορδές ενός συντηρητικού κοινού που βρίσκεται δεξιότερα της ΝΔ. Όχι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα! Υπάρχει, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Κι εδώ έρχεται η κυβέρνηση για να ξεδιπλώσει το αφήγημά της, ότι βάζει τάξη σε ένα ζήτημα που πολλές κυβερνήσεις δεν τόλμησαν να ακουμπήσουν.

Με φόντο τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου παγώνει προσωρινά τις αιτήσεις ασύλου που έχουν υποβάλει Ιρανοί και βρίσκονται σε δομές φιλοξενίας. Πρόκειται για 196 Ιρανούς που ερευνώνται για ενδεχόμενες σχέσεις με το καθεστώς.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθεί να δώσει προς τα έξω ένα κλίμα νίκης, ενότητας και σύμπνοιας, «πατώντας» στη συμμετοχή 150.000 μελών στη ψηφοφορία για τους συνέδρους. Είναι τέτοια η σύμπνοια που ο κάθε δελφίνος δίνει δεύτερο τον εαυτό του, μετά την αναμφισβήτητη πρωτιά του Νίκου. Αυτό θα έλειπε! Να αμφισβητούν ότι ο Νίκος ελέγχει το συνέδριο. Αν θέλει τους δέχεται. Το απέδειξε, άλλωστε, με τη διαγραφή Κωνσταντινόπουλου.

Στις Βρυξέλλες βρίσκεται από χθες ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος μαζί με τον πρόεδρο του Eurogroup και υπουργό Οικονομίας Κυριάκο Πιερρακάκη θα λάβουν μέρος στη Σύνοδο Κορυφής. O πρωθυπουργός είναι από τους πρώτους ηγέτες στην Ευρώπη που ζήτησε μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του πολέμου στο Ιράν, ενώ η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στους κόλπους της ΕΕ είναι εκρηκτική. Και αυτό γιατί υπάρχουν αυξημένες πιέσεις από πολλά κράτη μέλη που ζητούν γρήγορες παρεμβάσεις και χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων προκειμένου να ληφθούν άμεσα μέτρα πριν αναζωπυρωθεί ο πληθωρισμός. Το τελευταίο δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, οπότε η συζήτηση είναι για νέα επιδόματα. Να πέσουν, δηλαδή, χρήματα από τον ουρανό.

Γράφουν και ξαναγράφουν τις λίστες υποψηφίων βουλευτών για τις εκλογές στη ΝΔ προκειμένου το κόμμα να βρίσκεται σε ετοιμότητα και οι υποψήφιοι να έχουν χρόνο να οργανώσουν τον προεκλογικό τους αγώνα. Ο Κώστας Μπακογιάννης θα είναι κατά πάσα πιθανότητα  υποψήφιος στον δήμο της Αθήνας, «ελαφραίνοντας» την Α’ Αθηνών. Κι εδώ που τα λέμε ένας είναι ο Δήμαρχος Αθηναίων. Οι βουλευτές είναι πολλοί…

Σιδεροκέφαλος ο νέος αντιπρόεδρος της Βουλής Πάρις Κουκουλόπουλος! Μεταξύ των καθηκόντων του, είναι και η διαχείριση της «ζούγκλας» την οποία συνειδητά, εμπρηστικά και ανεξέλεγκτα δημιουργεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου όπως έκανε και χθες. Στα αμιγώς πασοκικά πάντως η διαδοχή του Οδυσσέα από τον Πάρι Κουκουλόπουλο δημιουργεί ένα μικρό ζήτημα στον πρόεδρο Νίκο και τους λόγους για τους οποίους θεωρητικά «καθάρισε» τον Αρκά. Ο βουλευτής Κοζάνης – μετά τη δήλωση Γερουλάνου για τη βελόνα – σε συνέντευξή του είχε πει ότι ανέμενε μέχρι τα (περασμένα) Χριστούγεννα την ανάκαμψη σε διαφορετική περίπτωση θα έθετε το θέμα αρχίζοντας από τον πρόεδρο. «Αν μέχρι τα Χριστούγεννα, μετά το πολύ καλό ξεκίνημα που κάναμε στη ΔΕΘ… δεν υπάρξει ανάκαμψη, εγώ πρώτος ως Πάρις Κουκουλόπουλος, χωρίς να υπαινίσσομαι κάτι για τον πρόεδρο, θα ρωτήσω τον εαυτό μου ”τι δεν κάνουμε καλά”. Στην συνέχεια θα το θέσω το θέμα σε όλους, αρχικά από τον πρόεδρο και στα όργανα… Πρέπει να μιλήσουμε λίγο πιο καθαρά» έλεγε τον περασμένο Οκτώβριο. Πέρυσι αυτά. Φέτος λέμε άλλα!

Ο Ανάλγητος

Νίκος Ταμπακόπουλος

https://www.liberal.gr/politiki/kybernitiki-epiheirisi-loyketo-sta-paranoma-tzamia

Σκάνδαλο ΓΣΕΕ: Τό λυκόφως τοῦ κυβερνητικοῦ συνδικαλισμοῦ

Από
pcuser
-
0

Βαριά τραυματισμένο τό ΠΑΣΟΚ, πολλαπλά ἐκτεθειμένη ἡ ΝΔ τῆς ὁποίας οἱ ἀντιπρόεδροι κ.κ. Χατζηδάκης καί Γεωργιάδης ἐπιχειρηματολογοῦσαν ὑπέρ τοῦ τεκμηρίου ἀθωότητος – Τίμημα καί γιά τήν «πασοκοποίηση» τῆς παρατάξεως

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ἕνα περίπου μῆνα εἶδαν τό φῶς τῆς δημισιότητος οἱ πρῶτες πληροφορίες σχετικά μέ τίς ἔρευνες γιά τήν διάθεση τῶν κονδυλίων πού ἐλάμβανε ἡ ΓΣΕΕ γιά προγράμματα καταρτίσεως ἐργαζομένων.

Κάποιοι μεταξύ τῶν ὁποίων οἱ ἀντιπρόεδροι τῆς ΝΔ κ.κ. Κωστῆς Χατζηδάκης καί Ἄδωνις Γεωργιάδης ἐν ἐνεφανίζοντο ἐπιφυλακτικοί μιλῶντας γιά τό τεκμήριο τῆς ἀθωότητος τῶν ἐμπλεκομένων. Μέ πρῶτο, τόν πρόεδρο τῆς Συνομοσπονδίας Γιάννη Παναγόπουλο, στούς τραπεζικούς λογαριασμούς τοῦ ὁποίου εἶχαν βρεθεῖ 2 ἑκατ. εὐρώ.

Καί ὅμως, ἤδη ἀπό ἐκείνη τήν στιγμή, γινόταν φανερό ὅτι ὁ μηχανισμός πού ἐκινεῖτο ἀπεκάλυπτε τίς παθογένειες τοῦ «κυβερνητικοῦ συνδικαλισμοῦ», κάτι πού μοιραῖα θά ἐσήμαινε τό τέλος του. Καί τοῦτο πράγματι συμβαίνει καθώς ἡ ἀρχή γιά τήν καταπολέμηση τοῦ μαύρου χρήματος, ὑπό τόν εἰσαγγελέα Βουρλιώτη, βρίσκει «μαῦρες τρῦπες» ἑκατομμυρίων στίς δηλώσεις περιουσιακῆς καταστάσεως τῶν ἐμπλεκομένων. Τοῦ κ. Παναγόπουλου, τῆς κ. Ἄννας Στρατινάκη, ἡ ὁποία παρητήθη, μέ τήν ἀποκάλυψη τῆς ἐμπλοκῆς τοῦ συζύγου της, κ. Ἀνδρέα Γεωργίου, στό σκάνδαλο, ἀπό τήν θέση τῆς ὑποδιοικήτριας τῆς Ἀνεξάρτητης Ἀρχῆς Ἐλέγχου τῆς Ἀγορᾶς, καθώς καί τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Γεωργίου, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ ἑταιρεία πού ἀνελάμβανε τά προγράμματα καταρτίσεως.

3,2 ἑκατομμύρια εὐρώ φέρεται νά μήν εἶχε δηλώσει ὁ κ. Παναγόπουλος κατά τήν πενταετία 2020-2025, κάτι πού σημαίνει ὅτι θά ἀντιμετωπίσει διώξεις κακουργηματικοῦ χαρακτῆρος. Αὐτό ἀπεκαλύφθη ἀπό τόν ἔλεγχο τῶν δηλώσεων περιουσιακῆς καταστάσεως τοῦ κ. Παναγόπουλου πού μπῆκαν στό «μικροσκόπιο» στό πλαίσιο τῆς ἐρεύνης γιά τά κονδύλια ἐπαγγελματικῆς καταρτίσεως, καθώς ὁ ἴδιος δέν ὑποχρεοῦται νά δηλώνει «πόθεν ἔσχες» ὡς πρόεδρος τῆς ΓΣΕΕ, ὅμως εἶναι ὑπόχρεος ὡς πρόεδρος τῶν ἱδρυμάτων μέσῳ τῶν ὁποίων διεκινήθησαν τά ἐπίμαχα κονδύλια.

Τά σχετικά στοιχεῖα γιά μή ὑποβολή ἤ ἀνακριβῆ ὑποβολή «πόθεν ἔσχες» τοῦ προέδρου τῆς ΓΣΕΕ διαβιβάζονται στόν εἰσαγγελέα ἀπό τήν ἀνεξάρτητη ἀρχή καταπολεμήσεως μαύρου χρήματος.

Ὁ ἔλεγχος ἐπεκτάθηκε καί στά «πόθεν ἔσχες» τῆς κ. Στρατινάκη καί τοῦ κ. Γεωργίου. Σύμφωνα μέ πληροφορίες, γιά τήν κυρία Στρατινάκη προέκυψε πώς εἶχε ὑποβάλει ἀνακριβεῖς δηλώσεις «πόθεν ἔσχες» μέ τήν διαφορά νά φτάνει τά 1,3 ἑκατ. εὐρώ, ἐνῷ γιά τόν κ. Γεωργίου διεπιστώθη ὅτι μέσα σέ ἕνα ἔτος, 2023-2024, δέν δήλωσε περιουσία πού ὑπολογίζεται μεταξύ 700.000 καί 800.000 εὐρώ. Πέρα ὅμως ἀπό τήν διαβίβαση τῶν στοιχείων στήν εἰσαγγελία τῶν στοιχείων γιά τούς τρεῖς ἐρευνωμένους, ὁ κ. Βουρλιώτης διεβίβασε τά εὑρήματα καί στό Ἐλεγκτικό Συνέδριο προκειμένου νά γίνει ὁ προβλεπόμενος καί νόμιμος καταλογισμός στούς ὑπόχρεους.

Ἔτσι ἐξελίσσεται ἡ ὑπόθεσις γιά τήν ὁποία ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς ΝΔ καί ὑπουργός Ὑγείας κ. Ἄδωνις Γεωργιάδης εἶχε δηλώσει ὅτι: «Ὅλη ἡ ἰδέα, ὅπως παρουσιάζεται στήν κοινή γνώμη, καί ὅσα διάβασα ἀπό προχθές καί γράφονται σέ δημοσιεύματα καί ἐφημερίδες, εἶναι τελείως παράλογη καί λανθασμένη. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα δέν ὑπάρχουν 73 ἑκατ., δέν ὑπάρχουν ἀπ’ εὐθείας ἀναθέσεις. Δέν ὑπάρχουν 73 ἑκατ. καί δέν μπορεῖ νά γράφει κάτι τέτοιο τό πόρισμα. Ἀποκλείεται νά λέει τό πόρισμα ὅτι ἡ ΓΣΕΕ ἔχει πάρει 73 ἑκατ. γιατί δέν ἔχει πάρει». Τό τεκμήριο τῆς ἀθωότητος ἐπεκαλέσθη καί ὁ ἕτερος ἀντιπρόεδρος τῆς ΝΔ καί ἀντιπρόεδρος τῆς κυβερνήσεως κ. Κωστῆς Χατζηδάκης.

Καί ὅμως οἱ συνδικαλιστές τῆς ΔΑΚΕ εἶχαν προειδοποιήσει ἐγκαίρως ὅτι ἡ ΝΔ βγαίνει πολλαπλῶς ἐκτεθειμένη. Σέ ἀνακοίνωση πού ὑπέγραφαν οἱ κ.κ. Νῖκος Κιουτσούκης καί Εὐθύμης Θεοχάρης τῆς ΔΑΚΕ ἀνέφεραν: «Ἡ πραγματικότητα εἶναι σκληρή. Τυπικά ὁ πρόεδρος (Παναγόπουλος) ἦταν στό ΠΑΣΟΚ. Οὐσιαστικά ἦταν στή Νέα Δημοκρατία». Καί σέ ἄλλο σημεῖο: «Ἡ Νέα Δημοκρατία καί οἱ ὑπουργοί της εἶχαν ἄριστη καί διαρκῆ συνεργασία μέ τόν πρόεδρο Παναγόπουλο καί ἀπό κοινοῦ καθόρισαν τήν πολιτική τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καί τή στάση τῆς ΓΣΕΕ».

Αὐτά εἶναι τά ἐπίχειρα τῆς «πασοκοποιήσεως» στήν ὁποία ἔχει ὁδηγήσει τήν Νέα Δημοκρατία ἡ σημερινή ἡγεσία της.

Ὁ κ. Παναγόπουλος πάντως σέ ἀνακοίνωση τήν ὁποία ἐξέδωσε ὁμιλεῖ γιά «ψευδῆ καί ἀνυπόστατα στοιχεῖα, νομικίστικες κατασκευές καί ἄλλα πολλά, γιά τά ὁποῖα θά μιλήσουν οἱ δικηγόροι μου καί ἡ Δικαιοσύνη.»

Καί συνεχίζει: «Δέν ἔχω νά φοβηθῶ τίποτα. Θά παρουσιάσω στοιχεῖα γι’ αὐτή τή στημένη ὑπόθεση τίς ἑπόμενες μέρες. Ἀντιθέτως θά πρέπει νά φοβοῦνται ὅταν ἡ φούσκα αὐτή σπάσει καί ὁ δημιουργός της καί ὅλοι ὅσοι ἑκόντες καί ἄκοντες τή χρησιμοποιοῦν, σπιλώνοντας ὑπολήψεις καί δολοφονῶντας χαρακτῆρες».

estianews.gr

Τουρκικός Αναθεωρητισμός και η Στρατηγική του Νιχάτ Ερίμ – Σενάρια Κρίσης Αιγαίου, Θράκης και Κύπρου

Από
pcuser
-
0
Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου 

Εισαγωγή:

Η Τουρκία, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέπτυξε στρατηγική αναθεωρητισμού, όπως την αποτύπωσε ο Nihat Erim τη δεκαετία του ’50.

Το βασικό μοτίβο Ερίμ είναι το εξής:

1.δημιουργείς πρόβλημα → 2.κλιμακώνεις ελεγχόμενα → 3.παράγεις τετελεσμένο → ζητάς νομιμοποίηση.

Σήμερα, η Τουρκία εφαρμόζει το ίδιο πλαίσιο σταδιακά σε τρία κύρια “θεάτρα κρίσης”:

Αιγαίο και Καστελλόριζο, Θράκη και Κύπρος, συχνά μέσω του μηχανισμού του “creeping jurisdiction/ έρπουσας δικαιοδοσίας”, δηλαδή σταδιακής, αργής επέκτασης της δικαιοδοσίας χωρίς άμεση νομική παραβίαση.

Η στρατηγική αυτή συνδυάζει στρατιωτική παρουσία, διπλωματική πίεση και νομική εκμετάλλευση ασαφειών, ώστε να δημιουργούνται τετελεσμένα προτού η διεθνής κοινότητα προλάβει να αντιδράσει.

Καστελλόριζο: Η κρίσιμη ναυτική ζώνη και creeping jurisdiction:

Το Καστελλόριζο είναι στρατηγικό για την ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου. Η Τουρκία εφαρμόζει το μοντέλο Ερίμ, ως εξής:

Δημιουργία ζητήματος, NAVTEX και αποστολή ερευνητικού κοντά στο σύμπλεγμα.

Ελεγχόμενη ένταση, συνοδεία στόλου, παρενοχλήσεις πλοίων, υπερπτήσεις.

Μικρό θερμό επεισόδιο,  επακούμβηση πλοίων ή κατάρριψη drones, προκειμένου να δοκιμαστεί η αντίδραση.

Creeping jurisdiction, σταδιακή, de facto επέκταση δικαιοδοσίας πάνω σε θαλάσσιες περιοχές, χωρίς επίσημη νομική διεκδίκηση.

Πολιτική εκμετάλλευση: πρόταση διαλόγου για συνεκμετάλλευση.

Παγίωση γκρίζας ζώνης. Αν η Ελλάδα υποχωρήσει, δημιουργείται de facto διαχείριση περιοχής.

Αντίμετρα: παρουσία στόλου, νομική θωράκιση ΑΟΖ, διεθνής διπλωματική κινητοποίηση, ώστε να μην παραχθεί τετελεσμένο.

Θράκη: 

Υβριδική επιρροή και σταδιακή επέκταση εξουσίας:

Στη Θράκη, η στρατηγική δεν είναι στρατιωτική, αλλά πολιτική και κοινωνική.

Δημιουργία αφηγήματος, ενίσχυση ταυτότητας “τουρκικής μειονότητας”.

Οργάνωση επιρροής, σωματεία, θρησκευτικοί φορείς, οικονομικά δίκτυα.

Πολιτικοποίηση: μαζικές κινητοποιήσεις, διεθνής προβολή.

Διεθνοποίηση: προσφυγή σε Ευρωπαϊκή Ένωση, Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, Συμβούλιο Ευρώπης.

Creeping jurisdiction: σταδιακή εδραίωση δικαιοδοτικών/διοικητικών απαιτήσεων χωρίς επίσημη αλλαγή του νομικού καθεστώτος.

Αίτημα ειδικού καθεστώτος, αυξημένη αυτονομία ή εκπαιδευτικά/διοικητικά δικαιώματα.

Αντίμετρα: νομική ακρίβεια (Συνθήκη Λωζάννης), ισονομία, οικονομική ανάπτυξη περιοχής, έλεγχος χρηματοδοτήσεων και αποφυγή υπεραντίδρασης.

Κύπρος: 

Το πλήρες μοντέλο Ερίμ και creeping jurisdiction.

Η Κύπρος αποτελεί το πιο ώριμο παράδειγμα εφαρμογής.

Σταδιακή αναβάθμιση κατεχομένων, διμερείς σχέσεις, άτυπα προξενεία, οικονομικές συμφωνίες.

Τετελεσμένα επί του εδάφους, άνοιγμα Βαρωσίων, εγκατάσταση πληθυσμού, οικονομική αξιοποίηση.

Πολιτική μετατόπιση λύσης, από ομοσπονδία προς δύο κράτη.

Διεθνοποίηση: προβολή “ρεαλιστικής λύσης” από Recep Tayyip Erdoğan και μεγάλες δυνάμεις.

Creeping jurisdiction: σταδιακή επέκταση αρμοδιοτήτων του ψευδοκράτους, οικονομικών και διοικητικών, χωρίς αναγνώριση.

Μερική αναγνώριση από μικρά κράτη και μουσουλμανικό κόσμο.

Οριστικοποίηση, σταδιακή αποδοχή διχοτόμησης de facto.

Νομική διάσταση:

Η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίζει το ψευδοκράτος, αλλά η μακροχρόνια κατοχή και το creeping jurisdiction παράγουν de facto κανονικότητα.

Αντίμετρα: 

διπλωματική πίεση, ενεργειακές και στρατηγικές συνεργασίες, νομική τεκμηρίωση, αποτροπή νέων τετελεσμένων.

Νομική και Διεθνής Ανάλυση:

Η τουρκική στρατηγική κινείται στα όρια του διεθνούς δικαίου.

Αρχή απαγόρευσης χρήσης βίας (Χάρτης ΟΗΕ, άρθρο 2§4)

Σεβασμός εδαφικής ακεραιότητας

Κανόνας effective control,  de facto έλεγχος  διαπραγματευτική πίεση

Creeping jurisdiction: επέκταση δικαιοδοσίας σταδιακά, χωρίς άμεση παραβίαση διεθνούς νομιμότητας.

Η Τουρκία δεν παραβιάζει ευθέως, αλλά παράγει πραγματικότητα προτού το διεθνές δίκαιο αντιδράσει.

Συμπερασματικά, το έργο του Nihat Erim παραμένει σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη τουρκική στρατηγική. Το μοντέλο εφαρμόζεται σήμερα στα τρία κύρια θεάτρα:

α)Καστελλόριζο: ναυτική κρίση και de facto επέκταση ΑΟΖ.

β)Θράκη: πολιτικοκοινωνική επιρροή και ειδικό καθεστώς.

γ)Κύπρος: de facto διχοτόμηση και σταδιακή αναγνώριση.

Η Ελλάδα πρέπει να συνδυάζει νομική πρόληψη, στρατηγική αποτροπή και διεθνή κινητοποίηση, ώστε να διατηρήσει την κυριαρχία και να αποτρέψει την πλήρη υλοποίηση των τετελεσμένων, τα οποία ενισχύονται μέσω του creeping jurisdiction.

Ουσία σε μία πρόταση:

Η μάχη δεν κρίνεται στο επεισόδιο ή στο έδαφος, αλλά στην ικανότητα να εμποδιστεί η σταδιακή επέκταση της τουρκικής δικαιοδοσίας πριν γίνει de facto κανονικότητα.

https://www.militaire.gr/toyrkikos-anatheoritismos-kai-i-stratigiki-toy-nichat-erim-senaria-krisis-aigaioy-thrakis-kai-kyproy/

«Και να έστελνα στρατεύματα δεν θα σας το έλεγα, αλλά δεν θα στείλω» λέει ο Τραμπ: «Άγαλμα» η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας δίπλα του με τον παραλληλισμό Περλ Χάρμπορ και επίθεσης στο Ιράν…

Από
pcuser
-
2

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έκανε σήμερα παραλληλισμό μεταξύ των αμερικανικών επιθέσεων στο Ιράν και της ιαπωνικής επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ, φέρνοντας σε δύσκολη θέση την πρωθυπουργό της Ιαπωνίας Σαναέ Τακαΐτσι.

Η σκηνή συνέβη στο Οβάλ Γραφείο, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ και η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας απαντούσαν σε ερωτήσεις δημοσιογράφων πριν από τη διμερή τους συνάντηση.

Στην ίδια διαδικασία ερωταπαντήσεων, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι δεν εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής περισσότερων στρατιωτών στη Μέση Ανατολή.

  • «Δεν στέλνω στρατεύματα πουθενά», είπε ο Τραμπ, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν σχεδιάζει να ενισχύσει τη στρατιωτική παρουσία στην περιοχή. «Αν το έκανα, σίγουρα δεν θα σας το έλεγα. Αλλά δεν στέλνω στρατεύματα», τόνισε.

Ο Τραμπ έχει επιτεθεί στους συμμάχους για τη χλιαρή στήριξή τους στην αμερικανο-ϊσραηλινή εκστρατεία και έχει δηλώσει ότι οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται βοήθεια. Ωστόσο, συνεχίζει να πιέζει για την αποστολή περισσότερων πλοίων με στόχο την εκκαθάριση ναρκών και τη συνοδεία δεξαμενόπλοιων μέσω των Στενών του Ορμούζ.

  • Πριν από τη συνάντηση, η Ιαπωνία μαζί με πέντε ευρωπαϊκές χώρες -Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία- σε κοινή δήλωση, τόνισαν ότι θα λάβουν μέτρα για τη σταθεροποίηση των ενεργειακών αγορών και ότι είναι έτοιμες να συμμετάσχουν σε «κατάλληλες προσπάθειες» για τη διασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης μέσω των Στενών.

…Άφωνη η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας

Όταν ένας Ιάπωνας δημοσιογράφος ρώτησε τον Τραμπ γιατί δεν ειδοποίησε τους συμμάχους των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, για την έναρξη της πολεμικής επιχείρησης κατά του Ιράν, ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος απάντησε ότι ήθελε να διατηρήσει το στοιχείο του αιφνιδιασμού.

  • «Ποιός ξέρει καλύτερα από αιφνιδιασμούς από την Ιαπωνία;» αστειεύτηκε ο Τραμπ. «Γιατί δεν μας είπατε για το Περλ Χάρμπορ;» «Πιστεύετε στον αιφνιδιασμό, νομίζω πολύ περισσότερο από εμάς», συνέχισε.

Η απάντηση έφερε μια σύντομη σιωπή, προτού κάποιοι χαμογελάσουν.

Ωστόσο, η αντίδραση της Τακαΐτσι ήταν διαφορετική. Τα μάτια της γούρλωσαν, αναστέναξε ανεπαίσθητα, και ακούμπησε ελαφρώς πίσω στην καρέκλα της.

  • Η Ιαπωνία εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ της Χαβάης τον Δεκέμβριο του 1941, προκαλώντας την είσοδο των ΗΠΑ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Ιαπωνία παραδόθηκε το 1945, κατεστραμμένη από τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς, συμπεριλαμβανομένων των δύο ατομικών βομβών που έριξαν οι ΗΠΑ σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι, οι οποίες σκότωσαν 214.000 ανθρώπους.

 

Με πληροφορίες από AFP-Reuters μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Ουάσιγκτον, ΗΠΑ

https://hellasjournal.com/2026/03/kai-na-estelna-stratevmata-den-tha-sas-to-elega-alla-den-tha-steilo-leei-o-trab-agalma-i-prothypourgos-tis-iaponias-dipla-tou-me-ton-parallilismo-perl-charbor-kai-epithesis-s/

Το Ιράν δεν έχει πλέον δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου ή κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων, δηλώνει ο Νετανιάχου: Θα συνεχίσουμε «για όσο χρειαστεί»

Από
pcuser
-
0

Το Ιράν δεν δύναται πλέον να εμπλουτίζει ουράνιο, ούτε έχει τη δυνατότητα να κατασκευάζει βαλλιστικούς πυραύλους, τόνισε σήμερα ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, χαιρετίζοντας τα επιτεύγματα της στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας που ξεκίνησε πριν από 20 ημέρες.

Στην εισαγωγική του τοποθέτηση στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο Νετανιάχου υπογράμμισε πως το Ιράν είναι «πιο αποδυναμωμένο από ποτέ», ενώ το Ισραήλ είναι μια περιφερειακή δύναμη «και ορισμένοι θα έλεγαν μια παγκόσμια δύναμη».

Η στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν θα συνεχιστεί «για όσο χρειαστεί», σημείωσε ο Νετανιάχου.

Με πληροφορίες από Reuters-AFP μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Ιερουσαλήμ, Ισραήλ

https://hellasjournal.com/2026/03/to-iran-den-echei-pleon-dynatotita-ebloutismou-ouraniou-i-kataskevis-vallistikon-pyravlon-dilonei-o-netaniachou-tha-synechisoume-gia-oso-chreiastei/

Ο Όρμπαν «σνόμπαρε» τον Ζελένσκι στη Σύνοδο Κορυφής – Κάθισε μακριά στην ομιλία του Ουκρανού προέδρου

Από
pcuser
-
0
Hungary's Prime Minister Viktor Orban, left, watches from outside the main table as Ukraine's President Volodymyr Zelenskyy speaks to EU leaders via video link during a round table meeting at the EU summit in Brussels, Thursday, March 19, 2026. (AP Photo/Geert Vanden Wijngaert, Pool)

Ο Όρμπαν εμφανίζεται απομονωμένος, καθισμένος μόνος του στη δεύτερη σειρά.

Σε εξέλιξη βρίσκεται η σύνοδος κορυφής των 27 ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, με τη συζήτηση να επικεντρώνεται, μεταξύ άλλων, στη χρηματοδοτική στήριξη της Ουκρανίας. Ωστόσο, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν, εκφράζει έντονη αντίθεση στο πακέτο βοήθειας ύψους 90 δισ. ευρώ.

Το κλίμα της διαφωνίας αποτυπώνεται και σε εικόνες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, όπου ο Όρμπαν εμφανίζεται απομονωμένος, καθισμένος μόνος του στη δεύτερη σειρά, την ώρα που στο βήμα βρίσκεται ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Ζελένσκι: Τα 90 δισ. να δοθούν για την αγορά αμερικανικών patriot

Κατά την παρέμβασή του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι υπογράμμισε ότι το πακέτο των 90 δισ. ευρώ προορίζεται, μεταξύ άλλων, για την προμήθεια αμερικανικών συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας Patriot, μέσω της Λίστας Προτεραιοποιημένων Αναγκών της Ουκρανίας, γνωστής ως PURL, η οποία λειτουργεί υπό τον συντονισμό του ΝΑΤΟ για την ενίσχυση του Κιέβου με στρατιωτικό εξοπλισμό και πυρομαχικά.

«Πρέπει να συνεχίσουμε να αξιοποιούμε κάθε ευκαιρία για να βρούμε πυραύλους για τα συστήματα Patriot», δήλωσε ο Ζελένσκι, τονίζοντας τη σημασία της ενίσχυσης της αεράμυνας της χώρας του.

«Γι’ αυτό το πρόγραμμα PURL είναι χρήσιμο», πρόσθεσε, επισημαίνοντας ότι «Γνωρίζουμε ότι δεν αρέσει σε όλους η ιδέα να χρησιμοποιηθεί μέρος των 90 δισεκατομμυρίων για την αγορά πυραύλων Patriot μέσω του PURL, εάν δεν υπάρχουν άλλες επιλογές».

Ο Ουκρανός πρόεδρος αναφέρθηκε στους όρους του σχετικού χρηματοδοτικού μηχανισμού, οι οποίοι προβλέπουν αυστηρές προϋποθέσεις και επιτρέπουν την προμήθεια εξοπλισμού εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο στην περίπτωση που δεν υπάρχουν διαθέσιμες ευρωπαϊκές λύσεις.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/721336/o-ormpan-snompare-ton-zelenski-sti-synodo-koryfis-kathise-makria-stin-omilia-toy-oykranoy-proedroy/

1...316317318...3,032Σελίδα 317 από 3,032