Αρχική Blog Σελίδα 307

Le Monde: Δορυφορική εικόνα δείχνει μυστηριώδες φορτίο σε ιρανική πυρηνική εγκατάσταση το 2025

Από
anixneuseis
-
0

Από την Asia Balluffier
Δημοσιεύθηκε σήμερα στις 5:01 π.μ. (Παρίσι) 

Σε άρθρο της η Le Monde, παρουσιάζει μια δορυφορική εικόνα της 9ης Ιουνίου 2025 που δείχνει ένα ασυνήθιστα μεγάλο κομβόι στην είσοδο του υπόγειου πυρηνικού συγκροτήματος του Ισφαχάν στο Ιράν, λίγες μόλις ημέρες πριν από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς της 13ης Ιουνίου 2025. Στην εικόνα φαίνεται ένα φορτηγό-πλατφόρμα περίπου 13 μέτρων με 18 μπλε βαρέλια, ένα δεύτερο μικρότερο φορτηγό με γερανό και τρία ακόμη μικρότερα οχήματα. Το άρθρο τονίζει ότι τέτοιας κλίμακας κομβόι δεν είχε παρατηρηθεί ξανά εκεί από τους δημοσιογράφους και τους ειδικούς που συμβουλεύτηκε η Le Monde.

Το κεντρικό ερώτημα του ρεπορτάζ είναι: τι μετέφερε αυτό το κομβόι; Οι ειδικοί που επικαλείται η Le Monde λένε ότι δεν μπορεί να υπάρξει βεβαιότητα από μία μόνο εικόνα, αλλά οι περισσότεροι θεωρούν ότι πρόκειται για στρατηγικό πυρηνικό υλικό και όχι για κάτι κοινό. Εξετάζονται τρεις βασικές εκδοχές: φυσικό ουράνιο (“yellowcake”), πρόδρομα αέρια που χρησιμοποιούνται στην επεξεργασία ουρανίου, ή ακόμη και ουράνιο υψηλού βαθμού εμπλουτισμού. Το άρθρο κλίνει περισσότερο προς την τελευταία εκδοχή.

Γιατί κλίνει προς εμπλουτισμένο ουράνιο; Πρώτον, τα βαρέλια φαίνονται σφραγισμένα και μεταφέρονται με τρόπο που υποδηλώνει επικίνδυνο και πολύτιμο φορτίο. Δεύτερον, το φορτηγό δεν ήταν καν γεμάτο, κάτι που το άρθρο ερμηνεύει ως ένδειξη ότι μάλλον δεν γίνονταν συνεχόμενα δρομολόγια μαζικού υλικού, αλλά μία πιο ειδική μεταφορά. Τρίτον, οι διαστάσεις και το χρώμα των βαρελιών, μαζί με την παρουσία γερανού, ταίριαξαν σε ορισμένους ειδικούς με προστατευτικά δοχεία μεταφοράς που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για πολύ ραδιενεργό υλικό, συμπεριλαμβανομένου υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου.

Το άρθρο ενισχύει αυτή τη θεωρία συνδέοντάς την με δεδομένα της IAEA: πριν από τον Ιούνιο του 2025, το Ιράν διέθετε 184 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 20% και 440 κιλά στο 60%, αποθηκευμένα σε διάφορες τοποθεσίες, ανάμεσά τους και το Ισφαχάν. Επίσης αναφέρει ότι, κατά εκτίμηση της IAEA, σχεδόν το μισό απόθεμα του ουρανίου 60% βρισκόταν στις σήραγγες του Ισφαχάν και πιθανόν παρέμενε εκεί. Ειδικοί που μίλησαν στη Le Monde λένε ότι, αν και δεν μπορεί να υπάρξει οριστικό συμπέρασμα, η καλύτερη αντιστοίχιση με την εικόνα είναι ότι τα βαρέλια ίσως περιείχαν ουράνιο εμπλουτισμένο στο 60%.

Ένα άλλο ενδιαφέρον σημείο είναι ότι το άρθρο αναρωτιέται αν το κομβόι μεταφέρθηκε επίτηδες μπροστά στα μάτια των δορυφόρων. Η μεταφορά έγινε μέρα μεσημέρι, σε ώρα που είναι γνωστό ότι εμπορικοί δορυφόροι φωτογραφίζουν συχνά την περιοχή. Από εκεί προκύπτουν τρεις πιθανές ερμηνείες: ότι το Ιράν ήθελε να φανεί πως μεταφέρει υλικό, ότι έστησε ένα παραπλανητικό δόλωμα για να μπερδέψει τους παρατηρητές σχετικά με το πού βρισκόταν το πραγματικό απόθεμα, ή απλώς ότι προσπαθούσε να προστατεύσει ένα κρίσιμο υλικό ενόψει επικείμενων επιθέσεων.

Στο τέλος, το άρθρο συνδέει την εικόνα με τις μεταγενέστερες εξελίξεις. Αναφέρει ότι οι ισραηλινές επιδρομές από τις 13 Ιουνίου 2025 έπληξαν κτίρια του συγκροτήματος, και ότι στις 22 Ιουνίου 2025 ακολούθησαν αμερικανικά πλήγματα και σε άλλες ιρανικές εγκαταστάσεις, ενώ δεν είχε διαπιστωθεί ζημιά στις ίδιες τις σήραγγες. Προσθέτει ακόμη ότι, μετά τα πλήγματα του 2025, η IAEA είχε δηλώσει πως δεν είχε παρατηρήσει κινήσεις που να δείχνουν μεταφορά ουρανίου. Έτσι, η τελική ιδέα του ρεπορτάζ είναι ότι η εικόνα ίσως κατέγραψε μία από τις τελευταίες ορατές μετακινήσεις ενός πολύ σημαντικού πυρηνικού αποθέματος λίγο πριν από τον πόλεμο.

Σε μία πρόταση: το άρθρο υποστηρίζει ότι μια σπάνια δορυφορική φωτογραφία ίσως κατέγραψε τη μεταφορά ή αναδιάταξη στρατηγικού ιρανικού πυρηνικού υλικού, πιθανώς ακόμη και ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, ακριβώς πριν αρχίσουν οι επιθέσεις κατά του Ιράν.

Le Monde

Η NASA ανακοινώνει την κάλυψη της αποστολής Artemis II προς τη Σελήνη

Από
anixneuseis
-
0

 

Lauren E. Low
25 Μαρτίου 2026 

Τα μέλη του πληρώματος της Artemis II, ο αστροναύτης της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen και οι αστροναύτες της NASA Christina Koch, Victor Glover και Reid Wiseman, βγαίνουν από τους θαλάμους πληρώματος αστροναυτών μέσα στο κτίριο Neil Armstrong Operations and Checkout Building προς τα οχήματα μεταφοράς του πληρώματος Artemis, πριν μεταβούν στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39B, στο πλαίσιο ολοκληρωμένης δοκιμής επίγειων συστημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα, στις 20 Σεπτεμβρίου 2023, για τη δοκιμή του χρονοδιαγράμματος του πληρώματος για την ημέρα της εκτόξευσης.
NASA/Kim Shiflett

Σημείωση του συντάκτη: Η NASA θα ενημερώνει συνεχώς αυτή τη σελίδα με τις ενημερώσεις, τις ενημερωτικές παρουσιάσεις και τα γεγονότα της αποστολής Artemis II καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας πριν από την εκτόξευση, της εκτόξευσης και των δραστηριοτήτων της αποστολής.

Η NASA θα παρέχει ζωντανή κάλυψη των γεγονότων πριν από την εκτόξευση, της εκτόξευσης και των γεγονότων της αποστολής για την επερχόμενη επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση Artemis II γύρω από τη Σελήνη. Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί όχι νωρίτερα από τις 6:24 μ.μ. EDT, την Τετάρτη 1 Απριλίου, με παράθυρο εκτόξευσης διάρκειας δύο ωρών. Πρόσθετες ευκαιρίες εκτόξευσης υπάρχουν έως και τη Δευτέρα 6 Απριλίου.

Η Artemis II είναι η πρώτη επανδρωμένη αποστολή της NASA στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis και θα εκτοξευθεί από το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της υπηρεσίας στη Φλόριντα. Θα στείλει τους αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και τον αστροναύτη της CSA Jeremy Hansen σε ένα περίπου 10ήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη. Με εκτόξευση πάνω στον πύραυλο SLS (Space Launch System) της NASA, η υπηρεσία θα δοκιμάσει για πρώτη φορά με ανθρώπους επί του σκάφους τα συστήματα υποστήριξης ζωής του διαστημοπλοίου Orion, συμβάλλοντας στη δημιουργία των βάσεων για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές Artemis.

Οι ενημερωτικές παρουσιάσεις, τα γεγονότα και η 24ωρη/7ήμερη κάλυψη της αποστολής θα μεταδίδονται από το κανάλι της υπηρεσίας στο YouTube, ενώ κάθε γεγονός θα έχει τη δική του ξεχωριστή μετάδοση όσο θα πλησιάζει η ώρα έναρξής του.

Παρακολουθήστε την κάλυψη της εκτόξευσης, της διέλευσης κοντά από τη Σελήνη και της προσθαλάσσωσης μέσω NASA+ και Amazon Prime. Μάθετε πώς μπορείτε να παρακολουθήσετε περιεχόμενο της NASA μέσω ποικίλων διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Για πληροφορίες σχετικά με τη λήψη μεταδόσεων, στείλτε email στην ομάδα προγραμματισμού του NASA+ στη διεύθυνση: [email protected].

Η προθεσμία για διαπίστευση μέσων ενημέρωσης για επιτόπια κάλυψη της εκτόξευσης και των γεγονότων της αποστολής έχει παρέλθει. Η πολιτική διαπίστευσης μέσων της υπηρεσίας είναι διαθέσιμη διαδικτυακά. Για ερωτήσεις σχετικά με τη διαπίστευση μέσων στο Kennedy της NASA, στείλτε email στη διεύθυνση: [email protected]. Για ερωτήσεις σχετικά με τη διαπίστευση μέσων στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της υπηρεσίας στο Χιούστον, στείλτε email στη διεύθυνση: [email protected].

Περιορισμένος αριθμός θέσεων μέσα στο αμφιθέατρο Kennedy θα είναι διαθέσιμος κατά τη διάρκεια των ενημερώσεων πριν από την εκτόξευση για δημοσιογράφους που έχουν ήδη διαπιστευθεί, με σειρά προτεραιότητας. Για συμμετοχή τηλεφωνικά, τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή το αργότερο δύο ώρες πριν από την έναρξη κάθε ενημέρωσης στη διεύθυνση: [email protected].

Από την Πέμπτη 2 Απριλίου, οι ενημερώσεις θα πραγματοποιούνται από το NASA Johnson. Για τηλεφωνική συμμετοχή σε αυτές τις ενημερώσεις, τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή το αργότερο δύο ώρες πριν από την έναρξη κάθε ενημέρωσης στο newsroom του Johnson στη διεύθυνση: [email protected].

Η ώρα των γεγονότων ενδέχεται να αλλάξει. Όλα τα γεγονότα αναφέρονται σε Ώρα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ (Eastern Time).

Παρασκευή, 27 Μαρτίου

2:15 μ.μ.: Το πλήρωμα της Artemis II θα φτάσει στο Kennedy και θα απαντήσει σε ερωτήσεις από διαπιστευμένα μέσα ενημέρωσης που θα παρευρίσκονται. Η ηγεσία της υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένου του Διοικητή της NASA Jared Isaacman, θα παρευρεθεί επίσης, μαζί με την Πρόεδρο της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Lisa Campbell.

Διαθέσιμοι για ερωτήσεις θα είναι οι:

  • Reid Wiseman, κυβερνήτης, αστροναύτης της NASA
  • Victor Glover, πιλότος, αστροναύτης της NASA
  • Christina Koch, ειδικός αποστολής, αστροναύτης της NASA
  • Jeremy Hansen, ειδικός αποστολής, αστροναύτης της CSA

Κυριακή, 29 Μαρτίου

11:30 π.μ.: Τα μέλη του πληρώματος της Artemis II θα απαντήσουν εικονικά σε ερωτήσεις δημοσιογράφων από τον χώρο καραντίνας τους.

2 μ.μ.: Η NASA θα πραγματοποιήσει ενημέρωση κατάστασης σχετικά με τις προετοιμασίες για την εκτόξευση με τους εξής συμμετέχοντες:

  • Lori Glaze, αναπληρώτρια διοικήτρια, Διεύθυνση Ανάπτυξης Συστημάτων Εξερεύνησης
  • Shawn Quinn, υπεύθυνος προγράμματος, Exploration Ground Systems
  • Howard Hu, διευθυντής, Πρόγραμμα Orion
  • Chris Cianciola, αναπληρωτής διευθυντής, Πρόγραμμα SLS

Δευτέρα, 30 Μαρτίου

5 μ.μ.: Μετά από μια κρίσιμη σύσκεψη για την αποστολή, η NASA θα παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου για να ενημερώσει σχετικά με την πορεία των προετοιμασιών για την εκτόξευση. Από τη NASA θα συμμετάσχουν οι:

  • Amit Kshatriya, Associate Administrator
  • John Honeycutt, πρόεδρος της Ομάδας Διαχείρισης Αποστολής (Mission Management Team)
  • Charlie Blackwell-Thompson, διευθύντρια εκτόξευσης
  • Emily Nelson, επικεφαλής διευθύντρια πτήσης

Τρίτη, 31 Μαρτίου

1 μ.μ.: Η NASA θα πραγματοποιήσει συνέντευξη Τύπου πριν από την εκτόξευση σχετικά με την κατάσταση της αντίστροφης μέτρησης, με τους εξής συμμετέχοντες:

  • Εκπρόσωπος της ομάδας εκτόξευσης
  • Mark Burger, αξιωματικός καιρού εκτόξευσης, 45η Μοίρα Καιρού, Διαστημικός Σταθμός Δυνάμεων Διαστήματος του Cape Canaveral

Τετάρτη, 1 Απριλίου

7:45 π.μ.: Ξεκινά η κάλυψη των διαδικασιών πλήρωσης καυσίμων για τη φόρτωση προωθητικού υγρού στον πύραυλο SLS, συμπεριλαμβανομένων πλάνων του πυραύλου και ηχητικής κάλυψης από σχολιαστή.

12:50 μ.μ.: Ξεκινά η κάλυψη της εκτόξευσης από το NASA+. Η κάλυψη θα συνεχιστεί στο YouTube αφού αναπτυχθούν στο διάστημα τα πτερύγια των ηλιακών συστοιχιών του Orion.

Περίπου δυόμισι ώρες μετά την εκτόξευση, η NASA θα πραγματοποιήσει συνέντευξη Τύπου μετά την εκτόξευση, αφότου το ανώτερο στάδιο του πυραύλου SLS εκτελέσει ανάφλεξη για να στείλει το Orion και το πλήρωμά του σε υψηλή γήινη τροχιά. Η ώρα έναρξης ενδέχεται να αλλάξει, ανάλογα με την ακριβή ώρα απογείωσης. Σε αυτή τη συνέντευξη Τύπου μετά την εκτόξευση θα συμμετάσχουν οι:

  • Jared Isaacman, Διοικητής της NASA
  • Amit Kshatriya, Associate Administrator
  • Lori Glaze, αναπληρώτρια διοικήτρια, Διεύθυνση Ανάπτυξης Συστημάτων Εξερεύνησης
  • John Honeycutt, πρόεδρος της Ομάδας Διαχείρισης Αποστολής
  • Norm Knight, διευθυντής της Διεύθυνσης Πτητικών Επιχειρήσεων

Κάλυψη της Αποστολής

Η ζωντανή κάλυψη της NASA σε πραγματικό χρόνο θα συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια της αποστολής στο YouTube. Η υπηρεσία θα παρέχει επίσης ξεχωριστή ζωντανή μετάδοση με εικόνες από το διαστημόπλοιο Orion, εφόσον το επιτρέπει το διαθέσιμο εύρος ζώνης.

Η υπηρεσία θα παρέχει καθημερινές ενημερώσεις για την κατάσταση της αποστολής από το NASA Johnson, ξεκινώντας από τις 2 Απριλίου, με εξαίρεση τις 6 Απριλίου, λόγω των δραστηριοτήτων διέλευσης κοντά από τη Σελήνη. Οι ώρες ενδέχεται να αλλάξουν ανάλογα με την ακριβή ώρα εκτόξευσης και τις επιχειρήσεις της αποστολής.

Το πλήρωμα θα συμμετέχει σε ζωντανές συνομιλίες καθ’ όλη τη διάρκεια της αποστολής, γνωστές ως downlinks. Η NASA θα ανακοινώσει τις ακριβείς ώρες για καθεμία από αυτές τις συνδέσεις στο ιστολόγιο Artemis και σε αυτή τη σελίδα.

Οι παρακάτω ώρες ενδέχεται να αλλάξουν ανάλογα με την ακριβή ώρα εκτόξευσης και τις επιχειρήσεις της αποστολής.

Πέμπτη, 2 Απριλίου

8:30 μ.μ.: Ενημέρωση των μέσων για την κατάσταση της αποστολής μετά την ανάφλεξη για την έγχυση στη σεληνιακή τροχιά μεταφοράς (translunar injection burn), η οποία θα στείλει το πλήρωμα με το Orion προς τη Σελήνη.

10:24 μ.μ.: Ζωντανή σύνδεση

Παρασκευή, 3 Απριλίου

3:30 μ.μ.: Ενημέρωση για την κατάσταση της αποστολής

8:44 μ.μ.: Ζωντανή σύνδεση

Σάββατο, 4 Απριλίου

12:59 π.μ.: Ζωντανή σύνδεση της CSA

4:34 μ.μ.: Ζωντανή σύνδεση

5:15 μ.μ.: Ενημέρωση για την κατάσταση της αποστολής

Κυριακή, 5 Απριλίου

12:14 π.μ.: Ζωντανή σύνδεση της CSA

3:30 μ.μ.: Ενημέρωση για την κατάσταση της αποστολής

Δευτέρα, 6 Απριλίου

12:45 μ.μ.: Ξεκινά η κάλυψη της διέλευσης κοντά από τη Σελήνη από το NASA+.

1:45 μ.μ.: Για εκτόξευση στις 1 Απριλίου, το πλήρωμα αναμένεται να ξεπεράσει το ρεκόρ της μεγαλύτερης απόστασης ανθρώπων από τη Γη, το οποίο είχε τεθεί προηγουμένως από το Apollo 13, στις 248.655 μίλια από τη Γη.

Επιπλέον, για εκτόξευση εκείνη την ημέρα, το βίντεο κατά τη διάρκεια της διέλευσης κοντά από τη Σελήνη ενδέχεται να είναι περιορισμένο, καθώς το διαστημόπλοιο θα περνά μέσα από μια έκλειψη. Το πλήρωμα επίσης αναμένεται να βιώσει προσωρινή απώλεια επικοινωνίας με τη Γη, καθώς το Orion θα πετά πίσω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης.

10:39 μ.μ.: Ζωντανή σύνδεση

Τρίτη, 7 Απριλίου

2:29 μ.μ.: Το πλήρωμα της Artemis II θα μιλήσει με τους αστροναύτες που βρίσκονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, σε συνομιλία μόνο με ήχο.

4 μ.μ.: Ενημέρωση για την κατάσταση της αποστολής

Τετάρτη, 8 Απριλίου

3:30 μ.μ.: Ενημέρωση για την κατάσταση της αποστολής

7:09 μ.μ.: Ζωντανή σύνδεση της CSA

Πέμπτη, 9 Απριλίου

3:30 μ.μ.: Ενημέρωση για την κατάσταση της αποστολής

5:59 μ.μ.: Συνέντευξη Τύπου του πληρώματος

7:54 μ.μ.: Ζωντανή σύνδεση

Παρασκευή, 10 Απριλίου

6:30 μ.μ.: Ξεκινά η κάλυψη από το NASA+ της επιστροφής του πληρώματος στη Γη

8:06 μ.μ.: Προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό. Προσωπικό της NASA και του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ αναμένεται να βοηθήσει το πλήρωμα να εξέλθει από το Orion και να το μεταφέρει αεροπορικώς σε πλοίο ανάκτησης που θα περιμένει στην περιοχή.

10:35 μ.μ.: Συνέντευξη Τύπου μετά την προσθαλάσσωση στο NASA Johnson

Λεπτομέρειες για την επιστροφή των αστροναυτών στο Χιούστον θα ανακοινωθούν αργότερα.

Ιστότοπος NASA για την εκτόξευση και την κάλυψη της αποστολής

Η NASA θα παρέχει ενημερώσεις κατά τη διάρκεια της αντίστροφης μέτρησης για την εκτόξευση και καθ’ όλη τη διάρκεια της αποστολής στο ιστολόγιο Artemis.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της αποστολής, οι πιο πρόσφατες εικόνες θα είναι διαθέσιμες στο: Artemis II Multimedia

Για να παρακολουθήσετε το Orion στο διάστημα, επισκεφθείτε: nasa.gov/trackartemis

Παρακολουθήστε την εκτόξευση εικονικά

Μέλη του κοινού μπορούν να εγγραφούν για να παρακολουθήσουν αυτή την εκτόξευση εικονικά. Το πρόγραμμα εικονικών επισκεπτών της NASA για αυτή την αποστολή περιλαμβάνει επιλεγμένο υλικό για την εκτόξευση, ειδοποιήσεις σχετικά με συναφείς ευκαιρίες ή αλλαγές, καθώς και μία σφραγίδα για το διαβατήριο εικονικού επισκέπτη της NASA μετά την εκτόξευση.

Ηχητική κάλυψη μόνο

Τα μέσα ενημέρωσης μπορούν να ακούσουν την ηχητική κάλυψη της πλήρωσης καυσίμων και της εκτόξευσης καλώντας στο 256-715-9946, με κωδικό πρόσβασης 682 040 632. Για όσους βρίσκονται στην Κομητεία Brevard στην περιοχή Space Coast, ο ήχος της εκτόξευσης θα είναι επίσης διαθέσιμος στη ραδιοσυχνότητα VHF 146.940 MHz της Launch Information Service and Amateur Television System και στη ραδιοσυχνότητα UHF 444.925 MHz του KSC Amateur Radio Club, σε λειτουργία FM.

Στο πλαίσιο της Χρυσής Εποχής της καινοτομίας και της εξερεύνησης, η NASA θα στείλει τους αστροναύτες του Artemis σε ολοένα και πιο απαιτητικές αποστολές για να εξερευνήσουν περισσότερο τη Σελήνη, με στόχο την επιστημονική ανακάλυψη, τα οικονομικά οφέλη και την ενίσχυση των βάσεων για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη.

Για να μάθετε περισσότερα για το πρόγραμμα Artemis, επισκεφθείτε:

https://www.nasa.gov/artemis 

#EΚΤΑΚΤΟ!!  ” #OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

Από
anixneuseis
-
0
Γράφει ο Ευθύμιος.
#Ιran:  Κύμα  της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
Ιρανός ΥΠΕΞ Αραγτσί: «Κανένα έθνος στην ιστορία δεν έχει σταθεί για σχεδόν ένα μήνα ενάντια στη μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη στον κόσμο και δεν την έχει εμποδίσει να επιτύχει έναν μόνο στόχο. Αυτό είναι ένα σημείο υπερηφάνειας για όλη την ανθρωπότητα».
 Ο Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής επιπλέον 10.000 χερσαίων στρατιωτών στη Μέση Ανατολή, παρέχοντας περισσότερες επιλογές στον πόλεμο του Ιράν.
Το Ιραν μιλάει για  κατάρριψη αμερικανικού F-18 στο #Τσαμπαχάρ, στο νότιο Ιράν, με το αεροπλάνο να συντρίβεται στη θαλασσα.
Οι Φρουροί της Επανάστασης: Επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στόχευσαν το λιμάνι Shuwaikh κοντά στην πόλη του Κουβέιτ, προκαλώντας υλικές ζημιές.
Σειρήνες στο Κατάρ και το Μπαχρέιν.
Στρατιωτικές θέσεις στο Τελ Αβίβ έχουν γίνει στόχος,
 
Επιδρομές της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στόχευσαν υπόγειες τοποθεσίες στο #Qods, στο κεντρικό Ιράν, χρησιμοποιώντας βόμβες GBU-57 για την καταστροφή καταφυγίων.
Σειρήνες ηχούν στο νότιο #Ισραήλ εν μέσω ιρανικής επίθεσης με βαλλιστικούς πυραύλους.
#US Αεροπορικές επιδρομές έπληξαν πολλές περιοχές της Τεχεράνης και του Ισφαχάν.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα φέρονται να έχουν ενημερώσει τους συμμάχους τους ότι είναι έτοιμα να συμμετάσχουν σε μια πολυεθνική ναυτιλιακή ομάδα εργασίας για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, σύμφωνα με τους Financial Times.
Το Ιράν φέρεται τώρα να επιτίθεται στη Σαουδική Αραβία με drones
Το Fars δημοσιεύει έναν χάρτη των ενεργειακών υποδομών των #ΗΑΕ που θα μπορούσε να στοχεύσει το Ιράν. Το Jebel Ali είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα παραγωγής ενέργειας με καύση φυσικού αερίου στο Ντουμπάι. Το Barakah είναι ένας πυρηνικός σταθμός παραγωγής ενέργειας. Το Al Taweelah είναι ένας μεγάλος σταθμός παραγωγής ενέργειας με καύση φυσικού αερίου. Ο σταθμός M (Ντουμπάι) είναι ένας άλλος…
Καθώς οι ΗΠΑ ετοιμάζονταν να εξαπολύσουν αμφίβια επίθεση στο νησί #Χαρκ, το Ιράν τοποθέτησε εκεί αντιαρματικές νάρκες.
Oi στρατιωτικές περιοχές στο #Λορεστάν στο Ιραν  δέχτηκαν σφοδρό βομβαρδισμό.
Ένα φορτηγό πλοίο με σημαία #Ταϊλάνδης που δέχθηκε επίθεση στα Στενά του Ορμούζ προσάραξε κοντά στο νησί Κεσμ του Ιράν, σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim.
– Το IRGC ανακοίνωσε ότι το Στενό του Ορμούζ είναι κλειστό. – Η παρούσα δήλωση έρχεται μετά από δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ σχετικά με το άνοιγμα του στενού.
– Τρία πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων διαφόρων εθνικοτήτων αναχαιτίστηκαν από το Ναυτικό του IRGC ενώ προσπαθούσαν να εισέλθουν στον καθορισμένο διάδρομο διέλευσης.
-Το IRGC προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε κίνηση στο στενό θα αντιμετωπίσει αυστηρή απάντηση. – Απαγορεύεται η μετακίνηση πλοίων από και προς λιμάνια που συνδέονται με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.
Μαζικές καταστροφές μετά από αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις στην #Ταμπρίζ, στο βορειοδυτικό Ιράν.
-#China: – Η Κίνα έχει αναπτύξει πάνω από 200 μετασκευασμένα μαχητικά αεροσκάφη J-6, τα οποία λειτουργούν πλέον ως επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε βάσεις που βλέπουν στο Στενό της Ταϊβάν, αναφέρει το Reuters. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα χρησιμοποιούνταν σε μαζικές ομοβροντίες στις αρχές μιας σύγκρουσης για να κορέσουν την αεράμυνα της Ταϊβάν, λειτουργώντας ουσιαστικά σαν πύραυλοι κρουζ χαμηλού κόστους.
 – Η Κίνα παρουσιάζει το νέο σύστημα drones Atlas swarm. Αυτά τα drones τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες και να αλλάζουν θέσεις με βάση το περιβάλλον και την αποστολή τους.
-#Iraq: Ο ιρακινός στρατός αποσύρεται από τη βάση Αλ-Χαμπανίγια, αφού οι μαχητες του PMF αρνούνται να φύγουν, επικαλούμενοι κίνδυνο για τα στρατεύματα μετά τις αμερικανικές επιδρομές που σκότωσαν 6 στρατιώτες.
–#Rojava: Οι συριακές HTS πολιτοφυλακές απαγόρευσαν το Νεβρόζ στην Αφρίν. Ο εορτασμός του Νεβρόζ, ο οποίος είχε προγραμματιστεί και αναβληθεί για να πραγματοποιηθεί στην περιοχή Ράτζο της Αφρίν, ακυρώθηκε στις 26 Μαρτίου 2026, με απόφαση των Δυνάμεων Εσωτερικής Ασφάλειας που συνδέονται με το Υπουργείο Εσωτερικών της Συριακής Προσωρινής Κυβέρνησης.
Οι πολίτες που εκτοπίστηκαν από το Tal #Abyad (Girê Sipî )και διαμένουν σε σχολεία στην πόλη Κομπάνι δήλωσαν στην ανακοίνωσή τους ότι θα πρέπει να επιστρέψουν στα σπίτια και τα υπάρχοντά τους το συντομότερο δυνατό.
Ο Çiya Kobani ξεκινά επίσημα τα καθήκοντά του στο πλαίσιο της διαδικασίας ολοκλήρωσης στρατιωτικών δυνατοτήτων Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας της 29ης Ιανουαρίου, ο Çiya Kobani (Haji Muhammad Nabo), μέλος της Γενικής Διοίκησης των δυνάμεών μας, των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (#SDF), ξεκίνησε επίσημα τα καθήκοντά του ως Αναπληρωτής Διοικητής της 60ής Μεραρχίας.
-#Turkey: Το τουρκικό υπουργείο άμυνας επιβεβαιώνει ότι θα δημιουργηθεί ένα πολυεθνικό νατοϊκό στρατηγείο στις κουρδικές νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας.

Ένα μεγάλο κύμα τουρκικής οργής έχει ξεσπάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ζητώντας την απέλαση του πρέσβη των ΗΠΑ, Τομ Μπαράκ, μετά τη δήλωσή του ότι η επίλυση του κουρδικού ζητήματος σε τέσσερις χώρες (Τουρκία, Συρία, Ιράκ και Ιράν) θα επέτρεπε στους Κούρδους να καθορίσουν το δικό τους πεπρωμένο, κάτι που η Άγκυρα έχει θεωρήσει έκκληση για αυτονόμιση.

-#Kurdistan-Iraq: Το Ιράκ εισέπραξε πάνω από 6,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από πετρέλαιο για τον Φεβρουάριο, ανακοίνωσε το υπουργείο πετρελαίου την Πέμπτη, με τις εξαγωγές αργού πετρελαίου να ανέρχονται σε σχεδόν 100 εκατομμύρια βαρέλια – Δήλωση: «Οι εξαγωγές από την περιοχή του Κουρδιστάν μέσω του τουρκικού λιμανιού Τσεϊχάν ανήλθαν σε 551.610 βαρέλια», πρόσθεσε το υπουργείο.
-#Ιsrael:Ο πρώην Ισραηλινός πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ παραδέχεται ότι το Ισραήλ χάνει τον πόλεμο: Προς το παρόν, το Κράτος του Ισραήλ, ή η κυβέρνηση Νετανιάχου, δεν ξέρουν πώς να κερδίσουν πουθενά. Ούτε στη Γάζα, ούτε στον Λίβανο. Δεν κερδίζουν πουθενά.
Πολλά αυτοκίνητα τυλίχθηκαν στις φλόγες μετά από ιρανική πυραυλική επίθεση στο Γκανέι Τίκβα στο κεντρικό Ισραήλ.
 
 -#Syria: Το Ισραήλ παρενέβη για να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον των Κούρδων στη βορειοανατολική Συρία; Αυτό δεν είναι απλώς ψευδές. Είναι η αντιστροφή της πραγματικότητας. Η παρέμβαση του Ισραήλ ήταν αυτή που ξεκίνησε αυτές τις επιθέσεις.
Υπήρξε μια συνάντηση μεταξύ του Σύρου Υπουργού Εξωτερικών, Άσαντ αλ-Σαϊμπάνι, και μιας αντιπροσωπείας των SDF. Επρόκειτο να οριστικοποιήσουν τη συμφωνία του Μαρτίου. Όλα είχαν συμφωνηθεί. Επρόκειτο να υπογράψουν — το τελευταίο σημείο που απέμενε δεν ήταν καν πραγματικό εμπόδιο, ήταν μια μικροσκοπική λεπτομέρεια. Τότε ο Σαϊμπάνι μπήκε μέσα και την σταμάτησε. Την ανέβαλε επί τόπου. Την ίδια ημέρα, ολοκληρωνόταν η συμφωνία του Παρισιού — μια τριμερής συμφωνία ασφαλείας μεταξύ του Ισραήλ και της συριακής μεταβατικής κυβέρνησης υπό την ηγεσία του HTS, με μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Την επόμενη μέρα, ξεκίνησε η πλήρης επίθεση εναντίον των SDF. Αρχικά με την πολιορκία του Σεΐχ Μακσούντ και της Σεριφίγια στο Χαλέπι, και στη συνέχεια μια επίθεση που σάρωσε ολόκληρη τη βορειοανατολική περιοχή.
Η φυλή #Bakara εξέδωσε ανακοίνωση απαιτώντας από τη φυλή #Mahata, που βρίσκεται στην αγροτική περιοχή Harmala του Abu al-Duhur, να παραδώσει τους δολοφόνους ενός από τους γιους της, διαφορετικά θα γίνουν νόμιμος στόχος.
-#US: Τάκερ Κάρλσον: «Ένα από τα πράγματα που κάνει το Ισραήλ με τον στρατό μας και τα χρήματα από τους φόρους μας είναι η προσπάθεια να καταλάβει τον Λίβανο.» Υπάρχουν χωριά στον Λίβανο που είναι χριστιανικά εδώ και 2.000 χρόνια και τώρα αυτά τα χωριά καταστρέφονται. Υπό το πρόσχημα αυτού του πολέμου, τον οποίο χρηματοδοτούμε και διαχειριζόμαστε, το Ισραήλ αποφάσισε να καταλάβει ένα μεγάλο κομμάτι του Λιβάνου.
Πιρς Μόργκαν: Αποτελεί το Ιράν απειλή για τις ΗΠΑ;  
Καθηγητής Mearsheimer (ΗΠΑ): Όχι.  
Πιρς Μόργκαν: Αλλά χρηματοδοτούν τρομοκρατικές οργανώσεις στη Γάζα που πολεμούν εναντίον του Ισραήλ.  
Mearsheimer: Δηλαδή λέτε ότι το Ιράν αποτελεί απειλή για το Ισραήλ και ότι οποιαδήποτε απειλή για το Ισραήλ αποτελεί επίσης απειλή για τις ΗΠΑ; Το επιχείρημά σας είναι αξιολύπητο.
Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ: «Θα εισάγω τον «Νόμο για την Προστασία των Κούρδων» για την επιβολή αυστηρών κυρώσεων σε οποιαδήποτε κυβέρνηση ή ομάδα που εμπλέκεται σε εχθρικές ενέργειες εναντίον των Κούρδων».
 Ο Αμερικανός στρατηγός Στιβ Άντερσον επιβεβαίωσε ότι το Ιράν έχει το πάνω χέρι. Έχει κλείσει το Στενό του Ορμούζ, παγιδεύοντας 1.500 πλοία. Το πυρηνικό του πρόγραμμα παραμένει ανέγγιχτο και έχει ισχυρή θέληση για μάχη. Οι ΗΠΑ δεν έχουν σαφή στρατηγική.
-#Lebanon: Η #Χεζμπολάχ δημοσιεύει το πρώτο επίσημο βίντεο ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους FPV που στοχεύει ένα άρμα μάχης Merkava που ανήκει στον ισραηλινό στρατό.
Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν «ένα σοβαρό περιστατικό ασφαλείας» στο νότιο Λίβανο, με πολλούς στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων να φέρονται να τραυματίστηκαν μετά από επίθεση της Χεζμπολάχ. Ισραηλινά ελικόπτερα εκκένωσης προσγειώνονται στο νοσοκομείο #Ραμπάμ στη Χάιφα, στο βόρειο Ισραήλ, μεταφέροντας Ισραηλινούς τραυματίες.
Ρουκέτα της Χεζμπολάχ εκτοξεύτηκε από τον Λίβανο προς το Κιριάτ Σμόνα, στο βόρειο Ισραήλ.
Στις 20 Μαρτίου, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) προέλασαν από τα σύνορα κατά μήκος δύο αξόνων προς τη Νακούρα. Ο πρώτος, από το συνοριακό πέρασμα Rosh HaNikra, έφτασε και διέσχισε το αρχηγείο της #UNIFIL. Ο δεύτερος ξεκίνησε από το φυλάκιο Harduf (που κατέχεται από το Ισραήλ από το 2024 μετά την εκκένωσή του από στρατεύματα της UNIFIL) και εισήλθε στην πόλη Naqoura, καταλαμβάνοντας το κέντρο της.
Β. Τις τελευταίες δύο ημέρες, οι IDF έχουν προχωρήσει ανατολικά της Κουζά μέχρι το Ντεμπλ, ενώ η Χεζμπολάχ συνεχίζει να αποκρούει τις ισραηλινές προσπάθειες να προχωρήσουν προς το Μπέιρ Λιφ, εμπλέκοντας μερικά άρματα μάχης και μπουλντόζες.
Γ. Οι IDF σημείωσαν μικρές προελάσεις στο Γιαρούν, ενώ οι μάχες συνεχίζονται στο Μαρούν Ελ-Ρας και το Αϊταρούν.
Δ. Στον άξονα Qalaat Debba-Markaba-Rabb et-Talatin, οι ισραηλινές δυνάμεις αγωνίζονται να προχωρήσουν μέσα από τους δυτικούς λόφους, από όπου η Χεζμπολάχ συνεχίζει να επιτίθεται σε στρατεύματα εφόδου και άρματα μάχης. Συγκεκριμένα στην Ταϊμπέχ, οι ισραηλινές προελάσεις έχουν προκαλέσει σημαντικές ζημιές σε δώδεκα Μερκάβα.
Ε. Η μάχη του Χιάμ πλησιάζει στο τέλος της μετά από τρεις εβδομάδες μαχών, οι οποίες τώρα λαμβάνουν χώρα στα βόρεια και βορειοδυτικά περίχωρα.
ΣΤ. Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις ενέτειναν τις επιχειρήσεις τους βόρεια των κατεχόμενων αγροκτημάτων Σεμπάα, παίρνοντας θέσεις στο όρος Σεντάνα από όπου παρακολουθούνται οι θέσεις της Χεζμπολάχ στην Καφαρσούμπα. Επιπλέον, ισραηλινά στρατεύματα προχώρησαν από το συριακό έδαφος που κατέλαβαν τον Δεκέμβριο του 2024 και άρχισαν να κατεβαίνουν προς τα περίχωρα της Σεμπάα.
-#Uganda-Helas: Εθνική Επέτειο της Ελλάδας στις 25 Μαρτίου με βίντεο σε σχολειο στην Ουγκανδα ,με Ουγκανδών παιδιών να τραγουδούν τον ελληνικό εθνικό ύμνο, τονίζοντας την αδελφότητα μεταξύ Ορθοδόξων Χριστιανών. Ευγε και απο εμας!!! Στην δε Ελλαδα ειχαμε τις απαραδεκτες δηλωσεις Τασουλα¨.

Ο πιο μεγαλος φιλλεληνας εβραιος David Harris εγραψε: Είτε είναι τα γενέθλια του έθνους είτε οποιαδήποτε άλλη ημέρα, υποστηρίζω/ #Greece . Ερωτεύτηκα την Ελλάδα από παιδί. Είχα κλασική παιδεία. Η Ελλάδα ήταν στο επίκεντρό της. Επισκέφθηκα την Ελλάδα για πρώτη φορά στα 21 μου. Η αγάπη μου μεγάλωσε. Δεκαετίες αργότερα και 30+ επισκέψεις αργότερα, ο σύνδεσμός μου γίνεται ακόμα πιο δυνατός.

-#Rojhilat: Οι Ηνωμένες Πολιτείες επανέλαβαν την επικοινωνία με τους Κούρδους ηγέτες στο Ανατολικό Κουρδιστάν (Rojhilat), στο πλαίσιο συζητήσεων εντός των κύκλων λήψης αποφάσεων του Λευκού Οίκου σχετικά με το μέλλον του Ιράν και τις αναμενόμενες περιφερειακές εξελίξεις. Οι Κούρδοι επιβεβαιώνουν τη σαφή δέσμευσή τους στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και τονίζουν την ανάγκη διασφάλισης των δικαιωμάτων του λαού του Κουρδιστάν σε οποιεσδήποτε μελλοντικές πολιτικές ρυθμίσεις. #PJAK
To απογευμα στις 7:00 η ωρα  οσοι μπορειτε να πατε να ψαλλετε ορθιοι τον Ακαθιστο Υμνο στις εκκλησιες..!!!
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

Δ. Τσαϊλάς: η Φθορά δεν μπορεί να κάμψει το Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

 

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Το βασικό σφάλμα στον τρέχοντα πόλεμο με το Ιράν δεν είναι τακτικό. Είναι στρατηγικό. Η Ουάσιγκτον και η Ιερουσαλήμ πολεμούν τον λάθος τύπο πολέμου.

Με κάθε συμβατικό στρατιωτικό κριτήριο, η εκστρατεία υπήρξε επιτυχής. Η ιρανική αεράμυνα έχει εξουδετερωθεί. Κρίσιμες υποδομές έχουν πληγεί σοβαρά. Η αεροπορική υπεροχή είναι αδιαμφισβήτητη. Η επιχειρησιακή εικόνα αντανακλά ακρίβεια, κυριαρχία και έλεγχο. Και όμως, η Τεχεράνη δεν υποχωρεί. Αυτό δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη, διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ διεξάγουν έναν πόλεμο φθοράς απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν έχει καμία πρόθεση να πολεμήσει με αυτούς τους όρους. Το Ιράν δεν επιδιώκει να νικήσει με τη συμβατική έννοια. Ακολουθεί κάτι πολύ πιο ανθεκτικό, μια στρατηγική αντίστασης και υπομονής.

Αυτό δεν είναι καινούργιο. Είναι βαθιά ριζωμένο στη στρατηγική κουλτούρα της περιοχής. Η λογική είναι απλή, η επιβίωση ισοδυναμεί με νίκη.

Εκεί όπου η δυτική στρατιωτική σκέψη συχνά ταυτίζει την επιτυχία με την καταστροφή της ισχύος, το Ιράν ορίζει την επιτυχία ως διατήρηση της βούλησης. Οι υποδομές μπορούν να αποκατασταθούν. Τα στρατιωτικά μέσα μπορούν να αντικατασταθούν. Αλλά η πολιτική αντοχή μετατρέπει ακόμη και σοβαρές απώλειες σε στρατηγική ανθεκτικότητα.

Αυτή είναι η ουσία μιας προειδοποίησης της στρατιωτικής θεωρίας. Ο Καρλ φον Κλαούζεβιτς υπογράμμισε ότι το πρώτο και σημαντικότερο καθήκον είναι να κατανοηθεί το είδος του πολέμου που διεξάγεται. Αν γίνει λάθος εκτίμηση, ακόμη και η επιχειρησιακή επιτυχία καθίσταται στρατηγικά άνευ σημασίας. Ακριβώς αυτός είναι ο κίνδυνος σήμερα.

Η τρέχουσα εκστρατεία επαναλαμβάνει ένα γνώριμο μοτίβο. Η συντριπτική ισχύς εφαρμόζεται με την προσδοκία ότι η συσσωρευμένη φθορά θα οδηγήσει σε υποταγή. Πρόκειται για ένα μοντέλο που υποθέτει ότι ο αντίπαλος θα συνθηκολογήσει όταν το κόστος υπερβεί το όφελος.

Αλλά αυτή η υπόθεση καταρρέει όταν ο αντίπαλος μετρά το κόστος διαφορετικά.

Η στρατηγική του Ιράν βασίζεται σε δύο πυλώνες, την αντίσταση και την υπομονή.

Η αντίσταση δεν είναι απλώς στρατιωτική άρνηση, είναι έλεγχος του αφηγήματος. Η καταστροφή επαναπροσδιορίζεται ως θυσία. Η απώλεια μετατρέπεται σε νομιμοποίηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η πίεση, τόσο ενισχύεται η εσωτερική αιτιολόγηση της αντοχής. Αυτή η δυναμική ήταν εμφανής στον Νότιο Λίβανο το 2006 και έχει επαναληφθεί σε πολλαπλά πεδία.

Η υπομονή, από την άλλη, αποτελεί από μόνη της εργαλείο ισχύος.

Σε αντίθεση με τις δυτικές δημοκρατίες, όπου τα πολιτικά χρονικά όρια καθορίζονται από εκλογές, κοινή γνώμη και οικονομικές πιέσεις, το Ιράν λειτουργεί σε μακρύτερο χρονικό ορίζοντα. Δεν χρειάζεται να νικήσει γρήγορα. Αρκεί να αντέξει περισσότερο. Και εδώ μεταβάλλεται η ισορροπία, διότι ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος.

Κάθε επιπλέον εβδομάδα σύγκρουσης επιβαρύνει όχι μόνο τα στρατιωτικά μέσα, αλλά και την πολιτική συνοχή, την οικονομική σταθερότητα και τις διεθνείς αγορές. Τα αποθέματα ακριβείας είναι περιορισμένα. Το οικονομικό κόστος αυξάνεται. Η κοινωνική ανοχή φθίνει. Παράλληλα, άλλες διεθνείς προτεραιότητες, από την Ουκρανία έως τον Ινδο-Ειρηνικό, διαχέουν πόρους και προσοχή.

Το Ιράν κατανοεί αυτή την ασυμμετρία.

Η στρατηγική του δεν είναι να νικήσει στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά να παρατείνει τη σύγκρουση μέχρι το κόστος της συνέχισης να υπερβεί τα οφέλη. Σε αυτό το πλαίσιο, η αντοχή δεν είναι παθητική, είναι εξαναγκαστική.

Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Ακόμη και περιορισμένες διαταραχές προκαλούν αναταράξεις στις παγκόσμιες ενεργειακές αγορές. Οι τιμές μεταβάλλονται. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες πιέζονται. Οι πληθωριστικές πιέσεις αυξάνονται. Το πεδίο της σύγκρουσης επεκτείνεται πέρα από την περιοχή, εμπλέκοντας δρώντες που δεν συμμετέχουν άμεσα αλλά υφίστανται τις συνέπειες. Αυτό συνιστά στρατηγική μόχλευση.

Επιτρέπει σε έναν ασθενέστερο δρώντα να ενισχύσει την επιρροή του χωρίς να εξισορροπήσει στρατιωτικά την ισχύ. Και καθιστά πιο περίπλοκη τη λήψη αποφάσεων στην Ουάσιγκτον και πέραν αυτής.

Ο κίνδυνος, επομένως, δεν είναι ότι η παρούσα στρατηγική αποτυγχάνει άμεσα. Είναι ότι φαίνεται να επιτυγχάνει, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τις συνθήκες που τροφοδοτούν την ιρανική αντοχή.

Κάθε πλήγμα μειώνει την ικανότητα, αλλά ενδέχεται να ενισχύει τη βούληση.

Κάθε κλιμάκωση αυξάνει την πίεση, αλλά μπορεί να ενισχύει τη νομιμοποίηση.

Κάθε ημέρα που περνά μεταφέρει το βάρος, όχι μόνο στην Τεχεράνη, αλλά και σε εκείνους που διεξάγουν την εκστρατεία.

Αυτό είναι το παράδοξο της φθοράς απέναντι στην αντοχή.

Ποια είναι η εναλλακτική;

Πρώτον, απαιτείται στρατηγική σαφήνεια.

Εάν ο στόχος είναι η πλήρης υποταγή του καθεστώτος, τότε η παρούσα προσέγγιση είναι απίθανο να τον επιτύχει. Εάν ο στόχος είναι η αποτροπή ή η αποδυνάμωση, τότε η επιτυχία πρέπει να οριστεί πιο περιορισμένα, και πιο ρεαλιστικά.

Δεύτερον, η στρατηγική πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τη φύση της σύγκρουσης.

Ένας πόλεμος αντοχής δεν κερδίζεται μόνο με φθορά. Απαιτεί πολιτικά, οικονομικά και πληροφοριακά εργαλεία που αντιμετωπίζουν τις πηγές ανθεκτικότητας και όχι μόνο τις εκδηλώσεις ισχύος.

Τρίτον, ο χρόνος πρέπει να αντιμετωπιστεί ως πεδίο αντιπαράθεσης.

Αυτό σημαίνει περιορισμό της ικανότητας του αντιπάλου να εκμεταλλεύεται την καθυστέρηση και ταυτόχρονη διαχείριση των προσδοκιών στο εσωτερικό και διεθνώς.

Τέταρτον, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να αποφύγουν την ψευδαίσθηση προόδου.

Η επιχειρησιακή επιτυχία δεν ισοδυναμεί με στρατηγική νίκη. Οι δείκτες που επικεντρώνονται αποκλειστικά σε στόχους που καταστράφηκαν ή αποστολές που εκτελέστηκαν ενδέχεται να αποκρύπτουν τη συνολική πορεία της σύγκρουσης.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ έχουν αποδείξει ότι μπορούν να κυριαρχήσουν στο πεδίο μάχης.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μπορούν να διαμορφώσουν το αποτέλεσμα.

Διότι σε πολέμους αυτού του τύπου, η νίκη δεν ανήκει σε εκείνον που καταστρέφει τα περισσότερα.

Ανήκει σε εκείνον που αντέχει, και που ορίζει τι σημαίνει αντοχή.

Μέχρι να γίνει πλήρως κατανοητή αυτή η διάκριση, υπάρχει ο κίνδυνος μια άρτια εκτελεσμένη εκστρατεία να οδηγήσει όχι σε λύση, αλλά σε μια παρατεταμένη και στρατηγικά αμφίρροπη σύγκρουση.

Και αυτός είναι ένας κίνδυνος που καμία στρατηγική δεν μπορεί να αγνοήσει.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

 

Ιράν: Boots on the Ground

Από
anixneuseis
-
0

Τι σημαίνει η παρουσία χερσαίων δυνάμεων και ποιο είναι το πιθανότερο σενάριο για τις ΗΠΑ

Το πλαίσιο της ανάλυσης

  • «Μπότες στο έδαφος», κατοχή εδάφους, ανατροπή καθεστώτος
  • Ποια είναι η πραγματική έννοια αυτών των εκφράσεων;
  • Ποια είναι η διάκρισή τους και ποια η σχέση μεταξύ τους;
  • Ποια εκτιμάται ως πιθανότερη ενέργεια των αμερικανικών στρατευμάτων;

Εισαγωγή

Τις τελευταίες ημέρες, ο όρος «μπότες στο έδαφος» (boots on the ground) κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση.

Στα μέσα ενημέρωσης εμφανίζονται αναλυτές κάθε είδους, συχνά συγχέοντας βασικές στρατιωτικές έννοιες. Δημιουργείται έτσι μια γενικευμένη σύγχυση μεταξύ της κατάληψης, της κατοχής, της επιβολής της θέλησης επί του αντιπάλου και της ανατροπής ενός καθεστώτος.

Ας προχωρήσουμε, λοιπόν, στο ακριβές νόημα των όρων.

Μπορείτε να διαβάσετε την σειρά ΗΠΑ – ΙΡΑΝ εδώ:

Διάκριση των εννοιών

Η έννοια «μπότα στο έδαφος» ισχύει όταν μιλάμε για κατάληψη ή κατοχή εδάφους. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο όταν υπάρχουν επί του εδάφους στρατιωτικά τμήματα του Στρατού Ξηράς, αεραγήματα, πεζοναύτες ή ναυτικά αγήματα.

Είναι γνωστή η έκφραση ότι ο Στρατός κατέχει έδαφος, το Ναυτικό ασκεί έλεγχο θαλάσσιας περιοχής και η Αεροπορία επιτυγχάνει αεροπορική υπεροχή.

Μια ιδιαίτερη έννοια είναι ο «έλεγχος δια πυρών». Στις αμυντικές επιχειρήσεις, τα χερσαία τμήματα μπορεί να ελέγχουν με πυρά επιπλέον περιοχές. Αυτό όμως συνιστά απαγόρευση περιοχής για τον εχθρό και όχι κατοχή.

Στις επιθετικές επιχειρήσεις, ο «έλεγχος δια πυρών» αφορά επιχειρήσεις απομόνωσης και απαγόρευσης και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί κατάληψη εδάφους.

Κατάληψη εδάφους γίνεται μόνο με πεζούς ή άρματα.
Κατοχή εδάφους γίνεται μόνο με πεζά τμήματα.
Τα άρματα μπορούν να εκτελούν και επιτήρηση περιοχής, όχι όμως κατοχή.

Εξ αυτού προκύπτει και η γνωστή φράση: «Σύνορα είναι η γραμμή που ενώνει τις μύτες των αρβυλών των προωθημένων χερσαίων τμημάτων».
Στη γραμμή αυτή «είναι καρφωμένες και οι ξιφολόγχες τους».

Βεβαίως, στον σύγχρονο πόλεμο η υπεροχή στον αέρα και ο έλεγχος του θαλάσσιου χώρου αποτελούν κρίσιμα στοιχεία για την επίτευξη της νίκης.

Συνοπτικά

  • Κατάληψη = φυσική παρουσία και προώθηση δυνάμεων
  • Κατοχή = διατήρηση εδάφους με πεζά τμήματα
  • Έλεγχος δια πυρών = απαγόρευση, όχι κατοχή
  • Ανατροπή καθεστώτος = μπορεί να επιτευχθεί και χωρίς στρατό

Η εμπειρία του Ιράκ

Κατά τον δεύτερο πόλεμο στο Ιράκ, όπου χρησιμοποιήθηκαν εκτεταμένες δυνάμεις στρατού ξηράς, αεροπορίας και ναυτικού, η καταστροφή των ιρακινών μέσων επήλθε κυρίως μέσω αεροπορικών και πυραυλικών πληγμάτων.

Τότε είχε κυκλοφορήσει χαρακτηριστικά το σλόγκαν:
«Η αεροπορία έκανε τον πόλεμο, ο στρατός ξηράς έκανε την παρέλαση και το ναυτικό έκανε τη δεξίωση».

Ωστόσο, χωρίς την «παρέλαση», δηλαδή χωρίς την παρουσία χερσαίων δυνάμεων, δεν θα μπορούσε να υπάρξει νίκη.

Στρατηγικός πόλεμος χωρίς στρατιώτες με σύμβολα ισχύος γύρω από το Ιράν
Ο πόλεμος χωρίς παρουσία στο έδαφος

Η «μπότα» και η ανατροπή καθεστώτος

Πολύ συχνά συγχέεται η ανατροπή καθεστώτος με την κατάληψη και κατοχή μιας χώρας.

Στην πραγματικότητα, η ανατροπή ενός καθεστώτος μπορεί να επιτευχθεί όχι μόνο με στρατιωτική επέμβαση, αλλά και μέσω οικονομικού πολέμου, διπλωματικής πίεσης, πολιτικής αποσταθεροποίησης, πληροφοριακού πολέμου ή ιδεολογικής διάβρωσης.

Η κάμψη της θέλησης του αντιπάλου μπορεί να επιτευχθεί ακόμη και χωρίς χρήση πυρών, μέσω απλής επίδειξης ισχύος.

Ιστορικά παραδείγματα χωρίς «μπότα»

Η Μεταπολίτευση στην Ελλάδα αποτελεί παράδειγμα αλλαγής καθεστώτος χωρίς στρατιωτική επέμβαση.

Στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, ο Μιλόσεβιτς απομακρύνθηκε μέσω βομβαρδισμών και πολιτικής πίεσης, χωρίς χερσαία εισβολή.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Σοβιετικής Ένωσης, όπου ένα σύνθετο και αλληλοελεγχόμενο σύστημα εξουσίας κατέρρευσε «εν μία νυκτί» χωρίς στρατιωτική επέμβαση.

Αντίθετα, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου η παρουσία «boots on the ground» δεν οδήγησε σε ανατροπή καθεστώτος.

Η «μπότα» στο Ιράν σήμερα

Μέχρι σήμερα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί χερσαίες δυνάμεις κατά του Ιράν.

Το Ιράν διαθέτει, κατά εκτίμηση, περίπου 300.000 ενεργό τακτικό στρατό, 350.000 εφέδρους και περίπου 150.000 μέλη των Φρουρών της Επανάστασης, δηλαδή ένα σύνολο που υπερβαίνει τις 450.000 ενεργές δυνάμεις, σε δύσκολο και οχυρωμένο έδαφος.

Για μια γενικευμένη επιχείρηση κατάληψης, η επιτιθέμενη δύναμη θα έπρεπε να είναι το ελάχιστον ισοδύναμη, ενώ κατά γενική στρατιωτική αντίληψη απαιτείται αναλογία 3 προς 1 έως 5 προς 1.

Τέτοιες δυνάμεις δεν υπάρχουν διαθέσιμες στην περιοχή και η συγκέντρωσή τους θα απαιτούσε πολλούς μήνες.

Τι θα κάνουν λοιπόν οι ΗΠΑ;

Οι ΗΠΑ προβάλλουν τη δύναμη των 2.500 πεζοναυτών και εστιάζουν την προσοχή μας στα Στενά του Ορμούζ και στο νησί Kharg.

Οι δυνάμεις αυτές είναι ανεπαρκείς για μια μεγάλης κλίμακας αποβατική επιχείρηση, ιδιαίτερα σε ένα τόσο απαιτητικό περιβάλλον.

Η υπερπροβολή αυτών των κινήσεων ενδέχεται να λειτουργεί μόνο ως παραπλάνηση.

Πιο πιθανό σενάριο φαίνεται μια επιχείρηση αεροκίνητη ή αερομεταφοράς με σκοπό την αρπαγή ή εξουδετέρωση κρίσιμων στοιχείων του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, όπως  των 200 (ή κατ΄ άλλους 450) κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου, που φαίνεται περισσότερο πιθανή και εφικτή. Αυτό ίσως είναι και πιο προσαρμοσμένο  σε έναν από τους αρχικούς σκοπούς του πολέμου αυτού, που είναι η απαλοιφή των πυρηνικών δυνατοτήτων του Ιράν και δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλα μέσα.

Η σύνδεση πολέμου, ισχύος και οικονομίας αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την κατανόηση τέτοιων επιχειρήσεων.
👉 Διαβάστε εδώ 👇

Συμπεράσματα

Η έννοια των «boots on the ground» αποτελεί έναν από τους πιο παρεξηγημένους όρους στις σημερινές γεωπολιτικές αναλύσεις. Η φυσική παρουσία χερσαίων δυνάμεων συνδέεται άμεσα με την κατάληψη και την κατοχή εδάφους, όχι όμως απαραίτητα με την ανατροπή ενός καθεστώτος.

Η ιστορία δείχνει ότι καθεστώτα μπορούν να καταρρεύσουν χωρίς την παρουσία στρατού στο έδαφος, ενώ αντίθετα, μεγάλες στρατιωτικές επεμβάσεις δεν εγγυώνται σίγουρο πολιτικό αποτέλεσμα.

Στην περίπτωση του Ιράν, η μορφολογία του εδάφους και η αναλογία των δυνάμεων, ένα σενάριο μαζικής χερσαίας εισβολής το καθιστούν εξαιρετικά δύσκολο.

Ως εκ τούτου, οι πιθανότερες ενέργειες δεν σχετίζονται με κατάληψη και κατοχή εδάφους, αλλά με επιχειρήσεις υψηλού συμβολισμού και αποτελέσματος και περιορισμένου χρόνου και σκοπού. Ενεργούν και φεύγουν.

Επίλογος

Στον σύγχρονο πόλεμο, η νίκη δεν μετριέται μόνο σε χιλιόμετρα εδάφους, αλλά κυρίως σε έλεγχο, επιρροή και πολιτικό αποτέλεσμα.

Η «μπότα στο έδαφος» παραμένει το πιο ορατό σύμβολο στρατιωτικής ισχύος, αλλά όχι απαραίτητα και το πιο αποτελεσματικό εργαλείο. Το Ιράν αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου η ισχύς δεν θα κριθεί από την παρουσία στρατιωτών στο έδαφος, αλλά από το ποιος θα επιβάλει τη θέλησή του στον αντίπαλο, το οποίο αποτελεί πάντα τον τελικό σκοπό της διπλωματίας και του πολέμου.

 

Γιατί το Πακιστάν έχει αναδειχθεί σε μεσολαβητή μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

Των MUNIR AHMED και E. EDUARDO CASTILLO
Ενημερώθηκε στις 11:36 π.μ. GMT+2, 27 Μαρτίου 2026

ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ (AP) — Καθώς οι φόβοι για μια ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση κλιμακώνονται μετά τα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν, τα οποία ξεκίνησαν στα τέλη Φεβρουαρίου, το Πακιστάν έχει αναδειχθεί σε έναν απρόσμενο μεσολαβητή, προσφέροντας τη βοήθειά του ώστε να φέρει την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Το Ισλαμαμπάντ δεν καλείται συχνά να λειτουργήσει ως ενδιάμεσος σε διπλωματία υψηλού ρίσκου, όμως αυτή τη φορά έχει αναλάβει αυτόν τον ρόλο για διάφορους λόγους: τόσο επειδή διατηρεί σχετικά καλές σχέσεις και με την Ουάσιγκτον και με την Τεχεράνη, όσο και επειδή έχει πολλά να χάσει αν ο πόλεμος δεν τερματιστεί.

Πακιστανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι η δημόσια ειρηνευτική τους πρωτοβουλία ακολουθεί εβδομάδες παρασκηνιακής διπλωματίας, αν και έχουν δώσει ελάχιστες λεπτομέρειες. Έχουν επίσης πει ότι το Ισλαμαμπάντ είναι έτοιμο να φιλοξενήσει συνομιλίες μεταξύ εκπροσώπων των ΗΠΑ και του Ιράν.

Ακολουθούν όσα πρέπει να γνωρίζει κανείς για τη μεσολαβητική προσπάθεια του Πακιστάν:

Το Πακιστάν βοήθησε τις ΗΠΑ να διαβιβάσουν σχέδιο 15 σημείων στο Ιράν

Ο ρόλος του Πακιστάν στις διαπραγματεύσεις Ιράν–ΗΠΑ ήρθε στο φως μόλις πριν από λίγες ημέρες, έπειτα από δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης. Αργότερα, αξιωματούχοι στο Ισλαμαμπάντ αναγνώρισαν ότι μια αμερικανική πρόταση είχε διαβιβαστεί στο Ιράν.

Παραμένει ασαφές ποιος έχει λειτουργήσει ως σημείο επαφής του Ιράν στις έμμεσες συνομιλίες. Το Ιράν επιμένει ότι δεν έχει πραγματοποιήσει τέτοιες συνομιλίες και απέρριψε την αμερικανική πρόταση, όμως η Τεχεράνη έχει αναγνωρίσει ότι απάντησε με δικές της προτάσεις.

Σύμφωνα με Πακιστανούς αξιωματούχους, αμερικανικά μηνύματα διαβιβάζονται στο Ιράν και οι ιρανικές απαντήσεις μεταφέρονται στην Ουάσιγκτον, χωρίς όμως να διευκρινίζεται πώς ακριβώς γίνεται αυτή η διαδικασία ή ποιοι επικοινωνούν απευθείας με ποιους. Ο υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν, Ισάκ Νταρ, δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι και η Τουρκία και η Αίγυπτος εργάζονται επίσης παρασκηνιακά για να φέρουν τις δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ο Abdullah Khan, διευθύνων σύμβουλος του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies, δήλωσε ότι οι μεσολαβητικές προσπάθειες του Πακιστάν ενδέχεται να συμβάλλουν στη σχετική αυτοσυγκράτηση που παρατηρείται στη σύγκρουση. Σημείωσε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει καθυστερήσει τις απειλές του για επιθέσεις μεγάλης κλίμακας κατά της ενεργειακής υποδομής του Ιράν, επικαλούμενος διπλωματική πρόοδο, και ότι οι ιρανικές αντιδράσεις απέναντι σε αμερικανικά συμφέροντα στον Κόλπο ήταν μετρημένες, κάτι που ενδεχομένως αποσκοπεί στη διατήρηση περιθωρίου για διπλωματία.

Οι σχέσεις και με τις ΗΠΑ και με το Ιράν έδωσαν στο Πακιστάν αυτόν τον νέο ρόλο

Προηγούμενες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν είχαν διευκολυνθεί κυρίως από χώρες της Μέσης Ανατολής, μεταξύ των οποίων το Ομάν και το Κατάρ, όμως καθώς αυτές δέχονται ιρανικά πυρά στη διάρκεια του πολέμου, το Πακιστάν έχει αναλάβει αυτόν τον ρόλο.

Αναλυτές λένε ότι η γεωγραφική εγγύτητα του Πακιστάν προς το Ιράν — είναι μία από τις γειτονικές του χώρες — σε συνδυασμό με τους μακροχρόνιους δεσμούς του με τις ΗΠΑ, του δίνουν μια μοναδική θέση σε μια στιγμή που η άμεση επικοινωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές παραμένει περιορισμένη.

Το Ισλαμαμπάντ διατηρεί καλές λειτουργικές σχέσεις με τα περισσότερα από τα βασικά μέρη του πολέμου, συμπεριλαμβανομένων τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ιράν. Έχει στενούς στρατηγικούς δεσμούς με κράτη του Κόλπου, περιλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας, με την οποία υπέγραψε πέρυσι συμφωνία αμυντικής συνεργασίας. Ωστόσο, το Πακιστάν δεν έχει διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ λόγω του διαρκούς ζητήματος της παλαιστινιακής κρατικής υπόστασης.

Οι σχέσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Πακιστάν έχουν βελτιωθεί από πέρυσι, με αυξημένη διπλωματική εμπλοκή και διεύρυνση των οικονομικών δεσμών. Το Πακιστάν εντάχθηκε επίσης στο Board of Peace του Τραμπ, το οποίο έχει στόχο να διασφαλίσει την ειρήνη στη Γάζα, παρά τις αντιδράσεις ισλαμιστών στο εσωτερικό της χώρας.

Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ο Τραμπ μίλησε με τον αρχηγό του πακιστανικού στρατού, στρατάρχη Asim Munir, τον οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος έχει περιγράψει δημόσια ως τον «αγαπημένο του στρατάρχη». Αναλυτές λένε ότι πρόκειται για έναν παράγοντα που διατηρεί καλές σχέσεις τόσο με τις ιρανικές όσο και με τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.

Το Πακιστάν έχει πολλά να διακυβεύσει στις συνομιλίες για κατάπαυση του πυρός

Η σύγκρουση δημιουργεί μερικές από «τις μεγαλύτερες προκλήσεις οικονομικής και ενεργειακής ασφάλειας» στην ιστορία του Πακιστάν, δήλωσε ο αναλυτής ασφαλείας με έδρα το Ισλαμαμπάντ, Syed Mohammad Ali.

Η χώρα προμηθεύεται το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της από τη Μέση Ανατολή — και, όπως είπε, τα πέντε εκατομμύρια Πακιστανοί που εργάζονται στον αραβικό κόσμο στέλνουν κάθε χρόνο εμβάσματα στην πατρίδα, τα οποία αντιστοιχούν περίπου στο σύνολο των εξαγωγικών εσόδων της χώρας.

Οι αυξανόμενες εντάσεις έχουν ήδη συμβάλει στην άνοδο των παγκόσμιων τιμών του πετρελαίου, αναγκάζοντας το Πακιστάν να αυξήσει τις τιμές των καυσίμων κατά περίπου 20% και ασκώντας πίεση στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ.

Ο πόλεμος επιτείνει επίσης την εσωτερική αναταραχή, τη στιγμή που το Πακιστάν εδώ και μήνες αντιμετωπίζει και τη δική του σύγκρουση με το γειτονικό Αφγανιστάν. Το Ισλαμαμπάντ έχει κατηγορήσει την κυβέρνηση των Ταλιμπάν στη χώρα ότι ανέχεται ένοπλες οργανώσεις που βρίσκονται πίσω από επιθέσεις στο Πακιστάν.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ξέσπασαν διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα μετά τα αμερικανικά πλήγματα κατά του Ιράν, με διαδηλωτές να συγκρούονται με τις δυνάμεις ασφαλείας σε αρκετές πόλεις.

Μία ημέρα μετά την επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά του Ιράν, κατά την οποία σκοτώθηκε ο Ανώτατος Ηγέτης Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ξέσπασαν συγκρούσεις στη νότια λιμενική πόλη του Πακιστάν, το Καράτσι, καθώς και σε περιοχές του βορρά, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον 22 άνθρωποι και να τραυματιστούν περισσότεροι από 120 σε ολόκληρη τη χώρα.

Τουλάχιστον 12 άνθρωποι σκοτώθηκαν μέσα και γύρω από το αμερικανικό προξενείο στο Καράτσι, αφού όχλος παραβίασε τον περίβολο και επιχείρησε να του βάλει φωτιά.

Ο Χαμενεΐ ήταν κεντρική θρησκευτική και πολιτική μορφή για τους σιίτες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου και του Πακιστάν.

Το Πακιστάν έχει ιστορικό ως μεσολαβητής

Αν και το Πακιστάν σπάνια αναλαμβάνει ρόλο μεσολαβητή, το ιστορικό του περιλαμβάνει συμμετοχή σε ορισμένες ιδιαίτερα υψηλού προφίλ διαπραγματεύσεις.

Ο τότε πρόεδρος του Πακιστάν, στρατηγός Yahya Khan, διευκόλυνε παρασκηνιακές επαφές που οδήγησαν στην ιστορική επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Richard Nixon στην Κίνα το 1972. Αυτό άνοιξε τον δρόμο για την εγκαθίδρυση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου το 1979.

Έκτοτε, το Πακιστάν έχει διαδραματίσει ρόλο και σε αρκετές άλλες σύνθετες περιφερειακές συγκρούσεις, κυρίως στις Συμφωνίες της Γενεύης του 1988, οι οποίες άνοιξαν τον δρόμο για την αποχώρηση των Σοβιετικών από το Αφγανιστάν. Ενεργώντας ως κράτος πρώτης γραμμής και βασικός συνομιλητής, το Ισλαμαμπάντ συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, ενώ συνεργαζόταν στενά με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα εμπλεκόμενα μέρη, συμβάλλοντας στην αύξηση της πίεσης προς τη Μόσχα ώστε να αποσύρει τις δυνάμεις της.

Πιο πρόσφατα, το Πακιστάν διευκόλυνε επαφές μεταξύ των Αφγανών Ταλιμπάν και της Ουάσιγκτον, οι οποίες οδήγησαν στις συνομιλίες στην Ντόχα, που κατέληξαν σε συμφωνία το 2020 και προετοίμασαν το έδαφος για την αποχώρηση των υπό αμερικανική ηγεσία δυνάμεων του ΝΑΤΟ και την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία το 2021.

Ο Castillo μετέδωσε από το Πεκίνο.

Φοίβος Κλόκκαρης: η Εγγύτητα τής Κύπρου στη Μέση Ανατολή  (ΜΑ) και το ΔΕΑΧ

Από
anixneuseis
-
0

 

τού Φοίβου Κλόκκαρη*

Η κρίση που έχει ξεσπάσει στη ΜΑ με τον πόλεμο Ισραήλ/ΗΠΑ-Ιράν, επηρεάζει σοβαρά τούς  τομείς  τής ασφάλειας,  ενέργειας,  οικονομίας,  ναυσιπλοΐας, τις θαλάσσιες μεταφορές, τον τουρισμό το εμπόριο και τις μεταναστευτικές ροές.Οι επιπτώσεις τής κρίσης επηρεάζουν και την Κυπριακή Δημοκρατία(ΚΔ),πού βρίσκεται στο ανατολικό όριο των συνόρων τής ΕΕ,εγγύς τής ΜΑ.Οι Βρετανικές Βάσεις(ΒΒ) στο έδαφος τής ΚΔ(αποικιοκρατικό κατάλοιπο),κτυπήθηκαν από drone,πού εκτοξεύθηκε από την Χεσμπολάχ τού Λιβάνου.Η ΚΔ ζήτησε βοήθεια,προς αντιμετώπιση  απειλών,από τη σύρραξη στη ΜΑ,στην οποία ανταποκρίθηκε άμεσα και αποτελεσματικά η Ελλάδα και ακολούθησαν και άλλα κράτη μέλη τής ΕΕ, όπως η Γαλλία,σε εθνικό επίπεδο και όχι ώς συλλογική ενέργεια τής ΕΕ.Δέν ενεργοποιήθηκε το άρθρο 42.7 τής Συνθήκης τής Λισαβόνας.

Απο την κρίση διαπιστώθηκε η ανάγκη,βελτίωσης τών καταφυγίων προστασίας τού πληθυσμού στην Κύπρο,ενίσχυσης τών αμυντικών δυνατοτήτων τής Εθνικής Φρουράς (ΕΦ),αναβίωσης τού δόγματος του ενιαίου αμυντικού  χώρου  (ΔΕΑΧ) Κύπρου-Ελλάδας και επαναδιαπραγμάτευσης τού καθεστώτος τών ΒΒ.Διαπιστώθηκε και η ορθή πολιτική τής ΚΔ να συνάπτει αμυντικές συμφωνίες με φίλες χώρες.

Η ΕΦ έχει μεγάλες ανάγκες στούς τομείς τής επάνδρωσης τών μονάδων της και εκσυγχρονισμού τών μέσων και  οπλικών συστημάτων της.Τα οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας, που απόκτησε τα τελευταία χρόνια, καλύπτουν μικρό μέρος τών επιχειρησιακών αναγκών τών δυνάμεων της (ξηράς,θαλάσσης ,αέρος).Η πλήρης ικανοποίηση τους,επιβάλει αύξηση των αμυντικών δαπανών τής  ΚΔ σε ποσοστό τουλάχιστον 3% επί τού ΑΕΠ(οι χώρες του ΝΑΤΟ  για την ασφάλειά τους,αποφάσισαν ποσοστό 5%).Η έκτακτη εισφορά για την άμυνα,η οποία μειώθηκε αδικαιολόγητα στο ποσοστό τού 17%,επιβάλλεται να επανέλθει  στο 30% .

Κατά την κρίση η Ελλάδα απέστειλε άμεσα στην Κύπρο τίς σύγχρονες φρεγάτες  «Κίμων»  και «Ψαρά» καθώς και δύο ζεύγη μαχητικών F-16 viber.Η ταχεία ενίσχυση της Κύπρου  από την Ελλάδα, για την αντιμετώπιση  απειλών από την ασταθή περιοχή τής ΜΑ,είχε πολύ θετικό αντίκτυπο στο ηθικό τού Κυπριακού Ελληνισμού.Η μεγαλύτερη όμως και διαρκής απειλή κατά τής ΚΔ,προέρχεται από την επιθετικότητα τής Τουρκίας,η οποία κατέχει  επι μισό αιώνα το βόρειο τμήμα τής Κύπρου με ισχυρές τουρκικές δυνάμεις κατοχής(ΤΔΚ) και η αντιμετώπιση της ,επιβάλλει την αναβίωση τού ΔΕΑΧ Κύπρου-Ελλάδας.Η Τουρκία  μετέτρεψε τα κατεχόμενα σε προωθημένη στρατιωτική βάση.Εγκατέστησε συστήματα εναέριων και θαλάσσιων  drones ( Λευκόνοικο , Μπογάζι),αναβάθμισε το λιμάνι Αμμοχώστου  προς εξυπηρέτηση μεγάλων πολεμικών πλοίων και ενισχύει συνεχώς,με σύγχρονα επιθετικά οπλικά συστήματα τίς ΤΔΚ,που έχουν αποστολή τήν εξυπηρέτηση τών επεκτατικών σχεδίων τής Τουρκίας στην Κύπρο και Αν. Μεσόγειο.

Το ΔΕΑΧ λειτούργησε την περίοδο 1993-2000, με πολλαπλά οφέλη για το ηθικό τού Κυπριακού Ελληνισμού  και την ενίσχυση τών δυνατοτήτων  τών ενόπλων δυνάμεων(ΕΔ) τής  Ελλάδας  και τής ΕΦ, για κοινή δράση  στο επιχειρησιακό περιβάλλον  Κύπρου-  Αν. Μεσογείου.

Ο γεωγραφικός και αμυντικός χώρος της Ελλάδας και Κύπρου είναι  ενιαίος.Οι περιοχές τού FIR,τής έρευνας-διάσωσης και τών ΑΟΖ τους εφάπτονται και η τουρκική απειλή είναι κοινή.Αν χαθεί η Κύπρος θα ακολουθήσουν και τα νησιά τού Αιγαίου.Η Τουρκία προπαρασκευάζεται(αεροναυτικές και αποβατικές δυνάμεις,πυραυλικά συστήματα)και σχεδιάζει επιθετικές επιχειρήσεις  κατά τής Ελλάδας( νησιά Αιγαίου)και κατά τής  Κύπρου, όπου διατηρεί δύναμη επιπέδου Σώματος Στρατού, με μηχανοκίνητους σχηματισμούς επανδρωμένους σε ποσοστό άνω τού 100%, ανεπτυγμένους επιθετικά σε “απόσταση αναπνοής” από ζωτικούς χώρους τών ελευθέρων περιοχών.Είναι πολύ σημαντικό ότι σήμερα οι  αμυντικές δυνατότητες τής Ελλάδας έχουν ενισχυθεί σε μεγάλο βαθμό, ιδιαίτερα στους κλάδους τού πολεμικού ναυτικού και πολεμικής αεροπορίας.Τό ίδιο επιβάλλεται να πράξει  και η ΚΔ .

Το ΔΕΑΧ  μετά το 2000 αδρανοποιήθηκε  λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης τών κυβερνήσεων Κύπρου-Ελλάδας ,απόρροια τής πολιτικής που ακολούθησαν στο κυπριακό.Παρά το γεγονός ότι ο Κυπριακός Ελληνισμός  το 2004 απέρριψε τη λύσηΔΔΟ με το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν,η Κυπριακή και Ελληνική κυβέρνηση αδικαιολόγητα, συνεχίζουν να τήν υποστηρίζουν.Η ΔΔΟ παραβιάζει τις δημοκρατικές αρχές και τα ανθρώπινα δικαιώματα,αφοπλίζει το Κυπριακό κράτος μετά τη λύση και οι Τουρκοκύπριοι αποκτούν δικαίωμα ΒΕΤΟ στη λήψη αποφάσεων(συγκλίσεις τών διακοινοτικών συνομιλιών).ΗΤουρκία με τήν ΔΔΟ  επιτυγχάνει  αποστρατικοποίηση τής Κύπρου(όπως επιδιώκει και για τα νησιά του Αν. Αιγαίου)και τον στρατηγικό έλεγχο της.Θα επιβάλλει τίς αποφάσεις στο κυπριακό κράτος, μέσω τού ΒΕΤΟ των Τουρκοκυπρίων.Υπάρχει αδήριτη ανάγκη ο Ελληνισμός να απορρίψει τήν  ΔΔΟ και να επαναφέρει τό Κυπριακό στην ορθή βάση του,ως θέμα εισβολής,κατοχής,εποικισμού και εθνοκάθαρσης.

Η Ελλάδα έχει συμβατική και ηθική υποχρέωση να προστατέψει την Κύπρο.Είναι απαραίτητο να αναβιώσει το ΔΕΑΧ και να αναβαθμιστεί σε άρτια αμυντική συμμαχία.Αυτό προϋποθέτει πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα τών κυβερνήσεων Κύπρου – Ελλάδας.Η αποτελεσματικότητα τού ΔΕΑΧ,επιβάλλει την ύπαρξη ισχυρών ενόπλων δυνάμεων ξηράς,θαλάσσης και αέρος,πολεμική προπαρασκευή τών δυνάμεων από την ειρήνη,συνεκπαίδευση τού προσωπικού τώνΕΔ Ελλάδας-ΕΦ,κοινή σχεδίαση,δοκιμή τών σχεδίων και μέσων επι τού εδάφους.Επιβάλλει και την ενίσχυση των αεροναυτικών υποδομών τής ΚΔ και είναι πολύ θετικό ότι αυτή άρχισε να υλοποιείται.Η πολιτική τής ΚΔ να συνάψει αμυντικές συμφωνίες με φίλες χώρες,όπως η Γαλλία,αποδείχθηκε ορθή και επιβεβαιώθηκε στην παρούσα κρίση στη ΜΑ.

Η Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να αναδείξουν, ότι τό μεγαλύτερο πρόβλημα ασφάλειας το οποίο αντιμετωπίζουν ,είναι η τουρκική επιθετικότητα.Να   ασκήσουν πίεση στήν ΕΕ,να αλλάξει την απαθή και αδρανή στάση της,έναντι τής τουρκικής απειλής.Η ΕΕ αδιαφορεί και δέν   απαιτεί από την Τουρκία ,νά   απομακρύνει τίς ΤΔΚ από την Κύπρο και να τερματίσει τίς παράνομες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο.Στην παρούσα κρίση στή ΜΑ ,η  Φόν Ντερ Λάινεν δήλωσε ότι“η ασφάλεια τής Κύπρου είναι και ασφάλεια τής EE”,αλλά αποσιωπά, ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ασφάλεια τής Κύπρου είναι η συνεχιζόμενη  τουρκική κατοχή.

*  αντιστράτηγος ε.α.

Μάρτιος 2026

Η εκστρατεία του Ισραήλ στον Λίβανο θα γυρίσει μπούμερανγκ

Από
anixneuseis
-
0

The New York Times

19 Μαρτίου 2026

Ένα άρμα μάχης δίπλα σε έναν ψηλό τσιμεντένιο τοίχο, με έναν χαμηλότερο φράχτη από συρματόπλεγμα πιο πέρα.
Πηγή: Jalaa Marey/Agence France-Presse — Getty Images

Της Shira Efron

Η δρ Efron είναι επικεφαλής πολιτικής για το Ισραήλ και ανώτερη ερευνήτρια στο RAND.

Οι μάχες ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, προς το παρόν, εξελίσσονται παράλληλα με τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο κατά του Ιράν. Όμως ο Λίβανος θα μετατραπεί σε κύριο πεδίο αντιπαράθεσης όταν τελειώσει η εκστρατεία κατά της Τεχεράνης.

Το Ισραήλ άρχισε να σχεδιάζει την επιχείρησή του στον Λίβανο μήνες πριν, όταν έγινε φανερό ότι, μετά την κατάπαυση του πυρός του Νοεμβρίου 2024, η Χεζμπολάχ δεν είχε εξαντλήσει το οπλοστάσιό της από ρουκέτες και πυραύλους, ότι είχε ανασυγκροτήσει τη δομή διοίκησής της και είχε αποκαταστήσει την ικανότητά της να πολεμά και ότι, παρά τις υποσχέσεις, η λιβανική κυβέρνηση δεν είχε αφοπλίσει πλήρως την τρομοκρατική οργάνωση. Στις 2 Μαρτίου, αφού η Χεζμπολάχ προσχώρησε στην ιρανική αντεπίθεση και άνοιξε πυρ προς τη Γαλιλαία, το Ισραήλ άδραξε την ευκαιρία για να περάσει στην επίθεση.

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η δράση κατά της Χεζμπολάχ — μιας διεθνώς αναγνωρισμένης τρομοκρατικής οργάνωσης και ταυτόχρονα σιιτικού μουσουλμανικού πολιτικού κόμματος στη διαθρησκευτική κοινωνία του Λιβάνου — είναι αναγκαία. Ωστόσο, μια παρατεταμένη ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση, η καταστροφή κρατικών υποδομών και μια ευρύτερη παρουσία στο νότιο Λίβανο, όπως προτείνουν τώρα Ισραηλινοί αξιωματούχοι, θα μπορούσαν να υπονομεύσουν ακόμη περισσότερο τους αδύναμους λιβανικούς θεσμούς, να στρέψουν τον πληθυσμό της χώρας εναντίον του Ισραήλ και να εδραιώσουν περαιτέρω το αφήγημα της «αντίστασης» της Χεζμπολάχ. Αυτό είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που χρειάζονται το Ισραήλ και η περιοχή.

Η Ουάσιγκτον έχει τώρα την ευκαιρία να σώσει το Ισραήλ από τον ίδιο του τον εαυτό και να θέσει μια σαφή διάκριση: αγώνας κατά της Χεζμπολάχ, ναι· τιμωρία ολόκληρου του Λιβάνου στο πλαίσιο αυτού του αγώνα, όχι. Η κυβέρνηση Τραμπ θα πρέπει να συγκρατήσει την ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση, να καταβάλει σοβαρές προσπάθειες για την ενίσχυση του λιβανικού κράτους και στρατού ώστε να μπορέσουν να καταστείλουν τη Χεζμπολάχ και να μεσολαβήσει για μια συμφωνία ασφαλείας που θα μπορούσε ακόμη και να οδηγήσει στην ειρήνη.

Οι ισραηλινές επεμβάσεις στον Λίβανο, που χρονολογούνται από το 1978, υπήρξαν επαναλαμβανόμενες και δαπανηρές. Η εισβολή του 1982, που είχε ως στόχο την εκδίωξη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, μετατράπηκε σε κατοχή σχεδόν δύο δεκαετιών και σε ανταρτοπόλεμο που συνέβαλε στην άνοδο της Χεζμπολάχ. Στα τέλη του 2024, ύστερα από μήνες ανταλλαγής ρουκετών με τη Χεζμπολάχ σε συνάρτηση με την επίθεση της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου 2023, το Ισραήλ εξαπέλυσε εκστρατεία στοχευμένων πληγμάτων κατά της ηγεσίας της Χεζμπολάχ, των οπλικών συστημάτων και αποθηκών της, των κόμβων εφοδιαστικής και χρηματοδότησης, ενώ κατέλαβε πέντε υψώματα εντός του Λιβάνου και διεύρυνε μια ουδέτερη ζώνη για να προστατεύσει τους κατοίκους της Γαλιλαίας, οι οποίοι είχαν εκκενωθεί μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.

Εγγραφείτε στο ενημερωτικό δελτίο Opinion Today
Λάβετε ανάλυση ειδικών για την επικαιρότητα και έναν οδηγό για τις μεγάλες ιδέες που διαμορφώνουν τον κόσμο κάθε πρωί της εργάσιμης ημέρας. Λάβετέ το στα εισερχόμενά σας.

Η κλιμάκωση αυτού του μήνα προκάλεσε ισραηλινό αεροπορικό βομβαρδισμό που έχει αφήσει πίσω του περισσότερους από 960 νεκρούς στον Λίβανο και οδήγησε σε φυγή περισσότερους από ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Η Χεζμπολάχ έχει εκτοξεύσει τουλάχιστον 1.000 ρουκέτες και drones, ενώ τουλάχιστον δύο Ισραηλινοί στρατιώτες σκοτώθηκαν σε μάχες στο νότιο Λίβανο. Η εκστρατεία έχει πλέον επεκταθεί σε χερσαία επιχείρηση στο νότιο Λίβανο, με την κατάληψη πρόσθετων θέσεων και τη διεύρυνση μιας ζώνης ασφαλείας βόρεια των συνόρων.

Η τελευταία απόφαση του Ισραήλ να περάσει στην επίθεση κατά της Χεζμπολάχ βασίζεται σε μια ζοφερή εκτίμηση της ικανότητας του Λιβάνου να ελέγχει την ίδια του την επικράτεια. Η λιβανική κυβέρνηση ενέκρινε σχέδιο για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ πριν από περισσότερους από έξι μήνες. Σύμφωνα με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ, οι Λιβανικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν απομακρύνει σχεδόν 10.000 ρουκέτες και σχεδόν 400 πυραύλους έως τα τέλη Οκτωβρίου. Ο λιβανικός στρατός ανέκτησε επίσης τον έλεγχο του αεροδρομίου της Βηρυτού, που θεωρείται βασικός κόμβος σε δίκτυο λαθρεμπορίου που διαχειρίζεται η Χεζμπολάχ.

Η ισραηλινή εκστρατεία, όσο αναγκαία κι αν είναι, δεν αρκεί για να αφοπλίσει πλήρως τη Χεζμπολάχ. Νέοι ηγέτες μπορούν γρήγορα να πάρουν τη θέση όσων έχουν σκοτωθεί. Τα οπλοστάσια μπορούν να ξαναχτιστούν. Η αποκλειστική στήριξη στον αδύναμο λιβανικό στρατό επίσης δεν θα λειτουργήσει. Η κυβέρνηση του Λιβάνου πρέπει να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο — και να εξασφαλίσει τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ — ώστε να περιορίσει τον πολιτικό ρόλο της Χεζμπολάχ και να απομακρύνει περαιτέρω τη συρρικνούμενη βάση υποστήριξής της μεταξύ πολλών Λιβανέζων Σιιτών.

Η ισραηλινή υπέρβαση σε αυτή την εκστρατεία και η αποτυχία να παρουσιαστεί η σύγκρουση ως πόλεμος κατά της Χεζμπολάχ, αλλά όχι κατά του κράτους του Λιβάνου, ενέχουν τον κίνδυνο να χαθεί ένα σπάνιο διπλωματικό άνοιγμα.

Στις 9 Μαρτίου, ο πρόεδρος του Λιβάνου Τζόζεφ Αούν κατηγόρησε τη Χεζμπολάχ ότι εργάζεται προς την «κατάρρευση» του κράτους και πρότεινε ένα σχέδιο που περιλαμβάνει διεθνή υλικοτεχνική υποστήριξη για τον λιβανικό στρατό, άμεση προσπάθεια για τη διάλυση των αποθεμάτων όπλων της Χεζμπολάχ και απευθείας συνομιλίες με το Ισραήλ. Το Ισραήλ δεν έχει απαντήσει δημοσίως, αλλά ανώνυμες πηγές δήλωσαν την Κυριακή ότι οι δύο χώρες αναμενόταν να πραγματοποιήσουν συνομιλίες.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι απέρριψαν το λιβανικό κάλεσμα για συνομιλίες ως τίποτε περισσότερο από μια προσπάθεια επίτευξης άμεσης κατάπαυσης του πυρός. Όμως παραβλέπουν τα βήματα που έχει κάνει η λιβανική κυβέρνηση για να θέσει εκτός νόμου τις δραστηριότητες της Χεζμπολάχ, καθώς και τις συλλήψεις ενόπλων για παράνομη οπλοκατοχή. Αγνόησαν επίσης μια ευρύτερη και σπάνια αποκλιμάκωση της αντιϊσραηλινής ρητορικής τους τελευταίους μήνες και την πολύ ευρύτερη στήριξη στον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. Πολιτικοί ηγέτες διαφορετικών δογμάτων έχουν ψηφίσει υπέρ της απαγόρευσης των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της Χεζμπολάχ, ενώ ορισμένοι έχουν φτάσει ακόμη και να ζητούν ειρήνη με το Ισραήλ. Τα λιβανικά μέσα ενημέρωσης φιλοξενούν πλέον ιδέες που άλλοτε ήταν απαγορευμένες, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης επαφής με το Ισραήλ.

Στο Ισραήλ, σκληροπυρηνικά μέλη του κυβερνητικού συνασπισμού προειδοποιούν ότι ο Λίβανος θα υποστεί καταστροφή. Ο υπουργός Ενέργειας και Υποδομών Έλι Κοέν δήλωσε την Κυριακή ότι το Ισραήλ εξετάζει το ενδεχόμενο ακύρωσης της συμφωνίας για τα θαλάσσια σύνορα με τον Λίβανο του 2022. Τέτοιες δηλώσεις εκλαμβάνονται στη Βηρυτό όχι ως κομματικά λόγια αλλά ως στρατηγικές κατευθύνσεις. Αυτή η αντίληψη έχει σημασία. Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των Λιβανέζων στηρίζει τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, δυσκολεύεται να πιστέψει ότι οι εδαφικές φιλοδοξίες του Ισραήλ είναι περισσότερο προσωρινές απ’ όσο αποδείχθηκαν στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη και ακόμη και στη Συρία τα τελευταία δυόμισι χρόνια.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το περιθώριο για την Ουάσιγκτον να ηγηθεί διπλωματικά. Οι συνομιλίες από μόνες τους δεν θα καθησυχάσουν καμία από τις δύο πλευρές, εκτός αν αποδώσουν συγκεκριμένα οφέλη σε επίπεδο ασφάλειας και πολιτικής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να εγγυηθούν δημόσια — και να πείσουν τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να υποσχεθεί επίσης δημόσια — ότι οι ισραηλινές στρατιωτικές προελάσεις δεν συνιστούν μόνιμη αρπαγή εδάφους, αλλά αποτελούν μέρος ενός οδικού χάρτη προς την εξομάλυνση των σχέσεων.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι εταίροι τους θα πρέπει επίσης να απαιτήσουν από τη λιβανική κυβέρνηση να θέσει εκτός νόμου τις οικονομικές δραστηριότητες της Χεζμπολάχ, να αποκλείσει τους υπουργούς της από το υπουργικό συμβούλιο και να περιορίσει τη συμμετοχή ορισμένων από τους υποψηφίους της στις εκλογές του Μαΐου. Σε συνδυασμό με μια ολοκληρωμένη στρατηγική επαγγελματοποίησης του στρατού, μια τέτοια πολιτική δέσμευση θα έθετε επίσης τον λιβανικό στρατό σε καλύτερη θέση ώστε να αφοπλίσει πλήρως τη Χεζμπολάχ και να αναπτυχθεί σε περιοχές όπου κυριαρχεί η οργάνωση μετά την ισραηλινή αποχώρηση, καθώς και να προετοιμάσει τις περιοχές αυτές για ανασυγκρότηση.

Η εκστρατεία του Ισραήλ κατά της Χεζμπολάχ είναι κατανοητή. Μετά την 7η Οκτωβρίου, η χώρα δεν μπορεί να αγνοήσει έναν ένοπλο αντίπαλο πρόθυμο να πλήξει τις πόλεις της. Όμως η αποκλειστική προσφυγή στη στρατιωτική ισχύ και σε μια διευρυμένη ζώνη ασφαλείας στο νότιο Λίβανο αποτελεί, στην καλύτερη περίπτωση, μια βραχυπρόθεσμη απάντηση. Μια παρατεταμένη ισραηλινή παρουσία στον Λίβανο θα προκαλέσει τριβές, θα κοστίσει ζωές και θα τροφοδοτήσει ακριβώς το αφήγημα της αντίστασης που εκμεταλλεύεται η Χεζμπολάχ. Η στιγμή αυτή προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία να στοχοποιηθεί μια πολιτοφυλακή χωρίς να διεξαχθεί πόλεμος εναντίον του λιβανικού λαού ή του λιβανικού κράτους. Ο στρατηγικός στόχος πρέπει να είναι η ειρήνη με τη Βηρυτό, όχι ένα διαρκές λιβανικό μέτωπο.

The New York Times

Στη Θεσσαλονίκη από σήμερα ο Κυπριος Υπουργός Εσωτερικών

Από
anixneuseis
-
0

Στη Θεσσαλονίκη θα βρίσκεται από σήμερα Υπουργός Εσωτερικών της Κύπρου Κωνσταντίνος Ιωάννου.
Το Σάββατο ο κ. Ιωάννου θα τελέσει τα εγκαίνια της έκθεσης «Αγωνίες – Διαμαντής».
Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης από τις 29 Μαρτίου έως τις 31 Μαΐου 2026.

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Θεσσαλονίκη, ο Υπουργός Εσωτερικών θα έχει συνάντηση με τον Υφυπουργό Εσωτερικών αρμόδιο για θέματα Μακεδονίας και Θράκης κ. Κωνσταντίνο Γκιουλέκα, με τον οποίο θα συζητήσει θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

🔷 Επιπλέον, ο κ. Ιωάννου θα επισκεφθεί τη 2η Ειδική Μονάδα Δασικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης (δασοκομάντος), μέλη της οποίας συνέδραμαν την επιχείρηση κατάσβεσης της πυρκαγιάς στην ορεινή Λεμεσό τον περασμένο Ιούλιο.
Επίσης, θα επισκεφθεί την Έδρα Κυπριακών Σπουδών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου θα έχει συνάντηση με τον Κύπριο Επίκουρο Καθηγητή κ. Χαράλαμπο Αλεξάνδρου.
Τέλος, το πρωί του Σαββάτου θα έχει συνάντηση με μέλη της κυπριακής παροικίας και θα συζητήσει μαζί τους θέματα που τους απασχολούν.

Επίσκεψη Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, στη Λιβύη

Από
anixneuseis
-
0
Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης (Α) υποδέχεται τον υπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ, Ελι Κοέν, στη συνάντηση τους στο υπουργείο Εξωτερικών, Αθήνα Πέμπτη 06 Ιουλίου 2023. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Επίσκεψη Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, στη Λιβύη (28.03.2026 και 01.04.2026)

Ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, θα μεταβεί αύριο, Σάββατο 28 Μαρτίου, στη Βεγγάζη, όπου θα συναντηθεί με τον επικεφαλής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, Στρατάρχη Khalifa Haftar.

Ο Υπουργός Εξωτερικών θα παραστεί, επίσης, στα εγκαίνια του νέου κτηρίου του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Βεγγάζη.

Την Τετάρτη 1 Απριλίου, ο Υπουργός Εξωτερικών θα πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Τρίπολη, όπου θα έχει συναντήσεις με Λίβυους αξιωματούχους.

Οι επικριτές βρήκαν έναν νέο τρόπο να περιγράφουν τη διακυβέρνηση Τραμπ: Αλλαγή “καθεστώτος”

Από
anixneuseis
-
0

David A. Graham

Staff writer

Ο νέος αγαπημένος τρόπος με τον οποίο οι επικριτές του Τραμπ περιγράφουν τη σημερινή αμερικανική κυβέρνηση έχει ορισμένα πλεονεκτήματα, αλλά υποτιμά την ανθεκτικότητα της 250χρονης δημοκρατίας.

Οι επικριτές έχουν χρησιμοποιήσει πολλές φράσεις για να περιγράψουν την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, ορισμένες από αυτές μη δημοσιεύσιμες. Ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι έχουν συζητήσει κατά πόσον η προσέγγιση του Τραμπ είναι «αυταρχική», «υπεροπτική ως προς τη λευκή φυλή» ή «φασιστική». Πιο πρόσφατα, ωστόσο, ολοένα και περισσότεροι άρχισαν να αναφέρονται στο «καθεστώς Τραμπ».

«Το καθεστώς Τραμπ έχει αποδείξει ξανά και ξανά», έγραψε ο Michael Tomasky του The New Republic, ότι η ηθική του είναι «το πλεονέκτημα του ισχυρότερου». Ένας ερευνητής του φιλελεύθερου Cato Institute παραπονέθηκε ότι τα εργαλεία εποπτείας «καταστράφηκαν ουσιαστικά από το καθεστώς Τραμπ πέρυσι». Και ένας αρθρογράφος του The Nation κάλεσε τους Δημοκρατικούς να «συγκροτήσουν μια “Ομάδα της Νυρεμβέργης” για να διερευνήσει τα εγκλήματα του καθεστώτος Τραμπ».

Τα δεδομένα του Google Trends δείχνουν ότι, παρόλο που η φράση χρησιμοποιούνταν περιστασιακά κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ, έχει γίνει πολύ πιο συνηθισμένη τον τελευταίο χρόνο. Οι χρήσεις αυτές αποσκοπούν στο να μας πουν κάτι για την κατάσταση της σύγχρονης πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες — αν και το τι ακριβώς δεν είναι πάντοτε σαφές.

Ο Ambrose Bierce, ο σαρκαστικός συγγραφέας του Λεξικού του Διαβόλου, ίσως θα παρατηρούσε ότι «καθεστώς» είναι οποιαδήποτε κυβέρνηση δεν αρέσει σε κάποιον. Όσοι αναφέρονται έτσι στο «καθεστώς Τραμπ» φαίνεται να υπονοούν ότι η διακυβέρνηση είναι αρπακτική και αυταρχική. Όμως λίγοι το λένε ρητά, και οι ακαδημαϊκοί ομόλογοί τους επιδίδονται στην ίδια ασάφεια. «Πολύ σπάνια οι αναλυτές των καθεστώτων σταματούν να ορίσουν τι εννοούν με τον όρο πολιτικό καθεστώς», παραπονέθηκε το 1996 ο πολιτικός επιστήμονας Gerardo L. Munck. Η λέξη έγινε δημοφιλής στην αμερικανική πολιτική ως ένα είδος ευφημισμού: κατά την προεδρία του George W. Bush, η αλλαγή καθεστώτος ήταν ένας αναίμακτος, τεχνοκρατικός όρος για την αιματηρή και χαοτική προσπάθεια ανατροπής του Σαντάμ Χουσεΐν και εγκαθίδρυσης ενός δημοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης στο Ιράκ.

Ένας καλός λειτουργικός ορισμός, μου έγραψε ο Munck σε email, είναι «το σύνολο των κανόνων που ρυθμίζουν πώς οι άνθρωποι καταλαμβάνουν κυβερνητικά αξιώματα και πώς λαμβάνονται οι κυβερνητικές αποφάσεις». Όμως ακόμη και οι ακαδημαϊκοί χρησιμοποιούν συχνά τον όρο με υποτιμητική σημασία, για να περιγράψουν μια αυταρχική κυβέρνηση. Αυτά τα «καθεστώτα» τείνουν να έχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά, που μερικές φορές αλληλεπικαλύπτονται αλλά βρίσκονται και σε ένταση μεταξύ τους: πρώτον, την προσωποποίηση της διακυβέρνησης γύρω από ένα και μόνο άτομο, και δεύτερον, ένα σύνολο άτυπων δομών εξουσίας, όπως επιχειρηματίες-ολιγάρχες ή ένα «βαθύ κράτος», που λειτουργούν έξω από το επίσημο σύστημα διακυβέρνησης.

Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το ίδιο «καθεστώς» από το 1789, όταν τέθηκε σε ισχύ το Σύνταγμα και ο Τζορτζ Ουάσινγκτον έγινε πρόεδρος. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να δει στιγμές όπως οι τροπολογίες μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο ή το New Deal ως μετατοπίσεις του καθεστώτος. Σε κάθε περίπτωση, το να πει κανείς ότι ο Τραμπ ηγείται ενός καθεστώτος σημαίνει ότι υπονοεί μια αλλαγή εποχικού χαρακτήρα.

Έτσι το βλέπει ο Robert Reich. Ο Reich, σχολιαστής και καθηγητής που υπηρέτησε ως υπουργός Εργασίας επί Bill Clinton, είναι ένας από τους πιο συνεπείς και προβεβλημένους χρήστες της φράσης. «Άρχισα να αναφέρομαι στο “καθεστώς” Τραμπ αντί για “διακυβέρνηση”, επειδή, ιδιαίτερα στη δεύτερη θητεία του, ο Τραμπ έχει ενεργήσει περισσότερο ως αυταρχικός ηγέτης παρά ως πρόεδρος σε ένα συνταγματικό σύστημα διακυβέρνησης», μου έγραψε σε email. «Αυτή δεν είναι μια “διοίκηση” που διαχειρίζεται την εκτελεστική εξουσία εφαρμόζοντας τη βούληση του Κογκρέσου, όπως αυτή εκφράζεται από τους πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών.»

Σκέφτηκα ότι ίσως οι μελετητές των συστημάτων καθεστώτων θα αντιδρούσαν στη χρήση αυτού του χαρακτηρισμού για την κυβέρνηση Τραμπ, όμως όσοι μίλησαν μαζί μου τον ενέκριναν με επιφύλαξη. «Στο παρελθόν, ήταν συνηθισμένο να γίνεται λόγος για το καθεστώς του Πινοτσέτ στη Χιλή ή το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ», είπε ο Munck. Μου ανέφερε ότι η χρήση της φράσης «καθεστώς Τραμπ» «είναι μια ορθή εκτίμηση, που αναδεικνύει μια βασική αδυναμία της σημερινής κατάστασης της δημοκρατίας στις ΗΠΑ». Και η Licia Cianetti, πολιτική επιστήμονας που προσφάτως συνυπέγραψε μια μελέτη για τον ορισμό της λέξης, μου έγραψε ότι «η προσωποποίηση του τρόπου άσκησης εξουσίας του Τραμπ, και ορισμένα χαρακτηριστικά όπως η ολιγαρχικοποίησή του, καθιστούν τη χρήση του όρου “καθεστώς” με αυτή την υποτιμητική έννοια πρόσφορη για να εκφράσει αυτό που φαίνεται να συμβαίνει στην αμερικανική δημοκρατία».

Χωρίς να υποβαθμίζω τους κινδύνους που θέτει ο Τραμπ για τον αμερικανικό τρόπο διακυβέρνησης — κινδύνους που το The Atlantic έχει περιγράψει με ιδιαίτερη επιμονή — δεν είμαι ακόμη έτοιμος να ενταχθώ στο στρατόπεδο του «καθεστώτος Τραμπ». Ένας λόγος είναι ότι τα καθεστώτα μπορούν να είναι ανθεκτικά — ένα σημείο που, ειρωνικά, έχουν αποδείξει οι ενέργειες του ίδιου του Τραμπ. «Έχουμε, πραγματικά, αλλαγή καθεστώτος», είπε ο Τραμπ αυτή την εβδομάδα για το Ιράν. «Πρόκειται για αλλαγή καθεστώτος, επειδή οι ηγέτες είναι όλοι πολύ διαφορετικοί». Αυτό είναι ανοησία. Παρότι οι αμερικανικές δυνάμεις συνέλαβαν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και σκότωσαν αρκετούς Ιρανούς ηγέτες, η απομάκρυνση των δικτατόρων δεν έχει εκτοπίσει τις δικτατορίες ούτε στο Καράκας ούτε στην Τεχεράνη.

Η δημοκρατία των 250 ετών στην Ουάσινγκτον ίσως αποδειχθεί επίσης ισχυρότερη απ’ όσο πιστεύουν όσοι επιθυμούν να την υπονομεύσουν. Ο Τραμπ μπορεί να ελπίζει ότι θα ανατρέψει τους νόμους και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς που τον περιορίζουν, αλλά δεν το έχει ακόμη καταφέρει πλήρως. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ευρεία δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων απέναντι στην προεδρία του Τραμπ και προμηνύουν προβλήματα για τους συμμάχους του προέδρου στις ενδιάμεσες εκλογές. Δίκαιες εκλογές το 2026 και το 2028 δεν θα αναιρούσαν όλη τη ζημιά που έχει προκαλέσει ο Τραμπ, αλλά θα έδειχναν ότι ορισμένοι παρατηρητές έχουν υπερβάλει ως προς την ικανότητά του να κατεδαφίσει το συνταγματικό σύστημα. Ζήτω το καθεστώς!

Ήρθε η ώρα να συγχωνευθούν η Επιτροπή και η ΕΥΕΔ

Από
anixneuseis
-
0

 

Η ΕΕ είναι δομικά ανίκανη να αντιδράσει στις σημερινές κρίσεις εξωτερικής πολιτικής. Η Ένωση πρέπει να ενσωματώσει την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και να δημιουργήσει ένα συμβούλιο ασφαλείας καλύτερα προετοιμασμένο να αναλαμβάνει δράση στην παγκόσμια σκηνή.

Του Stefan Lehne
Δημοσιεύθηκε στις 24 Μαρτίου 2026
 

Strategic Europe
Το Strategic Europe προσφέρει διεισδυτική ανάλυση, νέα σχόλια και συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής από ορισμένους από τους οξυδερκέστερους παρατηρητές διεθνών υποθέσεων της Ευρώπης.

Τρεις πρώην Ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης για τη μεταρρύθμιση της ΕΕ από τότε που δημοσίευσαν, το 2024, μια σειρά εκθέσεων: ο Μάριο Ντράγκι παρουσίασε ιδέες για την ανταγωνιστικότητα, ο Ενρίκο Λέτα για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς και ο Σάουλι Νιινίστο για την εσωτερική ασφάλεια. Μέχρι στιγμής, όμως, κανείς δεν έχει ασχοληθεί να προτείνει μεταρρυθμίσεις στην εξωτερική πολιτική της ΕΕ. Αυτό δεν συμβαίνει επειδή βρίσκεται σε τόσο καλή κατάσταση, αλλά μάλλον επειδή πολλοί εκ των έσω τη θεωρούν χαμένη υπόθεση.

Στην πραγματικότητα, δύσκολα υπάρχει άλλος τομέας δράσης της Ένωσης που να έχει γνωρίσει παρόμοιες αποτυχίες τα τελευταία χρόνια. Ακόμη και το πιο εντυπωσιακό επίτευγμα, η ισχυρή και συνεκτική αντίδραση της ΕΕ στη γενικευμένη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, την οποία ο τότε ύπατος εκπρόσωπος Ζοζέπ Μπορέλ είχε χαρακτηρίσει «τη γέννηση της γεωπολιτικής ΕΕ», φαίνεται σήμερα λιγότερο λαμπρό. Οι Ευρωπαίοι έχουν σχεδόν αποκλειστεί από τις διαπραγματεύσεις Ουάσιγκτον-Μόσχας-Κιέβου, οι οποίες ενδέχεται να καταλήξουν σε μια μονόπλευρη συμφωνία που θα απειλεί την επιβίωση μιας κυρίαρχης Ουκρανίας.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα, μια βαθιά διχασμένη ΕΕ αποδείχθηκε ανίκανη να διαμορφώσει πολιτικές που θα είχαν οποιονδήποτε αντίκτυπο στις πραγματικότητες επί του πεδίου. Στην περίπτωση του Ιράν, όπου το μπλοκ είχε προηγουμένως διαδραματίσει καίριο ρόλο στην επίτευξη συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας, η Ευρώπη δεν έχει κατορθώσει να βρει κοινή απάντηση σε έναν πόλεμο με σοβαρές συνέπειες για τα συμφέροντά της. Ο κατάλογος των προκλήσεων εξωτερικής πολιτικής, απέναντι στις οποίες η Ευρώπη υπήρξε σε μεγάλο βαθμό απούσα, είναι απογοητευτικά μακρύς.

Είτε πρόκειται για τη διαχείριση της κυβέρνησης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, είτε για τη διαμόρφωση εγγυήσεων ασφαλείας για την Ουκρανία, είτε για την αντιμετώπιση της πρόκλησης της ασφάλειας στην Αρκτική, η ΕΕ υστερεί. Σχεδόν πάντοτε αποδεικνύεται είτε υπερβολικά μεγάλη, επειδή η επίτευξη ομόφωνων αποφάσεων μεταξύ είκοσι επτά μελών απαιτεί υπερβολικά πολύ χρόνο, είτε υπερβολικά μικρή, επειδή μη κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νορβηγία ή ο Καναδάς, είναι απαραίτητοι εταίροι σε πολλά ζητήματα.

Σχεδιασμένοι για το σχετικά ευνοϊκό διεθνές περιβάλλον των πρώτων χρόνων του εικοστού πρώτου αιώνα, οι θεσμοί και οι διαδικασίες της ΕΕ είναι υπερβολικά δυσκίνητοι για να αντιμετωπίσουν τον πόλεμο και το χάος. Ήρθε η ώρα να δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκό συμβούλιο ασφαλείας και να συγχωνευθούν η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Οι συμμαχίες των προθύμων έχουν πρόσφατα αναλάβει πρωτοβουλία σε διάφορα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όμως αυτό δεν αποτελεί βιώσιμο μοντέλο μακροπρόθεσμα. Για να ανταποκριθεί στις νέες γεωπολιτικές προκλήσεις και να αντιμετωπίσει την εργαλειοποίηση των πάντων, είναι αναγκαία μια αναμορφωμένη θεσμική διάταξη. Θα πρέπει να παρέχει νομιμοποίηση, συνδέοντας τον ηγετικό ρόλο μικρότερων ομάδων με το υπόλοιπο της Ένωσης μέσω ενός συμβουλίου ασφαλείας. Και, φέρνοντας κοντά την ΕΥΕΔ και την Επιτροπή, θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η εξωτερική πολιτική και η πολιτική ασφαλείας ενσωματώνονται πλήρως με τα εργαλεία των εξωτερικών οικονομικών σχέσεων.

Αντιμέτωπη με τις σημερινές επικίνδυνες και ταχέως εξελισσόμενες κρίσεις, η πλειονότητα των χωρών της ΕΕ φαίνεται έτοιμη να αποδεχθεί ότι μεγαλύτερες χώρες με αυξημένες δυνατότητες θα αναλάβουν την ηγεσία στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας. Ωστόσο, αυτή η ετοιμότητα θα εξαρτηθεί από την ύπαρξη ενός λειτουργικού μηχανισμού ανατροφοδότησης που θα συνδέει την πρωτοπορία με το υπόλοιπο σύνολο. Οι λεγόμενες χώρες E3 — το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία — που ηγήθηκαν στις διαπραγματεύσεις για την ιρανική πυρηνική συμφωνία του 2015, με τον τότε ύπατο εκπρόσωπο να συνδέεται στενά με αυτές, έχουν δείξει πώς μπορεί να γίνει αυτό.

Ο Άντριους Κουμπίλιους, επίτροπος Άμυνας της ΕΕ, πρότεινε πρόσφατα ένα ευρωπαϊκό συμβούλιο ασφαλείας, το οποίο θα μπορούσε να προσφέρει πολιτική ηγεσία σε οξείες κρίσεις ασφαλείας και να συμβάλει στην υπέρβαση του κατακερματισμού που εμποδίζει την ανάπτυξη κοινής άμυνας. Πέρα από τη στρατιωτική ασφάλεια, ένα τέτοιο όργανο θα μπορούσε επίσης να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην εξωτερική πολιτική. Όντας μικρότερο και πιο ευέλικτο, θα μπορούσε να ανταποκρίνεται ταχύτερα σε καταστάσεις κρίσης.

Το συμβούλιο θα απαρτίζεται από τις λεγόμενες χώρες E5 — Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Πολωνία — καθώς και από έναν μικρό αριθμό άλλων κρατών-μελών σε εκ περιτροπής βάση. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ουκρανία θα συμμετέχουν βάσει ειδικού καθεστώτος. Η συμπερίληψη του Κιέβου θα μπορούσε να επιβεβαιώσει τον καίριο ρόλο του στην αντιμετώπιση της ρωσικής απειλής και να σηματοδοτήσει μια ισχυρή ευρωπαϊκή δέσμευση σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η πλήρης ένταξη στην ΕΕ δεν μπορεί ακόμη να επιτευχθεί. Αρχικά, το συμβούλιο ασφαλείας θα μπορούσε να συγκροτηθεί άτυπα. Οποιεσδήποτε εξουσίες λήψης αποφάσεων θα απαιτούσαν μια διακυβερνητική συνθήκη, παρόμοια με εκείνη στην οποία στηρίζεται η ζώνη Σένγκεν.

Επιπλέον, οι πρωτοβουλίες εξωτερικής πολιτικής θα στερούνται βαρύτητας και ουσίας, εάν δεν μπορούν να αντλήσουν στήριξη από τα συλλογικά χρηματοοικονομικά, οικονομικά, εμπορικά και αναπτυξιακά εργαλεία της ΕΕ. Η ΕΥΕΔ είχε αρχικά σχεδιαστεί ως πλατφόρμα συντονισμού ανάμεσα στην εξωτερική πολιτική και τις εξωτερικές οικονομικές σχέσεις, όμως αυτό στην πράξη δεν λειτούργησε. Ως υβριδική οντότητα ανάμεσα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, δεν διαθέτει ούτε την εξουσία να συντονίζει αποτελεσματικά ούτε την απαραίτητη επιρροή για να κατευθύνει τη διαδικασία χάραξης πολιτικής στο Συμβούλιο. Στο μεταξύ, η Επιτροπή υπό την πρόεδρο Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έχει ενισχύσει το προφίλ της στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας, αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο σε σειρά τομέων. Είναι η Επιτροπή που σήμερα προσφέρει την καλύτερη δυνατότητα να συνενώσει τα διάφορα εργαλεία των εξωτερικών οικονομικών σχέσεων με την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας στο πλαίσιο μιας συνεκτικής προσέγγισης.

Η συγχώνευση της ΕΥΕΔ με την Επιτροπή θα αποσαφήνιζε τις αρμοδιότητες, θα μείωνε τις επικαλύψεις και θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με τρόπο που να διατηρεί τη συμμετοχή των διπλωματών των κρατών-μελών στην εξωτερική πολιτική της Ένωσης.

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και η Ύπατη Εκπρόσωπος Κάγια Κάλας εργάζονται σήμερα πάνω σε μια νέα στρατηγική ασφάλειας της ΕΕ. Ευχή είναι να αντιλαμβάνονται ότι μια αποτελεσματικότερη πολιτική ασφάλειας και άμυνας πρέπει να συμβαδίζει με μια καλύτερη εξωτερική πολιτική και ότι οι υφιστάμενες δομές και διαδικασίες δεν ανταποκρίνονται πλέον στον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν.

Σχετικά με τον συγγραφέα

Stefan Lehne
Ανώτερος Ερευνητής, Carnegie Europe

Ο Stefan Lehne είναι ανώτερος ερευνητής στο Carnegie Europe, στις Βρυξέλλες, όπου η έρευνά του επικεντρώνεται στην εξέλιξη της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας, με ιδιαίτερη έμφαση στις σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και των κρατών-μελών.

*Το EEAS είναι το European External Action Service, στα ελληνικά Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ). Πρόκειται ουσιαστικά για τη διπλωματική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: υποστηρίζει την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας της ΕΕ, βοηθά τον/την Ύπατο Εκπρόσωπο για θέματα Εξωτερικών και Ασφάλειας και επιδιώκει να κάνει την εξωτερική δράση της Ένωσης πιο συνεκτική και αποτελεσματική. Η υπηρεσία λειτουργεί από το 2011 και διαθέτει δίκτυο με περισσότερες από 140 αντιπροσωπείες και γραφεία της ΕΕ παγκοσμίως.

carnegieendowment.org

1...306307308...3,032Σελίδα 307 από 3,032