Αρχική Blog Σελίδα 3

Σκάνδαλο; Ποιο σκάνδαλο;

0

 

Στέλιος Σοφιανός 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026, 09:15

Protagon

Στημένοι αγώνες μπάσκετ, εκατομμύρια από απλήρωτο ΦΠΑ και πρωταγωνιστές υπεράνω (;) υποψίας. Οσο πιο εξωφρενικές γίνονται οι υποθέσεις διαφθοράς, τόσο περισσότερο μοιάζει να τις συνηθίζουμε…

Συλλαμβάνεται ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης μαζί με γνωστούς διαιτητές και παράγοντες, για υπόθεση χειραγώγησης αγώνων και δωροδοκιών. Στα σπίτια δύο διαιτητών εντοπίζονται περισσότερα από 900.000 ευρώ σε μετρητά. Την επόμενη ημέρα η μεγαλύτερη αλυσίδα πίτσας της χώρας βρίσκεται στο επίκεντρο έρευνας για φοροδιαφυγή που εκτιμάται σε περισσότερα από 35 εκατομμύρια ευρώ. Με ειδικό λογισμικό που φέρεται να εξαφάνιζε μία στις τέσσερις πωλήσεις με μετρητά. Σκεφτείτε το.

Στο δεύτερο (και επί χρόνια πρώτο) δημοφιλέστερο ομαδικό άθλημα της χώρας, άνθρωποι που υποτίθεται ότι εγγυώνται τους κανόνες, κατηγορούνται ότι τους παραβίαζαν σε επίπεδο ακόμη και σχολικών πρωταθλημάτων! Και μια επιχείρηση με τεράστια αναγνωρισιμότητα, που επί χρόνια επενδύει τεράστια ποσά στη διαφήμιση, που τη βλέπουμε και την ακούμε παντού, ελέγχεται για μια απάτη βιομηχανικής κλίμακας. Αν αποδειχθούν οι κατηγορίες, θα έχουμε δύο εντυπωσιακά συστήματα. Ενα για να μη μετράνε σωστά οι πόντοι και ένα για να μη μετράνε σωστά οι πίτσες.

Πόσο πιο ακραίο; Αλλά και πόσο μας εκπλήσσει πραγματικά; Σύμφωνα με το Ειδικό Ευρωβαρόμετρο του 2026 για τη διαφθορά, που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το 99% των Ελλήνων θεωρεί ότι η διαφθορά είναι διαδεδομένη. Εδώ, στη χώρα μας. Το αντίστοιχο ποσοστό στην ΕΕ είναι 71%. Το 68% δηλώνουμε ότι η διαφθορά επηρεάζει την καθημερινότητά μας, ενώ μόλις το 23% πιστεύουμε ότι υπάρχουν αρκετές επιτυχείς διώξεις ώστε να αποτρέπονται τέτοιες πρακτικές.

Δηλαδή, σχεδόν όλοι πιστεύουμε ότι η διαφθορά βρίσκεται παντού και ότι δεν τιμωρείται αποτελεσματικά.  Και τι κάνουμε γι’ αυτό; Εξοργιζόμαστε; Ή λέμε ένα «έλα, μωρέ, αφού όλοι τα παίρνουν!», και πάμε παρακάτω;

Σύμφωνα, πάντως, με την επιστήμη, αυτή η δεύτερη αντίδραση μπορεί να μας κάνει και πιο επιρρεπείς στη διαφθορά. Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Το 2015 ερευνητές του Τμήματος Κοινωνικής και Οργανωσιακής Ψυχολογίας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Αμστερνταμ δημοσίευσαν στο επιστημονικό περιοδικό PLOS ONE μια πειραματική μελέτη (εδώ από το PubMed). Διαπίστωσαν πως όταν οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η διαφθορά είναι διαδεδομένη, γίνονται περισσότερο πρόθυμοι να συμμετάσχουν και οι ίδιοι. Το «αφού όλοι το κάνουν» απέκτησε επιστημονική τεκμηρίωση. Οχι μόνο εδώ, εκεί έξω.

Ετσι, κάθε καινούργιο σκάνδαλο χρειάζεται πλέον περισσότερα εκατομμύρια, διασημότερα πρόσωπα, πιο εξωφρενικές λεπτομέρειες για να μας συγκινήσει. Σαν να παρακολουθούμε τηλεοπτική σειρά που οι σεναριογράφοι της δυσκολεύονται να ξεπεράσουν την προηγούμενη σεζόν. Ωσπου να έρθει η επόμενη. Και δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ! Ενώ αυτό το άρθρο είχε πάρει τον δρόμο προς τη δημοσίευση, «έσκασε» νέο σκάνδαλο.

Προτού καλά καλά προλάβουμε να χωνέψουμε την πίτσα, ήρθαν και τα αρτοποιήματα. Η αλυσίδα φούρνων «Χωριάτικο» στο επίκεντρο νέας έρευνας, με περίπου 50 συλλήψεις και εκτιμώμενη φορολογική απάτη άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ. Οι σεναριογράφοι ξεπέρασαν ήδη τον εαυτό τους. Μέσα σε τέσσερις ημέρες, από το μπάσκετ στην πίτσα και από εκεί στον άρτο, όχι βεβαίως τον επιούσιον, αλλά τον περιούσιον… Και έχουμε ακόμη μία εβδομάδα ώσπου να τελειώσει ο Οκτώβριος. Και τι μένει; Περισσότερη καχυποψία; Μεγαλύτερη απαίτηση για λογοδοσία; Ή μήπως η βεβαιότητα ότι όλοι κάπως τα καταφέρνουν και κορόιδο είναι όποιος τηρεί τους κανόνες; Σε μια χώρα φαν-ατική με το μπάσκετ και την πίτσα, κινδυνεύουμε να συνηθίσουμε (αν δεν το έχουμε ήδη κάνει) και το στημένο παιχνίδι και τον κλεμμένο ΦΠΑ. Αρκεί να κερδίζει η ομάδα μας. Και η πίτσα να έρχεται ζεστή.

Πηγή: Protagon.gr

Το τουρκολιβυκό ταράζει το Κάιρο, ο φόβος των τετελεσμένων και η προσέγγιση με την Αθήνα

0

του Γιώργου Κουτσούμη

Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων άνοιξε στον αιγυπτιακό δημόσιο διάλογο μια συζήτηση ευρύτερη από τη διαφορά για τις θαλάσσιες ζώνες. Πίσω από την κατηγορηματική απόρριψη της συμφωνίας διακρίνεται η ανησυχία για την αποτελεσματικότητα της αιγυπτιακής επιρροής στη Λιβύη. Το ερώτημα που επανέρχεται στα δημοσιεύματα και στα τηλεοπτικά σχόλια είναι πώς η Άγκυρα εξασφάλισε τη συναίνεση ενός πολιτικού στρατοπέδου που επί χρόνια αντιτασσόταν στο μνημόνιο και διατηρούσε στενούς δεσμούς με το Κάιρο.

Η μεταστροφή της ανατολικής λιβυκής Βουλής προσδίδει στην εξέλιξη ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Για την Αίγυπτο, το πρόβλημα αφορά πλέον και τις επιλογές εταίρων στους οποίους είχε επενδύσει για την ασφάλεια των δυτικών συνόρων της και τη διαμόρφωση των λιβυκών ισορροπιών. Η τουρκική διείσδυση στην ανατολική Λιβύη φέρνει το Κάιρο αντιμέτωπο με μια δυσάρεστη διαπίστωση: οι παραδοσιακές σχέσεις επιρροής δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους πολιτική σύμπλευση. Αυτή είναι η βασική αναλυτική διάσταση που αναδεικνύει η αραβική αρθρογραφία.

Στον αιγυπτιακό Τύπο, η αρχική κάλυψη κινήθηκε γύρω από την επίσημη θέση. Η Youm7 προέβαλε την απόρριψη της επικύρωσης και την αιγυπτιακή διακήρυξη ότι το μνημόνιο είναι απολύτως άκυρο, στερείται έννομων αποτελεσμάτων για την Αίγυπτο και προσβάλλει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η έμφαση στη δυνατότητα του Καΐρου να προστατεύσει τα συμφέροντά του έδωσε στην κάλυψη τόνο αποφασιστικότητας, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τα ερωτήματα για τη στάση των ανατολικών λιβυκών δυνάμεων.

Η Al-Shorouk μετέφερε, αντιστοίχως, τον χαρακτηρισμό του μνημονίου ως «μελάνι στο χαρτί» από τον εκπρόσωπο του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ. Η φράση συμπυκνώνει την προσπάθεια της αιγυπτιακής διπλωματίας να περιορίσει τη σημασία της επικύρωσης και να καταστήσει σαφές ότι η κοινοβουλευτική έγκριση δεν ενισχύει, κατά τη θέση του Καΐρου, τη νομιμότητα της συμφωνίας. Παράλληλα, η διατήρηση των επαφών με την Άγκυρα δείχνει ότι η αυστηρή δημόσια γλώσσα συνοδεύεται από αναζήτηση διπλωματικής διαχείρισης.

Ωστόσο, η βεβαιότητα των επίσημων διατυπώσεων δεν εξαλείφει την ανησυχία για όσα μπορεί να ακολουθήσουν. Αυτό το σημείο ανέδειξε ο Αμρ Αντίμπ στην εκπομπή Al-Hekaya του MBC Masr, στις 24 Οκτωβρίου. Όπως κατέγραψε η Al-Shorouk, ο παρουσιαστής προειδοποίησε για

τον κίνδυνο επανάληψης του αιθιοπικού προηγουμένου: να επιμείνει δηλαδή η Αίγυπτος στη διπλωματική και νομική οδό, ενώ η άλλη πλευρά προχωρεί στη δημιουργία τετελεσμένων. Στον σχολιασμό του ξεχώρισε η αναφορά στην προσέγγιση του στρατοπέδου Χαφτάρ με την Τουρκία, παρά τις προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει στο Κάιρο η μεταξύ τους συνεργασία.

Η σύγκριση με το αιθιοπικό φράγμα έχει πολιτικό και επικοινωνιακό χαρακτήρα. Μεταφέρει το βάρος της συζήτησης από τη νομική απόρριψη στην ικανότητα αποτροπής. Ο Αντίμπ ζήτησε ισχυρότερη παρέμβαση προς την Άγκυρα, αξιοποιώντας τους διαύλους που έχουν ανοίξει μετά την αποκατάσταση των διμερών σχέσεων. Το ερώτημα που θέτει ο σχολιασμός του είναι κρίσιμο: τι θα συμβεί εάν η Τουρκία και λιβυκές αρχές επιχειρήσουν να στηρίξουν έμπρακτες ενέργειες στο μνημόνιο; Πρόκειται για προσωπική παρέμβαση, η οποία αποτυπώνει τον φόβο ότι η διπλωματική κινητοποίηση μπορεί να αποδειχθεί ανεπαρκής.

Στον ευρύτερο αραβικό Τύπο, η Al-Araby Al-Jadeed προσέγγισε την υπόθεση μέσα από το ζήτημα της αιγυπτιακής επιρροής. Το δημοσίευμα της 24ης Οκτωβρίου συνέδεσε την επικύρωση με τη διεύρυνση των τουρκικών ερεισμάτων στην ανατολική Λιβύη. Ανώνυμη αιγυπτιακή πηγή υποστήριξε ότι το Κάιρο έχει χάσει πολιτικό έδαφος, διατηρώντας πάντως καλές στρατιωτικές σχέσεις με το ανατολικό στρατόπεδο. Η εκτίμηση δεν αρκεί για να στοιχειοθετήσει συνολική ρήξη, αναδεικνύει όμως μια διάκριση με σημασία: η συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας μπορεί να επιβιώνει, ενώ οι πολιτικές επιλογές αποκλίνουν.

Υπό αυτή την οπτική, η ανατολική Λιβύη εμφανίζεται να διευρύνει τις εξωτερικές της επιλογές.

Η σχέση με την Τουρκία προσφέρει πρόσθετα περιθώρια ελιγμών και διαπραγμάτευσης, περιορίζοντας την αποκλειστικότητα της αιγυπτιακής επιρροής. Για το Κάιρο, η εξέλιξη επιβάλλει επανεκτίμηση των προσδοκιών του από τους συμμάχους του. Η γεωγραφική εγγύτητα και οι δεσμοί ασφάλειας εξακολουθούν να έχουν βάρος, αλλά δεν εμποδίζουν τους λιβυκούς πόλους εξουσίας να αναζητούν παράλληλες συνεργασίες. Πρόκειται για συμπέρασμα που προκύπτει από την εικόνα του ρεπορτάζ, όχι για επιβεβαιωμένη ανατροπή του συνόλου των σχέσεων Αιγύπτου-ανατολικής Λιβύης.

Η Asharq Al-Awsat έδωσε διαφορετική έμφαση, εξετάζοντας αν η τουρκική πρόταση για θαλάσσια οριοθέτηση με την Αίγυπτο μπορεί να λειτουργήσει ως διέξοδος αποκλιμάκωσης. Στο ρεπορτάζ της 24ης Οκτωβρίου, αιγυπτιακή πηγή απέρριψε τη λογική ότι τα θαλάσσια δικαιώματα της χώρας μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο παραχώρησης από τρίτους. Επέμεινε στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, διατηρώντας συγχρόνως ανοικτή την προοπτική συνεννόησης με την Άγκυρα και συνέχισης των συνεργασιών με την Ελλάδα και την Κύπρο.

Εδώ αναδεικνύονται τα όρια της τουρκοαιγυπτιακής προσέγγισης. Η αποκατάσταση των σχέσεων επιτρέπει τη συνεργασία σε περιφερειακά μέτωπα, χωρίς να εξαλείφει τις αποκλίσεις σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η τουρκική πρόταση δοκιμάζεται επομένως απέναντι στις υφιστάμενες συμφωνίες, στις νομικές θέσεις και στις περιφερειακές επιλογές της Αιγύπτου. Από τα συγκεκριμένα δημοσιεύματα δεν προκύπτει πρόθεση του Καΐρου να αναθεωρήσει τις συνεργασίες του με την Αθήνα και τη Λευκωσία έναντι υποσχέσεων για ευνοϊκότερη θαλάσσια διευθέτηση.

Η πληροφορία της Al-Araby Al-Jadeed, στις 26 Οκτωβρίου, περί προετοιμασίας αιγυπτιακού υπομνήματος προς τον ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας προσθέτει μια ακόμη διάσταση. Εφόσον υλοποιηθεί, η κίνηση θα διευρύνει τη νομική και διπλωματική κινητοποίηση του Καΐρου. Το δημοσίευμα, πάντως, επικαλείται ανώνυμη διπλωματική πηγή και περιγράφει προετοιμαζόμενη ενέργεια, δεν επιβεβαιώνει ότι το υπόμνημα έχει κατατεθεί.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται το ενδιαφέρον για την επίσκεψη του Αντόνιο Γκουτέρες στο Κάιρο. Σύμφωνα με την κάλυψη του Al Jazeera, το μνημόνιο τέθηκε στις ερωτήσεις της κοινής συνέντευξης Τύπου της 26ης Οκτωβρίου. Ο Αμπντελάτι απάντησε ευρύτερα για τη λιβυκή διευθέτηση, την ενότητα των θεσμών και την ανάγκη εκλογών. Από τα δημοσιεύματα που εξετάστηκαν δεν προκύπτει συγκεκριμένη τοποθέτηση του Γκουτέρες επί του μνημονίου, ώστε η παρουσία του να ερμηνευθεί ως δημόσια στήριξη της αιγυπτιακής θέσης.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο αιγυπτιακός Τύπος στρέφει το ενδιαφέρον και στη συνεργασία με την Ελλάδα. Η Al-Shorouk ανέφερε στις 22 Οκτωβρίου ότι Αθήνα και Κάιρο συμφώνησαν να συνεχίσουν τις συνομιλίες για την επέκταση της συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ του 2020. Το Reuters έδωσε σαφέστερο γεωγραφικό στίγμα, κάνοντας λόγο για επέκταση προς ανατολάς, στην κατεύθυνση της Κύπρου. Μια τέτοια συμφωνία θα ενίσχυε τη θέση των δύο χωρών απέναντι στις τουρκολιβυκές διεκδικήσεις, δίνοντας συνέχεια στην κοινή τους αντίδραση. Ο δρόμος, πάντως, παραμένει ανοικτός: δεν έχουν ανακοινωθεί νέα όρια ούτε χρονοδιάγραμμα υπογραφής. Το ζητούμενο πλέον είναι αν η πολιτική συνεννόηση θα οδηγήσει σε συγκεκριμένη συμφωνία.

Η κάλυψη των τελευταίων ημερών δείχνει ότι το μνημόνιο λειτουργεί ως δοκιμασία για την περιφερειακή πολιτική της Αιγύπτου. Η επίσημη γραμμή παραμένει κατηγορηματική, ενώ ο σχολιασμός στρέφεται ολοένα περισσότερο στην αξιοπιστία των συμμαχιών και στην αποτροπή τετελεσμένων. Για την Ελλάδα, έχει ιδιαίτερη σημασία ότι η αιγυπτιακή αντίδραση θεμελιώνεται στην υπεράσπιση αυτοτελών συμφερόντων του Καΐρου. Αυτή η σύγκλιση δημιουργεί βάση συντονισμού. Η πρακτική της αξία θα κριθεί στη συνέχεια, εάν η πολιτική επικύρωση επιχειρηθεί να μετατραπεί σε δραστηριότητα στη θάλασσα.

«Αδειάζουν» το Πολεμικό Ναυτικό! Πως η κυβέρνηση πριμοδοτεί τη «μεγάλη φυγή» στελεχών

0

Με δραματικό τόνο φέρνει στο φως τα τελευταία στοιχεία των παραιτήσεων η Ένωση Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Περιφέρειας Αττικής (ΕΣΠΕΕΝΠΑ), τα οποία, όπως τονίζει το συνδικαλιστικών σωματείο των στρατιωτικών του ΠΝ, επιβεβαιώνουν πλήρως την ΠΟΕΣ ως προς την πλήρη κατάρρευση της Ατζέντας 2030. Κατά τ’  άλλα η κυβέρνηση «πουλάει εξοπλισμούς» στον κόσμο , δημιουργώντας ένα επικίνδυνο πέπλο ψευδαισθήσεων.

Δίχως καν να έχει συμπληρωθεί το έτος καθ΄όσον τα στοιχεία αφορούν το 9μηνο από 1/1 έως 30/9/2026, η ΕΣΠΕΕΝΠΑ και η ΠΟΕΣ δείχνουν ότι οι παραιτήσεις στο ΠΝ έχουν αλλάξει επίπεδο και καθίστανται ακόμα δυσκολότερο να αντιμετωπιστούν, αν και αυτή η εκδοχή δείχνει να μην συμπεριλαμβανόταν εξαρχής στα σχέδια του ΥΠΕΘΑ. Σύμφωνα με μια νέα αποκάλυψη, το “ταβάνι” που έχει σχεδιαστεί για το ΠΝ το 2030 είναι 9.000 στελέχη (όπως παρομοίως έχει σχεδιαστεί για τον ΣΞ και την ΠΑ). Με το σημερινό αριθμό να απέχει αρκετά, η ΕΣΠΕΕΝΠΑ αποφαίνεται ότι οι παραιτήσεις θα συνεχίσουν να πριμοδοτούνται μέχρι την επίτευξη του “στόχου”, για τον οποίον εκφράζει αμφιβολίες εάν έχει λάβει έγκριση από τη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων.

Σύμφωνα με τους συνδικαλιστές του ΠΝ η μείωση κατά 7% ως προς το αντίστοιχο διάστημα του 2025 είναι εικονική, διότι πλέον οι παραιτηθέντες έχουν αρχίσει να προέρχονται από τη “δεξαμενή” των ιδιαίτερα συρρικνωμένων μνημονιακών τάξεων. Η πραγματική κατάσταση της έλλειψης υπαξιωματικών αποδεικνύεται από δύο πολύ πρόσφατα έγγραφα, ένα του Αρχηγείου Στόλου κι ένα του Ναυστάθμου Σαλαμίνος, τα οποία συγκλίνουν στο κοινό συμπέρασμα ότι η έλλειψη οφείλεται στην εφαρμογή του Σώματος Υπαξιωματικών και την κατάργηση της θητείας στο ΠΝ.

Τα δεδομένα είναι πραγματικά τραγικά, τόσο σε αριθμητικό, όσο και σε ποιοτικό επίπεδο:

– το 50 έως 60% τόσο των συνολικών παραιτήσεων από το 2014 έως την 30/9/26, όσο και ως προς κάθε προέλευση εντοπίζονται στα τελευταία 3,5 χρόνια, δηλαδή από τις εκλογές 2023 κι έπειτα (1.163 από σύνολο 1.958).

– οι υπαξιωματικοί ξεκληρίζονται από κάθε προέλευση. Ιδίως από τον Ιούλιο 2023 κι έπειτα έχουν παραιτηθεί τα μισά στελέχη προέλευσης ΣΜΥΝ από το 2014 κι έπειτα (279 από σύνολο 550).

– ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά παρουσιάζεται κοινός τόπος στις παραιτήσεις στελεχών που οδεύουν προς το τέλος της σταδιοδρομίας τους και στελεχών που δεν έχουν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις μονιμοποίησης: αυξάνεται ο αριθμός που “αδυνατεί” να διανύσει τα “τελευταία μέτρα”. Ιδίως στους αξιωματικούς ΑΣΕΙ, ο 1 στους 3 παραιτείται με καταβολή αποζημίωσης.

– το υπό εξέταση 9μηνο του 2026 άνω του 50% των παραιτηθέντων είναι απόφοιτοι ΣΝΔ-ΣΣΑΣ (ΠΝ)-ΣΜΥΝ. Οι Σχολές του ΠΝ υπό πλήρη κατάρρευση, με κυοφορούμενη λύση την ένταξή τους από τις πανελλαδικές εξετάσεις 2027 και στο θεωρητικό πεδίο, όπως συνέβη φέτος με άλλες στρατιωτικές σχολές για να καλυφθεί πρόχειρα το πρόβλημα κάτω από το χαλάκι.

– ομοίως για το ίδιο διάστημα, οι 4 στους 5 είναι προέλευσης υπακιωματικών. Το Σώμα Υπαξιωματικών κόβει τα φτερά σε όλους, επηρεάζοντας ακόμα και τους ιδιαίτερα πριμοδοτημένους αξιωματικούς ΑΣΕΙ.

– εάν υποτεθεί ότι ένα πλήρωμα φρεγάτας θεωρείται πλέον ότι αποτελείται από 150 άτομα, μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται να έχουν παραιτηθεί δύο πληρώματα.

– η ιδιωτικοποίηση των “χρυσοφόρων” υποδομών των ΕΔ επιβεβαιώνεται μέσα από την συστηματική, αυξανόμενη και ταυτόχρονη αιμορραγία σε νέα χέρια, ενδιάμεσο προσωπικό με “καθήκοντα” εκπαιδευτή, παλαιότερων τάξεων με αυξημένη τεχνογνωσία.

Καταλήγοντας στο εύλογο συμπέρασμα ότι η “Ατζέντα 2030” είναι ένας σχεδιασμός που λειτουργεί καταστροφικά, η ΠΟΕΣ θέτει μέσω της ΕΣΠΕΕΝΠΑ ιδιαίτερα σημαντικά ερωτήματα προς τον ΥΕΘΑ, όπως για παράδειγμα ποια θα είναι η ακριβής δομή του νέου “μικρότερου αλλά ισχυρότερου ΠΝ”. Παράλληλα υποβάλλει για πολλοστή φορά ρεαλιστικές προτάσεις θέτοντας στο επίκεντρο την άμεση ενίσχυση του Στόλου και του Ναυστάθμου Σαλαμίνος, εν μέσω μιας ευρύτερης επιθετικής στοχοποίησης εις βάρος του προσωπικού, των υποδομών και των περιουσιακών στοιχείων του ΠΝ που βρίσκεται σε εξέλιξη, η οποία ζητάει να σταματήσει άμεσα. Η επαναφορά της θητείας στο ΠΝ πριν προκληθεί ακόμα μεγαλύτερη ζημιά, είναι μόνο (και πιο γρήγορο) το ένα από τα ενδιαφέροντα μέτρα που προτείνονται.

Το έγγραφο της ΕΣΠΕΕΝΠΑ:

ΘΕΜΑ:   Παραιτήσεις 9μήνου Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2026 στο ΠΝ

ΣΧΕΤ.:   α.  Υπ’ αριθμ. πρωτ. 072/2023 έγγραφό μας

β.   Υπ’ αριθμ. πρωτ. 006/2024 έγγραφό μας

γ.   Υπ’ αριθμ. πρωτ. 035/2024 έγγραφό μας

δ.   Υπ’ αριθμ. πρωτ. 045/2024 έγγραφό μας

ε.   Υπ’ αριθμ. πρωτ. 046/2024 έγγραφό μας

στ. Υπ’ αριθμ. πρωτ. 002/2025 έγγραφό μας

ζ.   Υπ’ αριθμ. πρωτ. 020/2025 έγγραφό μας

η.   Υπ’ αριθμ. πρωτ. 044/2025 έγγραφό μας

θ.   Υπ’ αριθμ. πρωτ. 009/2026 έγγραφό μας

ι.    Υπ’ αριθμ. πρωτ. 021/2026 έγγραφό μας

 

Υπό τη βαριά σκιά που ρίχνει η «μετάβαση των ΕΔ στη νέα εποχή» διαπιστώνουμε με μεγάλη απογοήτευση, ανησυχία και αγανάκτηση ότι η αναβάθμιση του Πολεμικού Ναυτικού (διά της υποβάθμισής του) περισσότερο επιβεβαιώνει ότι υφίσταται κάποιου άλλου είδους σχεδιασμό, παρά οδηγεί στο μικρότερο αλλά ισχυρότερο Ναυτικό των εξαγγελιών.

Θεωρούμε πρόδηλο πλέον, ότι οι εξελίξεις στο ΠΝ και ιδίως η έλλειψη αντίδρασης επιβεβαιώνουν τη «λεπτομέρεια» των «Οδικών Χαρτών» οι ΕΔ πρέπει να είναι αυτές που μπορούμε να στηρίξουμε οικονομικά και δημογραφικά. Η δραματική συρρίκνωση που παρακολουθούμε να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά ακολουθείται από επίσημες αντιδράσεις κρίσιμων Διοικήσεων του ΠΝ και δείχνει να επιβεβαιώνει όσα έχουν σχολιαστεί από την ΠΟΕΣ κατ΄ επανάληψη. Μεταξύ άλλων, στην «αναδιάρθρωση» εμπεριέχεται και η αγωνιώδης προσπάθεια να μην σκάσει η βόμβα μιας νέας χρεωκοπίας πριν τις εκλογές.

Υπό αυτό το πνεύμα, ο «εξορθολογισμός των ΕΔ», η «εξοικονόμηση πόρων», οι ευθείες αναφορές σε κακοδιαχείριση και γενικά όσα παρακολουθούμε επί μήνες και παρουσιάζονται ως προβλήματα που απαιτούν άμεσες μεταρρυθμίσεις, αποτελούν απλώς τη σταδιακή αποκάλυψη του πραγματικού σχεδιασμού, δηλαδή της στοχευμένης ιδιωτικοποίησης των ΕΔ, όπου το ΠΝ καταλαμβάνει εκ των πραγμάτων σπουδαία θέση. Εντούτοις, οι αλλαγές που συντελούνται με ταχύτατους ρυθμούς δεν δείχνουν να συνοδεύονται από τα αισιόδοξα αποτελέσματα των σχεδιασμών, με αποτέλεσμα να αποτελεί γενική εντύπωση ότι απειλείται ευθέως το Πολεμικό Ναυτικό της πλέον αρχαίας και παραδοσιακής χώρας με ναυτική παρουσία και παράδοση σε παγκόσμιο επίπεδο, το οποίο κατά τα φαινόμενα έχει κριθεί ακριβό για να διατηρηθεί. Ή τουλάχιστον υπό τη μορφή που το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, δηλαδή σχεδόν απόλυτα αυτόνομο.

ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΝ

Δεν θεωρούμε τυχαίο ότι εν μέσω του ευρύτερου μεταρρυθμιστικού αρμαγεδδόνα, οι «μεταρρυθμίσεις» που έχουν υλοποιηθεί σε όλα τα επίπεδα δείχνουν να πλήττουν κατά βάση το ΠΝ και μάλιστα με τρόπο επιθετικό, όπου τα δύο μεγαλύτερα «θύματα» φαίνεται ότι είναι ο Στόλος και η Υποστήριξή του και αυτό, μέσα από την «επίθεση» στο προσωπικό:

  • Μόνο το προσωπικό του Στόλου έχει πληγεί σε δυσανάλογο βαθμό σε επίπεδο εισοδήματος σε σχέση με τους στρατιωτικούς των άλλων Κλάδων.
  • Μόνο το προσωπικό του ΠΝ εξαιρείται από την καταβολή αποζημιώσεων σε αποστολές στις οποίες συμμετέχει ως υποστήριξη του Στόλου.
  • Μόνο στο Στόλο διαπιστώνουμε να μεταβάλλονται διαρκώς προς τα κάτω οι αποζημιώσεις, ακόμα και εν μέσω της αποστολής.
  • Μόνο από το Στόλο ζητήθηκε η αναδρομική επιστροφή χρημάτων που είχαν καταβληθεί για τη σίτιση σε αποστολές.
  • Μόνο η αποζημίωση του Στόλου για τα πλεύσιμα θεσπίστηκε ως εισόδημα κατ’ εξαίρεση από το σύνολο των ΕΔ, όπου μετά τις αντιδράσεις μας, ναι, μεν επανήλθε, αλλά το εισόδημα εμπλουτίστηκε τεχνηέντως με το «επίδομα στόλου» ώστε να αλλάζει και πάλι κατηγορία φορολόγησης.
  • Ακόμα και σε επίπεδο υφαρπαγής των περιουσιακών στοιχείων, είναι η (πρώην, πλέον) περιουσία του ΠΝ αυτή που έχει στοχοποιηθεί κατά «προτεραιότητα» στην «αξιοποίηση» (τ.Ναυτοδικείο Πειραιά, πάλαι ποτέ Υπουργείο Ναυτικών στην Πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ είναι γνωστό πως το ΝΝΠ, η ΣΝΔ και Κέντρο Εκπαίδευσης Πόρου, οι εγκαταστάσεις στο Βοτανικό βρίσκονται επίσης στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος).
  • Ακόμα και η κατάργηση του Ταμείου Εθνικού Στόλου μετουσιώνεται σε επιβάρυνση της καθημερινής εργασίας στα πλοία, λόγω μείωσης της πολύτιμης ρευστότητας που παρείχε το Ταμείο.

Όλα αυτά δεν είναι «σημεία των καιρών», αλλά ενδείξεις ότι ο σχεδιασμός έχει ήδη καταρρεύσει, με αποτέλεσμα να παρακολουθούμε τον με εντελώς κυνικό τρόπο «κανιβαλισμό» των υποδομών του ΠΝ, στο πλαίσιο της προσπάθειας έμμεσων ιδιωτικοποιήσεων της παροχής υφιστάμενων υπηρεσιών. Παρά τις συστηματικές επικοινωνιακές προσπάθειες να παρουσιαστεί ένα δήθεν ενδιαφέρον, ιδίως για τον Στόλο, η συνολική αύξηση των παραιτήσεων σε όλους τους βαθμούς κάθε προέλευσης για προφανείς διαφορετικούς λόγους, αποδεικνύει ότι το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί είναι ευρύτερο και ολιστικό. Όπως θα τεκμηριώσουμε και στη συνέχεια, οι παραιτήσεις αποτελούν την καρδιά αυτού του σχεδιασμού, άρα η διαρκής επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών και οι έμμεσες «επιθέσεις» στο προσωπικό αποτελούν μονόδρομο.

Δυστυχώς δεν αποτελεί δικό μας συμπέρασμα, αλλά προκύπτει απευθείας από τα δεδομένα, ότι το ΠΝ βρίσκεται στο μάτι, όχι απλώς του κυκλώνα, αλλά της τέλειας καταιγίδας:

  • Παραιτούνται νέα στελέχη (από ΕΠΟΠ μέχρι ηλικιακά νέους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς).
  • Οι σχολές του ΠΝ αντιμετωπίζουν την πλήρη απαξίωση όπως αποδεικνύεται από τα κενά στους εισακτέους, κάτι που παρατηρείται και στις κατατάξεις ΕΠΟΠ άλλωστε.
  • Οι (εναπομείναντες) σπουδαστές παραιτούνται ή αλλάζουν σχολή σε σημαντικό βαθμό με τη χρήση του 10% και λύση δεν διαφαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα.

Γίνε μέλος του militaire.gr κάνοντας κλικ ΕΔΩ – Μάθε τι κερδίζεις

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

        Το νέο, μικρότερο αλλά ισχυρότερο Ναυτικό που έχει εξαγγελθεί θα έχει ξεκάθαρο πρόβλημα (α)συνέχειας (και όπως πρόσφατα πληροφορηθήκαμε και στελέχωσης), μιας και όπως θα δείξουμε παρακάτω, επί της ουσίας χάνονται αφενός οι ενδιάμεσες τάξεις που επιφορτίζονται μεταξύ άλλων και με την εκπαίδευση των νέων, αφετέρου οι παλαιότεροι αξιωματικοί ΑΣΣΥ (ΑΣΜΥ) που σπεύδουν να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις από τις επικείμενες αλλαγές στο εφάπαξ, στερώντας από τα Συνεργεία πολύτιμη τεχνογνωσία που επίσης χάνεται. Ακόμα και η απώλεια του πλέον αρχαίου και παραδοσιακού θεσμού του ναύτη, κατόπιν της κατάργησής του, επιβαρύνει σημαντικά την όλη κατάσταση.

ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Υπό το σύνολο όλων των νέων δεδομένων (ακόμα και της κατάργησης της θητείας στο ΠΝ), όσα θα παραθέσουμε στη συνέχεια ως προς τις παραιτήσεις του διαστήματος από Ιανουάριο έως Σεπτέμβριο 2026 θεωρούμε βέβαιο ότι θα επιχειρηθεί να παρερμηνευθούν. Συνιστούμε, ωστόσο, υπομονή διότι η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από αυτή που αρχικώς θα φανεί:

Προέλευση Ιαν-Σεπ 2026 Ιαν-Σεπ 2025 Μεταβολή
Αξιωματικοί ΑΣΕΙ 49 67 -26,7%
Αξιωματικοί ΑΣΣΥ 65 34 +91,2%
Αξιωματικοί ΕΜΘ κλπ 44 69 – 36,2%
Ανθυπασπιστές 19 15 + 26,7%
Υπαξιωματικοί 9 28 – 67,9%
ΕΠΟΠ 68 60 + 13,3%
Σύνολο 254 273 –    7 %

 

Από τους απόλυτους αριθμούς προκύπτει μείωση των παραιτήσεων κατά 7%. Είναι όντως πιθανό να έχουμε αναστροφή της τάσης. Δυστυχώς για όλους μας, η απάντηση είναι ένα εμφατικό και βροντερό όχι. Αυτό επιβεβαιώνεται εύκολα, κατ΄ αρχάς, από την σύγκριση δύο δραματικών εγγράφων του Αρχηγείου Στόλου:

α.   Τον Ιούνιο 2023 το Αρχηγείο Στόλου είχε ενημερώσει το ΓΕΝ για τα σοβαρά προβλήματα που ήδη αντιμετώπιζε ο Στόλος, επιχειρώντας να προβλέψει την εξέλιξή τους και προτείνοντας αντίμετρα.

β.   Τον Σεπτέμβριο 2026 το Αρχηγείο Στόλου γνωστοποίησε την τρέχουσα κατάσταση, όχι προειδοποιώντας όπως έκανε το προηγούμενο έγγραφο, αλλά σημαίνοντας γενικό συναγερμό περιγράφοντας έναν πραγματικό εφιάλτη.

Ενώ στην ενδιάμεση 3ετία έχει παροπλιστεί σημαντικός αριθμός πλοίων, άρα υποτίθεται ότι τα εναπομείναντα πληρώματα έχουν εμπλουτιστεί, πλέον το Αρχηγείο προτείνει να εξεταστούν τρόποι περαιτέρω ενίσχυσής τους από προσωπικό που (θεωρητικά, πλέον) είχε ολοκληρώσει την υπηρεσία του στον Στόλο. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι το προσωπικό αυτό προέρχεται από εκείνες τις προελεύσεις «πλεονασματικών» και «καρκινωμάτων» που ο ΥΕΘΑ κατά διαστήματα διερωτάτο δημόσια «τι να τους κάνει (τόσους πολλούς)»: αξιωματικοί προέλευσης ΣΜΥΝ (δευτερευόντως και ΕΜΘ)!

Σε αυτά τα δεδομένα πρέπει να προστεθεί ο γενικός συναγερμός που σήμανε προ εβδομάδων ο Ναύσταθμος Σαλαμίνος, ο οποίος βρίσκεται εν όψει αδυναμίας να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του λόγω της αυξανόμενης υποστελέχωσης για την οποίαν διαπιστώνεται αδυναμία να αντιμετωπιστεί. Επισημαίνουμε ότι στην υποστελέχωση δεν συνυπολογίζεται μόνο η έλλειψη στρατιωτικών αλλά και η κατάργηση της θητείας στο ΠΝ, η οποία επισημαίνεται ρητώς. Αυτά τα δεδομένα συνδυάζονται υποχρεωτικά, ως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, επιβεβαιώνοντας όσα θα αναπτυχθούν στη συνέχεια.

Εμβαθύνοντας στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των αριθμών διαπιστώνουμε ότι οι παραιτήσεις έχουν αναβαθμιστεί ως πρόβλημα και βρίσκονται σε ανώτερο επίπεδο από αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, γεγονός που τις καθιστά ακόμα δυσκολότερο να αντιμετωπιστούν. Το ερώτημα είναι, ωστόσο, αν υπάρχει η βούληση να αντιμετωπιστούν. Θα το απαντήσουμε παρακάτω με στοιχεία.

Πριν προσχωρήσουμε, οφείλουμε να κάνουμε μια σημαντική διπλή αναδρομή, προκειμένου να συγκρίνουμε την πορεία των φετινών παραιτήσεων, αφενός με τα προηγούμενα 12 χρόνια, αφετέρου ως προς τους εισακτέους στις στρατιωτικές σχολές του ΠΝ:

Πίνακας Α. Σύγκριση παραιτήσεων ανά έτος (2014-2026)

Έτος Ανώτεροι  Αξιωματικοί (ΣΝΔ) Νέοι Αξιωματικοί (ΣΝΔ)** Αξιωματικοί (ΤΥ/ΔΥ) Ανθυπασπιστές Υπαξιωματικοί ΕΠΟΠ ΣΥΝΟΛΟ
2026* 28 21 109 19 9 68 254
2025 36 59 138 15 33 72 353
2024 24 59 93 26 34 55 291
2023 22 40 61 13 17 28 181
2022 8 13 25 18 4 42 110
2021 9 6 27 11 15 8 76
2020 16 8 15 15 4 24 82
2019 17 11 20 13 4 22 87
2018 6 6 22 5 8 5 52
2017 15 12 8 21 8 6 70
2016 18 6 35 30 14 5 108
2015 21 2 21 10 5 4 63
2014 23 10 36 2 7 3 81
ΣΥΝΟΛΟ 243 253 610 198 162 342*** 1.808***

*: Μέχρι την 30/9/2026

**: Συμπεριλαμβάνεται ο βαθμός του Πλωτάρχη για λόγους ηλικίας.

***: Δεν συμπεριλαμβάνονται οι αλλαγές σωματικής κατάστασης σε νεοπροσληφθέντες ΕΠΟΠ.

Πίνακας Β. Σύνολο παραιτήσεων για το διάστημα από τις εκλογές 2023

Έτος Ανώτεροι  Αξιωματικοί (ΣΝΔ) Νέοι Αξιωματικοί (ΣΝΔ)* Αξιωματικοί (Ε) Ανθυπασπιστές Υπαξιωματικοί ΕΠΟΠ ΣΥΝΟΛΟ
Ιουλ 2023 

έως

Σεπ 2026

107 169 358 67 87 375** 1.163

*: Συμπεριλαμβάνεται ο βαθμός του Πλωτάρχη για λόγους ηλικίας.

**: Συνυπολογίζονται όσοι απολύθηκαν με αλλαγή σωματικής κατάστασης, μέχρι 30/9/26.

Από το σύνολο των παραπάνω δεδομένων, προκύπτουν τα παρακάτω στοιχεία:

α.   Για το διάστημα των «μεταρρυθμίσεων και της μέριμνας», δηλαδή από τις εκλογές του 2023 μέχρι 30/9/26:

  • Οι 9 μήνες του τρέχοντος έτους βρίσκονται ήδη στην τρίτη θέση του συνολικού πίνακα με όλα τα άλλα έτη πλήρη. Θεωρούμε βέβαιο ότι η δεύτερη θέση θα ξεπεραστεί.
  • Από τους 169 νέους αξιωματικούς ΑΣΕΙ (συμπεριλαμβανομένου του βαθμού του Πλωτάρχη), οι 52, δηλαδή ο 1 στους 3, παραιτήθηκαν με καταβολή αποζημίωσης, δηλαδή είχαν έως 10 έτη υπηρεσίας.
  • Μόνο για το 2026 τα στελέχη προέλευσης ΣΜΥΝ αναλύονται σε 65 αξιωματικούς, 11 Ανθυπασπιστές και 9 υπαξιωματικούς. Σύνολο: 85 απόφοιτοι (εκ των οποίων οι υπαξιωματικοί με 9 έως 15 έτη υπηρεσίας).
  • Για το 2025 τα στελέχη προέλευσης ΣΜΥΝ αναλύονται σε 53 αξιωματικούς, 7 Ανθυπασπιστές και 31 υπαξιωματικούς. Σύνολο: 91 απόφοιτοι (εκ των οποίων οι υπαξιωματικοί με 7 έως 15 έτη υπηρεσίας).
  • Για το 2024 τα στελέχη προέλευσης ΣΜΥΝ αναλύονται σε 30 αξιωματικούς, 13 Ανθυπασπιστές και 22 υπαξιωματικούς. Σύνολο: 65 απόφοιτοι (εκ των οποίων οι υπαξιωματικοί με 7 έως 15 έτη υπηρεσίας).
  • Για το διάστημα από τον Ιούλιο έως Δεκέμβριο 2023 (συνολικά 122 παραιτήσεις) τα στελέχη προέλευσης υπαξιωματικών αναλύονται σε 20 αξιωματικούς ΣΜΥΝ, 7 (από σύνολο 10) Ανθυπασπιστές ΣΜΥΝ, 11 (από σύνολο 11) υπαξιωματικοί ΣΜΥΝ, καθώς και 11 ΕΠΟΠ. Σύνολο: 38 απόφοιτοι ΣΜΥΝ (εκ των οποίων οι υπαξιωματικοί με 7 έως 15 έτη υπηρεσίας).
  • Στα παραπάνω νούμερα πρέπει να προστεθούν οι 160 νεοπροσληφθέντες ΕΠΟΠ που απολύθηκαν με το τέχνασμα της αλλαγής κατάστασης υγείας και αποτελούν έμμεσες παραιτήσεις.
  • Όσον αφορά ιδίως τη ΣΜΥΝ, στις 103 φετινές κενές θέσεις των πανελλαδικών εξετάσεων έχουν προστεθεί περίπου 30 παραιτήσεις πρωτοετών. Η φετινή τάξη πρώτου έτους έχει ήδη μείνει με 65 Έλληνες σπουδαστές και σπουδάστριες, από τους οποίους προφανώς θα υπάρξουν κι άλλες «διαρροές».

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο πραγματικός αριθμός των παραιτήσεων για το διάστημα από Ιούλιο 2023 έως και Σεπτέμβριο  2026 ανέρχεται σε 1.968 (οι δε ΕΠΟΠ σε 502). Επισημαίνεται ότι στον αριθμό αυτόν δεν συνυπολογίζονται οι 56 ΕΠΟΠ που απολύθηκαν για λόγους υγείας (στοιχεία για τα έτη 2023-25).

β.   Επίδραση των παραιτηθέντων

Παρατηρώντας τους βαθμούς των παραιτηθέντων, διαπιστώνουμε ότι εξακολουθούν να υφίστανται δύο τάσεις: η πρώτη σχετίζεται με παλαιότερα στελέχη που φτάνουν στο τέλος της σταδιοδρομίας τους. Εξ αυτών διαπιστώνουμε την ύπαρξη αρκετών που δεν αντέχουν να διανύσουν «τα τελευταία «μέτρα» με αποτέλεσμα να «πληρώνουν» την οικονομική ζημία της απώλειας των τελευταίων ετών, γεγονός που υποτιμάται συστηματικά.

Η δεύτερη και πολύ σημαντικότερη, είναι η όξυνση που εντοπίζεται στους βαθμούς του Ανθυποπλοιάρχου (κυρίως) και Υποπλοιάρχου για τους αξιωματικούς ΑΣΕΙ και ΑΣΜΥ, και των βαθμών του Αρχικελευστή και Επικελευστή για τους βαθμούς Υπαξιωματικών ΑΣΜΥ, δηλαδή σε νέα παιδιά που είχαν μπροστά τους το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας τους, αρκετά εκ των οποίων δεν αντέχουν να διανύσουν «τα τελευταία μέτρα» μέχρι τη μονιμοποίηση και επιλέγουν την καταβολή αποζημίωσης ή την αλλαγή σωματικής κατάστασης (προκειμένου για ΕΠΟΠ). Αν και η απροθυμία για σταδιοδρομία στο ΠΝ δείχνει να έχει διαφορετικές αιτίες και αφετηρία, η κόπωση και το αποτέλεσμα είναι ακριβώς τα ίδια, είτε τα στελέχη είναι νέα, είτε παλαιότερα.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν το δραματικό δεδομένο που προαναφέραμε για πολλοστή φορά, ότι το ΠΝ χάνει ταυτόχρονα μεγάλο μέρος από:

  • Τα νέα χέρια (με την αντοχή και τον ενθουσιασμό των οποίων κατά βάση πρέπει να ενισχύεται ο Στόλος).
  • Τις ενδιάμεσες τάξεις που έχουν ήδη το ρόλο του εκπαιδευτή των νέων στον Στόλο (με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται η μέχρι τότε εκπαίδευση και αποκτηθείσα τεχνογνωσία).
  • Το έμπειρο προσωπικό που (έχοντας ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του στον Στόλο) δύναται να στελεχώνει τις υπηρεσίες ξηράς και κυρίως της Υποστήριξης (δηλαδή τα συνεργεία του Ναυστάθμου και το εφοδιαστικό σύστημα), με όσα αυτό συνεπάγεται εις βάρος της αυτοεπισκευαστικής δυνατότητας.

Πίνακας Γ. Σύγκριση εισακτέων σε ΣΝΔ και ΣΜΥΝ ανά έτος (2010-2026)*

Έτος Εισακτέοι ΣΝΔ (Μάχιμοι) Εισακτέοι ΣΝΔ (Μ) Εισακτέοι ΣΜΥΝ
2026 43 19 97
2025 41 17 133
2024 23 4 133
2023 50 20 163
2022 45 25 186
2021 40 20 124
2020 23 11 75
2019 23 11 75
2018 23 11 75
2017 23 11 75
2016 23 11 97
2015 23 11 75
2014 23 11 75
2013 23 11 75
2012 31 15 108
2011 39 19 121
2010 46 21 134
ΣΥΝΟΛΟ 542 248 1821

*: Τα στοιχεία έχουν συγκεντρωθεί από το διαδίκτυο.

Εντούτοις, συγκρίνοντας τα στοιχεία των παραιτήσεων με τις εισαγωγές στις σχολές του ΠΝ, διαπιστώνουμε κάτι ακόμα πιο δραματικό: από τα έτη υπηρεσίας που αναλογούν σε κάθε βαθμό, διαπιστώνουμε πως, μεγάλο μέρος όσων παραιτούνται σήμερα αρχίζουν να προέρχονται από «μνημονιακές» τάξεις με χαμηλό αριθμό εισακτέων. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που οι παραιτήσεις για το 2026 δείχνουν να παρουσιάζουν καμπή: διότι μικραίνει η «δεξαμενή» των υποψηφίων προς παραίτηση, φαινόμενο που αναμένεται να διαρκέσει λίγα χρόνια.

Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώνουμε τα εξής:

  • Για το διάστημα 2014 έως 30/9/2026 έχουν παραιτηθεί 496 αξιωματικοί ΑΣΕΙ (ΣΝΔ και ΣΣΑΣ). Για το διάστημα από το 2010 (ξεκίνημα της οικονομικής κρίσης) έως 30/9/2026 μόνο στη ΣΝΔ είχαν εισαχθεί 542 σπουδαστές (σχεδόν μία τάξη διαφορά για 4 επιπλέον έτη).
  • Για το διάστημα 2014 έως 30/9/2026 υπολογίζουμε ότι έχουν παραιτηθεί κατά προσέγγιση 550 στελέχη προέλευσης ΑΣΣΥ (ΑΣΜΥ). Σχεδόν οι μισοί εξ αυτών παραιτήθηκαν τα τελευταία 3,5 χρόνια. Για το διάστημα από το 2010 (ξεκίνημα της οικονομικής κρίσης) έως 30/9/2026 οι εισακτέοι ήταν 1821. Εν ολίγοις έχει παραιτηθεί σχεδόν το 30% (με 4 χρόνια περισσότερα), ενώ διαρκώς φτάνουν στο τέλος τους πληθυσμιακά μεγάλες τάξης της ΣΜΥΝ που αντικαθίστανται από πολύ μικρότερες. Επισημαίνεται ότι ο αριθμός των 550 στελεχών αντιστοιχεί σε όλους τους εισακτέους (και όχι τους ορκισθέντες) των 4 τελευταίων ετών, δηλαδή της «Ατζέντας» και των μεταρρυθμίσεων.
  • Για το ίδιο διάστημα ο 1 στους 4 παραιτηθέντες είναι ΕΠΟΠ.

γ.   Η αποκάλυψη του σχεδιασμού

Το γεγονός της διαρκούς συρρίκνωσης των ΕΔ σε επίπεδο που να μην θεωρούνται οικονομικό «βάρος» (όρος που ειπώθηκε από τον ΥΕΘΑ στον ιστότοπο capital: «Η Άμυνα παύει να αποτελεί αποκλειστικά βάρος για τον κρατικό προϋπολογισμό») αποτελεί βασική προϋπόθεση του σχεδιασμού των «Οδικών Χαρτών». Συνεπώς οι παραιτήσεις, όχι μόνο στο ΠΝ προφανώς, πρέπει πλέον να προσεγγίζονται συνολικά υπό αυτό το πρίσμα.

Σε αυτό το σημείο θα προβούμε σε μια αποκάλυψη: σύμφωνα με σχεδιασμό που, εξ όσων γνωρίζουμε, αποφεύγεται να δημοσιοποιηθεί, το 2030 το Πολεμικό Ναυτικό έχει προγραμματιστεί να έχει ως ταβάνι τα 9.000 στελέχη. Παρομοίως έχει αποφασιστεί και για τον ΣΞ και την ΠΑ, βεβαίως. Αν και δεν θα αποκαλύψουμε περαιτέρω αριθμούς, θα διαβεβαιώσουμε ότι ακόμα βρισκόμαστε μακριά από τον «στόχο» μεν, αλλά «εικονικά» μακριά. Τα επόμενα έτη (και συγκεκριμένα ως το 2031) πρόκειται να αποστρατευθούν αριθμητικά μεγάλες τάξεις της ΣΜΥΝ, ως επίσης και σειρές ΕΜΘ. Το γεγονός αυτό συνεπάγεται ότι από τον σημερινό αριθμό θα υπάρξει σημαντική (αναμενόμενη) απομείωση του προσωπικού.

Θεωρούμε βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα αποδειχθεί ότι αριθμός των παραιτήσεων δεν μπορεί να ελεγχθεί. Όλα τα προαναφερθέντα στοιχεία επιβεβαιώνεται η εκτίμηση της ΠΟΕΣ για πλήρη κατάρρευση της «Ατζέντας 2030»: ας μην διαφεύγει της προσοχής ότι ο αριθμός των παραιτήσεων από το 2023 μέχρι σήμερα σε κάθε προέλευση αλλά και συνολικά (1.163 στον αριθμό) αναλογεί στο 50 έως 60% του αντιστοίχου συνολικού αριθμού (δηλαδή από το 2014 μέχρι σήμερα)!

Το δε, γεγονός ότι, ενώ έχουμε αποκαλύψει τη σοβαρότητα του προβλήματος εδώ και χρόνια και τα μέτρα που λαμβάνονται, επί της ουσίας, κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που θα έπρεπε, ουσιαστικά επιβεβαιώνει το συμπέρασμά μας, ότι οι παραιτήσεις πριμοδοτούνται και δεν υπάρχει βούληση να σταματήσουν, προφανώς διότι εξυπηρετεί περισσότερο να «αξιοποιούνται» ως ρυθμιστικό εργαλείο παρά ως ανεξέλεγκτο πρόβλημα μέχρι την επίτευξη του «στόχου». Μάλιστα, θεωρούμε αρκετά πιθανό ότι το εικονικό δεδομένο της «μείωσης» λόγω πρόσκαιρης συρρίκνωσης της «δεξαμενής», θα οδηγήσει σε εντατικοποίηση του φαινομένου το επόμενο διάστημα προκειμένου να «διασφαλιστεί» η επιθυμητή εξέλιξη.

Επικουρικά θα σχολιάσουμε ότι δεν είναι απαραίτητο ο κατήφορος των παραιτήσεων να σταματήσει μόλις «επιτευχθεί» ο στόχος των 9.000 στελεχών, διότι όπως, επίσης, έχουμε αποκαλύψει κατά το παρελθόν, προκειμένου να καταστούν οι «μεταρρυθμίσεις» περισσότερο εύπεπτες και επιτυχημένες, θα πρέπει στο (όσο το δυνατόν πιο) εγγύς μέλλον να έχει αποχωρήσει ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός των «προ Ατζέντας» στρατιωτικών. Αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση της «επιτυχίας» της «μετάβασης στη νέα εποχή» να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότεροι στρατιωτικοί που να θυμούνται (και να ενημερώνουν τους νέους) ότι παλιά έπαιρναν αξιοπρεπή εφάπαξ βοηθήματα, είχαν μετοχική σχέση, είχαν αξιοπρεπή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μπορούσαν να ζήσουν έστω υποφερτά αξιοπρεπώς με έναν μισθό κάποτε κλπ. Το «δίλημμα» που μετά βεβαιότητας θα τεθεί, ξαναχρησιμοποιήθηκε πρόσφατα για το Σώμα Υπαξιωματικών στο πλαίσιο δημιουργίας εσωτερικού κοινωνικού αυτοματισμού: «δεν θα αφορά εσάς» (άρα προσποιηθείτε ότι δεν βλέπετε). Ως εκ τούτου, θεωρούμε εξαιρετικά πιθανό το ενδεχόμενο οι παραιτήσεις να συνεχίσουν να «πριμοδοτούνται» και μετά την επίτευξη του ορίου των 9.000 στελεχών, προκειμένου το «πλεόνασμα» των «παλαιών» να αντικατασταθεί από περισσότερους «νέους».

Όμως εδώ θεωρούμε βέβαιο ότι θα προκύψει μια σοβαρή αντίφαση: η ομαλή «μετάβαση στη νέα εποχή» συμφώνως σχεδιασμού προϋποθέτει ότι το όποιο αριθμητικό κενό δημιουργηθεί, θα υπάρχει η δυνατότητα να καλυφθεί. Πως θα καταστεί εφικτό κάτι τέτοιο υπό διαρκώς συμπιεζόμενες οικονομικές δυνατότητες και αυξανόμενες υποχρεώσεις που συνδυάζονται με τη δραματική μείωση του προσωπικού; Ας μην διαφεύγει της προσοχής ότι αυτός ακριβώς συνδυασμός είναι που έχει καταστήσει τις ΕΔ (και ιδίως το ΠΝ ως μέρος των θαλασσίων επαγγελμάτων της χώρας) μη-ελκυστικό επαγγελματικό προορισμό.

Αναφορικά δε, με τα «τεχνάσματα» που χρησιμοποιούνται, όπως οι παραπλανητικές εξιδανικευμένες διαφημίσεις ή οι μεταρρυθμίσεις δήθεν αναβάθμισης, έχει ήδη αποδειχθεί ότι δεν μπορούν να παρασύρουν τη νέα γενιά. Πιθανώς γι’αυτό το λόγο τα «μέτρα» που έχουν ληφθεί ουσιαστικά στοχεύουν σε παιδιά που δεν έχουν άλλη επιλογή, παρά μόνο να σταδιοδρομήσουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες στις ΕΔ. Ο σχεδιασμός αυτός είναι βέβαιο ότι (το πολύ) μεσοπρόθεσμα θα αποτύχει παταγωδώς, ως επίσης θα αποτύχει και η σχεδιαζόμενη ένταξη της ΣΝΔ και της ΣΜΥΝ και στην θεωρητική κατεύθυνση από τις πανελλαδικές εξετάσεις 2027. Στο ήδη υφιστάμενο, τεράστιο πρόβλημα ότι οι μελλοντικοί κυβερνήτες και Αρχηγοί στο ΠΝ θα έχουν εισέλθει με μ.ο. 11 στη ΣΝΔ, είναι αδιανόητο να προστεθεί και ένα ακόμα μεγαλύτερο, ότι για τον έλεγχο της βλάβης σε μια μηχανή ή μια αντλία, ως επίσης και στην υποτύπωση πορείας, αντί οι αξιωματικοί και οι υπαξιωματικοί αντί για φυσική, ηλεκτροτεχνία και μηχανική ρευστών θα γνωρίζουν πολιτική οικονομία και κοινωνικές επιστήμες.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ   

  • Η τάση των παραιτήσεων παρουσιάζει εικονική αντιστροφή. Στην πραγματικότητα το πρόβλημα έχει «αναβαθμιστεί» σε υψηλότερο επίπεδο και είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, γεγονός που αποτυπώνεται στην έλλειψη ιδίως χαμηλόβαθμου προσωπικού υπαξιωματικών.
  • Το προηγούμενο συμπέρασμα επιβεβαιώνεται, αφενός από το πρόσφατο έγγραφο του Αρχηγείου Στόλου όπου επιβεβαιώνεται ότι δεν υπάρχουν πλέον υπαξιωματικοί (και ιδίως ΣΜΥΝ) σε ικανό αριθμό, με αποτέλεσμα να αναζητούνται άλλες λύσεις που διά του Σώματος Υπαξιωματικών είχαν κριθεί ως μη ικανές, αφετέρου από το αντίστοιχο προ εβδομάδων έγγραφο του Ναυστάθμου Σαλαμίνος που προειδοποιεί έως και με κίνδυνο αδυναμίας διεκπεραίωσης δυνατοτήτων.
  • Η προαναφερθείσα εξέλιξη επιβεβαιώνει πλήρως τις προειδοποιήσεις της ΠΟΕΣ για τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση των ΕΔ ανά πεδία και τομείς (εν προκειμένω στην επισκευή και συντήρηση, καθώς και στη μέριμνα και τον εφοδιασμό). Η ιδιωτικοποίηση επιχειρείται να παρουσιαστεί ως «αναγκαίο κακό» για την αντιμετώπιση των παραιτήσεων, που επί της ουσίας υποστηρίζεται σθεναρά διά της μη αντιμετώπισής του. Εντούτοις, το κόστος για τη συγκεκριμένη μεταβολή δεν έχει γνωστοποιηθεί, ούτε γνωρίζουμε αν έχει λάβει έγκριση από την αρμόδια Διαρκή Επιτροπή, ακόμα κι αν έχει προϋπολογιστεί.
  • Στις φετινές παραιτήσεις (έως 30/9) οι 4 στους 5 είναι προέλευσης υπαξιωματικών (συμπεριλαμβανομένων των ΕΠΟΠ), ενώ ο 1 στους 3 προέλευσης ΣΜΥΝ. Επίσης, ο 1 στους 4 είναι ΕΠΟΠ. Το Σώμα Υπαξιωματικών και οι σταδιοδρομικές μεταρρυθμίσεις διαλύουν τα πάντα, δίχως να αφήνουν ανεπηρέαστους τους αξιωματικούς ΑΣΕΙ.
  • Άνω του 50% των παραιτηθέντων για το 2026 μέχρι 30/9 είναι απόφοιτοι της ΣΝΔ ή της ΣΜΥΝ.
  • Από το σύνολο των παραιτηθέντων αξιωματικών προέλευσης ΑΣΕΙ (ΣΝΔ-ΣΣΑΣ του ΠΝ) από το 2023, ο 1 στους 3 επέλεξε να καταβάλει αποζημίωση.
  • Το 2026 μέχρι και την 30/9, ο 1 στους 5 παραιτηθέντες είναι προέλευσης ΑΣΕΙ, ο δε, 1 στους 4 αξιωματικός ΑΣΣΥ (ΑΣΜΥ).
  • Αν υποτεθεί ότι ένα πλήρωμα φρεγάτας θεωρείται, πλέον, πλήρες με έναν αριθμό περί τα 150 άτομα, ουσιαστικά μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται να έχει ξεπεραστεί ο αριθμός των 2 πληρωμάτων φρεγάτας.
  • Περί το 60% των παραιτήσεων από το 2014 (τόσο συνολικά, όσο και ανά προέλευση) έχουν υποβληθεί τα τελευταία 3,5 έτη και ανέρχονται σε 1.163 από σύνολο 1.968. Παρατηρούμε δε, ότι ιδίως από την ανακοίνωση της «Ατζέντας 2030» το 2024 (πολλώ δεν μάλλον από την εφαρμογή της) η τάση έχει αυξηθεί σχεδόν γεωμετρικά.
  • Μόνο τα τελευταία 3,5 χρόνια έχουν παραιτηθεί 279 απόφοιτοι ΣΜΥΝ από όλο το εύρος της (μέχρι πρότινος ισχύουσας) σταδιοδρομίας, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στους εισακτέους των τάξεων 2027 και 2028. Από αυτά τα 279 στελέχη, οι 111 δηλαδή οι 4 στους 10 έφεραν βαθμούς Επικελευστή, Αρχικελευστή και Ανθυπασπιστή, δηλαδή ήταν νέα παιδιά στα οποία θα βασίζονταν οι επόμενες γενιές του ΠΝ, τόσο σε αντικατάσταση των μεγαλύτερων παλαιοτέρων, όσο και σε εκπαίδευση των νεότερων.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Θεωρούμε ότι η άμεση ανάληψη ουσιαστικών ενεργειών «χθες» είναι το λιγότερο επιβεβλημένη και πρέπει να κινείται στους κάτωθι άξονες, ως ένα πρώτο πακέτο μέτρων:

  • Κατ’ αρχάς πρέπει να διευκρινιστεί αν το πρόβλημα των παραιτήσεων αντιμετωπίζεται όντως ως ευκαιρία και να εξηγηθεί για ποιον λόγο δεν έχουν θεσπιστεί ευεργετικά αντίμετρα προς τον ίδιο σκοπό, όπως η επαναφορά της 25ετίας ή η παροχή κινήτρων πρόωρης αποχώρησης από τις ΕΔ. Οι παραιτήσεις δεν δύνανται να συνεχίσουν να αντιμετωπίζονται με επικοινωνιακή διαχείριση για να καλυφθεί το η κατάρρευσης και το γενικότερο φιάσκο.
  • Επιβάλλεται η άμεση ενίσχυση του Στόλου και του Ναυστάθμου Σαλαμίνος, κατ΄αρχάς με παροχή γενναίων οικονομικών κινήτρων κατ’ αντιστοιχία με τις αμοιβές των οικονομικών φορέων (για τον πρόσθετο λόγο να αποδειχθεί εάν όντως υφίσταται βούληση αναχαίτισης των παραιτήσεων, ή εκχώρηση της συντήρησης και επισκευής σε ιδιώτες με εκτόξευση του κόστους). Ο σχεδιασμός αυτός οφείλει να δημοσιοποιηθεί ώστε να ελέγχεται η εφαρμογή του. Ο Στόλος σε μια χώρα όπως η Ελλάδα είναι εθνική υπόθεση
  • Να υπάρξει άμεση, πλήρης και πραγματική αναβάθμιση της ΣΜΥΝ (και όλων των ΑΣΜΥ παράλληλα) κατ΄αντιστοιχία με τα ΑΣΕΙ με πλήρη και άνευ αστερίσκων και προϋποθέσεων ακαδημαϊκή και επαγγελματική εξίσωση με τους απόφοιτους των (αντιστοίχων ειδικοτήτων) ΑΕΙ, σύμφωνα με την πρόταση αντιστοιχίσεων της ΠΟΕΣ.
  • Να εκπονηθεί βιώσιμος σταδιοδρομικός προγραμματισμός με εναλλαγή μεταθέσεων σε Στόλο και υπηρεσίες ξηράς προκειμένου να αποφεύγεται η κόπωση των διαρκών αποστολών μέσω της πολυετούς συνεχόμενης υπηρεσίας στον Στόλο. Υπό το ίδιο πρίσμα, να θεσπιστούν ουσιαστικά μέτρα μέριμνας σε όλα τα επίπεδα με έμφαση στην στήριξη (όπως δημιουργία σχολικής μονάδος πρώτης βαθμίδας εκπαίδευσης με νηπιακό, προνηπιακό και παιδικό σταθμό εντός του Ναυστάθμου, δημιουργία κεντρικού εστιατορίου για τη σίτιση του προσωπικού, δημιουργία κεντρικού Πρατηρίου του ΠΟΝ με ώρες λειτουργίας μετά το πέρας εργασίμου, θέσπιση επιδόματος ενοικίου κλπ).
  • Να αποκατασταθεί η βαθμολογική εξέλιξη των Υπαξιωματικών σύμφωνα με την πρόταση της ΠΟΕΣ, κατ’ αρχάς με πάγωμα του ν.5265/2026προκειμένου να γίνει αξιολόγηση της ζημιάς που έχει ήδη προκληθεί, ως επίσης να εκπονηθεί ρεαλιστικός τρόπος μετάβασης των στελεχών σε ένα νέο καθεστώς με αποκατάσταση των προαγωγών (για το σύνολο των στελεχών) μέσα από αδιάβλητες εξετάσεις και διαδικασίες που θα συμπεριλαμβάνουν και την επιλογή career path και θα εμπεριέχουν βαρύτατες ποινικές ρήτρες παραβίασης.
  • Να υπάρξει ελαστικοποίηση των υφιστάμενου πλαισίου και κατάργηση των αναχρονιστικών «τιμωρητικών» διατάξεων, όπως σε περιπτώσεις χρονικής βαθμολογικής καθήλωσης ή προβλημάτων υγείας, προκειμένου να υπάρχει βέλτιστη δυνατή αξιοποίηση του προσωπικού (με βάση την πρόταση της ΠΟΕΣ).
  • Να επανέλθει άμεσα η θητεία στο ΠΝ κατά τα παρελθόντα πρότυπα προκειμένου να υπάρξει κατά προτεραιότητα στελέχωση του Στόλου και του Ναυστάθμου Σαλαμίνος.
  • Να θεσπιστούν ρεαλιστικές αυξήσεις κατ’ αναλογία προς τις αποζημιώσεις του Εμπορικού Ναυτικού, προκειμένου τουλάχιστον τα ταξίδια να αφήνουν κάτι ουσιαστικό στην τσέπη, αντί να τα στέλνουν όλα στην Εφορία μέσα από την στοχευμένη αύξηση του εισοδήματος, «τόσο, όσο».
  • Να εγκαταλειφθεί κάθε σχεδιασμός παρέμβασης στο Μετοχικό Ταμείο Ναυτικού και να αποκατασταθεί η ζημία που έχει ήδη προκληθεί, με απόδοση ευθυνών σε κάθε υπόλογο απευθείας από τον ΥΕΘΑ, στο πλαίσιο άσκησης των εποπτικών του αρμοδιοτήτων.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω και με δεδομένο ότι αμφισβητούμε την ύπαρξη πρόθεσης να επιλυθούν τα προβλήματα, θεωρούμε ότι το ΥΠΕΘΑ οφείλει να απαντήσει ευθέως στα κάτωθι ερωτήματα:

α.   Σε περίπτωση κατάρρευσης του Ναυστάθμου Σαλαμίνος, με ποιους τρόπους θα υποκατασταθούν οι υπηρεσίες του και με ποιο κόστος;

β.   Πως θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που περιγράφει το Αρχηγείο Στόλου; Πρόκειται να αναζητηθούν λύσεις ανάμεσα στα «πλεονασματικά καρκινώματα» που κρίθηκαν τιμωρητικά ως οριζοντίως ακατάλληλα για περαιτέρω βαθμολογική εξέλιξη;

γ.   Πως ερμηνεύει το ΥΠΕΘΑ την πλήρη αποτυχία κάθε μέτρου που θέσπισε προκειμένου (μεταξύ άλλων και) να αναχαιτίσει τις παραιτήσεις; Άραγε εμμένει ο ΥΕΘΑ στο αφήγημα της «έλλειψης αισθήματος εθνικής αποστολής» του «υποαμειβόμενου» προσωπικού;

δ.   Πως έχει προκύψει το ταβάνι των 9.000 στελεχών για το ΠΝ; Έχει λάβει την έγκριση της αρμόδιας Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων;

ε.   Τόσο το Αρχηγείο Στόλου, όσο και ο Ναύσταθμος Σαλαμίνος συγκλίνουν ως προς τις αιτίες δημιουργίας προβλημάτων, απεικονίζοντας ανοικτά τόσο το Σώμα Υπαξιωματικών, όσο και την κατάργηση της θητείας στο ΠΝ ως κύριους υπαίτιους των δυσμενών εξελίξεων που έχουν προκύψει από την εφαρμογή της «Ατζέντας 2030». Προτίθεται το ΥΠΕΘΑ να αναλάβει ενέργειες διόρθωσης των όποιων παρενεργειών έχουν προκαλέσει οι παρεμβάσεις του;

στ.  Πως έχει προγραμματιστεί να αναπληρωθεί από το ΥΠΕΘΑ προς τον Στόλο το οικονομικό κενό που έχει προκύψει από την κατάργηση του Ταμείου Εθνικού Στόλου και την απώλεια των περιουσιακών στοιχείων του ΠΝ;

ζ.   Ποια θα είναι η δομή του μικρότερου αλλά ισχυρότερου ΠΝ το 2030 όταν και υποτίθεται θα έχει ολοκληρωθεί η υλοποίηση της περιβόητης «Ατζέντας»;

 

www.militaire.gr

#OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

0
Γράφει ο   Στρατιωτικός αναλυτής Ευθύμιος.
#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 
Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
#Constantinople:
Η Αφέτ Ινάν (#Afet_İnan), μία από τις θετές κόρες του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, έχει η ίδια διηγηθεί σε συνεντεύξεις (συμπεριλαμβανομένης της του 1980 από την τουρκική τηλεόραση TRT) ότι όσο φοιτούσε σε γαλλικό λύκειο είδε σε σχολικό βιβλίο να περιγράφονται οι Τούρκοι ως «βάρβαροι» και «δεύτερης κατηγορίας φυλή» (ή «κίτρινη φυλή»). Το ανέφερε στον Ατατούρκ, ο οποίος αντέδρασε έντονα και είπε ότι αυτό δεν μπορεί να ισχύει.Αυτό το επεισόδιο αποτέλεσε ένα από τα βασικά κίνητρα για την ανάπτυξη της Τουρκικής Ιστορικής Θέσης (Türk Tarih Tezi) στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Με κρατική υποστήριξη ιδρύθηκε η Τουρκική Ιστορική Εταιρεία και προωθήθηκε μια επίσημη αφήγηση που παρουσίαζε τους Τούρκους ως αρχαίο, πολιτισμένο λαό κεντροασιατικής καταγωγής (συχνά συνδεδεμένο με «αρειανούς» ή καυκάσιους χαρακτηρισμούς της εποχής), που δήθεν διέδωσαν τον πολιτισμό σε διάφορα μέρη του κόσμου. Στόχος ήταν να αντικρουστούν οι τότε ευρωπαϊκές στερεοτυπικές απεικονίσεις των Τούρκων ως «μογγολικής» ή κατώτερης φυλής.
 
Ο παππούς της Τσερκέζας Σεμπνέμ Κορούρ Φιντζάντζι, ο Αχμέτ Σαλίχ Κορούρ, ήταν μασόνος αρχιμάστορας· επιπλέον, ο πρώτος πολιτικός γραφειοκράτης της #ΜΙΤ (ΜΑΗ).
Αν το πιστεύετε αυτό, οι #Βρετανοί ήταν ο εχθρός —- Γιασάρ Γκιόρεν: Ο Μεγάλος Βεζίρης Νταμάτ Φερίτ ζητά από τους Βρετανούς άδεια να επέμβει εναντίον του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος διοργανώνει παράνομο συνέδριο στη Σεβάστεια… «Επιτρέψτε μου να στείλω στρατεύματα στη Σεβάστεια». Ο ναύαρχος Ρόμπεκ λέει: «Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Θα ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος». Νταμάτ Φερίτ.
1922:
Δεν εκμεταλλεύεται καν την ευκαιρία που του δίνεται. Και έτσι η Καλλίπολη και τα Δαρδανέλλια δεν μπορούν να σωθούν. Όμως, στο αυτί του Στρατηγού Χάρινγκτον μπήκε νερό μία φορά. Και αν ο Μουσταφά Κεμάλ βάλει τον στρατό του σε κίνηση; Αύριο, δηλαδή στις 9 Σεπτεμβρίου 1922, διορίζει τον Ταγματάρχη Δ.Ι. Σάτλγουορθ για να οργανώσει την άμυνα των Δαρδανελλίων. Ωστόσο, εκεί, ας το επαναλάβουμε, από το Τάγμα Λoyal υπάρχει μόνο ένα τάγμα πεζικού και από το 3ο Σύνταγμα Χούσαρ ένα ίλη ιππικού και μια μπαταρία πυροβολικού. Από τη δεξιά πλευρά μετράς 600 στρατιώτες, από την αριστερή πλευρά μετράς 600 στρατιώτες. Ενώ ο Γιακούπ Σεβκί Πασά έχει 60 χιλιάδες στρατιώτες. 1 Βρετανός στρατιώτης έναντι 100 Τούρκων στρατιωτών. Ο Χάρινγκτον εκπέμπει κραυγές βοήθειας: «Οι Τούρκοι έρχονται». Αυτό λειτουργεί κάπως. Από τη Μάλτα, το 1ο τάγμα του Συντάγματος Χάιλαντερς και το 2ο τάγμα του Συντάγματος Ρόιαλ Σάσεξ φτάνουν λαχανιασμένοι στα Δαρδανέλλια. Στα Δαρδανέλλια ο αριθμός των Βρετανών στρατιωτών φτάνει τους 1.500. Και αρχίζουν πυρετωδώς να στήνουν αγκαθωτό σύρμα. Αν σκεφτούμε ότι ο Γιακούπ Σεβκί Πασάς προελαύνει προς τα Δαρδανέλλια με 60 χιλιάδες στρατιώτες, οι Βρετανοί είναι ακόμα στη θέση του λελέ και του ηλίανθου. Προς τις 20 Σεπτεμβρίου, το 2ο Τάγμα του Σκοτσέζικου Συντάγματος Φρουρών, το 2ο τάγμα του Συντάγματος Πεζικού #Χάιλαντερς, οι 17η και 19η Ταξιαρχίες, το Βασιλικό Πυροβολικό Εδάφους, η 5η Ταξιαρχία Πυροβολικού με Ζώα και το Βασιλικό Πυροβολικό Φρουράς, με τη γλώσσα τους να κρέμεται ένα μέτρο, φτάνουν στα Δαρδανέλλια. Στα Δαρδανέλλια ο αριθμός των Βρετανών στρατιωτών ξεπερνά ελαφρώς τις 10 χιλιάδες και ο Στρατηγός Χάρινγκτον στέλνει στα Δαρδανέλλια στις 26 Σεπτεμβρίου τον Στρατηγό Τ.Ο. Μάρντεν για να οργανώσει αυτό το χαοτικό σωρό στρατιωτών. Ο 2ος Στρατός είναι ακόμα πολύ ανώτερος. Αλλά σε αυτή την ημερομηνία, παρά τη τόση στήριξη από το Λονδίνο, στα Δαρδανέλλια υπάρχουν 6 Τούρκοι στρατιώτες ανά 1 Βρετανό στρατιώτη. Όμως, συμβαίνει και κάτι ακόμα πιο παράξενο… Θα συνεχίσω… Πηγές: . Πρακτικά Μυστικών Συνεδριάσεων της Μεγάλης Εθνικής Συνελεύσεως της Τουρκίας, Ομιλία του Ραούφ Μπέι, σ. 956 . Πρακτικά Μυστικών Συνεδριάσεων της Μεγάλης Εθνικής Συνελεύσεως της Τουρκίας, III, σ.959 . Δρ. Σέρπιλ Σούρμελι, Αναφορά του Στρατηγού Τσαρλς Χάρινγκτον για την Τουρκία 1920-1923 . Μπαγιούρ, Γιουσούφ Χικμέτ, Η Εξωτερική Πολιτική της Τουρκικής Πολιτείας, TTKB, Άγκυρα 1973.
Συνεχιζεται…
-#Υemen: Ο στρατός της Υεμένης απελευθέρωσε τις περιοχές Αλ-Σατζούφ και Αλ-Μούσμπαλ στον πολιορκυμενο θυλακα της Ταιζ. Oι διαπραγματευσεις για την παραδοση της πολης Ταιζ συνεχιζονται.
Η αεράμυνα της Υεμένης αναχαίτισε και κατέρριψε ένα σαουδαραβικής ιδιοκτησίας drone Wing Loong στον ουρανό πάνω από την Ταΐζ.
Ο στρατός της Υεμένης έχει κατασχέσει μια ποσότητα όπλων που προορίζονταν για την πόλη #Τάιζ για την αναπλήρωση των προμηθειών πυρομαχικών των σαουδαραβων μισθοφορων στο μέτωπο της Ταΐζ. Αυτό συνέβη σε ένα από τα σημεία ελέγχου ασφαλείας τους.
Πυραυλική επίθεση των δυναμεων της Υεμενης που στοχεύει αποθήκες όπλων και συγκεντρώσεις των δυνάμεων των Γιγαντων στο στρατόπεδο Σαλάχ αλ Ντίγκ νότια #Αντέν, προκαλώντας συνεχόμενες εκρήξεις στις αποθήκες όπλων.
Οι δυνάμεις της Υεμενης πολιορκούν τις υπόλοιπες Ταξιαρχίες των #Γιγάντων που εισήλθαν στο αεροδρόμιο Ντουμπάμπ και τις γύρω περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των βουνών Καμπούμπ.
Οι δυνάμεις της Υεμενης έχουν καταλάβει τον έλεγχο της περιοχής Τούρμπα Αμπού αλ-Ασράρ και του κέντρου των Σαλαφιστών αλ-Μάντα και συνεχίζουν την προέλασή τους στο #Λαχτζ
-#Jordan-Rum : Η Δημόσια Ασφάλεια: Μετά από κοινή επιχείρηση ασφαλείας, οι εξειδικευμένες ομάδες έρευνας και επιδρομών συνέλαβαν τους τρεις τρομοκράτες δράστες της δειλής τρομοκρατικής ενέργειας και τους τραυμάτισαν όλους, μετά από ένοπλη συμπλοκή μαζί τους χωρίς κανενα τραυματία στις τάξεις των δυνάμεων ασφαλείας.
-#Ιran: Η HZA3, που μετέφερε σαουδιαραβική κυβερνητική αντιπροσωπεία, προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο #Tehran.
Η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία θα πραγματοποιήσουν συνάντηση ασφαλείας με το Ιράν στην καρδιά της Τεχεράνης. Το Υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν αναφέρει ότι η αντιπροσωπεία του Συμφώνου της Μέκκας επισκέπτεται την Τεχεράνη στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας υπό την ηγεσία του Ιράν που στοχεύει στην «αντιμετώπιση του ισραηλινού επεκτατισμού», της επιδεινούμενης κατάστασης στον Λίβανο και την Παλαιστίνη και των συνεπειών των αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων στο Ιράν.
-#Libya:Η κυβέρνηση της Λιβύης, η οποία έχει την έδρα της στην ανατολική Λιβύη και είναι σύμμαχη με τον Χάφταρ, με επικεφαλής τον Οσάμα Χαμάντ, καταδίκασε τα σχόλια του Τραμπ για τη χώρα, αποκαλώντας τον «επισκέπτη στο βρώμικο νησί του Έπσταϊν» σε επίσημη ανακοίνωσή της. Απαίτησε ανάκληση και επίσημη συγγνώμη από τη Λιβύη και τον λαό της, επιμένοντας ότι η κυριαρχία και η αξιοπρέπεια του έθνους ήταν αδιαπραγμάτευτες.
-#US: Δηλώσεις Τραμπ για «βρώμικες χώρες» όπως η Λιβύη ..!!
Δήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο συνειδητοποίησε το τραγικό του λάθος, αφου δεχθηκε πιεση απο το ελληνικο και εβραικο λομπι !! εκλογες γαρ…: «Η ανακοίνωση σχετικά με την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών είναι μη εποικοδομητική και προκλητική».
Ο Τραμπ προετοιμάζεται για έναν ακόμη γύρο πολέμου με το #Ιράν τις επόμενες εβδομάδες, σύμφωνα με την WSJ. Αμερικανικά πολεμικά πλοία που έχουν αναπτυχθεί στη Μέση Ανατολή προετοιμάζονται για μια πιθανή κλιμάκωση με το Ιράν, καθώς ο Πρόεδρος Τραμπ εξετάζει έναν ακόμη γύρο στρατιωτικών επιθέσεων τις επόμενες εβδομάδες.
  • -#Sinjar-Yazidi-Iraq:Eπίσημη χειραψία μεταξύ μαχητών των Μονάδων Προστασίας Σιντζάρ (#YBS) και στρατιωτών του ιρακινού στρατού μετά την επίσημη ένταξή τους στα ομοσπονδιακά θεσμικά όργανα ασφαλείας, με την πλήρη ευθύνη ασφαλείας για το Όρος Σιντζάρ να μεταφέρεται στη Βαγδάτη στις 26 Οκτωβρίου 2026.
  • Η YBS-YJS είναι μια δύναμη των Γιαζίντι που σχηματίστηκε το 2014 για να αντιμετωπίσει το ISIS και συνδέεται με το PKK. Η ενσωμάτωση περιλαμβάνει 4.000-5.000 μαχητές σε στάδια, με αυτούς να παραμένουν στο Σιντζάρ υπό ομοσπονδιακή διοίκηση, στο πλαίσιο του σχεδίου του πρωθυπουργού Αλί Φαλέχ αλ-Ζαΐντι να περιορίσει τα όπλα στο κράτος.
-#Israel: Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου θέλει να χτυπήσει το Ιράν πριν από τις ισραηλινές εκλογές την Τρίτη, αλλά ο αρχηγός του επιτελείου των ισραηλινών αμυντικών δυνάμεων, Εγιάλ Ζαμίρ, αντιτάχθηκε στο σχέδιο, απαιτώντας επίσημα υπογεγραμμένα έγγραφα από το γραφείο του πρωθυπουργού που να περιγράφουν λεπτομερώς την αναγκαιότητα μιας νέας επίθεσης – Channel 12.
ΚΟΙΝΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ: Το Ισραηλινό Ναυτικό και το Ελληνικό Ναυτικό διεξήγαγαν κοινή άσκηση στη Μεσόγειο Θάλασσα, υπό την ηγεσία των διοικητών και των δύο ναυτικών. Κατά τη διάρκεια της άσκησης, οι δυνάμεις εξασκήθηκαν στην αναγνώριση και εξουδετέρωση ναυτικών απειλών, στην πλεύση ως κοινή δύναμη αποστολής, και στη βύθιση εχθρικού πλοίου με χρήση πυραυλικής βολής. Η άσκηση ενισχύει τη λειτουργική συνεργασία μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας, βελτιώνοντας τις κοινές δυνατότητες για την αντιμετώπιση αναδυόμενων απειλών και τη διατήρηση της ασφάλειας και της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Δύο στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν στη #Χεβρώνα την Παρασκευή και η ισραηλινή κυβέρνηση πιστεύει ότι είναι εντάξει να ισοπεδώσει ολόκληρες γειτονιές στην περιοχή ως απάντηση.
-#Syria:  Υπάλληλος του Δήμου Νταράα βρέθηκε νεκρός από πυροβολισμούς στην ύπαιθρο της Δυτικής Νταράα. Το σώμα του «Γιασίν Σάλεμ αλ-Χασίς» από την σουνιτική κοινότητα βρέθηκε πυροβολημένο τρεις φορές, στη συμβολή του χωριού αλ-Ατζάμι στην δυτική ύπαιθρο της Νταράα.
-#Alawite:  Σύρος Αλαουίτης δολοφονήθηκε στη Βηρυτό μετά από πολύμηνη διαδικτυακή εκστρατεία υποκίνησης για την παρελθούσα στρατιωτική του θητεία. Ο νεαρός Σύρος Αλί Αλαουί Αακέλ, 36 ετών, από την κοινότητα των Αλαουιτών, δολοφονήθηκε στην περιοχή Χαντάθ της #Βηρυτού ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητό του.
-#Rojava: #Ράκα : Εκτοπισμένες κουρδικές οικογένειες δέχτηκαν επίθεση ενώ προσπαθούσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους στο Ταλ Αμπιάντ (Γκιρέ Σπι) Τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026, εκτοπισμένες κουρδικές οικογένειες δέχτηκαν επίθεση από μεγάλα πλήθη στην πόλη Ταλ Αμπιάντ (Γκιρέ Σπι), στη βόρεια επαρχία της Ράκα, καθώς προσπαθούσαν να επιστρέψουν στα σπίτια και τα χωριά τους μετά από χρόνια εκτοπισμού. Τα αυτοκίνητά τους θρυμματίστηκαν και μερικά πυρπολήθηκαν, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και βίντεο που κυκλοφόρησε. Σύμφωνα με ιδιωτική πηγή που επικαλείται το Rudaw, περίπου 100 Κούρδοι που επέστρεψαν, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, βρίσκονται πολιορκημένοι μέσα στο κτίριο της Περιφερειακής Διοίκησης στο Ταλ Αμπιάντ.
-#UK: Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας Γουές Στρίτινγκ προειδοποίησε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει λίγο πάνω από 1.000 ημέρες για να προετοιμαστεί για έναν πιθανό πόλεμο.
-#Afghanistan: Το Μέτωπο Απελευθέρωσης του Αφγανιστάν (#AFF) ισχυρίζεται ότι οι μαχητές του επιτέθηκαν σε όχημα των Ταλιμπάν στην Καραμπάχ, κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου Καμπούλ-Βόρειας, στις 25 Οκτωβρίου. Η ομάδα αναφέρει ότι δύο μέλη των Ταλιμπάν σκοτώθηκαν και ένα τραυματίστηκε.
Το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης ( #NRF ) επεκτείνει τις επιχειρήσεις πέρα ​​από το Βόρειο Αφγανιστάν , πραγματοποίησε επίθεση εναντίον προσωπικού των Ταλιμπάν στη Χεράτ. Το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης ( NRF ) ανέλαβε την ευθύνη για μια επιχείρηση κατά μήκος της εθνικής οδού Τοργκούντι στην επαρχία Χεράτ, αναφέροντας ότι δύο ντε φάκτο μέλη του προσωπικού των Ταλιμπάν στον αυτοκινητόδρομο σκοτώθηκαν και κατασχέθηκε τακτικός εξοπλισμός.
-#Turkey: DEM Χατιμογουλάρι: Δεν δεχόμαστε να διαθέτετε προϋπολογισμό για όπλα ενώ εμείς εδραιώνουμε την ειρήνη. Αυτός ο προϋπολογισμός θα πρέπει να διατεθεί για θέσεις εργασίας και τρόφιμα. Με τη συμμετοχή της Συμπροέδρου μας Τουλάι Χατιμογουλάρι, ξεκινήσαμε το σκέλος της καμπάνιας μας «ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΨΩΜΙ, ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» στην Κωνσταντινούπολη στο Σαντζάκτεπε.
Το #ILGAR περιπλανώμενο πυρομαχικό, που παράγεται από την Artron Tasarım, εκτοξεύτηκε από βάρκα στην άσκηση TURNAs 2026! Το σύστημα μπορεί να παραμείνει στον αέρα για πάνω από 20 λεπτά και ζυγίζει 1,6 κιλά.
Η παραγωγή της TUSAŞ, το μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος #ANKA-3 με χαμηλή ρανταρική ικανότητα ανίχνευσης, συνεχίζει τις δοκιμαστικές πτήσεις.
-#China: Kαθε μερα κοντρα κινεζων και τουρκων στο Ιντερνετ! Δειτε τι γραφουν οι κινεζοι :   Ο πιο αισχρός λαός στον κόσμοΟι Τούρκοι έκλεψαν τον σπέρμα της Ελλάδας, έκλεψαν την ιστορία της Κίνας, έκλεψαν τη θρησκεία των Αράβων, έκλεψαν τα γράμματα της Ευρώπης, αυτή η συμμορία κλεφτών ίδρυσε μια χώρα που λέγεται Τουρκία.
-#Εgypt: Προέδρος Σίσι: Οποιοσδήποτε στοιχηματίζει στην αποδοχή από την #Αίγυπτο της επιβολής του fait accompli ή της cession των υδάτινων δικαιωμάτων της, στοιχηματίζει χαμένος.
Η Καίρο δεν ζητά άδεια από κανέναν για την εθνική της ασφάλεια Μέσα σε ίδιες 24 ώρες, ο Ντουμπίμπα τηλεφωνεί στον πρόεδρο της Αιγυπτιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών Χασάν Ρασάντ και ο Σαντάμ Χάφταρ φτάνει στην Καίρο στον ίδιο άνθρωπο Το μήνυμα είναι σαφές: Όλος ο φάκελος της Λιβύης διαχειρίζεται από εδώ, από την Καίρο Ο Σαντάμ Χάφταρ ξέρει πριν από όλους τους άλλους ότι οποιαδήποτε συμφωνία οριοθέτησης με την Τουρκία είναι απλώς μελάνι στο χαρτί Γιατί; Επειδή η Αίγυπτος το δήλωσε επίσημα: Άκυρο εκ του μηδενός, απόλυτα άκυρο και χωρίς κανένα αποτέλεσμα Αυτός που σταμάτησε την προέλαση της Τουρκίας στη γη με την κόκκινη γραμμή Σέρτ – Τζουφρα δεν θα επιτρέψει σε κανένα πλοίο ή γεώτρηση να πλησιάσει ούτε ένα μέτρο από τα οικονομικά της ύδατα Η δύναμη της αποτροπής είναι αυτή που μιλάει τώρα Αυτή που έκανε την κυβέρνηση της Δυτικής Λιβύης να υποχωρήσει και να πει: Θα σεβαστούμε πλήρως τα δικαιώματα της Αιγύπτου Και αυτή που έκανε τον ίδιο τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας να πει: Θα διαπραγματευτούμε με την Καίρο Το συμπέρασμα: Καμία οριοθέτηση χωρίς την Αίγυπτο και καμία έρευνα χωρίς άδεια της Αιγύπτου και καμία σταθερότητα στη Λιβύη ενάντια στη βούληση της Αιγύπτου Η Μεσόγειος έχει στρατό να την προστατεύει και κράτος που λέγεται Αίγυπτος, ικανό να προστατεύει τα σύνορά της και την ασφάλειά της Η Αίγυπτος δεν έχει φόβους Η Αίγυπτος έχει κυριαρχία και δικαιώματα και κόκκινη γραμμή που κανείς δεν μπορεί να πλησιάσει.
-#Hellas: Η Τουρκια με την ψηφισει του νομου για γαλαζια πατριδα θα επιχειρησει στην πραξη και να καταργησει την συνθηκη της Λωζανης αλλα και να καταλαβει στην πραξη το ανατολικο αιγαιο και οχι μονο.., με αποτελεσμα ενα διαστημα να μας πιασει πεινα σε ενα τμημα των εδαφων μας. Οσο ειναι καιρος καντε τα 12 μιλια και ΑΟΖ με Κυπρο,Αιγυπτο ( και μονομερης με Λιβυη) να προλαβεται αυτην την κατασταση!!
Τα ψεμματα τελιωσαν!! Μετα την μεγαλη τουρκικη προκλιση και μετα μερικους μηνες θα ξεκινησουν τα μεγαλα γεγονοτα. Συμπερασμα τρεξτε!!! επισης 18 μηνες θητεια , ολοι οι εφεδροι μεχρι 65 χρονων εστω μια εβδομαδα υποχρεωτικη εκπαιδευση στα ντροουν αυτοκτονιας κυριος Τα ελληνικα εργοστασια ντροουν επειγοντος να βγαζουν οχι μονο 5,10, 100 χιλιαδες ντροουν αλλα εκατομυριο ειδικα στα ντροουν αυτοκτονιας. και #Κενταυρος σε ολο το ανατολικο μετωπο και στην Κυπρο.
-#Rum_Pontos: Ο Τζεμίλ Πεχλεβάν, επικεφαλής του παραρτήματος Τραπεζούντας του Επιμελητηρίου Γεωργικών Μηχανικών, δήλωσε ότι 4.200 στρέμματα οπωρώνων φουντουκιών ξεριζώθηκαν λόγω του «σκαθαριού του Δράκουλα» και ζήτησε υποστήριξη για την επαναφορά αυτών των εκτάσεων στην παραγωγή.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

Οἱ κεραυνοί πίπτουν ἐπί τῶν κορυφῶν

0

Ἡ ἀπαγορευμένη συζήτηση γιά τήν ναυτιλία, τίς κυρώσεις, τό Ἰράν, τά διαβήματα βαλκανικῶν χωρῶν στόν Λευκό Οἶκο καί τήν ἐπίμαχη σύμβαση τῆς ΔΕΠΑ Ἐμπορίας μέ τήν Ἀλβανία τοῦ Ράμα

Ὅσο περνᾶ ὁ καιρός, τόσο περισσότερο ξεκαθαρίζει ἡ εἰκόνα σχετικά μέ τήν ἀπομάκρυνση τῆς Ἀμερικανίδας πρέσβεως ἀπό τήν Ἀθήνα.

Αὐτό πού συνέβη δέν εἶναι αὐτό πού ἀκριβῶς φαίνεται. Εἶναι καί δέν εἶναι. Προφανῶς ὑπερίσχυσαν οἱ ἐσωτερικοί λόγοι, λόγῳ τῶν ἐνδιάμεσων ἐκλογῶν, ἀλλά στήν ἐξίσωση –ὡς φαίνεται– εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ τίς ΗΠΑ συγκαταλέγονται δύο σημαντικοί γεωπολιτικοί λόγοι, ἐνῷ εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ τήν Ἑλλάδα ὑπάρχει μία σύμβαση τῆς ΔΕΠΑ Ἐμπορίας μέ τήν Ἀλβανία, τήν ὁποία μπορεῖ τό Ἑλληνικό Δημόσιο νά «βρεῖ μπροστά του» στό μέλλον.

Οἱ γεωπολιτικοί λόγοι συνδέονται εὐθέως μέ τίς ἀμερικανικές κυρώσεις κατά τοῦ Ἰράν. Ἡ ἔρευνα τῆς ἐφημερίδας «Wall Street Journal» γιά τό ἀμερικανικό φυσικό ἀέριο λέγεται ὅτι ἄρχισε ἀπό τό κεφάλαιο αὐτό καί, τελικῶς, κατέληξε στήν Πρεσβεία. Ἡ ἐφημερίδα τοῦ Μέρντοχ διερευνοῦσε ποιοί ἀπό ὅσους διακινοῦν LNG στήν εὐρύτερη περιοχή τῆς Εὐρώπης περιλαμβάνονται στήν λίστα κυρώσεων κατά τοῦ Ἰράν.

Ποιοί μπαίνουν καί ποιοί βγαίνουν ἀπό τίς λίστες τοῦ Τράμπ (sanctions). Ἑλκύουν –ὡς γνωστόν– πάντοτε τήν προσοχή τῶν δημοσιογράφων καί τῶν ἐρευνητῶν τέτοια πρόσωπα, στόν βαθμό πού ἔχουν ἀνοικτούς λογαριασμούς μέ τήν ἀμερικανική διοίκηση. Πόσῳ μᾶλλον ἄν ἐργάζονται γι᾿ αὐτήν. Τό Ἰράν ἔχει ταλαιπωρήσει πολύ στό παρελθόν φιλοδυτικούς Ἕλληνες ἐφοπλιστές, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ποινικές περιπέτειες καί, ἀπό ὅ,τι φαίνεται, θά μᾶς ἀπασχολήσει καί ἄλλο στό μέλλον.

Οἱ φῆμες πού κυκλοφόρησαν προσφάτως γιά Ἕλληνες ἐπιχειρηματίες, οἱ ὁποῖοι δραστηριοποιοῦνται στόν τραπεζικό χῶρο στήν Βόρειο Ἑλλάδα (ἐλέγχονται γιά σχέσεις μέ τό Ἰράν), μᾶς βεβαιώνουν ὅτι τό ἀμερικανικό ἐνδιαφέρον δέν ἔχει ἀτονήσει· ἀντιθέτως, ἔχει ἐνισχυθεῖ. Τό γεγονός, ἄλλως τε, ὅτι ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο συναντήθηκε μέ τέσσερεις κορυφαίους ἐφοπλιστές μας –μεταξύ τῶν ὁποίων ἡ κυρία Ἀγγελικούση, ὁ κ. Προκοπίου, ὁ κ. Τσάκος καί ὁ κ. Κυριακοῦ, ἀλλά ἀπέφυγε ὅλους ὅσοι εἶχαν ἰρανικές «γκρίζες» ζῶνες– λέει πολλά.

Προσοχή: Τό Ἰράν ἐνόχλησε τίς ΗΠΑ, ὄχι ἡ Ρωσσία. Ὄχι αὐτοί πού μετεῖχαν στόν ρωσσικό «σκιώδη στόλο». Οἱ σχέσεις Ἀμερικῆς – Ρωσσίας ἔχουν ἀποκατασταθεῖ. Τό πρῶτο φορτίο «ντῆζελ» τοῦ Πούτιν στόν Τράμπ τό μετέφερε, τήν Παρασκευή, στήν Νέα Ὑόρκη πλοῖο τοῦ Θανάση Μαρτίνου.

► Ἡ πρώτη γεωπολιτική διάσταση πού ὁδήγησε στήν «ἀνατίναξη» οὐσιαστικῶς τοῦ Κάθετου Διαδρόμου, ὑπό τήν παροῦσα του μορφή, εἶναι αὐτή. Τό Ἰράν καί οἱ παράπλευρες ἀπώλειες. Τό γεγονός μάλιστα ὅτι, σύμφωνα μέ δημοσιεύματα τοῦ διαδικτύου, οἱ ἀμερικανικές Ἀρχές ἐρευνοῦν τράπεζα σημαίνοντος ῞Ελληνα ἐπιχειρηματία, πού φέρεται ὅτι εἶχε σχέσεις μέ τό Ἰράν, συνιστᾶ ἕνα διπλό μήνυμα, τό ὁποῖο ἡ ἐφημερίδα μας ἔθιξε μέ ἕναν τρόπο ἀπό τήν ἀρχή. Στό μέτρο πού Ἕλληνες πολῖτες ἔχουν παραβιάσει τόν ἀμερικανικό νόμο, τότε ὑπόκεινται καί στόν ἀμερικανικό νόμο, καί ἴσως ἀπαιτηθεῖ νά τεθοῦν, ἄν συντρέξει σοβαρός λόγος, καί στήν διάθεση τῶν ἀμερικανικῶν Ἀρχῶν.

Μέ ὅποιον τρόπο. Στό μέτρο πού τά ἐλεγχόμενα πρόσωπα δραστηριοποιοῦνται καί στίς τράπεζες, τότε πάλι δέν συντρέχει κανένα κώλυμα ἐλέγχου γιά τόν ἀμερικανικό νόμο. Θά «μπουκάρουν» σέ αὐτές καί θά ἀρχίσουν τίς ἐρωτήσεις. Πότε τήν ἀγόρασες, ποιός τό ἐνέκρινε, γιατί, κ.λπ. Γιά τήν ἱστορία, ἀναφέρουμε ὅτι ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν παρέμεινε ὅμηρος τῆς ἀμερικανικῆς Δικαιοσύνης καί εἶχε δεμένα τά χέρια του στήν ἐξωτερική πολιτική γιά πάρα πολλά χρόνια, ἐξ αἰτίας τῆς παράνομης χρηματοδότησης τῆς ἰρανικῆς τράπεζας Halk Bank ἀπό τήν κυβέρνησή του. Γιά τόν ἴδιο λόγο, μπορεῖ νά εἶναι εὐάλωτος κάθε ἡγέτης τῆς ΕΕ, περιλαμβανομένων «ἡμῶν», ἄν ἀποδειχθεῖ ὅτι ἐπί τῶν ἡμερῶν του δόθηκε ἄδεια σέ τράπεζα πού εἶχε ἔμμεση ἐμπλοκή μέ τό Ἰράν καί τίς κυρώσεις τῶν ΗΠΑ. Ἄς συγκρατήσουμε αὐτήν τήν διάσταση στήν μνήμη μας, γιατί μπορεῖ νά εἶναι κρίσιμη γιά τήν ἑρμηνεία τῶν μελλοντικῶν ἐξελίξεων.

► Ἡ δεύτερη γεωπολιτική διάσταση πού κρύβει αὐτή ἡ ἱστορία εἶναι ἡ Βαλκανική. Συμφωνία γιά τόν Κάθετο Διάδρομο δεσμευτικοῦ χαρακτήρα ἔχουμε ὑπογράψει μόνο μέ τήν Ἀλβανία. Ἡ Ρουμανία, ἡ Βουλγαρία, ἀκόμη καί ἡ Οὐκρανία, διαμαρτυρήθηκαν στόν Λευκό Οἶκο γιά τίς πανάκριβες τιμές φυσικοῦ ἀερίου καί δέν δεσμεύτηκαν μέ τήν ὑπογραφή τους. Δυσαρεστήθηκαν τόσο μαζί μας, στό μέτρο πού πίστεψαν ὅτι θέλουμε νά τούς ἐπιβάλουμε τήν ἀγορά ἀκριβοῦ ἀερίου, ὥστε κάποιοι θεσμοί, ὅπως τό Πατριαρχεῖο Βουκουρεστίου στήν Ρουμανία, μελετοῦν τήν πιθανότητα νά «ἀνοίξουν» βλάχικο μειονοτικό θέμα εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, τῆς Βουλγαρίας καί τῆς Μολδαβίας (λαγός τή φτέρην ἔσειεν· ὅταν ἔχεις οὑγγρική μειονότητα στό ἔδαφός σου, δέν κάνει τέτοιες ἀνοησίες). Θρυλεῖται ὅτι τά διαβήματα αὐτῶν τῶν χωρῶν, οἱ κυβερνήσεις τῶν ὁποίων ἀπειλήθηκαν μέ πτώση ἀπό τήν πρέσβυ, ἐνόχλησαν πάρα πολύ τόν Λευκό Οἶκο, πού εἶχε ἀποκομίσει τήν ἰδέα πώς ὅλες οἱ συμφωνίες ἦταν «συμβασιοποιημένες» ἀπό τήν ἐδῶ Πρεσβεία, «κλειδωμένες». Δέν ἦταν.

► Ἡ τρίτη πτυχή εἶναι ἡ ἡμετέρα ἐσωτερική. Ἀφορᾶ τήν ΔΕΠΑ Ἐμπορίας, πού ἀνέλαβε τήν συμφωνία ὑλοποίησης τῆς 20ετοῦς σύμβασης μέ τήν Ἀλβανία, ἡ ὁποία προβλέπει καί ρήτρα διαιτησίας. Ὁ διευθύνων σύμβουλος τῆς ΔΕΠΑ, ἔμπειρος μάνατζερ μέ πλούσιο βιογραφικό, φέρεται ὅτι εἶχε ἐπιφυλάξεις γιά τήν ὑπογραφή τῆς σύμβασης, καθώς, σέ περίπτωση κατάρρευσης τῆς συμφωνίας, ἡ ἑλληνική ἑταιρεία, πού ἔχει ὡς κύριο μέτοχο τό Δημόσιο, θά ὑποχρεωθεῖ νά ἀγοράσει σέ βάθος χρόνου τό πανάκριβο φυσικό ἀέριο καί, βεβαίως, νά τό μετακυλίσει στόν Ἕλληνα φορολογούμενο. Θρυλεῖται ὅτι ἡ ΔΕΠΑ ὑπέγραψε τήν σύμβαση μετά ἀπό ἐντολή πού ἔλαβε ἀπό τό Μέγαρο Μαξίμου. Ἀπό… ψηλά.

Ἐάν «στραβώσει ἡ δουλειά», ὁ Ἕλλην φορολογούμενος δέν θά ἔχει νά κάνει μέ τόν ἰδιώτη ἀλλά μέ τήν ΔΕΠΑ, μέσῳ τῶν ὑποδομῶν τῆς ὁποίας τό ὑγροποιημένο ἀέριο κατευθύνεται στήν Ἀλβανία. Καί, ἄν ἀποδειχθεῖ ποιός ἔδωσε τήν ἐντολή νά ὑπογραφεῖ ἡ ἐπαχθής σύμβαση, πού, ἄν καταπέσει ἡ ποινική ρήτρα της, θά τήν πληρώσουμε ἀκριβά ὅλοι μας, τότε ἡ συνέχεια θά εἶναι ἡ ἀναμενόμενη: Ὁ πολιτικός πού ἔδωσε τήν ἐντολή γιά τήν ὑπογραφή τῆς σύμβασης, ἡ ὁποία θά ἐπιβαρύνει τυχόν τόν Ἕλληνα φορολογούμενο, θά κατηγορηθεῖ ἀπό τίς Ἀρχές γιά ἀπιστία.

Καταλαβαίνετε τώρα ποῦ βαδίζουμε. Εἴμαστε στήν ἀρχή τοῦ «ξηλώματος τοῦ πουλόβερ». Ἡ ἀπαγορευμένη συζήτηση δέν εἶναι πιά ἀπαγορευμένη· ἄρχισε νά διεξάγεται πλέον ἐλεύθερα. Οἱ κεραυνοί θά ἀρχίσουν νά πίπτουν ἐπί τῶν κορυφῶν. Τῆς ἐξουσίας, ἐννοεῖται! Αὐτῶν τῶν κορυφῶν.

estianews.gr

Ευρ. Ευρυβιάδης: Η εξωτερική πολιτική του Τραμπ: Ανορθόδοξη στη μέθοδο, παραδοσιακή στη στρατηγική

0

 

Είναι πράγματι η εξωτερική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ τόσο χαοτική και αλλοπρόσαλλη όσο φαίνεται; Πέρσι υποστήριξα ότι πίσω από το θέαμα, τις αντιφάσεις και την απρόβλεπτη συμπεριφορά του Τραμπ υπήρχε μια εσωτερική λογική. Δεν έφτασα όμως στο σημείο να τη χαρακτηρίσω στρατηγική. Σήμερα είμαι περισσότερο πεπεισμένος ότι υπάρχει στρατηγική. Και μάλιστα υψηλή στρατηγική. Ας δούμε τα κομμάτια.

Γροιλανδία. Παναμάς. Καναδάς. Βενεζουέλα. Ιράν. Στενά του Ορμούζ και της Μαλάκκας. Δασμοί. Σπάνιες γαίες. Κρίσιμες πρώτες ύλες. Πιέσεις στους συμμάχους. Και στο βάθος, η Κίνα. Αν δει κανείς όλα αυτά ξεχωριστά, μοιάζουν με ασύνδετες εξελίξεις.

Βάλτε τα όμως στον ίδιο στρατηγικό χάρτη και μια εικόνα αρχίζει να σχηματίζεται. Δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε κάποια συνωμοσία. Ούτε ένα μυστικό σχέδιο. Βασικές επιδιώξεις περιγράφονται ρητά στη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας που δημοσίευσε η κυβέρνηση Τραμπ το 2025.

Το ερώτημα είναι αν συμφέροντα, ευκαιρίες και εξελίξεις συγκλίνουν προς την ίδια στρατηγική κατεύθυνση.  Και η απάντηση είναι καταφατική. Αυτό όμως δεν άρχισε με τον Τραμπ.

Ο κόσμος και οι μέθοδοι άλλαξαν. Ο βασικός σκοπός όχι. Η διατήρηση της αμερικανικής υπεροχής παραμένει στρατηγική σταθερά. Και η υπεροχή δεν είναι μόνο στρατιωτική. Είναι οικονομική, τεχνολογική, εμπορική, χρηματοπιστωτική και διπλωματική.

Μετά το 1945, οι ΗΠΑ ενέταξαν την ισχύ τους σε θεσμούς και συμμαχίες. Η Pax Americana συνδύαζε την ηγεμονία με τη σταθερότητα.  Ευεργετική για πολλούς. Ηγεμονική για άλλους.

Το Σχέδιο Μάρσαλ συνέβαλε στην ανοικοδόμηση της δυτικής Ευρώπης. Η Ευρώπη και η Ιαπωνία ευημέρησαν κάτω από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας, δαπανώντας περισσότερα για «βούτυρο» και λιγότερα για «κανόνια». Οι ΗΠΑ παρείχαν δολάρια, αγορές και ασφάλεια.

Ευημερία και στρατηγική αλληλοενισχύονταν. Και οι σύμμαχοι είχαν συμφέρον στη διατήρηση του συστήματος.

Η διαφορά με τον Τραμπ βρίσκεται λιγότερο στο τι επιδιώκει η Αμερική και περισσότερο στις ωμές, απρόβλεπτες, αντιφατικές και συχνά εκβιαστικές μεθόδους με τις οποίες το επιδιώκει.

Πάρτε τη Γροιλανδία. Αρκτική, αντιπυραυλική άμυνα, νέες θαλάσσιες οδοί, σπάνιες γαίες. Ο Παναμάς ελέγχει μια στρατηγική αρτηρία ανάμεσα σε δύο ωκεανούς. Ο Καναδάς διαθέτει ενέργεια, ορυκτό πλούτο και πρόσβαση στην Αρκτική. Η Βενεζουέλα επαναφέρει τεράστια αποθέματα πετρελαίου στη στρατηγική εξίσωση.

Χωρίς να αποκτήσει κυριαρχία, ο Τραμπ εξασφάλισε διευρυμένη αμερικανική στρατιωτική παρουσία και περιορισμούς σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και ευαίσθητες επενδύσεις συγκεκριμένων τρίτων χωρών, χωρίς ημερομηνία λήξης.

Το στρατηγικό όφελος είναι προφανές. Όχι όμως χωρίς κόστος. Οι προηγούμενες απειλές ενέτειναν τις ευρωπαϊκές αμφιβολίες για την αξιοπιστία της αμερικανικής ηγεσίας.

Ας στραφούμε τώρα ανατολικότερα.

Τα Στενά του Ορμούζ και της Μαλάκκας αποτελούν κρίκους της ίδιας ενεργειακής αλυσίδας, από την οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η Κίνα. Αντίθετα, οι ΗΠΑ διαθέτουν μεγάλη εγχώρια παραγωγή ενέργειας, ευνοϊκή γεωγραφική θέση και παγκόσμια ναυτική ισχύ.

Η σημασία τους υπερβαίνει την ενέργεια. Μαζί με το Σουέζ, το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και τις αρκτικές οδούς αναδεικνύουν μια διαχρονική αλήθεια: όποιος μπορεί να διασφαλίζει ή να εμποδίζει την πρόσβαση στις αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου διαθέτει τεράστια ισχύ.

Η ισχύς του 21ου αιώνα, όμως, δεν περιορίζεται στη γεωγραφία.

Ημιαγωγοί. Σπάνιες γαίες. Λιμάνια. Διάδρομοι διασύνδεσης. Εφοδιαστικές αλυσίδες. Συστήματα εκκαθάρισης πληρωμών. Κεφαλαιαγορές. Η τεχνητή νοημοσύνη, η κβαντική υπολογιστική και το διάστημα. Όποιος αποκτήσει υπεροχή στους τρεις αυτούς τομείς θα έχει αποφασιστικό στρατηγικό πλεονέκτημα.

Και στο επίκεντρο, το δολάριο.

Μετά την αποσύνδεσή του από τον χρυσό το 1971, το σύστημα των πετροδολαρίων που ακολούθησε ενίσχυσε περαιτέρω τον διεθνή του ρόλο.

Η κυρίαρχη θέση του δολαρίου στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα προσφέρει στην Ουάσιγκτον μια μορφή ισχύος που κανένα αεροπλανοφόρο δεν μπορεί να της εξασφαλίσει.

Η αμερικανική αγορά αποτελεί επίσης εργαλείο ισχύος.

Οι δασμοί μπορούν να κατευθύνουν επενδύσεις και εφοδιαστικές αλυσίδες, μετατρέποντας την πρόσβαση σε αυτήν σε στρατηγικό μοχλό πίεσης. Έχουν όμως κόστος και για την ίδια την αμερικανική οικονομία.

Τα κομμάτια του στρατηγικού χάρτη αρχίζουν πλέον να ενώνονται.

Διατήρηση της αμερικανικής παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας. Έλεγχος στρατηγικών πόρων και θαλάσσιων προσβάσεων. Ανασυγκρότηση της βιομηχανικής βάσης. Διατήρηση της τεχνολογικής και ενεργειακής υπεροχής. Μεγαλύτερη συμμετοχή των συμμάχων στο κόστος της ασφάλειας. Προστασία της διεθνούς κυριαρχίας του δολαρίου.

Και, πάνω απ’ όλα, αποτροπή της Κίνας από την απόκτηση ισχύος ικανής να ανατρέψει την αμερικανική παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.

Ο ανταγωνισμός με την Κίνα δεν μπορεί να κερδηθεί μόνο με την ισχύ των ΗΠΑ. Οι σύμμαχοι διαθέτουν αγορές, τεχνολογία, βιομηχανική ισχύ, στρατιωτικές εγκαταστάσεις και στρατηγική εμβέλεια. Η ανάληψη μεγαλύτερων ευθυνών από αυτούς μπορεί να ενισχύσει την αμερικανική θέση. Η αποξένωσή τους μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ακόμη και φαινομενικά ασύνδετες συγκρούσεις μπορούν να μεταβάλουν τη στρατηγική ισορροπία υπέρ της Ουάσιγκτον.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεσμεύει ρωσικούς πόρους. Η Ευρώπη επανεξοπλίζεται, αγοράζοντας και αμερικανικό στρατιωτικό υλικό. Η δυνατότητα του Ιράν να προβάλλει ισχύ έχει περιοριστεί. Και η ανάληψη μεγαλύτερων ευθυνών από περιφερειακές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή μπορεί να αποδεσμεύσει αμερικανικούς πόρους για άλλες στρατηγικές προτεραιότητες.

Τίποτε από αυτά δεν αποδεικνύει ότι όλες οι εξελίξεις είχαν σχεδιαστεί εκ των προτέρων. Ούτε ότι η Κίνα εξηγεί κάθε αμερικανική κίνηση. Η προσωπικότητα του Τραμπ, η εσωτερική πολιτική, η ιδεολογία, ο καιροσκοπισμός και οι λανθασμένοι υπολογισμοί εξακολουθούν να παίζουν τον ρόλο τους.

Η υψηλή στρατηγική δεν απαιτεί χορογραφία. Εδώ, όμως, βρίσκεται το παράδοξο.

Η αμερικανική πρωτοκαθεδρία δεν στηρίχθηκε ποτέ μόνο στην υλική ισχύ. Υπήρχε και η ήπια ισχύς: ο πολιτισμός, τα πανεπιστήμια, η τεχνολογία, οι ιδέες και η υπόσχεση ευκαιριών. Το παλιό αστείο αποτύπωνε εύστοχα την αντίφαση: «Γιάνκη, πήγαινε σπίτι σου, αλλά πάρε με μαζί σου».

Η αμερικανική ισχύς ενισχυόταν από τη νομιμοποίηση, τη συναίνεση και την εμπιστοσύνη. Άυλες δυνάμεις, αλλά με απτές και καθοριστικές συνέπειες.

Όταν όμως οι σύμμαχοι αντιμετωπίζονται ολοένα περισσότερο ως πελάτες που μπορούν να πιεστούν, όταν οι αγορές μετατρέπονται σε μέσα εξαναγκασμού και η οικονομική εξάρτηση γίνεται ευπάθεια, οι κανόνες υποχωρούν μπροστά στην ισχύ. Και αρχίζει η αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.

Οι σύμμαχοι διαφοροποιούν τις εφοδιαστικές τους αλυσίδες. Εξετάζουν εναλλακτικά συστήματα πληρωμών. Ενισχύουν περιφερειακές συνεργασίες. Μειώνουν την εξάρτησή τους από τις ΗΠΑ. Ακόμη και τα αποθέματα χρυσού αναδιατάσσονται, όπως δείχνουν οι πρόσφατες κινήσεις της Γαλλίας και της Ολλανδίας.

Η ιστορία μάς έχει διδάξει ότι οι ηγεμονικές δυνάμεις επιδιώκουν πάντοτε να διατηρήσουν την υπεροχή τους. Όταν όμως υπερβαίνουν τα όρια, μπορούν να επιταχύνουν οι ίδιες την παρακμή τους.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μια λέξη γι’ αυτό: ύβρις. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι ότι λείπει η υψηλή στρατηγική. Υπάρχει. Ο κίνδυνος βρίσκεται αλλού.

Οι μέθοδοι με τις οποίες η Αμερική επιχειρεί να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία της ήδη διαβρώνουν την εμπιστοσύνη, τη νομιμοποίηση και τη συναίνεση που την κατέστησαν βιώσιμη. Η Αμερική μπορεί να αποσπάσει πολλά επιμέρους οφέλη. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν, στην προσπάθειά της να τα εξασφαλίσει, αποδυναμώνει το ίδιο το σύστημα που την κατέστησε αναντικατάστατη.

*Πρέσβης (επί τιμή). Ανώτερος Ερευνητικός Συνεργάτης, Κυπριακό Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.

Phileleftheros

ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗΣ: Η 28η Οκτωβρίου και το «ΟΧΙ» στην λήθη από ένα 5χρονο Ελληνόπουλο της Μελβούρνης και της μητέρας του

0

Η γαλανόλευκη σημαία υψώθηκε στο ιστορικό Huntingtower του Hawthorn, με πρωτοβουλία της Παρασκευής Σταυριανάκου και του μικρού Κωνσταντίνου, με αφορμή το έπος του 1940


Ομολογώ πως συγκινήθηκα πραγματικά όταν έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από την αναγνώστριά μας, Παρασκευή Σταυριανάκου.

Ένα μήνυμα που, μέσα στην απλότητά του, έκρυβε μια σπουδαία αλήθεια για τον Ελληνισμό της Αυστραλίας: η Ελλάδα παραμένει ζωντανή όσο υπάρχουν γονείς που μεταδίδουν την αγάπη τους για την πατρίδα στα παιδιά τους και παιδιά που μεγαλώνουν με την επιθυμία να τιμήσουν την ιστορία και τις ρίζες τους.

Η κυρία Σταυριανάκου μάς ενημέρωσε για κάτι που θα μπορούσε εύκολα να περάσει απαρατήρητο μέσα στην καθημερινότητα της Μελβούρνης.

Χάρη στην πρωτοβουλία της ίδιας και του μόλις πεντάχρονου γιου της, Κωνσταντίνου, η ελληνική σημαία κυμάτισε περήφανα σε ένα εμβληματικό βικτωριανό αρχοντικό στο Hawthorn, με αφορμή την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Στo ιστορικό αρχοντικό Huntingtower, στην πολυσύχναστη Church Street του Hawthorn, κυματίζει η ελληνική σημαία

Μια γαλανόλευκη ανάμεσα στα δέντρα, πάνω από μια ιστορική κατοικία, έγινε αφορμή για να φωτιστεί κάτι πολύ μεγαλύτερο: η δύναμη της ελληνικής καταγωγής, η σημασία της οικογενειακής αγωγής και η αδιάκοπη συνέχεια της εθνικής μας μνήμης, ακόμη και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα.

ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ

Το ιστορικό αρχοντικό Huntingtower, στην πολυσύχναστη Church Street του Hawthorn, διαθέτει έναν πύργο με ιστό σημαίας, ο οποίος είναι ορατός από μακριά, ακόμη και πριν εμφανιστεί ολόκληρο το κτίριο πίσω από τα δέντρα.

Οι ένοικοί του συνηθίζουν να αλλάζουν τις σημαίες που υψώνουν, επιλέγοντας κατά καιρούς διαφορετικά σύμβολα, από την αυστραλιανή σημαία μέχρι τη σημαία πειρατών, των Hawks και της Ιρλανδίας.

Ο Κωνσταντίνος Σταυριανάκος κρατά την επιστολή και τη ζωγραφιά του με την ελληνική σημαία

Για τον μικρό Κωνσταντίνο, η καθημερινή διαδρομή προς το νηπιαγωγείο είχε αποκτήσει μια ξεχωριστή χαρά: να ανακαλύπτει ποια σημαία κυμάτιζε κάθε φορά στον πύργο.

Κάποια στιγμή, όμως, το παιδικό ενδιαφέρον μετατράπηκε σε μια αυθόρμητη επιθυμία με βαθύτερο νόημα.

«Πότε θα υψώσουν την ελληνική σημαία στο Huntingtower;» ρώτησε τη μητέρα του.

Η Παρασκευή αρχικά τού απάντησε πως πιθανότατα οι ένοικοι δεν διέθεταν ελληνική σημαία. Όμως, αντί να αφήσει την απορία του παιδιού της αναπάντητη, αποφάσισε να κάνει κάτι γι’ αυτό.

Και τότε γεννήθηκε μια μικρή ιδέα, η οποία έμελλε να προκαλέσει μεγάλη συγκίνηση.

«ΕΝΝΕΑ ΓΡΑΜΜΕΣ, ΜΑΜΑ!»

Λίγες ημέρες αργότερα, καθώς ετοιμάζονταν να πάνε στην παραλία, ο Κωνσταντίνος ζωγράφιζε τον πύργο του Huntingtower και ζήτησε από τη μητέρα του να τον βοηθήσει να σχεδιάσει την ελληνική σημαία, ώστε να την τοποθετήσει στον ιστό.

«Εννέα γραμμές, εντάξει, μαμά;» της είπε, θυμίζοντάς της τις εννέα λωρίδες της γαλανόλευκης.

Πόση ομορφιά μπορεί να κρύβεται σε μια τόσο απλή φράση! Ένα παιδί πέντε ετών, γεννημένο στην Αυστραλία, γνώριζε τη σημαία της Ελλάδας, αναγνώριζε τα χρώματά της και ήθελε να τη δει να κυματίζει ψηλά, εκεί όπου καθημερινά παρατηρούσε τις σημαίες άλλων χωρών και συμβόλων.

Η μητέρα του, με την ίδια αγάπη, έγραψε μια επιστολή προς τους ενοίκους του αρχοντικού, εξηγώντας πόσο τους άρεσε το σπίτι και η συνήθειά τους να αλλάζουν σημαίες.

Τους πρότεινε να υψώσουν την ελληνική σημαία για να τιμήσουν την 28η Οκτωβρίου, την ημέρα του ιστορικού «ΟΧΙ», και συμπεριέλαβε μια σύντομη ιστορική αναφορά για τη σημασία της επετείου.

Μέσα στον φάκελο έβαλε μια ελληνική σημαία.

Έπειτα, μαζί με τα μαγιό τους και όλα όσα χρειάζονταν για την παραλία, έκαναν μια μικρή παράκαμψη προς το Hawthorn για να παραδώσουν την επιστολή, τη ζωγραφιά και τη γαλανόλευκη.

Δεν γνώριζαν τους ανθρώπους που κατοικούσαν στο αρχοντικό. Δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη προσδοκία. Είχαν απλώς εκφράσει μια επιθυμία, προσφέροντας ένα μικρό κομμάτι της ελληνικής τους ψυχής.

Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Η ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΕΓΙΝΕ ΓΕΦΥΡΑ ΚΑΡΔΙΩΝ

Λίγες ημέρες αργότερα, καθώς περνούσαν ξανά από το Huntingtower καθ’ οδόν προς το νηπιαγωγείο, αντίκρισαν αυτό που ήλπιζαν, χωρίς να είναι βέβαιοι ότι θα συνέβαινε.

Η ελληνική σημαία κυμάτιζε ψηλά στον πύργο!

Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη και, όπως περιγράφει η Παρασκευή, ο ουρανός τής έφερε στον νου εικόνες από τη Μεσόγειο.

Η αντίδραση του μικρού Κωνσταντίνου ήταν αυθόρμητη: άρχισε να φωνάζει από ενθουσιασμό και να χειροκροτεί.

Η μητέρα του σταμάτησε αργότερα για να φωτογραφίσει τη γαλανόλευκη, ενώ ορισμένοι οδηγοί που περνούσαν από το σημείο κόρναραν παιχνιδιάρικα, συμμετέχοντας με τον δικό τους τρόπο στη χαρά της στιγμής.

Η Παρασκευή ευχαρίστησε τους άγνωστους ενοίκους, τους οποίους χαρακτήρισε ανθρώπους με τους οποίους αισθάνεται ότι μοιράζεται την ίδια ευαισθησία και το ίδιο πνεύμα.

Και πράγματι, αυτή η μικρή ιστορία μάς υπενθυμίζει πως η αγάπη για την Ελλάδα μπορεί να συναντήσει την καλοσύνη ανθρώπων που δεν γνωρίζουμε, να ξεπεράσει τις διαφορές και να δημιουργήσει δεσμούς εκεί όπου δεν υπήρχαν προηγουμένως.

ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

Μιλώντας μαζί της, μάθαμε ότι τόσο η Παρασκευή Σταυριανάκου όσο και ο γιος της έχουν γεννηθεί στην Αυστραλία, με καταγωγή από τη Λακωνία.

Η ίδια ανήκει στη δεύτερη γενιά Ελλήνων της Αυστραλίας, ενώ ο μικρός Κωνσταντίνος εκπροσωπεί την τρίτη.

Κι όμως, η απόσταση από την πατρίδα δεν εμπόδισε τη μητέρα και το παιδί να αισθάνονται την ελληνική ιστορία ως κάτι οικείο, ζωντανό και άξιο τιμής.

Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη σχέση με την ελληνική ταυτότητα διαδραματίζει και το γεγονός ότι ο Κωνσταντίνος φοιτά στο ελληνικό νηπιαγωγείο της «Πρόνοιας», το ALPHA, όπου η ελληνική γλώσσα και τα πολιτιστικά στοιχεία της πατρίδας αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς του.

Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο σημαντική είναι η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στην Αυστραλία. Το σπίτι, η οικογένεια και το ελληνικό σχολείο μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά, προσφέροντας στα παιδιά κάτι πολύτιμο: όχι μόνο τη δυνατότητα να μιλούν ελληνικά, αλλά και την ευκαιρία να κατανοούν την ιστορία, τις παραδόσεις και τις αξίες που συνδέουν τις γενιές.

Η ελληνική ταυτότητα δεν μεταδίδεται μόνο με λόγια. Μεταδίδεται με παραδείγματα. Με μια ιστορία που αφηγείται ένας γονιός. Με μια ζωγραφιά εννέα γραμμών.

Με μια σημαία που υψώνεται στον ουρανό. Με την απόφαση να εξηγήσουμε σε ένα παιδί γιατί η 28η Οκτωβρίου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο.

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ «ΟΧΙ» ΣΤΗ ΛΗΘΗ

Η 28η Οκτωβρίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Είναι η επέτειος της αντίστασης απέναντι στον φασισμό, της υπεράσπισης της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, της γενναιότητας ενός λαού που αρνήθηκε να υποταχθεί.

Το ιστορικό «ΟΧΙ» ανήκει σε ολόκληρο τον Ελληνισμό. Σε εκείνους που έζησαν τα γεγονότα, σε όσους μεγάλωσαν ακούγοντας τις αφηγήσεις τους και σε κάθε επόμενη γενιά που αναλαμβάνει την ευθύνη να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη.

Και ίσως αυτό ακριβώς να είναι το σπουδαιότερο μήνυμα της πρωτοβουλίας της Παρασκευής και του μικρού Κωνσταντίνου.

Δεν χρειάστηκαν μια μεγάλη εκδήλωση, μια επίσημη τελετή ή έναν επιβλητικό λόγο για να τιμήσουν την εθνική επέτειο. Χρειάστηκαν μια μητέρα που γνωρίζει την αξία των ριζών της, ένα παιδί που αγαπά την ελληνική σημαία και μια μικρή πράξη που έγινε μεγάλη επειδή είχε μέσα της αλήθεια.

Η χειρόγραφη επιστολή της μητέρας

Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, πόσες φορές μιλήσαμε στα παιδιά μας για το έπος του 1940, πόσες φορές τους εξηγήσαμε τι συμβολίζει η γαλανόλευκη και πόσο συχνά τους δώσαμε την ευκαιρία να νιώσουν περήφανα για την καταγωγή τους.

Γιατί η Ελλάδα δεν είναι μόνο ο τόπος που αφήσαμε πίσω μας. Είναι ο τόπος που μεταφέρουμε μέσα μας και παραδίδουμε στα παιδιά μας, όπου κι αν ζούμε.

Και όσο ένα πεντάχρονο ελληνόπουλο στην Αυστραλία θα ζητά από τη μητέρα του να ζωγραφίσουν μαζί την ελληνική σημαία, όσο θα μετρά τις εννέα γραμμές της και θα χειροκροτεί βλέποντάς την να κυματίζει ψηλά, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως η Ελλάδα δεν χάνεται στη διασπορά.

Αντίθετα, συνεχίζει να γεννιέται ξανά, μέσα από κάθε νέα γενιά.

neoskosmos.com

Εκφώνηση Δήλωσης από τον Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη σχετικά με την απόφαση κύρωσης του τουρκο-λιβυκού μνημονίου του 2019 από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης (Νέα Υόρκη, 26.10.2026)

1

Προβαίνω στην παρούσα δήλωση εξ ονόματος των Αιγύπτου, Κύπρου, Μπαχρέιν, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και της χώρας μου, της Ελλάδας.

Η πρόσφατη απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης να κυρώσει το ψευδεπίγραφο «Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο» του 2019 εγείρει σοβαρές ανησυχίες για την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα. Αναδεικνύει, επίσης, μια ευρύτερη πρόκληση για τη διεθνή έννομη τάξη: την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι αυθαίρετες διμερείς συμφωνίες δεν υπονομεύουν τους καθιερωμένους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου ούτε θίγουν τα δικαιώματα τρίτων κρατών.

Το Διεθνές Δίκαιο και, ιδίως, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), καθώς και το εθιμικό διεθνές δίκαιο αποτελούν το νομικό πλαίσιο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών. Οι κανόνες αυτοί είναι θεμελιώδους σημασίας για τη διασφάλιση της προβλεψιμότητας, της ασφάλειας δικαίου και των ειρηνικών σχέσεων μεταξύ των κρατών. Η αποδοχή διμερών συμφωνιών που παραβλέπουν τους εφαρμοστέους κανόνες και τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο, υπονομεύοντας τη διεθνή έννομη τάξη και τις αρχές στις οποίες εδράζεται η ειρηνική επίλυση των διαφορών.

Το ψευδεπίγραφο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο αντίκειται στις θεμελιώδεις αυτές αρχές. Παραγνωρίζει τη γεωγραφική πραγματικότητα και τα δικαιώματα όλων των εμπλεκόμενων παράκτιων κρατών επί θαλάσσιων ζωνών, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των νησιών σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Η επακόλουθη απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης δεν μεταβάλλει αυτή τη νομική πραγματικότητα. Το εν λόγω μνημόνιο παραμένει άκυρο και ανυπόστατο, αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο και δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμη βάση για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών ούτε να παραγάγει έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη.

Παραμένουμε προσηλωμένοι στην επανένωση των θεσμών της Λιβύης και στην προοπτική μιας ενωμένης και ευημερούσας Λιβύης. Μια σταθερή Λιβύη, που συμμετέχει ενεργά στην περιφερειακή συνεργασία, είναι απαραίτητη για την ειρήνη και την ασφάλεια σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Η πολιτική μετάβαση της Λιβύης και οι σχέσεις της με τις γειτονικές χώρες πρέπει να διέπονται από σεβασμό προς το Διεθνές Δίκαιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας.

Ως κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών, έχουμε υποστηρίξει με συνέπεια την ειρηνική επίλυση των διαφορών μέσω του διαλόγου και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Στο πνεύμα αυτό, η Ελλάδα έχει διεξαγάγει διμερείς συνομιλίες με τη Λιβύη για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, με καλή πίστη και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, και εκφράζει την ετοιμότητά της να συνεχίσει τις προσπάθειες αυτές.

Ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την περιφερειακή σταθερότητα και τη διατήρηση μιας διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες.

Κ. Κούσαντας: “ΤΟΝ ΗΠΙΑΜΕ” ΤΕΛΙΚΆ?

3
του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
Πολλά είναι τα ερωτήματα για τους πολλαπλούς χειρισμούς του Υπουργείου Εξωτερικών για τα Εθνικά Θέματά μας που καταλήγουν  εναντίον των Ελληνικών Συμφερόντων.
Η “έκφραση του τίτλου” του θέματος είναι πομπώδης, απογοητευτική και κυνική από τον Βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος.
1. Ο λόγος είναι η πρόθεση της χώρας μας να μην εμπλακεί ΕΠΊ ΤΟΥ ΠΕΔΊΟΥ με αποτέλεσμα η Τουρκία να το έχει αντιληφθεί και να αντιδρά μονομερώς μεταφέροντας τις πάγιες θέσεις της με πολιτικές επεκτατικές, μονομερείς αξιώσεις και παγιώσεις νέων αφηγημάτων
2. Από το 2019 η Τουρκία προχωρά σταδιακά όχι μόνο στις διεκδικήσεις της Γαλάζιας Πατρίδας αλλά και την περίσφυξη της χώρας από Αλβανία, Σκόπια, Κατεχόμενα Κύπρου και τώρα όλης της επικράτειας της Λιβύης
3. Ο έλεγχος των 3/4 της επικρατείας της Ανατολικής Λιβύης έχει συνταχθεί με τα συμφέροντα της Τουρκίας όχι μόνο για το παράνομο και ανυπόστατο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο αλλά κυρίως στο ότι όλη η επικράτεια της Λιβύης συμπλέει με την Τουρκία
4. Εδώ και 2 χρόνια το ηλεκτρικό καλώδιο GSI δεν μπορεί να υλοποιηθεί ακόμα ώστε να ολοκληρωθεί το κατά το 1/3 πρόγραμμα – χρηματοδότηση της ΕΕ, Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η διπλωματία και το Διεθνές Δίκαιο αποτυγχάνουν να επιβάλουν στην Τουρκία το μεγάλο αυτό πρόγραμμα που πρόκειται να συνεχιστεί στο Ισραήλ , Λίβανο και Συρία
5. Ακόμα και τα Θαλάσσια Πάρκα της Τουρκίας έξω από τα 6 νμ κατά το Υπουργείο Εξωτερικών “δεν παράγουν τετελεσμένα”…
Και όμως παράγουν “τετελεσμένα” με  μια διαιώνιση αμφισβήτησης – παγίωσης που συνδέεται με όλες τις μονομερείς διεκδικήσεις της Τουρκίας
6. Όλοι οι Έλληνες παρακολουθούν με αγωνία την προσεχή πρόθεση της Τουρκίας να νομοθετήσει δικαιώματα της Γαλάζιας Πατρίδας αριστερά του 25ου Μεσημβρινού δηλαδή του Μισού Αιγαίου.
Και δυστυχώς, εάν συμβεί,  θα αντιδράσουμε με Ρηματική Διακοίνωση όταν θα είναι ήδη πολύ αργά . Και τότε η πολιτική ηγεσία θα μας ανακοινώσει ότι δεν παράγει “τετελεσμένα” όταν θα αποκλείονται μέσα όλα τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και μέρος των Κυκλάδων
7. Οι πανίσχυρες Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, ο εγγυητής της Εδαφικής Κυριαρχίας και των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της χώρας μας  παρακολουθεί με αμηχανία τους διπλωματικούς χειρισμούς του Υπουργείου Εξωτερικών που δυστυχώς λειτουργούν εκ των υστέρων.
Η  REACTIVE αντιμετώπιση της χώρας μας δεν μπορεί να παρακολουθήσει τα γεγονότα
Ο εφησυχασμός και η αδράνεια δυστυχώς κυριαρχεί και η πολιτική αποφασιστικότητα υπολείπεται
Η πολιτική ηγεσία πρέπει να αντιληφθεί την μεγάλη διεθνή, πολιτική, διπλωματική, στρατιωτική ισχύ που διαθέτει η χώρας μας ώστε να επιβάλει καταστάσεις πριν είναι αργά
“ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΙΟΥΜΕ”

Τα σκάνδαλα έγιναν κανονικότητα στην Ελλάδα

1

Μπάσκετ, πίτσα και ψωμί: Τρεις υποθέσεις, μία κοινωνία σε κρίση εμπιστοσύνης

Οι αποκαλύψεις για το ελληνικό μπάσκετ, την Pizza Fan και τους φούρνους «Χωριάτικο» δεν αφορούν μόνο μεμονωμένες υποθέσεις παρανομίας. Αφορούν κάτι βαθύτερο: τη διάβρωση της εμπιστοσύνης στην ελληνική κοινωνία και την αίσθηση ότι οι κανόνες δεν ισχύουν με τον ίδιο τρόπο για όλους.

Το κοινό νήμα των τριών υποθέσεων είναι ότι αποκαλύπτουν μηχανισμούς που, αν επιβεβαιωθούν δικαστικά, δεν λειτούργησαν περιστασιακά αλλά συστηματικά. Και αυτό φέρνει στην επιφάνεια το βασικό ερώτημα: πώς μπόρεσαν να αναπτυχθούν;

1. Το σκάνδαλο στο μπάσκετ

Στις 21 Οκτωβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε μεγάλη αστυνομική επιχείρηση για υπόθεση που αφορά φερόμενη χειραγώγηση αγώνων καλαθοσφαίρισης. Συνελήφθησαν έξι άτομα, ενώ οι Αρχές ανακοίνωσαν την κατάσχεση 931.463 ευρώ, καθώς και ψηφιακών μέσων και αρχείων.

Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρέθηκε και ο πρόεδρος της ΕΟΚ, Βαγγέλης Λιόλιος, ο οποίος αρνήθηκε τις κατηγορίες και μίλησε για σκευωρία. Ο ίδιος παραιτήθηκε, ενώ στη συνέχεια κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος. Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί απόδειξη ενοχής, αλλά δείχνει τη σοβαρότητα της υπόθεσης.

Το πρόβλημα εδώ δεν είναι μόνο ποινικό. Είναι και βαθιά κοινωνικό. Όταν ο πολίτης αμφιβάλλει αν το αποτέλεσμα ενός αγώνα κρίνεται στο παρκέ ή εκτός αυτού, χάνεται η πίστη στους κανόνες του ανταγωνισμού.

Κι όταν αμφισβητείται η αξιοπιστία του αθλητισμού, η κρίση δεν μένει στον αθλητισμό: αγγίζει τη συνολική εμπιστοσύνη της κοινωνίας στους θεσμούς.

2. Το σκάνδαλο με την Pizza Fan

Η υπόθεση της Pizza Fan αφορά φερόμενο οργανωμένο μηχανισμό απόκρυψης εισπράξεων και φοροδιαφυγής. Η έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. περιγράφει ειδικό σύστημα μέσω του οποίου ορισμένες πωλήσεις εμφανίζονταν ως «κέρασμα», χωρίς να κόβεται απόδειξη.

Συνελήφθησαν 23 άτομα, ενώ στη δικογραφία περιλαμβάνονται ακόμη 109 πρόσωπα. Η εκτιμώμενη ζημία για το Δημόσιο ξεπερνά τα 35 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη υπολογίζεται σε πάνω από 150 εκατομμύρια ευρώ.

Αν οι κατηγορίες επιβεβαιωθούν, δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόμη “κόλπο” φοροδιαφυγής. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που αλλοιώνει τους όρους του ανταγωνισμού και τιμωρεί έμμεσα όσους λειτουργούν νόμιμα.

Ο συνεπής επαγγελματίας, ο εργαζόμενος, ο πελάτης που πληρώνει, αλλά και ο φορολογούμενος πολίτης είναι αυτοί που τελικά σηκώνουν το βάρος.

Η ουσία είναι ότι σε μια κοινωνία όπου κάποιοι συστηματικά αποφεύγουν τις υποχρεώσεις τους, οι υπόλοιποι καλούνται να καλύψουν το κενό.

3. Το σκάνδαλο με το ψωμί – Άγγελος Γιαννακόπουλος

Η τρίτη υπόθεση αφορά τον επιχειρηματία Άγγελο Γιαννακόπουλο, που συνδέεται με την αλυσίδα αρτοποιείων «Χωριάτικο». Συνελήφθη στο πλαίσιο μεγάλης έρευνας για φερόμενη φορολογική και οικονομική απάτη, ενώ πληροφορίες αναφέρουν δεκάδες συλλήψεις.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, οι Αρχές εξετάζουν ένα πολύπλοκο πλέγμα εταιρειών, μέσα από το οποίο ενδέχεται να μεταφέρονταν υποχρεώσεις, χρέη και ασφαλιστικά βάρη. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για πολύ μεγάλη ζημία προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το σκάνδαλο αυτό είναι ιδιαίτερα συμβολικό, γιατί αφορά το πιο καθημερινό και στοιχειώδες αγαθό: το ψωμί. Δηλαδή έναν χώρο που βρίσκεται πολύ κοντά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Αν επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες, τότε θα πρόκειται για ένα ακόμη παράδειγμα όπου η αγορά δεν λειτουργεί με ίσους όρους και το κράτος αδυνατεί να προλάβει ή να εντοπίσει έγκαιρα εκτεταμένες πρακτικές παραβίασης των κανόνων.

Και όταν ακόμη και ο χώρος της βασικής διατροφής συνδέεται με τέτοιες υποθέσεις, η κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι η παρανομία δεν είναι εξαίρεση αλλά διάχυτο φαινόμενο.

4. Τι δείχνουν μαζί αυτές οι τρεις υποθέσεις

Οι τρεις υποθέσεις έχουν διαφορετικό αντικείμενο: αθλητισμός, εστίαση, αρτοποιία. Ωστόσο, παράγουν το ίδιο κοινωνικό αποτέλεσμα.

  • Ο πολίτης αρχίζει να αισθάνεται ότι η νομιμότητα είναι σχετική.
  • Ο τίμιος επαγγελματίας αισθάνεται ότι ανταγωνίζεται άνισα.
  • Ο εργαζόμενος καταλαβαίνει ότι τα δικαιώματά του μπορεί να μετατρέπονται σε “κόστος” προς αποφυγή.
  • Ο νέος άνθρωπος εισπράττει το μήνυμα ότι δεν αρκεί να δουλεύεις και να προσπαθείς — πρέπει να ελπίζεις πως δεν θα σε συνθλίψει ένα σύστημα ανισότητας και διαπλοκής.

Εδώ ακριβώς μπαίνει η λέξη “διάβρωση”. Όχι με τη στενή ηθικολογική έννοια, αλλά με την πολιτική και κοινωνική της σημασία.

Η διάβρωση μιας κοινωνίας ξεκινά όταν οι πολίτες παύουν να πιστεύουν ότι ο κόπος, η νομιμότητα και η συνέπεια έχουν αξία.

Και γίνεται βαθύτερη όταν η παρανομία εμφανίζεται όχι ως εξαίρεση, αλλά ως ένας εναλλακτικός δρόμος κοινωνικής και οικονομικής επιτυχίας.

5. Ο ρόλος της διακυβέρνησης Μητσοτάκη

Η ελληνική κοινωνία δεν διαβρώθηκε μέσα σε μία μέρα και ασφαλώς δεν γεννήθηκαν όλα τα προβλήματα από το 2019 και μετά. Η φοροδιαφυγή, οι πελατειακές σχέσεις, η ατιμωρησία και η θεσμική αδυναμία έχουν βαθύτερες ρίζες.

Όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται στην εξουσία από το 2019. Άρα δεν μπορεί πια να μιλά μόνο ως παρατηρητής ή ως διαχειριστής μιας “κληρονομημένης κατάστασης”. Κρίνεται για το αν ενίσχυσε ή αν αποδυνάμωσε τους θεσμούς ελέγχου.

Ο πρωθυπουργός μίλησε για «νομιμότητα παντού». Ωστόσο, η πολιτική κρίνεται όχι μόνο από το τι λέει όταν σκάει ένα σκάνδαλο, αλλά από το τι είχε κάνει πριν φτάσει να σκάσει.

Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο επιχείρημα:

Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη δεν δημιούργησε από το μηδέν τη θεσμική παθολογία της χώρας, αλλά υπάρχουν ισχυροί λόγοι να υποστηριχθεί ότι την επέτεινε.

Γιατί;

  • Δεν αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, αντιθέτως η αμφισβήτηση εντάθηκε.
  • Ελιναι διάχυτη η αίσθηση ατιμωρησίας.
  • Αποδόμησε τους θεσμούς. Η εξουσία ΔΕΝ ελέγχει τους ισχυρούς με την ίδια αυστηρότητα που ελέγχει τους αδύναμους.
  • Σε μια περίοδο συνεχών υποθέσεων — από παρακολουθήσεις μέχρι επιδοτήσεις και τώρα νέα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα — ενισχύθηκε η εντύπωση ότι το κράτος συχνά αντιδρά όταν δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά.

Αυτό είναι το πολιτικό πρόβλημα του Μητσοτάκη: είναι ο ίδιος διεφθαρμένος και κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα.

6. Συμπέρασμα

Το μπάσκετ, η πίτσα και το ψωμί δεν είναι απλώς τρεις ιστορίες επικαιρότητας.

Είναι τρεις διαφορετικοί καθρέφτες της ίδιας ελληνικής πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας στην οποία η εμπιστοσύνη φθείρεται, οι πολίτες κουράζονται και η ισονομία αμφισβητείται.

Οι υποθέσεις αυτές ας ελπίσουμε ότι θα κριθούν από τη Δικαιοσύνη. Όμως πολιτικά και κοινωνικά το συμπέρασμα είναι ήδη βαρύ:

η κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι η παρανομία δεν είναι περιθωριακό φαινόμενο, αλλά μέρος ενός ευρύτερου τρόπου λειτουργίας της εξουσίας, της αγοράς και των μηχανισμών επιρροής.

Και αυτό οδηγεί στο τελικό ερώτημα:

Πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει μια κοινωνία όταν βλέπει ότι οι κανόνες είναι αυστηροί για τους πολλούς και διαπραγματεύσιμοι για τους λίγους;

Αν κάτι αποδεικνύουν αυτές οι τρεις υποθέσεις, είναι ότι η κρίση στην Ελλάδα δεν είναι μόνο οικονομική ή θεσμική. Είναι κρίση εμπιστοσύνης.

Και αυτή η κρίση έγινε βαθύτερη τα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, γιατί αντί να αποκατασταθεί η πίστη στον έλεγχο, στη διαφάνεια και στην ισονομία, παγιώθηκε περισσότερο η αίσθηση ότι το σύστημα λειτουργεί επιλεκτικά.

Όταν μια κοινωνία φτάνει να θεωρεί σχεδόν φυσιολογικό ότι πίσω από κάθε τομέα υπάρχει και ένα σκάνδαλο, τότε το σκάνδαλο δεν είναι πια η εξαίρεση. Είναι η νέα κανονικότητα. 

Ηρ. Γωνιάδης: Ως πότε θα πληρώνουμε ένσημα για τον Παράδεισο;

0

του Δρ. Ηρακλή Γωνιάδη, Οικονομολόγου

Υπάρχει μια φράση που θα μπορούσε να συνοψίζει την ιστορία μιας ολόκληρης κοινωνίας: «Τα ένσημα για τον Παράδεισο τα ’χω συμπληρωμένα».

Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για τον Παράδεισο των θρησκειών ούτε και για τη μεταθανάτια ανταμοιβή των ενάρετων, αλλά για τον Παράδεισο της αξιοπρεπούς ύπαρξης. Για τη δυνατότητα ενός ανθρώπου να εργάζεται και να αμείβεται, να δημιουργεί και να απολαμβάνει τους καρπούς της δημιουργίας του, να γερνά χωρίς να φοβάται, να αρρωσταίνει χωρίς να καταστρέφεται οικονομικά, να μεγαλώνει τα παιδιά του χωρίς να αισθάνεται ότι τους κληροδοτεί την ανασφάλεια και την αδικία.

Μιλάμε, τελικά, για το δικαίωμα να ζεις χωρίς να χρειάζεται να αποδεικνύεις καθημερινά ότι το αξίζεις.

Κι όμως, για εκατομμύρια ανθρώπους, αυτός ο Παράδεισος παραμένει διαρκώς υπόσχεση, μια ελπίδα σε εκκρεμότητα  και ένας προορισμός μετατιθέμενος στο μέλλον, κάθε φορά που το παρόν γίνεται δυσκολότερο. Δούλεψε λίγο ακόμη, κάνε υπομονή, περίμενε να αναπτυχθεί η οικονομία, να αυξηθούν τα εισοδήματα, να αποδώσουν οι μεταρρυθμίσεις, να έρθει και η σειρά σου. Και, βέβαια, συνέχισε να πληρώνεις για μια πατρίδα όπου οι κυβερνώντες είναι αποκομμένοι από την πραγματικότητά σου.

Πλήρωνε με την εργασία σου, με τον χρόνο σου, με τους φόρους σου, με τις ασφαλιστικές σου εισφορές, με την αναβολή των αναγκών σου. Πλήρωνε με την αβεβαιότητα, με την εξάντληση, με την αίσθηση ότι, όσο κι αν προσπαθείς, ο στόχος απομακρύνεται. Πόσα ένσημα πρέπει να συγκεντρώσει ένας άνθρωπος για να αποκτήσει το αυτονόητο δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή;

Το πρόβλημα δεν είναι ότι η κοινωνία απαιτεί συνεισφορά από τα μέλη της, καθώς η οργάνωσή της στηρίζεται στην εργασία, στη φορολογία, στην αλληλεγγύη και στην ανάληψη κοινών υποχρεώσεων. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η συνεισφορά γίνεται μονόδρομος, όταν οι υποχρεώσεις των πολλών είναι συγκεκριμένες και απαιτητές, ενώ οι υποχρεώσεις της εξουσίας απέναντί τους παραμένουν γενικόλογες υποσχέσεις.

Όταν ο πολίτης αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως φορολογούμενος, ασφαλισμένος, καταναλωτής και αριθμός σε έναν δημοσιονομικό πίνακα, αλλά σπανίως ως άνθρωπος με ανάγκες, όρια, φόβους και προσδοκίες, τότε μετατρέπεται σε υπήκοο. Τότε η πολιτική παύει να είναι η τέχνη της οργάνωσης μιας καλύτερης κοινής ζωής και μετατρέπεται σε διαχείριση αντοχών. Πόσο ακόμη μπορεί να πληρώνει ο υπήκοος, να περιμένει και να αντέχει χωρίς να αντιδρά; Η απάντηση εξαρτάται και από την απόσταση που χωρίζει τους κυβερνώντες από τους κυβερνώμενους..

Πολλοί από εκείνους που φτάνουν στις θέσεις λήψης αποφάσεων έχουν διαμορφωθεί μέσα σε περιβάλλοντα προστασίας, προνομίων και πρόσβασης σε ευκαιρίες οι οποίες δεν είναι εξίσου διαθέσιμες σε όλους. Έχουν μάθει να αντιλαμβάνονται την κοινωνία μέσα από θεσμούς, μηχανισμούς και αριθμούς, ενίοτε χωρίς να έχουν βιώσει από κοντά την αγωνία του ανθρώπου που μετρά τα χρήματα μέχρι το τέλος του μήνα, που περιμένει μια ιατρική εξέταση, που αδυνατεί να εξασφαλίσει στέγη ή που εργάζεται χωρίς να μπορεί να σχεδιάσει το αύριο.

Δεν είναι η προσωπική διαδρομή κάθε πολιτικού που καθορίζει την ποιότητα της πολιτικής του. Ούτε η προέλευση από ένα προνομιούχο περιβάλλον αποτελεί από μόνη της καταδίκη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν εκείνος που αποκτά εξουσία μπορεί να υπερβεί τον κόσμο μέσα στον οποίο μεγάλωσε και να κατανοήσει τον κόσμο μέσα στον οποίο ζουν οι άλλοι.

Αν μπορεί να δει πίσω από τους αριθμούς τους ανθρώπους. Πίσω από το δημοσιονομικό αποτέλεσμα την κοινωνική του συνέπεια. Πίσω από μια απόφαση που χαρακτηρίζεται «αναγκαία» και το πραγματικό κόστος της για εκείνους με τις λιγότερες δυνατότητες να το απορροφήσουν.

Γιατί η πολιτική χωρίς ενσυναίσθηση δεν είναι ουδέτερη. Μπορεί να είναι τεχνικά επεξεργασμένη, να παρουσιάζεται ως ορθολογική και να συνοδεύεται από εντυπωσιακούς δείκτες με τη συνδρομή «αξιόπιστων» ιδρυμάτων ή συμβούλων. Αν, όμως, δεν αναμετριέται με τις συνθήκες της πραγματικής ζωής, κινδυνεύει να αναπαράγει τις ίδιες ανισότητες που υποτίθεται ότι καλείται να περιορίσει.

Και για να γίνουμε συγκεκριμένοι, τι βελτιώθηκε στην επταετία του «νέου» δρόμου προς τον Παράδεισο, όταν τα ένσημά μας οικειοποιούνται ξανά όσοι οχυρώνονται πίσω από τα προνόμια και το ακαταδίωκτο της εξουσίας; Για άλλη μια φορά, οι τροφοδότες του συστήματος εγκλωβίζονται σε ρόλο υπηκόου, βλέποντας τον κόπο τους να μεταγγίζεται προς όφελος μιας ελίτ η οποία κινεί τα νήματα πίσω από τις πολιτικές βιτρίνες.

Οι άνθρωποι που παράγουν τον πλούτο, συντηρούν τις υπηρεσίες, χρηματοδοτούν το κράτος και κρατούν την κοινωνία όρθια, ανακαλύπτουν ότι δεν έχουν την ίδια πρόσβαση στα αγαθά που η δική τους προσπάθεια καθιστά δυνατά. Ο πλούτος μπορεί να αυξάνεται χωρίς να μεταφράζεται σε ανάλογη ασφάλεια για όλους και οι ευκαιρίες να πολλαπλασιάζονται αλλά να παραμένουν άνισα κατανεμημένες. Η πρόοδος μπορεί να καταγράφεται στους δείκτες, ενώ απουσιάζει εμφατικά από την καθημερινότητα ενός σημαντικού μέρους της κοινωνίας, το οποίο αγγίζει το 27% για το 2025, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat.

Κάπως έτσι διαμορφώνεται ένας παράδοξος κοινωνικός καταμερισμός: κάποιοι σχεδιάζουν και απολαμβάνουν τον Παράδεισο, ενώ άλλοι, οι περισσότεροι, καλούνται να τον χρηματοδοτούν.

Κι όταν η δυσαρέσκεια μεγαλώνει, η επίκληση της υπομονής, της ατομικής ευθύνης και της αναγκαιότητας των θυσιών λειτουργεί ως μηχανισμός εκτόνωσης. Η υπόσχεση μιας μελλοντικής δικαίωσης μπορεί, σε ορισμένα κοινωνικά συμφραζόμενα, να προσφέρει παρηγοριά, αλλά παράλληλα απορροφά τους κραδασμούς της αδικίας, όταν υποκαθιστά τη διεκδίκηση μιας καλύτερης παρούσας πραγματικότητας.

Και δεν χρειάζεται να καταφύγουμε στη μεταφυσική για να δούμε ότι η αναβολή της δικαιοσύνης υπηρετείται εξίσου αποτελεσματικά από πολιτικά συνθήματα, επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις, ατέρμονες υποσχέσεις ανάπτυξης και την επωδό ότι οι θυσίες είναι αναγκαίες, χωρίς ποτέ να προσδιορίζεται πειστικά ποιοι θυσιάζονται, για πόσο και με ποιο αντάλλαγμα.

Το ζητούμενο δεν είναι να πάψει ο άνθρωπος να ελπίζει, αλλά να πάψει η ελπίδα να χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της πολιτικής ευθύνης.

Μια κυβέρνηση με ενσυναίσθηση δεν είναι εκείνη που απλώς μιλά συγκινητικά για τους αδύναμους, αλλά εκείνη που οργανώνει τις προτεραιότητές της με γνώμονα την αξιοπρέπειά τους:

  • Αξιολογώντας τις αποφάσεις της όχι μόνο βάσει του κόστους, αλλά και του ποιος το επωμίζεται.
  • Θεωρώντας την κοινωνική προστασία όχι εμπόδιο στην ανάπτυξη ούτε αντάλλαγμα για «πρωτογενή πλεονάσματα», αλλά μέρος του σκοπού της.
  • Αναγνωρίζοντας ότι η πρόσβαση στην υγεία, στην παιδεία, στη στέγη, στην ασφάλεια και σε μια δίκαιη αμοιβή δεν είναι φιλάνθρωπες παραχωρήσεις προς τους λιγότερο τυχερούς, αλλά θεμελιώδεις προϋποθέσεις μιας ελεύθερης και συνεκτικής κοινωνίας.
  • Αναλαμβάνοντας η ίδια την απόδειξη ότι αξίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών, αντί να ζητά διαρκώς από αυτούς να αποδεικνύουν την αντοχή τους.

Βλέπετε κάποια ενόψει των επικείμενων εκλογών;

Ίσως, λοιπόν, πρέπει να πάψουμε να ρωτάμε πόσα ένσημα μάς λείπουν για να φτάσουμε στον Παράδεισο. Το ερώτημα είναι διαφορετικό και πολύ πιο πολιτικό: ποιοι αποφασίζουν τους όρους της ζωής μας; Ποιοι καρπώνονται τα οφέλη του συλλογικού μόχθου και ποιοι πληρώνουν διαρκώς το τίμημα;

Γιατί η αξιοπρέπεια δεν μπορεί να είναι μια υπόσχεση που ανανεώνεται από κυβέρνηση σε κυβέρνηση. Δεν μπορεί να αποτελεί έπαθλο για όσους άντεξαν περισσότερο, ούτε προνόμιο για όσους γεννήθηκαν πιο κοντά στα κέντρα των αποφάσεων.

Δεν χρωστάμε τη ζωή μας σε κανέναν για να δικαιούμαστε να τη ζήσουμε. Και δεν είναι αποδεκτό μια ολόκληρη κοινωνία να συμπληρώνει τα ένσημά της χωρίς ποτέ να φτάνει στην ώρα της ανταμοιβής.

Ως πότε θα πληρώνουμε ένσημα για τον Παράδεισο, όταν εκείνοι που τον διαχειρίζονται δεν σκοπεύουν να μας αφήσουν να μπούμε;

 

Παγκόσμιοι ηγέτες συγχαίρουν τον πρόεδρο της Βραζιλίας, Λούλα, για την επανεκλογή του

0

Reuters

26 Οκτωβρίου 2026, 03:14 π.μ. (ώρα Ελλάδας)

Ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, υποψήφιος για επανεκλογή με το Κόμμα των Εργαζομένων (PT), αγκαλιάζει έναν υποστηρικτή του έξω από την κατοικία του, την ημέρα του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών, στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, στις 25 Οκτωβρίου 2026. Φωτογραφία: REUTERS/Tuane Fernandes.

ΣΑΟ ΠΑΟΛΟ, 25 Οκτωβρίου (Reuters) — Ηγέτες από όλο τον κόσμο χαιρέτισαν τη νίκη του αριστερού προέδρου της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών της Κυριακής.

Ο Λούλα επικράτησε του δεξιού γερουσιαστή Φλάβιο Μπολσονάρου, εξασφαλίζοντας μια τέταρτη, μη συνεχόμενη προεδρική θητεία.

Ακολουθούν ορισμένες από τις αντιδράσεις των ξένων ηγετών:

Πρωθυπουργός του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ

«Οι σχέσεις μεταξύ Καναδά και Βραζιλίας έχουν ανθίσει χάρη στη συνεργασία μας.

Ας αξιοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία για να τις ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο, από κοινού — δημιουργώντας σημαντικές νέες εμπορικές ευκαιρίες, προστατεύοντας το περιβάλλον και οικοδομώντας μεγαλύτερη ευημερία και για τους δύο λαούς μας».

Πρόεδρος του Περού, Κέικο Φουχιμόρι

«Συγχαίρω τον πρόεδρο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα […] και χαιρετίζω τον λαό της Βραζιλίας για αυτή τη δημοκρατική ημέρα».

Πρόεδρος του Ισημερινού, Ντανιέλ Νομπόα

«Η περιοχή μας αντιμετωπίζει κοινούς εχθρούς και κοινές προκλήσεις, ενώ έχει πολλά να κερδίσει όταν συνεργαζόμαστε».

Πρόεδρος της Χιλής, Χοσέ Αντόνιο Καστ

«Μόλις μίλησα με τον πρόεδρο της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα.

Η Χιλή και η Βραζιλία έχουν μπροστά τους ένα μέλλον με πολλά κοινά στοιχεία και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε πάνω σε μια ατζέντα που ενισχύει τις σχέσεις μεταξύ των χωρών μας, τόσο στον τομέα της οικονομικής ολοκλήρωσης όσο και στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος στην περιοχή».

Πρόεδρος του Μεξικού, Κλαούντια Σέινμπαουμ

«Ζήτω η δημοκρατία! Ο λαός της Βραζιλίας νίκησε».

Πρόεδρος της Παραγουάης, Σαντιάγο Πένια

«Χαιρετίζω τον λαό της Βραζιλίας για αυτή τη σπουδαία δημοκρατική διαδικασία.

Η Παραγουάη και η Βραζιλία έχουν κοινή ατζέντα ολοκλήρωσης και ανάπτυξης. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε από κοινού για την ευημερία των λαών μας».

Πρόεδρος της Ουρουγουάης, Γιαμαντού Όρσι

«Μόλις μίλησα με τον εκλεγμένο πρόεδρο της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, έναν φίλο.

Τον συνεχάρην για τη νίκη του και για τη γιορτή της δημοκρατίας που αντιπροσωπεύει μια εκλογική διαδικασία».

Πρόεδρος της Βολιβίας, Ροδρίγο Πας

«Η Βολιβία και η Βραζιλία είναι γειτονικές και αδελφές χώρες, ενωμένες από μια κοινή ιστορία και κοινές προκλήσεις.

Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί για να ενισχύσουμε τις σχέσεις μας και να δημιουργήσουμε περισσότερες ευκαιρίες για τις χώρες μας».

Πρόεδρος της Κούβας, Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ

«[…] Αυτή η ιστορική νίκη διασφαλίζει τη συνέχιση της πορείας ειρήνης, κυριαρχίας και κοινωνικής δικαιοσύνης που έχει χαράξει ο λαός της Βραζιλίας υπό την ηγεσία σας».

Πρόεδρος του Παναμά, Χοσέ Ραούλ Μουλίνο

«Συγχαίρω τον λαό της Βραζιλίας για αυτή τη δημοκρατική ημέρα και ιδιαίτερα τον πρόεδρο Λούλα για τη νίκη του!

Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε από κοινού για τις χώρες μας».

Ρεπορτάζ: Φερνάντο Καρντόζο

Επιμέλεια: Κλάρενς Φερνάντες

Πηγή: Reuters, 26 Οκτωβρίου 2026.