Αρχική Blog Σελίδα 2993

Shocking Revelations in Leaked EU-Turkey Negotiations Reveal Erdogan’s Threats to Flood Europe with Refugees

0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leaked transcripts of the negotiations that took place between the leadership of the European Union back in November, directly with Turkish President Recep Tayipp Erdoğan, reveal tense dialogue and an Erdogan who realizes that the EU is on its knees and has no alternative plan to handle the influx of refugees from Syria.

The Guardian called Erdogan “confident that he holds all the cards in the negotiation” based on the diplomatic record of the meeting he had with Jean-Claude Juncker and Donald Tusk, the presidents of the European Commission and the European Council, respectively.

The four-page record of the meeting between Erdoğan, Juncker and Tusk paints a bleak picture of an EU prostrate and with its head bowed before a Turkish leader who treats their offers, pleas, and arguments with derision and ridicule.

“We really want a deal with you,” Tusk told Erdoğan, according to the leak of the note to the Greek financial media website, euro2day.gr, which leaked the confidential documents. (images below)

“So how will you deal with refugees if you don’t get a deal? Kill the refugees?” Erdoğan responded.

He asked whether the EU was offering Turkey €3 billion a year, or the same figure over two years. When told the latter, he said: “We can open the doors to Greece and Bulgaria anytime and put the refugees on buses.”

In what was clearly a tense meeting, Erdogan belittled Juncker— who had been prime minister of Luxembourg from 1995 to 2013. Saying he represented 80 million people, he told Juncker: “Luxembourg is just like a little town in Turkey.”

Erdogan also brought up Greece in the talks, calling the €3 billion offer “an insult”. Erdogan said in the meetings that “Greece got more than $450 billion during the euro crisis… But $3.4 billion is an insult.”

Fast forward to the present and German Chancellor Angela Merkel has since confirmed that the €3 billion discussed in November is, in fact, a down payment for Turkey with more money to follow.

European commission spokeswoman Mina Andreeva said on Monday that the €3bn, only agreed finally last week by the EU, was merely an “initial” payment. Merkel herself alluded to the same following her most recent meeting with Erdogan in Ankara.

Juncker admitted to Erdoğan that the EU delayed publication of a highly critical report on the state of democracy in Turkey until after elections in early November to favor the president’s governing AK party. Erdoğan dismissed the report as an “insult”.

Erdoğan also complained about the lack of summits between Turkey and the EU.

A full summit was staged in Brussels two weeks later.

Germany’s Der Spiegel magazine also suggested that the transcript shows the extent to which the EU is being blackmailed by Erdogan.

“Erdogan is the gatekeeper for more than two million refugees who are currently living in Turkey, so he can make demands that until recently were poison to the Europeans.”

“The minutes are not the first indication of how robust Erdogan is behaving in the refugee crisis. His visit in early October 2015 is still well remembered by top figures in the EU,” when he met with Juncker, Tusk and European Parliament President Martin Schulz.

“Erdogan, the guest, left no doubt about who was in charge. After some chat he invited the others to the table with a gesture ‘like a sultan,’ recalled one person who was there.”

The German magazine also quoted leading members of Angela Merkel’s cabinet, who are “under no illusions when it comes to the intentions of the Turkish president,” and said it was conceivable that the three billion euros already promised to Erdogan may soon have to be increased.

“Everyone knows that he can blackmail us,” a cabinet source told Spiegel.

“And we will pay it.”

BY

http://www.pappaspost.com

The leaked transcripts of the meeting:

11223344

Coming Trump-Putin-Erdogan deal rumbles thru ME

0

The NBC report that Russian President Vladimir Putin may be considering making President Donald Trump the “gift” of turning over former NSA analyst Edward Snowden is part of a much broader scheme that is already sending tremors through the Middle East. Snowden won asylum in Moscow after leaking secrets to journalists four years ago. The Trump administration appears to have leaked the rumor about the US leaker, seen by some Americans as a whistleblower, as a trial balloon in the secret give-and-take maneuvers afoot between the two presidents and a third, Turkey’s Reccep Tayyip Erdogan, over a trilateral pact for leading the war to eradicate ISIS in Syria and Iraq.

When Trump talked on the phone to Erdogan last Tuesday, Feb. 7, he was told that America’s extradition of Turkish opposition leader Fatullah Gulen was a sine qua non for any deal. Erdogan has accused Gulen, who lives in exile in America, of orchestrating the failed military coup against him last July and the plot for his assassination. Gulen denies he had any hand in the coup.

Erdogan made it clear to the US president that if he wants Turkey as a partner for fighting terror, Gulen’s party, whose FETO party he insists is a terror organization, must be included in that heading
Trump promised to examine Turkey’s Gulen dossier, which would have to stand up in a US court as sufficient grounds for extradition. Four days later, on Friday, Feb. 10, the new CIA Director Mike Pompeo arrived in Ankara on his first foreign trip, to discuss plans for cooperation in Syria. He was also handed the Gulen dossier.

The Trump administration then extendied this trade-off by a bid to gain the extradition from Moscow of Edward Snowden, whom the president has called a “spy” and a “traitor.” This would count as a gesture by Putin for promoting the three-way pact for their joint Middle East ventures.

From Ankara, the CIA director continued to Riyadh to see about harnessing the Saudis to those ventures.

Trump was deadly serious when he vowed that “The United States will swiftly and completely destroy the Islamic State – ISIS.” He is proposing to embark on a herculean task that calls for a coalition of several armies and whose consequences are unforeseen. When George W. Bush set out to destroy Al Qaeda in Iraq 11 years ago, he never imagined he was creating fertile soil for the rise of the equally menacing Islamic State. Therefore, the mission to destroy ISIS can’t stop there. The combatants must be ready to sustain a massive long-term military presence in the Middle East to make sure that a new bane does not raise its head.
Trump has also set his would-be partners a stiff price for their pact. It was signaled by the news report that his administration is contemplating branding Iran’s Revolutionary Guards Corps and its intelligence and operational arm, Al Qods, a terrorist organization.
In addition to their combined war on ISIS, the US president is adamantly demanding that his designated allies come together to rid Syria, Iraq and Yemen of Iran’s military presence. This would require the overwhelming military presence in the Middle East of the combined might of the US, Russia, Turkish, Saudi and Egyptian armies.

His goal is to knock the Islamic Republic off its pedestal as the leading Middle East power set up by Barack Obama and his secretaries of state, Hillary Clinton and John Kerry, in eight years of strenuous diplomacy and the outlay of hundreds of billions of dollars.

Israeli Prime Minister Binyamin Netanyahu will therefore be bursting through an open door if he tries delivering a lengthy harangue to Trump on the threats posed by Iran and Hizballah when he begins a visit to Washington on Wednesday, Feb. 15. He would do better to ignore the counsels of the pundits and advisers at home who have not yet caught up with the new president in the White House, or grasped the scale of the earthquake Trump and Putin are preparing for the entire region.

Netanyahu will find the US president fully conversant with the Iranian threat to Israel. But he will also need to understand that there is a new way of doing business in Washington:

1. Trump sets his own order of priorities and will not be swayed by Israel.

2. He will always demand a quid pro quo for his cooperation.

3. He will get straight down to brass tacks, namely, a direct question: What are Israel and the IDF prepared to contribute to his prime objective of destroying the Islamic State?
The prime minister will no doubt reply that Israel already contributes intelligence and other forms of assistance to the international war on Islamist terror. However, he will almost certainly find that this does not satisfy his host, who will ask for more direct Israeli military involvement in the campaign against ISIS.  Trump will point to the precedent of 2006, when Israeli special operations officers and soldiers took part in the fighting in Iraq.

Since the president intendeds for Saudi, Emirates and Egyptian troops to join his campaign against ISIS, he envisages their armies fighting shoulder to shoulder with the IDFand so providing an opening for diplomacy towards am Israeli-Arab peace accord.
Trump is holding in abeyance for a number of weeks his decision about transferring the US embassy from Tel Aviv to Jerusalem. Meanwhile, he will expect to come to terms with Netanyahu on a US-Israel formula for the future of Israeli communities in Judea and Samaria, just as the late Ariel Sharon struck a deal with Bush.

The flood of reports claiming the US President has already decided against the embassy move to Jerusalem are unfounded and the work of pre-Trump elements.
www.debka.com

Turkey looks to train and build unified Libyan army

0

 

By Libya Herald reporter.

Serraj eyes up Turkish helicopters (Photo: PC)

Turkey and Libya have agreed to look into the possibility of Turkish involvement in building and training a united, professional Libyan army. The two side also agreed as a first step to send a group of Libyan pilots to Turkey for training on Turkish-made helicopters and drones.

The move, announced by the Presidency Council followed yesterday’s visit by Presidency Council head Faiez Serraj to a factory that produces equipment for the Turkish Air Force, including helicopters.

It has also emerged that in his talks with Serraj, Turkey’s Prime Minister Binali Yildirum said he would press Turkish Airlines to restore flights to Libya. Turkey would also look into easing visa restrictions on Libyan citizens.

The Turkish carrier suspended its operations to Libya in January 2015, becoming the last foreign airline to do so as clashes worsened in the country. Previously, Turkish Airlines flew to Tripoli, Benghazi, Misrata and Sebha.

On Wednesday it was announced a joint committee was to be formed between the countries to expedite the return of Turkish companies to Libya so they can resume working on stalled projects.

/www.libyaherald.com

Δίκαιη λύση προϋποθέτει αποτρεπτική ισχύ επιβολής

0

του Στέλιου Παπαθεμελή*

 Για την Γενεύη Νο1 Ερντογάν, Γκιλντιρίμ, Τσαβούσογλου και όλο το κακό συναπάντημα της γείτονος, περιλαμβανομένων και των εναπομεινάντων, εκτός φυλακής στρατηγών της υπήρξαν ωμοί και κατηγορηματικοί στην αξίωσή τους να διατηρηθεί εσαεί ο Αττίλας και οι δυσώνυμες εγγυήσεις τους με στόχο τον γεωπολιτικό έλεγχο ολόκληρης της Μεγαλονήσου. Θα ανέμενε κανείς ότι τούτων ούτως εχόντων καμία ελληνική ηγεσία Κύπρου-Ελλάδος δεν θα διενοείτο λίγες εβδομάδες μετά το φιάσκο της Γενεύης  1,  να προσέλθει σε άλλη Γενεύη 2  χωρίς να αλλάξει τίποτε που να αποδεικνύει διαφοροποίηση στάσεως της Τουρκίας. Τουναντίον μάλιστα πυκνώνουν σε καθημερινή βάση οι έργω προσβολές της ελληνικής κυριαρχίας με μπαράζ παραβάσεων, παραβιάσεων  και υπερπτήσεων.

Οι επισπεύδοντες (ξένος παράγων, αποτυχημένοι γραφειοκράτες, τούρκοι) επείγονται να κλείσουν το ζήτημα πριν η νέα αμερικανική αντμινιστρέϊσιον ενδεχομένως θελήσει να αναλάβει πρωτοβουλίες διαφορετικές από την απελθούσα.

Με πρωτοβουλία του Κυπρίου προέδρου σερνόμαστε σε νέα διάσκεψη που είναι νομοτελειακά δεδομένο να αποτύχει, βλάπτοντας ταυτόχρονα Ελλάδα και Κύπρο. Εύπιστος σε υποσχέσεις μεγαλοσχήμων ρυμουλκήθηκε από τον Μπάϊντεν το 2014 και τον Κέρι, το 2015-16. Ποιος τον ξεσηκώνει αυτή τη στιγμή; δεν ξέρουμε. Παίρνει πάντως στο λαιμό του και ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Η Αθήνα όφειλε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να εμποδίσει τη σύγκληση της νέας Πενταμερούς (κατ΄ ευφημισμόν Πολυμερούς) αφού είναι αδύνατο να προσδοκά κάτι θετικό. Κυπριακός και ελλαδικός Ελληνισμός έχουμε πολυτρόπως υποχωρήσει. Ως εδώ και μη παρέκει! Επειδή «πέφυκε γαρ το ανθρώπειον δια παντός άρχειν του είκοντος, φυλάττεσθαι  δε το επιόν»(Θουκυδίδης IV,61), (= Είναι ίδιον του ανθρώπου να εξουσιάζει πάντοτε όποιον δεν αντιστέκεται και να αμύνεται σε όποιον του επιτίθεται).

Και επειδή σερνόμαστε 43 χρόνια σε ατελεύτητους διαλόγους με τον εισβολέα, να συνειδητοποιήσουμε επί τέλους ότι ο τούρκος δεν πρόκειται να συμφωνήσει, και αν το κάνει , δεν πρόκειται να τηρήσει τη συμφωνία. «Το πειστικότερον των εθνικών μας δικαίων επιχείρημα», έλεγε ο εθνικός μας ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, «είναι η δύναμις». Στη Λωζάννη στα 1923  διαθέταμε πραγματική δύναμη παρά τη προηγηθείσα Καταστροφή, τα 110.000 ένοπλα Ελληνόπουλα της Στρατιάς του Έβρου. Αυτούς φοβήθηκε ο Ισμέτ Ινονού και ξαναγύρισε στη Διάσκεψη (μαρτυρία του υπαρχηγού του Νουρ Μπέη). Μας έχει ασκηθεί από ιστορικούς σοβαρή κριτική γιατί δεν αξιοποιήσαμε όσο θα μπορούσαμε εκείνη τη δύναμή μας. Ο Douglas Dakin π.χ. μας χρεώνει ότι είμαστε το μόνο έθνος της Βαλκανικής που δεν απελευθέρωσε την ιερή του πρωτεύουσα. Κατά τον Βρετανό ιστορικό θα το μπορούσαμε δύο φορές, πρώτη τον Ιούλιο του 1922, όταν από τον Έβρο ως την Κωνσταντινούπολη και σε ολόκληρη τη βορειοδυτική Μικρασία δεν υπήρχε ούτε ένας τούρκος στρατιώτης. Η δεύτερη τον Απρίλιο του 1923 όταν οι δυνάμεις του Κεμάλ καίτοι νικήτριες ήταν μεταξύ τους μαλλιά κουβάρια.

Δίκαιη λύση του Κυπριακού θα υπάρξει μόνον όταν ο Ελληνισμός υπερβεί την εξοπλιστική απραξία και αποκτήσει αποτρεπτική ισχύ, ικανή να καταφέρει δυνατό ανταποδοτικό πλήγμα στον εχθρό. Η πολιτική της Τουρκίας συνίσταται στην απειλή, την επίδειξη ή και τη χρήση στρατιωτικής βίας. Επείγει ένα ολοκληρωμένο αναθεωρημένο ελληνικό δόγμα εθνικής ασφάλειας. Η όποια ανατροπή οπλικής ισορροπίας πρέπει να αντιμετωπισθεί άνευ υπαιτίου βραδύτητος για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του εθνικοαμυντικού μας σχεδιασμού. Αποτρέπει τον πόλεμο μόνον όποιος είναι αποφασισμένος να πολεμήσει. Μαζί και πριν από τις επιχειρησιακές δυνατότητές μας πρέπει να υψωθεί το φρόνημα του λαού και ιδίως των νέων μας. Διότι τελικά ισχύει αυτό του Ευριπίδη «αεί γαρ άνδρα σκαιόν, ισχυρόν φύσει ήσσον δέδοικα τ’  ασθενούς τε και σοφού»(=φοβούμαι πάντοτε λιγότερο τον δυνατό που η φύση του ΄δωσε λίγο μυαλό, από τον αδύναμο, αλλά σοφό).

Πάντως σε ό,τι αφορά την όποια υλικοτεχνική υπεροχή του εχθρού είναι σήμερα διεθνώς διάχυτη η εκτίμηση ότι οι εκκαθαρίσεις Ερντογάν στο στράτευμα, η αποστράτευση καλά εκπαιδευμένων και ο αποδεκατισμός της ηγεσίας τους έχουν αποδυναμώσει καίρια την όποια ένοπλη ικανότητα του τουρκικού στρατού.

Οι διαβόητες ΜΚΟ των αυτοαποκαλούμενων «αλληλέγγυων» (αμερικανικής εμπνεύσεως ΝGO για υπεξαίρεση κρατικής εξουσίας) έγιναν κράτος εν κράτει. Διαχειρίζονται κοινοτικά και εθνικά κονδύλια ασυνήθους ύψους και χειραγωγούν κατά το δοκούν πρόσφυγες(όσοι είναι) και (λαθρο)μετανάστες που έχει προωθήσει εδώ ο νεοοθωμανός. Τα διαδραματισθέντα προχθές στο Κέντρο Φιλοξενίας Ελληνικού με προπηλακιζόμενο τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, στον οποίο απαγόρευσαν τελικά την είσοδο στο χώρο, είναι ενδεικτικά του αλαλούμ που προκαλεί η εμμονική παραίτηση από τις εξουσίες του κράτους και η ρητή ή σιωπηρή εκχώρησή τους στους «πρόθυμους» των ΜΚΟ. Το συμβάν ας ευχηθούμε να είναι διδακτικό όχι μόνο για τον παθόντα, αλλά για ολόκληρη τη κυβέρνηση. «Προβουλεύεσθαι κρείσσον προ των πράξεων ή μετανοείν», όπως συμβούλευε ο Δημόκριτος, να σκέφτεσαι πριν κάνεις κάτι, για να μην χρειαστεί να μετανιώσεις μετά.

Οι παλιότεροι θυμούνται το τηλεγράφημα του τούρκου ναυάρχου στο αρχηγείο του «Μάλτα γιοκ»! Να όμως που η Μάλτα «υπάρχει» και με ύφος υπερδυνάμεως «βάφτισε» προ ημερών τα Σκόπια Μακεδονία! Τα ελληνικά αντίμετρα έπρεπε να είναι άμεσα για να πονέσουν τους παραχαράκτες της ιστορίας μας: Κανένα πλοίο ελληνικών συμφερόντων στο νηολόγιο της Μάλτας! Κατάπιαμε και αυτή την πρόκληση άψητη;

*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ηλεκτ. ταχ. : [email protected], [email protected]

Χρειαζόταν τόσο μεγάλη αναστάτωση στο Κορδελιό για τη βόμβα;

8

του κ. Γιώργου Μουρουζίδη, ταξιάρχου ε.α.

Δεν εξαντλήθηκε η συνεργασία

Την προσεχή Κυριακή, οι κάτοικοι της περιοχής του Ν. Κορδελιού θα μετακινηθούν, ώστε να προστατευθούν από ενδεχόμενη έκρηξη κατά τη διαδικασία εξουδετέρωσης της βόμβας. Η τελευταία μαζική μετακίνηση των κατοίκων του Ν. Κορδελιού,  χρονολογείται από την εποχή που εγκατέλειψαν την πατρογονική τους εστία στην Μ. Ασία, εξαιτίας της διαχρονικής ελληνικής διχόνοιας και των σφαλμάτων της τότε στρατιωτικής ηγεσίας .

Δυστυχώς η διχόνοια, οι έριδες, ο τοπικισμός, τα συντεχνιακά συμφέροντα και οι εγωισμοί ποτέ δεν εξέλειπαν από αυτήν την χώρα.

Μολονότι μετά την λήξη του Β΄Π.Π. μέχρι σήμερα έχουν γίνει εκατοντάδες ανάλογες επιχειρήσεις με απόλυτη επιτυχία, ακόμα και εντός αστικού ιστού,  είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται εκκένωση περιοχής στην Ελλάδα.

Στις επόμενες φωτογραφίες βλέπετε παλαιότερες περισυλλογές, εντός αστικού ιστού ή εγκαταστάσεων.

Η  φωτογραφία είναι από το κέντρο της Λαμίας, όπου βρέθηκε βόμβα  250 κιλών, τον Ιανουάριο του 2008. Η βόμβα αφού απενεργοποιήθηκε  φορτώθηκε  και μεταφέρθηκε  για καταστροφή, από πυροτεχνουργούς του ΣΥΠ.

 

Η  φωτογραφία είναι από ανάλογη επιχείρηση, από πυροτεχνουργό του ΣΥΠ, στο Ικόνιο του Πειραιά και αφορά  βόμβα  500 κιλών, τον Ιούλιο του 2009.

-Στις 26/12/2016, 54.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από την πόλη του Augsburg στη  Ν. Γερμανία, όταν εργάτες ανακάλυψαν μια βόμβα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.  Λόγω του μεγέθους της βόμβας 1,8 τόνοι, η περιοχή εκκενώθηκε σε ακτίνα  1,5 χιλιομέτρων.  http://www.euronews.com/2016/12/26/54000-evacuated-as-ww2-bomb-found-in-germany

– Στις 26/2/2015 βρέθηκε βόμβα 250 κιλών στο Dortmund. Η ακτίνα εκκένωσης ήταν 250 μέτρα.  http://www.dw.com/en/unexploded-wwii-bomb-found-near-dortmunds-signal-iduna-park/a-18282545

-Πριν λίγες ημέρες, κατά τη διάρκεια των πρώτων εκσκαφών για την κατασκευή  σταθμού του μετρό στον Πειραιά, βρέθηκε βόμβα από το Β`ΠΠ. Για το συμβάν ενημερώθηκε άμεσα η ΕΛ.ΑΣ. όπου απέκλεισε το σημείο για αρκετή ώρα, ενώ αργά το απόγευμα η ειδική μονάδα του Στρατού ΤΕΝΞ, την παρέλαβε με ασφάλεια. http://www.iefimerida.gr/news/318005/vrethike-vomva-toy-v-pagkosmioy-polemoy-sta-erga-toy-metro-ston-peiraia-eikones#ixzz4YDHLuB8U.

Η επικείμενη επιχείρηση στο Κορδελιό θα γίνει από  προσωπικό του ΤΕΞΝ, το οποίο έχει  μικρότερη  εμπειρία, συγκριτικά με την εμπειρία που απέκτησαν οι πυροτεχνουργοί του ΣΥΠ, από τις επιχειρήσεις εξουδετέρωσης και καταστροφής  εκατοντάδων βομβών τα τελευταία 70 χρόνια.

Η ειδικότητα του πυροτεχνουργού, είναι νομικά θεμελιωμένη και θεσμικά κατοχυρωμένη στο Σώμα Υλικού Πολέμου του ΣΞ από το 1949.

Μέχρι το 2014, στο φάσμα των καθηκόντων  της ειδικότητας του πυροτεχνουργού του ΣΥΠ, συμπεριλαμβάνονταν και η περισυλλογή και εξουδετέρωση πάσης φύσεως εγκατεσπαρμένων-εγκαταλελειμμένων πυρομαχικών και εκρηκτικών μηχανισμών, ειρηνικής ή πολεμικής περιόδου.

Στη συνέχεια, το κομμάτι της περισυλλογής και εξουδετέρωσης πάσης φύσεως εγκατεσπαρμένων-εγκαταλελειμμένων πυρομαχικών και εκρηκτικών μηχανισμών, μετά από ένα κοινό μεταβατικό στάδιο 3  χρόνων περίπου,  πέρασε από το 2015 στο όπλο του ΜΧ,.

Η μεταφορά των προαναφερόμενων αρμοδιοτήτων κόστισε μερικά εκατομμύρια ευρώ και έγινε, αφού είχε προκύψει ήδη η κρίση στη χώρα, χωρίς να συντρέχει μάλιστα καμία επιχειρησιακή ανάγκη για τον ΕΣ. Η σκοπιμότητα της απόφασης αυτής ήταν η εξυπηρέτηση  συντεχνιακών και  τοπικιστικών  συμφερόντων.

Το ολικό βάρος της Βόμβας είναι 500 λίβρες,  δηλαδή 260 κιλά με καθαρό βάρος εκρηκτικής ύλης 130 κιλά, και δύο πυροσωλήνες ή ενδεχομένως και έναν.

Η περιοχή γύρω από την βόμβα θα εκκενωθεί σε απόσταση 2.000 μέτρων. Το όριο αυτό είναι  το μέγιστο θεωρητικά, σύμφωνα με το συμβουλευτικό Τεχνικό Εγχειρίδιο, το οποίο   παρέχει και την δυνατότητα στον υπεύθυνο να αυξομειώνει τα όρια ασφαλείας.

Στο σημείο αυτό ανακύπτουν ορισμένα ερωτήματα :

 Αφού λαμβάνονται τα μέγιστα μέτρα ασφαλείας  αναφορικά με την ακτίνα εκκένωσης, γεγονός που υποδηλώνει και  την  εκτίμηση της επικινδυνότητας πλέον της τυπικότητας , γιατί  το ΤΕΝΞ  δεν συνεργάζεται με τους  πυροτεχνουργούς  του  ΣΥΠ. Είναι δηλαδή υπηρεσιακό  και ηθικό,  70.000 άνθρωποι στα όρια υστερικής φοβίας  να υποβάλλονται σε τέτοια ταλαιπωρία, χωρίς προηγουμένως να έχει εξαντληθεί η συνεργασία  όλων των στελεχών  του Ελληνικού Στρατού,  επ ωφελεία  της πόλης και του πληθυσμού της.

Δεν θα έπρεπε η προαναφερόμενη προτεινόμενη συνεργασία, να επιβάλλεται και από την ανάγκη  περιορισμού ενδεχομένως του συνολικού  οικονομικού κόστους  (άμεσου  και έμμεσου)της επιχείρησης, το οποίο δυστυχώς  δεν απασχολεί την δημόσια συζήτηση.

Ποιά επιχειρησιακή  θεωρία και βάσει ποιού ιστορικού στρατιωτικού προηγούμενου, απαξιώθηκαν εφάπαξ τόσοι πυροτεχνουργοί του ΣΥΠ, οι οποίοι όταν εξουδετέρωναν  και τις βόμβες, έπαιρναν ψίχουλα συγκριτικά με τα επιδόματα και τα προνόμια του ΤΕΝΞ.  Ίσως αυτός να είναι ο λόγος της έλλειψης συνεργασίας.

Για να νικήσουμε τους Τούρκους πρέπει πρώτα να νικήσουμε τις παθογένειες μας.

Γιώργος Μουρουζίδης

Ανώτατος Αξκός εα

Η άλλη όψη της Σουηδίας

0

Του Μιχαήλ Στυλιανού Φεβρουάριος 9, 2017 

Σε εφημερίδα των Αθηνών και σε ιστοσελίδες δημοσιεύθηκε προ ημερών άρθρο Έλληνα επιχειρηματία, πρόσφατα εγκατεστημένου στη Σουηδία, ο οποίος, υπό το κράτος του ψυχολογικού συγκλονισμού εκ της αλλαγής του κοινωνικού/πολιτιστικού τοπίου, θέλησε να μεταφέρει στη γενέτειρα την εικόνα που τον γοήτευσε, προφανώς ως μέτρο σύγκρισης και ίσως ως στόχο εθνικής άμιλλας…

Στη χθεσινή έκδοση του πανεποπτικού αμερικανικού οικονομικού δελτίου Zero Hedge, o γράφων συνάντησε μιαν εικόνα πολύ διαφορετική, (την οποία συχνά συναντά και σε εκθέσεις του ειδικευόμενου Ινστιτούτου Gatestone), που κρίνει ωφέλιμο να αντιπαραθέσει στις εντυπώσεις εκ του πρώτου αναγνώσματος, αφ’ ενός για λόγους αποκατάστασης κάποιας ισορροπίας και αφ’ ετέρου για ν’ αποτρέψει πιθανό ομαδικό κύμα μετανάστευσης, σε μια χώρα με ούτως ή άλλως αφιλόξενο καιρικό κλίμα.

Είναι εύγλωττη και η εισαγωγή στην είδηση:

« ΄Ενας αξιωματικός της σουηδικής αστυνομίας πρόσφερε πρόσφατα κάπως περισσότερη αλήθεια από όση έχει συνηθίσει ο κόσμος, όταν ανέβασε στο Facebook μια κραυγή αγανάκτησης για τα εγκλήματα μεταναστών που δυναστεύουν την περιοχή αρμοδιότητος του και την χώρα του.»

Την καταγγελία στο facebook υπογράφει ο Πήτερ Σπρίνγκαρε, ανώτερος ερευνητής στο τμήμα σοβαρών εγκλημάτων, του Αστυνομικού Διαμερίσματος Örebro, με 47ετή υπηρεσία. Ιδού τι έγραψε:

«Peter Springare, February 3 at 2,18 pm Orebro Sweden

Είμαι τόσο εξοντωτικά κουρασμένος. Ότι θα γράψω εδώ κάτω δεν είναι πολιτικά ορθό. Ότι θα κάνω γνωστό σε σας, φορολογούμενοι, είναι απαγορευμένο να λέγεται από εμάς τους κρατικούς υπαλλήλους. Αυτό οδηγεί σε τέρμα της σταδιοδρομίας και του μισθού. Μ’ όλο που είναι η αλήθεια. Αλλά δεν με νοιάζει για όλα αυτά, φεύγω σύντομα στη σύνταξη μετά από 47 χρόνια σε αυτήν την υπηρεσία. Θα εξηγώ από τώρα και κάθε εβδομάδα, με λεπτομέρειες, τι έχω να κάνω ως ερευνητής εν υπηρεσία στην αστυνομία του Ορέμπρο. Και δεν θα είναι το πρέπον, κατά τη γνώμη των άλλων αριστερής αντίληψης εγκληματολόγων στη γενική συζήτηση.

Οι συνταξιούχοι μας είναι στα γόνατα, το σχολείο έχει τα χάλια του, η ιατρική περίθαλψη είναι μια κόλαση, η αστυνομία έχει πλήρη απόγνωση. κλπ, κλπ. ΄Ολοι ξέρουμε γιατί, αλλά κανείς δεν τολμά ή δεν θέλει να κατονομάσει τον λόγο, επειδή η Σουηδία έζησε καταναλώνοντας τον μύθο της τέλειας κοινωνίας των σεμνοτύφων, που διαθέτουν απεριόριστα μέσα να καταλαμβάνουν το προσκήνιο, όταν πρόκειται να είναι η μόνη πολιτικά ορθή επιλογή σε ένα δυσλειτουργικό κόσμο.

Νάμαστε, λοιπόν. Ιδού τι χειρίστηκα αυτή τη βδομάδα, Δευτέρα-Παρασκευή: Βιασμός, βιασμός, ληστεία, βαρεία σωματική βλάβη, βιασμός-βιαιοπραγία και βιασμός, ληστεία, εκβιασμός, σωματική επίθεση, βία κατά αστυνομικού, απειλές κατά αστυνομικού, χρήση ναρκωτικών, έγκλημα περί τα ναρκωτικά, έγκλημα, κακούργημα, απόπειρα φόνου, βιασμός ξανά, ληστεία ξανά και βιαιοπραγίες.

Φερόμενοι δράστες: Αλή Μωχαμέτ, Μαχμούτ, Μωχαμέτ, Μωχαμέτ Αλή, και πάλι, και πάλι, Κρίστοφερ… -ναι, είναι αλήθεια, ένα σουηδικό όνομα για αδίκημα με ναρκωτικά- Μωχαμέτ, Μαχμούτ Αλή, ξανά και ξανά…

Χώρες εκπροσωπούμενες στα εγκλήματα: Ιράκ, Ιράκ, Τουρκία, Συρία, Αφγανιστάν, Σομαλία, Συρία πάλι, άγνωστη χώρα, άγνωστη, Σουηδία. Για τους μισούς των κατηγορουμένων δεν έχουμε βεβαιότητα ως προς τη χώρα καταγωγής επειδή δεν έχουν νόμιμα στοιχεία ταυτότητος. Πράγμα που συνήθως σημαίνει ότι ψεύδονται για την εθνικότητα και την ταυτότητά τους.

Και μιλάμε εδώ μόνο για τον Δήμο του Ορέμπρο. Και τα εγκλήματα αυτά καταλαμβάνουν τα 100% του υπηρεσιακού δελτίου μας.

΄Ετσι είναι τα πράγματα εδώ και είναι συνέχεια έτσι στα τελευταία 10-15 χρόνια.

Τα ξαναλέμε την ερχόμενη Παρασκευή, με τον απολογισμό της ερχόμενης εβδομάδας.»

Δεν μας προκαλεί έκπληξη -σημειώνει το Zero Hedge- το γεγονός ότι το ξέσπασμα του Σπρίνγκαρε, προκάλεσε άμεση εθνική καταιγίδα, με θαυμαστές να χειροκροτούν το κουράγιο της παρρησίας του, ενώ άλλοι να τον λιθοβολούν ως ρατσιστή και ξενοφοβικό.

Οι υποστηρικτές του οργάνωσαν ένα κίνημα στο facebook, που γρήγορα συγκέντρωσε 75.000 μέλη, μεταξύ των οποίων και αρκετούς συναδέλφους του αστυνομικούς. Και όπως έγραψε η ιστοσελίδα Nyheter Itag, στο αστυνομικό τμήμα όπου υπηρετεί έφθασαν 60 ανθοδέσμες θαυμαστών του.

Ιδού λοιπόν η άλλη –μη ειδυλλιακή –εικόνα της Σουηδίας, προφανώς αθέατη από την προνομιακή οπτική γωνία του πρόσφατα εγκατεστημένου εκεί, έκθαμβου ΄Ελληνα επιχειρηματία. Για την αποκατάσταση κάποιας ισορροπίας…

Υστερόγραφο

Χθες οι προβλέψεις του Σπρίνγκαρε επαληθεύθηκαν. Εναντίον του ασκήθηκε δίωξη για έγκλημα μίσους («Hate Crime») !

Όπως έγραψε η ιστοσελίδα Breitbart του Λονδίνου, η Αρχιεισαγγελέας της Εισαγγελίας του Μάλμε, Μαρία Στέροπ, θα εξετάσει την εγγραφή του Σπρίνγκαρε στο facebook, που αν έχει εγκληματικό χαρακτήρα, θα επισύρει την απόλυσή του.

Αλλά και η υπηρεσία εσωτερικών ερευνών της αστυνομίας ανακρίνει τον Σπρίνγκαρε για υποκίνηση σε ρατσιστικό μίσος, επιβεβαίωσε η υπηρεσία Τύπου της αστυνομίας. Ο εκπρόσωπος της υπηρεσίας στο Όρεμπρο δήλωσε ότι ο κ. Σπρίνγκαρε θα συνεχίσει να εργάζεται κατά τη διάρκεια της έρευνας.  Αν η δραστηριότητα του στο facebook κριθεί παραβατική η θέση του θα επανεξεταστεί.

Το επιμύθιο της ιστορίας του Σουηδού αστυνομικού Σπρίνγκαρε εισάγει πρόσθετη αποκαλυπτική διάσταση της σουηδικής αληθινής πραγματικότητας: Την άρνηση του δικαιώματος του πολίτη στην ενημέρωση και την δίωξη της αλογόκριτης αληθινής πληροφόρησης ως «εγκλήματος μίσους».

Όταν η λειτουργία της « ιδεώδους δημοκρατίας» μεταλλάσσεται σε λογοκρισία και φασισμό…

ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ

 Οι νέοι ρόλοι στην περιοχή.

0

ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ.

Τέσσερις είναι οι μείζονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, σε μια εποχή που οι δυνατότητες ανταπόκρισής της βρίσκονται στο ναδίρ. Η πρώτη είναι η οικονομική, κοινωνική, πολιτική και κάθε άλλου είδους εσωτερική κρίση. Η δεύτερη, η αναγκαία αναδιαμόρφωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η τρίτη οι σχέσεις με την Τουρκία και η τέταρτη οι μεγάλες αλλαγές στην αρχιτεκτονική του ευρύτερου γεωπολιτικού περιβάλλοντός της.

Τις αντιμετωπίζει με τη δύναμη της αδράνειας. Κανείς δεν κάνει τίποτε αλλά, ο μεγάλος Θεός της Ελλάδας φροντίζει για τα τέκνα του. Η γεωπολιτική θέση της χώρας και η ιστορική και πολιτισμική της παράδοση την καθιστούν χρήσιμη για τις ισχυρές δυνάμεις που αναδιαμορφώνουν, κάθε φορά, τον κόσμο. Όπως γράψαμε και άλλοτε, το κάθε είδους «εύπλαστόν» της, της παρέχει μια ανεκτικότητα που φθάνει στα όρια της απάθειας αλλά αποδεικνύεται σημαντικός παράγων επιβίωσής της.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Όπως υποστηρίζουν ειδικοί επιστήμονες, τα μνημόνια περιέχουν πολλά μέτρα που αν τα ελάμβαναν οι κυβερνήσεις εδώ και καιρό, δεν θα χρειαζόταν ούτε οι σημερινές πιέσεις και απειλές για έξοδο από το ευρώ, ούτε και η απειλή για περαιτέρω μείωση των συντάξεων και των μισθών των Ελλήνων, η πλειονότητα των οποίων έχει φθάσει στο έσχατο όριο επιβίωσης.

Το ερώτημα είναι γιατί οι κυβερνήσεις, μέχρι τη σημερινή, αλλά και η σημερινή με τη σειρά της, δεν έλαβαν αυτά τα μέτρα. Και η απάντηση που δίνουν άνθρωποι που γνωρίζουν είναι πως καλύπτονται συμφέροντα. Τα οποία, προφανώς, είναι ισχυρότερα και σημαντικότερα από την διατήρηση της σύνταξης ή του μισθού του εργαζομένου, τους οποίους η κάθε κυβέρνηση- και η σημερινή- μπορεί να διαχειριστεί με πολλούς τρόπους στην εποχή της μετα-αλήθειας. Το διαδίκτυο, επι παραδείγματι βρίθει ανθρώπων που έναντι ελαχίστου ποσού επιτελούν το έργο του κομματικού τρόλερ.

Αλλά και ο επαρχιωτισμός με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίζεται την, δήθεν, αντίστασή της στις πιέσεις των δανειστών είναι στο πλαίσιο αυτής της μετα-αλήθειας η οποία δεν δίνει και μεγάλη σημασία στην πειθώ. Αλλά, στο φαίνεσθαι.

Το αποτέλεσμα των καθυστερήσεων θα είναι περισσότερο επώδυνο για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Αυτό είναι το τίμημα που θα πληρώσουν – άλλη μια φορά- για να δείξει η κυβέρνηση πως αντιστέκεται και οι οπαδοί  της να αναπτερώσουν το ηθικό τους. Γνωρίζουμε καλά, όμως, πως υπήρχαν, και υπάρχουν, πολλά περιθώρια για λήψη άλλων μέτρων που θα σπάσουν το κατεστημένο ετών και θα βοηθήσουν τη χώρα .  Δεν επιθυμεί να τα λάβει ούτε η σημερινή κυβέρνηση. Για τις προηγούμενες δεν γίνεται λόγος. Φοβάμαι πως και ο λαός έχει παραιτηθεί. Στη Ρουμανία επι ημέρες ο κόσμος βρίσκεται στους δρόμους κατά ενός νομοσχεδίου που απήλασε τους διεφθαρμένους πολιτικούς. Στην Ελλάδα, όλα αυτά τα παρακολουθούμε με παροιμιώδη στωϊκότητα.

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Έτσι, όμως, η χώρα δύσκολα θα μπορέσει να παραμείνει στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε., παραμονή την οποία έχει απόλυτη ανάγκη, όχι μόνο για οικονομικούς λόγους. Ας γίνει συνείδηση πως με τη συμμετοχή μας στον πυρήνα των ευρωπαϊκών μεταμορφώσεων, εκτός από την οικονομία, αγοράζουμε ασφάλεια. Την οποία, στην σκληρή της μορφή ( hard power), ακόμη και όταν την έχουμε, δεν την χρησιμοποιούμε. Ή, καλύτερα, την χρησιμοποιούμε με τρόπο που δεν γίνεται πολύ πειστικός, άρα περιορίζεται η αποτρεπτικότητά του.

Την ασφάλεια αυτή χώρες σαν την Ελλάδα την έχουν ανάγκη σε περιόδους μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, όπως η σημερινή.

Όταν οι Τούρκοι στρατηγοί παραβίασαν τα ελληνικά χωρικά ύδατα στα Ίμια, ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, και νομομαθής, δεν μίλησε για καταπάτηση ελληνικής κυριαρχίας αλλά για παραβίαση Ευρωπαϊκής. Αν η Τουρκία σκέφτεται να μετριάσει τις προκλήσεις της το κάνει διότι η Ελλάδα είναι μέλος του σκληρού πυρήνα της Ε.Ε. Προβληματικό μέλος, αλλά, μέλος. Η μόνη πίεση που μπορεί να ασκήσει το υπουργείο εξωτερικών στην προκλητική συμπεριφορά των Τιράνων και προς την Ελλάδα και προς την ελληνική μειονότητα είναι η υπενθύμιση των υποχρεώσεων της γειτονικής χώρας προς την Ευρωπαϊκή της πορεία. Αυτή η Ευρώπη θα αλλάξει. Και η Ελλάδα θα πρέπει να επιδιώξει να παραμείνει στον σκληρό της πυρήνα.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Το σύστημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι πολύπλοκο και ως πολύπλοκο περιέχει στοιχεία που αλληλοεπηρεάζονται.

Σε διπλωματικό επίπεδο διατηρούνται οδοί επαφής (ευτυχώς). Σε κρατικό, η Τουρκία προβαίνει, καθημερινώς, σε ιταμές προκλήσεις. Αλλά σε κοινωνικό, υπάρχουν ενδείξεις εντυπωσιακής ώσμωσης που, στο μέλλον, θα επηρεάσει τις διμερείς σχέσεις. Τα πλέον μορφωμένα και δυτικοστραφή τμήματα της τουρκικής κοινωνίας που έχουν αποδεσμευτεί και από τις ισλαμικές και από τις κεμαλικές αγκυλώσεις  αναζητούν κάθε είδους διεξόδους προς την Ελλάδα. Αυτή η σχέση, τα φαινόμενα της οποίας θα πολλαπλασιαστούν στο μέλλον, δεν πρέπει να διεγείρει φοβικά σύνδρομα αλλά να αντιμετωπιστεί θετικά. Χρειάζεται κατάλληλη ελληνική πολιτική ώστε στο δημόσιο λόγο της γειτονικής χώρας να αρχίσει να εκλείπει η αρνητική εικόνα για την Ελλάδα. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί στα φανατικά στρώματα της τουρκικής κοινωνίας αλλά, αρκεί μια κρίσιμη μάζα για να προκαλέσει την πυρηνική έκρηξη.

Ο ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΒΑΛΤΟΣ

Πολύ περισσότερο που η Τουρκία με τις επιλογές της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της στο μεσανατολικό βάλτο θα βγει πληγωμένη από τη νεοοθωμανική περιπέτειά της.

Μια άλλη Τουρκία θα αναδυθεί από τη νέα μεσανατολική αρχιτεκτονική με σημαντικό ρόλο, και πάλι, στην περιοχή.

Το ρόλο αυτό, όπως φαίνεται, θα τον επιβλέπει ο τοπάρχης των ΗΠΑ, καθώς η υπερδύναμη ετοιμάζεται για άλλες περιπέτειες σε μακρινές από τις δικές μας θάλασσες.

Και ο τοπάρχης αυτός είναι η Βρετανία. Αυτός ο ρόλος, ακόμη, διαμορφώνεται. Οι ενδείξεις, όμως, τον αχνοφωτίζουν. Οι δύο παραδοσιακές δυνάμεις στις οποίες βασίστηκε η βρετανική και στη συνέχεια η αμερικανική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο ήταν η Τουρκία και το Ισραήλ. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε σε ιδιαίτερο ρόλο την Κύπρο αλλά και την Ελλάδα. Το παζλ γίνεται σύνθετο και το ερώτημα που αναδύεται είναι τι θα κάνει η Γερμανία.

Η Γερμανία, δεν μπορεί να απουσιάσει από την περιοχή. Και υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα την αναγκάσουν να τονίσει την παρουσία της  μέσω της Ε.Ε. Αυτό ενοχλεί τις ΗΠΑ (και τη Βρετανία). Αλλά, χωρίς την Ε.Ε. η Γερμανία είναι πολιτικός νάνος. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: θα χρειαστεί την Ελλάδα στην περιοχή αυτή η Γερμανία; Αν ναι, τη συμφέρει η έξοδος της χώρας από την Ευρωζώνη; Να, λοιπόν, που κάπου αρχίζει να αχνοφωτίζει η μορφή του καλού Θεού της Ελλάδας. Που πάντοτε τη σώζει. Αλλά, συν Αθηνά και χείρα κίνει. Το πολύπλοκο του συστήματος δεν πειράζει. Μη γίνει και χαοτικό…

 

 

 

 

 

 

 

 

Η νέα επίθεση των πάντων κατά του κυπριακού λαού: Τουρκία, Βρετανία, ΗΠΑ και λοιποί

0

 Του Θέμου Χ. Στοφορόπουλου

Η παράνομη ΄”σημαία” του κατοχικού καθεστώτος στον Πενταδάκτυλο. Αυτό το απαράδεκτο θέαμα βλέπουν κάθε βράδι οι Ελληνοκύπριοι που διαμένουν στη Λευκωσία. Φωτογραφία Yannis Kolesidis for The New York Times, ANA-MPA FEBRUARY 11, 2017

Ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες, Λατίνοι, αντιμετωπίζει σήμερα την οργανωμένη πίεση που ασκεί μια αντιλαϊκή συμμαχία, συγκείμενη από τρεις παράγοντες. Πρώτος, η επεκτατική Τουρκία. Δεύτερος, η ιμπεριαλιστική Βρετανία και οι συν αυτή: Ηνωμένες Πολιτείες, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση, η Δύση γενικότερα. Τρίτος παράγων, οι μεγάλοι οικονομικοί όμιλοι που θέλουν να κερδίσουν από τους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου.

Αρχίζοντας από την Τουρκία, θυμίζω ότι ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, κ. Νουμάν Κουρτουμλούς, δήλωσε πρόσφατα ότι: «η Τουρκία με κανένα τρόπο δεν θα κάνει υποχωρήσεις που της έχουν υπαγορεύσει. Θα φτάσει στο σημείο που θα μπορέσει να διασφαλίσει τα δικά της εθνικά συμφέροντα στην Κύπρο και εκεί θα σταματήσει.

Έχουν γίνει πολλές τέτοιες δηλώσεις Τούρκων αρμοδίων που τονίζουν ότι η Τουρκία δεν νοιάζεται «για τα μαύρα μάτια των Κυπρίων», αλλά για τα δικά της συμφέροντα στην Κύπρο και ότι θα ενδιαφερόταν για την Mεγαλόνησο ακόμα και αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τουρκοκύπριος.

Ποια είναι αυτά τα ενδιαφέροντα και συμφέροντα της Άγκυρας Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της Διάσκεψης της Λωζάννης του 1922-23 και από τις διεθνείς πράξεις που υπογράφτηκαν εκεί, σε συνδυασμό με την πάγια πολιτική που ακολούθησε έκτοτε η Τουρκία, σταθερή επιδίωξή της είναι να απαλλαγεί από όσα τότε δέχθηκε (παραμονή Ελληνισμού στην Πόλη, στην Ίμβρο και την Τένεδο, καθεστώς Στενών) και να πάρει όσα τότε δεν έλαβε (ελληνικά νησιά βορείου και ανατολικού Αιγαίου, Δυτική Θράκη, Δωδεκάνησα, Κύπρος, Αλεξανδρέττα, Μοσούλη).

Είναι ο σκληρός πυρήνας του τουρκικού αναθεωρητισμού, στον οποίο ήρθαν να προστεθούν τα νεοοθωμανικά όνειρα.

Μέσα στο γενικό αυτό πλαίσιο, τελικός στόχος της Τουρκίας είναι να θέσει υπό τον πλήρη έλεγχό της ολόκληρη την Κύπρο, της κυπριακής ΑΟΖ περιλαμβανομένης. Τον στόχο αυτό προωθεί με συνέπεια, σταδιακά και συστηματικά, έχοντας ως όργανό της τους Τουρκοκύπριους και τους εποίκους, που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, για προφανείς λόγους συσχετισμού δυνάμεων.

Ό,τι και αν συμφωνηθεί, η Τουρκία θα βρει τρόπους να τους κρατάει δέσμιους Όταν λέω «η Τουρκία» (όπως και όταν αναφέρομαι σε άλλες χώρες με τέτοιο κοινωνικοοικονομικό σύστημα) δεν εννοώ, βέβαια, τον τουρκικό λαό που υφίσταται τις συνέπειες όσων πράττουν οι Τούρκοι ιθύνοντες, οι οποίοι εκπροσωπούν συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα. Τις συνέπειες υφίστανται και οι Τουρκοκύπριοι. Είναι η τουρκική ηγεσία που χρησιμοποιεί, εναντίον ολόκληρου του κυπριακού λαού, στρατιωτικά μέσα, όπως η κατοχή των βορείων περιοχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, και πολιτικά μέσα, όπως η προσπάθεια επιβολής της διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Με την τουρκική άρχουσα τάξη συμμαχεί η βρετανική. Ο δικός της στόχος είναι η διατήρηση των βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκελείας (με όση έκταση της χρειάζεται), καθώς και των εγκαταστάσεων για ηλεκτρονική κατασκοπία που βρίσκονται έξω από τις δύο αυτές βάσεις, όπως και των άλλων στρατιωτικής φύσης δουλειών που περιγράφονται στα παραρτήματα της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης του 1960.

Η Βρετανία επιδιώκει την επανανομιμοποίηση όλων αυτών, που χρησιμοποιούνται κατά των λαών της περιοχής και όχι μόνον. Οι ηλεκτρονικές εγκαταστάσεις, ειδικότερα, είναι μέρος παγκόσμιου κατασκοπευτικού δικτύου της Δύσης. Της Δύσης, η οποία, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες, οραματίζεται, τώρα, την οργανική συμμαχία μιας ομοσπονδιακής Κύπρου με τις αστικές τάξεις Τουρκίας, Ελλάδας, Ισραήλ και Αιγύπτου. Συμμαχία, που θα είχε σαν αποτέλεσμα την αναβάθμιση της Τουρκίας και την παγίωση μιας ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων στην περιοχή.

Ο τρίτος παράγων που αντιμετωπίζει ο κυπριακός λαός είναι τα σχέδια, για τις πηγές ενέργειας της Κύπρου και των γειτόνων της, τα σχέδια που έχουν καταστρώσει μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι: DELEK, EXXON MOBIL, QATAR PETROLEUM, ENI TOTAL, STATOIL, CAIRN-DELEK-AVNER και άλλοι, σε συνεργασία με τις χώρες με τις οποίες τέτοιοι όμιλοι συνδέονται.

Γίνεται λόγος και για την κατασκευή αγωγού, που να μεταφέρει φυσικό αέριο προς την Ευρώπη, μέσω Κύπρου και Τουρκίας, μετά την επιβολή, στον κυπριακό λαό, όσων συζητιούνται. Με παρεπόμενη συνέπεια την ενίσχυση της Τουρκίας ως ενεργειακού κόμβου και την περαιτέρω γενικότερη αναβάθμισή της. Είναι φανερό πως ούτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε στο Ισραήλ ή σε μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, ούτε στη Βρετανία, στο ΝΑΤΟ ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να εναποθέσει ο κυπριακός λαός την αντίστασή του στους επεκτατικούς στόχους της Τουρκίας.

Ένα, ακόμα, βήμα προς επίτευξη αυτών των στόχων, θα μπορεί να γίνει με τη διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία αν, ό μη γένοιτο, αυτή επιβληθεί με το πιστόλι της Άγκυρας στον κρόταφο του κυπριακού λαού. Ακόμα και αν φύγουν όλα τα τουρκικά στρατεύματα και δεν επανανομιμοποιηθούν οι εγγυήσεις, πάλι η Τουρκία θα μπορεί να ελέγχει την ομοσπονδία μέσω των υποχειρίων της, Τουρκοκυπρίων και εποίκων.

Ένα μόνον παράδειγμα αυτής της ευχέρειας είναι ο συζητούμενος μηχανισμός άρσης αδιεξόδων στην εκτελεστική και στη νομοθετική εξουσία. Τέσσερα μέλη, δύο Ελληνοκύπριοι και δυο Τουρκοκύπριοι (ή «πολιτογραφηθέντες» έποικοι). Αν και πάλι αδιέξοδο, αποκλεισμός ενός εκ των μελών με κλήρο. Η Άγκυρα θα καραδοκεί, για να χρησιμοποιεί την τουρκική πλειοψηφία κάθε φορά που θα προκύπτει.

Η τωρινή κατάσταση στην Κύπρο είναι το μη χείρον, σε σύγκριση με τη διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία. Σήμερα, η Τουρκία ελέγχει τα κατεχόμενα. Με την ομοσπονδία, η Τουρκία δεν θα φύγει από την Κύπρο. Αντίθετα, θα ελέγχει έμμεσα ολόκληρο το ομοσπονδιακό κράτος, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για τη μελλοντική υπαγωγή ολόκληρης της Κύπρου υπό την άμεση κυριαρχία της.

Όμως, η διζωνική-δικοινοτική είναι το χειρότερο και σε σύγκριση με μια (υποθετική) διεθνή αναγνώριση δήθεν ανεξάρτητου δήθεν τουρκοκυπριακού κράτους ή και σε σύγκριση με επίσημη προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία.

Θα έχουν παραμείνει υπό κατοχή και τα νυν κατεχόμενα, αλλά, τουλάχιστον, δεν θα έχουν περιέλθει οι νότιες επαρχίες υπό νομιμοποιημένη επικυριαρχία της Τουρκίας. Μπορεί δε να υποστηριχθεί ότι θα είναι ασφαλέστερο το νότιο τμήμα με ένα διεθνώς αναγνωρισμένο σύνορο.

Άραγε, πόσο πιθανό είναι το σενάριο μιας τέτοιας επίσημης διχοτόμησης; Πάντως, ούτε αυτή θα προστάτευε, μακροπρόθεσμα, τον κυπριακό λαό στις νότιες περιοχές. Διότι θα μπορούσε η Τουρκία να σκηνοθετήσει μια προβοκάτσια για να επιτεθεί προς νότο, με νέο «Αττίλα», συνεπής στον πάγιο, τελικό της σκοπό. Ο κυπριακός λαός, όπως και όλοι οι λαοί του κόσμου, είναι αναγκασμένος να αγωνισθεί κατά των οικονομικά και πολιτικά κυρίαρχων, ντόπιων και ξένων, προσβλέποντας στην ανατροπή της εξουσίας τους και του αντίστοιχου διεθνούς συστήματος. Μια τέτοια ριζική αλλαγή συνιστά προϋπόθεση για μια Κύπρο στην οποία αφέντης θα είναι ο λαός της. Μια Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη, με μια και μόνη κυριαρχία, μια ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρατιωτικές δυνάμεις, χωρίς εγγυητές και προστάτες. Μια Κύπρο χωρίς τις συνέπειες της μυστικής συμφωνίας του ’74 και όσων επακολούθησαν: του πραξικοπήματος, της εισβολής, της κατοχής, της εθνοκάθαρσης, του εποικισμού, της ανακήρυξης ψευδοκράτους και της πολιτιστικής μεταβολής στα κατεχόμενα. Διεθνών εγκλημάτων, που συναποτελούν ένα σύνθετο διεθνές έγκλημα.

O Θέμος Χ. Στοφορόπουλος είναι πρώην Πρέσβης της Ελλάδας στην Κύπρο. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην  εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς

Πηγή: Η νέα επίθεση των πάντων κατά του κυπριακού λαού: Τουρκία, Βρετανία, ΗΠΑ και λοιποί http://mignatiou.com/2017/02/i-nea-epithesi-ton-panton-kata-tou-kipriakou-laou-tourkia-vretania-ipa-ke-lipi/

Η κατάσταση στη Βορειοδυτική Συρία

0

 

10-2-2017

22-12-2016

 

Ιωάννης Σ. Φριτζαλάς

Γεωπολιτικός – Ιστορικός Αναλυτής

[email protected]

  1. Όπως είχαμε επισημάνει προ 2 μηνών περίπου, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αντικαθεστωτικές ομάδες που σχηματίζουν την «Ασπίδα του Ευφράτη» (πράσινο χρώμα) θα παρασύρονταν σε έναν πόλεμο φθοράς εναντίον των δυνάμεων του Daesh (μαύρο χρώμα) για τον έλεγχο της Al-Bab, από τον οποίον θα προέκυπτε αποκόμιση εδαφικών κερδών μεν, αλλά με δυσανάλογες απώλειες, τόσο σε χρόνο, όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό. Σύμφωνα με τις τότε εκτιμήσεις μας, αυτός ο πόλεμος φθοράς θα λειτουργούσε επ’ ωφελεία τόσο των καθεστωτικών (SAA – κόκκινο χρώμα), όσο και των κουρδικών δυνάμεων (YPG/ SDF – κίτρινο χρώμα). Όντως έτσι και έγινε, καθώς χρειάστηκαν περίπου 50 ημέρες για να επεκταθεί η «Ασπίδα» μόλις 1 χλμ. (!) Α του υψώματος, στο οποίο βρίσκεται το νοσοκομείο της Al-Bab, και να προσεγγίσει το κέντρο της πόλεως σε απόσταση αναπνοής. Η λογική υποδεικνύει πως η κατάληψη της ευρύτερης περιοχής που βρίσκεται περικυκλωμένη από τις δυνάμεις της «Ασπίδας» πλησιάζει, με την απαραίτητη αεροπορική υποστήριξη φυσικά, η οποία είναι αναγκαία για την αποδυνάμωση των θέσεων που καταλαμβάνουν οι μαχητές του «χαλιφάτου». Δεν θα πρέπει να αποκλειστεί, βεβαίως, και το σενάριο επανακάμψεως του Daesh εις βάρος των δυνάμεων της «Ασπίδος», κάτι το οποίο συνέβη σχετικά πρόσφατα, όταν, παρ’ ότι βρέθηκαν μία ανάσα από την οριστική συντριβή τους στην Qabasin, κατάφεραν να αποκρούσουν αποτελεσματικά τον κλοιό των ανταρτών. Όσο διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση, φυσικά, οι καθεστωτικές δυνάμεις θα ευνοούνται, ενώ δεν αποκλείεται διόλου το ενδεχόμενο η όλη εξέλιξη να είχε προβλεφθεί εξ αρχής από την ρωσική ηγεσία (στο πλαίσιο της υλοποιήσεως του σχεδιασμού της εκεχειρίας), εν είδει μίας «proxy warfare» τακτικής προς όφελος των συριακών δυνάμεων, οι οποίες βρήκαν εκ των πραγμάτων τον απαιτούμενο χρόνο για την περαιτέρω προώθηση τους εις βάρος των δυνάμεων του Daesh.
  2. Για του λόγου το αληθές, το ίδιο χρονικό διάστημα, όπως προκύπτει από την σύγκριση των δύο χαρτών, οι καθεστωτικές δυνάμεις έχουν προωθηθεί Α-ΒΑ του Χαλεπίου, σε τέτοιο βαθμό που έχουν μειώσει την απόστασή τους από ΝΔ και προς το κέντρο της Al-Bab στα 7 από τα 21 χλμ. (!) (ως σημείο αναφοράς λαμβάνεται το τριπλό σημείο επαφής SAA – Daesh – FSA/ΤΕΔ και SAA – Daesh – YPG/ SDF, στους δύο χάρτες αντιστοίχως), στα 5 από τα 12 χλμ. σε ευθεία από Ν προς Β (μεταξύ Birat al Bab και Tadif), ενώ οι αποστάσεις από τα δύο άκρα, στα οποία αναπτύσσονται στην παρούσα φάση οι δυνάμεις του Μπασάρ Αλ Άσαντ και οι σύμμαχοί τους, απέχουν από την Al-Bab 11 χλμ. (το Δ) και 9 χλμ. (το Α), αντιστοίχως. (Μεταξύ τους τα δύο άκρα απέχουν 20 χλμ.)
  3. Τι μέλλει γενέσθαι; Κατ’ αρχήν, δεν θα πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο καταρρεύσεως της εκεχειρίας, υπαιτιότητι φυσικά της Τουρκίας, η ηγεσία της οποίας μόνο ευχαριστημένη δεν πρέπει να είναι από τις εξελίξεις. Σε αυτή την περίπτωση, θα αναδειχθεί ενδεχόμενη στρατηγική μπλόφα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η οποία, έχοντας υλοποιήσει έναν αριστουργηματικό ελιγμό υπονομευτικού χαρακτήρα, θα έχει δει να επιβεβαιώνεται επί του πρακτέου η πρόβλεψή της πως μία επίπλαστη και παροδική συμμαχία με την Τουρκία, θα παρέσυρε τις ένοπλες δυνάμεις της δεύτερης σε μία σύγκρουση με το Daesh, από την οποία θα επωφελούνταν πρωτίστως οι συριακές και δευτερευόντως οι κουρδικές δυνάμεις (οι οποίες, παρεμπιπτόντως, βρήκαν τον απαιτούμενο χρόνο για να επικεντρωθούν στην προώθησή τους προς την Raqqah, στην προσπάθεια που καταβάλλουν για την κατάληψη μίας ακόμα στρατηγικής τοποθεσίας).

Στο πλαίσιο αυτής της εκτιμήσεως, η εικόνα που διαμορφώνεται επί της παρούσης υποκρύπτει την πρόθεση των συριακών δυνάμεων να κινηθούν περιμετρικά της Al–Bab, συγκλίνοντας ολοένα και περισσότερο προς τα Α-ΒΑ, με αντικειμενικό σκοπό αφ’ ενός να εγκλωβίσουν τις δυνάμεις τις «Ασπίδος», αποκόπτοντας την πρόσβασή τους προς τον Β, και αφ’ ετέρου να απομακρύνουν πλήρως τις δυνάμεις του Daesh προς τα ΝΑ. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται φυσικά η συνδρομή των κουρδικών δυνάμεων, οι οποίες με την σειρά τους θα συγκλίνουν τόσο από τα Δ προς τα Α, σε συνδυασμό με τις συριακές δυνάμεις, όσο και από τα Α (Al-Arimah) προς Δ-ΝΔ, «διαρρηγνύοντας» με την σειρά τους την «Ασπίδα», μία πολύπλοκη φυσικά διαδικασία σε επίπεδο θεάτρου πολέμου, η οποία δύναται να υλοποιηθεί με την προϋπόθεση πως οι ανωτέρω δυνάμεις θα συντονίζονται υποδειγματικά από ένα (ρωσικό) στρατηγείο. Πρακτικώς και επί χάρτου, το τρίγωνο που διαμορφώνεται από τις αποστάσεις που προκύπτουν μεταξύ συριακών και κουρδικών δυνάμεων, θα αρχίσει να συγκλίνει με επίκεντρο την – κατά πάσα πιθανότητα εκκαθαρισμένη από τις δυνάμεις του Daesh – Al-Bab, εξέλιξη η οποία θα σημάνει, κατά πάσα πιθανότητα, μία ευρεία τουρκοσυριακή σύγκρουση.

Turkey uses consular services as a weapon of persecution

0

People in front of the Turkish consulate general in Berlin AFP PHOTO / DPA / Lukas Schulze

Abdullah Bozkurt

The pattern of increasing cases of arbitrary refusal of consular services to critics and dissidents abroad by Turkey’s embassies and consulates is yet another example of how Turkish democracy has taken a turn for the worse on its way to becoming a 21st century autocratic regime that disregards its obligations and commitments under international law.

Abdullah Bozkurt
Abdullah Bozkurt

The undeclared policy being applied at Turkish consulates has victimized many Turkish nationals who are left without valid passports and unable to obtain official documents such as birth certificates and powers of attorney. Through the abuse of consular services in violation of Turkish law as well as international agreements, the persecution of vulnerable groups on the home front has now clearly spilled overseas. The practice differs from one consulate to another but ranges from outright refusal to serve Turkish citizens deemed disloyal to the regime of President Recep Tayyip Erdogan to citing technical difficulties as an excuse not to render services.

This represents a clear violation of the Vienna Convention on Consular Relations and its Optional Protocols (1963). Article 5 of this convention states that consular staff must protect, assist and help nationals, especially protecting the interests of minors and ensuring all nationals have appropriate legal representation to safeguard their rights and interests. The Turkish government’s policy of discrimination at consulates and embassies also contravenes its obligations under the International Convention on the Protection of the Rights of All Migrant Workers and Members of their Families (1990). If the victim is a woman, there may also be a case against Turkey under the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (1979).

The Committee on Migrant Workers (CMW) monitors the implementation of the migrant workers convention as part of its mission under the Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights (OHCHR). CMW experts have made a series of recommendations to Turkey to remedy its shortcomings under the treaty and asked the Turkish government how Turkish embassies and consulates are complying with treaty commitments.

In its response to the UN, on April 8, 2016, Turkey said “regardless of the statuses of Turkish citizens living abroad such as ‘worker/employer’ or ‘asylum seeker/refugee,’ all the acts related to their civil status, nationality, passport, and notarial acts are carried out by the Turkish General Consulates and Consular Sections of Embassies of the Republic of Turkey.” The UN committee also queried Turkish diplomats before publishing its report in a meeting held at the Palais des Nations, Geneva, on April 15, 2016 under the chairmanship of Jose S. Brillantes, the head of the UN CMW and former undersecretary of the Philippines foreign ministry. Appearing at the hearing, Ambassador Mehmet Ferden Çarıkçı, permanent representative at the Turkish mission to the UN in Geneva, tried to dispel concerns and said his government was closely monitoring the problems of Turkish migrants abroad.

The CMW experts were not convinced and concluded in their report published on May 31, 2016 that the Turkish government should give statistical data and examples of assistance provided to Turkish expatriates by consulates. What is more, it urged the Turkish government to “ensure that all migrant workers and members of their families have recourse to consular support for the protection of the rights set out in the Convention.” Instead of listening to the warnings of the UN, the Turkish government has intensified its practices of discrimination in consular services, confiscating passports presented for renewal and refusing to provide notary services and power of attorney requests.

Most diplomats and consular officers are aware of the seriousness of these infractions under national laws as well as international conventions, yet they are intimidated by the Islamist government, which has already purged 408 employees (350 are career diplomats) from the Foreign Ministry on dubious grounds and without any credible evidence of criminality. Some of them, including three ambassadors, were arrested in Turkey on trumped-up charges. These include Gürcan Balık, a top diplomat who worked as chief foreign policy advisor to former president Abdullah Gül and special advisor to former foreign minister Ahmet Davutoğlu. That is the reason why some diplomats did not even return to Turkey when they were recalled and instead sought asylum in other countries to avoid jail time.

The refusal to offer consular services in great part hit members of the Hizmet (service) movement, which is inspired by the teachings of US-based cleric Fethullah Gülen and focuses on science education, volunteerism, interfaith and intercultural dialogue and charity aid. The movement runs a worldwide network of high-performing and very competitive schools in over 150 countries. Turkish teachers employed in these schools and other Hizmet volunteers suddenly found themselves stranded in host countries when their passports were arbitrarily revoked by the Turkish government. In several cases, the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) has been able to offer legal status to these people who are left in limbo and helped them navigate this troubled patch.

Erdogan’s large-scale witch-hunt persecuting critics and opponents who have done nothing wrong other than exercising their right to dissent from the prevailing ideology of Islamists in the government has had global repercussions, creating rifts with other countries, placing Turkey in flagrant violation of international law and in contravention of its obligations under conventions. It is time to put a stop to this, not by naming and shaming Erdogan’s regime in Turkey, but rather with policy responses that will send a strong message to Turkey.

By

TM

Erdoğan’s chief aide: Turkey developed missiles capable of striking EU countries

0

 

Speaking on public broadcaster TRT, Yiğit Bulut, a chief advisor of President Recep Tayyip Erdoğan, claimed that Turkey has developed missiles that have the capability of striking any country within the European Union.

In a weekly news program on TRT Haber on Friday, Bulut, who has gone from harsh critic to loyalist, further argued that Turkey now has over 70 percent independence in defense technology.

Bulut is a strong believer in conspiracy theories and is known for his anti-Western and anti-European rhetoric.

Bulut frequently appears on television shows and talk about how Turkey is resisting Western efforts to undermine it thanks to President Erdoğan.

Last week, Bulut revealed that the president suggested the removal of historical French statues during a visit to Africa.

Speaking on state-run TRT last week, Bulut talked about the importance of the African continent and how differently Turkey approaches it when compared to European countries that he said merely aimed to exploit its resources.

“When we go to Africa, we are not going there like Holland, when we go there, we don’t go there like France. Mr. President told [locals] during a visit [to Africa], ‘Remove those French statues, throw them away,’” Bulut said in televised remarks.

In December, Bulut claimed on live TV that foreign chefs who host cooking shows are spying on Turkey.

“Please don’t think I’m exaggerating or that this is a conspiracy theory,” Bulut said on a program aired by the staunchly pro-government TV station A Haber.

Bulut argued that foreign chefs who travel around Anatolia for cooking shows are actually gathering information about Turkey. He further said “gullible” Turkish villagers host these foreign chefs and show them around, urging the Turkish nation not to be fooled by their spying activities.

By

TM

Report reveals 38 women killed in Turkey in January By

0

Human rights activists and women chant slogans as they demonstrate to condenm domestic violence against women, in Ankara, on December 15, 2012. The banner reads: “Stop violence against women”. Protesters called on authorities to effecively protect women from domestic and other forms of violence. AFP PHOTO / ADEM ALTAN

A report released by the Stop the Murder of Women Platform has shown that a total of 38 women became the victims of domestic violence in Turkey in January.

Most of the murders took place in the western province of İzmir, where six women were killed, followed by İstanbul, Balıkesir, Trabzon and Şanlıurfa, where three women were murdered in each province.

The platform said it could not determine whether all of the murdered women had state protection but said 8 percent of the women killed in January died while they trying to protect another woman.

“These data clearly show that women are not protected by the state. Thirty-one percent of the women were killed because they wanted to divorce, end a relationship or simply because they wanted to make a decision regarding their lives,” the platform said in its report.

Women’s rights organizations have for years been trying to raise awareness about the rise in violence against women that has taken place in the last decade.

According to local reports, between 2003 and 2010 there had been a 1,400 percent increase.

Many women think that this is linked to the policies or rhetoric of the governing Justice and Development Party (AKP) in Turkey, which has its roots in political Islam and has been in power since 2002.

TM