Από το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator έως τις συμφωνίες εξοπλισμών και τους στρατιωτικούς διαδρόμους, η Αθήνα έχει συνδέσει το μέλλον της με το Τελ Αβίβ ακριβώς τη στιγμή που η αμερικανοϊσραηλινή τάξη πραγμάτων χάνει έδαφος σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία.
Ιάσων Αθανασιάδης
15 Απριλίου 2026
The Cradle
Φωτογραφία: The Cradle
Το ιδιωτικό τζετ που απογειωνόταν από το αεροδρόμιο της Αθήνας μεταξύ 2020 και 2023 ανήκε στην ισραηλινή εταιρεία λογισμικού παρακολούθησης Intellexa. Δραστηριοποιούμενη από την Κύπρο και την Ελλάδα, διοχέτευε ένα προϊόν παρακολούθησης με την ονομασία Predator σε μια σειρά από μη δημοκρατικά καθεστώτα, ανάμεσά τους η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, η Μαδαγασκάρη, η Ουκρανία και οι υποστηριζόμενες από τα ΗΑΕ Ταχείες Δυνάμεις Υποστήριξης του Σουδάν (RSF).
Πιστεύεται επίσης ότι και η ελληνική κυβέρνηση συγκαταλεγόταν στους πελάτες της. Εκείνο όμως που δεν ήταν γνωστό σε αυτήν είναι ότι το Predator ενδέχεται να παρείχε στο Ισραήλ μια πλούσια ροή πληροφοριών για τις ελληνικές πολιτικές ελίτ, πληροφοριών που θα μπορούσαν να καθορίσουν την πορεία της ελληνοϊσραηλινής συμμαχίας.
Οι 105 προσωπικότητες που στοχοποιήθηκαν από το λογισμικό υποκλοπών ανήκουν στις πολιτικές, επιχειρηματικές και στρατιωτικές ελίτ της Ελλάδας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αρνήθηκε επανειλημμένα ότι η κυβέρνησή του βρισκόταν πίσω από την αγορά του λογισμικού, παρά το γεγονός ότι η Intellexa πωλούσε τα προϊόντα της μόνο σε κυβερνήσεις και ότι ορισμένοι υπάλληλοί της εργάζονταν από εγκατάσταση της ελληνικής υπηρεσίας πληροφοριών.
Δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ δημόσια έρευνα για το αν το Predator περιείχε «πίσω πόρτα» που θα μπορούσε να επιτρέπει σε τρίτο μέρος πρόσβαση σε δυνητικά επιβαρυντικό υλικό. Κι όμως, το σκάνδαλο εκτυλίχθηκε την ίδια στιγμή που οι δεσμοί ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ γίνονταν βαθύτεροι από ποτέ.
Στις 6 Απριλίου 2026, η Ελλάδα υπέγραψε εξοπλιστική συμφωνία ύψους 650 εκατομμυρίων ευρώ (περίπου 767 εκατομμύρια δολάρια) με το Ισραήλ, αγοράζοντας 36 εκτοξευτές ρουκετοβόλου πυροβολικού, πυραύλους ακριβείας με βεληνεκές έως 300 χιλιόμετρα, περιφερόμενα πυρομαχικά, καθώς και πακέτο υποστήριξης διάρκειας 10 ετών από τη μεγαλύτερη ισραηλινή αμυντική βιομηχανία, την Elbit Systems.
Τον Μάρτιο, μια υπερσύγχρονη ελληνική φρεγάτα που είχε πρόσφατα παραληφθεί από τη Γαλλία τέθηκε σε υπηρεσία προς υποστήριξη της αμερικανοϊσραηλινής εκστρατείας κατά του Ιράν, μετά τη στοχοποίηση βρετανικών βάσεων στην Κύπρο από ύποπτο ιρανικό drone — το Λονδίνο επιβεβαίωσε ότι το drone δεν εκτοξεύθηκε από ιρανικό έδαφος.
Ατλαντιστικός στρατιωτικός διάδρομος στη Μεσόγειο
Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, Ελλάδα, Ισραήλ και Κύπρος επρόκειτο, ήδη από τον Δεκέμβριο, να συγκροτήσουν μια δύναμη ταχείας αντίδρασης μεγέθους ταξιαρχίας, η οποία θα περιπολεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στο τρίγωνο που σχηματίζεται ανάμεσα στο ελληνικό νησί της Καρπάθου, την Κύπρο και τις ισραηλινές ακτές.
Αν και η εξέλιξη αυτή διαψεύστηκε επισήμως, οι ηγέτες των τριών χωρών υπέγραψαν τον ίδιο μήνα κοινό σχέδιο δράσης για αμυντική συνεργασία και δεσμεύτηκαν να εντείνουν τις κοινές αεροπορικές και ναυτικές ασκήσεις μέσα στο 2026. Τούρκοι πολιτικοί και μέσα ενημέρωσης άρχισαν αμέσως να προειδοποιούν για τη διαμόρφωση ενός αναδυόμενου αντιτουρκικού άξονα στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Η Ελλάδα ακολουθεί πολύ επικίνδυνες πολιτικές, τις οποίες δεν έχει ακολουθήσει κανένα άλλο ευρωπαϊκό κράτος, και οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν μόνο σε περισσότερη ανασφάλεια, προβλήματα και πολέμους», δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν σε συνέντευξή του στις 12 Απριλίου, αναφερόμενος στη συμμαχία με το Ισραήλ. «Τους έχουμε προειδοποιήσει».
Η Αθήνα επιμένει ότι η συμμαχία αποσκοπεί στην προστασία των θαλάσσιων οδών, των ενεργειακών υποδομών και των υποθαλάσσιων καλωδίων από την τουρκική πίεση. Στην πραγματικότητα, η σχέση αυτή έχει θεσμοθετηθεί μέσω της υποστηριζόμενης από την Ουάσιγκτον Στρατηγικής Συμμαχίας 3+1 και έχει εδραιωθεί με τρεις αμερικανικούς νόμους που ψηφίστηκαν μεταξύ 2019 και 2026 και αφορούν την άμυνα, την ενέργεια και τη συνεργασία σε θέματα ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η αρχιτεκτονική αυτή έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίσει αμερικανικά υποστηριζόμενα σχέδια, όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC) και οι Συμφωνίες του Αβραάμ. Η Ρωσία και η Τουρκία παραμένουν οι έμμεσοι στόχοι.
Η γεωγραφική ζώνη που καλύπτουν οι τρεις σύμμαχοι περιλαμβάνει αεροπορικές διαδρομές που χρησιμοποιούνται από στρατιωτικά αεροσκάφη τα οποία συνδέουν την Ελλάδα με τη Δυτική Ασία. Όταν αυτή η διάταξη συνδυάζεται με τη γραμμή λογιστικού ανεφοδιασμού προς την Ουκρανία, την οποία διατηρούν οι ΗΠΑ από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης στη βόρεια Ελλάδα, παρακάμπτοντας τα τουρκικά Στενά, δημιουργείται ένας γεωπολιτικός κόμβος υπό αμερικανική κυριαρχία και ένας αδιάκοπος διάδρομος ανάμεσα στις δύο ζώνες σύγκρουσης, στην Ουκρανία και στη δυτική ακτογραμμή της Ασίας, κατά μήκος του μετώπου Γάζας, Ισραήλ και Λιβάνου.
Η αμερικανική στρατιωτική βάση στον Κόλπο της Σούδας στην Ελλάδα βρίσκεται σε στρατηγική θέση, στο κέντρο πολλών μεσογειακών στρατιωτικών αεροδιαδρόμων που ξεκινούν από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία και συγκλίνουν εκεί για ανεφοδιασμό πριν συνεχίσουν ανατολικά.
Ο Αθανάσιος Πλατιάς, πρόεδρος του Ελληνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής και καθηγητής στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, δήλωσε στο The Cradle:
«Η Ελλάδα απλώς προσπαθεί να διατηρήσει μια ισορροπημένη σχέση με το Ισραήλ, παράλληλα με το σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας που έχει με τα ΗΑΕ και την αποστολή πυραύλων Patriot στη Σαουδική Αραβία για την προστασία των πετρελαϊκών της πεδίων. Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι γραμμές ζωής του Ισραήλ προς τη Δύση».
Το στρατηγικό βάθος που προσφέρει η συμμαχία με την Ελλάδα και την Κύπρο είχε ως αποτέλεσμα, κατά τη διάρκεια σφοδρών ιρανικών βομβαρδισμών, ισραηλινά αεροσκάφη να απομακρύνονται προς αεροδρόμια αυτών των χωρών, Ισραηλινοί πολίτες και ξένοι τουρίστες να επιβιβάζονται σε πλοία για να διαφύγουν προς την Κύπρο, όπως ακριβώς έκαναν οι Λιβανέζοι κατά τον εμφύλιο πόλεμο του 1975-1990, και το αεροσκάφος του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου να λαμβάνει άδεια υπέρπτησης από τον εναέριο χώρο τους, παρότι και οι δύο χώρες είναι συμβαλλόμενα μέρη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, το οποίο έχει ενεργό ένταλμα σύλληψης εις βάρος του.
Βρετανικές και αμερικανικές δυνάμεις που επιχειρούν από διάφορες στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο και την Ελλάδα συνέχισαν να παρέχουν στο Τελ Αβίβ υποστήριξη σε βομβαρδισμούς, εφοδιασμό και πληροφορίες, σαρώνοντας την περιοχή για αναχαιτίσεις μέσω ενός ισχυρού ραντάρ στο όρος Τρόοδος, βομβαρδίζοντας τις ένοπλες δυνάμεις που συνδέονται με την Ανσαράλα στην Υεμένη από την αεροπορική βάση του Ακρωτηρίου, και προσφέροντας συντήρηση σε αμερικανικές πλατφόρμες ανάμεσα σε επιθετικές εξόδους. Μια ελληνική συστοιχία Patriot που επανδρώνεται από Έλληνες στη Σαουδική Αραβία προστατεύει πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, ενώ μια υπερσύγχρονη ελληνική φρεγάτα παρέχει επιπλέον αντιπυραυλική κάλυψη.
Η μακρά πορεία της Ελλάδας προς το ισραηλινό στρατόπεδο
Παρότι η Ελλάδα ήταν ανάμεσα στις τελευταίες δυτικές χώρες που αναγνώρισαν το Ισραήλ, το 1990, οι δύο χώρες διατηρούν δεσμούς εδώ και δεκαετίες.
Η ελληνική στρατιωτική χούντα πραγματοποίησε μυστικές αγορές όπλων από το Ισραήλ τη δεκαετία του 1960 και συζήτησε ακόμη και τη δημιουργία κοινών εργοστασίων οπλικών συστημάτων.
Οι σχέσεις αυτές ενισχύθηκαν τη δεκαετία του 1990 μέσω συνεργασίας σε επίπεδο πληροφοριών και στρατού, προτού ωριμάσουν σε τέτοιο βαθμό ώστε να ανακοινωθούν δημόσια το 2002.
Τον Φεβρουάριο του 2010, η συμμαχία επισημοποιήθηκε μέσα από μια σκηνοθετημένη «τυχαία» συνάντηση σε εστιατόριο της Μόσχας ανάμεσα στον πρώην Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και τον Νετανιάχου.
Αρχικά, ο Νετανιάχου ήλπιζε ότι οι σχέσεις του Παπανδρέου με τον πρώην πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ θα βοηθούσαν στις σχέσεις του Ισραήλ με τη Δαμασκό. Καθώς όμως το δημόσιο κλίμα στην Τουρκία στρεφόταν εναντίον του Ισραήλ, ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη άρχισαν να χρησιμοποιούν τον ελληνικό εναέριο χώρο για ασκήσεις προσομοίωσης βομβαρδισμών κατά του Ιράν.
Από την πλευρά της, η Ελλάδα ήλπιζε ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο απέναντι στην Άγκυρα, αλλά οι δεσμοί αντανακλούσαν και μια ελληνική γοητεία απέναντι στην ισραηλινή οικονομική ιστορία επιτυχίας, κάτι που είχε ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα εισερχόταν στη δική της οικονομική κρίση.
Μιλώντας στο The Cradle, ο Nicolas Kosmatopoulos, αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής και ανθρωπολογίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, σημειώνει ότι η συμμαχία επιβλήθηκε εν μέρει στην Ελλάδα κατόπιν απαίτησης του αμερικανικού συμμάχου της:
«Οι δύο κρίσιμες ημερομηνίες κατά τις οποίες η ελληνοϊσραηλινή σχέση γίνεται στενότερη είναι το 2002 και το 2010, δηλαδή ακριβώς πριν οι Αμερικανοί εισβάλουν στο Ιράκ και ακριβώς τη στιγμή που η Ελλάδα έμπαινε στην οικονομική της κρίση. Το 2001, οι Ισραηλινοί είχαν μόλις εκδιωχθεί από τον Λίβανο, γεγονός που περιόρισε το στρατηγικό τους βάθος, και το 2010 η Ελλάδα ωθήθηκε ακόμη περισσότερο προς τη συμμαχία μέσω μιας χρηματοοικονομικής διάσωσης με γεωπολιτικούς όρους.»
Το 2021, η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνία με την Ουάσιγκτον που επέκτεινε τον αριθμό των ελληνικών βάσεων που βρίσκονται στη διάθεση των ΗΠΑ. Είχε ήδη γίνει μόλις η δεύτερη χώρα, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, που υπέγραψε με το Ισραήλ Συμφωνία Καθεστώτος Δυνάμεων (Status of Forces Agreement), διευκολύνοντας τη στάθμευση ισραηλινών στρατευμάτων και αεροσκαφών σε ελληνικό έδαφος.
Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, ο οποίος υπέγραψε τη συμφωνία αυτή εν μέσω αντιδράσεων, είχε σημειώσει ότι «αν ένας ιρανικός πύραυλος χτυπούσε το Αιγαίο, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει το τέλος όλων των χωρών της περιοχής». Η Ελλάδα συνέχισε το 2019 και ξανά το 2021 με μια διευρυμένη συμφωνία παραχώρησης βάσεων προς τις ΗΠΑ, εμβαθύνοντας τον ατλαντικό της προσανατολισμό.
Οι υποστηρικτές της συμμαχίας στην Αθήνα πιστεύουν ότι το Τελ Αβίβ θα σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας σε μια ενδεχόμενη αντιπαράθεση με την Τουρκία.
«Στην Ελλάδα έχει αναπτυχθεί αυτή η ευσεβής προσδοκία ότι το Ισραήλ ίσως εμπλακεί υπέρ της Ελλάδας σε μια αντιπαράθεση με την Τουρκία», λέει ο απόστρατος αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Λουκόπουλος. «Αυτό δεν ισχύει και δεν είναι παρά έκφραση της επιθυμίας να δώσει κάποιος άλλος τις μάχες σου.»
Ένα σημείο όπου συγκλίνουν τα ελληνικά και τα ισραηλινά συμφέροντα είναι η βόρεια Κύπρος, η οποία βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή εδώ και σχεδόν 50 χρόνια. Η απομάκρυνση της τουρκικής επιρροής από το νησί θα περιόριζε την εμβέλεια της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο και θα υπονόμευε τις τουρκικές πυραυλικές και αεροπορικές δυνατότητες που έχουν αναπτυχθεί εκεί.
Η ελληνική αγορά έχει επίσης καταστεί προσοδοφόρα για τις ισραηλινές αμυντικές εταιρείες. Η εξαγορά της ελληνικής εταιρείας Intracom Defense (IDE) από την Israel Aerospace Industries το 2023 της έδωσε πρόσβαση σε αμυντικά κονδύλια της ΕΕ που προορίζονται για ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Η Elbit κατασκεύασε ένα διεθνές κέντρο εκπαίδευσης πιλότων στην Καλαμάτα το 2023, ενώ ο ισραηλινός όμιλος SK Group απέκτησε τον έλεγχο της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων το 2025.
Η Αθήνα διαπραγματεύεται τώρα μια επιπλέον συμφωνία ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ (περίπου 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια) για ένα ισραηλινής κατασκευής πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, γνωστό ως «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Η Shana Marshall, αναπληρώτρια διευθύντρια του Κέντρου Μέσης Ανατολής του Πανεπιστημίου George Washington, εξηγεί στο The Cradle:
«Το τελευταίο διάστημα υπάρχει στο Ισραήλ μια μεγάλη ώθηση για την ανάπτυξη της βιομηχανικής του βάσης εκτός της χώρας, ώστε να μη χρειάζεται να ανησυχεί για ένα ενδεχόμενο διεθνές εμπάργκο όπλων. Παρακολουθούν πώς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αγοράζουν μαζικά ξένες αμυντικές βιομηχανίες και τις μεταφέρουν σε ειδικές ζώνες αφιερωμένες στη στρατιωτική βιομηχανική παραγωγή, και τώρα μιμούνται αυτό το μοντέλο.»
Οι εφοπλιστικές ολιγαρχίες πίσω από τη συμμαχία
Ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος — ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο — διευκολύνει τις μεταφορές. Σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης No Harbour For Genocide (NHG), δύο Έλληνες εφοπλιστές έχουν χρησιμοποιήσει τους στόλους τους για τη μεταφορά ενεργειακών και στρατιωτικών φορτίων προς ισραηλινά λιμάνια, όπως και η εθνική αεροπορική εταιρεία Aegean Airlines, συχνά χωρίς να εξασφαλίζονται άδειες εξαγωγής.
«Τα ελληνικά λιμάνια και αεροδρόμια χρησιμοποιούνται για ανεφοδιασμό και για τη μεταφορά υλικού και καυσίμων», λέει ο Δημήτρης Πλιώνης, μέλος του ελληνικού τμήματος του κινήματος Boycott, Divest, Sanction (BDS).
«Η ελληνική αμυντική βιομηχανία συνεργάζεται με ισραηλινές εταιρείες που δοκιμάζουν την τεχνολογία τους πάνω σε παλαιστινιακά σώματα· υπό αμερικανική καθοδήγηση, η Ελλάδα έχει συνδέσει την πολιτική της από το 2010 με εγκλήματα πολέμου και με ένα κράτος απαρτχάιντ, και ονόμασε αυτή την εθελοντική σχέση “στρατηγική συμμαχία”.»
Παρότι ιστορικά προέρχονται από ένα σύμπλεγμα νησιών του Αιγαίου ως τοπικοί έμποροι και κατέστησαν κυρίαρχοι μεταφορείς στη Μεσόγειο κατά την οθωμανική περίοδο, οι Έλληνες εφοπλιστές προτιμούν να πλέουν υπό σημαίες ευκαιρίας, να διευθύνουν τις επιχειρήσεις τους από το Λονδίνο, το Αμβούργο, τη Νέα Υόρκη ή τη Σιγκαπούρη, και να διαχωρίζουν τις προτεραιότητές τους από εκείνες του ελληνικού κράτους.
Ο γνωστός Έλληνας εφοπλιστής Πάνος Λασκαρίδης απασχόλησε την επικαιρότητα το 2021 όταν δήλωσε ότι «η ελληνική κυβέρνηση κάνει ό,τι της λέει η Ένωση Εφοπλιστών».
«Ζήτησαν και απέκτησαν το δικό τους υπουργείο, το οποίο είναι κυριολεκτικά δικό τους και όχι της ελληνικής κυβέρνησης», αναφέρει στο The Cradle πρώην υψηλόβαθμος Έλληνας αξιωματούχος. «Έχουν το λιμάνι του Πειραιά, καθώς και συνταγματικά κατοχυρωμένη φορολογική ασυλία από το 1952… Και παλαιότερα έλεγχαν και τον Ελληνικό Νηογνώμονα, ο οποίος τους εξυπηρετούσε κρίνοντας τα πλοία τους αξιόπλοα.»
«Οι πλοιοκτήτες είναι οι ταξιτζήδες του διεθνούς εμπορίου», λέει ο Πλατιάς. «Δεν παίρνουν εντολές από καμία κυβέρνηση και θα συνεργαστούν με την Κίνα, τη Ρωσία ή τις ΗΠΑ: ουσιαστικά, όποιος προσφέρει το υψηλότερο κόμιστρο θα έχει και τη διαδρομή του.»
Οι παρενέργειες μιας τάξης πραγμάτων που χάνει έδαφος
Η Ελλάδα διατηρούσε παραδοσιακά ισχυρούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο, και η στροφή της προς το Ισραήλ δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα δημοφιλής στο εσωτερικό της χώρας.
Από την έναρξη της επιχείρησης «Κατακλυσμός του Αλ-Άκσα», η Αθήνα έχει γίνει μάρτυρας μεγάλων φιλοπαλαιστινιακών διαδηλώσεων. Την ίδια στιγμή, ο εντεινόμενος ανταγωνισμός ανάμεσα στην κινεζική Πρωτοβουλία Ζώνη και Οδός (BRI) και τον υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ διάδρομο IMEC έχει μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε πεδίο σύγκρουσης γύρω από το εμπόριο, την ενέργεια και την εφοδιαστική αλυσίδα.
Η ελληνοϊσραηλινή συμμαχία λειτουργεί πλέον ως ένας ακόμη μηχανισμός άμυνας της αμερικανικής επιρροής στην περιοχή.
«Μέσω αυτών των πολέμων, οι Αμερικανοί μετέφεραν το παγκόσμιο κέντρο βάρους της ενέργειας από την Ευρασία στις δύο όχθες του Ατλαντικού», υποστηρίζει ο Πλατιάς.
«Είτε μέσω της Ουκρανίας, που έπληξε το 40% της ρωσικής πετρελαϊκής βιομηχανίας, είτε μέσω των αμοιβαίων πληγμάτων και στις δύο πλευρές του Περσικού Κόλπου, το ευρασιατικό ενεργειακό σύστημα έχει δεχθεί σοβαρό πλήγμα, και αυτό λειτουργεί προς όφελος της αμερικανικής ενεργειακής κυριαρχίας.»
Η εποχή των Συμφωνιών του Αβραάμ επιτάχυνε την ευθυγράμμιση της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Όταν ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν επισκέφθηκε την Αθήνα τον Ιούλιο του 2022, η Ελλάδα έγινε το πρώτο δυτικό κράτος που αποκατέστησε ανοιχτά τον Σαουδάραβα πρίγκιπα μετά τη δολοφονία του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι. Η επίσκεψη οδήγησε σε συμφωνίες εκτιμώμενης αξίας 4 δισ. ευρώ (περίπου 4,7 δισ. δολάρια), που κάλυπταν στρατιωτική συνεργασία, καλώδια δεδομένων και ηλεκτρικές διασυνδέσεις.
Λίγους μήνες νωρίτερα, σαουδαραβικά κεφάλαια είχαν εισέλθει και στην ελληνική βιομηχανία των μέσων ενημέρωσης. Ο όμιλος MBC απέκτησε ποσοστό 30% στον Antenna, ένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα της Ελλάδας.
Όταν ξεκίνησε να εκπέμπει το 1989, ο Antenna ήταν το πρώτο ιδιωτικό ελληνικό κανάλι. Ιδρυμένος από έναν εφοπλιστικό μεγιστάνα, διαμόρφωσε ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο εφοπλιστικά συμφέροντα, όπως οι οικογένειες Αλαφούζου, Μαρινάκη και Βαρδινογιάννη, κατέχουν μεγάλα ελληνικά μιντιακά συγκροτήματα και τα χρησιμοποιούν για να ασκούν επιλεκτικά πίεση στις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Ο Antenna σύντομα αναδείχθηκε στο πλέον φιλοαμερικανικό κανάλι του ελληνικού μιντιακού τοπίου. Εν μέσω συζητήσεων ότι ένα ελληνικό λιμάνι θα μπορούσε να καταστεί ο προορισμός του εμπορικού διαδρόμου IMEC, που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, υπέγραψε συμφωνία με το think tank Atlantic Council για τη διοργάνωση ενός ετήσιου συνεδρίου που θα φέρνει στην Αθήνα Άραβες και Ευρωπαίους πολιτικούς, επενδυτές και διαμορφωτές πολιτικής.
Ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ προσλήφθηκε ως σύμβουλος, ενώ ο ιταλικός εκδοτικός όμιλος GEDI Gruppo Editoriale αγόρασε αμφιλεγόμενα το μέσο. Η κίνηση αυτή προκάλεσε ανησυχίες στην Ιταλία σχετικά με την εκδοτική ανεξαρτησία, τις οποίες η εταιρεία επιχείρησε να αμβλύνει δηλώνοντας τη δέσμευσή της στην ελευθερία του λόγου. Περίπου την ίδια περίοδο, ο Antenna προσέλαβε την Elizabeth Pipko – ορθόδοξη εβραία μοντέλο και διαδικτυακή προσωπικότητα, η οποία στηρίζει τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και έχει διατελέσει εκπρόσωπος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος – προκειμένου να παρέχει φιλοϊσραηλινό σχολιασμό με θεματολογία τύπου MAGA για τα παγκόσμια γεγονότα στο κεντρικό βραδινό δελτίο ειδήσεων.
Οι ΗΠΑ διερευνούν τρόπους να ανταμείψουν την Ελλάδα για τη διευκόλυνση του πολέμου τους κατά του Ιράν, ενδεχομένως μεταφέροντας εκεί περισσότερα αμερικανικά στρατεύματα από ευρωπαϊκές χώρες που δεν επέτρεψαν στην Ουάσιγκτον να χρησιμοποιήσει το έδαφός τους για επιθετικές επιχειρήσεις.
Ωστόσο, η Αθήνα φαίνεται επίσης να αισθάνεται την πίεση από τη στήριξη ενός αντιδημοφιλούς πολέμου, με τον Έλληνα πρωθυπουργό Μητσοτάκη να σημειώνει την περασμένη εβδομάδα ότι ο πόλεμος του Ισραήλ στον Λίβανο είναι «εντελώς αντιπαραγωγικός» και ότι «οι φίλοι πρέπει να λένε την αλήθεια στους φίλους».
«Έχουμε πλέον φτάσει σε ένα στάδιο όπου η Ελλάδα κινδυνεύει να υποστεί πολύ σοβαρές συνέπειες από τη θέση που επέλεξε να ακολουθήσει στον πόλεμο κατά του Ιράν», υποστηρίζει ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου, δημοσιογράφος και συγγραφέας 10 βιβλίων για την τεχνολογία και τη γεωπολιτική.
«Πρώτον, επειδή η παγκόσμια οικονομία δεν πηγαίνει καλά και η Ελλάδα είναι ευάλωτη λόγω του αστρονομικού χρέους της· δεύτερον, επειδή η ελληνική ναυτιλία εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τα Στενά του Ορμούζ· και τρίτον, επειδή αν το Ισραήλ καταφέρει να καταστρέψει το Ιράν, η Ελλάδα θα είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα πάνω στην οποία θα ξεσπάσει ένα μαζικό προσφυγικό κύμα και, ίσως, και τρομοκρατία».
Καθώς το κύρος των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχει πληγεί στη διάρκεια της εκστρατείας κατά του Ιράν, η Αθήνα μπορεί να βρεθεί πολιτικά εκτεθειμένη. Όχι μόνο επειδή προσελκύει την αυξανόμενη οργή περιφερειακών δυνάμεων όπως η Τουρκία, το Ιράν και η Ρωσία, αλλά και λόγω μιας διπλωματικής υποβάθμισης στη νέα τάξη πραγμάτων που αναδύεται.
Ένας διεθνής διαπραγματευτής, μιλώντας στο The Cradle υπό καθεστώς ανωνυμίας λόγω εν εξελίξει έργων στην Ελλάδα, παρατηρεί:
«Η εμπιστοσύνη προς τους Αμερικανούς έχει καταρρεύσει πλήρως στον απόηχο αυτού του καταστροφικού πολέμου. Αν η Τουρκία πρόκειται να τους πάρει στα σοβαρά, οι Έλληνες θα πρέπει να διαμορφώσουν μια πιο σύνθετη εξωτερική πολιτική και να φέρουν κάτι ουσιαστικό στο τραπέζι, πιθανώς στη Συρία ή στον Λίβανο, όπου εξακολουθούν να διαθέτουν κάποιο περιθώριο επιρροής».
Το ιδιωτικό αεροσκάφος της Intellexa δεν απογειώνεται πλέον από την Αθήνα, αλλά ίσως έχει ήδη συμβάλει στο να εγκλωβιστεί η Ελλάδα σε μια συμμαχία που γίνεται ολοένα δυσκολότερο να υπερασπιστεί κανείς, ακριβότερο να συντηρηθεί και πιο επικίνδυνο να εγκαταλειφθεί. «Η Intellexa και άλλες εταιρείες που πωλούν λογισμικό παρακολούθησης ισραηλινής προέλευσης ελέγχονται από το ισραηλινό κράτος και συναλλάσσονται μόνο με κρατικές οντότητες», λέει ο Λουκόπουλος. «Αν αντλήθηκαν πληροφορίες μέσω του Predator, αυτό είναι έγκλημα· αν αυτές οι πληροφορίες δεν παρέμειναν στην Ελλάδα και ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ως υλικό εκβιασμού, τότε πρόκειται για διπλό έγκλημα».
The Cradle
