Αρχική Blog Σελίδα 2740

Ερωτήσεις και απαντήσεις για την κρίση μεταξύ Ρωσίας-Ουκρανίας

Από
anixneuseis
-
1

 

Κλιμακώνεται η ένταση ανάμεσα σε Κίεβο και Μόσχα μετά το σοβαρό ναυτικό επεισόδιο στον πορθμό του Κερτς, που ενώνει τη Μαύρη Θάλασσα με την Αζοφική. Σε κατάσταση ετοιμότητας έθεσε τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας ο πρόεδρος Ποροσένκο, ενώ συνεδρίασε εκτάκτως το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στη φωτογραφία, σκάφος της ρωσικής ακτοφυλακής εμβολίζει πλοίο του ουκρανικού πολεμικού ναυτικού.

Ρωσικές δυνάμεις της ακτοφυλακής αναχαίτισαν και κατάσχεσαν τρία ουκρανικά πλοία ανοιχτά της Κριμαίας.

Οι λόγοι της επίθεσης 

• Γιατί συνέβη αυτό;

Η ρωσική FSB ισχυρίζεται ότι ο στολίσκος παραβίασε τα ρωσικά χωρικά ύδατα, αφότου η FSB έκλεισε προσωρινά τη θαλάσσια περιοχή για τη ναυσιπλοΐα. Η Ουκρανία κάνει λόγο για κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, επειδή το περιστατικό σημειώθηκε στη Μαύρη Θάλασσα που είναι ελεύθερη για τη ναυτιλία και θεωρεί ότι η Κριμαία, την οποία προσάρτησε η Μόσχα, της ανήκει. Το Κίεβο επικαλείται, άλλωστε, τη ρωσοουκρανική συνθήκη για ανεμπόδιστη πρόσβαση στο στενό του Κερτς και τη Θάλασσα του Αζόφ.

Επικινδυνότητα

• Πόσο σοβαρό είναι το επεισόδιο;

Είναι η σοβαρότερη σύγκρουση στη θάλασσα ανοιχτά της Κριμαίας από το 2014, οπότε η Ουκρανική Χερσόνησος προσαρτήθηκε από τη Ρωσία. Το Συμβούλιο Ασφαλείας πραγματοποίησε έκτακτη συνεδρίαση, κατόπιν αιτήματος Μόσχας και Κιέβου.

Κλιμάκωση

• Πώς επηρεάζει η σύγκρουση;

Ο κίνδυνος κλιμάκωσης της κρίσης στην ανατολική Ουκρανία είναι μεγάλος. Οι φιλορώσοι αυτονομιστές εκεί έχουν ρωσικό βαρύ οπλισμό, ενώ η Ουκρανία έχει λάβει βοήθεια από τη Δύση. Πολεμούν μεταξύ τους από τον Απρίλιο του 2014. Φέτος η Ρωσία άνοιξε τη γέφυρα πάνω από το στενό του Κερτς, που συνδέει την ενδοχώρα με την Κριμαία, προκειμένου να ενισχύσει τον έλεγχο πάνω στη χερσόνησο. Η Ρωσία επιθεωρεί συστηματικά τα ουκρανικά πλοία στη Θάλασσα του Αζόφ, επιβάλλοντας πρόσθετες επιβαρύνσεις στην Ουκρανία. Η περιοχή είναι ζωτικής σημασίας για την ουκρανική οικονομία, χάλυβας, σιτηρά και άλλα προϊόντα περνούν μέσω αυτής. Η σύγκρουση υπογραμμίζει τον κίνδυνο στα διαφιλονικούμενα ύδατα ανοιχτά της Κριμαίας, τα οποία διεθνώς αναγνωρίζονται ως ουκρανικά.

Η αιτία του κακού

• Ποιες είναι οι ρίζες της τρέχουσας κρίσης;

Χρονολογούνται από το φθινόπωρο του 2013, όταν η ουκρανική κυβέρνηση επρόκειτο να υπογράψει συμφωνία με την Ε.Ε. και να τη βάλει σε τροχιά ένταξης. Η εξέλιξη αυτή έθεσε σε κίνδυνο τις σχέσεις της Ουκρανίας με τη Ρωσία, τον στενότερο σύμμαχο της χώρας και μεγαλύτερο εμπορικό της εταίρο. Ακολούθησαν μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας όταν ο τότε πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς αποφάσισε την τελευταία στιγμή να μην υπογράψει τη συμφωνία. Ο Γιανουκόβιτς υποχρεώθηκε σε φυγή στην Κριμαία και στη συνέχεια στη νότια Ρωσία.

Οι δύο Εκκλησίες

• Πώς συνδέεται το σχίσμα των δύο Εκκλησιών με την κρίση;

Η αποφασιστικότητα της Ουκρανίας να αποσχιστεί από τη Ρωσία για πάντα αποδείχθηκε όταν το Κίεβο διεμήνυσε ότι επιζητεί την ανεξαρτησία του από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Εκκλησία της Ουκρανίας είχε δεσμούς εκατοντάδων ετών με το Πατριαρχείο της Μόσχας, τις δύο τελευταίες δεκαετίες όμως οι σχέσεις είχαν διαρραγεί. Μετά την πρόσφατη σύγκρουση, εντάθηκαν οι φωνές που ζητούσαν ανεξαρτησία. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε τον Οκτώβριο το πρώτο βήμα, αναγνωρίζοντας την ανεξαρτησία της Εκκλησίας της Ουκρανίας, παρά τις ηχηρές διαμαρτυρίες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και του Κρεμλίνου.

Τι μέλλει γενέσθαι

• Kαι τώρα τι;

Ενώ το επεισόδιο της Κυριακής εγείρει το φάσμα μετωπικής σύγκρουσης, είναι απίθανο κάποια από τις δύο πλευρές να το επιθυμεί. Ανοίγοντας πυρ εναντίον των ουκρανικών πλοιαρίων, η Μόσχα ενίσχυσε το μήνυμά της ότι η Κριμαία είναι ρωσική και πως η Μόσχα δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να το αμφισβητήσει. Στην Ουκρανία ο Ποροσένκο θα κερδίσει από τον στρατιωτικό νόμο, καθώς η δημοτικότητά του πέφτει και η ρωσική απειλή θα μπορούσε να τον βοηθήσει να επανεκλεγεί.

“Καθημερινή”

Οι 5 λόγοι πίσω από το επεισόδιο στη Θάλασσα του Αζόφ μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας

Από
anixneuseis
-
0

Δημοσθένης Δ. Δημόπουλος Διεθνολόγος-Γεωπολιτικός Αναλυτής

 
ASSOCIATED PRESS Η Γέφυρα του Κερτς
Έχουν σχεδόν περάσει πέντε ολόκληρα χρόνια από την έναρξη της κρίσης στην Ουκρανία, μετά την ανατροπή του Προέδρου Γιανουκόβιτς, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία και την de facto αυτονόμηση των ανατολικών περιοχών της Ουκρανίας, του Ντονμπάς και του Λουχάνσκ.
Η κατάσταση γύρω από την Κριμαία, και ιδιαίτερα στην Θάλασσα του Αζόφ παραμένουν τεταμένες ήδη από τον Μάιο, μετά δηλαδή από τα εγκαίνια της γέφυρας του Κερτς από την Ρωσία. Η γέφυρα αυτή αποτελεί τον μοναδικό τρόπο ένωσης της Κριμαίας με την υπόλοιπη Ρωσία. Έκτοτε, οι ρωσικές αρχές συστηματικά παρακωλύουν την διέλευση όλων των μη ρωσικών πλοίων στην Αζοφική Θάλασσα, πραγματοποιώντας νηοψίες. Η πρακτική αυτή της Ρωσίας έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία καθυστερήσεων στα δρομολόγια αυτών των πλοίων, με άμεσο συνεπακόλουθο την πρόκληση σημαντικών οικονομικών ζημιών τόσο στις εταιρίες των πλοίων, αλλά και στα ουκρανικά λιμάνια γύρω από την Αζοφική Θάλασσα.
Με βάση τα παραπάνω, το προχθεσινό περιστατικό αποτελεί μια σημαντική κλιμάκωση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν προκαλεί έκπληξη σε όσους ασχολούνται και μελετούν την Ουκρανική κρίση.

Μάλιστα, το περιστατικό, λίγο πολύ, μπορεί να θεωρηθεί αναμενόμενο, καθώς τις τελευταίες μέρες στην περιοχή είχε συγκεντρωθεί ολόκληρος ο στόλος του Πολεμικού Ναυτικού της Ουκρανίας, ενώ ταυτόχρονα μεγάλη ήταν και η συγκέντρωση ναυτικών δυνάμεων και από την πλευρά της Ρωσίας, καθώς πλοία από τους στόλους του Ειρηνικού, της Βαλτικής και του Βορρά κατέπλεαν στην περιοχή.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός ότι για πρώτη φορά έχουμε, φανερά τουλάχιστον, εμπλοκή μεταξύ των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων με τις Ουκρανικές. 
Το σημαντικό όμως είναι να δούμε και να καταλάβουμε γιατί έγινε αυτή η κλιμάκωση και μάλιστα αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή. Κανείς μπορεί να εντοπίσει πέντε κυρίους λόγους. 
Ο πρώτος λόγος έχει να κάνει με την πάγια θέση της Ρωσίας, ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να δεχθεί την ένταξη της Ουκρανίας στους Δυτικούς θεσμούς. Το εν λόγω επεισόδιο δείχνει την βούληση της Ρωσίας να δράσει αποφασιστικά και ανά πάσα στιγμή για να εμποδίσει μια τέτοια εξέλιξη, γεγονός πού σίγουρα θα προκαλέσει δεύτερες σκέψεις στους Δυτικούς.
Μάλιστα, η χρονική συγκυρία δεν είναι καθόλου τυχαία, αφού μόλις την προηγούμενη βδομάδα ολοκληρώθηκε η πρώτη ανάγνωση από την Ουκρανική Βουλή των συνταγματικών αλλαγών που ετοιμάζονται, στις οποίες υπάρχει ρητή και δεσμευτική αναφορά για τον δυτικό και ΝΑΤΟϊκό προσανατολισμό της χώρας, ενώ σε ξεχωριστό άρθρο ο Πρόεδρος της Ουκρανίας είναι υποχρεωμένος να δρα με γνώμονα και με σκοπό την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Ο δεύτερος λόγος σχετίζεται με τις επερχόμενες Προεδρικές Εκλογές της Ουκρανίας, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στο τέλος του Μαρτίου του 2019, καθώς εκτιμάται ότι η Μόσχα θέλει να ασκήσει πίεση στον Ουκρανό Πρόεδρο Ποροσένκο, αναμένεται να δώσει μια σκληρή μάχη για να παραμείνει στην εξουσία.
Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με την επικείμενη συνάντηση του Ρώσου Προέδρου Βλάντιμιρ Πούτιν με τον Αμερικανό ομόλογο του Ντόναλντ Τραμπ, στο περιθώριο της συνόδου των G20 που θα πραγματοποιηθεί σε μερικές ημέρες. Στην συγκεκριμένη συνάντηση αναμένεται οι δύο πρόεδροι να συζητήσουν όλα τα καυτά θέματα, όπως η αποχώρηση των ΗΠΑ από την Συνθήκη INF, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η Ουκρανία και η Συρία.
Δεν είναι τυχαίο ότι το περιστατικό αυτό συμβαίνει τώρα, μερικές ημέρες πριν την συγκεκριμένη συνάντηση, ούτε ότι συνέπεσε με την επίθεση κατά Σύριων ανταρτών που κατηγορήθηκαν από τη Μόσχα ότι προέβησαν σε χρήση χημικών, αλλά και ούτε με την συγκέντρωση ρωσικών ναυτικών δυνάμεων ανοιχτά της Συρίας.
Ο τέταρτος λόγος αφορά την διαμάχη που υπάρχει σχετικά με τον εντοπισμό και την εκμετάλλευση πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κριμαίας.
Η Ρωσία με την κατάληψη των τριών ουκρανικών πλοίων, επιφέρει ένα ισχυρό πλήγμα στο Πολεμικό Ναυτικό της Ουκρανίας, το οποίο ήδη έχει απωλέσει σχεδόν το 75% των πολεμικών του πλοίων από το 2014, όταν έχασε 12 από τα 17 πολεμικά πλοία του στόλου του.
Η αποδυνάμωση του Ουκρανικού στόλου μειώνει δραματικά την ικανότητα της Ουκρανίας να διεκδικήσει την εκμετάλλευση των πιθανών υπεράκτιων ενεργειακών κοιτασμάτων στην περιοχή. Αυτό καθιστά ιδιαίτερα αισιόδοξο το σενάριο επιστροφής των καταληφθέντων πλοίων από την Ρωσία πίσω στην Ουκρανία.
Ο πέμπτος λόγος έχει να κάνει με την ιδιαίτερη στρατηγική σημασία που έχει για την Ρωσία η γέφυρα του Κερτς, η οποία αποτελεί την μοναδική οδική διασύνδεση της Ρωσικής ενδοχώρας με την Κριμαία και την μεγαλύτερη ναυτική βάση της στο Νότο. Σε καμία περίπτωση δεν επρόκειτο η Μόσχα να ανεχθεί την παρουσία ισχυρών ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή, ικανών να απειλήσουν την ακεραιότητα της.
Αξίζει να σημειωθεί ότι θεωρείται σχετικά δύσκολο να κλιμακωθεί περεταίρω η κατάσταση στην περιοχή αφού ούτε η Ρωσία, ούτε η Ουκρανία θα έχουν κάποιο όφελος από αυτό. Η Μόσχα φαίνεται να έχει επιτύχει τους στόχους της και το Κίεβο δεν θα επαναλάβει το μοιραίο λάθος που έκανε η Γεωργία το 2008 κηρύσσοντας τον πόλεμο στην Ρωσία.
Ιδιαίτερα πιθανό, όμως, θεωρείται ότι ο Ουκρανός Πρόεδρος, Πέτρο Ποροσένκο, θα προσπαθήσει να εργαλειοποιήσει την επιβολή του στρατιωτικού νόμου στην Ουκρανία, με απώτερο σκοπό την χειραγώγηση της επικείμενης εκλογικής διαδικασίας.    

* Ο Δημοσθένης Δ. Δημόπουλος είναι διεθνολόγος-γεωπολιτικός αναλυτής, Επικεφαλής της Ερευνητικής Ομάδας Εξωτερικής Πολιτικής, Άμυνας και Ασφάλειας του Κέντρου Ρωσίας, Ευρασίας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

analystsforchange.org/

Fiscalité, nucléaire, Gilets jaunes : les annonces de Macron

Από
pcuser
-
0

« Notre but premier est de nous désintoxiquer des énergies fossiles », assure le président. De 4 à 6 réacteurs seront fermés d’ici à 2030, en plus de Fessenheim.

Υψηλή στρατηγική στο παρασκήνιο της Ρωσοουκρανικής κρίσης

Από
anixneuseis
-
5

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

μέλους της ΠΓ του “Μετώπου ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ” και της “Πανελλαδικής πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και της Πατρίδας μας”

Η Ρωσοουκρανική ένταση στο στενό του Κερτς, είναι μια εξέλιξη με ευρύτερο ενδιαφέρον, και προφανώς καμία σοβαρή ανάλυση δεν μπορεί να την υποβαθμίσει σε διμερές πρόβλημα μεταξύ και μόνο των άμεσα εμπλεκομένων…

Πριν απ’ όλα γιατί είναι στρατηγικής σημασίας η ίδια η γέφυρα του Κέρτς, στην απρόσκοπτη διασύνδεση της ηπειρωτικής Ρωσίας με την χερσόνησο της Κριμαίας.Απώλεια του ελέγχου της γέφυρας, σημαίνει ουσιαστικά και πλήρη κατάρρευση του εγχειρήματοςγια τον στρατηγικό έλεγχο της Κριμαίας.

Ομοίως στρατηγική βαρύτητα έχει και η Αμερικανονατοϊκή στόχευση που προσβλέπει στην αποδυνάμωση του ρωσικού ελέγχου στην περιοχή. Πρόκειται για μια επιλογή που επισφραγίζεται και με την ξεκάθαρη δήλωση των Αμερικανών στην πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ, και με την οποία επαναβεβαιώνεται η ‘’ανάγκη ανανεωμένης εστίασης στη Μαύρη Θάλασσα’’ ως κυρίαρχη στρατηγική προτεραιότητα.

 

Επομένως, η γέφυρα του Κερτς και ο ουσιαστικός έλεγχος της Αζοφικής θάλασσας, δεν αποτελούν μια ασήμαντη αποτύπωση στο γεωφυσικό χάρτη, αλλά ζωτικό στοιχείο υψηλής στρατηγικής, που… 

 

  • Για μεν τη Ρωσία, σχετίζεται ευθέως με τη βιωσιμότητα του Ευρασιατικού της σχεδιασμού…
  • Για δε τους Αμερικανονατοϊκούς, αποτελεί σημαντικό στοιχείο, στο πλαίσιο της συνολικής τους επιδίωξης, για την αποδυνάμωση της Ρωσικής κυριαρχίας και για την πιεστική περικύκλωση της Ρωσίας συνολικότερα.

Υψηλή στρατηγική αναδεικνύεται και στο παρασκήνιο αυτής της ιστορίας, και η οποία είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτική, ΚΑΙ για τον τρόπο με τον οποίο ‘’χτίζεται’’ η επιθετική διπλωματία,αλλά ΚΑΙ για τη στρατηγική διαχείριση που επιχειρούν  να ασκήσουν όλοι οι περιφερειακοί πρωταγωνιστές σε ένα καταφανώς περιφερειακό πρόβλημα.

 

Η Ρωσία λοιπόν μετά την εκτόνωση της έντασης, το πρώτο πράγμα που επεδίωξε, ήταν να φέρει το ζήτημα στο ΣΑ του ΟΗΕ. Ο λόγος είναι ο προφανής. Θα μπορούσε απλώς να αγνοήσει κάθε αρνητική γι’ αυτήν απόφαση -εάν ελαμβάνετο- αλλά θα έκανε σημαία κάθε θετική απόφαση μιας και ουσιαστικά θα αποδυνάμωνε ΚΑΙ με όρους διεθνούς δικαίου, τη ρητορική των Αμερικανονατοϊκών που θέτουν ζήτημα επιστροφής της Κριμαίας στην Ουκρανία.

 

Η Ουκρανία από την άλλη μεριά, ανίκανη να αποκρύψει ότι η αιφνίδια ένταση που δημιούργησε ήταν καθ’ υπαγόρευση τρίτων, επιχειρεί να συντηρήσει μια κατάσταση έκρυθμημε την επιβολή στρατιωτικού νόμου, όχι μονάχα για εσωτερική κατανάλωση και χρήση, αλλά παράλληλα με αυτό, και για να εκχωρεί ένα ανατροφοδοτούμενο άλλοθι στην πολιτική των κυρώσεων που χορογραφείται από το αντιρωσικό μπλόκ στο σύνολό του.

 

Δεν έχει νόημα επί της παρούσης να αναφερθούμε εκτενέστερα για τη Γερμανική διαμεσολαβητική εμπλοκή στη ‘’διευθέτηση’’ της κρίσης, μιας και σε σχέση με αυτό τουλάχιστον, η ερμηνεία είναι μάλλον αυτονόητη.

 

Έχει όμως αξία να προσεχτεί περισσότερο η Τουρκική στάση, ΚΑΙ γιατί μέσα από τη διαχείριση που επιχειρήθηκε, αναδεικνύεται η σταθερά επιθετική κατεύθυνση πάνω στην οποία είναι δομημένη η Τουρκική εξωτερική πολιτική στο σύνολό της…

 

Αλλά ΚΑΙ διότι αποδεικνύεται πως παρά την πολιτική των ανανεούμενων ‘’τελεσιγράφων’’ για την οποία έχουμε αναφερθεί εκτενέστερα προ  ημερών, η σχέση της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ, παραμένει αρμονική… παραμένει δυναμική… δείχνει να παραμένει και στρατηγικά ακλόνητη… και αυτό θα πρέπει να προβληματίσει σοβαρά τους επιπόλαιους θιασώτες τουπαρασιτικού προστατευτισμού, που ονειρεύονται συνολικότερες ανατροπές και άλλου είδους εξελίξεις.

 

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών λοιπόν, (δηλαδή το Υπουργείο εξωτερικών της χώρας που τελεί υπό ‘’στρατηγική συμμαχία’’ με τη Ρωσία) όταν κλήθηκε να σχολιάσει το περιστατικό,εξέφρασε ανησυχία για το συμβάν στον Πορθμό Κερτς, που συνδέει την Αζοφική και την Μαύρη Θάλασσα και πιο συγκεκριμένα δήλωσε:

 

«Ως παράκτια χώρα της Μαύρης Θάλασσας, υπογραμμίζουμε ότι η διέλευση μέσω του Πορθμού Κερτς δεν πρέπει να αποκλεισθεί». 

 

Αυτό αναφέρεται στην ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, στην οποία απευθύνεται έκκληση για αποφευχθούν κινήσεις που θα θέσουν σε κίνδυνο τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή.

 

Αντιλαμβάνεται λοιπόν ο αναγνώστης ότι αυτή η διπλωματική διαχείριση, έχει μια τριπλή φυσιογνωμική αποτύπωση στη διεθνή στρατηγική σκακιέρα:

  • Πρώτον: Υπενθυμίζει στους Ρώσους, ότι η ‘’στρατηγική συνεργασία’’ είναι εν δυνάμει ασταθής, και αυτό ουδείς δικαιούται να το παραβλέψει…
  • Δεύτερον: Υπενθυμίζει στους Αμερικανούς, πως η Τουρκία είναι παρούσα, και στηρίζει αναφανδόν αλλά και με μπόλικη ανατολίτικη μπαμπεσιά, την Νατοϊκή ατζέντα στην περιοχή…
  • Τρίτον: Υπενθυμίζει στους πάντες, πως δεν δικαιούνται να παραγνωρίσουν και να προσπεράσουν, την κεντρική ιδέα της δικής της στρατηγικής ατζέντας στην ΝΑ Μεσόγειο.

Και φυσικά, μόλις ελάχιστες μέρες νωρίτερα, φρόντισε να επαναδιατυπώσει αυτή τη στρατηγική ατζέντα, και το έπραξε δια χειλέων Τσαβούσογλου, λέγοντας τα εξής:

«Να προσέξουν οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες που θα κάνουν έρευνα στην Ανατολική Μεσόγειο… η Τουρκία ανά πάσα στιγμή θα απαντήσει σε τετελεσμένα που είναι ενάντια στα συμφέροντά της και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων».

 

«Οπωσδήποτε, μα οπωσδήποτε, η ‘νότια Κύπρος’ πρέπει να συμφωνήσει με τη βόρεια για να γίνει εξόρυξη κάθε είδους υποθαλάσσιας πηγής στην περιοχή της ΑΟΖ της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένων και των διεθνών υδάτων».

 

«Οι θάλασσες είναι κοινή περιουσία της ανθρωπότητας. Επομένως δεν συνάδει ούτε με το εθνικό ούτε το διεθνές δίκαιο μια χώρα, μια κοινότητα να το καρπούται και να το εκμεταλλεύεται μονομερώς».

 

Οι αφελείς (ή και εντεταλμένοι) γέλασαν με το απειλητικό θράσος του. Ξεχνούν όμως δυο πράγματα:

  • Πρώτον: Ξεχνούν πως είναι άλλο πράγμα να συμπεριφέρεσαι ως φτηνό αναλώσιμοστο Νατοϊκό σχεδιασμό και εντελώς διαφορετικό να είσαι μέρος της πρωταγωνιστικής ομάδας. Και…
  • Δεύτερον: Προσπερνούν πως ο προχθεσινός ‘’εκβιασμός’’ την επόμενη στιγμή αναβαθμίζεται σε πολύτιμη εκδούλευση, και κυρίως ξεχνούν πως οι Τουρκικοί ‘’εκβιασμοί’’ κατά κανόνα χτυπούν το γάιδαρο για ν ακούσει το σαμάρι.

Και σε αυτόν τον ‘’εκβιασμό’’ προφανώς ο πραγματικός αποδέκτης, ΔΕΝ ΗΤΑΝ οι μεγάλοι κολοσσοί και οι κρατικοί προστάτες τους. Ο πραγματικός αποδέκτης ΗΤΑΝ ο φτωχός συγγενής που επιμένει να αυτοπαγιδεύεται και να αυτοακυρώνεται στο παραμύθι του παρασιτικού προστατευτισμού, που οδηγεί τη χώρα στον απόλυτο παροπλισμό και σε πλήρη στρατηγική αποδυνάμωση.

 

Εν κατακλείδι…

Το περιστατικό της έντασης στη γέφυρα του Κερτς και στην Αζοφική θάλασσα, δεν ήταν ένα αυτοτελές περιστατικό διακρατικής έντασης, αλλά θρυαλλίδα εξελίξεων που θα επαναπροσδιορίσουν ΚΑΙ τη φυσιογνωμία των στρατηγικών ισορροπιών, αλλά ΚΑΙ τους πραγματικούς όρους μιας ισχυρής σύγκρουσης στρατηγικών, που ακόμη βρίσκεται  στα πρώιμα στάδιά της.

 

Σε κάθε περίπτωση η Ρωσία οφείλει να είναι προσεκτική αναφορικά με την ποιότητα των στρατηγικών της συνεργασιών, και νομίζουμε πως έχει επίγνωση των πραγματικών όρων σ αυτή τη δύσκολη παρτίδα…

 

 

Θα μπορούσαν οι Ην. Πολιτείες να στηρίξουν λύση που θα ενισχύει την Κυπριακή Δημοκρατία;

Από
anixneuseis
-
0

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

US President Donald J. Trump boards Marine One on the South Lawn of the White House in Washington, DC, USA, 26 November 2018. EPA, SHAWN THEW  TOPICS:

NOVEMBER 27, 2018

Οι σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με την Τουρκία αποτελούσαν ανέκαθεν αντιπροσωπευτικό δείγμα άκρατης πολιτικής υποκρισίας. Ο Ερντογάν, με τις σουλτανικές αντιλήψεις και πρακτικές του, ανέδειξε το μέγεθος αυτής της πραγματικότητας και με το είδος της συμμαχίας του με τον Πούτιν απέδειξε ότι δεν λειτουργεί στο πλαίσιο των δεσμεύσεων της χώρας του ως μέλους του ΝΑΤΟ και ως στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ.

Φαίνεται ότι στην Ουάσινγκτον μερικοί εξακολουθούν να έχουν κάποιες ψευδαισθήσεις ότι, παρ’ όλα αυτά, μπορούν να κρατήσουν την Τουρκία «δεμένη στο άρμα της Δύσης».

Η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών την περασμένη Τρίτη απέδειξε ξανά ότι η Άγκυρα κινείται προς διαφορετική κατεύθυνση. Όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή, αλλά αποτελεί απειλή.

Ο Τσαβούσογλου εμφανίστηκε θρασύς απέναντι στον Αμερικανό ομόλογό του Πομπέο για την αγορά των ρωσικών πυραύλων S-400, για τους Αμερικανούς υπηκόους που είναι φυλακισμένοι στην Τουρκία, για τους Κούρδους της Συρίας και για τον Γκιουλέν. Στα θέματα που δεν υπάρχει ακόμα ξεκάθαρη εικόνα είναι αυτά που αφορούν την Κύπρο. Δηλαδή, αν οι ΗΠΑ σταθούν με αποφασιστικότητα και με ποιους τρόπους απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Επίσης, αν τελικά θα αναθεωρήσουν ριζικά την πολιτική τους για τους αγωγούς προς την Ευρώπη μέσω του τουρκικού εδάφους, υιοθετώντας τη θέση ότι για λόγους στρατηγικής ασφάλειας, η Τουρκία δεν θα συμπεριλαμβάνεται πλέον στους ενεργειακούς σχεδιασμούς που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ.

Στην περίπτωση που υπάρξει μια τέτοια σημαντική εξέλιξη, την οποία φαίνεται να ευνοεί το Ισραήλ (σ.σ. σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα «Τάιμς», σε μερικούς μήνες ξεκινούν οι εργασίες για την κατασκευή του αγωγού EastMed που θα συνδέει τα αποθέματα του φυσικού αερίου του Ισραήλ με Κύπρο, Ελλάδα και Ιταλία), και αλλάξει άρδην το σκηνικό στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις, τότε για πρώτη φορά από το 1974 δεν αποκλείεται να διαμορφωθούν συνθήκες για διαφοροποίηση της αμερικανικής πολιτικής στο Κυπριακό.

Ενδεχομένως, λοιπόν, οι ΗΠΑ να στηρίξουν λύση που θα ενισχύει και δεν θα αποδυναμώνει την Κυπριακή Δημοκρατία, με ό,τι αυτό θα συνεπάγεται για την προσπάθεια απεξάρτησης της Κύπρου από την Τουρκία. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα αρχίσει να διαφαίνεται στις επικείμενες διεργασίες για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και για το περιεχόμενο της λύσης. Αλλά, ακόμα κι αν δημιουργηθεί μια τέτοια προοπτική για επανεξέταση της αμερικανικής προσέγγισης στο Κυπριακό, δεν θα είναι αρκετή για ουσιαστική ανατροπή. Την ίδια στιγμή, η Λευκωσία και η Αθήνα χρειάζεται να είναι ξεκάθαρες και διεκδικητικές στις θέσεις τους, στη βάση εθνικής συγκροτημένης στρατηγικής.

Λαμβάνοντας όμως υπόψη τη σημερινή άθλια εικόνα και την πολυδιάσπαση που επικρατεί στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου, καθώς και την έλλειψη εθνικής συνεννόησης στην Ελλάδα, με ένα «ακέφαλο» Υπουργείο Εξωτερικών σε μια περίοδο σημαντικών γεωπολιτικών αναταράξεων, τα όποια «δώρα» θα μπορούσε να προσφέρει η Ιστορία (μέσα από τη σύγκρουση συμφερόντων) είναι πολύ πιθανόν να μείνουν αναξιοποίητα και να χαθούν μαζί με τη μόνιμη πια ανεπάρκεια και αβάστακτη ελαφρότητα των ηγεσιών του Ελληνισμού.

Πηγή: Θα μπορούσαν οι Ην. Πολιτείες να στηρίξουν λύση που θα ενισχύει την Κυπριακή Δημοκρατία; https://hellasjournal.com/2018/11/tha-mporoysan-oi-in-politeies-na-stirixoyn-lysi-poy-tha-enischyei-tin-kypriaki-dimokratia/

RUSSIA VS. UKRAINE WAR? UKRAINIAN PRESIDENT SAYS NEIGHBOR IS PREPARING GROUND ATTACK

Από
anixneuseis
-
0
BY  

During a televised speech on Monday in which he outlined his case for imposing martial law, Ukraine’s President Petro Poroshenko claimed that his country’s intelligence service had evidence that Russia was preparing a ground attack.

Poroshenko’s speech was given after Russia blocked three Ukrainian navy vessels from passing from the Black Sea into the Sea of Azov via the Kerch Strait on Sunday. The incident was a major escalation of the tensions that have existed between the two countries ever since Russia annexed the Crimean Peninsula from Ukraine and began backing armed separatists in the country in 2014. Poroshenko is close to imposing martial law in Ukraine, which would allow the military to run the country, saying it was necessary for Ukraine’s security.

Many experts said Russia’s attack on Ukrainian naval ships on Sunday was a game changer.

“The big story here is that Russia’s armed forces, in broad daylight, launched an attack on Ukrainian navy ships. This crosses a new line. Moscow, of course, seized Crimea with its military, but under the guise of unidentified ‘little green men.’ Moscow has been conducting a not-quite-covert war in Donbass. Yes, there are thousands of Russian officers there and they control the fighting, but Moscow denies it. In this case, there is no denial,” John Herbst, U.S. ambassador to Ukraine from 2003 to 2006, told Newsweek.

gettyimages-919068954-594x594Ukrainian President Petro Poroshenko delivers a speech at the 2018 Munich Security Conference on February 16.SEBASTIAN WIDMANN/GETTY IMAGES

“The video from the Ukrainian interior minister shows the Russian ship ramming the Ukrainian tug whose dangerous maneuvers, Moscow’s public line, were sailing in a straight line. And then Russian ships opened fire on Ukrainian ships, wounding six, and seized the vessels. This is an open act of aggression by one state against another,” Herbst continued.

Poroshenko has yet to reveal details about a ground invasion.

Some critics alleged that the president was attempting to impose martial law in order to postpone elections scheduled for March 2019 and solidify his grip on power. But Poroshenko said Monday that he would be willing to reduce the number of days of martial law from 90 to 30 and that he would submit a draft bill to parliament to ensure that elections went forward as scheduled.

Liveuamap

✔@Liveuamap

 · 
Replying to @Liveuamap

US officials:military flying reconnaissance flights over Black Sea near Crimea to gather intelligence on escalating tensions between Ukraine and Russia. https://liveuamap.com/en/2018/26-november-us-officialsmilitary-flying-reconnaissance-flights … via @barbarastarrcnn

US officials:military flying reconnaissance flights over Black Sea near Crimea to gather intellig…

US officials:military flying reconnaissance flights over Black Sea near Crimea to gather intelligence on escalating tensions between Ukraine and Russia. Both Navy and Air Force can use airborne…

liveuamap.com

Liveuamap

✔@Liveuamap

Poroshenko live now: we have serious grounds to believe Russia is ready to follow with the ground attack. I have evidence collected by our intelligence. This time Russia is not hiding, blatantly attacking Ukraine. https://liveuamap.com/en/2018/26-november-poroshenko-live-now-we-have-serious-grounds-to … pic.twitter.com/v6oVV7x4Bc via @Kateryna_Kruk

62

Twitter Ads info and privacy

View image on Twitter

88 people are talking about this

Twitter Ads info and privacy

Members of the international community were preparing to meet Monday at the United Nations and at the North Atlantic Treaty Organization to discuss the conflict.

“The U.K. utterly condemns Russia’s use of force against Ukrainian vessels entering the Sea of Azov. Once again, we see Russian contempt for international norms and Ukrainian sovereignty. Russia must release detained Ukrainian sailors and guarantee free passage through Kerch Strait,” British foreign secretary Jeremy Hunt said in a statement Monday.

https://www.newsweek.com/russia-ukraine-war-ground-attack-1231564?spMailingID=4589453&spUserID=MjAwODQ2NjQzNDES1&spJobID=1151562169&spReportId=MTE1MTU2MjE2OQS2

ΗΠΑ : Γιατί οι Αμερικανοί ζουν όλο και λιγότερα χρόνια;

Από
anixneuseis
-
2

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Ε.Δ.ΝΙΑΝΙΟΣ

[Το 1776, έτος της αμερικανικής ανεξαρτησίας, ο ‘’πατέρας’’ της Τόμας Παίην χαιρέτιζε το γεγονός με τούτα τα λόγια: ‘’επίκειται η γέννηση ενός καινούριου κόσμου’’. Φαίνεται όμως ότι οι προσδοκίες δεν δικαιώθηκαν. Λίγο πριν την κήρυξη του Β’ Π Πολέμου ένας επίσης Αμερικανός συγγραφέας, ο Χένρυ Μίλλερ, κατά την ολιγόχρονη παραμονή του στην Ελλάδα, τραβούσε τα μαλλιά του κάθε φορά που συμπατριώτες μας εξέφραζαν το θαυμασμό τους για τη ζωή στην Αμερική (Κολοσσός του Μαρουσιού). Γιατί τόσα αρνητικά ρεκόρ σε δείκτες ποιότητας ζωής στις ΗΠΑ; Πρωτιά μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών στη βρεφική θνησιμότητα, και στους νέους που ζουν μέσα στη φτώχεια! Και με την εθνική συνοχή να αποσαθρώνεται. Αλλά, από την άλλη, πρώτη στρατιωτική δύναμη που σχεδιάζει να στρατιωτικοποιήσει και το διάστημα και διεξάγει χωρίς ανάπαυλα πολέμους στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα! Και το ανησυχητικό είναι ότι δεν βρέθηκε – ένας έστω! – λόγιος ή εκκλησιαστικός ηγέτης να πει το του Χριστού: Αμερική, ‘’βάλε την μάχαιρά σου στη θήκη’’ τώρα που είσαι υπερδύναμη στρατιωτική και μπορείς να επιβάλεις έναν προοδευτικό και ειλικρινή αφοπλισμό για να ζήσει ο κόσμος…

Η Τζέραλντιν Σμιθ, πρώην δημοσιογράφος, ζει ήδη 11 χρόνια στη Βόρεια Καρολίνα και εξηγεί στην Ευγενία Μπαστιέ πώς το αμερικανικό όνειρο κατάντησε εφιάλτης… Ε.Δ.Ν.]

FIGAROVOX.- Την επομένη των Ενδιάμεσων εκλογών, τα μέσα ενημέρωσης πρόβαλαν το νέο πρόσωπο των εκλεγμένων Δημοκρατών: ένας ομοφυλόφιλος, ένας μουσουλμάνος, ένας λατινοαμερικανός, κλπ. Δύο χρόνια μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, η πολιτική ταυτότητας εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας στις Ηνωμένες Πολιτείες; Οι Δημοκρατικοί βρήκαν τα αίτια της αποτυχίας τους το 2016;

 Τζέραλντιν ΣΜΙΘ.- Οι Δημοκρατικοί όπως και οι Ρεπουμπλικάνοι επιχείρησαν και πάλι να εκμεταλλευτούν προς όφελός τους τις ταυτοτικές διεκδικήσεις που κυριαρχούν και διαιρούν την αμερικανική κοινωνία εδώ και χρόνια. Οι πρώτοι είναι πεπεισμένοι ότι μπορούν να πάρουν ψήφους από τις «μειονότητες» (μαύροι, λατινοαμερικανοί, γυναίκες, μουσουλμάνοι, ομοφυλόφιλοι) και αντί να επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους και τις ομιλίες τους στο περιεχόμενο του οικονομικού και πολιτικού προγράμματός τους, ακολουθούν το πελατειακό σύστημα. Οι δεύτεροι εμφανίζονται υπερασπιστές μιας λευκής και χριστιανικής αμερικανικής ταυτότητας που απειλείται. Και οι δύο πλευρές, ξεκινούν από την αρχή ότι ο ψηφοφόρος θέλει να ψηφίσει κάποιον που του μοιάζει, όχι κάποιον του οποίου οι ιδέες τον πείθουν. Και αλίμονο στους προδότες! Το 2017, ένας μαύρος Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής λοιδορήθηκε γιατί υποστήριξε την υποψηφιότητα ενός λευκού μέλους του κόμματός του στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης. Αντίθετα, ορισμένοι φίλοι μου δεν είναι πλέον ευπρόσδεκτοι στους γονείς τους για την υποστήριξη τους στη Χίλαρι Κλίντον στις προεδρικές εκλογές του 2016.

Πώς αξιολογείτε γενικά την ατμόσφαιρα της χώρας μετά τις εκλογές αυτές; Πιστεύετε ότι η χώρα είναι περισσότερο διαιρεμένη από ποτέ;

Πιστεύω ότι η χώρα είναι διαιρεμένη πολλά χρόνια τώρα και ότι η εμφάνιση του Tραμπ το μόνο που έκανε ήταν να τονίσει τη βαθιά κρίση της αμερικανικής κοινωνίας. Οι απίθανες οικονομικές ανισότητες έχουν από καιρό γίνει αποδεκτές από εκείνους που πιστεύουν ότι ο καθένας είναι άξιος της τύχης του. Πρέπει να είναι κανείς πολύ ’’νυχτωμένος’’ για να το πιστέψει αυτό σε μια χώρα όπου το 1% του πληθυσμού κατέχει το 50% του πλούτου! Ομως στην Αμερική βρίσκουμε παντού την αστερόεσσα, ακόμη και σε μισογκρεμισμένες καλύβες.

Αλλά, εκτός από τον στρατιωτικό τομέα (40% των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών), η Αμερική χάνει τη θέση της “υπερδύναμης”. Για πρώτη φορά, χάνει εκεί που ήταν αχτύπητη, δηλαδή στην “ελεύθερη αγορά” και στη διεθνοποίηση του ανταγωνισμού. Ένα αρκετά μεγάλο μέρος της αποκαλούμενης “ζωτικής” και “δυναμικής” κοινωνίας δεν τα καταφέρνει με αυτή τη δοκιμασία. Περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, το χάσμα είναι αβυσσαλέο ανάμεσα στους μεγάλους νικητές της παγκοσμιοποίησης και τους ‘’ριγμένους’’ ανθρώπους. Εν ολίγοις, το αμερικανικό όνειρο τελείωσε. Η αβεβαιότητα έχει διεισδύσει παντού, ακόμη και στα σπίτια.

Τι να κάνoυν για να βγουν απ’ αυτή την κατάσταση; Οι Αμερικανοί δεν είναι πλέον σίγουροι για την απάντηση. Έτσι, μερικές φορές οι γονείς είναι πρόθυμοι ακόμα και να δώσουν αμφεταμίνες στα παιδιά τους, ακόμα και από την πρώτη Δημοτικού, για να έχουν καλούς βαθμούς.

Στη μαύρη κοινότητα, οι ηλικιωμένοι, πεπεισμένοι ότι για να πετύχεις αρκούσε να ήσουν ειλικρινής και εργατικός, να «σκύβεις το κεφάλι»,  χλευάζονται από μια νεολαία που έχει ριζοσπαστικές ιδέες. Σας δίνω άλλο ένα παράδειγμα του διάχυτου πανικού: στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μια μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών ήταν πολύ αισιόδοξη για το πολυφυλετικό μέλλον της χώρας. Το 2001, το 70% των μαύρων και το 62% των λευκών εξακολουθούσε να πιστεύει ότι οι σχέσεις με την άλλη κοινότητα ήταν καλές. Το 2016, πριν από την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, ήταν μόνο το 49% των μαύρων και το 55% των λευκών.

 Πώς το εξηγείτε αυτό;

Η πολιτική τάξη αλλά και τα κοινωνικά δίκτυα τροφοδοτούν ένα καταστροφικό και εφιαλτικό όραμα της πραγματικότητας. Ο καθένας ζει στο  καβούκι της ταυτότητάς του χωρίς να βλέπει έξω και σχετικά σπάνια γεγονότα αποκτούν δυσανάλογη σημασία μόλις διαδίδονται μαζικά: όταν το βίντεο ενός μαύρου που πυροβολήθηκε από την αστυνομία, επειδή δεν πέρασε από τις διαβάσεις των πεζών, γίνεται viral, το αίσθημα της αδικίας δεκαπλασιάζεται. Όταν η είδηση ενός παιδιού που βρέθηκε δολοφονημένο στις τουαλέτες ενός πρατηρίου καυσίμων σχολιάζεται με τρόπο που προκαλεί ναυτία στην έξοδο κάθε σχολείου της χώρας, ο φόβος του παιδεραστή-θηρευτή κυριαρχεί στα σπίτια. Το 60% των Αμερικανών είναι πεπεισμένο ότι η εγκληματικότητα  αυξάνεται ενώ, σύμφωνα με το FBI, το ποσοστό βίαιων εγκλημάτων μειώθηκε κατά 43% από το 1993. Ο πραγματικός κίνδυνος μειώνεται, αλλά αυξάνεται το αίσθημα κινδύνου, γεγονός που ενθαρρύνει την αναδίπλωση του καθενός στον εαυτό του και στην κοινότητά του.

Στο βιβλίο σας “To είδες στην Αμερική, σύντομα και στη Γαλλία“, τονίζετε το “άγχος” που καταστρέφει την Αμερική. Γιατί είναι τόσο ισχυρό αυτό το άγχος σε μια χώρα που είναι η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στον πλανήτη; Πώς εκδηλώνεται αυτό το άγχος;

Ένας από τους γείτονές μου συμβουλεύεται κάθε πρωί στο Διαδίκτυο έναν χάρτη των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν την προηγούμενη ημέρα  στη γειτονιά μας. Το αποτέλεσμα είναι να πιστεύει ότι περιβαλλόμαστε από κακοποιούς και δεν αφήνει πλέον το γιο του να βγει. Το πλήθος των διαθέσιμων πληροφοριών δίνει την ψευδαίσθηση του ελέγχου, ενώ στην πραγματικότητα πυροδοτεί ένα άγχος συχνά παρανοϊκό. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να γνωρίζουμε τα πάντα, ότι καταλαβαίνουμε τα πάντα μόνοι μας, δυσπιστούμε έναντι των ειδικών και των παρεμβαλλόμενων – γιατρών, δημοσιογράφων – των οποίων η ικανότητα μας καθησύχαζε πριν. Άλλες αιτίες ανησυχίας είναι η ανάγκη προσαρμογής στις ολοένα και πιο γρήγορες αλλαγές, στην αποσύνθεση του κύτταρου της οικογένειας, στη μείωση της θρησκευτικής πίστης, στην προσωρινότητα της απασχόλησης ή στην εμμονή του μηδενικού κινδύνου. Σε μια πλούσια χώρα, καταλήγουν να είναι πολύ ανήσυχοι με την ιδέα ότι “κάτι μπορεί να μας συμβεί” παρά σε μια φτωχή χώρα όπου αντικειμενικά οι κίνδυνοι – ασθένεια, ατύχημα – είναι απείρως υψηλότεροι. Το 18% των Αμερικανών υποφέρει επισήμως από διαταραχές άγχους έναντι μόνο 10% στη Γαλλία, όπου ο αριθμός αυξάνεται. Θα δείτε ότι η Γαλλία θα κατακτηθεί από αυτή την ασθένεια: δεν είναι τυχαίο ότι ο Κριστόφ Αντρέ, ο πάπας της εκστρατείας κατά του στρες, έχει εκδώσει 25 βιβλία που σημείωσαν ρεκόρ πωλήσεων.

Αυτό το άγχος καταλήγει στη μαζική χρήση ναρκωτικών, αμφεταμινών και οπιούχων. Πόσο σοβαρό είναι αυτό το φαινόμενο; Και πώς αντιμετωπίζεται από τις δημόσιες αρχές;

 Το προσδόκιμο ζωής έχει μειωθεί για δεύτερη συνεχή χρονιά στις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω μιας επιδημίας που πλήττει όλες τις κοινωνικές τάξεις: από το 1999, 350.000 Αμερικανοί έχουν πεθάνει από υπερβολική δόση οπιούχων. Αυτά τα αποτελεσματικά και φθηνά φάρμακα κατά του πόνου, σε μια χώρα όπου η ιατρική φροντίδα είναι δαπανηρή, συνταγογραφούνται μαζικά για χρόνια, παρά τις υψηλές πιθανότητες εθισμού τους. Αιτία είναι η αποδεδειγμένη αθέμιτη συνεργασία μεταξύ φαρμακευτικών εταιριών και γιατρών που πληρώνονται για την προώθηση των οπιούχων τους, αλλά και η αυξανόμενη ζήτηση των ασθενών για να μην υποφέρουν. Παρά τις προσπάθειες των αρχών, η επιδημία δεν μειώθηκε το 2017: για τα τρία εκατομμύρια εθισμένων στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι εύκολο να αποκτήσουν τα χάπια από την Κίνα μέσω του Dark Web, το κρυφό διαδίκτυο.

 Αναφέρετε επίσης το υπερφιλελεύθερο σύστημα που διέπει το εργατικό δίκαιο. Μήπως τα θετικά οικονομικά αποτελέσματα των Ηνωμένων Πολιτειών (ειδικά στον τομέα της ανεργίας) κρύβουν μια πιο επισφαλή κοινωνική πραγματικότητα;

 Διηγούμαι την ιστορία ενός υπαλλήλου που έχει καθημερινά δύο θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης, στα MacDo και στη συνέχεια στα Burger King, αλλά εξακολουθεί να είναι τόσο φτωχός που εξαρτάται από τα κρατικά κουπόνια σίτισης. Με άλλα λόγια, ο φορολογούμενος επιδοτεί έμμεσα τη βιομηχανία fast food! Η εργατική τάξη και η αμερικανική μεσαία τάξη υφίστανται τις επιπτώσεις ενός υπερφιλελευθερισμού που, με εξαίρεση τον Μπέρνι Σάντερς, οι Δημοκρατικοί ποτέ δεν κατήγγειλαν πραγματικά, όταν δεν τον ενθάρρυναν. Η γλώσσα της αλληλεγγύης τους είναι επιλεκτική – στοχεύει σε ορισμένες “κοινότητες” σε βάρος άλλων – και υποκριτική, αφού οι ελίτ αυτές αντλούν το εισόδημά τους από την αχαλίνωτη παγκοσμιοποίηση που είναι η αιτία των δεινών των συμπολιτών τους. Ωστόσο, όταν πείτε σε κάποιον που σκοτώνεται στη δουλειά, αλλά δεν έχει να πληρώσει τον οδοντίατρο, ότι είναι «προνομιούχος λευκός», δεν πρέπει να εκπλαγείτε αν αρχίσει να ‘’παίρνει ανάποδες’’. Και αυτό εξηγεί, φυσιολογικά, την επιτυχία του Ντόναλντ Τραμπ.

 Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

 Πηγή: http://www.lefigaro.fr/vox/monde/2018/11/09/31002-20181109ARTFIG00277-geraldine-smith-aux-etats-unis-chacun-vit-dans-sa-cave-identitaire.php

L’Ukraine accuse la Russie de s’être emparée de trois navires militaires

Από
pcuser
-
0

Kiev a dénoncé « un acte agressif de la Russie visant une escalade préméditée ». Deux marins ukrainiens auraient été blessés par des tirs.

Les tensions autour de la mer d’Azov ont connu une brusque flambée dimanche.

L’Ukraine et la Russie sont engagées lundi dans leur pire bras de fer depuis des années. Et pour cause, Kiev et plusieurs de ses alliés occidentaux exigent du Kremlin qu’il libère les marins et navires ukrainiens capturés la veille par des gardes-côtes russes au large de la Crimée. La Russie s’est défendue en affirmant avoir agi « en stricte conformité » avec « le droit international », par la voix du porte-parole du Kremlin Dmitri Peskov, qui a dénoncé « une intrusion de navires » ukrainiens « dans les eaux territoriales » russes.

Η κρίση των Βουλιαράτων και το μέλλον των ελληνοαλβανικών σχέσεων

Από
anixneuseis
-
0
 

Γράφει ο Σταύρος Γ. Ντάγιος* Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2018, 14:32

Οι απαράγραπτες ευθύνες της δημοσιογραφικής και πολιτικής εξουσίας

Το αιματηρό γεγονός στους Βουλιαράτες και η επακόλουθη κρίση στις ελληνοαλβανικές σχέσεις ανέδειξε όλη τη δημοσιογραφική, πολιτική και ιστορική «κόπρο του Αυγείου».

Στα αλβανικά πάνελ παρέλασαν αποθρασυμένοι και αλαζονικοί ηθοποιοί, με διακριτό πλεόνασμα καιροσκοπικής ιδιοσυγκρασίας και λεκτικής βίας, δανειζόμενοι ποδοσφαιρικούς όρους, για να αποδείξουν την αλβανική υπεροχή έναντι της Ελλάδος, κάνοντας δόλιους συμφυρμούς των ιστορικών γεγονότων με μυθεύματα και συκοφαντικές επινοήσεις, τις οποίες παρουσίαζαν ως εμπεδωμένες ιστορικές βεβαιότητες, τηλεεισαγγελείς, ειδήμονες επί παντός του επιστητού, που όμως αδυνατούσαν να αποκρύψουν την κραυγαλέα άγνοιά τους, «ιστορικοί» οι οποίοι προσπαθούσαν να επιβληθούν διά των άναρθρων ιαχών, αλληλοκαλυπτόμενοι από επαγγελματίες «πράκτορες» και ειδήμονες, γνωρίζοντες καλύτερα και από τον Τζέιμς Μποντ έως και το νούμερο των υποδημάτων του εκλιπόντος Κωσταντίνου Κατσίφα,ένθερμοι υποστηρικτές της συνωμοσιολογίας, πολιτικολόγοι με διάχυτες εμμονές παλαιών εποχών, οι οποίοι έτριζαν τα δόντια και αναπαρήγαγαν εξολοθρευτικό μένος, ασίγαστο μίσος και ρατσισμό. Μάταια κάποιες φορές οι συντονιστές προσπαθούσαν να δαμάσουν τους παθιασμένους ρήτορες.

Στις εκπομπές αυτές και από «επαγγελματίες αναλυτές» διατυπώθηκε ένας ακατάσχετος ορυμαγδός ύβρεων, εθνικιστικής υστερίας, συκοφαντιών και απειλών κατά των Ελλήνων της Αλβανίας, διατυπώθηκαν κατά τρόπο αποκρουστικό και χωρίς να διατηρούν τους κοινούς τύπους της επαγγελματικής ευγένειας, οφθαλμοφανείς και προκλητικές αναλήθειες, με σκοπό την κραυγαλέα φαλκίδευση της ιστορικής παρουσίας και της πολιτισμικής δημιουργίας των Ελλήνων της περιοχής, όπως: οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες δεν είναι παρά 20.000 κολοφύκια (προφανώς κολοκύθια), ανατολικοί νομάδες που έμαθαν τα ελληνικά ως ξένη γλώσσα, διατυπωμένες με βαθύ πνεύμα ρατσισμού και υβριστικό μένος. Σε πολλές περιπτώσεις θύμιζαν έναν αχαλίνωτο δημοσιογραφικό τυχοδιωκτισμό. Όλα αυτά, και κυρίως οι ερεθιστικές εκφράσεις ενός υποτιθέμενου δικηγόρου, με εμφανή πνευματική αρτηριοσκλήρωση, θα ήταν άκρως κωμικά και θα προκαλούσαν ιλαρότητα, μόνον εάν δεν ήταν επικίνδυνα και δεν υπέθαλπταν διακρίσεις, φυλετισμό και εχθρότητα, η οποία αναρριπίζει την εθνικιστική έπαρση και γονιμοποιεί το λαϊκό αίσθημα με αλυτρωτικό σοβινισμό.

Δυστυχώς, ένα μεγάλο μέρος των αλβανικών ΜΜΕ εκδήλωσαν περισσή εμπάθεια, εγκληματική λογική και ελάχιστο επαγγελματισμό. Παρόμοιες προσεγγίσεις -ευτυχώς λίγες- παρακολουθήσαμε και στην Ελλάδα.

Οι νηφάλιες φωνές σίγησαν ή ήταν ελάχιστες, τόσο απαραίτητες για την προώθηση του κατευνασμού, της διαλλακτικότητας και του πολιτισμένου διαλόγου.

Ως αποτέλεσμα, οι σχέσεις των δύο χωρών τορπιλίσθηκαν σοβαρά, με κίνδυνο να φτάσουν στο επίπεδο ψυχροπολεμικών εποχών, κάτι που το απεύχονται όλοι.

Για τον εκπεσμό αυτό φέρει τεράστια ευθύνη και ο ίδιος ο Αλβανός πρωθυπουργός, ο οποίος αντιμετώπισε την κρίση με ανεξήγητη ελαφρότητα και χωρίς να νοιάζεται για τις ενδιάθετες τάσεις της κοινής γνώμης τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αλβανία, που δεν ορέγεται οξύνσεις και λεονταρισμούς, αλλά όρους ειρηνικής συνύπαρξης, και από τον οποίο, κατ’ επιταγήν της άρσης της εμπεδωμένης καχυποψίας, περιμέναμε μεγαλύτερη υπευθυνότητα και εγκράτεια για ένα τόσο περίπλοκο ζήτημα.

Ο Ράμα -άνθρωπος με καλλιτεχνικές ευαισθησίες- παρουσίασε βαθιές παραδοξότητες και κρίση πολιτικής ταυτότητας: με περίτεχνα σχόλια και διάχυτη χλεύη –ως μη όφειλε- έσπευσε από την πρώτη στιγμή, αποποιούμενος την ιδιότητά του ως πολιτικού, να αναφερθεί απαξιωτικά, ρατσιστικά και ταπεινωτικά στον εκλιπόντα Κωνσταντίνο Κατσίφα, τον οποίο αποκάλεσε «φαντασμένο» (όρος που χρησιμοποιείται στην αργκό του πεζοδρομίου από σχετικούς χρήστες της γλώσσας και σημαίνει περίπου: άτομο που έχει αδικαιολόγητα μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και υποτιμά τους άλλους), προφανώς για να συσπειρώσει τους συμπαθούντες του, οι οποίοι τον επευφημούσαν: «Πες τα, μεγάλε!». Απευθυνόμενος ευσχήμως προς τους «αγαπημένους γείτονες» τούς νουθετούσε αντί να λυπούνται για έναν «φαντασμένο», να χαίρονται που δεν θρηνήσαμε ζωές αστυνομικών (!) (πράξη κολάσιμη, που βεβήλωνε τον ακήδευτο ακόμα νεκρό), ενώ στη συνέχεια με περίτεχνα διανοήματα ταυτοποίησε τους παριστάμενους στην εξόδιο ακολουθία με «ύαινες», «κοράκια», «γουρούνια» και «γαϊδούρια» με ένα σχόλιο αμφίσημο και αμφίλογο, αλλά με σαφή συμβολισμό, αρνητική σημασιολογική φόρτιση και ορατή μνησικακία για όσους γνωρίζουν τι συμβολίζουν τα κοράκια σε μία νεκρώσιμη ακολουθία -όσο και αν μόχθησαν οι «μεταφραστές» να το χαρακτηρίσουν ως «πολιτικά ορθό». Στη συνέχεια, όποιος τόλμησε να αμφισβητήσει τη ρητορική του αυθεντία και το πολιτικό του ανάστημα, ρίχτηκε στο «αναμμένο καζάνι» του εθνικισμού, αλλά και πάλι ο ίδιος βρήκε τρόπο να κατηγορήσει τους Αλβανούς «Καντρήδες» που αγωνιούσαν για την απειλή της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας τους, την οποία, όμως, εγγυόταν ο ίδιος. Από προβεβλημένους και υπεύθυνους Αλβανούς λόγιους, δημοσιογράφους και αναλυτές οι εκφράσεις του χαρακτηρίστηκαν «ως κατωτέρου επιπέδου».

Είναι ο ίδιος πολιτικός άνδρας που, ομιλών ως καραγωγέας, περιφρονούσε τα θρησκευτικά μας σύμβολα στη Χιμάρα πριν κάποιο καιρό, αποκαλώντας «γκαράζ» τον ιερό ναό της περιοχής, τον οποίο κατεδάφισε διαπράττοντας ιεροσυλία. Λίγα χρόνια πριν, η πολιτική τάξη από την οποία προέρχεται ο ίδιος και την οποία υπηρέτησε ευπειθώς ο καθ’ όλα έντιμος πατέρας του και προβεβλημένος καλλιτέχνης Χριστάκη Ράμα, αποκαλούσε την ελληνική γλώσσα «μπασταρδεμένο ιδίωμα», περιγελώντας με αχρειότητα, αλλά εμφανώς απειλητικά, τους Βορειοηπειρώτες ως «χωροφύλακες», θυμίζοντας σε όλους μας μία προσπάθεια εθνικής ταπείνωσης, την οποία οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες υπέμειναν αγόγγυστα.

Δυσκολεύομαι να διανοηθώ πώς αυτός ο «οξυδερκής πολιτικός» με επιλεκτική ιστορική μνήμη ξεχνάει ότι αυτή η κοινότητα, την οποία απαξιώνει και περιφρονεί -αλλά δεν παραλείπει να τη διαχωρίζει (λες και είναι αυτοφυής και αυθύπαρκτη) από το σύνολο του ελληνικού έθνους, το οποίο, όπως και ο ίδιος είπε, έδωσε τόσα στην παγκόσμια τέχνη και επιστήμη-, δεν προκάλεσε ποτέ κανένα πρόβλημα και ουδέποτε στάθηκε τροχοπέδη στις όποιες εξελίξεις και πολιτικές επιλογές της πολιτικής ηγεσίας της χώρας του, σε αντίθεση με την κοινότητα των μουσουλμάνων Τσάμηδων, που είχαν επιδοθεί σε ληστρικές λεηλασίες, σφαγές και ανοσιουργήματα υπό την ξιφολόγχη των Ιταλών και των Γερμανών, αλλά και σε αντίθεση με τους ληστές του Τζαφέρ Ντέβα και Μπεντρί Πεγιάνι που έπνιγαν τα Τίρανα στο αίμα τον χειμώνα του 1944 με δεκάδες σφαγιασθέντες αθώους Αλβανούς. Λίγους μήνες πριν, παρόμοιοι ληστές είχαν οργανώσει την απονενοημένη σφαγή στη Γλύνα με περίπου τριάντα νεκρούς αθώους Βορειοηπειρώτες (1943).

Σε αντιδιαστολή με αυτούς, οι Βορειοηπειρώτες -αποτελώντας εξαίρεση στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο- με αλάνθαστο πολιτικό αισθητήριο συντάχθηκαν με το αλβανικό κίνημα εναντίον των πιο σκοτεινών δυνάμεων της ιστορίας, τον φασισμό, και αγωνίστηκαν πλάι στον αλβανικό λαό με τρία τάγματα, καταβάλλοντας βαρύ τίμημα: εκατοντάδες θύματα. Οι τότε παρτιζάνοι του Χότζα είχαν υποσχεθεί την εκπλήρωση όλων των εθνικών επιθυμιών στη μειονότητα αυτή, μέχρι και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, αλλά γρήγορα ξέφτισαν τα ιδεολογικά τάματα, η δημοκρατική πληρότητα και η ηθική ευθιξία των κομμουνιστών, με αποτέλεσμα τα εθνικά, εκπαιδευτικά και θρησκευτικά δικαιώματα των Ελλήνων της Αλβανίας να αποψιλωθούν. Οι Βορειοηπειρώτες δεν προκάλεσαν ποτέ, ούτε επί της κομμουνιστικής δικτατορίας, όταν στην Πρίστινα -όλως δικαιωματικά- οι Αλβανοί του Κοσόβου ύψωναν ανεμπόδιστα από το 1969 την εθνική τους σημαία (αυτό που έθιξε τον εθνικιστικό οίστρο πολλών στην Αλβανία με την υπόθεση Κατσίφα, αλλά που συνιστά δικαίωμα και υποχρέωση κάθε ομογένειας που σέβεται την ιστορία της) στο ευκαταφρόνητο κατά τους Αλβανούς καθεστώς του Τίτο, ενώ οι γιαγιάδες μας έκρυβαν τρομοκρατημένες στα παλιά σεντούκια ως και τις φωτογραφίες των συζύγων τους, που είχαν αποκλειστεί στην Ελλάδα και την Αμερική και όταν πέθαιναν δεν μπορούσαν ούτε να τους θρηνήσουν.

Ο Χότζα, ο οποίος σε όλη του τη διαδρομή απέναντι στην Ελλάδα εκδήλωνε μία περίεργη και ανεξήγητη συμπλεγματική φοβία και σύνδρομο εθνικιστικού φανατισμού, είχε επινοήσει την Ελλάδα ως τον «υπολανθάνοντα εχθρό του έθνους», τον οποίο επικαλείτο με δόλο όταν είχε «εσωτερικά ζόρια», διαστρέφοντας σαν κοινός αγύρτης την ιστορία (για να καταστεί σήμερα ένα παραπλανητικό ιστορικό αφήγημα) εφευρίσκοντας συνοριακές προκλήσεις και ωρυόμενος ότι «θα χύσει μόλυβδο στο στόμα των μοναρχοφασιστών» (1949). Όταν όμως έσφιξε ο κλοιός, κατέκατσε το θράσος του και χρειάστηκε τη Δύση, μετέβη άρον άρον στη Γράψη της Δρόπολης, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τους Βουλιαράτες και σαν άσωτος υιός σε μία προσπάθεια εξευμενισμού των ούτως ή άλλως σχέσεων προσποίησης και καχυποψίας, τις οποίες ο ίδιος είχε συστηματικά χτίσει, για να ζητήσει από την Ελλάδα να του ανοίξει την πύλη προς την Ευρώπη και να αποκαλέσει αυτούς που μία ζωή εξύβριζε ως «μοναρχοφασίστες» ως «φίλο λαό» (1978). Η παρακαταθήκη του είναι μόνον μίσος, δυστυχώς.

Οι ακραίες αυτές φωνές που ακούστηκαν τελευταία και η εμμονική πρόσδεση στα αταβιστικά εθνικιστικά ιδεώδη, δεν προσπορίζουν κανένα πολιτικό ή άλλο όφελος, απεναντίας συνεπάγονται πρόσθετες διπλωματικές περιπλοκές και δυστυχώς μας παραπέμπουν σε εποχές τις οποίες δεν επιθυμούμε ούτε να θυμόμαστε. Από την άλλη παγιδεύουν χιλιάδες τίμιους Αλβανούς μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, προκαλούν δυσχέρεια σε 65.000 Ελληνοαλβανούς που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια και επωφελούνται πια όλα τα οφέλη ενός Ευρωπαίου. Τουναντίον, διατηρούν ζωντανή την εμπεδωμένη καχυποψία, αν όχι την υποκαίουσα εχθρότητα. Εάν συνεχιστεί αυτή η γλώσσα της μισαλλοδοξίας, τότε στο τέλος της θητείας, όταν ο κ. Ράμα απολογητικά παραστεί ενώπιον της ιστορίας, στον κρατικό του προϋπολογισμό θα έχει μόνον 3.700.000 δολάρια, όσα ακριβώς βρέθηκαν στο ταμείο του Χότζα όταν κατέρρευσε το «απόρθητο κάστρο» του, αλλά και χιλιάδες Αλβανούς πρόσφυγες που θα περιμένουν τη σειρά στο κατώφλι της Ελλάδας, φοβούμενοι να στραφούν προς τα ιταλικά λιμάνια, διότι είναι νωπές οι μνήμες από τον εμβολισμό του σαπιοκάραβου από την ιταλική ακτοφυλακή και τους δεκάδες βυθισθέντες αλβανούς αθώους στο Οτράντο (Μάρτιος 1997).

Ευελπιστώ ότι οι νουνεχείς φίλοι μου Αλβανοί θα αντιληφθούν πως αυτή η εμπρηστική γλώσσα οδηγεί ακριβώς εκεί και θα την αποτρέψουν, αλλά και ότι η φιλία με την Ελλάδα είναι μονόδρομος και συνιστά την αναπότρεπτη πορεία της ιστορίας.

*Διδάκτωρ ιστορίας του ΑΠΘ.

πηγή:huffingtonpost.gr
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

Ελένη Θεοχάρους: Η Αλβανία κάνει εθνοκάθαρση στη Βόρειο Ήπειρο

Από
anixneuseis
-
3
Από τον Νίκο Σταυρουλάκη

Η Κύπρια ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους χαρακτηρίζει προμελετημένη τη δολοφονία Κατσίφα και προειδοποιεί ότι ο Ράμα θα πληρώσει βαρύ τίμημα και «δεν θα περάσει καλά»

Δεν θα περάσει καλά ο Ράμα» τονίζει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» η Κύπρια ευρωβουλευτής, επικεφαλής του κινήματος Αλληλεγγύη, Ελένη Θεοχάρους, η οποία έδωσε μαχητικό «παρών» στον αποχαιρετισμό του αγωνιστή της ελευθερίας Κωνσταντίνου Κατσίφα. Προσθέτει ότι η σημερινή Αλβανία της εθνοκάθαρσης των Ελλήνων δεν έχει πιθανότητα ένταξης στην Ε.Ε. Χαρακτηρίζει τη δολοφονία προμελετημένη και δηλώνει με πικρία ότι από τις σημερινές κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου δεν περιμένει καμία αντίδραση.

Κυρία Θεοχάρους, πρόσφατα η Ελλάδα θρήνησε ακόμα έναν αξιοπρεπή αγωνιστή της πατρίδας στη Βόρειο Ηπειρο. Γιατί τα τελευταία χρόνια ο Ελληνισμός θρηνεί μόνο θύματα στα εθνικά μέτωπα και μάλιστα χωρίς να αξιοποιεί τη θυσία τους εναντίον των εχθρών του;

Διότι τα κέντρα λήψης αποφάσεων κατελήφθησαν από άτομα με στρατηγική άγνοια, φοβικά σύνδρομα και ανίκανα να σηκώσουν το βάρος μιας τρισχιλιετούς Ιστορίας και ενός έκπαγλου πολιτισμού. Μας κυβερνούν αδιάφοροι, τάχα εκσυγχρονιστές και μοντέρνοι, τάχα πολυπολιτισμικοί και κοσμοπολίτες, οι οποίοι ταυτίζουν τον υγιή πατριωτισμό και την υπεράσπιση των δικαίων του λαού με τον εθνικισμό.

«Ηγέτες» δήθεν γνωστικοί, λογικοί, ρεαλιστές, υπάκουοι υπηρέτες ξένων αφεντάδων, που, αφού κατέστρεψαν την οικονομία και έπληξαν το σφρίγος του Ελληνισμού, το εθνικό του φρόνημα, τα οράματα και τις ενατενίσεις του, την πίστη και τις ελπίδες του, εφαρμόζουν εργολαβικά τις εντολές οι οποίες τους δίνονται. Τρέμουν τους επιθετικούς και κακοποιούς γείτονές μας και σιωπούν μπροστά στις προκλήσεις τους, προκειμένου να συνεχίσει η Ε.Ε. την οικονομική στήριξη και την ανοχή της. Βεβαίως, είναι σημαντική η οικονομική στήριξη της Ε.Ε. υπό τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, αλλά να αφήνεται ο Ελληνισμός στους τόπους διασποράς του να φθίνει και να σβήνει -χωρίς αυτό να σημαίνει εδαφικές διεκδικήσεις- υποδηλοί εγγενή ανεπάρκεια και ενδοτισμό.

Η Αθήνα έχει εθνικές, ιστορικές, ηθικές και πολιτικές ευθύνες απέναντι σε κάθε Ελληνα, όπου και αν αυτός ζει. Δεν ζητάμε να κάνει πολέμους. Ζητάμε να διεκδικεί και να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων μας.

Πληροφορίες που φτάνουν στην Αθήνα από τις «Υπηρεσίες» αναφέρουν ότι ο ίδιος ο Αλβανός πρωθυπουργός έδωσε τη διαταγή της εκτέλεσης του Κατσίφα. Ηταν (ακόμα μία) πράξη εκφοβισμού της μειονότητας;

Σαφώς ήταν προδιαγεγραμμένη, για να μην πω προμελετημένη, η δολοφονία του Κατσίφα, ήδη από τον περασμένο Μάιο. Ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου ζει μέσα σε καθεστώς τρομοκρατίας και καταπίεσης. Ο Κατσίφας με τη δράση του γινόταν επικίνδυνος. Μιλούσε, αγωνιζόταν, δεν φοβόταν. Επρεπε, λοιπόν, να σωπάσει. Ομως, ο Ράμα δεν κατάφερε να μας τρομάξει. Γιατί ήμασταν όλοι εκεί και σηκώσαμε τη σημαία και τις ιδέες του Κατσίφα μεσούρανα.

H παρουσία σας εκεί εξόργισε το καθεστώς, κηρύσσοντάς σας «ανεπιθύμητη». Διαπιστώσατε την εθνοκάθαρση που εφαρμόζει στη μειονότητα;

Όντως συντελείται εθνοκάθαρση. Η Ελλάδα οφείλει να καταγγείλει το ξεκλήρισμα του Ελληνισμού σε κάθε προσφερόμενο βήμα, να πάρει μέτρα, να επιβάλει κυρώσεις, να προσφύγει στα διεθνή δικαστήρια. Η Ελλάδα έπρεπε να κάνει καθετί για να κρατήσει τους Ελληνες στον τόπο τους, χτίζοντας και στελεχώνοντας σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία. Θα έπρεπε να στηρίξει τις όποιες μικρές επιχειρήσεις των Βορειοηπειρωτών, να δώσει προνομιακό καθεστώς στα προϊόντα τους, να στείλει επισκέπτες στην τουριστική και ιστορική Βόρειο Ηπειρο, να εκπαιδεύσει τα Ελληνόπουλα στα ελληνικά πανεπιστήμια δωρεάν, υπό την προϋπόθεση ότι θα επέστρεφαν και θα εργάζονταν στον τόπο τους για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Θα έπρεπε να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τις συνθήκες που διέπουν τις εθνικές μειονότητες. Η Ελλάδα θα έπρεπε να αναδεικνύει καθημερινά στα πέρατα του κόσμου, στον απανταχού Ελληνισμό, τα μηνύματα που στέλνουν οι θυσίες των νέων παιδιών μας.
Σε ό,τι με αφορά: Καμία διαμαρτυρία από τις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου. Ούτε μία ερώτηση γιατί με διώκει το καθεστώς Ράμα. Χειρότεροι από τους μήδους είναι οι μηδίζοντες.

Ποιες είναι οι σχέσεις του καθεστώτος Ράμα με την Τουρκία του Ερντογάν; Είναι φανερό ότι το καθεστώς Ράμα εφαρμόζει ισλαμοποίηση της Αλβανίας, ενώ όλες οι ενδείξεις κατατείνουν στο ότι η Αλβανία έχει καταστεί πιόνι και «δορυφόρος» της Τουρκίας. Ποια εξήγηση δίνετε;

Η Τουρκία εφαρμόζει τα αναθεωρητικά σχέδιά της επιδιώκοντας τη δημιουργία παντουρανικού τόξου από την Ινδονησία μέχρι την Αδριατική. Το διεφθαρμένο αλβανικό κράτος είναι ιδανικός διαχειριστής αυτών των σχεδιασμών, εφαρμόζοντας τα σχέδια που η Τουρκία εφάρμοσε στην Κύπρο. Αφθονα κονδύλια για την εξαγορά συνειδήσεων, στρατολόγηση χαφιέδων, ισλαμικά σχολεία, τζαμιά παντού και ισλαμικός φανατισμός αγράμματων και απαίδευτων νεαρών. Κάποιος πρέπει να εμποδίσει την Τουρκία να σερβίρει το εκρηκτικό αυτό κοκτέιλ.

Αναδείξατε την εκτέλεση του Κωνσταντίνου Κατσίφα στην Ευρωβουλή. Τι σκέφτεστε για τη συνέχεια, προκειμένου η δολοφονία να μην ξεχαστεί και η Αλβανία να πληρώσει βαρύ τίμημα;
Δρομολογήθηκαν αρκετές ενέργειες που ήδη έχουν μπει σε εφαρμογή. Δεν θα σταματήσω. Δεν μπορώ να σταματήσω. Ούτε να ξεχάσω. Δεν θα περάσει καλά ο Ράμα.

Εχετε, εκτός από την κυπριακή, και την ελληνική υπηκοότητα. Είστε καθηγήτρια Ιατρικής στο Δημοκρίτειο. Τι περιμένετε από την ελληνική Πολιτεία να πράξει στη συνέχεια;

Ημουν καθηγήτρια και είμαι Ελληνίδα από χιλιάδες χρόνια. Από τις σημερινές κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας δεν περιμένω τίποτα!

Η Αθήνα θα έπρεπε να αναστείλει κάθε διαδικασία ένταξης των Τιράνων στην Ε.Ε.

Γιατί η επίσημη ελληνική Πολιτεία αντιδρά υποτονικά και ενίοτε αμαυρώνει το πάθος παράτολμων αγωνιστών της ελευθερίας; Τι θα έκανε το σύμμαχο Ισραήλ σε ανάλογη περίπτωση;

Το Ισραήλ δεν είναι παράδειγμα που με εμπνέει, διότι οι πολιτικές του στηρίζονται στην άμετρη βία. Αλλά μετά τη δολοφονία των Γκούμα και Κατσίφα και την καταπάτηση των δικαιωμάτων όλων των Βορειοηπειρωτών, αλλά και των περιουσιακών δικαιωμάτων των Χειμαρριωτών, -ζητήματος που αναδείξαμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο-, η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε ήδη αναστείλει την όποια διαδικασία ένταξης της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Από το 2009, η Αλβανία περιπαίζει την Ελλάδα, με αποκορύφωμα τη σημερινή κυβέρνηση, ακυρώνοντας διμερείς συμφωνίες, εγείροντας άκυρα θέματα (Τσάμηδες), προσβάλλοντας υπουργούς, καλλιεργώντας τον ανθελληνισμό, εξοντώνοντας τη μειονότητα, διασύροντας τους νεκρούς (δέκα ημέρες άταφος ήταν ο Κατσίφας) και η ελληνική πλευρά υφίσταται την κακοποίηση με δουλικότητα. Η οικονομική κρίση κατέστησε τη χώρα τόσο αδύναμη;

Η οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα της ηθικής κρίσης που μας έπληξε. Είναι αποτέλεσμα της μετατροπής του λαού σε απελπισμένους κολίγους που δεν ξέρουν τη δύναμή τους. Οι Ελληνες όμως έχουμε επιλογές, ακόμα κι όταν φτάνουμε σε τέτοιες καταστάσεις, ακόμη κι όταν έχουμε τον «σουγιά στο κόκαλο» και το «λουρί στον σβέρκο».

πηγη:dimokratianews.gr
Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ’ την Βόρειο Ήπειρο

Εν Θεσσαλονίκη

Από
anixneuseis
-
2
 ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ 

Πόλη των Φαντασμάτων είχε χαρακτηρίσει τη Θεσσαλονίκη ο συγγραφέας Μαρκ Μαζάουερ και είναι αυτός ο τίτλος του πολυδιαβασμένου του βιβλίου. Και εξαίφνης την περασμένη εβδομάδα κατέφθασαν στην πόλη μέλη της οικογένειας Εβρενός, που επί έξι συνεχείς αιώνες όχι απλώς εσφράγισαν με την παρουσία τους την περιοχή της Μακεδονίας και της Θράκης, αλλά και των ομόρων προς την Ελλάδα βαλκανικών κρατών – FYROM και Βουλγαρία.

Από παλιά βυζαντινή οικογένεια –το εξισλαμισθέν όνομά της σημαίνει Ουρανός– ο ιδρυτής της δυναστείας, Γαζή Εβρενός, μαζί με έναν άλλο Βυζαντινό αξιωματούχο, τον Κιοσέ [σπανός, στα ελληνικά] Μιχαήλ, συνέπηξαν στη Βιθυνία «ανίερη συμμαχία» με τον Οσμάν, τον γενάρχη της δυναστείας, και από μιαν άποψη υπήρξαν συνιδρυτές της Αυτοκρατορίας των Οθωμανών.

Η ημερίδα που διοργάνωσε το τουρκικό προξενείο την περασμένη Τετάρτη σε αίθουσα του δημαρχείου, σχετικώς με την πολιτιστική κληρονομιά της οικογένειας Εβρενός, αν και δεν έλαβε ευρεία δημοσιότητα, σκανδάλισε αρκετούς. Στόχος των αντιδράσεων δεν ήταν τόσο ο Εβρενός, που ελάχιστοι είχαν ποτέ ακούσει περί αυτού, αλλά ο δήμαρχος της πόλεως Γιάννης Μπουτάρης, που είχε παραχωρήσει την αίθουσα για την εκδήλωση.

Ο Γιάννης Μπουτάρης δεν ανήκει στα φαντάσματα της πόλεως. Είναι ζωντανός και λακτίζων. Ανακοινώνοντας την ίδια ημέρα της εκδηλώσεως για τον Εβρενός την απόφασή του να μη διεκδικήσει τη δημαρχία στις εκλογές του Μαΐου, εστέρησε από τους πάσης φύσεως αντιπάλους του έναν οικείο στόχο, κάτι σαν ένα σάκο προπονήσεως του «μποξ».

Η δημαρχία του Γιάννη Μπουτάρη υπήρξε sui generis. Θέλησε να επανασυστήσει την πόλη των νεανικών του χρόνων – της δεκαετίας του ’60. Με μνήμες πολυπολιτισμικές, που ήσαν νωπές ακόμη την εποχή εκείνη. Οταν μία ομάδα νέων περί τους τριακοσίους –διαταξική μέχρις ενός σημείου– όργωνε στην κυριολεξία τους δυο – τρεις κεντρικούς δρόμους της πόλεως, με ενδιαφέροντα για την τέχνη και τα γράμματα, με ένα πανεπιστήμιο εύρωστο, με τάσεις απελευθερώσεως κάθε μορφής, και πίστευε ότι «η Θεσσαλονίκη μάς ανήκει».

Και εν μέρει το επέτυχε, από τον Λευκό Πύργο έως την Αριστοτέλους, και από τις νότιες παρυφές της Εγνατίας έως την Παραλία με διοργανώσεις άκρως προκλητικές, ενίοτε, που έκαναν τους συνετούς πολίτες να κραυγάζουν «Τα Σόδομα και Γόμορρα», Θεέ μου. Δεν είναι μόνον Πόλη των Φαντασμάτων η Θεσσαλονίκη, αλλά και των άκρων και των πλέον αντιφατικών ωσμώσεων. Και από μιαν άποψη, ευτυχώς.

Επιστρέφοντας στους Εβρενός και στις φωνές διαμαρτυρίας που ακούστηκαν, ήσαν αναμενόμενες και κατανοητές. Μόνον που το έθνος των Ελλήνων δεν δημιουργήθηκε το 1828, με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου. Εχει πορεία πλέον των είκοσι πέντε αιώνων και πέρασε από ποικίλες φάσεις αντιφάσεων.

Δεν ήταν προδότης ο Ιωάννης Καντακουζηνός που έδωσε την κόρη του Θεοδώρα γυναίκα στον σουλτάνο Ορχάν. Ούτε ο Γεννάδιος Σχολάριος, που ο Μωάμεθ Β΄ του ενεχείρισε το «δεκανίκι» του Πατριάρχη. Ούτε ο Παναγιωτάκης Νικούσιος ο πρώτος Μέγας Διερμηνεύς της Πύλης και οι Μαυροκορδάτοι που ακολούθησαν, και τόσοι άλλοι. Εως ότου ήρθε η ύψιστη στιγμή αυτογνωσίας με την Επανάσταση του 1821 και δημιουργήθηκε η νέα Ελλάς. Ουδείς κινδύνευσε ποτέ αναγνωρίζοντας τη συγκατοίκηση με έθνη και πολιτισμούς αλλότριους.

“Καθημερινή”

Έντυπη

Equitable sharing of hydrocarbons exploitation benefits essential in Cyprus – analysis

Από
anixneuseis
-
0

ahvalnews.com

Greek Cyprus should take measures to demonstrate convincingly how the benefits from hydrocarbons exploitation will be shared equitably between Greek and Turkish Cypriots as the ExxonMobil has started drilling in block 10, wrote Charles Ellinas, in an article he penned for the Cyprus Mail.

All indications from the seismic data point to a potential for a substantial discovery for Exxon’s Stena Icemax drilling rig, Ellinas said, pointing out that the reservoir lies in carbonate formations with similarities to past discoveries.

The drilling Block 10 in offshore Greek Cyprus is set to take place amid warnings from Ankara that it will not accept attempts to seize natural resources that exclude Turkey and the self-declared Turkish Republic of Northern Cyprus.

Exploratory drilling in the gas-rich eastern Mediterranean off Cyprus – split in 1974 after a Turkish invasion triggered by a brief Greek-inspired coup – is a contentious topic between the Republic of Cyprus and Turkey, which is the only country to recognise the breakaway northern part of the island.

‘’As expected, Turkey has not intervened to physically threaten or stop ExxonMobil’s drilling activities. These are proceeding unhindered. However, this does not alter Turkey’s position that it will take measures to ‘protect’ what it sees as its own interests and those of the Turkish Cypriots,’’ the article underlined.

Pointing out that as Block 10 is concerned, neither Turkey nor the Turkish Cypriots have made any direct claims, Ellinas said it is unlikely that Turkey will intervene directly.

However, he added, it is also unlikely that Ankara will remain a spectator.

UN Security Council, Secretary-General Antonio Guterres, referring to Cyprus’ hydrocarbons, said ‘’all efforts should be made to avoid unnecessary escalations in the coming months and to engage in dialogue on this issue,” the article stressed.

To this end, Cyprus should take measures to demonstrate convincingly how the benefits from hydrocarbons exploitation will be shared equitably between Greek and Turkish Cypriots by way of finalising and enacting into law the Cyprus sovereign wealth fund – named as the ‘National Investment Fund,’ Ellinas pointed out.

Such a fund will be ‘equitably shared’ and benefit directly the Greek and Turkish Cypriot people, he said.

There is also a need to find ways to reduce regional geopolitical risk, as LNG projects involve multi-billion dollar investments the returns from which take decades to materialise, the article highlighted.

 https://ahvalnews.com/eastern-mediterranean/equitable-sharing-hydrocarbons-exploitation-benefits-essential-cyprus
1...2,7392,7402,741...3,032Σελίδα 2,740 από 3,032