του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
μέλους της ΠΓ του “Μετώπου ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ” και της “Πανελλαδικής πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και της Πατρίδας μας”
Η Ρωσοουκρανική ένταση στο στενό του Κερτς, είναι μια εξέλιξη με ευρύτερο ενδιαφέρον, και προφανώς καμία σοβαρή ανάλυση δεν μπορεί να την υποβαθμίσει σε διμερές πρόβλημα μεταξύ και μόνο των άμεσα εμπλεκομένων…
Πριν απ’ όλα γιατί είναι στρατηγικής σημασίας η ίδια η γέφυρα του Κέρτς, στην απρόσκοπτη διασύνδεση της ηπειρωτικής Ρωσίας με την χερσόνησο της Κριμαίας.Απώλεια του ελέγχου της γέφυρας, σημαίνει ουσιαστικά και πλήρη κατάρρευση του εγχειρήματοςγια τον στρατηγικό έλεγχο της Κριμαίας.
Ομοίως στρατηγική βαρύτητα έχει και η Αμερικανονατοϊκή στόχευση που προσβλέπει στην αποδυνάμωση του ρωσικού ελέγχου στην περιοχή. Πρόκειται για μια επιλογή που επισφραγίζεται και με την ξεκάθαρη δήλωση των Αμερικανών στην πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ, και με την οποία επαναβεβαιώνεται η ‘’ανάγκη ανανεωμένης εστίασης στη Μαύρη Θάλασσα’’ ως κυρίαρχη στρατηγική προτεραιότητα.
Επομένως, η γέφυρα του Κερτς και ο ουσιαστικός έλεγχος της Αζοφικής θάλασσας, δεν αποτελούν μια ασήμαντη αποτύπωση στο γεωφυσικό χάρτη, αλλά ζωτικό στοιχείο υψηλής στρατηγικής, που…
- Για μεν τη Ρωσία, σχετίζεται ευθέως με τη βιωσιμότητα του Ευρασιατικού της σχεδιασμού…
- Για δε τους Αμερικανονατοϊκούς, αποτελεί σημαντικό στοιχείο, στο πλαίσιο της συνολικής τους επιδίωξης, για την αποδυνάμωση της Ρωσικής κυριαρχίας και για την πιεστική περικύκλωση της Ρωσίας συνολικότερα.
Υψηλή στρατηγική αναδεικνύεται και στο παρασκήνιο αυτής της ιστορίας, και η οποία είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτική, ΚΑΙ για τον τρόπο με τον οποίο ‘’χτίζεται’’ η επιθετική διπλωματία,αλλά ΚΑΙ για τη στρατηγική διαχείριση που επιχειρούν να ασκήσουν όλοι οι περιφερειακοί πρωταγωνιστές σε ένα καταφανώς περιφερειακό πρόβλημα.
Η Ρωσία λοιπόν μετά την εκτόνωση της έντασης, το πρώτο πράγμα που επεδίωξε, ήταν να φέρει το ζήτημα στο ΣΑ του ΟΗΕ. Ο λόγος είναι ο προφανής. Θα μπορούσε απλώς να αγνοήσει κάθε αρνητική γι’ αυτήν απόφαση -εάν ελαμβάνετο- αλλά θα έκανε σημαία κάθε θετική απόφαση μιας και ουσιαστικά θα αποδυνάμωνε ΚΑΙ με όρους διεθνούς δικαίου, τη ρητορική των Αμερικανονατοϊκών που θέτουν ζήτημα επιστροφής της Κριμαίας στην Ουκρανία.
Η Ουκρανία από την άλλη μεριά, ανίκανη να αποκρύψει ότι η αιφνίδια ένταση που δημιούργησε ήταν καθ’ υπαγόρευση τρίτων, επιχειρεί να συντηρήσει μια κατάσταση έκρυθμημε την επιβολή στρατιωτικού νόμου, όχι μονάχα για εσωτερική κατανάλωση και χρήση, αλλά παράλληλα με αυτό, και για να εκχωρεί ένα ανατροφοδοτούμενο άλλοθι στην πολιτική των κυρώσεων που χορογραφείται από το αντιρωσικό μπλόκ στο σύνολό του.
Δεν έχει νόημα επί της παρούσης να αναφερθούμε εκτενέστερα για τη Γερμανική διαμεσολαβητική εμπλοκή στη ‘’διευθέτηση’’ της κρίσης, μιας και σε σχέση με αυτό τουλάχιστον, η ερμηνεία είναι μάλλον αυτονόητη.
Έχει όμως αξία να προσεχτεί περισσότερο η Τουρκική στάση, ΚΑΙ γιατί μέσα από τη διαχείριση που επιχειρήθηκε, αναδεικνύεται η σταθερά επιθετική κατεύθυνση πάνω στην οποία είναι δομημένη η Τουρκική εξωτερική πολιτική στο σύνολό της…
Αλλά ΚΑΙ διότι αποδεικνύεται πως παρά την πολιτική των ανανεούμενων ‘’τελεσιγράφων’’ για την οποία έχουμε αναφερθεί εκτενέστερα προ ημερών, η σχέση της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ, παραμένει αρμονική… παραμένει δυναμική… δείχνει να παραμένει και στρατηγικά ακλόνητη… και αυτό θα πρέπει να προβληματίσει σοβαρά τους επιπόλαιους θιασώτες τουπαρασιτικού προστατευτισμού, που ονειρεύονται συνολικότερες ανατροπές και άλλου είδους εξελίξεις.
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών λοιπόν, (δηλαδή το Υπουργείο εξωτερικών της χώρας που τελεί υπό ‘’στρατηγική συμμαχία’’ με τη Ρωσία) όταν κλήθηκε να σχολιάσει το περιστατικό,εξέφρασε ανησυχία για το συμβάν στον Πορθμό Κερτς, που συνδέει την Αζοφική και την Μαύρη Θάλασσα και πιο συγκεκριμένα δήλωσε:
«Ως παράκτια χώρα της Μαύρης Θάλασσας, υπογραμμίζουμε ότι η διέλευση μέσω του Πορθμού Κερτς δεν πρέπει να αποκλεισθεί».
Αυτό αναφέρεται στην ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, στην οποία απευθύνεται έκκληση για αποφευχθούν κινήσεις που θα θέσουν σε κίνδυνο τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή.
Αντιλαμβάνεται λοιπόν ο αναγνώστης ότι αυτή η διπλωματική διαχείριση, έχει μια τριπλή φυσιογνωμική αποτύπωση στη διεθνή στρατηγική σκακιέρα:
- Πρώτον: Υπενθυμίζει στους Ρώσους, ότι η ‘’στρατηγική συνεργασία’’ είναι εν δυνάμει ασταθής, και αυτό ουδείς δικαιούται να το παραβλέψει…
- Δεύτερον: Υπενθυμίζει στους Αμερικανούς, πως η Τουρκία είναι παρούσα, και στηρίζει αναφανδόν αλλά και με μπόλικη ανατολίτικη μπαμπεσιά, την Νατοϊκή ατζέντα στην περιοχή…
- Τρίτον: Υπενθυμίζει στους πάντες, πως δεν δικαιούνται να παραγνωρίσουν και να προσπεράσουν, την κεντρική ιδέα της δικής της στρατηγικής ατζέντας στην ΝΑ Μεσόγειο.
Και φυσικά, μόλις ελάχιστες μέρες νωρίτερα, φρόντισε να επαναδιατυπώσει αυτή τη στρατηγική ατζέντα, και το έπραξε δια χειλέων Τσαβούσογλου, λέγοντας τα εξής:
«Να προσέξουν οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες που θα κάνουν έρευνα στην Ανατολική Μεσόγειο… η Τουρκία ανά πάσα στιγμή θα απαντήσει σε τετελεσμένα που είναι ενάντια στα συμφέροντά της και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων».
«Οπωσδήποτε, μα οπωσδήποτε, η ‘νότια Κύπρος’ πρέπει να συμφωνήσει με τη βόρεια για να γίνει εξόρυξη κάθε είδους υποθαλάσσιας πηγής στην περιοχή της ΑΟΖ της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένων και των διεθνών υδάτων».
«Οι θάλασσες είναι κοινή περιουσία της ανθρωπότητας. Επομένως δεν συνάδει ούτε με το εθνικό ούτε το διεθνές δίκαιο μια χώρα, μια κοινότητα να το καρπούται και να το εκμεταλλεύεται μονομερώς».
Οι αφελείς (ή και εντεταλμένοι) γέλασαν με το απειλητικό θράσος του. Ξεχνούν όμως δυο πράγματα:
- Πρώτον: Ξεχνούν πως είναι άλλο πράγμα να συμπεριφέρεσαι ως φτηνό αναλώσιμοστο Νατοϊκό σχεδιασμό και εντελώς διαφορετικό να είσαι μέρος της πρωταγωνιστικής ομάδας. Και…
- Δεύτερον: Προσπερνούν πως ο προχθεσινός ‘’εκβιασμός’’ την επόμενη στιγμή αναβαθμίζεται σε πολύτιμη εκδούλευση, και κυρίως ξεχνούν πως οι Τουρκικοί ‘’εκβιασμοί’’ κατά κανόνα χτυπούν το γάιδαρο για ν ακούσει το σαμάρι.
Και σε αυτόν τον ‘’εκβιασμό’’ προφανώς ο πραγματικός αποδέκτης, ΔΕΝ ΗΤΑΝ οι μεγάλοι κολοσσοί και οι κρατικοί προστάτες τους. Ο πραγματικός αποδέκτης ΗΤΑΝ ο φτωχός συγγενής που επιμένει να αυτοπαγιδεύεται και να αυτοακυρώνεται στο παραμύθι του παρασιτικού προστατευτισμού, που οδηγεί τη χώρα στον απόλυτο παροπλισμό και σε πλήρη στρατηγική αποδυνάμωση.
Εν κατακλείδι…
Το περιστατικό της έντασης στη γέφυρα του Κερτς και στην Αζοφική θάλασσα, δεν ήταν ένα αυτοτελές περιστατικό διακρατικής έντασης, αλλά θρυαλλίδα εξελίξεων που θα επαναπροσδιορίσουν ΚΑΙ τη φυσιογνωμία των στρατηγικών ισορροπιών, αλλά ΚΑΙ τους πραγματικούς όρους μιας ισχυρής σύγκρουσης στρατηγικών, που ακόμη βρίσκεται στα πρώιμα στάδιά της.
Σε κάθε περίπτωση η Ρωσία οφείλει να είναι προσεκτική αναφορικά με την ποιότητα των στρατηγικών της συνεργασιών, και νομίζουμε πως έχει επίγνωση των πραγματικών όρων σ αυτή τη δύσκολη παρτίδα…
Ποιοί….νομίζετε; Πόσοι είστε;
τούς κόβεις γιά λιγότερους από τήν ΟΑΚΚΕ,
τά… παπλώματα τής οποίας μάς μοστράριζες γιά καιρό εδώ μέσα,
Στέφανε;
σέ κάθε περίπτωση μείνε πιστός στό(ρώτα τούς κοκκινόκωλους νά σού τό επιβεβαιώσουν)
«μήν κοιτάς ποιός μιλάει(π.χ. πόσους “αντιπροσωπεύει” σσ), άκου τί λέει»
καί είναι αξιοσημείωτη(χρήσιμη κι ωφέλιμη, θά πεί, έ;!) η αναλυτική ικανότητα, όπως καί
η εκφορά τού λόγου τού άγνωστού μου
Κ. Κυριακόπουλου…
ΥΓ
“σκλάβος” τής θνητότητας πού φαντασιώνεται λογικά διάφορα δραπετευτικά, π.χ.
τό φάρμακο γιά τήν καράφλα ή τά παιδιά του ώς βλήματα
πρός εκτόξευσιν καί διασκορπισμό τού dna του στά άπειρα διαστήματα, καθώς
δέν ορά -ώς ανόητος βλέπων, έ;!- τὴν ἀλληλουχία τῶν κρυφῶν νοημάτων,
«ο ελεύθερος εγκέφαλος του δημιουργικού πολίτη!» τόν οποίον επικαλείσαι δίπλα
κι άντε μετά εξέταζε
«Γιατί δεν το εξετάζουμε σε συνολικότερη βάση ως προς τα ανθρώπινα πράγματα…;»,
έτσι πού
σού λείπει κι εσένα μιά επαρκής ανθρωπολογία*,
όπως καί κάθε ιδεολογικοποιημένου δραπέτη τού πραγματικού
πού φαντασιώνεται ώς αληθές ό,τι τού φαίνεται βολικό, τρομάρα του…
βάλε κάτι νά παίζει τσιγκούναρε,
σάν τόν άλλο, τόν πατροκτόνο κι εσύ…
*
τό
“ό άνθρωπος είναι μιά όρθια κουραδομηχανή, πού κινείται ποικιλοτρόπως
επειδή από πάνω μπάζει κι από κάτω βγάζει,
σάν χιουντάϊ κι ακόμα καλύτερα…”
τό οποίο έχουν κατά νού οί μισάνθρωποι όλων τών εποχών,
πού όμως δέν τό μαρτυράνε γιατί φοβούνται μήν τούς πάρουν μέ τίς πέτρες,
υποδορίως όμως, αυτό εγχύουν στίς φλέβες τής συνείδησης τής ανθρωπότητας,
από τό ψού-ψού τού αρχηγού τους τού Αρχέκακου στ’ αυτί τής Εύας τής μπιρμπίλως, τότε
μέχρι τά ανάπηρα ΑΕΙ πού πουλάνε επιστήμη σά χασίσι, σήμερα…
είναι βέβαια κτηνώδης αντανάκλαση καί
σκοπούμενος αποπροσανατολισμός δι’ αυτής,
πρός διευκόλυνση τού σχηματισμού “ανθρώπινης” αγέλης πρός άρμεγμα, κουρά καί σφαγή
στόν παγκόσμιο στάβλο πού επιχειρεί η αρχαία μήτρα τού ναζισμού israel über alles*,
έναντι δωρεάν παροχής μάμ, κακά, κοκό καί νάνι άχρι στατιστικά υπολογισμένης σφαγής…
δέν συγκροτεί ανθρωπολογία…
*
Βλέπω τοὺς ἐμπόρους νὰ εἰσπράττουν σκύβοντας τὸ κέρδος τῶν δικῶν τους πτωμάτων.
Και για να τα αποκτήσω όλα αυτά εξ, πρέπει να γίνω πουτινικός όπως εσύ κι ο Κυριακόπουλος;
Ρε θα φάτε τα μούτρα σας ακόμη μια φορά και δεν υπάρχει άλλο ενδεχόμενο!
Το θέμα είναι μέχρι να το καταλάβετε ήδη θα έχει γίνει η ζημιά!
Ευτυχώς τα καλόπαιδα του συριζα δείχνουν να ξέρουν τί κάνουν, τουλάχιστον προς στιγμή!
Δεν τους φοβάμαι όμως τους έλληνες αριστερούς, είναι σίγουροι δεξιοί!
ΥΓ: Τι τον νοιάζει εξ, το περιστατικό στη γέφυρα τον έλληνα πατριώτη με το μέτωπό του;
Ούτε ο Λαβρόφ και το ρούσια τουντέι πρόλαβαν να μιλήσουν και βγήκαν τα δικά μας τα…μεγάλα τα μυαλά της παγκόσμιας πολιτικής και γέμισαν τον τόπο αναλύσεις.
Γιά τόν αφανισμό τής Ορθοδοξίας έκ μέρους τών σταυρωτήδων τής Ζωής
επιστρατεύτηκε ένας Λένιν καί
δι’ αυτού
εξοπλίστηκε βαριά ό “ατατουρκ” τών εβραίων μισελλήνων χανουκατζήδων
[τών ακόμη έν Θεσσαλονίκη, όπου
εκτός από τόν Θεσσαλονικιό, διά τού αλμπερτο ναρ-σαλονικαϊ,
αποκεφάλισαν καί τίς σημαίες μας τήν 15η Ιουνίου 2017,
μέ οργανωτή τόν εβραίο μισέλληνα καί αρχηγό τους δαυιδ σαλτιελ]
γιά νά μάς αφανίσουν τούς Έλληνες κι όλους τούς Χριστιανούς τής Μικρασίας μας
διά τού εβραιομασόνικου κομιτάτου τους “ενωσις και προοδος”, ώστε
νά μή βρεθούν εκτεθειμένοι ενώπιον τής Ιστορίας οί λακέδες τους οί αγγλοφραγκόγαλλοι,
οί οποίοι ανέλαβαν νά εκθέσουν εμάς πηγαίνοντάς μας τό 1919, διά τού Βενιζέλου,
στήν Κριμαία!,
νά κάνουμε εμείς καί νά κάνουνε αυτοί εκεί, τί;*
Τά έξοδά τους ήταν βέβαια καλυμμένα από τόν εβραίο(λόρδο τής φάκεν κουήν…), πού
τό 1917 μπεγλέραγε στό ένα χέρι μεγαλη βρετανια καί ηπα μαζί, όπως βλέπουμε εδώ,
ενώ τώρα πού μιλάμε,
η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία εποπτεύει τόν εναέριο χώρο τής βουλγαρίας,
φτάνει δηλαδή επιχειρησιακά στή Μαύρη Θάλασσα γιά λογαριασμό πάλι άλλων…
κι εσύ θέλεις νά μήν ασχολείται “μ’ αυτά” όποιος θέλει νά είναι μέλος
«της ΠΓ του ”Μετώπου ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ” και της
“Πανελλαδικής πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και της Πατρίδας μας”,
τρομάρα σου! – εμπέδωνε, μισαλλόδοξε ΟΑΚΚΕδιαβαστή, καλά σού λέει τό καπό.
*
«Η εκστρατεία αυτή όχι μόνο υπήρξε ατυχής, γεγονός που διαφαινόταν εξ αρχής,
εκ της περιορισμένης δύναμης σε μια ευρύτατη έκταση επιχειρήσεων, αλλά και
πολύ καταστροφική για τον ελληνογενή πληθυσμό όλης της εκεί και γύρω περιοχής,
από τα αντίποινα που ακολούθησαν στη συνέχεια σε βάρος του, από τους Μπολσεβίκους,
με δολοφονίες, καταστροφές, διωγμούς, εκτοπίσεις κλπ.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικός υπήρξε ο κίνδυνος που διέτρεξε το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα
και τα ελληνικά πολεμικά πλοία που συμμετείχαν σε αυτή από την φαυλότητα των Γάλλων, εξαιτίας της οποίας λίγο έλειψε η «συμμαχική» εκστρατεία να εξελιχθεί
σε αναμεταξύ σύρραξη – ναυμαχία, γεγονός που αποσοβήθηκε την τελευταία στιγμή
με την παρουσία αγγλικών θωρηκτών που προσκλήθηκαν επί τούτου.»
Τελευταία τροποποίηση 11:44, 11 Οκτωβρίου 2018.
Κατ αρχήν είναι πολύ σημαντικό που διαβάζεις φίλε Στέφανε, και η κατασκευή επιχειρημάτων για ν αντικρούσεις αυτά που διαβάζεις, απαιτεί κόπο και αυτόν τον κόπο οφείλω να τον σεβαστώ.
Στο διαδίκτυο βέβαια, η κουλτούρα του «σχολιαστή» βρίσκεται σε μια διαρκή σύγκρουση με αυτήν του πραγματικού σχολιαστή αναγνώστη, και όπως μέσα από κάθε σύγκρουση έτσι κι από αυτή, ωφελημένος βγαίνει κατά κανόνα ο επιμελέστερος.
Θα σου πρότεινα πάντως, με πρόθεση να σε προτρέψω σε ακόμη περισσότερο διάβασμα, να ξαναρίξεις μια πιο δημιουργική ματιά στη σχέση της ζωής μας και των εξελίξεων με το χάρτη.
Τότε θα καταλάβεις γιατί ένας Έλληνας πατριώτης οφείλει να νοιάζεται ακόμη και για το περιστατικό σε αυτή τη γέφυρα. Και αν δεν το αντιληφθείς αυτοτελώς, θα σε προέτρεπα να ρίξεις μια ματιά στη σχέση που είχαν ορισμένα αυτοτελή και απομακρυσμένα για την εποχή τους περιστατικά, που ωστόσο οδήγησαν στο ξέσπασμα του Πελοποννησιακού πολέμου.
Όταν κατανοήσεις αυτή τη σχέση που είναι απολύτως δυναμική, τότε στοιχηματίζω πως θα καταλάβεις ότι στην τρέχουσα εποχή, υπήρξαν πολύ πιο μακρινές οι αφορμές και τα προσχήματα που οδήγησαν στο ξέσπασμα του Συριακού εμφυλίου, για να γίνουν ωστόσο πολύ κοντινές σε μας -τους κατ εσέ αμέριμνους και εν δυνάμει άσχετους- οι επιπτώσεις του.
Δεν είναι διόλου μακριά από τη φλεγόμενη γούνα μας η γέφυρα του Κέρτς φίλτατε Στέφανε. Μέχρι να το κατανοήσεις αυτό, είναι φρονιμότερο να σχολιάζεις από μέσα σου για να μην εκτίθεσαι στο επόμενο βήμα… Καλησπέρα… Καληνύχτα… Και σ ευχαριστώ για την υπομονή.