Αρχική Blog Σελίδα 267

Ιστορίες νεποτισμού στην Κύπρο: Η «Πρώτη Κυρία» (σύζυγος του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη) έγινε… Πρέσβης μέσα σε θύελλα αντιδράσεων

1

Οι αντιδράσεις αφορούν στα πολιτικά συμφραζόμενα για τον Κύπριο Πρόεδρο.

Σάλο έχει προκαλέσει στην Κύπρο ο διορισμός της Φιλίππας Καρσερά, συζύγου του προέδρου της χώρας, Νίκου Χριστοδουλίδη, σε πρέσβη.

Όπως αναφέρει το philenews.com, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας ανακοίνωσε ότι στο πλαίσιο της διαδικασίας πλήρωσης τεσσάρων κενών μόνιμων θέσεων Πρέσβη, Εξωτερικές Υπηρεσίες, αποφάσισε να προσφέρει προαγωγή, από 15/5/2026, μεταξύ άλλων και στην Πρώτη Κυρία της Κύπρου.

Σημειώνει επίσης, ότι οι νέοι πρέσβεις μισθολογικά εντάσσονται στην κλίμακα Α15, όπου η βαθμίδα έχει ως εξής (μεικτά ετησίως): €64.713, 67.333, 69.953, 72.573, 75.193, 77.813, 80.433.

Στη μισθοδοσία προστίθενται οι οποιεσδήποτε γενικές αυξήσεις που έχουν εγκριθεί με νομοθεσία.

Επιπλέον, καταβάλλεται τιμαριθμικό επίδομα, σύμφωνα με το ποσοστό που εγκρίνεται από την Κυβέρνηση από καιρό σε καιρό.

Η γυναίκα του Καίσαρα

Σε ανάρτησή της, η Σκεύη Σταύρου, αρχισυντάκτρια του Πολιτικού στην εφημερίδα «Αλήθεια» αναφέρει:

«Το ζήτημα, όμως, προκύπτει από το γεγονός ότι η Φιλίππα Καρσερά δεν είναι μόνο μια λειτουργός του Υπουργείου Εξωτερικών που προάγεται. Είναι, κυρίως, η σύζυγος του Προέδρου της Δημοκρατίας. Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι ένας πολιτικός προϊστάμενος ανάμεσα σε άλλους. Είναι ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας. Καθορίζει την εξωτερική πολιτική. Προεδρεύει του Υπουργικού Συμβουλίου. Βρίσκεται πάνω από τον υπουργό Εξωτερικών, πάνω από την πολιτική ιεραρχία, πάνω από τον μηχανισμό που παράγει αποφάσεις.

Το ερώτημα δεν είναι αν η Πρώτη Κυρία έχει προσόντα, ούτε αν δικαιούται, ως δημόσια λειτουργός, να εξελιχθεί. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να προαχθεί τώρα, σε αυτή τη θέση, μέσα σε αυτή την ιεραρχία, χωρίς να τραυματιστεί η αξιοπιστία του κράτους. Και αν ο τρόπος που λειτουργεί το προεδρικό ζεύγος εμπίπτει στα πλαίσια της πολιτικής ηθικής και ορθότητας.

Επιπρόσθετα, η συζήτηση που επιχειρείται να μεταφερθεί στην επίδοση της Πρώτης Κυρίας (αν έγραψε καλά, αν προκρίθηκε, αν ήρθε πρώτη) είναι αποπροσανατολιστική. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι αρίστευσε, αυτό δεν απαντά στο ερώτημα. Διότι το ζήτημα δεν είναι η επίδοση, αλλά το περιβάλλον μέσα στο οποίο κρίνεται η επίδοση και δη η διαδρομή της απόφασης. Η υπηρεσιακή ιεραρχία που καταλήγει σε πολιτική ηγεσία, πολιτική ηγεσία που υπάγεται στον Πρόεδρο, και τελική κρίση από Επιτροπή της οποίας η σύνθεση προκύπτει από την ίδια την εκτελεστική εξουσία. Δεν απαιτείται καμία παρέμβαση για να γεννηθεί η αμφιβολία.

Αρκεί η δομή, η οποία δεν μπορεί να πείσει ότι η κρίση είναι απολύτως ανεπηρέαστη.

Το υπουργείο Εξωτερικών επίσης είναι ο χώρος από τον οποίο προέρχεται ο ίδιος ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Υπηρέτησε ως διπλωμάτης, στη συνέχεια Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και ακολούθως διατέλεσε υπουργός Εξωτερικών επί Αναστασιάδη. Έχτισε, δηλαδή, την πολιτική του διαδρομή μέσα από αυτόν τον μηχανισμό και σήμερα, ως Πρόεδρος, βρίσκεται στην κορυφή της ίδιας αλυσίδας.

Γνωρίζει πρόσωπα, ισορροπίες, διαδικασίες, εσωτερικές δυναμικές. Γνωρίζει τι σημαίνει αξιολόγηση στο ΥΠΕΞ, τι σημαίνει βαθμολογία προϊσταμένων, τι σημαίνει ΕΔΥ και τι σημαίνει προαγωγή σε θέση πρέσβη.

Ταυτόχρονα ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κόμπος, είναι πολιτικά υφιστάμενος του Προέδρου. Υπήρξε, επίσης, καθηγητής της Φιλίππας Καρσερά.

Αυτό από μόνο του δεν συνιστά παρανομία. Συνιστά, όμως, ακόμη έναν κρίκο σε μια αλυσίδα που δεν επιτρέπει στην κοινωνία να δει τη διαδικασία ως ουδέτερη.

Η διαδικασία μπορεί να εμφανίζεται τυπικά και νομικά καθαρή. Γραπτές εξετάσεις. Προφορική συνέντευξη. Κρίση από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας.

Η δημοκρατία, όμως, δεν μπορεί να σταθεί μέσα από τους τύπους, αλλά μέσα από την εμπιστοσύνη.

Η γυναίκα του Καίσαρα

Η παλιά αρχή, δυστυχώς; επιστρέφει συνεχώς στο δημόσιο διάλογο με τα όσα συμβαίνουν καθώς η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια. Πρέπει να φαίνεται τίμια.

Στην περίπτωση της Πρώτης Κυρίας, το πρόβλημα δεν είναι η ηθική της υπόσταση. Δεν κρίνεται το πρόσωπο αλλά η πολιτική συνθήκη.

Όταν η σύζυγος του Προέδρου προάγεται σε θέση πρέσβη σε υπουργείο που υπάγεται πολιτικά στον σύζυγό της, η διαδικασία δεν μπορεί να θεωρηθεί αδιαμφισβήτητη.

Η τυπική νομιμότητα ως άλλοθι

Η διακυβέρνηση Χριστοδουλίδη έχει καταφύγει πολλές φορές στο ίδιο καταφύγιο.

Αυτό που όλα είναι νόμιμα, θεσμικά και μέσα στις διαδικασίες.

Όπως προαναφέραμε η πολιτική δεν εξαντλείται στη νομιμότητα και η δημοκρατία δεν είναι συμβολαιογραφική πράξη, αλλά εμπιστοσύνη, όρια, αυτοσυγκράτηση και σεβασμός στην κοινή αντίληψη περί δικαίου. Όπως και ο νεποτισμός δεν εμφανίζεται πάντα ως ωμή παρανομία….

Η Πρώτη Κυρία έχει κάθε δικαίωμα να είναι δημόσια λειτουργός. Δεν έχει, όμως, πολιτικά ουδέτερη θέση. Από τη στιγμή που ο σύζυγός της είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κάθε επαγγελματική της κίνηση μέσα στον κρατικό μηχανισμό αποκτά δημόσιο βάρος. Όχι επειδή η ίδια φταίει, αλλά επειδή η εξουσία είναι κυρίως ευθύνη.

Από την αξιοκρατία στους κουμπάρους

Για πολλοστή φορά υπενθυμίζουν στην «Αλήθεια» ότι στο πρόγραμμα διακυβέρνησής του κ. Χριστοδουλίδη οι πολιτικές θέσεις παρουσιάζονταν στη βάση τεσσάρων αρχών, ανάμεσα στις οποίες ήταν η «Σύγχρονη, Δίκαιη, Συμμετοχική και Διαφανής Διακυβέρνηση». Στον ετήσιο, μάλιστα, προγραμματισμό του 2026, η ίδια κυβέρνηση προβάλλει ως έναν από τους βασικούς στόχους τη «Διαφάνεια, Λογοδοσία και Πρόληψη της Διαφθοράς».

Υπενθυμίζουμε επίσης ότι ο κ. Χριστοδουλίδης προεκλογικά των προεδρικών εκλογών δήλωνε ότι διαφθορά είναι να δηλώνεις άλλη διεύθυνση για να πάει σε άλλο σχολείο το παιδί σου.

Αυτά έλεγε και λέει, όμως, στα λόγια ο κ. Χριστοδουλίδης. Στην πράξη, όμως, λέει άλλα εντελώς αντίθετα. Από την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης, ως γνωστόν η δημόσια συζήτηση φορτώθηκε με διορισμούς συγγενών, φίλων, κουμπάρων, συνεργατών, πολιτικών ημετέρων. Πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος βρέθηκαν σε θέσεις. Δημόσιες δομές χρησιμοποιήθηκαν ως πεδίο τακτοποίησης. Και η αξιοκρατία μετατράπηκε σε λέξη για προεκλογικά φυλλάδια και κυβερνητικές παρουσιάσεις.

Και τώρα η υπόθεση φτάνει στην κορυφή

Καθώς μιλάμε για την ίδια τη σύζυγο του προέδρου. Δυστυχώς, πλέον δεν υπάρχει ανοχή στον νεποτισμό, αλλά πολιτική εξοικείωση μαζί του!

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης εξελέγη ως «ανεξάρτητος». Κυβέρνησε με κόμματα του Κέντρου. Αποδυνάμωσε τους συμμάχους του. Επιχείρησε να διαβρώσει τον ΔΗΣΥ.

Άνοιξε διαύλους προς ακροδεξιά ακροατήρια. Έστησε γύρω από τον εαυτό του ένα προσωποκεντρικό σύστημα. Όχι κυβέρνηση με πολιτικές ισορροπίες. Μονοκρατία με πρόσωπα.

Σε αυτό το μοντέλο, το κράτος είναι εργαλείο. Η Δημόσια Υπηρεσία δεν είναι ανεξάρτητος μηχανισμός, είναι πεδίο επιρροής. Οι θεσμοί δεν στέκονται απέναντι στην εξουσία. Περιφέρονται γύρω της.

Ο αυταρχισμός της κανονικοποίησης

Ο αυταρχισμός στην Κύπρο όπως φαίνεται εμφανίζεται με κανονικοποίηση και εξοικείωση. Εάν οι πολίτες ή δημοσιογράφοι στη δεδομένη περίπτωση σκεφτούμε ότι «είναι δικαίωμά της πρώτης κυρίας εφόσον έδωσε εξετάσεις» ή ότι «δεν απαγορεύεται», είναι ωσάν να επιτρέπουμε εμείς τη διάβρωση της δημοκρατικής συνείδηση.

Συρρικνώθηκαν περαιτέρω το 2025 οι συνολικές πωλήσεις των εφημερίδων και των περιοδικών: Μείωση 11,7% δείχνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ

0

Συρρικνώθηκαν περαιτέρω πέρυσι οι συνολικές πωλήσεις εφημερίδων και περιοδικών. Ειδικότερα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι εφημερίδες απώλεσαν 2.894.569 φύλλα σε σχέση με το 2024 (μείωση 11,7%), ενώ μείωση παρατηρείται και σε όλες τις επιμέρους κατηγορίες.

Στο σύνολο των πολιτικών εφημερίδων καταγράφεται μείωση 11,2%, στις οικονομικές 5,3%, στις αθλητικές 13,7% και στις λοιπές 23,1%. Σημειώνεται ότι κατά τη σύγκριση του 2024 με το 2023, παρατηρήθηκε μείωση κατά 12,4% στις συνολικές πωλήσεις των εφημερίδων.

Ίδια πορεία ακολούθησαν και τα περιοδικά, που απώλεσαν 933.933 τεύχη σε σχέση με το 2024 (μείωση 8,8% στις συνολικές πωλήσεις περιοδικών).

Μείωση υπήρξε σε όλες τις επιμέρους κατηγορίες περιοδικών, πλην των γυναικείων (αύξηση 5,6%). Κατά την αντίστοιχη σύγκριση του 2024 σε σχέση με το 2023, παρατηρήθηκε μείωση 14,9% στις συνολικές πωλήσεις των περιοδικών.

Στις κατηγορίες με τον μεγαλύτερο όγκο πωλήσεων το 2025, οι σημαντικότερες μεταβολές σε απόλυτες τιμές, παρατηρούνται στις πωλήσεις των τηλεοπτικών περιοδικών και των παιδικών περιοδικών, στις οποίες καταγράφεται μείωση κατά 9,6% και 17,1% αντίστοιχα.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αθήνα, Ελλάδα

https://hellasjournal.com/2026/04/syrriknothikan-peraitero-to-2025-oi-synolikes-poliseis-ton-efimeridon-kai-ton-periodikon-meiosi-117-deichnoun-ta-stoicheia-tis-elstat/

Διευθύντρια σχολείου σκοτώθηκε πέφτοντας από την ταράτσα του σπιτιού της στον Κολωνό: Ζούσε δυο χρόνια ασφυκτική πίεση από συναδέλφους και γονείς μαθητών, λέει ο σύζυγός της

0

Την τελευταία της πνοή άφησε διευθύντρια σχολείου στον Κολωνό η οποία έπεσε στο κενό από την ταράτσα της πολυκατοικίας στην οποία διέμενε.

Σύμφωνα με πληροφορίες, όλα έγιναν σήμερα το πρωί,  περίπου στις 8.00, όταν η 54χρονη διευθύντρια του 57ου Δημοτικού Σχολείου, ανέβηκε στην ταράτσα του σπιτιού της επί της οδού Δωδώνης στο Κολωνό και πήδηξε στο κενό με τον σύζυγο της να ειδοποιεί σοκαρισμένος τις Αρχές.

Από τα στοιχεία και τις καταθέσεις που συνέλεξαν οι αστυνομικοί προέκυψε πως το τελευταίο διάστημα η γυναίκα ένιωθε μεγάλη πίεση από τη δουλειά της στο σχολείο. Συγκεκριμένα, φέρεται να είχε πει στον σύζυγό της πως κάποιοι καθηγητές και γονείς την πίεζαν ασφυκτικά.

  • «Είναι δύσκολη στιγμή. Τελευταία κουβέντα που είχαμε είναι ότι θα την πάνε στον Εισαγγελέα. Περνούσε πολύ δύσκολα στο σχολείο της. Δεχόταν πίεση από συναδέλφους και τον Σύλλογο Γονέων. Κανείς δεν ήταν με το μέρος της, ήταν όλοι εναντίον της. Δεν έλεγε παραπάνω… μόνο ότι “θα με πάνε δικαστικώς, θα με πάνε στον Εισαγγελέα, έχω μπλέξει άσχημα”» είπε ο σύζυγός της μιλώντας στο Star.

Ξύπνησα το πρωί και την είδα στον δρόμο. Άφησε την τελευταία της πνοή μέχρι να την πάει το ασθενοφόρο. Έχουμε δύο κοριτσάκια. Θα τους κυνηγήσω ποινικά, δε θα σταματήσω εδώ. Δύο χρόνια το βίωνε αυτό, πρόσθεσε.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του υπουργείου Παιδείας, αφού έλαβε γνώση για το περιστατικό ο Γενικός Γραμματέας Γιάννης Παπαδομαρκάκης, έδωσε εντολή για ΕΔΕ. Στην επικοινωνία του με τη σύμβουλο εκπαίδευσης και με την διευθύντρια του σχολείου, προέκυψε ότι δεν είχε γίνει ποτέ καταγγελία  για εκφοβισμό σε βάρος της.

Με πληροφορίες από Star

https://hellasjournal.com/2026/04/diefthyntria-scholeiou-skotothike-peftontas-apo-tin-taratsa-tou-spitiou-tis-ston-kolono-zouse-dyo-chronia-asfyktiki-piesi-apo-synadelfous-kai-goneis-mathiton-leei-o-syzygos-tis-video/

Η “σκηνοθετημένη επίθεση” ως αφήγημα, όχι ως τεκμηριωμένο εύρημα

0
Η εκπρόσωπος Τύπου Karoline Leavitt καταδίκασε έντονα τις θεωρίες συνωμοσίας που υποστήριζαν ότι οι πυροβολισμοί στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου το βράδυ του Σαββάτου ήταν σκηνοθετημένοι, χαρακτηρίζοντάς τες «τρελές ανοησίες» και ζητώντας «μέγιστη διαφάνεια».

 

Στην πρόσφατη υπόθεση του δείπνου της Ένωσης Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου, το Associated Press γράφει ότι, παρότι υπήρχε άμεση κάλυψη από πολλούς επαγγελματίες δημοσιογράφους επιτόπου, θεωρίες συνωμοσίας πλημμύρισαν το διαδίκτυο μέσα σε λίγα λεπτά. Το AP τις χαρακτηρίζει ρητά unfounded conspiracy theories, «αβάσιμες θεωρίες συνωμοσίας» με βασικό αφήγημα ότι η επίθεση ήταν “staged” “σκηνοθετημένη”. (AP News)

Στο ίδιο γεγονός, το AP αναφέρει ότι ο ύποπτος Cole Tomas Allen κατηγορήθηκε για απόπειρα δολοφονίας του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ότι φέρεται να προσπάθησε να περάσει οπλισμένος από σημείο ασφαλείας κοντά στην αίθουσα, και ότι υπήρξε ανταλλαγή πυρών με πράκτορες της Secret Service.

Το Reuters, από την πλευρά του, μετέδωσε ότι ο Λευκός Οίκος περιέγραψε το περιστατικό ως τρίτη μεγάλη απόπειρα δολοφονίας κατά του Τραμπ και ότι ο ύποπτος σταμάτησε πριν μπει στην αίθουσα όπου βρίσκονταν ο Τραμπ, η Μελάνια Τραμπ, ο αντιπρόεδρος JD Vance και άλλοι αξιωματούχοι.

Το ίδιο μοτίβο υπήρχε και μετά την επίθεση στο Butler της Πενσιλβάνια το 2024. Το Reuters δημοσίευσε fact-check για φήμες που κυκλοφόρησαν αμέσως μετά την απόπειρα δολοφονίας, συμπεριλαμβανομένων αλλοιωμένων εικόνων που χρησιμοποιήθηκαν για να στηριχθεί ο ισχυρισμός ότι η επίθεση ήταν σκηνοθετημένη.

Δημοσιογράφοι που παρευρίσκονταν στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου ετοιμάζονται για ενημέρωση Τύπου στο Washington Hilton, έπειτα από περιστατικό που διέκοψε την εκδήλωση, Σάββατο 25 Απριλίου 2026, στην Ουάσιγκτον. (AP Photo/Allison Robbert)

AP: Οι δημοσιογράφοι κάλυψαν σε πραγματικό χρόνο τους πυροβολισμούς στο Δείπνο των Ανταποκριτών. Οι θεωρίες συνωμοσίας εξακολουθούν να εξαπλώνονται

apnews.com

 

Της MELISSA GOLDIN
Ενημερώθηκε στις 11:22 μ.μ. ώρα Ελλάδας, 27 Απριλίου 2026
Σχόλια: 188

Τόσες πολλές πληροφορίες, που μεταδίδονταν σε τόσο λίγο χρόνο. Κι όμως: μέσα σε λίγα λεπτά, οι θεωρίες συνωμοσίας πλημμύρισαν το διαδίκτυο.

Οι πυροβολισμοί στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου, στο οποίο παρευρισκόταν ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ το βράδυ του Σαββάτου, εκτυλίχθηκαν μπροστά σε ορισμένους από τους ισχυρότερους δημοσιογράφους και διευθυντές μέσων ενημέρωσης της χώρας, οι οποίοι αντέδρασαν άμεσα για να μεταδώσουν λεπτομερείς περιγραφές από το σημείο.

Το αποτέλεσμα ήταν μια σταθερή ροή γεγονότων από πλήθος αξιόπιστων μέσων ενημέρωσης — κάθε άλλο παρά κενό πληροφόρησης. Παρ’ όλα αυτά, αβάσιμες θεωρίες συνωμοσίας τόσο από την αριστερά όσο και από τη δεξιά εξαπλώθηκαν, με κυριότερη τον ισχυρισμό ότι οι πυροβολισμοί ήταν σκηνοθετημένοι. Ορισμένες διαδόθηκαν παρά τα πραγματικά στοιχεία, ενώ άλλες χρησιμοποίησαν αληθινές πληροφορίες για να δημιουργήσουν ψευδή αφηγήματα.

Η Jen Golbeck, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ που μελετά τις θεωρίες συνωμοσίας, είπε ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς και η αδυναμία διάκρισης ανάμεσα στο γεγονός και τη μυθοπλασία δημιουργούν μια «κλασική συνταγή» για τέτοιες φήμες. Ωστόσο, είπε, ακόμη κι όταν υπάρχει αφθονία πληροφοριών, η ψυχαγωγική αξία των θεωριών συνωμοσίας μπορεί και πάλι να υπερισχύσει.

«Το στοιχείο των θεωριών συνωμοσίας που κάνει τους ανθρώπους να τις απολαμβάνουν, ακόμη κι αν δεν είναι πολιτικά ακραίοι, είναι ότι μπορείς να ψάχνεις για ψίχουλα», είπε. «Είναι ένας τρόπος να αισθανθείς έξυπνος και αποδεκτός όταν βρίσκεις ένα μικρό στοιχείο για να συνεισφέρεις και οι άλλοι το επιδοκιμάζουν».

Δημοσιογράφοι που παρευρίσκονταν στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου εργάζονται μετά την ενημέρωση Τύπου στο Washington Hilton, έπειτα από περιστατικό που διέκοψε την εκδήλωση, Σάββατο 25 Απριλίου 2026, στην Ουάσιγκτον. (AP Photo/Allison Robbert)

Η ζωντανή κάλυψη βοήθησε αλλά και εμπόδισε

Ορισμένα πιθανά πεδία εικασιών έκλεισαν πριν καν προλάβουν να ξεκινήσουν, χάρη στη ζωντανή κάλυψη που παρουσιαζόταν — και επιβεβαιωνόταν σε πραγματικό χρόνο — από εκατοντάδες επαγγελματίες δημοσιογράφους ταυτόχρονα. Πολλά, όμως, κατάφεραν και πάλι να περάσουν.

Μία κυρίαρχη — και αβάσιμη — θεωρία: ότι οι πυροβολισμοί ήταν με κάποιον τρόπο σκηνοθετημένοι, ίσως ως αντιπερισπασμός από ζητήματα όπως ο πόλεμος με το Ιράν, ή ως ώθηση για την ολοκλήρωση της αίθουσας δεξιώσεων του Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Το δεύτερο συνδέθηκε με τα γεγονότα ότι ο Τραμπ παρουσίασε το περιστατικό ως απόδειξη πως η αίθουσα δεξιώσεών του είναι αναγκαία και ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης της κυβέρνησής του το χρησιμοποιεί για να ασκήσει πίεση σε οργανώσεις προστασίας ιστορικών κτιρίων ώστε να αποσύρουν αγωγή σχετικά με το έργο των 400 εκατομμυρίων δολαρίων.

Άλλοι εικάζουν, χωρίς αξιόπιστα στοιχεία, ότι η ισραηλινή κυβέρνηση ή ο ισραηλινός στρατός είχαν κάποιο ρόλο — ένας ισχυρισμός που συχνά χρησιμοποιείται ως αντισημιτικό στερεότυπο. Επίσης, η εκπρόσωπος Τύπου Karoline Leavitt είχε πει, σε συνέντευξή της στο Fox News πριν αρχίσει το δείπνο, ότι «απόψε θα πέσουν μερικές βολές μέσα στην αίθουσα» — μια μεταφορική αναφορά στην προγραμματισμένη ομιλία του Τραμπ, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως δήθεν απόδειξη ότι είχε προηγούμενη γνώση για τους πυροβολισμούς.

Δημοσιογράφοι συγκεντρώνονται έξω από το ξενοδοχείο Washington Hilton, Κυριακή 26 Απριλίου 2026, στην Ουάσιγκτον, μία ημέρα αφότου ένας ένοπλος επιχείρησε να εισβάλει στην αίθουσα δεξιώσεων του ξενοδοχείου κατά τη διάρκεια του Δείπνου των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου. (AP Photo/Jose Luis Magana)

Κάποιοι το συνέδεσαν με τους πυροβολισμούς στο Butler

Πολλοί βρήκαν παραλληλισμούς ανάμεσα σε όσα συνέβησαν στο Δείπνο των Ανταποκριτών και στην απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ τον Ιούλιο του 2024, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσής του στο Butler της Πενσιλβάνια. Ένα από τα σημεία που επικαλέστηκαν ήταν ότι και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε καθυστέρηση πριν απομακρυνθεί ο πρόεδρος από το σημείο. Κάποιοι χρησιμοποίησαν βίντεο στο οποίο ο αντιπρόεδρος JD Vance απομακρύνεται πρώτος από την αίθουσα ως δήθεν απόδειξη ότι ο Τραμπ και η Secret Service γνώριζαν εκ των προτέρων πως θα συνέβαιναν οι πυροβολισμοί.

Η Emily Vraga, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα που μελετά την πολιτική παραπληροφόρηση, είπε ότι μερικές φορές η περισσότερη πληροφορία δεν είναι απαραίτητα καλύτερη, ειδικά σε μια τόσο πολωμένη περίοδο, όπου οι άνθρωποι μπορούν να διαλέγουν τα γεγονότα που τους βολεύουν και να συναρμολογούν τα δικά τους αφηγηματικά παζλ.

«Απλώς δεν μπορούμε να επεξεργαστούμε τόσο μεγάλη ποσότητα πληροφορίας», εξήγησε. «Και έτσι, όταν υπάρχει αυτή η πλημμύρα πληροφοριών, οι οποίες είναι αντιφατικές και αλλάζουν συνεχώς καθώς έρχονται νέα στοιχεία, αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να ενισχύσει την τάση να καταφεύγουμε σε ένα απλοποιημένο, κατανοητό αφήγημα. Και αυτό το αφήγημα μπορεί να περιλαμβάνει θεωρίες συνωμοσίας».

Πρόσθεσε επίσης:

«Το νόημα δεν χρειάζεται να συνδέεται με την πραγματικότητα».

MELISSA GOLDIN
Η Melissa Goldin διαψεύδει, αναλύει και παρακολουθεί την παραπληροφόρηση για το Associated Press. Έχει έδρα τη Νέα Υόρκη.

Το εκρηκτικό «διαζύγιο» των ΗΑΕ με τη Σαουδική Αραβία που αλλάζει τον πετρελαϊκό χάρτη – Γιατί χαίρεται ο Τραμπ

0

Η απόφαση των ΗΑΕ αποκαλύπτει βαθιές γεωπολιτικές ρωγμές στον Κόλπο, εν μέσω ενεργειακής ασφυξίας στα Στενά του Ορμούζ και ακραίας πίεσης στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου – Η ευκαιρία που προσέφερε ο πόλεμος και η ικανοποίηση του Λευκού Οίκου

Takeawaysby Protothema AI
  • Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποχωρούν από τον OPEC και τον OPEC+, γεγονός που αναμένεται να αποδυναμώσει τους οργανισμούς και να διαμορφώσει μια πιο ασταθή αγορά πετρελαίου.
  • Η κίνηση αυτή επιτρέπει στα ΗΑΕ να αυξήσουν την παραγωγή τους, ασκώντας μακροπρόθεσμα πιέσεις στις τιμές του πετρελαίου.
  • Αναλυτές εκτιμούν ότι η αποχώρηση των ΗΑΕ, που διέθεταν σημαντική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, αποτελεί καμπή για τον OPEC.
  • Η εξέλιξη αυτή αντανακλά τη σταδιακή αποδυνάμωση της συμμαχίας μεταξύ ΗΑΕ και Σαουδικής Αραβίας και θα καταστήσει τον OPEC σημαντικά πιο αδύναμο.

Ήταν μια ανακοίνωση που προκάλεσε σοκ: τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που αποτελούν την τρίτη μεγαλύτερη χώρα παραγωγής του ΟΠΕΚ, αποχωρούν από το πετρελαϊκό καρτέλ άμεσα, από την 1η Μαΐου, σε ένα διάστημα που μαίνεται η κρίση στη Μέση Ανατολή, το ράλι των πετρελαϊκών τιμών και τα ερωτηματικά για τις αντοχές της ενεργειακής αγοράς.

Και αυτό δημιούργησε αμέσως εύλογα ερωτηματικά για την σκοπιμότητα της χρονικής συγκυρίας, αλλά και τις γεωπολιτικές και οικονομικές συνέπειες που θα επιφέρει.

Η αρχική αντίδραση της αγοράς πετρελαίου ήταν έντονη με φόντο κιόλας το αδιέξοδο στις συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν, όμως σταδιακά οι τιμές σταθεροποιήθηκαν, γεγονός που αποδίδεται στην ούτως ή άλλως μεγάλη στενότητα της φυσικής αγοράς πετρελαίου που έχει δημιουργήσει το μπλόκο των Στενών του Ορμούζ.

Στις 18:30 ώρα Ελλάδος η προθεσμιακή τιμή του Brent βρισκόταν στα 111 δολάρια με τα εβδομαδιαία κέρδη του να πλησιάζουν το 6% και η τιμή του αμερικανικού WTI κοντά στα 100 δολάρια το βαρέλι.

Σημειωτέον πως ήδη τη Δευτέρα διεθνείς αναλυτές και τράπεζες όπως η Citigroup και η Morgan Stanley είχαν αναθεωρήσει εκ νέου προς τα πάνω τις προβλέψεις τους για τις τιμές του πετρελαίου, καθώς εντείνεται η μείωση των παγκόσμιων αποθεμάτων, ενώ δεν διαφαίνεται διπλωματική λύση για την επανέναρξη της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.

Ο υπουργός Ενέργειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Σουχάιλ Μοχάμεντ αλ-Μαζρούι, σε δηλώσεις του, υποστήριξε ότι η απόφαση ελήφθη έπειτα από προσεκτική αξιολόγηση των ενεργειακών στρατηγικών της περιφερειακής δύναμης και με δεδομένο ότι δεν αναμένεται να έχει τεράστιο αντίκτυπο στην αγορά, ακριβώς λόγω της κατάστασης που επικρατεί στα Στενά του Ορμούζ.

Οι χώρες του Κόλπου που συμμετέχουν στο πετρελαϊκό καρτέλ ήδη αντιμετώπιζαν σοβαρές δυσκολίες στις εξαγωγές τους μέσω των Στενών εξαιτίας των ιρανικών απειλών και επιθέσεων κατά πλοίων, όποτε η αλλαγή της δομής του ΟΠΕΚ δεν θα έχει πρακτικά άμεσα αντίκτυπο στις ροές.

Τα ΗΑΕ είχαν και στο παρελθόν αφήσει να εννοηθεί ότι θα μπορούσαν να αποχωρήσουν από τον ΟΠΕΚ, δεδομένης της χρόνιας αντιπαράθεσης τους με τη Σαουδική Αραβία σχετικά με τα επίπεδα παραγωγής του Οργανισμού. Όμως, ο πόλεμος φαίνεται πως τελικά επιτάχυνε τις εξελίξεις, αν όχι χρησιμοποιήθηκε και ως αφορμή για την επανεξέταση της στρατηγικής της χώρας τόσο εντός του ΟΠΕΚ όσο και σε σχέση με τις διεθνείς της συμμαχίες.

Είχε προηγηθεί, εξάλλου, σκληρή κριτική του Εμιράτου προς τα υπόλοιπα αραβικά κράτη, τα οποία κατηγόρησε ότι δεν έκαναν αρκετά για να το προστατεύσουν από τις επανειλημμένες ιρανικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ είχε υπονοήσει ότι θα επιδιώξει μεγαλύτερη εμβάθυνση της στρατηγικής του σχέσης με τις ΗΠΑ – που σημειωτέον πως μέσω του Σκοτ Μπέσεντ βρίσκονται στην τελική ευθεία για την έγκριση έκτακτων swap lines δολαρίου για να στηρίξει το Αμπου Ντάμπι – , αλλά και το Ισραήλ.

Σημειωτέον πως τα ΗΑΕ δέχτηκαν το μεγαλύτερο και σφοδρότερο μέρος των ιρανικών επιθέσεων προς τις γειτονικές αραβικές χώρες, μια διόλου τυχαία επιλογή από την πλευρά της Τεχεράνης προς τον στενότερο σύμμαχο της Ουάσιγκτον στην περιοχή, κάτι που προφανώς λειτούργησε ως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για το Εμιράτο.

«Οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου στήριξαν η μία την άλλη σε επίπεδο εφοδιαστικής υποστήριξης, αλλά σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο θεωρώ ότι η στάση τους ήταν ιστορικά η πιο αδύναμη», είχε υποστηρίξει μόλις τη Δευτέρα o Ανουάρ Γκαργκάς, διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, επικρίνοντας ανοιχτά τη στάση των υπόλοιπων χωρών του Κόλπου απέναντι στις ιρανικές επιθέσεις.

Στην πετρελαϊκή αγορά η μακροχρόνια δυσαρέσκεια των ΗΑΕ απέναντι στον οργανισμό και την άτυπη ηγέτιδα του, τη Σαουδική Αραβία, με επίκεντρο την πολιτική και τις αποφάσεις του ήταν κοινό μυστικό. Το Εμιράτο, που παρήγε 3,4 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως πριν από τον πόλεμο, εξέφραζε εδώ και χρόνια τη δυσαρέσκειά του απέναντι στον ΟΠΕΚ και δυσφορούσε για τις ποσοστώσεις παραγωγής που αποφάσιζε και οι οποίες το εμπόδιζαν να εξάγει μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου.

Τα ΗΑΕ διατηρούσαν εδώ και καιρό τη θέση ότι θα έπρεπε να εξάγουν πετρέλαιο στο μέγιστο δυνατό επίπεδο, ώστε να αξιοποιήσουν τα έσοδα από το εμπόρευμα για τη χρηματοδότηση της επόμενης φάσης ανάπτυξής τους και την προετοιμασία τους για τη μετα-πετρελαϊκή εποχή.

Ωστόσο, ο ΟΠΕΚ, υπό τις οδηγίες της Σαουδικής Αραβίας, συνέχισε να επιβάλει ποσοστώσεις παραγωγής σε μια προσπάθεια να στηρίξει τις τιμές του πετρελαίου, περιορίζοντας την παραγωγή των ΗΑΕ.

Οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών επιδεινώθηκαν αισθητά όταν οι εντάσεις μεταξύ των δυνάμεων του Κόλπου ήρθαν ανοιχτά στην επιφάνεια τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, εξαιτίας των διαφωνιών για τον ρόλο τους και τη στήριξη αντίπαλων παρατάξεων στην Υεμένη. Παρά το γεγονός ότι Άμπου Ντάμπι και Ριάντ βρίσκονταν στην ίδια πλευρά, τα τελευταία χρόνια, απέναντι στους στηριζόμενους από την Τεχεράνη αντάρτες Χούθι, οι Σαουδάραβες επικεντρώθηκαν κυρίως στη διατήρηση μιας κεντρικής κυβέρνησης φιλικής προς αυτούς και στην ασφάλεια των συνόρων τους, ενώ το Εμιράτο στήριξε ισχυρές τοπικές και αυτονομιστικές δυνάμεις στον νότο της Υεμένης, επιδιώκοντας μεγαλύτερη επιρροή σε λιμάνια και στρατηγικές θαλάσσιες οδούς της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου του Άντεν.

Η ρήξη φάνηκε προσωρινά να αποκλιμακώνεται, καθώς τα κράτη του Κόλπου εμφανίστηκαν ενωμένα απέναντι στον νέο πόλεμο που ξέσπασε, αλλά και το σοκ από την μη αναμενόμενη επιθετικότητα του Ιράν απέναντι στους Άραβες γείτονές του με συνεχείς επιθέσεις εναντίον των υποδομών τους.

Ωστόσο, οι εντάσεις επανήλθαν και καθώς, μετά από δύο μήνες πολέμου δεν διαβλέπεται σύντομα επίλυση της κρίσης, ήταν προφανές ότι τα ΗΑΕ έκριναν πως η χρονική συγκυρία προσέφερε τελικά μια αφορμή να κάνουν πράξη την απειλή τους, χωρίς να δημιουργήσουν άμεσα πρόβλημα στις ήδη λαβωμένες αγορές, χωρίς να ανησυχούν για αρνητική πολιτική αντίδραση από τον Λευκό Οίκο και προκειμένου να μπορούν να προετοιμαστούν για την επόμενη ημέρα: όταν ανοίξουν και πάλι τα Στενά, θα μπορούν να αυξήσουν όσο θέλουν την παραγωγή τους και να προχωρήσουν σε μαζικές εξαγωγές σε υψηλές τιμές, εξυπηρετώντας κιόλας και δυτικές χώρες με μειωμένα αποθέματα λόγω της παρατεταμένης κρίσης.

«Τα Εμιράτα δεν ήταν ευχαριστημένα με το ότι έπρεπε να περιορίζουν την παραγωγή τους, ιδιαίτερα όταν ήθελαν να αντλούν περισσότερο πετρέλαιο και οι Σαουδάραβες επιθυμούσαν να αντλούν λιγότερο», εξήγησε ο Φιράς Μακσάντ, διευθυντής Μέσης Ανατολής της Eurasia Group. «Ορισμένες από τις πολιτικές διαφορές έχουν οξυνθεί λόγω των διαφορετικών θέσεων απέναντι στον πόλεμο και την αντίδραση στην ιρανική απειλή, με τα ΗΑΕ να ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη συμμαχία τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, ενώ άλλες χώρες επιδιώκουν διαφοροποίηση και στρατηγική εξισορρόπηση», πρόσθεσε.

Ο πολιτικός παράγοντας δεν είναι διόλου αμελητέος. Η εξέλιξη αναμένεται να γίνει θερμά δεκτή στον Λευκό Οίκο ως νίκη για τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εδώ και χρόνια επιτίθεται ανοιχτά κατά του ΟΠΕΚ, κατηγορώντας τον ότι στρεβλώνει τις τιμές του πετρελαίου μέσω τεχνητής προσαρμογής της προσφοράς αντί να αφήνει την αγορά να λειτουργεί ελεύθερα.

Σε μια ομιλία με έντονο ύφος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2018, είχε κατηγορήσει τον οργανισμό ότι «εκμεταλλεύεται τον υπόλοιπο κόσμο».

Προφανώς η αποχώρηση των ΗΑΕ αποτελεί ισχυρό πλήγμα για το μέλλον του ΟΠΕΚ, καθώς αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της ύπαρξής του. Ο οργανισμός θα γίνει «δομικά πιο αδύναμος», και η Σαουδική Αραβία θα απομείνει το μόνο μέλος με ουσιαστική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα.

Η εξέλιξη αυτή θέτει υπό αμφισβήτηση την ικανότητα του οργανισμού να διατηρεί τη συλλογική πειθαρχία των πετρελαιοπαραγωγών χωρών παγκοσμίως, πολλές από τις οποίες θεωρούνται στρατηγικοί αντίπαλοι των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και να επηρεάζει τις τιμές του πετρελαίου προς όφελός του μέσω ελεγχόμενων περιορισμών στην προσφορά.

Μην ξεχνάμε ότι το Ιράν εξακολουθεί να αποτελεί φυσικά μέλος του ΟΠΕΚ, ενώ και η Ρωσία έχει συμπράξει με τη Σαουδική Αραβία για τη δημιουργία του διευρυμένου ΟΠΕΚ+, παίζοντας έτσι στρατηγικό ρόλο στις ισορροπίες του πετρελαϊκού κλάδου και τα «παιχνίδια» των τιμών, σε ένα διάστημα που η Μόσχα έχει τα δικά της ενεργειακά συμφέροντα να εξυπηρετήσει εν μέσω του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία.

Πηγή: Newmoney.gr 

https://www.protothema.gr/economy/article/1810301/petrelaio-ti-fernei-to-diazugio-iae-kai-opek-gia-tis-agores-energeias/

Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων για κριτική στην υπόθεση των υποκλοπών: Καλλιεργείται κλίμα απαξίωσης της Δικαιοσύνης

2

 

Δικαστήριο © EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
28/04/2026  14:19
Για «κλίμα απαξίωσης της Δικαιοσύνης» κάνει λόγο η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, με αφορμή την κριτική για τη μη ανάσυρση της υπόθεσης των υποκλοπών από το αρχείο.

Μετά και την έκτακτη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χθες ο Νίκος Ανδρουλάκης σχετικά με την πράξη του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, αλλά και τη συνολική κριτική από το πολιτικό φάσμα, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων κάνει λόγο για «δημόσιες τοποθετήσεις που αμφισβητούν ευθέως τη θεσμική λειτουργία εισαγγελικών αρχών και, ειδικότερα, της ηγεσίας της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στην υπόθεση των υποκλοπών».

Η ανακοίνωση της Ένωσης για την υπόθεση των υποκλοπών
Αναλυτικά, η ανακοίνωση της Ένωσης για την υπόθεση των υποκλοπών αναφέρει:

«Η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος παρακολουθεί με ιδιαίτερη ανησυχία την ένταση του δημόσιου λόγου που αναπτύσσεται το τελευταίο χρονικό διάστημα αναφορικά με πρόσφατες δικαστικές εξελίξεις σε υπόθεση μείζονος δημοσίου ενδιαφέροντος, ιδίως μετά από δημόσιες τοποθετήσεις που αμφισβητούν ευθέως τη θεσμική λειτουργία εισαγγελικών αρχών και, ειδικότερα, της ηγεσίας της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στην υπόθεση των υποκλοπών.

Η διατύπωση ακραίων χαρακτηρισμών, η υιοθέτηση ατεκμηρίωτων αιτιάσεων περί δήθεν ”θεσμικής εκτροπής”, ”ενταφιασμού δικογραφιών”, ”δικαστικού πραξικοπήματος”, ”ώρας μηδέν για την ελληνική δικαιοσύνη” ή άλλων παρόμοιων εκφράσεων, καθώς και η απόδοση σκοπιμοτήτων σε εισαγγελικούς λειτουργούς, δεν συμβάλλουν στον δημόσιο διάλογο ούτε στην ουσιαστική θεσμική λογοδοσία.

Αντιθέτως, καλλιεργούν κλίμα απαξίωσης της Δικαιοσύνης και κλονίζουν αδικαιολόγητα την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς του κράτους δικαίου.

Η κριτική στις δικαστικές αποφάσεις και ενέργειες είναι θεμιτή σε μια δημοκρατική πολιτεία. Η κριτική αυτή, όμως, πρέπει να έχει μέτρο και επιχειρήματα και πρέπει να ασκείται με νηφαλιότητα, θεσμική υπευθυνότητα και σεβασμό προς τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, χωρίς γενικεύσεις, απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς ή δημόσιες παρεμβάσεις που επιχειρούν να προκαταλάβουν ή να υποκαταστήσουν τη δικαστική κρίση.

Οι Έλληνες εισαγγελικοί και δικαστικοί λειτουργοί ασκούν τα καθήκοντά τους με βάση το Σύνταγμα, τους νόμους και τη συνείδησή τους και θα συνεχίσουν να το πράττουν, απαλλαγμένοι από κάθε εξωτερική πίεση ή επιρροή.
Η προστασία της Δικαιοσύνης ως ακρογωνιαίου λίθου του κράτους δικαίου αποτελεί συλλογική ευθύνη όλων. Η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος καλεί όλους τους θεσμικούς και δημόσιους παράγοντες να επιδεικνύουν την απαιτούμενη αυτοσυγκράτηση, ώστε ο δημόσιος λόγος να μη μετατρέπεται σε παράγοντα αποσταθεροποίησης της θεσμικής εμπιστοσύνης των πολιτών.

Όπως είχε επισημάνει ο Ρωμαίος ρήτορας, πολιτικός, νομικός και φιλόσοφος Κικέρων, ”Legum servi sumus ut liberi esse possimus” (”Είμαστε υπηρέτες των νόμων, ώστε να μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι”). Η θεσμική εμπιστοσύνη, ο σεβασμός στους δημοκρατικούς θεσμούς και η υπεύθυνη δημόσια στάση αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για τη διαφύλαξη του κράτους δικαίου».

Τα ΗΑΕ αποχωρούν από τον ΟΠΕΚ, σε μεγάλο πλήγμα για την παγκόσμια ομάδα πετρελαιοπαραγωγών

0

Της Maha El Dahan
28 Απριλίου 2026, 3:23 μ.μ. GMT+3

Σύνοψη

Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΑΕ λέει ότι η αποχώρηση ήταν στρατηγική κίνηση.
Υποστηρίζει ότι η αποχώρηση μπορεί να βοηθήσει στην κάλυψη της παγκόσμιας ενεργειακής ζήτησης.
Η αποχώρηση έρχεται ενώ οι ηγέτες του Κόλπου συναντώνται για να συζητήσουν τις επιπτώσεις του πολέμου με το Ιράν.

Ντουμπάι, 28 Απριλίου — Reuters
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν την Τρίτη ότι αποχωρούν από τον ΟΠΕΚ, καταφέροντας ισχυρό πλήγμα στην ομάδα των πετρελαιοπαραγωγών, καθώς η πρωτοφανής ενεργειακή κρίση που προκάλεσε ο πόλεμος με το Ιράν αποκαλύπτει διχασμούς ανάμεσα στα κράτη του Κόλπου.

Η απώλεια των ΗΑΕ, ενός μακροχρόνιου μέλους του ΟΠΕΚ, θα μπορούσε να αποδυναμώσει τον οργανισμό, ο οποίος συνήθως επιδίωκε να εμφανίζει ενιαίο μέτωπο παρά τις εσωτερικές διαφωνίες για τη γεωπολιτική και τις ποσοστώσεις παραγωγής.

Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΑΕ, Σουχάιλ Μοχάμεντ αλ-Μαζρουέι, δήλωσε στο Reuters ότι η απόφαση ελήφθη έπειτα από προσεκτική εξέταση των ενεργειακών στρατηγικών της περιφερειακής δύναμης.

Όταν ρωτήθηκε αν τα ΗΑΕ διαβουλεύθηκαν με τη Σαουδική Αραβία, τον de facto ηγέτη του ΟΠΕΚ και περιφερειακό βαρέων βαρών, είπε ότι τα ΗΑΕ δεν έθεσαν το ζήτημα σε καμία άλλη χώρα.

«Πρόκειται για απόφαση πολιτικής· ελήφθη έπειτα από προσεκτική εξέταση των σημερινών και μελλοντικών πολιτικών που σχετίζονται με το επίπεδο παραγωγής», δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας.

Η ανακοίνωση των ΗΑΕ περιόρισε τα κέρδη στις τιμές του πετρελαίου την Τρίτη.

Η παραγωγή περιορίζεται από τον πόλεμο με το Ιράν

Οι πετρελαιοπαραγωγοί του Κόλπου που ανήκουν στον ΟΠΕΚ δυσκολεύονται να εξάγουν φορτία μέσω των Στενών του Ορμούζ, ενός κρίσιμου περάσματος ανάμεσα στο Ιράν και το Ομάν, από όπου υπό κανονικές συνθήκες διέρχεται το ένα πέμπτο του παγκόσμιου αργού πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου, λόγω ιρανικών απειλών και επιθέσεων εναντίον πλοίων.

Ο Μαζρουέι είπε ότι η κίνηση των ΗΑΕ, με την οποία η χώρα θα αποχωρήσει από τον ΟΠΕΚ και τον ΟΠΕΚ+ από την 1η Μαΐου, δεν θα έχει τεράστια επίπτωση στην αγορά λόγω των περιορισμών στα Στενά.

Ο Οργανισμός Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών, δηλαδή ο ΟΠΕΚ, και οι σύμμαχοί του, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, είναι συλλογικά γνωστοί ως ΟΠΕΚ+. Τα ΗΑΕ ήταν ο τέταρτος μεγαλύτερος παραγωγός τους. Μαζί ήλεγχαν σχεδόν το μισό της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου πριν από τον πόλεμο.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας ανέφερε ότι το μερίδιο του ΟΠΕΚ+ στην παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου μειώθηκε στο 44% τον Μάρτιο, από περίπου 48% τον Φεβρουάριο. Είναι πιθανό να μειωθεί περαιτέρω τον Απρίλιο, καθώς οι διακοπές παραγωγής γίνονται πιο έντονες.

«Αυτό ανοίγει τον δρόμο ώστε τα ΗΑΕ να κερδίσουν μερίδιο στην παγκόσμια αγορά όταν ομαλοποιηθεί η γεωπολιτική κατάσταση», δήλωσε η Μόνικα Μάλικ, επικεφαλής οικονομολόγος της ADCB.

Η αποχώρηση θα πρέπει να είναι θετική για τους καταναλωτές και για την ευρύτερη παγκόσμια οικονομία, πρόσθεσε.

Τα ΗΑΕ είναι περιφερειακό επιχειρηματικό και χρηματοοικονομικό κέντρο και ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους της Ουάσιγκτον. Έχουν ακολουθήσει μια δυναμική εξωτερική πολιτική και έχουν διαμορφώσει τη δική τους σφαίρα επιρροής στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική.

Τα ΗΑΕ έχουν πρόσφατα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, με το οποίο άνοιξαν σχέσεις στο πλαίσιο των Συμφωνιών του Αβραάμ το 2020, ιδίως μετά τις επιθέσεις που δέχθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν. Θεωρούν τη σχέση με το Ισραήλ κρίσιμο μοχλό περιφερειακής επιρροής και μοναδικό δίαυλο προς την Ουάσιγκτον.

Νίκη για τον Τραμπ

Η αποχώρηση των ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ αποτελεί νίκη για τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος σε ομιλία του το 2018 στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ είχε κατηγορήσει τον οργανισμό ότι «γδέρνει τον υπόλοιπο κόσμο» διογκώνοντας τις τιμές του πετρελαίου.

Ο Τραμπ έχει επίσης συνδέσει τη στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ προς τον Κόλπο με τις τιμές του πετρελαίου, λέγοντας ότι ενώ οι ΗΠΑ υπερασπίζονται τα μέλη του ΟΠΕΚ, εκείνα «το εκμεταλλεύονται επιβάλλοντας υψηλές τιμές πετρελαίου».

Η αποχώρηση των ΗΑΕ ήρθε αφότου ο Ανουάρ Γκαργκάς, διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου των ΗΑΕ, επέκρινε την αραβική και γκολφική απάντηση στις πρόσφατες ιρανικές επιθέσεις, σε συνεδρίαση του Gulf Influencers Forum τη Δευτέρα.

Ορισμένοι ηγέτες του Κόλπου συναντήθηκαν δια ζώσης την Τρίτη στη Σαουδική Αραβία, σε μια σύνοδο που, σύμφωνα με αξιωματούχο του Κόλπου, είχε στόχο να διαμορφώσει απάντηση στις χιλιάδες ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και drones που έχουν αντιμετωπίσει τα κράτη τους από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τον πόλεμο με το Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου.

Η αποχώρηση των ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ έρχεται επίσης σε μια στιγμή που η παγκόσμια πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα κινείται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, αφήνοντας την αγορά πετρελαίου όλο και πιο πιεσμένη.

Η λειτουργία εκτός της ομάδας παραγωγών επιτρέπει στα ΗΑΕ να αξιοποιήσουν πλήρως τη θέση τους ως προμηθευτή ορισμένων από τα φθηνότερα και χαμηλότερου ανθρακικού αποτυπώματος βαρέλια πετρελαίου στον κόσμο.

Ο Μαζρουέι σημείωσε ότι τα ΗΑΕ υπήρξαν μέλος του ΟΠΕΚ και του ΟΠΕΚ+ για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά είπε ότι ο κόσμος θα χρειαστεί περισσότερη ενέργεια, υπονοώντας ότι η κίνηση της χώρας του θα βοηθήσει στην κάλυψη αυτών των αναγκών.

Πρόσθετο ρεπορτάζ από τους Nayera Abdallah και Yousef Saba.
Κείμενο: Michael Georgy.
Επιμέλεια: Aidan Lewis.

Maha El Dahan

Thomson Reuters

Η Maha εργάζεται ως δημοσιογράφος του Reuters για περισσότερα από 15 χρόνια, καλύπτοντας θέματα σε όλη τη Μέση Ανατολή: από την Αίγυπτο, τον Κόλπο, την Υεμένη, το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο και την Ιορδανία.

Σήμερα είναι επικεφαλής του γραφείου του Reuters στον Κόλπο, με έδρα το Ντουμπάι, και συνεχίζει να καλύπτει την ενέργεια και την πολιτική του ΟΠΕΚ.

Σε προηγούμενους ρόλους της, η Maha είχε την εποπτεία της κάλυψης του Λιβάνου, της Συρίας και της Ιορδανίας ως επικεφαλής γραφείου με έδρα τη Βηρυτό, ενώ διαχειριζόταν και το ρεπορτάζ ενέργειας και εμπορευμάτων σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Η Maha ξεκίνησε την καριέρα της στο Reuters από το Κάιρο.

#EΚΤΑΚΤΟ!! ” #OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…” #ΧΡΙΣΤΟΣ_ΑΝΕΣΤΗ!!!

0
Γράφει ο Ευθύμιος…!!
#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 
-#Constantinople:
Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα…
  
Οκτώβριος-Νοέμβριος(?) 1917. Από τον Μεγάλο Βεζίρη Ταλάτ προς τον Γερμανό Πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, Μπέρνστορφ: Για να σας ευχαριστήσω, θα ιδρύσω με χαρά μια εθνική πατρίδα για τους Εβραίους, αλλά μην ξεχνάτε τα λόγια μου: οι Άραβες θα εξοντώσουν τους Εβραίους. Κόμης Μπέρνστορφ, Τα Απομνημονεύματα (E. Sutton, μτφρ.), 1936, σ. 171.
 
Στις 7 Οκτωβρίου 1922, ο Συνταγματάρχης Louis Mougin, ο Γάλλος Στρατιωτικός Αντιπρόσωπος στην Άγκυρα, έστειλε επιστολή στον Στρατηγό Henri Gouraud, Έκτακτο Επίτροπο της Βηρυτού και Αρχιστράτηγο του Στρατού του Λεβάντε , σχετικά με τον σχεδιασμό της Ελεγχόμενης Μεγάλης Επίθεσης : […] Η επιχείρηση ξεκίνησε σύμφωνα με το σχέδιο που μου εξήγησε ο Στρατηγός Buat μετά την αναχώρησή μου από το Παρίσι, και το οποίο παρουσίασα και συζήτησα πρώτα με τον Ισμέτ Πασά στο Ακσεχίρ και στη συνέχεια με τον Μουσταφά Κεμάλ στην Άγκυρα. Αυτό το σχέδιο υιοθετήθηκε από τον Φεβζί Πασά και όλα διευθετήθηκαν μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Ήταν δυνατή η επίθεση σε ένα μέτωπο ανάλογο με τις διαθέσιμες δυνάμεις, στο μέτρο του δυνατού. Για να διακοπούν οι συνδέσεις, έπρεπε να αναπτυχθεί η τάξη του ιππικού, να διαπεράσει και στη συνέχεια να ανοίξει. Συζητήσαμε εκτενώς την επιλογή της περιοχής, το πλάτος του μετώπου που θα επιτίθεντο από δώδεκα λόχους, τέσσερις και τρεις από τις μεραρχίες ιππικού έτοιμες να διασπάσουν τις γραμμές, σε εφεδρεία. Αυτή ήταν μια επιτυχία πέρα ​​από τις προσδοκίες μας. Ήμασταν σίγουροι για την επιτυχία, αλλά ποτέ για αυτό το είδος επιτυχίας (από αυτό το είδος ατόμου)! Τα πρακτορεία ειδήσεων σας μετέφεραν την ομιλία του Μουσταφά Πασά στο κοινοβούλιο. Την βρήκα λίγο συγκεχυμένη και περίπλοκη. Στο τέλος, υπάρχει μια πολύ καλή περίληψη του τι έκανε ο Ισμέτ Πασάς. Σχεδιάζω ήδη να παρουσιάσω μια συνοπτική αναφορά για την επιχείρηση αφού την αναφέρω στον Πασά. (Αρχεία Εξωτερικού. II Απόμ. 36) Χιούλια Μπαϊκάλ. (1991). «Τουρκογαλλικές σχέσεις στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και ένας Γαλλοτουρκικός φίλος Συνταγματάρχης Μουγκίν», Περιοδικό Atatürk Yolu, 2(7), σελ. 507.
 
Ο σχεδιασμός της Ελεγχόμενης Μεγάλης Επίθεσης, που στόχευε στην απόκρουση της Ελληνικής Εκστρατευτικής Δύναμης στη Μικρά Ασία από τη Δυτική Ανατολία και στην άμεση υπογραφή συνθήκης ειρήνης, διήρκεσε από το καλοκαίρι του 1921 έως το καλοκαίρι του 1922 και ολοκληρώθηκε σε διάφορα στάδια. Σύμφωνα με δύο έγγραφα στα γαλλικά κρατικά αρχεία, γίνεται αντιληπτό ότι η Ανώτατη Διοίκηση της Κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης συμβουλεύτηκε τη Διοίκηση των Γαλλικών Ξηρών Δυνάμεων για την προετοιμασία της Ελεγχόμενης Μεγάλης Επίθεσης. Μια έκθεση υποβλήθηκε στον Γάλλο Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών Raymond Poincaré στις 15 Ιανουαρίου 1922. Σύμφωνα με μια έκθεση που συνέταξε ο Συνταγματάρχης Mougin [μέλος της αντιπροσωπείας του Henry Franklin-Bouillon, ] , ο Ισμέτ Πασάς συμμετείχε ενεργά στις συναντήσεις κορυφής μεταξύ Franklin-Bouillon και Μουσταφά Κεμάλ [12-15 Δεκεμβρίου 1921]. Κατά τη διάρκεια αυτών των συναντήσεων, καθορίστηκε λεπτομερώς το σενάριο για τη μεγάλη επίθεση εναντίον των Ελλήνων, που θα πραγματοποιούνταν λίγους μήνες αργότερα, και τέθηκαν τα θεμέλια για μια συνολική λύση στο τουρκικό ζήτημα. Προφανώς, τα πιο σημαντικά ζητήματα της εποχής – οι συνθηκολογίες, τα τουρκο-ελληνικά σύνορα στη Θράκη, η εκκένωση της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης, οι πολεμικές αποζημιώσεις κ.λπ. – εξετάστηκαν και, με την ευκαιρία αυτή, ο Φραγκλίνος-Μπουγιόν και οι βοηθοί του υποσχέθηκαν ότι η Γαλλία θα υποστήριζε απόλυτα τις τουρκικές θέσεις σε μελλοντικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. ( Αρχείο Υπερπόντιων Χωρών, Aix-En Provence, 11, APOM, 27) Παρατίθεται σε: Paul Dumont, Ismet İnönü στα Γαλλικά Κρατικά Αρχεία , 1991, σελ. 12-13. 
 Στις 7 Οκτωβρίου 1922 , ο Συνταγματάρχης Louis Mougin , ο Γάλλος Στρατιωτικός Ακόλουθος στην Άγκυρα , έστειλε τηλεγράφημα στον Στρατηγό Gouraud , τον Έκτακτο Επίτροπο της Βηρυτού και Αρχιστράτηγο του Στρατού του Λεβάντε . Ανέφερε ότι η Ελεγχόμενη Μεγάλη Επίθεση εκτελούνταν σύμφωνα με ένα σχέδιο που του είχε μοιραστεί ο Στρατηγός Μπουάτ [Διοικητής των Γαλλικών Ξηρών Δυνάμεων (CEMAT)] στα τέλη του 1921 , και το οποίο ο ίδιος είχε παρουσιάσει λεπτομερώς στον [Διοικητή του Δυτικού Μετώπου] Ισμέτ Πασά σε μια συνάντηση στο Ακσεχίρ (13 Δεκεμβρίου 1921), και αργότερα στον Μουσταφά Κεμάλ Πασά στην Άγκυρα . Σύμφωνα με το σχέδιο, το οποίο υιοθετήθηκε επίσης από τον [Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου] Φεβζή Πασά, οι δυνάμεις θα συγκεντρώνονταν σε ένα μέρος και η επίθεση θα ξεκινούσε από εκεί, με το ιππικό να εκτελεί μια επιχείρηση διάσπασης. Οι συνθήκες του μετώπου και του εδάφους συζητήθηκαν επίσης εκτενώς κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης . Paul Dumont, A L’Aube du Reapprochement Franco-Turc: Le Colonel Mougin Premier Représentant de La France Aupres du Gouvernement d’Ankara (1922-1925) , 1981, σ. 104; Παρατίθεται στο Fatih Selçuk, Büyük Taarruz’a Giden Süreçte Türk-Fransız İlişkileri (1921-1922) , 2022, σελ. 178.
#Ιran:  Κύμα της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
 
Ο #Ιρανός Υφυπουργός Εξωτερικών, Μοχάμεντ-Τζαβάντ Λαριτζανί, για την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ: «Ήταν ψεύτικη. Ο Τραμπ την σκηνοθέτησε για να αποσπάσει την προσοχή από τις αποτυχίες των ΗΠΑ στην περιοχή. Το να σκοτωθεί σαν σκύλος δεν θα ήταν αρκετό για αυτόν τον κανίβαλο».
 
Ο #Starmer λέει ότι οι άνθρωποι πρέπει να αρχίσουν να αποταμιεύουν λόγω του πολέμου στο Ιράν: «αν η σύγκρουση στο Ιράν συνεχιστεί περισσότερο τότε, «οι άνθρωποι μπορεί να αλλάξουν τις συνήθειές τους, πού θα πάνε διακοπές φέτος, τι θα αγοράσουν στο σούπερ μάρκετ, τέτοια πράγματα».
Το #The Atlantic, επικαλούμενο αξιωματούχους και πηγές, αναφέρει ότι οι ΗΠΑ έχουν σοβαρή έλλειψη όπλων μετά τον πόλεμο με το Ιράν: «Υπάρχει σοβαρή έλλειψη βασικών όπλων που αποδυναμώνει την ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να πολεμήσουν σε μελλοντικούς πολέμους. Το Ιράν επανενεργοποιεί τους εκτοξευτές πυραύλων».
Η #κυβέρνηση του Ιράν παρουσίασε την Τρίτη έναν οδικό χάρτη για την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων από τον πόλεμο περιοχών, ο οποίος ανέρχεται σε πάνω από 118.000 μονάδες του ιδιωτικού τομέα σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, με την διαδικασία να αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός έξι μηνών έως δύο ετών.
 
Ο καθηγητής #Μαράντι ξεκαθαρίζει τη θέση του Ιράν στις διαπραγματεύσεις: Ο Τραμπ πρέπει να τηρήσει τους όρους που συμφωνήθηκαν πριν από τον πρώτο γύρο συνομιλιών. Το Ισραήλ πρέπει να σταματήσει την επίθεσή του στον Λίβανο. Η πολιορκία του Ιράν πρέπει να αρθεί. Διαφορετικά, λέει, οι συνομιλίες είναι άσκοπες – και το Ιράν είναι προετοιμασμένο για πόλεμο.
-#Rojava: Σύμφωνα με το Channel 8, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) και το καθεστώς Τζολάνι έχουν συμφωνήσει στη σύσταση μιας κουρδικής ταξιαρχίας στην #Aφρίν. Έχει γίνει έκκληση σε μέλη των SDF από τo Aφρίν που είχαν εγκαταλείψει τις θέσεις τους να επιστρέψουν και να πάρουν τη θέση τους εντός της ταξιαρχίας.
Ο Σύρος Υφυπουργός Άμυνας, Σιπάν Χέμο, δήλωσε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες σχετικά με την στρατολόγηση Κούρδων νέων από το Αφρίν που διαμένουν στη Χάσακα στον συριακό στρατό «σε εθελοντική, ατομική βάση», επιβεβαιώνοντας ότι αυτό δεν θα γίνει με τη μορφή ανεξάρτητου στρατού
#Καμισλί: Οικογένειες κρατουμένων διαμαρτύρονται μπροστά από την έδρα των Ηνωμένων Εθνών απαιτώντας την απελευθέρωση των γιων τους από τις φυλακές της Συριακής Προσωρινής Κυβέρνησης.

 

-#Iraq: Ο Τούρκος πολιτικός ακροδεξιός και ηγέτης του MHP Devlet Bahçeli δήλωσε την Τρίτη ότι δεν θα ξεχάσουν το Κιρκούκ και τη Μοσούλη, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην τουρκική βουλή «Τουλάχιστον πέντε χιλιάδες εθελοντές Ιδεαλιστές είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν στον αγώνα για ύπαρξη, ενότητα και ευημερία στις τουρκικές πόλεις όπου ζουν Τουρκμάνοι, ιδιαίτερα στο Κιρκούκ», πρόσθεσε ο Μπαχτσελί.
Ο #Βρετανός πρέσβης στο Ιράκ, Ιρφάν Σιντίκ, χαιρέτισε την Τρίτη τον διορισμό του Αλί αλ-Ζαΐντι στην πρωθυπουργία του Ιράκ και του ευχήθηκε επιτυχία στον σχηματισμό της νέας ιρακινής κυβέρνησης.
 
-#Lebanon: Ενα κύμα ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών σε όλο τον νότιο Λίβανο μόλις τώρα, συμπεριλαμβανομένων των Τουλίν, Τεμπνίν και Σάκρα.
Γαλλίδα βουλευτής Ματίλντ Πανό: «Ο Νετανιάχου προσαρτά τον Νότιο Λίβανο, αποικίζει τη Δυτική Όχθη και διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα. Τι κάνει η Γαλλία; Τίποτα. Κι όμως, έχει επιβάλει 19 γύρους κυρώσεων εναντίον του Πούτιν και των παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου από μέρους του. Αυτά τα διπλά μέτρα και σταθμά είναι εξωφρενικά»
–#Syria: Αγροτική Δαμασκός: αντιχριστιανικά γκράφιτι εμφανίζονται στον τοίχο ενός σχολείου στην οδό Νάπολι του Jdaydet Artooz. Το γκράφιτι λέει «κάτω ο σταυρός, ζήτω το Ισλάμ», η πόλη που ιστορικά είναι κυρίως χριστιανική και Δρούζικη έχει δει δημογραφική αλλαγή τα τελευταία χρόνια και τώρα είναι κυρίως μουσουλμανική.
#Άγνωστος  δολοφόνησε έναν τρομοκράτη του HTS ονόματι «Omar Ali Sayed Youssef» από το Idlib στην ακτή των Αλαουιτών.
2 τρομοκράτες της HTS εξουδετερώθηκαν ως αποτέλεσμα έκρηξης νάρκης στην βόρεια επαρχία της Ράκα.
-#US: Ο υποψήφιος για τη Γερουσία των ΗΠΑ, Μαρκ Λιντς, που αμφισβητεί τον Λίντσεϊ Γκράχαμ στη Νότια Καρολίνα, λέει ότι θα καταθέσει ένα νομοσχέδιο που υπόσχεται να απαγορεύσει όλες τις εισαγωγές από την Τουρκία μέχρι να επιστραφεί η Αγία Σοφία στην κατοχή των Χριστιανών. Η Αγία Σοφία, που κάποτε θεωρούνταν μια από τις πιο σημαντικές και όμορφες χριστιανικές και βυζαντινές εκκλησίες, μετατράπηκε σε τζαμί υπό οθωμανική κυριαρχία τον 15ο αιώνα.
Ο #Ντον Λέμον είναι εδώ έξω υπονοώντας ότι η τελευταία απόπειρα εναντίον του Τραμπ μπορεί να ήταν σκηνοθετημένη για να αποσπάσει την προσοχή από τον πόλεμο του Ιράν και τον Έπσταϊν .
 Newsweek: Η #δυσαρέσκεια για τον Τραμπ φτάνει νέο ρεκόρ Σύμφωνα με τον μέσο όρο των δημοσκοπήσεων της New York Times, το ποσοστό απόρριψης της απόδοσης του Τραμπ έχει αυξηθεί στο 58%, ενώ πέρυσι αυτό το ποσοστό δυσαρέσκειας ήταν 43%.
Το Sky News αναρωτιέται γιατί, τόσο γρήγορα μετά την ένοπλη επίθεση στο δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου, υπήρξε συνέντευξη Τύπου.
-#Turkey: Γιουσίν Ακτάι του AKP: «Ο Τούρκος είναι σύνθεση. Δεν υπάρχει φυλή που λέγεται Τούρκος.»
#Παιδιά από την Τουρκία καταγράφηκαν σε βίντεο καθώς οι δάσκαλοι ανέβαζαν τους μαθητές στη σκηνή κατά τη διάρκεια μιας σχολικής τελετής, όπου κατέβασαν αμερικανικές και ισραηλινές σημαίες και φωτογραφίες του Προέδρου Τραμπ. Όλα τα παιδιά που ήταν παρόντα χειροκρότησαν.
Ο #Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν απάντησε στην υπόσχεση Μακρόν για στρατιωτική υποστήριξη προς την Ελλάδα, αποκαλώντας τη Γαλλία «μικρή ευρωπαϊκή χώρα» που κρύβεται πίσω από τις ΗΠΑ και προκαλώντας την να παρέμβει άμεσα στις διαφορές που σχετίζονται με την Κύπρο.
Στις #περιοχές της Ταρσούς, της Αδάνας και του Χατάι της Τουρκίας, η θέση του Ρωμαίου Ορθόδοξου Μητροπολίτη που παρέμενε κενή εδώ και 100 χρόνια, αναβίωσε με την ιστορική τοποθέτηση του Αρχιμανδρίτη Παύλου Ορντουλούογλου. Σε μια μεγαλοπρεπή τελετή υπό την καθοδήγηση του Πατριάρχη Χ. Γιουχάν Ου Γιαζίτζι, ο Παύλος Ορντουλούογλου ανέλαβε τα καθήκοντά του με τον τίτλο του «Επισκόπου της Ταρσού».
 
Ο #ΡΟΛΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΟΣΙ ΜΕΛΜΑΝ
-#Germany: Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς παραδέχεται την αποτυχία του πολέμου της συμμαχίας Επστάιν κατά του Ιράν: Όσον αφορά το Ιράν, είμαι αυτή τη στιγμή απογοητευμένος, επειδή οι ΗΠΑ και το “Ισραήλ” υπέθεσαν από την ίδια την αρχή ότι αυτό το πρόβλημα θα επιλυθεί σε λίγες μέρες. Αλλά σήμερα αναγκαζόμαστε να παραδεχτούμε: δεν έχει επιλυθεί. Γι’ αυτό και εμείς, από την ευρωπαϊκή πλευρά, επιδιώκουμε επίσης μια διπλωματική λύση. Ελπίζω να πετύχουμε, αλλά δεν έχω εμπιστοσύνη.
-#Israel: Ο πρώην διευθυντής της Μοσάντ, Ταμίρ Πάρντο, μετά την περιήγησή του στη Δυτική Όχθη: «Η μητέρα μου είναι επιζήσασα του Ολοκαυτώματος και αυτό που είδα εδώ μου θύμισε τα γεγονότα του προηγούμενου αιώνα εναντίον των Εβραίων».
 
-#Russia: Ο Ρώσος πρέσβης στον ΟΗΕ: Το Ιράν έχει κάθε δικαίωμα να ελέγχει το Στενό του Ορμούζ. «Σε περιόδους πολέμου, ένα παράκτιο κράτος που δέχεται επίθεση μπορεί να περιορίσει την πλοήγηση στα χωρικά του ύδατα για λόγους ασφαλείας». Στη συνέχεια, αποκάλεσε τις δυτικές χώρες πειρατές, συγκρίνοντας την υποστήριξή τους για τις ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά εμπορικά πλοία με την ανύψωση ενός κρανίου και οστών.
-#Hellas: Ελλάδα και Λιβύη συμφώνησαν να προωθήσουν τις συζητήσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών,
#Για άλλη μια φορά σήμερα, ένα τουρκικό A400M απέφυγε το FIR Αθηνών χρησιμοποιώντας τη βαλκανική οδό.
Το #Αζερμπαϊτζάν ανέβηκε στην 5η θέση μεταξύ των πιο άθρησκων χωρών του κόσμου. Το 64% του πληθυσμού της χώρας δεν τηρεί κανένα θρησκευτικό τελετουργικό.
-#Rum_Pontos: Αρκούδες έχουν εισέλθει σε σπίτια στα υψίπεδα τoυ Ρουμ Ποντου . Στο χωριό Şahmelik του οροπεδίου Kadırga, που βρίσκεται ανάμεσα στα σύνορα Τραπεζούντας και Γκιουμουσχανέ, αρκούδες μπήκαν σε μια εξοχική κατοικία αναζητώντας τροφή. Η κατοικία υπέστη υλικές ζημιές. Οι ιδιοκτήτες σπιτιών είδαν ότι οι εξοχικές τους κατοικίες είχαν καταστραφεί από αρκούδες.
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”.

Γ. Τσουκαλάς: το νομικό τελεσίγραφο της 1ης Μαΐου για τον πόλεμο στο Ιράν*

0

του Γεωργίου Τσουκαλά, Δικηγόρου 

« — Ποια θα είναι η επόμενη φάση του Πολέμου στο Ιράν;» Είτε κανείς θα πρέπει να έχει μία κρυστάλλινη σφαίρα για να γνωρίζει ποια θα είναι η επόμενη φάση του πολέμου, είτε θα πρέπει να εντρυφήσει στον πόλεμο ως ρυθμισμένο και κανονισμένο φαινόμενο, ειδικά από το εσωτερικό δίκαιο των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες έχουν και την πρωτοβουλία στη διεξαγωγή του πολέμου αυτού, που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026.

Προτού όμως κανείς περιγράψει πώς ρυθμίζεται ο πόλεμος από το εσωτερικό δίκαιο των Ηνωμένων Πολιτειών, ούτως ώστε να μπορέσει ύστερα να εξετάσει σε ποια φάση βρισκόμαστε και να εικάσει ποια ενδεχομένως θα είναι η επόμενη φάση, θα μπορούσε κανείς να ξεκινήσει διευκρινίζοντας πως ο συγκεκριμένος πόλεμος που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 είναι μεν νομικά ένας αυτοτελής πόλεμος, πλην όμως εντάσσεται, όχι βέβαια κατά τον νομικό ορισμό του πολέμου, αλλά γενικότερα με πολιτικούς όρους, ή και με ιστορικούς όρους όπως θα μπορούσαμε να τον δούμε μελλοντικά, σε έναν πόλεμο ο οποίος ξεκίνησε στις 7 Οκτωβρίου 2023.

Ο πόλεμος αυτός, όπως γνωρίζουμε, οφείλεται σε μία επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ· το Ισραήλ αιφνιδιασμένο απάντησε προβαίνοντας σε μία στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα, ενώ ταυτόχρονα δέχτηκε μία επίθεση από τη Χεζμπολάχ μέσω πυραύλων που εκτοξεύθηκαν, από την έδρα της στο Λίβανο. Ακολούθως, είχαμε τον Απρίλιο του 2024 τον βομβαρδισμό από το Ισραήλ του προξενείου του Ιράν στη Δαμασκό. Παρά το γεγονός ότι εκεί έδρευαν οι προξενικές αρχές, θεωρήθηκε πως στεγάζονταν Φρουροί της Επανάστασης, που κατά την ερμηνεία ενός εκ των εμπλεκομένων, του Ισραήλ, ασκούσαν κάποιο ρόλο εποπτείας στην Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Επήλθε εν συνεχεία η κατάρρευση του καθεστώτος ή της κυβέρνησης Άσαντ στην Συρία, και η εξέλιξη αυτή έλαβε χώρα στις 8 Δεκεμβρίου 2024. Κατά τη διάρκεια του 2024 υπήρξε ανταλλαγή πυρών μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ.

Κατόπιν, τον Ιούνιο του 2025 έλαβε χώρα ο Πόλεμος ο λεγόμενος των «Δώδεκα Ημερών», στον οποίο ενεπλάκησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες επί σκοπώ καταστροφής του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, χτυπώντας τις δύο θέσεις, Νατάνζ και Φορντό, όπου το Ιράν είχε κατ’ εξοχήν τις εγκαταστάσεις του πυρηνικού του προγράμματος. Όπως τότε δηλώθηκε δια επισήμων αμερικανικών χειλέων, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αφανίσει τις εν λόγω εγκαταστάσεις του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, όμως υπήρχαν και αντίθετες αναφορές πως αυτές δεν είχαν πλήρως καταστραφεί. Και εν τέλει έχουμε στις 28 Φεβρουαρίου αυτής της χρονιάς αυτόν τον «καινούργιο» νομικά πόλεμο, αλλά που, στην πραγματικότητα, είναι ένα κεφάλαιο μιας σύρραξης η οποία έχει ξεκινήσει στις 7 Οκτωβρίου 2023.

Προφανώς, σε αυτήν την φάση ή σε αυτόν τον αυτοτελή νομικά πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ως στόχο, όπως άλλωστε έχουν δηλώσει, να καταστρέψουν πλήρως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν – το οποίο αποδείχθηκε πως εξακολουθεί να είναι υπαρκτό. Έτσι, ο πόλεμος που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2026 αποτελεί ουσιαστικά συνέχεια μιας μακρόσυρτης περιφερειακής σύγκρουσης.

Πώς διεξάγεται ο πόλεμος με βάση το δίκαιο των Ηνωμένων Πολιτείων; Κατ’ αρχήν στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχει ένα σύστημα κατανομής των αρμοδιοτήτων μεταξύ της νομοθετικής και της εκτελεστικής λειτουργίας, δηλαδή μεταξύ του νομοθετικού σώματος του Κογκρέσου και της Κυβέρνησης όπως εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτείων. Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτείων στο Άρθρο Πρώτο και στον Όγδοο Τομέα ορίζεται πως η αρμοδιότητα κήρυξης του πολέμου ανήκει στο Κογκρέσο.

Όμως σύμφωνα με το Άρθρο Δεύτερο του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτείων και στον Δεύτερο Τομέα αυτού, ορίζεται πως ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτείων είναι ο Ανώτατος Αρχηγός των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος έχει ως εκ τούτου και τον λόγο για την διεξαγωγή με τεχνικούς όρους των εχθροπραξιών.
Αναφορικά με την ρύθμιση του πολέμου υπάρχει επίσης ο Ομοσπονδιακός Νόμος, ο οποίος στον Τίτλο 50 του Κώδικα των Ηνωμένων Πολιτείων, και στους Τομείς 1541 έως 1548, ρυθμίζει τις φάσεις του πολέμου. Κατ’ αρχάς, σύμφωνα με τον Τομέα 1541, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διεξάγουν πόλεμο σε τρεις περιπτώσεις. Η πρώτη περίπτωση είναι εφ’ όσον έχει κηρυχθεί πόλεμος.

Η δεύτερη περίπτωση είναι εφ’ όσον υπάρχει Εξουσιοδότηση για την Χρήση Στρατιωτικής Βίας. Και η τρίτη περίπτωση, το λογικό και εύλογο, εφ’ όσον υφίσταται, επίθεση στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτείων, και ως εκ τούτου εθνική ανάγκη για την άμυνα των Ηνωμένων Πολιτείων. Ο Τομέας 1542 ορίζει ότι υφίσταται μια διαδικασία διαβουλεύσεων μεταξύ του Προέδρου και του Κογκρέσου. Ο Τομέας 1543 επιβάλλει την υποχρέωση στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτείων εντός 48 ωρών από την έναρξη των εχθροπραξιών να υποβάλλει μια Αναφορά στο Κογκρέσο, στην οποία να αιτιολογεί για ποιους λόγους ήταν αναγκαία η προσφυγή στην χρήση ένοπλης βίας. Ακολούθως, σύμφωνα με τον Τομέα 1544, το Κογκρέσο πρέπει να συνέλθει, είτε αυθημερόν, είτε εντός τριών ημερών εφ’ όσον έχει διακόψει τις εργασίες του, και να συζητήσει επί του θέματος.

Επειδή κατά το εσωτερικό δίκαιο των Ηνωμένων Πολιτειών, προβλέπεται πως ο πόλεμος κατά νομική έννοια δεν μπορεί πάντοτε να συμπίπτει με την διεξαγωγή επιχειρήσεων στο μέτωπο, καθώς πολλές φορές και για διάφορους λόγους, έχει προηγηθεί η άσκηση της ένοπλης βίας σε σχέση με την κήρυξη του πολέμου, γι’ αυτό υφίσταται ένα μεσοδιάστημα 60 ημερών, σύμφωνα με τον Τομέα 1544, κατά το οποίο μπορεί μεν να υπάρχουν εχθροπραξίες και να γίνεται άσκηση ένοπλης βίας, αλλά θα πρέπει όταν λήξει αυτή η περίοδος ή κατά τη διάρκεια αυτής της περίοδου, το Κογκρέσο να αποφανθεί επί του πολέμου.

Και τότε οι επιλογές του Κογκρέσου είναι οι εξής: α’) είτε να κηρύξει τελικά πόλεμο και να εξουσιοδοτήσει τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών να προσφύγει περαιτέρω στην χρήση της ένοπλης βίας, β’) είτε να ορίσει μία προθεσμία το μέγιστο 30 ημερών κατά την οποία θα συνεχίσουν οι εχθροπραξίες, για την λήξη όμως του πολέμου και την επαναφορά των Αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στις βάσεις τους, γ’) είτε τέλος να απορρίψει την ενδεχομένο της κήρυξης πολέμου και να τερματίσει τις εχθροπραξίες.

Σε αυτή την φάση είμαστε τώρα. Έχει λάβει χώρα συγκεκριμένα το εξής. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στις 2 Μαρτίου 2026 υπέβαλε την Αναφορά στο Κογκρέσο. Ακολούθως το Κογκρέσο έχει συνεδριάσει πέντε φορές έως σήμερα για αυτό το ζήτημα. Όμως δεν έχει καταφέρει να αποφασίσει, αν και οι Δημοκρατικοί έχουν ζητήσει να μην κηρυχθεί πόλεμος και να πάψουν οι εχθροπραξίες, για τελευταία φορά στις 22 Απριλίου 2026, όταν με οριακή πλειοψηφία απορρίφθηκε η πρόταση των Δημοκρατικών, με 213 ψήφους έναντι 214.

Ο παρών πόλεμος κανονικά πρέπει να λήξει την 1η Μαΐου 2026 – αυτό είναι το επιτρεπόμενο χρονικό περιθώριο διεξαγωγής των εχθροπραξιών βάσει του Τομέα 1544. Λίγο πριν την καταληκτική αυτή προθεσμία, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, επιδίωξε μέσω διαπραγματεύσεων να λυθεί η διένεξη με το Ιράν, ζητώντας κυρίως να παραδοθεί το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν και επίσης να ρυθμιστεί και το ζήτημα των Στενών του Ορμούζ. Όμως οι διαπραγματεύσεις δεν φαίνεται να ευοδώνονται και υπάρχει δυσπιστία τουλάχιστον από το Ιράν. Συνεπώς ίσως να μην πρέπει να αποκλειστεί ένα περαιτέρω στρατιωτικό χτύπημα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Υπάρχει δηλαδή η πιθανότητα, εφ’ όσον αυτές οι διαπραγματεύσεις αποδειχθούν άκαρπες, να γίνουν στρατιωτικά χτυπήματα μέχρι την 1η Μαΐου 2026. Άλλωστε, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις για αυτό, καθώς έχουν συγκεντρωθεί νέες αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις. Ξέρουμε ότι περίπου 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες έχουν μεταφερθεί στην περιοχή, έχει επίσης αφιχθεί ένα τρίτο αεροπλανοφόρο, και γενικά υπάρχει μια προετοιμασία για ένα ακόμα χτύπημα κατά του Ιράν. Αυτό άλλωστε φοβούνται και οι Ιρανοί, οι οποίοι πιθανολογούν πως μπορεί να έπεται ένα τέτοιο αμερικανικό χτύπημα.

Συνεπώς, υπάρχουν δύο επιλογές. Είτε οι Ιρανοί να συμφωνήσουν με όσα επιθυμούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, είτε να υποστούν ένα ακόμα ενδεχομένο χτύπημα – πάντως υφίσταται αυτό το περιθώριο νομικά. Άλλωστε σύμφωνα με το νομικό προηγούμενο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν το 2011, ο Πρόεδρος Ομπάμα, αποφεύγοντας την χρήση του όρου πόλεμος, χρησιμοποιώντας τους όρους «περιορισμένη στρατιωτική εμπλοκή» και «επιχειρήσεις», διεξήγαγε ολόκληρο πόλεμο στη Λιβύη, χωρίς να εισαχθεί το θέμα στο Κογκρέσο. Πάντως, ο σημερινός Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έχει εισάγει την υπόθεση με Αναφορά του στο Κογκρέσο, άρα αναμένεται να ακολουθήσει μια νομική διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, γνωρίζουμε ότι τα δικαστήρια των Ηνωμένων Πολιτειών δεν μπορούν πάντοτε να ελέγξουν αυτές τις αποφάσεις της Κυβέρνησης, καθώς θεωρούνται πως είναι πολιτικές αποφάσεις. Άρα, υπάρχει μέχρι στιγμής μια γκρίζα ζώνη, εντός της οποίας μπορούν οι Ηνωμένες Πολιτείες να διεξάγουν τους πολέμους. Έχει λάβει χώρα επίσης, πάρα πολλές φορές, επίκληση μιας παλιότερης και υφιστάμενης από το 2001 εξουσιοδότησης για την χρήση ένοπλης βίας σχετικά με την τρομοκρατία.

Κατά το Διεθνές Δίκαιο δεν επιτρέπεται ο συγκεκριμένος πόλεμος. Άλλωστε κάθε επιθετικός πόλεμος είναι παράνομος, αλλά όπως ξέρουμε, πόλεμοι συμβαίνουν. Σε κάθε περίπτωση, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει ήδη επικαλεστεί την άμυνα, για να αιτιολογήσει τον παρόντα πόλεμο, μάλιστα την προληπτική άμυνα, η οποία ως έννοια δεν αναγνωρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο. Παρόλα αυτά, μέσω της επίκλησης της άμυνας μπορεί με αυτόν τον τρόπο η Κυβέρνησή του να αποφύγει την επιβολή μιας υποχρέωσης λήξης του πολέμου από το Κογκρέσο.

Εν κατακλείδι, ο συγκεκριμένος πόλεμος που ξεκίνησε την 28η Φεβρουαρίου 2026 είναι απλώς ένα κεφάλαιο μιας μεγαλύτερης σύρραξης στην Μέση Ανατολή που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2023. Οσημέραι το Ιράν έχει αποδυναμωθεί αρκετά, καθώς αφ’ ενός το συνεργατικό καθεστώς Άσαντ στη Συρία πλέον δεν υφίσταται με αποτέλεσμα να μην μπορούν να διέρχονται οι Ιρανοί από την Συρία για να τροφοδοτούν την Χεζμπολάχ με πολεμικό υλικό και έχει πάψει αυτή η προμηθευτική ροή, αφ’ ετέρου, έχει δεχτεί ένα πολύ μεγάλο πλήγμα η άλλη συνεργαζόμενη οργάνωση στην Γάζα, η Χαμάς. Συνάμα το Ιράν έχει απολέσει μεγάλο μέρος του πυραυλικού του οπλοστασίου, έχει επίσης χάσει την ιστορική του ηγεσία, η οποία ήταν πολύ έμπειρη και θα μπορούσε να χειριστεί τον πόλεμο καλύτερα, διερχόμενο γενικά, μια φάση αποδυνάμωσης. Σε κάθε περίπτωση, αν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις, η σύρραξη θα μπορούσε να συνεχιστεί· και μέλλει να δούμε με ποιο αποτέλεσμα.
————————
*Το άρθρο είναι βασισμένο σε απομαγνητοφώνηση των λεγομένων του γράφοντος στην εκπομπή «Καφές της Κυριακής» (26.04.2026) των «Ανιχνεύσεων».

Χρυσές δουλειές για τις βιομηχανίες όπλων: Παγκόσμια αύξηση 41% εξοπλισμών την τελευταία 10ετία, 35% στην Ελλάδα

0
Οι πολλαπλές γεωπολιτικές εντάσεις και οι ενεργές εστίες κρίσης ανά τον κόσμο καθιστούν δύσκολη οποιαδήποτε πρόβλεψη για άμεση αποκλιμάκωση.

Σε τροχιά νέου ρεκόρ κινούνται οι παγκόσμιες δαπάνες για εξοπλισμούς, πλησιάζοντας τα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2025, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη (SIRPI).

Οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 2,9% σε πραγματικούς όρους, φτάνοντας τα 2.887 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, σημειώνοντας την 11η συνεχόμενη χρονιά ανόδου.

Συνολικά, οι δαπάνες έχουν αυξηθεί κατά 41% την τελευταία δεκαετία (2016–2025). Η ετήσια αύξηση για το 2025 ήταν σημαντικά χαμηλότερη σε σύγκριση με το 9,7% που καταγράφηκε το 2024 και αποτελεί τον χαμηλότερο ετήσιο ρυθμό αύξησης από το 2021.

Σταθερά πρώτες οι ΗΠΑ

Παρά την επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διαθέτουν τον μεγαλύτερο αμυντικό προϋπολογισμό παγκοσμίως. Οι δαπάνες τους ανέρχονται σε περίπου 814 δισεκατομμύρια δολάρια, με τους αναλυτές του SIPRI να αποδίδουν τη σχετική επιβράδυνση στη μείωση της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία.

Την ίδια στιγμή, η Ουάσινγκτον συνεχίζει να επενδύει σημαντικά ποσά στην ενίσχυση τόσο των συμβατικών όσο και των πυρηνικών της δυνατοτήτων, με εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για περαιτέρω αύξηση το επόμενο διάστημα.

Στην αιχμή του ευρωπαϊκού δόρατος η Γερμανία

Καθοριστικό ρόλο στο συνολικό ρεκόρ διαδραματίζει η Ευρώπη, όπου οι στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 14%. Ξεχωρίζει η Γερμανία, η οποία καταγράφει άνοδο 24% σε ετήσια βάση, με τον προϋπολογισμό της να φτάνει τα 97 δισ. ευρώ, όπως αναφέρει η Deutsche Welle

Με αυτή την εξέλιξη, η Γερμανία ανεβαίνει στην τέταρτη θέση παγκοσμίως, πίσω από τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Ρωσία. Παράλληλα, για πρώτη φορά από το 1990, υπερβαίνει το όριο του 2% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες, όπως προβλέπεται από το ΝΑΤΟ. Συνολικά, 22 κράτη-μέλη της Συμμαχίας έχουν πλέον επιτύχει τον συγκεκριμένο στόχο.

Πίεση λόγω πολέμου σε Ρωσία και Ουκρανία

Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, Ουκρανία και Ρωσία συνεχίζουν να διαθέτουν τεράστιους πόρους για στρατιωτικούς σκοπούς. Ειδικά στην Ουκρανία, οι δαπάνες αγγίζουν το 40% του ΑΕΠ, ένα ποσοστό που χαρακτηρίζεται εξαιρετικά υψηλό και δύσκολα διατηρήσιμο χωρίς επιπτώσεις στη λειτουργία του κράτους.

Η θέση της Ελλάδας

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις 40 χώρες με τις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες παγκοσμίως, καταλαμβάνοντας την 34η θέση για το 2025, ενώ το 2024 ήταν στην 36η θέση. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι αμυντικές δαπάνες της χώρας αντιστοιχούν σε περίπου 3% του ΑΕΠ. Η εντυπωσιακή άνοδος καταγράφεται την τελευταία δεκαετία (2016-2025), καθώς εμφανίζεται αύξηση 35%.

Ασία και Μέση Ανατολή

Αυξητικές τάσεις καταγράφονται και στην Ασία, με χώρες όπως η Κίνα, η Ιαπωνία, η Ινδία και το Πακιστάν να ενισχύουν τους στρατιωτικούς τους προϋπολογισμούς.

Αντίθετα, πιο συγκρατημένη είναι η εικόνα στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ παραμένει χώρα με υψηλές στρατιωτικές δαπάνες, αλλά το 2025 δεν αύξησε τον προϋπολογισμό του, αντίθετα τον περιόρισε ελαφρώς σε σχέση με το 2024.

Όσον αφορά το Ιράν, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν μείωση σε πραγματικούς όρους, ωστόσο ερευνητές εκφράζουν αμφιβολίες για την ακρίβειά τους, επισημαίνοντας ότι μέρος της στρατιωτικής χρηματοδότησης ενδέχεται να προέρχεται από έσοδα εκτός προϋπολογισμού, όπως τα πετρελαϊκά.

Συνεχίζεται η ανοδική πορεία

Σύμφωνα με τους αναλυτές του SIPRI, η ανοδική τάση στις στρατιωτικές δαπάνες αναμένεται να συνεχιστεί και το επόμενο διάστημα. Οι πολλαπλές γεωπολιτικές εντάσεις και οι ενεργές εστίες κρίσης ανά τον κόσμο καθιστούν δύσκολη οποιαδήποτε πρόβλεψη για άμεση αποκλιμάκωση.

Η παγκόσμια εικόνα δείχνει ότι οι εξοπλισμοί παραμένουν στο επίκεντρο των κρατικών προτεραιοτήτων, εν μέσω ενός ολοένα και πιο ασταθούς διεθνούς περιβάλλοντος.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/749435/chryses-doyleies-gia-tis-viomichanies-oplon-pagkosmia-ayxisi-41-sta-exoplistika-tin-teleytaia-10etia-35-stin-ellada/

Βουλευτές της ΝΔ ανοικτά κατά του «επιτελικού κράτους» του Μαξίμου: Η επιστολή των «5» και οι πολιτικές αιχμές

2
Μέγαρο Μαξίμου στην οδό Ηρώδου Αττικού , Τριτη 22 Ιουλίου 2025 (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)

Η κοινή επιστολή-μανιφέστο των Αθανάσιου Ζεμπίλη, Ανδρέα Κατσανιώτη, Ξενοφώντα Μπαραλιάκου, Γιάννη Οικονόμου και Ιωάννη Παππά.

Λίγο πριν ανοίξει η αυλαία στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, πέντε βουλευτές της ΝΔ, με κοινή δημόσια επιστολή τους στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», θέτουν επί τάπητος την ανάγκη για ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, αμφισβητώντας ευθέως την αποτελεσματικότητα του «επιτελικού κράτους» σε περιόδους κανονικότητας.

Συγκεκριμένα, οι Αθανάσιος Ζεμπίλης (Εύβοια), Ανδρέας Κατσανιώτης (Αχαΐα), Ξενοφών Μπαραλιάκος (Πιερία), Γιάννης Οικονόμου (Φθιώτιδα) και Ιωάννης Παππάς (Δωδεκάνησα) ζητούν ουσιαστική ενίσχυση του κοινοβουλευτικού ρόλου, υπογραμμίζοντας ότι η εξουσία πρέπει να πάψει να είναι «αθηνοκεντρική» και να επιστρέψει στην κοινωνία.

Η επιστολή των 5 βουλευτών της ΝΔ

«Για ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, που θα φέρει τα κέντρα λήψης αποφάσεων πιο κοντά στη κοινωνία των πολιτών! Η αναζωπύρωση της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι παραιτήσεις υπουργών και υφυπουργών και τα αλλεπάλληλα αιτήματα άρσης ασυλίας βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας είναι, μεταξύ άλλων, μία υπενθύμιση.

Υπενθύμιση αναδρομής στο πρώτο νομοθέτημα της αυτοδύναμης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, που καθιέρωσε ένα συγκεκριμένο μοντέλο διακυβέρνησης. Το Επιτελικό Κράτος, το οποίο λοιδορήθηκε, αποτέλεσε πολιτικό επιχείρημα άσκησης κριτικής, αλλά λειτούργησε και συνεχίζει να λειτουργεί. Εκείνο που καλούμαστε να αναλογιστούμε είναι αν μπορούμε να βελτιώσουμε το Επιτελικό Κράτος και να ενισχύσουμε την αρχιτεκτονική ενός μοντέρνου και λειτουργικού κράτους, που να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις ανάγκες του σήμερα. Να αναστοχαστούμε το επιτελικό κράτος και τον τρόπο λειτουργίας του, ιδίως με την πάροδο των περίπου επτά ετών, ως πρότυπου διαχείρισης της εξουσίας στη χώρα.

Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι ενώ το επιτελικό κράτος είναι αποτελεσματικό σε συνθήκες μεγάλων κρίσεων, δεν αποδεικνύεται το ίδιο αποτελεσματικό σε περιόδους ομαλότητας. Επίσης, γεννά ενίοτε ζητήματα θεσμικής ανισορροπίας, που δεν συνάδουν με μια ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως διαμορφώθηκε μεταπολιτευτικά, με βάση κυρίως τις αρχές και τις αξίες της παράταξής μας.

Ο νόμος 4622/2019 για το «Επιτελικό Κράτος» αποτέλεσε μια μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση συντονισμού, ταχύτητας και λογοδοσίας. Είναι όμως αδιαμφισβήτητο ότι στην πορεία προκάλεσε υπερσυγκέντρωση εξουσιών σε μικρούς πυρήνες. Μετέφερε όλο και περισσότερη βαρύτητα στο κέντρο, ενίσχυσε τον στενό πυρήνα γύρω από την κορυφή της Κυβέρνησης και περιόρισε την αυτοτέλεια των υπουργείων και ιδιαίτερα της κοινοβουλευτικής ομάδας, σε σύγκριση με το μέτρο των θεσμικών τους καθηκόντων. Η συγκέντρωση της εξουσίας έγινε στο όνομα της αποτελεσματικότητας. Αλλά, σήμερα μπορούμε να πούμε ότι δεν έχει σημασία μόνο το τι κάνεις, αλλά και ο τρόπος που το κάνεις. Και στη δημοκρατία το δεύτερο είναι ίσως σημαντικότερο από το πρώτο. Οι θεσμοί πρέπει να είναι αποτελεσματικοί, αλλά με τρόπο που δεν αφήνουν χώρο για δυσλειτουργίες και παραφωνίες. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι, στη μεγάλη εικόνα, το επιτελικό κράτος δεν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τα φαινόμενα διαφθοράς εντός του κράτους και της κοινωνίας.

Στο σημείο αυτό υπάρχει μια αντίφαση. Το επιτελικό κράτος διεκδικεί τον απόλυτο έλεγχο, πιστώνεται τις επιτυχίες, αλλά, όταν εμφανίζονται σοβαρές παθογένειες, η ευθύνη διαχέεται προς τα κάτω και ιδιαίτερα προς τους βουλευτές.

Αυτή η πρακτική δεν υπάρχει σε εγχειρίδια ηγεσίας. Σήμερα, σε μια περίοδο όπου η ίδια η Κυβέρνηση προχωρά σε διορθωτικές κινήσεις, υπό την πίεση δικαστικών εξελίξεων, χρειάζεται να συζητήσουμε για το επιτελικό κράτος. Μια συζήτηση που προέχει του διαλόγου για τη συνταγματική αναθεώρηση.

Σκοπός είναι να αποκτήσουμε μια νέα δυναμική, να πάμε ακόμα πιο μπροστά, καθώς η κοινωνία παραμένει πεπεισμένη ότι μόνο η ΝΔ και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερότητα και ευημερία.

Δεν πρέπει να αφήσουμε τις αρρυθμίες στο πρότυπο διοίκησης να επηρεάσουν την κοινοβουλευτική λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Στην φιλελεύθερη κοινοβουλευτική δημοκρατία, μια κυβέρνηση υπάρχει όσο απολαμβάνει της εμπιστοσύνη της Βουλής. Τα προνόμια του Πρωθυπουργού και τα καθήκοντα των βουλευτών περιγράφονται θεσμικά και είναι σε διαλεκτική σχέση. Οι βουλευτές συγκροτούν την πλειοψηφία που δίνει δύναμη στον πρωθυπουργό και τον κρατά ισχυρό.

Η λύση σε φαινόμενα κακοδιοίκησης και διαφθοράς δεν είναι περισσότερος συγκεντρωτισμός και υποβάθμιση των βουλευτών. Ο βουλευτής -που είναι φορέας λαϊκής εντολής, ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας και αυθεντικός εκφραστής της περιφέρειας- φορτώνεται αδίκως το στίγμα του φαυλοκράτη και κινδυνεύει να υποβιβαστεί σε μεταφορέα ήδη ειλημμένων αποφάσεων. Να ενημερώνεται εκ των υστέρων, να πειθαρχεί εκ των προτέρων και να περιορίζεται σε μια ολοένα μικρότερη πολιτική περίμετρο. Μια τέτοια εξέλιξη θα επιτείνει τα προβλήματα και δεν θα τα επιλύσει.

Συχνά ακούγεται το ένα αντεπιχείρημα: ότι οι εξωκοινοβουλευτικοί τεχνοκράτες υπουργοί δεν βαρύνονται από τη φθορά του παραδοσιακού βουλευτικού γραφείου, δεν έχουν περάσει από τη λογική της πελατειακής πίεσης και δεν έχουν οικοδομήσει την καριέρα τους πάνω σε μικροεξυπηρετήσεις. Ωστόσο, είναι τουλάχιστον άδικο να μετακυλίεται το ανάθεμα σε εκείνους που επιλέγουν οι πολίτες να τους εκπροσωπούν με τη ψήφο τους, εντός ενός συστήματος που όλοι αποδοκιμάζουν, για να ασκούν μετά υπέρμετρη εξουσία οι μη εκλεγμένοι. Κανείς βουλευτής δεν επιθυμεί να μετατρέπεται, από εθνικός νομοθέτης και ελεγκτής, σε διαχειριστή αιτημάτων και εξυπηρετήσεων. Η λύση δεν είναι η παράκαμψη της κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης από κλειστό κέντρο τεχνοκρατικής διαχείρισης, γιατί ούτε τόσο αποτελεσματική είναι σε περιόδους ομαλότητας, ούτε θεσμικά υπεύθυνη, ούτε βρίσκεται σε καθημερινή επαφή με τους πολίτες.

Αυτό που χρειάζεται είναι νέος ρόλος για τον βουλευτή. Να μην εκλαμβάνεται σαν (ρουσφετάκιας) γραφείο εξυπηρέτησης και μεσάζοντας. Να είναι ο βουλευτής ο φορέας της θεσμικής πίεσης, του κοινοβουλευτικού ελέγχου, της πολιτικής συνδιαμόρφωσης και της ουσιαστικής εκπροσώπησης της κοινωνίας, ιδίως της περιφέρειας. Ένας βουλευτής που δεν θα μετρά την επιρροή του από το πόσες υποθέσεις “διευκόλυνε”, αλλά από το αν μπόρεσε να αλλάξει πολιτικές, να επιβάλει λογοδοσία και να φέρει τη φωνή της πραγματικής χώρας στο κέντρο λήψης των αποφάσεων.

Γιατί η ελληνική περιφέρεια δεν αποδυναμώνεται μόνο όταν χάνει υπουργικά χαρτοφυλάκια, προς όφελος του αθηνοκεντρικού κράτους. Αποδυναμώνεται, κυρίως, όταν χάνει τη θεσμική της δυνατότητα να επηρεάζει στην χάραξη πολιτικής, όταν δεν συμμετέχει ισότιμα στη διανομή του πλούτου, όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται όλο και πιο μακριά από τους ανθρώπους που γνωρίζουν το πεδίο, όταν η εμπειρία της πραγματικής παραγωγής, της τοπικής οικονομίας της Περιφέρειας και της ζώσας κοινωνίας μετατρέπεται σε “δεδομένο” για επεξεργασία και όχι σε ζωντανό παράγοντα διαμόρφωσης της πολιτικής.

Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς αλλαγές προσώπων. Ο Πρωθυπουργός μας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το 2016 επιμένει στους θεσμούς. Σήμερα μπορούμε να επαναξιολογήσουμε από κοινού το επιτελικό κράτος, το οποίο μέχρι σήμερα αξιολογείται από τον εαυτό του, στη βάση ποσοτικών και όχι ποιοτικών δεικτών.

Χρειαζόμαστε, ως κόμμα και Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας μια πιο αποκεντρωμένη και θεσμικά ισορροπημένη αρχιτεκτονική, με αυξημένη λογοδοσία. Με ισχυρά υπουργεία, με ενισχυμένο κοινοβουλευτικό έλεγχο, με πραγματική συμμετοχή της περιφέρειας, με σαφείς αρμοδιότητες και πραγματική πολιτική ευθύνη. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ένα κράτος που λίγοι αποφασίζουν για όλους,  χωρίς να δίνουν άμεσα λόγο στο λαό. Έχει ανάγκη από ένα κράτος που συντονίζεται χωρίς να ασφυκτιά και κυβερνά χωρίς να αποκόπτεται από τη κοινωνία των πολιτών.

Οι βουλευτές δεν υπάρχουν για να υπηρετούν το όποιο επιτελείο. Υπάρχουν για να υπερασπίζονται το εθνικό και λαϊκό συμφέρον, νομοθετώντας και ελέγχοντας την εκτελεστική εξουσία.

ΖΕΜΠΙΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΕΥΒΟΙΑΣ

ΚΑΤΣΑΝΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΑΧΑΪΑΣ

ΜΠΑΡΑΛΙΑΚΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΠΙΕΡΙΑΣ,

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ,

ΠΑΠΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ».

Τσουκαλάς: Πλέον και οι βουλευτές της ΝΔ ομολογούν πως ο «επιτελικός» αυταρχισμός Μητσοτάκη απειλεί τη δημοκρατία

«Σε επιστολή τους η οποία δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Τα Νέα» οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου και Ιωάννης Παππάς ασκούν δριμεία κριτική στο επιτελικό κράτος αναφέροντας πως «γεννά ενίοτε ζητήματα θεσμικής ανισορροπίας που δεν συνάδουν με μια ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία» και πως ο νόμος 4622/2019 για το επιτελικό κράτος στην πορεία προκάλεσε «υπερσυγκέντρωση εξουσιών σε μικρούς πυρήνες», αναφέρει σε δήλωσή του ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Τσουκαλάς και προσθέτει:

«Όταν οι ίδιοι οι βουλευτές της πλειοψηφίας εγείρουν ζητήματα λειτουργίας της δημοκρατίας, όλοι αντιλαμβάνονται πως το κράτος δικαίου και η διάκριση των εξουσιών βρίσκονται σε κίνδυνο.

Ο «επιτελικός» αυταρχισμός Μητσοτάκη απειλεί τη δημοκρατία.

Μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορεί να εγγυηθεί άμεσα μια δημοκρατική επανεκκίνηση δικαιοσύνης, λογοδοσίας και διαφάνειας απέναντι στην ορμπανοποιήση».

https://www.ieidiseis.gr/politiki/749727/metopo-5-voyleyton-tis-nd-amfisvitoyn-eytheos-to-epiteliko-kratos-zitoyn-allagi-monteloy-diakyvernisis/

Πώς «άδειασε» ο Π. Μαρινάκης τον διπλωματικό σύμβουλο του πρωθυπουργού Σ. Σέρμπο

0
Ενημέρωση των πολιτικών συντακτών και των ανταποκριτών ξένου Τύπου από τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, Δευτέρα 2 Μαρτίου 2026. (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)

«Δεν απηχεί των απόψεων της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού», είπε για τον Σωτήρη Σέρμπο ο Παύλος Μαρινάκης.

Τα όσα είπε χθες ο Παύλος Μαρινάκης για την απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, για τις υποκλοπές, μονοπώλησαν – και όχι άδικα – το ενδιαφέρον των ΜΜΕ, με αποτέλεσμα όλα τα υπόλοιπα να περάσουν στα ψιλά.

Στο πλαίσιο της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος «άδειασε» μεγαλοπρεπώς τον σύμβουλο του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Σωτήρη Σέρμπο. Αφορμή στάθηκε ένα σχόλιο του, στην ΕΡΤ, για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

«Κύριε Υπουργέ, θέλω να μου πείτε σε ποιο βαθμό συμβαδίζει με την εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης, η άποψη που εξέφρασε ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού, ο κύριος Σωτήρης Σέρμπος, ότι στην επιχείρηση των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράν, από πλευράς του Αμερικανού Προέδρου επιχειρήθηκε μια Βενεζουέλα 2.0 αλλά κατέληξαν να είναι μια Βόρεια Κορέα 2.0 και ότι πολύ περισσότερο όλη αυτή η επιχείρηση ήταν μια απερίσκεπτη ενέργεια;», ρωτήθηκε ο Παύλος Μαρινάκης.

«Δεν απηχεί των απόψεων της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού», απάντησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και συνέχισε: «Ο κ. Σέρμπος είναι εκ των συμβούλων στην Προεδρία της Κυβέρνησης, αλλά οι τοποθετήσεις του γίνονται με βάση την επιστημονική του ιδιότητα. Έχει τις απόψεις του, τις καταθέτει και δημοσίως και κάποιες φορές και σε επίπεδο συσκέψεων, όμως η εξωτερική πολιτική χαράσσεται από το αρμόδιο υπουργείο και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και συνολικά από τους συμμετέχοντες στο ΚΥΣΕΑ και οι θέσεις της χώρας είναι αυτές οι οποίες έχουν εκφραστεί από τον Πρωθυπουργό, τον υπουργό Εξωτερικών και τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη».

Μ. Καλ.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/749763/pos-adeiase-o-p-marinakis-ton-diplomatiko-symvoylo-toy-prothypoyrgoy-s-sermpo/