Grèce : Kyriakos Mitsotakis, le libéral qui veut faire tomber Tsipras

Από

July 7, 2019

L’héritier Mitsotakis promet baisses des impôts et hausses des salaires pour les classes moyennes.

PORTRAIT. Ex-banquier, le chef du parti Nouvelle Démocratie (droite) multiplie les points communs avec Emmanuel Macron. Qui est l’homme qui pourrait être élu à la tête de la Grèce ?

« Et maintenant, Premier ministre. » Pour fêter en ce jour de janvier 2016 l’ascension de son fils Kyriakos à la présidence de Nouvelle Démocratie (conservateurs), Konstantinos Mitsotakis, le patriarche de la droite grecque, âgé de 95 ans, fait l’effort de le féliciter et l’embrasser bien qu’il ne tienne plus sur ses jambes. Un encouragement symbolique venant d’un des plus vieux loups de la politique grecque, élu député à seulement 28 ans en 1946 et Premier ministre de 1990 à 1993.

Trois ans et demi après, le fiston aux sourcils noirs et au sourire imperturbable est sur le point de concrétiser le rêve de son père, disparu en 2017. Selon les sondages, le parti de Kyriakos Mitsotakis devrait l’emporter ce dimanche 7 juillet lors des législatives anticipées. Nouvelle Démocratie affiche environ 10 points d’avance sur Syriza, la formation d’Alexis Tsipras. Le fils Mitsotakis a donc toutes les chances de se convertir en prochain chef de l’exécutif grec et de mettre un terme à quatre ans de gouvernement Tsipras. « La seule question est de savoir l’ampleur de sa victoire, c’est-à-dire s’il obtiendra la majorité absolue au Parlement, et par combien de sièges », estime George Pagoulatos, professeur à l’université d’économie et de business d’Athènes (AUEB).

Aux européennes de la fin mai, Nouvelle Démocratie a déjà raflé 33 % des voix aux européennes et la première place du scrutin. Aux élections locales, elle a gagné les mairies d’Athènes et de Thessalonique, les deux premières villes du pays. Les régionales ont enfoncé le clou, avec 12 régions conquises sur les 13 de la République hellénique. Un raz-de-marée dont Kyriakos Mitsotakis, 51 ans et père de trois enfants (Sofia, Konstantinos et Dafni), est le principal artisan.

Dynasties et clans

L’ex-Premier ministre Konstantinos Mitsotakis, mort en 2017, et son fils Kyriakos Mitsotakis, peut-être le futur chef de l’exécutif grec.

© Nikos Libertas / SOOC

Chez les Mitsotakis, on ne compte plus ceux qui ont occupé de hautes responsabilités politiques. Il y a le père, bien sûr, Konstantinos. Il y a sa fille Dora Bakoyannis, soeur de Kyriakos. Elle fut ministre de la Culture, puis maire d’Athènes (2003-2006), notamment pendant les Jeux olympiques de 2004, puis ministre des Affaires étrangères (2006-2009). Il y a aussi Kostas Bakoyannis (fils de Dora et donc neveu de Kyriakos, vous suivez ?) : il vient d’être élu maire d’Athènes à 41 ans.Longtemps, appartenir au clan Mitsotakis, Karamanlis ou Papandreou, les trois grandes dynasties de la République hellénique, était une voie royale vers le pouvoir dans un pays traditionnellement attaché aux valeurs familiales. Mais, de l’avis des observateurs, le vent a tourné. Aujourd’hui, on se méfie des descendants dont les noms de famille, aux yeux des Grecs, évoquent aussi gabegie et corruption. Si bien que Kyriakos Mitsotakis a dû apprendre à gommer son nom pour se faire un prénom.

Comme Emmanuel Macron, c’est un libéral, sur le plan tant économique que sociétal. Comme lui, il a laissé tomber la veste et la cravate durant les derniers jours de campagne électorale pour se montrer en chemise blanche, les manches retroussées, au moment de haranguer les militants venus à ses meetings. Diplômé de Harvard (MBA à la Business School) et Stanford (master de relations internationales), il fait, comme le président français, ses armes dans le secteur financier : à la Chase Manhattan Bank et comme consultant chez McKinsey à Londres, puis en Grèce à la banque Alpha dans la gestion d’actifs et à la Banque nationale grecque, premier établissement commercial du pays. « Il est compétent, possède une bonne formation académique et a de l’expérience dans le secteur privé et au gouvernement. Il connaît les marchés et la communauté des investisseurs », fait valoir George Pagoulatos. Et, quand il s’agit d’accompagner les changements de la société, Kyriakos Mitsotakis ne se montre pas froussard. En décembre 2015, il vote par exemple en faveur de l’union civile des gays, au grand dam de la majorité des députés de Nouvelle Démocratie.

Face au mammouth

Kyriakos Mitsotakis, 51 ans, avec sa femme et ses trois enfants (Sofia, Konstantinos et Dafni).

© PANAYIOTIS TZAMAROS / NurPhoto

Sur son profil LinkedIn, il se définit comme un « ardent défenseur d’un État restreint et efficace, d’une réforme de l’éducation, de la lutte contre la bureaucratie et les pratiques monopolistiques qui entravent la croissance et du combat contre le copinage au gouvernement ». Ministre de la Réforme administrative entre 2012 et 2014, il a d’ailleurs appliqué ces principes à la lettre et licencié 15 000 fonctionnaires. Aujourd’hui, il profite de la lassitude des Grecs qui tardent à voir les effets concrets du retour de la croissance (le PIB a augmenté de 1,9 % en 2018), après s’être tant serré la ceinture à la suite des plans de rigueur exigés par l’Union européenne, et tout spécialement par Angela Merkel.Mais l’héritier Mitsotakis marque aussi des points avec ses promesses de baisse des impôts (réduction du seuil de l’impôt sur le revenu, de la taxe foncière et de l’impôt sur les sociétés) et de hausse des salaires pour les classes moyennes. Et, fin stratège, il évite de se faire déborder sur sa droite en critiquant l’accord de Prespa sur la petite république de Macédoine du Nord, qui pourrait adhérer à l’Otan. Bref, Kyriakos Mitsotakis pêche des voix tant sur sa droite que vers le centre. « Et maintenant, Premier ministre », avait prédit son père.

Par Olivier Ubertalli

Le Point.fr

L’administration Trump qualifiée « d’inepte » par l’ambassadeur britannique

Από

pcuser

July 7, 2019

Des câbles diplomatiques publiés entre 2017 et aujourd’hui ont fuité, le diplomate y dresse un panorama particulièrement pessimiste de la présidence.

L’ambassadeur ne pense pas que l’administration de Donald Trump deviendra « plus normale, moins dysfonctionnelle ».

Ce sont des révélations qui vont sans doute faire grincer des dents à Washington. Kim Darroch, l’ambassadeur britannique aux États-Unis, qualifie l’administration de Donald Trump d’« inepte » et « unique dans son dysfonctionnement », selon des câbles diplomatiques qui ont fuité, publiés par le Mail on Sunday. Le diplomate aurait ainsi affirmé que la présidence Trump était susceptible de « s’écraser en flammes » et de « s’achever dans la disgrâce », dans ses mémos et rapports transmis à Londres, selon l’hebdomadaire.

« Nous ne pensons pas vraiment que cette administration va devenir substantiellement plus normale, moins dysfonctionnelle, moins imprévisible, moins divisée, moins maladroite et inepte diplomatiquement », écrit ainsi Kim Darroch dans un de ses messages, selon le Mail on Sunday. Le président américain est « instable » et « incompétent », a encore estimé le diplomate de 65 ans.

Les « fake news » sont « véridiques »

Un autre mémo à propos de la visite d’État controversée de Donald Trump le mois dernier à Londres rapporte que le président américain et son équipe ont été « éblouis », mais que, malgré tout, la Grande-Bretagne pourrait ne pas conserver longtemps sa belle image, car « c’est toujours le pays de l’Amérique d’abord ». L’ambassadeur écrit encore que les informations au sujet du « chaos et [d]es luttes féroces » qui agitent la Maison-Blanche – des « fake news », selon Donald Trump – sont « pour la plupart véridiques ». Kim Darroch est l’un des diplomates les plus expérimentés en poste à Washington, où il est arrivé en janvier 2016, avant la victoire de Donald Trump à la présidentielle américaine.

Selon le Mail on Sunday, les mémos qui ont fuité, vraisemblablement divulgués par un fonctionnaire britannique, couvrent une période qui commence en 2017. Dans un des messages les plus récents, daté du 22 juin, Kim Darroch critique la politique du président américain sur l’Iran, qui a fait craindre un conflit armé : Donald Trump a à ce sujet des positions « incohérentes », « chaotiques ». Et le fait qu’il ait renoncé au dernier moment à des frappes de missiles contre le régime de Téhéran en représailles après qu’un drone américain a été abattu, semble-t-il car 150 Iraniens risquaient d’être tués, est un argument qui « ne tient pas ».

« C’est plus sûrement parce qu’il n’a jamais été complètement convaincu par cette solution, et il était inquiet de comment ce revirement par rapport à l’une de ses promesses de campagne de 2016 serait perçu en 2020 », indique Kim Darroch, faisant référence à la prochaine présidentielle.

« Des relations solides »

Le ministère britannique des Affaires étrangères n’a pas contesté la véracité de ces mémos diplomatiques. « Les Britanniques sont en droit d’attendre que nos ambassadeurs donnent à nos ministres des évaluations honnêtes sur les politiques de leur pays », a indiqué une porte-parole. « Leurs vues ne sont pas nécessairement celles de nos ministres ou de notre gouvernement. »

« Notre équipe à Washington a des relations solides avec la Maison-Blanche et nul doute qu’elles résisteront à de tels comportements mesquins », a encore dit la porte-parole à propos d’éventuelles retombées après ces fuites.

Source AFP

Le Point.fr

Ευάγγελος Κάσσος: Από τα θρανία του 1ου ΓΕΛ Καρδίτσας στα έδρανα του Harvard!!!

Από

anixneuseis

July 7, 2019

Ένας απόφοιτος Δημόσιου Λυκείου το Φθινόπωρο θα σπουδάζει σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου

6 Ιουλίου 2019, 08:04

Ο Ευάγγελος δεν έχει κλείσει καν τα 18 του χρόνια και το βιογραφικό του είναι ήδη εντυπωσιακό: Διακρίσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς, πρωτιές σε σχολικά ερευνητικά project αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι το λογότυπο του πανεπιστημίου HARVARD που φιγουράρει πρώτο στη κατηγορία «Εκπαίδευση».

Αμέσως από κάτω βρίσκεται η προηγούμενη βαθμίδα εκπαίδευσης του Ευάγγελου: 1ο ΓΕΛ Καρδίτσας.

Πως κατάφερε ένας μαθητής σε Δημόσιο Σχολείο της Καρδίτσας να γίνει αποδεκτός με πλήρη υποτροφία για προπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Harvard; Η απάντηση βρίσκεται στον εκπαιδευτικό και οικογενειακό περίγυρο του Ευάγγελου καθώς και στην προσωπική θέληση και φιλοδοξία του ίδιου να σπουδάσει σε ένα παγκοσμίου φήμης πανεπιστήμιο.

Το KarditsaLive.Net μίλησε με τους καθηγητές του Ευάγγελου στο 1ο ΓΕΛ Καρδίτσας, τους γονείς του αλλά και τον ίδιο που ετοιμάζεται πλέον να πραγματοποιήσει ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα στη ζωή του.

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

Τον Μάρτιο του 2019 ο Ευάγγελος όπως τα περισσότερα παιδιά στην Γ’ Λυκείου έκανε τα φροντιστήρια του και ετοιμαζόταν για τις πανελλήνιες εξετάσεις. Ανεξάρτητα όμως από τους περισσότερους συμμαθητές του, αυτό ήταν το σχέδιο Β. Ο πρώτος στόχος ήταν να γίνει δεκτός σε ένα από τα μεγάλα Αμερικάνικα κολλέγια στα οποία έκανε αίτηση. Harvard, Stanford, Yale, MIT, Amherst, ονόματα τα οποία φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των κορυφαίων πανεπιστημίων του κόσμου κάθε χρονιά. Τελικά ο Ευάγγελος έγινε δεκτός σε τρία πανεπιστήμια, Harvard, Stanford, Amherst, επέλεξε το πρώτο και η διαδικασία των πανελλήνιων ήταν πλέον παρελθόν. Ο Ευάγγελος ετοιμάζεται για το μεγάλο ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες και το KarditsaLive.Net μίλησε μαζί του γι’ αυτή τη μεγάλη δοκιμασία που τον περιμένει.

KarditsaLive.Net: Ευάγγελε συγχαρητήρια για την υποτροφία στο Harvard. Ποια διαδικασία ακολούθησες και σε επέλεξαν στο διεθνούς φήμης Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο;

Κάσσος: Ουσιαστικά ξεκίνησα την προετοιμασία μου τον Ιούνιο του 2018, πήρα τα πρώτα μου βιβλία και ξεκίνησα να διαβάζω για τις εξετάσεις. Στη συνέχεια τον Οκτώβριο- Νοέμβριο έδωσα τα SAT και SAT subject test και έκανα την πρώτη μου αίτηση στο Harvard, που ήταν εξαρχής η πρώτη μου επιλογή, και σε άλλα τέσσερα πανεπιστήμια το Yale, MIT, Stanford και Amherst. Επίσης τον Νοέμβριο είχα την πρώτη μου συνέντευξη με το Harvard και τα ξημερώματα πλέον της 27ης Μαρτίου 2019 ανακοινώθηκαν τα επίσημα αποτελέσματα που με ενημέρωναν ότι έγινα δεκτός .

KarditsaLive.Net: Πως αισθάνθηκες εκείνη τη στιγμή;

Κάσσος: Ουσιαστικά είχα μια λίστα με τις πιθανότητες να μπω σε κάθε τμήμα. Το Amherst ήταν το πιο εύκολο και τα αποτελέσματα έβγαιναν νωρίτερα από τα άλλα πανεπιστήμια. Οπότε έλεγα ότι αν δεν με πάρουν σε αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να με πάρουν σε κανένα άλλο. Όταν τελικά έμαθα στα μεσα του Μαρτίου ότι εγινα δεκτός στο Amherst ανακουφίστηκα και είπα ότι τουλάχιστον έχω και αυτή την επιλογή. Έτσι όταν έφτασε τελικά η απάντηση για το Harvard στις 2 τα ξημερώματα της 27ης Μαρτίου και βλέπω στην επιστολή με μπόλικα γράμματα «Συγχαρητήρια», έτσι καταλαβαίνεις ότι σε έχουν κάνει δεκτό, οπότε με το που είδα την πρώτη λέξη ήμουν πάρα πολύ χαρούμενος και ενθουσιασμένος, σχεδόν αδύνατο να κοιμηθώ όλο το βράδυ από τη χαρά μου.

KarditsaLive.Net: Γιατί επέλεξες το Harvard έναντι των άλλων αμερικάνικων πανεπιστημίων;

Κάσσος: Γιατί ουσιαστικά οι δύο τομείς που με ενδιαφέρουν εμένα πιο πολύ, οι Πολιτικές Επιστήμες και η Bιολογία, το Harvard έχει τα καλύτερα τμήματα σε αυτά τα δύο αντικείμενα σπουδών. Η Bιολογία ήταν η πρώτη μου επιλογή εκείνη τη στιγμή και έτσι το Φθινόπωρο θα παρακολουθήσω μαθήματα στο τμήμα της Μοριακής Βιολογίας.

KarditsaLive.Net: Γιατί αυτά τα δύο αντικείμενα;

Κάσσος: Από τη μία η Bιολογία με ενδιαφέρει πάρα πολύ ο τρόπος που σε μοριακό επίπεδο επικοινωνούν μεταξύ τους μονοκύτταροι οργανισμοί όπως είναι τα βακτήρια με διάφορες χημικές μεθόδους τις οποίες θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για να θεραπεύσουμε για παράδειγμα τον Καρκίνο οπότε θα με ενδιέφερε να κάνω έρευνα σε αυτό το κομμάτι αργότερα όπως και για το HIV. Από την άλλη οι Πολιτικές Επιστήμες με ενδιαφέρουν πάρα πολύ γιατί θα μου άρεσε να ερευνήσω για παράδειγμα πως τα κοινωνικά δίκτυα επηρεάζουν την πολιτική μας άποψη και ιδεολογία και πως θα μπορούσαν οι πολικοί να επικοινωνήσουν καλύτερα με τους πολίτες μέσω του διαδικτύου γενικότερα.

KarditsaLive.Net: Τον Ιούνιο του 2018 ξεκίνησες την προετοιμασία σου για την εισαγωγή στα αμερικάνικα πανεπιστήμια. Σχέδιο Β σε περίπτωση που δε θα γινόσουν δεκτός υπήρχε;

Κάσσος: Φυσικά. Προετοιμαζόμουν κανονικά για τις πανελλήνιες του 2019 με φροντιστήρια και διάβασμα μέχρι και τον Μάρτιο που βγήκαν τα αποτελέσματα. Μάλιστα η διαδικασία των Αμερικάνικων εξετάσεων και της εισαγωγής ήταν αρκετά πιο εύκολη από την Ελληνική γιατί ουσιαστικά δεν έπαιζαν μόνο ρόλο οι εξετάσεις, δεν ήταν ο μόνος παράγοντας που θα μετρούσε αν έμπαινα στο πανεπιστήμιο. Από την άλλη αυτό ήταν και ένα πρόβλημα γιατί το γεγονός ότι είχα ένα καλό σκορ στα τεστ δε σήμαινε αυτομάτως ότι θα μπω στο πανεπιστήμιο. Αν τελικά έπρεπε να δώσω πανελλήνιες θα στόχευα να περάσω σε ένα τμήμα Βιολογίας όπου θα μπορούσα να κάνω και έρευνα.

Ο “ΔΡΟΜΟΣ” ΤΗΣ ΜΟΡΦΩΣΗΣ

Ίσως αυτό που βοήθησε περισσότερο τον Ευάγγελο στην μαθητική του εξέλιξη και στην τελική αποδοχή στο Harvard να ήταν οι δυνατές ακαδημαϊκές επιδόσεις του. Ξεκίνησε με τη βοήθεια του πατέρα του να συμμετέχει σε μαθηματικούς διαγωνισμούς από το Δημοτικό ακόμα, ώσπου το 2014 στη B’ Γυμνασίου μια υποτροφία του Ιδρύματος Νιάρχος έδωσε στον νεαρό Ευάγγελο την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα ρομποτικής και να συναναστραφεί με αμερικάνους καθηγητές πανεπιστημίου. Εκεί «γύρισε» ουσιαστικά ο διακόπτης και δημιουργήθηκε η φιλοδοξία να σπουδάσει σε ένα Αμερικάνικο πανεπιστήμιο

KarditsaLive.Net: Πως ξεκίνησες να διαμορφώνεις ένα τόσο ισχυρό ακαδημαϊκό προφίλ ώστε αυτό να σε βοηθήσει στην είσοδό σου στο Harvard;

Κάσσος: Από το Δημοτικό Σχολείο θυμάμαι με τη βοήθεια του Πατέρα μου να συμμετέχω σε διαγωνισμούς από την Μαθηματική Εταιρία και στον Διεθνή Μαθηματικό διαγωνισμό «Καγκουρό Ελλάς», μου άρεσε το πείραμα και οι επιστήμες γενικότερα. Έπειτα το καλοκαίρι του 2014 το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος έδινε υποτροφίες σε παιδιά από την Α’ γυμνασίου μέχρι την Β’ Λυκείου με υψηλές ακαδημαϊκές επιδόσεις να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα CTY Greece ένα αμερικάνικο πρόγραμμα από το πανεπιστήμιο John Hopkins με αντικείμενο τις αρχές μηχανικού σχεδιασμού. Εκεί είχα και την πρώτη μου επαφή με το Αμερικάνικο σύστημα εκπαίδευσης είχα και Αμερικάνο καθηγητή, είδα το σύστημα και λέω μου αρέσει πολύ αυτό και έτσι θέλησα να συνεχίσω. Επίσης, κέρδισα την ίδια υποτροφία και το καλοκαίρι του 2015 που διδαχτήκαμε «πιθανότητες και θεωρία παιγνίων» και εκείνη τη χρονιά είδα ότι και τα μαθηματικά μπορούσαν να χρησιμεύσουν σε πρακτικά θέματα. Για παράδειγμα εκείνο το καλοκαίρι ήταν το δημοψήφισμα και μελετούσαμε το «Chicken game» δηλ. ποιος θα υποχωρούσε πρώτος. Επίσης το 2015 ήταν σημαντικό γιατί γνώρισα τον καθηγητή Σωτήρη Μίχο του Anatolia College που με βοήθησε πολύ σε όλη αυτή την διαδικασία και μαζί κάναμε και δύο εργασίες για το ASTAC (Anatolia college science Technology annual conference).

KarditsaLive.Net: Η καθημερινότητα σου στο Λύκειο πως σε βοήθησε να εξελιχθείς περαιτέρω;

Κάσσος: Στο Λύκειο υπήρξαν διάφορα προγράμματα που μου κρατούσαν το ενδιαφέρον όπως το πρόγραμμα terminators με επικεφαλής τον κ. Αναστάσιο Νομικό καθηγητή φυσικής και υποδιευθυντή του σχολείου, μια ομάδα ρομποτικής που θα συμμετείχε σε αντίστοιχους διαγωνισμούς ρομποτικής στην Ελλάδα. Επίσης, μου άρεσε και ένα project που κάναμε με την ομάδα, περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος που στόχο είχε να καταργήσεις τις πλαστικές σακούλες κυρίως σε περιοχές όπου για παράδειγμα η χελώνα Καρέτα-Καρέτα μπερδεύει την σακούλα με τροφή και τις τρώει. Ένα άλλον ενδιαφέρον πρόγραμμα ήταν τη φετινή χρονιά ένας διαγωνισμός στατιστικής όπου με τη βοήθεια της καθηγήτριας μαθηματικών κ. Κόγια Αναστασίας το 1ο ΓΕΛ πήρε το πρώτο βραβείο στον πανελλήνιο σχολικό διαγωνισμό στατιστικής. Επίσης είχα σημαντική βοήθεια και από τους καθηγητές μου Νομικό Αναστάσιο, Αναγνωστοπούλου Φωτεινή και Γκορίλα Χρυσούλα οι οποίοι συμπλήρωσαν και τις απαραίτητες συστατικές αποστολές για τα αμερικάνικα πανεπιστήμια.

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Το περιβάλλον μέσα στο οποίο ο Ευάγγελος δούλεψε και πραγματοποίησε τα όνειρα του ήταν το 1ο ΓΕΛ Καρδίτσας. Το KarditsaLive.Net μίλησε με κάποιους από τους καθηγητές του Ευάγγελου που τον βοήθησαν στα ερευνητικά του προτζεκτ, τον κ. Νομικό Αναστάσιο και την κ. Κόγια Παναγιώτα καθώς και την διευθύντρια του σχολείου κ. Τσιούντου Αναστασία

Project Terminators: Ένα από τα πρωτοποριακά προγράμματα του 1ου ΓΕΛ ήταν το project terminators μια ομάδα ρομποτικής συντονιστής της οποίας είναι ο κ. Νομικός Αναστάσιος καθηγητής φυσικής και υποδιευθυντής στο σχολείο. «Ο Ευάγγελος ήταν πολύ καλός μαθητής και εξαιρετικός χαρακτήρας με ισχυρή θέληση και προσωπικότητα. Έβαζε στόχους που ακόμα και εμείς θεωρούσαμε εξαιρετικά δύσκολους και κατάφερνε να ανταποκριθεί με μεγάλη επιτυχία. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα ακόμα και για εμάς τους μεγαλύτερους ότι αν στοχεύεις ψηλά και προσπαθείς τίποτα δεν είναι ανέφικτο» μας είπε ο κ. Νομικός και συνέχισε: «Ο Ευάγγελος ήταν ένας από τους leaders της ομάδας ρομποτικής του σχολείου, terminators, και βοήθησε πάρα πολύ στο σχεδιασμό του πρότζεκτ το οποίο ήταν ένα ρομποτικό όχημα που θα αντικαθιστούσε το ρόλο των πλαστικών σακουλών στην αποκομιδή απορριμμάτων. Εύχομαι, η πορεία αυτή να είναι το ίδιο επιτυχημένη και στη συνέχεια της ζωής του Ευάγγελου και η επιτυχία του να εμπνεύσει και άλλους μαθητές, να αποτελέσει πρότυπο για τους νεότερους και να επιχειρήσουν ένα τόσο μεγάλο βήμα».

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ: Πριν λίγους μήνες, τον Μάιο του ‘19 το 1ο ΓΕΛ πήρε το πρώτο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό Στατιστικής. Ο Ευάγγελος συμμετείχε στην ομάδα που διακρίθηκε στον διαγωνισμό και για τον οποίο μας μιλάει η καθηγήτρια μαθηματικών στο σχολείο και συντονίστρια της ομάδας, κ. Παναγιώτα Κόγια:« Ο Ευάγγελος είναι ιδιαίτερα ευφυής και πολύ οργανωμένος οπότε δεν είναι τυχαίο αυτό που κατάφερε με την εισαγωγή του στο Harvard. Ο ίδιος ανακάλυψε τον πανελλήνιο διαγωνισμό στατιστικής που το σχολείο μας πήρε την πρώτη θέση, και μου πρότεινε να συμμετέχουμε μαζί και με άλλους συμμαθητές που ήθελαν να μπουν στην ομάδα. Σαν εκπαιδευτικός χαίρομαι πάρα πολύ για την επιτυχία του Ευάγγελου και εμείς στο σχολείο κάναμε ότι μπορούσαμε για να τον βοηθήσουμε για να κάνει το επόμενο βήμα.»

Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ 1ου ΓΕΛ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Για την επιτυχία του Ευάγγελου μας μίλησε και η διευθύντρια του Λυκείου κ. Τσιούντου Αναστασία

«Ο Ευάγγελος είναι ένα παιδί με στόχους, χαρισματικό που έκανε θεατρικά στις διάφορες δραστηριότητες του σχολείου, ήταν στη χορωδία δηλαδή δεν ήταν ένα παιδί που μόνο διάβαζε τα μαθήματα του, ενδιαφερόταν και για το γνωστικό αντικείμενο και για την κοινωνικοποίηση του σε ότι αφορούσε το σχολείο και ότι διοργανώναμε. Το σχολείο μας έδωσε ευκαιρίες στον Ευάγγελο να διακριθεί μέσα από διαγωνισμούς που κυνηγήσαμε όπως το Euroscola κτλ. Εμείς ενημερώνουμε όλους τους μαθητές εκ των οποίων κάποιοι ανταποκρίνονται και κάποιοι όχι. Ο Ευάγγελος ήταν από τους μαθητές που ανταποκρινόταν και όχι με μια απλή συμμετοχή αλλά έδινε τον καλύτερο του εαυτό και μας βοηθούσε και εμάς ώστε έχουμε πρώτα βραβεία κτλ. Αυτή είναι η πολιτική του σχολείου να δίνουμε ίσες ευκαιρίες και μην είναι ένα σχολείο που παρέχει ξερή γνώση αλλά να δίνει όλα αυτά τα εφόδια και τις ευκαιρίες ώστε ένα παιδί να συμμετέχει και σε καλλιτεχνικά πράγματα να έχει μια γνώση του τι γίνεται στην πόλη του, στον εθνικό και στον ευρωπαϊκό τομέα. Προσωπικά όταν έμαθα ότι ο Ευάγγελος έγινε δεκτός στο Harvard συγκινήθηκα πάρα πολύ, είναι μεγάλη τιμή για το σχολείο να υπάρχουν μαθητές που όλες αυτές τις ευκαιρίες που τους δίνουμε από το σχολείο τις εκμεταλλεύονται και εύχομαι και άλλα παιδιά να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Ευάγγελου».

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Όπως μας ανέφερε και η διευθύντρια του 1ου ΓΕΛ τα ενδιαφέροντα του Ευάγγελου δεν περιορίζονται μόνο στα μαθήματα και τη μελέτη. Έχει και άλλα ενδιαφέροντα και όπως μας λέει ο ίδιος ένας από τους λόγους που επέλεξε ένα αμερικάνικο πανεπιστήμιο: «είδα ότι το σύστημα τους που είναι το liberal arts είναι πιο ελεύθερο και σου δίνει την δυνατότητα να αναπτύξεις και άλλα ενδιαφέροντα ταυτόχρονα με τις σπουδές σου». Συμμετέχει σε θεατρικές ομάδες και βοηθά στο πρόγραμμα της διεθνούς αμνηστίας για τους πρόσφυγες. Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι η ώριμη πολιτική σκέψη που τον διακρίνει παρόλο που είναι μόλις 18 χρονών, αλλά και η φιλοσοφία του για τον ρόλο της επιστήμης και το πώς μπορεί να αλλάξει ζωές προς το καλύτερο.

KarditsaLive.Net: Συμμετείχες στη βουλή των Εφήβων και στο Euroscola στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Με βάση την εμπειρία σου στην Ελληνική Βουλή τι είναι αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν οι πολιτικοί σε ότι αφορά τις ανάγκες της νεολαίας, και πως θα μπορούσε το δημόσιο σχολείο που φοίτησες και εσύ να αλλάξει προς το καλύτερο με τη συνδρομή και της πολιτείας;

Κάσσος: Ένα πρόβλημα μεγάλο που υπάρχει είναι ότι δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των θεσμικών οργάνων και των πολιτών, δηλ. γίνονται εκλογές και ακούγονται απόψεις αλλά στην συνέχεια δεν υπάρχει ένας δίαυλος επικοινωνίας. Σε ότι αφορά το σχολείο θα έπρεπε να υπάρχει λίγο μεγαλύτερη ελευθερία στο σχολείο να μπορεί ο κάθε μαθητής να ανακαλύπτει και τα δικά του ενδιαφέροντα και φυσικά μεγαλύτερη χρηματοδότηση για εκπαιδευτικά προγράμματα.

KarditsaLive.Net: Συμμετείχες και στο πρόγραμμα Youth Democracy Academy που είχε αντικείμενο τις πρόσφατες ευρωεκλογές. Θες να μας πεις περισσότερα για αυτό;

Κάσσος: Ήταν ένα πρόγραμμα που αφορούσε την ευαισθητοποίηση των νέων ψηφοφόρων 17 έως 24 ετών για να ψηφίσουν στις Ευρωεκλογές. Κάναμε και διάφορες δράσεις εδώ στην Καρδίτσα για να ωθήσουμε τους νέους να ψηφίσουν στης Ευρωεκλογές. Γενικότερα με ενδιαφέρει πάρα πολύ το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα γιατί πιστεύω ιδιαίτερα στην Ελλάδα δεν συνειδητοποιούμε πόσο μεγάλο ρόλο παίζει αυτό το σύνολο των θεσμικών ευρωπαϊκών οργάνων στις αποφάσεις που λαμβάνονται για την ίδια μας τη χώρα οπότε αν ασχοληθούμε με τα ευρωπαϊκά ζητήματα ουσιαστικά ασχολούμαστε και με τα ελληνικά.

KarditsaLive.Net: Γιατί σε ενδιαφέρει η πολιτική;

Κάσσος: Πιστεύω ότι δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να λέει ότι εμένα δεν με ενδιαφέρει η πολιτική γιατί οι πολιτικοί είναι οι άνθρωποι που εμείς επιλέγουμε για να παίρνουν κάποιες σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον μας οπότε αν δεν επικοινωνούμε μαζί τους και δεν βλέπουμε το τι αποτελέσματα έχουν οι αποφάσεις που παίρνουν για τη ζωή μας τότε ουσιαστικά δεν κάνουμε σωστά τη δουλειά μας γιατί δεν επιλέγουμε σωστά τους ανθρώπους. Πέρα απ’ αυτό θα με ενδιέφερε να μπω και εγώ σ ’αυτόν τον αγώνα της λήψης των αποφάσεων για το μέλλον είτε της Ελλάδας είτε της Ευρώπης.

KarditsaLive.Net: Γυρίζοντας στη πρώτη σου επιλογή, τη Βιολογία και κοιτάζοντας το βιογραφικό σου βλέπουμε ότι ηγείσαι μιας διεθνούς ομάδας νέων μαθητών, την «Fighting 7000», που ασχολείται με την ανακάλυψη νέων μεθόδων για την ανίχνευση και αντιμετώπιση σπάνιων παθήσεων και μάλιστα τον Ιούλιο θα παρουσιάσεις το πρότζεκτ σου στη Νέα Υόρκη στο NYAS Global STEM Alliance Summit. Πες μας για αυτό το εγχείρημα.

Κάσσος: Το Fighting 7000 είναι ένα πρόγραμμα από το New York Academy of Sciences και συγκεκριμένα ένα πρόγραμμα που κάνει το Junior Academy που κάθε εξάμηνο βάζουν μια πρόκληση σε νέους από όλο τον κόσμο για να λύσουν ένα παγκόσμιο ζήτημα. Εγώ συμμετέχω σε μια διεθνή ομάδα με παιδιά από την Ινδία το Μεξικό τη Ρουμανία την Αμερική και την Ελλάδα και αφορά το πώς θα μπορέσουμε να ανιχνεύσουμε και να θεραπεύσουμε ασθένειες σπάνιες ιδιαίτερα σε περιοχές που δεν έχουν μεγάλη πρόσβαση σε υλικοτεχνική υποδομή.

KarditsaLive.Net: Ποια είναι η φιλοσοφία σου σαν άνθρωπος και νέος επιστήμονας που θέλει να ασχοληθεί με την έρευνα και την αντιμετώπιση παθήσεων όπως ο Καρκίνος, το HIV κτλ. ;

Κάσσος: Αυτό που με ενδιαφέρει προσωπικά εμένα είναι όχι μόνο απλά η έρευνα και η ιατρική αλλά και το πώς εφαρμόζουμε τη λύση σε ένα πρόβλημα και πως τη διαδίδουμε στον κόσμο, είναι δηλαδή μια λύση που μπορεί να εφαρμοστεί παντού ή θα περιοριστεί μόνο σε κάποιους οι οποίοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να έχουν πρόσβαση σε αυτή, οπότε και το κοινωνικό κομμάτι της επιστήμης με ενδιαφέρει πάρα πολύ.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Σ’ αυτή τη μεγάλη προσπάθεια ο Ευάγγελος είχε δίπλα του την οικογένεια του που συμπαραστάθηκε σε κάθε σημείο της πορείας του. «αν δεν υπήρχε αυτή η βοήθεια από τους γονείς μου ακόμα και για το πιο απλό, για παράδειγμα όταν διάβαζα για τις εξετάσεις στη Φυσική είχα τη βοήθεια του πατέρα μου ή ακόμα και όλα αυτά τα χρόνια η στήριξη στα προγράμματα που συμμετείχα με πήγαιναν σε κάθε συνάντηση. Χωρίς τη στήριξη τους θα ήταν πολύ δύσκολο να καταφέρω κάτι τέτοιο» μας είπε ο Ευάγγελος.

Ο πατέρας του Ευάγγελου κ. Λεωνίδας Κάσσος καθηγητής φυσικής και υπάλληλος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση Καρδίτσας μας εξηγεί για τις φιλοδοξίες του γιου του: «Γνωρίζαμε για τις φιλοδοξίες του Ευάγγελου και τον στηρίζαμε σε κάθε του βήμα. Η επιτυχία του Ευάγγελου είναι κάτι που και εμείς προσπαθούμε ακόμη να συνειδητοποιήσουμε γιατί ξέραμε ότι θα κάνει αιτήσεις γι αυτά τα πανεπιστήμια αλλά το ποσοστό αποδοχής είναι πάρα πολύ μικρό οπότε προσπαθούσαμε να τον προσγειώσουμε λίγο. Τώρα πλέον που πραγματοποιήθηκε το όνειρο του είμαστε πάρα πολύ ικανοποιημένοι, όλη η προσπάθεια που έκανε τόσα χρόνια έφερε τους καρπούς που ήθελε. Το επίτευγμα του Ευάγγελου είναι ακόμα ποιο σημαντικό αν σκεφτεί κανείς ότι ανακάλυπτε μόνος του κάθε καινούριο πρόγραμμα που μπορούσε να γίνει δεκτός δεν τον σπρώξαμε εμείς κάπου. Μετά το Δημοτικό όπου τον πηγαίναμε εμείς σε κάποιους διαγωνισμούς μαθηματικών, όλα τα προγράμματα που έκανε τα έβρισκε μόνος του. Στην υποτροφία στο CTY πήρε την υποτροφία και πήγε μόνος του, εμείς απλώς στηρίζαμε και τον βοηθούσαμε να πραγματοποιήσει αυτά που ήθελε να κάνει».

Από τη πλευρά της η μητέρα του Ευάγγελου κ. Βιβή Ναούμη μας λέει για την επιτυχία του γιού της. «Όταν μάθαμε ότι ο Ευάγγελος έγινε δεκτός στο Harvard τα συναισθήματα μας ήταν μεγάλη χαρά, περηφάνια και έκπληξη γιατί δεν είχαμε καμία αίσθηση με τι κριτήρια επιλέγουν τους υποψηφίους, είχαμε την αίσθηση της βαθμολογίας αλλά επειδή ο Ευάγγελος δεν συμβουλεύτηκε κάποιον από τα άτομα που ετοιμάζουν τους φακέλους, τα έκανε όλα εντελώς μόνος του δεν ξέραμε τι ακριβώς απαιτούνταν για να γίνεις δεκτός. Το αίσθημα της έκπληξης θα έλεγα είναι το κυρίαρχο γιατί ο Ευάγγελος, ανεξάρτητα από τη δική μας στήριξη που τον συνοδεύαμε σε κάθε διαγωνισμό, έκανε όλες τις διαδικασίες και το ψάξιμο για την είσοδο στο Harvard μόνος του και απέδειξε ότι οποιοδήποτε παιδί μπορεί να πάει εκεί ανεξάρτητα από το κοινωνικό του υπόβαθρο. Είναι εφικτό για ένα μαθητή δημοσίου σχολείου να περάσει σε ένα τέτοιο πανεπιστήμιο και ήταν μεγάλη ευχάριστη έκπληξη για όλους μας.»

KarditsaLive.Net: Όταν σας είπε ο γιός σας ότι σκοπεύει να κάνει αίτηση για το Harvard πως αντιδράσατε;

Μητέρα: «Επειδή ο Ευάγγελος από μικρός μας έλεγε τις φιλοδοξίες του ότι ήθελε για παράδειγμα να σπουδάσει εγκληματολογία στην Αμερική κτλ., ήταν μια αίσθηση που είχαμε εμείς ότι ο Ευάγγελος γενικά δεν θα σπουδάσει σε ελληνικό πανεπιστήμιο αλλά θα φύγει στην Ευρώπη. Η επιλογή του να πάει σε Αμερικάνικο πανεπιστήμιο πιστεύω είχε να κάνει με το γεγονός ότι εκεί το σύστημα είναι πιο ελεύθερο και ο Ευάγγελος είναι ένα παιδί που ασχολείται με πολλές δραστηριότητες. Επίσης, σημαντικό ρόλο στην επιλογή του έπαιξε ότι τον πρώτο χρόνο υποτροφίας του στο CTY γνώρισε αμερικάνους καθηγητές οπότε εκεί κατάλαβε πόσο εύκολο ήταν να επικοινωνήσει μαζί τους, να συνεργαστεί και να αναπτύξει προσωπικές επαφές. Ότι δεν είναι δηλαδή παράλογο ένα παιδί από ένα δημόσιο σχολείο να βρεθεί με αυτούς τους ανθρώπους και να επικοινωνήσει μαζί τους. Αυτό του έδωσε ώθηση να αρχίσει να ασχολείται με διάφορα πράγματα».

KarditsaLive.Net: Σε τέσσερα χρόνια πλέον ο γιος σας θα είναι αισίως απόφοιτος του Harvard. Πώς βλέπετε το μέλλον του και τις φιλοδοξίες του;

Μητέρα: «Εμένα προσωπικά αυτό που με ενδιαφέρει είναι να βρει τα πράγματα εκεί ακριβώς όπως τα φαντάζεται και να του ταιριάξει το περιβάλλον που θα πάει και από εκεί και πέρα να κάνει ότι τον ευχαριστεί να διαλέξει τον δρόμο που θα τον κάνει και χαρούμενο αλλά και να είναι το ίδιο δημιουργικός. »

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ

Στο τέλος ο Ευάγγελος μας μιλάει για τις προσωπικές του φιλοδοξίες, πως βλέπει την Ελλάδα και την πόλη του την Καρδίτσα μετά τις σπουδές αλλά και πιο μήνυμα αφήνει στη νέα γενιά των μαθητών που μπορεί να δουν την πορεία του και να θελήσουν να στοχεύσουν ψηλά όπως ο ίδιος.

KarditsaLive.Net: Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σου για μετά το Harvard, θα ήθελες να επιστρέψεις στην Ελλάδα ή να συνεχίσεις στην Αμερική;

Κάσσος: Οι βλέψεις μου είναι να συνεχίσω στην Αμερική. Θα μου άρεσε να μείνω και να εγκατασταθώ εκεί. Θα ήθελα επίσης να συνεχίσω με ένα μεταπτυχιακό, ένα διδακτορικό ίσως, να ασχοληθώ με την έρευνα στη Βιολογία ή να μπω και στο πεδίο της Αμερικάνικης πολιτικής ή να ασχοληθώ με τη δημοσιογραφία στα αμερικάνικα media.

KarditsaLive.Net: Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Καρδίτσα θα ήθελες κάποια στιγμή να επιστρέψεις και να συνεισφέρεις με κάποιο τρόπο;

Κάσσος: Πάντα το έχω αυτό στο μυαλό μου να γυρίσω κάποια στιγμή στην Καρδίτσα αν υπάρχει κάποια ευκαιρία κάποιο πρόγραμμα για να βοηθήσω και την τοπική κοινωνία. Τώρα πριν φύγω θα κάνω ένα project με τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς σε συνεργασία με το Harvard, θα δημιουργήσουμε ένα κέντρο για νέους εδώ στη πόλη της Καρδίτσας και να λειτουργεί σαν open space όπου θα μπορούν να συνεργάζονται και να γίνονται διάφορες εκδηλώσεις από οργανισμούς που ασχολούνται με τους νέους.

KarditsaLive.Net: Για τα παιδιά που ενδεχομένως να μάθουν την ιστορία σου και θελήσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα σου τι έχεις να τους πεις;

Κάσσος: Αξίζει να προσπαθήσει κανείς όλη αυτή τη διαδικασία εισαγωγής σε ένα κορυφαίο πανεπιστήμιο γιατί πρώτα απ’ όλα μαθαίνεις πολλά πράγματα για τον εαυτό σου. Όταν σου ζητάει το πανεπιστήμιο για παράδειγμα να γράψεις μια έκθεση 650 λέξεων για ένα συγκεκριμένο θέμα ή για μία εμπειρία σου τότε σκέπτεσαι τι έχω κάνει στη ζωή μου και μπορώ να το προβάλω; Έτσι ανακαλύπτεις και λίγο τον εαυτό σου, δηλαδή μέσα από αυτή τη διαδικασία εγώ μπόρεσα να ανακαλύψω καλύτερα ποια είναι η πορεία μου, ποιος είμαι εγώ και ποιοί είναι οι στόχοι μου για το μέλλον οπότε είναι και ένας τρόπος αυτογνωσίας όλη αυτή η διαδικασία. Λέω στα παιδιά να κυνηγήσουν τα όνειρα τους, όσο δύσκολα και αν φαντάζουν, με προσπάθεια και επιμονή στο τέλος θα καταφέρουν να τα πραγματοποιήσουν.

Ν.Κ.

https://www.karditsalive.net/karditsa/parousiaseis/%CE%B5%CF%85%CE%AC%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%AC%CF%83%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%B8%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-1%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B5%CE%BB-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%AD%CE%B4%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-harvard?fbclid=IwAR24wRXRNFLIyIFQgZOL-e-UTfzivzGTBl0mNp2EM8iKyCvadobEMjtdHYI

Η συνωμοτική συνεργασία των ελλήνων κομμουνιστών με την Αλβανία του Ενβέρ Χότζα (1943-1974)

Από

anixneuseis

July 7, 2019

Του Χρ. Γ. Πετρίδη

Σταύρος Γ. ΝΤΑΓΙΟΣ, Νίκος Ζαχαριάδης, Ενβέρ Χότζα: Συνεργασία και μυστικές συμφωνίες του ΚΚΕ με την Αλβανία 1943-1974. Θεσσαλονίκη: Literatus, 2019. σ. 484.

Ο αλβανικός παράγοντας και η ευρύτερη κομουνιστική εμπλοκή της στα ελληνικά πράγματα, ιδίως κατά και μετά την κομμουνιστική ανταρσία (1946-1949), είναι ελάχιστα γνωστός, καθώς, λόγω έλλειψης ιστορικών τεκμηρίων από αρχειακές συλλογές της Ανατολικής Ευρώπης, αγνοήθηκε, ή, στην καλύτερη περίπτωση, υποβαθμίσθηκε από την ιστορική μελέτη. Το βιβλιογραφικό αυτό κενό ήρθε να καλύψει ο διδάκτωρ ιστορίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Σταύρος Γ. ΝΤΑΓΙΟΣ, ο οποίος με τα τρία σπουδαία βιβλία του, βασιζόμενα εξ ολοκλήρου σε πρωτογενές αρχειακό υλικό από ευαίσθητα αρχεία της Ελλάδας, Αλβανίας, πρώην Γιουγκοσλαβίας και Σοβιετικής Ένωσης αναδεικνύει σημαντικές πτυχές: Ελλάδα Αλβανία, 50 χρόνια αμοιβαίας δυσπιστίας: Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις και η Ελληνική Μειονότητα της Αλβανίας, 1945-1990. Θεσσαλονίκη: Literatus, 2015. Ο Νίκος Ακριβογιάννης και η δίκη των αεροπόρων. Θεσσαλονίκη: Literatus 2017. Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες στην Αλβανία 1945-1990 Θεσσαλονίκη: Literatus, 2017.

Στο πρόσφατο βιβλίο ο συγγραφέας πραγματεύεται τις συνεργατικές σχέσεις του ΚΚΕ με την Αλβανία, κατά την Κατοχή και έως την πτώση της δικτατορικής εξουσίας των στρατιωτικών (1943-1974). Η συνεργασία αυτή και οι συνωμοτικές συμφωνίες των δύο κομμάτων βασίσθηκαν σε ένα οξύμωρο σχήμα: η συνεργατική σχέση, επαγγελλόμενη ότι βασιζόταν σε αμιγώς ιδεολογικό καθορισμό και αντιπαρερχόμενη τα εμπεδωμένα αλβανικά συμφέροντα -τα οποία δεν συνέπιπταν πάντα και αναγκαστικά με τα ελληνικά- δεδομένου ότι το ΚΚΕ υπερασπιζόταν μόνο τα ιδεολογικά όρια της μαρξιστικής-λενινιστικής ορθοφροσύνης, ενώ το Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας ως κόμμα-κράτος υπερασπιζόταν, πρωτίστως, τα εδαφικά όρια της χώρας του, την αυτοτέλεια και την εθνική της κυριαρχία, διαμόρφωνε μία ισορροπία ετεροβαρή και παρήγαγε συνομωσία, επιβουλή και υπονόμευση, ασχήμιες που η ιδεολογική ταύτιση δεν μπορούσε να απαλείψει ή, έστω, να εξισορροπήσει.

Από το βιβλίο συνάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι η συναινετική και η συνεργατική συνείδηση ελάχιστες φορές υπερέβη την ιδιοτέλεια και τον ωφελιμισμό. Παρότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας ιδρύθηκε μετά από 23 χρόνια ζωής του ΚΚΕ, κατάφερε να επιβληθεί και, έως ενός σημείου, να το υποσκελίσει, συμπεριφερόμενο με κατάδηλη έπαρση «ως ένα κόμμα μεγάλο προς ένα μικρό», πλέγμα που δεν δικαιολογείτο ούτε από τα αριθμητικά μεγέθη τους. Οι φρενοβλαβείς αυτές σχέσεις διαμορφώθηκαν υπό συγκεκριμένες συνθήκες, εύθετες για τους αλβανούς κομμουνιστές και αντίξοες για τους έλληνες όμαιμους.

Τα συμφέροντα των ελλήνων κομμουνιστών, όσο ιερά και εάν ήταν, δεν θα υπερίσχυαν ποτέ των προτεραιοτήτων του αλβανικού κράτους, όπως τις είχαν σταθμίσει οι αλβανοί κομμουνιστές. Απεναντίας, η ταύτιση του κομμουνιστικού κέρδους και του ιδεολογικού ιδεώδους με τον ιερό σκοπό του έθνους δεν ήταν πάντα δεδομένη για το ΚΚΕ.

Οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές της θυελλώδους φιλίας ήταν ο Νίκος Ζαχαριάδης και ο Ενβέρ Χότζα, πρώτοι γραμματείς των αντίστοιχων κομμάτων, προερχόμενοι από διαφορετικές κομμουνιστικές σχολές: ο Ζαχαριάδης από τη σκληρή σοβιετική, ενώ ο Χότζα από μία ηπιότερη, τη γαλλική. Οι συνωμοτικές σχέσεις των δύο ανδρών βασίσθηκαν στο γεγονός ότι τον Ζαχαριάδη ενδιέφερε ο Χότζα στο βαθμό που θα τον στήριζε στην προσπάθειά του για την κατάκτηση της εξουσίας, ενώ τον Χότζα στη διατήρηση της εξουσίας, έχοντας έναν σίγουρο φίλο στα νότια σύνορά του. Οι συζητήσεις τους για το πολιτικό φρόνημα και την ιδεολογική καθαρότητα υπήρξαν απελπιστικά ελάχιστες και εμφανώς παραπειστικές. Ενώπιον των επιθετικών -και πολλές φορές αντιφατικών- παρορμήσεων και λεονταρισμών του Χότζα κατά της Ελλάδας, ο Ζαχαριάδης τηρούσε ενοχική σιγή, αισθανόμενος σίγουρα αβουλία, ενώ ο Χότζα συνδύαζε μία εμφανή δόση σνομπισμού και κατήφειας προς τους υφιστάμενούς του με ένα πλέγμα κατωτερότητας, έως και δουλείας, προς τους ανωτέρους του. Ο Χότζα εκδήλωνε ένα ύφος γεμάτο υποκριτική ταπεινοφροσύνη και, συγχρόνως, μετά το 1949, υπεροψία απέναντι στον συντετριμμένο Ζαχαριάδη, τον οποίο εγκατέλειψε την πιο κρίσιμη στιγμή: όταν χιλιάδες έλληνες μαχητές του ΔΣΕ κατέφυγαν ρακένδυτοι στην Αλβανία διωκόμενοι, στο έλεος της σταλινικής ελεημοσύνης.

Τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου πραγματεύονται τις σχέσεις του ΚΚΕ με τους αλβανούς κομμουνιστές την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου, όταν τίθεντο οι βάσεις της συνεργασίας, ύστερα από εντολές της Κομιντέρν και τη γιουγκοσλαβική κομμουνιστική υπερίσχυση.

Κατά τη διάρκεια του ελληνικού Εμφυλίου, ιδίως μετά την αποστασία του Τίτου (1948) η Αλβανία, ύστερα από πιεστικές προτροπές της Μόσχας, ανέλαβε τον κύριο ρόλο της διοχέτευσης της ανατολικής βοήθειας προς τον αγώνα των ελλήνων στασιαστών και παραχώρησε το έδαφός της στην υπηρεσία του ΔΣΕ. Συγχρόνως, προέκυψαν οι πρώτες διαφωνίες, λόγω του κινδύνου που διέτρεχε η Αλβανία εξ αιτίας της εμπλοκής. Η διακομματική ένταση κλιμακώθηκε και χρειάστηκε η κατευναστική διαιτησία του Στάλιν (Ιανουάριος 1950) στην κατ’ αντιπαράσταση εξέταση Ζαχαριάδη-Χότζα να αμβλυνθεί και να σιγάσει.

Στη συνέχεια, εξετάζονται οι σχέσεις των δύο κομμάτων μετά την κατάλυση της κομμουνιστικής εξέγερσης, το 1949, όταν το ήμισυ της ελληνικής Αριστεράς βρέθηκε εξωθημένο στην Ανατολική Ευρώπη, σε μία υπερορία ανεπιθύμητη, αλλά επιβεβλημένη από μία πολιτική ηγεσία που στερήθηκε την πολιτική ενόραση. Το βασικό στοιχείο της υπερορίας, εκτός από τη σκληρή πάλη της επιβίωσης, ήταν και μία ανόητη εμμονή διαχωρισμού φίλων και εχθρών από την ηγεσία του ιδίου του κόμματος, που διάβρωσε και κατέστρεψε σε μεγάλο βαθμό χιλιάδες ζωές ανθρώπων.

Μετά τη ρήξη στην 6η Πλατιά Ολομέλεια (1956) και τη διάλυση, μερικοί έλληνες πρόσφυγες στράφησαν προς τη Μόσχα, μερικοί προς το Πεκίνο και τα Τίρανα, μερικοί προς το Βελιγράδι, ενώ οι υπόλοιποι βίωσαν στωικά το μαρτύριο της άξενης «σοβιετικής πατρίδας», την περιθωριοποίηση, την αποξένωση και, εν τέλει, τον κοινωνικό εξοβελισμό και την εξορία. Οι φανατικοί οπαδοί του Ζαχαριάδη ζήτησαν πολιτική, ορισμένοι και εδαφική στέγη στην Αλβανία, διωκόμενοι από τη νέα πολιτική ηγεσία του ΚΚΕ, αλλά και τις μυστικές υπηρεσίες των ανατολικών χωρών, αλλά αυτό έφερνε σε αμηχανία την κομματική και κυβερνητική ηγεσία των Τιράνων. Η εικόνα του Ζαχαριάδη, όμως, δεν απέφερε πια οφέλη και οι Αλβανοί επιδίωκαν με περίτεχνα διανοήματα να τον απωθήσουν. Καμιά πολιτική ωφέλεια δεν επέφερε μια τέτοια στενότητα, απεναντίας, θα διατάρασσε τις σχέσεις της Αλβανίας με τις χώρες του ανατολικού συγκροτήματος αλλά και την νεοφυή ηγεσία του ΚΚΕ. Εν τούτοις, το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας συνέχιζε να πρεσβεύει τη νομοτελειακή αναγκαιότητα και τον πολιτικό ευπρεπισμό, αλλά τα πραγματικά κίνητρα της συνέχισης των σχέσεων παρέμεναν οι σκοπιμότητες και ο ωφελιμισμός: οι έλληνες κομμουνιστές, φιλικά προσκείμενοι απέναντι στην Αλβανία, αποτελούσαν μια υπολογίσιμη πηγή πληροφόρησης για τις υπηρεσίες της σχετικά με τον ελληνικό κίνδυνο στα νότια σύνορά της.

Στο τρίτο μέρος εξετάζεται η αντίδραση του ΚΚΕ απέναντι στην εθνική πολιτική της Αλβανίας για το βορειοηπειρωτικό ζήτημα. Το ΚΚΕ, κατά τρόπο απολύτως ακατανόητο αποσιώπησε ή αποδέχθηκε ως ορθή την πολιτική των αλβανών κομμουνιστών για τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό, οι οποίοι αγνοούσαν συστηματικά την εθνολογική και γλωσσική σύσταση και την ιστορική προέλευση του λαού, ενώ προέκριναν την ιδεολογική ορθοδοξία ως την ύψιστη αξία του. Ο ιδεολογικός καθορισμός κάλυπτε την πολιτική χρήση του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ παρέμεινε, έως το τέλος, ασυγκίνητο απέναντι στις κοπιώδεις επιζητήσεις των αλβανών κομμουνιστών να αποξενώσουν γλωσσικά και συνειδησιακά τους έλληνες βορειοηπειρώτες, με απώτερο στόχο τη βαθμιαία απεθνικοποίησή τους.

Παραδόξως, το ΚΚΕ δεν τήρησε την ίδια ακραιφνή στάση και για τους μουσουλμάνους Τσάμηδες της Θεσπρωτίας, τους οποίους, έως ενός σημείου, τους αποδέχθηκε ως μόνον θύματα της θηριωδίας του Ζέρβα, ενώ σχεδόν αποσιώπησε αδικαιολόγητα το συνεργατικό τους παρελθόν με τους κατακτητές και το μαζικό τους δοσιλογισμό.

Το ΚΚΕ καταδίκασε τον Νόμο Περί Εμπολέμου με την Αλβανία, τις εθνικές διεκδικήσεις του ελληνικού κράτους εις βάρος της ως ιμπεριαλιστικές βλέψεις που απειλούσαν την ασφάλεια της χώρας και την ειρήνη της ευρύτερης περιοχής. Καταδίκασε τα μεθοριακά επεισόδια ως μονομερή ελληνική παραβίαση, προέβαλε θετικά την αλβανική σοσιαλιστική πραγματικότητα με ερεθιστική πολλές φορές συσκότιση της αλήθειας μέσω του Ριζοσπάστη και των λοιπών μέσων ενημέρωσης που ήλεγχε και αγωνίσθηκε για την αναγνώριση της αλβανικής κυβέρνησης με υπέρμετρο ζήλο.

Τα τελευταία κεφάλαια πραγματεύονται τις σχέσεις της Αλβανίας με τις ομάδες και τις ομαδώσεις που επήλθαν από τη θραύση του ΚΚΕ, μετά το 1956, τα μάταια διλήμματα για τη συνέχιση της αέναης επανάστασης, τις παλινδρομήσεις, τις υποφερτές συνθήκες διαβίωσης και τις επώδυνες χορηγήσεις από την Αλβανία προς ξεχωριστές ομάδες στον βωμό της αδήριτης ανάγκης της κομματικής και βιολογικής επιβίωσης.

Στόχος του βιβλίου είναι η διακόνηση της ιστορικώς τεκμηριωμένης αληθείας των διακομματικών σχέσεων για την οποία η σχετική ελληνική επιστημονική βιβλιογραφία είναι παντελώς ανύπαρκτη, ενώ η κατεστημένη ιστοριογραφία στην Αλβανία κατακλύζεται από εμπεδωμένα μυθεύματα, επηρεασμένα κυρίως από ιδεολογικές σκοπιμότητες, πολιτική ιδιωφέλεια και εμφανή προσωποληψία και χειραγώγηση.

Το βιβλίο έχει διακριτική αρετή τη σχολαστική επιμέλεια και την επιστημονική πληρότητα, υπηρετεί την ιστορική αλήθεια με την αυθεντία της εξαντλητικής έρευνας αξιόπιστων πηγών και τη χρήση πρωτογενούς αρχειακού υλικού. Παρότι, ο συγγραφέας διεισδύει σε ένα περίπλοκο πλαίσιο συνεργασίας και συνομωσιών, καλυπτόμενο από ιδεολογικό και πολιτικό προπέτασμα, το βιβλίο του συνιστά ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα· είναι καλογραμμένο με γλωσσική συνωνυμική ευφορία, σημασιολογική ευστοχία και αφηγηματική δεινότητα, με σαφήνεια, ακρίβεια, νηφαλιότητα, επιστημονική παρρησία και διεισδυτική δύναμη για τη συναγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για θέματα τα οποία έως τώρα συνιστούσαν ερευνητικό ταμπού για τους ιστορικούς επιστήμονες. Η επιστημονική τεκμηρίωση εμπλουτίζεται με δηκτικές λεπτομέρειες από τη ζωή των πρωταγωνιστών, οι οποίες εργαλειοποιήθηκαν δολίως κατά καιρούς από της ηγεσίες των δύο πολιτικών κομμάτων για τον καθολικό πολιτικό έλεγχο των κομματικών μελών και την πολιτική και βιολογική εξόντωση των αντιπάλων της.

Μπορεί η Τουρκία να δημιουργήσει νέα Ίμια;

Από

anixneuseis

July 7, 2019

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Σήμερα εκλέγεται νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα με τις δημοσκοπήσεις να επιμένουν πως θα έχουμε κυβερνητική αλλαγή. Πολλοί αναρωτιούνται αν η Τουρκία μπορεί να εκμεταλλευτεί την αναγκαστική περίοδο προσαρμογής της νέας κυβέρνησης και να δημιουργήσει νέες καταστάσεις αμφισβήτησης περιοχών ελληνικών συμφερόντων. Κυρίως, η ανησυχία εστιάζεται στο Καστελόριζο.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που δεν συνηγορούν στην επιτυχία της τουρκικής σκοπιμότητας:

-Πρώτον, ο ελληνικός κρατικός μηχανισμός είναι προετοιμασμένος για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, σε αντίθεση με τα Ίμια οπότε κατελήφθη εξ απήνης.

-Δεύτερον, υπάρχει η σχετική πείρα αντιμετώπισης ανάλογων καταστάσεων. Και σε πρόσφατη προσπάθεια της Τουρκίας απεδείχθη αποτελεσματική.

-Τρίτον, αυτήν την περίοδο οι διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας δεν είναι καθόλου καλές. Κυρίως, οι σχέσεις της με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε.

-Τέταρτον, η οικονομία της γειτονικής χώρας είναι προβληματική για να μπει σε στρατιωτικές περιπέτειες με την Ελλάδα.

Μάλλον, οι κινήσεις της Άγκυρας θα εξελιχθούν λίγο πολύ όπως έχουν γίνει γνωστές, χωρίς να απειλούν, προς το παρόν, εμπράκτως ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Αυτό δεν σημαίνει πως στο μέλλον, αν η Ελλάδα δεν αυξήσει την αποτρεπτική της δύναμη, η Τουρκία δεν μπορεί να γίνει απειλητική.

Το καθεστώς Ερντογάν, δημιουργεί, όμως, ήδη, προβλήματα στην Κυπριακή Δημοκρατία στα οποία η Ελλάδα πρέπει να βοηθήσει. Περιμένουμε από τη νέα κυβέρνηση αποφασιστικότερες και αποτελεσματικότερες ιδέες στο κυπριακό.

Ποιες θα είναι οι προκλήσεις εξωτερικής πολιτικής της νέας κυβέρνησης;

ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ: πέραν των παραδοσιακών συμμαχιών, οι δύο τριμερείς αποδείχθηκαν ενδιαφέρουσες και θα πρέπει να συνεχιστούν. Αν είναι δυνατόν όμως, να περιλάβουν πιο σαφή χαρακτηριστικά αμυντικής συνεργασίας. Οι τριμερείς και, κυρίως, η συνεργασία με την Κύπρο και το Ισραήλ δεν πρέπει να επηρεάσουν την πάγια ελληνική θέση για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.

Θα πρέπει, επίσης, να εξεταστεί η πιθανότητα συνεννόησης με την Αίγυπτο για την ανακήρυξη, και οριοθέτηση, Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) χωρίς το Κάιρο να αμφισβητεί την πλήρη επήρεια της Στρογγύλης στις θαλάσσιες ζώνες. Το ίδιο και με τη Λιβύη, η οποία αμφισβητεί την επήρεια της Γαύδου και προτείνει τη μέθοδο της επιείκειας αντί της μέσης γραμμής. (Κόλπος Σύρτης). Η Τουρκία καραδοκεί να δημιουργήσει νέες καταστάσεις προτείνοντας στη Λιβύη την οριοθέτηση ΑΟΖ χωρίς οι δύο χώρες να έχουν θαλάσσια σύνορα. Απλώς, η Άγκυρα αμφισβητεί ότι νησιά, όπως η Κρήτη, η Ρόδος και η Κάρπαθος, έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ: Η νέα κυβέρνηση θα πρέπει, επίσης, να συνεχίσει τις προσπάθειες αναζήτησης και εκμετάλλευσης ενεργειακών πηγών, όπως π.χ. έγινε με την παραχώρηση δικαιωμάτων έρευνας νοτιοδυτικά της Κρήτης. Η Ελλάδα γίνεται ενεργειακός κόμβος με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της Ε.Ε. και αυτό είναι μια ευκαιρία που πρέπει να αξιοποιηθεί.

ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟ: Στη Θράκη η Τουρκία, μεθοδικά, κλιμακώνει τις κινήσεις της για να δημιουργήσει την κατάλληλη στιγμή σοβαρό πρόβλημα. Ας μην παρασυρόμαστε από τη ρητορική στελεχών της μειονότητας ή, τις κατά καιρούς καθησυχαστικές δηλώσεις της Άγκυρας. Υπάρχει σχέδιο. Πρέπει να αντιμετωπιστεί. Πέραν της αντιμετώπισης της μειονότητας ως Ελλήνων πολιτών, η νέα κυβέρνηση μήπως θα πρέπει να εξετάσει την παραμονή του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή;

ΣΚΟΠΙΑΝΟ: Τα Σκόπια ελίσσονται ώστε να εφαρμόσουν, κατά το δοκούν, τις πρόνοιες της κάκιστης Συμφωνίας των Πρεσπών. Πρόκειται για μια αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τις παρενέργειες της οποίας, ακόμη, δεν αντιμετωπίσαμε. Η αλήθεια είναι πως η ελληνική πλευρά βρίσκεται σε σοβαρά διλήμματα. Παρόλο που η κρατική ύπαρξη των Σκοπίων ευνοεί την Ελλάδα, η μορφή που παίρνει με τη Συμφωνία των Πρεσπών είναι προβληματική όπως προβληματική είναι και η επιβίωση του κράτους. Αν και υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, μια αναθεώρηση της Συμφωνίας είναι, σχεδόν, αδύνατη. Ακύρωσή της θα έχει περισσότερες αρνητικές επιπτώσεις από την εφαρμογή της. Η Αθήνα έχει παγιδευτεί και απομένει στη νέα κυβέρνηση να αναζητήσει οδό διαφυγής από την παγίδα στην οποία έριξαν τη χώρα Κοτζιάς και Τσίπρας.

ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΑΛΒΑΝΙΑ: Ο αλβανικός εθνικισμός τον οποίο αξιοποιούν όλα τα αλβανικά κόμματα συντηρείται στη βάση της αντίθεσης με την Ελλάδα. Παρόλο που η Ελλάδα ήταν που έδωσε τη δυνατότητα στο γειτονικό λαό να επιβιώσει μετά την κομμουνιστική εμπειρία, είναι εντυπωσιακό το μίσος που έχει καλλιεργηθεί στην κοινή γνώμη της γειτονικής χώρας κατά της Ελλάδας. Είναι μια πρόκληση για τη νέα κυβέρνηση η διαχείριση των σχέσεων με τα Τίρανα. Στο τσάμικο δεν μπορούν να γίνουν υποχωρήσεις, οι θαλάσσιες ζώνες πρέπει κάποια στιγμή να διευθετηθούν, το αλβανικό κράτος πρέπει να σεβαστεί την παρουσία και τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας. Η ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας είναι θολή αλλά η επιθυμία της χώρας να ενταχθεί στις ευρωπαϊκές δομές θα μπορούσε να αξιοποιηθεί. Θα πρέπει, επίσης, να αναζητηθεί ένας τρόπος να διακοπεί ο ομφάλιος λώρος με τον Ερντογάν, ο οποίος υπαγορεύει πολιτική στα Τίρανα. Με το αζημίωτο, βέβαια. Στο Κόσοβο η πολιτική της Αθήνας δεν μπορεί να είναι η «όποια λύση». Αυτό σημαίνει απουσία βαλκανικής πολιτικής. Θα πρέπει το ελληνικό ΥΠΕΞ να διαμορφώσει πολιτική που θα συνάδει με τα ελληνικά συμφέροντα.

Αυτά είναι μερικά από τα άμεσα και συνεχιζόμενα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής που βρίσκονται, ήδη, στην ατζέντα του υπουργείου εξωτερικών. Ας ελπίσουμε πως η νέα πολιτική ηγεσία θα έχει αποτελεσματικότερες ιδέες από την απερχόμενη. Και, κυρίως, ένα πρόγραμμα ενίσχυσης της αποτρεπτικής δύναμης των Ενόπλων Δυνάμεων.

The Name Dispute after the July 7 Greek elections

Από

anixneuseis

July 7, 2019

EPA-EFE/ORESTIS PANAGIOTOU

Greek leader of main opposition New Democracy party, Kyriakos Mitsotakis, addresses supporters during the party’s main pre-election rally at Thision square in Athens, 4 July 2019.

AUTHOR

By Alec Mally Director for Global Economic Affairs at IPEDIS

PUBLISHED 17:25 JULY 6, 2019

UPDATED 19:55 JULY 6, 2019

Economic policy exceeded the Name Dispute as a campaign issue

The June 2018 Prespes Agreement, which settled the so-called Name Dispute with newly-renamed North Macedonia, Greece’s northern neighbor, was an important but not the leading issue in the Greek parliamentary election campaign, except in Northern Greece where the ruling SYRIZA party had previously received a broad thumbs down by the electorate in the 26 May Euro-elections. While still a major concern, Greek voters heard less about foreign policy and more about economic issues such as high taxation and job creation in the run-up to the 7 July Greek parliamentary elections.

Except for several days in June when the issue of Turkish exploratory drilling in areas near Cyprus or possibly in the Aegean was front and centre, foreign policy generally was given a lower profile in the campaign than economic concerns, especially since the majority of the Greek population has seen little evidence of Greece’s slow-motion economic recovery, and SYRIZA’s poor handling of economic policy was the focus of many election debates.

Ironically, SYRIZA has spent considerable time and effort running campaign spots on Greek TV highlighting deceptive claims by various New Democracy officials concerning the Prespes Agreement, with the main point being former Prime Minister Kostas Karamanlis’ apparent willingness to accept a vastly inferior deal in regards to the country’s international name in 2005. SYRIZA used the same tactic it employed in the January 2019 debate over the ratification of the Prespes Agreement, unearthing and publishing previously classified documents from the Greek Foreign Ministry archive.

Campaign over

The “snap” parliamentary election campaign in Greece that unexpectedly followed the broad public rejection of Prime Minister Alexi Tsipras’ SYRIZA party in the 26 May European elections has ended. The final public opinion polls place main opposition party New Democracy led by Kyriakos Mitsotakis in the clear lead with an 8-10 point margin over SYRIZA, with substantial prospects for New Democracy gaining enough seats to form a single-party government under the current Greek election system which awards the party winning a plurality of votes overall a 50 seat bonus in Greece’s 300 seat Parliament.

Skopje remains quiet

Another reason the Prespes Agreement was not the lead issue in the campaign was the recognition by North Macedonian Prime Minister Zoran Zaev that anything newsworthy he might say or do involving Greece could be twisted by the media and the various opposition parties. Accordingly, he focused on domestic issues like the 27 June government reshuffle where he temporarily took control of his own Ministry of Finance.

There is still no indication that the Zaev government has any kind of strategy to reach out to the next Greek government which will be mindful of Zaev’s strong and continuing support for Tsipras. There has been no mention of any Zaev plans to return Tsipras’ well-publicised April visit to Skopje where a number of bilateral agreements were hurriedly signed. There has also been media speculation that Zaev, when visiting his summer residence in the Halkidiki area south of Thessaloniki, has been holding some secret meetings, most notably with US Ambassador Geoffrey Pyatt who was reportedly seen in the area the same day.

How quickly will Washington play its hand?

Time will be needed for the incoming ND-led government to organize itself but on the foreign affairs front, there will be little time to spare. Most observers expect New Democracy’s experienced “shadow foreign minister” and former MEP George Koumoutsakos to formally assume the role of Foreign Minister. It is practically guaranteed there will be a flood of visitors to Athens starting in July even though Mitsotakis himself is a known and respected quantity in world capitals.

There is little question the Trump Administration will dispatch a high-level emissary to Greece almost immediately to establish contacts with the new government in Athens above the standard ambassadorial-level pleasantries, but the real question is whether the designated US visitor will beat the new Greek Foreign Minister to Washington.

In any event, the incoming Greek government will not agree with Washington on the so-called benefits of the Prespes Agreement which New Democracy repeatedly voted against and tension over this issue should be expected, especially if the Greek side lives up to Mitsotakis’ promises over the past year to try to obtain the concessions from Skopje that any other Greek government but Tsipras would have demanded. We should expect additional tension with Washington if the new Greek government temporarily freezes the bilateral relationship with Skopje or orders any kind of review of Prespes commitments, which is highly likely.

This will all be happening in the context of ongoing preparations for the annual UN General Assembly meetings in New York in September. It is expected the incoming PM will plan to make a strong showing in New York, and likely will add side visits to Washington and other US cities that he already knows well to begin pressing for more US investment in Greece.

As the agenda for the September side meetings in New York begins to firm up, we will have a clearer idea what kind of interaction with US President Donald J. Trump will be arranged for the new Greek PM. This will, of course, depend on the State Department and National Security Council’s assessment of the situation in regard to Turkey, Cyprus, the Aegean as well as regional energy questions, also including developments in Southeastern Europe, all of which would routinely be squeezed into a meeting with the US President if organised.

The UN might also offer to sponsor a meeting of the signatories to the Prespes Agreement in order to keep the new Greek government on track.

There is no question that planning for these kinds of meetings will begin both in the US Government and the United Nations as soon as the new Greek government is named if they have not already been pencilled in. It is also possible that Washington’s congratulatory message to the 7 July election victor will include references to such future encounters.

https://www.neweurope.eu/article/the-name-dispute-after-the-july-7-greek-elections/

Πώς να αντιμετωπιστεί η Τουρκία

Από

anixneuseis

July 6, 2019

Γιατί ο ήδη αποτυχημένος κατευνασμός δεν αποτελεί ούτε καν επιλογή

Γεώργιος Κ. Οικονόμου foreignaffairs.gr

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συμμετέχει σε διμερή συνάντηση με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, κατά την σύνοδο κορυφής του G20, στην Οσάκα της Ιαπωνίας, στις 29 Ιουνίου 2019. REUTERS/Kevin Lamarque.

Περίληψη:

Μέσα από παράνομη πράξη δεν μπορεί να παραχθεί δίκαιο. Η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για την νομιμότητα, αρκείται σε πράξεις έμπρακτης αμφισβήτησης με τάσεις μονιμοποίησης της παρουσίας της. Απώτερος σκοπός είναι να εξαναγκάσει την Λευκωσία και την Αθήνα σε υποχώρηση από τα εν εξελίξει ενεργειακά τους προγράμματα και την αποδοχή συνεκμετάλλευσης με τους όρους της Άγκυρας.

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ είναι Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και πρόεδρος του American Hellenic Institute στην Ελλάδα.

Οι Έλληνες πολιτικοί, απέναντι σε έναν κίνδυνο ανάφλεξης με την Τουρκία, γενικώς συστήνουν «αυτοσυγκράτηση» κυρίως μετά τον φόβο «θερμού επεισοδίου» που ενέσπειρε ο πρώην πρωθυπουργός και υπεύθυνος για την υποχώρηση στα Ίμια, σε άρθρο του στην εφημερίδα Καθημερινή [1].

Ο Κώστας Σημίτης άδραξε την ευκαιρία να κατηγορήσει την μετέπειτα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ότι παραιτήθηκε από την ρήτρα που ο ίδιος είχε επιτύχει το 1999, δηλαδή ότι η απόφαση για συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Ελσίνκι να περιλαμβάνει την υποχρέωση όπως το κάθε κράτος «να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την επίλυση κάθε εκκρεμούς συνοριακής διαφοράς. Άλλως να αρθεί η διαφορά ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου».

Κατά τον κύριο Σημίτη η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποδέχθηκε την έναρξη συνομιλιών για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρά την αμφισβήτησή της επί των ελληνικών συνόρων, η δε πρωτοβουλία αυτή έδωσε την δυνατότητα στην Τουρκία να επαναφέρει το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας όποτε το κρίνει σκόπιμο, πράγμα που πράττει τώρα μετ’ επιτάσεως. Στην συνέχεια συμβουλεύει ότι πρέπει να επιδιωχθεί τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων με την Τουρκία αμέσως μετά τις προσεχείς εκλογές.

Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα συναίνεσε στην έναρξη των συνομιλιών για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση «ως αντάλλαγμα» για την ένταξη της Κύπρου, παρά το γεγονός ότι οι Ελληνοκύπριοι απέρριψαν με δημοψήφισμα το Σχέδιο Ανάν. Ασφαλώς το αντάλλαγμα αυτό καλώς εδόθη. Εν πάσει περιπτώσει, και να είχε την δέσμευση αυτή η Τουρκία δεν σημαίνει ότι θα έκανε καμία υποχώρηση.

Ούτως ή άλλως, η Συμφωνία του Ελσίνκι οδηγούσε σε εθνική ήττα. Είναι ευσεβής πόθος ότι η Τουρκία θα έθετε ως θέμα διαπραγμάτευσης μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αφού η κυβέρνηση Σημίτη αναγνώρισε «εκκρεμείς συνοριακές διαφορές κ.α.». Με την Συμφωνία της Μαδρίτης, το 1997, η Αθήνα είχε ήδη αποδεχθεί τα νόμιμα και ζωτικά τουρκικά συμφέροντα στο Αιγαίο. Η κυβέρνηση Καραμανλή ορθώς αποδεσμεύθηκε από την Συμφωνία του Ελσίνκι για να μην τεθούν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα υπό διαπραγμάτευση.

Ακόμη και οι «συστηματικές συνομιλίες» των περιόδων 2002–2004 και 2010–2012 δεν ευοδώθηκαν, παρ’ όλη την αισιοδοξία που επικρατούσε για μια πιθανή συμφωνία για τα χωρικά ύδατα και από κοινού προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Όπως, όμως, υποστήριξε σε βιβλίο του Τούρκος διπλωμάτης που έλαβε μέρος στις συνομιλίες το 2002–2003, «οι Έλληνες διαστρέβλωσαν την διαδικασία προκειμένου να χειραγωγήσουν την κοινή τους γνώμη και να αποκτήσουν πολιτικό όφελος στην εσωτερική πολιτική σκηνή» [2], όπερ σημαίνει ότι οι Τούρκοι επέμειναν στις απόψεις τους και ότι οι Έλληνες πολιτικοί ήσαν έτοιμοι για υποχωρήσεις. Έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι η πολιτική του απόλυτου κατευνασμού δεν οδήγησε την Άγκυρα να σταματήσει ή να περιορίσει τις διεκδικήσεις της.

Σήμερα, εκτός από τον κύριο Σημίτη και άλλοι, από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής, κυρίως όμως από την αριστερά, άλλοι κεκαλυμμένα άλλοι όχι, είναι σήμερα υπέρ της διευθέτησης των διαφορών με την Τουρκία, όχι μόνο για την ελληνική υφαλοκρηπίδα αλλά θεωρούν ότι τώρα είναι η ευκαιρία να περιληφθεί και η διευθέτηση του Κυπριακού, έτοιμοι να υποκύψουν στις απαιτήσεις και τους εκβιασμούς της Τουρκίας. Πρέπει να ομολογηθεί ότι και η πλειοψηφία των Ελλήνων διπλωματικών που έχουν γνώση του Κυπριακού είναι υπέρ της συνεννόησης με την Τουρκία.

Έναντι της σχεδόν γενικής υποχωρητικότητας πρέπει να αντιληφθούμε ότι τα δεδομένα έχουν ανατραπεί και σήμερα είναι άκρως διαφοροποιημένα. Ας αρχίσουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία είναι ο σημαντικότερος οικονομικός εταίρος της Τουρκίας.

Το γεγονός ότι η Κύπρος είναι ισότιμο πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το μεγαλύτερο της πλεονέκτημα, ανεξαρτήτως βαθμού ουσιαστικής βοήθειας από τα υπόλοιπα κράτη–μέλη της Ευρώπης. Τίποτα δεν μπορεί να στερήσει από την Κύπρο την ιδιότητα αυτή. Αν δε η Ευρωπαϊκή Ένωση αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και δεν δεχθεί να εξευτελίζεται ένα ισότιμο κράτος-μέλος της, έχει υποχρέωση να αντιδράσει και μάλιστα ουσιαστικά.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης υπαινίχθηκε την χρήση του δικαιώματος αρνησικυρίας (veto) έναντι των μελλοντικών σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας, ο δε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Donald Tusk, με ανάρτησή του στο twitter δήλωσε: «Περιμένω από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να επιβεβαιώσει την πλήρη αλληλεγγύη του στην Κύπρο και την ετοιμότητά του να ανταποκριθεί κατάλληλα».

Ο υπουργός Εξωτερικών, Γ. Κατρούγκαλος, υποστήριξε πως για πρώτη φορά το προσχέδιο του κειμένου του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων μιλά για μέτρα εις βάρος της Τουρκίας σε περίπτωση που συνεχίσει τις παράνομες και προκλητικές της ενέργειες. Τα μέτρα δε, «μπορεί να είναι από απλά οικονομικά μέτρα, όπως πάγωμα κονδυλίων των προ-ενταξιακών, μέχρι και θέματα που αφορούν την διαδικασία της τελωνειακής ενώσεως». Γενικώς, όλες οι εκκρεμότητες μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Τουρκίας παραμένουν ανοικτές σε κυρώσεις. Συγχρόνως δε, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές καταδίκασαν τις κινήσεις της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ.

Μπορεί μεν οι καταδίκες αυτές να είναι σε επίπεδο θεωρίας, όμως δεν παύουν να έχουν την αξία τους. Η Ευρώπη εισέρχεται στο παιγνίδι και -αν δεν επιθυμεί να ταπεινώνεται από μια μουσουλμανική χώρα- είναι υποχρεωμένη να αντιδράσει για να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία της.

ΠΟΣΟ ΚΑΙ ΠΟΣΟΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ;

Οι ασχολούμενοι κατ’ επάγγελμα με τα διεθνή θέματα, καθηγητές, αναλυτές, στρατιωτικοί, κλπ. στην απαρίθμηση των κινήσεων στις οποίες προβαίνει ή ενδέχεται να προβεί η Τουρκία καθώς και τις κλιμακούμενες αντιδράσεις της Κύπρου και της Ελλάδας και στο πώς αναβαθμίζονται, είναι, σε τελευταία ανάλυση, απαισιόδοξοι και δέχονται πως, ό,τι και να συμβεί σχετικά με τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία, ο Erdoğan ενεργεί βάσει μακροχρόνιου σχεδιασμού και πάντοτε υλοποιεί τις απειλές του. Επίσης πιστεύουν, ότι τόσο οι Ευρωπαίοι όσο κυρίως οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ουσιαστικά αδύνατον να εγκαταλείψουν την Τουρκία και ότι ενδέχεται να της επιτραπεί να δημιουργήσει ένα τετελεσμένο γεγονός (fait accompli) και να παρέμβουν εκ των υστέρων για να σταματήσει μια [ενδεχόμενη] σύρραξη πράγμα που σημαίνει ότι θα είμαστε οπωσδήποτε η χαμένη πλευρά.

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Αν υλοποιηθεί το σενάριο αυτό, η Ελλάδα και η Κύπρος απεμπολούν όλα όσα δημιούργησαν τα τελευταία χρόνια, δηλ. την ανέλιξή τους σε κομβικούς παίκτες στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Μέση Ανατολή, και την αναγνώριση όχι μόνο από της Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και από τα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου, του κεντρικού ρόλου τους στην εξόρυξη και μεταφορά του φυσικού αερίου και των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη, η οποία θα παύσει να έχει ως βασικό προμηθευτή την Ρωσία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Όμως, μέσα από παράνομη πράξη δεν μπορεί να παραχθεί δίκαιο. Η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για την νομιμότητα, αρκείται σε πράξεις έμπρακτης αμφισβήτησης με τάσεις μονιμοποίησης της παρουσίας της. Απώτερος σκοπός είναι να εξαναγκάσει την Λευκωσία και την Αθήνα σε υποχώρηση από τα εν εξελίξει ενεργειακά τους προγράμματα και την αποδοχή συνεκμετάλλευσης με τους όρους της Άγκυρας.

Η Κύπρος, αξιοποιώντας το θετικό περιφερειακό και διεθνές περιβάλλον, προβαίνει σε συστηματική εκστρατεία ενημέρωσης σε όλα τα φόρα, αναφορικά με τις παραβιάσεις.

Ελλάδα και Κύπρος πρέπει εξ ίσου να συντηρούν το κλίμα δικαίου και παράλληλα να αναπτύσσουν στους εταίρους μας το τι ακριβώς διακυβεύεται στην Ανατολική Μεσόγειο πέραν της ασφάλειας τροφοδοσίας της Ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, και πώς οι κινήσεις της Τουρκίας υπονομεύουν τα συμμαχικά και γενικώς τα Ευρωπαϊκά συμφέροντα.

Είναι, όμως, η φοβική αυτή ανάλυση των τουρκικών προθέσεων ορθή; Ή μήπως ο Erdoğan δημιουργεί όλα αυτά τα επεισόδια και τις λεκτικές επιθέσεις για να παραμένει στον θρόνο του; Κατασκευάζει ένα πολιτικό κλίμα ούτως ώστε ο κόσμος αφ’ ενός να φανατίζεται αφ’ ετέρου να μην ασχολείται με τα καθημερινά του προβλήματα. Σ’ αυτό βέβαια βοηθά και η πολιτισμική ανικανότητα των Τούρκων.

Το πραξικόπημα του 2016 απελευθέρωσε ένα υπόγειο κύμα αντιαμερικανισμού που προϋπήρχε στην Τουρκία και ο Erdoğan εκμεταλλεύεται τα αντιδυτικά αισθήματα για να παραμείνει στην εξουσία. Με ή χωρίς τον Erdoğan, η Τουρκία προσβλέπει προς νέες αντιδυτικές συμμαχίες. Η Τουρκία, όπως κυβερνάται σήμερα από τον Erdoğan, ήδη θεωρείται κράτος παρίας (rogue state) και η αντιμετώπισή της γίνεται προοδευτικά ανάλογη.

Οι πρώην σύντροφοι του Erdoğan, ο πρώην πρόεδρος, Αμπντουλάχ Γκιούλ, ο πρώην πρωθυπουργός και υπουργός των Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, ο Bülent Arinç (πρώην Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης) και ο Ali Babacan, πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, προχωρούν στην ίδρυση νέου συντηρητικού κόμματος που θα συγκεντρώσει τον ισλαμικό κόσμο, χαιρέτησαν την εκλογή του Ιμάμογλου ο οποίος εξελέγη Δήμαρχος της Κωνσταντινουπόλεως και ο οποίος -όπως όλα δείχνουν- θα είναι ο αντίπαλος του Erdoğan στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Ούτως ή άλλως, η εθνικιστική ρητορεία τόσο του Erdoğan όσο και του «γκρίζου λύκου» Μπαχτσελί αποδοκιμάστηκαν εκκωφαντικά στις επαναληπτικές εκλογές.

Ο Erdoğan έχει ήδη αντιληφθεί ότι η αλλοπρόσαλλη πολιτική του οδηγεί την χώρα του σε μεγάλες περιπέτειες, τόσο στο εξωτερικό με τους συμμάχους του όσο και στο εσωτερικό με την κοινωνία, βλέπει την στροφή των συμπατριωτών του, όπως απέδειξε η πανηγυρική [επαν]εκλογή Ιμάμογλου, και προσπαθεί να αποσείσει τις ευθύνες του για την κατάσταση αυτή, καταλογίζοντας στον γαμπρό του, Berat Albayrak, υπουργό Οικονομίας, την ευθύνη για την δεινή οικονομική κατάσταση που ευρίσκεται η χώρα, καθώς και στον υπουργό Εσωτερικών, Süleyman Soylu, για την σκληρή πολιτική στο εσωτερικό.

Από ό,τι διαφαίνεται, η πολιτική του Ιμάμογλου θα είναι διαμετρικά αντίθετη από του Erdoğan, η οποία απεδείχθη άκρως αποτυχημένη.

Εάν η Ελλάδα και η Κύπρος δεν αντισταθούν δυναμικά στην επιθετική πολιτική Erdoğan όπως απαριθμείται πιο πάνω, υποχωρήσουν στις πιέσεις της Τουρκίας και αρχίσουν συνομιλίες, είτε για την ΑΟΖ της Κύπρου είτε για συνεκμετάλλευση της ΑΟΖ του Αιγαίου, θα επέλθει άμεσα η κατάρρευση του αφηγήματος της δυνατής Ελλάδας, της ηγέτιδας δύναμης των Βαλκανίων. Σε περίπτωση συμφωνίας για λύση του Κυπριακού ή για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου αποδεκτής από την Τουρκία, η Ελλάδα ρισκάρει να καταντήσει δορυφόρος της Τουρκίας, η δε Κύπρος, σε μερικά χρόνια, θα τουρκοποιηθεί. Όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, σε περίπτωση συνέχισης των συνομιλιών με το υπάρχον σκηνικό, δηλ. επί τη βάσει Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), η Κύπρος θα καταστεί υποχείρια και η πέμπτη φάλαγγα της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δε Ελληνοκύπριοι είτε θα την εγκαταλείψουν είτε θα ραγιαδοποιηθούν.

Σε περίπτωση που η Ελλάδα ενδώσει στις απαιτήσεις της Τουρκίας, κινδυνεύει να καταντήσει σε μικρό χρονικό διάστημα ένα πολυπολιτισμικό κράτος με σταδιακή αυτονόμηση των μωαμεθανών της Κομοτηνής. Ήδη γίνεται επιτυχής προσπάθεια ενοποίησής τους υπό το νέο αμιγώς τουρκικό Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ) που ελέγχεται από το τουρκικό Προξενείο. Τα ελληνικά κοινοβουλευτικά κόμματα για να εξασφαλίζουν τις ψήφους των Μουσουλμάνων συμπολιτών μας, αναγκάζονται πολλές φορές σε απαράδεκτες εθνικές υποχωρήσεις. Ενδεχομένως δε να υπάρξει και σύμπραξη του ΚΙΕΦ με το Ουράνιο Τόξο σε μελλοντικές εκλογές.

Κίνδυνος αιωρείται επίσης από τις αθρόες ελληνοποιήσεις Μωαμεθανών μεταναστών οι οποίοι απ’ ό,τι φαίνεται, προτιμούν τώρα να αιτούνται ασύλου στην Ελλάδα αντί να επιδιώκουν την μετακίνησή τους στην Ευρώπη. Η δε συγκέντρωση χιλιάδων παράτυπων μεταναστών στα νησιά μας ενδέχεται να δημιουργήσουν προβλήματα σε δεδομένη συγκυρία καθώς, επίσης, και να προκαλέσουν «ήπια άλωση».

Η Τουρκία που ξέρουμε είναι απαιτητική, φιλόδοξα ηγεμονική, επίμονη, επιθετική και όσο της δίδεται χώρος και χρόνος οι απαιτήσεις της μεγαλώνουν τόσο στην Κύπρο όσο και στο Αιγαίο, και όχι μόνο. Προς το παρόν, και στο μεσοπρόθεσμο διάστημα, πρέπει να υπολογίζουμε ότι η Τουρκία θα διατηρήσει μια κατά το μάλλον ή ήττον επιθετική πολιτική ανεξαρτήτως ηγεσίας, και πρέπει να είμαστε ανάλογα προετοιμασμένοι.

Για να αποφευχθούν όλα τα πιο πάνω που θα επισυμβούν αν υπάρξει υποχώρηση στις απαιτήσεις της Τουρκίας χωρίς αντιστάσεις, η στάση μας και οι αντιδράσεις μας πρέπει να είναι πολύ πιο αποφασιστικές και δυναμικές απ’ ότι σήμερα. Δεν πρέπει να υπάρξει εφησυχασμός στην εξασφάλιση εξοπλισμών, έστω και αν η Τουρκία αλλάξει πολιτική. Η Τουρκία είναι αναθεωρητική δύναμη που θέλει να άρχει στην περιοχή, επομένως θα εξοπλίζεται συνεχώς και εφ’ όσον το πράττει είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθούμε, έστω και αν είμαστε «φίλοι».

Η ΑΝ. ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΚΑΙ Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Ουδείς αμφιβάλλει ότι η Τουρκία είναι ένα μεγάλο κομβικό κράτος 80 εκατ. κατοίκων που διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ και που οι Ηνωμένες Πολιτείες κυρίως αλλά και άλλα μέλη του ΝΑΤΟ δεν θα ήθελαν να αποξενώσουν. Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες για να παραμείνει η Τουρκία στο Δυτικό στρατόπεδο είναι διατεθειμένοι να «θυσιάσουν» την Κύπρο ή και την Ελλάδα.

Η άποψη αυτή που ακόμη διαθέτει οπαδούς, κυρίως από το διπλωματικό και πολιτικό κατεστημένο της Αμερικής, διαφοροποιείται και αλλάζει με μεγάλη ταχύτητα. Η Τουρκία με την αλαζονεία που την διακρίνει είχε φθάσει στο σημείο να πιστέψει ότι θα μπορούσε να αποκτήσει τους Ρωσικούς S-400 και συγχρόνως τους αμερικανικούς Patriot διατηρώντας παράλληλα την συμμετοχή της στο πρόγραμμα των F-35, όπου συμμετέχει από το 1997. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σήμερα κάθετα αντίθετες στην αγορά αυτή και η αμερικανική βουλή έχει σταματήσει την πώληση των τελευταίων τύπου F-35 stealth αεροπλάνων εφ’ όσον η αγορά του ρωσικού πυραυλικού συστήματος ολοκληρωθεί, όπως όλες οι πληροφορίες και ενδείξεις δείχνουν. Το Πεντάγωνο ήδη ανέστειλε την εκπαίδευση των Τούρκων πιλότων.

Τα ευρήματα στην Κυπριακή ΑΟΖ έχουν πλέον ενταχθεί στον γενικότερο στρατηγικό σχεδιασμό των Ηνωμένων Πολιτειών και σε συνδυασμό με τα ευρήματα στην Αιγυπτιακή και Ισραηλινή ΑΟΖ εκτιμάται ότι μπορεί να βοηθήσουν στην ενεργειακή επάρκεια των χωρών αυτών, που είναι οι βασικοί πυλώνες της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή, εκτός του ότι, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, είναι δυνατόν να αποτελέσει και την εναλλακτική επιλογή για την μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από την Ρωσία.

Αυτό είναι ένα από τα ισχυρά επιχειρήματά μας που γίνονται κατανοητά από την Ουάσιγκτον, η οποία θεωρεί ότι η επιστροφή της αμερικανικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή έχει στόχο την ανάσχεση της επέκτασης της επιρροής της Ρωσίας πρωτίστως αλλά και του Ιράν στην ευαίσθητη αυτή περιοχή.

Η πιο σοβαρή εξέλιξη στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών – Κύπρου είναι η άρση του εμπάργκο στην πώληση όπλων στην Κύπρο, η οποία ίσχυε από το 1987 επί Προεδρίας Carter. Παρ’ όλο που ο πρόεδρος Αναστασιάδης εμφανίζεται αρνητικός στην εξέλιξη αυτή επειδή απαγορεύει τον ελλιμενισμό πολεμικών πλοίων της Ρωσίας στο νησί με την δικαιολογία ότι υποστηρίζει το καθεστώς Assad [3] και είναι απρόθυμος να εφαρμόσει τις σχετικές πρόνοιες της CAATSA [4], επικρατεί η εντύπωση ότι η δημόσια αντίθεσή του οφείλεται στο ότι δεν θέλει να εμφανιστεί ότι επιλέγει πολιτική κατά των συμφερόντων του Κρεμλίνου καθώς επίσης και να μην ερεθίσει τους Κύπριους αριστερούς οπαδούς του ΑΚΕΛ. Όμως, η εφαρμογή των προνοιών του CAATSA θα απαγορεύσει απολύτως την σύγχρονη χρήση των S-400 και των F-35, ανεξαρτήτως των καθησυχασμών του Trump προς τον Erdoğan, εφ’ όσον, όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος, η Τουρκία εξυπηρετεί απροκάλυπτα πλέον την στρατηγική και τα συμφέροντα του αντίπαλου αυτού της Ουάσινγκτον.

Τα οικονομικά και ενεργειακά συμφέροντα της Τουρκίας είναι συνδεδεμένα με ομφάλιο λώρο με την Ρωσία, ιδίως τώρα που η Ευρώπη έχει επιβάλει εμπάργκο λόγω Ουκρανίας. Η σχέση Τουρκίας – Ρωσίας έχει γίνει ακόμη πιο στενή μετά την συμφωνία για την αγορά του αμυντικού πυραυλικού συστήματος S-400 και την συμφωνία για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού στο Akkuyu, στον κόλπο της Μερσίνης, 50 ναυτικά μίλια βόρεια της κατεχόμενης Κύπρου, που προγραμματίζεται να λειτουργήσει το 2023. Το πυρηνικό εργοστάσιο θα είναι συμπαραγωγή της τουρκικής κρατικής εταιρείας TPAO [5] και της Ρωσικής Rosatom.

Παρ’ όλο που στο παρελθόν είχε επιτραπεί σε τρίτες χώρες όπως η Φινλανδία και η Γιουγκοσλαβία του Τίτο να αποκτήσουν αμερικανικό εξοπλισμό που να συνυπάρχει με οπλισμό άλλων χωρών, στην παρούσα συγκυρία [και τεχνολογία] οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν δέχονται την συνύπαρξη διότι γνωρίζουν ότι οι Ρώσοι θα ανακαλύψουν τα «μυστικά» των stealth και θα διαμορφώσουν τους S-400 πυραύλους ούτως ώστε «να αναγνωρίζουν» τα αεροπλάνα αυτά. Η δε Menendez-Rubio Act είναι πολύ πιο σκληρή από αρχαιότερες νομοθεσίες.

Στην πρόσφατη συνάντηση Erdoğan – Trump στο περιθώριο της συνάντησης των G-20, φαίνεται ότι ο Trump ακολουθώντας την γνωστή του μέθοδο διαπραγμάτευσης [6] άφησε να αιωρείται η ελπίδα ότι οι δύο χώρες θα τα βρουν, δηλ. και η αγορά των S-400 θα προχωρήσει και τα F-35 θα παραδοθούν εν καιρώ. Είναι πάρα πολύ αμφίβολο αν αυτό μπορεί να συμβεί, εν όψει των αυστηρότατων προνοιών της νέας νομοθεσίας.

Η πιο σοβαρή διαφορά των Ηνωμένων Πολιτειών με την Τουρκία είναι η συμμαχία της δεύτερης με το Ιράν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως και η Δύση γενικότερα, βλέπουν τις εξελίξεις στον κόλπο του Ορμούζ ως καθοριστικές των σχέσεών τους με το Ιράν, και ετοιμάζονται να κτυπήσουν στρατιωτικά για να εξασφαλίσουν την ασφαλή διέλευση των πετρελαιοφόρων και γενικώς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου προς την Δύση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ποτέ δεν απεδέχθησαν την απομάκρυνση του Ιράν από το Δυτικό στρατόπεδο μετά την πτώση του Σάχη και την άνοδο του θεοκρατικού καθεστώτος.

Η Τουρκία όπως και η Ρωσία, είναι ήδη δεσμευμένες να στηρίξουν τον σύμμαχό τους στην Συρία, το Ιράν. Το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος, τα Εμιράτα πλην του Κατάρ μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες προετοιμάζουν το έδαφος και αναζητούν μια εύλογη δικαιολογία για να επιτεθούν στο Ιράν μετά τις επιθέσεις στον Κόλπο του Ορμούζ και μετά την αναγγελία ότι το Ιράν προχωρεί ολοταχώς στην παρασκευή εμπλουτισμένου ουρανίου που θα του επιτρέψει την κατασκευή πυρηνικής βόμβας. Εν όψει των εξελίξεων αυτών, τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα με τις διευκολύνσεις και τα logistics που διαθέτουν, είναι απαραίτητες για την Δυτική συμμαχία. Στο χέρι μας είναι να προβάλουμε και να διαπραγματευθούμε την στρατηγική μας θέση και τα «προσόντα» μας στις εξελίξεις αυτές. Ο Ελληνισμός υπήρξε το ανάχωμα της Δύσης κατά των Περσών από αρχαιοτάτων χρόνων –η γεωπολιτική αυτή πραγματικότητα δεν πρέπει να αγνοείται.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Ένα τελευταίο ζήτημα που απασχολεί και αντανακλά στις διαφορές μας με την Τουρκία είναι η δεινή οικονομική κατάσταση που έχει περιέλθει η Ελλάδα και η υποχρέωση που ανέλαβε, αφ’ ενός να πωλήσει τις εταιρείες της που κατείχαν μεγάλο μερίδιο αγοράς στις βαλκανικές χώρες και που προσέδιδαν αξιόλογη «ήπια ισχύ» (τις αγόρασαν Γερμανοί και Αυστριακοί), αφ’ ετέρου η υποθήκευση του πλούτου της Ελλάδος για σχεδόν έναν αιώνα στους δανειστές της. Αυτό σημαίνει ότι η οικονομία μας είναι αυστηρώς ελεγχόμενη για όλο αυτό το διάστημα. Λογικώς, οι εξοπλιστικές διαφορές με την Τουρκία θα βαίνουν διαρκώς διευρυμένες.

Αλλά υπάρχει και μια νότα αισιοδοξίας. Στα νότια της Κρήτης, στο Ιόνιο και στην περιοχή μεταξύ Κάσου–Καρπάθου–Ρόδου–Καστελόριζου, τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου πιθανολογείται ότι ανέρχονται σε τριπλάσια ποσότητα από αυτά που έχουν βρεθεί στην Κύπρο, Αίγυπτο και Ισραήλ.

Εφ’ όσον εξαγγείλουμε την ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης και δεν αφήσουμε την Τουρκία να διασπάσει την Λιβύη ούτως ώστε να την διαφεντεύει και να περιέλθει σε συμφωνία με το ανατολικό κομμάτι της Κυρηναϊκής για να ενώσει την ΑΟΖ της με την ΑΟΖ της Λιβύης, περιορίζοντας την ελληνική ΑΟΖ κατά πολύ, θα δικαιούμεθα να κάνουμε τους ακόλουθους υπολογισμούς.

Το Εθνικό Χρέος ανέρχεται σήμερα σε ποσό μεγαλύτερο των 342 δισ. ευρώ, ενώ ο ετήσιος προϋπολογισμός είναι στα 52 δισ. ευρώ. Οι μελέτες για τα πιθανά κοιτάσματα της ελληνικής ΑΟΖ ανέρχονται σε 27 τρισ. m3 χωρίς να έχουν ακόμη υπολογισθεί τα κοιτάσματα νότια των νήσων Κάσου, Καρπάθου-Ρόδου, Καστελόριζου, Ιονίου και Θερμαϊκού. Με τις τρέχουσες τιμές αγοράς, εφ’ όσον επαληθευθούν τα κοιτάσματα της Ελληνικής ΑΟΖ, τότε θα έχουμε έσοδα από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων σε διάστημα 10 χρόνων περίπου 7 τρισ. ευρώ

Πρέπει να χαραχθεί χωρίς καθυστέρηση μια εθνική ενεργειακή στρατηγική για να εκμεταλλευτούμε την μοναδική ευκαιρία που δίδεται στην Ελλάδα να πάρει την θέση που της αξίζει.

Η ενδεικνυόμενη λύση -εφ’ όσον αποκλειστεί ο πόλεμος- είναι να διασφαλίσουμε την συναίνεση των άλλων ενδιαφερομένων χωρών που συνορεύουν με την ελληνική ΑΟΖ και να προβούμε σε άμεση ανακήρυξή της. Εάν η Τουρκία διαφωνεί, τότε να πιεστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες να υπογράψει συνυποσχετικό και να σταλεί η διαφορά είτε στο Διεθνές Δικαστήριο είτε σε Διεθνή Διαιτησία.

Οποιαδήποτε εγκατάλειψη της πάγιας θέσης τήρησης του Δικαίου της Θάλασσας και αποδοχή λύσης καθ’ υπέρβαση, θα μηδενίσει την αξιοπιστία μας και θα απολεσθεί η στήριξη της διεθνούς κοινότητας. Η προτεινόμενη αυτή λύση αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα και όχι την Κύπρο.

Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι η μόνη που δικαιούται ΑΟΖ πέριξ της νήσου. Οποιαδήποτε επέμβαση σε οποιοδήποτε σημείο που δικαιωματικά τής ανήκει είναι παράνομη και καταδικαστέα άνευ ετέρου.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

[1] Αιγιαλίτιδα ζώνη – ΑΟΖ – Υφαλοκρηπίδα: Προσοχή τώρα. Κώστας Σημίτης. Καθημερινή 09/06/2019.
[2] Ντενίζ Μπουλούκμπασι: 34 χρόνια στο Υπουργείο. 2011, 600 σελ. Εκδότης Doğan Kitap. Κεφάλαιο με τίτλο: Η διαδικασία μυστικών διαπραγματεύσεων περί θεμάτων Αιγαίου. Στην τουρκική. Καθημερινή 17/06/2019.
[3] Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act of 2019 (the Menendez-Rubio Act).
[4] CAATSA: Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act – Public Law 115-44.
[5] TRAO – Turkiye Petrolleri Anonim Ortagligi. Ιδρύθηκε το 1954, διεξάγει έρευνες στον Εύξεινο Πόντο, εκμεταλλεύεται πηγές φυσικού αερίου στην Ανατολική Θράκη, έχει εγκαταστήσει τον αγωγό φυσικού αερίου Baku-Tsiblisi-Ceyhan.
[6] Εκτίθεται στο βιβλίο του “The Art of the Deal”. Αρχίζει με μαξιμαλιστικές απαιτήσεις και απειλές και καταλήγει να είναι διαλλακτικός και αφήνει να αιωρείται η ελπίδα ότι οι συνομιλητές θα «τα βρούνε». 1η έκδοση 1987.

Μπορείτε να ακολουθείτε το «Foreign Affairs, The Hellenic Edition» στο TWITTER στην διεύθυνση www.twitter.com/foreigngr αλλά και στο FACEBOOK, στην διεύθυνση www.facebook.com/ForeignAffairs.gr και στο linkedin στην διεύθυνση https://www.linkedin.com/company/foreign-affairs-the-hellenic-edition

Τι κάνει η Τουρκία στη Λιβύη;

Από

anixneuseis

July 6, 2019

Ιούλιος 4, 2019. 18:14

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει αμφισβητήσει πολλές φορές το δικαίωμα της Ουάσιγκτον να αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στο εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, μια σύγκρουση που λαμβάνει χώρα στα σύνορα της Τουρκίας και της οποίας οι επιπτώσεις είναι ανεπαίσθητες στις μακρινές Ηνωμένες Πολιτείες.

Αλλά, μετά από τις νέες αποκαλύψεις σχετικά με την αύξηση της στρατιωτικής υποστήριξης της Άγκυρας στην Τρίπολη, στην κυβέρνηση της Εθνικής Συμφωνίας, τα ίδια ερωτήματα διατυπώνονται σχετικά με τη εμπλοκή της Τουρκίας στο λιβυκό εμφύλιο πόλεμο.

Η υποστήριξη της Τουρκίας, που γίνεται με μεταφορά τεθωρακισμένων οχημάτων και στρατιωτικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, βοηθούν τη σωτηρία της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφιλίωσης από τις επιθέσεις του αντιπάλου της, του Εθνικού Στρατού της Λιβύης με επικεφαλής τον Χαλίφα Χαφτάρ που απειλεί να καταλάβει την πρωτεύουσα της χώρας από τις αρχές Απριλίου.

Η υποστήριξη της Άγκυρας στην – ισλαμικών καταβολών- Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας, είναι μία από τις αποφάσεις της εξωτερικής πολιτικής που έρχεται σε αντίθεση με την Αίγυπτο και των συμμάχων της στον Περσικό Κόλπο, που οδήγησε ορισμένους αναλυτές να περιγράψουν τη Λιβυκή Σύγκρουση ως έναν σημαντικό περιφερειακό πόλεμο συμφερόντων.

Όταν ξεκίνησε η εξέγερση κατά του προέδρου Μουαμάρ Καντάφι το 2011, ο Ερντογάν είχε αρχικά αντιταχθεί στην επέμβαση του ΝΑΤΟ στη χώρα, εντούτοις είχε αποστείλει πολεμικά πλοία για την υποστήριξη της στρατιωτικής επιχείρησης κατά του ισχυρού άνδρας της Λιβύης.

Η χώρα μαστίζεται από μια σειρά πολιτικών κρίσεων μετά την πτώση του Καντάφι. Η εμπλοκή της Τουρκίας στη Λιβύη ήρθε στο προσκήνιο – ιδιαίτερα- μετά το 2014, όταν τα ισλαμιστικά στοιχεία που απαρτίζουν την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας, αρνήθηκαν να παραδεχθούν την ήττα τους στις εκλογές, οδηγώντας στον σχηματισμό μιας αντίπαλης κυβέρνησης στο Τομπρούκ υποστηριζόμενης από το στρατό του Χαφτάρ.

Οι λόγοι για την υποστήριξη της Τουρκίας, στην Κυβέρνηση Εθνικής Συμφιλίωσης, είναι περίπλοκοι, αλλά ξεχωρίζουν μια σειρά από σενάρια και εξηγήσεις.

Μία από τις πιο ευρέως διαδεδομένες θεωρίες που η Τουρκία έχει συνταχθεί στη σύγκρουση οφείλεται στην ιδεολογική εγγύτητά της με τα σημαντικά στοιχεία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στο πλαίσιο της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφιλίωσης.

Ο ρόλος της Τουρκίας με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τις σχέσεις που έχει με χώρες όπου υπάρχει αυτή, όπως στη Συρία, στο Σουδάν, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Η Αίγυπτος και τα Κράτη του Κόλπου καθορίζουν την Ομάδα αυτή των Ισλαμιστών ως τρομοκρατική οργάνωση, και έχουν καταδικάσει την υποστήριξη της Άγκυρας σε αυτήν.

Η συνεχής υποστήριξη της Τουρκίας προς την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφιλίωσης και της πολιτοφυλακής της, έχει έρθει σε ένα σημείο αμοιβαίας εξάρτησης: οι Ισλαμιστές χρειάζονται υποστήριξη της Άγκυρας για να αμυνθούν εναντίον του Εθνικού Στρατού της Λιβύης, ενώ η Τουρκία χρειάζεται τους Ισλαμιστές, αν έχει κάποια ελπίδα να έχει μέλλον στη χώρα αυτή, όπως λένε.

Στενά συνδεδεμένη με την Τουρκία είναι η χώρα του Κόλπου, το Κατάρ, όπου το μικρό αυτό κράτος έχει βαθιά επίδραση στην τουρκική εξωτερική πολιτική.

Η Τουρκία ήταν αυτή που έσωσε το Κατάρ από τις χειρότερες συνέπειες ενός αποκλεισμού από τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο και το Μπαχρέιν το 2017, όταν το αραβικό κουαρτέτο κατηγόρησε την κυβέρνηση του Κατάρ για υποβοήθηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Ενώ η Άγκυρα έχει τη στρατιωτική ισχύ για να δίνει την παρουσία της, το Κατάρ είναι ο πιστός προμηθευτής κεφαλαίων στην κυβέρνηση της Τουρκίας στην πρόσφατη οικονομική ύφεση της και το ζευγάρι ενήργησε από κοινού προκειμένου να συνεχίσει τα αμοιβαία συμφέροντα στην περιοχή.

Ένα από αυτά είναι η Λιβύη, όπου και πάλι το Κατάρ θεωρείται ο χρηματοδότης της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφιλίωσης, ενώ η Τουρκία παρέχει στρατιωτική βοήθεια.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν έχει κρύψει την αντίθεσή του προς τον Αιγύπτιο πρόεδρο, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, δεδομένου ότι ο στρατηγός ανέτρεψε τον προκάτοχό του, Μοχάμεντ Μόρσι με στρατιωτικό πραξικόπημα το 2013.

Η λιβυκή περιπέτεια θα μπορούσε έτσι να είναι μέρος ενός σχεδίου από τον Τούρκο πρόεδρο, για να υπονομεύσει τον Σίσι, ο οποίος μαζί με τους συμμάχους του Κόλπου υποστηρίζει τον Χαφτάρ και τον Εθνικό Στρατό της Λιβύης.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν σαφή οικονομικά οφέλη στη Λιβύη, μια χώρα που διαθέτει ορισμένες από τις πιο πλούσιες πηγές υδρογονανθράκων στην Αφρική και, με μικρό πληθυσμό, έχει τη δυνατότητα να εξάγει σχεδόν όλη την ποσότητα.

Ο Ερντογάν εκμεταλλευόμενος τη φυλετική δομή της χώρας και την έλλειψη δημοκρατικών θεσμών, προσπαθεί να εδραιώσει την ηγεμονία του σχετικά εύκολα με το καθεστώς αυτό στην Τρίπολη, προσβλέποντας στην πρόσβαση των αποθεμάτων υδρογονανθράκων.

Ομοίως, η Άγκυρα προσβλέπει στην Τρίπολη ως μια πιθανή λύση για να αποφύγει την απομόνωσή της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η ανακάλυψη των δυνητικά τεράστιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων στη θάλασσα, οδήγησε σε έναν αγώνα δρόμου τις περιφερειακές χώρες που έχουν πρόσβαση στον πλούτο.

Η Αίγυπτος, η Κύπρος, η Ελλάδα, το Ισραήλ και άλλες χώρες έχουν έρθει σε επικοινωνία για το σχηματισμό συμφωνιών για το θέμα, η αντίθεση της Τουρκίας με τα σχέδια της κυπριακής κυβέρνησης για γεωτρήσεις γύρω από το νησί την έχουν απομονώσει.

Τα μέσα ενημέρωσης της Τουρκίας, αναφέρουν, εξάλλου, ότι ένας τουρκικός θρίαμβος στη Λιβύη θα δώσει μια ζωτικής σημασίας σύμμαχο στην περιφερειακή διαμάχη.

AhvalNews

–https://www.echedoros-a.gr/2019/07/blog-post_24.html

The Hellenic Information Team

Γίνονται εκλογές με blockchain;

Από

anixneuseis

July 6, 2019

Νικόλας Δερβένης 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019, 00:15 protagon.gr

Εχουμε δημιουργήσει ένα τερατούργημα 39.061 εκλογικών τμημάτων που απαιτεί 195.305 ανθρώπους (εφορευτική συν δικαστικοί) και ένα δάσος για ψηφοδέλτια. Ιδού πώς θα μπορούσαμε να απλοποιήσουμε τη διαδικασία μέσω blockchain δικτύου

Αν κοιτάξεις τη Γη με τα μάτια σου, σου φαίνεται επίπεδη. Ενώ αν τη δεις από μακριά σου φαίνεται σφαιρική. Αν πάλι κοιτάξεις σε επίπεδο νανόμετρων θα δεις μια πολύπλοκη, πολύ ανώμαλη επιφάνεια. Μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι είναι θέμα οπτικής . Και για να γίνει κατανοητή η ιδέα του άρθρου, και να βλέπουμε όλοι από την ίδια οπτική, είναι αναγκαίο να εξηγήσουμε τρία πράγματα.

Τι είναι το Βlockchain, τι είναι τα Smart Contracts και πώς πραγματοποιείται η σημερινή εκλογική διαδικασία.

Ουκ εν τω πολλώ το ευ οπότε ας τα εξηγήσουμε γρήγορα χωρίς απώλεια πληροφορίας. Τo blockchain είναι ένα εργαλείο που σου επιτρέπει να αποθηκεύεις συναλλαγές και κατ’ επέκταση δεδομένα. Φυσικά, οι δυνατότητές του υπερβαίνουν το παραπάνω, αλλά η βασική του λειτουργία είναι αυτή. Tο blockchain είναι ένα δίκτυο, όπως δίκτυο είναι και το Ιnternet, οπότε για να μπορεί να λειτουργεί χρειάζεται κόμβους (ας πούμε υπολογιστές).

Οι κόμβοι αυτοί είναι υπεύθυνοι για να διατηρούν το blockchain δίκτυο στη ζωή, να «υπογράφουν», δηλαδή να επαληθεύουν την εγκυρότητα νέων συναλλαγών, αποφασίζοντας τελικά τι θα γραφτεί στο blockchain και τι όχι. Ο τρόπος που γίνεται αυτό είναι πέρα από τον σκοπό του παρόντος άρθρου. Σημασία έχει πως η λέξη «blockchain» σημαίνει ένα δίκτυο από κόμβους που καθορίζουν τι θα γραφτεί στο blockchain και τι όχι.

Ποιος είναι όμως ο τρόπος αποθήκευσης δεδομένων σε αυτό το τεχνολογικό εργαλείο και τι οφέλη μας δίνει σε σχέση με μια παραδοσιακή βάση δεδομένων;

Μια περιγραφική ονομασία του blockchain είναι Immutable Decentralized Open Ledger, ελληνιστί Αμετάβλητο Αποκεντρωμένο Ανοιχτό (λογιστικό) Βιβλίο.

Ας πάρουμε τους όρους έναν έναν. Καταρχάς, λέμε ότι είναι ένα λογιστικό βιβλίο, ένας τρόπος, όπως εξηγήσαμε παραπάνω, να αποθηκεύεις συναλλαγές. Δεύτερον, είναι ανοιχτό που σημαίνει πως οποιοσδήποτε άνθρωπος, κόμβος του δικτύου ή όχι, έχει την δυνατότητα να βλέπει και να διαβάζει το βιβλίο αυτό. Είναι αποκεντρωμένο, δηλαδή δεν υπάρχει ένα μοναδικό τέτοιο βιβλίο, το οποίο κάποιος έχει στην κατοχή του. Αντιθέτως, κάθε κόμβος του δικτύου διατηρεί και κατέχει ένα αντίγραφο αυτού, το οποίο ενημερώνεται αυτόματα. Τέλος, είναι αμετάβλητο που σημαίνει ότι κανείς, κ α ν έ ν α ς, δεν έχει την δυνατότητα να αλλάξει το περιεχόμενο του.

Με μία φράση λοιπόν, το blockchain είναι ένα λογιστικό βιβλίο, που κάθε ένας μπορεί να διαβάσει, δεν είναι μοναδικό, αλλά κάθε κόμβος έχει ένα αντίγραφο και κανείς δεν μπορεί να μεταβάλει το περιεχόμενό του.

Η δύναμη του εργαλείου είναι μεγάλη και αν –λέμε αν–, ήδη βλέπεις την εφαρμογή του στην εκλογική διαδικασία, πάμε δυνατά.

Τα Smart Contracts ή αλλιώς «έξυπνα συμβόλαια» δεν είναι τίποτα άλλο παρά προγραμματιστικός κώδικας, αλγόριθμοι, που «ζουν» και εκτελούνται επάνω στο blockchain δίκτυο. Φυσικά, όντας κομμάτι του blockchain δικτύου, όταν ένα Smart Contract δημοσιοποιηθεί στο blockchain δεν μπορεί να αλλάξει και είναι ανοιχτό για προβολή σε όλους. Δηλαδή, ο κώδικας που εμπεριέχεται σε ένα Smart Contract είναι αμετάβλητος και διαθέσιμος προς ανάγνωση στον οποιονδήποτε.

Έτσι, τα Smart Contracts μπορούν να προγραμματιστούν, ώστε να επιτελούν μια συγκεκριμένη λειτουργία, όπως να αποθηκεύουν δεδομένα ή να εκτελούν συναλλαγές.

Με το blockchain, αλλά και τα Smart Contracts να έχουν διευκρινιστεί και καθώς πλησιάζουμε στην ολοκληρωμένη οπτική του θέματος, ας περιγράψουμε λίγο την διαδικασία των εκλογών.

Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, οι πολίτες πηγαίνουν στα εκλογικά κέντρα, όπου τους δίνεται η επιλογή, μέσω ψηφοδελτίων, να ψηφίσουν ανάμεσα σε ένα αριθμό κομμάτων, ενός λευκού και τη δυνατότητα μιας άκυρης ψήφου.

Τα λευκά και τα άκυρα ψηφοδέλτια δεν συγκαταλέγονται στα έγκυρα και άρα δεν καταμετρώνται στη διαδικασία, αυξάνοντας έτσι αναλογικά τα ποσοστά των κομμάτων. Τα λευκά αποτελούν συνειδητή επιλογή του ψηφοφόρου, ενώ τα άκυρα μπορεί να προκύψουν εσκεμμένα ή εν αγνοία του ψηφοφόρου. Στην δεύτερη περίπτωση ο ψηφοφόρος μπορούμε να πούμε ότι «χάνει» την ψήφο του, ενώ ήθελε να συμμετάσχει κανονικά στη διαδικασία.

Για τη διεκπεραίωση της διαδικασίας δημιουργούνται εκλογικά τμήματα, τα οποία στελεχώνονται από την εφορευτική επιτροπή και έναν δικαστικό αντιπρόσωπο, άτομα που είναι υπεύθυνα για τη σωστή διεκπεραίωση της διαδικασίας.

Δικαστική αντιπρόσωπος ελέγχει την κάλπη σε ένα από τα 39.061 Εκλογικά τμήματα πριν ξεκινήσουν οι διαδικασίες της ψηφοφορίας. | ΑΠΕ-ΜΠΕ/Παντελής Σαίτας

Τα εκλογικά αυτά τμήματα, στις ευρωεκλογές του 2019 μετρήθηκαν στο εξαιρετικό νούμερο των 39.061.

Έστω λοιπόν για κάθε εκλογικό τμήμα ότι έχουμε εφορευτική επιτροπή των τεσσάρων ατόμων, συν έναν δικαστικό αντιπρόσωπο, και έτσι έχουμε –μόνο για να τρέξει η διαδικασία– 195.305 ανθρώπους. 195.305 άνθρωποι! Σε 39.061 τμήματα…

Χρειάζεται μια βαθιά ανάσα για να αντιληφθούμε το μέγεθος της σπατάλης. Και όταν λέμε σπατάλη δεν εννοούμε τα λεφτά που χρειάζονται (που είναι εξωφρενικά πολλά), δεν μιλάμε για το χαρτί που απαιτείται (που είναι εξωφρενικά πολύ), δεν μιλάμε για τις ανθρωποώρες (που είναι εξωφρενικά πολλές), μιλάμε για τη σπατάλη της διαδικασίας αυτής καθ’ αυτής.

Το τερατούργημα που έχουμε δημιουργήσει είναι ένα δίκτυο 39.061 κόμβων (εκλογικά τμήματα) που ανάγεται σε ένα δίκτυο 195.305 ανθρώπων (εφορευτική συν δικαστικοί). Θεωρούμε, ή μάλλον ελπίζουμε, ότι η διαδικασία σε ένα τέτοιο δίκτυο ανθρώπων διεκπεραιώνεται σωστά, με διαφάνεια και ειλικρίνεια. Εδώ πέντε ανθρώπους αν τους βάλεις να αντιγράψουν πιστά ένα κέικ σοκολάτας θα κάνουν κάποιο λάθος, πώς έχουμε την αφέλεια ότι δεν θα γίνει κάποιο λάθος όταν μιλάμε για αυτά τα νούμερα; Και αναφέρω μόνο το «εν αγνοία» λάθος. Το «εν γνώσει» είναι άλλη ιστορία. Δηλαδή, η εκ προθέσεως διαστρέβλωση των αποτελεσμάτων.

Ένας σταυρός εδώ, ένας σταυρός εκεί, ένα ψηφοδέλτιο που έλειπε από τη στοίβα που δώσαμε στον πολίτη, έλα μωρέ αυτά γίνονται! Πώς να ελέγξεις αυτό το ασύλληπτα περίπλοκο ανθρώπινο δίκτυο; Δεν γίνεται. Και γι’ αυτό γίνονται λάθη. Εν γνώσει και εν αγνοία.

Προετοιμασία εκλογικού υλικού για τις βουλευτικές εκλογές.

Ερχόμενοι στην ουσία του άρθρου, πώς θα μετατρέψουμε την δύστροπη εκλογική διαδικασία σε κάτι σύγχρονο με την χρήση του blockchain, βελτιώνοντας σημαντικά την κατάσταση;

Αρχικά είπαμε ότι για την υλοποίηση και τη διατήρηση ενός blockchain δικτύου χρειαζόμαστε κόμβους. Απλοϊκά, πριν, ορίσαμε τους κόμβους ως «υπολογιστές», αλλά φυσικά μιλάμε για οντότητες πίσω από τους υπολογιστές. Αυτοί οι κόμβοι, όπως εξηγήσαμε διατηρούν τις κόπιες του λογιστικού βιβλίου (ledger), υπογράφουν τις συναλλαγές (εισροές δεδομένων) και κατά συνέπεια καθορίζουν αν μια συναλλαγή θα γραφτεί ή όχι στο blockchain. Ποιοι λοιπόν θα μπορούσαν να είναι οι κόμβοι στο δικό μας εκλογικό-blockchain;

Αυτοί που είναι αρμόδιοι για τη σωστή διεκπεραίωση της διαδικασίας. Για παράδειγμα, ένας κόμβος θα μπορούσε να ανήκει στον Αρειο Πάγο, ένας στην Αστυνομία, ένας σε ένα ανώτατο τεχνολογικό ίδρυμα, ένας σε κάθε κόμμα, και άλλοι 10 κόμβοι σε τυχαία επιλεγμένους πολίτες, που πληρούν κάποιες βασικές προϋποθέσεις.

Φυσικά, τα παραπάνω αποτελούν παράδειγμα και για τον ορισμό των κόμβων θα χρειαστεί ειδική έρευνα. Το νόημα είναι ότι το blockchain δίκτυο θα στηθεί και θα «ζει» με κόμβους που θα είναι υπεύθυνοι για τη σωστή, μη διαβλητή, διαδικασία. Και μόνο όταν υπάρχει ομοφωνία (consensus) των κόμβων θα περνάει μια συναλλαγή (ψήφος) στο blockchain δίκτυο.

Αφού λοιπόν ορίσαμε τους κόμβους, ας προχωρήσουμε συγκεκριμένα στη διενέργεια της ψηφοφορίας. Πώς θα ψηφίζει ο πολίτης;

Ο πολίτης θα εισέρχεται από το σπίτι του, τον υπολογιστή ή το κινητό του, σε μια ασφαλή, εύκολη στη χρήση, υπέροχη ιστοσελίδα και θα «ρίχνει» την ψήφο του.

Τέλος, πώς θα καταμετρούνται οι ψήφοι; Εδώ έρχονται τα Smart Contracts.

Στο εκλογικό-blockchain θα υπάρχει ένα Smart Contract για κάθε εκλογική αναμέτρηση, ένα για βουλευτικές εκλογές, ένα για ευρωεκλογές, περιφερειακές.. καταλάβατε. Τα Smart Contracts θα είναι προγραμματισμένα να καταχωρούν την ψήφο του πολίτη, να διασφαλίζουν την μοναδικότητα της ψήφου, για παράδειγμα με τον αριθμό δελτίου ταυτότητας, και φυσικά να προστατεύουν οποιαδήποτε πληροφορία είναι ευαίσθητη, με σκοπό να διατηρηθεί η μυστικότητα της ψήφου.

Όταν λοιπόν ο πολίτης θα εισέρχεται στην ιστοσελίδα και θα «ρίχνει» την ψήφο, στο πίσω μέρος θα καλείται το ανάλογο Smart Contract και θα προχωράει η διαδικασία.

Τα παραπάνω περιγράφουν σε ένα υψηλό επίπεδο την διαδικασία των blockchain-εκλογών.

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν τι πετυχαίνουμε; Αρχικά, είμαστε σίγουροι ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να αλλάξει με τίποτα (αμετάβλητο – immutable), θα είναι αυτό ακριβώς που «έριξαν» οι πολίτες. Μειώνεται επίσης δραματικά η πιθανότητα κάποιου «εν αγνοία» λάθους καθώς το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδικασίας θα γίνεται αυτοματοποιημένα.

Δεν θέλουμε τεχνολογία για την τεχνολογία, ούτε τέχνη για την τέχνη. Τα θέλουμε όταν έχουν νόημα

H πληροφορία που εισάγεται στο blockchain θα ελέγχεται από τους κόμβους (αποκεντρωμένο – decentralized), που όπως είπαμε θα είναι προσεκτικά επιλεγμένοι, ξεκινώντας από την δικαιοσύνη μέχρι απλούς πολίτες, εξαφανίζοντας έτσι το «εν γνώση» λάθος.

Όλοι οι πολίτες θα έχουν την δυνατότητα, μετά το πέρας της διαδικασίας, να ανασύρουν το αποτέλεσμα από τα σπίτια τους (ανοιχτό βιβλίο – open ledger) και αν θέλουν, μπορούν να κάνουν την καταμέτρηση και μόνοι τους, χωρίς να βασίζονται στο κάθε κανάλι και την κάθε εταιρεία στατιστικής.

Δεν θα είναι δυνατό για κάποιον να διαλέξει άκυρο εν αγνοία του, οπότε πολίτες που πράγματι κατά λάθος «έχαναν» την ψήφο τους, θα εκλείψουν. Επίσης, δεν θα βάζουμε σε υπηρεσία 195.305 έλληνες πολίτες, δεν θα καταστρέφουμε ένα δάσος για το χαρτί, δεν θα σπαταλάμε τα λεφτά μας και δεν θα βασιζόμαστε σε ένα δύστροπο δίκτυο για το εκλογικό αποτέλεσμα.

Αυτά είναι τα πράγματα, απλά, όχι απλοϊκά.

Προβλέποντας κάποιες σεβαστές ενστάσεις στα παραπάνω θα προσπαθήσω να απαντήσω σε υποθετικές ερωτήσεις. «Σωστά ρε Νικόλα, αλλά τι θα γίνει με αυτούς που δεν έχουν υπολογιστή, σμάρτφον και Ιντερνετ;» Πρώτον, ο ρυθμός των ανθρώπων που έχουν πρόσβαση στο Ιντερνετ έχει αυξηθεί δραματικά.

Δεύτερον, οποιοσδήποτε δεν έχει πρόσβαση στο Ιντερνετ, κατά πάσα πιθανότητα θα έχει ο φίλος του ή ο γείτονάς του ή ο φίλος-γείτονάς του.

Τρίτον, θα είχε πολύ ενδιαφέρον μια έρευνα που θα καταμετρήσει πόσοι πολίτες δεν θα ψηφίσουν ελέω μη παροχής Ιντερνετ (ωιμέ!) και πόσοι δεν ψηφίζουν τώρα γιατί βαριούνται να σηκωθούν από τον υπολογιστή και το κινητό τους, δηλαδή από το Ιντερνετ.

Τέταρτον, έστω ότι θέλουμε να πιάσουμε τη μερίδα του πληθυσμού που δεν έχει πρόσβαση στο Ιντερνετ, κάτι που είναι όντως σημαντικό για τη δημοκρατία. Ωραία, αντί για 39.061 εκλογικά τμήματα ας έχουμε ένα σημαντικά μικρότερο αριθμό από εκλογικά-ιντερνετικά-τμήματα που θα πηγαίνουν οι φίλοι συμπολίτες να ψηφίσουν με την βοήθεια ειδικών.

«Ωραία αυτά που μας λες, και πώς θα ξέρουμε ότι αυτός που μπήκε να ψηφίσει από το σπίτι του είναι πραγματικά αυτός που λέει ότι είναι;» Πολύ καλή ερώτηση. Το θέμα αυτό στο χώρο της τεχνολογίας το έχουμε λύσει. Εταιρείες όπως η Revolut και η Ν26 (ηλεκτρονικές τράπεζες) έχουν υιοθετήσει το Online Customer Onboarding, τον τρόπο δηλαδή να κάνουν 100% ταυτοποίηση μέσω ίντερνετ, ενώ η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος δουλεύει, ήδη, σε αυτό και θα το λανσάρει στο επόμενο διάστημα. Και μιλάμε για Τράπεζες, που είναι υποχρεωμένες να κάνουν ολοκληρωμένο και σκληρό KYC (Know Your Customer).

Το KYC για όσους δεν γνωρίζουν είναι αυτή η υπέροχη διαδικασία που μας ζητούν οι Τράπεζες για να γίνουμε πελάτες τους, όπου φτιάχνουμε έναν ωραίο φάκελο με μπόλικα χαρτιά και πηγαίνουμε στο κατάστημα για να δώσουμε ταυτότητα, λογαριασμούς ΔΕΚΟ, λογαριασμούς κινητών, εκκαθαριστικό, τη λίστα από το σουπερμάρκετ και την απόδειξη από τα τελευταία μπουζούκια που χαρήκαμε την Πρωτοχρονιά ακούγοντας Ρέμο στο «Αθηνών Αρένα».

Αυτά έχουν τελειώσει, καθώς με μια κάμερα και ένα έγγραφο στο χέρι (ταυτότητα, διαβατήριο) μπορεί ο υπολογιστής να αναγνωρίζει με την μαγεία που λέγεται computer vision, ή αλλιώς όραση υπολογιστών, αν είσαι αυτός που λες ότι είσαι.

Συνεπώς, υπάρχει η δυνατότητα για πλήρη online ταυτοποίηση και είναι κάτι που συμβαίνει, σήμερα, από Τράπεζες.

«Έχεις δίκιο, αλλά πώς θα ξέρει ο πολίτης ότι η διαδικασία που γίνεται από πίσω είναι πράγματι η σωστή;» Σημαντική ένσταση, είπαμε όμως ότι το blockchain είναι ανοιχτό να το διαβάσει ο κάθε πολίτης, ανεξάρτητα από το αν είναι κόμβος ή όχι. Είπαμε επίσης, ότι ο κώδικας που εκτελούν τα Smart Contracts είναι και αυτός ανοιχτός, οπότε οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να τον διαβάσει και να διαπιστώσει μόνος του αν γίνεται σωστά η διαδικασία και αν η λογική που εφαρμόζεται είναι η ορθή.

Blockchain λοιπόν, στην εκλογική διαδικασία; Δεν πιστεύω ότι είναι εύκολο. Πιστεύω ότι είναι μια λύση. Η δημοκρατία είναι από τις σημαντικότερες κατακτήσεις του ανθρώπινου είδους και της ανθρώπινης διανόησης. Όπως κάποιοι εργάστηκαν σκληρά για να την σκεφτούν έτσι και εμείς πρέπει να εργαστούμε σκληρά για να την διατηρήσουμε. Δεν θέλουμε τεχνολογία για την τεχνολογία, ούτε τέχνη για την τέχνη. Τα θέλουμε όταν έχουν νόημα.

Πηγή: Protagon.gr

Γελώντας με τον θάνατο των άλλων

Από

anixneuseis

July 6, 2019

Αλέκος Παπαναστασίου 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019. protagon.gr

Με τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στον Σρόιτερ οι image makers ήθελαν να μας δείξουν έναν «άνθρωπο του λαού» μέσα στο πρωθυπουργικό Μέγαρο. Ηθελαν να δείξουν αυθεντικό Τσίπρα και αυθεντικό έδειξαν. Γι’ αυτό και άφησαν το απόσπασμα όπου γελά τρανταχτά, ενθυμούμενος την πτώση ενός ελληνικού μαχητικού

Ηταν ο Τσίπρας που αγαπήσαμε. Τέλος πάντων ο Τσίπρας που αγάπησε ένα σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος. Ευδιάθετος, άμεσος, με μισοσηκωμένα τα μανίκια ενός λευκού πουκάμισου που ζορίζει τα κουμπιά στην κοιλιά, με το τσιτωμένο μπλε παντελόνι που σηκώνεται και αποκαλύπτει τις κάλτσες, με δυο καρέκλες και ένα τραπεζάκι μπροστά στο τζάκι του Μαξίμου –σε άλλες περιπτώσεις θα ανακοίνωνε επιδόματα. Αλλά δεν ήταν αυτή η περίπτωση.

Η συνέντευξη στον Αντώνη Σρόιτερ ήταν για να δείξει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ως ο άνθρωπος του λαού μέσα στο πρωθυπουργικό Μέγαρο. Να περιγράψει πώς ντύνεται το πρωί, να πει ότι πηγαίνει αυτός τα παιδιά σχολείο και να αναλογιστεί από πότε έχει να πάει σουπερμάρκετ να ψωνίσει καλούδια για να μαγειρέψει η κυρά Μπέτυ τις σπεσιαλιτέ της. Κάποια στιγμή, στο πλαίσιο αυτής της ανθρώπινης προσέγγισης, η κουβέντα πήγε στις πρώτες του στιγμές ως Πρωθυπουργός στο Μαξίμου. Ο κ. Τσίπρας άρχισε να γελά. Θυμήθηκε, μη μπορώντας να συγκρατήσει τα γέλια του, που χτυπούσε το τριψήφιο τηλέφωνο, που δεν το έβρισκε, που το σήκωσε και τελικά ήταν ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ για να του ανακοινώσει ότι έπεσε ένα μαχητικό σε επίδειξη στην Ισπανία. Τι ποδαρικό! Τρανταχτά γέλια αυτή τη φορά από τον κ. Τσίπρα. Αν ήταν συνέντευξη του Λάλα θα έγραφε «(γέλια)», ήταν όμως συνέντευξη του Σρόιτερ και το πλάνο δείχνει τον δημοσιογράφο του Alpha να παγώνει.

Ο Πρωθυπουργός της χώρας γελούσε τρανταχτά με ένα περιστατικό που αφορούσε τον τραγικό θάνατο δύο σμηναγών, του Αθανάσιου Ζάγκα και του Παναγιώτη Λάσκαρη. Οχι μόνο γελούσε αλλά δεν κατάλαβε καν τι έκανε –αν το είχε καταλάβει θα φρόντιζαν οι σύμβουλοί του στα της επικοινωνίας να ζητήσουν να κοπεί το στιγμιότυπο αφού η συνέντευξη ήταν μαγνητοσκοπημένη. Αλλά δεν το έκοψαν.

Ο Αλέξης Τσίπρας θυμάται την πρώτη του εμπειρία στο Μέγαρο Μαξίμου το 2015 – να ενημερώνεται από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ για την πτώση του F-16 στην Ισπανία, που κόστισε τη ζωή στους Σμηναγούς Παναγιώτη Λάσκαρη & Αθανάσιο Ζάγκα – και *γελάει*. Οι πεσόντες μας αξίζουν μεγαλύτερο σεβασμό. pic.twitter.com/WuqNFsI1AV

— The Greek Analyst (@GreekAnalyst) July 4, 2019

Οι image makers τού «άχαστου», του πολιτικού που «πιάνει πουλιά στον αέρα», του ηγέτη που «μεγάλωσε σε μια γειτονιά της Αθήνας», ήθελαν να δείξουν αυθεντικό Τσίπρα και αυθεντικό έδειξαν: Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας άνθρωπος που μιλάει για τον θάνατο δύο συνανθρώπων μας και γελά. Τρανταχτά. Αυτός είναι! Κάτι βέβαια είχαμε υποψιαστεί.

Στο Μάτι πήγε μία εβδομάδα μετά, εν κρυπτώ και ξημερώματα για να μη συναντήσει συγγενείς θυμάτων, μην χρειαστεί να τους παρηγορήσει –ίσως να πάσχει από ένα είδος συναισθηματικής αναπηρίας που τον καθιστά ανίκανο να κάνει κάτι τέτοιο, μολονότι εκ της θέσεώς του κάτι τέτοιο επιβάλλεται.

Εναν χρόνο τώρα δεν έχει επισκεφτεί έναν εγκαυματία. Στους κατοίκους της περιοχής είπε ότι αν τους έδινε δύο χιλιάρικα θα τα σπατάλαγαν. Στη συνέντευξη του ΣΚΑΪ υπερασπίστηκε το δικαίωμά του να κάνει διακοπές σε κότερο ενώ οι υπόλοιποι μετρούσαν νεκρούς και καμένες περιουσίες. Δεν είναι κακό να γελάς με τον θάνατο. Οι πιο θαρραλέοι άνθρωποι είναι αυτοί που ενώ φοβούνται τον θάνατο, γελούν ενώπιόν του. Αλλά ο κ. Τσίπρας δεν εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία. Ο κ. Τσίπρας έδειξε ότι είναι ένας άνθρωπος που γελά με τον θάνατο των άλλων…

Πηγή: Protagon.gr

Τέσσερα χρόνια κλάμα να πάει χαμένο;

Από

anixneuseis

July 5, 2019

Αγγελος Κωβαίος 4 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019 protagon.gr

Η εφετινή 5η Ιουλίου είναι μάλλον η πιο επώδυνη από όλες τις προηγούμενες για την Μπέτυ Μπαζιάνα. Λογικά και κατά τα όσα έχει δηλώσει, θα την πάρουν τα κλάματα. Μόνο που θα είναι για κάτι που όλοι θέλουν να ξεχάσουν. Αν και φέτος έχει και άλλους λόγους.

Είναι ένα από τα δεδομένα της περιόδου που διανύσαμε. Εδώ και τέσσερα χρόνια, με το που ξημερώνει 5η Ιουλίου, η Μπέτυ Μπαζιάνα «τα μπήγει». Κλαίει και οδύρεται, αν και δεν είναι ξεκάθαρο για ποιον ακριβώς λόγο. Κλαίει που ο καλός της αγνόησε το 62% των παραπλανημένων από τις αυταπάτες του και μετά το δημοψήφισμα εκείνης της ημέρας του 2015 δεν ηγήθηκε μίας θριαμβευτικής πορείας προς τον όλεθρο; Προτιμούσε αυτό δηλαδή; Κλαίει επειδή εκείνη την ημέρα κατάλαβε και εκείνη ότι χάθηκε για πάντα η αριστερή αγνότητα; Αυτή η απώλεια είναι πάντα ένα σοκ και δικαιολογεί το κλάμα…

Κλαίει, επειδή οι φασιστικές μπότες της Ευρώπης πάτησαν στον σβέρκο τους ηρωϊκούς Ελληνες που θέλησαν να αλλάξουν τον ρου της Ιστορίας, χορεύοντας τσάμικο στο Σύνταγμα;

Φάνηκε πως το ξεπέρασε γρήγορα, καθώς στα ευρωπαϊκά σαλόνια δεν έδειξε να κακοπερνά στα χρόνια που ακολούθησαν. Το μόνο άγνωστο είναι τι κάνει ο Αλέξης Τσίπρας τόσα χρόνια που κλαίει η σύντροφός του. Την κοιτάζει με εκείνο το αφοπλιστικό συγκαταβατικό και πονηρό χαμόγελο και προσπαθεί να την ηρεμήσει; Την αγνοεί ή προσπαθεί να την πείσει να το πάρει απόφαση; Φεύγει από το σπίτι από νωρίς γιατί δεν αντέχει και αυτό μέσα σ’ όλα τα άλλα; Μήπως κλαίει κι εκείνος μαζί; Μάλλον απίθανο.

Λογικά η εφετινή 5η Ιουλίου θα είναι άλλη μία επώδυνη ημέρα για την κυρία Μπαζιάνα. Εκείνη θα κλαίει για κάτι που όλοι οι άλλοι θέλουν να ξεχάσουν ή έχουν ξεχάσει ήδη για οποιονδήποτε λόγο. Και θα πρέπει να παρακολουθήσει κάποια προεκλογική ομιλία ή συνέντευξη του συντρόφου της, με ένα προσποιητό και φορετό χαμόγελο. Παρόλο που όλοι θα ξέρουν ότι κατά βάθος θέλει να κλάψει. Ακόμη και επειδή θα θυμάται πώς οι πλατείες γέμιζαν το 2015 και οι ηρωικοί αλαλαγμοί έπνιγαν κάθε άλλη φωνή, ενώ τώρα αδειάζουν στα μουγκά… Οι φήμες λένε ότι, σε συνέχεια των όσων μετέδωσαν προ εβδομάδων τα φιλοκυβερνητικά μέσα για την «έφοδο» της κυρίας Μπαζιάνα στο Μαξίμου αμέσως μετά την ήττα των ευρωεκλογών, η πρωθυπουργική σύντροφος με κόπο και μεγάλη προσπάθεια συγκρατεί τα νεύρα της αυτές τις μέρες.

Θεωρεί ότι τα πράγματα έπρεπε και μπορούσαν να έχουν γίνει αλλιώς, ότι διάφοροι έκαναν ασυγχώρητα λάθη και ότι η εξουσία που δεν είχαν καταλάβει όσο βρίσκονταν στην κυβέρνηση, θα μπορούσε να είναι ακόμη μία ρεαλιστική επιδίωξη. Κάτι σαν «περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις», που λέει και ο Ποιητής. Αυτό μάλιστα, είναι ένας λόγος για κλάμα…

Πηγή: Protagon.gr

Η Επιστημονική και Τεχνολογική Επανάσταση (ΕΤΕ) πέρα από την Αριστερή και την Δεξιά Πολιτική.

Από

anixneuseis

July 5, 2019

του Νίκου Ιντσεσίλογλου, Ομότιμου Καθηγητή ΑΠΘ.

Η ΕΤΕ (Επιστημονική και Τεχνολογική Επανάσταση) υποστηρίζει την επιστημονικά θεμελιωμένη άποψη ότι οι μηχανές και ειδικότερα η σύγχρονη ηλεκτρονική τεχνολογία θα υποκαθιστά όλο και περισσότερο την ανθρώπινη εργασία, η οποία και εξ αυτού του λόγου θα καθίσταται όλο και ολιγότερο σημαντική ως συντελεστής παραγωγής, στον εκάστοτε παρόντα χρόνο, λόγω κυρίως της όλο και μεγαλύτερης ενσωμάτωσης της παρελθούσας “νεκρής” εργασίας στις μηχανές που παράγουν άλλα μηχανήματα και αυτά με τη σειρά τους νέα προϊόντα.

Αυτή η σχετική και προοδευτική απαξίωση της «ζωντανής» εργασίας (κυρίως της μη εξειδικευμένης και τεχνολογικά μη αναγκαίας εργασίας) ως συντελεστή παραγωγής, ευτελίζει, ως ένα βαθμό, την τιμή αμοιβής αυτής της μη αναγκαίας και “περισσευούμενης” στον χώρο της παραγωγής, λόγω τεχνολογικής ανάπτυξης, εργασίας. Επομένως, παρά τον αυξημένο παραγόμενο (ενεργά ή και δυνητικά) πλούτο λόγω της τεχνολογικής προόδου, η συμμετοχή (συνολικά) των εργαζομένων σε αυτόν τον πλούτο θα βαίνει μειούμενη, στο βαθμό που η «ζωντανή» εργασία, ως συντελεστής παραγωγής, θα βαίνει, διαρκώς και σε όλο και περισσότερους τομείς , απαξιούμενη ή ολιγότερο αναγκαία.

Επειδή, όμως, οι περισσευούμενοι, στον χώρο της εργασίας, λόγω τεχνολογικής προόδου, εργαζόμενοι είναι απαραίτητοι (για την κερδοφορία των επιχειρήσεων, που εξασφαλίζει την επιβίωσή τους και τονώνει τις επενδύσεις, καθώς επίσης και για λόγους κοινωνικής συνοχής) ως καταναλωτές των παραγόμενων (ενεργά ή δυνητικά) σε αυξημένες, λόγω τεχνολογικής προόδου, ποσότητες αγαθών, θα πρέπει κατά κάποιο τρόπο να αμείβονται (για την εξασφάλιση των απαραίτητων για την κατανάλωση εισοδημάτων), προκειμένου η κατανάλωση να απορροφά τα σε σχετική αφθονία, λόγω τεχνολογικής προόδου, παραγόμενα αγαθά. Αφού, όμως, η εργασία τους δεν είναι απαραίτητη στην παραγωγική διαδικασία, η αμοιβή τους (που είναι εξασφάλιση του απαραίτητου για την κατανάλωση εισοδήματος) θα πρέπει, ως ένα βαθμό τουλάχιστον, να μη βρίσκεται σε άμεση εξάρτηση από την παρεχόμενη από αυτούς άμεση «ζωντανή» εργασία. Έτσι, η αμοιβή αυτών των ανθρώπων, των οποίων η εργασία καθίσταται, λόγω τεχνολογικής προόδου, μη αναγκαία στην παραγωγική διαδικασία, θα πρέπει να εξαρτάται όχι τόσο από την από αυτούς παρεχόμενη εργασία (αφού αυτή δεν είναι δυνατό να παρασχεθεί για λόγους δομικούς της παραγωγικής διαδικασίας), αλλά από κάτι άλλο. Αυτό το άλλο είναι η απασχόληση. Η απασχόληση κυρίως σε τομείς δραστηριοτήτων όπου ο χρόνος απασχόλησης είναι δυνατόν να υπολογιστεί και μετρηθεί (π.χ. διαρκής εκπαίδευση, συμμετοχή σε σεμινάρια κάθε είδους και σε κάθε είδους οργανωμένη δραστηριότητα), καθώς επίσης και απασχόληση μέσω επιμήκυνσης του αμειβόμενου χρόνου για γονικές άδειες και γενικότερα για την επίβλεψη και φροντίδα τέκνων, μέχρι τουλάχιστον τρία έτη (πέραν των κάθε είδους «προνομίων» και επιδομάτων για τις πολύτεκνες οικογένειες).

Έτσι, η σχέση: «εργασία – αμοιβή» αντικαθίσταται, ως ένα βαθμό, από τη σχέση: «απασχόληση – αμοιβή». Ως ένα βαθμό, διότι αυτή η υποκατάσταση δεν αφορά όλους τους τομείς της παραγωγικής διαδικασίας και διότι η αμοιβή για την απασχόληση δεν πρέπει να λειτουργεί αποτρεπτικά ως αντικίνητρο για την είσοδο στην εργασία, όταν αυτή η είσοδος καθίσταται απαραίτητη για την παραγωγική διαδικασία.

Η πραγμάτωση αυτού του σεναρίου εξέλιξης των αναπτυγμένων τεχνολογικά κοινωνιών σκοντάφτει κυρίως στο γεγονός ότι υπάρχει σε μεγάλο βαθμό παγκοσμιοποίηση στη διακίνηση κεφαλαίων και προϊόντων. Έτσι, υπάρχουν χώρες, όπως η Κίνα και η Ινδία, που παρά την τεχνολογική τους ανάπτυξη, διατηρούν χαμηλό κόστος παραγωγής λόγω χαμηλών αμοιβών στους εργαζομένους, και έχουν γενικότερα χαμηλό βιοτικό επίπεδο του λαού τους και είναι ταυτόχρονα έντονα εξαγωγικές. Όσο τα με χαμηλό κόστος παραγόμενα προϊόντα των χωρών αυτών θα εισέρχονται ελεύθερα στις λοιπές τεχνολογικά αναπτυγμένες χώρες, αυτές οι τελευταίες δεν θα είναι σε θέση να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων κι ούτε να εφαρμόσουν κανενός είδους πολιτική αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου. Αυτό θα συμβεί, διότι η τυχόν καθ’ οιονδήποτε τρόπο αύξηση των εισοδημάτων των εργαζομένων, δεν θα προκαλέσει αύξηση της ζήτησης των ενδοχωρίως παραγομένων προϊόντων, αλλά αύξηση των εισαγωγών από άλλες χώρες με φτηνό εργατικό δυναμικό.

Η λύση στο εν λόγω πρόβλημα, προκειμένου να αρθούν τα εμπόδια στην εφαρμογή του σχεδίου της ΕΤΕ (Επιστημονική και Τεχνολογική Επανάσταση), μπορεί λογικά να έχει τρία σκέλη, τα οποία ως εφαρμόσιμες πολιτικές προτείνονται είτε διαζευκτικά είτε και σε συνδυασμό η κάθε μια με τις δύο άλλες:

1) Βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και αύξηση των αμοιβών των εργαζομένων στις εξαγωγικές χώρες.

2) Εφαρμογή ενός ήπιου και ορθολογικά στοχευμένου προστατευτισμού από τις λοιπές τεχνολογικά αναπτυγμένες χώρες, με την ελπίδα ότι και οι εξαγωγικές χώρες θα συρθούν για λόγους και δικού τους συμφέροντος σε διεθνείς διαπραγματεύσεις για τον εξορθολογισμό και μια προς αμοιβαίο όφελος νέα ρύθμιση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών.

3) Ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και προστασία του περιβάλλοντος.

Νικόλαος Γ. Ιντζεσίλογλου,
Νομικός- Κοινωνιολόγος
Ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ
τέως Κοσμήτορας της Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ

1...2,6432,6442,645...3,033 Σελίδα 2,644 από 3,033

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Grèce : Kyriakos Mitsotakis, le libéral qui veut faire tomber Tsipras

PORTRAIT. Ex-banquier, le chef du parti Nouvelle Démocratie (droite) multiplie les points communs avec Emmanuel Macron. Qui est l’homme qui pourrait être élu à la tête de la Grèce ?

Dynasties et clans

Face au mammouth

L’administration Trump qualifiée « d’inepte » par l’ambassadeur britannique

Des câbles diplomatiques publiés entre 2017 et aujourd’hui ont fuité, le diplomate y dresse un panorama particulièrement pessimiste de la présidence.

Les « fake news » sont « véridiques »

« Des relations solides »

Ευάγγελος Κάσσος: Από τα θρανία του 1ου ΓΕΛ Καρδίτσας στα έδρανα του Harvard!!!

Η συνωμοτική συνεργασία των ελλήνων κομμουνιστών με την Αλβανία του Ενβέρ Χότζα (1943-1974)

Μπορεί η Τουρκία να δημιουργήσει νέα Ίμια;

The Name Dispute after the July 7 Greek elections

EPA-EFE/ORESTIS PANAGIOTOU

Πώς να αντιμετωπιστεί η Τουρκία

Τι κάνει η Τουρκία στη Λιβύη;

Γίνονται εκλογές με blockchain;

Γελώντας με τον θάνατο των άλλων

Τέσσερα χρόνια κλάμα να πάει χαμένο;

Η Επιστημονική και Τεχνολογική Επανάσταση (ΕΤΕ) πέρα από την Αριστερή και την Δεξιά Πολιτική.