Αρχική Blog Σελίδα 2476

Μερικές επισημάνσεις τακτικής.

Από
anixneuseis
-
1


ΔΥΟ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
α.- Η Ελλάδα δεν αποκλείεται να έρθει σε σύγκρουση με την Τουρκία. Αυτό όποιος δεν αντέχει να το ακούει ας καθίσει σπίτι και ας βλέπει ευχάριστες τηλεοπτικές σειρές.
β.-Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης αλλά ισχυρές ένοπλες δυνάμεις αυξάνουν την πιθανότητα επιτυχίας.
Η ΤΑΚΤΙΚΗ
1.-Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Έβρο. Κακώς η κυβέρνηση εκνευρίστηκε με όσους της πρότειναν βίαιη εκδίωξη των Τούρκων (δεν μπαίνω στη συζήτηση αν εγκαταστάθηκαν ή όχι, δεν έχω ιδίαν αντίληψη.Ως παράδειγμα αναφέρομαι). Στο ερώτημα γιατί κακώς, η απάντηση είναι πως σίγουρα θα έγιναν διπλωματικές διαβουλεύσεις. Η κυβέρνηση θα ζητούσε αποχώρηση ων Τούρκων. Θα μπορούσε να επικαλεστεί και την πίεση της κοινής γνώμης για να εκδηλώσει την αποφασιστικότητά της και προς διεθνή κέντρα και προς την Τουρκία. Του είδους: “και να θέλω να μην κάνω τίποτε δεν μπορώ γιατί έχω μια εξαγριωμένη κοινή γνώμη. Θα κλιμακώσω στρατιωτικά”. Ελπίζω να έγινε αντιληπτό.
2.-Η κυβέρνηση να κάνει σαφές urbi et orbi και να ετοιμάσει την κοινή γνώμη (εικονικά (να φαίνεται) αλλά πραγματικά), για μια μακροχρόνια αντιπαράθεση με την Τουρκία σε στρατιωτικό επίπεδο. Να καταστήσει σαφές πως η απώλεια σπιθαμής εδάφους, θαλάσσιας ή εναέριας κυριαρχίας θα ανοίξει το ασκό του αιόλου όχι για θερμό επεισόδιο. Η περιοχή θα καταστεί ασταθής μέχρι την αποκατάσταση του status quo ante.
Αν επιδειχθεί αποφασιστικότητα και προετοιμασία προς αυτήν την κατεύθυνση, θα ληφθεί υπόψη απο όπου δει.
Οι Τούρκοι αν δεν διασφαλίσουν όρους επιτυχίας δύσκολα μπαίνουν σε περιπέτειες.

Ψυχρός Πόλεμος στους κόλπους της ΕΕ

Από
anixneuseis
-
0

ΝΑΤΟ προς Έλληνες: Τερματίστε τις σχέσεις σας με τη Ρωσία γιατί εμείς αυτό θέλουμε

Από
anixneuseis
-
0

Του Άρη Πετάση*

Πληθαίνουν τα Αγγλοσαξονικά ΜΜΕ που επιμένουν πως αυτοί, και όχι εμείς, θα πρέπει να  καθορίζουν την συμπεριφορά μας έναντι στην Ρωσία (και σύντομα έναντι στην Κίνα μια και εναντιώνονται στο «Δρόμο του Μεταξιού.)  Αναφέρω ενδεικτικά έντυπα:  Foreign Policy, Economist, BBC και Financial Times (FΤ). Το τελευταίο, στις 15 Μαΐου, 2020 δημοσίευσε μακροσκελή ανάλυση με τίτλο, «Η Μόσχα στην Μεσόγειο: η Κύπρος και οι Ρώσοι της». Προσέξτε το «οι Ρώσοι της». Δηλαδή, τα αδέλφια της.  Πληθαίνουν τέτοιου τύπου ανταποκρίσεις με βάση τις οποίες οι ΗΠΑ αποφάσισαν πως σε ότι αφορά τα ενεργειακά κοιτάσματα όλες οι θάλασσες ανά το παγκόσμιο από τώρα και στο εξής ανήκουν στην Αμερική – και σε κανένα άλλο!   Ανησυχητικός και ο υπότιτλος του συγκεκριμένου άρθρου, «Καθώς οι εντάσεις μεταξύ του Κρεμλίνου και της ΕΕ αυξάνονται, το μικρό νησί έχει γίνει τρυβλίο Petri (Petri dish)  δυτικών ανησυχιών».  Ο δημοσιογράφος πήρε και συνεντεύξεις κυρίως από τους συνήθεις ύποπτους.  Τα τελευταία ξένα δημοσιεύματα μου θυμίζουν την προπαγάνδα που δεχόταν η Κύπρος πριν από την εισβολή των Τούρκων το 1974: «ο Κάστρο της Μεσογείου» (για τον Μακάριο), «Κύπρος η Κούβα της Μεσογείου» και άλλες ανοησίες.  Μας ήθελαν να πιστέψουμε πως ο πρωθιερέας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρο ήταν κουμουνιστής και άθεος. Τροτσκιστής. Θεός φυλάξει!

Όταν διαβάσει κάποιος τον πρόσφατο αμερικάνικο νόμο Μενέντεζ («Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act of 2019») για άρση του εμπάργκο Αμερικανικών όπλων προς την Κύπρο θα φρίξει με τους όρους που βάζουν στην Κύπρο και που έχουν σχέση με την Ρωσία. Η Κύπρος θα πρέπει να απογυμνωθεί από τα λίγα όπλα που διαθέτει και που είναι Ρωσικά και βασικά θα πρέπει να τερματίσει τις σχέσεις της με την Ρωσία. Συγκεκριμένα (Παρ.(15) και (18)):  «Να παρακινήσει (ο νόμος) χώρες τής περιοχής (δες Κύπρο- Ελλάδα) να μην προσφέρουν λιμενικές υπηρεσίες σε Ρωσικά πλοία, που υποστηρίζουν την Κυβέρνηση της Συρίας και να υποστηρίξει (ο νόμος) τις προσπάθειες τους (των χωρών) να απενεργοποιήσουν Ρωσικό στρατιωτικό υλικό που έχουν στο οπλοστάσιο τους και να στραφούν σε  υλικό προερχόμενο από το ΝΑΤΟ και τους συμμάχους του.»

Ο νόμος προβλέπει και για αμερικάνικα δολάρια για «επιμόρφωση» της μελλοντικής ηγεσίας της Κύπρου ώστε να τυγχάνουν κανονικής πλύσης εγκεφάλου προτού αναλάβουν τον ρόλο που θα τους ανατίθεται. Ο νόμος Μενέντεζ κάλλιστα θα μπορούσε να είχε τον τίτλο, «Νόμος που προβλέπει για την ολοκληρωτική εξαφάνιση κάθε ρωσικού στοιχείου από την Κύπρο.»

Η συγκεκριμένη Αγγλοαμερικάνικη προπαγάνδα αναφέρει πως στην βάση της απογραφής πληθυσμού του 2011 στην Κύπρο ζούσαν 10,000 Ρώσοι, παρουσιάζοντας τον αριθμό σαν υπέρογκο.  Καμία αναφορά όμως στους 41,000 τούρκους στρατιώτες κατοχής και στους 300,000 έποικους  από την Ανατολία. Σύνολο: 341000 παράνομοι Τούρκοι πολλοί εκ των οποίων ένοπλοι.   Φαίνεται πως ζούμε ξανά το Ανατολικό Ζήτημα με διαφορετικά όμως χρώματα και με μια αποδυναμωμένη Βρετανία που παράδωσε τα ηνία στους Αμερικάνους.  Όπου, σύμφωνα με τον έγκριτο Βρετανό ιστορικό και γνώστη των Ελληνικών θεμάτων καθηγητή του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Beaton, η Ελλάδα παραμένει αποικία της Αμερικής από το 1947.  Με την διακυβέρνηση Σύριζα το αμερικάνικο αποικιοκρατικό καθεστώς της Ελλάδος έφθασε στο αποκορύφωμα ξαφνιάζοντας έτσι τους αδαείς που νόμιζαν πως το Σύριζα ήταν φιλελεύθερο, αριστερό κόμμα και άλλα ευτράπελα. Ακολούθησαν οι Πρέσπες, υπό αμερικάνικη επίβλεψη, και οι μάσκες του Σύριζα έγινα θρύψαλα.  Αναμένουμε να δούμε τι θα κάνει η σημερινή κυβέρνηση που μας εξέπληξε ευχάριστα και μας ενεθάρρυνε με τον χειρισμό της στον Έβρο και την απειλούμενη εισβολή εκατομμυρίων από την Τουρκία.

Λόγω του φόβου της Τουρκίας η Κύπρος σχεδόν πάντοτε διατηρούσε μια πολύ-επίπεδη εξωτερική πολιτική. Έχει αμέτρητες κακές εμπειρίες από το παρελθόν όπου έμενε πάντοτε αβοήθητη ακόμα και από την μητέρα Ελλάδα με το φρικιαστικό «η Κύπρος κείται μακράν») του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974, την βοήθεια της Αμερική προς την Τουρκία κατά την εισβολή και την Αγγλική διπλοπροσωπία.  Κυρίως, όμως, εύλογα θα μπορούσε κάποιος να διερωτηθεί γιατί η Κύπρος να χαλάσει τις σχέσεις της με μια φίλη  και ορθόδοξη στρατιωτική υπερδύναμη και να απογυμνωθεί τελείως στρατιωτικά; Ποίος ο λόγος; Ο αρθρογράφος του FΤ σημειώνει κάτι που του είπε συνομιλητής του, «πολλοί Έλληνες της Κύπρου εμπιστεύονται την Ρωσία περισσότερο από την Αμερική ή το Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ).  Νομίζουν πως η Ευρώπη ουδέποτε θα τους γλυτώσει εάν υπάρχει επεισόδιο με την Τουρκία. Αυτό τα λέει όλα.»  Αυτή πιστεύω είναι και η πεμπτουσία του όλου προβλήματος.  Γιατί οι Έλληνες επιμένουν να εμπιστεύονται και να συμπαθούν την Ρωσία και όχι την Αμερική ή το ΗΒ.  Απλά η Ρωσία ποτέ της δεν έκανε κακό στην Κύπρο και την τελευταία φορά που όλοι την κορόιδευαν για την δεινή οικονομική της κατάσταση μόνο η Ρωσία της δάνεισε ορισμένα δισεκατομμύρια.  Επίσης, όταν κανένας δεν παραχωρούσε οπλισμό στην Κύπρο, η Ρωσία προσέτρεξε σε βοήθεια.   Ακόμα και ς300 θα έφερνε στην Κύπρο εάν δεν ναυαγούσε την προσπάθεια ο τότε  Πρωθυπουργός της Ελλάδος και διαχειριστής της τραγωδίας των Ιμίων.

Σε επιστολή του προς το Ελληνο-Αμερικάνικο Ινστιτούτο ο Αμερικάνος Αναπληρωτής Υφυπουργός Εξωτερικών Mathew Palmer ανάφερε (προειδοποίησε!) πως η Κύπρος θα πρέπει να τερματίσει τις «τακτικές επισκέψεις Ρωσικών πολεμικών πλοίων στα Κυπριακά λιμάνια».  Γιατί, «η Ρωσική παρουσία αποτελεί αποσταθεροποιητικό παράγοντα στην Συρία». Και εμείς νομίζαμε πως η Τουρκία είναι η μόνη επεμβατική και αποσταθεροποιητική δύναμη στην Συρία αφού προηγουμένως η Αμερική φρόντισε να εγκαταλείψει στην τύχη τους όλους τους Κούρδους της περιοχής που αρχικά τους είχε ενθαρρύνει να πολεμήσουν και να θυσιάσουν 34,000 νεκρούς μαχητές.  Διαβάσαμε και τούτο στην FΤ, πως  διπλωμάτες της ΕΕ (χωρίς να αναφέρονται ονόματα) αγωνιούν δήθεν γιατί, «Η Κύπρος βρίσκεται πολύ κοντά στην Ρωσία»  και πως ο Πρόεδρος της Κύπρου το 2015 ήταν ο μοναδικός  πρόεδρος χώρας μέλους της ΕΕ που παραβρέθηκε στις εκδηλώσεις για την μεγαλειώδη παρέλαση στις 9 Μαίου για την νίκη στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.  Αντί να γράψει πως θα πρέπει να ντρέπονται όσοι δεν τιμούν την θυσία των 28 εκατομμυρίων Σοβιετικών ώστε να μην επικρατήσει ο φασισμός μέμφονται τον μόνο πρόεδρο που είχε αντίληψη του τι πρόσφερε τότε η Σοβιετική Ένωση προς ολόκληρο τον κόσμο.  Επίσης, δεν τους άρεσε η δήλωση του κύπριου Προέδρου προς στα ξένα ΜΜΕ που ήταν η εξής, «Υποστηρίζουμε αυτές τις χώρες –  συμπεριλαμβανόμενης και της Γαλλίας – που ευνοούν τον μεγαλύτερο διάλογο με την Ρωσία.»   Οι συγκεκριμένοι κύκλοι ισχυρίζονται πως λόγω της Κριμαίας θα πρέπει να απομονωθεί η Ρωσία αλλά ούτε λόγο για την Τουρκία που προέβη σε εθνικό ξεκαθάρισμα και καταπατεί τα εδάφη της Κύπρου για 46 τόσα χρόνια και στέλνει χιλιάδες εποίκους για να την αλλοιώσει δημογραφικά.  Δηλαδή, κανένα ενδιαφέρον για μια χώρα της ΕΕ μεγάλο μέρος της οποίας βρίσκεται υπό στρατιωτική κατοχή και τεράστιο ενδιαφέρον για την Κριμαία την ιστορική  ιδιομορφία της οποίας γνωρίζουν πολύ καλά. Δηλαδή, άκρα υποκρισία.  Το χειρότερο είναι πως θέλουν να πιστέψουμε όσα ευτράπελα μας λένε.

Το μέγιστο πρόβλημα του ελληνισμού σε ότι αφορά τα εθνικά θέματα είναι πως τα τελευταία 70 τόσα χρόνια δεν καταφέραμε να βρούμε ούτε ένα  αξιόπιστο σύμμαχο ενώ παραχωρούμε βάσεις κτλ και δημιουργούμε ψευδαισθήσεις περί συμμαχιών.  Τα Τούρκικα πολεμικά πλοία  περνούν σύριζα από την Κρήτη και την Σούδα για να μεταφέρουν στρατεύματα στην Λιβύη και να εγκλωβίσουν την ΑΟΖ της Ελλάδος. Κανένα αμερικάνικο πλοίο που σταθμεύει στην Σούδα δεν κάνει την παραμικρή κίνηση για να σταματήσει αυτή την παρανομία.  Κατά τα άλλα έχουμε συμμάχους!  Εάν κάποιος αμφιβάλλει τα πιο πάνω ας ρωτήσει υψηλόβαθμο στέλεχος των ‘συμμάχων’ μας Αμερικάνων να του πει κατά πόσο τα Ίμια είναι Ελληνικά ή όχι και εάν πάρει θετική και καθαρή απάντηση τότε  ακυρώνονται όλα τα ανωτέρω .

Και επειδή δεν έχουμε ούτε ένα αξιόπιστο σύμμαχο ας εφαρμόσουμε μια πολύ-επίπεδη πολιτική που να συμπεριλαμβάνει την ΕΕ, την Ρωσία και την Αμερική καθώς και τις γειτονικές μας χώρες και κυρίως την Αίγυπτο και το Ισραήλ.  Χωρίς συμμάχους δεν θα μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε .  Η ιστορία καταγράφει και τις νίκες και τις ήττες μας και τον ρόλο που διαδραμάτισαν σ’ αυτές οι ξένοι.   Καθοδηγητής μας θα πρέπει να είναι το Ναβαρίνο του 1827.  Έχοντας γείτονα που αδίστακτα βυσσοδομεί εναντίον μας δεν έχουμε την πολυτέλεια να διώχνουμε φίλους αιώνων και δη ορθόδοξους γιατί συμφεροντολογικά κάποιος άλλος δεν τους πάει.

*Συγγραφέας του βιβλίου Leadership Triumphs & Failures (2019) στο Amazon.co.uk

konstantakopoulos.gr

What is the EEZ?

Από
anixneuseis
-
0

The exclusive economic zone is the zone where the U.S. and other coastal nations have jurisdiction over natural resources

map of U.S. EEZ

This NOAA map shows the U.S. exclusive economic zone.

The U.S. Exclusive Economic Zone (EEZ) extends no more than 200 nautical miles from the territorial sea baseline and is adjacent to the 12 nautical mile territorial sea of the U.S., including the Commonwealth of Puerto Rico, Guam, American Samoa, the U.S. Virgin Islands, the Commonwealth of the Northern Mariana Islands, and any other territory or possession over which the United States exercises sovereignty.

Within the EEZ, the U.S. has:

  • Sovereign rights for the purpose of exploring, exploiting, conserving and managing natural resources, whether living and nonliving, of the seabed and subsoil and the superjacent waters and with regard to other activities for the economic exploitation and exploration of the zone, such as the production of energy from the water, currents and winds;
  • Jurisdiction as provided for in international and domestic laws with regard to the establishment and use of artificial islands, installations, and structures, marine scientific research, and the protection and preservation of the marine environment; and
  • Other rights and duties provided for under international and domestic laws.

Note:  Under certain U.S. fisheries laws, such as the Magnuson-Stevens Fishery Conservation and Management Act, the term “exclusive economic zone” is defined as having an inner boundary that is coterminous with the seaward (or outer) boundary of each of the coastal states. While its outer limit is the same as the EEZ on NOAA charts, its inner limit is coterminous with the coastal states’ boundary at 3 nautical miles, except for Texas, western Florida, and Puerto Rico, which claim a 9 nautical mile belt.

oceanservice.noaa.gov

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για καρκίνο, πάσχει από επιληψία

Από
anixneuseis
-
1
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (κέντρο) υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για καρκίνο του παχέος εντέρου το 2011 και πάσχει από επιληψία, σύμφωνα με πρώην βοηθούς και έμπιστους του καθεστώτος.

του Abdullah Bozkurt
Nordic Monitor

www.meforum.org

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση ενός καρκινικού όγκου και πάσχει από επιληψία, μεταξύ άλλων πιθανών επιπλοκών στην υγεία του, οι οποίες μπορεί να εξηγήσουν τις, μερικές φορές, ακανόνιστες συμπεριφορές του, εκρήξεις θυμού και αντιφατικές παρατηρήσεις που προκαλούν πολλούς εξωτερικούς παρατηρητές, σύμφωνα με έρευνα της Nordic Monitor.

Ακριβώς όπως ένα σύννεφο που κρύβει πώς η κυβέρνησή του ξοδεύει τα χρήματα των φορολογουμένων και θεσπίζει νόμους που χτυπούν τη διαφάνεια στη διακυβέρνηση της Τουρκίας, ο Πρόεδρος Ερντογάν επίσης δεν πρόκειται να αποκαλύψει λεπτομέρειες σχετικά με την κατάσταση της υγείας του, τροφοδοτώντας κάθε είδους εικασίες. Οι βοηθοί του προέδρου τον παρουσιάζουν συχνά ως απόλυτα υγιή και υποβαθμίζουν κάθε ζήτημα υγείας που έχει τραβήξει την προσοχή του κοινού. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι ο Τούρκος πρόεδρος έχει υποστεί, ή εξακολουθεί να αντιμετωπίζει, πολλαπλά προβλήματα υγείας.

Καρκίνος

Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι επέζησε από καρκίνο του παχέος εντέρου και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στις 26 Νοεμβρίου 2011 στην Κωνσταντινούπολη, όταν ήταν 57 ετών. Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν τα της υγείας του Ερντογάν, ο καρκίνος εντοπίστηκε κατά την εξέτασή του, καθώς παραπονιόταν για πεπτικά προβλήματα και αίμα στα κόπρανά του. Οι πηγές πήραν συνέντευξη, υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας, για φόβο απειλών για τη ζωή τους από την κυβέρνηση του Ερντογάν, η οποία έχει απολύσει ή / και φυλακίσει πάνω από 20.000 επαγγελματίες υγείας, συμπεριλαμβανομένων γιατρών και νοσοκόμων από το 2016.

Οι γιατροί του πραγματοποίησαν τόσο κολονοσκόπηση όσο και σιγμοειδοσκόπηση με δειγματοληψία περιοχών του παχέος εντέρου που είναι ύποπτες για πιθανή ανάπτυξη όγκου. Η μικροσκοπική εξέταση ενός δείγματος ιστού έδειξε ότι είχε όγκο γνωστό ως βλαβερό αδένωμα, που σημαίνει ότι είχε προηγμένη μορφή αδενώματος και πρόδρομο του καρκίνου.Με περαιτέρω δοκιμές και εξετάσεις, προσδιορίστηκε αργότερα ότι ο Erdoğan είχε καρκίνο στα τέλη δεύτερου ή τρίτου σταδίου και ότι ο όγκος εντοπίστηκε 10-15 εκατοστά από το πρωκτικό άκρο, το οποίο μπορεί επίσης να χαρακτηριστεί ως καρκίνος του ορθού λόγω της εγγύτητάς του με τον πρωκτό.

Ο Δρ Fahrettin Koca (αριστερά), ένας στενός βοηθός του Ερντογάν που ηγήθηκε διαβουλεύσεων για την εύρεση χειρουργού για την εγχείρησή του, είναι τώρα υπουργός υγείας.

Έχοντας αποφασίσει ότι απαιτείται χειρουργική επέμβαση, οι γιατροί του Ερντογάν άρχισαν να ρωτούν ποιος ήταν ο καλύτερος χειρουργός για να κάνει μια τέτοια επέμβαση. Το όνομα του καθηγητή Dursun Buğra, ενός πολύ γνωστού χειρουργού, εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων, με επικεφαλής τον Δρ Fahrettin Koca, ο οποίος αργότερα έγινε υπουργός υγείας στο τουρκικό υπουργικό συμβούλιο. Ο Koca ήταν τότε υπεύθυνος για τη διαχείριση των μυστικών επενδύσεων της οικογένειας Erdoğan στους τομείς της υγείας και της ιατρικής, συμπεριλαμβανομένου του νοσοκομείου Medipol.

Η μυστικότητα ήταν υψίστης σημασίας, καθώς οποιαδήποτε αποκάλυψη της φθίνουσας υγείας του Ερντογάν θα μπορούσε να ενθαρρύνει τους αντιπάλους του, οι οποίοι θα άρχιζαν να θέτουν ερωτήματα σχετικά με το αν ήταν κατάλληλος να καταλάβει το ανώτατο εκτελεστικό αξίωμα της χώρας. Μερικοί πρότειναν ότι ο Buğra ήταν γνωστός ως άνθρωπος που κρατούσε τα πράγματα στον εαυτό του και θα ήταν λιγότερο πιθανό να αποκαλύψει οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με την υγεία του ασθενούς του. Στο τέλος η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά από μια ομάδα χειρουργών και ειδικών με επικεφαλής τον Buğra και τον βοηθό του, τον Δρ Emre Balık. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αφαιρέθηκαν περίπου 20 έως 25 εκατοστά του παχέος εντέρου του Ερντογάν.

Η μόνη επίσημη δημόσια δήλωση σχετικά με τη χειρουργική επέμβαση ήρθε δύο ημέρες αργότερα, με το γραφείο του πρωθυπουργού να δηλώνει ότι ο Ερντογάν υποβλήθηκε σε επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση για πεπτικό πρόβλημα και σύντομα θα ξαναρχίσει τη δουλειά μετά από ξεκούραση. Δεν ανέφερε καρκίνο ή όγκο. Ο τότε υπουργός Υγείας Ρετζέπ Άκντατ, ο οποίος είναι τώρα βουλευτής στο κόμμα του Ερντογάν, είπε ότι δεν υπήρχε τίποτα κακό με την υγεία του Ερντογάν, αλλά ότι οι γιατροί απλώς πρότειναν να ξεκουραστεί.

Το μόνο δημόσιο σχόλιο της ιατρικής ομάδας που πραγματοποίησε τη διαδικασία προήλθε από τον καθηγητή Mehmet Füzün, επίσης ειδικευμένο στον καρκίνο του παχέος εντέρου και τότε πρόεδρο του Πανεπιστημίου 9 Eylül. Ήταν παρών κατά τη διάρκεια της επέμβασης ως ειδικός και δεν συμμετείχε στην επέμβαση. «Οι εντερικοί πολύποδες που αφαιρέσαμε κατά τη διάρκεια της λειτουργίας διάρκειας 3 ωρών ήταν μεγάλοι αλλά όχι κακοήθεις», είπε.

Ο κόλακας Δρ Mehmet Füzün

Δεν είναι σαφές σε ποιο βαθμό οι παρατηρήσεις του Füzün αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, δεδομένου ότι του είχαν αποδοθεί κατηγορίες ότι έγραψε μια ψεύτικη έκθεση υγείας για την 81χρονη Meliha Öktem, στενή συγγενή του και ψυχιατρική ασθενή, προκειμένου να κληρονομήσει όλο τον πλούτο και τα περιουσιακά της στοιχεία. Εμφανίστηκε μετά το θάνατο της Öktem στις 25 Απριλίου 2007, εκπλήσσοντας 16 άλλους συγγενείς που ήταν οι νόμιμοι κληρονόμοι. Στο τέλος της δίκης, η διαθήκη ακυρώθηκε και η κληρονομιά μοιράστηκε σύμφωνα με την αναλογία που ορίζει ο νόμος. Αντιμετώπισε επίσης ποινικές κατηγορίες πλαστογράφησης εγγράφων και κατάχρηση εξουσίας από τον εισαγγελέα στην πόλη Urla.

Ο Füzün διορίστηκε από την κυβέρνηση ως πρόεδρος του πανεπιστημίου παρά το γεγονός ότι ο αντίπαλός του, ο καθηγητής Sedef Gidener, έλαβε τις περισσότερες ψήφους από το ακαδημαϊκό προσωπικό και ο Füzün ήρθε στην τρίτη θέση. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Ερντογάν ήταν «μεταξύ των κορυφαίων τριών ή πέντε ηγετών στον κόσμο». Επομένως, οι παρατηρήσεις του σχετικά με την υγεία του Ερντογάν πρέπει να ληφθούν ως ένας κόκκος αλατιού.

Ο Ερντογάν βγήκε από το νοσοκομείο στις 30 Νοεμβρίου. Οι πρώτες φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν από το γραφείο του Ερντογάν μετά τη χειρουργική επέμβαση έδειξαν να χαμογελά και να συναντιέται με τον Τζο Μπάιντεν, τον τότε αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, στο σπίτι του στην περιοχή Üsküdar της Κωνσταντινούπολης στις 3 Δεκεμβρίου 2011. Ο Μπάιντεν ήταν στην Τουρκία για να συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής για την Επιχειρηματικότητα. Η δεύτερη εικόνα ήταν με τον τότε κυβερνήτη του Κατάρ Σέιχ Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ-Τάνι. Ο Αλ-Θάνι και ο Ερντογάν συναντήθηκαν στο σπίτι του Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη για μιάμιση ώρα στις 7 Δεκεμβρίου 2011.

Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, οι γιατροί πραγματοποίησαν επίσης μια ειλεοστομία στο δέρμα του Ερντογάν για να συλλέξουν τα κόπρανα που εκτράπηκαν σε μια σακούλα για να τα κρατήσουν μακριά από την πρόσφατα χειρουργηθείσα περιοχή ενώ συνέβη η επούλωση. Ο Ερντογάν έπρεπε να ζήσει με μια προσωρινή σακούλα για δυόμισι μήνες έως ότου έκανε τη δεύτερη επέμβαση στις 11 Φεβρουαρίου 2012. Η αντίστροφη ειλεοστομία χρειάστηκε περίπου 30 λεπτά και διεξήχθη από τον ίδιο χειρουργό, τον Δρ. Buğra, στο Νοσοκομείο Medipol.

Σύμφωνα με τα δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO) για τον Καρκίνο 2020, η Τουρκία είχε 210.537 περιπτώσεις καρκίνου το 2018, αναφέρθηκε το τελευταίο έτος. Από αυτό, το 9,5 τοις εκατό αποτελούνταν από ορθοκολικές περιπτώσεις, με ποσοστό θνησιμότητας 3,6 τοις εκατό. Η εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου στην Τουρκία είναι υπερδιπλάσια από τον παγκόσμιο μέσο όρο του 4,4 τοις εκατό, αποκάλυψαν τα στοιχεία του ΠΟΥ. Ο πιο κοινός τύπος καρκίνου στην Τουρκία είναι ο καρκίνος του πνεύμονα, ο οποίος αντιπροσώπευε το 16,5% των περιπτώσεων το 2018, με ποσοστό θνησιμότητας 28,9%.

Ένας ειδικός χειρουργός που συμμετείχε στις διαβουλεύσεις πριν από τη χειρουργική επέμβαση είπε στο Nordic Monitor ότι ο Ερντογάν υπέστη χημειοθεραπεία μετά, αλλά όχι ακτινοθεραπεία, η οποία επέτρεψε στον πρόεδρο να λειτουργήσει όσο το δυνατόν πιο κανονικά. «Τα άτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία για αυτόν τον τύπο καρκίνου μπορούν να επιβιώσουν ως υγιή για έως και 20 χρόνια», είπε, μιλώντας υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας λόγω ανησυχιών για την ασφάλειά του.

Παρά τα προβλήματα υγείας στο παρελθόν, ο Πρόεδρος Ερντογάν φαίνεται να λειτουργεί καλά και φάνηκε αρκετά υγιής για να δώσει αρκετές δημόσιες ομιλίες μια μέρα σε ορισμένες περιπτώσεις. Ωστόσο, υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις στις οποίες εμφανίστηκε να αποκοιμάται κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων τύπου με τους ομολόγους του και να χάνει την ισορροπία του ενώ περπατούσε, στο βαθμό που σχεδόν έπεφτε. Ειδικοί που παρατήρησαν τον Ερντογάν λένε ότι τέτοια γεγονότα μπορεί να σχετίζονται πολύ με τον φόρτο εργασίας του προέδρου, ο οποίος ήταν απλά κουρασμένος και δεν κοιμόταν αρκετά.

Επιληψία

Ο Ερντογάν πάσχει επίσης από επιληψία, μια διαταραχή του κεντρικού νευρικού συστήματος που επηρεάζει ειδικά τον εγκέφαλο. Είχε δείξει συμπτώματα όπως επιληπτικές κρίσεις. Στις 17 Οκτωβρίου 2006 βρισκόταν στο δρόμο για το κοινοβούλιο όταν υπέστη επιληπτική κρίση και οι σωματοφύλακες του, που τον είχαν κλειδώσει κατά λάθος απο τον πανικό τους, έπρεπε να καταστρέψουν τα παράθυρα με μια βαριοπούλα για να τον βγάλουν. Μεταφέρθηκε στο κοντινό Νοσοκομείο Güven για επείγουσα θεραπεία. Το γραφείο του ισχυρίστηκε ότι η αρτηριακή πίεση του Ερντογάν ήταν χαμηλή καθώς ήταν νηστεία και ότι η υγεία του ήταν καλή.

Ο Ερντογάν, που υπέστη επιληπτικό επεισόδιο στις 17 Οκτωβρίου 2016, απελευθερώθηκε από ένα κλειδωμένο αυτοκίνητο, αφού οι σωματοφύλακες του έσπασαν τα παράθυρα με μια βαριοπούλα.

Στο νοσοκομείο, ο Ερντογάν μεταφέρθηκε αμέσως στο τμήμα ακτινολογίας όπου πραγματοποιήθηκε αξονική τομογραφία εγκεφάλου για να εντοπιστεί οποιοδήποτε πρόβλημα με τον εγκέφαλο που μπορεί να έχει προκαλέσει προσωρινά την απώλεια συνείδησης από τον Ερντογάν. Σταθεροποιήθηκε και τα ζωτικά του σημεία επανήλθαν στο φυσιολογικό. Δεν έγινε επιβεβαίωση επιληψίας ούτε από το νοσοκομείο ούτε από το γραφείο του. Υποστηρίχθηκε ότι ο ειδικός νευρολόγος Δρ. Fethiye Sümer Güllap, ο πρώτος γιατρός που αντιμετώπισε τον Ερντογάν όταν έσπευσε στη Μονάδα Έκτακτης Ανάγκης, αποφάσισε ότι ο Ερντογάν υπέστη επιληψία. Ωστόσο, η έκθεσή του έλειπε απο τα αρχεία του νοσοκομείου και πέθανε σε νεαρή ηλικία, 42 ετών, κάτω από αυτό που κάποιοι χαρακτήρισαν ως ύποπτες συνθήκες.

Ο δημοσιογράφος Serdar Özsoy, ο οποίος πήρε τις πρώτες φωτογραφίες όταν ο Ερντογάν υπέστη το επιληπτικό επεισόδιο στο αυτοκίνητο, συνελήφθη από σωματοφύλακες μετά από αίτημα του εκπροσώπου του Erdoğan, Akif Beki, ο οποίος κατέσχεσε την κάμερα και τις φωτογραφίες του δημοσιογράφου. Η ομάδα του Ερντογάν δεν έκανε καμία προσπάθεια για να βεβαιωθεί ότι απεικονίστηκε ως άνθρωπος σε καλή υγεία και εμπόδισε τα γεγονότα να βγουν στα μέσα ενημέρωση. Ο Μπέκι έκανε κλήσεις σε ιδιοκτήτες πολυμέσων για να αποσυρθεί οποιαδήποτε ιστορία ή εικόνα που θα έβλαπτε την εικόνα του Ερντογάν ως υγιή.

Οι ισχυρισμοί της επιληψίας προέκυψαν επίσης από τον έμπιστο κυβερνητικό Fuat Avni στο Twitter τον Μάιο του 2016. Ο Avni, του οποίου οι αποκαλύψεις κατά της καταγγελίας αποδείχθηκαν αληθινές σε πολλές περιπτώσεις, ανέφερε ότι οι επιληπτικές κρίσεις του Ερντογάν είχαν αυξηθεί και ότι οι γιατροί του ανησυχούσαν ότι μπορεί να βιώσει κρίση ενώ μιλούσε δημόσια .

Οι ειδικοί που ρωτήθηκαν από την Nordic Monitor ανέφεραν ότι η επιληψία εκείνη την εποχή πιθανότατα προκλήθηκε από φάρμακο που δεν ήταν σωστά προσαρμοσμένο για τον Ερντογάν ή ότι παρέλειψε να πάρει τα χάπια. Όσο συνεχίζει να παίρνει φάρμακα στη σωστή δοσολογία, θα πρέπει να είναι καλά, πρόσθεσαν.

Οι δημόσιες εκρήξεις, η οργή και οι γρήγορες αλλαγές στη διάθεση του Προέδρου Ερντογάν στις συνεντεύξεις τύπου, όταν τίθεται μια δύσκολη ερώτηση, εξηγούνται από την κατάστασή του. Σε τελική ανάλυση, οι πιθανές παρενέργειες των φαρμάκων επιληψίας περιλαμβάνουν αλλαγές στη διάθεση, ευερεθιστότητα, διέγερση ή κατάθλιψη. Ίσως αυτό εξηγεί εν μέρει τη γρήγορη ανασκευή του Ερντογάν δηλώσεών του που έχουν καταγραφεί δημόσια, αρνούμενος όσα είπε νωρίτερα. Αν και οι πολιτικοί στην Τουρκία συχνά ψεύδονται, ο Ερντογάν σπάει το ρεκόρ και έρχεται σε αντίθεση με τον εαυτό του μέσα σε λίγες ώρες μετά τις αρχικές του δηλώσεις στο κοινό.

Όταν προστίθεται στο συνεχές άγχος και την έλλειψη ύπνου που συνοδεύει τη δουλειά, το πρόβλημα της επιληψίας του Ερντογάν μπορεί να επιδεινωθεί, επιβεβαιώνοντας τις αποκαλύψεις του πληροφοριοδότη του Avni. Η τάση του προέδρου να είναι καχύποπτος και να δυσκολεύεται να εμπιστευτεί τους ανθρώπους γύρω του μπορεί να επιδεινώσει και την κατάσταση.

Ο Turhan Çömez ( κέντρο), ιατρός και πρώην σύμμαχος του Ερντογάν (πίσω του).

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ένας ενδιαφέρων ισχυρισμός του Turhan Çömez, ιατρού και πρώην συμμάχου του Ερντογάν, ο οποίος κατηγορήθηκε με ποινικές κατηγορίες στην Τουρκία το 2008. Εμφανιζόμενος στην τηλεόραση τον Δεκέμβριο του 2014, ο Çömez είπε ότι συμβούλευε τον Ερντογάν για την υγεία του όταν δούλευε μαζί του. «Συμμετείχα στις χειρουργικές επεμβάσεις που υπέστη ο Ερντογάν. Κράτησα ακόμη και τον εξοπλισμό αναισθησίας στο σπίτι μου την ημέρα πριν από τη χειρουργική επέμβαση σε περίπτωση που κάποιος θα ήθελε να τον βλάψει [καταστρέφοντας τον εξοπλισμό] », είπε. Πρόσθεσε επίσης ότι κάποτε πήγε με τον Ερντογάν στο εξωτερικό για θεραπεία. Αρνήθηκε να παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με το γιατί ο Ερντογάν αντιμετωπίστηκε στο εξωτερικό ή για τι. Ο Çömez εγκατέλειψε την Τουρκία και παρέμεινε φυγάς για χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο προτού αποσυρθούν οι κατηγορίες εναντίον του. Ζει ακόμα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

*Ο Abdullah Bozkurt, Μέλος του Middle East Forum, είναι ερευνητής δημοσιογράφος και αναλυτής με έδρα τη Σουηδία, διευθυντής του δικτύου σκανδιναβικής έρευνας και παρακολούθησης και είναι πρόεδρος του Κέντρου Ελευθερίας της Στοκχόλμης.

Μετάφραση: Παντελής Σαββίδης

Το “ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ” ως πολύτιμο εργαλείο στα χέρια της χώρας μας

Από
anixneuseis
-
0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Τα γεγονότα που μεσολάβησαν στην περιοχή του Μελισσοκομείου στον Έβρο, υπήρξαν απολύτως ενδεικτικά για την διαχρονική και πολλαπλή διαχειριστική ανεπάρκεια με την οποία προσεγγίζει η ελληνική πολιτική τάξη την κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα…

Η απαράδεκτη διαχείριση Δένδια, η τραγική του αυτοδιάψευση μετά το σχετικό διάβημα στο οποίο προέβη του Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, και η ταπείνωση που ακολούθησε με την προκλητική ανακοίνωση του Τουρκικού ΥΠΕΞ, συνιστούν μια αλληλουχία γεγονότων που δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.

Σε κάθε περίπτωση όμως, όλα τα παραπάνω αποτελούν την μία πλευρά του νομίσματος. Η επιμονή της κυβέρνησης να παραμείνει στην ίδια φαιδρή και προκλητική έναντι των πολιτών προσέγγιση του όλου ζητήματος, η οποία επισφραγίζεται ακόμη ΚΑΙ με την ΜΗ άμεση αποπομπή Δένδια από το Υπουργείο εξωτερικών, ως μια κίνηση που θα μπορούσε τουλάχιστον να περισώσει τα προσχήματα και να εκπέμψει έστω και την ύστατη στιγμή συγκεκριμένα μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις, αποτελεί την άλλη πλευρά… Την πολύ ανησυχητική πλευρά… Που διαχέει την ευθύνη για το απαράδεκτο ολίσθημα σε ολόκληρη την κυβέρνηση και προσωπικά στον πρωθυπουργό της χώρας, και αυτό συνιστά μια πολύ αρνητική εξέλιξη. (Δείτε περισσότερα στο βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=4eVRjoY5AaM&t=807s )

Μέτρο της ανευθυνότητας, είναι η προσπάθεια των κυβερνητικών στελεχών να περιορίσουν την πολιτική κριτική επί του θέματος στην συνήθη αντιπολιτευτική ρητορική, και η άρνηση όλων να συνειδητοποιήσουν ότι για όλους τους άλλους – φίλους κι εχθρούς – η καραμπινάτη κυβερνητική ανεπάρκεια και η προκλητική ατολμία που επεδείχθη, ισοδυναμεί και εκλαμβάνεται ως εθνική στάση και αυτό συνιστά πρόβλημα…

Η διαχειριστική ανεπάρκεια είναι πρωτίστως στρατηγική…

Και ως τέτοια σχετίζεται πριν απ’ όλα με τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το πολιτικό προσωπικό της χώρας τις τουρκικές προκλήσεις, οι οποίες ΔΕΝ είναι μεμονωμένα και αποσυνδεδεμένα μεταξύ τους περιστατικά, αλλά αποτελούν μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού, ο οποίος αποσκοπεί σε μεγάλης κλίμακας ανατροπή των δεδομένων. Αυτός είναι και ο λόγος που μετά τα Ίμια η Τουρκία τραβά το σκοινί μέχρι το όριο, αλλά αποφεύγει τελικά να εμπλακεί -μέχρι αυτή την στιγμή- σε θερμό επεισόδιο.

Για τον τουρκικό σχεδιασμό, το θερμό επεισόδιο δεν είναι το ακραίο σενάριο που απεύχεται και που θα επιχειρήσει όσο περνά από το χέρι της να το αποφύγει.

Είναι μια απολύτως λειτουργική παράμετρος την οποία φροντίζει να κρατά ενεργή, διότι αυτό που επιδιώκει είναι όταν θα την πυροδοτήσει, να έχει καταφέρει προηγουμένως να δρομολογήσει μια ευρύτατης κλίμακας αμφισβήτηση, έτσι ώστε σε συνθήκες μιας πραγματικά υπερφορτωμένης ατζέντας να αποσπάσει τα μέγιστα στο πλαίσιο της αναθεωρητικής της στρατηγικής.

Όσοι λοιπόν επιμένουν να παραπέμπουν το «θερμό επεισόδιο» στο περιβάλλον ενός «ατυχήματος» και αρνούνται να δουν την στρατηγική του βαρύτητα στο πλαίσιο μιας καλά οργανωμένης τακτικής, καλά θα κάνουν να ξανασκεφτούν τα πραγματικά δεδομένα.

Στρατηγική ανεπάρκεια ομοίως συνιστά η άρνηση του πολιτικού προσωπικού να συνειδητοποιήσει πως η Τουρκική αναθεωρητική ατζέντα έχει ανοίξει αμετάκλητα. Η επιτυχημένη της έκβαση, συνιστά πρόβλημα βιωσιμότητας της Τουρκίας και ουσιαστικής εναρμόνισης των σχεδιασμών της με τον ιστορικό ρόλο που διεκδικεί σε ολόκληρο το σύστημα της Ευρασίας.

Από αυτήν την άποψη, το εύρος των στοχεύσεών της δεν είναι σταθερό. Προσαρμόζεται και μεταβάλλεται σε συνάρτηση με τις επιτυχίες που καταγράφει στην ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα.

Από αυτήν την άποψη η περαιτέρω κλιμάκωση είναι αναπόφευκτη, και φυσικά Αναπόφευκτη είναι και η ποιοτική της αναβάθμιση μέσα από την οποία δεν διευρύνονται μονάχα οι διεκδικήσεις αλλά επιχειρείται να ακυρωθούν παράλληλα με αυτό και οι πιθανολογούμενες ελληνικές αντιδράσεις.

Οι εξελίξεις στην Λιβύη θα είναι καταλυτικές…

Η εδραίωση της Τουρκικής παρουσίας στη Λιβύη, δηλαδή σε μια περιφέρεια στην οποία εμπλέκονται περισσότεροι του ενός πρωταγωνιστές και αποτελεί σημείο συνάντησης κρίσιμων και αντιπαρατιθέμενων στρατηγικών συμφερόντων και επιδιώξεων, συνιστά παράμετρο που τροποποιεί άρδην, καταφανώς και σε ευρύτατη κλίμακα τα δεδομένα σε βάρος της χώρας μας. Η ολιγωρία που επεδείχθη όταν έπρεπε να αναληφθούν πρωτοβουλίες που δεν ανελήφθησαν, θα αποδειχτεί καταστροφική πέρα από κάθε πρόβλεψη…

Από την άλλη μεριά η πιθανολογούμενη αποκατάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ, θα αποτελέσει ισχυρότατο πλήγμα και θα οδηγήσει σε κατάρρευση ακόμη ένα απατηλό αφήγημα που έσπευσε να υιοθετήσει η χώρα μας στο πλαίσιο του παρασιτικού προστατευτισμού. Και καλό θα είναι να επιστρατευτεί η λογική, κόντρα στις ανέξοδες θριαμβολογίες για τις περισπούδαστες Ισραηλινές δηλώσεις, γιατί το ανατολίτικο παζάρι το γνωρίζει καλά ΚΑΙ ο Νετανιάχου, όπως επίσης γνωρίζει καλά και τα στρατηγικά συμφέροντα της χώρας του.

Όσο λοιπόν βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή η δυναμική διεργασία, το πρόσωπο της επιθετικής Τουρκίας θα γίνεται όλο και περισσότερο αποκρουστικό. Οι χειρισμοί της περισσότερο σύνθετοι. Οι απειλές πολύ πιο στοχευμένες.

Υπάρχει λύση;;;

Προφανώς και υπάρχει. Και η ευόδωσή της βρίσκεται στον απογαλακτισμό της χώρας μας  από την αντίληψη που την θέλει να είναι παρακολούθημα της τουρκικής στρατηγικής, και στην ενεργοποίηση μιας άλλης πορείας, αυτοτελώς δομημένης, με εθνικά στρατηγικά χαρακτηριστικά και με πολύ συγκεκριμένες στοχεύσεις.

Η Ελλάδα, οφείλει να εγκαταλείψει άμεσα το καταστροφικό δόγμα του «δεν διεκδικούμε τίποτε και δεν παραχωρούμε τίποτε» και να σχεδιάσει τον τρόπο και τους χειρισμούς που θα την καταστήσουν δύναμη «Πρώτου Στρατηγικού Πλήγματος» το οποίο επιπροσθέτως θα πρέπει να είναι ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΟ και ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΣΤΟΧΕΥΣΕΩΝ.

Στρατηγική επιδίωξη αυτής της μεταστροφής, είναι η ανάγκη άμεσης ανακοπής της ανεμπόδιστης κλιμάκωσης των τουρκικών διεκδικήσεων και αυτό για να επιτευχθεί προϋποθέτει πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Προϋποθέτει ότι… 

  • Πρώτον: Σε νομικοπολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, η τουρκική εξωτερική πολιτική πρέπει να απωλέσει οριστικά την πρωτοβουλία των κινήσεων, και να στοιχηθεί αναγκαστικά πίσω από ελληνική επιθετική ατζέντα με όρους διεθνούς δικαίου. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες η Ελλάδα οφείλει να «κλειδώσει» σήμερα τα θεμελιωμένα της δικαιώματα σε ΑΟΖ και χωρικά ύδατα, μετατρέποντας την Τουρκία σε ουραγό των Ελληνικών πρωτοβουλιών.
  • Δεύτερον: Στο επίπεδο της Εθνικής στρατηγικής, απαιτείται η αναβίωση ενός επικαιροποιημένου νέου Εθνικού δόγματος, το οποίο με όχημα τον πολιτισμό και την ιστορία, θα ενσωματώσει ένα ευρύτατο τόξο ενδιαφέροντος του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, από τα βάθη του Πόντου μέχρι την Αλεξανδρέττα, και θα αποδομεί σταθερά και συστηματικά την τουρκική ρητορική.
  • Τρίτον: Στο επιχειρησιακό επίπεδο, η Ελλάδα οφείλει να προλάβει τις εξελίξεις και να ανακόψει με μιας την κλιμάκωση της τουρκικής διεκδικητικής ατζέντας. Αυτό προϋποθέτει οριστική ρήξη με την ατολμία και τα φοβικά σύνδρομα. Η Ελλάδα οφείλει να πράξει άμεσα αυτό που ΔΕΝ θέλει αυτήν την στιγμή η Τουρκία. Οφείλει να σχεδιάσει και να πραγματοποιήσει ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ και ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΟ πρώτο επιχειρησιακό στρατηγικό πλήγμα ως απάντηση σχετικής τουρκικής πρόκλησης, που θα αλλάξει άρδην τους όρους του παιχνιδιού, αλλά και την συνολική ατζέντα, και θα καταστήσει πλεονεκτική τη θέση της χώρας μετά την πυροσβεστική παρέμβαση των “συμμάχων”.

Το “ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ” δεν αποφεύγεται με αναθέματα και ξόρκια. Όσο η ελληνική πολιτική τάξη παραμένειο εγκλωβισμένη στην γοητεία αυτής της αυταπάτης, το μοναδικό που καταφέρνει είναι να παραχωρεί στην Τουρκία το συγκριτικό πλεονέκτημα να επιλέξει ΑΥΤΗ πότε θα το ενεργοποιήσει για να αποσπάσει τα μεγαλύτερα δυνατά ωφελήματα, αφού προηγουμένως θα έχει απλώσει ανενόχλητη όλον τον τραχανά των διεκδικήσεών της.

Το “ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ” είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που διαθέτει αυτή την στιγμή η πατρίδα μας, και οφείλει να το ενεργοποιήσει αιφνίδια, στοχευμένα και στο πλαίσιο ενός στρατηγικού σχεδιασμού, για να ακυρώσει στην πράξη το σύνολο των Τουρκικών διεκδικήσεων, και να στείλει την Τουρκία 50 χρόνια πίσω, σε μια πρωτοφανή όσο και ανέλπιστη ιστορική βουτιά.

 

 

 

Η Βουλγαρία αμφισβητεί την Συμφωνία των Πρεσπών

Από
pcuser
-
1

Πολιτική θύελλα στα Σκόπια εναντίον του Ζάεφ

ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ αδιέξοδο οδηγούνται τα Σκόπια καθώς οι ηγέτες των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων Ζόραν Ζάεφ και Κρίστιαν Μιτσκόφσκι αδυνατούν να συμφωνήσουν σε μια ημερομηνία για την διεξαγωγή των εκλογών που έχουν αναβληθεί λόγω του κορωνοϊού. Στην τελευταία όμως συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο Στέβο Πενταρόφσκι, το χάσμα διευρύνθηκε, καθώς ο Μιτσκόφσκι επετέθη εναντίον του Ζάεφ, κατηγορώντας τον ότι απέφυγε να θέσει το ζήτημα που έχει εγείρει η Βουλγαρία, η οποία απειλεί να θέσει βέτο στην ενταξιακή διαδικασία των Σκοπίων, θέτοντας όρους που αμφισβητούν την «μακεδονική» γλώσσα και την «μακεδονική» ταυτότητα, κατά τρόπο μάλιστα που καταρρίπτουν τις παραδοχές της Συμφωνίας των Πρεσπών για τα ζητήματα αυτά.

Να θυμίζουμε ότι οι όροι τους οποίους έθεσε ο Πρόεδρος της Βουλγαρίας Μπόϋκο Μπορίσωφ στα Σκόπια περιλαμβάνουν μεν την απόλυτη τήρηση της συμφωνίας των Πρεσπών και της συμφωνίας Φιλίας και Καλής Γειτονίας Σκοπίων – Βουλγαρίας, αλλά ζητούν να παύσει να αποκαλείται η γλώσσα «μακεδονική». Η Σόφια τονίζει ότι το γλωσσικό ιδίωμα που ομιλείται στα Σκόπια αποτελεί διάλεκτο της βουλγαρικής γλώσσης και ζητεί από την γειτονικής της χώρα να χρησιμοποιεί το όρο «επίσημη γλώσσα της Βορείου Μακεδονίας».

Και ενώ τα περί γλώσσης και ταυτότητος, συνιστούν αμφισβήτηση αυτών που συνεφώνησε ο Ζάεφ με την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στις Πρέσπες, οι Βούλγαροι ζητούν και άλλα, τα οποία άπτονται διμερών θεμάτων τους. Ζητούν συγκεκριμένα να σταματήσει κάθε αναφορά σε ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητος στο έδαφος της Βουλγαρίας και να επαναλάβει τις εργασίες της η κοινή επιστημονική επιτροπή εμπειρογνωμόνων για ιστορικά και εκπαιδευτικά θέματα. Η επιτροπή αυτή, που έχει συσταθεί στο πλαίσιο της Συνθήκης Φιλίας και Καλής Γειτονίας Σκοπίων-Βουλγαρίας, περιήλθε σε τέλμα πριν καν προχωρήσει στην συζήτηση ουσιαστικών θεμάτων και απέτυχε να συμφωνήσει στην εθνική καταγωγή του κομμιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ. Οι Σκοπιανοί επιμένουν να τον θεωρούν δικό τους, ενώ η Βουλγάρα υπουργός Εξωτερικών Αικατερίνα Ζαχαρίεβα δεν χάνει ευκαιρία να φωνάζει ότι ο ίδιος ο Ντέλτσεφ δήλωνε ότι είναι Βούλγαρος.

Η ίδια η Ζαχαρίεβα έχει χαρακτηρίσει την γλώσσα των Σκοπίων «δυτική βουλγαρική διάλεκτο με σερβικά στοιχεία». Μάλιστα είχε προχωρήσει, λέγοντας ότι πρόκειται ουσιαστικώς για μία κατασκευασμένη γλώσσα: «Άρχισε να γράφεται πριν 45 χρόνια και είναι βασισμένη στην δυτική βουλγαρική διάλεκτο. Άλλαξαν μόνο κάποια γραμματικά στοιχεία και πρόσθεσαν λέξεις από την σερβική γλώσσα» δήλωσε χαρακτηριστικά. Σημειωτέον ότι η Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών (BAS) και το Ινστιτούτο Βουλγαρικής Γλώσσης, έχει ανακοινώσει: «Πιστεύουμε ότι η θέση των Σκοπίων είναι ψευδής, απαράδεκτη και επιζήμια για τις σχέσεις μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών. Η θέση της BAS παραμένει αμετάβλητη -η επίσημη γλώσσα στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας είναι μια γραπτή περιφερειακή μορφή της βουλγαρικής γλώσσης».

Την ίδια ώρα ο Βούλγαρος αναπληρωτής Πρωθυπουργός και υπουργός Αμύνης Κρασιμίρ Καρακατσάνωφ, επί κεφαλής του συγκυβερνώντος εθνικιστικού κόμματος BΜΡΟ, απέδωσε εύσημα στον πρώην υπουργό Εξωτερικών των Σκοπίων Ντένκο Μαλέβσκι, που πρόσφατα παρεδέχθη ότι στο παρελθόν Βούλγαροι και Σκοπιανοί ήταν «ένα». Δηλαδή ίδια εθνική καταγωγή.

Όμως γενικώτερα τα Σκόπια απορρίπτουν τους όρους της Βουλγαρίας με τον Σκοπιανό υπουργό Εξωτερικών Νικόλα Δημητρώφ να δηλώνει πως η χώρα του δεν θα δεχθεί την εισαγωγή «αντιευρωπαϊκών διμερών όρων» που θέτουν την εθνική της ταυτότητα στο διαπραγματευτικό πλαίσιο για την ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Ο Ζόραν Ζάεφ επιμένει: «Είμαστε Μακεδόνες που μιλούν μακεδονικά» αν και αναγνωρίζει ότι «είμαστε μια πολυεθνική χώρα».

Η σταθερότης με την οποία η βουλγαρική κυβέρνησις επιμένει στις εθνικές θέσεις αμφισβητώντας τους ισχυρισμούς των Σκοπίων δημιουργούν εύλογα ερωτήματα, όσον αφορά στην ευκολία με την οποία η Κυβέρνησις του ΣΥΡΙΖΑ είχε υποχωρήσει αποδεχομένη τους ισχυρισμούς αυτούς τους οποίους περιέλαβε στην Συμφωνία των Πρεσπών. Τα ερωτήματα παραμένουν, καθώς και η σημερινή ελληνική Κυβέρνησις δεν έχει εγείρει φωνή αμφισβητήσεως της ψευδεπίγραφης αυτής συμφωνίας. Ούτε για τα ζητήματα τα οποία θεωρούν οι Βούλγαροι απαράδεκτα…

Η Βουλγαρία αμφισβητεί την Συμφωνία των Πρεσπών

Η Ευρώπη δεν πρέπει να καθίσει το Βερολίνο στο σκαμνί

Από
anixneuseis
-
0

Η επικίνδυνα ξεπερασμένη θεωρία του… ποδηλάτου και γιατί δεν πρέπει να φτάσει στα άκρα η αντιπαράθεση για την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας. Οι δραματικές επιπτώσεις για την ευρωζώνη και ο κίνδυνος για το ευρώ.

Δημοσιεύθηκε: 25 Μαΐου 2020 – 08:04

Οποιοσδήποτε έχει εργαστεί στις Βρυξέλλες θα γνωρίζει την θεωρία του ποδηλάτου της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η ιδέα είναι πως αν η ΕΕ δεν συνεχίσει να κινείται, θα πέσει και θα γκρεμιστεί.

Όμως η θεωρία του ποδηλάτου είναι επικίνδυνα ξεπερασμένη. Για να επιβιώσει, η ΕΕ χρειάζεται στην πραγματικότητα να βρει ένα φρένο και μια «όπισθεν». Η εναλλακτική είναι μια δυνητικά θανατηφόρα σύγκρουση μεταξύ των θεσμών της ΕΕ και των εθνών της.

Οι πιθανότητες σύγκρουσης έχουν αυξηθεί δραματικά μετά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας που φέρνει τη Γερμανία σε ευθεία αντιπαράθεση τόσο με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, όσο και με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Το γερμανικό δικαστήριο, με έδρα στην Καρλσρούη, αποφάσισε πως το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της ΕΚΤ –που βοήθησε ώστε να μην βουλιάξει το ενιαίο νόμισμα της Ευρώπης- απέτυχε σε ένα «τεστ αναλογικότητας» καθώς δεν έλαβε υπ’ όψιν της ευρείες οικονομικές επιπτώσεις του. Ανέφερε επίσης πως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ενήργησε πέραν των αρμοδιοτήτων του, όταν κήρυξε νόμιμο το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της ΕΚΤ.

Οι σθεναροί υποστηρικτές της ΕΕ αντέδρασαν με φρίκη στις ενέργειες του γερμανικού δικαστηρίου. Ορισμένοι έχουν υποστηρίξει πως η απόφαση της Καρλσρούης «έχει θέσει σε κίνδυνο ολόκληρη τη νομική τάξη της ΕΕ» και πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να απαντήσει με «διαδικασίες επί παραβάσει» της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, με άλλα λόγια, πηγαίνοντας τη Γερμανία στο δικαστήριο.

Η δική μου άποψη είναι πως, τόσο για ρεαλιστικούς όσο και για δημοκρατικούς λόγους, θα ήταν τρέλα η ΕΕ να μηνύσει τη γερμανική κυβέρνηση. Η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη χώρα στην ΕΕ και ο μεγαλύτερος συνεισφέρων στον προϋπολογισμό της. Η ΕΕ δεν μπορεί να χτίζεται σε αντίθεση με τα κράτη μέλη της, και πολύ περισσότερο τη Γερμανία. Το κλαμπ μπορεί να επιβιώσει του Brexit, αλλά χωρίς τη Γερμανία δεν θα υπήρχε ΕΕ.

Οι δημοσκοπήσεις στη Γερμανία δείχνουν πως το συνταγματικό δικαστήριο είναι ο πιο αξιοσέβαστος θεσμός στη χώρα. Η Bundesbank επίσης θεωρείται παραδοσιακά ως βασικός φύλακας της μεταπολεμικής δημοκρατίας της Γερμανίας –και εγγύηση πως ο υπερπληθωρισμός των ετών της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης δεν θα επιστρέψει ποτέ ξανά. Αν η ΕΕ ταπείνωνε δυο από τους σημαντικότερους πυλώνες της Γερμανικής μεταπολεμικής σταθερότητας, αυτό θα προκαλούσε λαϊκή αντίδραση.

Αν η Γερμανία συμπεριφέρονταν με θεμελιωδώς αντιδημοκρατικό τρόπο, τότε αυτού του είδους η θανάσιμη αντιπαράθεση μπορεί να είναι μια αναπόφευκτη υποχρέωση. Όμως, ενώ είναι πιθανό να αμφισβητηθεί τόσο η οικονομική, όσο και η νομική λογική της απόφασης της Καρλσρούης, δεν υπάρχει υπόνοια πως το δικαστήριο ενήργησε με αντιδημοκρατικό ή μη αρμόζοντα τρόπο.

Η άποψη της ΕΕ είναι πως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είναι το Ανώτατο Δικαστήριο και υπερέχει της Καρλσρούης. Όμως, αν η ΕΕ κινήσει διαδικασίες επί παραβάσει, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα έχει τη διαιτησία της διαμάχης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και της Καρλσρούης –μια κυκλική κατάσταση που αυτομάτως θα υπονόμευε την ηθική ισχύ της απόφασής του.

Είναι αλήθεια πως το να αφεθεί «αναπάντητη» η απόφαση του δικαστηρίου της Καρλσρούης δεν είναι μικρό ζήτημα. Στη χειρότερη περίπτωση, αποτελεί πραγματικό κίνδυνο τόσο για την επιβίωση του ευρώ, όσο και για τις προσπάθειες της ΕΕ να παραμείνει ένα κλαμπ φιλελεύθερων δημοκρατιών.

Η Ουγγαρία και η Πολωνία –οι κυβερνήσεις των οποίων διαβρώνουν τις εθνικές τους δημοκρατίες- έχουν εκμεταλλευτεί την απόφαση της Καρλσρούης για να δικαιολογήσουν τις δικές τους προσπάθειες να αγνοήσουν την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ήταν προβλέψιμο πως η κυβέρνηση της Ουγγαρίας, υπό την ηγεσία του Βίκτορ Όρμπαν, θα αντιδρούσε κατ’ αυτόν τον τρόπο. Όμως ο κ. Όρμπαν είναι ένας αδίστακτος χαρακτήρας που –όπως και ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ– και ούτως ή άλλως θα εκμεταλλεύονταν οποιαδήποτε επιχειρηματολογία, όσο αναληθής και αν είναι, για να δικαιολογήσει αυτό που κάνει.

Στην πραγματικότητα, οι περιπτώσεις της Ουγγαρίας και της Πολωνίας διαφέρουν πολύ από αυτήν της Γερμανίας. Οι κυβερνήσεις στη Βαρσοβία και στη Βουδαπέστη υπονομεύουν πραγματικά την ανεξαρτησία των δικαστηρίων τους. Αντιθέτως, το δικαστήριο της Καρλσρούης έχει δείξει την ανεξαρτησία της από την πολιτική επιρροή, με μια απόφαση που είναι εξαιρετικά άβολη για το Βερολίνο.

Οι διαδικασίες επί παραβάσει κατά της Ουγγαρίας και της Πολωνίας είναι δικαιολογημένες, δεδομένου ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί των δυο χωρών αυτών βρίσκονται πράγματι υπό απειλή. Όμως, μακροπρόθεσμα, η μοίρα της Ουγγρικής και της Πολωνικής δημοκρατίας θα αποφασιστεί εντός των δυο αυτών χωρών, και όχι από τις Βρυξέλλες.

Η απόφαση της Καρλσρούης έχει επίσης δραματικές επιπτώσεις για το ενιαίο νόμισμα της Ευρώπης. Θεωρείται ευρύτερα πως το οικονομικό σοκ που προκάλεσε η Covid-19 σημαίνει πως η συνεχιζόμενη ριζοσπαστική δράση της ΕΚΤ είναι το μόνο πράγμα που στέκεται ανάμεσα στην ΕΕ και σε μια νέα κρίση χρέους. Αν τα γερμανικά δικαστήρια δέσουν τα χέρια της ΕΚΤ (ή αποτρέψουν τη συμμετοχή της Bundesbank στα προγράμματα της ΕΚΤ), τότε μπορεί να τεθεί ζήτημα επιβίωσης του ευρώ.

Όμως θα πρέπει να βρεθεί μια δημοκρατική διέξοδος σε όλα αυτά. Οι Γερμανοί αντίπαλοι της απόφασης της Καρλσρούης υποστηρίζουν πως οι δικαστές αντανακλούν μια μικρή μόνο συντηρητική φράξια, εντός της χώρας τους. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε το Βερολίνο μπορεί να προσπαθήσει να τροποποιήσει το Γερμανικό Σύνταγμα ή τις συνθήκες της ΕΕ, προκειμένου να καταστεί απολύτως σαφές πως οι ενέργειες της ΕΚΤ είναι νόμιμες. Αν το Βερολίνο δεν μπορεί να κερδίσει τη διαφωνία στο εσωτερικό της χώρας -ή στο ευρύτερο πλαίσιο της ΕΕ- τότε η Γερμανία μπορεί να χρειαστεί να εξετάσει το ενδεχόμενο αποχώρησης από τη ευρωπαϊκή νομισματική ένωση.

Το να τεθεί και μόνο αυτό το θέμα θα μπορούσε να δώσει μια σαφήνεια που θα βοηθούσε. Μπορεί να πείσει τους Γερμανούς πως οι ενέργειες της ΕΚΤ δεν είναι απαράδεκτες. Ή μπορεί να πείσει τους ευρωπαίους εταίρους του Βερολίνου πως χρειάζεται να κάνουν περισσότερα για να σεβαστούν τις γερμανικές αμφιβολίες για τη διαχείριση του ευρώ.

Αυτού του είδους η θεμελιώδης συζήτηση έχει καθυστερήσει πολύ να γίνει. Η επιβίωση της ΕΕ δεν μπορεί να διασφαλιστεί απλά και μόνο με το να κάνουμε πιο δυνατά πετάλι στο φεντεραλιστικό ποδήλατο. Η κατεύθυνση του ταξιδιού θα πρέπει επίσης να επανεκτιμηθεί, να συζητηθεί και να συμφωνηθεί.

© The Financial Times Limited 2020. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

Σουηδία και COVID: Από τη σοσιαλδημοκρατία στη βαρβαρότητα

Από
anixneuseis
-
0

Η επαίσχυντη μεταχείριση των ηλικιωμένων αποτελεί μια επιπλέον απόδειξη ότι η Σουηδία ακολούθησε λάθος στρατηγική για τον Covid-19.

Του Marcello Ferrada de Noli,
Σουηδού ομότιμου καθηγητή των επιστημών δημόσιας υγείας ειδ. στην επιδημιολογία, πρώην ερευνητή στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.
19 Μαίου, 2020

Η Σουηδία, με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά θανάτου απότον κορονοϊό στον κόσμο, έδωσε μια από τις χειρότερες και πιο συγκλονιστικές ιστορίες όσον αφορά τηναμέλεια που αναδύεται από τα κέντρα φροντίδας της χώρας∙ οι πολιτικοί ηγέτες της Σουηδίας και η υγειονομική περίθαλψη πρέπει να λογοδοτήσουν γιαπολλά.

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της πανδημίας του Covid-19 ήταν οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους έχουν αντιδράσει οι χώρες σε όλο τον κόσμο. Αυτό προφανώς κατέληξε σε διαφορετικά αποτελέσματα. Μερικά έθνη έχουν πάει αρκετά καλά. Άλλα λιγότερο. Και μερικά, όπως η Σουηδία, έζησαντραγικές στιγμές.

Στις 14 Μαΐου, πέτυχε το αναμφισβήτητο ρεκόρ να έχει τον υψηλότερο αριθμό επιβεβαιωμένων ημερήσιων θανάτων από Covid-19 ανά κάτοικο που αναφέρθηκεσε μια περίοδο εφτά συνεχόμενων ημερών.

Ο AndersTegnell, ο επικεφαλής επιδημιολόγος τηςΣουηδικής υπηρεσίας δημόσιας υγείας, παραδέχτηκε ότι ένας τόσο υψηλός αριθμός θανάτων είναι «τρομακτικός»– μιαδραματική αλλαγή προσέγγισης από την αρχή της κρίσης, όταν ισχυρίστηκε ότι ο αριθμός των νεκρών δεν ήταν ίσως «το πιο σημαντικό κομμάτι».

Αυτά τα αποτελέσματα προέρχονται, θυμηθείτε, από μια χώρα που στόχευεστην ανοσία της αγέληςκαι, σύμφωνα με την πρέσβη της στις ΗΠΑ, KarinUlrikaOlofsdotter, πίστευε ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί στη Στοκχόλμη κάποια στιγμή τον Μάιο.

Άρρωστοι και ετοιμοθάνατοι

Εκτός από τον δραματικό αριθμό θνησιμότητας, αυτό που αναδύεται στη Σουηδία είναι ένας φρικτός κατάλογος ακατάλληλης υγειονομικής περίθαλψης που παρέχεται στους ηλικιωμένους, με άρρωστους και ετοιμοθάνατους ανθρώπους που τους αρνούνται πόρους που πρέπει να είναι ευρέως διαθέσιμοι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 90 τοις εκατότων συνολικών θανάτων από τον Covid-19 στη χώρα είναι άτομα ηλικίας 70 ετών και άνω, και ότι οι μισοί από αυτούςσυνέβησαν σε γηροκομεία. Υπάρχει, για παράδειγμα, μια υπόθεση ενός ιδρύματος στη Στοκχόλμη,που βρίσκεται υπό έρευνααπό τους εισαγγελείς, όπου πάνω από το ένα τρίτο των ηλικιωμένων που ζούσαν εκεί πέθανε όταν οκορονοϊός βγήκε εκτός ελέγχου.

Σε ένα άρθρομε τίτλο «Η μεταχείριση των ηλικιωμένων και ευάλωτων της Σουηδίας είναι μια “καταστροφή”», ο Telegraph αναφέρει την ιστορία ενός τοπικού πολιτικού της Στοκχόλμης, του BjornBranngard, ο οποίος δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τη νοσοκόμα που ήταν υπεύθυνη για το ίδρυμαπερίθαλψης όπου ήταν η μητέρα του. Η νοσοκόμα τον ρώτησε αν ήταν εντάξει να μεταφέρει τη μητέρα του σε άλλο τμήμα. «Γιατί;», ρώτησε ο Branngard, «Επειδή μόνο εκείνη και ένα άλλο άτομο είναι ακόμα ζωντανοί. Όλοι οι άλλοι είναι νεκροί», του απάντησε. Τελικά, η μητέρα του πέθανε επίσης, λίγες μέρες αργότερα, λέειτο ρεπορτάζ.

Προς τιμήν τους, ορισμένοι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας είναι έτοιμοι να μιλήσουν για τη σοκαριστική μεταχείριση που δόθηκε στους ηλικιωμένους. Όπως δήλωσε στοIndicter, η διπλωματούχος νοσοκόμα LatifaLofvenberg παρακολούθησε τον θάνατο πολλών ασθενών που ζούσαν σε κέντρα φροντίδας και μίλησε για το πώς τους αρνήθηκαν τη χορήγηση οξυγόνουγια την αντιμετώπιση των αναπνευστικών τους προβλημάτων, με αποτέλεσμα «φρικτούς» θανάτους. Η γενναιότητά της να το αποκαλύψει την οδήγησε σεαπόλυση από τη δουλειά τηςμετά την ανάρτηση των σχολίων της στο YouTube.

Επιβεβαίωση αυτής της μακάβριας πρακτικής δόθηκε από έναν σεβαστό καθηγητή γηριατρικής, τονYngveGustafson, σε μια συνέντευξηστο TV Channel 4. Παραδέχθηκε: «Αυτό που γίνεται πιο συχνά με τους ηλικιωμένους στα γηροκομεία, αφού αποφασίστηκε να μην πάνε στο νοσοκομείο, είναι ότι συνταγογραφούνκαταπραϋντικά που συνήθως περιλαμβάνουν και τη μορφίνη και τη μιδαζολάμη. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος οδηγεί σε ασφυξία γρήγορα τους ασθενείς, καθώς και τα δύο φάρμακα επιδεινώνουν την αναπνοή».

Νοσοκομειακές καταγγελίες

Όμως, δεν είναι μόνο στα κέντρα φροντίδας που παρατηρήθηκε μεροληπτική συμπεριφορά υγειονομικής περίθαλψης κατά των ηλικιωμένων. Έχει επίσης λάβει χώρα σε νοσοκομεία, σύμφωνα με έναν αυξανόμενο αριθμό αναφορών που υποβλήθηκαν στη Σουηδική Επιθεώρηση Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας (IVO).

Αυτές οι καταγγελίεςαφορούν ασθενείς που τους αρνούνται τη θεραπεία σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ICU) σε νοσοκομεία της Περιφέρειας της Στοκχόλμης, παρόλο που υπήρχανακόμα διαθέσιμες θέσεις (όπως εξακολουθούν ακόμα να υπάρχουν). Η IVOχαρακτήρισετις αναφορές–που αφορούν επίσης το Πανεπιστήμιο Karolinska στη Στοκχόλμη– ως «σοβαρές».

Μία καταγγελία που κατατέθηκε στην IVO δημοσιεύθηκε επίσης στην εφημερίδα Expressen. Γράφει: «Ανησυχούμε για τη διαδικασία επιλογής για αναπνευστική φροντίδα μεταξύ ασθενών με σοβαρή μόλυνση από τον Covid-19 στην περιοχή της Στοκχόλμης. Έχουμε ανακαλύψει επανειλημμένα ότι εκείνοι οι ασθενείς που θεωρείται ότι χρειάζονται αναπνευστική φροντίδα για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. δυο εβδομάδες) στερούνται εντατικής θεραπείας με το επιχείρημα ότι ένας νεότερος ασθενής με καλύτερη πρόγνωση μπορεί να χρειαστεί τη θέση σε μερικές ημέρες».

Σύμφωναμε την ΔρEldaSparrelid, διευθύντρια νοσοκομείου της περιοχής της Στοκχόλμης, δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς που να συνδέονται με τις περιπτώσεις που ισχυρίζονται οι γιατροί. «Επομένως, δεν μπορεί να διερευνηθεί αν κάποιος έλαβε λάθος φροντίδα ή όχι», πρόσθεσε.

Η κατάσταση προέκυψε αφού το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας και Πρόνοιας εξέδωσε οδηγίες –που περιγράφονται σε προηγούμενοάρθρο– γιατηδιαχείριση προτεραιοτήτων σε περίπτωση που οι ΜΕΘ έφταναν σε κατάσταση «καταστροφής», όπου το δυναμικό τους  θα εξαντλούνταν και δεν θα ήταν πλέον διαθέσιμες σε όλους.

Ωστόσο, τα σουηδικά νοσοκομεία δεν βρίσκονταν σε αυτήν την κρίσιμη κατάσταση και παρέμειναν διαθέσιμα κρεβάτια ΜΕΘ. Ο ΔρBjornPersson,επικεφαλής της ΜΕΘστο Νοσοκομείο Karolinska, παραδέχτηκεστις 5 Μαΐου ότι μόνο «περίπου 115 από τα 140 διαθέσιμα κρεβάτια εντατικής θεραπείας είναι επί του παρόντος κατειλημμένα». Ωστόσο, ενώ ο επικεφαλής γιατρός Persson αρνήθηκε ότι οι ασθενείς «που είχαν ακόμη  πιθανότητες επιβίωσης δεν είχαν υποβληθεί σε θεραπεία», μέλη του ιατρικού προσωπικού έδωσαν διαφορετικό απολογισμό και η LindaAlmqvist,επικεφαλής δικηγόρος του IVO, παραδέχτηκε ότι ξεκίνησε έρευνα.

Μοιραίες καθυστερήσεις στην παροχή περίθαλψης

Ένα άλλο πρόβλημα ήταν ότι δεκάδες ηλικιωμένοι Σουηδοί με Covid-19 χρειάστηκε να περιμένουν για να λάβουν υγειονομική περίθαλψη σε νοσοκομεία ή απλά τους είπαν να μείνουν στο σπίτιγια ανάρμοστα μεγάλο χρονικό διάστημα. Μερικοί πεθάναν ακόμη και χωρίς να έχουν την ευκαιρία να δουν γιατρό.

Περαιτέρω απόδειξη για την παραμέληση των ηλικιωμένων στη Σουηδία είναι η προφανής αποφασιστικότητα των τοπικών αρχών να χειραγωγούν ή ακόμη και να κουκουλώνουν εντελώς την έκταση του σκανδάλου. Έναάρθρομιας περιφερειακής εφημερίδας, τηςEkuriren, το έδειξε καθαρά: Σε οκτώ από τους εννέα δήμους στο Sormland (νότια της Στοκχόλμης), φαίνεται ότι οι αρχές «επίτηδες παρακράτησαν τις πληροφορίες προκειμένου να αποτρέψουν τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης και τη δημόσια διαφάνεια» σχετικά με τον αριθμό των ηλικιωμένωνπου μολύνθηκαν με Covid-19 σε κέντρα φροντίδας.

Συνοπτικά, η διαχείριση της πανδημίας από τις σουηδικές αρχές δημόσιας υγείας δεν αποτελεί μόνο προσβολή για την επιστημονική επιδημιολογία, αλλά επίσης θέτει σε κίνδυνο την ιατρική ηθική και τα ανθρώπινα δικαιώματα μιας χώρας που θεωρείται «ανθρωπιστική υπερδύναμη». Όπως επίσης αποτελεί προσβολή και γιαάλλες χώρες που δεν ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο.

Το άρθρο αναδημοσιεύτηκε στο Defend Democracy Press.
Αρχικά δημοσιεύτηκε με άλλο τίτλο από το Russia Today.
Μετάφραση: Σωτήρης Παπαδημητρίου

«Η Λιβύη είναι πλέον της Τουρκίας»

Από
anixneuseis
-
0

DECLAN WALSH THE NEW YORK TIMES

Δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ αποσύρονται από την Τρίπολη της Λιβύης, την περασμένη Δευτέρα 18 Μαΐου.

Mε μια σειρά από νίκες, οι υποστηριζόμενες από την Τουρκία δυνάμεις στη δυτική Λιβύη κατάφεραν βαρύ πλήγμα στις φιλοδοξίες του επίδοξου ηγέτη της χώρας, Χαλίφα Χαφτάρ και κατέδειξαν τον πιθανώς αποφασιστικό ρόλο της Τουρκίας στον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων που διεξάγεται στη Μέση Ανατολή.

Τη Δευτέρα, Λίβυοι μαχητές με κάλυψη από τουρκικά πυρά κατέλαβαν σημαντική αεροπορική βάση δυτικά της Τρίπολης και κατέστρεψαν με τη βοήθεια μη επανδρωμένων αεροσκαφών τις ρωσικές συστοιχίες αεράμυνας που είχαν μόλις φθάσει στη χώρα. Την Πέμπτη, συνέχισαν εκδιώκοντας τις δυνάμεις του Χαφτάρ από μια πόλη-κλειδί νοτίως της Τρίπολης.

Πρόκειται για πλήρη αντιστροφή των όσων συνέβαιναν ώς τον Ιανουάριο, όταν ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν αποφάσισε να στείλει στρατό και οπλισμένα drones για να βοηθήσει την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Τρίπολης. Εως τότε, η κυβέρνηση αυτή παρέπαιε, ευρισκόμενη υπό καθεστώς πολιορκίας. Η Τουρκία είχε να επέμβει τόσο δυναμικά στη Λιβύη από το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πριν από έναν αιώνα.

«Η Λιβύη είναι πλέον της Τουρκίας», ανέφερε ο τίτλος ενημερωτικού σημειώματος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων.

Πριν από ένα χρόνο, ο Χαφτάρ ξεκίνησε την απόπειρα κατάληψης της Τρίπολης, ενώ η διαφαινόμενη επικράτησή του θα έδινε ερείσματα στη Ρωσία και στους άλλους υποστηρικτές του. Την Τετάρτη όμως, στρατιώτες πιστοί στην κυβέρνηση της Τρίπολης παρήλασαν στην κεντρική Λιβύη επιδεικνύοντας ένα σύστημα αεράμυνας που κατασκεύασε η Ρωσία και χρηματοδότησαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σε μία ταπεινωτική κίνηση και για τους δύο ισχυρότερους χρηματοδότες του Χαφτάρ.

Κατόπιν όλων αυτών, η εκπρόσωπος του ΟΗΕ στη Λιβύη Στέφανι Γουίλιαμς προειδοποίησε ότι η συρροή όπλων, πολεμικών αεροσκαφών και μισθοφόρων από το εξωτερικό «κινδυνεύει να μετατρέψει τη σύγκρουση σε καθαρό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων».

Η προέλαση της Τουρκίας φαίνεται να αλλάζει την έκβαση του πολέμου, αλλά τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη. Από την ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι, το 2011, οι συγκρούσεις μεταξύ των διεκδικητών της εξουσίας είναι γεμάτες ανατροπές.

Οι χρηματοδότες

Ο Χαφτάρ, που αυτοαποκαλείται στρατάρχης και κάποτε συνεργαζόταν με τη CIA, υποσχέθηκε ότι θα εξαπολύσει «τη μεγαλύτερη αεροπορική εκστρατεία στην ιστορία της Λιβύης, εναντίον τουρκικών στόχων στην Τρίπολη». Στην πραγματικότητα, η επόμενή του κίνηση θα καθοριστεί από τους χρηματοδότες του στη Μόσχα, το Κάιρο και το Αμπου Ντάμπι. Οι πρωτεύουσες αυτές έχουν στηρίξει τον Χαφτάρ στην επίθεση των τελευταίων 14 μηνών κατά της Τρίπολης, που έχει κοστίσει εκατοντάδες ζωές και έχει εκτοπίσει 400.000 ανθρώπους, αλλά τώρα επανεξετάζουν τη στήριξή τους προς έναν σύμμαχο που συχνά κάνει του κεφαλιού του, αρνούμενος τις διαπραγματεύσεις.

Η κυβέρνηση της Τρίπολης ανακοίνωσε ότι έφτασαν στη χώρα οκτώ μαχητικά της σοβιετικής περιόδου συνοδευόμενα από δύο πιο σύγχρονα ρωσικά μαχητικά, χωρίς να είναι σαφές αν τα σκάφη είναι ρωσικά ή συριακά. Οποιαδήποτε ανοικτή στρατιωτική εμπλοκή θα ήταν βήμα κλιμάκωσης για τη Μόσχα, η οποία έως τώρα ασκεί επιρροή στη σύρραξη μέσω μισθοφόρων του ομίλου Wagner.

Σήμα από το Κρεμλίνο

Ευρωπαίος αξιωματούχος είπε ότι τα μαχητικά ήταν κατά πάσα πιθανότητα σήμα από το Κρεμλίνο προς την Τουρκία να ανακόψει την προέλασή της και να στραφεί σε λύση κατόπιν διαπραγμάτευσης.

“Καθημερινή”

Κινεζικό χρήμα & Ευρωπαϊκές οικονομίες Vs Πολιτικό ήθος

Από
anixneuseis
-
0

της Ευμορφίας Δημητρακοπούλου

Μια άκρως ενδιαφέρουσα κατάσταση διαμορφώνεται τελευταία, όσον αφορά δηλώσεις σχετικά με την πανδημία. Ο επικεφαλής του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες ζήτησε «τερματισμό της ύβρεως». Ύβρεως, ποιανού προς ποιόν; Δεν διαθέτουν καθρέφτες; Ο Γκουτέρες κατηγόρησε κάποιες χώρες επειδή αγνόησαν τις συμβουλές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και δεν ακολούθησαν τις οδηγίες του κυρίου Tedros A.Ghebreyesus. Τις επέπληξε επειδή επέτρεψαν στον ιό να αναπτυχθεί ως νεοφυής πρασινάδα στην αυλή τους. Επομένως, όλα καλώς καμωμένα εκ μέρους του ΠΟΥ, που είναι κάτι σαν υπουργείο υγείας του ΟΗΕ. Δηλαδή για τους πάνω από 300.000 νεκρούς, για τις οικονομίες που γονάτισαν και τις καταστροφικές συνέπειες μελλοντικά ευθύνονται οι κυβερνήσεις που δεν είχαν προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο να τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι και όσοι το υπέστησαν. Αυτό λέγεται ΥΒΡΙΣ απέναντι σε εκείνους που δεν ξέρουν σε ποιο ομαδικό τάφο θα θρηνήσουν τους νεκρούς τους.

Το ίδιο αφήγημα ακούμε από τον Αιθίοπα Γκεβρέγιεσους και την κινεζική κυβέρνηση. Μόνο καλά λόγια έχει για το Πεκίνο και ο Γερμανός γιατρός Bernhard Schwartländer, στενός συνεργάτης του Τέντρος, που διετέλεσε επικεφαλής του ΠΟΥ  στην Κίνα επί τετραετία. Οι δηλώσεις Γκουτέρες ήρθαν μια εβδομάδα μετά από δημοσίευμα του Der Spiegel, το οποίο επικαλούμενο την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία πληροφοριών BND, έγραψε ότι στις 21 Ιανουαρίου, ο Κινέζος Πρόεδρος Xi Jinping ζήτησε από τον επικεφαλής του ΠΟΥ, Τέντρος (σύντροφο από παλιά) να μη διαρρεύσει πληροφορίες σχετικά με την μετάδοση του ιού από άνθρωπο σε άνθρωπο και να καθυστερήσει να δηλώσει τον covid-19 ως πανδημία. Λόγω της πολιτικής ενημέρωσης της Κίνας (έτσι λέγεται η παραπληροφόρηση και η απόκρυψη στοιχείων) χάθηκε πολύτιμος χρόνος και ζωές. Ανάλογες πληροφορίες είχε και η CIA, τις οποίες ο ΠΟΥ χαρακτήρισε «αναληθείς». Βεβαίως το αληθές επιβεβαιώνεται από τις εφησυχαστικές δηλώσεις Τέντρος, που συναντήθηκε με τον Ζινπίνγκ τον Ιανουάριο. Ακόμη και ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Fuku Sori είπε πως ο ΠΟΥ πρέπει να μετονομαστεί σε Κινεζικό Οργανισμό Υγείας.

Για πλήρως εξηγήσιμους λόγους η υπουργός αμύνης της Γερμανίας Annegret Kramp-Karrenbauer έσπευσε να δηλώσει στο Spiegel ότι ο Τράμπ με τις αναφορές του περί εργαστηριακής προέλευσης του κορωναϊού, προσπαθεί να «αποσπάσει την προσοχή από τα λάθη του και να στρέψει τον θυμό των Αμερικανών προς την Κίνα». Μάλλον η υπουργός “πέταξε το μπαλάκι στην εξέδρα” αναφερόμενη σε άλλο θέμα.

Ποιος θυμάται το σκάνδαλο που έσκασε στο αρχηγείο της Αφρικανικής Ένωσης στην  Αντίς-Αμπέμπα της Αιθιοπίας αρχές του 2018; Αποκαλύφθηκε ότι οι κινέζοι που κατασκεύασαν το κτίριο το γέμισαν κοριούς και κατασκόπευαν τους πάντες, μέσω του κολοσσού Huawei, ο οποίος σήμερα συνεργάζεται με τους ευρωπαίους για την τεχνολογία ασύρματου δικτύου G5. Αν προστεθεί η Taiwan, που δεν είναι μέλος του ΟΗΕ και του ΠΟΥ, λόγω του ότι η Κίνα την θεωρεί επικράτειά της, και η καταστολή της εξέγερσης στο Χονγκ-Κόνγκ, το πολιτικό παιχνίδι θυμίζει Ιούνιο του 1925 από την ανάποδη. Όμως, όσο και αν προσπαθεί ο Ξι Ζινπίνγκ, δεν θα γίνει Sun Yat-sen. Ματαίως το Πεκίνο προβάλει το “φιλάνθρωπο” προφίλ του μοιράζοντας μάσκες και αναπνευστήρες, όπως λέγαμε παλιά χάντρες στους ιθαγενείς.

Ευμορφία Δημητρακοπούλου

 

 

 

 

 

Στρατηγικές επιλογές και κινήσεις στην Λιβύη και την Μεσόγειο

Από
anixneuseis
-
0

Δρ. Μάριος Παναγιώτης Ευθυμιόπουλος

Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής

Τα πρόσφατα γεγονότα στην Λιβύη, δεν είναι ενθαρρυντικά. Κυρίως για τις δυνάμεις  (LNA

(Libyan National Army) του Στρατηγού Χάφταρ. Πιθανολογείται πως έχασαν μια σημαντική αεροπορική βάση, προς το παρόν, αυτήν της Al-Watiya. Μια βάση από την οποία επιχειρούσαν και από εκεί προς την κατάληψη των περιχώρων της Τρίπολης, το τελευταίο προπύργιο του Σάρατζ και του (GNA-Government National Accord).

Τα γεγονότα τρέχουν. Μια ήττα σε μία μάχη δεν σηματοδοτεί, την ολοκληρωτική απώλεια του εξελισσόμενου πολέμου που ορισμένοι έσπευσαν να αφήσουν να εννοηθεί. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί την αλλαγή στρατηγικής πλεύσης. Και ο Στρατηγός Χάφταρ φαίνεται πως το κατανοεί και γνωρίζει εμπειρικά.

Δύο σημαντικά στρατηγικής φύσεως στοιχεία πρέπει να αναφερθούν:

1. Οι περιοχές που ήδη ελέγχει ο Στρατηγός Χάφταρ είναι πολλές και σημαντικές. Μεταξύ άλλων κατέχει τα περισσότερα λιμάνια και τοπογραφική περιοχή σημαντική για τον εθνικό έλεγχο της χώρας στο σύνολο.

2. Το γεγονός πως το Ραμαζάνι δεν έχει ολοκληρωθεί. Γεγονός που ξεχνάμε να αναφέρουμε. Αλλά αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την έκβαση του πολέμου

3. Ένα τρίτο σημαντικό γεγονός που πρέπει να γνωρίζουμε είναι πως ο ίδιος ο Στρατηγός Χάφταρ, είχε εξαγγείλει και προτείνει μονομερή παύση του πυρός, για την περίοδο του Ιερού, των Μουσουλμάνων, Ραμαζανιού. Επιπλέον, ακόμα και για τις θρησκευτικές πρώτες μέρες διακοπών μετά το Ραμαζάνι ο Στρατηγός Χάφταρ μονομερώς και πάλι, εξήγγειλε πως αποσύρει τις δυνάμεις του για 3κμ πέριξ της Τρίπολης, μέχρι το πέρας των θρησκευτικών τελικών ημερών. Γεγονός, το οποίο από ότι φαίνεται δεν σεβάστηκαν καθ’ όλη την διάρκεια του Ραμαζανιού, οι υποστηριζόμενες δυνάμεις του Σάρατζ (GNA) με την Τουρκία. Το Ραμαζάνι ας σημειώσουμε εδώ αναμένεται να ολοκληρωθεί το Σάββατο 23 ή  Κυριακή 24 Μαΐου 2020 και οι διακοπές του Eid ακολουθούν για 3 ή 4 ημέρες.

Πολλοί έσπευσαν να εικάσουν πως η κατάληψη της αεροπορικής βάσης της Al-Watiya θεωρείται μεγάλη πληγή, χαστούκι ή ήττα του Στρατηγού Χάφταρ. Καθώς δυσκολεύει το έργο του LNA του Χάφταρ να επιβληθεί της πολιορκίας για την Τρίπολη. Αυτό ωστόσο δεν ισχύει. Καθώς η έκβαση του πολέμου καθορίζεται από τις αντίστοιχες στρατηγικές κινήσεις και μόνο.  Άλλοι έσπευσαν να επισημάνουν πως τα μέτρα τα οποία λαμβάνει η Τουρκία αποδίδουν ως υποστήριξη προς το Σάρατζ. Επιπλέον ως αντίμετρα της πρόσφατης καταστροφής που υπέστησαν.

Από μια επιστημονική οπτική θα μπορούσε κανείς να αξιολογήσει τα γεγονότα αυτά πραγματιστικά και ρεαλιστικά και να εικάσει πως ο προκείμενος Εμφύλιος Πόλεμος της Λιβύης, που μόνο τελικά Εμφύλιος δεν είναι, δεν θα σταματήσει σύντομα. Η έκβαση πλέον των επερχόμενων στρατιωτικών γεγονότων, θα καθορίσουν το μέλλον και τις όποιες λύσεις. Και ίσως να ήταν πιο σωστό να είμαστε επιφυλακτικοί για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα εντός Λιβυκής γης καθώς είναι πολλοί οι παράγοντες που λαμβάνουν μέρος. Ωστόσο πιθανολογείται πως ο Στρατηγός Χάφταρ εν’ τέλει θα έχει ένα ακόμα πιο ουσιαστικό ρόλο.

Βραχυπρόθεσμα, τα πράγματα θα στενεύσουν πολιτικά σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο αναφορικά με τη Λιβύη. Καθώς η παρούσα κατάσταση μπορεί να μεταφερθεί και σε άλλα επίπεδα. Εξίσου, πιθανολογείται πως η διεθνής κοινότητα, θα επιδιώξει κάποια στιγμή να επέμβει πιο δυναμικά, αλλά μόνο διαμεσολαβητικά/διαπραγματευτικά.

Ίσως και για αυτό η Τουρκία έσπευσε στο ΝΑΤΟ, ώστε να προεξοφλήσει κάποιου είδους διαπραγμάτευση ώστε να προκηρύξει πως όχι μόνο δεν έχασε τον πόλεμο υποστήριξης, αλλά θα έχει και πολιτική και στρατιωτική και θαλάσσια άποψη περί του μέλλοντος της Λιβύης. Εξίσου, κάτι τέτοιο θα εξακολουθεί να αναδεικνύει την δυναμική της. Καθώς για την Τουρκία ακόμα και το χάος, όπως έκανε στην Συρία είναι «win-win situation».  Το γεγονός αυτό ως παράδειγμα επέφερε μια «πράσινη ζώνη» που επιδιώκει η Τουρκία, σε έκταση εντός της Συρίας. Στοιχείο που σηματοδοτεί την περιοχή της Συρίας ως κατεχόμενη από ξένες δυνάμεις.

Τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πως έρχονται νέες και πιο ουσιαστικές μάχες, δυτικά Βόρεια και Νότια της Λιβύης, στα νότια της στρατιωτικής βάσης. Ο στόχος είναι  πάντα οι γραμμές ανεφοδιασμού. Αλλά επίσης και το σύνορο νότια της Λιβύης με το Τσαντ. Ας μην ξεχνάμε τα γεγονότα που γίνονται στην περιοχή και τις υπόλοιπες εμπλεκόμενες ομάδες και νομάδες.

Στις επερχόμενες μάχες, πιθανώς τα γεγονότα να είναι ακόμα πιο σημαντικά. Διεθνή ΜΜΕ να αναγκαστούν να καλύψουν και να επικεντρωθούν εκτενέστερα. Τα γεγονότα αυτά θα απασχολήσουν τα κράτη του Ευρωπαϊκού Νότου και εξίσου το ΝΑΤΟ αλλά και την ΕΕ. Τα γεγονότα θα τραβήξουν την προσοχή σαν μαγνήτης τη διεθνή κοινότητα και πιθανώς τον διεθνή παράγοντα. Αλλά αυτό εξαρτάται μόνο από την έκβαση του πολέμου και μόνο. Εξάλλου, την Τρίτη η ειδική απεσταλμένη του ΟΗΕ για την Λιβύη Stephanie Williams, παρουσίασε την κατάσταση και εξέφρασε την άποψη προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, πως τα αρνητικά τελευταία γεγονότα πιθανώς να φέρουν περαιτέρω ενίσχυση πολέμου και να αναβαθμιστεί ο πόλεμος σε μια πιο υβριδική μορφή.

Συμμαχίες και διαμέσου αυτών πρακτικές προτάσεις επίλυσης του ζητήματος, θα παίξουν καθοριστικό ρόλο. Και στο σημείο αυτό ο ρόλος της Ελλάδας είναι σημαντικός και καθοριστικός. Θα μπορούσε να είναι πιο ουσιαστικός και πρακτικά πιο εξισορροπημένος. Δεδομένων πολλών Ευρωπαϊκών, Ευρωατλαντικών θεμάτων και ζητημάτων, ηθικών και πολιτικών, αλλά και της περιόδου μετά τον Κορωναίο ιό. Ωστόσο, ο ρόλος της Ελλάδος θα μπορούσε να είναι πιο καθοριστικός και στρατηγικά/τακτικά εξελισσόμενος. Χρειάζεται μια πολλαπλών επιπέδων και ταυτόχρονη απάντηση αλλά και μακροχρόνια συμμετοχή σε πολλά επίπεδα που εξίσου να προσφέρουν λύση στο αλυτρωτικό στρατιωτικό, πολιτικό και εμπορικό όραμα της Τουρκίας του Προέδρου Ερντογάν, ο οποίος αμφισβητεί ανοιχτά, μεταξύ άλλων και τον Ελληνικό χώρο, την ελληνική γη, αλλά και εθνικά και διεθνή ύδατα.

Αυτό εξίσου σηματοδοτεί πως η Ελλάδα θα πρέπει αναζητήσει εξίσου το δικό της «Στρατηγικό Βάθος». Τους πυλώνες στρατηγικής και χρονικής εμπλοκής σε διεθνή ζητήματα με αναβαθμισμένο ρόλο, με ταυτόχρονη ανάπτυξη νέων ικανοτήτων και δυνάμεων. Θα μπορούσε να είναι ο πρωτεργάτης μιας ουσιαστικής πολιτικής περιφερειακής και διεθνούς πολιτικής με συμμαχικά και τακτικά μέλη για αρχή το θέμα της Λιβύης.

Ως γνωστό πλέον, η συνάντηση του Βερολίνου, ήταν μόνο μια πολιτική προσπάθεια ωστόσο με θολές προθέσεις. Προφανώς και δεν έφερε κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Και δεν θα έφερνε. Ήταν μια πρώτη προσπάθεια. Καθώς τα πλαίσια και βάση διαπραγμάτευσης δεν είχαν και δεν έχουν τεθεί σε σωστή βάση, θα μπορούσε να πει κανείς. Εξίσου, χωρίς την Ελλάδα συμμέτοχο, αλλά και άλλα εκτός ΕΕ μέλη και γειτονικές χώρες προς την Λιβύη, από τον Αραβικό Σύνδεσμο, όπως η Αίγυπτος και οι χώρες του κόλπου, δεν μπορεί να είναι εφικτή μια πραγματιστική, ρεαλιστική λύση.

“Μακεδονία”

1...2,4752,4762,477...3,035Σελίδα 2,476 από 3,035