Αρχική Blog Σελίδα 2475

Βουνό χρέους απειλεί να πνίξει την Τουρκία

0
  • της Laura Pitel in Ankara

Ο Ερντογάν αντιστέκεται στο αίτημα για βοήθεια από το ΔΝΤ, αρνούμενος να «υποταχθεί» τις ξένες δυνάμεις. Τα δεδομένα της οικονομίας ωστόσο δείχνουν ότι γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπος με κρίσιμα διλήμματα.

Τα ρημαγμένα οικονομικά της Τουρκίας κλονίστηκαν ακόμα περισσότερο από την πανδημία του κορωνοϊου, ωστόσο ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παραμένει αποφασισμένος να ξεπεράσει την κρίση μόνος του, αντί να ζητήσει βοήθεια από το ΔΝΤ, κάτι που ο λαϊκιστής ηγέτης έχει ορκιστεί ότι δεν θα κάνει ποτέ.Η Τουρκία έχει ξένο χρέος ύψους 169 δισ. δολαρίων που λήγει τους επόμενους 12 μήνες και μικτά αποθέματα ξένου συναλλάγματος, συμπεριλαμβανομένου και χρυσού, ύψους μόνο 84 δισ. δολαρίων.

Οι παράγοντες αυτοί έχουν τρομάξει τους επενδυτές, στέλνοντας τη λίρα σε ιστορικό χαμηλό στις αρχές του μήνα, και οδήγησαν σε προειδοποιήσεις πως η Τουρκία μπορεί να αντιμετωπίζει κρίση στο ισοζύγιο πληρωμών που θα την αφήσει με λίγες επιλογές, πέραν της αναζήτησης διεθνούς στήριξης.

Όμως, καθώς το νόμισμα ανέκτησε αυτόν τον μήνα λίγο από το χαμένο του έδαφος και μια σειρά μεγάλων τραπεζών κατάφεραν επιτυχώς να μετακυλήσουν τα χρέη τους, ορισμένοι αναλυτές διερωτούνται εάν ο κ. Ερντογάν μπορεί για μια ακόμα φορά να αψηφήσει τις προειδοποιήσεις.

«Κάποτε αισθανόμουν σαν τον Πέτρο και τον Λύκο, όταν ασχολούμουν με την Τουρκία –ή τουλάχιστον όταν πρωτοεμφανίστηκε. Έμαθα να είμαι πιο επιφυλακτικός», σχολίασε ο Roger Kelly, οικονομολόγος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης στην Τουρκία. «Νομίζω πως υπάρχει μια λελογισμένη πιθανότητα πως αυτό το «θα τα κουτσοκαταφέρουμε» θα σώσει για μια ακόμα φορά την κατάσταση, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν».

Η αντίθεση του Τούρκου ηγέτη στα «δεσμά» του ΔΝΤ πηγάζει από το αφήγημα που κατασκευάζει για τον εαυτόν του ότι είναι ο ισχυρός ηγέτης που δεν θα «υποταχθεί» μπροστά στις ξένες δυνάμεις και τους θεσμούς, ιδιαίτερα αυτούς της Δύσης.

Το 2018, η νομισματική κρίση πυροδότησε ύφεση και έντονες αυξήσεις στον πληθωρισμό και στην ανεργία, όμως ο κ. Ερντογάν αρνήθηκε να ζητήσει βοήθεια από το ΔΝΤ. Αυτή τη φορά, η κρίση είναι παγκόσμια και ο μισός κόσμος –περισσότερες από 90 χώρες- έχει ζητήσει στήριξη από το ΔΝΤ από τότε που ξεκίνησε η πανδημία του κορωνοϊού.

Ωστόσο, ο Τούρκος πρόεδρος την περασμένη εβδομάδα έδειξε για μια ακόμα φορά πως δεν θα ακολουθήσει, κατηγορώντας την αντιπολίτευση ότι ζητά από την Τουρκία να επαναλάβει την «οικονομική και πολιτική παράδοση» περασμένων ετών.

Την καχυποψία του για το ΔΝΤ μοιράζεται και ο τουρκικός λαός, το 70% του οποίου αντιτίθεται σε μια συμφωνία με το Ταμείο, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση του Istanbul Economics Research.

Οι αισιόδοξοι παραπέμπουν σε κάποιες ενδείξεις πως η Τουρκία μπορεί να ξεπεράσει μεγάλο μέρος της κρίσης από μόνη της. Μια σειρά μεγάλων τραπεζών, περιλαμβανομένων των ιδιωτικών τραπεζών Akbank και Is Bank και της κρατικής τράπεζας Vakifbank, έχουν ολοκληρώσει γύρους αναχρηματοδότησης ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων. Δεν υπήρξαν πτωχεύσεις μεγάλων εταιρειών.

Η λίρα έχει σταθεροποιηθεί από τότε που οι αρχές επέβαλλαν μέτρα με στόχο να αποτραπεί το trading του νομίσματος από ξένους επενδυτές. Και ενώ οι προσπάθειες να διασφαλιστεί δολαριακή ρευστότητα από την Fed φαίνεται πως έχουν αποτύχει, ο πιστός σύμμαχος της Τουρκίας, το Κατάρ, συμφώνησε την περασμένη εβδομάδα να ενισχύσει τα αποθέματα ξένου συναλλάγματος της χώρας με το αντίστοιχο 10 δισ. δολαρίων ΗΠΑ σε ριάλ του Κατάρ. Ωστόσο, η Goldman Sachs εκτιμά πως η Τουρκία θα εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει χρηματοδοτικό κενό 20 δισ. δολαρίων φέτος.

Με τους κυβερνητικούς αξιωματούχους να κηρύσσουν πως τα χειρότερα της πανδημίας στη χώρα έχουν περάσει, ο κ. Ερντογάν επιδίδεται σε αγώνα ταχύτητας για να αναζωογονήσει τομείς που παράγουν σκληρό νόμισμα, πρωτίστως φέρνοντας πίσω τους τουρίστες.

«Η Τουρκία έχει πολύ ισχυρή προσήλωση να ανοίξει τη χώρα για τον τουρισμό», δήλωσε ο Kadri Samsunlu, διευθύνων σύμβουλος της κοινοπραξίας που διαχειρίζεται το βασικό αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, προσθέτοντας πως ο ίδιος είναι αισιόδοξος για την προοπτική του β’ εξαμήνου του έτους.

Ενώ το καλοκαίρι θα είναι «κάπως αργό», προέβλεψε «μια πολύ καλή ανάκαμψη» τους τελευταίους τέσσερις μήνες του έτους, ενώ υποβάθμισε τις πιθανές επιπτώσεις ενός δεύτερου κύματος της πανδημίας.

Στον κατασκευαστικό τομέα, οι εργολάβοι έχουν υποβάλλει προσφορές για έργα στο εξωτερικό. Ο υπουργός Οικονομικών Berat Albayrak, ενθάρρυνε τις τουρκικές εταιρείες να αξιοποιήσουν τη συζήτηση για το μέλλον των παγκόσμιων αλυσίδων προμήθειας για να κερδίσουν συμβόλαια που προηγουμένως πήγαιναν σε εταιρείες της Κίνας.

Την ίδια ώρα, ο κ. Albayrak έχει προσπαθήσει να περιορίσει την ανάπτυξη του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών της χώρας –που θα δημιουργούσε ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη για ξένη χρηματοδότηση- αυξάνοντας τους φόρους εισαγωγών σε ένα εύρος προϊόντων, από πλυντήρια πιάτων και αγροτικό μηχανολογικό εξοπλισμό, μέχρι φακούς επαφής και φωτοτυπικό χαρτί.

Ο Ozgur Guyuldar, επικεφαλής equity capital markets της αυστριακής Raiffeisen Centrobank, προέβλεψε πως η Τουρκία θα μπορέσει να ξαναπροσελκύσει μέρος του ξένου κεφαλαίου που έφυγε από τη χώρα τους τελευταίους μήνες. «Αν η Τουρκία μπορέσει να περάσει τον Μάιο και τον Ιούνιο, τότε νομίζω πως ορισμένες κατανομές χαρτοφυλακίων μπορεί να επιστρέψουν στην Τουρκία», είπε.

Εν τούτοις, ο κ. Guyuldar σημείωσε πως υπάρχουν κίνδυνοι μπροστά, κυρίως η πιθανότητα για μια αύξηση του πληθωρισμού τον φθινόπωρο, που θα μπορούσε να προκαλέσει περαιτέρω εκροές κεφαλαίων και να πιέσει εκ νέου τη λίρα. Αυτό θα μπορούσε να αναγκάσει την κεντρική τράπεζα να προχωρήσει σε μεγάλη αύξηση επιτοκίων, κάτι που θα έβαζε φρένο στην οικονομία, είπε, και θα περιόριζε την ικανότητα της χώρας να ανακάμψει από την ύφεση που προκαλεί ο κορωνοϊός.

Άλλοι οικονομολόγοι έχουν προειδοποιήσει πως, αν όλα τα άλλα αποτύχουν, ο κ. Ερντογάν μπορεί να χρειαστεί να εισάγει νέες μορφές capital controls, όπως περιορισμούς στης αναλήψεις ξένου νομίσματος, αν και υπουργοί έχουν επανειλημμένως αποκλείσει αυτή την ιδέα.

Τέτοιου είδους μέτρα θα σήμαιναν πως ο κ. Ερντογάν θα μπορούσε, εάν ήθελε, να συνεχίσει χωρίς τη στήριξη του ΔΝΤ, σύμφωνα με τον Refet Gurkaynak, καθηγητή οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Bilkent της Άγκυρας. Αμφισβήτησε όμως το πόσο σοφό θα ήταν να προβάλλεται ως θρίαμβος ένα τέτοιο αποτέλεσμα, όπως είχαν κάνει κατά το παρελθόν ανώτατοι Τούρκοι υπουργοί.

«Όπως το βλέπω, δεν το έχουμε ξεπεράσει ούτε το περνάμε κουτσά-στραβά», είπε, σημειώνοντας το υψηλό ποσοστό ανεργίας της Τουρκίας, τη χαμηλή παραγωγικότητα και τα χαμηλά επίπεδα επενδύσεων τα τελευταία χρόνια.

«Δεν μου μοιάζει με τον ορισμό των καλών εποχών».

© The Financial Times Limited 2020. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation

Μπορούν Ελλάδα και Κύπρος να μη γίνουν μέρος της «Γαλάζιας Πατρίδας»

0
του Κώστα Βενιζέλου
27 Μαΐου 2020, 10:45 πμ
Η κατοχική Τουρκία δημιουργεί έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ η  επεκτατική της πολιτική, όπως προκύπτει από τις κινήσεις της, αφορά όλη την περιοχή. Είναι σαφές πως η… κινητικότητα αυτή, την οποία προκαλεί η Άγκυρα, δεν αντιμετωπίζεται με αυταπάτες. Δεν μπορεί ακόμη και τώρα να αναπτύσσονται θεωρίες πως όλα γίνονται για εσωτερικούς λόγους ή πως μπλοφάρει. Όλες οι επιδερμικές προσεγγίσεις διαχρονικά έχουν διαψευστεί και η επιμονή σε αυτές, που εκφράζονται μέσα την πολιτική του κατευνασμού, είναι άκρως επικίνδυνη.

Η Τουρκία έχει διαμορφωμένη πολιτική πολύ πριν εμφανιστεί ο Ερντογάν στο πολιτικό προσκήνιο. Ο Τούρκος Πρόεδρος δείχνει να είναι πιο αποφασισμένος να υλοποιήσει μακροπρόθεσμους επεκτατικούς σχεδιασμούς.

Υπενθυμίζεται, για να φρεσκάρει η μνήμη των κατευναστικών:

Η κατοχή εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1974, η εγκατάσταση της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ, εδραιώνει μια πολιτική πλήρους ελέγχους του νησιού από την κατοχική δύναμη.
Η κατοχική Τουρκία παρουσιάζεται περισσότερο επιθετική κατά της Ελλάδος, μέσα από αμφισβητήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων και αναβάθμισης των αξιώσεων της. Δεν μπλοφάρει ποσώς. Γνωρίζει τις προβλεπτές αντιδράσεις της Αθήνας και είναι αποφασισμένη να προχωρήσει για να καταστήσει τους στόχους της εφικτούς. Είναι σαφές πως δημιουργεί προϋποθέσεις για να δημιουργήσει συνθήκες πλήρους εξάρτησης της Ελλάδος (όπως και της Κύπρου).
Συστηματικά και μεθοδευμένα εξοντώνει τους Κούρδους
Εισέβαλε στη Συρία, για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας, αλλά δεν φαίνεται πως θα αποχωρήσει. Ποια η αντίδραση των Διεθνών Οργανισμών ή των μεγάλων δυνάμεων; Έχουν αποδεχθεί την εισβολή και συνεχιζόμενη παρουσία της Άγκυρας στα συριακά εδάφη.
Η παρέμβαση της στη Λιβύη, εκτιμήθηκε στην αρχή ως μια κίνηση αυτοκτονίας από πλευράς του Ερντογάν. Οι εξελίξεις στη χώρα εκεί «τρέχουν», είναι όμως προφανές πως αποτελεί τη βασική δύναμη, στην οποία στηρίχθηκε το καθεστώς της Τρίπολης.
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρουσιάζεται ως ο προστάτης των ανά τον κόσμο μουσουλμάνων.  Παρουσιάζεται ως ο υπερασπιστής τους και δημιουργεί κανάλια επικοινωνίας, με στόχο να επεκτείνει την παρουσία της Τουρκίας στις διάφορες χώρες, να αυξήσει την επιρροή της. Υπενθυμίζεται πως προχθές, ο Ερντογάν έσπευσε να προειδοποιήσει το Ισραήλ, επικαλούμενος το διεθνές δίκαιο.
«Παρακολουθούμε ένα νέο σχέδιο κατοχής και προσάρτησης από το Ισραήλ που απειλεί την παλαιστινιακή κυριαρχία και είναι αντίθετο με το διεθνές δίκαιο», δήλωσε ο Ερντογάν σε τηλεοπτική ομιλία αργά την Κυριακή σε μουσουλμανικό ολλανδικό δίκτυο. «Δεν θα επιτρέψουμε τη μεταφορά παλαιστινιακής γης σε κανέναν», ανέφερε. Μόνο που ό,τι κάνει το Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους το ίδιο πράττει και η Τουρκία στην Κύπρο.
Παρακολουθήσαμε το σίριαλ με τους ρωσικούς S-400. Οι Αμερικανοί αντέδρασαν με την αγορά, προειδοποιούσαν με κυρώσεις αλλά στο τέλος το θέμα τέθηκε στα αζήτητα. Οι ΗΠΑ προφανώς και θέλουν την Τουρκία στο δυτικό μαντρί. Και η Τουρκία χρειάζεται τους Αμερικανούς λόγω της οικονομικής κρίσης, ωστόσο, δεν θέλει να εγκαταλείψει τους Ρώσους. Η φόρμουλα που θα βρεθεί σαφώς, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα εξυπηρετήσει την Άγκυρα.
Όλες οι κινήσεις εντάσσονται στα πλαίσια της εφαρμογής ενός επεκτατικού σχεδίου, της Γαλάζιας Πατρίδας, το οποίο βαθμηδόν εφαρμόζεται. Όσοι θεώρησαν τους χάρτες που «απλώνουν» την Τουρκία σε όλη την ανατολική Μεσόγειο, ως ένα ακόμη υπερφίαλο αλαζονικό παιχνίδι του Ερντογάν επιβεβαιώνονται μόνο ως προς την περιγραφή του Τούρκου ηγέτη. Είναι αλαζονικός και υπερφίαλος αλλά αυτό που εξαγγέλλει το υλοποιεί. Κι αυτό γιατί δεν βρίσκει αντίδραση. «Ποιος θα τον σταματήσει;», διερωτώνται συχνά-πυκνά αξιωματούχοι μεγάλων -και κατά τ’ άλλα ισχυρών- κρατών όταν τους ζητείται να παρέμβουν προς την Άγκυρα.
Η Τουρκία θεωρείται ανίκητη μόνο επειδή ανενόχλητα προωθεί την επεκτατική της πολιτική. Η Τουρκία δεν είναι ανίκητη. Δεν είναι μια χώρα άτρωτη, που μπορεί να κερδίσει όλες τις μάχες. Ιδιαίτερα όταν έχει ανοίξει πολλά μέτωπα και ειδικά τώρα που αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Είναι προφανές πως για να επιβεβαιωθεί ότι δεν είναι ανίκητη θα πρέπει να διαμορφωθούν αποτρεπτικές πολιτικές και πολιτικές που προκαλούν κόστος στην κατοχική Τουρκία. Εργαλεία υπάρχουν. Έστω και περιορισμένα. Το δίλημμα είναι μια ολοκληρωμένη αποτρεπτική πολιτική ή συνέχιση της κατευναστικής πολιτικής, που βαθμηδόν οδηγεί Ελλάδα και Κύπρο στη «Γαλάζια Πατρίδα».

Turkish colonel who worked in intelligence planned to kill non-Muslims and non-Turks, wiretap reveals

0

Retired Col. Coşkun Başbuğ, who was indicted for his involvement in a sex trafficking case in Turkey.

A retired colonel and frequent commentator on pro-government TV networks in Turkey advocated a view of killing non-Turks and non-Muslims in Turkey in a private phone conversation that was intercepted by investigators as part a probe into organized crime.

According to a transcript of the court-authorized wiretap obtained by Nordic Monitor, Col. Coşkun Başbuğ complained about the state of affairs in Turkey and criticized the rights given to minority communities, including Jews, in Turkey.

On December 17, 2011 Başbuğ was talking on the phone to his close friend Ersin Kaymakçı, saying, “We will wage a war, brother,” similar to the resistance movement launched in 1919 under the leadership of founder of the republic Mustafa Kemal Ataturk against occupying powers in the aftermath of World War I.

Kaymakçı begged to differ, arguing that non-Muslims and non-Turks would have to leave the country without even resorting to war. “This time we do not need to fight a war,” he remarked. Col. Başbuğ was insistent, however, and responded, “Not without taking the lives of these fagots.” Kaymakçı  elaborated further, saying: “Brother, these fagots will have to get the fuck out of here, without putting up a fight. You know what, they will feel Turks breathing down their necks.”

The scandalous conversation later turns to the subject of how they will screen and identify non-Turks and non-Muslims. The two were bragging about how they would load non-Muslims/non-Turks into high-capacity articulated buses for a mass purge. Kaymakçı praised Başbuğ for developing what he claimed to be a technique for recognizing non-Muslims/non-Turks by checking their carotid artery with fingers placed on the neck. He proudly recalled mentioning Başbuğ’s method when chatting with friends at other times.

Partial transcript of conversation in which Coşkun Başbuğ expresses his desire to kill non-Turks and non-Muslims in Turkey

For a while, the two also complained about the opening of synagogues and non-Muslim foundations in Turkey. “We are freeing 12 synagogues and 12 foundations [from state-imposed restrictions],” Kaymakçı lamented, cursing the move. In response, Başbuğ said the government had accepted the application of an insignificant minority association to be recognized as a foundation, a significant change in the Turkish context. They agreed that then-Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan had been deceived by then-Deputy Prime Minister Bülent Arınç.

In 2011 the government issued a decree returning all confiscated immovable property belonging to minority foundations in Turkey. According to the decree, minority foundations would be able to reclaim real property they had declared back in 1936. All real property, cemeteries and fountains would be returned to their rightful owners. Immovable property currently belonging to third parties would also be compensated for. However, the initiative was not fully implemented as representatives from non-Muslim foundations announced that they had received a positive response for only 16 percent of the applications they made for the return of their property seized by the state.

 

Coşkun Başbuğ often appears on Turkey’s state-owned television network TRT as well as other TV stations, commenting on security, military and foreign policy matters.

The 1936 Law on Foundations aimed to control non-Muslim foundations by placing them under the guardianship of the Directorate General for Foundations (VGM), a government agency.

Başbuğ’s anti-Semitic views, intercepted in the wiretap, conforms with what he has been saying publicly. Appearing on the A-Haber TV network, owned by Turkish President Erdoğan’s family, Başbuğ accused Jews of being behind the COVID-19 pandemic.

“It is the plot of the Zionist terror organization. Zionism is a structure accustomed to ruling the world through economy. It benefits from drops in stock markets. You are going to see in a matter of weeks that they will find a vaccine for this virus,” Başbuğ said, adding: “Nobody should doubt that those who created this virus will find a vaccine for it. Israel has already announced that it has found one” and “Jews, Zionists, have engineered the coronavirus as a biological weapon just like the bird flu and the Crimean–Congo hemorrhagic fever [CCHF]. They have inflicted a scourge called the coronavirus on humanity. They keep generating those kinds of viruses to design the world, to force people to buy their medications, to subjugate countries and to neuter the world’s population.”

On the phone, Başbuğ and Kaymakçı also talked about how Turks would save the world, increase the Turkish population by breeding more, manufacture their own fighter jets, helicopters and bombs and make other countries servants of Turkey.

1971 Turkish movie “Tarkan: Viking Kanı” (Tarkan and the Blood of the Vikings).

At one point, Başbuğ explains how he teaches his son the importance of being a proud Turk by having him watch an old Turkish movie titled “Tarkan: Viking Kanı” (Tarkan and the Blood of the Vikings). The movie was produced in 1971 and featured the leader of a Viking clan that worships an octopus god-monster. In the story the Vikings want to kidnap a girl to sacrifice her to their demigod, but a heroic Turk named Tarkan, aided by his dog, Kurt (Wolf, a symbol for Turkish racists), save the day. Başbuğ says he tells his son how the Vikings were killing babies and thanks those who promoted Turkishness through such films back in the day.

Turkish investigators wiretapped Başbuğ’s phone because of his involvement in a gang that used women, including foreign nationals, in a sex trafficking and prostitution ring. Overwhelming evidence was collected against him in the course of an investigation that was launched after police in Izmir received a tip on August 10, 2010 that informed the authorities about a sex trafficking and human smuggling network that was involved in blackmail, prostitution, privacy violations and other criminal activities. He was indicted on multiple criminal charges and was working with agents of Turkey’s National Intelligence Organization (MIT) in the organized crime network, the investigation revealed.

Nine-page transcript of phone wiretap that includes racist and ultranationalist talk between retired Col. Coşkun Başbuğ and Ersin Kaymakçı:

[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2020/05/Coskun_Basnug_Ersin_Kalayci_wiretap.pdf”]

The investigators had worked on the case for two years, obtained wiretaps from the courts and ran surveillance on suspects to decode the network. It turned out the gang was much more than a sex trafficking network and resembled more of an espionage group collecting top secret information from various government and military officials through honey traps, sexual favors or blackmail. Among the thousands of pages of secret documents were classified NATO and FBI documents that were shared with the Turkish government as a member of the alliance.

The first wave of arrests was launched on May 9-10, 2012 at the order of prosecutors, and additional criminal evidence was gathered from the homes and offices of suspects during the execution of search and seizure warrants. More arrests were made after further evidence was obtained from the suspects and their homes and workplaces. In the end 357 suspects including 55 active duty officers and numerous retired officers were indicted when the prosecutor filed criminal charges against the gang in 2013.

The indictment also revealed how NATO and US security was compromised. For example, NATO documents such as the assets and capabilities of the Explosive Ordnance Disposal (EAD) units operating in every NATO member state, secret US and NATO directives in bomb-making and bomb-diffusion techniques, FBI bomb-making analyses, electronic warfare data used in the NATO alliance, technical, tactical and procedural data for F-16s and sensitive information on US-made Hawk medium-range surface-to-air missile systems.

However, the criminal case against the gang members was quashed by the Erdoğan government, and all the suspects were let go. Başbuğ served two-and-a-half years in detention before he was released. Many returned to their duties in the Turkish military, advancing up the ladder despite their controversial records. Başbuğ was hired by the Erdoğan-family-owned news network A-Haber and now regularly appears on shows to comment on Turkey’s foreign policy, military operations and security interests.

In the meantime, prosecutors, judges and police investigators who uncovered this massive criminal enterprise were punished either by dismissal or arrest on trumped-up charges.

 

Fener Greek High School for Boys, located in the Balat neighborhood of İstanbul, is one of the few schools for minorities still operating.

Πώς επηρεάζει η οικονομική κρίση τους πολέμους που διεξάγει η Τουρκία;

0
Το υπέροχο κράτος, που όσο πολεμάει, βουλιάζει

Του Ergun Babahan
Το να είσαι δυνατός σε κάποια στιγμή της ιστορίας, μπορεί να μην σημαίνει ότι είσαι ικανός για τα πάντα. Είστε πολύ δυνατοί, βάζετε στη φυλακή ανθρώπους ακόμα για ένα ακόμη tweet, τα μέσα ενημέρωσης είναι στα χέρια σας, το δικαστικό σώμα είναι στα χέρια σας, αλλά δεν μπορείτε να κάνετε να παραδοθούν και να υποκύψουν στις πιέσεις σας έναν Αχμέτ Αλτάν, έναν Σελαχατίν Ντεμιρτάς, έναν Σελτσούκ Μιζρακλί και πόσους άλλους. Ό,τι κι αν ήταν έξω, είναι μέσα στη φυλακή, πληρώνοντας τίμημα την ίδια τη ζωής τους.

Επαναλαμβάνουν τα λόγια του Seyit Rıza, ο οποίος στάλθηκε στην αγχόνη με τον γιο του στη γενοκτονία του Dersim:

“Δεν μπορεσα να τα βγάλω πέρα με τα ψέματα και τις απάτες σας, αυτό ήταν πρόβλημα για μένα. Αλλά δεν γονάτισα σε σας, οπότε αυτό ας είναι το πρόβλημα για σας.”

Η Τουρκία τη στιγμή αυτή διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις σε πλλές περιοχές, από το Ιράκ έως τη Συρία και από τη Λιβύη έως τη Σομαλία, με την οικονομική υποστήριξη του Κατάρ. Καταλαμβάνει τη γη και αναλαμβάνει τη διοίκηση. Σε μια εποχή που ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στο κόστος των στρατιωτικών επιχειρήσεων και της κατοχής και αποφασίζουν να αποσυρθούν από το Αφγανιστάν και να να συρρικνώσουν τις δυνάμεις τους στο Ιράκ, σε έναν κόσμο που πλήττεται από τον κορωνοϊό.

Το πλήγμα του κορωνοϊού έχει επηρεάσει αρνητικά χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με χαμηλό πληθυσμό και υψηλό φυσικό πλούτο. Λέγεται ότι κόβουν τις πηγές χρηματοδότησης που άνοιξαν για τον πόλεμο στη Λιβύη και την Υεμένη. Αυτές είναι χώρες με κεφάλαια ενεργητικού που φθάνουν τα τρισεκατομμύρια δολάρια και εισοδήματα από πετρέλαιο που θα αρχίσουν να ρέουν όταν αρχίσει να βελτιώνεται η παγκόσμια οικονομία. Λαμβάνουν προφυλάξεις. Ακόμα και το Κατάρ θα πάρει τέτοια μέτρα.

Επί του παρόντος, στη Λιβύη είναι πάνω από 10 χιλιάδες τζιχαντιστές της Συρίας που μάχονται στις τάξεις της κυβέρνησης Σαράζ, που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση της Τουρκίας. Οι μηνιαίοι μισθοί τους λέγεται ότι είναι περίπου 2.000 $. Κοστίζουν 20 εκατομμύρια δολάρια το μήνα, 250 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Δεν υπολογίζεται το κόστος σε του στρατιωτικού εξοπλισμού, η διατροφή και η περίθαλψή τους. Και πρόκειται για έναν πόλεμο που δεν είναι γνωστό πότε θα τελειώσει. Μπορεί να συνεχιστεί για χρόνια, όπως ο πόλεμος της Συρίας.

Η Τουρκία επιδικώκει να γίνει μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη, όμως η οικονομία της είναι υπό κατάρρευση. Όπως λέει ο Ερντογάν, αυτά τα αεροπλάνα δεν ρίχνουν στραγάλια. Η Τουρκία, σε μια εποχή που η οικονομία της έχει ανάγκη ακόμα και από  70 σεντς, δεν είναι σε θέση να αντέξει αυτήν την κατάσταση, ειδικά μετά το καλοκαίρι.

Η Τουρκία είναι σε τόσο δύσκολη κατάσταση, που αναγκάστηκε να βάλει πρόσθετους φόρους ακόμη και σε εισαγόμενα προϊόντα που που χρειάζονται για να λειτουργήσει η τουρκική βιομηχανία. Ο υπουργός Οικονομικών βρήκε και την αιτιολογία για τηην κίνηση που έκανε: Να απεξαρτηθούν οι εξαγωγές της Τουκρίας από τις εισαγωγές, να ενισχυθεί η εθνική βιομηχανική παραγωγή. Δεν μπορεί να πει “πτωχεύσαμε” και λέει άλλα αντ’ άλλων.

Φυσικά τα πράγματα δεν είναι όπως τα λέει ο υπουργός Οικονομικών Albayrak, αλλά όπως περιγράφονται παρακάτω:

“Ενώ η μέση τιμή κιλού των προϊόντων που εξήχθησαν τον Απρίλιο του 2018 ήταν 1,42 $, το ποσό αυτό μειώθηκε στα 1,11 $ τον Απρίλιο του 2019. Από την άλλη πλευρά, η τιμή σε χιλιόγραμμα των εξαγωγών του Απριλίου 2019 ήταν επίσης η φθηνότερη των τελευταίων ετών. Έτσι, αν το ποσό των εξαγωγών αυξηθεί 33 τοις εκατό σε ένα χρόνο, τα έσοδα από τις εξαγωγές μειώνονται κατά 5 τοις εκατό. “

Με άλλα λόγια, η Τουρκία δεν μπορεί να προσδώσει προστιθέμενη αξία σε αγαθά που έχουν εισαχθεί για την βιομηχανική παραγωγή, όμως, παρόλα αυτά, ο Albayrak ισχυρίζεται ότι η Τουρκία είναι καλύτερη από τη Γερμανία στο ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών. Για παράδειγμα, τα πλαστικά ανταλλακτικά αυτοκινήτων που χρησιμοποιούνται στη Γερμανία εισάγονται από την Τουρκία. Η Τουρκία, την πρώτη ύλη για τα πλαστικά υλικά την εισάγει από το εξωτερικό. Πουλά τα ανταλλακτικά στη Γερμανία προσθέτοντας στην τιμή το κόστος εργασίας και ένα μερίδιο κέρδους. Η τιμή τους είναι περίπου ένα ευρώ το κιλό…

Η Γερμανία, από την άλλη πλευρά, εγκαθιστά τα απάρτια αυτά στα αυτοκίνητα που κατασκευάζει και τα πουλά 30-40 ίσως 100 ευρώ το κιλό. Ολόκληρος ο κυβερνητικός μηχανισμός, ειδικά η Προεδρεία, αγοράζουν και απολαμβάνουν αυτά τα αυτοκίνητα, των οποίων η αξία εκφράζεται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ το καθένα, αλλά ο Albayrak επικρίνει την «οικονομία κατανάλωσης».

Ο Υπουργός Οικονομικών τολμά να συγκρίνει την οικονομία της Τουρκίας με εκείνη της Γερμανίας, που έχει εξαγωγές 1 τρισεκατομμύριο 300 δισεκατομμύρια ευρώ. Το ετήσιο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών υπερβαίνει τα έσοδα των εξαγωγών της Τουρκίας. Όμως ο πρόεδρος της Τουρκίας επιβαίνει στην πιο πολυτελή Mercedes και ακολουθείται από μια γιγαντιαία φάλλαγα τέτοιων αυτοκινήτων για την προστασία του, ενώ η Καγκελάριος της Γερμανίας χρησιμοποιεί ένα Volkswagen. Η δε Γερμανία, η οποία μετατράπηκε σε δημοκρατικό κράτος δικαίου μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν σκοπεύει να καταλάβει γείτονες ή απομακρυσμένες αφρικανικές χώρες.

Η οικονομία της Τουρκίας είχε αρχίσει να καταρρέει με γοργούς ρυθμούς ακόμα και πριν το χτύπημα του κορωνοϊού. Τώρα, μετά την πανδημία, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί. Ολόκληρη Τουρκία, κατέληξε να εξαρτάται από τη συμφωνία ανταλλαγής 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που φέρεται να έχει υπογραφεί με το Κατάρ. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζει τις στρατιωτικές της περιπέτειες χωρίς διακοπή και χωρίς περίσκεψη.

Ωστόσο, το όνειρο τελείωσε. Η κατάληψη μιας κρίσιμης βάσης στη Λιβύη και τα προβλήματα στο συνασπισμό Χάφτερ, δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος τελείωσε.

Μια χώρα όπου οι άνθρωποι περπατούν στο δρόμο φωνάζοντας “Θα πάρω το φαγητό σου τώρα”, επιδιώκει να υλοποιήσει όνειρα στρατιωτικής επιτυχίας στο εξωτερικό. Το αποτέλεσμα αυτής της ανικανότητας να προβλέψουν τις καταστάσεις που έρχονται, μπορεί να καταδικάσει το λαό της Τουρκίας να τρέφεται με άγρια χόρτα, όπως η Αλβανία του Ένβερ Χότζα.

Μετάφραση από τα τουρκικά: Σάββας Καλεντερίδης

Πηγή: ahvalnews.com

infognomonpolitics.gr

Η μάχη ΗΠΑ-Κίνας αφορά άμεσα την Ευρώπη

0

της Nadège Rolland (*)

Το 1949, όταν ιδρύεται η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, η κυρίαρχη αντιπαράθεση δεν είναι τόσο μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, όσο μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Για την Ουάσινγκτον, η πτώση της ΕΣΣΔ το 1991 σηματοδοτεί τον θρίαμβο του φιλελευθερισμού. Υστερα από 30 χρόνια μαοϊσμού, η Κίνα είναι ένας οικονομικός νάνος, δεν βρίσκεται πραγματικά στο ραντάρ. Το Πεκίνο, αντίθετα, βλέπει τις ΗΠΑ ως ανταγωνιστή. Αποφασίζει λοιπόν να κρατήσει χαμηλούς τόνους και να ενισχυθεί ενόψει μιας μελλοντικής σύγκρουσης. Ξεκινούν μεταρρυθμίσεις, εισάγονται καπιταλιστικά στοιχεία, ενώ το καθεστώς εξακολουθεί να διατηρεί τον έλεγχο. Η ένταξη στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, το 2001, αναδεικνύει τον ρόλο της Κίνας στη διεθνή σκηνή. Οι ξένες επιχειρήσεις, γοητευμένες από αυτή τη γιγαντιαία αγορά, επενδύουν, μεταφέρουν τεχνολογίες. Η ιδέα είναι ότι αν η Κίνα βοηθηθεί να ενταχθεί στη διεθνή σκηνή, θα φιλελευθεροποιηθεί πολιτικά και η νέα μεσαία τάξη θα απαιτήσει περισσότερες ελευθερίες. Το Πεκίνο δίνει μερικές εγγυήσεις, αφήνει λίγο την τοπική δημοκρατία να αναπτυχθεί. Υπάρχουν μερικές διμερείς εντάσεις, αλλά μετά την 11η Σεπτεμβρίου οι ΗΠΑ είναι απορροφημένες από τον αντιτρομοκρατικό αγώνα και δεν δίνουν μεγάλη σημασία στην περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού.

Το 2008, η χρονιά των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, είναι κρίσιμο. Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση πλήττει τις δυτικές οικονομίες και η Κίνα επωφελείται για να εξαπολύσει μια εκστρατεία καταστολής στη Σιντζιάνγκ και το Θιβέτ και να μετακινήσει τα πιόνια της στη θάλασσα της Κίνας. Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν αντιδρούν. Είναι η πολιτική των μικρών βημάτων. Το 2012, ο Σι Τζινπίνγκ, καθαρό προϊόν του συστήματος, αναλαμβάνει την εξουσία. Η αποστολή του είναι να επιταχύνει τα πράγματα. Εγκαινιάζει τους «Νέους δρόμους του μεταξιού» και το σχέδιο «Μade in China 2025», με στόχο να γίνει η χώρα του παγκόσμιος ηγέτης σε όλους τους τεχνολογικούς τομείς.

Η εξέλιξη αυτή δεν αξιολογείται σοβαρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες, που εξακολουθούν να θεωρούν την Κίνα εμπορικό τους εταίρο. Ο Ομπάμα δεν θέλει αναταράξεις. Το 2015, ο Σι επισκέπτεται την Καλιφόρνια, δίνει διαβεβαιώσεις και εγγυήσεις για την κυβερνοκατασκοπεία. Δύο χρόνια αργότερα πέφτουν οι μάσκες. Το 2017, ο Σι αναγγέλλει την άφιξη μιας “νέας εποχής”, την αναγέννηση της μεγάλης κινεζικής ιστορικής ισχύος. Προτείνει στις αναπτυσσόμενες χώρες το αυταρχικό κινεζικό μοντέλο ως εναλλακτική λύση στο μοντέλο της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Η προεδρική του θητεία γίνεται απεριόριστη.

Η Κίνα είναι πλέον μια οικονομική δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ανάμεσά τους μαίνεται ένας εμπορικός, διπλωματικός και τεχνολογικός πόλεμος. Οι Σοβιετικοί ήταν απομονωμένοι πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα. Η Κίνα, αντίθετα, αποτελεί σχεδόν τον κινητήρα της παγκοσμιοποίησης. Το Κομμουνιστικό Κόμμα, επιπλέον, δεν θέλει να προωθήσει την κομμουνιστική επανάσταση σε όλο τον κόσμο. Όπως όλοι οι ολοκληρωτισμοί του 20ού αιώνα, το κινεζικό σύστημα χρησιμοποιεί τη μυστική αστυνομία, την καταστολή, την παραπληροφόρηση. Με όλη τη δύναμη όμως της τεχνολογίας του 21ου αιώνα.

Είναι πολύ δύσκολο να εκτιμήσει κανείς αν η σημερινή ηγετική ομάδα της Κίνας είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει στρατιωτικά μέσα για να πετύχει την ενοποίηση με την Ταϊβάν. Η αμερικανική στρατιωτική υπεροπλία είναι συντριπτική. Στην Ασία και τον Ειρηνικό, όμως, ο κινεζικός στρατός αγωνίζεται «εντός έδρας». Οι ΗΠΑ έχουν βάσεις στην περιοχή, αλλά μόνο μερικές δεκάδες χιλιάδες άνδρες. Σε περίπτωση σύγκρουσης, θα πρέπει να διασχίσουν όλο τον Ειρηνικό. Το Πεκίνο παίζει ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι και ίσως να κάνει ένα λάθος υπολογισμού. Η Ταϊβάν αναδείχθηκε στην παγκόσμια σκηνή λόγω κορονοϊού και έχει σημαντική θέση στην αμερικανική κοινή γνώμη.

Οι Ευρωπαίοι ελπίζουν να επωφεληθούν τόσο από την κινεζική οικονομική δύναμη όσο και από την αμερικανική στρατιωτική και στρατηγική προστασία. Η πίεση είναι ισχυρή και από τις δύο πλευρές. Πρέπει να γίνουν επιλογές. Ως τώρα η Ευρώπη πίστευε ότι ο ανταγωνισμός γινόταν μακριά της, αλλά η επιδημία έδειξε ότι η μάχη των γιγάντων την αφορά άμεσα. Η παγκοσμιοποίηση μείωσε τις γεωγραφικές αποστάσεις και η Κίνα είναι πλέον πολύ κοντά. Οι δημοκρατίες πρέπει να συνεργαστούν για να επιδιορθώσουν τις οικονομίες τους και να αποκρούσουν την κινεζική έφοδο στις κοινωνίες τους. Εχει χαθεί ήδη πολύς χρόνος και χρειάζεται μια ισχυρή πολιτική βούληση.

(*) Η Ναντέζ Ρολάν είναι ερευνήτρια στο Εθνικό Γραφείο Ασιατικών Μελετών του Σιάτλ

(Πηγή: συνέντευξη στη Liberation)

Τα κείμενα που φιλοξενούνται στη στήλη «Ιδέες και Απόψεις» του ΑΠΕ- ΜΠΕ δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι του πρακτορείου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Μακρόν κανακεύει τους αντιδραστικούς λαϊκιστές για να τους ξεδοντιάσει εν όψει των εκλογών του 2022;

0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]  www.kalkis.eu

Όπως κάθε πολιτικός στην εξουσία, έτσι κι ο Μακρόν υφίσταται τη αμείλικτη φθορά της για αντικειμενικούς και υποκειμενικούς λόγους, αν και η τελευταία δημοσκόπηση τον πιστώνει ακόμα με 40% θετικών γνωμών. Θυμίζω ότι στον 1ο Γύρο των προεδρικών εκλογών του 2017 είχε λάβει μόνο το 24% των Γάλλων. Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε από τις εταιρείες Ifop-Fiducial για λογαριασμό του Paris Match και του Sud Radio και δημοσιεύθηκε στις 5-5-2020, δυο ακριβώς χρόνια πριν από τις επόμενες προεδρικές εκλογές του 2022.

Είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει σε κάποιους ο Μακρόν, είναι μέχρι σήμερα, κατά κοινή παραδοχή, ο πλέον ευρωπαϊστής από τους Ευρωπαίους ηγέτες, τουλάχιστον ως προς την εκφραζόμενη σχετική ρητορική του, από την αρχή της θητείας του. Για αυτό και συγκεντρώνει τα περισσότερα πυρρά, μέσα από την παραπληροφόρηση των λαϊκιστών-ευρωθαφτών της χώρας του, κι όχι μόνο. Τους αυτό-αποκαλούμενους και «κυριαρχιστές» (souverainistes). Κι εδώ δεν αναφέρομαι στην πασίγνωστη διαχρονικά Μαρίν Λεπέν η οποία ήδη δήλωσε ότι θα ξαναείναι υποψήφια πρόεδρος το 2022, για να κατοχυρώσει από τώρα την υποψηφιότητάς της απέναντι στους δυνητικούς ακροδεξιούς ανταγωνιστές της. Η εν λόγω κυρία, παρά τη υψηλή της υποστήριξη από μερίδα των Γάλλων, θεωρείται πολιτικό mainstream, λόγω της παλαιότητάς της αλλά και της παλαιότητας του οικογενειακού της κόμματος. Δεν αντιπροσωπεύει κάτι το καινούριο στο γαλλικό πολιτικό σύστημα.

Κι ο Μακρόν δεν έχει ήδη 3 χρόνια παλαιότητας κι αυτός, θα μου πείτε ; Βεβαίως.

Και ο «γαλλικός Λαός», που έχει τα οικονομικά και κοινωνικά του προβλήματα, δεν τους θεωρεί όλους αναλώσιμους, για αυτό και σε κάθε νέα εκλογική αναμέτρηση καταψηφίζει τους παλαιότερους, αναζητώντας μια νέα ελκυστική περσόνα για να ποντάρει, όπως υπήρξε κι ο Μακρόν το 2017, έναντι του «παλαιού συστήματος» ; Ιδιαίτερα, αν αυτή η περσόνα ορκίζεται ότι προέρχεται «από τα κάτω» κι ότι είναι ενάντια στις «ελίτ των Παρισίων» που ζουν σε βάρος του «Λαού»;

Κι αυτό ακριβώς φαίνεται να φοβάται (;) το επιτελείο του Μακρόν, για αυτό και σπεύδει να προλάβει αυτό το  δυσάρεστο ενδεχόμενο. Να μην του προκύψει δηλαδή κάποιος «λαϊκός ήρωας», όπως π.χ. ο διάσημος επιδημιολόγος καθηγητής της Μασσαλίας Didier Raoult στον οποίο, χθεσινή (26-5-2020) δημοσκόπηση για λογαριασμό του ειδησεογραφικού καναλιού LCI, έδωσε 45% θετικές γνώμες, έναντι 35% αρνητικές και 20% ότι δεν τον γνωρίζουν.

Και τι κάνει ο Μακρόν ; Καλλιεργεί τους δεσμούς του με μερικά από τα πιο συζητήσιμα πρόσωπα της γαλλικής δεξιάς. Μια  στρατηγική με την οποία, υποτίθεται, θα καταπολεμήσει τον γαλλικό λαϊκισμό. Όπως για παράδειγμα : κάνει   μια μικρή χάρη  στον υπο-κόμη Philippe de Villiers (αριστερά), ρίχνει ένα «συμπαθητικό» τηλεφώνημα στον Jean-Marie Bigard, στέλνει ένα μήνυμα υποστήριξης στον Eric Zemmour (δεξιά)… Ακόμα και στους διαδρόμους του προεδρικού μεγάρου Elysée, οι αβρότητες  αυτές του Μακρόν προς τις προσωπικότητες,  που ενσαρκώνουν τον λαϊκισμό και την πιο ακραία δεξιά, εκλαμβάνονται άσχημα. Ερωτώμενοι από την εφημερίδα Libération, οι σύμβουλοι και οι επικοινωνιολόγοι του Μακρόν δεν συνωστίζονται  να εξηγήσουν αυτές τις προεδρικές πρωτοβουλίες, όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος της εν λόγω εφημερίδας, Alain Auffray, στις 25-5-2020, στο άρθρο του με τίτλο : «Bigard, Zemmour, Villiers… όταν ο Macron κολακεύει τους αντιδραστικούς» (Bigard, Zemmour, Villiers… quand Macron flatte les réacs).Υπάρχουν ωστόσο μερικοί εθελοντές για να επιχειρήσουν μια αποκρυπτογράφηση της εν λόγω μακρονικής στρατηγικής : αν ο Macron μιλάει με τους λαϊκιστές, είναι επειδή θέλει να τους ξεδοντιάσει, διασχίζοντας τα εμπόδια πίσω από τα οποία αυτοί κάνουν τις ομιλίες τους να ακμάζουν, λένε οι εν λόγω εθελοντές.

Ο Μεθύστακας

Η ανάλυση δυσκολεύει να πείσει ορισμένους στην προεδρική πλειοψηφία. «Ο Πρόεδρος καλεί όποιον θέλει κι όταν θέλει. Το πρόβλημα είναι να τον βλέπουμε να απαντάει  απευθείας  σε έναν μέθυσο  που μας μιλάει για τους όρχεις του», λέει μια μακρονίστρια βουλευτίνα από τους καθιερωμένους (mainstream), αναφερόμενη στα σχόλια του κωμικού  Jean-Marie Bigard. Όπως πολλοί από τους συναδέλφους της, αυτή η εκλεγμένη του κόμματος του Μακρόν (LREM) δεν κατάλαβε ότι ο Πρόεδρος επιφυλάσσει έτσι  μια ευνοϊκή μεταχείριση στον κωμικό ο οποίος, με την αιτιολογία ότι «κουράστηκε να βλέπει τα κέρατα να μας διοικούν», μετέδωσε  στις αρχές Μαΐου 2020 στα κοινωνικά δίκτυα ένα βίντεο – που το είδαν σχεδόν 4 εκατομμύρια άνθρωποι – στο οποίο καλούσε  τον Πρόεδρο σε μεθυσμένους τόνους να ανοίξει ξανά τα μπιστρό. Στο μικρόφωνο του Sud Radio την περασμένη Κυριακή, ο Bigard  αποκάλυψε ότι είχε λάβει μιαν σχετική απάντηση από την κορυφή της εξουσίας. «Ξεχέζω τον Πρόεδρο και ο Πρόεδρος μου τηλεφωνεί. Νομίζω ότι αυτό είναι υπέροχο», θριαμβολόγησε.

Σύμφωνα με έναν από τους συμβούλους του, οι κινήσεις του Μακρόν, έναντι προσωπικοτήτων που του είναι ανοιχτά εχθρικοί, αποσκοπούν κυρίως στην προστασία της Γαλλίας από τον κίνδυνο του λαϊκισμού. «Αν θέλουμε οι Γάλλοι,  που είναι ευαίσθητοι σε αυτά  τα άτομα, να μην πέσουν στην αγκαλιά τους το 2022, πρέπει να τους μιλήσουμε, να τους εκφράσουμε την εκτίμησή μας, να δείξουμε ότι τους αφουγκραζόμαστε», εξηγεί. Όπως όλοι οι πολιτικοί εμπειρογνώμονες, οι στρατηγοί της μακρονικής πλειοψηφίας  εκτιμούν ότι ο κίνδυνος είναι τώρα πολύ υπαρκτός  να δούμε να αναδύεται μια αντι-συστημική προσωπικότητα, βγαλμένη  από την κοινωνία των πολιτών, συγκρίσιμη  με τον Αμερικανό Donald Trump ή τον Ιταλό Beppe Grillo.

Αυτή η ανησυχία δικαιολόγησε ήδη την αμφιλεγόμενη μετάβαση του Μακρόν στη Μασσαλία στις 9 Απριλίου 2020 για να συναντηθεί με τον καθηγητή Didier Raoult, αυτόν που είχε επαινέσει στα κοινωνικά δίκτυα τους «Κιτρινογελεκάδες», αυτόν που ισχυροποιήθηκε κάνοντας χρήση ενάντια στον Covid-19 την υδροξυχλωροκίνη και που προτιμούν οι Γάλλοι από την αρχή της επιδημίας, μεταξύ των «πολιτικών προσωπικοτήτων». Πηγαίνοντας  να δει αυτόν τον «σπουδαίο καθηγητή», ο Μακρόν δεν ήθελε να αφήσει να περάσει η ιδέα ότι θα υπήρχε μια ιατρική της εξουσίας που θα περιφρονούσε εκείνους  οι οποίοι είναι εκτός της παρισινής ιατρικής ελίτ. Κι ας αποτέλεσε τελικά αντικείμενο αρνητικών απόψεων από δύο γαλλικές αρχές δημόσιας υγείας η χρήση της υδροξυχλωροκίνης, όπως έγραψε σχετικά στις 26-5-2020 ο Hervé Morin στον ηλεκτρονικό Le Monde με τίτλο : «Covid-19: η θεραπεία με υδροξυχλωροκίνη μπορεί να διακοπεί στη Γαλλία» (Covid-19 : le traitement à l’hydroxychloroquine pourrait être suspendu en France).

Η ίδια εξήγηση στρατηγικής προβάλλεται από τον ίδιο παραπάνω σύμβουλο για να δικαιολογήσει το τηλεφώνημα του Μακρόν στον Eric Zemmour, μετά την επίθεση που αυτός δέχθηκε μέσα στο δρόμο στις 30 Απριλίου 2020: «Μας λένε : νομιμοποιείτε έναν τύπο που φτύνει τους Μουσουλμάνους. Μα δεν πρόκειται καθόλου για αυτό. Αν αφήναμε αυτό το είδος επιθετικότητας αναπάντητο, αντίθετα θα παίζαμε  το παιχνίδι  των εξτρεμιστών και των ταυτοτικών ηγετών. Δεν περιμένουν παρά  αυτό για  να βρουν μια δικαιολογία για τη βία τους».

Ο υπο-κόμης Philippe de Villiers

Με αυτόν τον τρόπο πρέπει επίσης να κατανοήσουμε την ευνοϊκή μεταχείριση που επιφύλαξε στον Philippe de Villiers, που φέρει τον τίτλο του υπο-κόμη και που είναι πρωταθλητής του Κυριαρχισμού με συνωμοτικούς τόνους. Ο Macron  διέσωσε το Puy du Fou, του δεύτερο γαλλικού θεματικού πάρκου, μια προσωπική υπόθεση του Philippe de Villiers. Ο εν λόγω υπο-κόμης με χαρά περιέγραψε στην εφημερίδα Le Figaro την περασμένη Δευτέρα τις λεπτομέρειες των συζητήσεων που είχε με τον αρχηγό του κράτους. Και μάλιστα,  με τη σύμφωνη γνώμη του τελευταίου να δημοσιοποιηθεί το περιεχόμενο του προεδρικού SMS που του ανακοίνωσε για τις 2 Ιουνίου 2020 το άνοιγμα εκ νέου του πάρκου που έγινε το 1989 από τον Philippe de Villiers.

Τι κάνει λοιπόν ο Μακρόν ; «Συμμαχεί» και με τον «Διάβολο» για να τον παροπλίσει ;

Και την Μαρίν Λεπέν την έχει στο τσεπάκι του, παρόλο ότι είναι ήδη μπροστά του ;

Και την γαλλική αριστερά και την οικολογία τις έχει ξεγραμμένες ;

Η «νεκροψία» των επόμενων προεδρικών εκλογών του 2022 θα το δείξει. Αφού ήδη έχει εισπράξει μια βαριά ήττα στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές, συγκρίσιμη με του ΣΥΡΙΖΑ το 2019.

Mysterious MiG-29s came into direct collision with Turkey

4


A real air war has begun over the skies of Libya
Text: Eugene Krutikov

From Libya, we have not seen reports of fighting at sea, and with the use of aircraft. Unknown aircraft (presumably MiG-29s) attacked a Turkish merchant ship in the port of Tripoli, and a Turkish Navy frigate was attacked in Libyan waters. Where could this unexpected help to Marshal Haftar come from and how can it harm Turkey?

Supporters of the Libyan national army (LNA) of Marshal Haftar recently promised the Government of national accord (NPA) in Tripoli and its Turkish ally a “large – scale air war”. Moreover, representatives of the LNA have already stated that “any Turkish facilities in Libya are considered as military targets”. This statement was linked to the appearance of an unspecified number (from four to eight) of MiG-29s in the LNA’s location, which, according to the idea in Haftar’s headquarters, should change the course of hostilities, which is currently not in favor of the LNA. And now, it seems, the LNA’s threats have been put into practice.

However, first of all, we note that after the loss of the al-Watyya air base, the LNA continues to roll back to the East (although maintaining its position near Tripoli). Cities South of Garyan are moving to the side of the PNS. “Congresses” of local tribes, after a little thought, swear an oath to the government in Tripoli. These are the same people who recently publicly burned Turkish flags. At the same time, the NTC troops claim that they are preparing an attack on Tarhuna – the main transport hub and supply center for Haftar’s troops remaining near Tripoli. The tripolitans are simply taking over the desert that was left unattended after the withdrawal of the LNA forces from the Western front. It’s exciting, but not deadly. The Turkish media applaud the “offensive on Mizda” (a city in the desert South of Garyan). Phrases like “the clean land of Libya will be freed from the weed”are used.

The LNA, in turn, is bombing bridges in Haryana. There are not exactly bridges (there are no rivers there – the desert), but modern transport interchanges with overpasses and complicated serpentines across several passes that remain from Gaddafi. If they can be destroyed, then all the efforts of the NTC to occupy desert cities like Alasaba, which are proudly spoken of in Tripoli, will simply be meaningless.

Under these circumstances, as is usual during such military operations, disinformation flourished on both sides. For example, Haftar’s headquarters claim that in 72 hours they shot down as many as 13 Turkish Bayraktar drones (five million dollars apiece). In the English-language version of this statement, a new word has even been invented – “uavsfall” (dronesfall). Some observers claim that this is due to the transition of the LNA to the use of “Buks” instead of “Shells”, which they stupidly squandered at al-Watyya.

Also fake was a video distributed by the Turkish media, which allegedly shows employees of the PMC “Wagner” boarding a plane at the Beni Walid airfield to leave Libya. Very quickly, the fake became more detailed – as the next media in the chain reprinted it. And now the Russian liberal media is rejoicing in full “Russia’s defeat in Libya”. In fact, it turned out that this video is two years old, and the plane belongs to the PNS.

But what really happened was a MiG-29 attack on two naval targets: Turkish transport near the port of Tripoli and on the Turkish military frigate in the open sea on the traverse of Sirte.
Turkish Navy warships appeared off the Libyan coast around January. Now there are two of them, and they are identified as the frigates Gabya 496 Gokova and 497 Goksu. These are old American frigates of the Oliver Hazard Perry class built in the mid-1970s (former USS Samuel Eliot Morison and USS Estocin, respectively), transferred to the Turks in 2002 and 2003. For Turkey, they were slightly upgraded for their own management system. Not the most terrible weapon available to the Turkish Navy – but Ankara seems to think that it will do for Libya.

By themselves, Turkish frigates do not cause much damage to the LNA. Their Tomahawks have long proved ineffective. On the other hand, there is an opinion that the Turkish frigates still have enough air defense to close the sky over Tripoli. The consequence of this was that the MiGs struck the first blow at sea targets.

With a significant degree of probability, we can say that the MiG-29 transport was hit. At least the black smoke was visible far away. According to Haftar’s people, this transport was transporting weapons for the NTC troops. At the same time, by the way, there are reports that two Turkish military transport planes delivered reinforcements from the Syrian fighters from the Idlib zone to Misrata.

However, the frigate most likely dodged the missile and put up a smoke screen. Satellite images show that there is no visible damage or fire on the Turkish ship after turning 90 degrees and exiting the smoke screen. At the same time, there is no reason to say that the plane that attacked the Turkish frigate was a “warning shot”. The frigate was in Libyan territorial waters. If they did not want to get into it with the purpose of sinking it, then they managed to drive it away for a while.

A side effect of the MiG attack on sea targets was a slight panic among the oil tankers that had accumulated near Tripoli and Misrata. Some of them withdrew and went out of harm’s way to the open sea, which seriously hit the plans of the Libyan oil company (LNK), which is controlled by the NTC.

Strategically, Haftar seeks not so much to fight for every village in the desert, but, first, to stop the supply of the enemy from Turkey, and secondly-to seriously increase the risks for the Turks. Now he dodged a rocket, but tomorrow he might not. The Turks are not as critical of losses as the Americans or Europeans, but relatively recent events in Idlib have shown that the loss of a large ship with casualties can be quite a sensitive blow. Already, Ankara is threatening haftar with terrible punishments if”at least one Turkish serviceman is injured.”

The ownership of the MiGs has not been established. Conspiracy theories continue to multiply. In Minsk, for example, some opposition sources are convinced that the planes are Belarusian, and the pilots may also be from Minsk, but it is assumed that they may be Serbs. No evidence is provided. It is also unsubstantiated that Minsk has already done so, that is, “leased aircraft”. In the UAE, for example. Official Minsk does not react to such publications in principle. There is no interest in getting involved in skirmishes and Belgrade. On the other hand, this version takes Russia out of the spotlight.

Neither the Turks nor the tripolitans have yet provided any evidence of the planes ‘ownership or the pilots’ citizenship.

Usually there are enough recordings of pilots ‘ conversations, but either they communicate by gestures, or the people of Saraj and the Turks are simply not ready to monitor the radio airwaves. In General, the story with the aircraft suddenly revealed that the PNS does not have any tracking tools and still can not understand where this incomplete squadron came from.

The reference to the Khmeimim air base (allegedly MiG-29s flew from there) was sucked out of reports that some time ago new Russian planes arrived there as part of a planned rotation. But they have flight numbers and they are manually counted by at least the Americans and Israelis. They can’t just disappear. Israel in General is all studded with double-tracking radars, which are constantly ready within the framework of the “Dome” air defense system. They couldn’t even miss half the squadron. The only logical flight route in this context is really the “southern corridor”: from the UAE via Sudan and Egypt. But this is also not accurate. So the question of belonging to MiGs will be of interest to everyone for a long time.

So far, we are dealing with a classic UFO case. Perhaps the activity of Haftar’s air force will increase as the mysterious MiGs receive technical support. But in any case, they alone are not enough to turn the course of hostilities in favor of the LNA again. But they can seriously damage the nerves of the Turks.

https://vz.ru/world/2020/5/25/1041249.html

Τη μάχη τη δίνει όλη η κοινωνία όχι, μόνο, ο στρατός.

1

του Παντελή Σαββίδη

Χθές, στην εκπομπή “Anixnefseis web tv” για τον Έβρο ο Επίτιμος Διοικητής Στρατιάς και τέως Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς, Ηλίας Λεοντάρης είπε κάτι που με προβλημάτισε.
“Αυτούς που χθες χειροκροτούσαμε για την αποτελεσματικότητά τους στον Έβρο, σήμερα τους κατηγορούμε”.
Και ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Αλκιβιάδης Στεφανής είπε κάτι που πέρασε απαρατήρητο: ο τρόπος που αντιδρούμε ρίχνει το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Κατόπιν αυτών έχω να σημειώσω τα εξής:
1.-Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι μισθοφορικές. Έχουν ένα επίπεδο υψηλού επαγγελματισμού σε ό,τι αφορά την εκπαίδευσή τους αλλά στις επιχειρησιακές τους ενέργειες επηρεάζονται από τον αντίκτυπο στην ελληνική κοινωνία. Κακώς, αλλά είναι κάτι αξεπέραστο. Συνεπώς, πρέπει να το λάβουμε υπόψη.
2.-Όχι, μόνο, σε έναν πόλεμο αλλά και σε καθημερινές επιχειρήσεις το αποτέλεσμα δεν είναι προδικασμένο. Διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για τη νίκη. Και οι προϋποθέσεις διαμορφώνονται από την πολιτεία στο σύνολο της κοινωνίας. Όχι, μόνο, στο στρατό. Ο στρατός θα διεξαγάγει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Μια αντιπαράθεση γίνεται σε όλα τα μέτωπα.
3.-Με τα σημερινά στοιχεία ανάλυσης, η σύγκρουση με την Τουρκία (η μορφή και ο βαθμός είναι άγνωστα)είναι αναπόφευκτη αν δεν θέλουμε να παραδώσουμε κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και αν δεν θέλουμε να δορυφοροποιηθούμε ως κοινωνία.
4.-Την όποια κρίση δεν θα την διεξάγει μόνο ο στρατός και η λοιπή κοινωνία θα απολαμβάνει το καπουτσίνο της κάνοντας κριτική σαν να παρακολουθεί ποδοσφαιρικό αγώνα.
5.-Με την Τουρκία, ήδη, βρισκόμαστε σε κάποια μορφή αντιπαράθεσης.
6.-Την αντιπαράθεση αυτή την δίνουμε όλοι μαζί. Ο στρατός τη δίνει στην πιο σκληρή μορφή της.
7.-Άλλοτε θα κερδίζουμε, άλλοτε θα χάνουμε. Να προετοιμαστούμε καλά για να αυξήσουμε τις πιθανότητες νίκης.
8.-Στον Έβρο εκτυλίσσεται μια μορφή της συνολικής αντιπαράθεσης στην οποία συμμετέχουμε όλοι. Δεν είναι κάποιοι που χάνουν ή κερδίζουν.
9.-Εν τέλει, πρέπει να αλλάξει η καθημερινή μας συμπεριφορά. Είμαστε μια κοινωνία που στο σύνολό της πρέπει να τελεί εν εγρηγόρση.
10.-Προσοχή, λοιπόν. Μπορεί με την στάση μας να χειροτερέψουμε τα πράγματα. Για εμάς, όχι για κανέναν άλλο. Ακόμη και αν τακτικά χάνουμε πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα με περίσκεψη. Δεν βρισκόμαστε στις καλές περιόδους του φραπέ.
11.-Όπως είπε χθες στην εκπομπή “Anixnefseis web tv” ο καθηγητής Μάνος Καραγιάννης, η Τουρκία θεωρεί ως κέντρο βάρους των ενεργειών της κατά της Ελλάδας τον επηρεασμό της ελληνικής κοινωνίας. Δυστυχώς, φαίνεται να αποδίδει.
12.-Και η κυβέρνηση πρέπει να αποκτήσει περισσότερους βαθμούς ευελιξίας. Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη δυσφορία και την εκδήλωση αποφασιστικότητας απο την ελληνική κοινωνία στις διπλωματικές της διαπραγματεύσεις. Γι αυτό έγραψα χθες.

[βίντεο- εκπομπή] Τι συνέβη στον Έβρο Που το πάει η Τουρκία

2

Ηλίας Λεοντάρης, Επίτιμος Αρχηγός Στρατιάς, τέως Αρχηγός Εθνικής Φρουράς.

Μάνος Καραγιάννης, Αν. Καθηγητής King College Λονδίνου και Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Γιώργος Χατζηθεοφάνους, Υποστράτηγος ε.α., Οικονομολόγος.

Συντονισμός: Παντελής Σαββίδης, δημοσιογράφος

21.30 ΣΗΜΕΡΑ απο τις Anixnefseis web tv. Μάης 1998: 30 χρόνια απο το Μάη που άλλαξε την Ευρώπη.

0

Μάης χωρίς εκπομπή για το ’68 δεν νοείται.
Έχω ανεβάσει στο youtube μια εκπομπή που έκανα στην ΕΡΤ3 το 1998. Μια απο τις καλές εκπομπές. Αλλά επειδή έχει τραγούδια εποχής και κινηματογραφικά πλάνα, δεν την δέχεται το youtube λόγω πνευματικών δικαιωμάτων.
Γι αυτό θα την παρουσιάσω ζωντανά απο το ιστολόγιο www.anixneuseis.gr και το facebook μετά την εκπομπή που θα κάνουμε για τον Έβρο σήμερα στις 7μμ
Στις 15 Μαίου 1998 οι “Ανιχνεύσεις” πραγματοποίησαν μια εκπομπή για τα 30 χρόνια από το Μάη του 1968. Ήταν μια κριτική περιγραφή των γεγονότων, μια αποτίμηση του αποτυπώματος που άφησαν στην ευρωπαϊκή εξέλιξη και μια προβολή τους στο μέλλον.
Προσκεκλημένοι ήταν ο, τότε, καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ Νίκος Χαραλαμπάκης, ο Νευρολόγος- Ψυχίατρος Κλεάνθης Γρίβας ενώ στην κάμερα μίλησε ο καθηγητής φιλοσοφίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Νικόλαος Ματσούκας. Εκτεταμένη αναφορά έγινε σε κινηματογραφικές ταινίες με θέμα το Μάη του ’68.

Η Τουρκία έχει σχέδιο να μην αφήσει όρθιο τον φράκτη: Είναι πιο σοβαρά τα πράγματα απ’ ότι φαίνονται στον Έβρο;

1
apopseis.com

File Photo: Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ:
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Γνωρίζω ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, υποβαθμίζουν το μέγα πρόβλημα της τουρκικής προκλητικότητας στον Έβρο.

Θα έλεγα ότι είναι λογικό, διότι προφανώς δεν επιθυμούν να μεταδίδουν το φόβο και την αβεβαιότητα που προκαλεί η παραβατική Τουρκία στους πολίτες.

Είπε το βράδυ της Δευτέρας ο κ. Μητσοτάκης μιλώντας στη Μάρα Ζαχαρέα και στο Star:

  • «Δεν εκτιμώ ότι συνέβη τίποτα, το οποίο να είναι  αξιοσημείωτο και το οποίο να χρήζει όλης αυτής της συζήτησης η οποία έγινε κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την οποία μάλιστα έσπευσε να εκμεταλλευτεί και η Αντιπολίτευση, κακώς κατά την άποψή μου, διότι στην ουσία  υιοθέτησε μία πιο ακροδεξιά ρητορική».

Παρά το σεβασμό που έχω και για τους δύο, και τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών, θα διαφωνήσω. Και ούτε δέχομαι τις εξαλλοσύνες των ακροδεξιών και λοιπών ψεκασμένων, οι οποίοι φωνάζουν και κατηγορούν, αλλά ούτε στρατιώτες δεν πήγαν… Και αν κατατάγηκαν, πήραν το απολυτήριο από το σπίτι τους.

Πιστεύω ότι πρόκειται για ένα πρόβλημα και δεν πρέπει να αφεθεί στην τύχη του. Διότι η Τουρκία έχει στόχους και γνωρίζουμε ότι πάντα τους υλοποιεί ή, για να μην απόλυτος, προσπαθεί να τους υλοποιήσει. Τον Φεβρουάριο στον Έβρο απέτυχε χάρις στην αποφασιστικότητα των ελληνικών αρχών και την υποστήριξη του ελληνικού λαού. Από τη μία στιγμή στην άλλη οι άνθρωποι στην Ελλάδα είδαν μία ελπίδα, ότι δηλαδή θα προστατευθεί η εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία πάση θυσία.

Λόγω εκείνης της αντίδρασης, οι πολίτες περιμένουν και τώρα να αντιμετωπιστεί η τουρκική επιθετικότητά αποτελεσματικά. Είναι μία σχεδιασμένη επιθετικότητα, που στοχεύει και στα ιερά και στα όσια των πολιτών.

Επειδή θυμάμαι πως ξεκίνησε η υπόθεση των Ιμίων τόσο πιο πολύ προβληματίζομαι. Διότι τις 2-3 προηγούμενες μέρες πριν ξεσπάσει η κρίση, ακούγαμε από ελληνικά χείλη πως «δεν τρέχει τίποτα». Και μόνο το απόγευμα (ώρα Αμερικής) άρχισαν όλοι να τρέχουν και να μην φτάνουν όταν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι τηλεφώνησαν στον τότε πρέσβη Λουκά Τσίλα και στον λομπίστα Έντι Μανάτο και τους είπαν πως η Ελλάδα και η Τουρκία οδηγούνται σε πόλεμο για τα Ίμια! Για μένα είναι πολύ φρέσκα τα γεγονότα, επειδή ασχολήθηκα με την έρευνα των εγγράφων και τηλεγραφημάτων της αμερικανικής κυβέρνησης.

  • Χωρίς να είναι πρόθεσή μου η αμφισβήση των λόων του Πρωθυπουργού και του υπουργού Εξωτερικών, η γνώμη μου και με βάση σοβαρές πληροφορίες που έφτασαν σε μένα είναι η παρακάτω:

Είναι προφανές ότι οι Τούρκοι θα κάνουν ότι είναι δυνατόν για να μην κατασκευαστεί ο φράκτης στον Έβρο.

Ο «πόνος» τους και το μεγάλο τους πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι ο φράκτης. Διότι ακριβώς δεν τους επιτρέπει να υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς τους εναντίον της Ελλάδας. Τον Φεβρουάριο …«προπόνηση» έκαναν. Ήταν τέστ. Και όταν παθαίνεις, συνήθως μαθαίνεις.

Είμαι σίγουρος ότι θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να μην κατασκευαστεί ο φράκτης. Διότι θα τους «κόψει» ένα από τα δύο χέρια. Η Τουρκία θέλει να ελέγξει τον Έβρο, όπως ελέγχει άλλες περιοχές στα σύνορα. Ο Έβρος και οι πολίτες του τους χαλούν τα σχέδια.

Όπως είναι γνωστό, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να κατασκευάσει αυτό τον φράκτη, ένα φράκτη 30 χιλιομέτρων για να τελειώνει μία και καλή με την παράνομη μετανάστευση. Το κάνει και για ένα άλλο λόγο. Διότι η Αθήνα γνωρίζει το σχέδιο των Τούρκων. Και ο πρωθυπουργός, και ο υπουργός Εξωτερικών, πόσο μάλλον ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Όπως διαπιστώσαμε πολλές φορές, η Τουρκία και ο Ερντογάν χρησιμοποίησαν τους δυστυχισμένους και άμοιρους μετανάστες, οι οποίοι προσπαθούν πάση θυσία να φτάσουν στην Ευρώπη. Ανάμεσα σε αυτούς -τουλάχιστον στην απόπειρα εισβολής του Φεβρουαρίου- η πλειοψηφία ήταν εξτρεμιστές, που παρουσιάστηκαν ως μετανάστες. Εμπιστεύομαι τους ανθρώπους που κάνουν τις ενημερώσεις.

ΤΟ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ: Η Τουρκία έχει εκπαιδεύσει χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες και έχει σχηματίσει ένα στρατό τζιχαντιστών που χρησιμοποιεί στη Συρία και τη Λιβύη. Ο φόβος της Αθήνας είναι να μην περάσουν αυτοί τα ελληνικά σύνορα. Άλλο οι δυστυχισμένοι πρόσφυγες και μετανάστες και άλλο αυτοί οι τύποι. Είναι τζιχαντιστές στην πλειοψηφία τους Σύριοι και Αφγανοί.

  • Η Τουρκία έχει σχέδιο να στείλει αρκετούς από αυτούς στον Έβρο. Για να τους χρησιμοποιήσει ως προγεφύρωμα για τα σχέδια της. Η Τουρκία βλέπει αυτό που περιγράφω βασικά ως θέμα θρησκευτικό. Στην περίπτωση της Τουρκίας είναι και ακραία ισλαμικό.

Πρόκειται για στρατηγικό σχεδιασμό. Δεν πρέπει να κατασκευαστεί ο φράκτης διότι τα τουρκικά σχέδια πάνε περίπατο… Άρα, θα δούμε πολλά επεισόδια στα σύνορα. Διότι οι Τούρκοι δεν ακούνε κανένα, άστε που έχω και μία υποψία ότι μπορεί και να ενθαρρύνεται αυτή η επιθετικότητά της.

Ο πρωθυπουργός είπε ότι οι συγκεκριμένες προκλήσεις «είναι τεχνικά ζητήματα». Και πρόσθεσε:

«Και αυτά τα τεχνικά ζητήματα που αφορούν την οριοθέτηση, την ακριβή οριοθέτηση της συνοριακής γραμμής, λυνόντουσαν πάντα σε τεχνικό επίπεδο. Δεν είναι αυτή μία συνοριακή διαφορά η οποία υπάρχει με την Τουρκία και δεν λέει και η Τουρκία ότι είναι μία συνοριακή διαφορά».

Και συνεχίζει λέγοντας πως ο ίδιος νομίζει ότι δημιουργήθηκε η δυσάρεστη κατάσταση:

«Θα σας πω από που πιστεύω ότι προέκυψε το ζήτημα. Νομίζω ότι υπάρχει ενδεχομένως μία νευρικότητα από πλευράς Τουρκίας, σχετικά με την πρόθεση της Ελλάδος να ενισχύσει το φράχτη στις Καστανιές και να χτίσει και ένα νέο φράχτη στο τμήμα των Φερών, εκεί δηλαδή που δεν είναι το όριο με την Τουρκία, ο ίδιος ο ποταμός. Είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας να το κάνουμε. Θα το κάνουμε, όπως το κάναμε ήδη στο Βόρειο τμήμα. Έχουμε ενημερώσει την Τουρκία με ρηματική διακοίνωση ότι θα το κάνουμε.

  • Το κάνουμε, για να σας το εξηγήσω και τεχνικά, λίγο εντός του ελληνικού εδάφους, όπως έγινε ακριβώς και με το φράχτη στις Καστανιές, για να μην υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία για το που μπαίνει ο φράχτης, χωρίς να σημαίνει ότι απεμπολούμε, προσοχή, το έδαφος που μεσολαβεί μεταξύ του φράχτη και της συνοριακής γραμμής.
  • Απλά, για να μπορούμε να κινηθούμε πολύ πιο γρήγορα. Ο φράχτης αυτός θα γίνει. Η χώρα έχει κερδίσει ως κεκτημένο τη δυνατότητα να φυλάει τα σύνορά της και θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για να μπορεί να πετύχει αυτόν τον στόχο».

Ελπίζω, έτσι να έχουν τα πράγματα. Και ο Πρωθυπουργός να δικαιωθεί. Ο φράκτης πρέπει να γίνει, άλλωστε ούτε οι εθνομηδενιστές το αμφισβητούν όταν τους παρουσιάζονται τα γεγονότα. Ανησυχώ για το εξής: Ότι ο κ. Μητσοτάκης δείχνει να νομίζει ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται ως ένα κανονικό κράτος. Δεν είναι κανονικό κράτος… Εδώ είμαστε και θα τα ξαναπούμε. Με την ευχή ότι θα διαψευστώ.

Αμεση ανάλυση: Τι συμβαίνει στον Εβρο;

0

Φωτογραφία Καθημερινή

Η συνοριακή γραμμή μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας στη Θράκη εκτείνεται σε μήκος 203 χιλιομέτρων. Η Συνθήκη της Λωζάννης όρισε ότι στο μεγαλύτερο τμήμα της το σύνορο ταυτίζεται με τον ρου των ποταμών Άρδα και Έβρου, εκτός από μία έκταση έντεκα χιλιομέτρων στο ύψος της Αδριανουπόλεως όπου το σύνορο μετατοπίζεται δυτικά του ποταμού (τρίγωνο Κάραγατς).

Η κατ’ αρχήν αντίληψη ήταν ότι η Ελλάδα θα κατέχει τη δυτική και η Τουρκία την ανατολική πλευρά του Έβρου. Ο καθορισμός του συνόρου στη Λωζάννη έγινε σε έναν χάρτη μεγάλης κλίμακας (1:1.000.000). Μία τριμερής επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους της Ελλάδος, της Τουρκίας και ένα εκπρόσωπο τρίτης χώρας, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν Ολλανδός, ανέλαβε να χαράξει το σύνορο Ελλάδος-Τουρκίας επί του εδάφους (άρθρο 5 Συνθήκης της Λωζάννης). Το σύνορο ακολούθησε στον κύριο βραχίονά του ποταμού και  βασίσθηκε σε σταθερά σημεία. Τα συμπεράσματα της επιτροπής περιελήφθησαν σε πρωτόκολλο που υπεγράφη στην Αθήνα την 3η Νοεμβρίου 1926. Το πιο κρίσιμο άρθρο στην παρούσα συγκυρία είναι το 2 που αναφέρει τα ακόλουθα:

  • «Η Επιτροπή απεφάσισεν ότι η συνοριακή γραμμή δεν θα ακολουθήση τον ρουν του ποταμού εις τας ενδεχόμενας μετακινήσεις του, αλλ’ ότι η γραμμή αυτή καθορίζεται κατά τρόπον οριστικόν από την παρούσαν θέσιν του ποταμού, ως αύτη καθωρίσθη εις τους χάρτας τους καταρτισθέντας μερίμνη της Επιτροπής».

Επομένως, μετά τη χάραξή της η συνοριακή γραμμή αποφασίσθηκε να παραμείνει σταθερή και να μην ακολουθεί τις μετατοπίσεις της κοίτης του ποταμού. Οι συχνές πλημμύρες του Έβρου είχαν ως αποτέλεσμα με το πέρασμα των ετών, μεγάλες εκτάσεις που ανήκαν στην Ελλάδα να προσκολληθούν στην ανατολική πλευρά του Έβρου. Αντιστοίχως, τουρκικές εκτάσεις προσκολλήθηκαν στη δυτική πλευρά. Επίσης, οι πλημμύρες είχαν ως αποτέλεσμα πολλά από τα ορόσημα της οριοθετήσεως του 1926 να καταστραφούν.

Τη δεκαετία του 1950 οι δύο χώρες ανέθεσαν στην αμερικανική εταιρεία «Χάρτζα» [Harza] τη σύνταξη μελέτης για την αντιπλημμυρική προστασία των παραποτάμιων περιοχών και τη διευθέτηση των υδάτων του Έβρου. Η «Χάρτζα» πρότεινε την ευθυγράμμιση της κοίτης του ποταμού μέσω της δημιουργίας τομών, αναχωμάτων και φραγμάτων στο ποτάμι. Η ευθυγράμμιση είχε ως αποτέλεσμα να μείνουν ελληνικές περιοχές ανατολικά του ποταμού και τουρκικές δυτικά. Η έναρξη του αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου για αυτοδιάθεση-ένωση τον Απρίλιο του 1955 εμπόδισε την πλήρη υλοποίηση της μελέτης.

Το 1963 υπεγράφη στην Άγκυρα πρωτόκολλο (κυρώθηκε με το νόμο 4334/1963) με το οποίο αποφασίσθηκε ανταλλαγή ελληνικών και τουρκικών εδαφών στις περιοχές Αίνου και Φερρών. Οι προς ανταλλαγή περιοχές θα βασιζόταν στην ισότητα της εκτάσεως και θα καθορίζονταν βάσει της οριοθετήσεως του 1926. Η όξυνση των σχέσεων μετά τις δικοινοτικές συγκρούσεις στην Κύπρο το 1963 και οι απελάσεις ελλήνων υπηκόων από την Τουρκία το 1964 οδήγησαν σε νέα διατάραξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Το πρωτόκολλο του 1963 δεν εφαρμόσθηκε ποτέ.

Την περίοδο μεταξύ 1969-1971 υπεγράφησαν μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας τέσσερα πρωτόκολλα και μία συμφωνία που αφορούσαν στη μεθοριακή ζώνη του ποταμού Έβρου. Όλα βασίσθηκαν στο πρωτόκολλο για τη συνοριακή διευθέτηση του 1926. Τα πρωτόκολλα και η συμφωνία κατήργησαν σιωπηρά το πρωτόκολλο του 1963. Η Ελλάδα επικύρωσε τα πρωτόκολλα και τη συμφωνία ( 939/1979 (ΦΕΚ Α’ 149/1979). Η Τουρκία έχει επικυρώσει τα τρία από τα τέσσερα πρωτόκολλα με. Κανένα δεν έχει τεθεί εν ισχύι διότι ουδέποτε αντηλλάγησαν τα όργανα επικυρώσεως.

Το 2011-12 τοποθετήθηκε στο χερσαίο τμήμα του τριγώνου Κάραγατς ένα φράκτης μήκους 10,3 χλμ. για να αποτραπεί η παράνομη είσοδος μεταναστών στη χώρα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει το έργο και το χαρακτήρισε «αναποτελεσματικό» και «βραχυπρόθεσμο στην αντιμετώπιση του προβλήματος». Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας του 2020 ο φράκτης υπήρξε το κύριο μέσον αποτροπής της εισβολής των χιλιάδων αμάχων που η Τουρκία ήθελε να στείλει στην Ελλάδα.

Ακολούθως η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να τοποθετήσει φράκτη σε όλα τα σημεία των ελληνοτουρκικών συνόρων στα οποία υπάρχει ισχυρό ενδεχόμενο παράνομης εισόδου μεταναστών. Πρόκειται για τις περιοχές που είτε λόγω πλημμυρών είτε λόγω των ευθυγραμμίσεων του ποταμού τα σύνορα Ελλάδος-Τουρκίας δεν ορίζονται από τον ρου του Έβρου αλλά είναι χερσαία. Συνεργεία του στρατού άρχισαν τις τοπογραφικές εργασίες για την αποτύπωση των περιοχών που θα διέλθουν οι νέοι φράκτες. Οι Τούρκοι δημιούργησαν προβλήματα στην περιοχή «Μελισσοκομείο/Κοτζά σοβάτ». Ζητούν από την Ελλάδα

(α) να δώσει τις ακριβείς συντεταγμένες του φράκτη (όχι του συνόρου) και

(β) να μην ξεκινήσει οποιεσδήποτε εργασίες κατασκευής του φράκτη πριν την συνεννόηση με την τουρκική πλευρά.

Δεν πρόκειται για κάποια τοπική διαφωνία για την πορεία του συνόρου.  Η ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν αφήνει αμφιβολίες:

«η κοίτη του ποταμού που οριοθετεί το τουρκο-ελληνικό χερσαίο σύνορο το 1926 έχει αλλάξει σημαντικά λόγω φυσικών και τεχνητών παραγόντων κι επομένως δεν υπάρχουν κοινά συμπεφωνημένες γεωγραφικές συντεταγμένες στη συγκεκριμένη περιοχή του συνόρου που να είναι συμβατές με τη συμφωνία [πρωτόκολλο] του 1926.»

Ουσιαστικά η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχει σύνορο στην περιοχή! Οι γεωγραφικές συντεταγμένες όμως είναι ένα αντικειμενικό στοιχείο το οποίο δεν αλλάζει λόγω της μεταβολής της κοίτης του ποταμού. Αυτό ορίζεται ρητώς στο προαναφερόμενο άρθρο 2 του Πρωτοκόλλου του 1926. Με την πράξη της αυτή η Τουρκία αμφισβητεί τη μοναδική, διμερή, οριοθετική συμφωνία δηλαδή το πρωτόκολλο του 1926 και «γκριζάρει» τα σύνορα/όρια μεταξύ των δύο χωρών. Η σύγκληση της μεικτής  Ελληνοτουρκικής Μεθοριακής Επιτροπής είναι προσχηματική. Ποια θα είναι η βάση των συζητήσεων της επιτροπής, όταν δεν γίνονται δεκτές οι συντεταγμένες του 1926;

Πίσω από αυτά κρύβεται η πρόθεση της Τουρκίας να εμποδίσει την ανάπτυξη του φράκτη. Δεν είναι τυχαίο ότι το Σάββατο 24 Μαΐου 2020 ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών  Τσαβούσογλου προέβλεψε ότι οι μεταναστευτικές ροές προς την Ελλάδα, θα ξαναρχίσουν μόλις υποχωρήσει η πανδημία του κορωνοϊού… Η Τουρκία αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό ως το βασικό εργαλείο στις σχέσεις της με την ΕΕ. Δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι η απειλή της πως θα πλημμυρίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες, ξεφούσκωσε το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας στις Καστανιές του Έβρου. Θα επιμείνει να διατρήσει τον  Έβρο με νέες εισβολές αμάχων. Αυτό μας δείχνει και τα επόμενα άμεσα βήματα. Παράλληλα με τον διπλωματικό χειρισμό του θέματος πρέπει να προχωρήσει ταχύτατα η ανέγερση του φράκτη σε όλα ανεξαιρέτως τα χερσαία τμήματα της ελληνοτουρκικής μεθορίου.

*Ο Αγγελος Συρίγος είναι Αν. καθηγητής διεθνούς δικαίου & εξωτερικής πολιτικής και βουλευτής της Ν.Δ. στην Α΄ Αθηνών.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ