Αρχική Blog Σελίδα 2416

Οι σοσιαλιστές πιέζουν για εμπάργκο όπλων της ΕΕ εναντίον της Τουρκίας – Ο ρόλος του Νίκου Ανδρουλάκη

Από
anixneuseis
-
0

Ο ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης                                                                               [Shutterstock/Alexandros Michailidis]

Της Alexandra Brzozowski 

Αρκετοί σοσιαλιστές βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν υιοθετήσει την ιδέα της επιβολής εμπάργκο όπλων, μαζί με κυρώσεις, στην Άγκυρα, καθώς η ΕΕ προετοιμάζεται για μια κρίσιμη σύνοδο κορυφής του Σεπτεμβρίου με σκοπό να καθορίσει την απάντησή της στις δραστηριότητες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Οι προτεινόμενες κυρώσεις μπορεί να μην βοηθήσουν τη δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα, ίσως να κάνουν χάρη στον Ερντογάν», δήλωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης, Έλληνας σοσιαλιστής ευρωβουλευτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ) στην επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες. την Πέμπτη (10 Σεπτεμβρίου).

“Όταν πραγματοποιήθηκαν (πέρσι) συζητήσεις για τη Συρία, το Συμβούλιο της ΕΕ μίλησε για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, επειδή εισέβαλε σε μια τρίτη χώρα, που δεν είναι μέλος της Ε.Ε. Γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο τώρα που η Τουρκία παραβιάζει τα χωρικά ύδατα μιας χώρας της ΕΕ;” ρώτησε.

Κατά τη σύνοδο ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την επόμενη εβδομάδα, οι βουλευτές της ΕΕ πρόκειται να συζητήσουν ένα ψήφισμα σχετικά με τη θέση της ΕΕ απέναντι στην Τουρκία.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης δήλωσε ότι το κόμμα του θα καταθέσει τροπολογίες οι οποίες θα ζητήσουν από τον επικεφαλής της διπλωματίας της ΕΕ, Γιοσέπ Μπόρελ «να λάβει υπόψιν του την επιβολή  εμπάργκο όπλων εναντίον της Τουρκίας, γιατί οι Έλληνες πολίτες δεν πρέπει να ζουν με το φόβο ότι θα χρησιμοποιηθούν ευρωπαϊκά όπλα που πωλούνται στην Τουρκία εναντίον τους. “

Οι ηγέτες της ΕΕ θα πραγματοποιήσουν ειδική σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 24-25 Σεπτεμβρίου για να συζητήσουν πώς να επιλύσουν την κρίση μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Τουρκίας σχετικά με τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ωστόσο, ένα εμπάργκο όπλων θα μπορούσε να γίνει ένα θέμα διαμάχης μεταξύ των χωρών μελών.

Πέρυσι, οι γερμανικές πωλήσεις όπλων στη σύμμαχο του ΝΑΤΟ Τουρκία ανήλθαν σε 242,8 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα τρίτο των εξαγωγών της γερμανικής αμυντικής βιομηχανίας.

Αυτό έκανε την Τουρκία μακράν τον νούμερο ένα εισαγωγέα γερμανικών όπλων, σε μια εποχή που οι εντάσεις στη Συρία έφεραν στο προσκήνιο τον έλεγχο των πωλήσεων όπλων στην Άγκυρα.

Οι έρευνες της Άγκυρας για εντοπισμό αποθεμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στα ύδατα που θεωρεί ότι είναι της δικαιοδοσίας της η Ελλάδα, μέλος του ΝΑΤΟ, έχει επιδεινώσει τις σχέσεις των δύο χωρών.

Τον περασμένο μήνα, η Τουρκία έστειλε ένα πλοίο ερευνών που υποστηρίζεται από στρατιωτικές φρεγάτες σε ύδατα μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, ωθώντας την Αθήνα να διεξάγει κι αυτή τις δικές της ναυτικές ασκήσεις.

Η Ελλάδα ζητά «αυστηρές» κυρώσεις

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας είπε στην ίδια συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής στις Βρυξέλλες ότι οι ηγέτες της ΕΕ θα πρέπει να επιβάλουν «αυστηρές» οικονομικές κυρώσεις στην Τουρκία για περιορισμένο χρονικό διάστημα, εάν η Άγκυρα δεν απομακρύνει τα στρατιωτικά της πλοία και τα πρωτά της γεωτρύπανα από τα ύδατα στα ανοικτά της Κύπρου.

«Οι κυρώσεις θα πρέπει να ασκήσουν σοβαρή πίεση, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, αλλά θα πρέπει να είναι σοβαρές, για να στείλουν το μήνυμα ότι η Ευρώπη είναι εδώ ανοικτή για διαπραγμάτευση, αλλά είναι επίσης εδώ για να υπερασπιστεί τις αξίες της», δήλωσε ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.

Η ΕΕ θα επιβάλει κυρώσεις στον ενεργειακό τομέα της Τουρκίας, πιέζει για αποκλιμάκωση

Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ συμφώνησαν την Παρασκευή (28 Αυγούστου) για έναν κατάλογο κυρώσεων κατά της Τουρκίας σε περίπτωση που η Άγκυρα δεν αποκλιμακώσει τις ενέργειές της στην ολοένα και πιο τεταμένη Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης της παράνομης έρευνας και γεώτρησης για εντοπισμό κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Ο Βαρβιτσιώτης είπε στους ευρωβουλευτές ότι η Τουρκία είναι «ένας σημαντικός αποσταθεροποιητικός παράγοντας στην ευρύτερη περιοχή».

«Αυτό θα πρέπει να είναι ένα θέμα ανησυχίας για την ΕΕ και τη διεθνή κοινότητα», πρόσθεσε.

Η Γαλλία προτρέπει την ενότητα της ΕΕ

Ορισμένα κράτη μέλη θα πιέσουν για κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ και ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Γιβς Λε Ντάρια δήλωσε ότι το περασμένο Σαββατοκύριακο τέτοια μέτρα ήταν στο τραπέζι.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έγραψε στη γαλλική εφημερίδα Le Monde ότι «εάν η Τουρκία αρνηθεί να συμμορφωθεί πριν από τη σύνοδο κορυφής, δεν βλέπω καμία επιλογή για τους ευρωπαίους συναδέλφους μου εκτός από σημαντικές κυρώσεις».

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουήλ Μακρόν προέτρεψε την Ευρώπη την Πέμπτη να δείξει ένα ενωμένο μέτωπο ενάντια στην «απαράδεκτη» συμπεριφορά της Τουρκίας, καθώς ετοιμάζεται να φιλοξενήσει μια σύνοδο κορυφής μεσογειακών κρατών, η οποία αναμένεται να κυριαρχείται από τις αυξανόμενες εντάσεις με την Άγκυρα.

Η Γαλλία υποστήριξε σθεναρά την Ελλάδα και την Κύπρο στην αυξανόμενη αντιπαράθεση με την Τουρκία για πόρους υδρογονανθράκων και ναυτική επιρροή στην ανατολική Μεσόγειο.

«Εμείς οι Ευρωπαίοι πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και σταθεροί απέναντι στην κυβέρνηση του Προέδρου Ερντογάν, η οποία σήμερα συμπεριφέρεται με απαράδεκτο τρόπο», δήλωσε ο Μακρόν σε δημοσιογράφους στην Κορσική, όπου θα ξεκινήσει η σύνοδος κορυφής των μεσογειακών κρατών.

Είπε ότι αυτή τη στιγμή η Τουρκία «δεν ήταν πλέον εταίρος στην περιοχή» λόγω της συμπεριφοράς της, αν και ήλπιζε να «ξεκινήσει πάλι ένας εποικοδομητικός διάλογος».

[Edited by Zoran Radosavljevic]

Πηγή: euractiv.com

National Interest: Μία συγχρονισμένη Κουρδική εξέγερση θα οδηγούσε στον διαμελισμό της Τουρκίας

Από
anixneuseis
-
0

National Interest: Μία συγχρονισμένη Κουρδική εξέγερση θα οδηγούσε στον διαμελισμό της Τουρκίας

Του Michael Rubin

Η σύγχρονη Τουρκία προέκυψε πριν από σχεδόν εκατό χρόνια με φόντο τις ευρωπαϊκές προσπάθειες για τη διαίρεση της Χερσονήσου της Ανατολίας. Το γεγονός αυτό οδηγεί τόσο τη συλλογική παράνοια της Τουρκίας όσο και την ξενοφοβία της. Ο εφιάλτης της είναι μια κουρδική απόσχιση-ανεξαρτησία. Ενώ το ΡΚΚ και τα παρακλάδια του εγκατέλειψαν εδώ και πολύ καιρό αυτόν τον στόχο υπέρ της τοπικής αυτονομίας, η τάση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ερντογκάν για υποκίνηση πολέμων με γειτονικά κράτη ενδέχεται σύντομα να ζωντανέψει τους φόβους της Τουρκίας ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Το πρόβλημα της Τουρκίας με το κουρδικό της πρόβλημα υφίσταται σχεδόν όσο η ίδια η Τουρκική Δημοκρατία: Μόλις δύο χρόνια μετά την ίδρυση της Τουρκίας το 1923, οι Κούρδοι εξεγέρθηκαν κατά τη γνωστή εξέγερση του Σεΐχη Σαΐντ κατά της κατάργησης του χαλιφάτου. Το 1927, ο İhsan Nuri Pasha κήρυξε τη Δημοκρατία του Ararat, ένα μικρό κουρδικό κράτος στην άπω ανατολική Ανατολία κατά μήκος των ιρανικών και αρμενικών συνόρων. Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ο πρώτος πρόεδρος της σύγχρονης Τουρκίας, διέταξε να καταστραφεί αυτή η υποκρατική οντότητα.

Για άλλη μια φορά, ο τουρκικός στρατός κατέστειλε την εξέγερση. Σε κάθε περίπτωση, οι Κούρδοι θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τις εξεγέρσεις τους μέσω συγκεκριμένων παραπόνων πέρα από την απλή εθνική ταυτότητα, αλλά οι εξεγέρσεις τους απλώς ενίσχυσαν τη δυσπιστία της τουρκικής κυβέρνησης για οποιαδήποτε ελεύθερη έκφραση ανεξάρτητης κουρδικής ταυτότητας.

Η αντιπάθεια της τουρκικής κυβέρνησης στην κουρδική ταυτότητα μειώθηκε μετά τον θάνατο του Ατατούρκ το 1938. Διαδοχικές κυβερνήσεις στην Άγκυρα αγνόησαν περιοχές που κατοικούντο από Κούρδους καθώς εκσυγχρόνιζαν την οικονομία της Τουρκίας. Οι Τούρκοι δέχτηκαν τους Κούρδους, αλλά μόνο όταν οι Κούρδοι είχαν την εθνική και πολιτιστική τους ταυτότητα.

Κατά τις επόμενες δεκαετίες, η Τουρκία υπέστη  ορισμένα περιστατικά πολιτικής αστάθειας λόγω Κουρδικών κινημάτων, αλλά η πολιτική βία συνήθως συνέβαινε στο πλαίσιο αριστερών και δεξιών εξτρεμιστών. Υπό αυτό το πλαίσιο γαλουχήθηκε το μελλοντικό ιδρυτικό μέλος του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (Partiya Karkerên Kurdistan, ΡΚΚ) Abdullah Öcalan. Το Κόμμα εργάστηκε σκληρά για να αντιμετωπίσει την υποταγή των Κούρδων στη λεγόμενη ταξική πάλη και σχημάτισε το ΡΚΚ για να κάνει πραγματικότητα τον σκοπό του. Ο Öcalan ξεκίνησε επίσημα την εξέγερση του ΡΚΚ το 1984, με στόχο την καταστολή των αντιπάλων των Κούρδων (Τούρκους).

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσέφεραν τυφλή στήριξη στην Τουρκία στον αγώνα της κατά του ΡΚΚ. Το ΡΚΚ ήταν μια μαρξιστική ομάδα η οποία ιδρύθηκε στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου. Ενώ τόσο το ΡΚΚ όσο και οι υποστηρικτές της στην Συρία-Μέση Ανατολή συνέχιζαν να μεγαλώνουν πληθυσμιακά, συνέχισαν να αυξάνουν σε μεγάλο βαθμό τις βίαιες επιθέσεις εντός Τουρκίας. Περιέργως, πέρασαν δεκατρία χρόνια-με φόντο μια πώληση όπλων της εποχής Κλίντον-πριν το Υπουργείο Εξωτερικών  χαρακτηρίσει επίσημα την ομάδα ως μια τρομοκρατική οντότητα. Ήταν μια αντιπαραγωγική ενέργεια: Η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης άλλαξε τα κίνητρα και την πραγματικότητα υπό την οποία δρούσε το ΡΚΚ και όλα τα Κουρδικά φύλα της Μέσης Ανατολής.

Υπό τον Πρόεδρο Turgut Özal, η τουρκική κυβέρνηση είχε αρχίσει μεταρρυθμίσεις με το βλέμμα στραμμένο σε συμφωνία. Ο πρόωρος θάνατος του Özal κατέστρεψε αυτή την προσπάθεια, αλλά η σύλληψη του Öcalan το 1999 ανάγκασε την ομάδα να κινηθεί προς νέες κατευθύνσεις. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξουσιοδότησε μυστική προσέγγιση το 2012, αλλά τελικά διέκοψε τις συνομιλίες του όταν πολλοί Κούρδοι στην Τουρκία ψήφισαν το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (HDP) και όχι το δικό του Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Η ειρηνευτική διαδικασία Τουρκίας-ΡΚΚ είχε κάποια επιτυχία να προβάλει σχετικά με τις προσπάθειες των διαπραγματευτών της: Μια προσωρινή συμφωνία είδε το ΡΚΚ να καταθέτει τα όπλα του εντός Τουρκίας και πολλούς μαχητές να μετακινούνται στη Συρία.

Τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη της ομάδας έχει υπονομευτεί: Το κενό που προκλήθηκε από τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας έδωσε στους Κούρδους της Συρίας την ευκαιρία να αυτοδιοικούνται. Πέτυχαν ορισμένα αξιομνημόνευτα αποτελέσματα, ενώ παράλληλα ορισμένοι αναλυτές αμερικανικών think tanks συνέχισαν να ”βαπτίζουν” την οργάνωση ως Μαρξιστική. Η ανεξάρτητη οργάνωση των Κούρδων μπορεί να χαρακτηριστεί με πολλούς τρόπους, όχι όμως ως Μαρξιστική.

Οι Κούρδοι έχουν επίσης προκαλέσει μία τεράστια επιτυχία για την παγκόσμια κοινότητα: οι κουρδικές πολιτοφυλακές νίκησαν την συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων της Αλ Κάιντα στη βορειοανατολική Συρία. Ήταν επίσης απαραίτητες στον επίγειο αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους. Οι τουρκικές αρχές συχνά αντλούν ηθική ισοδυναμία μεταξύ του Ισλαμικού Κράτους και των κουρδικών ομάδων, αλλά αυτό δεν ισχύει για δύο λόγους: Πρώτον, υπάρχουν ακράδαντα στοιχεία που αποδεικνύουν πως οι υπάλληλοι της τουρκικής κυβέρνησης, η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών και μέλη της ίδιας της οικογένειας του Ερντογάν υποστήριξαν και παρείχαν βοήθεια στο Ισλαμικό Κράτος. Δεύτερον, αφού η τουρκική κυβέρνηση άσκησε πιέσεις στη βελγική ασφάλεια για να συλλάβει αρκετούς Κούρδους ακτιβιστές με κατηγορίες τρομοκρατίας, το βελγικό δικαστήριο ξεκίνησε έρευνα σχετικά με τις τουρκικές κατηγορίες ενάντια στου Κούρδους και κατέληξε στο συμπέρασμα πως είναι αβάσιμες και ανυπόστατες. Αντίθετα, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι το ΡΚΚ ήταν απλώς “ένα κόμμα σε μια μη διεθνή ένοπλη σύγκρουση”.

Καθώς η οικονομία της Τουρκίας καταρρέει, ο Ερντογάν έχει γίνει όλο και πιο εχθρικός προς τους γείτονές του. Ο βομβαρδισμός του Ιράκ-ειδικά στις περιοχές Yazidi Sinjar-έχει γίνει ένα συχνό φαινόμενο. Η Τουρκία μετέφερε αεροπορικώς βετεράνους του Ισλαμικού Κράτους στη Λιβύη παραβιάζοντας το εμπάργκο όπλων της Λιβύης πολλές φορές. Η Τουρκία δικαιολόγησε την εισβολή της στη βόρεια και ανατολική Συρία ως δημιουργία ενός ασφαλούς καταφυγίου, αλλά, στην πραγματικότητα, έχει γίνει μια ζώνη για αντι-κουρδική εθνική κάθαρση.

Τώρα ο Ερντογάν απειλεί την Ελλάδα. “Όταν έρθει η στιγμή για μια απόφαση, και το λέω ξεκάθαρα, όσοι στέκονται εναντίον της Τουρκίας εις βάρος της διακινδύνευσης της ασφάλειας και της ευημερίας των πολιτών της, πρέπει να πληρώσουν βαρύ τίμημα”, δήλωσε ο Ερντογάν στις 7 Σεπτεμβρίου. Ο Mesut Hakkı Caşın, στενός σύμβουλος του Erdoğan, απείλησε: «Οι πιλότοι μας θα καταρρίψουν σύντομα πέντε ή έξι από αυτούς [ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη] και θα ξεκινήσουμε πόλεμο».

Η Τουρκία είναι τυχερή που για δεκαετίες, η μόνη εξωτερική δύναμη που παρείχε σημαντική βοήθεια στο ΡΚΚ ήταν η Συρία, ίσως με την ευλογία της Σοβιετικής Ένωσης και, μετά την κατάρρευσή της, η Ρωσία. Σαουδάραβες αξιωματούχοι επισκέπτονται τώρα ανοιχτά τη Βόρεια και Ανατολική Συρία. Ενώ τα αμερικανικά όπλα που παρέχονται στη συριακή αμυντική δύναμη κατευθύνονται στον αγώνα της ομάδας ενάντια στην εξέγερση του Ισλαμικού Κράτους, η πιθανή σαουδαραβική βοήθεια στους Κούρδους δεν θα ήταν τόσο περιορισμένη. Ούτε και με αιγυπτιακή βοήθεια: Το Κάιρο παραμένει πεπεισμένο ότι ο σκοπός του Ερντογάν για τη στήριξη της ισλαμικής κυβέρνησης της Λιβύης είναι τελικά να παράσχει βοήθεια στη Μουσουλμανική Αδελφότητα και να απειλήσει την αιγυπτιακή ασφάλεια.

Η ομάδα του ΡΚΚ φαίνεται να έχει γυρίσει μια νέα σελίδα από τους προηγούμενους στόχους και τις συμπεριφορές της. Ωστόσο, όπως πολλές τρομοκρατικές ομάδες του παρελθόντος, το ΡΚΚ έχει επίσης φατρίες και ομάδες όπως τα Γεράκια της Ελευθερίας του Κουρδιστάν (TAK), οι οποίες δεν είναι τόσο επιφυλακτικές όσο έχει γίνει ο Οτσαλάν.

Μετάφραση Χωριανόπουλος Άγγελος

πηγή: www.nationalinterest.com/infognomonpolitics.gr

Αυτά είναι… Η Κύπρος αποφάσισε να μπλοκάρει τις κυρώσεις στη Λευκορωσία, λέει το Bloomberg

Από
pcuser
-
1

Οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ασκήσει πίεση στη Λευκορωσία παγώνουν λόγω μιας άλλης, μη σχετιζόμενης κρίσης στην αυλή της Ε.Ε., αναφέρει το πρακτορείο Bloomberg σε ανταπόκριση του Nikos Chrysoloras.

Αναφέρει ότι υπογραμμίζει έτσι τη δυσκολία της Ένωσης να συμβιβάσει αντικρουόμενα γεωπολιτικά συμφέροντα.

Ο δημοσιογράφος αναφέρεται σε δημοσίευμα του δικτύου, με αφορμή την απόφαση της Κύπρου να μπλοκάρει τις κυρώσεις που  η Ε.Ε. έχει προτείνει για τη Λευκορωσία, επειδή δεν επιβάλλονται ανάλογες κυρώσεις και στην Τουρκία για τις ερευνητικές δραστηριότητές της στη Μεσόγειο.

Διπλωμάτες καταβάλουν προσπάθειες να υπάρξει μια σημαντική εξέλιξη στο θέμα πριν από την προγραμματισμένη συνάντηση των ΥΠΕΞ της Ε.Ε. περί τα τέλη Σεπτεμβρίου, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποφεύγει να προβεί σε κάποιο σχόλιο.

Ο συντάκτης σχολιάζει ότι μια αποτυχία της Ευρώπης να δράσει είτε στο ζήτημα της Λευκορωσίας είτε στην κλιμακούμενη αντιπαράθεση στη Μεσόγειο μεταξύ Ελλάδας, Κύπρο και Τουρκίας, εκθέτει περαιτέρω τις αδυναμίες της εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε.

Παρά το γεγονός ότι η Ε.Ε. έχει εκφράσει επανειλημμένα τη στήριξή της σε Ελλάδα και Κύπρο, έχει αποφύγει να λάβει τιμωρητικά μέτρα που θα κόψουν τις γέφυρες με την Τουρκία, σημειώνεται στο δημοσίευμα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ ΜΑΣ: Βεβαίως είναι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι που στην ουσία μπλοκάρουν απόφαση για τη Λευκορωσία, επειδή δεν τηρούν την πολιτική συμφωνία που επιτεύχθηκε.

File Photo: Ο Υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης. ΚΥΠΕ

ΠΗΓΗ: EU Efforts to Influence Belarus Held Up by Turkey Dispute

https://hellasjournal.com/2020/09/afta-ine-i-kipros-apofasise-na-blokari-tis-kirosis-sti-lefkorosia-lei-to-bloomberg/

Eastern Mediterranean Crisis Looms Over Med7 Summit

Από
pcuser
-
0

 

French President Emmanuel Macron will host a summit of the European Union’s informal Med7 group—consisting of the bloc’s seven Mediterranean countries—to try to form a consensus on several regional challenges, including Libya and Syria. The main item of discussion, however, will be the ongoing standoff between Greece and Turkey in the eastern Mediterranean. In addition to Macron, the leaders of Greece, Spain, Portugal, Italy, Cyprus, and Malta are expected to attend the summit on the French island of Corsica.

Greece and Turkey, both NATO members but longtime regional rivals, have overlapping maritime claims in the region, where a large deposit of oil and gas was recently discovered. The dispute boiled into a crisis last month after both countries sent naval vessels to the area to flex their military muscle. Writing for Foreign Policy recently, Michaël Tanchum explained the origins of the crisis.

Interest from abroad. International actors are now playing a growing role in the dispute. On Aug. 14, EU foreign ministers held an emergency meeting to discuss the crisis, and although they did not hammer out a long-term resolution, EU leaders are expected to announce more comprehensive action against Turkey after the EU summit later this month. Measures against Turkey could include sanctions and suspending its application to join the bloc.

In the meantime, France is working to support Greece militarily. French troops have participated in military exercises with Greece in recent weeks, and in the days leading up to today’s summit, it was reported that Greece is in talks with France over purchasing fighter jets to boost its defense capabilities.

Russia taking on a greater role. Russia has also shown an interest in the dispute. Last week, Turkey announced that Russian troops would be participating in several live-fire military exercises this month, and in a meeting with his Cypriot counterpart on Tuesday, Russian Foreign Minister Sergei Lavrov said that Moscow was prepared to step in and help “resolve differences through dialogue and within a legal framework” if the main actors requested its direct involvement.

Where is the United States? Although the U.S. State Department has expressed deep concern “about Turkey’s continued activities in the region” and supports dialogue between Ankara and Athens, Washington has been notably absent as a mediator in the dispute, largely leaving it to EU and other regional policymakers.

foreignpolicy.com.

Οι προτάσεις του ΝΑΤΟ εναντίον της ελληνικής κυριαρχίας

Από
pcuser
-
1

Της Κύρας Αδάμ

Η Ελλάδα έχει αποδεχθεί ,(χθες στην Πολιτική Επιτροπή του ΝΑΤΟ) και ξεκινά, (σήμερα στο ΝΑΤΟ), διμερείς διαπραγματεύσεις με την Τουρκία για την μείωση της μεταξύ τους έντασης με βάση την ατζέντα του ΝΑΤΟ για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Σύμφωνα με την προτεινόμενη ατζέντα του ΝΑΤΟ:

Τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη θα πλησιάζουν ΜΟΝΟΝ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ τα τουρκικά αεροσκάφη ώστε να μην υπάρξει ατύχημα. Δηλαδή, θα ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΕΙ στα ελληνικά αεροσκάφη να ΑΝΑΧΑΙΤΖΟΥΝ τα τουρκικά , αλλά δεν υπάρχει πρόβλεψη να ΑΠΟΧΩΡΟΥΝ από την περιοχή ταυτοχρόνως και τα τουρκικά αεροσκάφη, τα οποία αντιθέτως θα εξακολουθούν «το πρόγραμμα τους».

Πρόκειται περί παλαιάς τουρκικής πρότασης του 2000 προς την Ελλάδα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, για τις ασκήσεις στο Αιγαίο, τις οποίες είχε απορρίψει συλλήβδην η τότε στρατιωτική ηγεσία του ΓΕΑ υπό τον πτέραρχο Λυτζεράκο.
Στην περίπτωση που η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποδεχθεί –τώρα- αυτή την παλιά τουρκο-νατοϊκή πρόταση, εγείρεται αυτομάτως θέμα παραχώρησης εθνικής κυριαρχίας στην Τουρκία, διότι,

Στην περίπτωση που τα τουρκικά αεροσκάφη βρίσκονται εντός του Διεθνούς Εναερίου Χώρου στο Αιγαίο ή στην Αν. Μεσόγειο δεν υπάρχει πρόβλημα για κανέναν. Στην περίπτωση όμως- που είναι και το βασικό πρόβλημα- τα τουρκικά αεροσκάφη πετούν στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΝΑΕΡΙΟ ΧΩΡΟ των 10νμ- ενώ αναγνωρίζουν μόνον τα 6νμ ως ΕΕΧ- τότε παραβιάζουν ελληνική κυριαρχία. Και γι’ αυτό το λόγο τα ελληνικά αεροσκάφη είναι υποχρεωμένα να αναχαιτίσουν τα τουρκικά λόγω παραβίασης της ελληνικής κυριαρχίας. Αν δεν το πράξουν, δηλαδή δεν αναχαιτίσουν τα τουρκικά αεροσκάφη , σύμφωνα με την τωρινή νατοϊκή πρόταση, τότε εγείρεται θέμα παραχώρησης εθνικής κυριαρχίας στην Τουρκία.

Η νατοϊκή πρόταση για τα ΜΟΕ, η οποία έχει ήδη συμφωνηθεί στις προηγούμενες επαφές τους μεταξύ των Μέρκελ- Τραμπ- Στόλτεμπεργ- Ερντογάν, μεθοδεύει την ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ όλων των πολεμικών πλοίων ( ελληνικών και τουρκικών) από την Αν. Μεσόγειο. Δηλαδή τα τουρκικά πλοία θα αποχωρήσουν από την περιοχή των τουρκικών ΝΑVΤΕΧ για έρευνες του Ορους Ρέις, αλλά θα αποχωρήσουν και τα ελληνικά πολεμικά πλοία από την περιοχή Ρόδου Καστελόριζου.

Πρόκειται περί μιας κραυγαλέας υποστήριξης των τουρκικών συμφερόντων σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας, διότι η Τουρκία έχει καταλάβει παράνομα και έχει τουρκοποιήσει περιοχή μη οριοθετημένης ΑΟΖ, που άπτεται και ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ τα ελληνικά πολεμικά πλοία εχουν αναπτυχθεί στην περιοχή Ρόδου /Καστελόριζου για την αποτροπή παραβίασης ελληνικής κυριαρχίας και ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων από την Τουρκία, όπως η ίδια απειλεί να πράξει.

Οι νατοϊκές αυτές προτάσεις, στην περίπτωση που γίνουν αποδεκτές από την ελληνική κυβέρνηση συνιστούν την μεγαλύτερη προσβολή και παραβίαση της ελληνικής κυριαρχίας, διότι εμείς θα φύγουμε από το σπίτι μας και οι Τούρκοι από το χωράφι μας.
Σημειώνεται ότι θα ασκηθούν μεγάλες πιέσεις προκειμένου οι απαράδεκτες αυτές νατοϊκές προτάσεις να γίνουν αποδεκτές τώρα, μέχρι τις 24 Σεπτεμβρίου, ώστε να μην αναγκαστεί η Ευρωπαϊκή Προεδρία και κυρίως το Βερολίνο να συζητήσουν οικονομικές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας.

https://www.militaire.gr/oi-protaseis-toy-nato-enantion-tis-ellinikis-kyriarchias/

Focus: «Ο Ερντογάν πρέπει να ελπίζει στη Μέρκελ»

Από
anixneuseis
-
0

Ένα σχόλιο για την κλιμάκωση της ελληνοτουρκικής διένεξης και τον ρόλο της Γερμανίας, η νέα άφιξη προσφυγόπουλων στη Β.Ρηνανία-Βεστφαλία και η ενδεχόμενη συνεργασία Κύπρου-Λιβάνου για το μεταναστευτικό στον Τύπο.

Τα γερμανικά ΜΜΕ παρακολουθούν εδώ και καιρό στενά τις τελευταίες εξελίξεις στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Focus φιλοξενεί άρθρο του Ρόναλντ Μαϊνάρντους, διευθυντή του τουρκικού παραρτήματος του Ινστιτούτου Φρίντριχ Νάουμαν των Φιλελευθέρων (με έδρα την Κων/Πολη),  με τίτλο: «Η ιστορική κληρονομιά περιπλέκει την κατάσταση: ο Ερντογάν πρέπει να ελπίζει στη Μέρκελ για τη διαμάχη στη Μεσόγειο». Σχολιάζοντας την πρόσφατη επίσκεψη σε Αθήνα και Άγκυρα του Χάικο Μάας, παρατηρεί: «Η προσέγγιση του Βερολίνου με μια διπλωματία του πήγαινε-έλα για το κλονισμένο νοτιοανατολικό άκρο της δυτικής Συμμαχίας δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχής. Τουλάχιστον ο Γερμανός υπουργός μπόρεσε να φύγει με μια ελάχιστη συναίνεση: Έλληνες και Τούρκοι θέλουν να συνεχίσουν να μιλούν μέσω της γερμανικής διαμεσολάβησης. Αυτά στα μέσα Αυγούστου. Έκτοτε δεν έχει επέλθει καμία βελτίωση στο μέτωπο του Αιγαίου. Αντίθετα και στις δύο πλευρές οι τόνοι έγιναν πιο έντονοι. Στην κακοφωνία συμβάλουν και τα ΜΜΕ».

Στη συνέχεια ο αρθρογράφος κάνει μια εκτενή αναφορά στις μνήμες που ξυπνούν από τις εντάσεις στις διμερείς σχέσεις που υπήρξαν στο παρελθόν, στα Ίμια το 1996 και βέβαια στο «ιστορικά χαμηλότερο σημείο» που έφτασαν ποτέ οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το καλοκαίρι του 1974 στην Κύπρο. Και παρατηρεί: «Οι τρέχουσες εντάσεις πρέπει να εξεταστούν στο ιστορικό τους πλαίσιο. Η σκλήρυνση των μετώπων δείχνει πόσο βαθιά είναι η αντιπαλότητα. Η αδυναμία των διαμεσολαβητών να δημιουργήσουν γέφυρες και να επιτύχουν συμβιβασμούς δείχνει πόσο λίγη προσοχή έχει επιδειχθεί τις τελευταίες δεκαετίες για την εξάλειψη των αιτιών των συγκρούσεων στον κόσμο. Εδώ, η Ευρώπη και η Δύση συνολικά μοιράζονται την ευθύνη. Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός ανήκει στις περιπτώσεις “κληρονομικής έχθρας”. Oι ειδικοί την συγκαταλέγουν στην ίδια κατηγορία με την αντιπαλότητα Ισραήλ-Παλαιστίνης, Πακιστάν-Ινδίας ακόμη και Γαλλίας-Γερμανίας (…) Μόνο που οι Γερμανοί και οι Γάλλοι άφησαν πίσω τους ιστορική υποθήκη και μέσα από μια αξιοθαύμαστη συμφιλίωση δημιούργησαν μια ειρηνική συνύπαρξη. Έλληνες και Τούρκοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν σε μεγάλο βαθμό από αυτό το ιστορικό μάθημα. Όμως η πολιτική βούληση για επίτευξη μόνιμης ισορροπίας δεν είναι εμφανής.»

Η διαμεσολάβηση της Γερμανίας και η θέση της Άγκυρας

O Ρόναλντ Μαϊνάρντους είναι διευθυντής του τουρκικού παραρτήματος του Ινστιτούτου Φρίντριχ Νάουμαν των ΦιλελευθέρωνO Ρόναλντ Μαϊνάρντους είναι διευθυντής του τουρκικού παραρτήματος του Ινστιτούτου Φρίντριχ Νάουμαν των Φιλελευθέρων

Όπως επισημαίνει ο Ρ. Μαϊνάρντους: «Στον αγώνα για εύρεση υποστηρικτών σε μια μακροπρόθεσμα διεθνοποιημένη σύγκρουση, η Αθήνα είναι ένα βήμα μπροστά. Η Άγκυρα σε μεγάλο βαθμό είναι μόνη της. Αυτή η πολιτική απομόνωση σε καμία περίπτωση δεν έχει οδηγήσει την Τουρκία σε μια επανεξέταση, συμβαίνει το αντίθετο: “Παίρνουμε αυτό που δικαιούμαστε – στη Μεσόγειο, στο Αιγαίο και στον Εύξεινο Πόντο, δεν θα κάνουμε παραχωρήσεις”, δήλωσε ο Πρόεδρος Ερντογάν τέλη Αυγούστου (…) Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η Τουρκία ενεργεί τώρα ως μια αναπτυσσόμενη περιφερειακή δύναμη – και δεν φοβάται να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της με άλλα μέσα πέραν της διπλωματίας.».

Από την άλλη πλευρά για την ελληνική στάση παρατηρεί σε άλλο σημείο: «Η ελληνογαλλική συμμαχία καθιστά όλο και πιο δύσκολη την αξιόπιστη διαμεσολάβηση από το ΝΑΤΟ. Τα προηγούμενα χρόνια σε αντίστοιχες περιπτώσεις ως διαμεσολαβήτρια δύναμη ενήργησαν οι ΗΠΑ. Όμως η Ουάσιγκτον έχει αποσυρθεί (…) Λαμβάνοντας υπόψη τη νέα σειρά προτεραιοτήτων της Ουάσιγκτον, οι εκκλήσεις για γερμανική διαμεσολάβηση γίνονται πιο έντονες. Το Βερολίνο αποδέχτηκε την πρόκληση. Η διευθέτηση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων αποτελεί προτεραιότητα της γερμανικής προεδρίας (…) Ωστόσο το Βερολίνο δεν μπορεί να προσφέρει απόλυτη ουδετερότητα. “Ως μέλος της ΕΕ, έχουμε την υποχρέωση να λάβουμε σοβαρά υπόψιν τα δικαιώματα της Ελλάδας και να τα υποστηρίξουμε, όπου είναι σωστά”, δήλωσε η καγκελάριος. Την μεροληπτική στάση στην Άγκυρα θα ήθελαν ευχαρίστως να την αγνοήσουν. Μια ρεαλιστική εναλλακτική όμως απέναντι στη διαμεσολάβηση της Γερμανίας στη διαμάχη με τους Έλληνες δεν φαίνεται να υπάρχει. Κι αυτό επίσης το γνωρίζει ο Έρντογάν».

Άλλοι 105 πρόσφυγες φτάνουν στη Γερμανία

Σύμφωνα με το γερμανικό υπ. Εσωτερικών πρόκειται να μεταφερθούν στη Γερμανία περίπου 920 προσφυγόπουλα με τους γονείς και τα αδέρφια τους Σύμφωνα με το γερμανικό υπ. Εσωτερικών πρόκειται να μεταφερθούν στη Γερμανία περίπου 920 προσφυγόπουλα με τους γονείς και τα αδέρφια τους

Στην άφιξη 105 άρρωστων προσφυγόπουλων μαζί με συγγενείς τους από προσφυγικά κέντρα του Αιγαίου στη Β. Ρηνανίας- Βεστφαλία αναφέρεται η Aachener Zeitung και γράφει: «Συνολικά η Β. Ρηνανία-Βεστφαλία θέλει να δεχτεί 220 άτομα από τα ελληνικά προσφυγικά κέντρα που ζητούν προστασία – πρόκειται για άρρωστα παιδιά και τους πλησιέστερους συγγενείς τους. Η άφιξη των υπόλοιπων προσφύγων είναι “θέμα ημερών ή εβδομάδων”, σύμφωνα με τον Γιόαχιμ Σταμπ (σσ: υπ. Οικογενειακών Υποθέσεων στο κρατίδιο από τους Φιλελεύθερους). Eξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού υπάρχουν ακόμη πρακτικές δυσκολίες. “Προχωράει με μικρά βήματα”. H Β. Ρηνανία-Βεστφαλία έχει μάλιστα προσφερθεί να δεχθεί 500 άτομα. Σύμφωνα με στοιχεία του γερμανικού υπ. Εσωτερικών πρόκειται να μεταφερθούν στη Γερμανία περίπου 920 νεαρά αγόρια και κορίτσια με τους γονείς και τα αδέρφια τους από τα ελληνικά προσφυγικά κέντρα».

Η Κύπρος επιδιώκει συνεργασία με τον Λίβανο 

Αυξάνονται οι μεταναστευτικές ροές προς την Κύπρο τελευταίαΑυξάνονται οι μεταναστευτικές ροές προς την Κύπρο τελευταία

Στην ανακοίνωση του Κύπριου υπ. Εσωτερικών Νίκου Νουρή για αποστολή κυπριακής αντιπροσωπείας στον Λίβανο με αντικείμενο ενδεχόμενη συνεργασία για την αντιμετώπιση των αυξημένων μεταναστευτικών ροών στα ανοιχτά της Κύπρου αναφέρεται η γερμανική ραδιοφωνία Deutschlandfunk: «Τις τελευταίες μέρες πολλά πλοιάρια με πάνω από 150 ανθρώπους έφτασαν σε κυπριακά ύδατα, μεταξύ αυτών άνθρωποι από τη Συρία και τον Λίβανο. Σε κάποιους επετράπη να φτάσουν στην ξηρά, άλλοι επέστρεψαν στον Λίβανο με πλοίο. Στη συνέχεια η κυπριακή κυβέρνηση συγκάλεσε ειδική συνεδρίαση και ανακοίνωσε ότι οι δυνατότητες των δομών υποδοχής έχουν εξαντληθεί. Έτσι ο αριθμός των αιτούντων για πρώτη φορά άσυλο είναι εν τω μεταξύ ο υψηλότερος σε χώρα-μέλος της ΕΕ αναλογικά με τον πληθυσμό. Η Κύπρος απέχει μόλις 160 χιλιόμετρα από τις ακτές του Λιβάνου, η οποία φιλοξενεί περίπου ένα εκατομμύριο πρόσφυγες από τη χώρα του εμφυλίου πολέμου Συρία.»

Επιμέλεια: Δήμητρα Κυρανούδη

DW

Τα βρίσκουν Σάρατζ και Χαφτάρ για το μέλλον της Λιβύης;

Από
anixneuseis
-
0

Γιώργος Παυλόπουλος

Ένα βήμα πιο κοντά σε συμφωνία για το τερματισμό του εμφύλιου σπαραγμού που μαίνεται στη Λιβύη από το 2011 φαίνεται πως βρίσκονται τα δύο βασικά αντίπαλα στρατόπεδα, μετά τις συνομιλίες που διεξήχθησαν στην παραλιακή πόλη Μπουζνίκα, νοτίως της πρωτεύουσας του Μαρόκου, Ραμπάτ. Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για τη χώρα η οποία είχε φιλοξενήσει και τις διαπραγματεύσεις του 2015, που είχαν οδηγήσει προσωρινά στην ειρήνευση και είχαν δημιουργήσει ελπίδες για πολιτική λύση – οι οποίες όμως έσβησαν πολύ γρήγορα, με την αναζωπύρωση των συγκρούσεων.

Αυτή τη φορά, μετά και την ενεργό παρέμβαση των ΗΠΑ, γύρω από το ίδιο τραπέζι  κάθισαν από την Κυριακή δύο πενταμελείς αντιπροσωπείες: Από τη μία, της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας με έδρα την Τρίπολη (GNA), της οποίας ηγείται ο Φαγέζ αλ-Σάρατζ και, από την άλλη, του κοινοβουλίου το οποίο εδρεύει στο Τομπρούκ και τάσσεται στο πλευρό του Εθνικού Στρατού (LNA), που έχει ως επικεφαλής του τον Χαλίφα Χαφτάρ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας από αραβικά (κυρίως) ΜΜΕ, οι δύο πλευρές δεν κατέληξαν μεν σε ολοκληρωμένη και λεπτομερή συμφωνία. Παρ’ όλα αυτά, αποδέχθηκαν την αναγκαιότητα συνέχισης και εδραίωσης της εκεχειρίας που ισχύει από τις 22 Αυγούστου, αλλά και της πραγματοποίησης εκατέρωθεν συμβιβασμών.

Η κοινή διακήρυξη, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, διαπιστώνει ότι αμφότερες οι αντιπροσωπείες ανέλαβαν «σημαντικές δεσμεύσεις», ενώ τονίζει πως «οι δύο πλευρές ελπίζουν να φτάσουν σε θετικά και συγκεκριμένα αποτελέσματα, τα οποία θα ανοίξουν τον δρόμο για τη διαδικασία μιας ολοκληρωμένης πολιτικής λύσης». «Είμαστε βέβαιοι ότι η τελευταία αυτή πρωτοβουλία θα έχει θετική επίπτωση στην προσπάθεια των Ηνωμένων Εθνών να υπάρξει ένας πολιτικός διάλογος τον οποίο θα ελέγχουν και θα κατευθύνουν οι Λίβυοι», σχολίασε από την πλευρά του ο εκπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.

Η μοιρασιά των πόστων

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της αντιπροσωπείας του GNA, Αμπντεσαλάμ αλ-Σαφράουι, κομβικό σημείο στις διαπραγματεύσεις του Μαρόκου ήταν η πλήρωση καίριων θέσεων – όπως των επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας και της εθνικής επιχείρησης πετρελαίου, καθώς και των ενόπλων δυνάμεων – έτσι ώστε να δοθεί η εικόνα πως υπάρχει ουσιαστική συμφωνία και πραγματική διάθεση για τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας και τη λειτουργία της οικονομίας της Λιβύης.

Για τον ίδιο λόγο, άλλωστε, αυτές τις ημέρες πραγματοποιήθηκαν στο Μοντρέ της Ελβετίας, υπό την αιγίδα της ΕΕ και του ΟΗΕ, επαφές με σημαντικούς φυλάρχους της χώρας, καθώς και με εκπροσώπους του παλιού καθεστώτος Καντάφι, το οποίο διατηρεί σημαντική επιρροή, ειδικά σε ορισμένες περιοχές. Μία από αυτές είναι και η Σύρτη – την «καρδιά» της πετρελαϊκής βιομηχανίας και ταυτόχρονα, την «κόκκινη γραμμή» ανάμεσα στις δύο ανταγωνιστικές κυβερνήσεις και τους ξένους συμμάχους τους. Υπενθυμίζεται ότι τόσο η Τουρκία (που στηρίζει τον αλ-Σάρατζ) όσο και η Αίγυπτος, τα ΗΑΕ, η Ρωσία και η Γαλλία (που ενισχύουν τον Χαφτάρ) έχουν απειλήσει με άμεση στρατιωτική επέμβαση στην περίπτωση που ξεσπάσει γενικευμένος πόλεμος για τη Σύρτη, η οποία για την ώρα παραμένει υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του GNA.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα από τα σενάρια που βλέπουν το φως της δημοσιότητας είναι και η εφαρμογή ενός «μοντέλου Ιντλίμπ» στην Σύρτη.

Κάτι τέτοιο θα σημάνει την αποχώρηση από αυτήν των δύο αντίπαλων στρατών και τη μετατροπή της σε ουδέτερη ζώνη, την επιτήρηση της οποίας θα αναλάβουν μονάδες που τυπικά (και αναλογικά) θα συγκροτούν τον νέο εθνικό στρατό, καθώς και οι αποκαλούμενες εγγυήτριες δυνάμεις.

Πάντως, στην περίπτωση που η νέα αυτή προσπάθεια προχωρήσει, τότε η κάθε πλευρά θα επιδιώξει να κατοχυρώσει όσο περισσότερα μπορεί από τα σημερινά «κεκτημένα» της. Ειδικά η Άγκυρα είναι βέβαιο ότι θα επιμείνει στην αναγνώριση και νομιμοποίηση των μνημονίων που έχει υπογράψει με τον αλ-Σάρατζ ο Ταγίπ Ερντογάν, χαράζοντας αυθαίρετα τα όρια των ΑΟΖ της Τουρκίας και της Λιβύης, σε μια προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.

liberal.gr

Μια «διαφορετική» Τουρκία

Από
anixneuseis
-
0

Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Το χαρτί του ΝΑΤΟ που θα ανεμίζει η Τουρκία εξακολουθεί να είναι ισχυρό

Να συνειδητοποιήσουμε κι εμείς, αλλά και η Δύση γενικά πως η Τουρκία που αντιμετωπίζουμε δεν έχει καμία σχέση με ό,τι είχαμε στο μυαλό μας μέχρι τώρα. Η σημερινή Τουρκία του Ερντογάν είναι μία καθαρά αναθεωρητική δύναμη για το διεθνές πολιτικό σκηνικό με στόχο την παρουσία της ως ηγεμονικής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο και ως κυρίαρχου παράγοντα των διεθνών εξελίξεων παίζοντας τον ρόλο μιας «μεγάλης δύναμης» – μια ανασύσταση ενός ιδιαίτερου τύπου Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Δύση οφείλει να εγκαταλείψει την εμμονική αναζήτηση ενός «μετριοπαθούς» μουσουλμάνου ηγέτη. Και να ανοίξει τα μάτια της!

Ο πρώην διευθυντής Μέσης Ανατολής του γνωστού Κέντρου Woodrow Wilson της Ουάσιγκτον, καθηγητής τώρα του Πανεπιστημίου Lehigh και εταίρος του Council of Foreign Relations των ΗΠΑ, Χένρι Μπάρκεϊ, μου έγραψε πως ο Ερντογάν δεν μπλοφάρει και πως «ετοιμαζόταν από χρόνια. Ελέγχοντας απόλυτα την Τουρκία, είναι έτοιμος για τα επόμενα βήματά του. Και μπορεί να κινητοποιεί όλα τα μέσα στη διάθεσή του για τους άμεσους στόχους του».

Είναι μάταιο λοιπόν για τη Δύση να προσπαθεί να τον συνετίσει, όταν στόχος του είναι να προκαλεί τους πάντες θεωρώντας τη χώρα του μεγάλη δύναμη, ίση ή και ισχυρότερη από πολλές άλλες. Είναι προφανές πως βλέπει τον Πούτιν, τον Τραμπ και τη Μέρκελ ως ίσης δύναμης ηγέτες, ενώ τον Μακρόν, και όλους τους άλλους, σαφώς υποδεέστερους. Δεν έχει λοιπόν ουσία η όποια προσπάθεια, δική μας ή της Δύσης γενικότερα, αντίδρασης στις τουρκικές κινήσεις με λόγια και διπλωματικές παραστάσεις. Είναι φανερό πως ο Ερντογάν επιλέγει την πολιτική της ισχύος. Και μόνο έτσι, με επιλογές ισχύος δηλαδή, είναι δυνατόν να αναχαιτισθεί και να περιορισθούν οι μεγαλοϊδεατικές του προθέσεις.

Εχω σημειώσει κι άλλη φορά πως μονάχα δύο γεωπολιτικοί παράγοντες θα μπορούσαν να τον περιορίσουν. Ο ένας είναι ο Λευκός Οίκος. Ο σημερινός του κάτοχος, ο πρόεδρος Τραμπ, έχει επιλέξει τη σχετική ανοχή απέναντί του. Και δεν είναι καθόλου σίγουρο πως στις εκλογές του Νοεμβρίου τη θέση του θα πάρει ο Τζο Μπάιντεν. Οπως και ποια πολιτική θα ακολουθήσει αυτός. Το χαρτί του ΝΑΤΟ που θα ανεμίζει η Τουρκία εξακολουθεί να είναι ισχυρό. Από τις ΗΠΑ λοιπόν μια δυναμικότερη παρέμβαση παραμένει προβληματική. Ο άλλος παράγων είναι η Ρωσία. Και διότι ο πρόεδρος Πούτιν έχει δείξει πως όταν τον ενδιαφέρει κάποιο αποτέλεσμα δεν μασάει τα λόγια του, ούτε όμως και τις πράξεις του. Να μην ξεχνάμε πως η Μόσχα χρωστάει στην Αγκυρα και μια απάντηση για το μαχητικό της αεροπλάνο που αυτή τής είχε ρίξει. Η κινητοποίηση όμως της Μόσχας δεν είναι απλή. Ιδιαίτερα τώρα, μετά την περίοδο Κοτζιά, που φαίνεται να έχουμε βάλει όλα μας τα λεφτά στο καλάθι της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών. Απ’ όπου εισπράττουμε μόνο λόγια και παραινέσεις. Που ο Ερντογάν περιφρονεί ή και ειρωνεύεται…

Οφείλουμε να δείξουμε πως κινδυνεύουν σοβαρά γεωστρατηγικές τους επιλογές από μια Τουρκία που ευθέως πλέον αμφισβητεί τη διεθνή πολιτική αρχιτεκτονική. Και πως αν πετύχουν οι εκβιασμοί της στην Ανατολική Μεσόγειο, οι με κόπο χτισμένες συμμαχίες και ισορροπίες στην περιοχή μπορεί να καταρρεύσουν. Με έναν ορυμαγδό συγκρούσεων με αβέβαιο αποτέλεσμα. Που μόνο η Γαλλία έχει καταλάβει. Δεν μπορεί όμως να κάνει πολλά πράγματα. Οι άλλοι θα πρέπει να κινηθούν. Τιμωρητικά, απέναντι σε μια δύναμη που επιχειρεί να ανατρέψει ισορροπίες.

Αλλά θέλει γρήγορα σχέδιο και δουλειά – ενημέρωσης και κινητοποίησης.

in.gr

Έτοιμη η ΕΕ για επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, «ξεμένει» από φίλους ο Ερντογάν

Από
anixneuseis
-
1

Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν κατά την προπαρασκευαστική τηλεδιάσκεψη, ενόψει του έκτακτου συμβουλίου κορυφής που θα πραγματοποιηθεί στις 24-25 Σεπτεμβρίου, κατέστη σαφές ότι το κλίμα έγερνε σε βάρος του τούρκου προέδρου. Ίσως ήταν η πρώτη φορά, όπως σημειώνει πηγή που παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις, που ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι μέχρι σήμερα είχαν διατηρήσει χαμηλούς τόνους με αφορμή τις προκλήσεις της Άγκυρας, έδειξαν να αρχίζουν να ενοχλούνται. Μα καλά, θα αναρωτηθεί κάποιος, τόσο σημαντικό είναι αυτό, την ώρα που ο Τ. Ερντογάν καταφέρεται σε καθημερινή βάση εναντίον της Ελλάδας ;

Η αλήθεια είναι ότι η Ευρώπη με πολύ αργά αλλά ξεκάθαρα πλέον βήματα ολοένα και περισσότερο απομακρύνεται από την Τουρκία. Με άλλα λόγια η Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και ορισμένα κράτη μέλη δεν “πετάνε την σκούφια” τους βρίσκει κοινή πορεία και προετοιμάζεται για την επιβολή κυρώσεων εφόσον ο Ταγίπ Ερντογάν δεν αλλάξει στάση.

Είναι προφανές ότι η στρατηγική επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να μην πέσει στην παγίδα των επικοινωνιακών “τσαμπουκάδων” μοιάζει να αποδίδει, εκθέτοντας ουσιαστικά και ορισμένες χώρες της ΕΕ που είχαν αποφασίσει να μην βγουν απέναντι στην Άγκυρα. Η τακτική αυτή είχε ως άξονα την απομόνωση της τουρκικής στάσης, κάτι που απαιτούσε και χρόνο και τρόπο. Η χθεσινή λοιπόν τηλεδιάσκεψη, παρουσία και της Άνγκελα Μέρκελ, απέδειξε ότι η Ευρώπη βρίσκεται μία ανάσα από την επιβολή κυρώσεων, που πάντως δε θα καταφέρουν ένα τρομακτικό πλήγμα στον Ταγίπ Ερντογάν, όμως σίγουρα θα τον πονέσουν. Και μάλιστα εκεί που πονάει αυτή την περίοδο περισσότερο, στον τομέα της οικονομίας.

Μέχρι και αυτή την στιγμή πάντως μεγάλο ερωτηματικό παραμένει η στάση της Γερμανίας. Η καγκελάριος δεν εκφράστηκε με ξεκάθαρο τρόπο για τις εξελίξεις όμως έδειξε ότι τα καμώματα Ερντογάν φέρνουν την Άγκυρα κόντρα στο Βερολίνο, έστω και αν επί της ουσίας η Τουρκία διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Γερμανία. Είναι προφανές ότι όσο φιλικά διακείμενη και αν είναι η κυρία Μέρκελ προς τον Τούρκο πρόεδρο, τα όσα κάνει ο κ. Ερντογάν της δίνουν ελάχιστα περιθώρια αντίδρασης απέναντι και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

liberal.gr

Financial Times: «Ποιο είναι το διακύβευμα στην κρίση της Ανατολικής Μεσογείου»

Από
anixneuseis
-
0

  

Ο ανταγωνισμός για τα κοιτάσματα αερίου και οι περιφερειακές διαφωνίες της Τουρκίας με «γείτονές» της, έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση που επικρατεί στην Ανατολική Μεσόγειο – Η απομόνωση της Τουρκίας και η στάση της διεθνούς κοινότητας

Τις εντάσεις που έχουν δημιουργηθεί το τελευταίο διάστημα στην Ανατολική Μεσόγειο, από τον συνδυασμό του ανταγωνισμού για την ανακάλυψη κοιτασμάτων αερίου και των περιφερειακών αντιπαλοτήτων της Τουρκίας με τους «γείτονές» της, επιχειρούν να αναλύσουν σε άρθρο τους οι Financial Times.

Στο άρθρο τους, οι FT στέκονται στο ενδεχόμενο ευθείας στρατιωτικής συμπλοκής μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, καθώς «οι δυο σύμμαχοι του ΝΑΤΟ και οι χώρες που τους υποστηρίζουν, επιχειρούν να αυξήσουν τον έλεγχό τους στις θάλασσες».

Επιπλέον, αναφέρεται πως «η Γερμανία προειδοποίησε τον προηγούμενο μήνα την Ελλάδα και την Τουρκία ότι παίζουν με τη φωτιά και η παραμικρή σπίθα θα μπορούσε να προκαλέσει καταστροφή».

Οι FT στέκονται στην κόντρα ετών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας για τα θαλάσσια σύνορα και το δικαίωμα των ελληνικών νησιών να παράγουν ΑΟΖ, που αμφισβητεί η Αγκυρα, η θέση της οποίας, όμως, «περιπλέκεται από την άρνησή της να υπογράψει τη συνθήκη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)», η οποία επιστρατεύεται συνήθως για την επίλυση τέτοιων διαφωνιών.

Οι ισχυρισμοί Ελλάδας και Τουρκίας

Οι Financial Times αναφέρονται και στην ιστορία της αντιπαράθεσης των δυο χωρών για την Κύπρο, στην τουρκική εισβολή στη μεγαλόνησο το 1974 και τη δημιουργία του τουρκοκυπριακού «κράτους», που δεν αναγνωρίζει η διεθνής κοινότητα, καθώς και στις αιτιάσεις της Αγκυρας ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν δικαιούται να εκχωρήσει οικόπεδα για έρευνες υδρογονανθράκων σε διεθνείς εταιρείες, μέχρι να μοιραστούν τα οφέλη και στους Τουρκοκύπριους, των οποίων δηλώνει προστάτιδα. Την ίδια στιγμή, η ακτογραμμή της Τουρκίας στο νότο τής δίνει δικαιώματα στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Κύπρου.

Η Άγκυρα ισχυρίζεται, ακόμη, ότι τα νησιά πρέπει να έχουν περιορισμένες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ) και επισημαίνει προηγούμενες διεθνείς αποφάσεις που περιόρισαν την επιρροή των νησιών στον καθορισμό των θαλάσσιων συνόρων, όπως η διαφορά του 1982 μεταξύ Λιβύης και Τυνησίας.

Που ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα στην Ανατολική Μεσόγειο

Οι FT θυμίζουν στο άρθρο τους, πώς περιέπλεξε την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων, όπως του Ζοhr στην Αίγυπτο το 2015, του Leviathan το 2010, εκείνων της Κύπρου, που ανακάλυψε πρώτη αέριο το 2011 και εκείνων των Eni, Total και ΕxxonMobil το 2018 και το 2019.

Οι περισσότερες από τις ανακαλύψεις αυτές έγιναν στο νοτιοανατολικό μέρος της περιφέρειας, κοντά σε Αίγυπτο, Ισραήλ και στη νότια ακτή της Κύπρου. Από την άλλη, οι περιοχές στις οποίες ψάχνει η Τουρκία, δεν έχουν δώσει, ακόμα, επαρκή αποθέματα, σε σταθερή βάση.

Γιατί η Τουρκία αισθάνεται απομονωμένη

Στο άρθρο επισημαίνεται πως με τον εντοπισμό των κοιτασμάτων σχηματίστηκαν μερικές «αναπάντεχες» συμμαχίες, όπως το EastMed Gas Forum με τη συμμετοχή Αιγύπτου, Ισραήλ, Παλαιστινιακής Αρχής, Ελλάδας, Κύπρου και Ιταλίας, που θεμελιώθηκε φέτος στο Κάιρο και αποσκοπεί στη μετατροπή σε μεγάλο ενεργειακό κόμβο της περιοχής της Μεσογείου. Μάλιστα, η Γαλλία έχει ζητήσει να ενταχθεί σε αυτή και οι ΗΠΑ επιθυμούν να γίνουν μόνιμος παρατηρητής.

Οι εξελίξεις αυτές «άφησαν απομονωμένη την Τουρκία εξαιτίας των εντάσεών της με πολλά μέλη, περιλαμβανομένης της Ελλάδας και της Αιγύπτου, αν και το Forum αυτό κατάφερε να δημιουργήσει κοινό έδαφος μεταξύ του Ισραήλ και γειτονικών του χωρών. Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας χαρακτήρισε τον Ιανουάριο σαν «μη ρεαλιστικό σχηματισμό» το Forum, και το κατηγόρησε ότι επιθυμεί να αποβάλει την Άγκυρα.

Πώς σχετίζονται τα παραπάνω με τη Λιβύη

Οι εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν «δέσει» με την εμφύλια σύρραξη στη Λιβύη, εκεί που η Τουρκία παρέχει στήριξη στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση του Φαγέζ Αλ Σάρατζ στην Τρίπολη, και η Ρωσία, η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Γαλλία στηρίζουν τις δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ.

Το άρθρο θυμίζει τα μνημόνια που υπέγραψαν τον Νοέμβριο ο Ερντογάν με τον Σάρατζ για παροχή στρατιωτικής βοήθειας από την Αγκυρα στην κυβέρνησή του και για την οριοθέτηση θαλασσίων συνόρων μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, η οποία προκάλεσε της αντιδράσεις της Αθήνας και περιέπλεξε τα σχέδια μελλοντικής κατασκευής αγωγού αερίου από την Κύπρο στην Ελλάδα, μέσω Κρήτης, και από εκεί στην Ευρώπη.

Με την αύξηση της επιρροής της Τουρκίας στη Λιβύη, χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Γαλλία ανέλαβαν πιο δυναμικό ρόλο αναφορικά με τις κόντρες στην Ανατολική Μεσόγειο, στέλνοντας δυνάμεις για κοινά στρατιωτικά γυμνάσια με Ελλάδα και Κύπρο σε μια επίδειξη ισχύος απέναντι στην Αγκυρα.

Πώς σκέφτεται η διεθνής κοινότητα

Το άρθρο στέκεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ, ώστε να βάλει στο ίδιο τραπέζι Ελλάδα και Τουρκία, για να ξεκινήσουν συζητήσεις που θα φέρουν την αποκλιμάκωση της έντασης και την αποτροπή μιας σύρραξης μεταξύ των δύο εταίρων.

Στο μεταξύ, μπορεί οι ΗΠΑ να απηύθυναν έκκληση για διπλωματική λύση, όμως απουσιάζουν από τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης της έντασης και η δουλειά αυτή έχει πέσει στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Τα περισσότερα μέλη της τάσσονται υπέρ του διαλόγου, καθώς βλέπουν στην Τουρκία έναν σημαντικό εταίρο για την οικονομία και το προσφυγικό, αλλά και στο ζήτημα της ασφάλειας στη Μέση Ανατολή.

Η Γερμανία ξεκίνησε μια μεσολαβητική προσπάθεια, η οποία σταμάτησε μετά την υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδας-Αιγύπτου για την οριοθέτηση ΑΟΖ, που προκάλεσε οργή δτην Αγκυρα.

Ωστόσο, η Ελλάδα και η Κύπρος πιέζουν την ΕΕ να κρατήσει σκληρή στάση έναντι της Τουρκίας και να επιβάλει κυρώσεις, με τη Γαλλία να παίρνει το μέρος τους, λόγω και των δικών της διαφωνιών με την Αγκυρα, ειδικά όσον αφορά στη Λιβύη. Πέραν της Γαλίας, και άλλες χώρες αισθάνονται υποχρεωμένες να υιοθετήσουν μια σκληρότερη γραμμή έναντι της Τουρκίας, αν προχωρήσει σε γεωτρήσεις, αν και μέχρι τώρα είναι λίγες οι αποδείξεις για εκτενή στήριξη σε μεγάλες οικονομικές κυρώσεις εις βάρος της Τουρκίας.

Ο Πούτιν δεν μπορεί να σώσει τον Λουκασένκο

Από
anixneuseis
-
0

What is at stake in the eastern Mediterranean crisis?

Από
admin
-
0

Financial Times

Competition over gas and regional rivalries fuel stand-off between Turkey and neighbours

David Sheppard in London, Laura Pitel in Ankara and Michael Peel in Brussels

SEPTEMBER 8 2020

Competition over gas discoveries in the eastern Mediterranean has combined with bitter regional rivalries to fuel dangerous tensions between Turkey and its neighbours in recent months. Many fear this could lead to direct military confrontation between Turkey and Greece, as the two Nato members and their allies square up over control of the seas. Germany warned last month that Greece and Turkey were “playing with fire” and that “the smallest spark could cause disaster”.

How maps explain the eastern Mediterranean gas crisis Here’s what you need to know to understand the stand-off on the EU’s doorstep:

What are the competing claims?

Turkey and Greece have a decades-long dispute over their maritime boundaries that has never been resolved. The Turkish coastline is dotted with Greek islands that Athens believes bestow Greece with territorial rights. Ankara argues they violate its own maritime claims.

Ankara claims that islands should only have limited exclusive economic zones (EEZs). It points to previous international rulings that limited the influence of islands in determining maritime boundaries, such as in a 1982 dispute between Libya and Tunisia.

Ankara’s position is complicated by its refusal to sign the UN Convention on the Law of the Sea, which is normally called on to resolve such disagreements. A related quarrel centres on the divided island of Cyprus. Ankara sees itself as a protector of the Turkish-speaking northern part of the island, which it invaded in 1974 after a Greek-backed coup. But the Turkish Cypriot self-declared state is not recognised by the international community, which views the government on the Greek Cypriot side as the legitimate authority for the whole island. Cyprus was contentiously admitted to the EU in 2004.

Turkey believes that the government that sits in southern Cyprus should not have the right to auction blocks of its surrounding seabed to international energy companies until Turkish Cypriots can share the benefits. But peace talks have failed multiple times in the past 45 years. Turkey also believes its own southern coastline gives it economic rights in waters off Cyprus that Nicosia sees as part of its territory.

Where has gas been discovered?

The discovery of the supergiant Zohr gasfield off Egypt in 2015 kickstarted interest in the region from some of the world’s largest energy companies. Italy’s Eni, which discovered the Zohr field, started production in 2017, generating billions of dollars in revenues annually.

But it was not the first significant find. Israel struck reserves in 2009, followed by the larger Leviathan field in 2010. With little existing infrastructure, these took time to develop but have since slashed Israel’s reliance on highly polluting coal for electricity.

Cyprus first discovered gas in 2011. Two other significant finds by energy majors including Eni, Total and ExxonMobil followed in 2018 and 2019. Most of the discoveries so far have been in the south-eastern portion of the region, close to Egypt, Israel and Cyprus’s southern coast. The areas where Turkey is drilling for gas do not yet have proven reserves. But work to assess and develop these prospects has largely been delayed this year because of the slump in energy prices during the coronavirus pandemic.

Why does Turkey feel isolated?

The development of gas resources in the eastern Mediterranean has forged some unlikely alliances. The EastMed Gas Forum, nicknamed “the Opec of Mediterranean gas” was formally established in Cairo this year. It brings together Egypt, Israel, the Palestinian Authority, Jordan, Greece, Cyprus and Italy, with the aim of establishing the region as a major energy hub. France has asked to join, while the US has requested to become a permanent observer.

That has left Turkey isolated because of its tensions with many members, including Greece and Egypt, even as the forum has helped to forge common ground between Israel and a number of its neighbours. Turkey’s foreign ministry in January decried the forum as an “unrealistic formation” and accused it of seeking to exclude Ankara.

What does this have to do with the war in Libya?

Tensions in the eastern Mediterranean are increasingly tangled up with the conflict in Libya, where a civil war has morphed into a proxy struggle between rival international powers. Turkey backs the UN-endorsed Libyan government in Tripoli that has been fighting renegade general Khalifa Haftar, who has received support from nations including Russia, Egypt, the United Arab Emirates and France. In November, Turkey and Tripoli signed a pair of landmark deals.

One laid the groundwork for Ankara to provide the beleaguered government with game-changing security and military support. Over the months that followed, it shifted the balance of the war in the Tripoli-based government’s favour.

The second agreement demarcated a new sea boundary between Turkey and Libya, angering Greece and complicating plans for a future pipeline from Cyprus to Greece, via Crete, that could pipe gas to mainland Europe.

As Turkey’s influence in Libya increased, countries such as the UAE and France have become increasingly vocal about the dispute in the east Mediterranean. Both nations dispatched forces to join recent military exercises held by Greece and Cyprus in a show of strength against Turkey.

What does the international community think?

Nato talks aimed at reducing the risk of a military clash between the two alliance members got off to a difficult start last week, as Athens refused to participate while Turkey still had naval ships in contested waters.

While the US has called for a diplomatic solution to the crisis, it has been largely absent from efforts to prevent military confrontation between Greece and Turkey. That job has fallen to the EU.

Twice weekly newsletter Energy is the world’s indispensable business and Energy Source is its newsletter. Every Tuesday and Thursday, direct to your inbox, Energy Source brings you essential news, forward-thinking analysis and insider intelligence. Sign up here.

The majority of member states favour dialogue and de-escalation with Turkey, which is an important partner economically, on migration and on Middle East regional security. In July and August, Germany launched a mediation attempt between Athens and Ankara that stalled when Greece signed a new maritime deal with Egypt, angering Turkey.

But Greece and Cyprus have been pushing hard for the EU to take a tougher stance towards Turkey, including further sanctions. France is increasingly swinging towards the Greece-Cyprus position because of its own disputes with Turkey, particularly over Libya. Other member states may also feel obliged to take a harder line if Turkey continues to press ahead with drilling — though there is little evidence so far of widespread support for sweeping economic sanctions.

This is all due to be discussed by EU foreign ministers and leaders later this month. Josep Borrell, EU foreign policy chief, has said that further countermeasures could include blocking Turkish companies involved in the energy controversy from using European ports, products and finance.

Video production by Tom Hannen Graphics and cartography by Steven Bernard Design by Kevin Wilson and Adam James Produced by Adrienne Klasa

Financial Times

1...2,4152,4162,417...3,035Σελίδα 2,416 από 3,035