Με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Απόστολος Δοξιάδης αναφέρεται στο γεγονός ότι ο διπλωματικός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα Βαγγέλης Καλπαδάκης συζεί με ανώτατο στέλεχος της πρεσβείας της Τουρκίας στην Ελλάδα Feyza Barutçu. Ο Δοξιάδης παραθέτοντας εν συνεχεία μία σειρά στοιχείων ισχυρίζεται ότι η Barutçu είναι Τούρκος κατάσκοπος.
Ολόκληρη η ανάρτηση του Δοξιάδη:
Η ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ
Όταν άρχισε η υπόθεση των Οκτώ, πληροφορήθηκα κατάπληκτος ότι ο Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του τότε πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, ονόματι Βαγγέλης Καλπαδάκης, συζούσε με ανώτατο στέλεχος της τουρκικής πρεσβείας, την σύντροφό του Feyza Barutçu.
Δεν μπορούσα να το πιστέψω όταν το άκουσα, μου φαινόταν εξωφρενικό, μέχρι που το επιβεβαίωσα. Και το γεγονός δεν προκάλεσε απορία φυσικά μόνο σε εμένα αλλά σε κάθε στοιχειωδώς λογικό άνθρωπο που το άκουγε. Όταν μάλιστα το ανέφερα στον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, στο Παρίσι, όπου είχα ταξιδέψει για την υπόθεση των Οκτώ, ο θρύλος του Μάη του 68 μου είπε: “Ε λοιπόν, πρώτη φορά στη ζωή μου ακούω για την ύπαρξη ενός επίσημου κατασκόπου”. Και πράγματι, τι άλλο ήταν παρά αυτό η κυρία Barutçu, η οποία μάλιστα στάλθηκε στην πρεσβεία στην Αθήνα μόλις ο καλός της ανέλαβε το ανώτατο αξίωμά του! Σύμπτωση; Και φυσικά άρχισαν να συζούν. Σκεφτείτε για παράδειγμα, τον σύμβουλο επί των εξωτερικών υποθέσεων του Αμερικάνου Προέδρου επί Ψυχρού Πολέμου, να συζεί με την υπεύθυνη μυστικών υποθέσεων της Σοβιετικής Πρεσβείας. Σύμπτωση και αυτό, θα μου πείτε.
Σε εκείνη τη σκοτεινή περίοδο, δύο έλληνες βουλευτές, προς μεγάλη τους τιμή, ο Ανδρέας Λοβέρδος και ο Άδωνις Γεωργιάδης, τόλμησαν και έφεραν το θέμα στη Βουλή ζητώντας εξηγήσεις. Αλλά σε μια ακατανόητη για μένα εξέλιξη, το όλο ζήτημα πνίγηκε και από από τον αντιπολιτευόμενο τύπο–ήταν μακριά τα πλοκάμια της ΕΥΠ και της ΜΙΤ, βλέπετε, και μεγάλη η συλλογική μας τύφλα και ηλιθιότητα–ενώ οι βουλευτές του Σύριζα και ο συριζαϊκός τύπος κατήγγειλαν τους δύο βουλευτές για την “σεξιστική επίθεση” τους στην καημένη την κυρία Barutçu! Κατηγορούνταν δηλαδή ότι άσκησαν κριτική στην Barutçu, επειδή ήταν γυναίκα (!) και στον Καλπαδάκη επειδή του αμφισβητούσαν το δικαίωμα στον έρωτα! Μα να ερωτευθούν όποιον και όποιαν θέλουν, οι άνθρωποι. Kαι να είναι και διπλωμάτες γιατί όχι, εκείνος στην πρεσβεία μας στη Σουηδία, και εκείνη στην Τουρκική στον Παναμά. Αλλά εκείνος Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού και εκείνη ανώτατο στέλεχος της τούρκικης πρεσβείας στην Αθήνα, ε δεν πάει! Σε τέτοιες θέσεις, τέτοια σχέση και συμβίωση είναι σκάνδαλο πολιτικό πρωτοφανές, που σε μια πολιτισμένη χώρα θα έριχνε την κυβέρνηση. Και όποιου χρειάζεται να του εξηγηθεί το γιατί είναι απλώς ηλίθιος.
Η Feyza Βarutçu δεν είχε εκδηλωθεί ως ερντογανική μέχρι το φερόμενο ως πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 2016. Η ίδια μάλιστα θεωρείτο από τους συναδέλφους της «δημοκρατικών πεποιθήσεων» αν και προερχόμενη από ακροδεξιά στρατιωτική οικογένεια. Αλλά μετά έκανε τις επιλογές της και τάχθηκε σαφώς με τη νέα κατάσταση, και μάλιστα με φανατισμό που της έδωσε μια πολύ ευαίσθητη θέση. Τα καθήκοντά της περιλάμβαναν μεταξύ άλλων την “ευθύνη των προσφυγικών ροών” (προς την Ελλάδα, προφανώς) που στην πράξη σήμαινε τον συντονισμό του ανηλεούς κυνηγητό το αντικαθεστωτικών τούρκων, και τις παράνομες επαναπροωθήσεις όσων φουκαράδων επιχειρούσαν να αποδράσουν προς την Ελλάδα, σε συνεργασία με στελέχη του ελληνικού κράτους, πράκτορες, ανώτατη αξιωματικό της Αστυνομίας και μερικούς ακόμα. Υφιστάμενος της σε αυτό ήταν και ο Baris Kalkavan, ο οποίος ως πρόξενος στη Ρόδο είχε αναλάβει τη δίοδο προς τα νησιά. Οι δυο τους -με ποιες άραγε άκρες με το ελληνικό δημόσιο; -ήταν σε συνεχή επαφή με την αστυνομία, τη διαβόητη αντιστράτηγο και το λιμενικό μας, για να συντονίζουν τη σύλληψη και την επαναπροώθηση αντικαθεστωτικών φυγάδων. Και όλα αυτά ενώ ο έρωτας και η συμβίωση με τον Διευθυντή του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού συνεχιζόταν.
Αυτά έχουν πια επιβεβαιωθεί από τότε συνεργάτες της στην τουρκική πρεσβεία της Αθήνας, που προτίμησαν να αποδράσουν στη Δύση και την ελευθερία. Υπάρχουν πολλές σχετικές πηγές, στη διάθεση των ενδιαφερομένων.
Θα αναφέρω εδώ μία, άκρως ενδεικτική, τη μαρτυρία του Ναυτικού Ακολούθου στην Τουρκική Πρεσβεία, πλοιάρχου Halit Tunc, που απέδρασε στη Δύση λίγο μετά το ψευδο-πραξικόπημα
Σε άρθρο του αναφέρει:
«Λίγο καιρό αφότου έφυγα από την Αθήνα για την Ευρώπη, μου τηλεφώνησε η σπιτονοικοκυρά μου για να μου πει ότι κάποια κυρία Feyza Barutçu, που δήλωσε στέλεχος της τουρκικής πρεσβείας ήρθε στην πολυκατοικία μας και ζήτησε πιεστικά να της ανοίξει το διαμέρισμά μου για να το ψάξει. Όταν η σπιτονοικοκυρά αρνήθηκε, η Barutçu υπήρξε άκρως φορτική και απειλητική, λέγοντας ότι ήμουν τρομοκράτης, και η σπιτονοικοκυρά είχε υποχρέωση να της ανοίξει. Εκείνη δεν ενέδωσε. Την επομένη η Barutçu επανήλθε, με τον υφιστάμενό της Altay Ceylanoglu, και φορτικά πίεζαν και οι δύο τη γυναίκα να ανοίξει την πόρτα, πάλι επικαλούμενοι την τρομοκρατία. Η καλή σπιτονοικοκυρά αρνήθηκε πεισματικά, λέγοντας ότι δεν θα ανοίξει αν δεν υπάρξει ένταλμα έρευνας από την Ελληνική Εισαγγελία.»
Αυτά η δημοκρατική κυρία Barutçu. Και αυτά επί της δημοκρατικής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
του Δημήτρη Μακροδημόπουλου
το παράθυρο ενός κτηρίου στη Σαμψούντα, τη μεγαλούπολη στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, δείχνουν τον Ibrahim Zarap, 27 ετών, να κλωτσάει στο κεφάλι την πρώην σύζυγό του, την Emriye, που έριξε στο έδαφος, ξαπλωμένη και αναίσθητη στην άσφαλτο. Η Emriye, από την οποία έχει διαζευχθεί εδώ και πάνω από δύο χρόνια, ήρθε να του φέρει την 5χρονη κόρη τους να τη φροντίσει αυτός για το Σαββατοκύριακο. Λίγα λόγια μόλις ανταλλάχθηκαν μεταξύ τους, και αμέσως ο άντρας ορμάει πάνω στη γυναίκα και την ρίχνει στο έδαφος. Οι συγκλονιστικές κραυγές του παιδιού αντηχούν στον έρημο δρόμο καθώς ο ανώνυμος παρατηρητής συνεχίζει να βιντεοσκοπεί τη σκηνή με το τηλέφωνό του. Μεταξύ δυο κλωτσοχτυπημάτων, ο επιτιθέμενος σηκώνει το κεφάλι του και εκστομίζει βρισιές εναντίον του άντρα που βιντεοσκοπεί από το παράθυρό του. Τότε οι περαστικοί παρεμβαίνουν και καλούν την αστυνομία. Ο έξαλλος δράστης μεταφέρεται στο αστυνομικό τμήμα. Το θύμα και η κόρη της μεταφέρονται με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.
από το Denizli, στην περιοχή του Αιγαίου, δεν ήταν το ίδιο τυχερή. Ο πρώην σύζυγός της την σκότωσε με ένα κυνηγητικό όπλο την ίδια ημέρα που η Emriye ξυλοκοπούνταν στη μέση του δρόμου. Το όνομα της Fatma Kovan προστέθηκε στη λίστα των γυναικών που σκοτώθηκαν με σφαίρα, που μαχαιρώθηκαν, που στραγγαλίστηκαν ή που ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου κάθε χρόνο στην Τουρκία από τους πρώην συζύγους τους, πρώην φίλους τους, από τα αδέλφια και από τους πατεράδες τους. Οι περισσότερες από αυτές τις γυναίκες είχαν αναφέρει τη βία εναντίον τους, αλλά το κράτος απέτυχε να τις προστατεύσει. Η Emriye, όπως και η Fatma, είχαν πάει στην αστυνομία για να παραπονεθούν για τις απειλές που δέχθηκαν από τους πρώην συζύγους τους, χωρίς αποτέλεσμα. Ο κατάλογος των θυμάτων μακραίνει από χρόνο σε χρόνο. Είκοσι δύο γυναίκες σκοτώθηκαν στην Τουρκία το 2002, 404 το 2018, 474 το 2019, 300 το 2020. Η μείωση που παρατηρήθηκε το 2020 μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι μόνο μέρος των δολοφονιών μπόρεσε να καταγραφεί σε ένα πλαίσιο διοικητικών καθυστερήσεων, συνδεδεμένων με την πανδημία Covid-19. Την ίδια χρονιά, 170 γυναίκες κηρύχθηκαν νεκρές «μέσα σε άγνωστες συνθήκες». Αυτοί οι αριθμοί (300 +170) λαμβάνουν υπόψη μόνο τις περιπτώσεις που καταγράφει η αστυνομία.
Κόμματος (CHP). Σύμφωνα με αυτή την έκθεση, μεταξύ 2002 και 2020, 6.732 γυναίκες δολοφονήθηκαν από άνδρες του περιβάλλοντός τους. Η έκθεση υπογραμμίζει την ανεπαρκή προστασία που παρέχεται στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας :
να εφαρμόσει τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης το συντομότερο δυνατό, η οποία στοχεύει στην πρόληψη και την καταπολέμηση αυτού του είδους της βίας, μια πρωτοβουλία που εποπτεύεται από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Με άλλα λόγια, αυτό είναι ένας ευσεβής πόθος. Υπογεγραμμένη από την Άγκυρα το 2011, η Σύμβαση δεν είναι πλέον δημοφιλής στην Ισλαμο-εθνικιστική ελίτ της εξουσίας που επιδιώκει, αν όχι να την εγκαταλείψει, τουλάχιστον να μην την εφαρμόσει, ιδίως τα άρθρα της που αναφέρονται στην ισότητα των φύλων ή τα άρθρα που είναι ενάντια στη διάκριση των σεξουαλικών μειονοτήτων. Οι συστάσεις της Σύμβασης, όπως : η δημιουργία τηλεφωνικών κέντρων έκτακτης ανάγκης, η εκπαίδευση των αστυνομικών, η οργάνωση εκστρατειών ευαισθητοποίησης – έμειναν γράμμα κενό. «Αυτή τη στιγμή, το AKP αντιτίθεται στη εν λόγω
Σύμβαση, την οποία θεωρεί ως μια απειλή ενάντια στην οικογένεια», σημειώνει η δημοσιογράφος, Melis Alphan, γνωστή για τα άρθρα της σχετικά με το καθεστώς των γυναικών στην Τουρκία. «Η πατριαρχική νοοτροπία υποκινεί τη βία κατά των γυναικών και αυτός ο λόγος νομιμοποιείται όλο και περισσότερο. Το μήνυμα είναι ότι οι γυναίκες αξίζουν κακοποίηση και μπορούν ακόμη και να θανατωθούν. Τα φιλοκυβερνητικά μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι συνυπεύθυνα για αυτό το μήνυμα, ενισχύουν τις σεξιστικές προκαταλήψεις και αγνοούν το λόγο των γυναικών», δήλωσε αγανακτισμένη η εν λόγω δημοσιογράφος κατά τη διάρκεια μιας τηλεδιάσκεψης που διοργανώθηκε στις 8 Μαρτίου 2021 από το Διεθνές Ινστιτούτο Τύπου.
τίποτα και κανείς δεν φαίνεται να είναι σε θέση να σταματήσει τη μάστιγα των γυναικο-κτονιών. Έχοντας επίγνωση του προβλήματος, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μόλις εξήγγειλε τη σύσταση κοινοβουλευτικής επιτροπής για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Γυναίκες βουλευτίνες του AKP, 52 από τους 295 βουλευτές του AKP, σίγουρα θα έχουν να πουν τη γνώμη τους για το θέμα.
συνολικά περισσότεροι φόνοι ανδρών παρά γυναικών», εξήγησε σε μια συνέντευξη που μεταδόθηκε στις 8 Μαρτίου 2021 σε ένα περιφερειακό τηλεοπτικό κανάλι. Σύμφωνα με την ίδια, ο αριθμός 300 γυναικών που δολοφονήθηκαν από άνδρες του περιβάλλοντός τους το 2020 δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Είναι το πολύ μια «αντίληψη» που εφευρέθηκε εκ του μηδενός από τα αδίστακτα μέσα ενημέρωσης. «Καθώς αυτό το θέμα πουλάει, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δημιουργούν μια λανθασμένη αντίληψη, ωσαν να είχαν σκοτωθεί πολλές γυναίκες στη χώρα μας, ενώ οι στατιστικές λένε σαφώς ότι η βία εναντίον τους είναι πολύ λιγότερη εδώ σε σχέση με αλλού», πρόσθεσε. Καθώς η Nergis είναι ήδη αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής για τις ίσες ευκαιρίες, δεν θα είναι σε θέση να συμμετάσχει στη νέα επιτροπή. Αλλά η άποψή της θα εκφραστεί σίγουρα εκεί, καθώς είναι σύμφωνη με το όραμα του κόμματος του ΑΚΡ και εκείνου των θρησκευτικών αδελφοτήτων που το υποστηρίζουν.
Εκμεταλλευόμενος την ημέρα της 8ης Μαρτίου, πρόσθεσε ο Mehmet Boynukalin, ο μεγάλος ιμάμης του τζαμιού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. «Ένας φόνος δεν έχει σεξ», είπε, και οι γυναικο-κτονίες δεν είναι παρά μόνο ένα κομμάτι της φαντασίας, ένα θέμα που αναπτύσσεται «συνεχώς» από τα μέσα ενημέρωσης που διψούν για προπαγάνδα, που τείνουν να «εκπαιδεύσουν τις γυναίκες εναντίον των ανδρών».
