Αρχική Blog Σελίδα 2321

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν απαγορεύοντας το ΗDP;

Από
anixneuseis
-
0

Ούτε οι συλλήψεις ούτε οι κατηγορίες για «τρομοκρατία» δεν μειώνουν την δημοτικότητα του φιλοκουρδικού κόμματος. Τώρα η δικαιοσύνη εξετάζει την απαγόρευσή του.

    
HDPΠορεία υποστηρικτών του ΗDP

Εδώ και εβδομάδες η τουρκική κυβέρνηση αυξάνει την πίεση στο φιλοκουρδικό Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών (HDP). Ο στιγματισμός του ως «τρομοκρατικό κόμμα» και οι απαιτήσεις κυβερνητικών αξιωματούχων για απαγόρευσή του έχουν ενταθεί. Τώρα σειρά έχει μία νέα επίθεση στο τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στο τουρκικό κοινοβούλιο: Η Εισαγγελία Κων/πολης υπέβαλε αίτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο της Τουρκίας για απαγόρευση του HDP.

Τουρκία ΚοινοβούλιοΣκηνή από την άρση της ασυλίας του βουλευτή του HDP Φαρούκ Γκεργερλίογλου

Η Εισαγγελία ζητά επιπλέον να τεθούν εκτός πολιτικής για πέντε χρόνια 687 πολιτικοί του κόμματος – μεταξύ αυτών κορυφαίοι πολιτικοί, όπως η συμπροέδρος του HDP Περβίν Μπουλντάν και οι φυλακισμένοι επίσης συμπρόεδροι Σελαχατίν Ντεμιρτάς και Φιφκέν Γιουκσεκνταγκ. Ως αιτιολογική βάση προβάλλεται ότι μέλη του HDP με δηλώσεις και ενέργειές τους υπονομεύουν την ακεραιότητα του κράτους και συμμετείχαν σε τρομοκρατικές δραστηριότητες.

Την ίδια στιγμή υπάρχουν αντιδράσεις και από τη Γερμανία. Μετά την έναρξη της δικαστικής διερεύνησης για ενδεχόμενη απαγόρευση του φιλοκουρδικού κόμματος, η γερμανική κυβέρνηση εξέφρασε σαφείς αμφιβολίες για την κατάσταση του κράτους δικαίου στην Τουρκία. «Η περίπτωση του ΗDP δημιουργεί σημαντικές αμφιβολίες για την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας» ανέφερε την Πέμπτη εκπρόσωπος του γερμανικού υπ. Εξωτερικών. Το γερμανικό υπ. Εξωτερικών υπενθύμισε στην Άγκυρα ότι η απαγόρευση κομμάτων «θα ήταν μόνο η τελευταία λύση σε μια δημοκρατία».

H ανοδική πορεία του HDΡ

Σελαχατίν ΝτεμιρτάςΟ φυλακισμένος συμπρόεδρος του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς

Στις δημοτικές εκλογές του 2019 το φιλοκουρδικό κόμμα αποτέλεσε το κλειδί της επιτυχίας και για το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα CHP. Το φιλουρκουρδικό κόμμα σε ορισμένες κρίσιμες πόλεις δεν κατέβασε δικούς του υποψηφίους και στήριξε το CHP. Χωρίς την υποστήριξη του HDP η νίκη του CHP δεν θα ήταν εκεί εφικτή. Αυτή όμως την κίνηση πλήρωσε λίγους μήνες αργότερα το HDP. Σε περισσότερες από τις 65 επαρχίες στις οποίες το HDP κέρδισε τις εκλογές, δήμαρχοι και κοινοτικά συμβούλια απολύθηκαν και αντικαταστάθηκαν από διοικητές διορισμένους από την Άγκυρα. Το κόμμα κατάφερε να διατηρήσει την επικράτησή του μόνο σε έξι μικρoύς δήμους.

«Ένα κόμμα που δεν ορίζει το PKK ως τρομοκρατική οργάνωση και δεν αποστασιοποιείται από αυτό δεν μπορεί να είναι πολιτικό κόμμα σε αυτήν τη χώρα» δήλωσε από την πλευρά του ο τούρκος υπ. Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϋλού. Το HDP κατηγορείται ότι έχει δεσμούς με το απαγορευμένο Κουρδικό Εργατικό Κόμμα PKK, το οποίο ΗΠΑ και ΕΕ χαρακτηρίζουν επίσης τρομοκρατική οργάνωση. Ωστόσο, σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις τα αποδεικτικά στοιχεία είναι ελάχιστα ή αυθαίρετα. Στις αρχές Μαρτίου, ο κυβερνητικός εταίρος Ντεβλέτ Μπαχτσελί, επικεφαλής του εθνικιστικού MHP, κάλεσε δημόσια το Ανώτατο Δικαστήριο να απαγορεύσει το φιλοκουρδικό κόμμα το συντομότερο δυνατό. Για πολλούς επικριτές, η κίνηση αυτή ήταν μια προσπάθεια επηρεασμού της τουρκικής δικαιοσύνης.

Εκλογικοί τακτικισμοί;

Μπερκ ΕσένO Toύρκος πολιτικός επιστήμονας Μπερκ Εσέν

Σύμφωνα με τον καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης Μπερκ Εσέν από το Πανεπιστήμιο Σαμπανσί πρόκειται πάντως για κινήσεις εκλογικής τακτικής. Όπως λέει: «Τα καλά εκλογικά αποτελέσματα του HDP είναι υπεύθυνα για το γεγονός ότι το ισλαμο-συντηρητικό AKP δεν μπόρεσε να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2015».Για τον λόγο αυτό θέλει τώρα με κάθε τρόπο να το ωθήσει κάτω από το 10%. Την ίδια ώρα και το MHP, ο κυβερνητικός εταίρος του ΑΚΡ, βρίσκεται σε κρίση διότι δεν φαίνεται να υπερβαίνει το κρίσιμο όριο του 10%. Στην Τουρκία εικάζεται ότι ο Ερντογάν θα μπορούσε να αντικαταστήσει στη θέση του κυβερνητικού εταίρου το ΜΗΡ μελλοντικά με το επίσης εθνικιστικό κόμμα IYI.

Tαυτόχρονα ανεξάρτητοι παρατηρητές στην Τουρκία, μεταξύ αυτών και ο Μπερκ Εσέν, θεωρούν ότι η τουρκική κυβέρνηση προσπαθεί να διασπάσει συλλήβδην την τουρκική αντιπολίτευση ποινικοποιώντας το HDP. Με τον τρόπο αυτόν, κατά το ΑΚΡ, θα μπορούσε πιθανώς να αποφευχθεί μελλοντικά μια πιθανή συνεργασία των κομμάτων της αντιπολίτευσης με το φιλοκουρδικό κόμμα.

Ντάνιελ Ντέρυα Μπελούτ

Επιμέλεια: Δήμητρα Κυρανούδη

DW

Μια θλιβερή επέτειος στο Κοσυφοπέδιο.

Από
anixneuseis
-
9

του Ανδρέα Νικολόπουλου*

Λίγα έθνη έχουν δικαιολογημένα ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Ένα από αυτά, είναι το έθνος των Σέρβων! Κοινοί αγώνες, κοινοί εχθροί, όμοιες τραγωδίες. Η τελευταία τραγωδία συνέβη τέτοιες ημέρες το 2004, στην αδικοχαμένη καρδιά του Σερβικού έθνους, το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Θύτες οι Αλβανοί Κοσοβάροι, θύματα αθώοι και -σε όλες τις περιπτώσεις- ανυπεράσπιστοι Σέρβοι.

Όλα ξεκίνησαν στις 15 Μαρτίου. Οι Αλβανοί ήταν στους δρόμους διαδηλώνοντας κατά των πρόσφατων συλλήψεων πρωτοκλασάτων στελεχών του UCK. Τότε, στο μικρό χωριό Τζαγκλαβίτσα πυροβολήθηκε θανάσιμα ένας 18χρονος Σέρβος, ο Γιόβιτσα Ίβιτς, από Αλβανούς που επέστρεφαν από τη μεγάλη συγκέντρωση της Πρίστινα.

Την επόμενη ημέρα, κατά διαβολική σύμπτωση, πνίγηκαν 3 έφηβοι Αλβανοί στον ποταμό Ίμπαρ, κοντά στην Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα. Φρικτές φήμες εξαπλώθηκαν τάχιστα στον αλβανοκρατούμενο τομέα της πόλης. Οι Αλβανοί και εκεί ήταν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι. Δύο ήταν οι επικρατέστερες θεωρίες, για αυτούς. Ή οι Σέρβοι είχαν πνίξει τους εφήβους ή σκυλιά τους, τους είχαν κατασπαράξει. Πολύ αργότερα, σύμφωνα με τον 4ο έφηβο που γλίτωσε από το ορμητικό ποτάμι, οι Σέρβοι δεν είχαν καμία σχέση με το τραγικό γεγονός. Ότι ακολούθησε έμεινε στην ιστορία ως το πογκρόμ του Μαρτίου.

Αμέσως οι Αλβανοί οπλίστηκαν και έβαλαν πυρ κατά ανυποψίαστων Σέρβων και μελών της KFOR. Οι νεκροί έφτασαν τους 8 και οι τραυματίες ξεπέρασαν τους 100. Να σημειωθεί ότι η ηρεμία στην πόλη επανήλθε, ύστερα από την Σερβική ένοπλη απάντηση, που άφησε 2 νεκρούς Αλβανούς.

Παντού στο Κοσσυφοπέδιο χιλιάδες αφιονισμένοι Αλβανοί, πότισαν την Αγία Σερβική γη με το αίμα των αθώων παιδιών της. Δολοφονίες, βιασμοί, λεηλασίες, καταστροφές. Τρομοκρατία. Εθνοκάθαρση, σύμφωνα με τον -τότε- Σέρβο Π/θ Β. Κοστούνιτσα. Ο οπλισμένος όχλος είχε ήδη στοχοποιήσει τους επαναπατρισθέντες Σέρβους. Αυτοί ήταν και τα πρώτα θύματα. Κινήθηκε κατά γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων. Κατά των απομακρυσμένων θυλάκων και περιοχών με ισχνή Σερβική παρουσία. Κατά των εύκολων στόχων δηλαδή. Εκεί όμως που ο όχλος έδειξε τον πραγματικό βάρβαρο εαυτό του ήταν στις ανελέητες επιθέσεις εναντίον των Εκκλησιών και των Μοναστηριών. Τους αδιάψευστους μάρτυρες της προαιώνιας Σερβικής παρουσίας και παραγωγής πολιτισμού. Μάλιστα του υψηλότερου επιπέδου, μιας και αναφερόμαστε σε Μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Χαρακτηριστικό της βιαιότητας και του φανατισμού, είναι ότι στο Πρίζρεν οι Γερμανοί της KFOR αρνήθηκαν να εκτελέσουν το καθήκον τους, με αποτέλεσμα πέραν όλων των άλλων, να καεί ολοσχερώς η Ιστορική Θεολογική Σχολή του Σερβικού Πατριαρχείου… Ο όχλος στο Ουρόσεβατς, δεν δίστασε να επιτεθεί σφοδρά κατά Ελλήνων δημοσιογράφων του τηλεοπτικού σταθμού Alter με πέτρες, τραυματίζοντας και προκαλώντας σοβαρές ζημιές στο αυτοκίνητό τους. Με υπαρκτό τον φόβο για την ίδια τους τη ζωή αποχώρησαν με στρατιωτική συνοδεία προς την πΓΔΜ. Φυσικά και κατά Ελλήνων στρατιωτικών του 525 Μ.Τ.Π. Μάλιστα οι Αλβανοί χρησιμοποίησαν τυφέκια, χειροβομβίδες και εμπρηστικές βόμβες. Οι Έλληνες υπερασπίστηκαν με αίσθημα ευθύνης και πατριωτισμό, τον ιστορικό Ναό του Αγίου Βασιλέα Ούρου και τις λίγες κατοικίες Σέρβων με τις τρομοκρατημένες ψυχές που βρίσκονταν μέσα.


Θλιβερός ο απολογισμός. 30 νεκροί, 1000 τραυματίες. Περισσότερες από 1500 οικίες, 35 Εκκλησίες και Μοναστήρια και 10 Δημόσια κτίρια καταστράφηκαν. Ακολούθησε μαζική

έξοδος των Σέρβων, αφού κανείς δεν εγγυόταν την ασφαλή παραμονή τους στην πατρώα γη. Το προφανές σχέδιο «κάποιων» είχε επιτύχει το στόχο του.

Δε χρειάζεται να γραφτεί τίποτα άλλο. Είμαστε Έλληνες και γνωρίζουμε τι σημαίνει πογκρόμ. Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω την χαρακτηριστική απάντηση του γραφείου Τύπου του Ισπανού τ. πρωθυπουργού Μ. Ραχόϊ, σε πρόσκληση της Ε.Ε για τη σύνοδο της Βάρνας, όπου επίσης είχε προσκληθεί ο ηγέτης του ψευδοκράτους: «Ο κ. Π/θ δεν θα συμμετάσχει στη σύνοδο της Βάρνας, εάν τελικώς προσκληθεί το ψευδοκράτος του Κοσόβου, καθώς δεν το αναγνωρίζει. Επίσης δεν επιθυμεί να συνυπάρξει σε φωτογραφία με τον κ. Χ. Θάτσι, έχοντας γνώση του αμφιλεγόμενου βιογραφικού του…»

*Ανδρέας Νικολόπουλος

MSc Στρατιωτικής Επιστήμης και Στρατηγικής Διοίκησης  Έργων Ασφαλείας

Επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Πρόληψης Εγκληματικότητας της Σερβίας. Έχει εργαστεί ως Διευθυντής ή Σύμβουλος Ασφαλείας σε Ελλάδα, Ρουμανία, Σερβία και Ελβετία.

Η τουρκική μαφία βγαίνει από τις σκιές και εισέρχεται στην κοινωνική σφαίρα.

Από
anixneuseis
-
0

Της Bethan McKernan

Μετά από δεκαετίες απόκρυψης, φυλάκισης ή κρατώντας χαμηλό προφίλ, “παίκτες” από μια αιματηρή περίοδο στην ιστορία της χώρας τώρα θεωρούνται “λαϊκά είδωλα” από την Τουρκική δεξά.

“Αριστερά είναι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ένας υπερεθνικιστής, και στα δεξιά ο Αλαατίν Τσακιτζί, ο πιο διαβόητος κακοποιός στην Τουρκία.

Photograph: @alattincakici Twitter Account

Με την πρώτη ματιά, η φωτογραφία δύο επίσημα ντυμένων γηραιών Τούρκων ανδρών, ποζάροντας για την κάμερα σε ένα γραφείο γεμάτο με σημαίες, θα μπορούσε να είναι μια φωτογραφία οποιονδήποτε σημαντικών προσωπικοτήτων στην χώρα – αλλά είναι σπάνιο για μια φωτογραφία να διηγείται τόσα πολλά για το παρελθόν αλλά και το μέλλον.

Στα αριστερά βρίσκεται ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ένας υπερεθνικιστικός πολιτικός δεινόσαυρος ο οποίος έχει τα τελευταία χρόνια αναχθεί σε έναν καθοριστικό συνασπιστικό συνεργάτη στην κυβέρνηση του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο άνδρας στα δεξιά, είναι ο Αλαατίν Τσακιτζί, ο πιο διαβόητος κακοποιός στην Τουρκία. Κατηγορούμενος για 41 πολιτικές δολοφονίες, και φυλακισμένος για την διαταγή εκτελέσεως της πρώην συζύγου του, η οποία πυροβολήθηκε θανάσιμα μπροστά στον νεαρό γιό τους, απελευθερώθηκε μολαταύτα από την φυλακή μαζί με δεκάδες άλλους μαφιόζους βαρυποινίτες σε μια απονομή χάριτος λόγο κορωνοιού τον περασμένο χρόνο η οποία, αξιοσημείωτα, αγνόησε τους πολιτικούς κρατούμενους.

Η επανένταξη της τουρκικής μαφίας στην κοινωνική ζωή απηχεί στην λαϊκή φαντασία. Επίσης υποδηλώνει ένα νέο πολιτικό αναδυόμενο κλίμα στο οποίο το κράτος, στην καλύτερη περίπτωση ανέχεται, και στην χειρότερη, ασπάζεται, τις προηγουμένες σκιώδεις φυσιογνωμίες.

Η φιλία των Μπαχτσελί και Τσακιτζί επεκτείνεται σε προηγούμενες δεκαετίες. Και οι δύο ανελίχθηκαν σε αναγνωρισιμότητα στα τέλη της δεκαετίας του 80’ ως μέλη των Γκρίζων Λύκων, μια νεο-φασιστική παραστρατιωτική οργάνωση ο οποία σήμερα λειτουργεί ως νεολαία του κόμματος Εθνικιστικό Δράσης (MHP) του Μπαχτσελί και αρνείται οποιαδήποτε πολιτική ή βίαιη δραστηριότητα.

Εκείνη η περίοδος της Τουρκικής ιστορία είναι σκοτεινή και αιματηρή, χαρακτηριζόμενη από βία μεταξύ ακραίων δεξιών οργανώσεων όπως οι Γκρίζοι Λύκοι και αριστερών ομάδων όπως το κόμμα των Κούρδων Εργατών (PKK).

Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, η Τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών συνεργάστηκε με την μαφία για την διεξαγωγή πολιτικών δολοφονιών – μια συμφωνία που αποκαλύφθηκε με εντυπωσιακό τρόπο σε ένα τροχαίο ατύχημα το 1996 στο οποίο σκοτώθηκε ένας δημοτικός αστυνομικός, ο αναπληρωτής αρχηγός αστυνομίας της Κωνσταντινούπολης, και ο αρχηγός των Γκρίζων Λύκων Αμπντουλάχ Τσατλί. Όλοι τους ταξίδευαν στο ίδιο όχημα.

Μετά από δεκαετίες κρυμμένοι, στη φυλακή ή κρατώντας χαμηλό προφίλ, πρόσωπα από εκείνη την εποχή κάνουν τολμηρή επανείσοδο στην κοινωνική σφαίρα.

Ο ίδιος ο Τσακτιτζί έχει στείλει θανατικές απειλές στον ηγέτη κόμματος της αντιπολίτευσης ενώ επισκέπτεται άλλα πολιτικά πρόσωπα και καυχιέται για τους υψηλά ιστάμενους φίλους του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εμφανίστηκε επίσης σε φωτογραφίες στο Instagram μαζί με πρώην υπουργούς και ανώτατους στρατιωτικούς επισήμους στην παραθεριστική πόλη Μπόντρουμ τον Οκτώβριο, σε μια φωτογραφία δημοσιευμένη από έναν ευκατάστατο επιχειρηματία με δεσμούς στο κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ερντογάν.

Επιθέσεις υπό το φως του ήλιου σε πολιτικούς, δημοσιογράφους και δικηγόρους επικριτικών προς το MHP απο άντρες με ρόπαλα και όπλα στην Άγκυρα τους τελευταίους μήνες επίσης αντήχησαν άβολα την έλλειψη νόμου της δεκαετίες του 80’.

Σύμφωνα με τον Ράιαν Τζιντζέρας, καθηγητή στο Ναυτική  Μεταπτυχιακή Σχολή της Καλιφόρνια και συγγραφέα του “Ηρωίνη, Οργανωμένο Έγκλημα”, και του “Ανατομία της Μοντέρνας Τουρκίας”, παρόλα αυτά που παρακολουθούμε, το πολιτικό περιεχόμενο σήμερα είναι πολύ διαφορετικό.

“Η επανεμφάνιση των κακοποιών όπως ο Τσακιτζί δεν αντιπροσωπεύει την επιστροφή της μαφίας τόσο πολύ όσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί οι άνδρες έχουν γίνει είδωλα για την Τουρκική δεξιά”, αναφέρει.

“Τι μας λεν αυτοί οι χαρακτήρες, νομίζω, είναι ότι ένα νέο πολιτικό περιβάλλον αναπτύσσεται στην Τουρκία – ένα περιβάλλον στο οποίο αυτοί οι άνδρες έχουν απαλλαγεί από τα εγκλήματα του παρελθόντος, και γίνεται σαφές για το AKP ότι ο ασπασμός της σκληρής εθνικιστικής στάσης του MHP στην χειρότερη περίπτωση δεν βλάπτει το πολιτικό εγχείρημα. Μπορεί ακόμα και να το βοηθήσει.”

Το κόμμα του Μπαχτσελί είναι ένας προβληματικός εταίρος για τον Ερντογάν. Το AKP και το MHP πιστεύουν σε διαφορετικούς τύπους εθνικισμού – Το πρώτο σε Ισλαμιστικό και το δεύτερο σε κοσμικό – με διαφωνίες σε αρκετά σημαντικά εσωτερικά και εξωτερικά πολιτικά ζητήματα.

Αλλά ένας από τους πιο σημαντικούς τρόπους με τον οποίο οι Τουρκικές πολιτικές συμμαχίες μεταμορφώθηκαν ως επακόλουθο της πραξικοπηματικής απόπειρας  το 2016 φαίνεται να είναι η αναγέννηση της Τουρκικής άκρας δεξιάς ως κυρίαρχης πολιτικής δύναμης. Έχοντας αποξενώσει τους περισσότερους άλλους πιθανούς πολιτικούς εταίρους τα τελευταία 20 χρόνια, και με την δημοφιλία του AKP  να συνεχίζει να ελαττώνεται, ο πρόεδρος τώρα έχει λίγες διαθέσιμες επιλογές εκτός από το να προσκοληθεί στο MHP αν θέλει να κρατηθεί στην εξουσία.

Το ίδιο το AKP γνωρίζει τη διαφθορά και τα εγκληματικά σκάνδαλα. Η ανερχόμενη υπεροχή του MHP και οι κακόφημοι φίλοι του έχουν αφήσει κάποιους να αναρωτιούνται εάν η Τουρκία θα γυρίσει πίσω σε μια ενσάρκωση ενός κράτους μαφίας.

Πηγή The Guardian

Μετάφραση: Χρήστος Σαββίδης

Βόμβα στα Σκόπια : Δεν έχουμε αρχαία ή μεσαιωνική ιστορία – Μας δημιούργησε η γεωπολιτική

Από
anixneuseis
-
0

«Υπάρχουν μόνο δύο χώρες στα Βαλκάνια χωρίς μεσαιωνική ιστορική κληρονομιά: είναι οι σύγχρονες χώρες Σλοβενία και Βόρεια Μακεδονία» τονίζει σε άρθρο-βόμβα ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της τότε πΓΔΜ Ντένκο Μαλέσκι.

Βόμβα στα Σκόπια : Δεν έχουμε αρχαία ή μεσαιωνική ιστορία – Μας δημιούργησε η γεωπολιτική | tovima.gr

Η Βόρεια Μακεδονία δεν έχει μεσαιωνική και αρχαία κληρονομιά και το «μακεδονικό» έθνος το δημιούργησε η γεωπολιτική, τονίζει ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας, Ντένκο Μαλέσκι σε άρθρο του στην ιστοσελίδα των Σκοπίων plusinfo.mk, το οποίο αναμετέδωσε το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων BGNES.

«Μόνο δύο χώρες…»

Σύμφωνα με τον Ντένκο Μαλέσκι, «υπάρχουν μόνο δύο χώρες στα Βαλκάνια χωρίς μεσαιωνική ιστορική κληρονομιά: είναι οι σύγχρονες χώρες Σλοβενία και Βόρεια Μακεδονία».

Ο κ. Μαλέσκι επισημαίνει ότι για τη διαμάχη Βόρειας Μακεδονίας – Βουλγαρίας δεν θα χρειαζόταν η συμμετοχή ξένων διαμεσολαβητών, εάν απουσίαζε ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων.

Ο πρώην ΥΠΕΞ της Βόρειας Μακεδονίας αναφέρει ότι δεν υπάρχουν προδότες στον πολιτικό διάλογο σε μια φιλελεύθερη – δημοκρατική κοινωνία.

Μπορούν να υπάρχουν πατριώτες και στις δύο πλευρές της συζήτησης και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αποκαλεί τον αντίπαλό του προδότη ή πεμπτοφαλαγγίτη μόνο επειδή έχει διαφορετικά πιστεύω.


Το άρθρο του Ντένκο Μαλέσκι στο βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων BGNES με τον τίτλο: Η «Μακεδονία» δεν έχει μεσαιωνική κληρονομιά, η γεωπολιτική δημιούργησε το «μακεδονικό» έθνος

«Υπάρχουν μόνο διαφορετικές απόψεις, διαφορετικές ιστορικές αφηγήσεις, οι οποίες πρέπει να εκφράζονται ελεύθερα. Εάν αυτό δεν συμβεί, τότε η χώρα βρίσκεται σε στασιμότητα ή πηγαίνει προς τα πίσω, επειδή στερείται του κύριου εργαλείου της για πρόοδο και κριτική σκέψη» γράφει.

«Δεν θα φτάσουμε πουθενά»

«Εάν δεν το συνειδητοποιήσουμε πολύ γρήγορα, επαναλαμβάνοντας αυτήν τη διεθνή διαμάχη, όπως είχαμε για τρεις δεκαετίες με την Ελλάδα, μ’ ένα κράτος μέλος της ΕΕ (σ.σ. εννοεί τη Βουλγαρία), δεν θα φτάσουμε πουθενά» σημειώνει ο κ. Μαλέσκι.

«Πρέπει να μάθουμε να μην βάζουμε τουλάχιστον ετικέτες, να ακούμε ο ένας τον άλλον και να ανακαλούμε ξανά τον Κίρο Γκλιγκόροφ: Η Βόρεια Μακεδονία είναι ένας περίπλοκος σχηματισμός» προσθέτει.

Επισημαίνει ότι είμαστε όλοι ενοχλημένοι από τη διαφορετική άποψη και ζητούμε σωτηρία από τους «μακεδόνες» ιστορικούς, πιστεύοντας ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος μονόλιθος για τον ορισμό των Σλαβομακεδόνων στην παγκόσμια ιστορική αφήγηση, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.

Οι τρεις αφηγήσεις

«Μερικοί από τους ιστορικούς μας βρίσκουν τις απαρχές του “μακεδονικού” μας έθνους μεταξύ των αρχαίων Μακεδόνων, άλλοι, στον Μεσαίωνα, και άλλοι στα μέσα του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα» υπογραμμίζει.

Και για κατανοητούς λόγους, όπως αναφέρει, οι πρώτοι, δεν θα δεχτούν ποτέ τη συμφωνία των Πρεσπών με την Ελλάδα.


Ο Κίρο Γκλιγκόροφ, δύο φορές πρόεδρος της πΓΔΜ και ιδρυτής της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», στον οποίο αναφέρεται ο Ντένκο Μαλέσκι

Οι δεύτεροι δεν θα εγκαταλείψουν ποτέ τον Σαμουήλ και το βασίλειό του και θα αντιταχθούν στη συμφωνία καλής γειτονίας και φιλίας με τη Βουλγαρία.

Οι τρίτοι, που βρίσκονται πιο κοντά στην αλήθεια, είναι λίγοι.

«Θέλω να πω ότι αν γνωρίζουμε πως μεταξύ των ιστορικών, καθώς και στην κοινωνία στο σύνολό της, υπάρχει το ίδιο αντιδημοκρατικό πνεύμα και ο συνάδελφός του μπορεί να οριστεί ως προδότης, καθίσταται σαφές πόσο χρειαζόμαστε το φιλελεύθερο πνεύμα ανοχής μεταξύ των αφηγήσεων», λέει ο Μαλέσκι.

Επίθεση στον Πενταρόφσκι

«Ο νυν πρόεδρος Στέβο Πενταρόφσκι είπε ότι η χώρα μας δεν είναι σε θέση να λύσει οποιοδήποτε σημαντικό πρόβλημα χωρίς τη συμμετοχή ξένων. Αυτό, φυσικά, είναι μεγάλη ντροπή για τους ηγέτες του κόμματος, αλλά και για τον ίδιο προσωπικά. Αυτό είναι ντροπή για εμάς και τους πολίτες. Αλλά αυτό επιβεβαιώνει μόνο ότι υπάρχει έλλειψη δημοκρατικής σκέψης στην πολιτική της Βόρειας Μακεδονίας, όπως υπάρχει, μεταξύ άλλων, ανάμεσα στους δημοσιογράφους και τους ιστορικούς. Είναι οι ξένοι η λύση;» αναρωτιέται.


Επίθεση στον πρόεδρο της Βόρειας Μακεδονίας Στέβο Πενταρόφσκι (φωτογραφία mia.mk) εξαπολύει ο Ντένκο Μαλέσκι

Και απαντά πως όσον αφορά στη συμμετοχή ξένων διαμεσολαβητών στη διαμάχη Βόρειας Μακεδονίας – Βουλγαρίας, ο ίδιος πιστεύει πως αυτό δεν θα συμβεί έως ότου τεθούν σε κίνδυνο τα συμφέροντα των μεγάλων χωρών, δηλαδή του ΝΑΤΟ.

Ο Μαλέσκι προειδοποιεί ότι, σε αυτήν την περίπτωση, οι χώρες θα συμβουλευτούν τους ιστορικούς τους, οι οποίοι θα τους ενημερώσουν όχι για τη δική μας ή τη βουλγάρικη, αλλά για τη δυτική πολιτική και ιστορική λογοτεχνία, η οποία είναι πιο κοντά στα ιστορικά γεγονότα.

Σε μια τέτοια συνομιλία, θα ακούσουμε μερικά από τα πράγματα που επιθυμούμε, άλλα, όχι.

Η πανβουλγαρική ιδέα

Το σλαβομακεδονικό έθνος και η γλώσσα υπάρχουν και όχι μόνο δεν πρέπει να το αρνούνται, αλλά αντίθετα όλοι πρέπει να το αντιμετωπίζουν με σεβασμό.

Ως σύμμαχοι στον μεγάλο αντιφασιστικό αγώνα κατά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με τους υπόλοιπους γιουγκοσλαβικούς λαούς, έχουμε διαρκείς και άθραυστους δεσμούς.

Αλλά και στα Βαλκάνια υπάρχουν μόνο δύο χώρες που δεν έχουν μεσαιωνική ιστορική κληρονομιά, αλλά είναι σύγχρονες, σημερινές χώρες: η Σλοβενία και η Βόρεια Μακεδονία.

Να ερμηνεύσουμε επίσης την πανβουλγαρική ιδέα και τον τρόπο με τον οποίο η γεωπολιτική επιτάχυνε τη δημιουργία του «μακεδονικού» έθνους στα μέσα του 19ου και ειδικά στις δεκαετίες του 1930 και του 1940, σημειώνει ο κ. Μαλέσκι.


Ο Ντένκο Μαλέσκι γράφει το άρθρο του με αφορμή τη διένεξη Βόρειας Μακεδονίας – Βουλγαρίας (φωτογραφία Reuters)

Και προσθέτει πως, για τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, πρώτα να μας εξηγήσουν ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη ο πολιτισμός και ο χριστιανισμός εξαπλώνονται από τις πολυσύχναστες πόλεις της Βενετίας, του Ντουμπρόβνικ ή της Θεσσαλονίκης, καθώς και από οικονομικά και πολιτιστικά κέντρα στο εσωτερικό.

Κυριαρχεί ο εθνικισμός

Ετσι, τόσο οι Σλαβομακεδόνες όσο και οι Βούλγαροι θα καταλάβουν ότι οι ιεροί αδελφοί ήταν στην πραγματικότητα κυρίως βυζαντινοί αξιωματούχοι, όχι Σλαβομακεδόνες ή Βούλγαροι.

Ισως τότε να καταλάβουμε από πού προέρχεται η ομοιότητα μεταξύ του ελληνικού αλφαβήτου και του κυριλλικού αλφαβήτου μας και θα σταματήσουμε να υποστηρίζουμε εάν εμείς ή οι Βούλγαροι είμαστε το λίκνο του σλαβικού πολιτισμού.

Αλλά κανένα από αυτά δεν θα συμβεί, γιατί στον κόσμο των κρατών, όλοι εξηγούν τα πράγματα για τον εαυτό τους, αυτός είναι ένας βασικός κανόνας της διεθνούς πολιτικής, όπως δείχνει η εμπειρία με τα εμβόλια σήμερα, αναφέρει ο κ. Μαλέσκι, καταλήγοντας με τη διαπίστωση ότι ο εθνικισμός εξακολουθεί να κυριαρχεί στα Βαλκάνια.

Πηγή: BGNES, echedoros-a.gr

Ποιος είναι ο Ντένκο Μαλέσκι

Ο Ντένκο Μαλέσκι είναι βορειομακεδόνας πολιτικός, πολιτικός αναλυτής, ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της τότε πΓΔΜ. Από το 1997 είναι επικεφαλής μεταπτυχιακών σπουδών στο διεθνές δίκαιο και τη διεθνή πολιτική, στη Νομική Σχολή των Σκοπίων. Από το 1991 έως το 1993 ήταν υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ και από το 1993 έως το 1997 μόνιμος εκπρόσωπος της χώρας του στον ΟΗΕ.

Το Βήμα

ΩΡΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Από
anixneuseis
-
2
Οι Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποίησαν για άλλη μια φορά την Τουρκία να είναι προσεκτική στην αντιμετώπιση του κουρδικού κόμματος HDP το οποίο ο Ερντογάν επιδιώκει να θέσει εκτός νόμου με τη γνωστή κατηγορία περί τρομοκρατίας. Πιστεύει ο τούρκος πρόεδρος πως θα ανακάμψει από την πτώση της δημοφιλίας του.
Οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις πήραν μια πορεία δίχως επιστροφή. Η Τουρκία, και ο Ερντογάν, δεν θα περάσουν καλά με τη νέα αμερικανική κυβέρνηση, η οποία φαίνεται διατεθειμένη να επαναφέρει την Αμερική στο βάθρο της ως ηγεμονεύουσας υπερδύναμης.
Ο Ερντογάν, αισθάνεται, ήδη, την πτώση του και η δημοσκόπηση που τον κατέτασσε τρίτο ήταν, απλώς, η ένδειξη που επιβεβαίωσε την ανησυχία του. Μια απώλεια της εξουσίας για τον Ερντογάν δεν θα είναι μια συνηθισμένη εξέλιξη. Θα αποτελέσει πρόβλημα που άπτεται του “Συνδρόμου Μεντερές” στην Τουρκία.
Το ερώτημα για τους παρατηρητές των εξελίξεων στη γειτονική χώρα είναι αν υπάρχει, πράγματι, βαθύ κράτος όχι με τα χαρακτηριστικά μιας μαφίας την οποία ήλεγξε και χειραγωγεί ο Ερντογάν αλλά μιας ομάδας που ενδιαφέρεται για τη συνέχεια ύπαρξης της Τουρκίας, η οποία θα αντιδράσει αν διαπιστώσει πως η παρουσία του τούρκου προέδρου στην εξουσία υπονομεύει την χώρα.
Αν, πράγματι, υπάρχει τέτοια ομάδα, τότε θα δικαιωθεί ο πρώην υπουργός εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου που σε δηλώσεις του πριν μερικούς μήνες είπε πως ο Ερντογάν θα πέσει με πραξικόπημα. Και αυτήν τη φορά δεν θα πρόκειται για πραξικόπημα της πιτζάμας.
Παίρνοντας αφορμή απο το γεγονός ότι η Τουρκία είναι, ούτως ή άλλως χαμένη για τη δύση, και ότι αποτελεί έναν συνεχή ταραξία στην περιοχή, οι διαμορφωτές της παγκόσμιας κατάστασης, ίσως, θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο μήπως η Τουρκία επιτέλεσε διαχρονικά το ρόλο της ως συνεκτικού κράτους και θα πρέπει να αναδομηθεί.
Όπως είναι σήμερα η Τουρκία αποτελεί πρόβλημα. Κάτι πρέπει να γίνει μαζί της.
Ούτως ή άλλως, οι Τούρκοι όταν κυριάρχησαν στρατιωτικά στην περιοχή, ήταν ελάχιστοι. Με κατάλληλες κινήσεις χρησιμοποιώντας και το καρότο και το μπαστούνι κατάφεραν να εξισλαμίσουν μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Αυτοκρατορίας και να του εμφυσήσουν μια τουρκική συνείδηση. Αν ξύσει, όμως, κανείς την επιφάνεια θα αναδυθεί η πραγματική ψυχή των πληθυσμών που, βιαίως, εξισλαμίσθηκαν και εκτουρκίσθηκαν.
Είναι καιρός να τελειώνουμε με το θέμα Τουρκία. Μια νέα ισορροπία στην περιοχή είναι επιβεβλημένη.
Ας το προσέξει αυτό και η δύση και η ανατολή. Θα εξυπηρετήσει όλους.

Η μάχη Μακρόν – Λεπέν το 2022 δεν θα είναι ακριβώς επανάληψη του 2017

Από
anixneuseis
-
0

‘Εκτακτη εξέλιξη – Και όμως… Η Εξωτερική πολιτική της χώρας μας παγιδεύεται στο βρώμικο σχέδιο της Τουρκίας

Από
anixneuseis
-
0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο απίστευτος παραλογισμός των «διερευνητικών», πέρασε σήμερα στο «αναβαθμισμένο» επίπεδο, με τις πολιτικές διαβουλεύσεις ανάμεσα στους γενικούς γραμματείς των Υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας. Κρίσιμο ζήτημα παραμένει η διαφορά στην αντίληψη με την οποία προσεγγίζουν αυτήν την διαδικασία οι πολιτικοί εκπρόσωποι των δύο μερών…

Για την Ελληνική πολιτική τάξη, τα φοβικά σύνδρομα από τα οποία διακατέχεται διαχρονικά η Εξωτερική πολιτική της χώρας μας, παραμένουν παρόντα και δυστυχώς αφήνουν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους ΚΑΙ σε αυτήν την εξαιρετικά αμφιλεγόμενη υπόθεση.

Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει ίχνος σοβαρότητας στην λογική που επικαλούνται οι εκπρόσωποι των Ελληνικών κυβερνήσεων, οι οποίοι αναμασούν τον ισχυρισμό που λέει ότι, οι διερευνητικές συνομιλίες συμβάλουν στην διατήρηση ανοικτών διαύλων επικοινωνίας, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η αναγκαία λειτουργικότητα στις διμερείς σχέσεις με τη γείτονα. Και φυσικά δεν υπάρχει ίχνος σοβαρότητας στον μονομερή Ελληνικό ισχυρισμό που συντηρεί την ψευδαίσθηση ότι δήθεν στο περιβάλλον των «διερευνητικών», αναζητούνται δυνητικά περιθώρια συνεννόησης, προκειμένου να διευθετηθεί η μία και μοναδική διαφορά που υπάρχει για την Ελλάδα και η οποία αφορά στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών (διευκρινίζοντας ενίοτε ότι αυτές είναι η ΑΟΖ και η Υφαλοκρηπίδα).

Πρόκειται για μια τοποθέτηση παιδαριώδη και κατάφορα υποκριτική έναντι της Ελληνικής κοινωνίας, η οποία επιπροσθέτως είναι και επικίνδυνη, αφού εκπέμπει το λάθος μήνυμα και έναντι της Διεθνούς κοινότητας αλλά απέναντι στην αναθεωρητική Τουρκία. Πρόκειται για μια τοποθέτηση που συντηρεί συνειδητά το ψεύδος και συγκαλύπτει την πρωτοφανή ρηχότητα στην συστημική Ελληνική στρατηγική σκέψη και το μόνο που κάνει είναι να ανατροφοδοτεί αδιέξοδα και να συσσωρεύει στρατηγικά ολισθήματα με κόστος ανυπολόγιστο για την χώρα. Εδώ που φτάσαμε όμως, τα πράγματα θα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους…

Δίαυλοι επικοινωνίας νοούνται μόνον στο πλαίσιο μιας αμφίδρομης μεταφοράς συγκεκριμένων προθέσεων, οι οποίες λαμβάνονται υπ’ όψιν και συνεκτιμώνται αμοιβαία από τους συμμετέχοντες. Η Τουρκία αυτό το οποίο κάνει στο περιβάλλον των «διερευνητικών», είναι να επαναβεβαιώνει την ανυποχώρητη στάση της γύρω από ένα ευρύτερο πλαίσιο αιτημάτων τα οποία αμφισβητούν το δικαίωμα μέρους της Ελληνικής επικράτειας να έχει υπόσταση, και τα οποία φυσικά διατυπώνονται με απερίφραστο τρόπο από τα πολιτικά της στελέχη και συγκεκριμενοποιούνται επί του πεδίου με την πειρατική δράση των αεροναυτικών της δυνάμεων αλλά και των υβριδικών της επιχειρήσεων.

Η Ελλάδα επί όλων αυτών τι ακριβώς αντιπαραθέτει ως προς το αδιαπραγμάτευτο των Εθνικών της δικαίων, όταν ακόμη και επί του πεδίου αναδιπλώνεται και συρρικνώνει το εύρος ακόμη των κόκκινων γραμμών;;;

Δίαυλοι επικοινωνίας νοούνται σε ένα περιβάλλον εκπεφρασμένης διάθεσης για συνεννόηση μεταξύ των μερών, με βάση κανόνες και αρχές. Ποια ακριβώς είναι η εκπεφρασμένη διάθεση συνεννόησης την οποία διακρίνει η Ελληνική πολιτική ηγεσία της χώρας μας, όταν το μοναδικό δεδομένο που έχει στην διάθεσή της είναι το γεγονός πως η Τουρκία πρώτα «φυτεύει» τετελεσμένα και εκ των υστέρων απαιτεί την νομιμοποίησή τους σε βάρος των εθνικών κυριαρχικών μας δικαίων;;;

Δυνητικά περιθώρια συνεννόησης στο πλαίσιο μιας λειτουργικής διμερούς σχέσης, υπάρχουν μόνον σε ένα περιβάλλον σεβασμού της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας. Σε ένα περιβάλλον όπου…

  • Η ίδια η υπόσταση της χώρας αμφισβητείταιευθέως…
  • Η Κυπριακή Δημοκρατία αν και κράτος μέλος του ΟΗΕ αντιμετωπίζεται ως εκλιπούσαγεωπολιτικά και σύρεται εκβιαστικά στην τυπική της αυτοκατάργηση…
  • Το δικαίωμα της χώρας μας να διαχειρίζεταιμε όρους απρόσκοπτης κυριαρχίας τμήματα της επικράτειάς της απαιτείται να απεμποληθεί…

Δυνητικά περιθώρια συνεννόησης σε ένα τέτοιο περιβάλλον, μόνο μια κυβέρνηση προδιατεθειμένη να υπαναχωρήσει μπορεί να διακρίνει, εξαπατώντας με τρόπο προκλητικό τους ίδιους τους πολίτες της.

Η Ελλάδα με δυο λόγια παραμένει στις «διερευνητικές» ως μια παθητική παρουσία που υποβάλλεται σε ένα διαρκές “bulling” ΚΑΙ από τους συμμάχους της αλλά ΚΑΙ από την Τουρκία, την ίδια στιγμή που η πολιτική τάξη της γείτονος, τις εργαλειοποιεί πλήρως στο πλαίσιο των πολλαπλών της στοχεύσεων, με προεξάρχουσα την προώθηση της αναθεωρητικής στρατηγικής της ατζέντας.

Η Ελλάδα με την παραμονή της στο φιάσκο των «διερευνητικών», αυτό που κάνει είναι μια διαχείριση προσχημάτων προκειμένου να μην δεχτεί κριτική από τους «συμμάχους» της. Για την Τουρκία οι διερευνητικές είναι το διαβατήριο ενός καθ’ υπαγόρευσην καθωσπρεπισμού, με τον οποίο αποσπά έναν ρόλο πρωταγωνιστικό σε περίεργες Ευρωασιατικές ισορροπίες.

Για την Ελλάδα η παραμονή στο φιάσκο των «διερευνητικών», είναι συνακόλουθη των φοβικών της συνδρόμων, τα οποία την καθηλώνουν σε ένα τραπέζι στο οποίο ο υποτιθέμενος συνομιλητής, αμφισβητεί ευθέως το δικαίωμά της να υπάρχει ως χώρα. Για την Τουρκία η υποτιθέμενη διερεύνηση, είναι ένας εύσχημος τρόπος να προειδοποιεί για τετελεσμένα τα οποία δεν θα διστάσει να επιβάλει και επί του πεδίου, αιφνίδια αποσπώντας και την ανοχή των υποτιθέμενων συμμάχων της χώρας.

Την στιγμή που η φαρσοκωμωδία των «διερευνητικών» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με τους όρους που επιβάλει η Τουρκία, στην Ελλάδα σερβίρονται εικασίες και ευχολόγια τα οποία απενοχοποιούν την κυβερνητική αναποφασιστικότητα, τις εκδηλώσεις υποχωρητικότητας και συντηρούν αυταπάτες στον Ελληνικό λαό.

Η διαφορά τακτικής ανάμεσα στην Τουρκία και στην Ελλάδα, έγκειται στο γεγονός ότι, η μεν πρώτη ενσωματώνει τις «διερευνητικές» στο τακτικό της οπλοστάσιο, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να διεμβολίσει και εν τέλει να ακυρώσει τις περιφερειακές συνευρέσεις στις οποίες συμμετέχει η χώρα μας, αποκλείοντας έτσι κάθε δυνατότητα να προσλάβουν εν τέλει χαρακτήρα στρατηγικό.

Έτσι… Την ίδια στιγμή που σύσσωμη  πολιτική ηγεσία της Τουρκίας, ξεδιπλώνει με τρόπο απροκάλυπτα απειλητικό την επιθετική αναθεωρητική της ατζέντα αλλά και πολλαπλούς περιφερειακούς εκβιασμούς, οι διπλωματικοί της εκπρόσωποι με την μορφή των «αιτημάτων» προειδοποιούν για τα τετελεσμένα που θα επιδιώξουν να επιβάλουν στο πλαίσιο μιας λίστας που διαρκώς διευρύνεται, στο έδαφος που συντηρεί η διαχρονική Ελληνική ατολμία. Οι επιδιώξεις της Τουρκίας έχουν στρατηγικό αποτύπωμα και μέσα από την μετατροπή της κυριαρχικής φυσιογνωμίας του Αιγαίου, προσβλέπουν στον αεροναυτικό έλεγχο ΚΑΙ ενός μεγάλου μέρους της Μεσογειακής λεκάνης.

Στον αντίποδα η χώρα μας, αντί να εργαλειοποιήσει τις λεγόμενες «διερευνητικές», έξω από αυταπάτες και στην βάση μιας επιθετικής διπλωματικής ατζέντας, εργαλειοποιείται η ίδια στα αδιέξοδά τους και γίνεται αποδέκτης της τουρκικής διεκδικητικής αποθράσυνσης. Η Ελλάδα εγκλωβίζεται στις αυταπάτες του εμμονικά «καλού παιδιού και συνετούς εταίρου», σε μια κρίσιμη ιστορικά συγκυρία που θα έπρεπε να διεκδικήσει ρόλο περιφερειακού πρωταγωνιστή και να προσθέσει νέα κομμάτια στο παζλ της περιφερειακής ατζέντας, ασκώντας νόμιμα δικαιώματα και κλειδώνοντας ανατροπές, ικανές να οχυρώσουν το αδιαφιλονίκητο της Εθνικής της κυριαρχίας.

Επίλογος…

Η τελευταία εξέλιξη με το πολλαπλό διπλωματικό διάβημα της Άγκυρας, δεν προδίδει απλώς νευρικότητα απέναντι στα τεκταινόμενα. Προδιαθέτει… Επί της ουσίας προειδοποιεί ότι η πιθανότητα ενός επιθετικού θεαματικού τυχοδιωκτισμού, είναι υπαρκτή και αυτή η δυνητική εξέλιξη θα πρέπει να προβληματίσει. Είναι προφανές ότι αυτή η ανησυχία δεν αίρεται από την “αιφνίδια” κατά τα λοιπά (για όλους εμάς) συνάντηση Δένδια -Τσαβούσογλου που ορίστηκε για τις 14 Απριλίου στην Άγκυρα.

Τυπικά, αυτή η συνάντηση εμφανίζεται ως προϊόν της σημερινής “αναβαθμισμένης” πολιτικής διαβούλευσης μεταξύ των υπηρεσιακών γενικών γραμματέων των δύο υπουργείων. Επί της ουσίας, είναι φανερό ότι αυτή η συνάντηση δρομολογήθηκε στο παρασκήνιο κατά την διάρκεια των προηγούμενων ημερών και εν μέσω κλιμακούμενης και πολυεπίπεδης επίθεσης της Τουρκίας σε βάρος της χώρας μας, από το σύνολο της πολιτικής και πολιτειακής της ηγεσίας.

Το γεγονός ότι αυτός ο σχεδιασμός δεν επανεξετάστηκε και κυρίως το γεγονός ότι η Ελληνική κυβέρνηση δεν έθεσε ως προαπαιτούμενο για την ανακοίνωση αυτής της συνάντησης, μια δημόσια δήλωση κορυφαίου παράγοντα της Τουρκικής διπλωματίας που να ανασκευάζει τις προκλήσεις που προηγήθηκαν και να τηρεί τουλάχιστον στοιχειωδώς τα προσχήματα, κατά την γνώμη του γράφοντος ΔΕΝ συνιστά θετική εξέλιξη, αλλά μια ακόμη επικίνδυνη τρίπλα στην οποία παγιδεύεται η χώρα, προφανέστατα για να βγάλει την Κύπρο στο σφυρί.

Πρόκειται για ανεπίτρεπτο ερασιτεχνισμό της Ελληνικής διπλωματίας, που θα τον βρούμε μπροστά μας την επόμενη περίοδο. Η Τουρκική Διπλωματία επιδιώκει να παγιδεύσει τον Ελληνισμό στην περιδίνηση του Εθνικού διχασμού και είναι πραγματικά ανησυχητικό το γεγονός ότι το πολιτικό προσωπικό δείχνει να μην το αντιλαμβάνεται…

Πρόκειται για μια ιδιαιτέρως νοσηρή κατάσταση που δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί. Η Ελλάδα οφείλει να εκβιάσει εξελίξεις σε απόλυτη συνεννόηση με όλους εκείνους που συνθέτουν το προσωρινό αντιτουρκικό μπλοκ στην περιοχή, πριν τα πράγματα οδηγηθούν σε αντιστροφή των όρων. Στην Γεωπολιτική οι στρατηγικές συμμαχίες είναι ένα δυναμικά μεταβαλλόμενο μέγεθος και αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τις μονόπλευρα προσανατολισμένες συνευρέσεις που δεν διαθέτουν στρατηγικό βάθος ως προς τα χαρακτηριστικά της συγκρότησής τους.

Αυτό το κενό επείγει να καλυφτεί άμεσα. Εξαιρετικά επείγουσα είναι και η ανάγκη να βρεθεί η Τουρκία σε θέση πολλαπλά αμυνόμενου, έχοντας απέναντί της ένα σύμπλοκο συγκροτημένο στρατηγικά και ένα αδιαπέραστο τείχος που θα τροποποιεί το status με όρους Διεθνούς Δικαίου. Η Τουρκική αποθράσυνση είναι ο καταλύτης προκειμένου να επιταχυνθούν όλα όσα δεν αποτολμήθηκαν. Κι αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να γίνει σήμερα διότι το αύριο δεν έχει χώρο ελεύθερο για να επιβιώσουν κομπάρσοι.

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΓΕΝΙΕΤΑΙ

Από
anixneuseis
-
0
Ο Jake Sotiriadis ή Ιάκωβος Σωτηριάδης είναι εν ενεργεία Αντισμήναρχος των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων και, χθες, συμμετείχε στην εκπομπή του Αντιστρατήγου ε.α. Ηλία Λεοντάρη στην διαδικτυακή τηλεόραση Anixnefseis web tv.
Παρά τους λογικούς περιορισμούς που έχει ένας εν ενεργεία διαμορφωτής πολιτικής στον αμερικανικό στρατό ο κ. Σωτηριάδης μας έδωσε να καταλάβουμε πολλά από το πως σκέφτονται για το μέλλον οι Αμερικανοί, λέγοντας πως το μέλλον δεν υπάρχει, το σχεδιάζουμε με σενάρια.
Αναφέρθηκε, επίσης, επανειλημμένως, στις επιστήμες του μέλλοντος, όπως τις αποκάλεσε.
Αυτό είναι το ένα που είχε ενδιαφέρον από την χθεσινή εκπομπή.
Το δεύτερο είναι τα εξαιρετικά ελληνικά του κ. Σωτηριάδη, παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βοστώνη. Επισκέφθηκε την Ελλάδα για πρώτη φορά σε ηλικία 18 ετών. Και όμως, τα ελληνικά του θα τα ζήλευαν πολλοί Έλληνες. Καμιά σχέση με τα ελληνικά των περισσοτέρων ελληνοαμερικανών.
Το τρίτο είναι η αγάπη με την οποία μιλούσε για την Ελλάδα, την ιστορία της, τους γονείς του, τις παραδόσεις. Ήταν εντυπωσιακές και ανεπιτήδευτες οι αναφορές του. φαινόταν στον ενθουσιασμό του.
Θα σημειώσω, ακόμη, την εύστοχη επισήμανσή του ότι η Ομογένεια είναι πολλαπλασιαστής ισχύος του ελληνισμού.
Δεν γνωρίζω αν ανθρώπους σαν τον Σωτηριάδη τους έχει υπόψη της η ελληνική πολιτεία. Η επαφή μαζί τους είναι πολλαπλά ωφέλιμη.
Βεβαίως, ο Σωτηριάδης, και άλλοι σαν και αυτόν στην ομογένεια, είναι Αμερικανοί πολίτες και η πρώτη πατρίδα τους είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά, η Αμερική είναι μια χώρα που επιτρέπει στους πολίτες της όχι μόνο να θυμούνται τις ρίζες τους αλλά και να βιώνουν τις παραδόσεις τους.
Καθώς περνούν τα χρόνια και έρχονται στη δημοσιότητα και άλλα στοιχεία για τις σχέσεις της Αμερικής με την Ελλάδα και τον ελληνισμό, αποδεικνύεται σε πόσο μεγάλη τύφλωση οδήγησε την μεταπολεμική ελληνική κοινωνία η ιδεολογική αντίληψη που δαιμονοποίησε τις ΗΠΑ και τις σχέσεις των Αμερικανών με την Ελλάδα.
Αμερικανοί υπήρξαν και φιλέλληνες κατά την Επανάσταση του 21 και το 22 βοήθησαν και σε ανθρώπινο επίπεδο.
Στην εκπομπή αναφέρθηκε το όνομα Κολβοκορέσης Γιώργος, ένα παιδί που υιοθετήθηκε απο αμερικανούς και έφθασε στις ΗΠΑ στο βαθμό του ναυάρχου, κάτι εξαιρετικό για την εποχή του.
Ο Σωτηριάδης, πέραν των γνώσεών του, έχει μια ευφράδεια στην ομιλία του, είναι ευφυής και μεταδίδει τα μηνύματα που θέλει να περάσει. Είναι μια καλή περίπτωση για μελλοντικός πρόεδρος των ΗΠΑ. Ας το σκεφθούν και στην Ομογένεια και στην Αθήνα.
Κανένας στόχος δεν είναι άπιαστος.
Για να προηγείστε των γεγονότων παρακολουθείτε Anixnefseis web tv και διαβάζετε www.anixneuseis.gr

Ποιοι και γιατί «αβαντάρουν» τον «τζογαδόρο» Ερντογάν;

Από
admin
-
1

Του Μιχάλη Ψύλου

«Ο τζογαδόρος ψάχνει φίλους»! Είναι ο τίτλος της Suddeutsche Zeitung του Μονάχου. Ποιος είναι ο «τζογαδόρος» ; Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με τη δεύτερη μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Γερμανίας. Και ψάχνει φίλους γιατί είναι «σχεδόν εντελώς απομονωμένος, λόγω της εξωτερικής του πολιτικής».
Στο άρθρο που υπογράφει ο διάσημος δημοσιογράφος Τόμας Αβενάριους, τονίζεται για παράδειγμα, ότι ο Τούρκος πρόεδρος ,«μετά από επτά χρόνια ψυχρών σχέσεων με την Αίγυπτο, χωρίς κανένα πρόβλημα ,προσπαθεί τώρα να προσεγγίσει το Κάιρο» .

Οι λόγοι για την τρέχουσα στροφή της Άγκυρας είναι προφανείς, γράφει η SZ: «Η εξωτερική πολιτική του Ερντογάν, της οποίας η εργαλειοθήκη κυμαίνεται από απειλές εναντίον Ελλήνων και Κυπρίων έως στρατιωτικές επεμβάσεις στους εμφύλιους πολέμους στη Λιβύη και τη Συρία, αποδεικνύεται αδιέξοδη».
Η ιταλική il Manifesto προσπαθεί επίσης να εξηγήσει γιατί ξαφνικά «ο Ερντογάν έκρυψε το τσεκούρι και έπιασε τη διπλωματία». Μα είναι απλό ,γράφει η ιταλική εφημερίδα : «Η Άγκυρα δεν αντέχει, γνωρίζοντας ότι κινδυνεύει πλέον να έχει έναν άλλο αντίπαλο και πολύ ισχυρό, καθώς, όπως αναμενόταν, η κυβέρνηση Μπάιντεν, ενώ αναγνωρίζει τον ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, υιοθετεί μια πιο σκληρή γραμμή απέναντι στον Ερντογάν» . Συνεπώς, προσθέτει η ιταλική εφημερίδα ,«μεταξύ παλαιών και νέων αντιπάλων, ο Ερντογάν στοχεύει να δημιουργήσει καλύτερες και γόνιμες σχέσεις με την Αίγυπτο, μια χώρα που πριν από μερικές εβδομάδες ήταν ένας από τους χειρότερους εχθρούς του. Χρειάζεται αμέσως την υποστήριξη του Καΐρου στη διαμάχη με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών».

Χρειάζεται σωσίβιο και κάποιοι το προσφέρουν

Ο Τούρκος πρόεδρος επιχειρεί λοιπόν να εμφανίσει ένα «νέο» πρόσωπο. «Δεν χτυπάει πλέον τη γροθιά του στο τραπέζι, αλλά επικεντρώνεται στη διπλωματία και η στροφή αυτή δεν περιορίζεται απαραίτητα στους εναγκαλισμούς με την Αίγυπτο» σημειώνει η il Manifesto. Μετά τις σφοδρές επιθέσεις των τελευταίων μηνών κατά του «ψυχασθενούς» -όπως τον χαρακτήρισε – Γάλλου προέδρου Μακρόν, ο Ερντογάν δηλώνει τώρα ότι επιδιώκει τον διάλογο. Το ίδιο κάνει επίσης και με την ΕΕ, ενόψει της Συνόδου κορυφής σε οκτώ ημέρες. Όχι ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρόκειται να επιβάλουν τίποτε κυρώσεις στην Τουρκία. Στην έκθεση που ετοιμάζει για τη Σύνοδο ο γνωστός για τα φιλικά του αισθήματα προς την Αγκυρα, επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Τζόζεπ Μπορέλ , μόνο επαινετικά λόγια και κάποιες μικρο-ενστάσεις αναμένουμε να ακούσουμε για τη στάση της Τουρκίας, από την προηγούμενη σύνοδο του Δεκεμβρίου. Αλλωστε ,και με τις λεγόμενες «διερευνητικές επαφές» ανάμεσα στην Αθήνα και την Αγκυρα ,αντικειμενικά «εξωραίζεται» δυστυχώς το νέο πρόσωπο του Ερντογάν. «Διερευνητικές επαφές» ,τις οποίες ακόμη και ο «Ελεύθερος Τύπος» χαρακτήρισε χθες πρωτοσέλιδα ως «τυπική διαδικασία». Ολοι θέλουμε φυσικά την επίλυση μέσω διαλόγου της μίας και μοναδικής ελληνο-τουρκικής διαφοράς που αφορά την νησιωτική υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ. Μόνο που τα σχέδια της Αγκυρας είναι πολύ διαφορετικά και φτάνουν μέχρι την ακύρωση της Συνθήκης της Λωζάνης. Με αυτά και μ` αυτά όμως , ο Ερντογάν προσπαθεί να αποσπάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Και ετοιμάζεται να καταστήσει «ισότιμο συνομιλητή» της διεθνούς κοινότητας το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος στις συνομιλίες υπό την αιγίδα του ΟΗΕ στη Γενεύη ,στα τέλη Απριλίου. Ότι δεν κατάφερε δηλαδή με το «τσεκούρι» ο Αττίλας, προσπαθεί να το επιτύχει με τη διπλωματία ο Ερντογάν. Εχει άλλωστε ακόμη τις πλάτες του Βερολίνου, αν και με την ήττα που υπέστησαν οι Χριστιανοδημοκράτες της καγκελαρίου Μέρκελ στις πρόσφατες εκλογές σε δύο σημαντικά γερμανικά κρατίδια, φαίνεται πλέον ότι αλλάζει το πολιτικό σκηνικό στη Γερμανία. Και δεν είναι πλέον καθόλου σίγουρο ότι το κόμμα της Μέρκελ θα εξακολουθήσει να έχει υπό τον έλεγχό του την Καγκελαρία μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.

Τρέχει να προλάβει τα χειρότερα

Ο Τούρκος πρόεδρος προσπαθεί εναγωνίως επίσης να βελτιώσει τις σχέσεις της Αγκυρας με τις μοναρχίες του Κόλπου -ειδικά με τη Σαουδική Αραβία, αλλά και με το Ισραήλ! Τον επόμενο μήνα μάλιστα θα φιλοξενήσει στην Κωνσταντινούπολη και ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ εκπροσώπων της αφγανικής κυβέρνησης και των Ταλιμπάν. Ισως και να ελπίζει δηλαδή ότι μπορεί και να είναι υποψήφιος για το …Νόμπελ Ειρήνης 2021!

Γνήσιος «τζογαδόρος» κατά την SZ ο Ερντογάν, βλέπει άλλωστε ότι «τα συντηρητικά σουνιτικά κράτη, με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ,αντιμετωπίζουν πλέον το σιϊτικό Ιράν ως τον κύριο εχθρό, βάζοντας στην άκρη το παλαιστινιακό πρόβλημα ,που ήταν κεντρικό εδώ και δεκαετίες. Το Μπαχρέιν, το Μαρόκο και τα ΗΑΕ έχουν δημιουργήσει διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Η Σαουδική Αραβία είναι ακόμα διστακτική, αλλά θα μπορούσε να ακολουθήσει. Όλα αυτά τα κράτη αντιτάχθηκαν στην Αραβική Άνοιξη, την κατέστειλαν ή βοήθησαν τα φιλικά κράτη να κάνουν ακριβώς αυτό. Τώρα σχηματίζουν συμμαχία εναντίον της Τεχεράνης, λίγο πολύ ανοιχτά, μαζί με το Ισραήλ» τονίζει η γερμανική εφημερίδα. Και ο Ερντογάν από κοντά. «Επειδή τα αραβικά κράτη συμφιλιώνονται, η Τουρκία πρέπει να αναζητήσει έναν διαφορετικό ρόλο στη Μέση Ανατολή. Θα μπορούσε για παράδειγμα, να βοηθήσει τα κράτη του Κόλπου να τα βρουν τώρα με το Κατάρ, τον μόνο πραγματικό Αραβικό σύμμαχο των Τούρκων. Το Κατάρ θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει τον Ερντογάν να διαδραματίσει λιγότερο αντιφατικό ρόλο και να διασωθεί σε αυτή τη νέα γεωπολιτική διαδικασία», όπως γράφει η iI Manifesto . Μήπως και καταφέρει να πλασαριστεί στο νέο αυτό γεωπολιτικό πάζλ. Βάζοντας φυσικά στην άκρη δήθεν αρχές και ενστάσεις. Μόνο η πολιτική του επιβίωση τον ενδιαφέρει άλλωστε…Τα άλλα τα βρίσκει! Μόνο που «ο τζογαδόρος Ερντογάν μπορεί να έχει κάποιες σύντομες επιτυχίες στη Μεσόγειο, αλλά έχει κάνει πιο πολλούς εχθρούς», γράφει η Suddeutsche Zeitung.

«Απάτη οι μεταρρυθμίσεις Ερντογάν»

Δεν αλλάζει λοιπόν πραγματικά ρότα ο Τούρκος πρόεδρος. «Η Γερμανία δεν πρέπει να πιστέψει τις “μεταρρυθμίσεις” του Ερντογάν. Στην Τουρκία επικρατεί η αυθαιρεσία .Οι μεταρρυθμιστικές του υποσχέσεις αποτελούν απάτη» γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη και εξηγεί τι ακριβώς συμβαίνει στην Τουρκία του Ερντογάν: «Την ώρα που ο Τούρκος πρόεδρος παρουσίαζε τις μεταρρυθμιστικές του προτάσεις, ο εθνικιστής εταίρος του Ντεβλέτ Μπαχτσελί ζητούσε την απαγόρευση του φιλο-κουρδικού κόμματος HDP. Λίγες ώρες αργότερα, το Ανώτατο Δικαστήριο ανακοίνωσε ότι έχει ξεκινήσει έρευνα σε βάρος του HDP. Την ίδια ημέρα ξεκίνησε η ποινική διαδικασία εναντίον του προερχόμενου από την αντιπολίτευση δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, για τον οποίο έχει ζητηθεί η επιβολή ποινής διετούς φυλάκισης. Η προσφώνηση του φυλακισμένου Κούρδου πολιτικού Σελαχατίν Ντεμιρτάς ως «αξιότιμου κυρίου», αξιολογήθηκε επίσης ως ποινικό αδίκημα!
Δύο μόλις ημέρες μετά την ανακοίνωση των μεταρρυθμίσεων υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον πρόεδρο Ερντογάν, ξεκίνησαν οι δίκες εναντίον 66 δημοσιογράφων . Μια εβδομάδα αργότερα, ο τηλεοπτικός σχολιαστής Λεβέντ Γκιουλτεκίν ξυλοκοπήθηκε από 25 άτομα, επειδή επέκρινε τον Μπαχτσελί» αναφέρει η Γερμανική ,συντηρητική εφημερίδα.
Σύμφωνα με την ετήσια έρευνα του αμερικανικού ινστιτούτου Freedom House για το 2020, σε ότι αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Τουρκία είναι η χώρα με την πιο σοβαρή περικοπή των ελευθεριών τα τελευταία δέκα χρόνια. Φυσικά, γράφει με μπόλικη δόση ειρωνείας η FAZ, η Τουρκία του Ερντογάν , «είναι σε καλύτερη κατάσταση στις ελευθερίες από το …Μάλι, στη δυτική Αφρική, μια χώρα που έχει βιώσει δέκα χρόνια εμφυλίου πολέμου και κυβερνάται από στρατιωτική χούντα εδώ και έναν χρόνο». Αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι Τουρκία και Μάλι καταλαμβάνουν τις δύο τελευταίες θέσεις στην έρευνα του Freedom House μεταξύ 195 χωρών; Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί σε μια χώρα που κυβερνά ο Ερντογάν δεν εφαρμόζονται ούτε καν τα πιο θεμελιώδη δικαιώματα. Ο Τούρκος πρόεδρος ,τονίζει η FAZ , «βρίσκεται σε δύσκολη θέση στις σχέσεις του με την Δύση και προσπαθεί να βελτιώσει την εικόνα του από τότε που εξελέγη πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ο Τζο Μπάιντεν». Και περιμένει ακόμη το τηλεφώνημά του, τέσσερις μήνες μετά!

Δημοκρατία

Ο Σαρκοζύ ξανακάθεται στο σκαμνί για υπέρβαση επιτρεπομένων δαπανών προεκλογικής του εκστρατείας το 2012

Από
anixneuseis
-
0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

Πράγματι θυμίζω ότι ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας είχε καταδικαστεί την 1η Μαρτίου 2021, κι έκανε έφεση, στην υπόθεση των «συνακροάσεων», όπως είχα γράψει στις Ανιχνεύσεις στις 2-3-2021 :ΕΔΩ

Από αύριο ξανακάθεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Αυτήν τη φορά για υπέρβαση 20 εκατομ. ευρώ των επιτρεπομένων δαπανών της προεκλογικής του εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του 2012 τις οποίες έχασε από τον François Hollande.

Η νέα δίκη φέρει το όνομα «υπόθεση Bygmalion». Γιατί ; Διότι εμπλέκεται μια ομώνυμη γαλλική εταιρεία παροχής επικοινωνιακών υπηρεσιών την οποία φέρονται να έχουν ιδρύσει το 2008 δυο «κολλητοί» του Jean–François Copé, νυν Δημάρχου και τότε ηγετικού στελέχους του κόμματος της παραδοσιακής Δεξιάς. Η Bygmalion φέρεται να έκανε υπερτιμολογήσεις παρασχεθεισών υπηρεσιών σε βάρος του κόμματος UMP, για να καλυφθούν οι προεκλογικές υπερβάσεις του Σαρκοζύ, ελαφρύνοντας έτσι τον ειδικό λογαριασμό της προεκλογικής εκστρατείας ο οποίος τηρείται και ελέγχεται από αρμόδια κρατική υπηρεσία.

Πώς ξέσπασε η υπόθεση Bygmalion.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του δημοσιογράφου  Antoine Cuny–Le Callet στην εφημερίδα Journal du Dimanche στις 11-3-2021, η υπόθεση αυτή ξέσπασε για πρώτη φορά μετά από μια έρευνα του περιοδικού Le Point. Στη συνέχεια, ο αντίκτυπός της γιγαντώθηκε μετά την εμφάνιση του πρώην αναπληρωτή διευθυντή της προεκλογικής εκστρατείας του Nicolas Sarkozy, του Jérôme Lavrilleux, στο πλατό του ειδησεογραφικού καναλιού BFMTV τον Μάιο του 2014. Σε απευθείας μετάδοση, ο Jérôme Lavrilleux περιέγραψε την παραποίηση των λογαριασμών της προεκλογικής εκστρατείας κατά τις προεδρικές εκλογές προ δύο ετών. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ομάδα του υποψηφίου της Δεξιάς είχε αποκρύψει τις υπερβάσεις του ανώτατου ορίου επιτρεπομένων δαπανών (δηλαδή 20,2 εκατομ. ευρώ), χρεώνοντας ορισμένα έξοδα στο κόμμα του, το UMP, μέσω του μεσάζοντα παρόχου υπηρεσιών, Bygmalion. Ο Jérôme Lavrilleux πρόκειται να κάτσει και αυτός στο σκαμνί του δικαστηρίου του Παρισιού μαζί με 13 άλλους συγκατηγορούμενους, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Nicolas Sarkozy.

Οι ανεπάρκειες της ομάδας της προεκλογικής εκστρατείας

Στις σελίδες της περιφερειακής εφημερίδας L‘Union, ο Jérôme Lavrilleux, και πρώην ευρωβουλευτής της Δεξιάς παράταξης, επανέρχεται πίσω στα παρασκήνια του σκανδάλου, περιγράφοντας συγκεκριμένα την εμφάνισή του  στο πλατό του καναλιού BFM TV και την αποστασιοποίησή του σήμερα από την πολιτική σφαίρα. Παραδεχόμενος ότι δεν παρεμπόδισε  «να γίνουν ανειλικρινείς οι λογαριασμοί της προεκλογικής καμπάνιας», επιβεβαίωσε ότι θα αναλάβει πλήρως τις ευθύνες των πράξεών του στη δίκη, επιμένοντας παράλληλα στο γεγονός ότι ο ίδιος δεν αποκόμισε κανένα προσωπικό όφελος από αυτές. Ξέπλυνε τον Jean–François Copé (του οποίου ήταν διευθυντής του Γραφείου του) στον οποίο «προσπάθησαν να αποδώσουν την ευθύνη» και εξέφρασε αμφιβολίες για τη γνώση που θα μπορούσε να έχει ο υποψήφιος Sarkozy για αυτές τις υπερβάσεις. Ο Jérôme Lavrilleux, από την άλλη πλευρά, έθεσε υπό αμφισβήτηση τη στρατηγική επιτροπή της προεκλογικής εκστρατείας, «που παγιδεύτηκε», κατηγορώντας ειδικότερα τον πρώην διευθυντή της εκστρατείας, τον Guillaume Lambert, τον οποίο χαρακτήρισε ως «ανεπαρκή».

14 συγκατηγορούμενοι στο σκαμνί

Το ξέσπασμα της υπόθεσης Bygmalion έχει αποσταθεροποιήσει βαθιά τη Δεξιά, με φόντο τα ενδοκομματικά μαχαιρώματα του τότε κόμματος UMP (που σήμερα αποκαλείται Οι Δημοκράτες)  μεταξύ των Nicolas Sarkozy, François Fillon και Jean–François Copé. Η ακροαματική διαδικασία έχει προγραμματιστεί ενώπιον του δικαστηρίου του Παρισιού από τις 17 Μαρτίου έως τις 15 Απριλίου. Εκτός από τον Nicolas Sarkozy που κατηγορείται για «παράνομη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκλογικής εκστρατείας του» το 2012, ο διευθυντής της εκστρατείας του, Guillaume Lambert και ο αναπληρωτής του, Jérôme Lavrilleux, που θα κάτσουν στο σκαμνί για «συνενοχή στην παράνομη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας και χρήση ή απόκρυψη γραπτής πλαστογραφίας». Μαζί τους κατηγορούνται και οι ταμίες της εκστρατείας, δύο λογιστές που επικύρωσαν τους λογαριασμούς, καθώς και τρία μέλη της τότε διεύθυνσης του τότε κόμματος UMP αλλά και τέσσερα διευθυντικά στελέχη της ιδιωτικής εταιρείας Bygmalion.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους από τους συγκατηγορούμενους της ίδιας υπόθεσης, ο Jérôme Lavrilleux δεν αμφισβητεί τη δική του ενοχή. Αλλά αρνείται ότι ήταν ο μόνος εγκέφαλος της «απάτης». Για τον Σαρκοζύ όμως και την πολιτική φρουρά του, αυτή η υπόθεση υπέρβασης των λογαριασμών της προεκλογικής του καμπάνιας είναι «ένας μύθος».

Οφείλουμε να αναμείνουμε την ετυμηγορία του δικαστηρίου μετά από ένα μήνα.

Οι δέκα όροι που βάζει η Αίγυπτος στην Τουρκία για να ξανακαθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου

Από
anixneuseis
-
0


O Πρόεδρος της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ Ελ Σίσι / Φωτογραφία αρχείου: Henry Nicholls / Pool Photo via AP

16/03/2021  10:52
Απομονωμένη ολοένα και περισσότερο διεθνώς το τελευταίο διάστημα η Τουρκία επιδιώκει μια αναθέρμανση των σχέσεών της με την Αίγυπτο.

Μόνον που το Κάιρο εμφανίζεται διστακτικό στα ανοίγματα της Τουρκίας, ζητώντας «πράξεις κι όχι λόγια» από την ηγεσία της γείτονος.

Ο Αχμέντ Ελκατίμπ, αρχισυντάκτης της εφημερίδας Al Watan, που απηχεί τις θέσεις της κυβέρνησης της Αιγύπτου, παραθέτει στο λογαριασμό του στο Facebook τους δέκα όρους που θέτει η ηγεσία της χώρας του στην Άγκυρα προκειμένου να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου για να βγουν οι διμερείς σχέσεις από τον πάγο.

Οι όροι αυτοί είναι οι εξής:
1) Καμία θαλάσσια οριοθέτηση μεταξύ των δύο πλευρών, χωρίς εφαρμογή των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Η Τουρκία είναι απαραίτητο να δεσμευτεί ότι θα τηρήσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Η Άγκυρα μέχρι στιγμής έχει αρνηθεί να υπογράψει ή να αναγνωρίσει την Διεθνή αυτή Σύμβαση.

2) Δεν θα υπάρξει πολιτική επικοινωνία, έως ότου το Κάιρο είναι βέβαιο για τη συμμόρφωση της τουρκικής πλευράς προς τη γενική τήρηση του Διεθνούς Δικαίου. Οι επαφές θα παραμείνουν αποκλειστικά στο επίπεδο της ασφάλειας, καθώς σύμφωνα με την Αίγυπτο δεν διατηρείται πολιτική επικοινωνία με κράτη που υποστηρίζουν την τρομοκρατία.

3) Δεν θα υπάρξει συμφωνία Αιγύπτου-Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, παρά μόνο μετά από συνολική τουρκική συμφωνία με τους Ευρωπαίους συμμάχους και συγκεκριμένα με την Ελληνική και την Κυπριακή πλευρά.

4) Είναι αναγκαία η αποχώρηση της Τουρκίας από τη Λιβύη σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, αλλά και από άποψη υπηρεσιών ασφάλειας. Η Τουρκία πρέπει να εγκαταλείψει εντελώς το ζήτημα της Λιβύης και να δεσμευθεί ότι θα αποσύρει τους μισθοφόρους που μετέφερε στα εδάφη της βορειαφρικανικής χώρας.

5) Να τεθεί ένα χρονοδιάγραμμα για την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από τη βόρεια Συρία, να υπογραφεί δεσμευτική συμφωνία με την Ιρακινή κυβέρνηση, όπου η Τουρκία θα δεσμεύεται ότι δεν θα παρέμβει ποτέ ξανά σε ιρακινά εδάφη.

6) Στις διαπραγματεύσεις θα πρέπει να συμπεριληφθούν η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Τουρκία θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για τις προσβολές της τα τελευταία χρόνια κατά των χωρών του Κόλπου. Πέραν τούτου, το Κάιρο δεν θα συνάψει καμία συμφωνία με την Τουρκία, εκτός εάν η Άγκυρα δεσμευτεί να μην επέμβει ποτέ ξανά στις υποθέσεις των αραβικών κρατών και να αποδεχθεί το πλαίσιο της Αραβικής εθνικής ασφάλειας.

7) Η Τουρκία καλείται να σταματήσει όλα τα ΜΜΕ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που επιτίθενται συγκεκριμένα στην Αίγυπτο και γενικά στα κράτη του Κόλπου. Η Τουρκία θα πρέπει επίσης να σταματήσει να υποστηρίζει οποιεσδήποτε πολιτικές δραστηριότητες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στα εδάφη της.

8) Η Τουρκία καλείται να αφήσει ελεύθερο το πεδίο δράσης στην Ιντερπόλ αναφορικά με άτομα που καταζητούνται και τυγχάνουν να βρίσκονται σε τουρκικό έδαφος και να μην αντιταχθεί σε ευρωπαϊκές Αρχές που θέλουν να χειριστούν τις υποθέσεις των ατόμων αυτών (Η Αίγυπτος δεν ζητά την έκδοσή τους ούτε προτίθεται να το κάνει). Σημειωτέον ότι η Άγκυρα έχει προτείνει να παραδώσει στην Αίγυπτο καταζητούμενους για να κατευνάσει την αιγυπτιακή πλευρά.

9) Οι αιγυπτιακές Αρχές ασφαλείας θα παρακολουθούν τη συμπεριφορά του τουρκικού καθεστώτος και θα ελέγχουν τον βαθμό της συμμόρφωσής του με αυτούς τους όρους το προσεχές διάστημα και προτού εμπλακεί το Κάιρο σε οποιαδήποτε άλλη επικοινωνία, το Υπουργείο Εξωτερικών θα υποβάλλει αναφορά στην Αιγυπτιακή πολιτική ηγεσία.

10) Η Τουρκία δεν θα κληθεί να συμμετάσχει στο Φόρουμ της Ανατολικής Μεσογείου προτού η Αίγυπτος, η Ελλάδα και η Κύπρος συμφωνήσουν στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών της Μεσογείου και προτού η Τουρκία αποδεχθεί εμπράκτως τους προαναφερθέντες όρους.

Σχολιαστές επισημαίνουν, πάντως, ότι ακόμη κι αν αυτοί είναι όντως οι όροι που επιθυμεί η κυβέρνηση του προέδρου Αλ Σίσι, είναι λίαν απίθανο να τους αποδεχθεί η Τουρκία. Eνώ το Middle East Monitor θυμίζει ότι η Αίγυπτος και οι σύμμαχοί της στον Κόλπο είχαν θέσει μια λίστα με 13 όρους στο Κατάρ για την αποκατάσταση των διπλωματικών τους σχέσεων για να τερματίσουν τελικά σιωπηρά τον αποκλεισμό της Ντόχα, χωρίς η τελευταία να έχει εκπληρώσει κάποιον από τους όρους αυτούς.

iefimerida.gr

«Τι κάνει η ΕΕ;»

Από
anixneuseis
-
0

ARD-tagesschau.de

«Πολλά βίντεο τεκμηριώνουν το πώς επιστρέφονται οι πρόσφυγες στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης. Αυτό φέρνει την Επιτροπή στις Βρυξέλλες σε δίλημμα, διότι αποτελεί παραβίαση του Ευρωπαϊκού Δικαίου»

Η ανταπόκριση των Sarah Schröer López και Véronique Gantenberg από τις Βρυξέλλες αναφέρει, μεταξύ άλλων: Σκάφος του ελληνικού Λιμενικού τραβά στη Μεσόγειο μία σωσίβια σχεδία γεμάτη από πρόσφυγες -από την ελληνική προς την τουρκική πλευρά. Στη συνέχεια, το σκοινί κόβεται και το Λιμενικό απομακρύνεται. Οι πρόσφυγες εγκαταλείπονται καταμεσίς της θάλασσας. Ένας από αυτούς κινηματογραφεί την κατάσταση με το κινητό του, τεκμηριώνοντας έτσι ένα παράνομο Pushback.

Υπάρχουν πολυάριθμες τέτοιες καταγραφές: Οι πρόσφυγες επιστρέφονται μερικές φορές βίαια στα σύνορα ή εγκαταλείπονται στη θάλασσα. Αυτά τα Pushbacks διαδραματίζονται σε χώρες στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, πρόσφατα κυρίως στην Κροατία και την Ελλάδα.

Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ εγγυάται σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης για τους Πρόσφυγες το δικαίωμα στο Άσυλο. Και εκεί καταγράφεται μια σαφής «απαγόρευση απελάσεων και απορρίψεων». Αλλά αυτό δεν φαίνεται να παίζει κανένα ρόλο στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Κι αυτό, παρόλο που η ΕΕ θέλει να παρουσιάζεται ως υπέρμαχος των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Ιδίως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαδραματίζει σημαντικό ρόλο: Ως θεματοφύλακας των Συνθηκών, είναι υπεύθυνη για τη διασφάλιση του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Γι’ αυτό και ο ευρωβουλευτής Erik Marquardt (Πράσινοι) ζητεί από την Επιτροπή να μην αποδεχθεί σιωπηρά τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα: «Άνθρωποι που έχουν τραπεί σε φυγή και αναζητούν προστασία δεν έχουν πλέον εκεί την δυνατότητα μιας σύμφωνης με τους κανόνες του Κράτους Δικαίου διαδικασίας. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να παρέμβει η Επιτροπή και να αναλάβει τις ευθύνες της».

Αποτελεί καθήκον της Επιτροπής να επιτηρεί το κατά πόσον τα μέλη της συμμορφώνονται με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, δηλώνει ο ειδικός σε θέματα Δικαίου της ΕΕ Matthias Ruffert: «Εάν η Ελλάδα παραβιάζει τις διατάξεις του Ευρωπαϊκού Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει την δυνατότητα να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει σε βάρος της».

Η Επιτροπή κίνησε τέτοιες διαδικασίες, για παράδειγμα, τον Οκτώβριο του 2020 σε βάρος της Ουγγαρίας -διότι εκεί, σύμφωνα με την Επιτροπή, η πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου έχει περιοριστεί κατά παράνομο τρόπο. Δεν φαίνεται αυτήν την στιγμή να υπάρχουν τέτοια σχέδια κατά της Ελλάδας. Όταν ρωτήθηκε σχετικά, η Ylva Johansson, Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, δήλωσε: «Ανησυχώ για το ότι υπάρχουν τόσες πολλές αντιφατικές αναφορές ως προς το τι συμβαίνει σε ορισμένα από τα εξωτερικά μας σύνορα. Η Ευρώπη θα πρέπει να έχει μια σαφή, διαφανή και αξιόπιστη εικόνα, και να καταδείξει με αυτόν τον τρόπο ότι η σταθερή διαχείριση των συνόρων μπορεί να συμβαδίζει με τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αξίες της ΕΕ».

Επομένως, δεν γίνεται λόγος για διαδικασία επί παραβάσει, αν και η Ελλάδα κατά τα φαινόμενα παραβίασε τη Συνθήκη της ΕΕ. Και υπάρχουν πολλές ενδείξεις γι’ αυτό. Η πολιτική επιστήμονας Petra Bendel υποψιάζεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδεικνύει μία τέτοια αυτοσυγκράτηση λόγω κυρίως του ιδιαίτερου ρόλου που διαδραματίζει η Ελλάδα στο Μεταναστευτικό. Εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης, ένας ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός προσφύγων φτάνει στην Ελλάδα και εγκλωβίζεται εκεί. Γιατί στην ΕΕ δεν υπάρχει ρύθμιση για έναν μηχανισμό κατανομής των προσφύγων. Ορισμένα κράτη-μέλη της ΕΕ αρνούνται ακόμη και εντελώς την αποδοχή προσφύγων.

«Η Επιτροπή βρίσκεται σε πολιτικό δίλημμα. Από τη μία πλευρά, είναι ο θεματοφύλακας των Συνθηκών και υποχρεούται να ελέγχει την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Από την άλλη, θέλει να προωθήσει τα νέα της σχέδια για μια ανανεωμένη πολιτική Μετανάστευσης και Ασύλου στα εξωτερικά της σύνορα, π.χ. στην Ελλάδα», δηλώνει η Bendel.

Επομένως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρίσκεται σε δίλημμα και η πίεση που δέχεται αυξάνεται. Γιατί και η Frontex βρίσκεται αντιμέτωπη με την κατηγορία ότι εμπλέκεται σε παράνομα Pushbacks στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα των ερευνών της εκπομπής του ARD «Report Mainz» μαζί με το SPIEGEL και τις πλατφόρμες ΜΜΕ Lighthouse Reports και Bellingcat.

Μια εξεταστική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου διερευνά αυτήν την περίοδο της κατηγορίες. Εν τω μεταξύ, η Επιτροπή εμφανίζεται μάλλον απρόθυμη και τονίζει ότι δεν δικαιούται να δίδει εντολές στην Frontex. Φαίνεται να αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ως θεματοφύλακα των συνθηκών κυρίως στην θεωρία.

1...2,3202,3212,322...3,038Σελίδα 2,321 από 3,038