Αρχική Blog Σελίδα 2265

ΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙ Η ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΝΟΥΛΑΝΤ ΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

0

 

Κατάθεση της υφυπουργού Βικτόριας Νούλαντ

Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας

Ακρόαση για την πολιτική των ΗΠΑ για την Τουρκία

21 Ιουλίου 2021

Πρόεδρε Menendez, υψηλόβαθμα, διακεκριμένα μέλη της Επιτροπής, σας ευχαριστώ για την πρόσκληση να συζητήσουμε τις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Χαιρετίζουμε τη δέσμευση της Επιτροπής για την Τουρκία και την Ανατολική Μεσόγειο και θέλουμε να συνεργαστούμε για να προωθήσουμε τα συμφέροντα και τις αξίες των ΗΠΑ σε αυτήν την περιοχή και πέρα ​​από αυτήν.

Όπως γνωρίζει καλά αυτή η Επιτροπή, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια πολύπλευρη και πολύπλοκη σχέση με την Τουρκία, σύμμαχο στο ΝΑΤΟ για πάνω από 68 χρόνια. Υπάρχουν τομείς στους οποίους είμαστε σταθερά ευθυγραμμισμένοι στην πολιτική και τις προοπτικές και συνεργαζόμαστε καλά. υπάρχουν περιοχές όπου δεν βλεπόμαστε κατάματα και εργαζόμαστε για να κλείσουμε τα κενά. και υπάρχουν τομείς στους οποίους έχουμε βαθιές διαφωνίες με την τουρκική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του χθες της Κύπρου. Σε αυτές τις δύο τελευταίες κατηγορίες, ο Πρόεδρος Μπάιντεν και όλοι εμείς που εργαζόμαστε γι ‘αυτόν είμαστε ειλικρινείς με τους Τούρκους ομολόγους μας όταν διαφωνούμε, όπως και οι Τούρκοι αξιωματούχοι μαζί μας.

Για να ξεκινήσω με τομείς ισχυρής συνεργασίας, η Τουρκία συμβάλλει καθοριστικά στις αποστολές του ΝΑΤΟ σε όλο τον κόσμο. Η συνεργασία μας με την Τουρκία – η οποία έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ – μας επιτρέπει να προβάλουμε δύναμη στην περιοχή και να υπερασπιστούμε τις ανατολικές και νότιες πλευρές του ΝΑΤΟ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης μια σημαντική οικονομική σχέση με την Τουρκία, που δημιουργεί ετήσιο διμερές εμπόριο άνω των 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Περίπου 1.700 αμερικανικές εταιρείες λειτουργούν στην Τουρκία και 60 εταιρείες διατηρούν περιφερειακά κεντρικά γραφεία στη χώρα. Οι εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου των ΗΠΑ στην Τουρκία αυξήθηκαν κατά 305 τοις εκατό μεταξύ 2019 και 2020, μια τάση που εάν συνεχιστεί, θα διαφοροποιήσει τις πηγές προμήθειας φυσικού αερίου της Τουρκίας και θα μειώσει την εξάρτηση από αγωγούς φυσικού αερίου από τη Ρωσία και το Ιράν. Από τον Ιανουάριο, η Τουρκία και η Ελλάδα έχουν επίσης επαναλάβει τις διερευνητικές συνομιλίες για την ενέργεια και άλλα θέματα. Η ανάπτυξη πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να προωθήσει τη συνεργασία και να αποτελέσει τη βάση για διαρκή ενεργειακή ασφάλεια και οικονομική ευημερία σε ολόκληρη την περιοχή.

Η Ουάσινγκτον και η Άγκυρα μοιράζονται προτεραιότητες στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και στην αποτροπή της κακοήθους επιρροής της Ρωσίας και του Ιράν στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία είναι ένθερμος υποστηρικτής της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και της Γεωργίας και υποστηρίζει ρητά την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ.

Στη Λιβύη, η Τουρκία ενώνεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες για την υποστήριξη της πολιτικής διαδικασίας υπό την ηγεσία της Λιβύης που διευκολύνθηκε από τον ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένων των εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου φέτος. Και συζητάμε πώς να μειώσουμε την παρουσία ξένων μαχητών και μισθοφόρων εκεί πριν από τις εκλογές.

Στη Συρία, η παρουσία της Τουρκίας στα βορειοδυτικά προστατεύει περίπου 4 εκατομμύρια Σύριους από αδιάκριτη στόχευση από το καθεστώς Άσαντ. Νέες επιθέσεις εκεί θα ήταν και ανθρωπιστική καταστροφή και πιθανότατα θα πυροδοτούσε νέο κύμα προσφύγων στην Τουρκία και την Ευρώπη. Είμαστε, επίσης, ευγνώμονες για τις συνεχείς προσπάθειες της Τουρκίας να υποστηρίξει τα τέσσερα εκατομμύρια πρόσφυγες, συμπεριλαμβανομένων 3,6 εκατομμυρίων Σύρων, καθιστώντας την Τουρκία τη μεγαλύτερη χώρα φιλοξενίας προσφύγων στον κόσμο.

Πιο πρόσφατα, η Τουρκία εξέφρασε το ενδιαφέρον της για διατήρηση ισχυρής δύναμης στο αεροδρόμιο της Καμπούλ, καθώς οι στρατιωτικές αποστολές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν τελειώνουν. Αυτή η συμβολή είναι ζωτικής σημασίας για να διασφαλίσουμε ότι εμείς και οι Σύμμαχοι και οι εταίροι μας θα διατηρήσουμε μια ισχυρή διπλωματική παρουσία στην Καμπούλ μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων μας. Μετά από συζητήσεις μεταξύ των προέδρων Μπάιντεν και Ερντογάν στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον περασμένο μήνα, τεχνικές ομάδες και από τις δύο πλευρές συνεργάζονται για να οριστικοποιήσουν αυτήν την κρίσιμη ρύθμιση.

Ακόμη και αν συνεργαζόμαστε στενά με την Άγκυρα σε αυτά τα θέματα, ο Πρόεδρος Μπάιντεν ήταν ξεκάθαρος με τον Πρόεδρο Ερντογάν όταν διαφωνούμε, όπως και όλα τα μέλη της ομάδας μας με τους ομολόγους τους. Συνεχίζουμε να αντιτασσόμαστε στην αγορά και την ανάπτυξη του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400 από την Τουρκία και έχουμε καταστήσει σαφές ότι τυχόν νέες σημαντικές αγορές όπλων από τη Ρωσία ενδέχεται να προκαλέσουν πρόσθετες κυρώσεις CAATSA. Η πώληση και η συμπαραγωγή του F-35 θα παραμείνει σε αναστολή.

Πιέζουμε επίσης την Τουρκία να αποφύγει εμπλοκές στις περιφερειακές συγκρούσεις που απειλούν τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα. Ο ρόλος που έπαιξαν τρίτα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, στις περσινές μάχες στη σύγκρουση του Ναγκόρνο Καραμπάχ επιδείνωσε τις περιφερειακές εντάσεις. Πιέσαμε την Τουρκία να παροτρύνει το Μπακού να απελευθερώσει αμέσως όλους τους κρατούμενους, να υποστηρίξει την κατάπαυση του πυρός μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν και να βοηθήσει τις πλευρές να εργαστούν για μια βιώσιμη, μακροπρόθεσμη πολιτική λύση στη σύγκρουση.

Προτρέπουμε επίσης τον ηγέτη της Τουρκίας να αντιμετωπίσει τις διαφωνίες στην περιοχή μέσω διπλωματίας και όχι μέσω προκλητικών ενεργειών ή ρητορικής. Καταδικάζουμε τη χθεσινή ανακοίνωση του Τουρκοκύπριου ηγέτη Τατάρ και του Τούρκου προέδρου Ερντογάν να επιτρέψει στους Τουρκοκύπριους να πάρουν τον έλεγχο τμημάτων στο Βαρώσι. Αυτή η κίνηση είναι ασυμβίβαστη με τα ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τα οποία ζητούν ρητά τη διαχείριση του Βαρώσι από τα Ηνωμένα Έθνη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν αυτή τη δράση ως προκλητική, απαράδεκτη και επιζήμια για τις προοπτικές για επανέναρξη των συνομιλιών επίλυσης. Προτρέπουμε την ανατροπή αυτής της απόφασης και συνεργαζόμαστε με ομοϊδεάτες εταίρους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο συνολικός διακανονισμός με την κυπριακή ηγεσία για την επανένωση του νησιού ως διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία είναι ο μόνος δρόμος για διαρκή ειρήνη και σταθερότητα.

Ο πρόεδρος Μπάιντεν κατέστησε επίσης σαφές ότι η υποστήριξη της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου αποτελεί κεντρική προτεραιότητα για τη διοίκησή του. Η προστασία αυτών των ελευθεριών είναι ζωτικής σημασίας για την Τουρκία ως σταθερού, δημοκρατικού και αξιόπιστου Συμμάχου και εταίρου. Ήμασταν σαφείς με όλα τα επίπεδα της τουρκικής κυβέρνησης και στην ετήσια έκθεση του Τμήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σχετικά με τις συγκεκριμένες ανησυχίες μας. Ο Πρόεδρος εξέφρασε την απογοήτευσή του για την πρόσφατη αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και η κυβέρνηση συνέχισε να παροτρύνει την τουρκική κυβέρνηση να υποστηρίξει την ισότητα των φύλων και την ενδυνάμωση των γυναικών και των κοριτσιών. Θα συνεχίσουμε να εμπλέκουμε την τουρκική κυβέρνηση σε μεμονωμένες υποθέσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. ελευθερία των μέσων ενημέρωσης · ελευθερία έκφρασης, συγκέντρωσης και συνένωσης · και εγγυήσεις δικαστικής ανεξαρτησίας και δίκαιης δίκης. Από αυτή την άποψη, ένα μείζον μέλημα παραμένει η απελευθέρωση των τοπικών υπαλλήλων της αμερικανικής αποστολής στην Τουρκία που έχουν κρατηθεί άδικα.

Πιστεύουμε ότι ο καλύτερος τρόπος για την επίλυση αυτών των ανησυχιών και την προώθηση της ατζέντας μας είναι μέσω ισχυρής και τακτικής δέσμευσης σε όλα τα επίπεδα και με ειλικρίνεια και σαφήνεια με τους Τούρκους ομολόγους μας. Η κυβέρνηση χαιρετίζει την ευκαιρία να παραμείνει σε στενό συντονισμό με αυτήν την επιτροπή και άλλους στο Κογκρέσο για όλα αυτά τα θέματα. Χαιρετίζουμε επίσης την τακτική άμεσης εμπλοκής των μελών με Τούρκους ηγέτες και επισκέψεις του Κογκρέσου στην Άγκυρα, όπως το επιτρέπουν οι συνθήκες.

Θα ήθελα να επισημάνω ένα τελευταίο σημείο σχετικά με την επιτακτική ανάγκη εθνικής ασφάλειας, να έχουμε στη διάθεσή μας την ομάδα των ανώτερων ηγετών του Τμήματος και των Πρεσβευτών της ομάδας που έχει εγκριθεί από τη Γερουσία το συντομότερο δυνατό. Χάρηκα που είδα την ανακοίνωση του Προέδρου του πρώην συναδέλφου σας, γερουσιαστή Φλέικ, ως υποψηφίου για πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία, και ανυπομονώ να τον λάβει υπόψη της η Επιτροπή. Γνωρίζω ότι η Επιτροπή διερευνά πώς να επισπεύσει την εξέταση περισσότερων των 20 υποψηφίων τις εβδομάδες πριν από τις διακοπές του Αυγούστου. Είμαστε ευγνώμονες για αυτήν την προσπάθεια και θέλω απλώς να υπογραμμίσω ότι η δύναμη της αμερικανικής διπλωματίας και ο ρόλος του Τμήματος στη διαδικασία πολιτικής θα ενισχυθούν σημαντικά μεταφέροντας ταχέως αυτούς τους υποψηφίους στην πλήρη επιβεβαίωση της Γερουσίας πριν από τις διακοπές.

Ευχαριστώ. Ανυπομονώ για τις ερωτήσεις σας.

Testimony of Undersecretary Victoria Nuland
Senate Foreign Relations Committee
Hearing on U.S. Policy on Turkey
July 21, 2021

Chairman Menendez, Ranking Member Risch, distinguished members of the Committee, thank you for the invitation to discuss the U.S.-Turkish relationship. We welcome the Committee’s engagement on Turkey and the Eastern Mediterranean, and we want to work together to advance U.S. interests and values in this region and beyond.

As this Committee knows well, the United States has a multi-faceted and complex relationship with Turkey, a NATO Ally for over 68 years. There are areas where we are firmly aligned in policy and outlook and working well together; there are areas where we don’t see eye-to-eye and we are working to close the gaps; and there are areas where we have profound disagreements with the Turkish government, including with regard to Cyprus yesterday. In these last two categories, President Biden and all of us who work for him are frank with our Turkish counterparts when we disagree, as are Turkish officials with us.

To start with areas of strong cooperation, Turkey makes crucial contributions to NATO missions around the world. Our partnership with Turkey – which has the second largest standing military in NATO – enables us to project power in the region and defend NATO’s eastern and southern flanks.

The United States also has an important economic relationship with Turkey, one that generates upwards of $20 billion in annual bilateral trade. Roughly 1,700 U.S. companies operate in Turkey and 60 firms maintain regional headquarters in the country. U.S. liquified natural gas exports to Turkey increased 305 percent between 2019 and 2020, a trend that if continued, will diversify Turkey’s sources of natural gas supply and reduce reliance on pipeline gas from Russia and Iran. Since January, Turkey and Greece have also resumed exploratory talks on energy and other issues. Resource development in the Eastern Mediterranean should promote cooperation and provide a foundation for durable energy security and economic prosperity throughout the region.

Washington and Ankara share priorities in countering terrorism and deterring Russian and Iranian malign influence in the Middle East. Turkey is a staunch supporter of Ukraine’s and Georgia’s territorial integrity and vocally supports their accession to NATO.

In Libya, Turkey joins the United States and others in supporting the Libyan-led, UN-facilitated political process, including elections on December 24 this year. And we are discussing how to reduce the presence of foreign fighters and mercenaries there before the elections.

In Syria, Turkey’s presence in the northwest protects some 4 million Syrians from indiscriminate targeting by the Assad regime; new attacks there would be both a humanitarian catastrophe and likely launch a new wave of refugees into Turkey and Europe. We are also grateful for Turkey’s ongoing efforts to support the four million refugees, including 3.6 million Syrians, making Turkey the largest refugee-hosting country in the world.

Most recently, Turkey has expressed interest in maintaining a robust force at Kabul’s airport as the U.S. and NATO military missions in Afghanistan come to an end. This contribution is vital to ensuring we and our Allies and partners can maintain a strong diplomatic presence in Kabul after our troops withdraw. Following discussions between Presidents Biden and Erdogan at the NATO summit last month, technical teams on both sides are working together to finalize this critical arrangement.

Even as we work closely with Ankara on these issues, President Biden has been clear with President Erdogan when we disagree, as have all members of our team with their counterparts. We continue to object to Turkey’s purchase and deployment of the Russian S-400 air defense system and have made clear that any new major arms purchases from Russia risk triggering additional CAATSA sanctions. Sale and co-production of the F-35 will remain suspended.

We also press Turkey to avoid entanglements in regional conflicts that threaten long-term stability. The role played by third parties, including Turkey, in last year’s fighting in the Nagorno-Karabakh conflict exacerbated regional tensions. We have pressed Turkey to urge Baku to release all detainees immediately, to support the ceasefire between Armenia and Azerbaijan, and to help the sides work towards a sustainable, long-term political solution to the conflict.

We also urge Turkey’s leader to address disagreements in the region through diplomacy, rather than through provocative actions or rhetoric. We condemn yesterday’s announcement by Turkish Cypriot leader Tatar and Turkish President Erdogan to allow Turkish Cypriots to take control of parts of Varosha. This move is inconsistent with UN Security Council resolutions 550 and 789, which explicitly call for Varosha to be administered by the United Nations. The United States views this action as provocative, unacceptable, and detrimental to the prospects for the resumption of settlement talks. We are urging a reversal of this decision and are working with like-minded partners in the UN Security Council. A Cypriot-led comprehensive settlement to reunify the island as a bizonal, bicommunal federation is the only path to lasting peace and stability.

President Biden has also made clear that supporting democracy, human rights, and the rule of law is a central priority for his administration. Protecting these freedoms is critical for Turkey to be a stable, democratic, and reliable Ally and partner. We have been clear with all levels of the Turkish government, and in the Department’s annual Human Rights Report, about our specific concerns. The President expressed his disappointment over Turkey’s recent withdrawal from the Istanbul Convention on preventing violence against women, and the administration has continued to urge the Turkish government to support gender equality and the empowerment of women and girls. We will continue to engage the Turkish government on individual human rights cases; media freedom; freedom of expression, assembly, and association; and judicial independence and fair trial guarantees. In this regard a top concern remains the release of local employees of U.S. Mission Turkey who have been unjustly detained.

We believe the best way to resolve these concerns and advance our agenda is through robust and regular engagement at all levels, and by candor and clarity with our Turkish counterparts. The Administration welcomes the opportunity to stay in close coordination with this Committee and others in Congress on all these issues. We would also welcome regular direct engagement by Members with Turkish leaders and Congressional visits to Ankara, as conditions allow.

I would like to make one final point about the national security imperative of having our Senate- confirmed team of Department senior leaders and Ambassadors in place as soon as possible. I was pleased to see the President’s announcement of your former colleague, Senator Flake, as the nominee to be U.S. Ambassador to Turkey, and look forward to the Committee’s consideration of him. I know the Committee is exploring how to expedite consideration of more than 20 other nominees in the weeks ahead of the August recess. We are grateful for this effort, and I just want to underscore that the strength of American diplomacy and the Department’s role in the policy process will be greatly enhanced by moving these nominees expeditiously to full Senate confirmation before the recess.

Thank you. I look forward to your questions.

 

– 4 –

 

 

Οι Γερμανοί δεν είναι ενθουσιασμένοι με τους υποψήφιους για την καγκελαρία

0

της Constanze Stelzenmüller (*)

Είναι Αύγουστος, και η ζωή θα έπρεπε να είναι εύκολη. Όμως η Γερμανία ψηφίζει σε οκτώ εβδομάδες. Και σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση, το 45% των Γερμανών απάντησε ότι δεν θα ψήφιζε κανέναν από τους τρις υποψήφιους καγκελάριους.

Ημουν εν ζωή και επί των οκτώ μεταπολεμικών καγκελαρίων της Γερμανίας. Ο πατέρας μου έγραφε τους λόγους για τον έναν εξ αυτών. Δούλεψα για έναν άλλον. Για να είμαι ακριβώς, δεν ήμουν ακόμη δύο ετών όταν ο πρώτος καγκελάριος Κόνραντ Αντενάουερ (1949-1963) πείστηκε να αποχωρήσει από την εξουσία στα 87 του. Είχε φυλακιστεί από το Τρίτο Ράιχ, αναζήτησε την εθνική συμφιλίωση και συνέδεσε τη Γερμανία με τη Δύση.

Ο Λούντβιχ Ερχαρντ (1963-1966) εφάρμοσε τα φιλελεύθερα μέτρα που οδήγησαν στο μεταπολεμικό οικονομικό θαύμα. Η σύντομη θητεία του Κουρτ Γκέοργκ Κίσινγκερ (1966-1969) επισκιάστηκε από φήμες για το ναζιστικό του παρελθόν. Ο σοσιαλδημοκράτης διάδοχός του Βίλι Μπραντ (1969-1974), πρόσφυγας στη Νορβηγία στη διάρκεια του πολέμου, λατρευόταν από τη γερμανική νεολαία επειδή έπεσε στα γόνατα στο μνημείο του Γκέτο της Βαρσοβίας και επιδίωξε την ύφεση με τη Σοβιετική Ενωση. Ο διπλωμάτης πατέρας μου ήταν ένας από αυτούς που έγραφε τους λόγους του. Οι οργανωτές της ετήσιας δεξίωσης της Ενωσης Συντακτών του ζήτησαν να γράψει μια παρωδία λόγου, για να την ερμηνεύσει ένας ηθοποιός. Ο πατέρας μου την έστειλε για έγκριση στην καγκελαρία και τον πήραν τηλέφωνο για να του πουν ότι ο καγκελάριος ήταν έξαλλος. Κι όμως, το χειρόγραφο επεστράφη με ένα θαυμαστικό επιδοκιμασίας, τυπωμένο με το πράσινο μελάνι που χρησιμοποιούσε μόνο ο καγκελάριος. Ο πατέρας μου το κράτησε σε όλη του τη ζωή.

Ο σοσιαλδημοκράτης Χέλμουτ Σμιτ (1974-1982) είχε να κάνει με πετρελαϊκές κρίσεις, τρομοκράτες, τον Τζίμι Κάρτερ και την εγκατάσταση πυρηνικών πυραύλων στην Ευρώπη. Η πολιτική του δίχασε τη χώρα, τον κυβερνητικό συνασπισμό και το κόμμα. Εχασε την εξουσία από τον Χέλμουτ Κολ, για να γίνει συνεκδότης της Die Zeit και να μετατραπεί σε ένα είδος εθνικού μύθου. Στη συζήτηση για το αν θα έπρεπε να καταργηθούν τα στρατοδικεία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, επέμενε ότι η ανυπακοή πρέπει να τιμωρείται. Μια νεοφερμένη (εγώ) του είπε ότι δεν νοείται υπακοή σε ένα παράνομο καθεστώς. Ο πρώην καγκελάριος με αγριοκοίταξε και ζήτησε το όνομά μου. Μια φορά που ήμουν στο νοσοκομείο, μου έστειλε ροζ τριαντάφυλλα.

Ο Χέλμουτ Κολ (1982-1998) χλευάστηκε από τη γερμανική Αριστερά ως επαρχιώτης. ΚΙ όμως, υπηρέτησε για 16 χρόνια και συνέδεσε το όνομά του με τη γερμανική ενοποίηση, τη διεύρυνση της ΕΕ και την εισαγωγή του ευρώ.

Υστερα ήρθε ο Γκέρχαρντ Σρέντερ (1998-2005), γιος μιας καθαρίστριας που ο άνδρας της δεν επέστρεψε ποτέ από τον πόλεμο. Ηγήθηκε του πρώτου κοκκινοπράσινου συνασπισμού, έστειλε στρατεύματα στα Βαλκάνια και το Αφγανιστάν (όχι όμως και στο Ιράκ) και εφάρμοσε τις εργασιακές μεταρρυθμίσεις που μετέτρεψαν τη Γερμανία στον οικονομικό κινητήρα της Ευρώπης. Υστερα κατέστρεψε τη φήμη του μπαίνοντας στο ΔΣ της Gazprom.

H Aγγελα Μέρκελ, η ανατολικογερμανίδα φυσικός που μεγάλωσε πίσω από το Τείχος του Βερολίνου, δεν υποσχόταν και πολλά όταν ανέλαβε το 2005. Κι έγινε η μακροβιότερη ηγέτις της Ευρώπης. Συνέδεσε το όνομά της με τη χρηματοπιστωτική κρίση, την προσφυγική κρίση, την ουκρανική κρίση, την άνοδο της ακροδεξιάς και την πανδημία. Και έδωσε ελπίδες στις γυναίκες.

Με άλλα λόγια, μερικοί από τους μεγαλύτερους καγκελάριους της Γερμανίας ήταν άσημοι ως υποψήφιοι. Και οι οκτώ όμως δοκιμάστηκαν από τον πόλεμο ή άλλες κρίσεις προτού αναλάβουν την εξουσία. Αυτό δεν συμβαίνει με τον Αρμιν Λάσετ, τον Ολαφ Σολτς και την Αναλένα Μπέρμποκ. Από τη μια μεριά είναι καλό. Από την άλλη, δεν είναι βέβαιο ότι αποτελεί το καλύτερο υπόβαθρο για την καγκελαρία.

(*) Η Constanze Stelzenmüller είναι Fritz Stern Chair στο Brookings Institution

(Πηγή: Financial Times)

Στην Ακρόπολη «αγκαλιά» με τα τρόπαια η οικογένεια Αντετοκούνμπο (pics)

3

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο επισκέφθηκε την Ακρόπολη, έχοντας αγκαλιά το τρόπαιο του πρωταθλητή ΝΒΑ, αλλά και αυτό του MVP των τελικών. Τον Greek Freak συνόδευσαν τα αδέρφια του Θανάσης και Κώστας Αντετοκούνμπο, όπως και η μητέρα του Βερόνικα μαζί με τον μάνατζερ του, Γιώργο Πάνου, με τους Έλληνες διεθνείς να γίνονται πόλος έλξης για τους τουρίστες στο Ιερό Βράχο της ΑΘήνας.

Για ακόμη μία φορά ο Giannis κατάφερε να διαφημίσει με τον καλύτερο τρόπο την Ελλάδα, καθώς λογαριασμοί κυρίως Αμερικανών τουριστών που βρίσκονται στη χώρα μας και απαθανάτισαν τον πρωταθλητή του ΝΒΑ με τους Μιλγουόκι Μπακς, έχουν ήδη αρχίσει να «μοιράζουν» τα… πειστήρια των φωτογραφιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΨΩΜΑΣ (APE-MPE)

 

Έγιναν οι Γερμανοί σεμνότυφοι;

1

Στη Γερμανία, την πατρίδα του γυμνισμού ιστορικά, το γυμνό σώμα φαίνεται πια να ενοχλεί, αν δεν διχάζει κιόλας. Και εν μέσω πανδημίας, ακόμη περισσότερο. Γιατί;

    

FKK/Nackt Kultur - FKK-Urlauber am Strand 2001 

«Από κάθε κύμα προεξέχει κι ένας γυμνός πισινός», είχε πει το 1968 η ηθοποιός Ρόμι Σνάιντερ, όταν αντίκρυσε τις παραλίες του νησιού Ζιλτ στη Βόρεια Θάλασσα. Kι όμως, πλέον ο γυμνισμός θεωρείται σχεδόν πασέ, χάνοντας όλο και περισσότερο τον δημοφιλή χαρακτήρα του, διχάζοντας την κοινωνία. Και η πανδημία του κορωνοϊού φαίνεται να έχει αφήσει και εκεί το στίγμα της…

Στην λίμνη Βάνζεε, για παράδειγμα, άλλαξε λόγω πανδημίας το καθεστώς για τους λουόμενους: «Λόγω των περιοριστικών μέτρων δυστυχώς δεν μπορούμε να προσφέρουμε περιοχή για γυμνιστές», αναφέρεται στην ιστοσελίδα. Μάλιστα, για να επισκεφτεί πλέον κάποιος τη βερολινέζικη λίμνη με παράδοση 70 χρόνων πρέπει να κλείσει ραντεβού διαδικτυακά.

γυμνισμός σε παραλία της ΓερμανίαςΑλλάζει η πανδημία την κουλτούρα και των γυμνιστών;

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας του Yougov σε συνεργασία με την πύλη Statista, οι ενήλικες στη Γερμανία, όταν βρίσκονται σε μέρη όπου είναι κάποιος γυμνός, όπως σε μία παραλία γυμνιστών ή στη σάουνα, νιώθουν κυρίως άβολα (36 %) έναντι εκείνων που νιώθουν άνετα (28 %). Οι υπόλοιποι είτε αποφεύγουν τέτοια μέρη ευθύς εξ αρχής είτε την απάντηση στο εν λόγω ερώτημα. Μάλιστα, οι γυναίκες φαίνεται να νιώθουν ελαφρώς πιο άβολα (39 %) σε σχέση με τους άνδρες (34 %). Τέλος, επιβεβαιώνοντας το κλισέ που επικρατεί ανάμεσα στους Γερμανούς, οι  Ανατολικογερμανοί απολαμβάνουν περισσότερο (36 %) τις παραλίες γυμνιστών, σε σύγκριση με τους Δυτικογερμανούς (26 %).

Ο γυμνισμός τότε…

Παραλία γυμνιστών στο Αμβούργο, 1973Παραλία γυμνιστών στο Αμβούργο, 1973

Ιστορικά, η Γερμανία θεωρείται «κοιτίδα» του γυμνισμού. «Με την ίδρυση των πρώτων συλλόγων γυμνιστών περί τα τέλη του 19ου αιώνα στο πρώτο ενιαίο εθνικό κράτος της Γερμανίας, δεν υπήρχαν σχεδόν διαφοροποιήσεις σχετικά με τη στάση απέναντι στη γύμνια στην Ευρώπη», επισημαίνει ο ιστορικός Χάικο Στοφ από το Αμβούργο. «Το νέο τότε κίνημα του γυμνισμού έφερε ένα μήνυμα: Έπρεπε να γυμνάσει κανείς το σώμα του, να το σμιλεύσει κατά το παράδειγμα των κλασικών ελληνικών αγαλμάτων».

Και βέβαια η σεξουαλικότητα δεν είχε κανέναν απολύτως λόγο σε όλο αυτό – παρά μόνο ίσως αναφορικά με την αναπαραγωγή μόνο των απολύτως υγιών σωμάτων. «Μία λαϊκή στάση στο πνεύμα της λεγόμενης ‘ευγονικής’», σύμφωνα με τον ιστορικό. Μερίδες του κινήματος μάλιστα υποστήριζαν ακραία τον αντισημιτισμό, γεγονός που σύμφωνα με τον ίδιο είχε σε μεγάλο βαθμό σχέση με την περιτομή των Εβραίων, η οποία τους ξεχώριζε από τους υπόλοιπους.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, ο γυμνισμός ενσωματώθηκε στη ναζιστική ιδεολογία. Στα περίπτερα μάλιστα κατά τη δεκαετία του 1920 πωλούνταν περιοδικά με γυμνά, αλλά ως έκφραση μιας κουλτούρας του γυμνού και όχι ως πορνό – αν και συχνά ακροβατούσαν στα όρια της νομιμότητας.

Γυμνισμός στην Ανατολική ΓερμανίαΓια τους Γερμανούς της πρώτην Δυτικής Γερμανίας, οι Ανατολικογερμανοί έκαναν μπάνιο κυρίως… γυμνοί

Σε κάθε περίπτωση, κατά την εποχή του Εθνικοσοσιαλισμού στη Γερμανία πολλοί ήταν λιγότερο πουριτανοί από ό,τι θα πίστευε κανείς σήμερα. Μάλιστα γύρω στο 1945 οι γυμνιστές απέκτησαν τις δικές τους παραλίες σε πολλές περιοχές. Αργότερα, και κυρίως κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970, ο γυμνισμός εξελίχθηκε σε μια ευρύτερη τάση – οι γυναίκες έκαναν μπάνιο τουλάχιστον «τόπλες».

Και σήμερα;

Κατά μία πικρή ειρωνεία, το «τόπλες» ήταν εκείνο που φέτος το καλοκαίρι πυροδότησε τις συζητήσεις περί γυμνισμού στο Βερολίνο: Μία επιχείρηση της αστυνομίας κινητοποιήθηκε, ώστε μία λουόμενη να φορέσει το πάνω μέρος του μαγιό της. Κεντρικός πυρήνας της συζήτησης: Γιατί θεωρείται το γυναικείο στήθος γυμνισμός, ενώ το ανδρικό όχι;

γυμνισμός, ΓερμανίαΓιατί θεωρείται το γυναικείο στήθος γυμνισμός…

Για τον ιστορικό Στοφ, το διαδίκτυο είναι η πηγή της ντροπής, καθώς για παράδειγμα σελίδες όπως το Instagram κατακλύζονται από εξιδανικευμένα σώματα με σφριγηλό δέρμα. «Οι περισσότερες εικόνες εκεί είναι φυσικά επεξεργασμένες. Αλλά στην παραλία δια ζώσης η επεξεργασία μέσω φίλτρων δυσκολεύει. Κατά τη γνώμη μου, αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίο υπάρχει ένα αίσθημα δυσφορίας όταν πρόκειται για γυμνό. Η αλήθεια του σώματος τρομάζει πολλούς ανθρώπους και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Νομίζω ότι αυτό είναι πιο σημαντικό από ό,τι η διάδοση μιας νέας σεμνοτυφίας ή κάποιος θρησκευτικός πουριτανισμός».

Ακόμα κι αν οι άνθρωποι στην παραλία έχουν σώματα με ατέλειες, πολλοί αισθάνονται παρόλα αυτά την πίεση για τον ίδιο τον εαυτό τους να προσεγγίσει το υποτιθέμενο ιδανικό. «Γρήγορα κάνει την εμφάνισή της μία αίσθηση αποτυχίας, για εκείνους που δεν κατάφεραν να χτίσουν το ιδανικό – για εκείνους – σώμα. Φυσικά, αυτό κλέβει τη χαρά του να είναι κανείς γυμνός, δημιουργεί άγχος και ανταγωνισμό».

άντρας, λίμνη στη Γερμανία…ενώ το ανδρικό όχι;

Έναν ανταγωνισμό που καλύπτεται συνήθως από τα ρούχα, αλλά δεν κρύβεται με τίποτα στην παραλία, όπως καταλήγει και ο Χάικο Στοφ: «Κάποιος που θεωρεί ότι ανήκει σε υψηλότερη κοινωνική τάξη λόγω της δουλειάς ή της οικονομικής του κατάστασης, μπορεί να αισθάνεται στην παραλία κατώτερος σε σχέση με έναν νεαρό προλετάριο, ο οποίος γυμνάζεται περισσότερο και είναι γυμνός στην παραλία».

Γκρέγκορ Τολ, dpa

Επιμέλεια: Χρύσα Βαχτσεβάνου

DW

ZEIT: Πυρκαγιές και πλημμύρες η νέα κανονικότητα

0

Η κλιματική αλλαγή που πλέον δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει, οι πυρκαγιές στην Ελλάδα, αλλά και η μειωμένη ανοχή των Τούρκων απέναντι στους ξένους στο γερμανικό Τύπο.

    

Πυρκαγιές στη ΣικελίαΠυρκαγιές στη Σικελία

H Zeit αναφέρεται στην κλιματική αλλαγή και κάνει λόγο για μια νέα πραγματικότητα: «Έτσι φαίνεται ο κόσμος με μια μικρή μόνο κλιματική κρίση: Στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και τη Ρηνανία-Παλατινάτο, 170 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τις πλημμύρες, οι κάτοικοι περιμένουν τη βοήθεια που τους υποσχέθηκαν για την ανοικοδόμηση των χωριών τους και διερωτώνται ταυτόχρονα τι νόημα έχει όλο αυτό.  Λόγω της κλιματικής αλλαγής, ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως οι έντονες βροχοπτώσεις, γίνονται πιο συχνά και ακόμη και αν η Γερμανική Μετεωρολογική Υπηρεσία δεν θέλει να μιλήσει για μια τάση, καταγράφει αύξηση αυτών των φαινομένων εδώ και είκοσι χρόνια. Ταυτόχρονα, η Ελλάδα υποφέρει από κύμα καύσωνα, το θερμόμετρο εκεί δείχνει περισσότερους από 40 βαθμούς Κελσίου κατά τη διάρκεια της ημέρας, θερμοκρασίες που είναι πολύ υψηλές για το ανθρώπινο σώμα».

Και το δημοσίευμα συνεχίζει: «Εν τω μεταξύ, μαζικές δασικές πυρκαγιές μαίνονται στην Τουρκία, εκατοντάδες άνθρωποι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και ολόκληρα χωριά μετατρέπονται σε στάχτη. Και στις ΗΠΑ, τα δάση καίγονται, πάλι, στην Καλιφόρνια και το Όρεγκον (…) Αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά τη νέα κανονικότητα. Να το αναγνωρίσει κανείς αυτό είναι το λιγότερο που μπορεί να ζητηθεί από αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις. Η αρχή θα γινόταν εάν οι πλημμύρες, οι πυρκαγιές και τα κύματα καύσωνα δεν αναφέρονταν πλέον ως φυσικές καταστροφές. Συμβαίνουν εδώ και χιλιετίες. Αλλά αυτό που βιώνει ο κόσμος τώρα, δεν ξεπερνάει την ανθρωπότητα, είναι έργο της».

Οι πυρκαγιές στην Ελλάδα

H πυρκαγιά στη Βαρυμπόμπη H πυρκαγιά στη Βαρυμπόμπη

Στις πυρκαγιές στην Ελλάδα αναφέρεται σήμερα η Bild η οποία έχει τίτλο «Η Αθήνα πνίγεται στον καπνό» και σημειώνει πως στην Πελοπόννησο, τη Ρόδο, την Κω και την Ευβοια μαίνονται μεγάλες πυρκαγιές. Οι πυροσβέστες έχουν να αντιμετωπίσουν συνολικά 40 μεγάλες φωτιές. Μεγάλη ανακούφιση επικρατεί για το γεγονός ότι δεν υπάρχει κανένας νεκρός. Σε πυρκαγιές στην Τουρκία τουλάχιστον 8 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους».

«H κατάσταση στη νότια Ευρώπη δεν ησυχάζει!» γράφει η Berliner Kurier και σημειώνει πως «μετά τις δασικές πυρκαγιές την περασμένη εβδομάδα κυρίως στην Τουρκία και την Ιταλία τώρα είναι η Ελλάδα. Εκεί, οι πυροσβέστες μάχονται εδώ και μέρες με μια μεγάλη πυρκαγιά στα βόρεια προάστια της Αθήνας… εκτός αυτού η επιβάρυνση από τα μικροσωματίδα ανήλθε στα 465 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο ενώ ο ετήσιος μέσος όρος κυμαίνεται από 10 έως 15!».

Στις πυρκαγιές στη νοτιανατολική Μεσόγειο αναφέρεται και η FAZ με τίτλο «η κόλαση είναι πίσω μας» και γράφει: «Η πυροσβεστική στην Ελλάδα κάνει λόγο για φαύλο κύκλο: Ο άνεμος έπεσε στα βόρεια της Αθήνας έτσι ώστε η φωτιά να περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Ολόκληρη η πόλη βρίσκεται τώρα κάτω από ένα τεράστιο συνέφο καπνού που δεν διαλύεται λόγω της έλλειψης ανέμου. Αν πάει κανείς στο μπαλκόνι, θα το νιώσει αμέσως: τα μάτια καίνε, ο αέρας ξεραίνει το λαιμό, είναι δύσκολο να αναπνεύσεις. Μόνο ένα φρέσκος άνεμος θα βοηθούσε, αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αναζωπυρώσει τη φωτιά. Έτσι, η προσωρινή ηρεμία δεν είναι παρά αυτό ακριβώς: προσωρινή».

Η φτώχεια των Τούρκων και η ξενοφοβία τους

Ο προσφυγικός καταυλισμός ΚιλίΟ προσφυγικός καταυλισμός Κιλί στα σύνορα της Τουρκίας

Κλείνοντας, ένα διαφορετικό θέμα που αναδεικνύει η Süddeutsche Zeitung. H ανοχή των Τούρκων μειώνεται απέναντι στους ξένους και εξηγεί το γιατί: «Περισσότεροι από 3,5 εκατομμύρια πρόσφυγες από τη γειτονική Συρία ζουν στην Τουρκία. Επιπλέον, εκτιμάται ότι υπάρχουν μισό εκατομμύριο Αφγανοί και έως και ενάμισι εκατομμύριο άλλοι παράτυποι μετανάστες και εποχικοί εργαζόμενοι από άλλες χώρες. Οι περισσότεροι Σύροι έχουν ενσωματωθεί σχετικά καλά και έχουν βρει δουλειά. Επίσης, προστατεύονται καλύτερα από άλλους μετανάστες χάρη στη συμφωνία για τους πρόσφυγες με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά πλέον η ανοχή των Τούρκων έχει μειωθεί. Λόγω της οικονομικής κρίσης και της πανδημίας του κορωνοϊού, πολλοί Τούρκοι δύσκολα μπορούν να επιβιώσουν οικονομικά. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, δέκα από τα 85 εκατομμύρια Τούρκων ζουν σε απόλυτη φτώχεια».

Μαρία Ρηγούτσου

DW

Χιλιάδες μετανάστες συγκεντρώνονται στο Καλαί

0

Μέρα με τη μέρα αυξάνονται στις γαλλικές ακτές οι μετανάστες, έτοιμοι να διακινδυνεύσουν τα πάντα για να περάσουν τη Μάγχη. Ρεπορτάζ της DW από το Καλαί.

    

Γαλλία, Καλαί, μετανάστες, Σουδάν, Μετανάστες από το Σουδάν στο Καλαί

Λίγο έξω από το λιμάνι του Καλαί ο 19χρονος Σουδανός Μοχάνεντ δείχνει ένα κομμάτι χαρτόνι στο οποίο κοιμάται τα βράδια. Την περασμένη νύχτα για μια ακόμα φορά η γαλλική αστυνομία πήρε από τους πρόσφυγες και μετανάστες τις σκηνές τους. Στόχος της να μην δημιουργηθεί ένας νέος, αυτοσχέδιος καταυλισμός, όπως εκείνος που διέλυσε με τη βία πριν από 5 περίπου χρόνια.

Στη Γαλλία υπάρχουν βέβαια και δομές φιλοξενίας για πρόσφυγες και μετανάστες. Οι περισσότεροι ωστόσο προτιμούν να βρίσκονται κοντά στην ακτή, μήπως και παρουσιαστεί ευκαιρία να φύγουν για τη Μεγάλη Βρετανία περνώντας τα στενά της Μάγχης.

Ο Μοχάνεντ διηγείται ότι αποπειράθηκε πέντε φορές μέχρι σήμερα να περάσει τη Μάγχη, αλλά οι γαλλική συνοριοφυλακή τον σταμάτησε: «Έχω συγγενείς στη Μεγάλη Βρετανία. Λένε ότι εκεί η ζωή είναι καλύτερη από ότι στη Γαλλία. Εδώ δεν σε σέβονται αν έχεις σκούρο δέρμα. Δεν είμαι ζώο, άνθρωπος είμαι όπως όλοι».

12.000 προσπάθησαν ή πέρασαν φέτος τη Μάγχη

Καλαί, μετανάστες, συνθήκες διαβίωσης, Εδώ κοιμάται ο 19χρονος Μοχάνεντ

Χιλιάδες είναι εκείνοι που προσπαθούν σχεδόν καθημερινά και με κάθε μέσο να περάσουν στην Βρετανία, η οποία είναι για πολλούς συνώνυμο με τη γη της επαγγελίας. Σύμφωνα με την αρμόδια γαλλική υπηρεσία Préfecture Maritime από τον Ιανουάριο μέχρι τέλη Ιουλίου καταγράφηκαν 556 απόπειρες ή επιτυχείς διαπλεύσεις της Μάγχης. Το βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών κατέγραψε φέτος περισσότερους από 12.000 μετανάστες, οι οποίοι διέσχισαν τα στενά μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας. Κατά τη διάρκεια της περσινής χρονιάς οι πρόσφυγες ήταν 8.500 περισσότεροι από ότι το 2019.

Παράλληλα η Γαλλία αύξησε τους ελέγχους και τις περιπολίες κατά μήκος των ακτών της Μάγχης στη ξηρά, αλλά και τη θάλασσα. Διοικητής της Χωροφυλακής στο Καλαί είναι ο Λουντοβίκ Κολιέ, ο οποίος παρακολουθεί με τα κιάλια τις ακτές: «Ο καιρός σήμερα είναι για πρώτη φορά εδώ και καιρό καλός. Κατά συνέπεια αναμένουμε ότι θα υπάρξουν προσπάθειες μεταναστών να διασχίσουν τη Μάγχη. Στόχος μας είναι να τους αποτρέψουμε και επειδή η Βόρεια Θάλασσα είναι επικίνδυνη».

Με φυλάκιση απειλούνται όσοι περνούν παράνομα στη Βρετανία

Καλαί, Πιέρ Ροκ, ΜΚΟ, «Ουτοπία 56»Ο Πιέρ Ροκ από την ΜΚΟ «Ουτοπία 56»

Πρόσφατα η βρετανική κυβέρνηση υποσχέθηκε στη Γαλλία οικονομική στήριξη στη μάχη αναχαίτησης των μεταναστευτικών ροών προς τη Βρετανία με σχεδόν 61 εκατομμύρια ευρώ για το 2021 και το 2022. Την απόφαση επικρίνουν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις στο Καλαί. Ο Πιέρ Ροκ από τη ΜΚΟ «Ουτοπία 56» εκτιμά ότι οι εντατικοί έλεγχοι των αρχών δεν θα βελτιώσουν την πολύ άσχημη κατάσταση στη περιοχή: «Τα σύνορά μας δεν είναι πόρτα που την ανοιγοκλείνεις. Οι ακτές έχουν μήκος δεκάδων χιλιομέτρων. Δεν μπορείς να τοποθετήσεις εκεί έναν αστυνομικό ανά τετραγωνικό. Όσους και να στείλουν εκεί δεν θα λύσουν το πρόβλημα. Όλα αυτά γίνονται μόνο για τα μάτια του κόσμου. Κανείς δεν μπορεί να συγκρατήσει αποφασισμένους μετανάστες. Δυστυχώς τώρα διακινδυνεύουν ακόμα περισσότερο από ό,τι παλαιότερα».

Από την πλευρά της η Βρετανία προχωρά στη θέσπιση αυστηρότερων νόμων. Πρόσφυγες και μετανάστες θα αντιμετωπίζουν στο άμεσο μέλλον ακόμα και ποινές φυλάκισης όταν περνούν παράνομα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Πιέρ Ροκ τακτοποιεί ρούχα σε χαρτοκιβώτια που θα μοιραστούν τη νύχτα σε πρόσφυγες και μετανάστες του Καλαί. Μεταξύ τους και ο 19χρονος Μοχάνεντ, ο οποίος δεν εγκαταλείπει τις ελπίδες του να φθάσει σύντομα στη Βρετανία.

Μαρίνα Στράους, Καλαί

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

DW

Καθυστερήσεις από την Τουρκία στις διερευνητικές

0

Αποφεύγει να προσδιορίσει την ημερομηνία του νέου κύκλου συνομιλιών που προβλέπεται να πραγματοποιηθούν στην Κωνσταντινούπολη

kathysteriseis-apo-tin-toyrkia-stis-diereynitikes-561457822

Τη μάλλον δύσθυμη διάθεση που υπάρχει στην Αγκυρα έναντι της ειλικρινούς συνεννόησης με την Ελλάδα, παρά τις διακηρύξεις περί του αντιθέτου, υποδηλώνει μια σειρά από εξελίξεις τις οποίες η «Κ» ανέδειξε εγκαίρως τις τελευταίες ημέρες. Xαρακτηριστικά αναφέρονται οι προσπάθειες να αποδοθεί φερόμενο περιστατικό δολοφονίας Τούρκου διακινητή σε τουρκικό έδαφος στις ελληνικές συνοριακές δυνάμεις, να χαρακτηριστεί η Αθήνα ως ψευδόμενη για την προσφορά παροχής βοήθειας στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών στην Τουρκία και να εμφανιστεί ότι η Ελλάδα κλείνει μειονοτικά σχολεία στη Θράκη, ενώ στην πραγματικότητα έγινε μεταφορά μαθητών από μονάδες με πολύ λίγους μαθητές.

Στην Αθήνα υπήρξε ακόμα μεγαλύτερη ενόχληση όταν προχθές περί τις 10 το βράδυ, οκτώ τουρκικά F-16, δηλαδή ένας αριθμός μαχητικών που σπάνια η αεροπορία της γειτονικής χώρας χρησιμοποιεί, προχώρησαν σε παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, τη στιγμή που το σύνολο του κρατικού μηχανισμού στην Ελλάδα ήταν προσηλωμένο στην προσπάθεια να συγκρατήσει την πυρκαγιά στη Βαρυμπόμπη. Βεβαίως, τα τουρκικά μαχητικά αναχαιτίστηκαν κατά την πάγια τακτική της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.), ωστόσο παραμένει το γεγονός ότι οι Τούρκοι επιχείρησαν να δοκιμάσουν την ελληνική ετοιμότητα σε μια τόσο δύσκολη περίοδο, κατά την οποία το σύνολο των μεσογειακών χωρών αντιμετωπίζει καταστροφικές πυρκαγιές.

Τα σημάδια αυτά έρχονται λίγες ημέρες μετά τη δημόσια αντίδραση της Αθήνας στις διπλωματικές παλινωδίες της Αγκυρας. Και, κυρίως, στη συνειδητή πρακτική δημιουργίας νέων ζητημάτων, όπως η διασύνδεση της κυριαρχίας των νησιών του Ανατ. Αιγαίου με την αποστρατιωτικοποίησή τους. Πέρα, ωστόσο, από τη διπλωματική μάχη στον ΟΗΕ, καταγράφονται και οι τακτικισμοί της Αγκυρας σε παρασκηνιακό επίπεδο. Τις τελευταίες εβδομάδες σημειώνεται μια όχι ανεπανάληπτη, αλλά ενδεικτική για τις προτεραιότητες της Αγκυρας, καθυστέρηση στις συνεννοήσεις με την Αθήνα για τον επόμενο γύρο των διερευνητικών επαφών που, σύμφωνα με τη σειρά, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί στην Κωνσταντινούπολη. Παρά τις καθυστερήσεις, εκτιμάται ότι τελικά οι Τούρκοι θα προσέλθουν με την πρόταση ημερομηνίας για τον επόμενο γύρο των διερευνητικών επαφών. Βεβαίως, υπό τις παρούσες συνθήκες η επανάληψη των διερευνητικών έχει ως βασικό στόχο τη διατήρηση ενός πλαισίου συνομιλιών, καθώς, επί της ουσίας, όπως φάνηκε και από τις πρόσφατες εξελίξεις σε διπλωματικό, ρητορικό και επιχειρησιακό πεδίο, λίγα πράγματα μπορεί να αναμένονται.

Εν τω μεταξύ, χθες, ο ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας συμμετείχε στην 3η Διεθνή Διάσκεψη αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων για την ανοικοδόμηση του Λιβάνου, εκπροσωπώντας τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, που απουσίασε λόγω των πυρκαγιών. Ο κ. Δένδιας αναφέρθηκε στην προτεραιότητα που αποδίδει η Ελλάδα «στη σταθερότητα και ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής, καθώς και στη συνεχή στήριξη προς τον φίλο λαό του Λιβάνου». Ο κ. Δένδιας υπενθύμισε ότι η Ελλάδα έχει αναλάβει να συνεισφέρει στην ενίσχυση του ελληνορθόδοξου νοσοκομείου «Αγιος Γεώργιος» στη Βηρυτό, ενώ θα καταρτίσει και τη μελέτη για την ανοικοδόμηση του υπουργείου Εξωτερικών του Λιβάνου, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές στην περυσινή έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού.

“Καθημερινή”

Το αρχαιότερο δείγμα εφαρμοσμένης γεωμετρίας σε βαβυλωνιακή πήλινη πλάκα ηλικίας 3.700 ετών

0

Ένας Αυστραλός μαθηματικός ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε τις ρίζες της εφαρμοσμένης γεωμετρίας σε μία πήλινη βαβυλωνιακή πλάκα ηλικίας περίπου 3.700 ετών

to-archaiotero-deigma-efarmosmenis-geometrias-se-vavyloniaki-pilini-plaka-ilikias-3-700-eton-561457762

Ένας Αυστραλός μαθηματικός ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε τις ρίζες της εφαρμοσμένης γεωμετρίας σε μία πήλινη βαβυλωνιακή πλάκα ηλικίας περίπου 3.700 ετών. Η πλάκα, που χρονολογείται μεταξύ του 1900 και 1600 π.Χ., είχε ανακαλυφθεί στο κεντρικό Ιράκ το 1894 και όλα αυτά τα χρόνια βρισκόταν στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, χωρίς να έχει γίνει αντιληπτή η σημασία της για την ιστορία των μαθηματικών.

Η πλάκα με την ονομασία Si.427, η οποία δημιουργήθηκε από κάποιον Βαβυλώνιο «τοπογράφο», μελετήθηκε από τον δρα Ντάνιελ Μάνσφιλντ του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ, ο οποίος έκανε και τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό «Foundations of Science». Σύμφωνα με τον ίδιο, «πρόκειται για το μοναδικό γνωστό παράδειγμα κτηματολογικού “εγγράφου” από την αρχαία βαβυλωνιακή περίοδο του 1900-1600 π.Χ. και αφορά ένα σχέδιο που χρησιμοποιούσαν οι “τοπογράφοι” για να καθορίζουν τα χερσαία όρια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, περιέχει νομικές και γεωμετρικές λεπτομέρειες σχετικά με ένα κτήμα που χωρίστηκε μετά την πώληση ενός τμήματός του».

Θεωρείται σημαντικό ότι ο «τοπογράφος» χρησιμοποιεί τις λεγόμενες «Πυθαγόρειες τριάδες» για να δημιουργήσει ακριβείς ορθές γωνίες. «Η ανακάλυψη και η ανάλυση της πλάκας έχουν σημαντικές επιπτώσεις για την ιστορία των μαθηματικών. Για παράδειγμα, η πλάκα δημιουργήθηκε πάνω από χίλια χρόνια προτού γεννηθεί ο Πυθαγόρας», δήλωσε ο Μάνσφιλντ.

Το 2017, ο ίδιος Αυστραλός μαθηματικός είχε εικάσει ότι μία άλλη πλάκα της ίδιας περιόδου, γνωστή ως «Πλίμπτον 322», αποτελεί μοναδικό δείγμα τριγωνομετρικού πίνακα. Όπως ανέφερε, «είναι γενικά αποδεκτό ότι η τριγωνομετρία -ο κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με τη μελέτη των τριγώνων- αναπτύχθηκε από τους αρχαίους Έλληνες που μελετούσαν τον νυχτερινό ουρανό κατά τον 2ο αιώνα π.Χ. Όμως οι Βαβυλώνιοι είχαν αναπτύξει τη δική τους εναλλακτική “πρωτο-τριγωνομετρία” για να λύνουν προβλήματα σχετικά με μετρήσεις επί του εδάφους και όχι στον ουρανό»”.

Η πλάκα Si.427 θεωρείται ότι υπήρξε πριν και από την «Πλίμπτον 322». Ήδη από το 2017 ο Μάνσφιλντ είχε υποθέσει ότι τέτοιες πλάκες χρησίμευσαν για πρακτικούς σκοπούς, όπως η κατασκευή παλατιών, ναών και καναλιών ή ο καθορισμός ορίων κτημάτων.

«Με τη νέα πλάκα μπορούμε, πράγματι, να δούμε για πρώτη φορά γιατί (οι Βαβυλώνιοι) ενδιαφέρονταν για τη γεωμετρία: Ήθελαν να χαράζουν ακριβή όρια στο έδαφος. Ήταν μία περίοδος που η γη άρχιζε να γίνεται ιδιωτική και οι άνθρωποι άρχισαν να σκέφτονται με όρους “η γη μου και η γη σου”. Ήθελαν, έτσι, να χαράζουν ξεκάθαρα όρια, προκειμένου να έχουν καλές σχέσεις με τους γείτονές τους. Ακριβώς αυτό αφορά και η εν λόγω πλάκα: Ένα χωράφι διαχωρίστηκε και νέα όρια χαράχτηκαν», σημείωσε ο Μάνσφιλντ.

Άλλες πλάκες, που έχουν ήδη βρεθεί από εκείνη την περίοδο στη Βαβυλώνα, αποκαλύπτουν όντως ότι υπήρχαν διαφωνίες σχετικά με τα σύνορα των κτημάτων και για το ποιος ήταν π.χ. ο ιδιοκτήτης πολύτιμων δέντρων όπως οι φοίνικες, που βρίσκονταν κοντά στο όριο των γειτνιαζόντων κτημάτων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, επιθεωρητές-τοπογράφοι καλούνταν να διευθετήσουν τη διαφωνία και η εφαρμοσμένη γεωμετρία ήταν ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο.

Τέλος, η πλάκα Si.427 περιέχει κι ένα μυστήριο: Στο πίσω μέρος της φέρει εμφανώς τους αριθμούς 25:29, χωρίς να έχει κανείς ιδέα περί τίνος πρόκειται. «Είναι το απόλυτο αίνιγμα», δήλωσε ο Μάνσφιλντ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Φωτιές: Πύρινος εφιάλτης στη βόρεια Αττική, εκκενώνονται χωριά σε Ηλεία και Εύβοια

0

Λεπτό προς λεπτό οι εξελίξεις από τα μέτωπα της πυρκαγιάς

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia-561458374

Σε εφιάλτη εξελίσσεται η κατάσταση από το μέτωπο της φωτιάς που έφτασε στη Δροσοπηγή και το Κρυονέρι, μετά την αναζωπύρωση που σημειώθηκε λίγο μετά το μεσημέρι στην πυρκαγιά της Βαρυμπόμπης, στους πρόποδες της Πάρνηθας, στη βόρεια Αττική. Το βράδυ, οι φλόγες έφτασαν στην Εθνική Οδό, κοντά στα διόδια των Αφιδνών.

Εντολή εκκένωσης, μετά τη Δροσοπηγή, δόθηκε και για Κρυονέρι, Αφίδνες, Κοκκινόβραχο, Ιπποκράτειο Πολιτεία.

Αστυνομικοί διώχνουν όσους δεν έχουν φύγει ακόμη, ενώ ισχυρές πυροσβεστικές δυνάμεις προσπαθούν να ανακόψουν την πορεία της πυρκαγιάς που έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

⇒ Διαβάστε ακόμη: ΑΔΜΗΕ: Κίνδυνος για διακοπές ρεύματος στην Αττική λόγω της πυρκαγιάς

Η περίμετρος της πυρκαγιάς είναι πλέον πολύ μεγάλη κάτι που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο το έργο των πυροσβεστικών δυνάμεων.

Το μέτωπο της πυρκαγιάς στη βόρεια Αττική εκτεινόταν το απόγευμα στο τρίγωνο από τον οικισμό Δροσοπηγή, τα πρώην βασιλικά ανάκτορα του Τατοΐου και το Κατσιμίδι, βόρεια του Κρυονερίου.

Δήλωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στις 9 μ.μ.

Πολύ δύσκολη παραμένει η κατάσταση στα πύρινα μέτωπα της Ηλείας και της βόρειας Εύβοιας.

Λεπτό προς λεπτό οι εξελίξεις από τα μέτωπα της πυρκαγιάς

 

Δραματική η κατάσταση στην Εύβοια

Στην Εύβοια συνεχείς είναι οι αναζωπυρώσεις, ενώ σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχθηκε η ευρύτερη περιοχή Λίμνης Ευβοίας.

Όπως ανακοινώθηκε από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας ελήφθη απόφαση να εκκενωθούν τα χωριά Αγία Άννα, Κερασιά και Αχλάδι του Δήμου Μαντουδίου – Λίμνης – Αγ. Αννης. 

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia0

Νωρίτερα, εγκατέλειψαν άρον άρον το χωριό Κεχριές οι κάτοικοι καθώς το τεράστιο μέτωπο που δεν μπορεί να σταματήσει είχε φτάσει σε απόσταση αναπνοής από τα σπίτια. Λίγο πριν τις 10.00 εστάλη και επισήμως μήνυμα μέσω του 112 προς τους κατοίκους των Κεχριών να εγκαταλείψουν την περιοχή και να κατευθυνθούν προς το Μαντούδι.

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia2

Τη στιγμή που τα βλέμματα είναι στραμμένα στα χωριά Κεχριές και Δάφνη, όπου δημιουργούνται ζώνες προστασίας, έχουν ήδη αναπτυχθεί τουλάχιστον 3 τεράστια μέτωπα που προχωρούν ανεξέλεγκτα πλέον προς διάφορες κατευθύνσεις κυρίως βόρεια και βορειοδυτικά απειλώντας να φτάσουν μέχρι τη θάλασσα.

Στη Δάφνη και τις Κεχριές δίδεται μάχη από πυροσβέστες, εθελοντές, αλλά κυρίως κατοίκους της περιοχής, ρητινοσυλλέκτες οι περισσότεροι που γνωρίζουν το δάσος πολύ καλά, για να δημιουργήσουν ζώνες έτσι ώστε η φωτιά να μην απειλήσει τους οικισμούς.

«Είναι μία τιτάνια μάχη που δίνουμε όλοι μαζί, άνθρωποι και μηχανές, και πιστεύω ότι τη δίνουμε με καλούς όρους για να την κερδίσουμε», δηλώνει ο αντιπεριφερειάρχης Ευβοίας, Γιώργος Κελαϊδίτης, και, όπως διευκρινίζει, «με καλύτερους όρους την δίνουμε για το χωριό Δάφνη και προσπαθούμε όλοι μας πολύ περισσότερο για το χωριό Κεχριές».

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia4
INTIME

Από την ίδια πλευρά τη φωτιάς δηλαδή την ανατολική, έχει αναπτυχθεί ένα ιδιαίτερα μεγάλο μέτωπο το οποίο κινείται βόρεια και πάνω από το χωριό Σκεπαστή με κατεύθυνση προς το χωριό Αμέλαντες που έχει εκκενωθεί από τα ξημερώματα. Το μέτωπο αυτό τις πρωινές ώρες ενώθηκε και με το μέτωπο από το χωριό Κουρκουλοί με επίσης βόρεια κατεύθυνση προς Αμέλαντες.

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia6
Google maps

Εντολές εκκένωσης στην Ηλεία

Αργά το μεσημέρι της Πέμπτης δόθηκε εντολή για την προληπτική εκκένωση άλλων 10 κοινοτήτων της Ηλείας. Ειδικότερα, εκκενώνονται προληπτικά οι κοινότητες Βασιλάκι, Υψηλό, ‘Ασπρα Σπίτια, Ξηρόκαμπος, Αμπάρι, Κρυονέρι, Λάλα, Δούκα, Λάσδικα και Νεμούτα.

⇒ Διαβάστε ακόμη: Δραματικές ώρες στα μέτωπα της Ηλείας

Συνολικά, από χθες το μεσημέρι έως σήμερα έχει δοθεί εντολή να εκκενωθούν 29 περιοχές. Πέρα από τις 10 κοινότητες, από χθες το μεσημέρι έχει δοθεί εντολή για προληπτική εκκένωση στην η Αρχαία Ολυμπία και στις κοινότητες: Φρίξα, Δήλιζα, Πεύκες, Άνω – Κάτω Λούβρο, Μουριά, Λινάρια, Καμμένα, Βίλλια, Χελιδόνι, Μιράκα, Πελόπιο, Πλάτανος, Καυκανιά, Ηράκλεια, Κοσκινά, Μάγειρα και Κλαδέο.

112

Νέα εντολή εκκένωσης δόθηκε μέσω του 112 για τις περιοχές: Βασιλάκι, Υψηλό, Άσπρα Σπίτια, Ξηρόκαμπο, Αμπάρι, Άνω Κάτω Λούβρο, Κρυονέρι, Λάλα, Δούκα, Λάσδικα, Νεμούτα Ηλείας. Οι κάτοικοι καλούνται να εκκενώσουν προς Πανόπουλο.

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia8

Στις 3 το μεσημέρι δόθηκε για την προληπτική εκκένωση της κοινότητας Φρίξα, λόγω του πύρινου μετώπου που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Από χθες μέχρι και σήμερα το μεσημέρι έχουν εκκενωθεί προληπτικά η Αρχαία Ολυμπία και οι κοινότητες Δήλιζα, Πεύκες, Ανω – Κάτω Λούβρο, Μουριά, Λινάρια, Καμμένα, Βίλλια, Χελιδόνι, Μιράκα, Πελόπιο, Πλάτανος, Καυκανιά, Ηράκλεια, Κοσκινά, Μάγειρα και Κλαδέο. 

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia10

Μήνυμα μέσω του 112 στάλθηκε σε όσους βρίσκονται στο Διαβολίτσι και στην Άνω και Κάτω Μέλπεια για εκκένωση των οικισμών λόγω δασικής πυρκαγιάς στην περιοχή.

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia12

Τραυματίες

Στο Κέντρο Υγείας Αρχαίας Ολυμπίας διακομίστηκαν δύο πολίτες που βοηθούσαν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς στην περιοχή. Ο ένας φέρει ελαφρά εγκαύματα και ο δεύτερος αντιμετωπίζει αναπνευστικά προβλήματα.

Νωρίτερα, στο ίδιο Κέντρο Υγείας διακομίστηκαν δύο πυροσβέστες με ελαφρά εγκαύματα. Οι υγειονομικές δομές της περιοχής (Κέντρο Υγείας Αρχαίας Ολυμπίας, Νοσοκομείο Πύργου, Νοσοκομείο Αμαλιάδας και Κέντρο Υγείας Κρεστένων) και το ΕΚΑΒ έχουν τεθεί σε μέγιστη επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Στην πυρόπληκτη Ηλεία έφτασε το μεσημέρι ο πρωθυπουργός προκειμένου να κάνει αυτοψία στις πληγείσες περιοχές.

Διαβάστε: Μητσοτάκης: Οι πολίτες που είδαν τα σπίτια τους να καταστρέφονται και οι παραγωγοί θα αποζημιωθούν

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia14
Giannis Spyrounis/ilialive.gr via AP
foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia16
EPA/PANAGIOTIS KOUROS

Μεσσηνία

Σε εξέλιξη βρίσκεται η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε χθες το απόγευμα, στην περιοχή Μέλπεια του Δήμου Οιχαλίας, στην Μεσσηνία, ενώ ήδη έχει δοθεί εντολή για τη εκκένωση των κοινοτήτων Διαβολίτσι και Άνω και Κάτω Μέλπεια.

Επίσης, πυροσβεστικές δυνάμεις επιχειρούν στο πύρινο μέτωπο που βρίσκεται κοντά στην κοινότητα Καρνάσι, ώστε να ανακόψουν την πορεία της φωτιάς, προς κατοικημένη περιοχή.

Στο μεταξύ, από χθες το μεσημέρι που εκδηλώθηκε η φωτιά, εκτός από τις κοινότητες Διαβολίτσι και Άνω και Κάτω Μέλπεια, έχουν εκκενωθεί άλλες έξι και συγκεκριμένα οι κοινότητες, Μοναστηράκι, Βράχος, Άγιοι Θεόδωροι, Παραπούγκι, Καρνάσι και Δεσύλλα.

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia18

Λακωνία

Πυρκαγιά μαίνεται και στην Μάνη, στην περιοχή της Παναγιάς της Γιάτρισσας.

Φωκίδα

Πυρκαγιά σε χορτολιβαδική έκταση στην περιοχή Ελαία Δωρίδος Φωκίδας. Επιχειρούν επίγειες και εναέριες δυνάμεις.

Μήνυμα στάλθηκε μέσω του 112 σε όσους βρίσκονται στην Ελαία και την Καλλιθέα Φωκίδας να εκκενώσουν την περιοχή. Συγκεκριμένα το μήνυμα αναφέρει: «Αν βρίσκεστε στην Ελαία Φωκίδας εκκενώστε τώρα προς Καλλιθέα Δασική πυρκαγιά στην περιοχή σας».

Γρεβενά

Ενεργοποίηση του 112 για την εκκένωση των οικισμών Κέντρο, Νησί, Αγαλαίοι, Δίπορο Γρεβενών.

foties-pyrinos-efialtis-sti-voreia-attiki-ekkenonontai-choria-se-ileia-kai-eyvoia20

Διαβάστε: Ασύλληπτες εικόνες καταστροφής στην Εύβοια (βίντεο)

 

 

Στην μάχη κι στρατός

Την περαιτέρω ενεργό συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων στην πρόληψη και διαχείριση των πυρκαγιών ανακοίνωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος.

Όπως είπε, με δεδομένη την κρισιμότητα της κατάστασης στα πύρινα μέτωπα τις επόμενες ημέρες αποφασίστηκε να αυξηθεί η συνδρομή των Ε.Δ., με ιδιαίτερη έμφαση στο επίπεδο επιτήρησης από αέρος με όλα τα διαθέσιμα μέσα και επί εδάφους από αρμόδια στελέχη τους στρατού.

Από την πλευρά του ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνος Φλώρος, ανέφερε πως αναπτύχθηκε ο σχεδιασμός επιτήρησης και στο πλαίσιο αυτό, μέχρι στιγμής έχουν διατεθεί προς τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας:

  • 500 άτομα των Ενόπλων Δυνάμεων
  • 63 οχήματα πάσης φύσεως
  • 39 αεροσκάφη για αεροπυρόσβεση και επιτήρηση

«Οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν, ήδη, προληπτικά και εξαιτίας της πρόγνωσης για επικίνδυνες καιρικές συνθήκες αναπτύξει το μηχανισμό επιτήρησης και επέμβασης που απαιτείται και προβλέπεται από το σχέδιο «Ξενοκράτης» τόνισε ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ.

Παράλληλα, ο κ. Φλώρος, επεσήμανε πως εντείνεται η επιτήρηση από αέρος (με επανδρωμένα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη) σε όλη την επικράτεια.

Σύμφωνα με τον ίδιο, από εδώ και στο εξής, θα γίνεται επιτήρηση με drones και αεροσκάφη, ενώ διπλασιάζονται οι περίπολοι πυρασφάλειας σε πληγείσες περιοχές και περιοχές υψηλού κινδύνου. Παράλληλα, δημιουργείται τμήμα επιφυλακής 50 ατόμων, για να προστρέξει όπου χρειαστεί, ενώ διατίθενται μηχανήματα του Στρατού και πλωτά μέσα στο λιμενικό για εκκενώσεις, εάν χρειαστεί.

Νωρίτερα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου.

ΓΓΠΠ: Ακραίος κίνδυνος πυρκαγιάς

Ακραίος κίνδυνος πυρκαγιάς- Κατάσταση Συναγερμού (κατηγορία κινδύνου 5) προβλέπεται για τις εξής περιοχές:

  • Περιφέρεια Αττικής
  • Περιφέρεια Πελοποννήσου
  • Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος (ΠΕ Αχαΐας, ΠΕ Ηλείας)
  • Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας (ΠΕ Εύβοιας, ΠΕ Φθιώτιδας, ΠΕ Βοιωτίας, ΠΕ Φωκίδας)
  • Περιφέρεια Θεσσαλίας (ΠΕ Μαγνησίας)
  • Περιφέρεια Κρήτης (ΠΕ Χανίων, ΠΕ Ρεθύμνου)

Ακόμη, πολύ υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς (κατηγορία κινδύνου 4) προβλέπεται αύριο για τις εξής περιοχές:

  • Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης (ΠΕ Έβρου, ΠΕ Καβάλας και νήσος Θάσος)
  • Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΕ Θεσσαλονίκης, ΠΕ Χαλκιδικής)
  • Περιφέρεια Θεσσαλίας (ΠΕ Λάρισας)
  • Περιφέρεια Ιονίων Νήσων
  • Περιφέρεια Ηπείρου (ΠΕ Θεσπρωτίας, ΠΕ Πρέβεζας)
  • Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος (ΠΕ Αιτωλοακαρνανίας)
  • Περιφέρεια Κρήτης (ΠΕ Ηρακλείου, ΠΕ Λασιθίου)
  • Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (ΠΕ Ρόδου)
  • “Καθημερινή”

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η τουρκική επεκτατικότητα;

1

Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης της τουρκικής επιθετικότητας;

Κώστας Μαυρίδης

Στο Κυπριακό, υπήρξαν δύο κύριες προσεγγίσεις με στόχο “ένα επανενωμένο κράτος εντός της ΕΕ”. Η μια προσέγγιση -και επικρατούσα τα τελευταία χρόνια- υπήρξε η μονοδιάστατη πεποίθηση ότι μέσω των συνομιλιών θα καταλήξουμε σε αποδεκτή λύση που θα μας απαλλάσσει από την τουρκική κατοχή. Η προσέγγιση βασιζόταν στην υπόθεση ότι η Τουρκία θα αποδεχόταν μια τέτοια λύση χωρίς πιέσεις ή κόστος, αλλά με … “επιχειρήματα” που τελικά ήταν παραχωρήσεις.

Αναπάντητο παραμένει το πως θα συμβιβαστεί η Τουρκία σε κάτι λιγότερο από εκείνο που της παρέχει η η στρατιωτική της δύναμη απέναντι στην ανύπαρκτη αποτρεπτική μας ισχύ.

Η μονοδιάστατη πολιτική για συνομιλίες και μόνο συνομιλίες, δεν έχει ορθολογικά προοπτική επιτυχίας, αφού στηρίζεται στο … έλεος του νεο-Σουλτάνου. Εξού και την ονομάσαμε μίζερη πολιτική. Έχει όμως το πλεονέκτημα της υπεραπλούστευσης των πραγμάτων με την προσδοκία για σωστή λύση το συντομότερο χωρίς θυσίες και προετοιμασία για το χειρότερο, χωρίς μεθοδικότητα και αντοχές. Στο ερώτημα τι κάνουμε εάν ο Ερντογάν εποικίσει το Βαρώσι, εάν χτίζει ανεξέλεγκτα στις ελληνοκυπριακές περιουσίες, εάν επέμβει στην Κυπριακή ΑΟΖ, εάν καταλάβει την νεκρή ζώνη, η μίζερη πολιτική έχει την ίδια πάντα απάντηση: Συνομιλίες και μόνο συνομιλίες, αφού πόλεμο δεν μπορούμε.

Ο στόχος για επανενωμένο κράτος εντός της ΕΕ απαιτεί ανάλογη πολιτική που δεν υπάρχει. Για χρόνια τεκμηριώνουμε την πολιτική της αποτροπής με ενδυνάμωση όλων των συνιστώσων κρατικής ισχύος μας (άμυνα, διπλωματία, οικονομία, παιδεία κ.ά.) με ταυτόχρονη αποδυνάμωση του τουρκικού θηρίου (π.χ. επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία μέσω της ΕΕ) ώστε να υπάρξει ορθολογικά προοπτική συμβιβασμού για ειρηνική διευθέτηση. Η πολιτική της αποτροπής οικοδομείται πρωτίστως βάσει της αποτρεπτικής ισχύος, που δεν είναι επικοινωνιακά υπεραπλουστευμένη αλλά βασίζεται στον ορθολογισμό.

Χαρακτηριστικά, μια συνιστώσα είναι η συμμαχία μας με αντικατοχικές δυνάμεις στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά η μίζερη πολιτική καθιέρωσε “υποχρεωτικά” τον Τατάρ, εγκάθετο της Τουρκίας στα κατεχόμενα, ως εκπρόσωπο της τ/κ κοινότητας στις συνομιλίες. Ιδιαίτερα σε σχέση με εκατοντάδες εκατομμύρια οικονομικής βοήθειας της ΕΕ προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα, αυτή παρέχεται επειδή η Κυπριακή Δημοκρατία συμφώνησε (με τους Ελληνοκύπριους να πληρώνουν εισφορές στην ΕΕ) με στόχο στις συνομιλίες “για ένα επανενωμένο κράτος εντός της ΕΕ”. Μέρος της βοήθειας αυτής καταλήγει ως έσοδο σε πρόσωπα και εταιρείες που πρόσκεινται στο κατοχικό καθεστώς ή τουρκικών συμφερόντων που “υπηρετούν” το καθεστώς ενάντια στον στόχο για επανενωμένο κράτος εντός της ΕΕ. Επιπλέον, τα ευρωπαικά έσοδα εταιρειών ή προσώπων που υπηρετούν το κατοχικό καθεστώς χρησιμοποιούνται για να οικοδομούνται παράνομα Ελληνοκυπριακές περιουσίες. Αυτά παραβιάζουν τον ίδιο τον Ευρωπαικό Κανονισμό για παροχή της βοήθειας, για τα οποία όμως δεν υπάρχει ούτε καν καταγγελία ή παράπονο της Κυπριακής Κυβέρνησης αφού η απάντηση είναι μια: συνομιλίες και μόνο συνομιλίες…

Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

infognomonpolitics.gr

Γαλλικό ινστιτούτο IFRI: Ζωτικής σημασίας η βάση drones στα κατεχόμενα

0
Έκθεση IFRI: Ζωτικής σημασίας η βάση μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο Λευκόνοικο
Ανδρέας Πιμπίσιης   

Ο στόχος της Τουρκίας είναι ο έλεγχος του βορείου τμήματος της Κύπρου, αναφέρει σε μακροσκελή ανάλυσή του το γαλλικό ινστιτούτο για εξωτερικές υποθέσεις IFRI.  Η έκθεση κυκλοφόρησε στις 21 Ιουλίου 2021, μια ημέρα μετά την επίσκεψη Ερντογάν στα κατεχόμενα και σ’ αυτή παρουσιάζεται αναλυτικά η δράση της Τουρκίας και κυρίως τις ενέργειές της επί του εδάφους, τις οποίες συνοδεύει και με αποκαλυπτικές φωτογραφίες από δορυφόρο.

Στις 20 Ιουλίου 2021, αναφέρει το IFRI, ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν γιόρτασε μαζί με τον Ερσίν Τατάρ «την 47η επέτειο της επιχείρησης Αττίλα – την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 που είχε ως αποτέλεσμα την κατοχή του 37% του νησιού από τον τουρκικό στρατό».

Το γαλλικό ινστιτούτο σημειώνει πως «υποστηρίζοντας την τελική διαίρεση του νησιού,  η Τουρκία εδραιώνει την κυριαρχία της στη βόρεια Κύπρο ενισχύοντας τη συνεργασία με τον υφιστάμενο καθεστώς μέσα από μια σειρά ενεργειών επί του εδάφους». Το IFRI υπογραμμίζει πως «η διεθνής κοινότητα παραμένει σχετικά παθητική απέναντι στη δυναμική που αναπτύσσει η Τουρκία» που κατά το γαλλικό ινστιτούτο καταδεικνύει και μια αποτελεσματικότητα στην τουρκική εξωτερική πολιτική στην μετά Νταβούτογλου εποχή.

Στην έκθεση του IFRI τονίζει πως μετά την αποτυχία των συνομιλιών στη Γενεύη τον Απρίλη του 2021 η Τουρκία εγκατέλειψε την ιδέα της λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. «Στόχος της Τουρκίας είναι η δημιουργία μιας ανεξάρτητης οντότητας στο βόρειο τμήμα του νησιού» αναφέρεται στην έκθεση. Για το άνοιγμα των Βαρωσίων σημειώνεται πως στόχος της Τουρκίας είναι «η παγίωση της διαίρεσης του νησιού». Στόχος της Τουρκίας, αναφέρεται, είναι η μετατροπή των Βαρωσίων σε τουριστικό κέντρο στο βόρειο τμήμα της Κύπρου μέσα από ένα οικονομικό σχέδιο υπό τουρκική υποστήριξη.

Εκτενείς αναφορά γίνεται και στο θέμα της βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο κατεχόμενο Λευκόνοικο υπογραμμίζοντας πως «αποτελεί ακόμα ένα σημαντικό σημείο αναφοράς της τουρκικής προσπάθειας για εδαφικό έλεγχο της βόρειας Κύπρου». Η θέση των Τούρκων ότι τα ντρόουνς είναι για σκοπούς επιτήρησης των τουρκικών ερευνητικών σκαφών στην περιοχή, δεν φαίνεται να γίνεται αποδεκτή. Στην έκθεση παρουσιάζονται φωτογραφίες από δορυφόρο οι επί του εδάφους ενέργειες της Τουρκίας.

Όπως αναφέρει το γαλλικό ινστιτούτο «τα συγκεκριμένα ντρόουνς εάν εξοπλιστούν αποτελούν ζωτικής σημασίας αντικείμενο τα οποίο έχει στα χέρια του και διαχειρίζεται ο τουρκικός στρατός». Γίνεται δε αναφορά στις ανησυχίες που έχουν εκφραστεί από γειτονικές χώρες για τη σύσταση και λειτουργία βάσης ντρόουνς στο Λευκόνοικο. Ενώ σημειώνονται και οι αναφορές σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης για αναβάθμιση της συγκεκριμένης βάσης ώστε να μπορούν να σταθμεύουν και μαχητικά αεροσκάφη F-16, χωρίς να χρειάζεται αν υπάρχει συνεννόηση με το ΝΑΤΟ.

Αναφορά γίνεται και στο θέμα της δημιουργίας ναυτικής βάσης στην Αμμόχωστο και σημειώνεται η παρουσίαση το 2019 σχετικής μελέτης για τις αλλαγές που θα μπορούσαν να γίνουν στο λιμάνι της κατεχόμενης πόλης κατά τρόπο ώστε να μπορεί να φιλοξενούνται πολεμικά πλοία.

 

 

Πηγή: Φιλελεύθερος

Why digital privacy is a feminist issue

0

This year, Australia is going to grapple with long-overdue reform of the federal Privacy Act. The law was originally passed in 1988, and while it endeavours to cast a wide net by being principles-based and technology-agnostic, the flaws in its antiquated thinking are really beginning to show. With the opportunity to renegotiate what privacy looks like in Australia, now feels like a great time to examine the relationship between privacy and power, and how protecting it is an essential part of twenty-first-century intersectional feminism.

 

What is privacy anyway?

Privacy is notoriously difficult to define. As a non-fixed social construct, its meaning and value ebbs and flows over time, as well as vary strongly from person to person. Without political context to make the term less slippery, the abstract nature of privacy can also be manipulated to mean something different to what many might expect. For example, when a company such as Facebook declares ‘we care about your privacy’ (in spite of having demonstrated otherwise time and time again), it uses the indefinable quality of privacy to meet its own agenda. In many ways, this is similar to the concept of ‘freedom’ or ‘liberation’ where, as feminism has discovered over the years, the malleability of the term is part of the challenge.

For some, privacy might mean making sure the nudes you took stay out of the cloud and away from prying eyes. For others, it means being able to control the information about you that is out in the world, perhaps by making decisions about what others can see on social media. Further still, for many it’s about keeping yourself safe: being able to protect yourself from stalkers, abuse, and other forms of harm such as doxxing.

But privacy also has a more political side, and it concerns power.

As governments and private companies accumulate masses of our data, the existing power imbalance between us and them grows larger. The impact of such mass collection of personal information is about more than just being able to see what people are up to: it’s also about how that data is used, manipulated, and the inferences that are made about it, which in turn impact how we experience the world.

We have already seen what happens when ethical data handling and privacy are not taken seriously. It is the world of Cambridge Analytica and manipulation of democratic processes on a mass scale. It is the world of facial recognition surveillance and predictive policing disproportionately harming Black, Brown and Indigenous peoples. It is a world of Big Tech platforms sharing your personal information with your abuser.

Reclaiming privacy enables us to take some power back. It allows us to maintain a level of autonomy and dignity in a world where, increasingly, everything is knowable and traceable.

 

The evolving relationship between privacy and feminism

One of the defining features of second-wave feminism was a breakdown of the public-private divide. Prior to this, public and private spheres of life in western societies were highly gendered: the private home life being the domain of women, and the public life of men. In the late 60s, a greater emphasis was placed on the connection between personal experience and larger societal and political structures, under the rallying cry ‘the personal is political’. As well as questioning prescribed gender norms, the movement also insisted on shining a light on things that happened in the private sphere of the home, such as marital rape or abuse.

A call to protect privacy is not a desire to return to a time in which it can be used again as a weapon against women. Modern ideas of privacy are about self-determination, autonomy and dignity, all of which are vital in the fight for women’s liberation, and not a call to hide abusive behaviour from view.

 

Protecting privacy as resistance

Feminism should always question power, and any view of privacy that is not limited to data breaches, privacy policies and legal compliance also demands that we rigorously question power structures and how information flows through them.

Technology is so integral to our lives that personal data processing has become ubiquitous and, as Soshanna Zuboff highlighted in The Age of Surveillance Capitalism, part of the problem is that we have become used to thinking of these practices as inevitable.

There is a cultural tendency to regard privacy as the technologically necessary price we must pay for all the things we’ve grown to love (or have been manipulated into not being able to do without). So what’s the point in resisting? The fight is over, and privacy is dead. A similar sense of inevitability permeates other issues that feminism grapples with, as many people still believe socialised gender norms are the ‘natural’ way of things.

When we blame individuals for ‘giving up’ their privacy, we are engaging in a form of victim-blaming that ignores the power dynamics at play, displacing the burden of responsibility onto individuals. Feminists are better placed than most to recognize this spurious logic.

 

Protecting privacy as intersectional harm reduction

Women have been policed for their virtue for centuries. Until very recently, women were perceived as having no right to privacy when it came to their sexual life. While it may seem that we are beginning to move away from this, we need look no further than how sex workers (and by some extension, those in the sex-positive movement more broadly) continue to be disproportionately policed. Sex workers are routinely deplatformed, censored and discriminated against online, making privacy and digital security of utmost importance to sex worker communities. The right to privacy is the natural aim of a movement of feminists who are keen to resist patriarchal power structures which seek to control and limit women’s autonomy.

Privacy has also been vital in the history of LGBTQ+ rights. Privacy-invasive laws and policies have been used to oppress and stigmatise people based on their sexuality and gender expression for decades. For example, LGBTQ+ individuals in the US were subject to immense amounts of surveillance, and were systematically removed from public servant roles due to fear and stigma of ‘sexual perversion’. Privacy and anonymity have, and continue to be, a necessary tool of survival for many in the LGBTQ+ community.

The experience of privacy is different for Black and Indigenous communities and People of Colour, who are subject to excessive surveillance compared to white people. As abolitionist Mariame Kaba has remarked: ‘these violations span centuries for Black people, and are one reason for a racial disconnect in discussions about privacy and civil liberties. Black people have always been under the gaze of the state.’ The link between surveillance and the police state feeds directly into the prison industrial complex, disproportionately harming marginalised communities.

These systems of oppression are increasingly enabled by technologies such as facial recognition, digital surveillance and automated decision-making algorithms. Policies of data retention and anti-encryption further entrench the harm caused by privacy-invasive technologies. Restricting the collection, use, storage and sharing of our personal information is a vital part of reducing the harm of these technologies across intersections. Core privacy ideals like transparency and accountability are also essential for creating more ethical systems. Sounds feminist to me.

 

Protecting privacy as respecting boundaries 

It is no coincidence that we’re having simultaneous discussions about consent in both digital rights spaces and feminist circles. The overarching goals are the same: respect, boundaries and agency over access to the self. Be it your physical or digital self, the desire to have power to determine who gains access to ourselves and under which circumstances is a space that privacy advocates and feminists both inhabit.

The current approach to consent to the use of our personal information is a one-way transaction. Anyone who has had a long Terms of Service thrust in front of them and been required to click an ‘I agree’ box understands that this consent is not meaningful.

Around the world, privacy advocates are calling out companies and governments for treating ‘consent’ as a way to shift the burden of responsibility away from them and onto individuals. Meanwhile, feminists are having important conversations about the importance of being able to revoke consent and coming up with frameworks for respectful ways to communicate preferences and boundaries in sexual contexts and beyond. Imagine the things each community could learn from each other if we were to coordinate more freely between us.

 

Protecting privacy as a political act of community care

Privacy is often seen as a personal rather than collective issue, and much of privacy law reflects this by focusing on how individuals can exercise choice and control over how their personal information is handled. But what if protecting privacy were not just about you? You may not have had an abortion but respect the rights of others to do so privately. Or you may not be queer but respect the rights of others to decide to keep their sexuality private from whomever they choose. The point is: people will legitimately have things they want to hide, and we can all agree that there are many circumstances where those reasons are entirely valid. In this sense, we can see defending the right to privacy as an act of solidarity.

Besides, what if we consider the collective social value of protecting privacy?

Privacy has value as a public good in that it is a vital ingredient to a thriving democracy, and assists in upholding other rights and freedoms such as speech and association. In a similar vein, the value of feminism goes beyond improving the lives of individuals: its collective value lies in building a more just and equitable society. Many believe that feminism is not for them in a similar way that many feel they don’t need privacy, and yet they will continue to benefit from both.

The civil rights movement, the union movement or the movement for women’s liberation would never have been able to exist without the ability to maintain a level of privacy. Not only does constant surveillance make it difficult for activists to push for meaningful change when those in power do not agree with the movement goals – it also creates an environment of self-policing, censorship and conformity.

When we fight to uphold privacy, we are creating protected spaces for one another within our communities. When we take steps to protect the privacy of ourselves and others, we are creating an environment of community care and resilience.

 

Protecting privacy as an opportunity for feminism in the digital age

The intersections between privacy, surveillance and feminism have been interrogated by interdisciplinary academics and a growing number of forward-thinking technologists and digital rights activists. But it’s time for mainstream feminism to understand the role that privacy plays in the societal and technological systems of power we wish to re-imagine, and for privacy advocates to benefit from the ways a feminist lens can enrich how we think about data and technology. Gone are the days of privacy being the domain of the paranoid, or an area that is only accessible to technologists, lawyers or academics. With the imminent review of the Privacy Act in Australia, we have a vital opportunity to reinvigorate privacy as an essential tool for modern-day feminism to examine and redistribute power, protect human rights, and overall act in solidarity with each other in the face of invasive, data-hungry companies and governments.

 

Image by Kirill Sharkovski

Samantha Floreani is a digital rights activist currently working with Digital Rights Watch.

 

Why digital privacy is a feminist issue