Αρχική Blog Σελίδα 2264

Ισραηλινός αναλυτής: Η αλλαγή του ρόλου της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο

0


«Σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, η Κύπρος, ως η ανατολική πλευρά της Μεσογείου, πρέπει να παραμείνει ένας τόπος από τον οποίο μπορεί να πραγματοποιηθεί μια στρατηγική πυρηνική επίθεση εναντίον της Ρωσίας, είπε ο Κέντμι.»

Αύγουστος 4, 2021. Ελλάδα.

Η Κύπρος έχει στρατηγική σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο για το στρατιωτικό μπλοκ του ΝΑΤΟ, καθώς  ο ρόλος της δεν περιορίζεται πλέον στην εξασφάλιση της ασφάλειας της διώρυγας του Σουέζ.

Αυτή η γνώμη εκφράστηκε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Vesti FM» από τον Ισραηλινό πολιτικό επιστήμονα και στρατιωτικό εμπειρογνώμονα  Γιακόβ Κέντμι, σύμφωνα με τον οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο παρακολουθεί με αγωνία την κατάσταση στην Κύπρο, έπειτα από τις πρόσφατες παρεμβάσεις και ισχυρισμούς της Τουρκίας,  αφού το νησί για τη Βρετανία είναι μια ναυτική και αεροπορική βάση επί πολλά χρόνια.

Εδώ και δεκαετίες, η Κύπρος ήταν σημαντική μόνο για να διασφαλίσει την ασφάλεια της διώρυγας του Σουέζ, μέσω της οποίας το Ηνωμένο Βασίλειο συνδέονταν με την πλουσιότερη αποικία του – την Ινδία. Αλλά τώρα το νόημα της Κύπρου για τους Βρετανούς έχει αλλάξει.

«Οι Βρετανοί χρειάζονται τώρα την Κύπρο χωρίς να τη συνδέουν με την Ινδία. Από αυτό το μέρος της Μεσογείου, ο στόλος του ΝΑΤΟ συγκεντρωνόταν πάντοτε προκειμένου να απειλήσει πρώτα τη Σοβιετική Ένωση και στη συνέχεια τη Ρωσία.

Στη Μαύρη Θάλασσα και στην Κρήτη, δεν έχουν παρουσία – αλλά στην Κύπρο έχουν βάσεις. Ως εκ τούτου, η Κύπρος εξυπηρετείται και εφοδιάζεται με αεροσκάφη αναγνώρισης, υποβρύχια και πλοία», διευκρίνισε ο Γιάκοφ Κέντμι.

Εάν η Τουρκία εδραιώσει την κυριαρχία της στην Κύπρο και απομακρύνει τις βρετανικές βάσεις του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας που βρίσκονται στο νησί, αυτό θα οδηγήσει σε πλήρη αλλαγή της στρατιωτικής-στρατηγικής ευθυγράμμισης στην περιοχή.

Αυτές οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ αντισταθμίζουν τώρα τις ρωσικές βάσεις του Χμεϊμίμ και της Ταρτούς στη Συρία.

Εάν όμως δεν θα υπάρχουν πλέον βάσεις του ΝΑΤΟ στην Κύπρο, η Ρωσία, χάρη στις στρατιωτικές της βάσεις στη Συρία, θα κυριαρχήσει στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Κέντμι είπε για την πυραυλική απειλή για τη Ρωσία, που προέρχεται από την Κύπρο, γράφει το δημοσίευμα

Σύμφωνα με τους στρατηγούς του ΝΑΤΟ, η Κύπρος, που είναι η ανατολική πλευρά της Μεσογείου, θα πρέπει να παραμείνει ένα μέρος της Συμμαχίας,  από το οποίο θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μια στρατηγική πυρηνική επίθεση εναντίον της Ρωσίας, δήλωσε ο Κέντμι.

«Αυτός είναι ο λόγος που η Ρωσία αναπτύχθηκε στη ναυτική βάση στην Ταρτούς. Ως εκ τούτου, υπάρχει μια αεροπορική βάση στο Χμεϊμίμ – για να αντισταθμίσει με κάποιον τρόπο τη βρετανική βάση του ΝΑΤΟ στην Κύπρο», είπε καταλήγοντας ο Ισραηλινός στρατιωτικός εμπειρογνώμονας.

Υπενθυμίζεται ότι στα τέλη του περασμένου αιώνα, η Τουρκία αναγνώρισε το βόρειο τμήμα του νησιού της Κύπρου ως ανεξάρτητη δημοκρατία. Το καθεστώς αυτού του εδάφους συζητήθηκε πρόσφατα, μάλιστα συγκρίθηκε από τους Τούρκους, κατά τη διάρκεια συζητήσεων, σχετικά με την ένωση της Κριμαίας στη Ρωσία.

Σύμφωνα με έναν αριθμό εμπειρογνωμόνων, η Άγκυρα μπορεί να προσφέρει στη Μόσχα μια «ανταλλαγή ομολογιών».

Ωστόσο, στη Ρωσία, οι πολιτικοί επιστήμονες σημειώνουν ότι η αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Βόρειας Κύπρου είναι αντίθετη με τα εθνικά συμφέροντα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και επίσης δεν συμφωνεί με τη θεμελιώδη θέση της Μόσχας, η οποία δεν θέλει να αλλάξει το καθεστώς της περιφέρειας που αποτελούν αντικείμενο διεθνών συναλλαγών. Ως εκ τούτου, η Ρωσία δεν θα συμφωνήσει με την αναγνώριση της Βόρειας Κύπρου, λένε Ρώσοι ειδικοί.

Πολίτικα Σεκόντια- polit.info,

The Hellenic Information Team

 © Βαλκανικό Περισκόπιο

Οι Κούρδοι καίνε την Τουρκία ή πρόκειται για αφήγημα του Ερντογάν;

0

Αύγουστος 5, 2021. Ελλάδα.

Οι δασικές πυρκαγιές συνεχίζονται σε παράκτιες περιοχές της νοτιοδυτικής Τουρκίας, ενώ μια εφημερίδα που συνδέεται με το τουρκικό «Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης» ισχυρίστηκε ότι πίσω από τις πυρκαγιές βρίσκεται μια οργανωμένη ομάδα που ονομάζεται «Γιοί της Φωτιάς».

Η εφημερίδα ισχυρίστηκε ότι η προαναφερθείσα ομάδα συνδέεται με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) , το οποίο έχει εμπλακεί σε ένοπλες ενέργειες κατά της τουρκικής αρχής εδώ και τέσσερις δεκαετίες, ενώ η Τουρκία κατατάσσει το PKK ως «τρομοκρατική οργάνωση».

Και η τουρκική εφημερίδα, “Yeni Şafak”, ανέφερε ότι αυτή η ομάδα, η οποία δεν ήταν ευρέως γνωστή, ωστόσο, υιοθέτησε τις πρόσφατες πυρκαγιές.

Η εφημερίδα ανέφερε ότι η ομάδα αυτή επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της σε αυτές τις πυρκαγιές γράφοντας ότι «η τουρκική κυβέρνηση δεν καταλαβαίνει άλλη γλώσσα, και ως εκ τούτου θέλαμε να την γονατίσουμε με τη φωτιά».

Η εφημερίδα πρόσθεσε στο άρθρο που δημοσίευσε ότι αυτή η ομάδα συνδέεται με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, το οποίο είπε ότι είχε ασκήσει πολλές επιχειρήσεις δασικών πυρκαγιών στη χώρα.

Μετά το δημοσίευμα της  φιλοκυβερνητικής εφημερίδας, αρκετές τουρκικές υπηρεσίες ασφαλείας εξέδωσαν πληροφορίες σχετικά με την πρόληψη ορισμένων δραστών να πυρπολήσουν σε δέντρα, όπως στην περιοχή “Bulu” κοντά στην Κωνσταντινούπολη και κοντά σε στρατιωτική κατοικία στην πολιτεία της Σμύρνης, νοτιοδυτικά της Τουρκίας.

Σε προηγούμενες εμφανίσεις του, κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε αμφισβητήσει το ενδεχόμενο να υπάρχει ένας δράστης πίσω από αυτό που συνέβαινε, καλώντας τις υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών στη χώρα του να παρακολουθήσουν το θέμα σοβαρά και γρήγορα, απειλώντας τους δράστες με άμεση αντιπαράθεση αν αποδειχθεί ο οποιοσδήποτε ρόλος τους.

Αμφιβολίες για την κατηγορία

Ωστόσο, μια μεγάλη πλειοψηφία παρατηρητών, συμπεριλαμβανομένων εμπειρογνωμόνων στα μέσα ενημέρωσης, αμφισβήτησαν την αξιοπιστία του ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας.

«Επειδή δεν περιείχε έγγραφα πραγματικής αξίας, εκτός από μια ανακοίνωση που ισχυρίστηκε ότι ήταν από την ομάδα και η οποία δημοσιεύτηκε στα κοινωνικά μέσα.

Πρόσθεσε ότι τέτοιες δηλώσεις χρειάζονται πολύ έλεγχο για να επιβεβαιώσουν την αξιοπιστία τους και η εφημερίδα δεν ανέφερε το όνομα οποιουδήποτε προσώπου, οντότητας, γεγονότος ή απόδειξη όλων των περιεχομένων των ειδήσεων, οπότε όλα όσα ανέφερε βασίζονται σε αοριστίες.

«Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η εφημερίδα είναι γνωστή στους τουρκικούς πολιτικούς κύκλους και μέσα ενημέρωσης ως η πλησιέστερη πολιτική τουρκική εφημερίδα στον κόσμο της κίτρινης δημοσιογραφίας».

Η εφημερίδα δημοσιεύει συχνά φουσκωμένα και κατασκευασμένα ρεπορτάζ, παίρνοντας ένα πραγματικό γεγονός και φτιάχνοντας μια σειρά από ιστορίες και κουτσομπολεύοντας γι’ αυτό, στηριζόμενοι στην αμόρφωτη τάξη των αναγνωστών που καταπίνουν ό, τι τους δώσουν», σύμφωνα με τον δημοσιογράφο.

Άλλα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, με τη σειρά τους κοντά στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ανέφεραν ότι η ομάδα “Γιοί της Φωτιάς” ήταν προηγουμένως υπεύθυνη για την πυρκαγιά σε πολλές γέφυρες, δημόσιους χώρους, εργοστάσια αυτοκινήτων, αποθήκες και εταιρείες χάλυβα κατά τη διάρκεια της περασμένης άνοιξης, και ανέφερε ότι αυτή η ομάδα πιστεύει ότι αυτά τα ιδρύματα χρηματοδοτούνται από την τουρκική κυβέρνηση και τον στρατό στον πόλεμό τους εναντίον του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και των κουρδικών πολιτικών δυνάμεων.

Τις τελευταίες ημέρες, δυνάμεις και προσωπικότητες της τουρκικής αντιπολίτευσης αμφισβήτησαν το γεγονός ότι ένα οργανωμένο κόμμα βρίσκεται πίσω από τις δασικές πυρκαγιές στη χώρα, υπενθυμίζοντας ότι αυτές οι κατηγορίες επιδιώκουν να αλλάξουν την κύρια συζήτηση στη χώρα, που σχετίζεται με την αποτυχία της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης.

Ο Τούρκο-Κούρδος κοινωνικός ερευνητής, Λεϊ Οζμόγκ, προειδοποίησε για τον κίνδυνο τέτοιων ειδήσεων αυτήν τη στιγμή, επειδή οι κουρδικές και τουρκικές κοινότητες στη χώρα είχαν φτάσει στο απόγειο της εθνικής πόλωσης και αντιπαλότητας, «μόλις πριν από μία εβδομάδα, επτά Κούρδοι δολοφονήθηκαν από τα χέρια ενός Τούρκου εθνικιστή εξτρεμιστή.

Πρόσθεσε ότι το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κατά τη διάρκεια των απαντήσεων σε αυτό το περιστατικό, αποκάλυψαν ένα τεράστιο μίσος και οστρακισμό που τρέφουν η τοπική και αστική κοινότητα στην Τουρκία μεταξύ τους.

Τέτοιες ειδήσεις, που είναι τελείως μη επαληθευμένες, αυξάνουν μόνο τη δόση μίσους που αντιμετωπίζουν οι Κούρδοι στη χώρα.

Εξήγησε ότι αυτές οι κατηγορίες μιλούν για πολιτική ομάδα ή εγκληματική οργάνωση, αλλά συνολικά, υποδηλώνουν ότι οι Κούρδοι είναι οι πραγματικοί αυτουργοί αυτού του εγκλήματος. «Αυτό καταλαβαίνει τουλάχιστον η ευρύτερη βάση των Τούρκων εθνικιστών και αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο»

Ιστοσελίδες και σελίδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κοντά και πιστές στο Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, διέψευσαν όλα όσα αναφέρει η τουρκική εφημερίδα και όσα άλλα μέσα ενημέρωσης ήρθαν να αντιμετωπίσουν, σημειώνοντας ότι το PKK δεν έχει επιτεθεί σε κανέναν Τούρκο πολίτη εδώ και σαράντα χρόνια, ούτε έχει πραγματοποιήσει καμία στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των Περιφερειών και των πολιτικών συμφερόντων στη χώρα, και το ποινικό μητρώο του κόμματος είναι σαφές ως προς αυτό.

Sky News Arabia

The Hellenic Information Team

 © Βαλκανικό Περισκόπιο

Πράσινες παπάτζες σε μαύρο ρημαδιό

1

 

Όχι κύριοι… Οι φωτιές δεν ξεπέρασαν τις δυνατότητες του κράτους. Οι νεοφιλεύθερες πολιτικές είναι αυτές που συρρίκνωσαν το κράτος σε βαθμό που το κατέστησαν πλέον ανίκανο να διαχειριστεί στοιχειωδώς την βιωσιμότητά του, μεταξύ όλων των άλλων ΚΑΙ απέναντι στις φωτιές.

Η πανδημία κατέδειξε την κατάρρευση στην οποία οδήγησε το νεοφιλελεύθερο μοντέλο την Δημόσια Υγεία. Οι πυρκαγιές επιβεβαίωσαν την νεοφιλελεύθερη γύμνια ΚΑΙ στην ουσιαστική πολιτική προστασία αλλά ΚΑΙ στον κρίσιμο τομέα της εσωτερικής ασφάλειας…

Ερώτηση1: Θα ανακοινώσει αύριο κιόλας ο Έλληνας πρωθυπουργός την οριστική αποχώρηση της Ελλάδας από την συμφωνία για την απολιγνιτοποίηση ή θα συνεχίσει να αναπαράγει κουλά και πράσινες παπάτζες καθ’ υπαγόρευση των Γερμανών και των Γερμανικών βιομηχανιών;;;

Ερώτηση 2: Εάν τελικά επιλέξει να συνεχίσει να αναμασά πράσινες παπάντζες, θα μας πει μετά από πόσες δεκαετίες αυτές οι παπάτζες θα συμψηφιστούν με την πραγματική πράσινη καταστροφή κάποιων δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων που συντελέστηκε μέσα σε μόλις μία εβδομάδα;;;

Ερώτηση 3: Όταν ακόμη και το κτήμα του Τατοΐου παραδίδεται αμαχητί στην κόλαση της φωτιάς, είναι δυνατόν να έχουμε το θράσος να μιλάμε για «όρια του Κράτους» που ξεπεράστηκαν;;; Μήπως το πραγματικά ξεπερασμένο ιστορικά και πολιτικά, είναι ένα τρισάθλιο πολιτικό προσωπικό που υπάρχει για να διαχειρίζεται την αγορά του χρόνου της παραμονής του στην εξουσία, ενώ όταν έρχεται αντιμέτωπο με το πρόβλημα, για κάποιους ευθύνεται ο στρατηγός άνεμος… Για κάποιους άλλους ο αόρατος στρατηγικός αιφνιδιασμός που τους πρόκαμε και οδήγησε σε μαζική δολοφονία ανθρώπων… Και για κάποιους τρίτους η εκδίκηση της φύσης που αυτοαναφλέγεται και τους γκρέμισε άδοξα το πράσινο παραμύθι;;;

Οι υπόλοιπες ερωτήσεις θα έρθουν όταν θα έρθουν οι δύσκολες ώρες που θα ξεκινήσει ο απολογισμός της ζημιάς. Δυστυχώς ΔΕΝ τελειώσαμε…

Κ. Κυριακόπουλος

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΕΠΕΚΤΑΤΙΣΜΟ

0

Η ελληνική επιστολή προς τον γ.γ. του ΟΗΕ καταρρίπτει τους ισχυρισμούς της Αγκυρας για τα νησιά του Αιγαίου

Η επιστολή της μόνιμης αντιπροσώπου στον ΟΗΕ Μαρίας Θεοφίλη προς τον γ.γ. του Οργανισμού Αντόνιο Γκουτέρες με ημερομηνία 27 Ιουλίου 2021 συνιστά ένα κείμενο το οποίο μπορεί να είναι τυπικό ως προς τις διατυπώσεις έναντι παγίων προκλήσεων και απαιτήσεων από την τουρκική πλευρά, παράλληλα όμως αποτελεί ένα πολύ διακριτό μήνυμα της Αθήνας προς τη διεθνή κοινότητα για τα επιμέρους χαρακτηριστικά του αναθεωρητισμού της Αγκυρας. Εν ολίγοις, η Αθήνα δηλώνει στη διεθνή κοινότητα ότι ο τουρκικός αναθεωρητισμός δεν εξαντλήθηκε στους θερινούς ερευνητικούς πλόες του «Ορούτς Ρέις» το 2020.

Κατ’ αρχάς η επιστολή της κ. Θεοφίλη (απάντηση στην επιστολή του Τούρκου ομολόγου της Φεριντούν Σινιρλίογλου από 13 Ιουλίου) θέτει το ζήτημα του έωλου χαρακτήρα που έχει η απαίτηση της Αγκυρας για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών αλλά και της σταθερής, πλέον, πρακτικής χαρακτηρισμού ελληνικών νησιών ως αμφισβητούμενης κυριαρχίας. Η μόνιμη αντιπρόσωπος της Ελλάδας τονίζει ότι με το άρθρο 12 της Συνθήκης της Λωζάννης (1923) το σύνολο των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου πέρασε στην Ελλάδα δίχως καμία υποχρέωση αποστρατιωτικοποίησης. Στην επιστολή θίγονται και έμμεσες πλην σαφείς τουρκικές επιθετικές αναφορές, όπως η παραδοσιακή θέση περί νησιών που «επικάθονται» στην τουρκική υφαλοκρηπίδα. Θέσεις όπως αυτή για νησιά που βρίσκονται  στην προέκταση της ενδοχώρας της Ανατολίας και είναι σχετικά με την άμυνα και την ασφάλεια της τελευταίας, καταδεικνύουν την πρόθεση της Τουρκίας να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ελλάδας σε αυτά τα νησιά, σημειώνεται στην επιστολή.

Στο παρακάτω κείμενο –μεταφρασμένο από τα αγγλικά (τα κείμενα της μόνιμης αντιπροσώπου εκδίδονται πάντα στις δύο επίσημες γλώσσες του ΟΗΕ, δηλαδή αγγλικά και γαλλικά)– υπάρχουν αρκετές πάγιες διατυπώσεις, αλλά και χρήση αρκετά σκληρής διπλωματικής γλώσσας. Οπως για παράδειγμα ο χαρακτηρισμός ως «αστήρικτης, αβάσιμης και κακή τη πίστει», της τουρκικής διασύνδεσης ανάμεσα στο καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης και κυριαρχίας των νησιών του Αιγαίου. Αυτή η αποστροφή βρίσκεται στην καρδιά των ελληνικών επιχειρημάτων για τον τουρκικό αναθεωρητισμό, ο οποίος φαίνεται ότι είναι σε φάση μετεξέλιξης σε πιο επιθετικό ύφος και περιεχόμενο.

Η διπλωματική αποστολή της Ελλάδας στον ΟΗΕ παρείχε αδιάψευστα επιχειρήματα για την ορθότητα των θέσεων της Αθήνας στο θέμα των θαλάσσιων ζωνών, αναδεικνύοντας ως παραδείγματα τις διαρκείς παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου αλλά και των υπερπτήσεων ελληνικού εδάφους από τουρκικά μαχητικά και –κυρίως– το τουρκολιβυκό μνημόνιο που συνήφθη ανάμεσα στην Αγκυρα και την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης με γνώμονα την αυθαίρετη παραδοχή ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Στην επιστολή εγείρεται, ακόμη, η απειλή πολέμου («casus belli») από πλευράς της Τουρκίας από το 1995 σε περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει «το νόμιμο δικαίωμά σε συμφωνία με το Διεθνές Δίκαιο για επέκταση των χωρικών υδάτων της από 6 σε 12 ναυτικά μίλια». Η επιστολή κλείνει με την υπόμνηση ότι η Τουρκία έχει εισβάλει σε τουλάχιστον τρεις χώρες (Κύπρος, Συρία, Ιράκ) και διατηρεί δυνάμεις και μισθοφόρους στη Λιβύη. Ως εκ τούτου το δικαίωμα της Ελλάδας να λάβει όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα ώστε να μπορέσει να εξασκήσει το δικαίωμά της στη νόμιμη άμυνα είναι απολύτως αιτιολογημένο.

Το κείμενο της ελληνικής επιστολής προς τον Αντόνιο Γκουτέρες

apantisi-ston-toyrkiko-epektatismo0

Νέα Υόρκη, 27 Ιουλίου 2021

Εξοχότατε,
Αναφερόμενοι στην επιστολή του μόνιμου αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Εθνη, υπ’ αριθ. A/75/961-S/2021/651, με ημερομηνία 13 Ιουλίου 2021, που απευθύνεται στην εξοχότητά σας, επιθυμούμε να υπογραμμίσουμε τα εξής:

Κατ’ αρχάς, τα επιχειρήματα που περιέχονται στην παραπάνω τουρκική επιστολή ότι η κυριαρχία επί των ελληνικών νησιών του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη της Λωζάννης της 24ης Ιουλίου 1923 και τη Συνθήκη των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947 «…υπό τον ειδικό και αυστηρό όρο να παραμείνουν αποστρατιωτικοποιημένα», είναι όχι μόνο προδήλως αβάσιμα και ατεκμηρίωτα, αλλά και νομικά και ιστορικά εσφαλμένα. Για άλλη μια φορά επιθυμούμε να επαναλάβουμε ότι η κυριαρχία επί των νησιών, νησίδων και βράχων του Αιγαίου παραχωρήθηκε οριστικά και άνευ όρων στην Ελλάδα με τις παραπάνω Συνθήκες και οποιαδήποτε ερμηνεία ενάντια στο γράμμα ή το πνεύμα αυτών των θεμελιωδών Συνθηκών θα ισοδυναμούσε με μη εξουσιοδοτημένη προσπάθεια μονομερούς αναθεώρησης και τροποποίησής τους.

Πιο συγκεκριμένα:

1. Οσον αφορά τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης της 24ης Ιουλίου 1923, θα πρέπει να τονιστεί ότι η κυριαρχία της Ελλάδας επί των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου επικυρώθηκε επίσημα με το άρθρο 12 της Συνθήκης, η ελληνική κυριαρχία επί των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε υποχρέωση, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε υποχρέωσης αποστρατιωτικοποίησής τους.

2. Επίσης, στο άρθρο 13 της ίδιας Συνθήκης δεν υπάρχει καμία αναφορά στους όρους «αποστρατιωτικοποιημένη», «αποστρατιωτικοποίηση» ή «καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης» – αντίθετα, το εν λόγω άρθρο κάνει αναφορά σε συγκεκριμένους στρατιωτικούς περιορισμούς και μόνο σε σχέση με τέσσερα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, δηλαδή τη Μυτιλήνη, τη Χίο, τη Σάμο και την Ικαρία.

Επιπλέον, το γεγονός ότι τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου θεωρούνται ψευδώς στην ανωτέρω επιστολή ως «κείμενα στην προέκταση» της ηπειρωτικής χώρας της Μικράς Ασίας και ως συνδεόμενα με την «άμυνα και ασφάλεια» της τελευταίας, είναι ενδεικτικό της πρόθεσης της Τουρκίας να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ελλάδας επί των εν λόγω νησιών.

3. Οσον αφορά ειδικότερα τα ελληνικά νησιά της Λήμνου και της Σαμοθράκης, πρέπει να τονιστεί ότι τα νησιά αυτά είχαν υπαχθεί σε καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης, μαζί µε τα τουρκικά νησιά της Ιμβρου και της Τενέδου, δηλαδή στο καθεστώς των Στενών, βάσει των άρθρων 4 και 6 της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923 περί του καθεστώτος των Στενών. Αυτό το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης καταργήθηκε πλήρως, δεδομένου ότι η προαναφερθείσα Συνθήκη αντικαταστάθηκε στο σύνολό της από τη Συνθήκη του 1936 του Μοντρέ, η οποία ρυθμίζει το ίδιο θέμα. Συγκεκριμένα, το προοίμιο της εν λόγω Συνθήκης ορίζει ρητά ότι τα συμβαλλόμενα μέρη «ont résolu de substituer la présente Convention à la Convention signée à Lausanne le 24 juiilet 1923». Η Συνθήκη του Μοντρέ δεν προβλέπει την αποστρατιωτικοποίηση ή οποιονδήποτε άλλο στρατιωτικό περιορισμό στα νησιά αυτά.

Η Τουρκία έχει αναγνωρίσει επίσημα το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας να στρατιωτικοποιήσει τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, inter alia, με επίσημη επιστολή (αρ.7894/65), με ημερομηνία 6 Μαΐου 1936, την οποία απηύθυνε ο τότε Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα στον Ελληνα πρωθυπουργό, καθώς και με σχετική δήλωση που έκανε ενώπιον της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης στις 31 Ιουλίου 1936 ο τότε Τούρκος υπουργός Εξωτερικών R. Aras, με αφορμή την επικύρωση της Σύμβασης του Μοντρέ. Συνεπώς, δεν υφίσταται υποχρέωση αποστρατιωτικοποίησης της Λήμνου και της Σαμοθράκης και, ως εκ τούτου, τα όποια επιχειρήματα περί του αντιθέτου είναι ψευδή και παραπλανητικά.

4. Οσον αφορά τα Δωδεκάνησα, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947 με την Ιταλία παραχώρησε πλήρη και άνευ όρων κυριαρχία στην Ελλάδα επί αυτών και των παρακείμενων νησίδων. Θα πρέπει επιπλέον να σημειωθεί ότι οι διατάξεις της εν λόγω Συνθήκης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την αποστρατιωτικοποίηση, αποτελούν res inter alios acta και δεν μπορούν να επικαλεστούν από την Τουρκία, η οποία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της εν λόγω Συνθήκης. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το άρθρο 89 της ανωτέρω Συνθήκης, σύμφωνα με το οποίο οι διατάξεις της δεν παρέχουν δικαιώματα και οφέλη σε κράτη που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη της.

5. Με βάση τα ανωτέρω, η Ελλάδα απορρίπτει όλους τους τουρκικούς ισχυρισμούς που περιέχονται στην προαναφερθείσα επιστολή σχετικά με την υποτιθέμενη «ουσιώδη παραβίαση των υποχρεώσεών της για αποστρατιωτικοποίηση», καθώς και τους ισχυρισμούς ότι η κυριαρχία της Ελλάδας επί των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου εξαρτάται από την αποστρατιωτικοποίησή τους, ως εντελώς αβάσιμους, αυθαίρετους και κακόπιστους. Στο σημείο αυτό, η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να αδράξει την ευκαιρία να αναφερθεί στα πολυάριθμα περιστατικά παραβίασης του ελληνικού εναέριου χώρου πάνω, μεταξύ άλλων, από ελληνικά νησιά, από μη εξουσιοδοτημένα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη – οι πράξεις αυτές, ούτως ή άλλως παράνομες καθαυτές, παραβιάζουν, inter alia, τη σχετική απαγόρευση του σημείου (2) του άρθρου 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης.

Η Τουρκία, συνδέοντας αβάσιμα –με νομικούς όρους– τους ισχυρισμούς περί δήθεν υποχρέωσης αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών, με το δικαίωμα των νησιών αυτών σε θαλάσσιες ζώνες, επιβεβαιώνει ότι επιχειρεί να αρνηθεί την υφαλοκρηπίδα και την αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) των ελληνικών νησιών, σε αντίθεση με το άρθρο 121 παράγραφος 2 της UNCLOS, το οποίο αντικατοπτρίζει το διεθνές εθιμικό δίκαιο και το οποίο προβλέπει ρητά το δικαίωμα των νησιών σε όλες τις θαλάσσιες ζώνες. Οι προθέσεις αυτές έγιναν ακόμη πιο διαφανείς όταν η Τουρκία συνήψε με την κυβέρνηση εθνικής συμφωνίας της Λιβύης, στις 27 Νοεμβρίου 2019, το άκυρο και ανυπόστατο «μνημόνιο συνεννόησης» για την «Οριοθέτηση των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο» [βλ. επιστολή του μόνιμου αντιπροσώπου της Ελλάδας, με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 2019, η οποία επισυνάπτεται στην επιστολή της 14ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/706)].

Επιπλέον, η Τουρκία ισχυρίζεται ότι οι υποτιθέμενες υποχρεώσεις για αποστρατιωτικοποίηση «…καθορίστηκαν προς το συμφέρον της διατήρησης της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας», απηχώντας προφανώς το άρθρο 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης. Ωστόσο, η Τουρκία διατηρεί μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη με επιθετική στάση κατά μήκος των ακτών της απέναντι από τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, πραγματοποιώντας ταυτόχρονα στρατιωτικές αποβατικές ασκήσεις στην περιοχή. Επιπλέον, η Τουρκία είναι η χώρα που εισέβαλε στην Κυπριακή Δημοκρατία το 1974 και έκτοτε κατέχει το βόρειο τμήμα του νησιού, όπου δημιούργησε μια αποσχιστική οντότητα με υποτιθέμενη κρατική υπόσταση, που αναγνωρίζεται μόνο από την Αγκυρα, ενώ εξακολουθεί να διατηρεί 37.000 στρατιώτες εκεί. Την ίδια στιγμή, αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε μια σειρά από νησιά και παραβιάζει, σχεδόν σε καθημερινή βάση, τα ελληνικά χωρικά ύδατα και τον ελληνικό εναέριο χώρο – επιχειρεί να σφετεριστεί κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικών νησιών στις θαλάσσιες ζώνες τους μέσω της σύναψης παράνομων συμφωνιών, όπως η προαναφερθείσα, ή της διενέργειας παράνομων σεισμικών ερευνών στην υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας. Τέλος, η Τουρκία είναι η χώρα που εξακολουθεί να έχει ρητή και επίσημα διακηρυγμένη απειλή πολέμου (casus belli) σε ισχύ από το 1995 εναντίον της Ελλάδας, σε περίπτωση που η χώρα μου επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν του σημερινού ορίου των 6 ναυτικών μιλίων, ασκώντας το νόμιμο δικαίωμά της σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο για επέκταση μέχρι το όριο των 12 ναυτικών μιλίων. Μια τέτοια στάση, εκτός του ότι δεν ευνοεί την ειρήνη, όπως αναφέρεται στο άρθρο 13, προβάλλει ξεκάθαρα τη μακροχρόνια επιθετική στάση της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας.

Επίσης, και για να ολοκληρωθεί το περιφερειακό προφίλ της χώρας, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Τουρκία έχει εισβάλει και κατέχει παράνομα, εκτός από ένα τμήμα της Κύπρου, και τμήματα του Ιράκ και της Συρίας, ισχυριζόμενη ότι το έκανε με γνώμονα την ασφάλειά της. Επιπλέον, εξακολουθεί να αρνείται να αποσύρει τις στρατιωτικές της δυνάμεις και τους μισθοφόρους της από τη Λιβύη, αψηφώντας τις σχετικές επίμονες εκκλήσεις ολόκληρης της διεθνούς κοινότητας, στο πλαίσιο των προσπαθειών αυτής για ειρηνική επίλυση της λιβυκής κρίσης.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα επαναλαμβάνει τη θέση της ότι είναι απολύτως δικαιολογημένο να λάβει όλα τα στοιχειώδη προληπτικά μέτρα για να διασφαλίσει ότι θα είναι σε θέση να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμά της στην αυτοάμυνα, βάσει του άρθρου 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ιδίως δεδομένης της προαναφερθείσας συμπεριφοράς της Τουρκίας από το 1974. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα απορρίπτει όλους τους τουρκικούς ισχυρισμούς που περιέχονται στην προαναφερθείσα επιστολή της ως νομικά και πραγματικά αβάσιμους, αυθαίρετους και κακόπιστους.

Θα σας ήμουν ευγνώμων εάν φροντίζατε η παρούσα επιστολή να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο πλαίσιο του σημείου 76 (α) της ημερήσιας διάταξης και του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Μαρία Θεοφίλη
Πρέσβης
Μόνιμος Αντιπρόσωπος

Α.Ε. κ. Antοnio Guterres
Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών
Ηνωμένα Εθνη, Νέα Υόρκη

πηγή: “Καθημερινή”

ΤΙ ΙΣΧΥΡΙΣΘΗΚΕ Η ΤΟΥΡΚΙΑ. Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΟΗΕ

Επιστολή με ημερομηνία 13 Ιουλίου 2021 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη που απευθύνεται στον Γενικό Γραμματέα

Μετά από οδηγίες της κυβέρνησής μου, θα ήθελα για άλλη μια φορά να σας επιστήσω την προσοχή στις συνεχιζόμενες κατάφωρες παραβιάσεις από την Ελλάδα των συνθηκών που συνήφθησαν με επισημότητα στην διακήρυξή τους τόσο στο Αιγαίο Πέλαγος όσο και στη Μεσόγειο Θάλασσα σχετικά με εκείνα τα νησιά στα οποία παραχωρήθηκε η κυριαρχία στην Ελλάδα συγκεκριμένα και με αυστηρή προϋπόθεση να διατηρούνται αποστρατιωτικοποιημένα.
Αρχικά, θα ήθελα να τονίσω ότι αυτά τα νησιά σε ποικίλους βαθμούς εγγύτητας με την ηπειρωτική χώρα της Ανατολίας και κείμενα στην προέκτασή της, είχαν πάντα μεγάλο αντίκτυπο στην άμυνα και την ασφάλεια της ηπειρωτικής χώρας. Αυτό το ζήτημα έχει γίνει ζωτικής σημασίας, ιδιαίτερα αφού, για πρώτη φορά στην ιστορία, η κυριαρχία στα νησιά παραχωρήθηκε σε διαφορετικά κράτη – Ελλάδα και Ιταλία – το 1923.
Μια πρόχειρη ματιά στο χάρτη αρκεί για να απεικονίσει τη σημασία που έχουν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, σε απόσταση λίγων μιλίων από την ακτή, για την ασφάλεια της ηπειρωτικής χώρας της Ανατολίας. Για να αναφέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα, το νησί της Σάμου απέχει 3 μίλια, η Λέσβος 10 μίλια, η Χίος 9 μίλια, η Κως 3 μίλια, η Σύμη 5 μίλια και το Μέις , (σσ. Καστελλόριζο) (βρίσκεται στη Μεσόγειο) μόλις 1 μίλι μακριά από τις ακτές της Ανατολίας.
Για λόγους άμυνας και ασφάλειας της Τουρκίας που αποτελούν προϋπόθεση ύψιστης σημασίας, επιβλήθηκαν σαφείς και ρητές υποχρεώσεις στα κράτη στα οποία η κυριαρχία υπεβλήθη να τηρούν αυτούς τους λόγους, κυρίως μέσω της υποχρέωσης να απέχουν από την ανατροπή του καθεστώτος αποστρατικοποίησης που έχει θεσπιστεί για αυτά τα νησιά στο πλαίσιο των κυβερνητικών οργάνων, δηλαδή τη Συνθήκη της Λωζάνης της 24ης Ιουλίου 1923 και τη Συνθήκη που υπεγράφη στο Παρίσι στις 10 Φεβρουαρίου 1947. Επιπλέον, οι υποχρεώσεις αυτές καθορίστηκαν προς το συμφέρον της διατήρησης της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και ήταν στο επίκεντρο του αντικειμένου και του σκοπού των προαναφερθέντων συνθηκών.
Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1960, η Ελλάδα, ενεργώντας μονομερώς και σωρευτικά, και σε σαφή παράβαση των σχετικών διατάξεων αυτών των συνθηκών, παραβίασε ουσιαστικά τις υποχρεώσεις της αποστρατικοποίησης μέσω συγκεντρώσεως στρατευμάτων, ίδρυσε μόνιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις και διεξήγαγε πολλές στρατιωτικές δραστηριότητες στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Μέχρι το 1975, η Ελλάδα αρνιόταν σταθερά τα σχετικά γεγονότα και ισχυριζόταν ότι τηρούσε τις υποχρεώσεις αποστρατικοποίησης. Στη συνέχεια, η Ελλάδα
21-09774 (Ε) 160721
παραδέχτηκε ρητά ότι δεν τηρούσε τις υποχρεώσεις της, αλλά αιτιολόγησε με αποδεικτικά αβάσιμα επιχειρήματα.
Η Τουρκία διαμαρτύρεται επίμονα και με συνέπεια για όλες αυτές τις παραβιάσεις μέσω ρητών διπλωματικών σημειώσεων στην Ελλάδα και έχει επίσης φέρει το θέμα στην προσοχή της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας περισσότερες από μία περιπτώσεις στο παρελθόν.
Η τουρκική κυβέρνηση διαθέτει λεπτομερείς και τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με τη συνεχιζόμενη στρατιωτικοποίηση των νησιών κατά παράβαση των ειρηνευτικών συνθηκών της Λωζάνης και του Παρισιού.
Η συνεχιζόμενη εσκεμμένη και επίμονη ουσιαστική παραβίαση των διατάξεων αποστρατικοποίησης των συνθηκών ειρήνης της Λωζάνης και του Παρισιού, οι οποίες είναι απαραίτητες για την επίτευξη του αντικειμένου και του σκοπού τους, αποτελεί σοβαρή απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας. Εξίσου σημαντικό, και δεδομένης της κλιμακούμενης φύσης τους, τέτοιες παραβιάσεις έχουν ευρύτερες επιπτώσεις όσον αφορά την απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή.
Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να τονίσω το γεγονός ότι η Ελλάδα παραβιάζει τις βασικές διατάξεις των συνθηκών βάσει των οποίων απέκτησε κυριαρχία στα νησιά, κάτι που, από νομική άποψη, σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί, έναντι της Τουρκίας , να βασίζεται στον τίτλο τους βάσει των ίδιων συνθηκών για σκοπούς οριοθέτησης θαλάσσιων συνόρων. Αυτό συμβαίνει επειδή η Ελλάδα, αφού δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της βάσει των συνθηκών, δεν μπορεί ταυτόχρονα να αναγνωριστεί ότι διατηρεί τα δικαιώματα που ισχυρίζεται ότι απορρέουν από αυτές.
Ως εκ τούτου, η Τουρκία, και πάλι, στο πνεύμα σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας, καλεί την Ελλάδα να τηρήσει τις διατάξεις αποστρατικοποίησης των προαναφερθέντων συνθηκών και να επαναφέρει το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς των Νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, όπως ήταν πριν από την εμφάνιση των παραβιάσεων.
Θα ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή μπορούσε να κυκλοφορήσει ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο σημείο 76 (α) της ημερήσιας διάταξης, και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
(Υπογραφή) Feridun H. Sinirlioglu Μόνιμος Αντιπρόσωπος

*Η μετάφραση της τουρκικής επιστολής έγινε απο τις “Ανιχνεύσεις”.

^ General Assembly ψ Security Council
Distr.: General 14 July 2021
Original: English

 

General Assembly Seventy-fifth session

Agenda item 76 (a)

Oceans and the law of the sea: oceans and the law of the sea

Letter dated 13 July 2021 from the Permanent Representative of Turkey to the United Nations addressed to the Secretary-General

Upon instructions from my Government, I should like to once more bring to your attention the continuing flagrant violations by Greece of her solemn treaty obligations in both the Aegean Sea and the Mediterranean Sea concerning those islands over which sovereignty was ceded to Greece on the specific and strict condition that they be kept demilitarized.

At the outset, I wish to emphasize that those islands in varying degrees of close proximity to the Anatolian mainland and lying on its prolongation have always had a great impact on the defence and security of the mainland. This question has become one of vital importance, particularly since, for the first time in history, sovereignty over the islands was ceded to different States – Greece and Italy – in 1923.

A cursory glance at the map will suffice to illustrate the significance that the Eastern Aegean Islands, lying within a few miles of the coast, have for the security of the Anatolian mainland. To mention but a few examples, the island of Samos is 3 miles, Lesbos 10 miles, Chios 9 miles, Kos 3 miles, Symi 5 miles and Meis (located in the Mediterranean) only 1 mile away from the Anatolian coast.

The defence and security considerations of Turkey being a condition of paramount importance, clear and express obligations were imposed on the States to which sovereignty was conveyed to respect these considerations, primarily through the obligation to refrain from upsetting the regime of demilitarization established for those islands under the governing instruments, namely the Treaty of Lausanne of 24 July 1923 and the Treaty signed at Paris on 10 February 1947. Additionally, those obligations were set forth in the interest of the maintenance of international peace and security and were at the heart of the object and purpose of the aforementioned treaties.

Starting in the 1960s, Greece, acting unilaterally and cumulatively, and in clear contravention of the relevant provisions of these treaties, has been in material breach of its demilitarization obligations through troop concentrations, establishing permanent military installations and conducting several military activities in the Eastern Aegean Islands. Until 1975, Greece consistently denied the relevant facts and claimed that it was honouring demilitarization obligations. Subsequently, Greece

21-09774 (E)    160721

expressly admitted that it was not honouring its obligations, but sought justification by demonstrably baseless arguments.

Turkey has been protesting persistently and consistently against all these violations through diplomatic notes verbales to Greece and has also brought the matter to the attention of the General Assembly and the Security Council on more than one occasion in the past.

The Turkish Government is in possession of detailed and well-documented information regarding the ongoing militarization of the islands in contravention of the Lausanne and Paris peace treaties.

Greece’s continuing deliberate and persistent material breach of the demilitarization provisions of the Lausanne and Paris peace treaties, which are essential to the accomplishment of their object and purpose, constitutes a serious threat to the security of Turkey. Equally importantly, and given their escalatory nature, such breaches carry wider implications in terms of a threat to peace and security in the region.

In this context, I wish to emphasize the fact that Greece is in breach of basic provisions of the treaties under which it acquired sovereignty over the islands, which, from a legal point of view, means that Greece cannot, vis-a-vis Turkey, rely on its title under the same treaties for the purposes of a maritime boundary delimitation. This is because Greece, having failed to fulfil its obligations under the treaties, cannot at the same time be recognized as retaining the rights that it claims to derive from them.

Turkey therefore, yet again, in the spirit of good-neighbourly relations and cooperation, calls upon Greece to abide by the demilitarization provisions of the above-mentioned treaties and reinstate the demilitarized status of the Eastern Aegean Islands, as it was before the occurrence of breaches.

I would be grateful if the present letter could be circulated as a document of the General Assembly, under agenda item 76 (a), and of the Security Council.

(Signed) Feridun H. Sinirlioglu Permanent Representative

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2/2
21-09774

 

 

«Citius,Altius, Fortius»

0

 

του Στέλιου Παπαθεμελή*

Citius,Altius, Fortius (=Γρηγορότερα, Ψηλότερα, Δυνατότερα), ολοζώντανο σύνθημα που συμπυκνώνει τις αξίες του Ολυμπισμού. Προτάθηκε από τον Πιερ Ντε Κουμπερτέν. Αυτός το δανείσθηκε από τον Ανρί Ντινιάν, Γάλλο δομινικανό κληρικό, υπέρμαχο του αθλητισμού. Το σύνθημα ξεκίνησε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Φυσικά όμως δεν περιορίζεται η ισχύς του στους Ολυμπιακούς, αλλά αφορά κάθε αγώνα ζωής.
Στην Ελλάδα έχουμε ιστορικούς λόγους να ζήσουμε αφού η ελευθερία είναι «από τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά». Έχει δίκαιο ο Μανώλης Κοττάκης («Δ» 29/7/2021), όταν εκτιμά ότι «εισάγεται σταδιακός στην Ελλάδα το υβρίδιο μιας δικτατορίας της μοναδικής σκέψης στο όνομα ενός νοθευμένου φιλελευθερισμού».
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «μείωσε τις ροές» των λαθρομεταναστών. Η απορία είναι πώς, αφού μειώνονται οι ροές, το κέντρο της Αθήνας έχει μετατραπεί σε αφροασιατικό γκέτο;
Η επιστροφή στην Τουρκία όσων εισήλθαν στην Ελλάδα από την γείτονα και δεν δικαιούνται διεθνούς προστασίας προβλέπεται στην πρώτη κιόλας παράγραφο της Κοινής Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, βάσει της οποίας η Άγκυρα παίρνει δισεκατομμύρια ευρώ από τους Ευρωπαίους φορολογουμένους χωρίς όμως να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της, αφού εδώ και 17 μήνες αρνείται να τους δεχτεί. Κάποιες λίγες αρχικές επιστροφές σταμάτησαν ήδη από τις 15 Μαρτίου 2020, όταν η Τουρκία επικαλέσθηκε τις δυσκολίες που έφερε η πανδημία, όμως όλοι γνωρίζουν τον ρόλο που έπαιξε η απόκρουση των τουρκικών προσπαθειών να εκβιάσουν την ΕΕ μέσω των γεγονότων στον Έβρο. Την ίδια στιγμή πάντως που η Τουρκία αρνείται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της δεν έχει κανένα πρόβλημα να διαπραγματεύεται «νέα συμφωνία» με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να εξασφαλίσει περισσότερα χρήματα από αυτή!!!
Η Τουρκία με την ψήφο της Ελλάδος εισπράττει πακτωλούς χρημάτων για το κέντρο υποδοχής μεταναστών, τους οποίους όμως μεταβιβάζει «συστημένους» στην Ελλάδα.
Ζούμε την εξαφάνιση, την απόλυτη εξαφάνιση από τα ηλεκτρονικά συστημικά ΜΜΕ κάθε αντίθετης άποψης.
«Κυοφορούνται οργανωμένα ρεύματα μέσα στις σιωπές. Μη νομίζει κανείς πως, επειδή διασφαλίζονται η μονοφωνία της έκφρασης και το μονοπώλιο της ορθότητας, δεν γεννώνται νέες τάσεις. Υπάρχουν ήδη. Ο σταθμός ήταν ο αποκλεισμός της Ακροδεξιάς και η καταδίκη των μελών της σε φυλάκιση. Σήμερα, ακόμα και αυτοί που πανηγύριζαν έξω από το Εφετείο, πανεπιστημιακοί, όχι μόνον αναγνωρίζουν πως το φαινόμενο δεν νικήθηκε, αλλά προελαύνει ή “μοντέρνα” Ακροδεξιά. Ό,τι αποκλείεται, ηρωοποιείται» (Μ. Κοττάκης, «Δ» 29/7/2021).
Θα κλείσουμε με τις σκέψεις του μακαριστού γενναίου Έλληνα, του Σαράντου Καργάκου:
«Ο γνήσιος ελληνικός πατριωτισμός δεν έχει καμμιά σχέση με τον εκτρωματικό εθνικισμό και τον κωμικό σωβινισμό. Άλλωστε, ο όρος “οικουμενική” είναι αρχαιοελληνικός με αντίστοιχη τη λατινική universitas. Ας θυμηθούμε τις “Οικουμενικές Συνόδους”. Συνεπώς, αν θέλουμε να είμαστε περισσότερο συνεπείς προς τον εαυτό μας, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο οικουμενισμός και όχι τον ακαλαίσθητο και ακατανόητο όρο παγκοσμιοποίηση! Μια επάνοδος στην Ελλάδα δεν είναι μόνο καλό για την Ελλάδα, είναι καλό για όλη την ανθρωπότητα. Η φυγή ενός λαού από την εθνικότητα του είναι σαν τη φυγή του σώματος από το δέρμα του».
* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail: [email protected]

Ενεργειακή ασφάλεια: Ποιος ο λόγος για την προωθούμενη βίαιη απολιγνιτοποίηση; Ποιους σκοπούς εξυπηρετεί;

3

 

Δρ. Κων/νος Αποστόλου-Κατσαρός*

Το «δόλωμα» για την ανάγκη άμεσης απολιγνιτοποίησης έγκειται στην πρόφαση ότι η «υψηλού κόστους» ρυπογόνες λιγνιτικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος θα αντικατασταθούν σχετικά εύκολα από «φτηνές» και περιβαλλοντικά φιλικές/αειφόρες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ). Η αλήθεια είναι ότι ακούγεται αρκετά ελκυστικό αλλά είναι όντως έτσι;

Εδώ και χρόνια έχει καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι οι ΑΠΕ μπορούν να παράγξουν τις ίδιες ποσότητες ενέργειας σε υποπολλαπλάσιο κόστος, αλλά η πραγματικότητα λέει ότι η υπάρχουσα τεχνολογία παραγωγής και αποθήκευσης, πόρρω απέχει από την επίτευξη ενός τέτοιου στόχου. Μελέτες έχουν δείξει (Ξενοφών Μιχαηλίδης, 03/05/2021 energypress.gr) ότι μια αύξηση της τάξεως του 25% της ετήσιας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, οδηγεί σε αντίστοιχη αύξηση της τιμής της κιλοβατώρας που κυμαίνεται από 280% έως 420%. Επίσης δεν υπάρχει επί της παρούσης η δυνατότητα χρήσης ανανεώσιμων πηγών σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 25% – 30% της ετήσιας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας των ανυπέρβλητων δυσκολιών στην αποθήκευσή της. Η παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες επηρεάζεται από αστάθμητους κλιματικούς παράγοντες (ηλιοφάνεια/ένταση ανέμων κλπ) ενώ η ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια διαφέρει. Επομένως το υπόλοιπο 70%-75% της ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει αναγκαστικά να παράγεται με συμβατικές μεθόδους που ελέγχουν κατά το δοκούν την παραγωγή ενέργειας αναλόγως με την ζήτηση.

Συνεπώς, χωρίς την εργαλειοποίηση του φυσικού αερίου είναι σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπιστούν οι τεχνολογικές αβεβαιότητες που σχετίζονται με την εκμετάλλευση των ΑΠΕ. Η τεχνολογική ανωριμότητα (κυρίως στο ζήτημα της αποθήκευσης ενέργειας) καθιστά αναγκαία την ήπια και ομαλή απολιγνιτοποίηση με το φυσικό αέριο να αποτελεί επί του παρόντος την ιδανική γέφυρα για την επίτευξη αυτού του στόχου μεσοπρόθεσμα, παρόλο που δεν είναι τελείως πράσινο αφού εκπέμπει περίπου το 65% των εκπομπών του CO2 που εκπέμπει ο λιγνίτης. Βέβαια, για μια χώρα που δεν διαθέτει το δικό της, εγείρονται σοβαρά ζητήματα ενεργειακής ασφάλειας/εξάρτησης με ότι αυτό συνεπάγεται. Από τα σημεία εισαγωγής του φυσικού αερίου στη χώρα και μονό, γίνεται αντιληπτός αυτός ο κίνδυνος. Η εισαγωγή λοιπόν στην Ελλάδα γίνεται από τέσσερα σημεία και για το έτος 2020 μοιράστηκε ως εξής:

-53,82% εισήχθη μέσω των δύο κύριων σημείων εισόδου από τη Βουλγαρία (31,9 εκατ. MWh) και από την Τουρκία (6,1 εκατ. MWh),

-46,18% εισήχθη μέσω του τερματικού σταθμού LNG της Ρεβυθούσας (32,6 εκατ. MWh). 48% του LNG εισήχθη από τις ΗΠΑ, 22% από το Κατάρ, 9% από την Νιγηρία και την Αλγερία, 3% από την Νορβηγία, Αίγυπτο, Γαλλία και Ολλανδία.

-Στο τέλος Δεκεμβρίου του 2020 τέθηκε σε λειτουργία και το τέταρτο σημείο εισόδου στη Νέα Μεσημβρία (Διαδριατικό αγωγό, TAP) από το οποίο εισήχθησαν 650 MWh.

Καίτοι λοιπόν το φυσικό αέριο είναι αναγκαίο για την ομαλή απολιγνιτοποίηση και το έτος 2020 σημειώθηκε ρεκόρ εισαγωγών με πρόβλεψη αυξητική, παρά ταύτα με δήλωσή του ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας (συνέντευξη 21/04/2021, Arab News) ξεκαθάρισε ότι δεν προτιθέμεθα να διερευνήσουμε την ύπαρξή του, πολλώ δε μάλλον να το εξορύξουμε. «Η Ελλάδα» είπε, «πιστεύει στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και δεν πρόκειται να αρχίσει να σκάβει τον βυθό της Μεσογείου για να βρει αέριο και πετρέλαιο για έναν πολύ απλό λόγο. Χρειαζόμαστε 10 με 20 χρόνια για να το βρούμε και να το εκμεταλλευτούμε και, από οικονομική άποψη, θα ήταν πολύ πιο ακριβό, για παράδειγμα, από αυτό της Σαουδικής Αραβίας». Μάλιστα πρόσθεσε ότι: «το Αιγαίο είναι ένας παράδεισος στη Γη. Δεν σκοπεύουμε να το μετατρέψουμε σε Κόλπο του Μεξικού. Η Ελλάδα δεν σχεδιάζει στο άμεσο μέλλον να γίνει χώρα παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου».

Συνοψίζοντας, όπως πολύ εύστοχα περιγράφει ο Χημικός Μηχανικός και στέλεχος της ΔΕΗ Ξενοφώντας Μιχαηλίδης, «η μυθολογία της αντικατάστασης των «ακριβών» λιγνιτικών μονάδων με τις «φτηνές» των ΑΠΕ ισοδυναμεί με την ανακατασκευή ενός αεροσκάφους την ώρα που πετάει και είναι γεμάτο επιβάτες.» Δεδομένου ότι ήδη για τη διετία 2021-2022, υπάρχει προγραμματισμός να περάσουν σε καθεστώς «στρατηγικής εφεδρείας» μερικές από τις υφιστάμενες λιγνιτικές μονάδες (οι οποίες στο σύνολό τους παράγουν 3,4GW), με ορίζοντα για την ολική απεξάρτηση μέχρι το 2028 (τη στιγμή που η Γερμανία φερειπείν τη μεταθέτει για το 2038 με εκτιμώμενο κόστος 1,2 δισ. ευρώ για κάθε 1 γιγαβάτ), ως εκ τούτου δικαίως μπορεί κανείς να υποστηρίξει την άποψη που υποστηρίζουν πολλοί, ότι δηλαδή η επιχειρούμενη μετάβαση της Ελλάδας στις ΑΠΕ είναι βίαιη, επικίνδυνη για την ενεργειακή ασφάλεια εν γένει, και σίγουρα κοστοβόρα για το ευρύ κοινό αλλά και για την βιομηχανία της χώρας που θα επωμιστούν το κόστος ήδη από τον Σεπτέμβριου του 2021. Με άλλα λόγια η προωθούμενη πολιτική στερείται κοινής λογικής, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς που αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθούν και που ενδεχομένως να έχουν σχέση με την άρνηση της κυβέρνησης να προβεί στο αυτονόητο και να διερευνήσει -τουλάχιστον- την ύπαρξη του ορυκτού πλούτου της χώρας, όπως άλλωστε επιτράπηκε στην Τουρκία να κάνει εντός της ελληνικότατης υφαλοκρηπίδας επί 4,5 με το Oruc Reis…

πηγή

*Ειδικός τεχνικός σύμβουλος. Διετέλεσε λέκτορας και επιστημονικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο του Μπράιτον της Βρετανίας, από το οποίο κατέχει διδακτορικό και μεταπτυχιακό τίτλο.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

3
Όσο η χώρα διέρχεται αυτήν την τραγική κατάσταση με τις φωτιές θα αποφύγω τους σχολιασμούς.
Επειδή, απο ό,τι διακρίνω απο τις δηλώσεις που γίνονται, την επόμενη ημέρα απο την κατάσβεση των πυρκαγιών θα αρχίσουν εξαγγελίες στο πνεύμα των ίδιων πολιτικών που ακολουθήθηκαν μέχρι σήμερα, καταθέτω την αφετηρία του προβληματισμού που θα αναπτύξω: δώστε κίνητρα στον κόσμο και στις επιχειρήσεις να φύγουν απο το λεκανοπέδιο για περιφερειακές πόλεις, κωμοπολεις και χωριά.
Η σύγχρονη τεχνολογία ευνοεί την αποκέντρωση. Και η μεταβολή του κλίματος και των καιρικών συνθηκών την επιβάλλει.
Διαφορετικά η Ελλάδα καταστρέφεται.

UPD: «Κόλαση του Δάντη» στη Βόρεια Εύβοια- 359 άτομα απεγκλώβισε το Λιμενικό από την παραλία (video)

0
του Μιχάλη Ψύλλου

«Η κόλαση του Δάντη στο Αχλάδι», λέει στο newscenter.gr ο πλωτάρχης Δανίκας. Την ίδια ώρα, με επείγον μήνυμά του ο δήμαρχος της περιοχής, Γιώργος Τσαπουρνιώτης, τονίζει: «Δυστυχώς οι προσπάθειες κατάσβεσης για τον περιορισμό των μεγάλων μετώπων σε Αμέλαντες και Σκεπαστή δεν απέδωσαν, με αποτέλεσμα η φωτιά να παραμένει ανεξέλεγκτη.

Με ταχύπλοα το Λιμενικό αγωνίζεται να απεγκλωβίζει από τις πρώτες πρωινές ώρες εκατοντάδες κατοίκους στο Αχλάδι, δίπλα από την Αγία Άννα, καθώς οι φλόγες έχουν ζώσει το μικρό χωριό στα παράλια της Βόρειας Εύβοιας στο Αιγαίο.

«Κόλαση του Δάντη» λέει στο newscenter.gr ο επικεφαλής του Λιμενικού Σώματος στη Βόρεια Εύβοια, πλωτάρχης, Σωτήρης Δανίκας, που ηγείται της δραματικής επιχείρησης. Οι άνδρες του Λιμενικού έχουν επιστρατεύσει ό,τι σκάφη υπάρχουν και μεταφέρουν δέκα δέκα τους έντρομους κατοίκους. «Η κόλαση του Δάντη στο Αχλάδι», λέει στο newscenter.gr ο πλωτάρχης Δανίκας. Την ίδια ώρα, με επείγον μήνυμά του ο δήμαρχος της περιοχής, Γιώργος Τσαπουρνιώτης, τονίζει: «Δυστυχώς οι προσπάθειες κατάσβεσης για τον περιορισμό των μεγάλων μετώπων σε Αμέλαντες και Σκεπαστή δεν απέδωσαν, με αποτέλεσμα η φωτιά να παραμένει ανεξέλεγκτη. Εκκενώστε τώρα όλο το ανατολικό μέτωπο του δήμου μας και συγκεκριμένα της δημοτικής ενότητας Νηλέως, διότι η φωτιά έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις».

Σε 359 ανήλθαν τα άτομα που από Ψαροπούλι Βασιλικών στο Πεκίνο με δύο τουριστικά πλοία. Αργοναύτης Ν. Αιδ. 53 και Καπετάν Κώστας ΝΒ.779. Τα 85 από τα 359 άτομα μεταφέρθηκαν από την παραλία Φραγγάκι Αχλαδιού στο Ψαροπούλι και στη συνέχεια στο Πευκί. Εντολή εκκένωσης σε όλα τα χωριά του δήμου Ιστιαίας καθώς η φωτιά μαίνεται ανεξέλεγκτη ενώ στην ίδια την Ιστιαία οι καμπάνες χτυπούν ώστε οι κάτοικοι να είναι υπ’ ατμόν αν χρειαστεί να αποχωρήσουν.

Όπως εξηγεί στο newscenter.gr ο πλωτάρχης, Σ. Δανικάς, η φωτιά έχει φτάσει πολύ κοντά στα Βασιλικά. Οι κάτοικοι της περιοχής καταγγέλλουν στο newscenter.gr ότι έκαναν ρίψεις νερού κάποια εναέρια μέσα το πρωί αλλά μετά εξαφανίστηκαν. « Μας αφήνουν να καούμε. Τα αεροπλάνα ήρθαν κι έφυγαν, είπε κάτοικος της περιοχής στο newscenter.gr». Με τη φωτιά να μαίνεται ανεξέλεγκτη, οι περισσότεροι τουρίστες εγκαταλείπουν μαζικά την περιοχή ενώ ήδη, όπως είπε ο κ. Δανίκας στο newscenter.gr,  δόθηκε εντολή και πραγματοποιήθηκαν μέσα στη νυχτα δύο έκτακτα δρομολόγια ferry-boat ένα από Αιδηψό- Αρκίτσα κι ένα από Αγιόκαμπο για Γλύκα.

Στην επιχείρηση συνέβαλαν και ιδιοκτήτες σκαφών διαθέτοντας τα δικά τους πλωτά μέσα ώστε να διασώσουν όσο περισσότερο κόσμο μπορούν. Όπως λέει στο newscenter.gr ιδιοκτήτης σκάφους, μετέφερε  27 άτομα που είχαν εγκλωβιστεί.

Βίντεο από την τιτάνια μάχη του Λιμενικού στη Βόρεια Εύβοια

Επιπλέον σύμφωνα με πληροφορίες εντολή εκκένωσης θα δοθεί και για τα Βασιλικά Ευβοίας.

Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνεται ξεκάθαρα η εφιαλτική νύχτα που περνά η Βόρεια Εύβοια με τον ουρανό να έχει κοκκινίσει και τους ανθρώπους του Λιμενικού Σώματος να δίνουν μάχη για να μεταφέρουν σώους και αβλαβείς όσους είχαν εγκλωβιστεί. Η εικόνα με τις φλόγες και το σκάφος μέσα στη θάλασσα να τις προσπερνά θυμίζει σκηνή από ταινία ωστόσο δεν είναι, είναι ένα ακόμη εφιαλτικό βράδυ για την Βόρεια Εύβοια που εδώ και τρεις ημέρες έχει παραδοθεί στις φλόγες.

newscenter.gr

Περί εξωτερικής νομιμοποίησης

0
του Κωνσταντίνου Λαμπρόπουλου
Περί Εξωτερικής Νομιμοποίησης για να κατανοήσουν ορισμένοι την ολιστική διάσταση που αφορά τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για το λεγόμενο μαζικό προληπτικό χτύπημα (massive preemptive strike):
Το 1973 λίγο πριν την έναρξη του πολέμου του Γιομ Κιππούρ, οι αναφορές της ισραηλινής αντικατασκοπείας περί αιφνιδιαστικής μαζικής επίθεσης των Αράβων ώθησαν τον στρατηγό Νταβίντ Ελαζάρ και τον Μοσέ Νταγιάν να προτείνουν στην τότε πρωθυπουργό του Ισραήλ Γκόλντα Μέιρ ένα μαζικό προληπτικό χτύπημα για την εξάλειψη της επικείμενης απειλής.
Η Μέιρ απέρριψε κατηγορηματικά την εκδοχή αυτή.
Η αιτία?
Είχε λάβει γνώση πως αν το Ισραήλ χτυπούσε πρώτο θα απομονωνόταν πλήρως αφενός καθώς τα ευρωπαϊκά κράτη προεξαρχόντων του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας ήδη είχαν σταματήσει να ανεφοδιάζουν στρατιωτικά το Ισραήλ, αφετέρου και κυρίως οι Αμερικανοί θα απείχαν από κάθε βοήθεια με άμεση συνέπεια την πλήρη αδυναμία του Ισραήλ σε ανεφοδιασμό.
Ο ίδιος ο Κίσιντζερ είπε ρητώς στη Μέιρ οτι αν χτυπήσετε πρώτοι δεν θα πάρετε ούτε νύχι.
Η πολιτική ηγεσία του Ισραήλ εξαιτίας της έλλειψης εξωτερικής νομιμοποίησης και των συνεπειών που αυτή είχε, απέρριψε το προληπτικό πλήγμα παρά το γεγονός οτι θα υφίστατο την επικείμενη επίθεση των Αράβων.
Αυτά το ολίγα για όσους νομίζουν οτι το ζήτημα είναι αμιγώς επιχειρησιακό.

ΚΥΡ

0

Κουφόβραση στα ελληνοτουρκικά

0

Κάποιοι πριν από λίγους μόνον μήνες προεξοφλούσαν στην Αθήνα και στην Αγκυρα «ήρεμο καλοκαίρι» μετά τις συναντήσεις των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδος και Τουρκίας. Δεν πρέπει να το πίστευαν. Δεν είναι τόσο αφελείς. Η σύντομης διάρκειας ανακωχή εξυπηρέτησε απλώς την κεντρική πολιτική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όπως αυτή διαμορφώνεται από το Βερολίνο.

Σήμερα η Αθήνα αντιμετωπίζει αθρόες παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου από τα τουρκικά μαχητικά, ισχυρισμούς της Αγκυρας περί δολοφονίας Τούρκου πολίτη από ελληνικά πυρά, απαιτήσεις για αποστρατιωτικοποίηση νήσων του Αιγαίου, καθώς και αιτιάσεις για κλείσιμο μειονοτικών σχολείων σε περιοχές της Θράκης και της Μακεδονίας.

Οι παραβιάσεις τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο, στις 10 το βράδυ της Τρίτης, όταν οι πυρκαγιές εμαίνοντο στην Αττική και σε δεκάδες άλλες περιοχές της χώρας, ήταν μια επίδειξη της Αγκυρας ότι μπορεί να ενεργεί σε περισσότερα μέτωπα, ακόμη και όταν η Τουρκία δοκιμάζεται οικτρά την ίδια στιγμή από εκτεταμένες θανατηφόρες πυρκαγιές. Πρόκειται για αντιπαράθεση σε εξέλιξη, χαμηλότερης εντάσεως από ό,τι είχε προηγηθεί πριν από την επανέναρξη των συνομιλιών Ελλάδος και Τουρκίας, αλλά ταυτόχρονα δηλωτική πως υποβόσκει μια νέα κλιμάκωση της αντιπαραθέσεως μετά το τέλος της τουριστικής περιόδου.

Με την εκδήλωση καταστροφικών πυρκαγιών στις δύο χώρες, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας ανακοίνωσε ότι η Ελλάς είναι πρόθυμη να συνδράμει την Τουρκία. Η απόπειρα εισαγωγής της «διπλωματίας των πυρκαγιών» κατά το πρότυπο της «διπλωματίας των σεισμών» του Αυγούστου 1999 δεν τελεσφόρησε. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς. Διότι της «διπλωματίας των σεισμών» είχε προηγηθεί προεργασία προσεγγίσεως Ελλάδος και Τουρκίας από τους τότε αναπληρωτές υπουργούς Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου και Ονούρ Οϊμέν και ετέθη σε εφαρμογή όταν ο κ. Παπανδρέου ανέλαβε επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, από τον Φεβρουάριο του 1999.

Σήμερα η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική από ό,τι πριν από δύο και πλέον δεκαετίες. Η εκεχειρία του θέρους τελειώνει και σύντομα ενδέχεται να επανέλθουμε σε ακραίες καταστάσεις. Και ναι μεν ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και οξύτατες επιθέσεις από την αντιπολίτευση. Αλλά ο κ. Ερντογάν γνωρίζει πως τίποτε δεν συσπειρώνει τον τουρκικό λαό όσο η ένταση με την Ελλάδα και το Κυπριακό.
“Καθημερινή”