Αρχική Blog Σελίδα 226

«ΕΛΑΣ – Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» το όνομα του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα

Από
pcuser
-
1
Εκδήλωση για τη παρουσίαση του ονόματος και της ιδρυτικής διακήρυξης του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στην Πλατεία Θησείου. Τρίτη 26 Μαΐου 2026 (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI)

 

Το κόμμα του «ΕΛΑΣ –  Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» παρουσίασε από το Θησείο ο Αλέξης Τσίπρας.

Μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας του προβλήθηκε promo βίντεο για το νέο πολιτικό εγχείρημα, ενώ σε μια συμβολική στιγμή της εκδήλωσης, ένα μικρό κορίτσι παρέδωσε στον πρώην πρωθυπουργό χαρτί με το όνομα του κόμματος, επισφραγίζοντας την επίσημη παρουσίασή του.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο Αλέξης Τσίπρας περιέγραψε το νέο εγχείρημα ως «κάτι παραπάνω από ένα κόμμα», κάνοντας λόγο για μια νέα πολιτική δύναμη που φιλοδοξεί να εκφράσει ευρύτερες κοινωνικές και προοδευτικές δυνάμεις.

Ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε επτά βασικές δεσμεύσεις που θα αποτελέσουν τον πυρήνα της ιδρυτικής διακήρυξης, με έμφαση στη ζωή με αξιοπρέπεια, την ισχυρή δημοκρατία χωρίς ασυλίες, τη δίκαιη ανάπτυξη, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, την ανθεκτικότητα απέναντι στις σύγχρονες κρίσεις, την ψηφιακή κυριαρχία και μια νέα εξωτερική πολιτική.

Παράλληλα, άσκησε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για την οικονομία, την ακρίβεια και τις κοινωνικές ανισότητες, ενώ εξαπέλυσε πυρά και κατά της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, κάνοντας λόγο για κόμματα που έχουν μετατραπεί σε «σύστημα μέσα στο σύστημα».

Η εκδήλωση σηματοδότησε και επίσημα την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην πρώτη γραμμή του πολιτικού σκηνικού, με στόχο να «επιστρέψει η πολιτική στους ανθρώπους».

Δείτε ολόκληρη την παρουσίαση:

Παρακολουθήστε λεπτό προς λεπτό όσα έγιναν μέσα από το live blog του iEidiseis.gr:

LIVE

22:00:05

«Αλέξη μαζί σου»: Η έξοδος του Αλέξη Τσίπρα με την Μπέττυ Μπαζιάνα

 

21:43:22

Το λογότυπο

21:40:50

Ολοκληρώθηκε η εκδήλωση

21:38:25

ΕΛΑΣ το όνομα του κόμματος

Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη «ΕΛΑΣ» – Το όνομα του νέου κόμματος.

21:37:25

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα τελείωσε, παρουσιάζεται βίντεο promo του νέου κόμματος

Ένα κοριτσάκι με ένα χαρτί μεταφέρει το όνομα του κόμματος στον Αλέξη Τσίπρα.

21:34:30

«Θα είμαστε κάτι παραπάνω από ένα κόμμα»

Στο πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα του νέου εγχειρήματος αναφέρθηκε ο Αλέξης Τσίπρας, υπογραμμίζοντας ότι η νέα πολιτική δύναμη φιλοδοξεί να ξεπεράσει τα στενά όρια ενός παραδοσιακού κομματικού σχηματισμού. «Θα είμαστε κάτι παραπάνω από ένα κόμμα», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως το νέο εγχείρημα πατά πάνω σε μακρά πολιτική διαδρομή, αγώνες και συλλογικές εμπειρίες. Όπως είπε, «ερχόμαστε από μεγάλους αγώνες και συλλογικές εμπειρίες και προχωράμε μπροστά με το βλέμμα στο μέλλον», ενώ σημείωσε πως το εγχείρημα κουβαλά «την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος». Παράλληλα, αναφέρθηκε στις ιστορικές αναφορές που εμπνέουν τη νέα προσπάθεια, λέγοντας ότι αυτή αντλεί δύναμη από «τις θυσίες και τις νίκες όσων αγωνίστηκαν για ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία».

21:30:25

Περιστατικό αδιαθεσίας στο κοινό

Μικρή αναστάτωση σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα, όταν υπήρξε περιστατικό αδιαθεσίας ανάμεσα στους παρευρισκόμενους.

21:29:36

Η ιδρυτική διακήρυξη

ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI
21:29:02

Το αστείο με το κοινό

Με μια προσφώνηση με σαφή πολιτικό συμβολισμό συνέχισε την ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας, επιλέγοντας να απευθυνθεί στο κοινό όχι μόνο με τον καθιερωμένο όρο «φίλες και φίλοι», αλλά και με πιο κομματική αναφορά.

«Συντρόφισσες και σύντροφοι, όχι μόνο φίλες και φίλοι», ανέφερε χαρακτηριστικά.

21:22:39

7 βασικές δεσμεύσεις στην διακήρυξη

  1. Ζωή με Αξιοπρέπεια
  2. Ισχυρή Δημοκρατία χωρίς ασυλίες
  3. Ισχυρή οικονομία δίκαιης ανάπτυξης και αξιοπρέπειας
  4. Κοινωνικό κράτος δικαιωμάτων απέναντι στην κερδοσκοπία
  5. Ανθεκτική Ελλάδα σε έναν κόσμο διαρκών κρίσεων
  6. Ψηφιακή δημοκρατία και κυριαρχία
  7. Ισχυρή Ελλάδα που θωρακίζει τα δικαιώματά της και χτίζει γέφυρες ειρήνης
21:20:50

Ανάγκη για «ηθική επανάσταση»

Με αναφορές σε μια νέα πολιτική και ιδεολογική αφετηρία, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε την ιδρυτική διακήρυξη του νέου πολιτικού εγχειρήματος, χαρακτηρίζοντάς την ως τον οδικό χάρτη για την επόμενη ημέρα. «Η ιδρυτική διακήρυξη που κρατάω απόψε στα χέρια μου είναι η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα. Πυξίδα προς ένα νέο όραμα. Ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε λόγο για την ανάγκη μιας «Ηθικής Επανάστασης» στη χώρα, συνδέοντας το νέο εγχείρημα με την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην πολιτική και τους θεσμούς. Παράλληλα, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια ενός «νέου πατριωτισμού», τον οποίο συνέδεσε άμεσα με την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δημοκρατία και τη θεσμική ανανέωση. «Έναν πατριωτισμό που υπερασπίζεται τη δημοκρατία και την εμβάθυνσή της σε όλα τα πεδία της εξουσίας και της κοινωνίας», υπογράμμισε.

21:17:22

Κριτική σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Σφοδρή επίθεση τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και στο ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσε ο Αλέξης Τσίπρας, συνδέοντας την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα με τη διαχρονική παρουσία των δύο κομμάτων εξουσίας.

Όπως ανέφερε, η βαθιά κρίση εμπιστοσύνης που καταγράφεται στην κοινωνία «τροφοδοτείται και οξύνεται» από τα δύο παραδοσιακά κόμματα της Μεταπολίτευσης, τα οποία ανακυκλώνουν τα ίδια πρόσωπα στην εξουσία.

«Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ εμφανίζουν συχνά τα ίδια πρόσωπα σε υπουργικούς θώκους, τη μία με το ένα και την άλλη με το άλλο χρώμα», σημείωσε χαρακτηριστικά. Ο πρώην πρωθυπουργός ανέβασε περαιτέρω τους τόνους, υποστηρίζοντας ότι τα δύο κόμματα έχουν μετατραπεί σε «σύστημα μέσα στο σύστημα», ενώ αναφέρθηκε και στην οικονομική τους κατάσταση. «Τα χρέη και των δύο ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Δεν χρωστάνε απλώς στις τράπεζες. Είναι εξαρτημένα από αυτές», ανέφερε, ασκώντας σκληρή κριτική στο πολιτικό κατεστημένο.

21:15:50

«Τα καρτέλ είναι παντού».

Σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση για την οικονομική κατάσταση και το κόστος ζωής εξαπέλυσε ο Αλέξης Τσίπρας, περιγράφοντας μια χώρα που βρίσκεται σε διαρκή κοινωνική και οικονομική υποχώρηση. Όπως ανέφερε, η Ελλάδα καταγράφει αρνητικές επιδόσεις σε κρίσιμους κοινωνικούς και οικονομικούς δείκτες, τονίζοντας ότι η χώρα βρίσκεται «στις τελευταίες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση στον βασικό και μέσο μισθό, στην κοινωνική προστασία, στην αγοραστική δύναμη, στην ασφάλεια και στον κίνδυνο φτώχειας».

Την ίδια στιγμή, όπως είπε, βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης στην ακρίβεια, με ιδιαίτερη αναφορά στο κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, των καυσίμων και των βασικών αγαθών στο σούπερ μάρκετ. Ο πρώην πρωθυπουργός εξαπέλυσε παράλληλα επίθεση για τη λειτουργία της αγοράς, κάνοντας λόγο για εκτεταμένη κερδοσκοπία. «Τα καρτέλ είναι παντού».

21:14:30

«Αλέξη μπροστά να πέσει η Δεξιά». φωνάζει ο κόσμος

21:12:15

Πυρά στην Κυβέρνηση

Σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε από το βήμα της εκδήλωσής του ο Αλέξης Τσίπρας, ασκώντας δριμεία κριτική για την πορεία της χώρας και την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. «Μας κυβερνούν ακόμα αυτοί που μας χρεοκόπησαν», ανέφερε χαρακτηριστικά

21:12:15

Τα παραδείγματα πολιτών στο επίκεντρο της ομιλίας Τσίπρα

Με αναφορές σε συγκεκριμένες ιστορίες πολιτών από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να αναδείξει τις δυσκολίες της καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν πολλοί Έλληνες.

Όπως ανέφερε, το προηγούμενο διάστημα συνομίλησε με πολίτες «σε κάθε γωνιά της Ελλάδας», προσπαθώντας να αφουγκραστεί τις αγωνίες και τα αδιέξοδά τους. Αναφέρθηκε στον Γιάννη, 32χρονο ερευνητή με μεταπτυχιακές σπουδές, ο οποίος εξακολουθεί να ζει με τους γονείς του στο παιδικό του δωμάτιο, ενώ ετοιμάζεται να φύγει μόνιμα στο εξωτερικό. Μίλησε επίσης για τη Σοφία, εκπαιδευτικό στην επαρχία, που  αναγκάζεται να διαθέτει το μεγαλύτερο μέρος του μισθού της σε ενοίκιο και μετακινήσεις, αλλά και για τον κύριο Δημήτρη, συνταξιούχο που μετά από τέσσερις δεκαετίες εργασίας μετρά τη σύνταξή του πριν πάει στο σούπερ μάρκετ.

Στα παραδείγματα που επικαλέστηκε περιλαμβάνονται ακόμη η Κατερίνα, μια νέα γυναίκα με δύο πτυχία που αλλάζει συνεχώς δουλειές και συμβάσεις χωρίς να μπορεί να σχεδιάσει τη ζωή της, καθώς και η Ελένη, εργαζόμενη στον τουρισμό, που εργάζεται εξαντλητικά το καλοκαίρι χωρίς σταθερό ωράριο και χωρίς καμία βεβαιότητα για τον χειμώνα. Τέλος, αναφέρθηκε στον Στέργιο, κτηνοτρόφο, ο οποίος σκέφτεται να εγκαταλείψει το επάγγελμα, αμφιβάλλοντας αν μπορεί να κρατήσει ζωντανά τόσο το κοπάδι του όσο και τον τόπο του.

21:09:51

Επίκληση στον Μακρυγιάννη από τον Τσίπρα: Να βρεθούμε ξανά «εις το εμείς»

21:07:40

Αιχμές Τσίπρα για εργασιακή ανασφάλεια και ανεξέλεγκτη αγορά

Αιχμηρή κριτική στις σύγχρονες οικονομικές και εργασιακές συνθήκες άσκησε ο Αλέξης Τσίπρας, υποστηρίζοντας ότι κοινωνικές και εργασιακές κατακτήσεις δεκαετιών βρίσκονται σήμερα υπό αποδόμηση.

Όπως ανέφερε, «όσα κερδίσαμε μετά από δεκαετίες αγώνων αποδομούνται από τον έλεγχο της τεχνολογικής εξέλιξης από λίγους ισχυρούς και στο όνομα μιας δήθεν ελεύθερης οικονομίας της αγοράς».

Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε λόγο για μια αγορά «χωρίς κανόνες και ουσιαστικές εγγυήσεις για τους εργαζόμενους», περιγράφοντας ένα περιβάλλον με εξαντλητικά ωράρια, ελαστικές σχέσεις εργασίας και ανεπαρκείς κανόνες ασφάλειας.

«Μια πραγματικότητα που μετατρέπει τη ζωή των ανθρώπων σε ένα διαρκές τρέξιμο, χωρίς σταθερότητα, χωρίς χρόνο για ζωή, χωρίς πραγματική ασφάλεια, γεμάτο πίεση και αβεβαιότητα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

21:04:46

«Η Γη δεν μας έχει ανάγκη»

Στην ομιλία του, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε αναφορά στις μεγάλες διεθνείς κρίσεις της εποχής, εστιάζοντας στον πόλεμο στην Ουκρανία, στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και στην κλιματική κρίση.

Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ έκανε λόγο για «γενοκτονία των Παλαιστινίων», τοποθετούμενος για τις δραματικές εξελίξεις στη Γάζα.

Παράλληλα, στάθηκε στην κλιματική αλλαγή και τις ολοένα πιο ορατές συνέπειές της, εντάσσοντας τις παγκόσμιες προκλήσεις στο πολιτικό του αφήγημα για την ανάγκη νέας πορείας.

21:02:24

«Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη»

Με σαφές πολιτικό μήνυμα και αναφορές σε μια νέα αρχή συνέχισε την ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας, σηματοδοτώντας τις προθέσεις του για το επόμενο πολιτικό βήμα. «Αποχαιρετούμε την απογοήτευση, την αδράνεια και την αποχή», ανέφερε χαρακτηριστικά, δίνοντας τον τόνο της εκδήλωσης, για να προσθέσει με έμφαση: «Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη».

https://www.ieidiseis.gr/politiki/777383/live-tsipras-komma-onoma-thiseio/

African nations seek security ties with Turkey through ‘Somalia model’

Από
pcuser
-
0

By Ragip Soylu in Istanbul, Turkey

Ankara is assessing requests from African states looking to establish closer security and economic ties

African nations are increasingly pursuing the “Somali model” that Ankara and Mogadishu have developed over the years, seeking deeper ties with Turkey in hopes of receiving security and economic assistance, Turkish Defence Minister Yasar Guler told journalists over the weekend.

“In response to requests, we continue to provide training and technical support to the armed forces of African countries and contribute to their capacity building,” he said during the Efes military drills in western Turkey.

“In this context, several other countries are requesting the same model we implemented in Somalia. We are evaluating these requests.”

Turkey and Somalia have a multifaceted relationship that began in 2011, when Turkish President Recep Tayyip Erdogan, then prime minister, visited the country as it was suffering from a severe drought.

What started as a humanitarian mission has, over the years, evolved into a full-fledged security and economic alliance. Turkey has its largest overseas military base in Mogadishu and has established hospitals and companies there, while also operating the city’s port and airport.

New MEE newsletter: Jerusalem Disp

Thousands of Somali soldiers have been trained at the Turkish base, and many have also been sent to Turkey for further training.

Ankara has recently deployed three F-16 fighter jets, ATAK attack helicopters, armed drones, and other assets as Turkish energy drilling ships explore Somalia’s coast for hydrocarbon resources.

The model

An Ankara insider familiar with the issue told Middle East Eye that the proposal being put forward by these African countries is simple: Ankara would provide security and help establish stability, then support the development of economic infrastructure and share in the resulting profits with local communities.

“In Somalia, a range of governments were willing to receive Turkish military aid so they could strengthen their defence capabilities,” the insider said. “They want to provide services and resources to the Somali people, and without stability, that’s not possible.”

Israel-Turkey rivalry moves to the Horn of Africa

The insider said Ankara has taken significant risks in Somalia, where the country has been rocked by suicide bombings carried out by Al-Shabab, a radical armed group, for decades.

The Turkish intervention has made Mogadishu visibly more secure, with frequent bombings on the decline and new apartment buildings beginning to emerge across the city, according to people who recently visited the country and spoke to MEE.

Turkey is already spending substantial sums to guard the Somali coast and support offshore drilling activities.

Another area Turkey is focusing on is the construction of a spaceport in Mogadishu.

Yahya Bostan, a columnist for the Yeni Safak daily, wrote that he expects Israel and the United Arab Emirates to increasingly direct their “destabilising” efforts toward Africa as the Iranian crisis begins to subside.

“They will accelerate their efforts to divide countries and create satellite states,” he said. “This reality carries the risk of worsening and deepening the turmoil in countries where Turkey has invested institutionally and developed friendly relations over many years.”

Bostan expects Sudan could become the next country to follow the Somali model, receiving military training as well as support in building institutional military capacity, along with technology and experience transfers.

The Ankara insider said some Sahel countries, such as Niger and Burkina Faso, as well as Ethiopia, could also seek similar assistance.

https://www.middleeasteye.net/news/african-nations-seek-security-ties-turkey-through-somalia-model

Απο που προέκυψε, τι θέλει και τι εκφράζει η Καρυστιανού;

Από
anixneuseis
-
4

του Παντελή Σαββίδη

Στο κείμενο επιχειρείται μια σύγκριση της ελληνικής κοινωνίας του 1974 με τη σημερινή. Όχι, μόνο, ιστορική αλλά κοινωνιολογική και πολιτική. Δείχνει πώς μεταβλήθηκαν οι κοινωνικές τάξεις, πώς μετακινήθηκαν οι προσδοκίες, πώς άλλαξαν οι μορφές εκπροσώπησης και γιατί σήμερα εμφανίζεται χώρος για ένα νέο πολιτικό φαινόμενο, όπως αυτό της Μαρίας Καρυστιανού. Το οποίο δεν είναι φαινόμενο διαμαρτυρίας. Ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας ζητά πολιτική έκφραση που τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα και πρόσωπα που δοκιμάστηκαν, προσφάτως, δεν του προσφέρουν.

 

Το ΠΑΣΟΚ συγκροτείται, το 1974, ως πολιτική έκφραση μιας κοινωνίας που έβγαινε από τη δικτατορία, κουβαλούσε τα τραύματα του Εμφυλίου και της μετεμφυλιακής Δεξιάς, αλλά ταυτόχρονα ζούσε μια μεγάλη κοινωνική μετάβαση: αστικοποίηση, εσωτερική μετανάστευση, άνοδο της εκπαίδευσης, διεύρυνση των μεσαίων στρωμάτων, είσοδο νέων κοινωνικών ομάδων στη δημόσια ζωή.

Η Ελλάδα του 1974 ήταν ακόμη βαθιά επαρχιακή και μικροϊδιοκτητική. Οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εργάτες, οι βιοτέχνες, οι μικρέμποροι, οι νέοι που έμπαιναν στα πανεπιστήμια και τα παιδιά της εσωτερικής μετανάστευσης αποτελούσαν το κοινωνικό σώμα που ζητούσε αναγνώριση.

Δεν ζητούσε μόνο καλύτερο εισόδημα. Ζητούσε αξιοπρέπεια, συμμετοχή, πολιτική νομιμοποίηση, πρόσβαση στο κράτος, κοινωνική άνοδο.

Αυτούς εξέφρασε το ΠΑΣΟΚ. Όχι μια κλασική βιομηχανική εργατική τάξη, όπως στις χώρες της δυτικής Ευρώπης, αλλά ένα ευρύ μπλοκ «μη προνομιούχων»: αγρότες, μικρομεσαίους, μισθωτούς, υπαλλήλους, νέους, γυναίκες, επαρχία, ανθρώπους που ένιωθαν αποκλεισμένοι από το μετεμφυλιακό κράτος και τα δίκτυα εξουσίας του.

Το σύνθημα της «Αλλαγής» δεν ήταν απλώς ιδεολογικό. Ήταν κοινωνιολογικό. Σήμαινε: να μπούμε κι εμείς στο κράτος, στην εκπαίδευση, στην κατανάλωση, στην εξουσία, στην αξιοπρέπεια.

Η ιδρυτική Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη συμπύκνωνε αυτό το αίτημα στο τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση». Ο Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε πολιτική γλώσσα σε στρώματα που υπήρχαν κοινωνικά, αλλά δεν είχαν ακόμη αποκτήσει πλήρη πολιτική έκφραση. Το ΠΑΣΟΚ δεν τα δημιούργησε. Τα αναγνώρισε, τα οργάνωσε και τα μετέτρεψε σε πλειοψηφικό ιστορικό μπλοκ.

Τι απέγιναν αυτά τα στρώματα;

Σε μεγάλο βαθμό αστικοποιήθηκαν. Οι αγρότες έγιναν ιδιοκτήτες, συνταξιούχοι, επιδοτούμενοι παραγωγοί, γονείς παιδιών που σπούδασαν και εγκαταστάθηκαν στις πόλεις. Οι μικρομεσαίοι εντάχθηκαν στο μεταπολιτευτικό μοντέλο της κατανάλωσης, της αντιπαροχής, της τραπεζικής πίστης και της μικρής επιχείρησης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι επαγγελματικές ομάδες έγιναν μέρος ενός διευρυμένου κοινωνικού κράτους. Η πρώτη γενιά των «μη προνομιούχων» απέκτησε κατοικία, εισόδημα, πτυχία για τα παιδιά της, πρόσβαση στο κράτος και κοινωνική ορατότητα.

Αυτή ήταν η μεγάλη επιτυχία του ΠΑΣΟΚ. Αλλά ήταν και η αρχή της μετάλλαξής του. Διότι το κόμμα που εξέφρασε την κοινωνική άνοδο έγινε σταδιακά κόμμα διαχείρισης της ανόδου. Από κίνημα κοινωνικής ένταξης έγινε μηχανισμός εξουσίας. Από έκφραση των αποκλεισμένων έγινε μέρος του κράτους. Από κόμμα των «μη προνομιούχων» έγινε κόμμα των ενσωματωμένων.

Με αυτή την έννοια, ναι, το ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι σε μεγάλο βαθμό αστικοποιημένο κόμμα. Όχι ότι έγινε «δεξιό», αλλά επειδή αστικοποιήθηκε η ίδια η κοινωνική του βάση. Τα στρώματα που το ανέδειξαν απέκτησαν ιδιοκτησία, κρατική σχέση, επαγγελματική θέση, θεσμική ένταξη.

Το ΠΑΣΟΚ από κόμμα κοινωνικής διεκδίκησης έγινε κόμμα θεσμικής διαχείρισης, ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και μετριοπαθούς κεντροαριστεράς.

Το πρόβλημα είναι ότι η οικονομική κρίση και τα μνημόνια διέλυσαν το κοινωνικό συμβόλαιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε αυτή η άνοδος. Το μεταπολιτευτικό μοντέλο, με όλα τα θετικά και τις παθογένειές του, κατέρρευσε. Η μικρή ιδιοκτησία πιέστηκε. Οι μικρομεσαίοι συνθλίφθηκαν. Η εργασία υποτιμήθηκε. Η νεολαία μετανάστευσε. Το κοινωνικό κράτος περιορίστηκε. Η μεσαία τάξη φοβήθηκε την κάθοδο. Και το ΠΑΣΟΚ, ταυτισμένο με τη μνημονιακή διαχείριση, έχασε τη συμβολική και πολιτική σχέση με τη βάση που το είχε φέρει στην εξουσία.

Εδώ παρεμβάλλεται η μεγάλη στιγμή Τσίπρα – ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξέφρασε τους «μη προνομιούχους» με τον τρόπο που τους εξέφρασε το ΠΑΣΟΚ. Εξέφρασε κυρίως τους αποδιαρθρωμένους της κρίσης: τα στρώματα που είχαν ήδη ενταχθεί στη μεταπολιτευτική κοινωνική άνοδο και είδαν μετά το 2010 το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους.

Το 2012 έγινε ο πολιτικός σεισμός. Το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε, ο δικομματισμός έσπασε και ο ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε από μικρό κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε κεντρικό φορέα αντιμνημονιακής εκπροσώπησης.

Τι εξέφρασε, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ;

Εξέφρασε την οργή κατά των μνημονίων, την κοινωνική ταπείνωση της μεσαίας τάξης, τον φόβο της φτωχοποίησης, την ανεργία των νέων, την ανασφάλεια των μισθωτών, την αγανάκτηση των δημοσίων υπαλλήλων, την απελπισία των μικρομεσαίων, αλλά και την ανάγκη ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας να τιμωρήσει το παλιό πολιτικό σύστημα.

Δεν ήταν μόνο αριστερή ψήφος. Ήταν ψήφος διαμαρτυρίας, αντιμνημονιακή ψήφος, ψήφος κοινωνικής απόγνωσης, ψήφος εναντίον της μεταπολιτευτικής ενοχής. Ο Τσίπρας εξέφρασε τότε την υπόσχεση ότι η χώρα μπορούσε να συγκρουστεί με τους δανειστές χωρίς να πληρώσει το κόστος της ρήξης. Αυτή ήταν η μεγάλη γοητεία του 2015: αξιοπρέπεια χωρίς έξοδο, αντίσταση χωρίς καταστροφή, τέλος των μνημονίων χωρίς πλήρη ανατροπή της ευρωπαϊκής πορείας.

Η κοινωνία ήθελε να πιστέψει ότι υπήρχε ένας τρίτος δρόμος ανάμεσα στην υποταγή και την περιπέτεια.

Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να μετατρέψει αυτή την κοινωνική έκρηξη σε σταθερό κοινωνικό μπλοκ. Ήταν περισσότερο φορέας μιας αρνητικής συμμαχίας — όχι στα μνημόνια, όχι στο παλιό ΠΑΣΟΚ, όχι στη Νέα Δημοκρατία, όχι στην τρόικα — παρά φορέας ενός συνεκτικού παραγωγικού και θεσμικού σχεδίου. Εξέφρασε την κρίση, αλλά δεν μπόρεσε να οργανώσει την έξοδο από αυτήν.

Μετά το δημοψήφισμα και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε μεγάλο μέρος της αντισυστημικής του φόρτισης. Από κόμμα διαμαρτυρίας έγινε κόμμα διαχείρισης. Από κόμμα της ρήξης έγινε κόμμα κυβερνητικού ρεαλισμού. Από πολιτική έκφραση της οργής έγινε μέρος της μεταμνημονιακής κανονικότητας. Γι’ αυτό και η κοινωνική του δυναμική άρχισε να φθίνει.

Η κρίσιμη διαφορά είναι η εξής: το ΠΑΣΟΚ του 1974 εξέφρασε στρώματα που ζητούσαν κοινωνική άνοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε στρώματα που φοβούνταν την κοινωνική κάθοδο. Η Καρυστιανού εμφανίζεται τώρα να αγγίζει κάτι ακόμη βαθύτερο: στρώματα που δεν ζητούν απλώς άνοδο ή προστασία από την πτώση, αλλά αποκατάσταση εμπιστοσύνης. Στο κράτος, στη Δικαιοσύνη, στη Δημοκρατία, στην ίδια τη δυνατότητα της χώρας να λειτουργήσει.

Γι’ αυτό η Καρυστιανού δεν μπορεί να ερμηνευθεί απλώς ως συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να αντλήσει από κοινωνικά ακροατήρια που πέρασαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το μήνυμά της είναι διαφορετικό. Δεν λέει πρωτίστως «να φύγουν τα μνημόνια». Λέει «να ξανασταθεί το κράτος». Δεν λέει μόνο «να τιμωρηθεί το παλιό σύστημα». Λέει «να λειτουργήσουν οι θεσμοί». Δεν εκπροσωπεί μόνο την κοινωνική οργή. Επιχειρεί να της δώσει θεσμική και εθνική μορφή.Η Καρυστιανού δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας. Θέλει να λειτουργήσει το κράτος προς όφελος του πολίτη.

Αυτό εξηγεί και γιατί ένα μέρος της παλιάς κοινωνικής βάσης του ΠΑΣΟΚ δεν εμπιστεύθηκε τελικά την Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε την αντιμνημονιακή αγανάκτηση, αλλά δεν έπεισε ότι μπορεί να συγκροτήσει αξιόπιστο κράτος, παραγωγική ανασυγκρότηση και θεσμική ασφάλεια.

Η Καρυστιανού, αν θέλει να καλύψει το σημερινό κενό, πρέπει να απαντήσει εκεί ακριβώς όπου ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε: όχι μόνο στην καταγγελία, αλλά στη συγκρότηση νέας εμπιστοσύνης.

Το φαινόμενο Καρυστιανού.

Η κοινωνία του 2026 δεν μοιάζει με την κοινωνία του 1974. Τότε η Ελλάδα ήταν φτωχότερη, αλλά νεότερη, κοινωνικά κινητική, δημογραφικά ζωντανή και με προσδοκία ανόδου. Σήμερα είναι πιο μορφωμένη και πιο αστική, αλλά πιο γερασμένη, πιο κουρασμένη, πιο δύσπιστη και πιο φοβισμένη. Η χώρα έχει χάσει πληθυσμό, παραγωγική βάση, νέους ανθρώπους, κοινωνική αυτοπεποίθηση και θεσμική εμπιστοσύνη.

Τα νέα κοινωνικά στρώματα που ζητούν έκφραση δεν είναι ίδια με του 1974. Είναι οι μικρομεσαίοι που πιέζονται από φόρους, τράπεζες, funds, ενεργειακό κόστος και αθέμιτο ανταγωνισμό. Είναι οι νέοι πτυχιούχοι που δεν βλέπουν προοπτική ή φεύγουν στο εξωτερικό. Είναι οι εργαζόμενοι που έχουν δουλειά αλλά δεν έχουν αξιοπρεπές εισόδημα. Είναι οι οικογένειες που πιέζονται από στέγη, ακρίβεια και ανασφάλεια. Είναι οι αγρότες που δεν είναι πια πλειοψηφικό κοινωνικό σώμα, αλλά παραμένουν κρίσιμοι για την περιφέρεια, την παραγωγή και την αυτάρκεια. Είναι οι πολίτες που δεν ζητούν μόνο χρήματα, αλλά δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και λειτουργία του κράτους.

Αυτό είναι το νέο κοινωνικό ακροατήριο της Καρυστιανού. Δεν είναι ενιαία τάξη. Είναι ένα μπλοκ κοινωνικής απογοήτευσης και θεσμικής απαίτησης.

Το κόμμα της εμφανίζεται με αιχμή τη θεσμική ανασυγκρότηση, τη διαφάνεια, τη Δικαιοσύνη, τα Τέμπη, την κοινωνική προστασία, τη δημόσια υγεία και παιδεία, την προστασία της πρώτης κατοικίας, τον έλεγχο τραπεζών και funds, την ενίσχυση μικρομεσαίων, τα εργασιακά δικαιώματα, την παραγωγική ανασυγκρότηση, τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα και την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας.

Εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά με το 1974. Το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε κοινωνικά στρώματα που ήθελαν να ανέβουν. Η Καρυστιανού φαίνεται να εκφράζει στρώματα που φοβούνται ότι πέφτουν ή ότι χάνονται. Το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε την ελπίδα της ένταξης. Η Καρυστιανού εκφράζει την απαίτηση της αποκατάστασης. Το ΠΑΣΟΚ είπε: «να μπούμε κι εμείς στο κράτος». Η Καρυστιανού λέει: «να ξαναγίνει το κράτος κράτος».

Γι’ αυτό και το πρόβλημα σήμερα δεν είναι μόνο κοινωνικό ή οικονομικό. Είναι θεσμικό και υπαρξιακό. Η ελληνική κοινωνία δεν ζητά απλώς ένα άλλο κόμμα. Ζητά ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Ζητά κράτος που λειτουργεί, Δικαιοσύνη που πείθει, Δημοκρατία που δεν ευτελίζεται, θεσμούς που δεν χειραγωγούνται, παραγωγή που στηρίζει τη χώρα, εξωτερική πολιτική που δεν δορυφοροποιεί την Ελλάδα.

Η ευκαιρία της Καρυστιανού βρίσκεται ακριβώς εδώ: να εκφράσει όσους δεν θέλουν απλώς αντιπολίτευση, αλλά αποκατάσταση εμπιστοσύνης. Όσους δεν πιστεύουν ότι η Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει αξιόπιστα, αλλά δεν αντέχουν και τη σημερινή δεξιά διαχείριση. Όσους δεν είναι ακροδεξιοί, αλλά είναι πατριώτες. Όσους δεν είναι αντικρατιστές, αλλά θέλουν κράτος δικαίου. Όσους δεν είναι αντισυστημικοί, αλλά θεωρούν ότι το σημερινό σύστημα έχει υπονομεύσει τους ίδιους τους θεσμούς του.

Το ΠΑΣΟΚ του 1974 ήταν απάντηση στη μεταδικτατορική και μετεμφυλιακή Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν απάντηση στην κοινωνική έκρηξη της μνημονιακής κρίσης. Η Καρυστιανού εμφανίζεται ως πιθανή απάντηση στη μεταμνημονιακή Ελλάδα της δυσπιστίας, της δημογραφικής συρρίκνωσης, της παραγωγικής αδυναμίας και της θεσμικής απαξίωσης.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μπορεί να γίνει φορέας ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου: όχι για να μοιράσει προσόδους, όπως έκανε συχνά η Μεταπολίτευση, αλλά για να ανασυστήσει θεσμούς, παραγωγή, εμπιστοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια.

Η διεύρυνση της ΕΕ ξεχνά τους Ευρωπαίους

Από
anixneuseis
-
0

Carnegie

Η προετοιμασία των υποψήφιων χωρών για ένταξη στην ΕΕ δεν είναι πλέον αρκετή. Καθώς η διαδικασία διεύρυνσης γίνεται πραγματικότητα, η Ένωση πρέπει επίσης να προετοιμάσει τις ίδιες τις κοινωνίες της.

Της Iliriana Gjoni
Δημοσιεύθηκε στις 26 Μαΐου 2026
Strategic Europe — Blog

Strategic Europe

Το Strategic Europe προσφέρει διεισδυτική ανάλυση, φρέσκο σχολιασμό και συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής από ορισμένους από τους πιο οξυδερκείς παρατηρητές των διεθνών υποθέσεων στην Ευρώπη.

Η επόμενη διεύρυνση της ΕΕ μπορεί ολοένα και περισσότερο να εξαρτηθεί όχι μόνο από το πόσο προετοιμασμένες είναι οι υποψήφιες χώρες να ενταχθούν στο μπλοκ, αλλά και από τις πολιτικές και κοινωνικές δυναμικές μέσα στην ίδια την Ένωση.

Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας έχει μετατρέψει τη διεύρυνση από μακρινή φιλοδοξία σε στρατηγική αναγκαιότητα. Η ένταξη χωρών όπως η Ουκρανία και η Μολδαβία έχει επιστρέψει στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης, ενώ η μεταρρυθμιστική δυναμική στα Δυτικά Βαλκάνια έχει ενισχυθεί, ανοίγοντας ξανά ζητήματα που, μέχρι πρόσφατα, έμοιαζαν πολιτικά αδρανή. Η πρόσφατη εκπλήρωση από την Αλβανία βασικών ενδιάμεσων κριτηρίων προσχώρησης και οι προετοιμασίες του Μαυροβουνίου για συνθήκη ένταξης δείχνουν ότι, για ορισμένες χώρες, η διεύρυνση γίνεται πρακτικό και όχι θεωρητικό ζήτημα.

Επί δεκαετίες, η ΕΕ έχει επενδύσει σημαντικά στην προετοιμασία των υποψήφιων χωρών για ένταξη: τις βοήθησε να μεταρρυθμίσουν θεσμούς, να ευθυγραμμίσουν τη νομοθεσία τους, να ενισχύσουν τη διακυβέρνηση και να υιοθετήσουν κοινά πρότυπα. Η πολιτική διεύρυνσης εξακολουθεί να βασίζεται στην υπόθεση ότι, αν οι υποψήφιες χώρες είναι έτοιμες, η πολιτική συναίνεση μέσα στην Ένωση θα ακολουθήσει αναπόφευκτα.

Όλο και περισσότερο, όμως, αυτή η υπόθεση δεν ισχύει πλέον. Η ένταξη εξαρτάται τελικά από την πολιτική έγκριση εντός των κρατών-μελών, όπου οι κυβερνήσεις διαμορφώνονται από την κομματική πολιτική, την κοινή γνώμη και ευρύτερες κοινωνικές στάσεις. Η πρόκληση δεν είναι απλώς ότι τα κράτη-μέλη μπορούν να μπλοκάρουν τη διεύρυνση — αυτό ίσχυε πάντα. Είναι ότι η πολιτική υποστήριξη γίνεται πιο εύθραυστη όταν οι πολίτες παραμένουν μόνο επιφανειακά εξοικειωμένοι με χώρες με τις οποίες μπορεί σύντομα να μοιράζονται θεσμούς.

Σήμερα, η διεύρυνση της ΕΕ δεν απολαμβάνει πλέον τη χαλαρή συναίνεση που συνόδευσε την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Αντίθετα, έχει γίνει ο εύκολος αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα προβλήματα των κρατών-μελών. Επιπλέον, η διεύρυνση λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής ανασφάλειας, ανησυχιών για τη μετανάστευση, δημοκρατικής οπισθοδρόμησης, οικονομικής αβεβαιότητας και φθίνουσας εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Η δημόσια υποστήριξη για τη διεύρυνση υπάρχει, αλλά παραμένει ρηχή, υπό όρους και ευάλωτη στην εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση.

Το αποτέλεσμα είναι μια διπλή πρόκληση νομιμοποίησης. Στις υποψήφιες χώρες, η αναμονή ετών για πρόοδο έχει αποδυναμώσει την εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη και την αξιοπιστία της διαδικασίας ένταξης. Στα κράτη-μέλη, η διεύρυνση κινδυνεύει να γίνει πολιτικά εύθραυστη όταν τα μελλοντικά μέλη παραμένουν μακρινές αφηρημένες έννοιες.

Η Ευρώπη έχει αντιμετωπίσει παρόμοια διλήμματα και στο παρελθόν.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ ως μια καθαρά θεσμική άσκηση. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής κατανοούσαν ότι η συμφιλίωση — πιο χαρακτηριστικά ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία — απαιτούσε κάτι περισσότερο από συνθήκες. Εξαρτιόταν από την κοινωνική εξοικείωση. Οι αδελφοποιήσεις πόλεων, οι ανταλλαγές νέων, οι εκπαιδευτικές συνεργασίες και η επαναλαμβανόμενη επαφή ανάμεσα στις μελλοντικές γενιές βοήθησαν να δημιουργηθούν συνήθειες συνύπαρξης πολύ πριν εμβαθυνθεί η πολιτική ολοκλήρωση.

Η Ευρώπη δεν προετοίμασε απλώς κράτη για την ολοκλήρωση. Προετοίμασε κοινωνίες για να ζήσουν μαζί.

Πολλά από αυτά τα εργαλεία υπάρχουν ήδη σήμερα. Προγράμματα όπως το Erasmus+, το European Solidarity Corps, οι δημοτικές συνεργασίες και οι πρωτοβουλίες για τη νεολαία επιδιώκουν ήδη να φέρουν τις υποψήφιες χώρες πιο κοντά στην Ένωση, έστω και με άνισο τρόπο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει όλο και περισσότερο ότι, ενώ οι υποψήφιες χώρες πρέπει να προετοιμαστούν για την ένταξη, οι Ευρωπαίοι πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να υποδεχθούν μια μεγαλύτερη οικογένεια.

Η πρόκληση δεν είναι η απουσία εργαλείων, αλλά η απουσία στρατηγικής. Οι υπάρχουσες πρωτοβουλίες παραμένουν κατακερματισμένες, με αδύναμο συντονισμό και μόνο χαλαρή σύνδεση με την ίδια την πολιτική της διεύρυνσης. Μεγάλο μέρος της έμφασης εξακολουθεί να δίνεται στην επικοινωνία: στην εξήγηση του γιατί η διεύρυνση έχει σημασία, στην αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης ή στην προβολή του γεωπολιτικού επιχειρήματος υπέρ της ένταξης. Αυτές οι προσπάθειες έχουν σημασία. Όμως η ενημέρωση των κοινωνιών για μια διεύρυνση που παραμένει σε μεγάλο βαθμό αφηρημένη δεν είναι το ίδιο πράγμα με την προετοιμασία τους για την πραγματικότητα της ένταξης.

Η πολιτική νομιμοποίηση απαιτεί εξοικείωση. Οι πολίτες είναι πιο πιθανό να στηρίξουν αυτό που αναγνωρίζουν και κατανοούν: όσο περισσότερο οι υποψήφιες χώρες γίνονται μέρος του δημόσιου διαλόγου και του ιστού της ζωής στα κράτη-μέλη, τόσο πιο πιθανό είναι να θεωρηθούν ισότιμοι εταίροι.

Ευτυχώς, αυτή η διαδικασία έχει ήδη αρχίσει. Η άνοδος της Αλβανίας ως τουριστικού προορισμού έχει αυξήσει την κοινωνική έκθεση σε μια χώρα που κάποτε απουσίαζε σε μεγάλο βαθμό από την ευρωπαϊκή φαντασία.

Όμως, αν η θεσμική ετοιμότητα αποτελούσε για καιρό έναν από τους πυλώνες της διεύρυνσης, η ΕΕ ίσως χρειάζεται τώρα έναν συμπληρωματικό πυλώνα, εστιασμένο στην κοινωνική ετοιμότητα μέσα στα κράτη-μέλη. Καθώς οι υποψήφιες χώρες προχωρούν μέσα από κριτήρια, στάδια διαπραγμάτευσης και τελικούς όρους, η κοινωνική ετοιμότητα μέσα στην Ένωση θα πρέπει να εμβαθύνει παράλληλα.

Δεν βρίσκονται όλες οι υποψήφιες χώρες στο ίδιο χρονοδιάγραμμα. Κατά συνέπεια, η προσέγγιση της Ευρώπης ως προς την εξοικείωση των κοινωνιών θα πρέπει να αντανακλά αυτή την πραγματικότητα. Καθώς οι διαπραγματεύσεις εμβαθύνουν και η ένταξη γίνεται πιο πιθανή, οι υποψήφιες χώρες θα πρέπει να γίνονται ολοένα και πιο ορατές.

Για τις χώρες που πλησιάζουν την ένταξη μέσα στα επόμενα χρόνια, τα κράτη-μέλη και οι θεσμοί της ΕΕ θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα σε συνεργασίες μεταξύ δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων, σε δημοτικές συνεργασίες, σε ανταλλαγές δημοσιογράφων και σχολείων, καθώς και σε πολιτιστικά προγράμματα που θα εντάσσουν τις υποψήφιες χώρες στην καθημερινή δημόσια ζωή.

Ο στόχος δεν θα πρέπει να είναι η παράκαμψη της δημοκρατικής διαβούλευσης. Προσπάθειες που θα εκληφθούν ως κατασκευή συναίνεσης πιθανότατα θα προκαλέσουν αντιδράσεις. Ο στόχος είναι πιο περιορισμένος και πιο δημοκρατικός: να διασφαλιστεί ότι η πολιτική συζήτηση θα διεξάγεται υπό συνθήκες εξοικείωσης και όχι αφαίρεσης.

Αυτό έχει σημασία, επειδή προηγούμενες διευρύνσεις δημιούργησαν μερικές φορές την αντίληψη ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση εξελίχθηκε γύρω από τους πολίτες και όχι μαζί με αυτούς. Μετά τον γύρο διεύρυνσης του 2004, οι ανησυχίες σε αρκετά κράτη-μέλη τροφοδότησαν ευρύτερες πολιτικές ανασφάλειες, ιδιαίτερα κατά τις συνταγματικές συζητήσεις στη Γαλλία και την Ολλανδία. Μια μελλοντική διεύρυνση δύσκολα θα πετύχει πολιτικά αν οι πολίτες τη βιώσουν ως τετελεσμένο γεγονός.

Για χώρες με μακρύτερη διαδρομή μπροστά τους, όπως η Ουκρανία, τα υπάρχοντα προγράμματα κινητικότητας θα πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην αμοιβαία έκθεση. Η διεύρυνση παραμένει σε μεγάλο βαθμό μια μονόδρομη διαδικασία κοινωνικοποίησης: οι υποψήφιες χώρες αναμένεται να μάθουν την Ευρώπη, ενώ οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι εκτίθενται μόνο οριακά στις υποψήφιες χώρες. Το Erasmus+ θα μπορούσε να δημιουργήσει διαδρομές επικεντρωμένες στη διεύρυνση, δίνοντας προτεραιότητα στις σπουδές, την πρακτική άσκηση και τις ανταλλαγές φοιτητών, ενώ το European Solidarity Corps θα μπορούσε να επεκτείνει τις θέσεις εθελοντισμού σε δήμους, σχολεία, τοπικά μέσα ενημέρωσης και προγράμματα της κοινωνίας των πολιτών. Η πολιτική νομιμοποίηση είναι πιο πιθανό να αντέξει όταν η εξοικείωση κινείται και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Τέλος, αυτή η έκθεση θα πρέπει όλο και περισσότερο να συνδέεται με ευκαιρίες, καθιστώντας την εξειδίκευση στις υποψήφιες χώρες επαγγελματικά πολύτιμη σε διάφορους τομείς. Όσο περισσότερο οι πολίτες βλέπουν ουσιαστικές εκπαιδευτικές και επαγγελματικές διαδρομές συνδεδεμένες με τη διεύρυνση, τόσο πιο φυσικά θα κατανοούν τις υποψήφιες χώρες ως μέρος του μέλλοντος της Ευρώπης.

Η Ευρώπη κάποτε κατανοούσε ότι η πολιτική ολοκλήρωση απαιτούσε ενεργή κοινωνική προετοιμασία παράλληλα με τη θεσμική αλλαγή. Η σημερινή διεύρυνση χρειάζεται το ίδιο ένστικτο — όχι με την επινόηση εντελώς νέων θεσμών, αλλά με τη χρήση των υπαρχόντων πιο συνειδητά και στοχευμένα.

Η ΕΕ έχει περάσει δεκαετίες προετοιμάζοντας τις υποψήφιες χώρες για ένταξη. Αλλά για να πετύχει η επόμενη διεύρυνση, πρέπει να προετοιμάσει και τον ίδιο της τον εαυτό.

Το παρόν σχόλιο βασίζεται σε έρευνα που υποστηρίχθηκε από την Postgraduate Vibeke Sørensen Grant 2025, η οποία απονεμήθηκε στη συγγραφέα από τα Ιστορικά Αρχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο European University Institute. Η συγγραφέας θα ήθελε να ευχαριστήσει την Elise Cuny για την ερευνητική της βοήθεια.

Σχετικά με τη συγγραφέα

Iliriana Gjoni
Ερευνήτρια Αναλύτρια, Carnegie Europe

Η Iliriana Gjoni είναι ερευνήτρια αναλύτρια στο Carnegie Europe, όπου επικεντρώνεται στη διεύρυνση της ΕΕ και στην πολιτική των Δυτικών Βαλκανίων.

Carnegie

Η Tulsi Gabbard χρειαζόταν μια έξοδο από τον Trump, με την ακεραιότητα και τις αρχές της ανέπαφες

Από
anixneuseis
-
0

Οι υποστηρικτές της λένε ότι όσο περισσότερο έμενε, τόσο περισσότερο θα στιγματιζόταν από τις αποτυχημένες πολεμικές πολιτικές του, τις οποίες έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν είχε υιοθετήσει πλήρως.

Ανάλυση  
Kelley Beaucar Vlahos, Connor Echols
22 Μαΐου 2026

Η διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών, Tulsi Gabbard, παραιτήθηκε από τη θέση της την Παρασκευή, έπειτα από μήνες υποβόσκουσας έντασης με τον πρόεδρο Donald Trump σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν.

Επισήμως, η Gabbard είπε ότι πήρε την απόφαση να αποχωρήσει επειδή ο σύζυγός της πάσχει από μια σπάνια μορφή καρκίνου των οστών. Ωστόσο, ήδη υπάρχουν αναφορές ότι εξωθήθηκε σε παραίτηση. Κάποιοι θα προτιμούσαν να είχε παραιτηθεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας, όπως ο πρώην συνάδελφός της Joe Kent. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μια γενική συναίνεση μεταξύ των υποστηρικτών της ότι είχε περιθωριοποιηθεί επειδή δεν υποτάχθηκε στη φιλοπολεμική γραμμή υπέρ του πολέμου με το Ιράν, και ότι είναι καλύτερο να φύγει κανείς με την αξιοπρέπειά του ανέπαφη παρά να συνεχίσει να δουλεύει αναποτελεσματικά σε κάτι που ίσως είναι ένα πλοίο που βυθίζεται.

«Δεν είναι σαφές αν παραιτήθηκε από ηθική διαμαρτυρία, από οικογενειακό καθήκον ή αν εκδιώχθηκε. Πιθανότατα πρόκειται για ένα μείγμα», δήλωσε στο RS ο Curt Mills, εκτελεστικός διευθυντής του American Conservative.

«Σε κάθε περίπτωση, όπως και με το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα που έδωσε ο Joe Kent, η αρχή είναι σαφής. Όποιος έχει επιρροή σε αυτή την κυβέρνηση — με εξαίρεση τον αντιπρόεδρο, ο οποίος θα μπορούσε να γίνει πρόεδρος και να σταματήσει αυτόν τον εφιάλτη, και του οποίου η θέση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη — και αντιτίθεται στη σοβαρότερη και πιο ολέθρια απόφασή της, τον πόλεμο με το Ιράν, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί χθες».

Πρόσθεσε δυσοίωνα: «Η Gabbard δεν ήταν “μέσα στο δωμάτιο” σε κανένα δωμάτιο. Και δεν υπάρχει ούτε δύναμη ούτε δόξα στο να κάθεσαι σε μια αίθουσα αναμονής χωρίς λόγο».

Το γραφείο της Gabbard φαινόταν να βρίσκεται σε διάσταση με τον πρόεδρο σχετικά με την ανάγκη να γίνει πόλεμος με το Ιράν. Όταν ρωτήθηκε σε ακρόαση τον Μάρτιο αν το Ιράν αποτελούσε άμεση απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως έχει επανειλημμένα ισχυριστεί η κυβέρνηση Trump, η Gabbard απέφυγε να απαντήσει ευθέως.

«Το μόνο πρόσωπο που μπορεί να καθορίσει τι είναι και τι δεν είναι άμεση απειλή είναι ο πρόεδρος», είπε.

Πριν από την Επιχείρηση Midnight Hammer, το γραφείο της είχε δηλώσει ότι το Ιράν δεν κατασκεύαζε ενεργά πυρηνικό όπλο, κάτι που ήταν σύμφωνο με σταθερές εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών που ανάγονται στο 2007. Οι δηλώσεις της δεν άρεσαν ούτε στον Trump ούτε στους σκληροπυρηνικούς της κυβέρνησής του, και πιθανότατα έθεσαν σε αντίστροφη μέτρηση τον χρόνο παραμονής της στο αξίωμα.

Ο Kent δήλωσε στο RS ότι το γραφείο τους είχε «αποκοπεί» από τον πρόεδρο και από τον πόλεμο, και ότι αυτό ήταν απογοητευτικό. Έχει κατηγορήσει σταθερά φιλοϊσραηλινές φωνές μέσα στον στενό κύκλο του προέδρου, αν και, όπως λέει, «δεν θέλει να απαλλάξει τον πρόεδρο από την ευθύνη». Οι εμπειρίες του Kent συμφωνούν με εκείνες άλλων ρεαλιστών μέσα στην κυβέρνηση, οι οποίοι δυσφημίστηκαν και φιμώθηκαν. Κάποιοι μάλιστα πριν καν προλάβουν να αναλάβουν θέσεις. Κινητήριος δύναμη πίσω από αυτή την εκστρατεία ήταν μέσα όπως το Jewish Insider και νεοσυντηρητικοί influencers όπως η Laura Loomer και ο Mark Levin.

«Μετά τον πόλεμο των 12 ημερών, μετά την επιχείρηση Midnight Hammer, φάνηκε ότι ο κύκλος περιορίστηκε μόνο στον πρόεδρο και σε μια χούφτα συμβούλων. Η διαδικασία του NSC, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, έμοιαζε νεκρή. Ήταν σαν να μιλούσαμε μόνοι μας. Δεν έφτανε τίποτα στο Οβάλ Γραφείο», είπε ο Kent. «Και έπειτα, μόλις ξεκίνησε ο πόλεμος τον Φεβρουάριο, εγώ και άλλοι εργαστήκαμε εντατικά για δύο εβδομάδες προσπαθώντας να παρουσιάσουμε στον πρόεδρο κάποιες διεξόδους αποκλιμάκωσης, αλλά οι ιδέες μας στην πραγματικότητα δεν έφταναν καν στον Λευκό Οίκο».

Πριν από την παραίτησή της, η Gabbard ήταν μία από τις πιο προβεβλημένες αντιπολεμικές φωνές μέσα στην κυβέρνηση. Όπως και ο Kent, είναι βετεράνος του πολέμου στο Ιράκ. Υπηρέτησε στο Κογκρέσο, ως Δημοκρατική, αγωνιζόμενη για τους συναδέλφους της βετεράνους, και ήταν έντονα αντίθετη στο να εμπλακούν οι ΗΠΑ σε περισσότερους «πολέμους αλλαγής καθεστώτων» στο μέλλον. Έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία και άντεξε μια σφοδρή αντίδραση μέσα στο κόμμα της, επειδή αμφισβήτησε τον κομματικό μηχανισμό σε ζητήματα πολέμου και ειρήνης. Η Hillary Clinton είχε πει ότι τη «χειραγωγούσε η Ρωσία», επειδή δεν ακολουθούσε τη γραμμή για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Βρήκε πολιτική στέγη στο MAGA, και φαινόταν σαν πραγματική επιτυχία για τους ρεαλιστές και τους υποστηρικτές της αυτοσυγκράτησης να βρίσκεται μέσα στην κυβέρνηση. Όμως, τελικά, δεν είχε την υποστήριξη του Trump και ξεκάθαρα δεν έγινε ποτέ αποδεκτή από τον στενό του κύκλο, ο οποίος είχε απομακρυνθεί όλο και περισσότερο από τις προηγούμενες δεσμεύσεις του προέδρου να κρατήσει τη χώρα μακριά από πολέμους.

Παρόλα αυτά, Ρεπουμπλικανοί βουλευτές και αξιωματούχοι της κυβέρνησης Trump αντέδρασαν σε μεγάλο βαθμό στην είδηση της παραίτησης της Gabbard με ευχές για τον σύζυγό της. Ο ίδιος ο Trump δεν έδωσε καμία ένδειξη ότι βρισκόταν σε σύγκρουση μαζί της, λέγοντας σε ανάρτησή του στο Truth Social ότι έκανε «απίστευτη δουλειά» στον ρόλο της.

Όταν ρωτήθηκε αυτή την εβδομάδα αν αναμένει κάποια άλλη ηχηρή παραίτηση σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ο Kent είπε ότι το ελπίζει.

«Εννοώ, μέρος του υπολογισμού μου για να φύγω από την κυβέρνηση, αντί να μείνω, ήταν ότι ήξερα πως θα μπορούσα να φτάσω στον Trump και στους ανθρώπους που λαμβάνουν αποφάσεις πιο αποτελεσματικά απ’ έξω, επειδή είχαμε φτάσει κάπως στο όριο της αποτελεσματικότητάς μας μέσω των επίσημων καναλιών».

Μπορεί κανείς μόνο να ελπίζει ότι η Gabbard θα καταλήξει τελικά στο ίδιο συμπέρασμα και δεν θα μείνει σιωπηλή για πολύ.

Kelley Beaucar Vlahos
Η Kelley Beaucar Vlahos είναι η αρχισυντάκτρια του Responsible Statecraft.

Οι απόψεις που εκφράζουν οι συγγραφείς στο Responsible Statecraft δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τις απόψεις του Quincy Institute ή των συνεργατών του.

Connor Echols
Ο Connor Echols είναι ο διευθυντής σύνταξης του Responsible Statecraft. Προηγουμένως ήταν διευθυντής σύνταξης του NonZero Newsletter.

responsiblestatecraft.org

Πόλεμος στο Ιράν: Οι ΗΠΑ εξαπολύουν νέα πλήγματα καθώς οι συνομιλίες βαλτώνουν

Από
anixneuseis
-
0

Των Shivani Tanna, Gursimrankaur Mehar, Farouq Suleiman, Christina Anagnostopoulos και Hyunsu Yim

Τι συμβαίνει;

  • Ο αμερικανικός στρατός πλήττει ιρανικούς στόχους καθώς οι συνομιλίες έχουν κολλήσει.
  • Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump συνδέει τη συμφωνία με τις «Συμφωνίες του Αβραάμ».
  • Το Ισραήλ λέει ότι θα κλιμακώσει τα πλήγματα στον Λίβανο εναντίον της Hezbollah.

 
13:25 EEST 

Τα σημεία πίεσης ΗΠΑ και Ιράν στις συνομιλίες

Πριν από 9 λεπτά
13:39 EEST

Parisa Hafezi

Πλοία αγκυροβολημένα στο Στενό του Ορμούζ, όπως φαίνονται από τη Μουσαντάμ του Ομάν, 25 Μαΐου 2026. REUTERS/Stringer.

Η Τεχεράνη θεωρεί τον έλεγχό της στο Στενό του Ορμούζ ως το βασικό της διαπραγματευτικό χαρτί, ενώ η Ουάσινγκτον θεωρεί τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών ως το δικό της κύριο μέσο πίεσης.

Βαλλιστικοί πύραυλοι

Μια βασική απαίτηση των ΗΠΑ πριν από τον πόλεμο ήταν το Ιράν να περιορίσει το βεληνεκές των βαλλιστικών του πυραύλων, ώστε να μην μπορούν να φτάσουν στο Ισραήλ.

Το Ιράν πάντα αρνούνταν να συζητήσει τους βαλλιστικούς του πυραύλους, λέγοντας ότι το δικαίωμά του στα συμβατικά όπλα δεν μπορεί να τεθεί στο τραπέζι και ότι εξακολουθεί να διαθέτει μεγάλο οπλοστάσιο.

Κυρώσεις και παγωμένα περιουσιακά στοιχεία

Η οικονομία του Ιράν έχει πληγεί από τις κυρώσεις εδώ και χρόνια, κάτι που συνέβαλε στην πανεθνική αναταραχή του Ιανουαρίου.

Η Τεχεράνη έχει μεγάλη ανάγκη να αρθούν οι κυρώσεις και να αποδεσμευθούν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια από ιρανικά έσοδα πετρελαίου που έχουν παγώσει σε ξένες τράπεζες. Ζητά επίσης αποζημιώσεις για τις ζημιές του πολέμου.

Το πυρηνικό ζήτημα13:15 EEST

Parisa Hafezi

Τοιχογραφία σε δρόμο της Τεχεράνης, 26 Μαΐου 2026. Majid Asgaripour/WANA.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι το Ιράν θέλει να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα. Το Ιράν το αρνείται πάντα, λέγοντας ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα έχει μόνο ειρηνικούς σκοπούς.

Το επίκεντρο είναι ο εμπλουτισμός ουρανίου, ο οποίος παράγει καύσιμο για πυρηνική ενέργεια, αλλά μπορεί επίσης να δημιουργήσει υλικό για πυρηνική κεφαλή.

Μια συμφωνία ίσως τελικά καταστεί δυνατή, περιλαμβάνοντας μια μακρά αναστολή του εμπλουτισμού και την εξαγωγή ή αραίωση του αποθέματος.

Το πυρηνικό ζήτημα είναι εξαιρετικά περίπλοκο.

Το Ιράν μπορεί τελικά να συμφωνήσει να αραιώσει μέρος του ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού του σε φιλική χώρα, ώστε να μετατραπεί σε ουράνιο εμπλουτισμένο σε καθαρότητα 5%, και στη συνέχεια να του επιστραφεί, σύμφωνα με ιρανικές πηγές.

Ωστόσο, θα πρέπει ακόμη να αντιμετωπιστούν πολλά άλλα ζητήματα.

Reuters: Το Πεντάγωνο συγκρούεται με τη SpaceX για αύξηση της τιμής του Starlink κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

Του David Jeans
26 Μαΐου 2026, 1:02 μ.μ. GMT+3 — Ενημερώθηκε πριν από 1 λεπτό

Ένα άτομο φωτογραφίζει το ίχνος που αφήνει στον ουρανό ο Falcon 9, ο οποίος μεταφέρει δορυφόρους Starlink, κατά την τελευταία εκτόξευση της SpaceX, όπως φαινόταν από την παραλία Venice Beach στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, ΗΠΑ, 6 Απριλίου 2026. REUTERS/Daina Beth Solomon/File Photo.

Περίληψη

  • Η SpaceX αύξησε το κόστος σύνδεσης Starlink κατά πέντε φορές, στα 25.000 δολάρια ανά drone, σύμφωνα με πηγές.
  • Το Πεντάγωνο τελικά συμφώνησε στις υψηλότερες χρεώσεις.
  • Οι διαφωνίες επεκτείνονται και στο Starlink direct-to-cell στο Ιράν, για πολίτες που αντιμετωπίζουν διαδικτυακό αποκλεισμό.
  • Η επιρροή του Musk πάνω στο Πεντάγωνο αυξάνεται, καθώς το Starlink γίνεται ζωτικής σημασίας για τον αμερικανικό στρατό.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 26 Μαΐου (Reuters) — Καθώς αμερικανικά drones καμικάζι, καθοδηγούμενα από το δίκτυο Starlink του Elon Musk, άρχισαν να σημειώνουν ορατές επιτυχίες στον πόλεμο κατά του Ιράν, υψηλόβαθμα στελέχη της SpaceX κατέληξαν σε ένα συμπέρασμα: το Πεντάγωνο θα έπρεπε να πληρώνει περισσότερα για την πρόσβαση στο δορυφορικό τους δίκτυο Wi-Fi.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες από τότε που οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν την εκστρατεία βομβαρδισμών, στελέχη της SpaceX συναντήθηκαν με αξιωματούχους του Πενταγώνου και υποστήριξαν ότι ο στρατός πλήρωνε περίπου 5.000 δολάρια για σύνδεση ανά τερματικό, ενώ στην πράξη χρησιμοποιούσε υψηλότερο επίπεδο υπηρεσίας, αξίας πιο κοντά στα 25.000 δολάρια, σύμφωνα με δύο πηγές που γνωρίζουν το θέμα και με έγγραφα του Πενταγώνου που εξέτασε το Reuters.

Η διαφωνία σχετικά με τη χρήση του Starlink στα αυτοκτονικά drones LUCAS — ένα φθηνό αμερικανικό μοντέλο συγκρίσιμο με τα ιρανικά Shahed, το οποίο μπορεί να περιφέρεται πάνω από μια περιοχή-στόχο πριν βουτήξει και εκραγεί κατά την πρόσκρουση — αποτελεί μέρος των αυξανόμενων εντάσεων των τελευταίων μηνών ανάμεσα στη SpaceX και το Πεντάγωνο για την τιμολόγηση του Starlink, σύμφωνα με συνεντεύξεις με πέντε άτομα που γνωρίζουν το θέμα και με τα σχετικά έγγραφα.

Το Πεντάγωνο, το οποίο επιδιώκει να βοηθήσει τους Ιρανούς πολίτες να παρακάμψουν τα επικοινωνιακά μπλακάουτ που επιβάλλει η κυβέρνηση, έχει επίσης διαφωνήσει με τη SpaceX για την τιμολόγηση ενός σχεδίου παροχής συνδέσεων direct-to-cell μέσω Starlink στον πληθυσμό, παρόμοιων με υπηρεσία 5G, δήλωσαν δύο από τις πηγές.

Οι συνεχιζόμενες διαφωνίες, οι οποίες δεν είχαν αναφερθεί προηγουμένως, υπογραμμίζουν πώς η αυξανόμενη εξάρτηση του Πενταγώνου από τη SpaceX δίνει στον Musk μεγαλύτερη επιρροή πάνω σε ένα κρίσιμο επίπεδο της αμερικανικής εθνικής ασφάλειας — σε μια περίοδο κατά την οποία η SpaceX επιδιώκει να αυξήσει τα έσοδά της ενόψει μιας αρχικής δημόσιας προσφοράς μετοχών τον επόμενο μήνα, η οποία θα μπορούσε να είναι από τις μεγαλύτερες στην ιστορία.

Σε αντίθεση με τα καταναλωτικά τερματικά Starlink που διατίθενται σε καταστήματα όπως η Walmart, η SpaceX πουλά στο Πεντάγωνο μια ειδική στρατιωτική έκδοση που ονομάζεται Starshield, βάσει συμφωνίας του 2023. Τα τερματικά Starshield μπορούν να συνδέονται τόσο με τους εμπορικούς δορυφόρους Starlink όσο και με έναν ξεχωριστό, πιο ασφαλή δορυφορικό σχηματισμό, ο οποίος επίσης ονομάζεται Starshield, σύμφωνα με άτομο που γνωρίζει το θέμα.

Η SpaceX υποστήριξε ότι τα drones LUCAS λειτουργούσαν υπό συνθήκες που ταίριαζαν περισσότερο με τη συνδρομή επιπέδου αεροπορικής χρήσης, παρά με μια χαμηλότερης τιμής υπηρεσία ξηράς ή κινητικότητας. Αξιωματούχοι του Πενταγώνου αντέτειναν ότι η τιμή των 25.000 δολαρίων — μηνιαία χρέωση — είχε σχεδιαστεί για αεροσκάφη, όχι για drones καμικάζι που χρησιμοποιούσαν σύνδεση Starlink για λίγα λεπτά ή ώρες, σύμφωνα με μία από τις πηγές.

Το Πεντάγωνο, το οποίο ενέτεινε τα πλήγματα κατά του Ιράν, τελικά συμφώνησε να πληρώσει την προτεινόμενη αύξηση τιμής της SpaceX, σχεδόν διπλασιάζοντας το κόστος κάθε drone LUCAS. Αρχικά, το Πεντάγωνο πλήρωνε περίπου 30.000 δολάρια ανά μονάδα.

Η SpaceX δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό.

Το Πεντάγωνο αρνήθηκε να σχολιάσει το ρεπορτάζ του Reuters ότι η SpaceX αύξησε την τιμολόγησή της, την απόφασή του να πληρώσει ή το σχέδιο παροχής υπηρεσίας κινητής σύνδεσης Starlink σε Ιρανούς πολίτες. Σε δήλωσή του, αξιωματούχος του Πενταγώνου ανέφερε ότι το γραφείο που είναι υπεύθυνο για την προμήθεια των τερματικών, το Commercial Satellite Communications Office, εργάζεται για να βρει άλλους ανταγωνιστές.

Ωστόσο, καμία άλλη εταιρεία δεν προσφέρει συγκρίσιμη εναλλακτική στο Starlink, το οποίο έχει εξελιχθεί σε ολοένα και πιο κρίσιμο εργαλείο του σύγχρονου πολέμου από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Το δορυφορικό δίκτυο παρέχει παγκόσμια κάλυψη, επιτρέποντας επικοινωνίες στο πεδίο της μάχης και ακριβή στοχοποίηση ακόμη και σε απομακρυσμένες περιοχές. Ο δορυφορικός σχηματισμός της SpaceX, με περίπου 10.000 δορυφόρους, αντιστοιχεί σε πάνω από το 60% των δορυφόρων που βρίσκονται σε τροχιά — επισκιάζοντας κατά πολύ τους σχηματισμούς που αναπτύσσουν άλλες εταιρείες, όπως η OneWeb και η Amazon Leo.

Οι κίνδυνοι της εξάρτησης από το Starlink φάνηκαν για πρώτη φορά με ιδιαίτερη ένταση κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία, όταν ο Musk διέταξε τη διακοπή της υπηρεσίας Starlink σε περιοχές της χώρας το 2022, καθώς οι ουκρανικές δυνάμεις προέλαυναν προς ρωσικές θέσεις, διαταράσσοντας μια κρίσιμη αντεπίθεση, όπως είχε αναφέρει προηγουμένως το Reuters. Πιο πρόσφατα, δοκιμές του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ διακόπηκαν το περασμένο καλοκαίρι, όταν μια παγκόσμια διακοπή του Starlink έκοψε τη σύνδεση σε μη επανδρωμένα στρατιωτικά σκάφη, αφήνοντάς τα να επιπλέουν ακυβέρνητα στον ωκεανό.

Η SpaceX έχει την αμερικανική κυβέρνηση «στο χέρι»

Σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς αμυντικούς εργολάβους, η SpaceX έχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ απέναντι στο Πεντάγωνο, επειδή διαθέτει και μια μεγάλη εμπορική αγορά για το Starlink, παράλληλα με τις δραστηριότητές της στις εκτοξεύσεις πυραύλων και στην τεχνητή νοημοσύνη, δήλωσε ο Clayton Swope, ανώτερος ερευνητής στο Center for Strategic and International Studies, ένα think tank που επικεντρώνεται σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Σύμφωνα με κατάθεση στην SEC, η SpaceX αντλεί περίπου το 20% των συνολικών της εσόδων από την αμερικανική κυβέρνηση.

Η SpaceX «σίγουρα έχει την αμερικανική κυβέρνηση στο χέρι», είπε ο Swope.

Στην αρχή του πολέμου με το Ιράν, το Starlink ήταν ήδη βασικό κομμάτι των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σε δοκιμές και πρώιμες αναπτύξεις, υποστήριζε ένα φάσμα συστημάτων, από εναέρια επιθετικά drones όπως το LUCAS, μέχρι μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας που χρησιμοποιούνταν για θαλάσσια επιτήρηση και αποστολές πλήγματος. Όταν οι ΗΠΑ ξεκίνησαν την εκστρατεία βομβαρδισμών, τερματικά Starshield χρησιμοποιούνταν σε περισσότερα από δώδεκα συστήματα drones, σύμφωνα με πηγή που γνωρίζει το θέμα.

Ωστόσο, οι εντάσεις μεταξύ Πενταγώνου και SpaceX εμφανίστηκαν γρήγορα μετά την επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Την 1η Μαρτίου, ο επικεφαλής της SpaceX, Elon Musk, απάντησε στο X σε ανάρτηση χρήστη που περιείχε εικόνα του drone LUCAS και ανέφερε ότι «φαίνεται να έχει ενσωματωμένο τερματικό Starlink».

«Αποτελεί παραβίαση των εμπορικών όρων χρήσης του Starlink η χρήση του τερματικού για οπλικά συστήματα. Αυτό ισχύει για όλους τους χρήστες και η υπηρεσία διακόπτεται όταν εντοπίζεται», έγραψε ο Musk. «Υπάρχει ένα ξεχωριστό δίκτυο που ονομάζεται Starshield, το οποίο λειτουργεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ».

Ο αξιωματούχος του Πενταγώνου, σε δήλωσή του στο Reuters, αρνήθηκε ότι υπήρξε οποιαδήποτε παραβίαση της συμφωνίας με τη SpaceX.

Τις επόμενες ημέρες, στελέχη της SpaceX συναντήθηκαν με αξιωματούχους του Πενταγώνου και υποστήριξαν ότι ο στρατός πλήρωνε λιγότερα από όσα αντιστοιχούσαν στην υπηρεσία που λάμβανε, σύμφωνα με δύο πηγές που γνωρίζουν το θέμα.

Παρότι το Πεντάγωνο αρχικά συμφώνησε στην υψηλότερη χρέωση για τις δορυφορικές συνδέσεις Wi-Fi που χρησιμοποιούνται από επιθετικά drones, ανώτεροι αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων και ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Steve Feinberg, παρέμειναν επιφυλακτικοί απέναντι στη ρύθμιση, είπε μία από τις πηγές. Κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας του Απριλίου, αξιωματούχοι του Πενταγώνου συναντήθηκαν για να επανεξετάσουν την τιμολόγηση με τον Terrence O’Shaughnessy, απόστρατο τετράστερο στρατηγό της Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος πλέον ηγείται του αμυντικού τομέα της SpaceX.

Παρόλα αυτά, το Πεντάγωνο εξετάζει αυτή τη στιγμή μια πρόσθετη αγορά περισσότερων από 3.500 συνδρομών τερματικών Starshield, συμπεριλαμβανομένων 100 με το ακριβότερο πακέτο αεροπορικής χρήσης, σύμφωνα με έγγραφα του Πενταγώνου που εξέτασε το Reuters. Η συμφωνία θα μπορούσε να αποφέρει στη SpaceX εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε ετήσια έσοδα, αν και το Reuters δεν μπόρεσε να διαπιστώσει αν έχει οριστικοποιηθεί συμφωνία ή ποια τιμή συζητείται.

Οι τιμές της SpaceX ενοχλούν το Πεντάγωνο

Το Starlink έχει επίσης αποδειχθεί κρίσιμο και για άλλες επιχειρήσεις. Αφού το Ιράν κατέστειλε διαδηλώσεις τον Ιανουάριο, σκοτώνοντας χιλιάδες ανθρώπους, η κυβέρνηση Trump εισήγαγε λαθραία στη χώρα περισσότερα από 6.000 τερματικά Starlink, προκειμένου να παράσχει πρόσβαση στο διαδίκτυο στους πολίτες, όπως είχε αναφέρει προηγουμένως η Wall Street Journal.

Καθώς όμως ο πόλεμος εντεινόταν, οι ιρανικές αρχές κατέσχεσαν τα τερματικά και ανέπτυξαν συσκευές παρεμβολών σε μεγάλες πόλεις για να διακόψουν τις συνδέσεις, σύμφωνα με πηγή που γνωρίζει το θέμα. Μέσα σε μία εβδομάδα από την έναρξη της σύγκρουσης, αξιωματούχοι του Πενταγώνου άρχισαν συζητήσεις με τη SpaceX για την ανάπτυξη υπηρεσίας direct-to-cell, η οποία θα μπορούσε να παρακάμψει αυτές τις παρεμβολές, δήλωσαν δύο άτομα που γνωρίζουν το θέμα. Η δυνατότητα αυτή, παρόμοια με σύνδεση 5G, θα επέτρεπε στους χρήστες να συνδέονται χωρίς επίγεια τερματικά.

Η SpaceX, η οποία είχε έσοδα 11,4 δισ. δολαρίων από το Starlink το 2025, πρότεινε να χρεώσει έως και 500 εκατ. δολάρια για την ενεργοποίηση αυτής της δυνατότητας, μαζί με μηνιαίο τέλος λειτουργίας 100 εκατ. δολαρίων, σύμφωνα με ένα από τα άτομα και έγγραφα του Πενταγώνου — προκαλώντας ανησυχία στους αξιωματούχους άμυνας για το ύψος της τιμής.

Το Reuters δεν μπόρεσε να διαπιστώσει αν έχει επιτευχθεί συμφωνία.

Ρεπορτάζ: David Jeans. Επιμέλεια: Joe Brock και Anna Driver.

Ανατροπές αλλά χωρίς κατάρρευση του κομματικού συστήματος στην Κύπρο

Από
anixneuseis
-
0

Της Μαρκέλλας Καβαλιεράτου

26/05/2026

Παρά τους φόβους που είχαν εκφραστεί όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, οι βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν την Κυριακή 24-5-26 στην Κυπριακή Δημοκρατία έδειξαν ότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα, με άξονα τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, κατάφερε να επιβιώσει.

Ο δεξιός ΔΗΣΥ (Δημοκρατικός Συναγερμός) και το αριστερό ΑΚΕΛ (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού) διατήρησαν τις δυνάμεις τους. Ο ΔΗΣΥ κατέγραψε μια μικρή μείωση (-0,8 μονάδες), σε σχέση με τις εκλογές του 2021 και έλαβε το 27,1% των εγκύρων ψηφοδελτίων. Το ΑΚΕΛ από την πλευρά του κατέγραψε μια αύξηση (+1,4 μονάδες) και έλαβε το 23,9% των ψήφων. Η δύναμη και των δύο κομμάτων στη Βουλή των Αντιπροσώπων (56 έδρες) παρέμεινε αμετάβλητη. ΔΗΣΥ 17 και ΑΚΕΛ 15 έδρες.

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων προκάλεσε τεράστια ανακούφιση στις ηγεσίες των δύο κομμάτων και πανηγυρικές δηλώσεις για την εκλογική επιτυχία τους! Οι ανησυχίες και οι φόβοι ότι η πολλαπλή απογοήτευση των πολιτών και η διάθεση για αντισυστημική ψήφο δεν επαληθεύτηκαν σε μεγάλο βαθμό.

Το μέχρι τις τελευταίες εκλογές τρίτο κόμμα, το κεντρώο ΔΗΚΟ (Δημοκρατικό Κόμμα) των πρώην Προέδρων της Δημοκρατίας Σ. Κυπριανού και Τ. Παπαδόπουλου, κατέγραψε μείωση (-1,3 μονάδες) σε σχέση με το 2021 και έλαβε το 10% των ψήφων. Απώλεσε και μια έδρα στη Βουλή και περιορίστηκε στις 8.

Σε όλη την προεκλογική περίοδο, στη δημόσια συζήτηση, κυριάρχησαν η διαφθορά με τα οικονομικά σκάνδαλα, πραγματικά ή κατασκευασμένα και δευτερευόντως τα οικονομικά προβλήματα. Το μείζων υπαρξιακό θέμα για τον κυπριακό Ελληνισμό, αυτό της τουρκικής κατοχής και της επιδιωκόμενης λύσης υποβαθμίστηκε τελείως. Εξ’ άλλου τα περισσότερα κόμματα είτε στηρίζουν τη ΔΔΟ (Διζωνική – Δικοινοτική Ομοσπονδία) με πολιτική ισότητα των Τουρκοκυπρίων, είτε δεν έχουν ξεκάθαρη θέση ως προς την αντιμετώπιση της κατοχής.

Τα τρία παραδοσιακά κυπριακά κόμματα (ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ) διατήρησαν, με μικρές αυξομειώσεις, τις δυνάμεις τους χάρη στους εκλογικούς μηχανισμούς τους και επικαλούμενα τον «κομματικό πατριωτισμό» των ψηφοφόρων.

Οι ουσιαστικά κερδισμένοι από τις εκλογές  είναι  το ΕΛΑΜ (Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο) και δύο νέα κόμματα, το ΑΛΜΑ και η Άμεση Δημοκρατία που για πρώτη φορά εισέρχονται στη Βουλή.

Το εθνικιστικό ΕΛΑΜ αύξησε (+4 μονάδες) τη δύναμή του και έλαβε το 10,9% των ψήφων. Κατέστη το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα και διπλασίασε τις έδρες του, από 4 σε 8, στη Βουλή. Το κόμμα αυτό απορρίπτει ως επιδιωκόμενη λύση τη ΔΔΟ και προτείνει μια πολιτική στρατηγική απελευθέρωσης της κατεχόμενης Κύπρου.

Το ΑΛΜΑ του τέως Γενικού Ελεγκτή Ο. Μιχαηλίδη έλαβε το 5,8% των ψήφων και εξέλεξε 4 βουλευτές. Η Άμεση Δημοκρατία του youtuber Φ. Παναγιώτου (νυν ευρωβουλευτή) έλαβε το 5,4% των ψήφων και εξέλεξε επίσης 4 βουλευτές.  Τα δύο αυτά κόμματα μαζί με το ΕΛΑΜ ήταν οι βασικοί αποδέκτες της αντισυστημικής ψήφου.

Στον αντίποδα πέντε κόμματα, από τα οποία τα τρία αντιπροσωπεύονταν στην προηγούμενη Βουλή, δεν κατάφεραν να εκλέξουν βουλευτές. Πρόκειται για την ΕΔΕΚ, του αείμνηστου Β. Λυσσαρίδη, που έλαβε το 3,3% των ψήφων, τους Ενεργούς Πολίτες 3,2%, τη Δημοκρατική Παράταξη 3,1%, το Βολτ 3,1% και το Κίνημα Οικολόγων 2%. Τα πέντε αυτά κόμματα που έλαβαν συνολικά το 14,7% των εγκύρων ψήφων δεν εξέλεγξαν κανένα βουλευτή.

Υπενθυμίζεται ότι το εκλογικό σύστημα προβλέπει απλή αναλογική χωριστά σε κάθε μία από τις έξι περιφέρειες της Κύπρου, αλλά, για να πάρει ένα κόμμα έδρες από τη Β΄ κατανομή πρέπει να έχει λάβει το 3,6% σ’ όλη την επικράτεια.

Η Κυπριακή Δημοκρατία, η δεύτερη κρατική οντότητα του ελληνικού έθνους, βρίσκεται ιστορικά σε μια κρίσιμη καμπή. Η ακολουθούμενη, εδώ και δεκαετίες, πολιτική των συνομιλιών με τους Τουρκοκύπριους για λύση στη βάση μιας Διζωνικής – Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) έχει αποτύχει. Η κατοχική δύναμη, η Τουρκία, απενοχοποιείται. Το πρόβλημα, για τη διεθνή κοινότητα, εμφανίζεται ως διένεξη μεταξύ δύο κοινοτήτων. Σε αυτό συντείνει και στο ότι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ηγέτης μιας χώρας διεθνώς αναγνωρισμένης, μέλους του ΟΗΕ, της ΕΕ και άλλων διεθνών οργανισμών, συνομιλεί ως ίσος προς ίσον, στο πλαίσιο του ΟΗΕ, με τον ηγέτη μιας αποσχιστικής οντότητας που αναγνωρίζει μόνο η Τουρκία.

Η ΔΔΟ θα εξαλείψει την Κυπριακή Δημοκρατία και με ελληνική υπογραφή θα νομιμοποιήσει τα αποτελέσματα της εισβολής του 1974. Το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα των δύο κοινοτήτων, αλλά, πρόβλημα εισβολής, κατοχής, εθνοκάθαρσης και εποικισμού. Με τη ΔΔΟ η Τουρκία θα εξακολουθεί να ελέγχει το συνιστών τουρκοκυπριακό κρατίδιο, όπου ήδη πλειοψηφούν οι έποικοι και δια της πολιτικής ισότητας (veto) θα επεκτείνει το γεωπολιτικό έλεγχό της σ’ όλη την Κύπρο. Η ΔΔΟ θα είναι η αρχή του τέλους του Ελληνισμού της Κύπρου.

Το θέμα είναι αν στη Μεγαλόνησο υπάρχουν οι πολιτικές δυνάμεις που θα κινητοποιήσουν τους Έλληνες σ’ έναν αγώνα αντίστασης και ανατροπής των μακροχρόνιων τουρκικών σχεδιασμών. Τα αποτελέσματα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών δεν μπορούν να θεωρηθούν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Θεσσαλονίκη: Σε εξέλιξη μεγάλη αστυνομική επιχείρηση για παράνομες επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ – 16 συλλήψεις

Από
pcuser
-
1

Η υπόθεση συνδέεται με αντίστοιχη επιχείρηση που είχε πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες νωρίτερα στην Κρήτη

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται από τα ξημερώματα μεγάλη επιχείρηση της αστυνομίας στη Θεσσαλονίκη, με στόχο την εξάρθρωση κυκλώματος που φέρεται να εμπλέκεται σε παράνομες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Μέχρι στιγμής έχουν συλληφθεί 16 άτομα, τα οποία οδηγούνται στις αρμόδιες αρχές, ενώ σε βάρος τους σχηματίζεται δικογραφία για απάτη εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκςή Ένωσης και για ψευδείς δηλώσεις που σχετίζονται με αγροτικές επιδοτήσεις.

Η επιχείρηση πραγματοποιείται υπό την εποπτεία του Τμήματος  Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται για τον εντοπισμό και άλλων εμπλεκομένων.

Η υπόθεση συνδέεται με αντίστοιχη επιχείρηση που είχε πραγματοποιηθεί λίγες ημέρες νωρίτερα στην Κρήτη, όπου είχαν συλληφθεί 22 άτομα, ανάμεσά τους και τα δύο φερόμενα ως αρχηγικά στελέχη του κυκλώματος. Παράλληλα, στη σχετική δικογραφία περιλαμβάνονται ακόμα 116 πρόσωπα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, η οργάνωση φέρεται να δρούσε τουλάχιστον από το 2019, αξιοποιώντας κενά στη διαδικασία υποβολής αιτήσεων ενίσχυσης προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Κεντρικό ρόλο είχαν δύο λογιστές, οι οποίοι, έχοντας γνώση του συστήματος, φέρονται να στρατολογούσαν ιδιοκτήτες και διαχειριστές Κέντρων Υποδοχής Δηλώσεων, αλλά και πρόσωπα που εμφανίζονταν ως εικονικοί εκμισθωτές ή μισθωτές αγροτεμαχίων.

Η μέθοδος που χρησιμοποιούσαν βασιζόταν στον εντοπισμό επιλέξιμων αλλά αδήλωτων αγροτεμαχίων μέσω πρόσβασης στους χάρτες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Στη συνέχεια, τα ακίνητα δηλώνονταν ψευδώς σε τρίτα πρόσωπα, ενώ καταρτίζονταν εικονικά μισθωτήρια και υποβάλλονταν ανακριβείς δηλώσεις για την είσπραξη επιδοτήσεων από κοινοτικά και κρατικά κονδύλια

Μέρος των χρημάτων, σύμφωνα με τις αρχές, κατέληγε στα μέλη της οργάνωσης και χρησιμοποιούνταν για τη συνέχιση της παράνομης δραστηριότητας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/thessaloniki-se-ekseliksi-megali-astynomiki-epixeirisi-gia-paranomes-epidotiseis-apo-ton-opekepe-16-syllipseis/

Ο Σ.Λαβρόφ ζήτησε από τον Μ.Ρούμπιο να εκκενώσει το αμερικανικό προσωπικό από το Κίεβο: «Για το καλό σας»

Από
pcuser
-
0

«Θα το ισοπεδώσουμε – Φύγετε να σωθείτε»!

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, σε επικοινωνία που είχε με τον Αμερικανό ομόλογό του, Μάρκο Ρούμπιο, τον ενημέρωσε ότι η Ρωσία προχωρά άμεσα σε συντριπτικά στρατιωτικά πλήγματα κατά του Κιέβου χειρότερα και από αυτά του Σαββάτου και ζήτησε να αποχωρήσει το αμερικανικό προσωπικό «για το καλό του»!

Η κίνηση αυτή εκλαμβάνεται ως ένδειξη περαιτέρω όξυνσης της σύγκρουσης, με τη Μόσχα να αυξάνει την πίεση στο Κίεβο και τις δυτικές δυνάμεις να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις.

Image

Από την πλευρά των ΗΠΑ δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής επίσημη επιβεβαίωση ή σχόλιο για το περιεχόμενο της επικοινωνίας, ωστόσο διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι η κατάσταση αξιολογείται ως ιδιαίτερα κρίσιμη.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/o-s-lavrof-enimerose-ton-m-roumpio-pos-i-rosia-ksekina-systimatika-pligmata-sto-kievo/

Θά χάσουν τίς ἐπιδοτήσεις οἱ ἀγρότες γιά νά «πέσουν στά μαλακά» οἱ βουλευτές;

Από
pcuser
-
0

Στήν Κομμισσιόν παραπέμπει ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία τήν Ἑλλάδα κατηγορουμένη γιά τό Κράτος Δικαίου ἐξ αἰτίας τῆς τροπολογίας Φλωρίδη, ζητῶντας νά τεθεῖ ζήτημα αἱρεσιμότητος γιά ΕΣΠΑ, Ταμεῖο Ἀνακάμψεως καί ἀγροτικές ἐνισχύσεις

Τόν μηχανισμό αἱρεσιμότητος ἐζήτησε ἀπό τήν Κομμισσιόν νά ἐνεργοποιήσει εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία ἐξ αἰτίας τῆς τροπολογίας Φλωρίδη γιά εἰδικές διαδικασίες τῆς ἐκδικάσεως ὑποθέσεων βουλευτῶν. Πρόκειται γιά τόν ἰδιαιτέρως αὐστηρό μηχανισμό τῆς ΕΕ πού ὀνομάζεται καί αἱρεσιμότης Κράτους Δικαίου. Προβλέπει ὅτι ἄν μιά χώρα-μέλος παραβιάζει θέματα πού ἅπτονται τοῦ Κράτους Δικαίου καί ἔτσι ἐπηρεάζονται κονδύλια τοῦ εὐρωπαϊκοῦ προϋπολογισμοῦ, θά μπορεῖ νά παγώνει τήν ἐκταμίευση κονδυλίων, ἀκόμη καί νά τά ἀναστέλλει ἐπ’ ἀόριστον.

Αὐτό σημαίνει ὅτι ἄν γίνει δεκτή ἡ πρότασις τῆς Εὐρωπαίας Εἰσαγγελέως, θά παγώσει κάθε εὐρωπαϊκή χρηματοδότησις πρός τήν Ἑλλάδα. Ἡ χώρα μας δέν θά εἰσπράττει οὔτε ἐπιδοτήσεις οὔτε ΕΣΠΑ οὔτε ἀναπτυξιακά προγράμματα. Μεγάλοι ἀδικημένοι γιά μιάν ἀκόμη φορά οἱ ἔντιμοι Ἕλληνες ἀγρότες. Αὐτοί πού ἔμειναν ἐκτός, λόγῳ τοῦ σκανδάλου τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ, γιά νά εἰσπράττουν τίς ἐπιδοτήσεις οἱ εὐνοούμενοι τῶν διωκομένων βουλευτῶν, καί οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν νά συνεχίσουν νά μήν λαμβάνουν τίς ἐπιδοτήσεις πού δικαιοῦνται στήν περίπτωση κατά τήν ὁποία ἡ Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή «παγώσει» τίς χρηματοδοτήσεις πρός τήν Ἑλλάδα.

Γιά τό ζήτημα αὐτό ἡ κ. Λάουρα Κοβέσι ἀπέστειλε ἐπιστολή πρός τήν Κομμισσιόν ἐπισημαίνοντας πώς οἱ πρόσφατες νομοθετικές τροποποιήσεις καί ἀποφάσεις (δηλαδή ἡ τροπολογία Φλωρίδη γιά τήν ὁλοκλήρωση τῶν δικαστικῶν ὑποθέσεων κατά βουλευτῶν ἐντός τριμήνου) ἔχουν δυσμενῆ ἐπίδραση στήν ἀνεξάρτητη καί ἀποτελεσματική λειτουργία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας (EPPO) στήν Ἑλλάδα.

Συμφώνως πρός τήν σχετική ἀνακοίνωση, ἡ ἐσπευσμένη τροποποίησις τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας, μέ τήν ὁποία θεσπίζεται εἰδική διαδικασία γιά κακουργήματα πού διαπράττονται ἀπό μέλη τοῦ Κοινοβουλίου, ἔχει ἀρνητική ἐπίδραση στήν ἱκανότητα τῆς EPPO νά διερευνᾶ καί νά διώκει ἀποτελεσματικῶς ἀδικήματα πού ἐμπίπτουν στήν ἁρμοδιότητά της στήν Ἑλλάδα.

Ἀκόμα, ἡ πρόσφατη ἄρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου νά ἀναγνωρίσει τήν πλήρη ἰσχύ τῆς ἀποφάσεως πού ἔλαβε τό Σῶμα τῆς EPPO στίς 12 Νοεμβρίου 2025 γιά τήν ἀνανέωση τῆς θητείας τριῶν Εὐρωπαίων ἐντεταλμένων εἰσαγγελέων γιά πέντε ἔτη ἔχει ἀρνητική ἐπίδραση στήν ἀνεξαρτησία τῆς EPPO στήν Ἑλλάδα. Ἡ Εὐρωπαία Εἰσαγγελεύς ἐνημέρωσε τήν Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή σχετικῶς μέ αὐτές τίς ἐξελίξεις, οἱ ὁποῖες ἐγείρουν σοβαρές ἀμφιβολίες ὡς πρός τήν συμμόρφωση τῶν ἑλληνικῶν Ἀρχῶν μέ τήν ὑποχρέωση εἰλικρινοῦς συνεργασίας βάσει τοῦ Ἄρθρου 4 παράγραφος 3 τῆς ΣΕΕ.

Τήν ἰδιαίτερη ἀνησυχία καί δυσαρέσκειά της γιά τήν τροπολογία πού κατετέθη τό βράδυ τῆς Δευτέρας, ἡ ὁποία προβλέπει τήν ἐπιτάχυνση τῆς ἐκδικάσεως ποινικῶν ὑποθέσεων πού ἀφοροῦν σέ βουλευτές, ἐκφράζει ἐξ ἄλλου σέ ἐπιστολή της στόν ὑπουργό Δικαιοσύνης Γιῶργο Φλωρίδη ἡ κ. Κοβέσι, θεωρῶντας ὅτι ἐπιχειρεῖται ὁ ἀποκλεισμός τῶν ἐντεταλμένων Εὐρωπαίων εἰσαγγελέων. Ἡ διάταξις προβλέπει πώς, σέ ποινικές ὑποθέσεις πού ἀφοροῦν σέ βουλευτές, «γιά τά κακουργήματα, ἡ ἀνάκριση διεξάγεται ὑποχρεωτικά, κατά παρέκκλιση κάθε ἄλλης γενικῆς ἤ εἰδικῆς διάταξης, ἀπό εἰδικό ἐφέτη ἀνακριτή».

Ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία ἐπισημαίνουν πώς ἡ προτεινομένη διάταξις εἶναι σαφῶς ἀσυμβίβαστη μέ τόν κανονισμό γιά τήν λειτουργία της, δεδομένου ὅτι δέν ἐξαιρεῖ ἀπό τήν ἐφαρμογή του τίς ὑποθέσεις πού ἐμπίπτουν στήν ἁρμοδιότητά της. Ἡ διάταξις εἶναι ἐπίσης ἀσυμβίβαστη καί μέ τήν ἑλληνική νομοθεσία, ἡ ὁποία προβλέπει ὅτι οἱ ἐντεταλμένοι Εὐρωπαῖοι εἰσαγγελεῖς ἀσκοῦν ὅλες τίς ἐξουσίες ἑνός ἀνακριτοῦ, μέ ἐξαίρεση τήν διεξαγωγή τῆς ἐξετάσεως τοῦ κατηγορουμένου καί τήν λήψη ἀποφάσεων σχετικῶς μέ τά περιοριστικά μέτρα καί τήν προσωρινή κράτηση.

Θεωροῦν ὅτι ἡ διάταξις ἀγνοεῖ πλήρως τίς ἐξουσίες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας καί τῶν ἐξουσιοδοτημένων εἰσαγγελέων της πού τούς ἔχουν ἀνατεθεῖ βάσει τοῦ Δικαίου τῆς ΕΕ, δεδομένου ὅτι ἀναθέτει τήν κύρια ἔρευνα γιά κακουργήματα πού διαπράττονται ἀπό μέλη τοῦ Κοινοβουλίου σέ ἐθνικό ἀνακριτή. Αὐτό δημιουργεῖ περαιτέρω διαφοροποίηση στήν μεταχείριση μιᾶς συγκεκριμένης κατηγορίας πολιτῶν πού ἐρευνῶνται γιά ἀδικήματα, κάτι πού δέν ἐπιτρέπεται βάσει τοῦ ἐφαρμοστέου Δικαίου τῆς Ἑνώσεως.

Ἀκόμη, ἰδιαίτερες ἀνησυχίες ἐκφράζει ἡ Εὐρωπαϊκή Εἰσαγγελία καί γιά τό πολύ αὐστηρό χρονικό ὅριο γιά τήν ὁλοκλήρωση τῆς κυρίας ἐρεύνης τῶν κακουργημάτων. Νομικοί κύκλοι ἀναφέρουν πώς τό ἀσφυκτικό χρονικό ὅριο θά μποροῦσε νά περιορίσει σημαντικά τήν δυνατότητα ἀποτελεσματικῆς διερευνήσεως τῶν ἀδικημάτων σέ ὑποθέσεις πού εἶναι συχνά πολύπλοκες.

Ἐπί πλέον, ἰδιαιτέρως μεγάλη εἶναι ἡ δυσαρέσκεια καί γιά τό γεγονός ὅτι τό νομοσχέδιο γιά ἕνα τόσο θεμελιῶδες ζήτημα εἰσάγεται λίγες ὧρες πρίν ἀπό τήν ψήφισή του καί ἐξαλείφει ἔτσι κάθε πιθανότητα σοβαρῆς συζητήσεως ἐπί τοῦ θέματος, ἐνῷ εἰσάγει ἕνα ἀδικαιολόγητο στοιχεῖο ἐπείγοντος χαρακτῆρος. Ἀπό τήν πλευρά της, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται πώς «ἡ διάταξη δέν ἀλλάζει στό παραμικρό τόν ρόλο τῶν εἰσαγγελέων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας». «Ὁ ρόλος τοῦ εἰδικοῦ ἐφέτη ἀνακριτῆ εἶναι ἀκριβῶς αὐτός πού προβλέπεται στή νομοθεσία γιά τόν ἀνακριτή στή νομοθεσία περί Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας», ἀναφέρουν κυβερνητικές πηγές.

estianews.gr

Οἰκτρόν θέαμα ἡ παρακμή τοῦ Κοινοβουλίου

Από
pcuser
-
0
Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μιλάει στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση και λήψη απόφασης επί της προτάσεως που κατέθεσαν ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ, κ. Νικόλαος Ανδρουλάκης και οι τριάντα ένας (31) Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής «για την εξέταση του ειδικού ζητήματος δημοσίου συμφέροντος της παράνομης χρήσης του παράνομου λογισμικού Predator στην Ελληνική επικράτεια...», Αθήνα, Παρασκευή 22 Μαΐου 2026. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Κάποτε τήν ἑλληνική Βουλή ἐλάμπρυναν μέ τήν παρουσία τους πνευματικοί ἄνθρωποι.

Ἀλλά δέν χρειάζεται νά στρέψουμε τό βλέμμα πρός τά ὀπίσω γιά νά συνειδητοποιήσουμε τήν παρακμή τοῦ Κοινοβουλίου ἐν Ἑλλάδι. Ἀρκεῖ νά δοῦμε τήν χθεσινή συνεδρίαση, κατά τήν ὁποία ἕνας πρώην Πρωθυπουργός εὑρέθη νά ὁμιλεῖ πρό κενῶν ἑδράνων. Μέ τό πού ἀνέβηκε στό βῆμα ὁ κ. Ἀντώνης Σαμαρᾶς, οἱ παρόντες ἐκ τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀπεχώρησαν ἀπό τήν αἴθουσα, ἐνῷ οἱ τοῦ ΠΑΣΟΚ εἶχαν ἤδη ἀπό ἐνωρίτερα ἐξέλθει. Σέ κάποιες ἄλλες ἐποχές, δέν εἶχε σημασία ἄν οἱ βουλευτές συμφωνοῦσαν ἤ διαφωνοῦσαν μέ ἕναν πολιτικό ἀρχηγό ἤ ἕναν συνάδελφό τους. Δέν εἶχε σημασία ἄν τόν συμπαθοῦσαν ἤ ὄχι. Τόν ἄκουγαν.

Δέν σηκώνονταν νά φύγουν. Ἄν τόν ἐπικροτοῦσαν, χειροκροτοῦσαν. Ἄν ὄχι, τόν ἄκουγαν σιωπηλοί. Σήμερα οἱ περισσότεροι παρίστανται γιά νά χειροκροτήσουν χωρίς νά ἀκούσουν στίς περισσότερες περιπτώσεις, ἐνῷ ἁπλῶς ἀπέρχονται ἄν ὁμιλεῖ κάποιος ἀντίπαλός τους. Κατά πόσον τοῦτο εὐνοεῖ τήν ὄσμωση ἰδεῶν καί τήν διαμόρφωση πολιτικῶν εἶναι αὐτονόητο. Ἀλλά γι’ αὐτό καί δέν ὑπάρχει στήν ἑλληνική Βουλή, πολλά χρόνια τώρα, παραγωγή πολιτικῆς σκέψεως, ἐπίδειξις κριτικοῦ πνεύματος, ἀκόμη-ἀκόμη καί εὐφυής σχολιασμός τῶν λεγομένων ἀπό τούς ἀντιπάλους. Ἴσως ὁ Κωνσταντῖνος Τασούλας νά ἦταν ἀπό τούς τελευταίους (ἄν μή ὁ τελευταῖος) καλλιεργημένους καί πνευματώδεις ἀνθρώπους πού μιλοῦσαν στήν Βουλή.

Ἀλλά δέν εἶναι ἡ χθεσινή κατάστασις τῶν κενῶν ἑδράνων ἡ μόνη ἔνδειξις παρακμῆς τοῦ Κοινοβουλίου. Στό ὁποῖον ἐπιβάλλει ἡ Κυβέρνησις ἄν θά ψηφίσει τήν σύσταση Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν μέ 120 ἤ μέ 151 ψήφους, ἀφαιρῶντας ἐν τοῖς πράγμασι (καί μέ τήν ἐπίκληση θέματος ἐθνικῆς ἀσφαλείας!) τήν δυνατότητα πού εἶχε θεσμικά δοθεῖ στήν ἀντιπολίτευση νά προχωρεῖ στήν δημιουργία τέτοιων Ἐπιτροπῶν, προκειμένου νά ἐνισχύεται ἡ πολυφωνία στόν ἔλεγχο τῶν πεπραγμένων τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας. Σέ ἕνα παρακμιακό Κοινοβούλιο ὅμως, ὄχι μόνον δέν ἐνδιαφέρει ἡ πολυφωνία καί ὁ ἔλεγχος, δέν τηροῦνται οὔτε τά προσχήματα.

Καί συνεχίζουμε: Eἶναι ἤ δέν εἶναι χαρακτηριστικόν δεῖγμα τό γεγονός ὅτι ὁ κορυφαῖος εἰσαγγελικός λειτουργός τῆς χώρας, ὁ εἰσαγγελεύς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀπαξίωσε νά ἀνταποκριθεῖ στήν πρόσκληση τῆς Ἐπιτροπῆς Θεσμῶν προκειμένου νά τήν ἐνημερώσει γιά τό ζήτημα τῶν ὑποκλοπῶν; Σέ μιά Βουλή μέ τήν ὑπόσταση πού εἶχε κάποτε, θά διενοεῖτο ὁ εἰσαγγελεύς τοῦ Ἀρείου Πάγου νά μήν παραστεῖ;

Ἀλλά σέ ποιά Βουλή νά παραστεῖ σήμερα; Στήν Βουλή στήν ὁποία, ἀντί τῆς διατυπώσεως πολιτικοῦ λόγου, ἔχουμε πολιτικούς ἀρχηγούς πού ἐλάχιστα ἀπέχουν ἀπό τοῦ νά ἐκφράζονται ἀνάρθρως καί ὑπουργούς πού τούς ἀπαντοῦν «κικιρίκου»! Δέν εἶναι πολιτικός διάλογος ὅταν ἕνας ἀρχηγός ἐπικαλεῖται τό ὅτι ὁ ὑπουργός εἶναι ἐξωκοινοβουλευτικός καί τοῦ λέγει ὅτι δέν δικαιοῦται νά ὁμιλεῖ στό Κοινοβούλιο. Οὔτε ὅταν ὁ ἐν λόγῳ ὑπουργός ἀπαντᾶ ὅτι εἶναι «ἕνα βῆμα πρίν ἀνέβει στό παγκάκι» καί ἀρχίσει τό… «κικιρίκου»! Διότι αὐτό τό ἐπεισόδιο συνέβη στήν Βουλή μεταξύ τῆς Προέδρου τῆς Πλεύσης Ἐλευθερίας καί τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης.

Γιά τήν Ἱστορία, νά θυμίσουμε ὅτι τήν ἴδια ἐπίθεση εἶχε ὑποστεῖ στήν Βουλή τοῦ 1987 ὁ κ. Νῖκος Κωνσταντόπουλος, ὡς ἐξωκοινοβουλευτικός ὑπουργός τῆς Κυβερνήσεως Τζαννετάκη, ἀπό τό ΠΑΣΟΚ, πού ἀπαιτοῦσε νά κατέβει ἀπό τό βῆμα!

Ἀλλά αὐτή εἶναι ἡ Βουλή στήν ὁποία οἱ κατηγορίες τῶν συγκαλύψεων γιά σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ ἔφεραν νά συζητοῦνται τά ἔργα καί οἱ ἡμέρες κάποιου «Φραπέ» καί κάποιου «Χασάπη». Κατάντημα…

estianews.gr

1...225226227...3,032Σελίδα 226 από 3,032