Του ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ.Defence Point

Το αίτημα της Τουρκίας προς τις αμερικανικές αρχές για την προμήθεια 40 καινούργιων μαχητικών αεροσκαφών F-16 BlockBlock 70/72 (η διαμόρφωση των ελληνικών “V”) και την αναβάθμιση άλλων 80 στο ίδιο επίπεδο, είναι λογικό να έχει προκαλέσει αναστάτωση στην Ουάσιγκτον, επειδή οι Αμερικανοί παραμένουν διχασμένοι αναφορικά με την αντιμετώπιση της Τουρκίας και της σοβαρής πρόκλησης που εξ αυτής αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ.

Ενώ το Κογκρέσο έχει υιοθετήσει ξεκάθαρες “κόκκινες γραμμές” η παραβίαση των οποίων επέφερε κυρώσεις με βάση τον νόμο CAATSA μετά την προμήθεια του ρωσικού συστήματος S-400, το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δείχνουν πως επιθυμούν να αγοράσουν χρόνο, ευελπιστώντας να επαναφέρουν την Τουρκία στο “μαντρί”.

Ποντάρουν στο ενδεχόμενο απομάκρυνσης του Ερντογάν από την εξουσία και προβάλλουν τα “θέλω” τους σαν σώφρονα πολιτική. Αρνούνται με άλλα λόγια να αποδεχθούν ότι ενδεχομένως η Τουρκία να έχει χαθεί οριστικά για τη Δύση. Εν ολίγοις, η υπερδύναμη εκλαμβάνει τους πόθους της για πραγματικότητα.

• Το βέλτιστο σενάριο για τις ΗΠΑ είναι να βρεθεί μια ισορροπία που θα επιτρέψει στην Τουρκία να συνεχίσει την “ανεξάρτητη” πολιτική της, αντιμετωπίζοντας τις μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη με τον ίδιο τρόπο. Αδυνατούν όμως οι Αμερικανοί προς το παρόν να συνειδητοποιήσουν, ότι εάν συμβεί αυτό, η Τουρκία θα πρέπει να αποβληθεί από το ΝΑΤΟ.

Προκαλεί εύλογο ενδιαφέρον η σχεδόν ολοκληρωτική απουσία από την επικαιρότητα του τουρκικού αιτήματος προς τις ΗΠΑ για 120 καινούργια και αναβαθμισμένα μαχητικά F-16. Πιθανότερη ερμηνεία είναι ότι παρά την επιβεβαίωση της πληροφορίας από το Reuters, το θέμα είχε αποκαλυφθεί προ τετραημέρου στην Ελλάδα από… μη συστημικά μέσα ενημέρωσης.

Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν

Ας επιστρέψουμε όμως στην ουσία του προβλήματος. Πώς είναι δυνατόν να υπηρετεί τους σκοπούς της Ατλαντικής Συμμαχίας, διατηρώντας παράλληλα το επίπεδο των σχέσεων που έχει σήμερα με τη Ρωσία; Αυτό είναι εκ των θεμελιωδών ερωτημάτων που οφείλουν να απαντήσουν οι διαμορφωτές της αμερικανικής γεωστρατηγικής προσέγγισης.

Εάν υποτεθεί ότι η κίνηση των Τούρκων προς τις ΗΠΑ για την προμήθεια νέων μαχητικών και την αναβάθμιση υφισταμένων αποτελεί απόπειρα επαναπροσέγγισης με τις ΗΠΑ, αφήνοντας ανοικτό ακόμα και το ενδεχόμενο απομάκρυνσης των S-400 από το τουρκικό έδαφος (δεν υπάρχει τέτοια ένδειξη), οι ίδιες οι δηλώσεις του προέδρου Ερντογάν καταδεικνύουν ότι η προσέγγιση επιχειρείται με τις γνωστές εκβιαστικές τακτικές της τουρκικής διπλωματίας.

Οι δημοσιογράφοι που συνόδευσαν τον Ερντογάν στην τελευταία του επίσκεψη στο θέρετρο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας, όπου συναντήθηκε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τον άκουσαν να κάνει λόγο για επέκταση της εξοπλιστικής συνεργασίας με τη Μόσχα. Επεσήμανε μάλιστα, ότι κύριο αντικείμενο των συνομιλιών ήταν τα θέματα άμυνας και εξοπλισμών.

Σε αυτά συμπεριέλαβε και το ενδεχόμενο συμφωνίας για κατασκευή δεύτερου και τρίτου πυρηνικού εργοστασίου. Δεδομένου ότι καθένα πυρηνικό εργοστάσιο συνιστά επένδυση που υπερβαίνει τα 10 δισ. δολάρια, είναι προφανές ότι από τουρκικής πλευράς, οι “προσφορές” προς τη Ρωσία είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρες για επίτευξη των σκοπών της τουρκικής διπλωματίας.

• Εξοπλιστικά “κίνητρα” στη Μόσχα

Το “μενού” όμως των τουρκικών εξοπλιστικών κινήτρων προς τη Μόσχα δεν εξαντλήθηκε εδώ. Οι δυο ηγέτες –προφανώς με πρωτοβουλία Ερντογάν– συζήτησαν το ενδεχόμενο συνεργασίας στον τομέα της κατασκευής κινητήρων. Το πρόβλημα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας για την εξασφάλιση αξιόπιστων κινητήρων για το εθνικό άρμα μάχης Altay, αλλά και το φιλόδοξο πρόγραμμα μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς, είναι επαρκώς τεκμηριωμένο.

Συζήτηση έγινε όμως και για συνεργασία στον τομέα των ναυπηγήσεων πολεμικών πλοίων, με τον Ερντογάν να κάνει λόγο (στις δηλώσεις του προς τους Τούρκους δημοσιογράφους) για πρόγραμμα ναυπήγησης υποβρυχίων! Απέφυγε αυτή τη φορά να επαναλάβει τις απειλές του πρόσφατου παρελθόντος για την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών από τη Ρωσία (Su-35 ή Su-57), ίσως λόγω του αιτήματος προς τις ΗΠΑ για τα F-16.

Ο Ερντογάν δήλωσε, επίσης, ότι εξέφρασε στον Πούτιν την επιθυμία της Τουρκίας για συνεργασία με τη Ρωσία στον διαστημικό τομέα, που θα περιλαμβάνει τη δημιουργία χερσαίας και θαλάσσιας πλατφόρμας εκτόξευσης διαστημικών αποστολών!

• “Συνεργασία” στη Συρία και το γνωστό “αγκάθι” των Κούρδων…

Μια από τις βασικές επιδιώξεις της τουρκικής πλευράς στις συνομιλίες με τη ρωσική ήταν και η “αποφόρτιση” της ρωσικής πίεσης στο Ιντλίμπ της Συρίας, η οποία ακυρώνει στην πράξη τα σχέδια ενσωμάτωσης της συριακής επαρχίας στο τουρκικό κράτος, όπως είχε συμβεί στη δεκαετία του 1930 με την Αλεξανδρέττα. Αυτό επιβεβαιώνει όσους διέβλεπαν επεκτατικές διαθέσεις στην τουρκική στρατηγική και όχι απέχθεια για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το καθεστώς Άσαντ.

Δεν πρέπει να λησμονηθεί, ότι το ζεύγος Ερντογάν είχε αναπτύξει φιλική σχέση με το ζεύγος Άσαντ, προφανώς στο πλαίσιο της τουρκικής επιδίωξης για επίτευξη των βασικών στόχων διά της ανάπτυξης συνεργασίας και της άσκησης αποτελεσματικής επιρροής. Από τη στιγμή που άλλαξαν οι συνθήκες, ο Άσαντ μετατράπηκε σε εχθρό και η υλοποίηση της τουρκικής εναλλακτικής στρατηγικής ανατέθηκε στη στρατιωτική ισχύ, λαμβάνοντας και επεκτατικό χαρακτήρα.

Το πρόβλημα αυτό δηλητηριάζει και τις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, καθώς η αμερικανική πολιτική στήριξης των Κούρδων της Συρίας αποκαθίσταται σταδιακά μετά την εκ νέου δραστηριοποίηση του Μπρετ Μακ Γκουρκ ως βασικού συμβούλου του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν για την περιοχή.

Οι Κούρδοι που έχυσαν για άλλη μια φορά το αίμα τους υποστηρίζοντας την πολιτική των ΗΠΑ εναντίον του καθεστώτος Άσαντ, αποδείχθηκε ότι αποτελούσαν βασικό στόχο του τουρκικού ενδιαφέροντος για την περιοχή. Και φυσικά η ρητορική των Τούρκων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αφορούσε μόνο τα πεπραγμένα του συριακού καθεστώτος και όχι τα αντίστοιχα του τουρκικού οπουδήποτε υπάρχουν κουρδικοί πληθυσμοί.

• Όλα δείχνουν κλασσικό εκβιασμό…

Τούτων λεχθέντων, υπάρχει νουνεχής αναλυτής ή πολιτικός στην Ουάσιγκτον χωρίς δεσμεύσεις και ειδικές σχέσεις με τους Τούρκους, που να πιστεύει ειλικρινά ότι η μεγάλη εικόνα της σημερινής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής επιτρέπει αισιοδοξία για μεταστροφή της Άγκυρας και προσέγγιση με τη Δύση;

Η ολιστική αντιμετώπιση του ζητήματος οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα, ότι το τουρκικό αίτημα στις ΗΠΑ για τα F-16, διατυπώνεται τουλάχιστον σε εκβιαστικό πλαίσιο. Έρχεται μάλιστα σε μια στιγμή ψύχρανσης των σχέσεων Ρωσίας-Τουρκίας, καθώς μετά την τελευταία συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν δεν έγιναν καν δηλώσεις.

Αυτή και μόνο η παρατήρηση, δίνει στο τουρκικό αίτημα χαρακτήρα οπορτουνιστικής κίνησης τακτικής που τελικά στρέφεται εναντίον των συμφερόντων τόσο της Μόσχας όσο και της Ουάσιγκτον. Πέραν οποιουδήποτε άλλου υπολογισμού, υπό φυσιολογικές συνθήκες η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να αρνηθεί ακόμα και να το συζητήσει…

*(Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA) 

Hellas Journal

Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε την Παρασκευή την τελική πρόταση του προέδρου Τζο Μπάιντεν για τη θέση του πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα: Θα είναι ο Τζόρτζ Τσούνης.

Είναι ήδη γνωστό από τα πολλά δημοσιεύματα που εμφανίστηκαν, ότι πρόκειται για ένα καλό επιχειρηματία με έδρα τη Νέα Υόρκη, ο οποίος ασχολείται με ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Είναι επίσης και πασίγνωστο μέλος της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας, με έντονη δράση στα κοινωνικά δρώμενα της Ομογένειας. Και βοηθά για όλα τα θέματα που ενδιαφέρουν την Ελλάδα και την Κύπρο.

Θεωρείται, έπισης, ένας εκ των μεγαλύτερων υποστηρικτών του κ. Μπάιντεν καθώς έχει ενισχύσει τις εκλογικές του εκστρατείες εδώ και αρκετά χρόνια.

• Για τα θέματα αυτά, αναφέρθηκε ο δημοσιογράφος και αναλυτής Μιχάλης Ιγνατίου κατά την παρουσία του στο δελτίο ειδήσεων του καναλιού OPEN με την Ματίνα Παπαδέα.

Σημείωσε σχετικά:

Πριν αναλάβει το δύσκολο έργο του Αμερικανού πρέσβη πρέπει να παρουσιαστεί ενώπιον της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας, όπου θα “ανακριθεί” από τον πρόεδρο Ρόμπερτ Μενέντεζ, τον ηγέτη της μειοψηφίας Τζιμ Ριτς και άλλους γερουσιαστές.

Ενώ την επιλογή του κ. Μπάιντεν υποστηρίζει ο πρόεδρος της Επιτροπής, ο κ. Μενέντεζ, πάντα η “ανάκριση” είναι μία δύσκολη διαδικασία καθώς οι ερωτήσεις αφορούν δύσκολα θέματα στρατηγικής και εξωτερικής πολιτικής. Το τελευταίο διάστημα, ο κ. Τσούνης βρίσκεται στην Ουάσιγκτον όπου εκπαιδεύεται, τρόπος του λέγειν, από αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Με τα σημερινά δεδομένα, και εφόσον εγκριθεί ο διορισμός του, ο νέος πρέσβης αναμένεται να φτάσει στην Αθήνα τον Ιανουάριο, ίσως και αργότερα, διότι -ακόμα και αν εγκριθεί- μπορεί να “παγώσει” ο διορισμός του από τους Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές, στο πλαίσιο του πολέμου τους εναντίον της κυβέρνησης Μπάιντεν.

Μέχρι τότε, παραμένει ο πρέσβης Τζέφρι Πάιατ, που έχει πια συνδέσει το όνομα του με την Ελλάδα, καθώς πέραν των καθηκόντων του ως αντιπροσώπου της Αμερικής, έχει εξελιχθεί σε διαφημιστή της χώρας μας στο εξωτερικό. Εκατοντάδες φωτογραφίες του από διάφορα μέρη της Ελλάδας έχουν δημοσιευθεί στα κοινωνικά δίκτυα και γενικά στο Διαδίκτυο.

Σε ένα αποχαιρετιστήριο κείμενο που δημοσιεύθηκε στο Twitter, το οποίο αναφέρεται στο τέλος της καριέρας του ως πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, ο κ. Πάιατ απάντησε «δεν έχω τελειώσει ακόμα», εννοώντας ότι πρέπει να προηγηθούν οι απαραίτητες διαδικασίες.

Ο κ. Τσούνης δεν είναι διπλωμάτης, όπως αναφέραμε παραπάνω, αλλά φίλος του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Βεβαίως θα χρειαστεί να ασχοληθεί με σοβαρά διπλωματικά ζητήματα, που αφορούν τις σχέσεις της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών, και εκεί είναι που θα κριθεί. Και βασικό του, αν θέλετε, «προτέρημα» είναι ότι διατηρεί μία ισχυρή σχέση με τον πρόεδρο Μπάιντεν και τον γερουσιαστή Μενέντεζ.

Όμως, θα πρέπει να γνωρίζουν αυτοί που χαίρονται για το διορισμό του -και καλά κάνουν, διότι είναι ένας από εμάς ο Γιώργος- πως θα είναι ο πρέσβης της Αμερικής στην Ελλάδα και πρέπει να εξυπηρετεί πρωτίστως τα στρατηγικά συμφέροντα της υπερδύναμης. Δεν θα είναι ο πρέσβης της Ομογένειας στην Ελλάδα. Οπότε, μερικές φορές θα χρειαστεί να είναι και δυσάρεστος.

Όμως, είναι και τυχερός -εάν εγκριθεί: Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις είναι στο καλύτερο επίπεδο τους, παρά ποτέ, και δεν προβλέπεται οποιαδήποτε “οπισθοδρόμηση”. Αντίθετα. Οπότε θα μπορεί να καυχηθεί στο τέλος της θητείας του, ότι πήρε τη σκυτάλη από τον Τζέφρι Πάιατ και την πήγε ακόμα πιο μακριά. Είναι στο χέρι του να το πετύχει…

ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ: Αναμένονται την επόμενη εβδομάδα στην Ουάσιγκτον ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας και τα μέλη μίας μεγάλης ομάδας Ελλήνων αξιωματούχων, οι οποίοι θα συμμετέχουν στον στρατηγικό διάλογο Ελλάδας-Ηνωμένων Πολιτειών. Ο κ. Δένδιας θα υπογράψει και την αμυντική συμφωνία με τον Αμερικανό ομόλογό του, Άντονι Μπλίνκεν.

Βεβαίως, αυτή η συμφωνία δεν θα έχει σχέση με αυτή που υπέγραψε η Ελλάδα με τη Γαλλία. Δηλαδή δεν θα είναι τόσο ισχυρή. Μένει, βεβαίως, να δούμε την επιστολή του κ. Μπλίνκεν που θα συνοδεύει τη συμφωνία.

Η επίσκεψη του κ. Δένδια γίνεται εν μέσω των απειλών της Τουρκίας, που λαμβάνονται σοβαρά υπόψη στην Ουάσιγκτον. Όμως, θεωρώ ότι η Αμερική δεν έχει πια την απαιτούμενη επιρροή για να αλλάξει τις όποιες διαθέσεις της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου. Στην πραγματικότητα ο Ερντογάν δεν ακούει κανένα…

Το βίντεο της ανταπόκρισης του αναλυτή του OPEN και αρθρογράφου της Hellas Journal ακολουθεί:

https://hellasjournal.com/2021/10/gia-na-min-iparchoun-parexigisis-o-tzortz-tsounis-pano-ap-ola-tha-ine-o-presvis-tis-amerikis-i-analisi-tou-michali-ignatiou/

Στα 35 του χρόνια, ο Αυστριακός καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς βιώνει για δεύτερη φορά στη ζωή του μια πολιτική πτώση: Μετά το απότομο τέλος της πρώτης του θητείας από πρόταση δυσπιστίας στη Βουλή τον Μάιο του 2019, ένα νέο σκάνδαλο διαφθοράς τον ώθησε χθες να παραιτηθεί.

Γρήγορη ανέλιξη, πραγματισμός και σάλος: αυτές οι τρεις λέξεις συνοψίζουν την καριέρα του ανθρώπου που παρουσιαζόταν έως χθες ως το «παιδί-θαύμα» (Wunderkind) της αυστριακής πολιτικής.

Γεννημένος το 1986 από πατέρα μηχανικό και μητέρα εκπαιδευτικό, ο Σεμπάστιαν Κουρτς ήταν ένας άνθρωπος σε βιασύνη: στα 24 του, πριν ακόμη ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Νομική, διορίστηκε στο πόστο του υφυπουργού κοινωνικής ενσωμάτωσης, στα 27 του κατέλαβε το πόστο του υπουργού Εξωτερικών και στα 31 του έγινε ο νεαρότερος ηγέτης στην ΕΕ.

Με πρόσωπο εφήβου και πάντα μετρημένος, έδειξε τα δόντια του στις τάξεις του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (OVP), πυλώνα της αυστριακής πολιτικής από το τέλος του πολέμου. Πρώην επικεφαλής της οργάνωσης νεολαίας του κόμματος, κατάφερε να κερδίσει την κούρσα για την αρχηγία του OVP το 2017.

• Από την συμμαχία με την άκρα δεξιά στους Πράσινους

Από νεαρή ηλικία ο Σεμπάστιαν Κουρτς έδειξε να συνδυάζει μια αίσθηση πραγματισμού.

Αφού κέρδισε τις πρώτες του βουλευτικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2017, στράφηκε στο ακροδεξιό κόμμα FPÖ για να σχηματίσει μια κυβερνητική πλειοψηφία.

Σε μια ευημερούσα Αυστρία αλλά σε εσωτερική αναταραχή από τις μεταναστευτικές ροές, ο νεαρός ηγέτης πρότεινε το κλείσιμο των συνόρων και την αυστηροποίηση των συνθηκών παροχής ασύλου.

Στην πρώτη του θητεία πέρασε μια ομοβροντία μέτρων και νόμων κατά της μετανάστευσης και οι τεταμένες σχέσεις του με τα μέσα ενημέρωσης τον έκαναν διχαστική προσωπικότητα, που τον έφερε κοντά στην εικόνα του Ούγγρου ομόλογό του, Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος είδε στον Κούρτς ένα αρχιτέκτονα μιας «γέφυρας» μεταξύ της δεξιάς και της άκρας δεξιάς.

Ο Σεμπάστιαν Κουρτς βεβαίως υποστήριζε πάντα τις φιλοευρωπαϊκές του πεποιθήσεις. Αλλά σπάνια αποστασιοποίηθηκε από το FPÖ, ενώ ξενοφοβικές προκλήσεις από την άκρα δεξιά αμαύρωσαν την εικόνα της Αυστρίας στους ευρωπαίους της εταίρους. Η παθητικότητα του του προσέδωσαν το προσωνύμιο «σιωπηλός καγκελάριος».

Αυτή η σκληρή αντιμεταναστευτική γραμμή επιβεβαιώθηκε πρόσφατα στην κρίση στο Αφγανιστάν, με τον Κουρτς να αρνείται να υποδεχτεί πρόσφυγες που εγκατέλειψαν την ασιατική χώρα μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν, απόφαση που εξόργισε τους Πράσινους εταίρους του στην κυβέρνηση.

Καθώς από τον Ιανουάριο του 2020, ο Κουρτς, του οποίου πολιτικοί επιστήμονες επαινούν το πολιτικό του ένστικτο και το ταλέντο του στη ρητορική, συνεργάστηκε με τους Πράσινους, μια ριζική στροφή μετά τη συμμαχία του με την ακροδεξιά.

• Σωρεία καχυποψιών

Η πρώτη θητεία του στην καγκελαρία πράγματι τερματίστηκε απότομα μετά το σκάνδαλο Ibizagate.

Το 2019 ο τότε ακροδεξιός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Χανς Κρίστιαν Στράχε, στη διάρκεια διακοπών του στην Ιμπιζα, είχε βιντεοσκοπηθεί να δηλώνει ότι είχε δωροδοκηθεί από έναν Ρώσο ολιγάρχη. Το σκάνδαλο οδήγησε σε πτώση της συγκυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος με την ακροδεξιά, με την υπερψήφιση της πρότασης δυσπιστίας στο Κοινοβούλιο, για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της Αυστρίας.

Αυτό το επεισόδιο δεν τον εμπόδισε να ενισχύσει τα ποσοστά του κόμματός του στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2019 και να επιστρέψει στην εξουσία στις αρχές του 2020.

Αλλά ένα χρόνο αργότερα, τον πρόλαβε η δικαιοσύνη. Τον Μάιο, η εισαγγελία ανακοίνωσε την έναρξη έρευνας για υποψίες ψευδορκίας ενώπιον μιας κοινοβουλευτικής επιτροπής.

Στη συνέχεια απέρριψε όποια παρατυπία και αρνήθηκε να παραιτηθεί, αλλά η αποκάλυψη αυτής της εβδομάδας για την υποτιθέμενη εμπλοκή του σε υπόθεση διαφθοράς σφράγισε την πτώση του.

Ο καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς, ύποπτος για διαφθορά, ανακοινώνει την παραίτησή του

Ο Αυστριακός συντηρητικός καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς, ύποπτος για την εμπλοκή του ονόματός του σε υπόθεση διαφθοράς, ανακοίνωσε την παραίτησή του, μεσούσης μιας νέας πολιτικής κρίσης στη χώρα αυτή της κεντρικής Ευρώπης.

O Σεμπάστιαν Κουρτς έκανε την ανακοίνωση αυτή αφότου τέθηκε υπό έρευνα ως ύποπτος για αδικήματα διαφθοράς.

Ο Κουρτς δήλωσε σε ανακοίνωση που στάλθηκε στα μέσα ενημέρωσης ότι προτείνει τον υπουργό Εξωτερικών Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ, έναν διπλωμάτη καριέρας, ως διάδοχό του. Ο Κουρτς σκοπεύει να παραμείνει αρχηγός του συντηρητικού κόμματός του και να αναλάβει ως επικεφαλής του στο κοινοβούλιο, πρόσθεσε.

“Θα ήταν ανεύθυνο να συρόμαστε σε μήνες χάους ή αδιεξόδου”, δήλωσε στους δημοσιογράφους στη Βιέννη, εξηγώντας ότι αποσύρεται για να υπάρχει “σταθερότητα” στη χώρα απορρίπτοντας παράλληλα “ψευδείς κατηγορίες”.

“Θέλω να παραχωρήσω τη θέση μου για να αποτρέψω το χάος, πρόσθεσε λέγοντας ότι πρότεινε το όνομα του υπουργού του των Εξωτερικών, Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ για να τον διαδεχθεί.

Μετά την ανακοίνωση, την Τετάρτη, από την εισαγγελία, της έναρξης διενέργειας έρευνας σε βάρος του για διαφθορά, ο Σεμπάστιαν Κουρτς τελούσε υπό πίεση να αποσυρθεί.

Ο 35χρονος ηγέτης αρνείτο μέχρι τότε, καταγγέλλοντας “κατασκευασμένους” ισχυρισμούς.

Ωστόσο οι Πράσινοι, εταίροι της κυβέρνησης, ενέτειναν τις επικρίσεις τους με την πάροδο των ημερών.

Την Παρασκευή ο αντικαγκελάριος και ηγέτης των οικολόγων Βέρνερ Κόγκλερ είχε δηλώσει ότι ο Κουρτς δεν ήταν “πλέον σε θέση να ασκεί τα καθήκοντα του” στο τέλος των επαφών με τους αρχηγούς άλλων κομμάτων.

Οι συντηρητικοί (ÖVP) πρέπει τώρα να προτείνουν κάποιον “‘άμεμπτο”, είχε δηλώσει.

Το κοινοβούλιο αναμένεται επίσης να συνεδριάσει εκτάκτως την Τρίτη για να αποφασίσει για την πρόταση μομφής που κατέθεσε η αντιπολίτευση.

Πληροφορίες μέσω του ΑΠΕ-ΜΠΕ από το AFP, το DPA και το Reuters
Βιέννη, Austria

https://hellasjournal.com/2021/10/i-nea-ptosi-tou-pediou-thavmatos-tis-afstriakis-politikis-i-diafthora-efage-ton-sempastian-kourts/

Ο Αμπντούλ Καντίρ Χαν, ο πατέρας της ατομικής βόμβας στο Πακιστάν και εθνικός ήρωας για τους θαυμαστές του, πέθανε σε ηλικία 85 ετών, ανακοίνωσαν οι πακιστανικές αρχές, αφότου μετά την διάγνωσή του με COVID-19 είχε νοσηλευτεί κι άλλες φορές από τον Αύγουστο.

Ο Πακιστανός πυρηνικός επιστήμονας, ο οποίος έχαιρε θαυμασμού επειδή έκανε το Πακιστάν την πρώτη ισλαμική πυρηνική δύναμη, αλλά κατηγορήθηκε για παράνομη διάδοση τεχνολογιών προς το Ιράν, την Βόρεια Κορέα και τη Λιβύη, πέθανε μετά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο KRL του Ισλαμαμπάντ για προβλήματα στους πνεύμονες, σύμφωνα με το πακιστανικό δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο PTV.

Ο Δρ Χαν είχε ήδη νοσηλευτεί στο νοσοκομείο αυτό τον Αύγουστο αφότου διαγνώσθηκε ότι έχει προσβληθεί από τον νέο κορωναϊό και στη συνέχεια είχε πάρει εξιτήριο, διευκρίνισε το δίκτυο, σημειώνοντας ότι σήμερα το πρωί επιδεινώθηκε η κατάσταση της υγείας του.

Ο Πακιστανός πρόεδρος Αρίφ Αλβί εξέφρασε σε μήνυμά του στο Twitter τη “βαθειά θλίψη” του για τον θάνατο του επιστήμονα, τον οποίο γνώριζε από το 1982.

“Μας βοήθησε να αναπτύξουμε μια πυρηνική αποτροπή κρίσιμης σημασίας για την επιβίωση του έθνους και η χώρα, ευγνώμων, δεν θα ξεχάσει ποτέ τις υπηρεσίες του”, σημείωσε ο Αρίφ Αλβί.

“Ήταν αγαπητός στο έθνος μας χάρη στην κρίσιμης σημασίας συμβολή του καθιστώντας μας ένα κράτος με πυρηνικό όπλο”, ανέφερε παράλληλα σε μήνυμά του στο Twitter ο Πακιστανός πρωθυπουργός Ίμραν Χαν. “Για τον λαό του Πακιστάν ήταν ένα εθνικό είδωλο”, πρόσθεσε.

Ο Δρ Χαν κέρδισε τη φήμη εθνικού ήρωα τον Μάιο του 1998 όταν η Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν έγινε επισήμως μια πυρηνική στρατιωτική δύναμη, χάρη στις δοκιμές που έγιναν μερικές ημέρες έπειτα από αυτές της Ινδίας, του αιώνιου αντίπαλου.

Ο επιστήμονας βρέθηκε ωστόσο στη συνέχεια στο επίκεντρο ενός παγκόσμιου σκανδάλου για τη διάδοση των πυρηνικών τεχνολογιών το 2004, το οποίο αφορούσε πωλήσεις πυρηνικών μυστικών στη Βόρεια Κορέα, το Ιράν και τη Λιβύη. Έπειτα από ομολογία του στην εθνική τηλεόραση, ο Χαν έλαβε χάρη από τον τότε πρόεδρο Περβέζ Μουσάραφ, αλλά τέθηκε de facto σε κατ’οίκον περιορισμό στο Ισλαμαμπάντ από την ίδια χρονιά.

Στην ομολογία του, ο Χαν είπε ότι ενήργησε μόνος του χωρίς να το γνωρίζουν κρατικοί αξιωματούχοι. Ωστόσο αργότερα είπε ότι ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος.

Το 2006 προσβλήθηκε από καρκίνο του προστάτη και επιβλήθηκε με επιτυχία σε επέμβαση, χάρη στην οποία ανέρρωσε.

Το 2009 δικαστήριο αποφάσισε τον τερματισμό του κατ’ οίκον περιορισμού του. Έκτοτε παρέμενε υπό καθεστώς απόλυτης προστασίας, βάσει του οποίου ήταν υποχρεωμένος να ενημερώνει εκ των προτέρων τις αρχές για κάθε του κίνηση.

Ο πρωθυπουργός Χαν, ο οποίος δεν είχε συγγένεια με τον εκλιπόντα, δήλωσε ότι ο επιστήμονας θα ταφεί στο τέμενος Φαϊσάλ του Ισλαμαμπάντ, σύμφωνα με τις επιθυμίες του.

Με πληροφορίες από  AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΣΜ
Ισλαμαμπάντ, Πακιστάν

https://hellasjournal.com/2021/10/pethane-apo-covid-o-ampntoul-kantir-chan-o-anthropos-pou-eftiaxe-tin-atomiki-vomva-tou-pakistan/