Αρχική Blog Σελίδα 2157

Ανιχνεύθηκαν ίχνη νερού στον πιο μακρινό γαλαξία

Από
anixneuseis
-
0

Πρόκειται για την πιο μακρινή ανίχνευση νερού σε μοριακή μορφή μέχρι σήμερα σε κάποιον γαλαξία που «γεννάει« άστρα

Φωτ. NASA /JPL-Caltech/ University of Wisconsin via AP

Νερό ανιχνεύθηκε σε έναν μεγάλο γαλαξία του πρώιμου σύμπαντος. Πρόκειται για την πιο μακρινή ανίχνευση νερού σε μοριακή μορφή μέχρι σήμερα σε κάποιον γαλαξία που «γεννάει« άστρα.

Οι παρατηρήσεις έγιναν με το διεθνές τηλεσκόπιο ALMA στην έρημο Ατακάμα της Χιλής και οι ερευνητές έκαναν τη σχετική προδημοσίευση στο arXiv, ενώ θα ακολουθήσει δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής “The Astrophysical Journal”.

Η ανίχνευση μορίων νερού, μαζί με μονοξείδιο του άνθρακα, έγινε στο ζεύγος γαλαξιών SPT031-58 (που βρίσκονται μάλλον σε φάση συγχώνευσης) σε απόσταση σχεδόν 12,88 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, σε μια εποχή που το σύμπαν είχε ηλικία μόνο 780 εκατομμυρίων ετών και τότε δημιουργούνταν τα πρώτα άστρα και γαλαξίες.

Ο εν λόγω διπλός γαλαξίας έχει τη μεγαλύτερη μάζα από κάθε άλλο γνωστό γαλαξία εκείνης της πρώιμης εποχής. Το νερό είναι το τρίτο σε αφθονία μόριο στο σύμπαν μετά το μοριακό υδρογόνο και το μονοξείδιο του άνθρακα.

 ΑΠΕ – ΜΠΕ

Η υγεία του Ερντογάν «εργαλείο» στη μάχη της διαδοχής του, οι δημοσκοπήσεις και η μαντηλοφορούσα διερμηνέας

Από
pcuser
-
0

Γράφει η ΛΙΑΝΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ

Ολονύκτιος πανικός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την υγεία του Ερντογάν. «Είναι πολύ βαριά». «Πιθανότατα να παραιτηθεί». «Πέθανε».

Αφορμή για τα σχόλια αυτά ήταν αφενός η ματαίωση της επίσκεψης στη Γλασκόβη και η αναβολή της συνεδρίασης της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος ανήμερα της επετείου της ανάληψης της εξουσίας στις 3 Νοεμβρίου 2002.

Η επιβάρυνση της υγείας του Ερντογάν είναι ορατή πλέον σε όλους. Παρ’ όλα αυτά τρέχει παντού, ταξιδεύει, κάνει ομιλίες και κυρίως αποφασίζει για σοβαρά θέματα , όπως το persona nongrata  των 10 Πρεσβευτών…

Τα σπέκουλα για την υγεία του γίνονται κυρίως από τους κύκλους του κυβερνώντος κόμματος που άρχισαν να αλληλοσπαράζονται για την μετά Ερντογάν εποχή.

Οι διαρροές όμως αυτές έχουν κι έναν άλλο βασικό στόχο. Να συγκινήσουν τους πολίτες. Κάθε φορά που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πτώση στη δύναμη του ΑΚΡ, αναθερμάνουν το θέμα της υγείας του Προέδρου για να αγγίξουν τις ευαίσθητες χορδές των οπαδών που τον εγκατέλειψαν.

Όλα αυτά γίνονται λίγες μέρες μετά την πολυσυζητημένη συνάντηση Μπάιντεν Ερντογάν στη Ρώμη.  Γράφτηκαν πολλά για την επίμαχη συνάντηση. Αναλυτές σε όλο τον κόσμο  προσπαθούν να μαντέψουν το αληθινό περιεχόμενο των συνομιλιών των δυο ανδρών.

Το μοναδικό συμπέρασμα από τη συνάντηση που διήρκεσε 70 λεπτά ενώ είχε προγραμματιστεί για 40 , γεγονός που θεωρήθηκε μεγάλη νίκη του σουλτάνου, είναι  μια τρύπα στο νερό. Αυτό προκύπτει από τις αντικρουόμενες ανακοινώσεις των δυο πλευρών και τη μόνη κοινή δήλωση για σύσταση επιτροπής , η οποία θα εξετάσεις τις δυνατότητες διαλόγου μεταξύ των δυο χωρών.

Ο Ερντογάν βέβαια, ως συνήθως, επέστρεψε νικητής γιατί κατάφερε δήθεν  να εξασφαλίσει την αγορά αεροσκαφών F-16 έναντι των χρημάτων (1δις 400 εκατ$) που κατέβαλε η Άγκυρα για τα F35. Η αμερικανική πλευρά διέψευσε αμέσως τις δηλώσεις αυτές, τονίζοντας ότι δεν έκανε την παραμικρή οικονομική πρόταση για τα F-16.

Στη συνάντηση των δυο ανδρών μετείχε από πλευράς Τουρκίας ο υπουργός εξωτερικών Τσαβούσογλου και η νεαρά μαντηλοφορούσα διερμηνέας του Προέδρου. Δεν παρέστη, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, κανένας διπλωμάτης. Η παρουσία της διερμηνέως Φατμά Αμπουσχανάμπ ξέσπασε θύελλα αντιδράσεων στην Τουρκία.  Η κοπέλα είναι κόρη της πρώην βουλευτού  και μετέπειτα Πρέσβυρας της Τουρκίας στη Μαλαισία Μερβέ Καβακτσί . Η Καβακτσί ήταν η πρώτη γυναίκα που εμφανίστηκε στο Κοινοβούλιο με μαντήλα , πράξη που θεωρήθηκε προσβολή για τον Κεμάλ.

Ο Ερντογάν κυβερνά με την παρέα του, έναν στενό κύκλο ανθρώπων που τους εμπιστεύεται αδιαφορώντας για τους θεσμούς.

Όλοι οι ηγέτες που μετείχαν στη Σύνοδο των G20 μετέβησαν μετά τη Ρώμη στη Γλασκόβη  για να λάβουν μέρος στη Σύνοδο των Η.Ε για την κλιματική αλλαγή. Ο Ερντογάν δεν ακολούθησε , γιατί να το κάνει άλλωστε; Ο στόχος του επιτεύχθηκε έβγαλε την φωτογραφία που ήθελε με τον Αμερικανό Πρόεδρο, ποιος ο λόγος να τρέχει για τα θέματα της κλιματικής αλλαγής, αφού δεν έχει υπογράψει ακόμα τη Συμφωνία των Παρισίων για το κλίμα. Το θέμα δεν τον ενδιαφέρει αφού ξεριζώνει δάση για να φτιάξει τα ανάκτορα του.

Βέβαια, για να δείξει και πόσο σπουδαίος είναι το έπαιξε δυσαρεστημένος γι αυτό δεν πήγε στη Γλασκόβη.  Ζήτησε από τους Άγγλους να εφαρμοστεί και γι αυτόν το ανώτατο πρωτόκολλο ασφαλείας, όπως στον Πρόεδρο Μπάιντεν…. Όταν του εξήγησαν ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει ¨θύμωσε¨ και δεν πήγε…

Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος παρουσίασε τη συνάντηση μεγάλη επιτυχία του Ερντογάν. Άλλωστε πώς να μην είναι μεγάλο επίτευγμα η σύσταση επιτροπής για τη συνέχιση των επαφών μεταξύ των δυο χωρών;

Εντύπωση προκαλεί η απάντηση που έδωσε , μετά την επιστροφή του , σε ερώτηση δημοσιογράφου αν συζήτησαν τα θέματα της Ανατολικής Μεσογείου. «Δεν συζητήσαμε καθόλου το θέμα αυτό. Δεν ήταν στην ατζέντα του Μπάιντεν, αλλά ούτε στην δική  μου». Είναι δυνατόν; Αυτός που βγάζει κάθε τόσο βόλτα τα πολεμικά του στη Μεσόγειο, απειλεί θεούς και δαίμονες , χαράζει παράνομες ΑΟΖ, διεκδικεί  τα πάντα στην περιοχή ως δίκαια αιτήματα του, να μην θίξει το θέμα στον Πλανητάρχη;
https://www.militaire.gr/i-ygeia-toy-erntogan-ergaleio-sti-machi-tis-diadochis-toy-oi-dimoskopiseis-kai-i-mantiloforoysa-diermineas/

U.S. lawmakers reject F-16 sale to Turkey

Από
pcuser
-
0

 

Forty-one members of the U.S. Congress sent a letter to Secretary of State Antony Blinken on Monday, opposing possible plans by the Biden administration to sell F-16 fighter jets to Turkey.

Lawmakers led by Chris Pappas, alongside Hellenic Caucus Co-Chairs Gus Bilirakis and Carolyn Maloney, requested more information from Blinken, asking about recent reports that Turkey requested to purchase 40 Lockheed Martin-made F-16 fighter jets, along with modernisation kits for its existing warplanes.

Turkish President Recep Tayyip Erdoğan renewed Turkey’s request to buy the fighter jets, which would replace part of its aging air force fleet, during a meeting with the U.S. President Joe Biden on the margins of G-20 summit in Rome on Sunday. After the meeting, Erdoğan said Biden had responded positively to his request for new jets.

Turkey’s purchase of a first batch of Russian S-400 missiles in 2019 prompted the Pentagon to suspend it from a programme to develop and purchase F-35 stealth fighter jets. The expulsion was finalised on Sept. 23. A week later, the Turkish government sent a request to Washington for the purchase of the F-16s.

Maintaining the Russian defence missiles are incompatible with NATO systems and pose a security risk to its F-35 fighter jets, the United States imposed sanctions on Turkey’s defence procurement agency in December under the Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act (CAATSA).

Turkey said it has no hesitation about buying more S-400s and is holding talks on the possible procurement, the country’s top defence procurement official said in September. Washington has called on Ankara to drop any plans to purchase more of the missiles or risk further punitive measures.

U.S. lawmakers cited four reasons for their opposition to the Turkish attempt to purchase F16s.

Since the CAATSA sanctions, “the Erdoğan government has made it clear that it has no intention of coming into compliance with U.S. law or dealing with the underlying conditions that led to Turkey’s ejection from the F-35 program and Congressional holds on purchases of American weapons,” the lawmakers said in their letter to Blinken.

The Block 70 modernisation kits also pose similar collocation risks if Ankara continues to possess Russian S-400s, according to the lawmakers.

The lawmakers also stated that while they would like to see Turkey anchored in the West, this goal will not be achieved “if the Erdoğan government escapes accountability for violating U.S. law and the standards of the NATO alliance”.

Last week, half a dozen advocacy groups from various ethnic and national backgrounds, including the Hellenic American Leadership Council, the Armenian National Committee of America, the American Friends of Kurdistan, the Hindu American Foundation, the Middle East Forum, the American Jewish Committee, PSEKA, the American Hellenic Institute, the Coordinated Effort of Hellenes, and the Armenian Council of America sent a joint letter to Congress asking lawmakers to stop the sale of the American jets to Turkey.

Published at ahvalnews.com

U.S. lawmakers reject F-16 sale to Turkey

ΤΟ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ

Από
anixneuseis
-
1
Επειδή όλοι λέμε πως το παλιό τελείωσε και το νέο αναδύεται, θα προσπαθήσω, μέσα απο διαδικτυακές εκπομπές να δούμε ποιο είναι αυτό το νέο. Και πως επαναπροσδιορίζει το πολιτικό, ιδεολογικό και κοινωνικό φάσμα.
Υπάρχει ο προλετάριος του Μάρξ; Υπάρχει ο κλασικός καπιταλιστής; Έχει έννοια ο κλασικός ιδεολογικός και πολιτικός διαχωρισμός σε αριστερά και δεξιά;
Καταλύτης όλων αυτών των αλλαγών είναι οι νέες τεχνολογίες. Και επειδή στη νεότητά μου ξόδεψα αρκετές ώρες διαβάζοντας Μαρξ, στον μαρξισμό η αλλαγή των παραγωγικών δυνάμεων (νέες τεχνολογίες), επιδρά διαλεκτικά στην αλλαγή και των παραγωγικών σχέσεων. Δηλαδή, στον τρόπο παραγωγής. Αυτό το βλέπουμε και στις μέρες μας. Οι νέες τεχνολογίες έχουν αλλάξει τα πάντα. Αλλά, ακόμη, βρισκόμαστε στην αρχή. Τίποτε δεν είδαμε.
Ο καθηγητής φιλοσοφίας Θεοφάνης Τάσης έχει γράψει ένα σχετικό βιβλίο το οποίο θα κυκλοφορήσει στο τέλος του μήνα. Του τηλεφώνησα, χθες, για τις ανάγες της εκπομπής που ετοιμάζω και απο αυτά που μου ειπε για τον άνθρωπο που διαμορφώνεται, με βάση τις νέες τεχνολογίες, με έπιασε κρύος ιδρώτας.
Με λίγα λόγια, αυτά που έρχονται καθιστούν τις φοβίες για το εμβόλιο (για μερικούς εντελώς αδικαιολόγητες) αστείες υποθέσεις. Ακόμη και αν όλοι οι ισχυρισμοί των αντιεμβολιαστών ισχύουν.
Ένα, μόνο, απο τα εφιαλτικά. Ξέρετε ποια είναι η βάση του προβληματισμού για το ελάχιστο εισόδημα; Το ότι εκατομμύρια άνθρωποι θα μείνουν χωρίς δουλειά. Δεν ενδιαφέρει αν θα πεθάνουν απο την πείνα. Ενδιαφέρει ποιος θα αγοράζει αυτά που παράγονται.
Στο εύλογο ερώτημα, μπορεί η φύση να υπάρξει χωρίς τον άνθρωπο; Η απάντηση είναι: δείτε πόσα δισεκατομμύρια χρόνια υπάρχει η γή και πόσο μετά εμφανίστηκε ο άνθρωπος.
Τα υπόλοιπα επι σκηνής.
Παντελής Σαββίδης

Φιλόσοφος ΑGΑΜBΕΝ: Γιατροί και αστυνομικοί οι μόνοι πολίτες στο καθεστώς Covid-19

Από
anixneuseis
-
3

Ο Λεβιάθαν του Χομπς (17ος αιώνας), κατά τον Αγκαμπεν, αποτελεί προτύπωση της εποχής μας:  Το προτσές της ιστορίας – όπως έλεγαν και οι πάλαι ποτέ μαρξιστές – οδηγεί στον ολοκληρωτισμό, ο λαός είναι απών -«διαλυμένο πλήθος» -, τους βασιλείς αντικατέστησαν οι «δημοκρατικά» εκλεγμένοι πολιτικοί – μαριονέτες και το ιερατείο  (της Ιεράς Εξέτασης) οι γιατροί…

της Rosa Lorens

Ο φιλόσοφος Giorgio Agamben έχει καθιερωθεί, από τον πρώτο εγκλεισμό, ως ένας από τους μοναδικούς αληθινούς Ευρωπαίους διανοούμενους, με την έννοια που είχε ο όρος αυτός από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα έως τη δεκαετία του ’70 του 20ού αιώνα.

Ένας φιλόσοφος δεν γεννιέται και δεν διαμορφώνεται σε έναν, από ελεφαντόδοντο πύργο, αλλά ανάμεσα στους συμπολίτες του και σε αλληλεπίδραση μαζί τους. Η γνώση του, η σκέψη του, δεν αναπτύσσονται στα σύννεφα, αλλά στον κόσμο των ανθρώπων, και πρέπει να χρησιμεύουν για την καλύτερη κατανόησή του. Αντίθετα, ένας φιλόσοφος δεν είναι μάγος, προφήτης, που καθορίζει το καλό και το δίκαιο με υποκειμενικές επιλογές.

Μονόδρομος ο ολοκληρωτισμός;

Ο Agamben ασχολήθηκε με την υπόθεση Covid ως φιλόσοφος, με βάση τις έννοιες που ανέπτυξε κατά τις αναλύσεις του και πρωτίστως την έννοια της «γυμνής ζωής».

Στην αρχή ήταν ο Φουκώ και η αντίληψή του για τη «βιοεξουσία»: από τον 18ο αιώνα, η πολιτική εξέλιξη δεν οδηγεί σε περισσότερη ελευθερία, (σε αντίθεση με ό,τι διακηρύσσουν οι πεφωτισμένοι του Διαφωτισμού) αλλά αντίθετα προς τον ολοκληρωτισμό· εξοπλισμένη με νέες γνώσεις και τεχνικές, η εξουσία μπορεί, όχι μόνο να τιμωρεί σε περίπτωση παράβασης (στοιχειώδη λειτουργία), αλλά και να καθορίζει ολόκληρη τη ζωή όλων των υπηκόων, με ένα σωρό, όχι νόμων, αλλά απλών διοικητικών πράξεων που ρυθμίζουν την παραμικρότερη δραστηριότητά μας (ο Τοκβίλ που είχε ήδη κάνει, ομολογουμένως με λιγότερο συστηματικό τρόπο, αυτή τη διαπίστωση, μιλούσε, όχι για βιοεξουσία, αλλά για «μαλακό τέρας»). Αλλά η ανάλυση του Φουκώ αμφισβητούσε μόνο την εξουσία του κράτους και οι οπαδοί του σήμερα βρίσκονται κυρίως στο φιλελεύθερο στρατόπεδο, και ακολουθούν το πολιτικά ορθό ρεύμα: καμιά φωνή δεν υψώνουν για την υπεράσπιση των συγκεκριμένων ελευθεριών μας.

Ο Agamben, από την πλευρά του, αναλύει την πραγματική εξουσία, αυτή του νεοφιλελευθερισμού, και εκφράζει τη διαμαρτυρία του ενάντια σε μια βιοεξουσία (biopouvoir, εξουσία πάνω στη ζωή) που δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια θανατοεξουσία (thanatopouvoir, εξουσία θανάτου): ο στόχος του «να ζήσουμε», δικαίωση κάθε ολοκληρωτικού εγχειρήματος, δεν είναι παρά η μάσκα του «να πεθάνουν» (δεν μπορεί κανείς να αποφύγει να σκεφτεί τη ναζιστική εξουσία, που από το «ζωτικό χώρο» – για να ζήσουν οι Γερμανοί – πέρασε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στην επίθεση εναντίον της ΕΣΣΔ – σκοτώνοντας μη Αρίους).

Η ιατρική εξουσία παίζει εδώ πρωταγωνιστικό ρόλο. Φυσικά, η ιατρική ήταν ήδη, στα τέλη του 18ου αιώνα, ο οπλισμένος βραχίονας της εξουσίας: δίνει τη δυνατότητα, οικονομικά (χωρίς «να κατεβούν τα τανκς στους δρόμους»), να πειθαρχήσει τον πληθυσμό με την ιατρικοποίηση της ζωής, από τη γέννηση μέχρι το θάνατο. Αλλά αυτό που δεν έχει προηγούμενο στην κρίση του Covid είναι ότι άσκησε το λειτούργημά της μέσω της άρνησηςνα θεραπεύει (που επέβαλε η πολιτική εξουσία), οργανώνοντας έτσι τη θνησιμότητα που αποδίδεται στον Covid. Επομένως, η εξουσία μπόρεσε να λειτουργήσει σε έναν βρόχο και με απόλυτο τρόπο: βασιζόμενη στον αριθμό των θανάτων που προέκυψαν με αυτόν τον τρόπο, διέδωσε με εμμονή τον φόβο του θανάτου, γεγονός που έκανε αποδεκτά όλα τα ελευθεροκτόνα μέτρα. Ο παραλληλισμός είναι απαραίτητος με τη μαφία, η οποία εκβιάζει χρήματα επιβάλλοντας την προστασία της από βιαιοπραγίες που διαπράττει η ίδια.

Η πολιτική, με την έννοια συζητήσεων, ανταλλαγής ιδεών για τον καλύτερο τρόπο επίλυσης των προβλημάτων που αντιμετωπίζει μια κοινότητα, έχει έτσι εξαφανιστεί, για να δώσει τη θέση της σε ένα μόνο ερώτημα: πώς να αποφύγουμε τον θάνατο; 

Η κοινωνική, συναισθηματική, πολιτιστική ζωή, ό,τι συνιστά το «βίο» (bios), έχει εξαφανιστεί μπροστά στην επιταγή της «ζωής» (zoè), της ξηρής, βιολογικής ζωής, της «γυμνής ζωής» του Agamben.

Ωστόσο, στο φυλλάδιο του Agamben  «Ο Εμφύλιος Πόλεμος», που δημοσιεύτηκε το 2015, βασισμένο σε δύο σεμινάρια που έγιναν το 2001, βρίσκουμε μια αλληγορία, ή μια ακριβή προαίσθηση, της τρέχουσας κατάστασης.

Κατά το Αγκαμπεν, άλλο βίος και άλλο ζωή, γυμνή ζωή…

Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, ο Agamben ενδιαφέρεται για τον Λεβιάθαν του Χομπς με αφορμή το διάσημο εξώφυλλο του το 1651, που αναπαριστά έναν βασιλιά που κρατά σπαθί στο ένα χέρι και μια ποιμαντική ράβδο επισκόπου στο άλλο, σύμβολα κοσμικής και πνευματικής εξουσίας, που υψώνεται πάνω από μια ύπαιθρο που περιβάλλει μια μεγάλη πόλη. Ο Agamben εκπλήσσεται που αυτή η πόλη (όπως και η ύπαιθρος) είναι άδεια από κατοίκους. Όμως, κοιτάζοντας πιο προσεκτικά, παρατηρούμε ότι, στη δεξιά περιοχή της πόλης (αριστερά για τον αναγνώστη), δηλαδή στην περιοχή της πολιτικής εξουσίας, υπάρχουν ένοπλοι φρουροί και στην αριστερή ζώνη, αυτή της θρησκευτικής εξουσίας, βλέπουμε, κοντά στον καθεδρικό ναό, δύο μορφές, οι οποίες πρέπει να εξεταστούν με μεγεθυντικό φακό για να αντιληφθεί κανείς ότι είναι δύο «γιατροί της πανούκλας», που αναγνωρίζονται από τη μάσκα που καλύπτει και τη μύτη τους. (Είναι άλλωστε εκπληκτικό ότι οι γιατροί, που περιθάλπουν το σώμα, εμφανίζονται στην πλευρά της θρησκευτικής εξουσίας: αξιοσημείωτη προτύπωση της εποχής μας, όπου η επιβίωση του σώματος έχει αντικαταστήσει την επιβίωση της ψυχής και η μορφή του γιατρού αντικατέστησε αυτή του ιερέα). Ο λαός λοιπόν απουσιάζει, και εκπροσωπείται μόνο από τις δυνάμεις που διασφαλίζουν την υποταγή του στην Εξουσία.

Πώς να μην σκεφτούμε τους δύο κύκλους που ζήσαμε πρόσφατα; Πρώτον, το 2018-19, η εξέγερση των Κίτρινων Γιλέκων, που αντιμετωπίστηκε από την αστυνομία και τον στρατό· στη συνέχεια, το 2020-21, ο τρόμος του κορωνοϊού , που διαχειρίζονται τα ΜΜΕ και οι γιατροί επί του πεδίου. Αυτοί αντικατέστησαν τους «στρατηγούς επί του πεδίου» του Πολέμου του Κόλπου – είναι αυτή πρόοδος; Το 2003 χρειάστηκε πόλεμος για να επιβληθεί ολοκληρωτική πληροφόρηση, όταν όλα τα μέσα ενημέρωσης, όλα τα κανάλια μαζί, εξέπεμπαν στην ίδια συχνότητα. Σήμερα, η λογοκρισία μπορεί να επικρατήσει ακόμη και σε καιρό ειρήνης. Η μετάβαση από στρατηγούς επί του πεδίου σε γιατρούς επί του πεδίου είναι επομένως, αντίθετα, μια πραγματική κλιμάκωση του ολοκληρωτισμού.

Αυτό είναι λοιπόν το «τοπίο μας μετά τη μάχη»: ένα καθεστώς από το οποίο η πολιτική και οι πολίτες έχουν εξαφανιστεί· έχουμε, σύμφωνα με τον όρο του Agamben, μόνο ένα «διαλυμένο πλήθος», εξατομικευμένες, ανοργάνωτες, αόρατες  μάζες (τα πολιτικά κόμματα δεν τις αντιπροσωπεύουν πλέον), από τις οποίες παραμένουν μόνο οι μάσκες (όπως, της γάτας Cheshire[1], υπήρχε μόνο το χαμόγελο, ή μάλλον η γκριμάτσα).

Μόνο η αστυνομία μπορεί να κινείται ελεύθερα, δικαίωμα λόγου έχουν μόνο οι γιατροί στα ΜΜΕ.

Ως εκ τούτου, η δημοκρατία – ερζάτς του Covid δεν αποτελείται πλέον παρά από τους δύο τύπους τσοπανόσκυλων  που φυλάγουν  το κοπάδι, καταντώντας να είναι μόνο αντικείμενο καταστολής ή φροντίδων (ή άρνησης φροντίδων). Το καθεστώς μας έτσι επιτυγχάνει αυτή την α-δημία (adimie, απουσία λαού) που εκφράζεται από την προμετωπίδα του Λεβιάθαν .

Εξάλλου, αυτή η κατάσταση δεν είναι πραγματικά παθολογική, αλλά στη λογική της αστικής δημοκρατίας: ο λαός μπορεί να δρα μόνο με τη μεσολάβηση των αντιπροσώπων του και, μόλις αυτοί εκλεγούν, εξαφανίζεται ως υποκείμενο και το μόνο που του μένει είναι να υπακούει. Αλλά φτάσαμε στο τέλος αυτής της λογικής: ο λαός, που δεν έχει πραγματική νομική υπόσταση, δεν έχει πλέον ούτε καν τα προσόντα να εκλέξει τους αντιπροσώπους του, οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι συνεκλεγμένοι: η λεγόμενη Εθνοσυνέλευση δεν αντιπροσωπεύει πλέον τίποτα, και οι προεδρικές εκλογές είναι απλώς ένα κουκλοθέατρο του οποίου τα νήματα κινούν τα ΜΜΕ για να αποσπάσουν την προσοχή των πιθανών ασθενών που είμαστε εμείς.

Ο Λαρς φον Τρίερ είχε δείξει ότι ήταν προφήτης όταν το 1994 έκανε το Μεγάλο Νοσοκομείο του, που ονομαζόταν Βασίλειο, την αλληγορία ολόκληρης της χώρας ή μάλλον της Ευρώπης. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε τι μας επιφυλάσσει η τρίτη εποχή της σειράς, που αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2022.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

https://www.legrandsoir.info/medecins-et-policiers-seuls-citoyens-du-regime-covidique-une-analyse-d-agamben.html

 

[1] Η γάτα Cheshire είναι ένας εμβληματικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος “Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων’’ του Λούις Κάρολ. Εμφανίζεται και εξαφανίζεται ξαφνικά, διασκεδάζοντας την Αλίκη, αλλά και θέτοντας φιλοσοφικά ερωτήματα.

 

Σάκης Μουμτζής-Τα «μαγικά» μανιτάρια του ΣΥΡΙΖΑ*

Από
pcuser
-
0

Ο κ. Ν. Παππάς με τον κ. Γιαννούλη βρήκαν μέσα σε ένα, προς επισκευή βαγόνι της ΤΡΕΝΟΣΕ, ένα μανιτάρι. Το πώς βρήκαν το βαγόνι και το μανιτάρι σηκώνει πολλή κουβέντα. Επάνω σε αυτήν τη σπουδαία ανακάλυψη άσκησαν την αντιπολίτευση τους στην κυβερνητική πολιτική στον τομέα των συγκοινωνιών.

Μου θύμισαν ένα άλλον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που, μαζί με τις κάμερες, έψαχνε να βρει κατσαρίδες μέσα στα νοσοκομεία. Έκτοτε αυτή η μίζερη αντιπολιτευτική τακτική ονομάστηκε «αντιπολίτευση της κατσαρίδας». Δικαίως από σήμερα αλλάζει τίτλο. «Αντιπολίτευση του μανιταριού».

Η πολιτική ένδεια του ΣΥΡΙΖΑ φανερώνεται από παρόμοιες ανόητες κινήσεις. Μόνον πολιτικοί που βρίσκονται σε απόγνωση μηχανεύονται τέτοια αντιπολιτευτικά σκετς. Θα είχε κάποιο νόημα η αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα των συγκοινωνιών, αν επί των ημερών του είχε να επιδείξει κάτι που να άντεχε σε μια στοιχειώδη σύγκριση με τα μέχρι στιγμής κυβερνητικά πεπραγμένα.

Είναι πράγματι σα να κλέβω εκκλησία όταν κάνω αυτές τις συγκρίσεις. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Ο ΣΥΡΙΖΑ πούλησε το 2016 την ΤΡΕΝΟΣΕ σε ιταλική εταιρεία έναντι 45 εκατομμυρίων ευρώ. Μέχρις εδώ, τίποτα το αξιοπερίεργο γιατί επρόκειτο για μια χρεοκοπημένη εταιρεία. Μπορούμε να πούμε πως πήρε και πολλά.

Όμως όταν την άνοιξη του 2013 η κυβέρνηση Σαμαρά –Βενιζέλου διαπραγματευόταν την πώληση της ίδιας εταιρείας με τίμημα 300 εκατομμυρίων ευρώ, τότε ο Α. Τσίπρας απειλούσε θεούς και δαίμονες. Σε συνέλευση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών, στις 8 Απριλίου 2013, μιλούσε για «προμελετημένο και προσχεδιασμένο έγκλημα την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ», ενώ προειδοποιούσε τους υπευθύνους του ΤΑΙΠΕΔ ότι «θα λογοδοτήσουν ενώπιον του Ελληνικού λαού για τις υπογραφές τους».

Συνεπώς, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στέρησε από το δημόσιο ταμείο 255.000.000 ευρώ, πουλώντας την ΤΡΕΝΟΣΕ με 45.000.000 ευρώ. Δια ταύτα τόσο ο κ. Παππάς όσο και ο κ. Γιαννούλης θα έπρεπε να ήταν πιο προσεκτικοί όταν ασκούν κριτική για την ΤΡΕΝΟΣΕ γιατί μας θυμίζουν τα δικά τους πεπραγμένα, που και οι ίδιοι φαντάζομαι θα θέλουν να ξεχάσουν.

Μια που το έφερε η κουβέντα ας μιλήσουμε και για τα έργα και τις ημέρες του ΣΥΡΙΖΑ στον ΟΑΣΘ. Όλοι οι ταξιτζήδες δίπλα στο «μπαμπά μην τρέχεις» είχαν και τη φωτογραφία του πατρός Παππά. Με το ξεχαρβάλωμα των αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης έκαναν χρυσές δουλειές. Άγιος Χριστόφορος κάτω από το καθρεφτάκι, Άγιος Παππάς πάνω στο ντουλαπάκι.

Τον τελευταίο μήνα της παλιάς διοίκησης, τον Ιούλιο του 2017, κυκλοφορούσαν ημερησίως 363 λεωφορεία. Μετά από δύο χρόνια, τον Ιούλιο του 2019, κυκλοφορούσαν ημερησίως 261 λεωφορεία. Παρέλαβε η διοίκηση Παππά μηνιαίες εισπράξεις περί τα 4.000.000 ευρώ και παρέδωσε μηνιαίες εισπράξεις περί τα 2.400.000 ευρώ, που είναι ένα αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία του Οργανισμού.

Σήμερα, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη έχουν προστεθεί εκατοντάδες λεωφορεία που εξυπηρετούν τους πολίτες. Λίγη λογική θα επέβαλλε στους δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να στρέψουν τον αντιπολιτευτικό τους οίστρο σε κάποιο άλλο θέμα, γιατί είθισται στο σπίτι του κρεμασμένου να μη μιλάνε για σκοινί.

* Τα μανιτάρια ψιλοκυβίνης, επίσης γνωστά ως «μαγικά» μανιτάρια, είναι μύκητες που περιέχουν ψυχοδραστικά αλκαλοειδή ινδόλης και ανήκουν στην κατηγορία: ψυχοδηλωτικά/ενθεογόνα.

https://www.liberal.gr/apopsi/ta-magika-manitaria-tou-suriza*/411819

Israeli Gas to Be Pumped to Syria and Lebanon through Arab Pipeline to Curb Iran’s Influence

Από
anixneuseis
-
0
Wednesday, 27 October, 2021 – 06:30
In this Monday, March 29, 2021 file photo, the capital city of Beirut remains in darkness during a power outage as the sun sets, in Lebanon. (AP)
London – Ibrahim Hamidi

The gas that will be pumped to Lebanon through the Arab pipeline, which stretches from Egypt, Jordan and Syria, is mostly Israeli. The electricity that will be sent to Lebanon through Syria and Jordan is also mostly Israeli, in line with an agreement that was drafted years ago by senior US diplomat Amos Hochstein.

Just days ago, Hochstein himself sponsored border negotiations between Lebanon and Israel. He informed Beirut that the Arab Gas Pipeline will be exempted from the Caesar Act sanctions imposed by Washington on Syria. The US official was also behind a Jordanian-Israeli deal in 2014 that sought to promote an “axis of moderation in the Middle East between moderate Arab countries and Israel.”

Beyond the technical and economic aspects of the new gas deal, several signs indicate that it is ultimately aimed at confronting Iran’s influence in Lebanon and Syria. The greatest evidence of this is that the deal was announced just days within Tehran’s announcement that it was sending oil derivatives to Lebanon through Syria. Beyond the region, Moscow and Washington are also seeing eye-to-eye on this issue despite their varying motives and goals.

A western official quoted a senior Russian official as saying that Israel was the one who encouraged Russia and the US to force the return of the Damascus regime to southern Syria and agree to delivering energy to Lebanon. Israel believes that such a move will help confront Iran’s influence in Lebanon and Syria, said the Russian official. Furthermore, CIA chief William Burns, who had toured the region in recent months, was also involved in the gas deal, which was also backed by National Security Council Coordinator for the Middle East and North Africa Brett McGurk.

Drafting the deal demanded extensive efforts and coordination: Establishing security in southern Syria where the gas and energy networks will pass through. Indeed, Russia led “settlements” in recent months that have seen the return of government forces along the border with Jordan. The opposition was forced out of the area, mines are being removed and Amman has since improved its relations with Damascus, with Jordan’s King Abdullah and Syrian President Bashar Assad holding a telephone conversation early in October. Moreover, the Amman-Damascus highway was reopened and discussions have been held over border security and providing incentives to Damascus.

Ministerial meetings between Lebanon, Egypt, Jordan and Syria have also been held to overcome obstacles in the operation of the gas pipeline and energy network. Also part of the deal is Washington’s pledge to Moscow that the World Bank will fund the project through assistance to Lebanon’s Electricite du Liban (EDL).

Notably, US Ambassador to Lebanon Dorothy Shea informed Lebanese President Michel Aoun that Washington had agreed to the proposal after holding telephone talks with the Egyptian and Israeli energy ministers. Those talks focused on “future plan to deliver Israeli gas for liquification in Egyptian plants before their export.” Israeli sources said the plan called for “delivering the Israeli gas through natural gas plants in Egypt ahead of their export to a third country.”

Egyptian and Israeli companies have struck several agreements over the years. In 2018, they agreed to the delivery of 64 billion cubic meters of Israeli gas from the Tamar and Leviathan Mediterranean fields to Egypt. The deal is valid for ten years and was worth 15 billion dollars. After Egypt declared self-sufficiency in gas production, it announced that the import of Israeli gas transforms it into a regional energy hub.

On the Jordanian front, Hochstein had kicked off negotiations over an electricity deal between Amman and Tel Aviv in 2012. Years later, Jordan’s National Electric Power Company reached an agreement with the American company representing the Leviathan field over the delivery of 45 cubic meters of gas for electricity production.

Washington’s interest in this project was piqued in order to provide political cover for the gas and electricity projects for Lebanon. American officials informed their Arab counterparts that the projects will be exempt from the Caesar Act that came into effect in mid-2020. Beirut, Cairo and Amman still demanded written guarantees and Hochstein informed the Lebanese officials of the exemptions.

In spite of the technical and political challenges, such as fixing the actual pipeline, removing mines and protecting the border, Washington has sought to remove legal obstacles and Moscow has sought to remove the military ones all for mainly political purposes, as opposed to economic ones.

english.aawsat.com

O Νικολά Σαρκοζί εμφανίστηκε μεν στο δικαστήριο, αρνήθηκε όμως να απαντήσει στις ερωτήσεις του

Από
anixneuseis
-
1

Του ‘Αλκη Καλλιαντζίδη, [email protected]  – www.kalkis.eu

Απειλείτο με βίαιη προσαγωγή σε δίκη, αν δεν πήγαινε αυτοβούλως να καταθέσει ως μάρτυρας

Αυτό προκύπτει από το σχετικό ρεπορτάζ του Samuel Laurent στις 2-11-2021 στον ηλεκτρονικό Le Monde με τίτλο : «Στη δίκη των δημοσκοπήσεων των Ηλυσίων, η σιωπή και η ενόχληση του Νικολά Σαρκοζί» (Au procès des sondages de l’Elysée, le silence et l’agacement de Nicolas Sarkozy).

Υποχρεωμένος από το δικαστήριο να καταθέσει, παρά την άρνησή του, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις και επέμεινε ότι δεν λογοδοτεί για την προεδρική θητεία του !

Ο Νικολά Σαρκοζί κατά την έξοδό του στο τέλος της εμφάνισής του ενώπιον του 32ου τμήματος του Ποινικού Δικαστηρίου του Παρισιού, στις 2 Νοεμβρίου 2021. BERTRAND GUAY / AFP

«Υπάρχει μια αρχή που υπερβαίνει κατά πολύ το πρόσωπό μου, η οποία ονομάζεται διάκριση των εξουσιών : δεν χρειάζεται να λογοδοτήσω για την οργάνωση του πολιτικού μου γραφείου ή του τρόπου με τον οποίο άσκησα τα καθήκοντά μου ενώπιον ενός δικαστηρίου, αλλά ενώπιον των Γάλλων». Με σκούρο κοστούμι, με σταυρωμένα χέρια, εμφανώς πολύ δυσαρεστημένος που βρέθηκε στο 32ο τμήμα του Ποινικού Δικαστηρίου του Παρισιού, ο Νικολά Σαρκοζί διάβασε μια γραπτή δήλωση για να δικαιολογήσει τη σιωπή που ετοίμασε να αντιτάξει στις ερωτήσεις του δικαστηρίου, σχετικά με την υπόθεση των «δημοσκοπήσεων των Ηλυσίων», για την οποία έγραψα στις Ανιχνεύσεις στις 21-10-2021 :ΕΔΩ

Την κατάθεση του πρώην προέδρου της Γαλλίας επέβαλε ο πρόεδρος του δικαστηρίου Benjamin Blanchet , κατά τη δεύτερη ημέρα της ακροαματικής διαδικασίας της δίκης των «δημοσκοπήσεων των Ηλυσίων» στις 19 Οκτωβρίου 2021. Ο  Σαρκοζί ήταν αναμφίβολα ο κύριος επωφεληθείς των παράνομων συμβάσεων που συνήψε  (χωρίς διαφανείς διαδικασίες υποβολής προσφορών, κάτι που δικαιολογεί αυτήν την σε εξέλιξη δίκη) το Μέγαρο των Ηλυσίων με τις εταιρείες των τότε δύο εξωτερικών συμβούλων του :  του ακροδεξιού Patrick Buisson (αριστερά) και του πρώην δημοσκόπου Pierre Giacometti (δεξιά), δύο από τους πέντε συνολικά κατηγορούμενους στη ίδια υπόθεση.

Ναι μεν ο Σαρκοζί καλύπτεται από την τότε προεδρική του ασυλία, η οποία αποτρέπει οποιαδήποτε δίωξή του σε αυτήν την υπόθεση, οι διευκρινίσεις του όμως θα μπορούσαν να είναι ανεκτίμητες για το δικαστήριο. Εξ άλλου και οι δικηγόροι του πρώην γενικού γραμματέα του Claude Guéant -κατηγορούμενου επίσης, καθώς και της πρώην διευθύντριας του υπουργικού συμβουλίου του Emmanuelle Mignon και του πρώην συμβούλου γνώμης Julien Vaulpré– (δεξιά κάτω) ή του Buisson, είχαν ζητήσει, κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, να καταθέσει ο πρώην πρόεδρος. Αλλά ο τελευταίος είχε αρνηθεί και τότε και χθες στο Δικαστήριο, αφήνοντας ξεκρέμαστους τους πρώην συνεργάτες του ! Για τους οποίους θα αποφανθεί η δικαιοσύνη σε λίγες μέρες.

Μπορείτε να κρίνετε αν υπάρχει αχαριστία ή όχι, αλλά και την αφέλεια των πρώην αυλικών της αμείλικτης εξουσίας.

 

Κώστας Λάμπος: Ανατομία του αντικειμένου της διάσκεψης της Γλασκώβης[1]

Από
anixneuseis
-
0

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος[2]

[email protected],

http://www.classlessdemocracy.blogspot.com,

Το πρόβλημα της κλιματικής κρίσης είναι παγκόσμιο. Στοιχειοθετείται από το γεγονός ότι τα ορυκτά καύσιμα,, περιορισμένα σε ποσότητα και διασπορά, προκαλούν ενεργειακή πενία και ενεργειακή, κατά συνέπεια και οικονομική, ανισότητα και γι’ αυτό οδηγούν σε πολέμους για τον έλεγχό τους, ενώ ταυτόχρονα ρυπαίνουν και καταστρέφουν τη Βιόσφαιρα. Αυτή η πραγματικότητα είναι η μεγάλη εικόνα. Όμως οι ‘ηγέτες’ και οι περισσότεροι από όσους παίρνουν μέρος στην 26 διάσκεψη της Γλασκώβης για την λεγόμενη ‘κλιματική αλλαγή’, που στην πραγματικότητα είναι κρίση και καταστροφή, βλέπουν, για πολλούς και διάφορους λόγους, μόνο τη δική τους μικρή εικόνα και μάλιστα σε προοπτική να εξαφανίσει ο ένας την εικόνα των άλλων, των ανταγωνιστών και εχθρών του.

Σύνοδοι για την κλιματική κρίση πραγματοποιούνται από το 1995 με άπειρες ευχές, αφορισμούς και δεσμεύσεις χωρίς έλεγχο, ρήτρες και αποτέλεσμα. Το 2015, υπογράφηκε η Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα. Τότε οι περίπου 200 χώρες που είχαν δεσμευτεί να υποβάλουν εθνικά σχέδια για τη μακροπρόθεσμη σταθεροποίηση της ανόδου της παγκόσμιας θερμοκρασίας σε επίπεδα κάτω των 2 βαθμών Κελσίου, πουλώντας οι φτωχές χώρες στις πλούσιες τα δικά τους θεωρητικά δικαιώματα ρύπανσης στις πλούσιες χώρες για να ρυπάνουν περισσότερο από όσο δικαιούνταν.

Στο μεταξύ οι ΗΠΑ αποχωρούν από τη συνθήκη του Παρισιού με το επιχείρημα του Τραμπ ότι όλα αυτά περί κλιματικής κρίσης ήταν ψεύδη και αντεπιστημονικές θεωρίες. Σε αυτά τα πέντε χρόνια η έκκληση ρύπων του θερμοκηπίου ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και η θερμοκρασία ανέβηκε σε πρωτόγνωρα επίπεδα, με αποτέλεσμα τις μεγάλες κλιματικές ανατροπές με πρωτοφανείς καύσωνες και πλημύρες, με απώλειες χιλιάδων ανθρώπινων ζωών και ανυπολόγιστες ζημιές σε υποδομές και σε δασικό και ζωικό κεφάλαιο. Κι’ όμως η έλλειψη προόδου όπως αυτή αποφασίστηκε τη συμφωνία του Παρισιού το 2015 αντιμετωπίζεται με κυνισμό αφού οι εκπομπές CΟ2 και οι ρύποι του θερμοκηπίου αυξάνονται αντί να μειώνονται, σε σχέση με την περίοδο το 2019, πριν από την πανδημία. Η πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ διαπιστώνει ότι «Oι δεσμεύσεις του Παρισιού δεν τηρήθηκαν. Βρισκόμαστε σε πορεία καταστροφής».

Η επιστροφή των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις, υπό τον νέο Αμερικανό πρόεδρο αντιμετωπίστηκε από πολλούς θετικά, μόνο που αγνοούν ότι ο Τζο Μπάιντεν, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι, ως άνθρωπος, έχει καλές προθέσεις, αδυνατεί, ως εκφραστής του ηγεμονικού αμερικάνικου κεφαλαίου, να παρέμβει δραστικά, γιατί με δεδομένο τον διχασμό στο Κογκρέσο ως προς την αντιμετώπιση των κλιματολογικών προκλήσεων δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα. Αυτός είναι και ο λόγος που στην διάσκεψη των 20 στη Ρώμη ‘ευχήθηκε’ ‘ότι το πρόβλημα που έπρεπε να έχει λυθεί από προχθές, θα πρέπει να λυθεί την επόμενη δεκαετία.

Αλλά ακόμα κι’ αν οι περισσότερες χώρες συμφωνήσουν και δεσμευτούν, στη Γλασκώβη, να πάρουν μέτρα κανένας δεν εγγυάται ότι αυτά τα μέτρα θα εφαρμοστούν, αφού δεν υπάρχουν ρήτρες, ούτε και κάποια Αρχή που θα επιβάλλει και θα ελέγξει την εφαρμογή, οπότε όλη αυτή η διαδικασία καταντάει κατ’ εξακολούθηση και συνεπώς συνειδητή εξαπάτηση της ανθρωπότητας σε όλα τα επίπεδα και με πολλή πανουργία:

Εξαπάτηση πρώτη: Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, στην έναρξη της COP26 της Γλασκώβης ανάφερε χαρακτηριστικά ότι «οι άνθρωποι σκάβουμε τους λάκκους μας» μέσω της κλιματικής αλλαγής και ζήτησε από τους ανθρώπους, δηλαδή από εμάς αποφασιστική δράση για τη μείωση των παγκόσμιων εκπομπών ρύπων. Αυτή η απάτη περί των ανθρώπων γενικά και αφηρημένα που σκάβουν τον λάκκο τους και τους καθιστά υπεύθυνους για τη λύση του προβλήματος που άλλοι δημιούργησαν καταντάει απάτη με την οποία μένουν στο απυρόβλητο οι πραγματικοί υπεύθυνοι για την κλιματική κρίση, και όχι μόνο, οι οποίοι δεν φέρονται ως άνθρωποι και συνάνθρωποι, αλλά ως μεγαλοϊδιοκτήτες μέσων παραγωγής που επιδιώκουν με την πειρατεία και την λεηλασία, δηλαδή με κάθε θυσία, την μεγιστοποίηση των κερδών τους σε βάρος της Φύσης και της ανθρωπότητας

Εξαπάτηση δεύτερη: Η επικεφαλής του ΟΗΕ για το κλίμα Πατρίσια Εσπινόσα, σημειώνει ότι η κλιματική κρίση βλάπτει κατά κύριο λόγο τις φτωχές χώρες και τις φτωχές τάξεις και γι’ αυτό προτείνει γρήγορη στροφή της παγκόσμιας οικονομίας σε μια πράσινη ανάπτυξη, αλλά πρόκειται για  ένα έργο που συνεπάγεται τρομακτικές δυσκολίες, που σημαίνει μην περιμένετε και πολλά.

Εξαπάτηση τρίτη: Ο πάπας Φραγκίσκος κάλεσε τους παγκόσμιους ηγέτες που συμμετέχουν στην σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα που πραγματοποιείται στη Γλασκώβη να ακούσουν «την κραυγή της Γης και την κραυγή των φτωχών», σαν να μην ξέρει ποιοι είναι υπεύθυνοι, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, ως ‘πνευματικός εκφραστής’ τους.

Εξαπάτηση τέταρτη: Η οποία είναι και η χειρότερη από όλες επειδή έχει να κάνει με το γεγονός πώς υπάρχουν ακόμα και κορυφαίοι επιστήμονες που άλλοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει κλιματική κρίση και άλλοι παράγουν και αναπαράγουν τη ‘θεωρία περί ανθρώπινης ευθύνης’ γενικά και αφηρημένα, καλύπτοντας έτσι τους ρυπαντές και καταστροφείς της Φύσης και δολοφόνους του πολιτισμού και της ανθρωπότητας. Βέβαια υπάρχουν και επιστήμονες που ζητούν τόσο από τις πολιτικές όσο και από τις οικονομικές ελίτ να μειώσουν τους ρύπους πολύ περισσότερο, αλλά ως εκεί για να μην χάσουν τα προνόμιά τους.

Εξαπάτηση Πέμπτη: Υπάρχουν και οικονομολόγοι που συμβουλεύουν ‘αρμόδιους’ πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προτείνουν, ως λύση του προβλήματος:

  1. Να μειωθούν δραστικά οι εκπομπές ρύπων που παράγονται από την καύση ορυκτού άνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου ώστε μέχρι το 2050 να εξασφαλιστεί η κλιματική ουδετερότητα.
  2. Να δεσμευτούν κεφάλαια από τις πλουσιότερες χώρες προκειμένου να παράσχουν βοήθεια στις φτωχότερες και πιο ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή.
  3. Να αυξηθούν οι επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να υιοθετηθούν πρακτικές που θα προστατεύσουν τις κοινότητες και τα φυσικά οικοσυστήματα.

Μηρυκάζουν παλιές αποτυχημένες συνταγές για να αποφύγουν να μιλήσουν για την κύρια αιτία του φαινομένου της κλιματικής κρίσης, που δεν είναι άλλη από την ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, αλλά ούτε και για την φύση των πηγών ενέργειας που θα αντικαταστήσουν το ορυκτά καύσιμα και για το ρόλο των κοινωνιών και των αναγκαίων θεσμών που θα μπορούσαν να φρενάρουν την καταστροφική κλιματική κρίση και στη συνέχεια να οργανώσουν την αποκεντρωμένη ενεργειακή αυτάρκεια που θα απαλλάσσει την ανθρωπότητα από τα συγκεντρωτικά ενεργειακά συστήματα.

 

Εξαπάτηση έκτη: Μιλάνε οι ‘αρμόδιοι’ για «green deals», και περί ανέμων και υδάτων ενώ οι οικονομικές δυναστείες που τάχα νοιάζονται για τους φτωχούς και κερδοσκοπούν ως ‘φιλάνθρωποι’, ακούνε τις εκκλήσεις του ΟΗΕ, του πάπα, και των επιστημόνων για να βοηθήσουν, και αυτοί υπόσχονται βοήθεια κάνοντας πολέμους για την αποκλειστικότητα των πηγών των ορυκτών καυσίμων. Μάλιστα οι πιο προχωρημένοι από αυτούς, όπως ο Γκέιτς και ο Μπάφετ ετοιμάζουν έναν καινούργιο ενεργειακό κολοσσό με σύγχρονους πυρηνικούς αντιδραστήρες, που θα κερδοσκοπούν πουλώντας ηλεκτρική ενέργεια μέσω συγκεντρωτικών ενεργειακών δικτύων στα νοικοκυριά, στις επιχειρήσεις και στις χώρες/οικονομίες, τάχα για την ‘καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής’. Ωστόσο δεν μας είπαν ακόμα αν πρόκειται για πυρηνικούς αντιδραστήρες σχάσης ουρανίου ή σύντηξης υδρογόνου. Πάντως φαίνεται πως το κεφάλαιο, προκειμένου να αποτρέψει τη στροφή των κοινωνιών και της ανθρωπότητας προς το υδρογόνο, να προσανατολίζεται προς την πυρηνική ενέργεια παραγνωρίζοντας τους κινδύνους και την υψηλή ρυπαντότητα των αποβλήτων ουρανίου.

Εξαπάτηση έβδομη: Πολλά παπαγαλάκια του κεφαλαίου που ελέγχει την παραγωγή και διακίνηση των ορυκτών καυσίμων κατά συνέπεια και την παγκόσμια οικονομία, κύρια κάποιοι εξωνημένοι επιστήμονες και μερικοί πολύξεροι δημοσιογράφοι, είχαν καταφέρει, προφανώς με το αζημίωτο, να μας πείσουν ότι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με βάση το υδρογόνο είναι ασύμφορη οικονομικά, ανασφαλής και επικίνδυνη, αλλά τώρα που τα ενεργειακά πράγματα ζορίζονται και οι αυτοκινητοβιομηχανίες άρχισαν τη μαζική παραγωγή αυτοκινήτων που κινούνται σε όλον τον πλανήτη με το υδρογόνο, άρχισαν αν ενεργούν προς την κατεύθυνση αποκλεισμού των ανθρώπων και των κοινωνιών από την ιδιοπαραγωγή της υδρογονοενέργειας. Μάλιστα ακόμα και η μεγαλύτερη χώρα παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου, η Σαουδική Αραβία, σκέφτηκε ότι αντί να πουλάει ρυπογόνο και ακριβό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, τη συμφέρει οικονομικά να παράγει και να πουλάει φτηνότερα προς τις οικονομίες της Ευρώπης, μέσω δικτύου που θα περνάει από την Ελλάδα, όπως πανηγυρικά δήλωσε πρόσφατα ο Μητσοτάκης, τη λεγόμενη ‘μπλε ενέργεια’ από υδρογόνο που το αποκτά, προφανώς από την ηλεκτρόλυση του νερού με ηλεκτρική ενέργεια από φυσικό αέριο, διατηρώντας έτσι την προνομιακή της θέση στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, πράγμα που δείχνει την, από όλες τις πλευρές, ανωτερότητα της υδρογονοενέργειας.

Εξαπάτηση όγδοη: Για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης συζητά κυρίως, προφανώς χωρίς καμιά διάθεση επίλυσης του προβλήματος, η ομάδα των 20 χωρών,  που αποτελείται από τις 19 πιο πλούσιες χώρες και την Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι υπεύθυνες για το 80% και πλέον των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Κι’ εμείς, με μπροστάρηδες δυό σπουδαίους στα λόγια ‘οικολόγους’ τον πάπα Φραγκίσκο και τον πατριάρχη Βαρθολομαίο και από πίσω πλειάδα Μη Κυβερνητικών Οικολογικών Οργανώσεων που δέχονται και αυτό δεν είναι μυστικό χορηγίες από τους ενεργειακούς κολοσσούς και επιδοτήσεις από τις κυβερνήσεις, προσευχόμαστε, για λύσεις που θα βελτιώνουν τη ζωή μας. Παράλληλα σχολιάζουμε αρνητικά και με αφορισμούς την απουσία. από την 26η σύνοδο της Γλασκώβης. του προέδρου της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, δηλαδή της χώρας που αποτελεί τον μεγαλύτερο εισαγωγέα ενέργειας και ταυτόχρονα και τον μεγαλύτερο ρυπαντή στον κόσμο, αλλά και του προέδρου της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, της χώρας που οικονομικά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τον άνθρακα, και είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος ρυπαντής στον κόσμο, αγνοώντας τους λόγους της απουσίας τους, που παραπέμπουν σε μια αμυντική στρατηγική στον τομέα της ενέργειας στην σύγκρουση μεταξύ Δύσης και Ανατολής, δηλαδή μεταξύ Αμερικής/ΕΕ και Κίνας/Ρωσίας με στόχο την παγκόσμια ηγεμονία, όπου η μια πλευρά προσπαθεί να εξοντώσει ενεργειακά, οικονομικά και στρατιωτικά την άλλη, προφανώς για το καλό μας!

Στη μέση, ή μήπως στην άκρη, η Ευρώπη, που από τα προϊστορικά χρόνια του μύθου ζήτησε από τον Δία να την φέρει στην Ελλάδα επειδή δεν ήθελε να ανήκει ούτε στην Ανατολή ούτε στη Δύση, αλλά η αμερικανόφιλη ηγεσία της των τελευταίων δεκαετιών δεν θέλει ουδετερότητα της Ευρώπης και περιμένει να την τροφοδοτήσουν με ενέργεια τα αμερικανοελεγχόμενα δίκτυα, τα οποία λειτουργούν ως υπεργολάβοι της εξωτερικής πολιτικής  των ΕΠΑ στην υπηρεσία της σύγκρουσής τους με την Ρωσία για την παγκόσμια ηγεμονία. Αυτή ενεργειακή συμπεριφορά της ΕΕ, με λοκομοτίβα τη Γερμανία, που φτάνει μέχρι το σημείο η ΕΕ να μην  προχωράει στην παραγωγή υδρογονοενέργειας, αλλά και να αρνείται τον ορυκτό πλούτο των χωρών μελών της, ως ευρωπαϊκό πλούτο, που θα ξαλάφρωνε κάπως την ενεργειακή εξάρτησή της από τη Ρωσία και τις ΕΠΑ είναι ακατανόητη και ενδεικτική της ποιότητας της ηγεσίας της, η οποία πρέπει να προβληματίσει έντονα τους Ευρωπαίους Πολίτες και να καθορίσει τις επιλογές τους, αν δεν θέλουν η ΕΕ να κατρακυλήσει σε ακόμα μεγαλύτερη παρακμή που θα την γυρίσει στον 19ο και στον 20 αιώνα της αλληλοσφαγής.

Εξαπάτηση ένατη: Αυτή έχει να κάνει με την ομερτά και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας που επιβάλλει το κεφάλαιο στους αρμόδιους και στους γνώστες αναφορικά με την υδρογονοενέργεια. Ότι δηλαδή αυτή μπορεί:

  • Να αχρηστέψει άμεσα τα ορυκτά καύσιμα, ως πηγή ενέργειας και με αυτό να μηδενίσει άμεσα τους ενεργειακούς ρύπους που καταστρέφουν, όχι απλά την ατμόσφαιρα, αλλά  την Βιόσφαιρα, δηλαδή το σύστημα των υλικών προϋποθέσεων για την συνέχιση ύπαρξης της ανθρωπότητας και της ζωής γενικά πάνω στον πλανήτη Γη.
  • Να προσφέρει άφθονη, καθαρή, ασφαλή και αποκεντρωμένη ενέργεια σε όλες τις χώρες, σε όλους τους λαούς, σε όλα τα νοικοκυριά και σε όλους τους ανθρώπους, σε επίπεδο ιδιοπαραγωγής, πράγμα που σημαίνει κατάργηση της ενεργειακής εξάρτησής τους από ληστρικά, ιμπεριαλιστικά, συγκεντρωτικά και καταστροφικά ενεργειακά συστήματα.
  • Να προσφέρει ενεργειακή ανεξαρτησία και ενεργειακή ισότητα, συνθήκη ικανή και αναγκαία για να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από την καθυστέρηση και την υποταγή γεγονός που θα την καταστήσει ικανή για μια διαφορετική φιλοσοφία ζωής και την αμεσοδημοκρατική συγκρότηση των κοινωνιών από το τοπικό μέχρι το οικουμενικό επίπεδο

Εξαπάτηση δέκατη: Αυτή σχετίζεται με την διαχεόμενη τρομοκρατία των σκοταδιστικών, εξουσιαστικών και διαμορφωτών της κοινής Γνώμης ότι ο πλανήτης βρίσκεται στο σημείο μηδέν και συνεπώς ας αφήσουμε τους πραγματικούς καταστροφείς του και τους δοτούς πολιτικούς εκπροσώπους τους να τον σώσουν με τις γνωστές πράσινες επαναστάσεις a la USA, με τις οποίες υποδουλώνονται οι αποδέκτες τους για να συνεχίσει το κεφάλαιο γενικά και η αμερικάνικη οικονομία, ιδιαίτερα, να απομυζά την μυϊκή και πνευματική δύναμη ολόκληρης της ανθρωπότητας και να λεηλατεί την Φύση.

Εξαπάτηση ενδέκατη: Κάποιοι ηγέτες ευρωπαϊκών χωρών, μεταξύ των οποίων και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης  ότι πρωτοτυπούν προτείνοντας το ξεπέρασμα της ενεργειακής κρίσης με τα ‘green deals’ και με αυτό εννοούν την υποκατάσταση των ορυκτών καυσίμων και ιδιαίτερα του λιγνίτη με ηλεκτρική ενέργεια που θα παράγουν αποκλειστικά, ξεχωριστά και μεμονωμένα με τα φωτοβολταϊκά και τα αιολικά πάρκα. Παραγνωρίζουν όμως τα μειονεκτήματα αυτής της επιλογής, που έχουν να κάνουν με την ασυνέχεια της ηλιοφάνειας και των ανέμων, αλλά και την απόσυρση από την παραγωγή καλλιεργήσιμων εκτάσεων και τη ζημιά που προκαλούν στην αξιοποίηση του πλούτου των βουνών, των δασών, των ετήσιων δενδροκαλλιεργειών και των χορτολιβαδικών εκτάσεων και επιπλέον με την δραματική μείωση των μελισσοκομικών σμηνών που βλάπτουν σημαντικά την διαδικασία της επικονίασης των φυτών, με αποτέλεσμα την καθίζηση του ήδη καχεκτικού εισοδήματος του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας. Πέραν όλων αυτών αποσιωπούν και το γεγονός ότι αυτή η επιλογή των λεγόμενων ‘green deals’ συνεπάγεται υψηλό κόστος εξοπλισμού και την καθόλου αμελητέα παράλληλη ρύπανση του περιβάλλοντος. Επίσης κρίσιμο είναι το γεγονός ότι αρνούνται να δουν πως οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας μπορούν να λειτουργήσουν  σε συνδυασμό παράγοντας την αναγκαία ποσότητα φτηνού ηλεκτρικού ρεύματος για την ηλεκτρόλυση του νερού και την παραγωγή και καύση του υδρογόνου, που αποδίδει πολλαπλάσια ποσότητα άφθονης, φτηνής, ασφαλούς και αποκεντρωμένης ενέργειας. Τώρα ποια σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά τα περί ‘πράσινων νησιών’, ‘πράσινης μετάβασης΄’ και ‘πράσινης ναυτιλίας’ με την Γερμανική βιομηχανία που θεωρεί ότι ανακάλυψε το νέο Ελντοράντο της και προσπαθεί με την παραγωγή του εξοπλισμού για φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα να ξεπεράσει την κρίση της, αλλά και να πείσει τις κυβερνήσεις κάποιων μεσογειακών χωρών να πιστέψουν ότι θα σώσουν τις οικονομίες τους, είναι προς έρευνα, μέχρι την διαφαινόμενη απάντηση να την ξαναδώσει η ιστορία.

Εξαπάτηση δωδέκατη: Αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι ενώ όλες οι μεγάλες οικονομίες αναζητούν τρόπους για να είναι έτοιμες για το πέρασμα στην οικονομία του υδρογόνου, την οποία θαυμάσια την περιέγραψε με το βιβλίο του. ‘Η Οικονομία του Υδρογόνου. Η δημιουργία του παγκόσμιου ενεργειακού ιστού και η ανακατανομή της εξουσίας στη Γη. Η επόμενη Μεγάλη Οικονομική Επανάσταση’[3], ο Αμερικανό Κοινωνιολόγος, Jeremy Rifkin πριν από τριάντα και πλέον χρόνια και από τότε πολλοί άλλοι έγραψαν για το υδρογόνο, οι κυβερνήσεις , αλλά και οι ειδικού που ασχολούνται θεωρητικά, ερευνητικά και στην πράξη κρατούν κλειστά τα στόματά τους. Τόσο κλειστά που η ανθρωπότητα, οι κοινωνίες και η πλειονότητα των κατοίκων του πλανήτη δεν γνωρίζουν τίποτα, εκτός από εκείνα που αφήνονται να διαρρεύσουν με σκοπό την ακόμα μεγαλύτερη συσκότιση για το υδρογόνο, ενώ ο παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου χαρακτηρίζει το νερό ‘εμπόρευμα’, που τάχα ανήκει στο κράτος, το οποίο μπορεί να το πουλάει κατά την κρίση του όπου και όσο θέλει. Στη συνέχεια αυτής της ρύθμισης του ΠΟΕ, δηλαδή των Ενωμένων Πολιτειών Αμερικής, η ΕΕ σκαρώνει ένα δρακόντειο και πολυδαίδαλο νομοθετικό πλαίσιο, (βλέπε Οδηγία 2000/60/ΕΚ) το οποίο υιοθετούν οι κυβερνήσεις των χωρών μελών της, (βλέπε Ελληνικό Νόμο 3199/2003, Περί προστασίας και διαχείρισης υδάτων και την εναρμόνιση με την οδηγία 2000/60ΕΚ)[4], με το οποίο κανείς δεν μπορεί χωρίς κρατική άδεια να χρησιμοποιήσει το νερό για παραγωγή δικής του ενέργειας. Στο μεταξύ το κεφάλαιο που έχει τη σχετική ενημέρωση προχωράει ήδη στην πατεντοποίηση ιδιοτήτων, λειτουργιών και χρήσεων του νερού, σε τέτοιο βαθμό που θα πρέπει να παίρνουμε άδεια για τη χρήση του νερού που μας προμηθεύει η όποια ΕΥΔΑΠ, με αυστηρούς ελέγχους και με ρήτρα που φτάνει μέχρι τις 600.000 Ευρώ, πράγμα που μετατρέπει το νερό σε πολιτικό κρατούμενο της ιστορίας και την ανθρωπότητα σε εξόριστη στον πλανήτη της. Ο κατάλογος της εξαπάτησης και της προδοσίας της ανθρωπότητας από το μεγάλο κεφάλαιο είναι ανεξάντλητος, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ανεξάντλητη θα πρέπει να είναι και η υπομονή της εργαζόμενης ανθρωπότητας.

Εξαπάτηση δέκατη τρίτη και φαρμακερή: Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, εντυπωσιάζει η εκκωφαντική σιωπή, όλων των ηγετών/ηγεσιών και των επιστημονικών επιτελείων των κεντρώων, δημοκρατικών, προοδευτικών, κεντροαριστερών, σοσιαλιστικών και αριστερών πολιτικών κομμάτων, ακόμα και των ακροαριστερών και επαναστατικών υποτίθεται ομάδων, γύρω από την κοινωνικά απελευθερωτική υδρογονοενέργεια, που αλλάζει εκ βάθρων ολόκληρη τη φιλοσοφία, τη δομή και την λειτουργία της κοινωνικής συμβίωσης ανθρώπων, λαών και εθνών, που σημαίνει του ανθρώπινου πολιτισμού προς έναν καλύτερο κόσμο, προς ένα ασφαλέστερο μέλλον. Πολλοί διερωτώνται γιατί αυτή η σιωπή, αφού στις τάξεις όλων των κομματικών οντοτήτων υπάρχουν επιστήμονες που γνωρίζουν, κάποιοι μάλιστα ασχολούνται και με την έρευνα για την υδρογονοενέργεια και συνεπώς η σιωπή τους δεν οφείλεται στην άγνοια, οπότε μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι τα κόμματα εξουσίας, αλλά και τα μικρότερα κόμματα του αστικού κοινοβουλίου, με επιλογή των ηγεσιών τους περιορίζονται στα ‘συστημικά τους καθήκοντα’ που τους εξασφαλίζουν προνόμια, συχνά μάλιστα και την συμμετοχή τους στην άμεση κυβερνητική πολιτική διαχείριση των κυρίαρχων συμφερόντων του κεφαλαίου, προφανώς έναντι των ‘τριάντα αργυρίων’ της προδοσίας της κοινωνίας, της ανθρωπότητας, του πολιτισμού και του μέλλοντος.

Οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, που στην μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας έχουν ως άτομα και ως σύνολα μετακινηθεί από τον ανθρωπολογικό τύπο του ‘μονοδιάστατου’ εργαζόμενου, επιστήμονα και δημιουργού πολιτισμού στον πολυδιάστατο άνθρωπο που είναι ταυτόχρονα εργαζόμενος, επιστήμονας και δημιουργός πολιτισμού, οφείλουν να μετακινηθούν τώρα από αντικείμενο του κεφαλαίου σε υποκείμενο της ιστορίας και να ανακόψουν την παρακμιακή κατρακύλα του καπιταλισμού για να μην γίνει και παρακμή της ανθρωπότητας. Ένας καλύτερος κόσμος, ο κόσμος του ανθρωπολογικού τύπου του homo humanisticus universalis, της άμεσης δημοκρατίας της αναλογικής με τις δυνατότητες και τις ανάγκες κοινωνικής ισότητας είναι σήμερα, στον 21ο αιώνα εφικτός και μέρα τη μέρα γίνεται, παρά τις εξαπατήσεις και την ένοχη σιωπή, η νέα πραγματικότητα και ο νέος αταξικός οικουμενικός πολιτισμός.

__________________________

Πηγή: https://classlessdemocracy.blogspot.com/2021/11/normal-0-false-false-false-el-x-none-x.html,

[1] Περίληψη αυτού του κειμένου παρουσιάστηκε (Τρίτη, 2/11/21) στη συζήτηση με τον Γιώργο Σαχίνη στον Ρ/Σ 98,4 FM, https://www.neakriti.gr/article/kosmos-nea/1634949/labos-udrogono-enadion-orukton-kausimon-i-upokrisia-sti-glaskovi/,

[2] Ο Κώστας Λάμπος (83) σπούδασε οικονομικές επιστήμες στη Ζυρίχη, στην Αθήνα και στο Βερολίνο όπου και ανακηρύχθηκε (1981) Διδάκτωρ της Σχολής Οικονομικών Επιστημών του Freie Universität BERLIN. Δίδαξε στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης, (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας), στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και στο ΤΕΙ Αθήνας (Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής).. Πήρε μέρος σε δεκάδες επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει ένα πλούσιο συγγραφικό έργο.

Α. Κυριότερα έργα του είναι:

1.UnterentwicklungAkkumulationskanäle und Kapitalbildungsmöglichkeiten in den unterentwickelten Agrarländern, F.U. Berlin, Oktober 1974.

  1. Ιμπεριαλισμός και Υπανάπτυξη, Βερολίνο 1975.
  2. Μετανάστευση. ‘Ευλογία’ ή Κατάρα; Βερολίνο 1978.
  3. Abhängigkeit und fortgeschrittene Unterentwicklung dargestellt am Beispiel der Landwirtschaft Griechenlands R. G. Fischer Verlag, F/M 1981.
  4. Εξάρτηση, προχωρημένη υπανάπτυξη και αγροτική οικονομία της Ελλάδας, ΑΙΧΜΗ, Αθήνα 1983.
  5. Συνεταιρισμοί και Ανάπτυξη, Εκδόσεις ΤΥΠΟΘΗΤΩ-ΔΑΡΔΑΝΟΣ, Αθήνα 1999
  6. Από την κρίση στην υπέρβαση του Ελληνικού Περιφερειακού Καπιταλισμού, ΑΙΧΜΗ, Αθήνα 1988.
  7. Συντεταγμένες Εθνικής Αγροτικής Ανασυγκρότησης, ΗΛΙΑΝΘΟΣ, Αθήνα 1991
  8. Η Ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου και οι εχθροί της ανάπτυξης, Αθήνα 1992.
  9. Εισαγωγή στον Οικονομικό Προγραμματισμό, ΗΛΙΑΝΘΟΣ, Αθήνα 1996
  10. Αμερικανισμός και Παγκοσμιοποίηση, Οικονομία του Φόβου και της παρακμής, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, Αθήνα 2009.
  11. Εικόνες ζωής –Σελίδες Ιστορίας, Αυτοέκδοση, Αθήνα 2012.
  12. Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία. Η μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας προς την κοινωνική ισότητα και τον Ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2012.
  13. Ποιος φοβάται το υδρογόνο; Η επανάσταση του υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2013.
  14. Θεός και Κεφάλαιο. Δοκίμιο για τη σχέση μεταξύ θρησκείας και  εξουσίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2015.
  15. Η γέννηση και ο θάνατος της ατομικής ιδιοκτησίας. Η ατομική ιδιοκτησία ως μήτρα βίας, εξουσίας, ανισότητας, εγκληματικότητας, σκοταδισμού και ανηθικότητας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2017.
  16. Κοινωνική Αν-Ισότητα και Αταξικός Ουμανισμός, υπό δημοσίευση.

Β. ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

  1. Η αναβάθμιση των οικονομικών σπουδών και οι κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ, Αθήνα 1984.
  2. Αγροτικός τομέας: Επίκαιροι προβληματισμοί, ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, Αθήνα 1985.
  3. Προβλήματα Αγροτικής οικονομίας. Προοπτικές της Οικονομικής Σχολής Αγρινίου, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ, Αθήνα 1986.
  4. 1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, Πάτρα 1989.
  5. Η Άμεση Δημοκρατία στον 21ο αιώνα. Αναζήτηση της ουσίας πέρα από μύθους και ιδεολογήματα, (Επιμέλεια και συμμετοχή), ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2013.
  6. Ένας καλύτερος κόσμος είναι εφικτός. Να θεμελιώσουμε τον πολιτισμό της κοινωνικής ισότητας, (Επιμέλεια και συμμετοχή), ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2020.
  7. Η Οικονομική Θεωρία. Αναζητώντας και διαπιστώνοντας. Τιμητικός τόμος για τον ομότιμο Καθηγητή Οικονομικής Θεωρίας, Γεώργιο Χατζηκωνσταντίνου, ΤΖΙΟΛΑΣ, Θεσσαλονίκη 2021.

Γ. ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Α. Σ. Νηλ, Θεωρία και Πράξη της αντιαυταρχικής Εκπαίδευσης, ΜΠΟΥΚΟΥΜΑΝΗΣ, Αθήνα 1972 και ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2020.

Δ. ΛΟΙΠΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ. Δεκάδες μελέτες του έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά και σε πολλές ξένες γλώσσες και εκατοντάδες άρθρα του φιλοξενούνται στον ημερήσιο και περιοδικό έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο.

[3] Rifkin Jeremy, ‘Η Οικονομία του Υδρογόνου. Η δημιουργία του παγκόσμιου ενεργειακού ιστού και η ανακατανομή της εξουσίας στη Γη. Η επόμενη Μεγάλη Οικονομική Επανάσταση’, ΛΙΒΑΝΗΣ, Αθήνα 2003.

[4] Για μια εκτενή ανάλυση, βλέπε, Λάμπος Κώστας, Ποιος φοβάται το υδρογόνο; Η επανάσταση του υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2013, σελ. 189 κ. επ.

 

Όταν 33 στρατιωτικοί κάηκαν ζωντανοί για να σώσουν τον βασιλιά στο Τατόι

Από
pcuser
-
2

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος

Ως γνωστόν από την μεγάλη πυρκαγιά του φετινού καλοκαιριού, καταστράφηκε ένα μέρος του πρώην βασιλικού κτήματος στο Τατόι και έγιναν στάχτη πέντε εμβληματικά ιστορικά κτίρια.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται…

Εκατόν πέντε χρόνια πριν, το καλοκαίρι του 1916, ολόκληρη η περιοχή έγινε παρανάλωμα του πυρός, το δάσος παραδόθηκε στις φλόγες και 33 στρατιωτικοί κάηκαν ζωντανοί στην προσπάθεια τους να σώσουν τον βασιλια που είχε εγκλωβιστεί!

Ήταν μια τραγωδία για τις Ένοπλες Δυνάμεις της εποχής…

Τα όσα συνέβησαν τότε, συνθέτουν μια συγκλονιστική ομαδική πράξη αυτοθυσίας.

Η άνοιξη του 1916, ενώ μαινόταν ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος, είχε βρει την Ελλάδα σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, με την πολιτική και πολιτειακή της ηγεσία διχασμένη για την πορεία που όφειλε να ακολουθήσει η εξωτερική πολιτική της Χώρας.

1000 ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑΥΤΕΣ ΣΤΟ ΤΑΤΟΙ

Εκείνες τις τελευταίες ημέρες του Ιουνίου η πρωτεύουσα είχε ταλαιπωρηθεί από υψηλές θερμοκρασίες, αλλά τίποτε δεν προμήνυε για το τι θα επακολουθούσε.  Το πρωινό της 30ης Ιουνίου 1916 εκδηλώθηκε μια μικρή φωτιά στον Άγιο Μερκούριο με κατεύθυνση προς το Κατσιμίδι.

 Ο υπουργός Στρατιωτικών Κωνσταντίνος Καλλάρης που επισκέφθηκε τον Βασιλιά για υπηρεσιακούς λόγους αντελήφθη την φωτιά και διέταξε να σταλούν αμέσως 300 στρατιώτες για την κατάσβεση της. Πολύ σύντομα η φωτιά έλαβε μεγάλες διαστάσεις λόγω των πολλών πεύκων αλλά και της καύσιμης ύλης που ήταν διάσπαρτη σε όλη την ευρύτερη δασική περιοχή και δημιουργήθηκε ένα πύρινο μέτωπο που έκαιγε ότι έβρισκε μπροστά του. 

Λίγες ώρες μετά, ενδυναμωμένη από τον άνεμο που έπνεε, η πύρινη λαίλαπα κατέκαιγε το δάσος του Τατοΐου παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των στρατιωτών που πολλοί από αυτούς έπαθαν βαριά εγκαύματα.

Στις 18.00 η κατάσταση επιδεινώθηκε απότομα καθώς τα ανάκτορα κυκλώθηκαν από τρία πύρινα μέτωπα.

 Ο Καλλάρης απέστειλε 2 συντάγματα πεζικού και 500 ναύτες με αξίνες και φτυάρια, για να περιορίσουν την πρόοδο της φωτιάς, αλλά ο συντονισμός όλων αυτών των δυνάμεων ήταν σχεδόν αδύνατος, ενώ και οι κληρωτοί στρατιώτες δεν είχαν ούτε τον κατάλληλο εξοπλισμό, αλλά ούτε και την σχετική εκπαίδευση για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

 Πολλοί δε εξ αυτών είχαν διαταχθεί να προσέλθουν στην κατάσβεση φέροντες τον οπλισμό τους! 

Η κύρια προσπάθεια που γινόταν ήταν να δημιουργηθούν αντιπυρικές ζώνες περιμετρικά των ανακτόρων, αλλά η ταχύτητα της φωτιάς προλάβαινε όλες τις δραματικές προσπάθειες των στρατιωτών του Μηχανικού. 

Οι φλόγες φούντωναν και κατάκαιγαν τα πάντα στο πέρασμά τους.

Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος από τα ανάκτορα, έβλεπε την φωτιά να κυκλώνει την περιοχή τους και τηλεφωνούσε στην Αθήνα ζητώντας απεγνωσμένα βοήθεια. Ένα ολόκληρο Σύνταγμα Μηχανικού μεταφέρθηκε από την Αθήνα στα θερινά ανάκτορα και ρίχτηκε στη μάχη της κατάσβεσης υπό τον Λοχαγό Κουλουμόπουλο, αλλά ο αγώνας με τη φωτιά ήταν άνισος. 

Στις 19.00 ο Βασιλιάς έδωσε το σύνθημα της εκκένωσης των ανακτόρων, καθώς η κατάσταση γινόταν συνεχώς κρισιμότερη. 

Η βασιλική οικογένεια μεταφέρθηκε οδικώς από τον μοναδικό ανοιχτό δρόμο που υπήρχε, αλλά ο Βασιλιάς είχε την κακή ιδέα να παραμείνει επιτόπου για να συντονίσει τις προσπάθειες κατάσβεσης. Πολύ σύντομα όμως ο ίδιος βρέθηκε σε προσωπικό κίνδυνο, καθώς όταν αποφάσισε να φύγει με το αυτοκίνητό του και μια μικρή ομάδα ακολούθων του από τον δρόμο που ήταν ακόμη ανοιχτός, η φωτιά έφραξε τον δρόμο του.

ΚΑΗΚΑΝ ΣΑΝ ΠΥΡΣΟΙ ΕΥΖΩΝΟΙ ΚΑΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ

Οι συνοδοί του προσπάθησαν να τον προστατεύσουν και να τον φυγαδεύσουν, αλλά ο ίδιος βρέθηκε σε μεγάλο κίνδυνο με την φωτιά να τον έχει κυκλώσει και για να διαφύγει αναγκάστηκε να πηδήξει μέσα σε χαράδρα από ύψος 5 μέτρων. 

Ο Βασιλιάς από την πτώση του έπαθε διάστρεμμα  και εγκαύματα και στα δυο του πόδια, ενώ οι στρατιώτες που τον συνόδευαν τον μετέφεραν στα χέρια τους.

 Επί τόπου απανθρακώθηκαν ο οδηγός του αυτοκινήτου του Βασιλιά και ο  βοηθός του που βρέθηκαν αγκαλιασμένοι μέσα στο αυτοκίνητο. 

Επί τόπου επίσης κάηκαν ζωντανοί τέσσερις χωροφύλακες και δύο εύζωνοι της προσωπικής φρουράς του Βασιλιά, τους οποίους καθώς ήταν πεσμένος, είδε ο ίδιος να καίγονται σαν πυρσοί.

Τον έσχατο κίνδυνο διέτρεξε και ο υπασπιστής του Βασιλιά Καλλίνσκης, ο οποίος με μια ομάδα στρατιωτών προσπαθούσε να βοηθήσει στην κατάσβεση, αλλά τελικά βρέθηκαν περικυκλωμένοι από τις φλόγες. Κατάφεραν να διαφύγουν τον κίνδυνο, αλλά εμφάνισαν όλοι σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα από τους πυκνούς καπνούς που τους είχαν κυκλώσει.

Η φωτιά συνέχισε τις νυχτερινές ώρες να καίει τα πάντα στο διάβα της και να κινείται προς δύο κατευθύνσεις και προς το ρέμα της Χελιδονούς και προς την Πάρνηθα.

 Την διεύθυνση των δυνάμεων κατάσβεσης ανέλαβε ο ικανός αξιωματικός Αναστάσιος Χαραλάμπης μετά από παραίνεση της Βασίλισσας  Σοφίας.

 Ο Χαραλάμπης στα απομνημονεύματά του περιγράφει την χαώδη κατάσταση που παρέλαβε.

 Στον δρόμο προς το Τατόι συνάντησε ένα ανάμεικτο πλήθος από χωρικούς, στρατιώτες που συμμετείχαν στην κατάσβεση, κάρα, υδραντλίες, εθελοντές και απλούς πολίτες που δεν ήξεραν προς ποιά κατεύθυνση να κινηθούν.

 Πολλές ομάδες εθελοντών πυροσβεστών και στρατιωτών κατευθύνονταν όπου έβλεπαν φλόγες μέσα στη νύχτα αλλά αυτό τους έβαζε σε πολύ μεγάλο κίνδυνο και πολλοί εξ αυτών εγκλωβίστηκαν μέσα στις φλόγες.

 Την επομένη στράφηκε προς τα Κιούρκα και την Κηφισιά αποτεφρώνοντας μεγάλες δασικές εκτάσεις για να κατασταλεί τις απογευματινές ώρες της 2ας Ιουλίου 1916.  

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ

Η φωτιά στοίχησε τη ζωή σε 3 αξιωματικούς, σε 7 στρατιώτες της φρουράς των ανακτόρων και 23 στρατιώτες. 

Ο ένας από τους νεκρούς αξιωματικούς ήταν ο Ηλίας Χρυσοσπάθης, επικεφαλής της αστυνομικής φρουράς του Βασιλιά, διδάκτωρ νομικής(!), προσωπικά αφοσιωμένος στον ίδιο. 

Η ταυτότητα του απανθρακωμένου σώματος αναγνωρίστηκε από ένα χρυσό ρολόι που βρέθηκε και άνηκε στον Χρυσοσπάθη.

 Στο συμμαχικό τελεσίγραφο που είχε επιδοθεί λίγες εβδομάδες πριν, οι Σύμμαχοι είχαν ζητήσει ονομαστικά την απομάκρυνσή του, καθώς σύμφωνα με τον Compton Mackenzie, ήταν αυτός που τους προκαλούσε τα περισσότερα εμπόδια στις δραστηριότητές τους.

Ο δεύτερος ήταν ο Λοχαγός Κουλουμόπουλος παιδικός φίλος του Βασιλιά που απανθρακώθηκε κατά την διάσωση του και αναγνωρίστηκε από το καμένο σπαθί του και ο τρίτος ο αντισυνταγματάρχης Μηχανικού Δημήτριος Δελαπόρτας. 

Στις κηδείες τους δεν παρέστη ο Βασιλιάς που είχε τραυματιστεί αλλά η Βασίλισσα Σοφία που προσπάθησε να παρηγορήσει τις οικογένειες των νεκρών.

 Δεκάδες στρατιώτες και ναύτες που συμμετείχαν στην κατάσβεση μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία είτε με κατάγματα είτε με εγκαύματα.

Όλη η έκταση γύρω από τα βασιλικά ανάκτορα αποτεφρώθηκε,  κάηκε ο στρατώνας των ανακτόρων, βοηθητικά κτίρια, το τηλεφωνικό κέντρο καθώς και το αυτοκίνητο εκστρατείας του Βασιλιά. Σώθηκε το κεντρικό κτήριο των ανακτόρων, το υπασπιστήριο, το περίπτερο της βασιλομήτορος Όλγας, μέρος του ξενοδοχείου και ο τάφος του Γεώργιου Α΄ τον οποίο οι στρατιώτες είχαν σκεπάσει εγκαίρως με χώμα.

 Το κεντρικό ανάκτορο και κάποια άλλα κτήρια σώθηκαν γιατί υπήρχαν δέντρα μη εύφλεκτα περιμετρικώς των κτηρίων.

ΟΙ ΥΠΟΨΙΕΣ ΓΙΑ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ

Η μεγάλη πυρκαγιά του 1916 σηματοδότησε το τέλος της χρυσής εποχής του δάσους του Τατοΐου, καθώς κάηκε το μεγαλύτερο μέρος του δάσους, κάηκαν κατά εκατοντάδες τα ελάφια που ο Γεώργιος Α΄ είχε εισαγάγει από την Ουγγαρία, αλλά και σχεδόν όλο το παλιό ανάκτορο και πολλά βοηθητικά κτήρια. Το τραγικό συμβάν και οι νεκροί που θυσιάστηκαν, βύθισε στο πένθος ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και τον ίδιο τον Κωνσταντίνο που σε συνδυασμό με τις πιέσεις που δεχόταν από την Αντάντ, ένιωθε πλέον να δύει το άστρο του.

Οι αντιβενιζελικοί και ο ίδιος ο Κωνσταντίνος πίστεψαν ότι η φωτιά ήταν εμπρησμός που έγινε από τις συμμαχικές μυστικές υπηρεσίες σε συνεργασία με βενιζελικούς πράκτορες.

 Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος διαβεβαίωσε τον Ιταλό πρέσβη Μποσδάρι ότι η φωτιά ήταν εμπρησμός και ο οργανωτής της ήταν ένας Γάλλος μηχανικός, χωρίς πάντως να αποδειχθεί η να βρεθούν απτές ενδείξεις για κάτι τέτοιο.

 Σύμφωνα με φήμες που κυκλοφόρησαν ευρέως, οι Αγγλικές μυστικές υπηρεσίες οργάνωσαν την δηλητηρίαση του Βασιλιά ταυτόχρονα με τον εμπρησμό της Δεκέλειας ώστε να μην καταφέρει να επιζήσει.

 Πάντως σε μεταγενέστερη μαρτυρία του, ο Άγγλος επικεφαλής των Μυστικών υπηρεσιών στην Ελλάδα Compton Mackenzie υποστήριξε ότι δεν υπήρξε ανάμειξη του ίδιου η των πρακτόρων του στην φωτιά που κατέκαψε το Τατόι.

Στις 24 Οκτωβρίου 1916 εκδόθηκε βούλευμα του συμβουλίου των πλημμελειοδικών που ζήτησε να διεξαχθούν περαιτέρω έρευνες για το ζήτημα καθώς πιθανολογούσε ότι ήταν εμπρησμός. 

Οι έρευνες αυτές δεν έγιναν ποτέ λόγω των δραματικών γεγονότων που ακολούθησαν και της εκθρόνισης του Βασιλιά Κωνσταντίνου από τους Συμμάχους.

Πληροφορίες

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

Ιωάννης Β. Δασκαρόλης

https://www.militaire.gr/otan-33-stratiotikoi-kaikan-zontanoi-gia-na-sosoyn-ton-vasilia-sto-tatoi/

 Μιχάλη Ψύλου-Το τέλος στη σχέση “M&M” αποδυναμώνει τον άξονα Βερολίνου –Παρισιού

Από
pcuser
-
0

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν θα υποδεχτεί απόψε τη «φίλη» του Ανγκελα, για ένα ιδιωτικό, αποχαιρετιστήριο δείπνο , στη γραφική κωμόπολη Μπον, στην καρδιά των αμπελώνων της Βουργουνδίας. Η τοποθεσία έχει ιδιαίτερη συμβολική σημασία καθώς ο Φρανσουά Μιτεράν λίγο καιρό πριν την αποχώρησή του από την προεδρία είχε επίσης συναντηθεί με τον Χέλμουτ Κολ στη μικρή αυτή πόλη της Βουργουνδίας, το 1993. Και όπως είχε πει ο Μακρόν σε συνέντευξή του στη Süddeutsche Zeitung, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη Γαλλική προεδρία έβαλε στόχο «να επανέλθει το πνεύμα συνεργασίας, το οποίο υπήρχε κάποτε μεταξύ Φρανσουά Μιτεράν και Χέλμουτ Κολ».

Στο αποψινό δείπνο, ο Μακρόν θα απονείμει στη Μέρκελ το υψηλότερο παράσημο της Γαλλικής Δημοκρατίας: Τον Μεγαλόσταυρο της Γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής. Ο Μακρόν δεν είναι ο μόνος στη Γαλλία που συγκινείται με την αποχώρηση της Μέρκελ. «Η Γερμανία χωρίς Μέρκελ είναι αδιανόητη για τους Γάλλους όπως η Αγγλία χωρίς τη Βασίλισσα Ελισάβετ», γράφει η εφημερίδα La Tribune. «Mετά από 16 χρόνια με μία αξιόπιστη Καγκελάριο, η οποία αποχαιρέτησε τέσσερις Γάλλους προέδρους στη διάρκεια της, το ερώτημα είναι τι θα γίνει με την τόσο κομβική αλλά και τόσο περίπλοκη γαλλογερμανική σχέση;» ,διερωτάται και η αυστριακή εφημερίδα Der Standard. «Το μέλλον του γαλλογερμανικού άξονα είναι πιθανό να είναι λιγότερο αρμονικό, μετά το τέλος της σχέσης M&M»- Μέρκελ και Μακρόν», γράφει η αυστριακή εφημερίδα.

Αναμφίβολα, η Γαλλία δεν ήταν πάντα ενθουσιασμένη με τις αποφάσεις της Μέρκελ , όπως για παράδειγμα η σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας ή το άνοιγμα των συνόρων στους μετανάστες. Ποτέ όμως δεν υπήρξε ανοιχτός καυγάς με την Καγκελάριο, κάτι θεωρείται θαύμα στην πατρίδα του …Αστερίξ.

Και τώρα τι με Μ&S;

Τι πρέπει να περιμένει το Παρίσι από τον διάδοχο της Μέρκελ, τον σοσιαλδημοκράτη Ολαφ Σολτς; Η Ελέν Μιάρ- Ντελακρουά, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και ειδική στη σύγχρονη Γερμανία και τις γαλλογερμανικές σχέσεις, εκτιμά ότι «ο Ολαφ Σολτς θα είναι περισσότερο διατεθειμένος να ανοίξει το πορτοφόλι για τις κοινές δαπάνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο και δεν θα είναι τόσο ένθερμος υπερασπιστής της γερμανικής δημοσιονομικής ορθοδοξίας». Η καθηγήτρια της Σορβόνης σημειώνει μάλιστα ότι «ο Ολαφ Σολτςμ ως αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών έχει ήδη συνεργαστεί στενά με τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν τον Μάιο του 2020,για την προώθηση του ευρωπαϊκού σχεδίου ανάκαμψης για την αντιμετώπιση της πανδημίας» .

Το ερώτημα που διατυπώνεται ωστόσο στο Παρίσι είναι τι ρόλο θα διαδραματίσει ενδεχόμενη ανάληψη του Γερμανικού υπουργείου Οικονομικών από τον ηγέτη των Φιλελευθέρων Δημοκρατών, Κρίστιαν Λίντνερ. Ο Γάλλος πρόεδρος έχει μπροστά του δύο αλληλένδετους στόχους: Την ανάληψη της εξαμηνιαίας προεδρίας της ΕΕ τον Ιανουάριο και τις προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο. Και αν η «φίλη» του, Ανγκελα Μέρκελ , το 2020 εγκατέλειψε την πολύμηνη αντίστασή της και ενέκρινε την από κοινού λήψη δισεκατομμυρίων ευρώ σε δάνεια της ΕΕ για την αντιμετώπιση του Covid,δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η νέα Γερμανική κυβέρνηση θα αποδεχτεί μια πραγματική ευρωπαϊκή ένωση χρέους. Ο Μακρόν, ήδη συζητά το θέμα των νέων χρεών της ΕΕ με τον Ιταλό πρωθυπουργό Μάριο Ντράγκι, ο οποίος –μετά και την αποχώρηση Μέρκελ- αναδεικνύεται σε καθοριστικό, ηγετικό παράγοντα στην ΕΕ. Μακρόν και Ντράγκι έχουν χαράξει πορεία για τη χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας, κυρίως ως προς την αναλογία χρέους/ΑΕΠ, κάτι που γίνεται δεκτό με ανακούφιση και από τις υπόλοιπες χώρες του Νότου. «Ο Μακρόν παίζει ήδη με εκρηκτικές ιδέες, όπως η χαλάρωση των κανόνων του Μάαστριχτ στη ζώνη του ευρώ», γράφει η Der Standard και προσθέτει: «Στο Βερολίνο, οι πολιτικοί που ασχολούνται με την οικονομία ήδη…ξεροβήχουν»

«Ηγέτης της Ευρώπης»

Πολιτικοί παρατηρητές στις Βρυξέλλες διαβλέπουν πάντως ότι η αποχώρηση της καγκελαρίου Μέρκελ έχει ήδη ανοίξει το δρόμο για τον φιλόδοξο, ανυπόμονο και κατά πολλούς , ακόμη και αλαζόνα πρόεδρο της Γαλλίας να μπει κατευθείαν στη θέση του οδηγού της Ευρώπης. «Ο Μακρόν θα αξιοποιήσει την αποχώρηση της Μέρκελ από την πολιτική σκηνή για να παρουσιαστεί ως ο «Ευρωπαίος ηγέτης», γράφει η Παρισινή «La Tribune». Ουδείς άλλος Ευρωπαίος ηγέτης, λένε οι περισσότεροι αναλυτές, ανταποκρίνεται στην επιρροή που είχε η Μέρκελ στο αποκορύφωμά της 16χρονης θητείας της.

Το φιλελεύθερο Ινστιτούτο “Montaigne” του Παρισιού εκφράζει μάλιστα την εκτίμηση ότι το γαλλογερμανικό δίδυμο «δεν είναι πλέον αρκετό» για τον Γάλλο Πρόεδρο. Μετά το brexit, Γερμανία και Γαλλία ήρθαν πιο κοντά, αλλά δεν στερούνται σημαντικών διαφορών, που ίσως εκφραστούν τώρα πιο ανοιχτά και πιο επιθετικά από ό,τι τα τελευταία 16 χρόνια . Ιδιαίτερα , καθώς θα λείπει πλέον μια γυναίκα από το γαλλογερμανικό ζευγάρι. Εκτός κι αν στις Γαλλικές προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο έχουμε μια έκπληξη …μεγατόνων

*Από τη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

https://www.militaire.gr/to-telos-sti-schesi-quot-m-amp-m-quot-apodynamonei-ton-axona-verolinoy-parisioy/

Τουρκία: Φήμες «πέθαναν» τον Ερντογάν -Τι υποστήριξε βουλευτής της αντιπολίτευσης, διαψεύδει η προεδρία

Από
anixneuseis
-
0

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν / Φωτογραφία αρχείου: AP Photo / Francisco Seco
Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην Τουρκία μια ανάρτηση από βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει υποστεί εγκεφαλικό.

Σε ανάρτησή του στο Twitter o βουλευτής Κωνσταντινούπολης του κεμαλικού κεντροαριστερού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) Αϊκούτ Ερντογντού υποστήριξε ότι κυκλοφορούν πολλά μηνύματα στο WhatsApp για την υγεία του Ερντογάν, ότι δηλαδή υπέστη χθες το βράδυ εγκεφαλικό κι ότι νοσηλεύεται στην εντατική.

«Η μόνη μου επιθυμία είναι να κατέβει ο Ερντογάν υγιής στην εκλογική μάχη», αναφέρει. Και στη συνέχεια προσθέτει: «Η πολιτική μου ζωή ήταν μια μάχη με τον Ερντογάν. Αδικήθηκα σε δεκάδες μηνύσεις που άσκησε ο Ερντογάν εναντίον μου… Εκείνο που θέλω είναι να είναι υγιής για να λογοδοτήσει στον λαό στις εκλογές. Η απόδοση πολιτικών ευθυνών θα δοθεί μέσω της κάλπης, των νομικών από το ανεξάρτητο δικαστικό σώμα, τα χέρια του οποίου θα λύσουμε».

Η ανάρτησή του για την υγεία του Ερντογάν, , προκάλεσε την έντονη αντίδραση φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ, τα οποία κάνουν λόγο για «σκανδαλώδεις δηλώσεις». Ορισμένα μάλιστα αναφέρουν ότι ναι μεν αναβλήθηκε η σημερινή συνεδρίαση της ΚΟ του AKP, της οποίας προεδρεύει ο Ερντογάν, αλλά ο Τούρκος πρόεδρος, βάσει του σημερινού του προγράμματος, θα υποδεχθεί στο προεδρικό μέγαρο στην Άγκυρα τον ΓΓ του Τουρκικού Συμβουλίου και στη συνέχεια θα έχει συναντήσεις με πρέσβεις διαφόρων χωρών.

Διαψεύδει η τουρκική προεδρία
Η τουρκική προεδρία έσπευσε, πάντως, να διαψεύσει όσα κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τον διευθυντή επικοινωνίας, Φαχρετίν Αλτούν να σημειώνει σε ανάρτησή του: «Να εμπιστεύεστε τους φίλους, να φοβάστε τους εχθρούς»

Eνώ και ο βουλευτής του AKP, Αχμέτ Χαμντί Τσαμλί ενημέρωσε μέσω Twitter ότι ο Τούρκος πρόεδρος έφθασε πριν από λίγο αεροπορικώς από την Κωνσταντινούπολη στην Άγκυρα: «Όσοι προσπαθούν να δαγκώσουν, θα σπάσουν τα δόντια τους. Μην εμπιστεύεστε τους σατανάδες», σχολίασε. Αλλά και ο σύμβουλος του Ερντογάν, δημοσιογράφος και πρώην αρχισυντάκτης σε τουρκικά δίκτυα, Γιγκίτ Μπουλούτ ανήρτησε ένα βίντεο με τον Ερντογάν να κατεβαίνει από το αεροσκάφος που τον μετέφερε στην τουρκική πρωτεύουσα από την Κωνσταντινούπολη συνοδεία της συζύγου του, Εμινέ.

Στη λεζάντα αναφέρει: «Ένας γενναίος αρκεί για να σας αντιμετωπίσει όλους. Κάντε όσες σπέκουλες θέλετε διαδίδοντας ψεύτικα νέα. Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΒΗΜΑΤΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΑ»

Σενάρια για Γκιουλ, στην περίπτωση που δεν θα είναι υποψήφιος ο Ερντογάν

Μέσα σε αυτό το κλίμα και μολονότι διαψεύδονται οι πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας του Ερντογάν, ήδη κυκλοφορούν δημοσιεύματα για το τι μέλλει γενέσθαι σε περίπτωση που ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν καταφέρει να διεκδικήσει την επανεκλογή του στην αναμέτρηση, που έχει προγραμματιστεί για το 2023.

Ο αρθρογράφος της Cumhuriyet, Τουντζάι Μολαβεσίολγου, αναφέρει επικαλούμενος παρασκηνιακές πληροφορίες από πηγές στο προεδρικό μέγαρο ότι ακούγεται το όνομα του πρώην προέδρου Αμπντουλάχ Γκιουλ ως υποψηφίου της κυβερνώσας «Λαϊκής Συμμαχίας» του AKP με το εθνικιστικό MHP του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, σε περίπτωση που δεν κατεβεί τελικά στην εκλογική μάχη ο Ερντογάν. «Όλες οι δημοσκοπήσεις και τα σχέδια γίνονται βάσει του σεναρίου του Ερντογάν και του όποιου αντίπαλού του στις προσεχείς εκλογές. Τι θα γίνει, όμως αν δεν είναι υποψήφιος; Είδαμε χθες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον Ερντογάν να στέκεται μετά βίας στα πόδια του μετά από τελετή. Ίσως να πρόκειται για μια προσωρινή αδιαθεσία, πέραν τούτου είναι υλικό κουτσομπολιών. Εγώ όμως εστιάζω στο εξής: ποιος θα είναι ο υποψήφιος της Λαϊκής Συμμαχίας αν ο Ερντογάν δεν μπορέσει να κατεβεί υποψήφιος λόγω των προβλημάτων υγείας του ή επειδή δεν μπορεί να είναι υποψήφιος για δεύτερη φορά; Μπορώ να πω ότι ακούγεται έντονα το όνομα του Αμπντουλάχ Γκιουλ παρασκηνιακά στο περιβάλλον του προεδρικού μεγάρου».

Ο αρθρογράφος αναφέρει ότι το όνομα του Γκιουλ είχε παίξει ως κοινού υποψηφίου της αντιπολίτευσης στις προηγούμενες εκλογές κι ότι ο ίδιος είχε θέσει τότε δύο όρους: να είναι κοινός υποψήφιος όλων των κομμάτων και να μην περιμένουν απ’ αυτόν να συγκρουστεί με τον Ερντογάν, αφού βλέπει τα παιδιά του Τούρκου προέδρου ως δικά του, «λόγια που είναι αδύνατον να μην έφτασαν στα αυτιά του Ερντογάν», όπως γράφει ο δημοσιογράφος. Σημειώνει δε ότι υπέρ μιας υποψηφιότητας Γκιουλ συνηγορεί και το γεγονός ότι θα μπορούσε ο τελευταίος να επαναφέρει στο κομματικό μαντρί ψηφοφόρους του AKP που μετακινήθηκαν προς τα κόμματα του πρώην πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου και του πρώην υπουργού Οικονομίας Αλί Μπαμπατζάν, τα οποία συγκεντρώνουν πάνω από 5% στις δημοσκοπήσεις. Πρόσθετο ατού για τον Γκιουλ, λέει ο Μολαβεσίολγου, είναι οι καλές του σχέσεις με την Αγγλία, που ίσως παράσχουν μια εξωτερική προστασία στον Ερντογάν. Όλα αυτά, βέβαια, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα είναι υποψήφιος ο Ερντογάν, ο οποίος βάσει τελευταίας δημοσκόπησης πιάνει ποσοστό 26,2%, το οποίο ουδείς άλλος πιθανός υποψήφιος της Λαϊκής Συμμαχίας μπορεί να ξεπεράσει.

iefimerida.gr

1...2,1562,1572,158...3,039Σελίδα 2,157 από 3,039