Ο Τύπος για τις ολέθριες επιπτώσεις των παρεμβάσεων Ερντογάν στην πολιτική επιτοκίων, τις προσπάθειες της Αθήνας να μεταπείσει ανεμβολίαστους και την συνέντευξη Α.Φάουτσι στην Die Zeit.

«Σχεδόν στο 20% σκαρφάλωσε στην Τουρκία ο πληθωρισμός. Η χώρα βρίσκεται εγκλωβισμένη μεταξύ της συνεχιζόμενης υποτίμησης της λίρας και της εκτίναξης του πληθωρισμού. Το τέλος θα είναι κακό», εκτιμά η ιστοσελίδα Tagesschau.de με τίτλο «Στα δίχτυα της υποτίμησης και του πληθωρισμού». Η ειδησεογραφική ιστοσελίδα της ARD παρατηρεί: «Συχνά το αφήγημα κεντρικών τραπεζιτών είναι ότι οι πληθωριστικές εξάρσεις αυτή την εποχή είναι παροδικές. Η εκτίμηση δεν ισχύει στην περίπτωση της Τουρκίας, η οποία εδώ και μια δεκαετία παλεύει με υψηλά ποσοστά πληθωρισμού των οποίων η τάση παραμένει ανοδική.

Ο κύριος λόγος για την εκτόξευση του πληθωρισμού είναι σύμφωνα με οικονομολόγους, όπως ο Τάτα Γκόουζ, ειδικός σε ζητήματα συναλλάγματος στην Commerzbank, η ελεύθερη πτώση της τουρκικής λίρας. Οι οικονομολόγοι είναι πεπεισμένοι ότι για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος απαιτείται αποφασιστική παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας. Υψηλότερα επιτόκια θα κατευθύνουν διεθνή κεφάλαια στην Τουρκία δρομολογώντας την ανατίμηση του εθνικού νομίσματος και την συγκράτηση του πληθωρισμού. Αποφασιστικές κινήσεις της κεντρικής τράπεζας δεν διαφαίνονται ωστόσο στον ορίζοντα.

Παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα στην πολιτική της κεντρικής τράπεζας ο πρόεδρος Ερντογάν δείχνει σαν μην λαμβάνει υπόψη ότι με τον τρόπο αυτό πλήττεται η εμπιστοσύνη των αγορών στην κεντρική τράπεζα και ενισχύεται η κατάρρευση της λίρας. Σύμφωνα με ειδικούς οι πειραματισμοί του τούρκου προέδρου με την νομισματική πολιτική θα έχουν κακό τέλος. Ήδη το 2018 ο νομπελίστας αμερικανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν είχε προειδοποιήσει για “σπιράλ θανάτου” στην τουρκική οικονομία με αφορμή είτε κρίσιμα γεγονότα εντός Τουρκίας, είτε επαναλαμβανόμενες επιθέσεις κατά της ανεξαρτησίας της κεντρικής τράπεζας».

Ελλάδα: Δυσκολεύει η ζωή για τους ανεμβολίαστους

Κατώ από τον μέσο όρο της ΕΕ το ποσοστό εμβολιασμού στην Ελλάδα

Για «εκτίναξη νέων κρουσμάτων στην Ελλάδα», γράφει η ιστοσελίδα του Γερμανικού Δημοσιογραφικού Δικτύου RND σε ανταπόκριση από την Αθήνα με τίτλο «Η Ελλάδα λαμβάνει αυστηρότερα μέτρα κατά της πανδημίας». Η ιστοσελίδα επισημαίνει: «Ένας λόγος για την έξαρση είναι το σχετικά χαμηλό ποσοστό εμβολιασμού με μόλις το 69,8% των ενηλίκων να έχουν εμβολιαστεί πλήρως. Ο μέσος όρος εμβολιασμού στην ΕΕ είναι 75,6%. Αυτή την εβδομάδα οι υγειονομικές αρχές άρχισαν να απευθύνουν μέσω SMS εκκλήσεις σε ανεμβολίαστους να εμβολιαστούν.

Όμως η κυβέρνηση δεν περιορίζεται σε εκκλήσεις. Από τα τέλη της εβδομάδας, οι ανεμβολίαστοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με περιορισμούς. Όποιος δεν έχει εμβολιαστεί ή δεν έχει αναρρώσει θα μπορεί να εισέρχεται σε τράπεζες, υπηρεσίες, θέατρα, εστιατόρια, μπαρ, καταστήματα και κομμωτήρια μόνο με PCR ή Rapid τεστ. Εξαιρούνται καταστήματα τροφίμων, σουπερμάρκετ και εκκλησίες.

Άγνωστο πόσοι ανεμβολίαστοι θα μεταπειστούν. Πρόσφατη σφυγμομέτρηση δείχνει ότι 6 από τους 10 ανεμβολίαστους είναι αποφασισμένοι να μην θέλουν να εμβολιαστούν ό,τι κι αν γίνει».

Συνέντευξη Άντονι Φάουτσι στην Die Zeit

O αμερικανός επιδημιολόγος Άντονι Φάουτσι

Με τίτλο «Ο εφιάλτης συνεχίζεται», ο Άντονι Φάουτσι, «ίσως ο διασημότερος επιδημιολόγος στον κόσμο», δίνει συνέντευξη στην εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit με αφορμή τι άλλο; Την πανδημία και τις προβλέψεις του. Στο ερώτημα αν την άνοιξη του 2022 θα έχουμε τελειώσει με την πανδημία ο αμερικανός επιστήμονας απαντά: «Θεωρώ πιθανό ότι μέχρι τότε θα περιορίσουμε την πανδημία, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ ότι μέχρι το καλοκαίρι της ερχόμενης χρονιάς θα την έχουμε εξολοθρεύσει. Ελπίζω ότι μέχρι τότε δεν θα έχουμε καθημερινά 75.000 κρούσματα στις ΗΠΑ όπως συμβαίνει σήμερα. Όμως μην ξεχνάτε. Ακόμα κι αν περιοριστεί ο αριθμός των νέων κρουσμάτων, των εισαγωγών στα νοσοκομεία και των θανάτων βρισκόμαστε ακόμα στην φάση εξάπλωσης της πανδημίας. Θα χρειαστεί τουλάχιστον ένας χρόνος, αν όχι ενάμισης χρόνος, για να περιοριστούν τα νέα κρούσματα σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην υπάρχουν πια επιπτώσεις στην κοινωνία», καταλήγει ο Άντονι Φάουτσι.

Στέφανος Γεωργακόπουλος

DW

Η στρατιωτική νίκη των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν είναι αδιαμφισβήτητη. Θα είναι όμως εύκολη και η επικράτηση ενός σκοταδιστικού καθεστώτος; Το ιστορικό μιας ιδεολογίας.

Στα επίσημα έγγραφα των Ηνωμένων Εθνών το Αφγανιστάν αναφέρεται ακόμη ως «Ισλαμική Δημοκρατία (Republic) του Αφγανιστάν». Το νέο καθεστώς προτιμά να διακηρύξει το «Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν», που ακόμη δεν έχει αναγνωριστεί διεθνώς. Είναι η ίδια ονομασία που επικρατούσε στην προηγούμενη περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τους Ταλιμπάν, από το 1996 μέχρι το 2001. Μία ονομασία που αποδεικνύει ότι οι Ταλιμπάν αναγνωρίζουν μόνο μία Θρησκευτική Αρχή ως ύπατη εξουσία.

Ή μήπως όχι; Σύμφωνα με την Κάτια Μίλκε, από το International Center for Conflict Studies της Βόννης (BICC), ο όρος «Εμιράτο» στα Αραβικά αναφέρεται σε μία γεωγραφική επικράτεια υπό την κυριαρχία ενός Εμίρη («Αμίρ»). Μπορεί να είναι θρησκευτικός ηγέτης, αλλά μπορεί και όχι. Θα μπορούσε να είναι επίσης ένας πολέμαρχος, ένας κυβερνήτης ή ένα επιφανές μέλος μίας βασιλικής οικογένειας. «Πρόκειται για μία έννοια με πολλές και διαφορετικές σημασίες, όχι πάντα με θρησκευτικό υπόβαθρο», τονίζει η Κάτια Μίλκε.

Ιδεολογικά κατάλοιπα των Βρετανικών Ινδιών

Ο αρχηγός των Μουτζαχεντίν Αμπντουράμπ Ρασούλ Σαγιάφ στη δεκαετία του ’80

Ο Μιλάντ Καρίμι, υποδιευθυντής του Κέντρου Ισλαμικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο του Μίνστερ, κάνει λόγο για μία συνήθη τακτική των Ταλιμπάν, οι οποίοι, όπως λέει, δίνουν το ιδεολογικό περιεχόμενο που τους εξυπηρετεί σε έννοιες που προϋπήρχαν. Ο Καρίμι εκτιμά ότι η ιδεολογική προέλευση των Ταλιμπάν έχει αναφορές στον αποκαλούμενο δεοβαντισμό, που πρωτοεμφανίστηκε τον 19ο αιώνα στην επικράτεια των Βρετανικών Ινδιών. Οι οπαδοί του έδιναν ιδιαίτερη βαρύτητα στη μόρφωση υπό την έννοια της θρησκευτικής εκπαίδευσης, ισχυριζόμενοι ότι μόνο έτσι οι μουσουλμάνοι θα μπορούσαν να αρθρώσουν κατάλληλη απάντηση στην υπεροχή των αποικιοκρατών.

Το 1857 οι Ινδοί ξεσηκώθηκαν εναντίον των Βρετανών. Μετά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης, τα δεσμά της αποικιοκρατίας έγιναν ακόμη πιο ασφυκτικά. Κάποιοι από τους μουσουλμάνους Ινδούς θέλησαν να απαντήσουν, προτάσσοντας μία φονταμενταλιστική εκδοχή του Ισλάμ. «Ήταν πεπεισμένοι ότι μόνο ένα ιστορικά ανόθευτο Ισλάμ μπορεί να οδηγήσει στη σωτηρία», λέει ο Καρίμι. «Απέρριψαν κάθε εξωστρέφεια, κάθε απόπειρα διαλόγου με άλλες θρησκείες, εστιάζοντας αποκλειστικά στην ορθή και ανόθευτη διδασκαλία, όπως εκείνοι την αντιλαμβάνονταν. Σε αυτόν τον ιδεολογικό πυρήνα ανέτρεξαν οι Ταλιμπάν για να τον διατηρήσουν μέχρι σήμερα».

Η αντίσταση στη Σοβιετική Ένωση και οι συνέπειες

Ιδιαίτερες σχέσεις με τους Ταλιμπάν καλλιέργησε ο πακιστανός δικτάτορας Ζία-Ουλ-Χακ

Η διδασκαλία τους έγινε ακόμη πιο ριζοσπαστική στη δεκαετία του ’70, σε μία εποχή που πολλοί θρησκευόμενοι Αφγανοί, ιδιαίτερα από τη φυλή των Παστούν, ξεσηκώθηκαν εναντίον του προέδρου Μωχάμεντ Νταούντ Χαν, ο οποίος τελικά δολοφονήθηκε το 1978. Μετά τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν το 1979, ο πακιστανός δικτάτορας Ζία-Ουλ-Χακ, απολαμβάνοντας τη στήριξη των ΗΠΑ, φρόντισε να διαμοιράσει σε εξτρεμιστικές παραστρατιωτικές ομάδες μεγάλο μέρος των αμερικανικών κονδυλίων για τη χρηματοδότηση της αντίστασης κατά των σοβιετικών στρατευμάτων, θέλοντας να αυξήσει την επιρροή του και στο γειτονικό Αφγανιστάν. Υπό αυτές τις συνθήκες οδηγήθηκε στoν απόλυτο φονταμενταλισμό ένα κομμάτι των οπαδών του δεοβαντισμού, οι οποίοι κυριάρχησαν μεταξύ των αντιστασιακών και αργότερα έγιναν οι πρόδρομοι των Ταλιμπάν.

«Αυτοί οι άνθρωποι δεν πέρασαν μόνο από ένα σχολείο ή πανεπιστήμιο, αλλά και από το πεδίο της μάχης εναντίον των Σοβιετικών», υπενθυμίζει η Κάτια Μίλκε. Σε αυτή τη συγκυρία και με την υποστήριξη των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών οι Μουτζαχεντίν αποξενώθηκαν από τις παραδόσεις της χώρας τους. Στη συνέχεια, εκτιμά ο δημοσιογράφος Αχμέντ Ρασίντ στο βιβλίο του για τους Ταλιμπάν, οι Μουτζαχεντίν αναλώθηκαν σε εσωτερικές έριδες, αφήνοντας ένα ιδεολογικό κενό, το οποίο έσπευσαν να αξιοποιήσουν οι Ταλιμπάν: «Οι Ταλιμπάν δεν εκπροσωπούσαν κανέναν άλλον, παρά μόνον τον εαυτό τους. Είχαν όμως τη δική τους ιδεολογική βάση, μία ακραία εκδοχή του δεοβαντισμού, τον οποίο εκήρυτταν και οι ακραίοι Πακιστανοί ισλαμιστές στους προσφυγικούς καταυλισμούς των Αφγανών». Παρόμοια είναι η εκτίμηση του Μιλάντ Καρίμι, ο οποίος όμως επισημαίνει και κάτι άλλο: «Υπάρχουν εμφανείς διαφορές μεταξύ των γενεών. Ενώ οι πρώτοι μαχητές Μουτζαχεντίν, που μετανάστευσαν στο Πακιστάν, διατηρούσαν ακόμη δεσμούς με το Αφγανιστάν, την ιστορία του και τη σχετικά ανεκτική θρησκευτική του παράδοση, οι νεότερες γενιές έχασαν αυτή την επαφή και οδηγήθηκαν σε έναν ακόμη πιο έντονο εξτρεμισμό, ο οποίος αποτελεί και το σημερινό ιδεολογικό υπόβαθρο των Ταλιμπάν».

Αβίωτη η κατάσταση για τις γυναίκες

Στιγμιότυπο από πρόσφατη κινητοποίηση για τα δικαιώματα των γυναικών στην Καμπούλ

Δεν αποκλείεται να υπάρξουν ιδεολογικές μετατοπίσεις στο μέλλον, εκτιμά η Κάτια Μίλκε. Όπως υποστηρίζει «υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι υποχωρεί η απόλυτα συνεπής ιδεολογική γραμμή. Είναι και ζήτημα συσχετισμού δυνάμεων. Πολλά θα εξαρτηθούν από το ποιες ομάδες των Ταλιμπάν θα επικρατήσουν στο μέλλον, γιατί προς το παρόν το κίνημά τους εμφανίζεται υπερβολικά κατακερματισμένο».

Όπως καταγγέλλουν ανθρωπιστικές οργανώσεις, οι γυναίκες υφίστανται σήμερα τις μεγαλύτερες διακρίσεις στο Αφγανιστάν. Κάποιες γυναίκες λένε στην DW ότι προσπαθούν να διαφύγουν στο γειτονικό Πακιστάν, για να αποφύγουν αναγκαστικούς γάμους με πολέμαρχους των Ταλιμπάν. Ο Μιλάντ Καρίμι σημειώνει ότι «για τους Ταλιμπάν η θέση των γυαναικών είναι μέσα σε έναν περιφραγμένο χώρο, δηλαδή στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού, ώστε να αναλαμβάνουν πολύ συγκεκριμένα καθήκοντα: να γεννούν παιδιά, να ασχολούνται με το νοικοκυριό και να ικανοποιούν ανά πάσα στιγμή τις σεξουαλικές επιθυμίες του άνδρα». Ωστόσο, τονίζει ο Καρίμι, «αυτή η αντιμετώπιση των γυναικών δεν συνάδει ούτε με το Ισλάμ, ούτε γενικότερα με την έννοια της θρησκείας».

Κέρστεν Κνιπ

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

τουΣτράτου Σιμιτζή*

Τρεις ιστορίες πρωτιές όλες στον τομέα των MME έχει να επιδείξει τη Θεσσαλονίκη. Οι δύο είναι ξεχωριστές, η τρίτη αναφέρεται στην εξέλιξη των μεθόδων έκδοσης των εφημερίδων. Οι δύο αφορούν την ραδιοφωνία – ερτζιανά κύματα και την τηλεόραση.

Ήταν η 25η Μαρτίου 1925 όταν άρχισε να εκπέμπει το – Ράδιο – Τσιγγιρίδη από την οικία του, οδός Δημοκρατίας, σήμερα Λεωφ. Βασ. Όλγας. Ήταν ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια και εξέπεμπε τρεις μήνες αργότερα από το θρυλικό BBC.

Εμπνευστής και ιδρυτής του ο Χρήστος Τσιγγιρίδης. Έλληνας γεννημένος στην Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας που σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Στουτγκάρδης – Γερμανία, ηλεκτρολόγος – μηχανολόγος. Από το 1928 το Ράδιο – Τσιγγιρίδη, εξέπεμπε από χώρο που είχε παραχωρήσει στον Χρ. Τσιγγιρίδη η ΔΕΘ.

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται τη γιγαντιαία κεραία του σταθμού που υψωνόταν στην πλατεία μπροστά στο σημερινό Δημαρχείο. Αργότερα, το Ράδιο – Τσιγγιρίδη δημεύθηκε και εντάχθηκε στο δίκτυο του Ε.Ι.Ρ. Εθνικό Ιδρυμα Ραδιοφωνίας.

Ο Χρήστος Τσιγγιρίδης και ο αδελφός του Νίκος εγκατέστησαν το σύστημα ραδιοφωνίας στην Βουλή των Ελλήνων.

Ο Δήμος Καλαμαριάς τίμησε το σπουδαίο Έλληνα πρωτοπόρο των ερτζιανων δίνοντας το όνομά του σε μια κεντρική οδό του Δήμου.

Η δεύτερη “πρωτιά” αφορά τη λειτουργία του πρώτου τηλεοπτικού πειραματικού σταθμού στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της λειτουργίας της 25ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Τον πειραματικό τηλεοπτικό σταθμό λειτούργησε η ΔΕΗ στο περίπτερό της με την ευκαιρία της 10ης επετείου από την ίδρυση της. Εμπνευστές και εκείνοι που πρότειναν την ιδέα της λειτουργίας ήταν το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων της επιχείρησης με εισηγητή τον Μάνο Ιατρίδη.

Ο πειραματικός τηλεοπτικός σταθμός λειτούργησε καθ’ολη την διάρκεια της 25ης ΔΕΘ. Ο θόρυβος και το ενδιαφέρον που προκάλεσε στους επισκέπτες της ΔΕΘ και κυρίως στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης ήταν τεράστιο. Ουρές ενδιαφερόμενων και περίεργων, δημιουργούνταν μπροστά στις τηλεοπτικές συσκευές που η ΔΕΗ φρόντισε να τοποθετήσει στην πόλη. Τηλεοπτικό πρόγραμμα παρήχθη μουσικές και ψυχαγωγικές εκπομπές, τηλεοπτικά παιχνίδια πρωτοστατούντος του Άλκη Στέα και όλα όσα συνέβαιναν στο στούντιο μονιμοποίησαν το ενδιαφέρον του κοινού.

Την 1η Σεπτεμβρίου 1960 τον πειραματικό τηλεοπτικό σταθμό εγκαινίασε ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Πρώτη εκφωνήτρια-παρουσιάστρια η Έλσα Παπαστεργίου, ανώτερο στέλεχος Δημοσίων Σχέσεων της ΔΕΗ στη Θεσσαλονίκη, πιο γνωστή ως Λίτσα Φωκίδου μετά το γάμο της με τον ντεκορατερ Γιώργο Φωκίδη. Η Λίτσα Φωκίδου είπε και τα πρώτα τηλεοπτικά λόγια.

Μπορεί το εγχείρημα της ΔΕΗ να ήταν πειραματικό, όμως ο τηλεοπτικός σπόρος είχε πέσει πρώτα στη Θεσσαλονίκη.

Η τρίτη πρωτιά ήταν πιο κλαδική, όμως δεν παύει να έχει ιστορική σημασία για τον Τύπο (Γραπτό). Το 1974 η εφημερίδα Ελληνικής Βορράς εισήγαγε στον ελληνικό τύπο την φωτοσύνθεση, την πιο προηγμένη μέθοδο στοιχειοθεσίας και το Web-Offset την προηγμένη μέθοδο εκτύπωσης εφημερίδας. Πρωτιά που έμελλε να υιοθετηθεί από τον ελληνικό τύπο.

Στον Τύπο της Θεσσαλονίκης όμως, θα αναφερθούμε σε άλλο σημείωμα.

Ανακεφαλαιώνοντας, τρεις σημαντικές πρωτιές για τη Θεσσαλονίκη, επίκεντρο εξελίξεων στον Τύπο, ηλεκτρονικό και γραπτό.

*Ο Στράτος Σιμιτζής είναι Δημοσιογράφος και Συγγραφέας. Από τα βιβλιοπωλεία διατίθεται η νέα συλλογή διηγημάτων του με τίτλο: “Η αρχόντισσα του κάμπου”. Εκδόσεις “Μέθεξις”.

Οι διεκδικήσεις της Τουρκίας για το καθεστώς των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο δεν περιορίζονται σε καμία περίπτωση στην επιθυμία να εξασφαλίσει τα σύνορά της

Η Τουρκία απαιτεί επίμονα από την Ελλάδα την αποστρατιωτικοποίηση ορισμένων νησιών στο Αιγαίο. Η Τουρκία δεν έχει ακόμη τολμήσει να απαιτήσει ευθέως την κυριαρχία της σε κανένα από αυτά τα νησιά. Ωστόσο, από την πλευρά της υπάρχουν τόσο διφορούμενες δηλώσεις για τα «δικαιώματα» της Τουρκίας στο Αιγαίο όσο και επιχειρήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάση για τέτοιους ισχυρισμούς. Ας δούμε μερικές από αυτές τις δηλώσεις, γράφει το δημοσίευμα της  ρωσικής «Κράσνα Βέσνα».

Συνεχίζει το ρωσικό κείμενο :

Στις 5 Δεκεμβρίου 2020, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε ότι καμία από τις κυρώσεις της ΕΕ δεν θα την αναγκάσει να παραιτηθεί από τα «κυριαρχικά της δικαιώματα» στο νησί Καστελόριζο.

Αλήθεια για ποια δικαιώματα μιλάμε;

Το νησί βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από την Τουρκία και, σύμφωνα με τη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1947, μεταφέρθηκε στην Ελλάδα σε καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης για να προστατεύσει την Τουρκία από την εμφάνιση ξένων βάσεων κοντά στις ακτές της. Παρόλα αυτά, η Ελλάδα σταθμεύει τα στρατεύματά της στο νησί.

Η Ελλάδα κατονομάζει τους λόγους για τους οποίους το κάνει αυτό.

Πρώτον, το 1974, η Τουρκία έδειξε στην Κύπρο ότι μπορούσε κάλλιστα να καταλάβει εδάφη.

Δεύτερον, από το 1995, υπάρχει μια εντελώς επίσημη απειλή πολέμου (casus belli) από την πλευρά της Τουρκίας κατά της Ελλάδας εάν χρησιμοποιήσει τα νόμιμα δικαιώματά της για να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα.

Επιπλέον, η Τουρκία δεν παύει να δίνει νέες αφορμές για τέτοιους φόβους και δεν περιορίζονται στις εκκεντρικές δηλώσεις Τούρκων πολιτικών ότι, αν χρειαστεί, μπορούν να επαναλάβουν τη σφαγή στη Σμύρνη το 1922.

Έτσι, στις 26 Σεπτεμβρίου 2020, ένα drone πέταξε στο νησί Καστελόριζο από την Τουρκία και, εκπέμποντας τους ήχους των τουρκικών ύμνων από τα ηχεία, κινηματογράφησε τα αποτελέσματα της βεβήλωσης της τεράστιας ελληνικής σημαίας που απεικονίζεται στον βράχο πάνω από το λιμάνι του νησιού. Προφανώς, η σημαία βεβηλώθηκε από το ίδιο το drone. Το πλάνα που τράβηξε προβλήθηκε σε ένα από τα τουρκικά κανάλια.

Οι αντιλήψεις της Τουρκίας για το «ποιος είναι το αφεντικό στην περιοχή» αποτυπώνονται και στις εξαγγελίες για στρατιωτικές ασκήσεις κοντά στο Καστελόριζο.

Στις 20 Μαρτίου 2021, η Ελλάδα εξέδωσε ειδοποίηση ναυσιπλοΐας για επικείμενη άσκηση στη θάλασσα κοντά στο Καστελόριζο.

Σε απάντηση, η Τουρκία, μέσω παρόμοιων καναλιών, ανακοίνωσε στις 22 Μαρτίου ότι οι ελληνικές ασκήσεις στη θάλασσα φέρεται να έρχονται σε αντίθεση με το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς του νησιού … και ανακοίνωσε τις ασκήσεις της την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο.

Προφανώς, η Τουρκία προσφέρεται να θεωρήσει ότι οι ασκήσεις της είναι νόμιμες, σε αντίθεση με τις ελληνικές;

Αν όμως οι ναυτικές ασκήσεις σχετίζονται με το καθεστώς του νησιού, τότε η ίδια η Τουρκία έχει το δικαίωμα να το στρατιωτικοποιήσει;

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι ο αρχικός πληθυσμός του νησιού απέχει πολύ από το να είναι Τούρκοι.

Το νεοελληνικό όνομα του νησιού Μεγίστη συμπίπτει με το αρχικό όνομα που του έδωσαν οι Δωριείς. Οι Οθωμανοί το έλεγαν (οι Τούρκοι το λένε ακόμα) Μέις.

Το όνομα Καστελόριζο του δόθηκε από τους Οσπιτάλιους Ιππότες τον 14ο αιώνα από τον βράχο στον οποίο έχτισαν το κάστρο.

Το νησί πέρασε από χέρι σε χέρι, αλλά ακόμη και την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατάφερε να διατηρήσει τη γλώσσα και τη θρησκεία του.

Επομένως, είναι δύσκολο να υποθέσουμε ότι οι αξιώσεις της Τουρκίας στο Καστελόριζο σχετίζονται με τη φροντίδα των Τούρκων αδελφών τους, όπως, για παράδειγμα, στην Κύπρο.

Παρόλα αυτά, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κάνει λόγο για «κυριαρχικά του δικαιώματα»  – όχι μόνο στη θάλασσα, αλλά και στο ίδιο το νησί. Από τι απορρέουν αυτά τα δικαιώματα, αν όχι από νεο-οθωμανικές ή κάποιες άλλες επεκτατικές διεκδικήσεις;

Εκτός από προβοκάτσιες, σύντομες δηλώσεις και σκληρές δηλώσεις, η Τουρκία παρουσιάζει και ένα αναλυτικό επιχείρημα για το θέμα της ιδιοκτησίας των ελληνικών νησιών. Παράλληλα, αναφέρεται στο αίτημα για αποστρατικοποίηση των νησιών ως προϋπόθεση για την ενσωμάτωσή τους στην Ελλάδα με τις συμφωνίες του 1923 και του 1947.

Σύμφωνα με τον ελληνικό Τύπο, στις 30 Σεπτεμβρίου 2021, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, Φεριντούν Σινιρλίογλου, σε επιστολή του προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, ανέφερε ότι η Ελλάδα, παραβιάζοντας την απαίτηση αποστρατιωτικοποίησης «ορισμένων» νησιών (ανέφερε μάλιστα τα νησιά Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία, Λήμνος και Σαμοθράκη), χάνει το δικαίωμα κατοχής τους. Ωστόσο, στο τέλος της επιστολής, ο Σινιρλίογλου  απλά «για άλλη μια φορά» κάλεσε την Ελλάδα να αφοπλίσει τα νησιά.

Έτσι, Τούρκοι αξιωματούχοι διστάζουν μέχρι στιγμής να ζητήσουν ευθέως να ακυρωθεί η ενσωμάτωση των νησιών.

Ωστόσο, θα παραθέσουμε τον Τζιχάντ Γιαϊτζή  – τον ιδεολόγο της έννοιας της Γαλάζιας Πατρίδας και συντάκτη των συγκλονιστικών τουρκολιβυκών μνημονίων του 2019 για τη διαίρεση της θάλασσας στα ανοιχτά του ελληνικού νησιού της Κρήτης.

Ας θυμηθούμε ότι τα σύνορα της τουρκικής «Γαλάζιας Πατρίδας» τρέχουν στη μέση της Μαύρης Θάλασσας, του Αιγαίου και της Μεσογείου, δηλαδή με βάση τη γεωγραφία των ηπείρων, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα των νησιών που προβλέπονται από τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Η ίδια αρχή ορίζεται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Επιπλέον η Τουρκία και η πλευρά του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη, υποστηριζόμενη από αυτήν, σχεδίασαν μια λωρίδα στον χάρτη της Μεσογείου ανάμεσα στις ακτές των χωρών τους, περνώντας από τα ελληνικά νησιά Κρήτη, Κάρπαθο και Ρόδο – και μοίρασαν αυτή την υδάτινη περιοχή μεταξύ τους και μαζί τους τους πόρους της θάλασσας και την υφαλοκρηπίδα.

Σε συνέντευξή του στην ελληνική Εφημερίδα Καθημερινή στις 6 Δεκεμβρίου 2020, ο Yaydzhi δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν έχει δικαιώματα σε 152 νησιά.

«Δεν διεκδικούμε νησιά, απλώς λέμε ότι αυτά τα νησιά, οι βραχονησίδες και οι βράχοι δεν μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα – ας το συζητήσουμε αυτό. Ας δούμε σε ποιον ανήκουν» , είπε.

Τυπικά, εδαφικές απαιτήσεις δεν έχουν (ακόμα) διατυπωθεί άμεσα εδώ, αλλά, νομίζω, το νόημα αυτών που ειπώθηκαν είναι εξαιρετικά σαφές.

Ας σημειώσουμε επίσης τη δήλωση του Τούρκου υπουργού Άμυνας Χουλουσί Ακάρ στις 23 Μαΐου 2021, όχι λιγότερο ενδιαφέρουσα από πλευράς λογικής.

Υποστήριξε ότι ήταν λάθος να παρουσιάζουμε την Τουρκία ως απειλή και να την κατηγορούμε για επεκτατισμό, αφού η ίδια η Ελλάδα επεκτείνεται από την ίδρυσή της το 1821.

«Όσοι αποκαλούν την Τουρκία «επεκτατική» θα πρέπει πρώτα να κοιτάξουν τη δική τους ιστορία, την εξέλιξη των γεγονότων από το 1821 έως σήμερα, να κοιτάξουν τον χάρτη », είπε.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς ένα κράτος μπορεί να μετακινηθεί από το μη ον στην ύπαρξη χωρίς να επεκταθεί.

Στην πραγματικότητα, ο Ακάρ προσφέρει ένα δίλημμα: αν η επέκταση είναι κακή, τότε η Ελλάδα πρέπει να επιστρέψει στην αρχική της κατάσταση (μη ύπαρξη).

Και αν η διεύρυνση είναι φυσιολογική, τότε πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένη την επιθυμία της Τουρκίας να πάρει πίσω το έδαφος της Ελλάδας.

Έτσι, στη ρητορική της για τα νησιά, η Τουρκία θεσπίζει συστηματικά σοβαρές επεκτατικές διατάξεις που σε καμία περίπτωση δεν περιορίζονται στο ζήτημα του αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος.

Η Άγκυρα διακατέχεται από την ιδέα της αναθεώρησης του χάρτη της περιοχής.

Αρκεί να αρχίσει κανείς να λέει τα πράγματα με το όνομά τους.

Θαλασσογραφία  Αϊβαζόφσκι Ιβάν Κωνστανίνοβιτς -1870 

rossaprimavera.ru

https://www.echedoros-a.gr