Αρχική Blog Σελίδα 2151

Η νέα αποστολή της NASA: Investigation of Convective Updrafts για τον καιρό και την κλιματική αλλαγή –  Η ελληνική συμμετοχή.

0

 

Στις 5 Νοεμβρίου 2021, η NASA επέλεξε μια νέα επιστημονική αποστολή της Γης που θα μελετήσει τη συμπεριφορά των τροπικών καταιγίδων και των καταιγίδων,  συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεών τους στα μοντέλα του καιρού και του κλίματος.

Η αποστολή θα αποτελείται από τρεις μικροδορυφόρους, που θα πετούν σε στενό συντονισμό και ονομάζεται Investigation of Convective Updrafts (INCUS). Aναμένεται να εκτοξευθεί το 2027 ως μέρος του Προγράμματος Earth Venture της NASA.

Το INCUS στοχεύει να διερευνήσει άμεσα γιατί οι καταιγίδες, οι έντονες βροχοπτώσεις και τα σύννεφα δημιουργούνται, πότε και πού ακριβώς σχηματίζονται. Λεπτομέρειες για την αποστολή INCUS μπορείτε να βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://www.nasa.gov/press-release/nasa-selects-new-mission-to-study-storms-impacts-on-climate-models

Η κύρια επιβλέπουσα ερευνήτρια του INCUS είναι η Susan van den Heever από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Fort Collins: https://engr.source.colostate.edu/csu-atmospheric-scientists-lead-177-million-nasa-mission-to-study-thunderstorms-in-the-tropics/

 

Η αποστολή INCUS θα επικεντρωθεί κυρίως στις κατακόρυφες κινήσεις αερίων μαζών στην διάρκεια των  καταιγίδων, εξήγησε η van den Heever. Αυτές οι κατακόρυφες κινήσεις παίζουν κρίσιμο ρόλο στην ένταση μιας καταιγίδας, στο σχηματισμό νεφών σε μεγάλο ύψος – επομένως και στην κλιματική αλλαγή – καθώς και σε μεγάλης κλίμακας ατμοσφαιρικές κυκλοφορίες. Παρά την κρίσιμη σημασία τους, αυτές οι κατακόρυφες κινήσεις λαμβάνονται υπ’ όψιν περιορισμένα στην πρόγνωση του καιρού και στα κλιματικά μοντέλα, αναφέρει η van den Heever. Ακριβώς εδώ θα συνεισφέρουν οι παρατηρήσεις του INCUS, καλύπτοντας το κενό στην κατανόηση αυτών των κινήσεων από τους επιστήμονες.

Η αποστολή θα υποστηριχθεί από πολλά κέντρα της NASA, συμπεριλαμβανομένων των Jet Propulsion Laboratory στη Νότια Καλιφόρνια, Goddard Space Flight Center στο Greenbelt, Maryland, Marshall Space Flight Center στο Huntsville, Alabama.

Η αποστολή θα κοστίσει περίπου 177 εκατομμύρια δολάρια, μη συμπεριλαμβανομένου του κόστους εκτόξευσης. Η NASA θα επιλέξει επίσης έναν πάροχο εκτόξευσης.

Η ομάδα περιλαμβάνει αρκετούς πανεπιστημιακούς εταίρους, όπως το City College of New York, το Stony Brook University και το Texas A&M University.

 

Ο καθηγητής Παύλος Κόλλιας στο Πανεπιστήμιο Stony Brook στην Νέα Υόρκη  και συνεργάτης ερευνητής της ομάδας ReACT (https://react.space.noa.gr/) του ΙΑΑΔΕΤ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών,  είναι μέλος της  επιστημονικής ομάδας της αποστολής INCUS

http://radarscience.weebly.com/professor.html

Ο Δρ. Κόλλιας και η ερευνητική του ομάδα στο SBU (www.radarscience.weebly.edu), ως εξειδικευμένοι επιστήμονες στη χρήση ραντάρ στην έρευνα για τον καιρό και το κλίμα, θα συνεισφέρουν στην ανάπτυξη προϊόντων δεδομένων L2 για την αποστολή INCUS.

Συγκεκριμένα, θα εργαστούν για την ανάκτηση των προφίλ των κατακόρυφων ταχυτήτων από παρατηρήσεις ομάδας (αστερισμών) ραντάρ. Το έργο περιλαμβάνει τη συμμετοχή τόσο μεταπτυχιακών όσο και προπτυχιακών φοιτητών. «Η αποστολή INCUS θα μελετήσει τις κατακόρυφες κινήσεις στην διάρκεια των καταιγίδων χρησιμοποιώντας έναν αστερισμό τριών ραντάρ (CubeSats) που πετούν σε κοντινό σχηματισμό. Τα τρία δορυφορικά ραντάρ θα μπορούν να λαμβάνουν δεδομένα από την ίδια καταιγίδα σε διαφορετικά στάδια του κύκλου εξέλιξής της» αναφέρει ο Δρ. Κόλλιας. Και προσθέτει, «Αυτή η κατακόρυφη μεταφορά, γνωστή ως ροή μάζας μεταφοράς, παραμένει ένας από τους μεγάλους αγνώστους στην πρόβλεψη του καιρού και του κλίματος.

Η αποστολή INCUS θα είναι η πρώτη μας ευκαιρία να μελετήσουμε αυτές τις κινήσεις πάνω από τους τροπικούς ωκεανούς». Ο κ. Κόλλιας είναι ενθουσιασμένος με τις συνεχιζόμενες τεχνολογικές εξελίξεις που φέρνουν επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο παρατηρούμε τον πλανήτη μας από το διάστημα. «Η συνεχής δημιουργία αισθητήρων όλο και μικρότερου μεγέθους και η διαθεσιμότητα αναπτυσσόμενων κεραιών ραντάρ, καθιστά τη χρήση στρατηγικών παρατηρήσεων που βασίζονται σε μια ακολουθία ραντάρ μια πολύ ελκυστική και οικονομική προσέγγιση για τη μελέτη της δυναμικής μεταφοράς από το διάστημα».

Investigation of Convective Updrafts (INCUS)

On November 5, 2021, NASA selected a new Earth science mission that will study the behavior of tropical storms and thunderstorms, including their impacts on weather and climate models. The mission will be a collection of three SmallSats, flying in tight coordination, called Investigation of Convective Updrafts (INCUS), and is expected to launch in 2027 as part of NASA’s Earth Venture Program.

INCUS aims to directly address why convective storms, heavy precipitation, and clouds occur exactly when and where they form. Details on the INCUS mission can be found on [link 1].

The principal investigator for INCUS is Susan van den Heever at Colorado State University in Fort Collins [link2]. The INCUS mission will be focused particularly on the vertical motions through storms, explained van den Heever. These vertical motions play critical roles in storm intensity, in formation of high clouds – and hence climate change – and in large-scale atmospheric circulations. Despite their critical importance, these vertical motions are often poorly represented in weather forecasting and climate models, van den Heever said. That’s where the INCUS observations will come in, filling gaps in scientists’ understanding of these motions.

The mission will be supported by several NASA centers including the Jet Propulsion Laboratory in Southern California, Goddard Space Flight Center in Greenbelt, Maryland, Marshall Space Flight Center in Huntsville, Alabama. The mission will cost approximately $177 million, not including launch costs. NASA will select a launch provider in the future.

The team includes several university partners, including City College of New York, Stony Brook University, and Texas A&M University [link2].

Contribution by Stony Brook University

Prof. Pavlos Kollias (SBU, [link 3]) is a co-I of the INCUS mission and a member of the science team. Kollias and his research group at SBU (www.radarscience.weebly.edu) have expertise in the use of radars for weather and climate research. Kollias and his team will assist on the development of L2 data products for the INCUS mission. In particular, he will work on the retrieval of the profiles of the vertical velocities from radar constellation observations. The project includes the involvement of both graduate and undergraduate students.

“The INCUS mission will study the vertical motions through storms using a constellation of three radars (CubeSats) flying in tight formation. The three satellite-based radars will be able to sample the same storm during different stages of their lifecycle.” Kollias says. He adds, “This vertical transport in convection, known as convective mass flux, remains one of the great unknowns in weather and climate. The INCUS mission will be our first opportunity to document these motions over the tropical oceans.”  Finally, Kollias is excited about the ongoing technological advancements that revolutionize the way we observe our planet from space. “The continuous miniaturization of sensors and the availability of deployable radar antennas makes the use of distributed observations strategies based on a convoy of identical radars a very appealing and economical approach to study convective dynamics from space”

Link 1: https://www.nasa.gov/press-release/nasa-selects-new-mission-to-study-storms-impacts-on-climate-models

Link 2: https://engr.source.colostate.edu/csu-atmospheric-scientists-lead-177-million-nasa-mission-to-study-thunderstorms-in-the-tropics/

Link 3: http://radarscience.weebly.com/professor.html

Source: https://spectrum.ieee.org/new-antennas-will-take-cubesats-to-mars-and-beyond

Prof. Pavlos Kollias

Ποια μέσα έχει στην διάθεσή της η Ελλάδα για ενδεχόμενη άρνηση των Σκοπίων να εφαρμόσουν στο ακέραιο την Συμφωνία των Πρεσπών;

1

Σε άρθρο του, με τίτλο «Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στην Βόρεια Μακεδονία και οι ενδεχόμενες αρνητικές επιπτώσεις τους στην πλήρη εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών», το οποίο δημοσιεύεται στον νομικό ιστότοπο constitutionalism.gr, ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπιος Παυλόπουλος επισημαίνει, μεταξύ άλλων, και τα εξής:

«Οι εντελώς πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στην γείτονα Βόρεια Μακεδονία, οι οποίες προέκυψαν λόγω των αποτελεσμάτων των εκεί αυτοδιοικητικών εκλογών, θέτουν, από τώρα, σημαντικά ζητήματα για το μέλλον του πλήρους σεβασμού και της εξίσου πλήρους εφαρμογής, κατά το γράμμα και το πνεύμα των διατάξεών της, της Συμφωνίας των Πρεσπών, μεταξύ Ελλάδας και της τότε Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, της 17ης Ιουνίου 2018.  Και τούτο διότι τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν μια σημαντική εκλογική ενδυνάμωση του άκρως αντιδραστικού «Δημοκρατικού Κόμματος για την Μακεδονική Εθνική Ενότητα» («VMRO–DPMNE»).

  • Α. Ενδυνάμωση, η οποία καθιστά πολύ πιθανή ιδίως την επικράτησή του στις βουλευτικές εκλογές στην Βόρεια Μακεδονία, οι οποίες μάλλον δεν θα αργήσουν να γίνουν αν ληφθεί υπόψη η «σοβούσα» εκεί σήμερα μεγάλη κυβερνητική αστάθεια.  Το ως να άνω Κόμμα όχι μόνο ήταν «απέναντι» στην σύναψη και κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Αλλά και έχει, αδιαλείπτως, υποστηρίξει θέσεις οι οποίες «μαρτυρούν» ευθεία αμφισβήτηση του συνόλου του ρυθμιστικού περιεχομένου της Συμφωνίας αυτής, ή τουλάχιστον βασικών από τα «essentialia negotii»  που εμπεριέχει.

Όπως είναι ιδίως η ριζική αναθεώρηση -και για λόγους αλλαγής του ονόματος- του τότε Συντάγματος της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας αλλά και η «Ρηματική» Διακοίνωση» περί ακριβούς προσδιορισμού της έννοιας του όρου «nationality», ως σημαίνοντος όχι «εθνότητα» αλλ’ αποκλειστικώς «ιθαγένεια» («citizenship»).

Β. Με δεδομένο το γεγονός ότι, αν αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες τώρα και, πολύ περισσότερο, αν κερδίσει τις επόμενες βουλευτικές εκλογές το «Δημοκρατικό Κόμμα για την Μακεδονική Εθνική Ενότητα» («VMRO–DPMNE») μάλλον θ’ αμφισβητήσει, ευθέως και απροκαλύπτως, την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών, χρήσιμο είναι η Ελλάδα να καταστήσει, από τούδε, σαφή τη θέση της μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο.

Κυρίως δε την θέση της, σύμφωνα με την οποία σε μια τέτοια περίπτωση θ’ ασκήσει, κατά την κρίση της, τα δικαιώματα που της παρέχουν πρωτίστως οι διατάξεις των άρθρων 56 και 60 της Σύμβασης της Βιέννης, είτε για την καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών, είτε για την αποχώρηση από αυτή.  Είτε, επίσης, για λήξη της ως άνω Συμφωνίας ή για την αναστολή εφαρμογής της.

Γ. Επιπλέον, είναι μάλλον επιβεβλημένο η Ελλάδα να διαμηνύσει και προς την Βόρεια Μακεδονία αλλά και προς τ’ αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι αν το Κράτος αυτό υιοθετήσει τέτοιες «επικίνδυνους ατραπούς» δεν μπορεί, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, να προσδοκά οιασδήποτε μορφής πρόοδο ως προς την Ευρωπαϊκή του προοπτική.  Επίσης, πρέπει ν’ αποκλεισθεί και οιαδήποτε πρόοδος ως προς την κύρωση, από την Βουλή των Ελλήνων, των πρόσθετων πρωτοκόλλων συνεργασίας στο πλαίσιο της Συμφωνίας των Πρεσπών.

  • Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και το ΝΑΤΟ πρέπει ν’ αντιληφθούν ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να υποχωρήσει, έστω και κατ’ ελάχιστο, ως προς την έναντι της Βόρειας Μακεδονίας υπεράσπιση των Εθνικών της Θεμάτων και των Εθνικών της Δικαίων, με βάση την Συμφωνία των Πρεσπών, ιδίως υπό το «πρόσχημα» της δήθεν σημασίας του Κράτους αυτού για την Ευρωπαϊκή Ένωση και για το ΝΑΤΟ.

Πολλώ μάλλον όταν ισχύει το ακριβώς αντίστροφο: Ένα Κράτος, το οποίο παραβιάζει καταφώρως τις διεθνείς συμβατικές του υποχρεώσεις και εξαπατά προκλητικώς εκείνους που το εμπιστεύθηκαν όχι μόνο δεν «προσθέτει» στο κύρος και στην ισχύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.

Όλως αντιθέτως συνιστά διεθνές «όνειδος» η παραμονή του στους κόλπους τους, υφ’ οιανδήποτε μορφή και εκδοχή. Οπότε η Ελλάδα με την κατά τ’ ανωτέρω στάση της υπερασπίζεται, κατ’ αποτέλεσμα, και την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, κατά τους καταστατικούς τους στόχους».

THE NATION: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΑΙΩΝΑ

1

By Tom Engelhardt

The Nation

Φωτογραφία: Η εξέγερση στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου 2021

Στις 17 Φεβρουαρίου 1941, λιγότερο από 10 μήνες πριν οι Ιάπωνες χτυπήσουν το Περλ Χάρμπορ και οι Ηνωμένες Πολιτείες βρεθούν σε παγκόσμιο πόλεμο, ο Henry Luce, σε ένα άρθρο στο περιοδικό Life (το οποίο ίδρυσε μαζί με το Time and Fortune), χαρακτήρισε τα χρόνια που έρχονται «ο αμερικανικός αιώνας». Στη συνέχεια προέτρεψε τους ηγέτες της χώρας να «ασκήσουν στον κόσμο τον πλήρη αντίκτυπο της επιρροής μας, για σκοπούς που θεωρούμε κατάλληλους».

Και δεν είχε άδικο, σωστά; Οκτώ δεκαετίες αργότερα, ποιος θα αρνιόταν ότι ζήσαμε κάτι σαν αμερικανικό αιώνα; Σε τελική ανάλυση, το 1945, οι Ηνωμένες Πολιτείες βγήκαν θριαμβεύτριες από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα σπάνιο έθνος που δεν είχε καταστραφεί εντυπωσιακά από αυτόν τον πόλεμο (παρά τις 400.000 απώλειες που είχε υποστεί). Με τη Μεγάλη Βρετανία να κατευθύνεται προς το αυτοκρατορικό υπόγειο, η Ουάσιγκτον αναδείχθηκε, αμέσως, σε στρατιωτική και οικονομική δύναμη στον πλανήτη.

Όπως αποδείχθηκε, ωστόσο, για να «ασκήσουμε στον κόσμο τον πλήρη αντίκτυπο της επιρροής μας», ένα άλλο πράγμα ήταν απαραίτητο και, ευτυχώς, διαθέσιμο: ένας εχθρός.

Από εκεί και πέρα, το παγκόσμιο ανάστημα και η ισχύς της Αμερικής θα βασίζονται, στην πραγματικότητα, αενάως στην αντιμετώπιση των εχθρών.

Ευτυχώς, το 1945, υπήρχε αυτό το άλλο δυναμικό, αν και κατεστραμμένο από τον πόλεμο, η Σοβιετική Ένωση. Αυτή η μελλοντική «υπερδύναμη» ήταν σύμμαχος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά όχι πλέον. Θα ήταν, στη συνέχεια, ο απαραίτητος εχθρός σε έναν «ψυχρό πόλεμο» που μερικές φορές απειλούσε να γίνει πολύ θερμός. Και, φυσικά, θα εξασφάλιζε ότι αυτό που αργότερα έγινε γνωστό ως το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα (και ένα πυρηνικό οπλοστάσιο ικανό να καταστρέψει πολλούς πλανήτες σαν αυτόν) θα χρηματοδοτούνταν με τρόπο που, κάποτε, ήταν ιστορικά αδιανόητος για καιρό ειρήνης.

Το 1991, ωστόσο, μετά από έναν καταστροφικό πόλεμο στο Αφγανιστάν, η σοβιετική αυτοκρατορία κατέρρευσε, τελικά, ύστερα απο οικονομική καταστροφή. Καθώς έπεφτε, ηχούσαν ωδές θριάμβου σε μια έκπληκτη Ουάσιγκτον. Ο Henry Luce, που είχε πεθάνει,  σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα πριν, θα ήταν αναμφίβολα ενθουσιασμένος.

Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ

Εν τω μεταξύ, σε εκείνα τα χρόνια του ψυχρού και του θερμού πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες κυριαρχούσαν σε αυτό που έγινε γνωστό ως «ελεύθερος κόσμος», ενώ οι εταιρείες τους άρχισαν να κυριαρχούν οικονομικά σε μεγάλο μέρος του πλανήτη. Αν και θα γινόταν μια πραγματική παγκόσμια αυτοκρατορική δύναμη με εκατοντάδες στρατιωτικές βάσεις διάσπαρτες σε κάθε ήπειρο εκτός από την Ανταρκτική, θα αποδεικνυόταν ότι υπάρχουν σημαντικά όρια σε αυτή τη δύναμη—και δεν σκέφτομαι μόνο τη Σοβιετική Ένωση ή τον κομμουνιστή σύμμαχό της (μετέπειτα αντίπαλο ), την Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ.

Στις παρυφές αυτού που τότε ονομαζόταν «ο Τρίτος Κόσμος»—είτε στη Νοτιοανατολική Ασία, κατά τη διάρκεια και μετά τον καταστροφικό πόλεμο του Βιετνάμ, είτε στο Ιράν μετά το 1979—η αμερικανική δύναμη αρκετά συχνά εμφανιζόταν με αξέχαστους τρόπους. Ωστόσο, εκείνα τα χρόνια, σε έναν πλανήτη περίπου 25.000 μιλίων περιφέρειας, η Ουάσιγκτον είχε σίγουρα μια αξιοσημείωτη εμβέλεια και, το 1991, όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση, φαινόταν σαν ο  Luce να ήταν προφήτης πρώτης τάξης. Άλλωστε, οι Ηνωμένες Πολιτείες ως η απόλυτη αυτοκρατορική δύναμη είχαν -ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε εκείνη τη στιγμή- μείνει χωρίς καν μια μεγάλη δύναμη, αν όχι μια άλλη υπερδύναμη, ως εχθρό σε έναν πλανήτη που έμοιαζε, τουλάχιστον, στην Ουάσιγκτον, σαν να ήταν δικός μας  Και πράγματι, θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε αρκετά σύντομα.

Δεν ήταν περίεργο, εκείνα τα χρόνια, Αμερικανοί πολιτικοί και βασικοί αξιωματούχοι να γεμίζουν τα ερτζιανά με αυτοσυγχαρητήρια και αυτοεπαίνους για αυτό που τους άρεσε να θεωρούν ως την πιο «εξαιρετική», «αναντικατάστατη», «μεγαλύτερη» δύναμη στον πλανήτη και σίγουρα, να μείνει έτσι για πάντα.

Με μια άλλη έννοια, ωστόσο, τα προβλήματα εμφανίστηκαν αμέσως. Τα πράγματα ήταν τόσο απελπιστικά για το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα σε μια χώρα που υποσχόταν περικοπή των δαπανών «άμυνας», που τότε ήταν γνωστή ως «μέρισμα ειρήνης», χάρη στον θρίαμβο επί των Σοβιετικών, που

οι εχθροί έπρεπε να δημιουργηθούν από τη φαντασία. Ήταν, όπως αποδείχθηκε, θεμελιώδεις για την οργάνωση της αμερικανικής παγκόσμιας ισχύος. Ένας κόσμος χωρίς αυτούς ήταν ουσιαστικά ασύλληπτος ή, τουλάχιστον, άβολος πέρα ​​από κάθε φαντασία. Εξ αυτού, η χρησιμότητα του ιρακινού δικτάτορα Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος δεν θα εξαφανιζόταν καθόλου στον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου του 1991.

Το κλασικό παράδειγμα της απελπισμένης ανάγκης δημιουργίας εχθρών, ωστόσο, θα εμφανιζόταν στις αρχές του επόμενου αιώνα. Θυμάστε τον «Άξονα του Κακού» που ανακοίνωσε (και κατήγγειλε) ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους στην ομιλία του για την Κατάσταση της Ένωσης τον Ιανουάριο του 2002; Κατονόμασε τρία κράτη – το Ιράν, το Ιράκ και τη Βόρεια Κορέα – που τότε δεν είχαν τον παραμικρό τρόπο να τραυματίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.

(“Κράτη σαν αυτά και οι τρομοκράτες σύμμαχοί τους”, επέμεινε ο πρόεδρος, “αποτελούν έναν άξονα του κακού, που οπλίζεται για να απειλήσει την ειρήνη του κόσμου. Αναζητώντας όπλα μαζικής καταστροφής, αυτά τα καθεστώτα αποτελούν σοβαρό και αυξανόμενο κίνδυνο. Θα μπορούσαν να παράσχουν όπλα στους τρομοκράτες, δίνοντάς τους τα μέσα για να ικανοποιήσουν το μίσος τους. Θα μπορούσαν να επιτεθούν στους συμμάχους μας ή να επιχειρήσουν να εκβιάσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε οποιαδήποτε από αυτές τις περιπτώσεις, το τίμημα της αδιαφορίας θα ήταν καταστροφικό.”)

Φυσικά, αυτό θα ίσχυε, εν μέρει, με βάση τον ισχυρισμό ότι το Ιράκ μπορεί να είχε τέτοια όπλα μαζικής καταστροφής (δεν είχε!) και ότι, με τη σειρά του, θα ήταν πρόθυμο να τα δώσει σε τρομοκρατικές ομάδες για να επιτεθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό το ψέμα θα γινόταν μέρος της βάσης για την εισβολή σε αυτή τη χώρα τον επόμενο χρόνο.

Σκεφτείτε όλα αυτά ως το πιο περίεργο είδος αυτοκρατορικής απόγνωσης από μια υπερδύναμη που φαινόταν να τα έχει όλα. Και το αποτέλεσμα, φυσικά, ο Οσάμα Μπιν Λάντεν να εκτοξεύσει την αεροπορία του και τους 19, ως επί το πλείστον, Σαουδάραβες αεροπειρατές, εναντίον της Νέας Υόρκης και της Ουάσιγκτον στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ήταν ο Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας, ο οποίος σύντομα θα αποδεικνυόταν αυτοεπιβεβλημένη, αυτοδημιούργητη καταστροφή.

Ή σκεφτείτε το αλλιώς, όταν αναλογιστείτε την αυτοκρατορική μοίρα της Αμερικής και αυτού του πλανήτη: η ομάδα που διοικούσε την Ουάσιγκτον (και τον στρατό των ΗΠΑ) αποδείχθηκε στη συνέχεια -όπως θα ίσχυε κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα- ανίκανη να μάθει ακόμη και τα πιο βασικά μαθήματα που είχε να προσφέρει η ιστορία.

Εξάλλου, μόλις μια δεκαετία μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, χάρη σε σημαντικό μέρος αυτού που ο ηγέτης της αποκάλεσε «αιμορραγούσα πληγή», έναν καταστροφικό πόλεμο στο Αφγανιστάν στον οποίο ο Κόκκινος Στρατός βυθίστηκε ατελείωτα, η κυβέρνηση Μπους θα ξεκινούσε τον δικό της καταστροφικό πόλεμο στο Αφγανιστάν στο οποίο θα βρισκόταν—ναι, ατελείωτα βυθισμένη. Ήταν λες και αυτή η χώρα, τη στιγμή του θριάμβου της, δεν μπορούσε παρά να πάρει το σοβιετικό μονοπάτι προς το μέλλον, εκείνο που κατευθύνεται προς τις εξόδους.

ΨΥΧΡΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

Τον Νοέμβριο του 2021, μόλις τρεις δεκαετίες μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, κανείς δεν μπορούσε, πια, να φανταστεί ότι ένα τέτοιο όραμα νίκης και επιτυχίας έπιασε τις υποκείμενες πραγματικότητες αυτής της χώρας ή αυτού του αιώνα.Η άφιξη του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, πέντε χρόνια νωρίτερα, ήταν η πιο ορατή απόδειξη αυτού.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς σήμερα ότι δεν ήταν το πιο αληθινό από όλα τα προϊόντα εκείνου του ίδιου του αμερικανικού αιώνα, ένα γνήσιο μήνυμα από αυτόν σε εμάς και στον υπόλοιπο κόσμο. Ήταν, σε τελική ανάλυση, ο άνθρωπος που, στο βασικό του σύνθημα το 2016 ως ο πρώτος παρακμιακός υποψήφιος για Πρόεδρος αυτής της χώρας —«Make America Great Again» (MAGA) — πρότεινε ότι όλα είχαν τελειώσει, τουλάχιστον, όταν ήρθε για να γίνει αυτή η χώρα ο πρώτος παίκτης στην ιστορία.

Στην πραγματικότητα, τον είχε βγάλει ένα αυταρχικό σύστημα που είχε ήδη διαμορφωθεί.

Ανέλαβε τα καθήκοντά του όχι, απλώς, ισχυριζόμενος ότι το αμερικανικό σύστημα ήταν απάτη, αλλά ότι είχε χάσει την πρωτοτυπία και το μεγαλείο του. Ως απάντηση σε αυτό το μήνυμα, πολλοί Αμερικανοί που ένιωσαν ότι και αυτοί είχαν χάσει το δρόμο τους, ότι στην πραγματικότητα τους συνέτριψε η ιστορία, τον ψήφισαν. Σε μόλις τέσσερα χρόνια στο Οβάλ Γραφείο, θα έφερνε μια αληθινή αίσθηση του εχθρού στο σπίτι με έναν νέο και συντριπτικό τρόπο, δημιουργώντας έναν κόσμο στον οποίο ο εχθρός ήταν σαφώς Αμερικανός και έπρεπε να ανατραπεί.

Η ταραχώδης φύση της Τραμπιανής εκδοχής του αμερικανικού αιώνα είναι κάτι το οποίο αυτή η χώρα -και σίγουρα η κυβέρνηση Μπάιντεν- δεν έχει ακόμη καταλάβει πλήρως.

Για δεκαετίες, όντως είχαμε οδηγήσει τον υπόλοιπο κόσμο και είναι αυτό στο οποίο τους είχαμε οδηγήσει: τη θεωρία συνωμοσίας της ιστορίας (σχεδόν οποιαδήποτε θεωρία συνωμοσίας θέλετε ), οι «δόλιες» εκλογές, τώρα, καταγγέλλονται συνεχώς από τον Ντόναλντ Τραμπ , η απόπειρα πραξικοπήματος της 6ης Ιανουαρίου, ένα Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που έγινε αντιπολίτευση από την κόλαση, ένας πλανήτης στον οποίο οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων (συχνά αμερικανικές) γνώριζαν πριν από δεκαετίες τι συνέβαινε με το κλίμα και επένδυσαν τα επιπλέον κεφάλαιά τους για να διασφαλίσουν ότι άλλοι Αμερικανοί δεν θα το έκαναν, και… αλλά γιατί να συνεχίσουμε; Αν δεν αισθάνεστε το βάθος και την αλήθεια αυτής της ιστορίας του Αμερικανικού Αιώνα, απλώς ρωτήστε τον Joe Manchin..

Οι τελευταίες δεκαετίες φαίνεται να είναι μια εποχή που οι πολιτικοί αυτής της χώρας δύσκολα μπορούν να συμφωνήσουν σε κάτι, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο οι Αμερικανοί θα μείνουν ασφαλείς απο την πανδημία. Ρίξτε μια ματιά στον χάρτη των «παγκόσμιων hotspots» των New York Times Covid-19, αυτούς τους τελευταίους μήνες, μοιάζει με επανάληψη του Ψυχρού Πολέμου, αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία είναι τα δύο μεγαλύτερα «hotspot» θανάτου και καταστροφής στον πλανήτη, το καθένα χρωματίστηκε με ένα έντονο κόκκινο.

Σκεφτείτε το ως ένα νέο είδος θερμού πολέμου.

Και δεν προκαλεί έκπληξη η σύγχυση όλων. Θέλω να πω, μιλάμε για μια υπερδύναμη που αποδείχθηκε ανίκανη να μάθει από την ιστορία! Σε απάντηση στη σφαγή 3.000 Αμερικανών την 11η Σεπτεμβρίου —και μην ξεχνάτε, περίπου 3.000 Αμερικανοί σφαγιάζονταν κάθε δύο μέρες, το μεγαλύτερο μέρος του τρέχοντος έτους χάρη, εν μέρει, στη δολοφονική ηγεσία διάφορων προσωπικοτήτων τύπου Τραμπ σε αυτήν την στιγμή της πανδημίας— η μεγαλύτερη, ποτέ, δύναμη  αποφάσισε ότι η μόνη απάντηση που μπορούσε να φανταστεί κανείς στην 11η Σεπτεμβρίου ήταν να ξεκινήσει τον δικό της πόλεμο στο Αφγανιστάν. Ευχαριστώ, Σοβιετική Ένωση, για το παράδειγμά σου (για να μην μιλήσω για το δικό μας παράδειγμα στο Βιετνάμ τότε)! Και ναι, 20 χρόνια αργότερα, σε έναν πλανήτη πολύ πιο γεμάτο με ισλαμιστικές τρομοκρατικές ομάδες από ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η αποτυχία είναι, απλώς, μια άλλη λέξη για έναν «νέο ψυχρό πόλεμο».

Ω, ναι, το 2021, υπάρχει πράγματι μια άλλη δύναμη που αναδύεται σε αυτόν τον πλανήτη, μια δύναμη ενάντια στην οποία είναι απαραίτητο να οργανωθεί με όλη τη δέουσα βιασύνη—ή έτσι θα ήθελε να πιστεύουμε η κυβέρνηση Μπάιντεν και ο στρατός των ΗΠΑ.

Και όχι, δεν σκέφτομαι τη δύναμη ενός κλίματος που θερμαίνεται γρήγορα, το οποίο απειλεί να καταστρέψει τον αιώνα καθενός. Σκέφτομαι, φυσικά, την Κίνα.

ΜΙΑ ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ 1991

Καθώς προχωράμε στις δύο τελευταίες δεκαετίες της παναμερικανικής εποχής που προέβλεψε ο Luce, σκεφτείτε το εξής: Ο Αμερικανικός αιώνας ήταν μια πρώτης τάξεως καταστροφή. Στον απόηχο της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν να ξαναφτιάξουν τον κόσμο και το έκαναν -τουλάχιστον, με την έννοια να επιτρέψουν στην κλιματική αλλαγή να προκαλέσει ριζικές αλλαγές στον Πλανήτη Γη- καταστρέφοντάς τον.

Έτσι, 80 χρόνια αφότου ο Henry Luce διακήρυξε την ύπαρξή του, καλώς ήρθατε, πράγματι, στον Αμερικανικό Αιώνα, ή μάλλον στον όλο και πιο εφιαλτικό πλανήτη τον οποίο μας έχει αφήσει.

Καλώς ήλθατε στην εποχή των δισεκατομμυριούχων (που θα μπορούσε να δει τον πρώτο τρισεκατομμυριούχο της), σε επίπεδα απελπισμένης ανισότητας που κάποτε θα ήταν αδιανόητα, σε θανάτους μεγάλης κλίμακας λόγω πανδημίας από την κόλαση της κακοδιαχείρησης απο άνδρες που ήταν λειτουργικά δολοφόνοι, και σε ένα κυριολεκτικά κολασμένο μέλλον που, χωρίς το είδος της πολεμικής κινητοποίησης που διασφαλίζει μεταξύ άλλων ο Τζο Μάντσιν, δεν θα συμβεί ποτέ, αργά ή γρήγορα θα τυλίξει αυτή τη χώρα και τον πλανήτη που ήθελε να κυριαρχήσει σε μια κλιματική καταστροφή.

Ειλικρινά, θα μπορούσε ο κινεζικός αιώνας -όχι ότι είναι πιθανό, δεδομένης της τάσης του κόσμου- να είναι χειρότερος; Δεν χρειάζεται καν να φύγετε από αυτή τη χώρα και να πάτε στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία ή την Υεμένη για να κρίνετε, πια, αυτήν την ερώτηση.

Και δυστυχώς, το μόνο πράγμα στο οποίο συμφώνησαν οι θριαμβευτές του 1991 -και οι Αμερικανοί πολιτικοί δεν άλλαξαν ποτέ γνώμη, ανεξάρτητα από την εξέλιξη των πολέμων μας- ήταν να χρηματοδοτήσουν το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα με τρόπο που ποτέ δεν θα είχαν χρηματοδοτήσει ούτε την ενίσχυση για την ανθρώπινη υγεία ή την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής.

Αυτή η παρόρμηση να πετάξουν τα δολάρια των φορολογουμένων στην αμερικανική πολεμική μηχανή, παρά την αποτυχία μετά την αποτυχία απο πόλεμο σε πόλεμο, δεν έχει σταματήσει ποτέ.

Παραμένει λίγο-πολύ το μόνο πράγμα στο οποίο μπορούν ακόμα να συμφωνήσουν οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι του Κογκρέσου – εξ αυτού και η ανάγκη για έναν εχθρό τον οποίο να προετοιμάζεται ατελείωτα για να πολεμήσουν.

Και τώρα, φυσικά, η αυτοκρατορική δύναμη που απλά δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τέτοιους εχθρούς και άφησε το Αφγανιστάν και μεγάλο μέρος του υπόλοιπου Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας (παρά το περίεργο χτύπημα drone) σε μεγάλο βαθμό σε χλωρό κλαρί, βρίσκεται στη διαδικασία δημιουργίας νέου εχθρού για τη νέα εποχή: την Κίνα. Σκεφτείτε τον νέο ψυχρό πόλεμο που προωθεί η κυβέρνηση Μπάιντεν (όπως η κυβέρνηση Τραμπ πριν) καθώς το 1991 σταμάτησε σε ό,τι αφορά την εχθρότητα.

Η απόλυτη στιγμή του αμερικανικού θριάμβου και στη συνέχεια της απόγνωσης χρειαζόταν και τους δύο μακρινούς εχθρούς, ένα ολοένα και πιο καλά χρηματοδοτούμενο στρατιωτικό-βιομηχανικό-κογκρέσο σύμπλεγμα και ένα ολοένα και πιο «εκσυγχρονισμένο» πυρηνικό οπλοστάσιο.

Ω, η ύβρις όλων. Ήμασταν η χώρα που θα ξαναφτιάχναμε τον κόσμο σύμφωνα με την εικόνα μας. Θα φέρναμε «απελευθέρωση» και «δημοκρατία» στους Αφγανούς και τους Ιρακινούς, μεταξύ άλλων, και δόξα σε αυτή τη γη. Στο τέλος, φυσικά, τους φέραμε μόνο πόνο, εκτοπίσεις και θάνατο, ενώ φέραμε την ίδια την αμερικανική δημοκρατία, με όλες τις αποτυχίες της, στην αυταρχική άκρη της κόλασης σε έναν κόσμο «δόλιων» εκλογών και πλήθους πραξικοπημάτων.

Τώρα, φαίνεται, ζούμε πραγματικά το τέλος του Αμερικανικού Αιώνα στον κόσμο που δημιούργησε. Ποιος θα το σκεφτόταν;

*Ο Tom EngelhardtTom Engelhardt δημιούργησε και διευθύνει το Tomdispatch.com, ένα έργο του Ινστιτούτου The Nation όπου είναι συνεργάτης. Το επόμενο βιβλίο του, A Nation Unmade by War (Dispatch Books), θα κυκλοφορήσει αργότερα αυτό το μήνα.

The Nation

Μετάφραση: “Ανιχνεύσεις”

Οι Τούρκοι δεσμεύουν το μισό Αιγαίο μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου και ‘βαφτίζουν’ την Κάρπαθο «Σκαρπάντο»! Και τρίτο πυρηνικό σταθμό ετοιμάζει ο Ερντογάν!

0

Παρά το ότι είναι αντιμέτωπος με την ολοένα αυξανόμενη κριτική εκ μέρους της αντιπολίτευσης, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν συνεχίζει να είναι προκλητικός. Η Άγκυρα λοιπόν δείχνει ότι δεν λογαριάζει τίποτα και δεσμεύει το μισό Αιγαίο, με νέα παράνομη NOTAM, για ασκήσεις.

Πιο συγκεκριμένα, με την εν λόγω NOTAM η Άγκυρα δεσμεύει δύο τεράστιες περιοχές στην καρδιά του Αιγαίου από τις 12 Νοεμβρίου έως τις 13 Δεκεμβρίου.

Μάλιστα, επιχειρεί να κρατήσει τις Ελληνικές δυνάμεις μακριά από τον άξονα ανάμεσα στις δύο περιοχές, ζητώντας να κρατήσουν απόσταση τριών ναυτικών μιλίων. Παράλληλα, αντιδρώντας στις Ελληνικές ασκήσεις ζητά για ακόμα μια φορά αποστρατιωτικοποίηση Ελληνικών νησιών, αλλάζοντας το όνομα της Καρπάθου την οποία αποκαλεί «Σκαρπάντο».

«Είμαστε αποφασισμένοι να φέρουμε την πυρηνική ενέργεια στη χώρα μας»
«Μετά το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, Άκουγιου, θα ξεκινήσουμε γρήγορα τις προετοιμασίες για τον 2ο ή και τον 3ο πυρηνικό μας σταθμό» υπογράμμισε και πρόσθεσε: «Έτσι, θα συμπεριλάβουμε την Τουρκία μεταξύ του περιορισμένου αριθμού χωρών στον κόσμο που μπορούν να επεξεργαστούν και να χρησιμοποιήσουν την πυρηνική ενέργεια».

Μάλιστα, σε αυτό το σημείο επέκρινε όσους ασκούν κριτική στην Τουρκία για την ανάπτυξη πυρηνικής ενέργειας. «Ενώ 443 πυρηνικοί σταθμοί σε 32 χώρες του κόσμου εξακολουθούν να λειτουργούν, είναι λάθος, αν όχι προδοσία, να πουν ότι ‘η Τουρκία δεν πρέπει να έχει πυρηνική ενέργεια’».

Το μέτωπο κατά του Ερντογάν
Είναι διάχυτη η εντύπωση ότι έχει υπερβεί τα όρια, με αποτέλεσμα να εξωθεί τους πολιτικούς αντιπάλους του στη συγκρότηση μετώπου για να τον εκτοπίσουν από την εξουσία στις προεδρικές εκλογές του 2023. Προς το παρόν, φαίνεται ότι έχει κλείσει η συμπόρευση του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (αξιωματική αντιπολίτευση) με το Καλό Κόμμα της Ακσενέρ (απόσχιση από το κόμμα του Μπαχτσελί).

Στις σχετικές συζητήσεις συμμετέχουν και πρώην ανώτατα στελέχη του κυβερνώντος AKP, όπως ο Αλί Μπαμπατζάν (αρχιτέκτονας της οικονομικής ανόρθωσης στην Τουρκία) και ο Αχμέτ Νταβούτογλου (πρώην υπουργός Εξωτερικών και πρωθυπουργός). Κάποιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ενδέχεται να συμπράξει και ο Αμπντουλάχ Γκιουλ (πρώην πρωθυπουργός και Πρόεδρος Δημοκρατίας), αλλά δεν έχουν προς το παρόν επιβεβαιωθεί. Κάποιοι, πάντως, έχουν προτείνει τον Γκιουλ να είναι στις προεδρικές εκλογές ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης, απέναντι στον Ερντογάν.

Ο Γκιουλ είναι μία μετριοπαθής προσωπικότητα με απήχηση στο νεοοθωμανικό ρεύμα και με δυνατότητα να αποσπάσει ψήφους από το κυβερνών ΑΚΡ. Επίσης, θεωρείται δεδομένο πως εάν εκλεγεί θα επαναπροσανατολίσει την Τουρκία προς τη Δύση, διατηρώντας, όμως, και την σχετική ανεξαρτησία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και σε ό,τι μας αφορά τις πάγιες θέσεις της Άγκυρας σε ελληνοτουρκικά και Κυπριακό.

Οι Τούρκοι δεσμεύουν το μισό Αιγαίο μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου και ‘βαφτίζουν’ την Κάρπαθο «Σκαρπάντο»! Και τρίτο πυρηνικό σταθμό ετοιμάζει ο Ερντογάν!

Πολιτικό θρίλερ στα Σκόπια: Στον αέρα η Συμφωνία των Πρεσπών! Ο Ζάεφ αναβάλλει την παραίτησή του!

0

Παρά τη λαϊκή οργή και τον πάνδημο ξεσηκωμό εναντίον της αθλιότητας που είχαν συμφωνήσει Τσίπρας – Ζάεφ και Κοτζιάς, ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη Συμφωνία των Πρεσπών, αναγνώρισε και Βόρεια «Μακεδονία» και «μακεδονική» εθνότητα και γλώσσα, ενώ η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να αλλάξει την Συμφωνία – συναινώντας με αυτόν τον τρόπο στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί.

Μόλις υπεγράφησαν οι Πρέσπες, η πλευρά των Σκοπίων… ξέχασε τον όρο «Βόρεια» και χρησιμοποιεί τη λέξη «Μακεδονία» σκέτη, χωρίς προσδιορισμό, ενώ προλειαίνεται το έδαφος της διεθνούς αναγνώρισης του κρατιδίου των Σκοπίων ως «Μακεδονία».

Η κυβέρνηση Ζάεφ έχασε τη δεδηλωμένη και ο αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης του εθνικιστικού VMRO-DPMNE, Χρίστιαν Μίτσκοσκι δήλωσε ότι δεν πρόκειται ποτέ να χρησιμοποιήσει το νέο όνομα της χώρας.

Όλα αυτά οδηγούν στη χειρότερη δυνατή εξέλιξη: Οι Σκοπιανοί, έχοντας στο χέρι την ελληνική αναγνώριση της «μακεδονικότητάς» τους, θα αποκαλούν και στο εσωτερικό και το εξωτερικό τη χώρα τους «Μακεδονία» και τους πολίτες του κρατιδίου «Μακεδόνες». Η χώρα αυτή ήδη έχει γίνει δεκτή ως μέλος του ΝΑΤΟ και αυτός ο Οργανισμός δεν πρόκειται να έχει πρόβλημα με την πιθανή… μετονομασία του κρατιδίου από «Βόρειος Μακεδονία» σε… σκέτη «Μακεδονία». Και η συνέχεια θα δοθεί με την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αν και όταν η Ελλάδα προσπαθήσει να αντιδράσει, θα ακούγεται ως αντίλογος η αρχική αποδοχή των κυβερνήσεων Τσίπρα και Μητσοτάκη να ονομαστούν τα Σκόπια «Βόρειος Μακεδονία». Είναι βέβαιο ότι οι «σύμμαχοί» μας θα μας συμβουλεύσουν να μην κάνουμε έτσι για μια λέξη που θα έχουν αφαιρέσει από την ονομασία τους οι Σκοπιανοί – κι αυτή η λέξη θα είναι το «Βόρεια»…

Κάθε ημέρα που περνάει φέρνει στο φως την αντεθνική φύση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Ο Ζάεφ αναβάλλει επ΄αόριστον την παραίτησή του από πρωθυπουργός

Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας και αρχηγός του κυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Ζόραν Ζάεφ αναβάλλει επ΄αόριστον τις παραιτήσεις του από την πρωθυπουργία της χώρας και της ηγεσίας του κόμματός του.

Η απόφαση αυτή ελήφθη κατά την συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, στην οποία συμμετείχε ο Ζάεφ, λόγω της δύσκολης και περίπλοκης πολιτικής κατάστασης στη χώρα, όπως ανακοίνωσε εκπρόσωπος του κόμματος του Ζάεφ.

Ο Ζόραν Ζάεφ, μετά τη βαριά ήττα του κόμματός του στις δημοτικές εκλογές στις 31 Οκτωβρίου είχε γνωστοποιήσει ότι αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη και παραιτείται από πρωθυπουργός της χώρας και αρχηγός του κόμματός του.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατέθεσαν πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης του Ζόραν Ζάεφ, η οποία θα εξεταστεί από τη Βουλή, σε συνεδρίαση του Σώματος την Πέμπτη 11 Νοεμβρίου.

Πολιτικό θρίλερ στα Σκόπια: Στον αέρα η Συμφωνία των Πρεσπών! Ο Ζάεφ αναβάλλει την παραίτησή του!

 

 

Ιωάννης Μάζης-«Η παραίτησις Ζαεφ και άλλες βαλκανικές ιστορίες…»

3

Εισαγωγή

Δυστυχώς, στην περίπτωση της ευήθους Συμφωνίας των Πρεσπών, έχουμε την απόλυτον επαλήθευσιν της λαϊκής σοφίας η οποία μας τονίζει ότι «τ’ ανεμομαζέματα» έχουν τελικώς ως μοιραίον αποτέλεσμα τα «διαολοσκορπίσματα»! Αυτό συνέβη και με την αφελεστάτην, ατυχεστάτην, ανορθολογικοτάτην, απρεπεστάτην αλλά και βλαβεροτάτην προς τα ελληνικά εθνικά δίκαια και συμφέροντα, Συμφωνίαν των Πρεσπών. 

Συμφωνίαν η οποία αποτελεί κλασικόν παράδειγμα μελέτης δια τους διεθνολόγους-λάτρεις των αντιλήψεων του Hobsbaum «περί κρατογεννέσεων εις την βάσιν πλαστών και κατασκευασθέντων εθνικών ταυτοτήτων» των οποίων η ενασχόλησις με την περίπτωσιν της σκοπιανής κρατογενέσεως θα απετέλει μεγίστην απόλαυσιν και δικαίωσιν των θεωρητικών των αντιλήψεων, διότι υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις εις το διεθνές εθνικοκρατικόν φάσμα, ουδείς το αρνείται. Και όταν υπάρχει, αργά ή γρήγορα εκδηλούται δι’ αποσχίσεων αιματηρών (π.χ. πρώην Γιουγκοσλαυΐα) ή αναιμάκτων (π.χ Τσεχοσλοβακία) ή δια προσπαθειών αποσχίσεων (π.χ. Καταλωνία, Χώρα των Βάσκων, Αυτονομιστικό κορσικανικό κίνημα, κτλ). Και αυτά δια να περιορισθώμεν εις την τάλαινα και «πεπολιτισμένην» Ευρώπην.

Ένα, δηλαδή εθνοτικόν μείγμα εξ Αλβανών, Βουλγάρων, Σέρβων, Ελλήνων βλαχικής καταγωγής, Ρομά και Τουρκογενών, ευρισκόμενον εντός βαλκανίου χύτρας όπου αναβράζει μετά – μάλλον ερεθιστικών – θρησκευτικών καρυκευμάτων (ισλάμ, χριστιανισμός, ισλαμοφανής και ισλαμογενής ταγματισμός, αθεϊσμός), επεξεργαζόμενον εις γερμανικά μαγειρεία, με ανόστους (κατά το πλείστον) αγγλοσαξωνικάς συνταγάς και επί της ρωσσοτουρκικής πυράς θερμαινόμενον, δεν είναι το πειθαρχικότερον εθνογενετικόν υλικόν ώστε δι’ αυτού να παρασκευασθεί ένα «νέον εθνικόν πιάτο» το οποίον να γίνει ευκόλως αποδεκτόν ως γευστικόν έδεσμα με την ονομασίαν «Βόρειος Μακεδονία». Θυμίζει μάλλον τοπία Κολάσεως του Ιερωνύμου Μπός.

Άρα δεν είναι εύκολον και να ευρεθούν και να πεισθούν ακόμη και «βαλκάνιοι» πελάτες οι οποίοι και θα το καταναλώσουν με ικανοποίησιν. Συγκαταλέγω και ημάς μετ’ αυτών, έστω και εάν ο ημέτερος εθνικός ουρανίσκος επαιδεύθη επί τεσσαρακονταπενταετίαν περίπου εις ευρωπαϊκά πολιτικο-πολιτισμικά πολυγευστικά εδέσματα.

Η ήδη άκυρη Συμφωνία: μερικοί μόνον λόγοι.

1. Η δημιουργία των Σκοπίων παραβιάζει το Πρωτόκολλον των Αθηνών, την Ελληνο-Σερβικήν Συμφωνία και το Οριοθετικόν Πρακτικόν Βενιζέλου – Πάσιτς του 1913. 

2. Η ύπαρξις και δημιουργία κρατικής οντότητος των Σκοπίων κινείται εις απολύτως αντίθετον τροχιάν από τα οριζόμενα από την Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913.

4. Αντιβαίνει προς τας συμβάσεις περί προστασίας της Πολιτιστικής Κληρονομιάς (Χάγη 1954) τις κυρωθείσες δια νόμων 360/1976, 3028/2002, συμβάσεις της UNESCO για την πολιτιστική κληρονομιά ν. 3251/2006 και άλλες ενώ επιφέρει σύγχιση της πολιτιστικής ταυτότητος μεταξύ του πληθυσμού των Σκοπίων και του Ελληνικού Έθνους. 

7. Παραχωρεί εις τα Σκόπια την ιδιότηταν του περικλείστου ηπειρωτικού κράτους, άνευ διαδικαστικού συνυπολογισμού των συνθηκών και προϋποθέσεων της UNCLOS III.

8. Δεν προεβλεύθη  δημοψηφισματική δυνατότητα εγκρίσεως για τον Ελληνικό Λαό, όπως συνέβη δια τον πολυεθνοτικής συνθέσεως Λαό της FYROM. 

9. Δεν υπεγράφη, όπως προβέπεται από την Σ.τ.Βιέννης 1969, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της FYROM κο Ιβανώφ, χωρίς να προστρέχει λόγος αποκλεισμού του αλλά η άρνησις του ιδίου και μόνον να το πράξει.

10. Ακυρότης του σκοπιανού δημοψηφίσματος λόγω ανεπαρκούς συμμετοχής, αποτελέσματός του με 36,91% (δεσμευτικός όρος της Συμφωνίας).

11. Μη εξετασθείσες από την Βουλή των Ελλήνων παραβάσεις των Άρθρων: α) 49 (Απάτη), β) 10 (Επιβεβαίωσις του κειμένου) και γ) 50 (Δωροδοκία αντιπροσώπων του κράτους) της Συμβάσεως της Βιέννης του 1969 «περί Δικαίου των Συνθηκών»  και για τις περιπτώσεις Σκοπίων και Ελλάδος, και πλήθος άλλων διεθνών παραβάσεων για τις οποίες έχω λεπτομερώς αναφερθεί και εγώ και άλλοι συνάδελφοι και μελετητές (Γ. Κασιμάτης, B. Καρακωστάνογλου, Π. Νεάρχου, Σ. Θεοδωρόπουλος, Σ. Νικολάου, Γ. Ρωμανός, δικηγορικοί και διπλωματικοί σύλλογοι, ακαδημαϊκοί, κτλ)… (βλ. Ι. Μάζης, https://slpress.gr/ethnika/akyronetai-i-symfonia-ton-prespon-meta-tin-kyrosi-tis-3/, όπως επίσης: 1) Ι. Θ. Μάζης, Σκέψεις για τις Πρέσπες 2018-2019, εκδ. ΛΕΙΜΩΝ, Αθήναι 2019 και 2) Ι. Θ. Μάζης, Μεσογείου Παλίμψηστον, εκδ. ΛΕΙΜΩΝ, Αθήναι 2021)

Το σήμερα

Εάν τελικώς η παραίτησις του κου Ζ. Ζάεφ ολοκληρωθεί (άνευ των γνωστών «εξωτερικών παρεμβάσεων» και ποικιλοτρόπων «πιέσεων» από πλευράς Ουάσιγκτον, Λονδίνου και Βερολίνου, πράγμα… συζητήσιμον!), η επομένη κυβέρνησις θα είναι αυτή των υπερεθνικιστών του VMRO οι οποίοι, υπό τας ιδίας προϋποθέσεις, θα θελήσουν να παρακολουθήσουν την ιδικήν των, αρνητικήν ως προς την Συμφωνίαν των Πρεσπών, πολιτικήν γραμμήν. Η Αθήνα τότε θα πρέπει να αδράξει την ευκαιρίαν και βασιζομένη εις τας ήδη ανωτέρω εκτεθείσας παρανομίας και αντισυμβατικάς παρασπονδίας, αλλά και τας 150 περίπου παραβιάσεις -μέχρι σήμερον – της επικινδύνου και εθνοβλαβούς Συμφωνίας των Πρεσπών, να ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευσίν της, εις βασικά αυτής σημεία όπως είναι η «Ονομασία» του βορείως ημών ευρισκομένου εθνοτικού μωσαϊκού. Εκεί, θα πρέπει να προωθηθεί η λύσις του ονόματος της «Κεντροβαλκανικής Δημοκρατίας» η οποία: 1) αποτελεί σύνθετη ονομασία 2) έχει γεωγραφικόν προσδιορισμόν άρα καλύπτει τις δύο προϋποθέσεις της ούτω κληθείσης «εθνικής γραμμής» και της ενδιαμέσου Συμφωνίας 3) ικανοποιεί όλες τις εθνικές αντιρρήσεις των γειτονικών χωρών όπως η Βουλγαρία, η Αλβανία και η Ελλάδα και 4) προσδίδει μεγαλύτερον σημειολογικόν κύρος εις το ΝΑΤΟ δηλώνοντας τον υπ’ αυτού έλεγχον των Κεντρικών Βαλκανίων 5) σέβεται τις επι μέρους ταυτοτικές (πολιτισμικές και θρησκευτικές οντότητες της FYROM, επιφέρουσα πραγματικήν γεωπολιτικήν σταθερότητα εις τα Κεντροδυτικά Βαλκάνια 6) δεν δημιουργεί συγχύσεις ως προς τις εθνότητες (nationality / citizenship) και τις γλώσσες («μακεδονικά» / βουλγαρική διάλεκτος) 7) απομακρύνει την τουρκικήν προβολήν ισχύος με αλυτρωτικές διαθέσεις εις βάρος της Ελλάδος, στα βόρεια σύνορα της Χώρας μας και 8) επιτρέπει την απαρακώλυτον ενεργειακήν συνεργασίαν της Ελλάδος με Βουλγαρίαν και Σκόπια αναβαθμίζουσα την επιθυμητή σταθερότητα που επιδιώκει η εγκατάστασις των αμερικανικών δυνάμεων και ενεργειακών υποδομών εις τον λιμένα της Αλεξανδρουπόλεως.

Ομοτίμου Καθηγητού Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, ΕΚΠΑ

*Δια την εφημερίδα ΕΣΤΙΑ της Κυριακής

https://www.militaire.gr/i-paraitisis-zaef-kai-alles-valkanikes-istories-ioannis-mazis/

Νίκος Μελέτης-Οι νέες περιπέτειες της Βόρειας Μακεδονίας και οι κραδασμοί στη Συμφωνία των Πρεσπών

0

Σε νέες περιπέτειες μπαίνει η Βόρεια Μακεδονία μετά την προαναγγελία παραίτησης Ζάεφ λόγω της ήττας του κόμματος του στις αυτοδιοικητικές εκλογές, καθώς το VMRO φαίνεται ότι έχει εξασφαλίσει τον αναγκαίο αριθμό βουλευτών ώστε να επιβάλει με πρόταση μομφής την ανατροπή της κυβέρνησης, ακόμη και αν ο Ζ. Ζάεφ επιχειρήσει ελιγμό της τελευταίας στιγμής.

Το πολιτικό παρασκήνιο βουλιάζει και πάλι σε σκοτεινές και συχνά ύποπτες συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, με υπόνοιες για εξαγορά βουλευτών και υπόγειες παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων, με την υποκίνηση εκ νέου εθνοτικών αντιπαραθέσεων, απειλώντας να οδηγήσει τη χώρα σε βαθιά πολιτική κρίση, σε μια στιγμή που έδινε μάχη για να εξασφαλίσει την μεγαλύτερη πρόσδεση με την ΕΕ, με δεδομένο ότι στο άμεσο μέλλον δεν προβλέπεται απόφαση για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Βόρειας Μακεδονίας.

Όμως η πολιτική αυτή κρίση που ξεσπά στη γειτονική χώρα αναμένεται να έχει επιπτώσεις και στις σχέσεις με την Ελλάδα. Το εθνικιστικό VMRO που ηγήθηκε της καμπάνιας εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών αν και δεν δηλώνει πλέον ρητά ότι θα επιδιώξει την κατάργηση της, είναι προφανές ότι θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί τα κενά και τα προβληματικά σημεία της Συμφωνίας προκειμένου να «πουλήσει» τον «Μακεδονισμό» στο εσωτερικό της χώρας και στους οπαδούς του.

Η Αθήνα δια του υπουργού Εξωτερικών Ν. Δένδια στη συνέντευξη του στη «Βραδυνή της Κυριακής» έστειλε πάντως ένα ξεκάθαρο μήνυμα τονίζοντας ότι «οι κυβερνήσεις φεύγουν αλλά οι Συμφωνίες μένουν». Η Αθήνα έχει ξεκαθαρίσει και προς την πλευρά του VMRO ότι κάθε προσπάθεια αθέτησης ή παράκαμψης των υποχρεώσεων που προκύπτουν από την Συμφωνία των Πρεσπών θα έχει συνέπειες και για τις διμερείς σχέσεις αλλά και για τις σχέσεις της Βόρειας Μακεδονίας με την ΕΕ.

Και με την αφορμή της πολιτικής κρίσης στη γειτονική χώρα επιβεβαιώνονται οι ανησυχίες που είχαν εκφραστεί το 2018 όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υπέγραφε την Συμφωνία των Πρεσπών αφήνοντας ανοικτά μια σειρά ζητήματα και εκκρεμότητες για το… μέλλον, επαφιόμενη στην καλή διάθεση του κ. Ζάεφ.

Σήμερα που είναι ορατό το ενδεχόμενο να αποβληθεί από το πολιτικό σκηνικό της γειτονικής χώρας ο Ζ. Ζάεφ και να αναλάβουν δυνάμεις που ήταν αντίθετες στον συμβιβασμό με την Ελλάδα, είναι ορατός ο κίνδυνος να επιχειρηθεί η διασταλτική ερμηνεία των προβληματικών άρθρων της Συμφωνίας των Πρεσπών προκαλώντας κρίση στις σχέσεις με την Ελλάδα. Η Συμφωνία των Πρεσπών δυστυχώς άφηνε το περιθώριο σε έναν ενδεχόμενο κακόπιστο εταίρο στη Βόρεια Μακεδονία, να βρει τα «παράθυρα» ώστε να επαναφέρει τον «Μακεδονισμό» και να αλλοιώσει ακόμη περισσοτερο και την κουτσουρεμένη erga omnes υιοθέτηση της νέας ονομασίας «Βόρεια Μακεδονία» που προβλέπει η Συμφωνία των Πρεσπών.Εκ των πραγμάτων μια εθνικιστική κυβέρνηση του VMRO θα τροφοδοτήσει την καχυποψία στις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα πολύ περισσότερο όταν ήδη και με την κυβέρνηση Ζάεφ υπήρχαν σημαντικές καθυστερήσεις και αποκλίσεις από την συνεπή εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Στα Σκόπια σήμερα αναμένεται ο πρόεδρος του VMRO Χ. Μίτσκοσκι να υποβάλει πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης Ζάεφ, καθώς ενώ ο πρωθυπουργός προανήγγειλε την παραίτηση του, ακόμη δεν την έχει υποβάλει επισήμως και υπάρχουν πληροφορίες ότι δέχεται πιέσεις από το περιβάλλον του να ανακαλέσει την απόφασή του.

Οι χειρισμοί του κ. Ζάεφ ήταν παιδαριώδεις καθώς ενώ είχε ακόμη θητεία 2,5 ετών έσπευσε να εκφράσει την απογοήτευση του για την ήττα των υποψηφίων του κόμματος του στις δημοτικές εκλογές χωρίς όμως να έχει Plan B. Και πιθανότατα δεν περίμενε ότι το VMRO θα εξασφάλιζε τόσο γρήγορα την στήριξη και άλλων μικρών κομμάτων της αντιπολίτευσης στην προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης του.

Βεβαίως, στο κυβερνών SDSM θεωρούν ότι ακόμη το παιγνίδι είναι ανοικτό και ότι δύσκολα θα αποτυπωθεί και σε μια ψηφοφορία για πρόταση μομφής η πλειοψηφία την οποία διατείνεται ότι έχει εξασφαλίσει ο κ. Μίτσκοσκι.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση η χώρα έχει εισέλθει σε σοβαρή κρίση. Ακόμη κι αν ο κ.Ζάεφ αλλάξει στάση και η πρόταση μομφής απορριφθεί, θα είναι ένας υπό προθεσμία και υπό συνεχή πίεση πρωθυπουργός που δύσκολα θα μπορέσει να εξαντλήσει την θητεία του σε ένα εκρηκτικό πολιτικό σκηνικό.

Ο ηγέτης του VMRO μπορεί να εξασφαλίσει τις 61 ψήφους που διατείνεται ότι έχει και είναι αρκετοί για την ανατροπή της κυβέρνησης, όμως δεν είναι καθόλου εύκολο να συνθέσει νέα κυβερνητική πλειοψηφία στην οποία θα συμμετέχουν τόσο τα αλβανικά κόμματα «Συμμαχία για τους Αλβανούς-Εναλλακτική» και «BESA» όσο και το ακροαριστερό εθνικιστικό αντιαλβανικό και αντιευρωπαϊκό σλαβικό κόμμα “Levica” (Αριστερά).

Ήδη στα Σκόπια έχει υπάρξει έντονη φημολογία για εξαγορά των βουλευτών από το VMRO και γίνεται μάλιστα λόγος για υπόγεια στήριξη του VMRO από την ρωσική πλευρά, που θέλει να τιμωρήσει τον Ζάεφ και συγχρόνως να ενισχύσει και στη Βόρεια Μακεδονία που είναι χώρα μέλος του ΝΑΤΟ τα πολιτικά και στρατηγικά ερείσματα της.

Όπως εξελίσσονται τα πράγματα η μόνη εναλλακτική για τη χώρα είναι η προκήρυξη νέων εκλογών, αν και πάλι η διαδικασία ορισμού προσωρινής κυβέρνησης που θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές μετά από 100 ημέρες θα είναι πεδίο σύγκρουσης. Ήδη ο κ. Μίτσκοσκι υποστηρίζει ότι βάσει των υπογραφών βουλευτών που έχει συγκεντρώσει θα πρέπει το Mπλοκ υπό το VMRO να έχει τον πρώτο λόγο για τον διορισμό του υπηρεσιακού πρωθυπουργού.

Οι τελευταίες εξελίξεις αναδεικνύουν και το βαθύ ρήγμα στο εσωτερικό της αλβανόγλωσης μειονότητας καθώς υπάρχει σοβαρό κύμα δυσαρέσκειας προς το DUI και τον ηγέτη του Αλι Αχμέτι ο οποίος με τον ένα η άλλο τρόπο συγκυβερνά περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια έχοντας διαμορφώσει ένα δικό του προσωπικό κύκλο νομής της εξουσίας. Αυτό το κλίμα είναι που ώθησε και το αλβανικο κόμμα BESA να βρεθεί στο πλευρό του Ζ. Μίτσκοσκι συμβάλλοντας στην προσπάθεια του για ανατροπή της κυβέρνησης Ζάεφ.

https://www.liberal.gr/diplomacy/oi-nees-peripeteies-tis-boreias-makedonias-kai-oi-kradasmoi-sti-sumfonia-ton-prespon/412745

Όλα τα σενάρια για την επόμενη μέρα στα Σκόπια

0

Η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης Ζάεφ θα συζητηθεί τα μεσάνυχτα της Πέμπτης – Το αποτέλεσμα θα δρομολογήσει πολιτικές εξελίξεις σε μία περίοδο έντονης αναταραχής

Εν αναμονή της συζήτησης της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης του Ζόραν Ζάεφ, την Πέμπτη στα Σκόπια, πολιτικοί αναλυτές αναφέρονται στα πιθανά τέσσερα σενάρια, από τα οποία ωστόσο κανένα δεν είναι ξεκάθαρο, εξαιτίας της μπερδεμένης πολιτικής κατάστασης που επικρατεί.

Υπενθυμίζεται πως τη Δευτέρα το αντιπολιτευόμενο εθνικιστικό κόμμα VMRO-DPMNE κατέθεσε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, το οποίο υπέγραφαν 61 βουλευτές της αντιπολίτευσης. Την ίδια ώρα ο επικεφαλής του VMRO-DPMNE Χρίστιαν Μίτσκοσκι, δήλωνε πως διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ικανή να σχηματίσει νέα κυβέρνηση.

Ωστόσο τις επόμενες ώρες βουλευτές του αλβανικού κόμματος «Συμμαχία για τους Αλβανούς-Εναλλακτική» ξεκίνησαν να δημιουργούν προβλήματα στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης λόγω συμμετοχής στην αντικυβερνητική πλατφόρμα και του ακροαριστερού αντισυστημικού λαϊκίστικου κόμματος «Levica» (Αριστερά), το οποίο, διατηρεί σταθερά αντιαλβανικό προφίλ.

Πολιτικοί αναλυτές στα Σκόπια μιλούν για τέσσερα σενάρια, ένα από τα οποία θα προκύψει τα μεσάνυχτα της Πέμπτης μετά τη συζήτηση της πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης Ζάεφ.

1ο Σενάριο : Η κυβέρνηση λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης και δεν παραιτείται ο Ζάεφ

Το κυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDSM) αμφισβητεί τη δυνατότητα του VMRO-DPMNE όχι μόνο να οδηγήσει στην καταψήφιση της κυβέρνησης Ζάεφ αλλά και να προχωρήσει στο σχηματισμό νέου κυβερνητικού συνασπισμού. Πληροφορίες αναφέρουν πως ο Ζάεφ δέχεται πιέσεις να ανακαλέσει την απόφαση παραίτησής του και να το ανακοινώσει δημόσια πριν από την Πέμπτη. Εάν η κυβερνητική πλειοψηφία παραμείνει αρραγής και η κυβέρνηση λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, τότε είναι πιθανό ο Ζάεφ να παραμείνει στη θέση του, με τις πρόωρες εκλογές να μετατίθενται για την άνοιξη του 2022.

2ο Σενάριο: Η κυβέρνηση λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης και αναλαμβάνει νέος πρωθυπουργός

Στην περίπτωση αυτή η κυβέρνηση λαμβάνει την απαραίτητη εμπιστοσύνη των 61 βουλευτών που απαιτούνται, αλλά ο πρωθυπουργός Ζάεφ επιμένει στην παραίτηση από τη θέση του, ώστε ο κυβερνητικός συνασπισμός να επιλέξει νέο πρόσωπο για διάδοχό του.

Ο νέος πρωθυπουργός θα σχηματίσει κυβέρνηση και θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Εάν προχωρήσει το σενάριο αυτό, τις επόμενες μέρες ο πρόεδρος της χώρας Στέβο Πενταρόβσκι, θα πρέπει να δώσει την εντολή στο πρώτο σε έδρες κόμμα στη βουλή (SDSM) και στη συνέχεια ο νέος υποψήφιος πρωθυπουργός έχει προθεσμία 20 ημερών για να ανακοινώσει τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης στη Βουλή και να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία. Το σενάριο αυτό κρύβει κινδύνους για το μέλλον της κυβερνητικής συμμαχίας, αφού επιφέρει και αλλαγές στο υπουργικό συμβούλιο, οπότε θα πρέπει να υπάρχει νέα πολιτική διαπραγμάτευση μεταξύ των κομμάτων του συνασπισμού.

3ο Σενάριο: Η κυβέρνηση δεν λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης και η αντιπολίτευση σχηματίζει κυβέρνηση

Το σενάριο αυτό θα ισχύσει μόνο εάν το VMRO-DPMNE του Μίτσκοσκι καταφέρει και μετατρέψει τους 61 ψήφους δυσπιστίας προς την κυβέρνηση Ζάεφ σε ψήφο εμπιστοσύνης νέας κυβερνητικής συμμαχίας με τον ίδιο επικεφαλής. Από τις δηλώσεις εκπροσώπων αντιπολιτευόμενων αλβανικών κομμάτων, που τάχθηκαν υπέρ της πτώσης της κυβέρνησης Ζάεφ, δεν προκύπτει πως θα στηρίξουν μια πλειοψηφία υπό τον Μίτσκοσκι, ο οποίος ανακοίνωσε πως θα το προσπαθήσει ακόμη και εάν αποτύχει, διαφορετικά τάχθηκε υπέρ διεξαγωγής πρόωρων εκλογών. Εάν ο επικεφαλής του VMRO-DPMNE καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση μέσα σε 20 μέρες, μετά από εντολή του προέδρου Πενταρόβσκι, τότε διαμορφώνεται μια νέα πραγματικότητα στη χώρα. Οι αναλυτές εκτιμούν πως πρόκειται για ένα σενάριο με πολλές πιθανότητες, τονίζοντας πως η καταψήφιση της κυβέρνησης Ζάεφ μπορεί να οδηγήσει μικρότερα κόμματα της σημερινής κυβερνητικής συμμαχίας προς το στρατόπεδο του VMRO-DPMNE διευρύνοντας τη δυναμική του, παρά την παρουσία του μικρού αντιαλβανικού κόμματος «Levica» .

4ο Σενάριο: Η κυβέρνηση δεν λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά ούτε το VMRO-DPMNE διαθέτει πλειοψηφία

Το ενδεχόμενο να μην λάβει ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση Ζάεφ και το VMRO-DPMNE του Μίτσκοσκι να μην μπορέσει να σχηματίσει νέα κυβερνητική συμμαχία, οδηγεί είτε σε πρόωρες εκλογές είτε σε συνέχιση της πρωθυπουργίας υπό τον Ζάεφ αλλά χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες. Οι αναλυτές επισημαίνουν πως δεν υπάρχουν νομικές προθεσμίες για το χρονικό διάστημα που θα διαρκέσει μια τέτοια κατάσταση, αλλά σίγουρα θα είναι πολύ δύσκολο να προωθηθεί νομοθετικό έργο στη βουλή, απουσία πλειοψηφίας. Άπαντες θεωρούν κακή εξέλιξη ένα τέτοιο σενάριο, αφού υπάρχουν σοβαρά θέματα που αφορούν την πορεία της χώρας προς την Ε.Ε. που θα πρέπει να συζητηθούν και αναζητηθούν λύσεις άμεσα. Οπότε ως καλύτερη λύση προβάλλεται η προσφυγή στις κάλπες αν και στη χώρα τον τελευταίο χρόνο πραγματοποιήθηκαν βουλευτικές και δημοτικές εκλογές.

https://www.pronews.gr/kosmos/1032489_ola-ta-senaria-gia-tin-epomeni-mera-sta-skopia

Ο εξωπλανήτης όπου βρέχει σίδηρο είναι ακόμη πιο ακραίος από ό,τι νόμιζαν οι επιστήμονες

0

Σε αυτόν τον καυτό εξωπλανήτη που απέχει εκατοντάδες έτη φωτός από τη Γη, τη νύχτα βρέχει…σίδηρο.

Πρόσφατα, οι ερευνητές εντόπισαν νάτριο και ιονισμένο ασβέστιο στην ατμόσφαιρά του, με βάση παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο Gemini North, το οποίο βρίσκεται κοντά στην κορυφή Mauna Kea στη Χαβάη. Τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο πλανήτης, ο οποίος ονομάστηκε WASP-76b, είναι ακόμη πιο καυτός από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες.

Η έρευνα αποτελεί μέρος ενός προγράμματος υπό την ηγεσία του Πανεπιστημίου Cornell που ονομάζεται ExoGemS (Exoplanets with Gemini Spectroscopy survey). Οι επιστήμονες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, μελετούν την ποικιλομορφία των ατμοσφαιρών των εξωπλανητών, δηλαδή των πλανητών που βρίσκονται εκτός του ηλιακού μας συστήματος.

«Με τη βοήθεια της τηλεπισκόπησης δεκάδων εξωπλανητών με ένα εύρος μαζών και θερμοκρασιών, θα αναπτύξουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της πραγματικής ποικιλομορφίας των εξωγήινων κόσμων – από εκείνους που είναι αρκετά καυτοί ώστε να φιλοξενούν σιδερένια βροχή μέχρι άλλους με πιο ήπια κλίματα», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Ray Jayawardhana, συν-συγγραφέας της μελέτης και πρύτανης του Κολλεγίου Τεχνών και Επιστημών Harold Tanner και καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Cornell.

«Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι με τα σημερινά τηλεσκόπια και όργανα μπορούμε ήδη να μάθουμε τόσα πολλά για τις ατμόσφαιρες – τα συστατικά τους, τις φυσικές τους ιδιότητες, την παρουσία νεφών και ακόμη και τα μεγάλης κλίμακας μοτίβα ανέμων – των πλανητών που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από αστέρια εκατοντάδων ετών φωτός μακριά», δήλωσε ο Jayawardhana.

Ποιος είναι ο WASP-76b

Ο καυτός πλανήτης -ο οποίος έχει περίπου το μέγεθος του Δία – ανακαλύφθηκε το 2016 και περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι στον αστερισμό των Ιχθύων, 640 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Λόγω της εγγύτητάς του με το άστρο, ο WASP-76b ολοκληρώνει μια τροχιά γύρω από αυτό κάθε 1,8 γήινες ημέρες και απορροφά χιλιάδες φορές την ακτινοβολία που δέχεται η Γη από τον ήλιο.

«Βλέπουμε τόσο πολύ ασβέστιο στην ατμόσφαιρα του WASP-76b. Αυτό είναι ένα πραγματικά ισχυρό χαρακτηριστικό», δήλωσε η Έμιλι Ντάιμπερτ, συν-συγγραφέας της μελέτης και διδακτορική φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. «Αυτή η φασματική υπογραφή του ιονισμένου ασβεστίου θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι ο εξωπλανήτης έχει πολύ ισχυρούς ανέμους στην ανώτερη ατμόσφαιρα. Ή ότι η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας στον εξωπλανήτη είναι πολύ υψηλότερη από ό,τι νομίζαμε».

Ο πλανήτης είναι παλιρροιακά κλειδωμένος, που σημαίνει ότι μια πλευρά του είναι πάντα στραμμένη προς το άστρο. Στη λεγόμενη πλευρά της ημέρας του πλανήτη, που είναι στραμμένη προς το άστρο, οι θερμοκρασίες ξεπερνούν τους 2.426 βαθμούς Κελσίου.

Οι υψηλές θερμοκρασίες της πλευράς της ημέρας είναι τόσο καυτές που τα μόρια μετατρέπονται σε άτομα και τα μέταλλα σε ατμούς, δημιουργώντας ατμούς σιδήρου. Οι γρήγοροι άνεμοι μεταφέρουν αυτό το υλικό στην πλευρά της νύχτας, όπου οι σχετικά χαμηλότερες θερμοκρασίες κυμαίνονται γύρω στους 1.315 βαθμούς Κελσίου. Οι ατμοί σιδήρου συμπυκνώνονται σε σύννεφα, προκαλώντας βροχή που αποτελείται από υγρό σίδηρο.

Επικεφαλής της έρευνας ExoGemS, η οποία τελικά θα μελετήσει περίπου 30 εξωπλανήτες, είναι ο Τζέικ Τέρνερ, υπότροφος Carl Sagan στο πρόγραμμα υποτροφιών Hubble της NASA και ερευνητικός συνεργάτης στο τμήμα αστρονομίας του Πανεπιστημίου Cornell.

«Το έργο μας, και αυτό άλλων ερευνητών, ανοίγει το δρόμο για την εξερεύνηση των ατμοσφαιρών των κόσμων πέρα από το ηλιακό μας σύστημα», δήλωσε.

Η κατανόηση της χημείας της ατμόσφαιρας ενός εξωπλανήτη θα βοηθήσει τους αστρονόμους να κατανοήσουν τον καιρό, το κλίμα και το περιβάλλον του.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις 28 Σεπτεμβρίου στο «Astrophysical Journal Letters».

Mε πληροφορίες από CNN μέσω ertnews.gr Εύη Τσιριγωτάκη

https://hellasjournal.com/2021/11/o-exoplanitis-opou-vrechi-sidiro-ine-akomi-pio-akreos-apo-oti-nomizan-i-epistimones-video/

Στο τέλος θα πιαστεί στα …χέρια ο Ερντογάν με τον Πρόεδρο Μπάιντεν: Τον κατέταξε στους αυταρχικούς… Η ανάλυση του Μιχάλη Ιγνατίου

0

Είναι γνωστό σε όλους ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζο Μπάιντεν έχει ένα πραγματικό έρωτα με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και έχει υποσχεθεί ότι κατά τη διάρκεια της προεδρίας του θα προστατεύσει τα δικαιώματα των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο και τις θρησκευτικές ελευθερίες.

Οι αναλυτές είχαν προβλέψει ότι η μεγάλη σύγκρουση του με τον Ταγίπ Ερντογάν θα γίνει γι’ αυτά τα σημαντικά ζητήματα, μαζί βεβαίως και με τα θέματα στρατηγικής καθώς οι δύο χώρες έχουν πλέον διαφορετικά συμφέροντα.

  • Για το θέμα αυτό, αλλά και για άλλα, αναφέρθηκε ο δημοσιογράφος και αναλυτής Μιχάλης Ιγνατίου κατά την παρουσία του στο δελτίο ειδήσεων του καναλιού OPEN με τον Γιάννη Παπαδόπουλο.

Σημείωσε σχετικά:

Φαίνεται ότι οι προβλέψεις τους θα δικαιωθούν. Διότι ο κ. Μπάιντεν συνεχίζει και σήμερα -αν και τον συνάντησα δύο φορές- να τον θεωρεί αυταρχικό ηγέτη.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος αποφάσισε, το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου, να οργανώσει μία σύνοδο κορυφής μέσω Διαδικτύου για την προστασία της Δημοκρατίας -αν και δεν αποκλείεται να καλέσει και μερικούς σημαντικούς ηγέτες για να βρίσκονται μαζί του στο Λευκό Οίκο.

Ανάμεσα στους ηγέτες που προσκλήθηκαν είναι οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και του Ισραήλ και ο Πρόεδρος της Κύπρου, αλλά στη λίστα που αποκάλυψε το Politico δεν περιλαμβάνεται ο Ταγίπ Ερντογάν, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας και άλλοι όμοιοι τους. Προφανώς επειδή ηγούνται αυταρχικών καθεστώτων.

Αν και δεν το λέει ο Λευκός Οίκος στα ίσια, η αίσθηση που υπάρχει στην Ουάσιγκτον είναι ότι δεν τους προσκάλεσε επειδή θεωρεί ότι η Δημοκρατία στην Τουρκία και την Ουγγαρία κατρακυλά προς τον αυταρχισμό με ευθύνη των ηγετών των δύο χωρών.

Βεβαίως, κάλεσε στη σύνοδο τους πρωθυπουργούς των Φιλιππίνων και της Ινδίας που επίσης θεωρούνται προβληματικοί ηγέτες για τους δημοκρατικούς θεσμούς, αλλά πολλοί αναλυτές και δημοσιογράφοι εστιάστηκαν στην απόφαση να μην προσκαλεστεί ο Ερντογάν. Ο Φιλιππινέζος και ο Ινδός χρησιμοποιούνται ήδη εναντίον της Κίνας. Άρα είναι φίλοι της Ουάσιγκτον.

Θυμίζουμε ότι στην πρόσφατη συνάντηση στη Ρώμη, ο κ. Μπάιντεν ήταν σκληρός με τον Τούρκο πρόεδρο για την παραβίαση από το ερντογανικό καθεστώς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Τούρκων πολιτών. Η συνάντηση χαρακτηρίστηκε συγκρουσιακή -όσο και να προκαλεί εντύπωση- ακριβώς λόγω της διαφωνίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και για τους ρωσικούς S-400.

Μάλιστα ο αξιωματούχος του Λευκού Οίκου που έκανε την ενημέρωση για τη συνάντηση αναφέρθηκε σε αυτά τα δύο θέματα, τονίζοντας ότι ο ίδιος ο πρόεδρος Μπάιντεν ενδιαφέρεται προσωπικά.

Οι αναλυτές πιστεύουν ότι η απόφαση να μην προσκληθεί ο Ερντογάν επειδή κατατάσσεται στους αυταρχικούς ηγέτες θα ξεκινήσει νέο κύκλο αντιπαράθεσης με τον Τούρκο πρόεδρο, καθώς έχουν λάβει προσκλήσεις τρεις ηγέτες που θεωρεί εχθρούς: Της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου.

Τα πράγματα οδηγούνται σε μία σύγκρουση διαφορετική από τις άλλες. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι το αγαπημένο θέμα του σημερινού Προέδρου. Έχει δώσει μεγάλες μάχες και σαν γερουσιαστής καισαν αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το βίντεο της ανταπόκρισης του αναλυτή του OPEN και αρθρογράφου της Hellas Journal ακολουθεί:

https://hellasjournal.com/2021/11/sto-telos-tha-piasti-sta-cheria-o-erntogan-me-ton-proedro-bainten-ton-katetaxe-stous-aftarchikous-i-analisi-tou-michali-ignatiou/

Απίστευτες αποκαλύψεις: Έτσι εξαγοράζει τις ΗΠΑ ο Ερντογάν με τη βοήθεια της Γερμανίας! Τούρκοι πράκτορες, ματωμένα εκατομμύρια και σκοτεινά Funds!

0

Μοιράζει εκατομμύρια σε λομπίστες για να εξαγοράζουν Think Tanks!
Ο βρώμικος ρόλος του German Marshall Fund, του σκοτεινού Think Tank που ιδρύθηκε από το γερμανικό κράτος και αποκαλύφθηκε ότι δέχεται τεράστιες χορηγίες από τουρκικά συμφέροντα!

Η δράση των τούρκων πρακτόρων που μοιράζουν χρήμα σε δεξαμενές σκέψης για να παράγουν έκθεσης υπέρ της Τουρκίας.

Για να γίνει κατανοητή η τουρκική επέλαση εντός αμερικανικού εδάφους, η οποία γίνεται με άφθονο χρήμα καταλύοντας κάθε δημοκρατική, ανθρωπιστική αξία αλλά και το ίδιο το Διεθνές δίκαιο, αρκεί να αναγνώσουμε το κάτωθι απόσπασμα μίας δήλωσης του εκπροσώπου της τουρκικής κυβέρνησης:

«Δεν είναι εύκολο να βρεθεί μια ισορροπία μεταξύ των ζητημάτων δημοκρατίας, της ελευθερίας του λόγου και της δημοσιογραφίας, με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (!!)», δήλωνε προκλητικά ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας, İbrahim Kalın, σε μια διαδικτυακή εκδήλωση τον Δεκέμβριο του 2020. Η προκλητική δήλωση του ήρθε μόλις λίγες ημέρες πριν από τη δημοσίευση έκθεσης της Επιτροπής Προστασίας των Δημοσιογράφων, η οποία διαπίστωσε ότι η Τουρκία βρισκόταν στη δίνη μιας βίαιης καταστολής της ελευθερίας του λόγου και ότι, εκτός από την Κίνα, η Τουρκία είχε φυλακίσει περισσότερους δημοσιογράφους από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο!

Ο Καλίν υποβάθμισε επίσης τον αυξανόμενο αυταρχισμό εντός της Τουρκίας, καθώς και την εξωτερική στρατιωτική επίθεση της χώρας στη Συρία, το Ιράκ, το Κατάρ, τη Σομαλία, το Αφγανιστάν και αλλού, προσθέτοντας: «Δεν είναι προς το συμφέρον κανενός να δει την Τουρκία και την ΕΕ να έχουν τέτοιου είδους εντάσεις. [sic] ή αντιπαράθεση για το θέμα των ερευνητικών δραστηριοτήτων στην ανατολική Μεσόγειο». Εν τω μεταξύ, αυτές οι «δραστηριότητες εξερεύνησης» ήταν μέρος μιας επιθετικής στρατιωτικής επέκτασης, που η Τουρκία αναμφισβήτητα δεν διεξήγαγε από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Τα κεντρικά γραφεία του German Marshall Fund στην Ουάσιγκτον

Παρά την αυταρχική και κατακτητική στροφή της Τουρκίας, στον Καλίν δόθηκε αυτό το βήμα για να ξεπλύνει τη φήμη της Τουρκίας όχι σε μια συγκέντρωση στην Άγκυρα με κύριο ομιλητή τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ερντογάν ή στην τουρκική τηλεόραση, αλλά από ένα από τα πιο εξέχοντα think tank στην Ουάσιγκτον — το German Marshall Fund των Ηνωμένων Πολιτειών — το οποίο είχε λάβει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια από τουρκικά συμφέροντα τα προηγούμενα τρία χρόνια.!

Το GMF δεν είναι σίγουρα το μόνο think tank που παίρνει χρήματα από την Τουρκία. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση της Τουρκίας και άλλοι τουρκικοί οργανισμοί έχουν «δωρίσει» εκατομμύρια σε «δεξαμενές σκέψης» που εδρεύουν στην Ουάσινγκτον τα τελευταία χρόνια. Αυτές οι «δεξαμενές σκέψης», με τη σειρά τους, συνεργάστηκαν απευθείας με τους εγγεγραμμένους ξένους πράκτορες της χώρας, ενώ φιλοξενούσαν εκδηλώσεις και παρήγαγαν έρευνες που υπηρετούσαν σαφώς τα συμφέροντα των χρηματοδοτών τους: Των Τούρκων!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το «Turkey Project» του Ινστιτούτου Brookings που είναι μια συνεργασία με τον Τουρκικό Σύνδεσμο Βιομηχανίας και Επιχειρήσεων, ή TÜSİAD, ο οποίος έχει πληρώσει τουλάχιστον 900.000 $ στο Brookings από το 2016 εώς σήμερα. Ο TÜSİAD είναι ο δήθεν «φιλοδυτικός» επιχειρηματικός οργανισμός της Τουρκίας (ο αντίστοιχος του «αντιδυτικός» είναι ο μουσουλμανικός MÜSİAD), ο οποίος επωφελείται από τις προσπάθειες υποβάθμισης του αυξανόμενου αυταρχισμού του Ergodan, ενώ παράλληλα προωθεί τους «αυξημένους δεσμούς» των ΗΠΑ με την Τουρκία. Και, αυτό ακριβώς προσφέρουν πολλές εκθέσεις του ισχυρότατου Ινστιτούτου Brookings, με συστάσεις πολιτικής που περιλαμβάνουν την επανεξέταση των αμερικανικών δασμών, τη διατήρηση της ιδιότητας μέλους της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ (ακόμη και με την αμφισβητούμενη τουρκική αγορά του ρωσικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας S-400) και την οριστικοποίηση της συμφωνίας της Τουρκίας για ένταξη της στην ΕΕ. Εκθέσεις δηλαδή πληρωμένες από την Τουρκία, που προωθούν τα τούρκικα συμφέροντα εντός των ΗΠΑ.

Ο πρώην κυβερνήτης της Νέας Υόρκης George Pataki, πήρε λεφτά για να προωθεί συμφέροντα τουρκικής βιομηχανίας στις ΗΠΑ

Εκτός από την παροχή δημόσιου βήματος σε Τούρκους αξιωματούχους και την παραγωγή ευνοϊκών εκθέσεων πληρωμένων από τους Τούρκους χορηγούς, πολλά από τα think tank που λαμβάνουν χρηματοδότηση από τουρκικές πηγές συνεργάζονται επίσης με εγγεγραμμένους ξένους πράκτορες της Τουρκίας.

Μια νέα έκθεση από το Κέντρο Διεθνούς Πολιτικής αποκαλύπτει ότι λομπίστες που εργάζονται για Τούρκους πραγματοποίησαν 83 επαφές με δεξαμενές σκέψης των ΗΠΑ μόνο το 2020. Για παράδειγμα, το 2020, το προσωπικό του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών είχε τρεις συναντήσεις με Τούρκους κυβερνητικούς αξιωματούχους και έλαβε οικονομικές συνεισφορές μεταξύ 100.000-499.999 δολαρίων από την κυβέρνηση της Τουρκίας μόνο για το 2019. Το CSIS δεν γνωστοποιεί (!!!) τους προηγούμενους δωρητές του στον ιστότοπό του, καθιστώντας αδύνατο να ερευνήσει κανείς πόση πρόσθετη χρηματοδότηση έχει λάβει αυτή η εξέχουσα δεξαμενή σκέψης από την Τουρκία.

Επιπλέον, ορισμένοι μελετητές σε δεξαμενές σκέψης με χρηματοδότηση από την Τουρκία αρνήθηκαν να αποκαλύψουν αυτή τη χρηματοδότηση όταν κατέθεσαν ενώπιον του Κογκρέσου. Όταν ένας ανώτερος συνεργάτης στο Κέντρο Αμερικανικής Προόδου κατέθεσε ενώπιον της Υποεπιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής για την αξιολόγηση των προτεραιοτήτων πολιτικής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, για παράδειγμα, «παρέλειψε» να αναφέρει τη χρηματοδότηση της CAP από την Τουρκία ή από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Αντίθετα, αυτός και πολλοί άλλοι υπεύθυνοι «δεξαμενών σκέψης», επιλέγουν να εκμεταλλευτούν ένα κενό στους νόμους του Κογκρέσου που επιτρέπει στους μάρτυρες να μην αναφέρουν κανέναν από τους χρηματοδότες του οργανισμού τους!

Δεδομένης της τεράστιας επιρροής των «δεξαμενών σκέψης» στη δόμηση της αμερικάνικης πολιτικής, είναι επιτακτική ανάγκη τα Think Tanks να υποχρεωθούν να είναι διάφανα αναφορικά με τη χρηματοδότησή τους και τυχόν πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων. Ωστόσο, εκτός από την άρνηση να αποκαλύψουν την χρηματοδότηση από την Τουρκία όταν καταθέτουν στο Κογκρέσο, τα think tank συχνά παρέχουν ελάχιστες, έως μηδενικές πληροφορίες σχετικά με τους δεσμούς τους με τουρκικά συμφέροντα ειδικά όταν συντάσσουν εκθέσεις και αναφορές που σχετίζονται με την Τουρκία. Ενώ ορισμένες «Δεξαμενές σκέψης» διαθέτουν αυτές τις πληροφορίες χρηματοδότησης στους ιστοτόπους τους, όπως η GMF και το Brookings, τις κρύβουν τόσο καλά ώστε ένας ερευνητής να χρειάζεται ώρες ολόκληρες μελέτης της ιστοσελίδας για να τις βρει.

Ο Sky Berry-Weiss, ερευνητής στο Center for International Policy αποκαλύπτει την δράση της Τουρκίας στην Ουάσινγκτον

Για παράδειγμα, ένας εκπρόσωπος του Γερμανικού GMF σημείωσε ότι η έκθεση που προαναφέραμε έγινε σε «συνεργασία» με έναν τουρκικό οργανισμό, αλλά σε κανένα σημείο της εκδήλωσης δεν σημειώνεται ότι αυτή η «συνεργασία» περιελάμβανε αρκετά χρόνια οικονομικών συνεισφορών από τον τουρκικό οργανισμό στο GMF!

Η θέσπιση αυστηρής νομοθεσίας αναφορικά με την υποχρεωτική αποκάλυψη των χρηματοδοτών όλων των δεξαμενών σκέψεων που λειτουργούν εντός Ηνωμένων Πολιτειών, είναι πλέον επιτακτική, όσο κι αν ενοχλεί αυτά τα ισχυρά συμφέροντα που επηρεάζουν άμεσα την πολιτική της Ουάσινγκτον. Ακόμα και οι New York Times καθιστούν επιτακτική την υποχρέωση όσον αμείβονται από τρίτες χώρες η συμφέροντα που συνδέονται με άλλες χώρες όπως η Τουρκία, να το ανακοινώνουν δημόσια, ειδικά όταν συντάσσουν εκθέσεις και δημοσιεύουν έρευνες που σχετίζονται με την προώθηση συμφερόντων των χρηματοδοτών τους.

Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, μια δημοσκόπηση του 2018 που βρήκε ότι μόνο το 20% των Αμερικανών «εμπιστεύονται όσα έχουν να πουν τα think tanks». Δεδομένης αυτής της έλλειψης εμπιστοσύνης και των «δεξαμενών σκέψης» θα πρέπει να λάβουν μέτρα για να ενισχύσουν την αξιοπιστία και την αντικειμενικότητα των ευρημάτων τους. Όπως εξηγεί μια έκθεση του Quincy Institute, με τίτλο «Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στον τομέα των Think Tanks», θα πρέπει να περιλαμβάνει τη δημοσίευση περιεκτικών οικονομικών γνωστοποιήσεων του παρελθόντος και του παρόντος, την παροχή δηλώσεων διαφάνειας για την ξένη χρηματοδότηση και την προληπτική αποφυγή σύγκρουσης συμφερόντων. Με απλά λόγια δεν θα μπορεί μία «δεξαμενή σκέψης» που χρηματοδοτείται από την Τουρκία, να συντάσσει έκθεσης και έρευνες που προωθούν έμμεσα ή άμεσα τα τούρκικα συμφέροντα.

Η αποτυχία λήψης αυτών των απλών μέτρων θα μειώσει περαιτέρω την αξιοπιστία των Think Tanks στα μάτια του κοινού, σημειώνει με σαφήνεια και παρρησία ο Sky Berry-Weiss, ερευνητής στο Center for International Policy: Αν τα think tanks θέλουν να μιλήσουν για την Τουρκία —ή οποιαδήποτε χώρα— πρέπει ταυτόχρονα να μιλούν τη γλώσσα της διαφάνειας

Απίστευτες αποκαλύψεις: Έτσι εξαγοράζει τις ΗΠΑ ο Ερντογάν με τη βοήθεια της Γερμανίας! Τούρκοι πράκτορες, ματωμένα εκατομμύρια και σκοτεινά Funds!

Ο Ερντογάν κατέστρεψε την τουρκική πολεμική αεροπορία

0

Σχεδόν αδύνατο να προμηθευτεί η τουρκική πολεμική αεροπορία το νέο F-16 – Αποδυνάμωση της αποτρεπτικής δύναμης της Τουρκίας

του Haluk Özdalga

Στα οκτώ χρόνια από το 2013, η τουρκική λίρα έχει χάσει το 81% της αξίας της έναντι ενός καλαθιού νομισμάτων που σχηματίζεται από το ίσο βάρος του δολαρίου ΗΠΑ και του ευρώ.

Αυτό οδήγησε στη φτωχοποίηση του κόσμου, αφού 81 από κάθε 100 TL που ήταν στην τσέπη του κόσμου εξατμίστηκαν και του έμειναν μόνο 19 TL.

Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο με τόσο απαξιωμένο νόμισμα. Δεν μπόρεσα να βρω χειρότερο παράδειγμα στη μακρά λίστα της Κεντρικής Τράπεζας.

Ακόμη και τα νομίσματα χωρών που έχουν βιώσει βαρείς πολέμους και αυστηρές οικονομικές κυρώσεις όπως η Ρωσία, η Ουκρανία και το Ιράν δεν έχουν χάσει τόσο μεγάλη αξία. Τα νομίσματα σχεδόν όλων των χωρών του κόσμου ανατιμήθηκαν έναντι της TL.

Εάν το εθνικό νόμισμα έχει χάσει το 81% της αξίας του μέσα σε οκτώ χρόνια, είναι δυνατόν να μιλάμε πια για την οικονομία σε αυτή τη χώρα;

Στην Τουρκία συζητούνται ανοησίες του τύπου «το συμφέρον είναι η αιτία, ο πληθωρισμός είναι το αποτέλεσμα», όχι τα οικονομικά ζητήματα για τα οποία μιλάει ο κόσμος. Τέτοιες παράλογες ιδεολογικές εμμονές κυβερνούν πλέον την οικονομία.

Εξαιτίας αυτών των σκουπιδιών, οι άνθρωποι φτωχαίνουν κάθε χρόνο χωρίς εξαίρεση τα τελευταία οκτώ χρόνια. Το κατά κεφαλήν εισόδημα σε δολάρια μειώνεται κάθε χρόνο, με περισσότερο από το ένα τρίτο του εισοδήματος και του πλούτου να εξατμίζεται. Η πραγματική εξαθλίωση είναι βαθύτερη και είναι γύρω στο 40%.

Την ίδια περίοδο, δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που να έχει γίνει τόσο φτωχή.

Το αν η οικονομία είναι καλή ή κακή εξαρτάται από την ικανότητα διαχείρισης. Η οικονομία δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Για παράδειγμα, δεν είναι σαν σεισμός, πλημμύρα, κατολίσθηση. Είναι ένα εντελώς ανθρώπινο πράγμα.

Δεν αρκεί πλέον να λέμε ότι το ΑΚΡ απέτυχε και κακοδιαχειρίστηκε.

Το AKP είναι η πιο ανίκανη κυβέρνηση στον κόσμο.

Αυτό το βλέπουμε όχι μόνο στην οικονομία, αλλά σε κάθε τομέα. Δεν έχουν απομείνει ανεξάρτητοι θεσμοί. Δεν υπάρχει διαφάνεια και υπευθυνότητα. Η διαφθορά και ο πλουτισμός είναι ανεξέλεγκτη. Η εκπαίδευση έχει φύγει.

Η μορφωμένη νεολαία και το κεφάλαιο φεύγουν από την Τουρκία.

Το κράτος δικαίου και η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης κατέρρευσαν. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του World Justice Project, το κράτος δικαίου στην Τουρκία βρίσκεται στον πάτο και βρίσκεται στην 5η κατηγορία. Η Τουρκία βρίσκεται πλέον στην ίδια κατηγορία με χώρες όπως το Κονγκό, το Σουδάν, το Ιράν, το Μπαγκλαντές, η Μιανμάρ και η Καμπότζη.

Στις πρώτες εκλογές που θα γίνουν, το ΑΚΡ πιθανότατα θα χάσει και η Τουρκία θα βγει από αυτήν την κατάσταση.

Είναι δυνατό να αποκατασταθεί βήμα-βήμα η ζημιά που έκανε το AKP. Ο πλούτος και η ευημερία, το κράτος δικαίου και η δικαστική ανεξαρτησία μπορούν να οικοδομηθούν γρήγορα.

Υπάρχει όμως η πιθανότητα η ανίκανη κυβέρνηση του AKP να προκαλέσει σταδιακά μόνιμη ζημιά στην Τουρκία. Γιατί κακοδιαχειρίζονται και τα θέματα που αφορούν την ασφάλεια της χώρας.

Λόγω αλλεπάλληλων λαθών, η Τουρκία έχει περιέλθει σε μια άνευ προηγουμένου απομόνωση στην περιοχή της και στις σχέσεις με τη Δύση.

Εν τω μεταξύ, το AKP, με έναν αδέξιο τρόπο, προσπάθησε να επωφεληθεί παίζοντας μεταξύ της Αμερικής και της Ρωσίας.

Έχω τονίσει ξανά και ξανά ότι είναι πολύ επικίνδυνο παιχνίδι για ένα μεσαίο κράτος να προσπαθεί να βγάλει κέρδος στρέφοντας δύο μεγάλα κράτη το ένα εναντίον του άλλου. Είναι σχεδόν αναπόφευκτο ότι το μεσαίο κράτος κάποια στιγμή θα συμπιεστεί μεταξύ των δύο μεγάλων κρατών.

Το AKP έχει φέρει τώρα την Τουρκία σε αυτό το σημείο.

Στο τέλος αυτού του παιχνιδιού, η Τουρκία μπορεί εύκολα να πεταχτεί έξω από το ΝΑΤΟ.

Ένας αυξανόμενος αριθμός σχολιαστών στο εσωτερικό και στο εξωτερικό άρχισαν πρόσφατα να γράφουν ακριβώς αυτά.

Τώρα ο χώρος που έχει να κινηθεί το AKP στην εξωτερική πολιτική έχει στενέψει. Αγόρασε τους S-400 αλλά δεν μπορεί να τους χρησιμοποιήσει, τους κρατούν στην αποθήκη. Τα F-35 δεν ήρθαν, η Τουρκία αποκλείστηκε από το πρόγραμμα.

Έχω γράψει πολλές φορές από την αρχή ότι δεν γίνεται να αγοράσεις και τα F-35 και τα S-400 ταυτόχρονα.

Ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν έλεγε εκείνες τις μέρες, «Αργά ή γρήγορα, θα πάρουμε και τα F-35 και τα S-400». Τελικά αυτό δεν έγινε.

Το Ισραήλ, η Ελλάδα, η Αίγυπτος και τα ΗΑΕ ανανεώνουν και ενισχύουν συνεχώς τους στόλους μαχητικών αεροσκαφών τους. Αγοράζουν πολεμικά αεροσκάφη 5ης γενιάς όπως τα F-35 ή πολεμικά αεροσκάφη 4,5 γενιάς όπως το γαλλικό Rafale.

Οι χώρες της περιοχής που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του AKP συνάπτουν συμμαχίες και συνεργασίες μεταξύ τους. Η Ελλάδα τράβηξε επίσης στο πλευρό της Αμερική και Γαλλία με νέες αμυντικές συμφωνίες.

Η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή αλλάζει έναντι της Τουρκίας.

Η κυβέρνηση του AKP, που δεν μπόρεσε να πάρει το F-35 5ης γενιάς, ζήτησε τώρα από τις ΗΠΑ 40 νέα αεροσκάφη από τα F-16 4ης γενιάς και 80 πακέτα αναβάθμισης των υπαρχόντων F-16.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι σχεδόν αδύνατο για τις Ηνωμένες Πολιτείες να ικανοποιήσουν αυτό το αίτημα για τα F-16.

Η κυβέρνηση του AKP έχει βάλει την Τουρκία σε πολύ επικίνδυνα νερά.

Η ηγέτης του Καλού Κόμματος, Meral Akşener, δήλωσε πολλές φορές τις τελευταίες ημέρες ότι “το AKP έχει καταστεί πρόβλημα εθνικής ασφάλειας”.

Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν θέματα στο μυαλό της Akşener που έχουμε αναφέρει εδώ;

* * *

Οι πωλήσεις F-16 στην Τουρκία πρέπει να εγκριθούν από το Κογκρέσο στην Ουάσιγκτον. Η πώληση είναι ενάντια στις κυρώσεις που ονομάζονται CAATSA.

Οι άνεμοι που κάποτε έπνεαν υπέρ της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον, έχουν μετατραπεί σε θύελλες. Η συντριπτική πλειοψηφία των δύο κομμάτων στο Κογκρέσο είναι σθεναρά κατά της Τουρκίας. Σε πρόσφατη επιστολή προς τον Πρόεδρο Μπάιντεν, 11 μέλη του Κογκρέσου περιέγραψαν την Τουρκία ως «μέλος του ΝΑΤΟ που ενεργεί σαν εχθρός».

Υπάρχει σχεδόν μηδενική πιθανότητα το Κογκρέσο να παρακάμψει τις κυρώσεις της CAATSA και να ανοίξει το δρόμο για την πώληση των νέων F-16.

Εάν το Κογκρέσο δεν συμφωνήσει, ο Πρόεδρος Μπάιντεν μπορεί να εγκρίνει την πώληση εκτελώντας μια «Εξαιρετική Δράση» (Προεδρική Παραίτηση).

Από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, η οποία είναι γεμάτη από μέλη που αντιτίθενται σθεναρά στην Τουρκία, έχει την εξουσία να εμποδίσει την πώληση. Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ρόμπερτ Μενέντεζ έκανε πρόσφατα μια δήλωση ότι «αν υπάρχουν οι S-400, δεν θα γίνουν πωλήσεις όπλων στην Τουρκία».

Είναι πολύ απίθανο να έρθει τελικά το πράσινο φως από την Ουάσιγκτον.

Μετά από μια τετ-α-τετ συνάντηση με τον Πούτιν στο Σότσι στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε ότι η δεύτερη παρτίδα S-400, πολεμικά αεροσκάφη και προηγμένα στρατιωτικά συστήματα θα μπορούσαν να αγοραστούν από τη Ρωσία. Ήταν ξεκάθαρο ότι αυτή η δήλωση ήταν ένα μήνυμα που στάλθηκε στην Ουάσιγκτον στο πλαίσιο του παιχνιδιού να κάνει ο Ερντογάν για να φέρει αντιμέτωπες την Αμερική με τη Ρωσία.

Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου προχώρησε περαιτέρω το θέμα και είπε ότι εάν η προσφορά των F-16 απορριφθεί, «θα μπουν στο παιχνίδι επιλογές όπως τα Su-35 και Su-57 από τη Ρωσία».

Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν εκπρόσωποι του AKP, οι δηλώσεις αυτές δεν αυξάνουν την πιθανότητα πώλησης F-16, αντίθετα τη μειώνουν. Η αμερικανική κυβέρνηση μάλλον δεν θα προτιμούσε να δοθεί η εντύπωση ότι μια τέτοια απόφαση ελήφθη υπό τις απειλές της Άγκυρας.

Αν δει κανείς τα πράγματα από το παράθυρο της Ουάσιγκτον, δεν υπάρχει λόγος να ληφθεί μια άμεση απόφαση.

Βλέπουν ότι το ΑΚΡ θα χάσει πιθανότατα στις πρώτες εκλογές που θα γίνουν. Άρα, αυτό που θέλουν είναι να μην δημιουργθεί σοβαρή ρήξη στις σχέσεις με την Τουρκία, μέχρι να έλθει η επόμενη κυβέρνηση της Άγκυρας.

Στη συνάντησή του με τον Ερντογάν στη Ρώμη, ο Μπάιντεν ενήργησε με αυτόν τον τρόπο, δεν είχε ιδιαίτερα θετική ή αρνητική στάση. Μίλησε μεσοβέζικα, , δείχνοντας ότι περιμένη την μετά Ερντογάν εποχή.

Στην πραγματικότητα, και από τη σκοπιά του ΑΚΡ έστι βλέπουν τα πράγματα. Φαίνεται ότι για το ΑΚΡ ο καταλληλότερος τρόπος είναι να πάμε σιγά σιγά μέχρι τις εκλογές.

Το να τεθούν σε λειτουργία οι S-400 ή η προμήθεια άλλων προηγμένων στρατιωτικών συστημάτων από τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένου του δεύτερου πακέτου S-400, θα μπορούσε να προκαλέσει νέες κυρώσεις των ΗΠΑ που θα πλήξουν σκληρά την οικονομία. Η κυβέρνηση του AKP δεν έχει τη δύναμη να τα αντιμετωπίσει όλα αυτά.

Στο μεταξύ, η ακύρωση των S-400 με μια φόρμουλα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή απώλεια κύρους στο εσωτερικό και αντιδράσεις από τη Ρωσία, ειδικά στη Συρία.

Όμως η πολιτική του να παίζεις μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων, μεταξύ της Αμερικής και της Ρωσίας, έχει ένα σαφές αποτέλεσμα. Η Τουρκία σ’ αυτό το παιχνίδι έχει χάσει και η αποτρεπτική της δύναμη εξασθενεί μέρα με τη μέρα.

Σύμφωνα με ορισμένους σχολιαστές, το αίτημα για τα F-16 είναι μια κίνηση τακτικής. Είναι αδύνατο για το AKP να μην ξέρει ότι η Αμερική θα πει όχι. Έκανε αυτό το αίτημα να διακόψει τους δεσμούς με το ΝΑΤΟ και να ξεκινήσει εκτεταμένη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία.

Η εικασία μου είναι ότι το AKP θα τραβήξει το σχοινί με διάφορους χειρισμούς, αν μπορέσει να παραμείνει στην εξουσία, και πριν σπάσει το σχοινί με τις ΗΠΑ θα πετάξει τους S-400 στα σκουπίδια μετά τις εκλογές.

Αλλά όποιο βήμα και να κάνει το ΑΚΡ από εδώ και πέρα ​​σ’ αυτό το παιχνίδι που ξεκίνησε με λάθος υπολογισμούς, η Τουρκία θα συνεχίσει να χάνει.

Η Τουρκία θα χάσει πολλά αν θέσει σε λειτουργία τους S-400.

Αν πετάξει στα σκουπίδια τους S-400, η ​​Τουρκία θα χάσει και πάλι.

Η Τουρκία εισέρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την αεροπορία της. Τα επόμενα 10-15 χρόνια θα είναι δύσκολα.

Η Τουρκία, η οποία έχει αποκλειστεί από το πρόγραμμα F-35, που είναι αναμφισβήτητα το πιο εξελιγμένο στρατιωτικό αεροσκάφος στον κόσμο, δεν είναι πλέον ξεκάθαρο πότε και πώς θα αποκτήσει το αεροσκάφος 5ης γενιάς.

Οι πολιτικοί του AKP κάνουν συχνά εύκολες δηλώσεις ότι «η Τουρκία δεν είναι χωρίς εναλλακτικές». Αλλά δεν είναι σαφές ποια είναι η εναλλακτική.

Η Τουρκία προσπαθεί να κατασκευάσει το δικό της αεροσκάφος 5ης γενιάς TF-X. Ο αναπληρωτής Πρόεδρος της Δημοκρατίας Fuat Oktay ανακοίνωσε ότι η πτήση με το πρώτο πρωτότυπο θα γίνει το 2026 και το πρώτο αεροσκάφος θα παραδοθεί στην τουρκική πολεμική αεροπορία το 2031.

Αλλά το πρόβλημα του κινητήρα δεν έχει επιλυθεί ακόμα. Το TF-X θα κάνει την πρώτη πρωτότυπη πτήση με τον κινητήρα των F-16 4ης γενιάς.

Η πρόβλεψή μου είναι ότι η παράδοση του πρώτου TF-X είναι δυνατή μεταξύ 2035 και 2040 το νωρίτερο. Μάλλον θα είναι και κάτω από τα πρότυπα 5ης γενιάς.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι άλλες χώρες θα θέσουν σε λειτουργία τα δικά τους αεροσκάφη 6ης γενιάς μεταξύ 2035 και 2040.

Εάν η Τουρκία είχε αγοράσει τα F-35, δεν θα είχε πρόβλημα ασφαλείας εάν τα TF-X που θα παρήγαγε ήταν σύμφωνα με τα πρότυπα 5ης γενιάς.

Επίσης, όσο περισσότερο πολεμά η Τουρκία με τη Δύση, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να παράγει δικά της αεροσκάφη.

Αυτή είναι η κατάσταση όπου το ανίκανο AKP έχει φέρει την ασφάλεια της Τουρκίας.

Πηγή: ahvalnews.com/ infognomonpolitics.gr